M_Set_06

مجموعه
مقالات
عرفانی

مقاله 01             نظریه
شهودی سلوکی

مقاله 17             میر
اثها و
أمانتهای
الهی

مقاله 22             رضای
خدایان

مقاله 25             وجود
و هستی

مقاله 28             آخر
الازمان
بشریّت

مقاله 29             مرگ
ارادی قبل از
مرگ

مقاله 30             تصوّر
خداوند

مقاله 31 ذ ات
الهی

مقاله 32 أسماء
الحُسنی

مقاله 33 کنت
کنزا مخفیّا

مقاله 35 د و دست
خداوند

مقاله 37 حلّاج

مقاله 38             مرگ

مقاله 39 رابطه
حقّ با خلق

مقاله 40             وحدت
وجود

مقاله 41             أسماء
الله و پنج تن
آل عبا

مقاله 42            رجمتهای
الهی وطلب از
خداوند

مقاله 43             توحید
ذهنی و توحید
سلوکی

مقاله 44             برتری
های تکاملی

مقاله 45 ما کجا و
خلیل الله کجا

مقاله 66             وجود
خئاوند واجب
الوجود

مقاله 67 مشیّت و
اراده الهی

مقاله 75 تشبیه و
تنزیل و تنزیه

مقاله 77             دو
نامه برای
عزیزی

مقاله 78             چند
خاطره عرفانی

مقاله 91             ایمان
و عرفان و
احساسات غیبی

مقاله 92 مباحثی
در تصوّف و
سلوک الهی

مقاله 93             جبروتها
و عالم مثال و
شهود

مقاله 94 اشراق و
شهود

مقاله 95             نکاتی
در باره قرآن

مقاله 96             نیرنگ
پرهبران
مذهبی فاسد

مقاله 98             چند
خاطره پر
اکنده فلسفی

مقاله 99             بازهم
فللسفه
اسلامی

مقاله 104           امام
زمان و تحریف
گفته ها

مقاله 108           ترشّح
مغز یا الهام الهی

مقاله 112           عبادت
و نیطایش

مقاله 118           مذاهب
قشری
ومیکانیکی و
طبیعی

مقاله 122           تطوّر
خلاّق یا
تکامل

مقاله 125           دین
سلوکی تنها ر
اه تکامل

مقاله 127           سلوک
الهی روان
شناسی حقیقی
است

مقاله 136           اصالت
سادات
فرزندان
پیامبر

مقاله 137           امام
علیّ د رویش
ونه خلیفه و
آخوند

مقاله 138           تشیّع
یا تسنّن یا
هیچ کدام

مقاله 139           أمر
بین أمرین در
احادیث غریبه

مقاله 140           إمامت
سیاسی یا
امامت        سلوکی

مقاله 141           توصیف
بیشتری از
مولا علیّ

مقاله 142           نکاتی
چند از ولایت
سلوکی محمدی

مقاله 152           عشق
الهی و دوست
داشتن

مقاله 154           فنوّت
و آئین
جوانمردی در
سلوک

مقاله 157           یونگ و
عرفان علمی
وناخود آگاه

مقاله 158           سمبولهای
الهی وشهود
الهی

مقاله 162           برگسون
پا بپای عرفان
علمی

مقاله 166           قرآن
شناسی

مقاله 170           حجّ
أکبر یا حجّ
کعبه

مقاله 181           حدیث
کسا همه حرف
پیامبر

مقاله 184           نزدیکترین
راه رسیدن
بخدا

مقاله 190           بهشت و
جهنّم کجا
هستند؟

مقاله 195           فرهنگ
و حکمت در
سلوک الهی است

مقاله 200           از أتم
نت عرش رحمان

مقاله 201           طریقت سلوکی

مقاله 210           اُمّی
یعنی چه

مقاله 212            سلیمان
و تسلیم الهی

مقاله 219           پاک
دلی و پاک روانی

مقاله 220           تاریخ
تحوّل عرفان
الهی

مقاله 224           خدا

مقاله 225           خیر و
شرّ

مقاله 226           خرقه
صوفی

مقاله 232           سلوک الهی

مقاله 235            شاهد
شهود

َمقاله 239         تصوّف
و صوفی

مقاله 241           عرفان
زبان فلسفه
الهی است

مقاله 242           علوم
فیزیک در
برداشت
عرفانی

مقاله 248           فلسفه
الهی و عرفان
سلوکی

مقاله 257           بینش
کلّی یا وحدت
وجود

M001

نظریّه
سلوکی شهودی

خدائی هست و
هدفی دارد . و
طرحی أزلی و
أبدی بنام ( کن
فیکون ) برای
هدف خود دارد . آفرینش
هستی لحظه بلحظه
ادامه دارد . تدبیر
لحظه بلحظه نیز
هست . برای حفظ
موقعیّت وجود
قبلی یک موجود
و برای دادن
تغییر تدریجی هر
موجود در هستی،
و بالأخره
برای حفظ و
ثبات تغییرات
حاصله بوسیله
خداوند صورت
میگیرد که
قیومیّت اورا
تشکیل میدهد . و
تدبیر الهی از
موجودات نیز
از خارج
موجودات هست . مانند
کار هر باغبان
برای کشت خود . و
مهمتر که از
داخل موجود
تدبیر امور و
تغییرات را در
هر موجودی ایجاد
میکند . زیرا (خداوند
داخل هستی )
تدبیر رااز
درون موجود
انجام میدهد ،
که ما آنرا (خود
سازی یا خود
ترمیمی وخود
زائی) میپنداریم
. هدف أصلی
خداوند تکامل
ارواح است . که
بوسیله
خداوند و بکمک
خود موجود
میباشد . ولی
هرچه ( اراده و
عقل ) موجود
بیشتر میشود
کار تدبیر
الهی با موانع
روبرو میگردد .
گرچه اراده و
عقل انسان نیز
دست خداوند
است . ولی تنها
در نوع بشری
است که خداوند
مخصوصا آزادی
اختیار یا عدم
اختیار و یا
خویشتن داری
را بآن داده
است .

( تکامل)
یک تغییر است
ولی نه تغییری
تراکمی کمّی وماهوی
. و حتـّی نه
تغییر معنوی
یا انتزاع ذهنی
. بلکه تغییری
مینوی و روحی
است . یا همان
تغییر در أصل
و ذات واقعی انسان
که ملکوت وجود
ناسوتی انسان
را تشکیل
میدهد که این
أصل ملکوتی
بچشم ما نمی
آید . و بسختی
با کمک عقل و
تصوّر باور انسان
میگردد . تکامل
حرکتی جوهری و
ذاتی یا روحی
و نوع بشری و
از مقام الهی
یک موجود است . که
هر موجودی در
هستی در واقع یک
تجلّی الهی و
ازبرخی صفات
الهی میباشد . و
هر موجودی
باید بسوی
کمال برتر
نوعی وطبق الگوهای
از قبل آماده
پیش برود . نه
اینکه بایستد
تا کمالات
بسوی او
بیایند . عدم
حرکت ذاتی
وجوهری انسان
بسوی کمالات، یعنی
مصرف و اتلاف کرامات
و امتیازات
تکاملی
تولدات پیشین
و تکاملات
روحی میباشد . ولذا
طبیعتا باید
آماده قهقرای
نوعی مجدد گردد
. که پس ازمرگ
نوع بشری
کنونی خواهد
بود . هر درجه
قهقرا وکارما
شدن، باز یک
روح فردی
همیشه زنده
وبا تجدید
حرکت تکاملی و
بطور طبیعی
روبرو میباشد
. لذا کاروان
أبدی موجودات
همیشه بر قرار
است . ولی برخی
از مسافرین
این کاروان که
تنبلی و
خودسری دارند ،
اتلاف و اسراف
در کرامات
بالفعل بشری
خود میکنند . که
از بهشتهای
ارواح جلوتر
رفته کاروان
محروم و بانواع
عقب تر وحقیر
تر منتقل
میشوند . تا تکرار
گذشته ها را
در آینده ها
بنمایند . مثل
اینکه کسی در
حرکت بلنگد، ولی
عاقبت ناچار
با کاروان
تکامل هستی
براه میافتد . و
رأس این
کاروان
تکاملی ودر
نهایت ، اکنون
در نوع بشری
است . ولی باز
در رأس این
نوع بشری، پیشروان
یا کاملان
الهی واصلان
سلوکی، بنهایت
شهود واجب نوع
بشری در نور
قائم روح القُدُس
و عرش ربّ
آینده رحمان
هستند . که در
طریقت محمدی و
با ولایت
سلوکی است ، و
نه با
ولایتهای
فقهای سفیه
مذاهب قشری اسلامی
. و هر کسی
میتواند بدان
شهودهای
هفتگانه برسد ،
که لا جرم هر
روحی باید
برسد . و نیز میتوان
گفت که آغاز
دور دست این کاروان
از نظر ما، قبلا
در سلسله
انواع حیوانی ،
ودور تر انواع
گیاهی و انواع
جمادی، و
فراوان انواع
تحت جمادی
بوده که أکنون
بنوع بشری
رسیده است . و
این قافله
متّصل بأبد بی
ابتدا از
آفرینشهای
مدام یک روح
انسانی است . و
گرچه در ٥٥
قرن دیگر نوع
برتر فوق بشری
فرشته گونه در
جهان پیدا
میشود . که دین
ورزی و تکامل
باز برتر روحی
آنان با طریقت
وولایت الهی
مهدی موعود
محمد واولیای
الهی پس از او
خواهد بود . ولی
انسان بشری در
سلوک الهی
تربیت لازم
تولد در نوع
فوق بشری را
باید فرا گیرد
. که کرامات
بالقوّه خود
را تحقّق بدهد
. زیرا نوع
بشری باید
تربیت روان
ناخودآگاه و
روح نامرئی
بشری خود کند .روان
انسان وهر
موجودی، أصل
وماهیّتی
الهی وملکوتی دارد
که قدر خود را
نمیداند . لذا
هر کمبودی در
تربیت روحی انسان
بشری، لبریز
از آثار منفی
وکمپلکس
وعقده ها و جدا
از تربیتهای
جسمی و
بهداشتی حقیرتر
میباشد . همان
طور که نوع
میمون از نوع بشری
عقب مانده است
نوع بشری نیز
با عدم تکامل
سلوکی و شهودی
در روان خود، در
تولدات مداوم
بعدی از نوع
فوق بشری عقب
خواهد ماند . و اینک
ما در مرحله
برزخ و میانه
ای هستیم، که
تربیت نوع فوق
بشری آینده
خود را باید
فراهم وزمینه
سازی کنیم . وحتی
ما اینک در
واقع (جنین)
نوع آینده فوق
بشری میباشیم
. نوعی که هنوز شایستگی
آن نوع فرشته
گونه نشده ایم
. سلوک الهی در
این نظریّه مطرح
میباشد که
خداوند خود
پیشنهاد کرده است
. و هدف از سلوک
الهی سبقت
گرفتن از زمان
و با کمکهای
الهی و تدبیر
او است، و برای
تسریع در
رسیدن بنتایج
تکامل روحی
نوع بشری
میباشد .

و
بالأخره برای بیمه
شدن از
قهقراهای
طبیعی و فطری روح
انسانی در
کارماها ، بخاطر
عدم تکامل
ارادی وسلوکی،
و نیز افزایش
گناهان
تکاملی و
خطاها و
انحرافات و فساد
بیشتر در خود
آگاه
وناخودآگاه
ما است . پس باید
هرچه زودتر
بسلوک الهی پرداخت
و بنتایج
شهودی آن رسید
. تا در اواخر عمر
بشری خود آرام
و سالم بمانیم
و زمینه لازم
برای نوع فوق
بشری آینده
خودمان را آماده
کرده باشیم . و
الّا چون
جنینی سَقَط میشویم
و هم اکنون از
رحم نوع فوق
بشری سقوط نوعی
خواهیم داشت . و
بانواع حقیر
تر حیوانی مسخ
میگردیم . تا
دوباره و حتی
صد باره گذشته
ها را در
آینده ها
تکرار بنمائیم
. تا عاقبت
وحتما بهمین
وظیفه واجب الهی
خود بشهود ربّ
النوع قائم روح
القُدُس، ایدآل
کمال الهی
میسّر برای
نوع بشری
برسیم . که
اکنون بسیار انسانهای
سرکش الهی با
داشتن کرامات
و امکانات
عقلی ، حاضر
بدان وظیفه
طبیعی و بنفع
خود نیستند . ولی
با کمی تعقّل
و آینده نگری،
میتوانیم
انجام بدهیم . و
صدها هزار سال
در کاروان
هستی جلو
بیفتیم .

وضع
نهائی تکامل
ذات و روح
موجودات، پس
از بی نهایت
انواع فوق بشری
درپیش، در أبدیّت
بی انتها
خواهد بود . که چون
روح فردی
بتواند بصادر
اول ربّ الإرباب
الله
أهورمزدا در یونیورس
لاهوت رسید ،
واز بی نهایت بونیورسهای
جبروت الهی عبور
تکاملی نمود . که
پایان هدف
خداوند برای
آفرینشها خواهد
بود . هدف بعدی
خداوند پس از
این کمالات روحی
را خداوند
میداند . زیرا
خداوند در
هدفهای خود نیز
نامحدود است . و
لذا اینک تکاملات
نوعی آنهم در
کره زمین،
تنها زمینه
سازی برای هدفهای
برتر خداوند
است . و حتی
مطلقا
نمیدانیم که انواع
فوق بشری
آینده چگونه
خواهند بود . وبا
هر نظریّه و
تصوّر ما ولو
کلّی، نمی
توانیم از آن پیشگوئی
نمائیم . زیرا
جنین در شکم
مادرش، چگونه
میتواند از
بیرون شکم
مادر چیزی بداند؟
چه رسد بامور
دیگری چون
سرنوشتهای آینده
نوعی مادر خود
. هر نوعی خبر
از وضع نوع
بعدی ندارد . و
الّا اگر
بداند برایش
وظیفه رسیدن
بآن مطرح میگردد،
زیرا دانستن
مسؤلیّت است . در
حالیکه انواع
بعدی بی نهایت
باشند، چگونه
تصوّری از
آینده دورتر میتوان
داشت؟ ولی
قطعی است که انو
اع بالا تر در
پیش برای
موجودات
هستند . و
نباید منکر
آنچه که
نمتوانیم
چیزی از آن
بدانیم بشویم .
کافی است بگذشته
های تکامل
نوعی خود نظر
کنیم . که روح
فردی انسان در
صورتهای نوعی جمادی
وگیاهی و
حیوانی بامروز
نوع بشری بالا
آمده است . و هر
کرامت و
امکانی در هر
گوشه جسم و
ذهن خودآگاه وروان
ناخودآگاه
انسان، سابقه تربیت
تکاملی خود را
در انواع قبلی
که تولد داشته
ایم بدست
آورده است . چه
بسا بتوان از
حافظه روحی که
(ژنتیک روحی ) میگوئیم،
گذشته ها را و
لو أندکی
بیرون آوریم . مانند
هیپنوتیزم و
یا در احوال
ویژه سالکان
در هنگام وحدت
وجود خود با
وسائط ووسائل
توسّل الهی خویش
. آنگاه که
سالک خود را
در میان نمی
بیند، تا
گذشته های خود
را بیاد آورد . و
حتی اگر این
أرواح رسیده
بپیشرفتهای سلوکی،
که مسابقه با
زمان را داشته
باشند، قسمتهائی
از هفت هزار
سال آینده را
میتوان نیامده
دید . گرچه
سمبولیک وکلّی
و رؤیائی باشد
. وهرکس نیز
تجربه ای از
تصوّرات ویا
رؤیا و احوال
خاص خودرا
دارد . که
سالها بعد
همان را تکرار
شده مییابد . که
اینها را من
نهیب های
وجدان بیدار
شده انسان بوسیله
خداوند
میدانم . و
تذکّر و
یادآوری دائم الهی
میگویم . و
برای تکامل
روح
فراموشکار
انسان مستعد
میباشد .

نظریّه
شهودی و سلوکی
که این
نویسنده مطرح
میکند، الهام
از روش اولیای
پیشین و
حکمتهای
آینده نگری
پیامبران است
. بخصوص در حکمت
عملی طریقت
ولایت سلوکی محمدی
. که در قرآن و
أحادیث پیامبر
واولیای محمدی
و در تصوّف
ایرانی یا
آریائی است که
نیاز بتفسیر و
تشریح سلوکی و
شهودی بزبان و
عقل امروز
بشری دارد . این
نظریّه شهودی
بموجب هدف
خداوند چنین
میگوید که هدف
از آفرینش هستی
و موجودات
میباشد . از
زیر أتم و
بالاترتا رسیدن
بکمالات و
تکاملا ت روحبشری
بوده است . یعنی
از أزل تا
کنون هرچه
تکامل دست
داده ، تمامی
آنها در ژنتیک
روحی نوع بشری
حاضر هستند . بخصوص
در فصول آخر
نوع بشری، که
آماده رفتن
بنوع فوق بشری
آینده میباشد
. ما أکنون از
هدفهای فوق
بشری خود نمی توانیم
چیزی بدانیم . ولی
تکامل روحی
فعلی بشری ما
زمینه آماده و
مناسب برای
نوع فوق بشری
است . پس انسان
اکنون آخرین
تکامل نوعی
روی زمین است،
و أشرف
مخلوقات که از
آزل آغاز
گردیده است . حتی
اگر به بیرون
از کره زمین
هجرت کند
دنباله تکاملات
فوق بشری صورت
خواهد گرفت چه
بسا هم أکنون
و بارها صورت
گرفته باشد .

زمین
شناسان علمی
میلیونها سال
برای پیدایش حیات
گیاهان و
انواع
حیوانات
سابقه
میدانند . ولی
هنوز قبل از
سرد شدن کره
زمین، حیاتهای
جمادی، و حتی
بی نهایت که
ادامه دارد انواع
قبل جمادی در
این تولد بیرون
از کره زمین
توانسته بوده
باشد . همیشه در
عالم بی نهایت
و مطلق، مجموعه
زمانهای بی
ابتدای گذشته
أزلی، در
مقایسه با
آینده های بی
نهایت در
أبدیّت، چیزی در
حکم صِفر
میباشد . و
بالأخره تکاملات
گذشته بامروز
بشری ختم
نمیشود . و پنجاه
و پنح قرن دیگر
انتظار ظهور
نوع فوق بشری را
در کره زمین دارم
. و تفاوت عقلی
و دیگر کرامات
جسمی و ذهنی
وروانی آنها
با نوع بشری، خیلی
بیشتر از تفاوت
عقل نوع میمون
با عقل
وکرامات نوع
بشری است . در
حالیکه انواع
فوق بشری در
بنهایتی و
کثرت متوالی
خود هریک
ازنوع قبلی
هزاران برابر
امکانات در جسم
وذهن وروان و
تجلّیات
شهودی دیگر را
دارد . و تنها
شایستگان هر
نوع پس از
کمالات ربّ
النوع خود، میتوانند
بنوع بالاتر
برسند . و برای
خروج از نوع
بشری وبرای ورود
و رجعت و تولد فوق
بشری بجهان، داشتن
شهود ششم
ولایت محمدی و
ایدآل کمال و
صفات نور قائم
ربّ النوع
بشری، یا همان
گبریال مسیح و
روح الأمین یا
روح القُدُس محمد
ضروری است . و
تنها با طریقت
سلوکی محمد یا
ولایت سلوکی
محمدی، ونه با
ولایتهای
قشری مذاهب
گوناگون اسلامی
. وپس از پنج
شهودهای مقدماتی
ولایتهای
سلوکی
پیامبران اولی
العزم پیشین ،
میتوان بنور
قائم، ویزای ورود
بنوع فوق بشری
و تولد عظیم
تر در جهان
رسید . انسانها
در تولدات
مکرر فصول
فراوان نوع
بشری، میتوانند
ببرخی از
مراتب شهود
مقدماتی را رسیده
باشند . ولی
هرکس باید این
آزمایش را در
خود بکند، که
تا کجا تعالی و
تکامل شهودی
داشته ، تا شاید
امروز بولایت
ششم محمد بتواند
بتجّلیات
بالاتر تا
قائم برسد . والّا
در آینده ها با
نسخهای بهتر نوع
بشری متولد
خواهد شد .

ماجرای
تکامل علمی صورتهای
نوعی جریانی
جدا از تکامل
روح فردی
طبیعت میباشد
. که داروین
تقریبا
بدرستی بیان
تکامل صورتهای
نوعی کرده است
. ولی یک روح
فردی مدام از
صورتهای نوعی
موجود در جهان،
بعنوان
قالبهای تازه
ای برای تکامل
مینوی وملکوتی
روح و روان خود
استفاده
میکند . و
هربار با یک
مرگ نوعی بنوع
دیگری بالاتر
متولّد
میگردد . یک
ویروس و حتی
حقیر تر در
نوع ، عاقبت
تمام سلسله
انواع را بالا
میآید . و در
نوع بشری همان
وظیفه فطری
خود را انجام خواهد
داد، که باید
فطرتا أنجام بدهد
. گرچه روحی
چون انسان
مخالف تکامل
روح خود، بارها
دوچار کارما
وتکرار
قهقرائی تولدات
را خواهند
داشت . درحالیکه
امروز ممکن
است ما
انسانها در
چنین وظیفه طبیعی
و أمر ضروری
فطرت روان خود
برای أبدیّت خود
کوتاهی کنیم . اگر
تخلیه و
پاکسازی آثار
منفی گذشته ها،
و تحلیه با
کسب اخلاق
نیکو و الهی
تمدّن و عقل مناسب
نوع وتولد
آینده کند تا
بالأخره با
تجلیه از هفت
شهود تجلّیات
الهی میسّر
بنوع بشری
رسید که بنوع
فوق بشری فرشته
گونه وارد
گردید .

ابتدای
کشف این شهود ها
وتجلّیات الهی
نوع بشری در
آدم یا کیومرث
اوّلین
پیامبراولی
العزم، تا
محمد ششمین و
آخرین پیامبر
اولی العزم، این
هفت شهود ومدارک
پذیرش خداوند
برای نوع بشر
تکمیل گردید . ویزای
ورود روح انسان
بنوع فوق بشری
آینده را هم
أکنون باید
دریافت نمود . اگر
امروز انسان
بطور
داوطلبانه بسلوک
الهی، برای
تکامل روح و
ژنتیک ذاتی
خود نپردازد، لا
جرم مجرم
وگارمه
کارمائی
بقهقراها ، برای
تجدید
تکاملات
طبیعی، در
زندگی های پر
عذاب جهان
دوچار شده ، تا
باز بنوع بشری
و همین وظیفه
الهی خود برسد
. وظیفه سلوک
الهی تا شهود
ششم قائم روح القُدُس
باید انجام
گیرد . و الّا
قهقراهای نسخ
بدتر بشری، ویا
تکرار مسخهای
حیوانی و حتی فسخ
و گندیدگی
گیاهی و یا
رسخ جمادی و
حتی وسخ چون
چرک تحت جمادی
دارد که
میلیونها سال
بدرازا میکشد
. ولی برای
خداوند این
زمانها لحظه
ای بیش نیست . برای
انسان ویا روح
بشری اوطول
زندگی محسوس است
. زیرا رنج
زندگی جهنّمی
جهان را دارد . انسان
اگر مست لذّات
گردید زمان
کوتاه بنظرش میرسد
. ولی سالک
الهی در حالت
وحدت وجود خود
زمان بکلّی
معنی نخواهد
داشت . و لذا یک
روح نجات
یافته پس
ازمرگ بشری، در
لحظه ای هفت
هزار سال را
طی خواهد کرد . زیرا
رنجی ندارد که
زمان را دراز
بداند . سالکان
الهی موفّق در
کسب شهودهای
تجلّیات الهی،
و در طریقت
آخر سلوک ولایت
ششم محمدی ، آماده
رجعت فوق بشری
هفت هزار سال
بعد در جهان
خواهند بود . و
راه أبدیّت
بهتر آینده، در
برابر روح
گشوده میشود . کاری
که یک سالک
الهی میکند
همان است که
کاری نکرده
باشد . مگر
پاکسازی آثار
منفی اعمال
خودسرانه . ویا
هرچه بیشتر
آثار مثبت
ژنتیک روحی
روان خود را بیفزاید
. یعنی سالک
الهی
آزادیهای خود
را آزادانه
رها میکند، و
آنها را تحویل
مربّی و مراتب
الهی خود
میدهد .

تکامل
نیز انواع و
درجاتی دارد . تکامل
جسمانی
ومادّی، و
تکامل ذهنی و
انتزاعی خود
آگاه، و تکامل
نفسانی یا
روانی ناخودآگاه
. باز تکاملات روح
در آینده ها
در تولّدات
مکرر در جهان
ادامه دارد . فعلا
انسان بشری سه
بُعدی است . ولی
در نوع فوق بشری
چهار بُعدی
خواهد بود . زیرا
روح القُدُس
او (بُعد
چهارم) تازه ، باامکانات
حیاتی و الهی عظیمی
خواهد بود . و
مراتب جسم و
ذهن و روان
حیوانی انسان
بشری، قادر
بدرک و کسب
صفات حیاتی بُعد
چهارم، وبدون پاکسازی
روان با ولایت
سلوکی نیست . ولی
در تکامل جسمی
امور بطور
طبیعی پیش
میروند . و
تحوّلات و
تغییرات
ژنتیکی غریزی
میباشد که در
کنترل انسان
نیست . گرچه در
ورزش و
معالجات، و یا
در آلودگی
باعتیادات، ممکن
است تغییرات
تکاملی جسمی
کند تر یا
سریعتر شود . تن
نوعی انسان
بطور کلّی
پیشرفت ویا
تغییرات منفی را
دارد . و تأثیر
چندانی در کلّ
تکامل صورت
نوعی در جسم
ندارد . و
انسان نیز
قدرت کنترل
آنرا ندارد . صرفه
جوئی در مصرف
امکانات
حیاتی، شاید
در طول عمر
مؤثّر باشد،
ولی عرض عمر
در کیفیّت و
لذّت زندگی، و
بالأخره در
عمق عمر، که در
ابعاد مینوی و
أبدی که هدف
درویشان و
سالکان الهی میباشد
. ارزش طول و
عرض عمر را
دگرگون
میکنند . و
الّا سنگ و
کوه میلیونها
سال عمر
طولانی دارند
ولی عرض عمر
را ندارند . چه
رسد که عمق عمر
را چون مراتب الهی
شده داشته
باشند . این
انسان عاقل و
سالک و آینده
نگر است که
میتواند عمق
عمر در أبدیّت
الهی را داشته
باشد . و با کسب
کرامات و شهود
تجلّیات الهی
و برای تولّدات
نوع فوق بشری
آماده میشود . و
حتی طول و عرض
عمر را قربانی
عُمق عمر
مینماید . در
حالیکه عملا
در کسب عمق
عمر، طول وعرض
عمر نیز بسیار
افزایش مییابد
. بقول پیامبر
همان قدر از
طول عمر که در
راه خدا مصرف
شود، بیشتر از
آن نیز طول عمر
کسب مییابد . زیرا
آرامشها و عقل
و احوال ویژه
تازه، در خدمت
طول عمر و عرض
عمر انسان نیز
هست . چه سود
انسان عمر
طولانی در
زندانی داشته
باشد . و یا
انسانی آزاد
باشد ولی عقل
کافی نداشته
باشد، و یا
عقل هم داشته
باشد ولی
نتواند راه
استفاده درست
از آنرا برای
بهتر شدن و
بهره گیری از
عقل خود بشناسد
.

در سلوک الهی
بپیشنهاد خداوند
و با معرّفی
پیر کامل الهی،
و عبور از
مراحل تخلیه و
تحلیه تا
تجلیه روان ، انسان
میتواند تمام
کرامات
بالفعل، و
تمام کرامات و
امتیازات
جسمی و ذهنی و
روانی خود را
بکار بیندازد
. تا هم روح
الهی بُعد
چهارم آینده
را بیابد، و
یا آنچه سوخت
کرامات کرده
آنها را جبران
نماید و فزونی
امکانات
حیاتی پیدا
نماید . مانند
حرکت
اتوموبیلی که
اگر هرچه
بیشتر پیش برود،
سوخت مخزن آن
بیشتر میگردد
. غیر از صرفه
جوئی و کاربرد
عقل در
تغییرات جسمی،
بقیّه عوامل
تغییر دهنده
در اختیار
غرایز ژنتیک
جسمانی و حتی ژنتیک
روحی است . و
همه آنها نیز
در تدبیرات
الهی برحسب
سرنوشتها میباشد،
و تا حدّ أکثر
از فرصتهائی
که در زندگی
کسی برای
پیشرفت وجود
دارد . و کسی هم
نمیتواند در
تکامل بحال
مطلق از
کرامات الهی و
صفات حیاتی برسد
. تکامل جسمی و
سلامتی آن
برای آغاز
تکامل ذهنی و
سلامتی ذهن، و
سپس تکامل
روانی با
تکامل سلوکی
لازم میسّراست
. پس از تکمیل
جسم طفل در
نوجوانی آغاز
تکامل ذهنی
است . و در
بالغان آغاز
تکامل روانی
با سلوک الهی
مطرح میگردد . و
لو بقیمت
تضعیف جسم و
محرومیّت آن
از لذّت ها
باشد . با
تربیت روان، پیشرفت
ذهن و جسم نیز
حفظ شده است . ذهن
باید برای
تکامل روح
حیوانی و
روانی ناخودآگاه
از آلودگی های
جهالت پاک شود
و راه آن نیز
تنها سلوک
الهی است . و نه
حتی روان
درمانی روان
کاوان، چه رسد
بدارو درمانی
پزشکان .

برخی میگویند
که عقل سالم جسم
را سالم میکند
. و برخی جسم
سالم را شرط
عقل سالم
میدانند . درحالیکه
هر دو باهم
پیش میروند . عقل
مانند علم
کسبی در مدرسه
و از کتاب
نیست . بلکه
عقل امری روحی
و ملکوتی
انسان، و
مربوط بذات و
ژنتیک روحی و
مقام تکاملی و
درجه الوهیّت روح
انسان است . که
با ترک علم مادی
و اراده بشری در
سلوک ، امکان
افزایش عقل هست
. که با هر شهود
هفتگانه نوع
بشری، یک درجه
عقل برتر و
الهی تر دست
میدهد . که
آنگاه سلامتی
جسم و ذهن نیز
بدنبال دارد . (عقل
کلّی) ولایت
آریائی محمدی
و الهی در
مدینه فاضله و
اتوپیای
کاملان الهی اولیای
الهی محمدی، در
شهود پنجم
مصطفوی و
بطریقت سلوک
ولایت محمدی حاصل
میگردد . ونه
در دین ورزی قشری
ومذهبی
اسلامی . زیرا
روح سالک
ملاقات با
مقام الهی مصطفوی
در رؤیای حوض کوثر
دارد . آنجا که
حدّ أکثر عقل نوع
بشری ممکن است
دست بدهد . و
برتر از آن
درعقل بشری
نیست . نوع
بشری جسما در
جنین آغاز
بتکامل جسمی
مینماید . و در
طفولیت تا هفت
سالگی آمادگی
بطور کلّی
مییابد . آنگاه
آغاز تکامل
جدّی ذهن و
عقل مادی است . ولی
برخی عقب
ماندگی نسبی
ورشد ناقص
دارند . و شاید
کسی نیز نباشد
که بتواند
بمطلق امکانات
و کرامات الهی
ژنتیکی خود
رشد ذهنی برسد
یا تکمیل نماید
. ولی آنقدر
هست که بیاد أهمیّت
تکامل روح خود
بیفتد، و عهد
الست تکامل
خود را از
تولد بشری پیشین،
با آخرین
تجلّی شهودی
خویش فراموش نکند
که لبّیک
سلوکی بگوید .آخرین
سلّول بدن
انسان در بیست
و پنج سالگی
ودر پوسته
عصبی کورتکس زیر
پیشانی تشکیل
میگردد . و
هرکس مقداری
کمبود رشد در
این پوسته
دارد، که
نتیجه کمّی و
کیفی تکامل
روان در تولد
پیشین بوده و
از آن پس روزی
دویست هزار
سلوّل این
کورتکس میمیرد
وجانشین
ندارد . لذا
قدرت عملیّات عقلی
انسان مدام کم
میشود . ولی
تنها و با
رحمتهای الهی،
سالکان
ولایتهای
سلوکی ششگانه
واصل بشهود نهائی
خود، نه فقط
مرگ سلّولهای عصبی
ندارند، که
تمام سلّولهای
عصبی مرده در
کورتکس زیر
پیشانی
دوباره زنده و
فعّال میشوند
وکار ساز در
کار فکر و عقل
میگردند . زیرا
سلّول عصبی
تنها در سلوک
و بتدبیر الهی
نوسازی عصبی
دارد . و هسته
سلّول مُرده
در کناری قرار
میگیرد . و
سلّول تبدیل
بیک خط
ارتباطی ساده میگردد
و نقشی در
تفکّر بهتر ندارد
. و شاهدان
شهود ششم قائم
ربّ النوع
بشری بازگشته
بخلق از
اولیای طریقت
محمدی، کم و
بیش سلّولهای
مُرده عصبی
کورتکس تجدید
حیات در فکر و
حافظه و دیگر
کرامات و
عملیّات ذهنی مییابند
. ما اطلاع
زیادی از امور
عملّیات ذهنی
وروانی نداریم،
که در تدبیر
مدبّران الهی
هرکس میباشد . و
احوال شهودی و
احوال الهی
اولیا، و
قدرتهای
تفکّر و تصوّر
و تخیّل و حتی ابداعهای
فکری درزنده
شدن مغز، و در( تولد
دوم الهی)
کاملان پس از
بیداری از (مرگ
قبل از مرگ) برای
رسیدن بشهود
قائم روح القُدُس
صورت میگیرد .

تربیتهای
ذهنی بموازات
تربیتهای
جسمی، عاقبت
بپیری و
فراموشی و خُنثی
شدن میروند . یا
هر قدر عمر
صرف تعلیم و ورزشهای
ذهنی بشود . ولی
با سلوک الهی میتوان
همان قدر نیز
طول عمر
بهمراه داشت . و
لذا شاید ضمن
عمر محسوب ، و
در غیر سالکان
اتلاف عمر
وحتی تبدیل به
کوتاهی طول
عمر میشود . زیرا
در ورزش تنها
بدن تربیت شده
، ولی در ذهن
وروان أثر
مثبت چندانی ندارد
. اما در تکامل
روحی و سلوکی
سالکان، نه
فقط سلامتی
جسم که سلامتی
ذهن را نیز
حفظ میشود و
پیری آن
بتأخیر
میافتد . و پس
ازمرگ طبیعی انسان
چیزی از
امتیازات جسم
و ذهن و علوم
مادی او باقی
نمی ماند . زیرا
اینها تنها
مصرف جهانی ونوع
بشری در زندگی
کنونی دارد . ورفاه
و دورتر شدن
از تکامل روح
و امکان تولد
بهتر و بهشتی
آینده روح
فردی کم میشود
. و الّا روح تنها
کرامات سلوکی
و شهودی خودرا
بآینده نوع
فوق بشری
میبرد . و این ژنتیک
روحی در واقع
نامه اعمال و
پرونده انسان
از أزل تا
کنون یک روح فردی
است ، که أصل
موجودیّت او است
و نه تن و ذهن و
متعلّقات
مادی آن . کسانی
که سلوک الهی
و تربیت روان
ناخودآگاه
خود نکنند، هرچه
برای جسم و
ذهن خود بکنند،
در وقت( مرگ
نوعی )معدوم
میشود . تنها
سلوک الهی است
که تکامل روحی
منجر بعرفان
الهی و عقل
های مربوط
بتجلّیات
شهودی، و نیز
تغییرات ابدی
روحی میشود که
نام ( احوال
الهی) دارد و
بنوع فوق بشری
هفت هزار سال
بعد میرود . پس
در آغاز عقل
سالم در جسم
سالم است . ولی
در پایان جسم
سالم در عقل
سالم و الهی
تر شده میباشد
. (ماهیّت عقل ) سالک
غیر از کسب
علم و تجربه
های تکنیکی و
فیزیکی در غیر
سالکان
میباشد . ولی
باز عقل ضمن
استعدادهای
فهم و ادراک و
احوالی است که
کسب شدنی نیست
مگر با سلوک
الهی . یعنی با
طرد و پاکسازی
مزاحمان، استعداد
بیشتر و تکامل
روحی تازه، و
با شهودهای
هفتگانه
میسّر نوع
بشری در دین
ورزی سلوک
الهی ولایتهای
ششگانه نوع
بشری است . و
هریک از
شهودها مدرکی الهی
برای یک مرحله
از پیشرفت
سلوکی میباشد .
مانند مدرک
فارغ
التحصیلی از کودکستان
یا دبستان و
متوسطه و
دبیرستان و لیسانس
و فوق لیسانس
و دکترا هستند
. در تکامل
ذهنی غیر
سلوکی، شرایط تعلیم
مدرسی مطرح
است ،و سراسر
اموری مادّی و
تنها مفید
زندگی مادی انسان
در جهان است . یعنی
علم وسیله کسب
مال و بهبود
مقام اجتماعی
و ریاست طلبی است
. لذا کسب علم بدون
اخلاق الهی، انسان
را در مقام روح
جاهل تر میکند
. اما کسب
اخلاق الهی
مسآله اجتماعی
غیر سالکان
عوام الناس نیست
. زیرا هر
جامعه ای برای
خود نظام و
سیستمی
اخلاقی دارد . و
آنرا درست و
ایدآل میداند
و بقیه را نا
درست . که شاید
هم در محیط
دیگری نا درست
باشد . اخلاق
در میان
جنگلهای
افریقا، و یا
اخلاق در بین
اسکیموها و یا
در قبائل کوچک
و جزایر دور
افتاده، هرکدام
برای خود
اخلاق مناسب
درجه عقل و
تکاملات روانی
خویش را دارند
. که آنرا عُرف
جاری و قرار
داد اجتماعی میتوان
دانست و تا
حدودی نیز
محترم هستند . ولی(
اخلاق الهی)
برای کسب
ویزای نوع فوق
بشری را تنها
در مکتب عرفان
سلوکی و حکمت
عملی سلوک
الهی باید جست
. که باهر
مرحله
موفقیّت یکی
از دیپلم های
شهودی را دارد،
که از خداوند
بصاحب تربیت
روحی و اخلاق و
صفات فرشتگان الهی
میرسد . مانند
گذشت و عفو و انتقاد
از خویشتن و
صبوری بی
پایان ودیگر
صفات اولیای الهی
.

رابطه
تکامل ذهنی
ونفسانی برای
تکامل روحی هست
. ذهن خودآگاه
انسان و نفس
وروان
ناخودآگاه
باهم هستند . ولی
بشرط سلوک
الهی . که
آنگاه هرسه (سه
بُعدی) باهم
پیش میروند . یکی
در سطح عقل جمعی
بشری
واجتماعی، و
یکی در سطح
جمعی نوع بشری،
و بالأخره در
سطح عرفان
جهان نوع بشری
. البته (سطح
علم جمعی در
مدارس عالی تر
و کشورهای
متمدّن تر و
صنعتی
پیشرفته تر
هست . باز سطح
عقل جمعی بشری،
أمری مربوط (
بفصل رایج نوع
بشری) است . برخی
ملل و اقوام
بخاطر سوابق
سلوکی اجدادی،
و یا تکامل
سلوکی روح انسان
در گذشته ها، فصول
نوع بشری
بالاتری را
دارند . که
دارای عقل و
هوش و استعداد
تعلیمی
میباشند . و هر
شخصی در
تربیتهای
مدرسی، میتواند
بسطح علم جمعی
و عقل جمعی برسد
. اما سطح
عرفان و معرفت
الهی نوع بشری
که آخرین قسمت
آموزش روح است،
پس از سلامتی
کافی عقلی
وسلوکی بشری میتوان
بدان رسید . معمولا
انسانها پس از
چهل سالگی ویا
پنجاه سالگی
بحدّ أکثر
تکاملات
عرفانی خود
میرسند . ولی اگر
مسائل برایش
بی جواب ماند
آنگاه آغاز ( مرگ
استعداد
عرفان الهی)
آنها میباشد . وبا
عدم شهود ها وعرفان
الهی انسانها
است. که
کارشان بحیرت
و ندانم کاری
و نهلیسم زود
رس میرسد . اما
در طریقت
ولایتهای
ششگانه ، میتوان
سطح عرفان
الهی میسّر را
بسالک منتقل و
تعلیم نمود . البته
نوع بشر فعلی
تا پنجاه و
پنج قرن دیگر
تکاملات
متوالی فصول
نوعی بیشتر را
دارد . و لذا
سالکان هستند
که (مسابقه با
زمان) میکنند . و
با استعداد
وکرامات
بالفعل، و
تربیت الهی در
تخلیه و تحلیه
سلوکی، خودرا
بتجلیه های شهودی
مراتب الهی
میرسانند . و
مدرک نجات از
نوع بشری با
شهود ششم قائم
ربّ النوع
بشری تا هفت
هزار سال
آینده را مییابند
.

در
بررسی پیشرفت
علمی و عقلی نوع
بشری، همیشه
ملاحظه جلوتر
فکر کردن و
پیش گوئی عرفای
الهی در گذشته
ها معروف
میباشد . وهمیشه
عقل جمعی
آشفتگی خاص خود
را دارد . و سطح
علمی نیز بسته
بنظر وهدفهای
حریصانه سرمایه
گذاران،و
استفاده یا
سوء استفاده نظامی
و صنعتی
میباشد . اما
عرفان نهائی
بشر همچنان( در
تدبیر الهی) ودر
طریقتهای
سلوکی ششگانه
پیش میرود . عقل
مادی بشری
عملا
استعدادی
برای آموختن
علم مادی است . و
با استعدادها
( امکان تصوّر
ذهنی) که
لازمه فهم
مفاهیم
عرفانی و
انسانی چه رسد
بدرک احوال و
سطح عقل نوع
فوق بشری میباشد
. عقل درجاتی دارد
. (عقل جزئی
مادی و نوعی) را
همه انسانها و
حیوانات دارند
. ولی (عقل جزئی
ایدآلیستی) که
خاص تمایل حقیقت
جوئی انسان است
. وبا انتقاد
از خویشتن قادر
بدرک حقایق
الهی میشود
واگر که سلوک
الهی بنمایند .
ولی (عقل کلّی الهی
و لدنّی) خاص
شاهدان مراتب
شهودی و با
سلوک الهی و
در طریقتهای
سلوکی ششگانه
است . که حدّ
أکثر آن در (عقل
کلّی ولایت
سلوکی نصوّف
آریائی محمدی)
است، که
شهودهای
هفتگانه و
بازگشت بخلق
را دارنند . که
این امکان
اولیای الهی مصطفوی
خود ( آغاز
شهودهای عقلی
و الهامات
لدنّی) از
آینده های نوع
فوق بشری میباشد
. آنگاه عقل
الهی این
اولیا در سطح
عقل جمعی و
علم جمعی و
اخلاق و تمدّن
عصر خود تأثیر
زیادی
میگذارد . عقل
جزئی مادی
متناسب فصل
نوع بشری رایج
زمان است . و
عقل جزئی
ایدآلیستی
مرحله ای موقت
در سالکان
میباشد که قبل
از سلوک الهی داشته
اند . و پس از
شهودها تبدیل بعقلهای
الهی می شود . و
عقل کلّی خاص
کاملان الهی
بر حسب شهودهای
آنها، و
مأموریّت
الهی بخلق، وتلاشهای
بعدی آنها است
. که شهودهای
عقلی و
الهامات
لدنّی مربوطه
در آنان
وسیعتر میشود .
و لذا اولیای الهی
باز با هم
تفاوتهای
عمقی فراوان دارند
که پیامبران
نیز باهم
تفاوتهای
عقلی و حکمتهاب
عقلی و الهی
باهم دارند .

علم بمفهوم
مادی و بشری عملا
همان علوم
کسبی و تمرینی
تکنیکی و
تجربی است و از
نوع عقلی و
تکامل روحی
والهی نمیباشد
. که نتایج
فوری در بهبود
زندگی صاحب
علم دارد و
منافع مالی او
را تأمین
میکند  که همین
درآمد باعث ( توقّف
مرگ تدریجی تکامل
علمی) خود
عالم میشود . و
حتی احتمالا
شرایط
نامطلوبی
برای تکامل
علمی و عقل
ایدآلیستی
خود و
اولادشان پیدا
شود . علمای
مادی همیشه مزدوران
سرمایه داران
و صنعتگران و
نظامیان و
ستمگران
جامعه خود
میباشند . ولی عقلی
الهی عُرفای
الهی تحت
تدبیر خداوند بوده
وبطالبان
لقای الهی و تعلیم
سلوک و با
کنترل الهی و بدون
مُزد و منّتی تعلیم
عرفانی و
سلوکی میدهند
. ابتدا خود با
سلوک آموخته و
بعد بدیگران
طالب لقای
الهی و شهود
می آموزند . لذا
پرورش
استعداد عرفان
الهی انسان، ضروری
تر از پرورش
علمی و عقل مادی
و تکنیکی است . که
سالک را
بآینده برتر
میرساند . مراحل
تکامل علمی
ومادی نیز بر
حسب تاریخ
زندگی نوع
بشری، و
نیازهای شخص
عالم است . مثلا
علم طب در
آغاز جنبه
جادوگری
داشته که چاره
دیگری نبود . و هم
أکنون نیز در
بیماریهای
غیر قابل
درمان حتی در
علما، بیماران
حاضرند بهر
جادو و جمبلی
متشبّث شوند . بعدها
معالجات جنبه فلسفی
پیدا کرد . زیرا
مطالعه عقلی
از بیماران و
علائم بیماری،
تصوّرات و
احتمالات را
پیش می کشد . که
امثال ابن
سینا درمان
فلسفی میکردند
. بعدا علم طب
گیاهی پیش آمد
. خوردن آب
مردابی دارای
مواد گیاه
گنگنه بیمار
مالاریائی در
سربازی را شفا
داد و یا فلان
گیاه را
جوشاندند, که
فلان دردی برطرف
شد . و بالأخره
طب آزمایشگاهی
و صنعتی پیش
آمد . مطالعات
احتمالات و
تأمین شرایط
عمدی مختلف ، و
بررسی های
منظّم و
آکادمیک علم
طب را بامروز رساند
. که درقسمت
جرّاحی و ودستورات
پیشگیری مطرح گردید
. و الّا در
قسمتهای دفع
بیماریها هنوز
پیشرفتی نشده
. زیرا هر
انسانی در یک
شرایطی است . هنوز
کسی نمیتواند از
مرحله بعدی طب
و هر علمی
باخبر شود که
چه خواهد شد . آیا
روزی از کرات
دیگر بکره
زمین خواهند
آمد که
بیاموزانند؟
و یا شاید
بگفته درویشی
هر گیاهی روزی
بزبان خواهد
آمد و خواص
طبّی خود را
بگوید . و
انسان همیشه
در دانش، خود
را با تصوّرات
و خرافات ، آغاز
تأمّل و تفکّر
کرده ، تا چون
پرنده ای
پروار کند . سپس
این خرافات بمرور
تبدیل بآرزو
میشود . که هرکس
و هر تحقیقی
اجرای آن آرزو
میکند . و چندی بعد
معجزه ای دست
میدهد . و
دهانها باز از
تعجّب که
آرزوی محالی
تحقّق یافته
است. که
هواپیمائی بآسمان
میرود . و چندی بعد
این پروازها
أمری عادی
میشود و اعجاز
آن نیز فراموش
میگردد . وأمری
پیش پا افتاده
ای میشود . و
حتی با ظهور
بزرگتری از
معجزه قبلی، باز
خرافاتی تازه
بکار میرود . و
با ظهور موشک
و سرعتهای
مطمئن، هواپیماها
خطرناک نیز
میشوند .

عارفان
الهی خدایشان
را همان
تجلّیات
شهودی و صاحب
تدبیر مطلق هستی
میدانند . هم
در عصر
جادوگری وهم
در عصر فلسفی
و هم در عصر تجربی
و نیز در عصر
آزمایشگاهی و
صنعتی . در علم
طب و در هر علم دیگری
دست خداوند را
در کار
میدانند . انسان
در مرحله
جادوگری صد در
صد خداشناسی داشته
است . و در مرحله
فلسفی پنجاه
پنجاه خدا
شناس، وکمتر
بقبول وجود
خدا میشوند . ولی
در مرحله
تجربی و صنعتی
انسان خود را
همه کاره
میداند . گرچه
هیچ مکتشفی
بقصد معینی
شروع بتحقیق
صنعتی نکرده و
نتیجه ای نگرفته
است . و نتایج
غیر متوقّع را
باز کشف خود و
هنر عقل علمی خویش
میداند . آنگاه
استفاده های مختلف
مادی، که نان کار
خود را میخورد
و لذا تحقیق
او نیز متوقّف
میشود . شاید
محقّقین طبّی و
روان شناسی، هنوز
برای تدبیر خداوند
نقشی قائل باشند
. و در (نمیدانم
های) خود
ناچار خدا را
فرض میکنند . گرچه
همچنان دنبال
علّت ها هستند
تا چاره ای
کنند . در
حالیکه
خداوند علّت
العلل است . در
أمر خدا، انسان
باید ابتدا برای
شخص خودرابطه
الهی و چاره
ای بیابد . تا
چون بکمال
الهی در سلوک
رسید، آنگاه
چاره جوئی
برای دیگران
بنماید  و الّا
تا وقتی که
روان
ناخودآگاه
انسان پاک از
معایب وعُقده
ها نگردد، و
ژنتیک روحی
خالص و انسانی
و الهی نشود، هیچ
گونه امکان
خدمتی برای
دیگران مطرح
نیست . بلکه
نوعی خود
فریبی و دروغ
بخود و دیگران
است . انسان
فطرتا حیوانی (خود
خواه ) و جاهل است
. و چون بعقل
الهی رسید، أصل
(همکاری) را در
پیش میگیرد . که
نصف ونصف
خودخواهی و
دیگران خواهی
دارد . وچون
بکمال و اخلاق
الهی رسید، بمرحله
( فداکاری)
بخاطر خدا و
حقیقت میرسد . که
هیچ توقّع سودی
برای شخص خود
ندارد . ولی علمای
مادی هیچ گاه
از مرحله خود
خواهی بیرون
نمیروند . و
مهمترین علّت
آن ماده گرائی
در طرز تفکّر
و جهالت، نتیجه
فصول متأخّر
نوع بشری آنها
است . محقّقینی
که هنوز امید بخدا
وکمک او دارند،
راه تجلّیات
برای آنها در
سلوک باز
میماندو الّا
ّ دیگران درهای
جیب خود را
باز میگذارند.
و حتی درهای
عقل و علم و
تکامل بیشتر
را نیز می بندند،
که خود آغاز(
قهقرای
حکیمانه) و
دانشمندانه
آنها است . ولذا
پس از مرگ بشری
بمسخهای
حیوانی مجدد
میروند .

نتیجه
میگیریم که
تکامل روحی
تکامل واقعی
والهی و أبدی
است ، و یگانه
خواست وهدف
خداوند از
آفرینش انسان
میباشد . بقیه
تغییرات در
جسم و ذهن
وروان از نوع تراکم
بروی هم
میباشد، که
روز مرگ بروی
هم میریزند . که
تغییراتی قهقرائی
و عقب روی
بجای پیشرفت
بوده است ، و
منطقا نمی
تواند تکامل
خوانده شود، بلکه
قهقرا و کارما
شدن و تجدید
گذشته ها در
آینده ها
میباشد . که
اینها
تغییرات
مداری چون
حرکت حیوانی
بدور مدار
میباشد . حرکتی
بدون نتیجه
برای خود
متحرّک است . و
نیز احتمالا تغییراتی
لولبی چون فنر
دایره ای باشد
. که ضمن حرکت
مداری خود، أندکی
تعالی افقی
داشته باشد . و
این همان (تکامل
طبیعی حیوانات)
در هستی
میباشد که
ملاحظه آن
میکنیم . اما
انسان عاقل
ایدآلیستی
وبا استعداد در
تکاملات
سلوکی تولدات
پیشین، و با
کمک اراده و
عشق حقیقت
جوئی، و
پیگیری
صبورانه
سالکان، مد ام
( تکامل مستقیم
قائم رسان) می
جوید  و
اگر مستعدّی
چنین تکامل
مستقیم نکرد، حتما
دوچار قهقرای
مستقیم
بجهنّم جهان
در تولدات حقیرتر
میگردد . ( تکامل
مستقیم) در
راه کوتاه تر،
باز معنی
رسیدن بقائم
ربّ النوع و ایدآل
کمال میسّر و
واجب الهی و
فطرت ذاتی روح
است، تنها در
سلوک الهی با
یک ولی الهی بمعرفی
خداوند بطالب
وسیله
توسّلات
عبادی میباشد
. و الّا سوخت
کرامات
بالفعل خود در
تن و ذهن و
روان، با مرگ بنوعی
حیوانی سَقَط
و سقوط بجهان
مینماید . که
از بقایای
کرامات
بالفعل تلف
نشده روح، بنوع
حیوانی نیازمند
همان مقدار
کرامات میرود
. و لذا گناه و
انحراف و فساد
هرچه بیشتر، باعث
قهقرای
حیوانی بدتر
میشود . بقول
قرآن شما را
چنان مسخ
میکنیم که پیش
آن مسخ میمون
و خوک بهترین
است . زیرا مار
ومور شدن یعنی
میلیونها سال
نیاز بتجدید
تکاملات
طبیعی در
نردبان انواع
را در جهان
دارند . تا
روحی بتواند مجدّدا
بنوع بشری و
همین سلوک تا
شهود قائم را
برسد . و کاری
را که امروز میتواند
و نمی کند، آنگاه
و پس ازرنجهای
بسیار میکنند
.

پس(
تکامل تورّمی
و تراکمی مادی)
ویا حتی (تراکم
معنوی و ذهنی
علمی) درکسی، عملا
تکامل محسوب نمیشود
بلکه تغییری
افقی مداری و
بدون تعالی
میباشد . و
قطعا بروح
الهی احتمالی
او، و روان
بشری کنونی لطمه
میزندگرچه
اینها( تغییر
و غیر تکاملی )
هستند، و
مانند درجا
زدن و دور خود
چرخیدن
میباشد . کم و
زیاد مداوم و
بدون نتیجه
ثابت است . اما ( تکامل
دُرست روحی و
الهی) بوسیله
علوم و عقلهای
بشری دست
نمیدهد . زیرا
امکان بررسی
آن را ندارند . مگر
آنچه
پیامبران و
باز گشتگان سلوکی،
در تولد الهی
و دوم خود ، از
خداوند پس از
شهودهاو برای تعلیم
سلوک الهی
بدیگران، میتوانند
تکامل مستقیم
روحی و درست
سالکان در
پیمان با خود
را تعلیم
سلوکی بدهند . که
حتی بررسی
دانشگاهی
برخی، که در
عرفان و ادیان
تحقیق می کنند،
هر نتیجه ای
را بگیرند نتیجه
مطلوب الهی را
نگرفته، ومدرک
محکومیّت قهقرائی
تولد ات بعدی خود
را بیشتر کرده
اند . و همچنان
خود را ذاتا و
عملا بیمار کارمائی
قهقرای نوعی نموده
اند . مانند
بیماری که
داروی خود را
میداند ولی
آنرا بکار
نمیگیرد . و یا
در اختیار
دارد ولی نمی خواهد
بخاطر تلخی آن
را مصرف نماید
خداوند
خود پیشنهاد روش
و أصل أبدی تکامل
روح با سلوک
را نموده است . و
در هر زمان
برحسب سطح عقل
جمعی و فصل
نوع بشری، ولایتی
را با یک
پیامبر اولی العزم
با شهود برتر
و طریقتی
عقلانی تر
فرستاده و
اختیار أنجام آنرا
بانسان داده
است . و انبیای
اولی العزم و
انبیای غیر
اولی العزم ، یا
همان کاملان
الهی هریک از
ولایتهای
سلوکی تجارب
عملی خود را
بدیگران طالب
لقای الهی و
مستعد صادق میشناسانند،
ولی مجبور نمی
کنند . که کار
اینان نیز
تجربیّات نظری
و قسمتهای عملی
و مراحل شهودی
است ، و نیز
تأمّلات عقلی
و الهامی جدید
برای سالکان و
طالبان میباشد
.

در
قسمتهای نظری
عرفان در قرآن
و کتب مقدّس
دیگر، گفته
های أنبیا و
اولیا در حدود
عقل جمعی بشری
هر زمان و هر
گروه انسانی
میباشد . و
همیشه در
بیانات خود
مستند بسطح
علم جمعی زمان
خود و مناسب
تکامل طبیعی
فصول نوع بشری
بوده است . که
در آغاز حتی
عجیب بنظر سالکان
ولایتهای الهی
قبلی بوده است،
بعد قابل درک
و تصوّرِ شده . و
بمرور عادی و
حتی باز برای
ولایتهای
برتر بعدی
خرافاتی بنظر
میرسد . زیرا
نظریّات
عرفانی جدیدی
مطرح شده است . که
همان ها نیز
در زمانهای
بعدی خرافاتی
خواهند شد . و
هنوز بی نهایت
نظریّات و
طرحهای عقلی عرفانی
از اولیای الهی
و غیر الهی
مطرح خواهد شد
. ولی باید بین (نظریّات
مذاهب قشری) ویا
بین (تحقیقات
عرفانی
اکادمیک
دانشگاهی) با
عرفان و( حکمت
عملی
ولایتهای
سلوکی) بوسیله
اولیای الهی زنده
هر زمان فرق
گذاشت ، که
این تنها
مقبول خداوند
میباشد . و جز
تربیت الهی در
سلوک هیچ کار
و عقیده ای درست
ومقبول الهی
نیست . حتی اگر
منطقا درست
بنظر برسند . و
یا در منطق ذهنی
درست باشد که در
عمل با مشکلات
فراوان روبرو
میشوند .

نظریّه
شهودی و سلوکی
که مطرح میکنیم
قبلا دیگران نیز
گفته اند، و
تفاوت در
کیفیّت بیان
آنها است . و این
نویسنده
معترف است ،
که در یک لحظه
الهامی از روح
محمد پیامبر
این نظریه را
یافتم . و تا
کنون جوابگوی
تمام مشکلات فلسفی
و اجتماعی و
اختلافات
دینی و مذهبی
من در جهان بوده
است . حتی برای
امور علمی و
تکنیکی ، که
ظاهرا نیازی
بتکامل روحی
ندارند، بسیار
کار ساز و
أنگیزه ساز و
مثبت برای محقّقین
علمی است . اگر
این نظریّه برای
عقل جمعی ثقیل
و عجیب باشد
أمری طبیعی
است . و این
نظریّه درست
مواجه با عکس العمل
مخالف از
أکثریّت است . حتی
دین شناسان
قشری و
محقّقین
عرفان دانشگاهی
نیز آنرا عجیب
می بینند . زیرا
خود تربیت و
استعداد
پذیرش اولیه ،
ویا عقل
ایدآلیستی
لازم آنرا
ندارند . که
باید ابتدا
عقل خود را
محکوم و ملامت
کنند . و یا حدّ أقل
بدون تأثیر
بگذارند . ولی بمرور
زمان و
تدبیرات
مداوم الهی
تکامل روحی برای
انسان روشن
میگردد . و تنها
جوابگوی جنبه
های منفی
أدیان ومذاهب
قشری است . که
همگی دور از
راه عملی سلوک
و خواسته أصلی
خداوند وأنبیای
آن أدیان
میباشند و
تنها چاره ساز
است . و البته
روز بروز
نواقص بیانی و
استدلالی این نویسنده،
و مطابقت با
منطق و عقل
جمعی روز
انسانها ظاهر
میشود، که
منتظر
نظریّات جدید
تر عرفانی در
بیان باید بود
. که در شرف
پیدایش نوع
فوق بشری، چنان
تکاملی در
نظریّات عرفانی
پیدا میشود که
امروز مطلقا
قابل درک و
قبول انسان
نمی تواند
باشد . نباید تکامل
نفسانی و ذهنی
را با تکامل
روحی و عرفانی
مخلوط کرد . زیرا
تکامل نفسانی
و فکری و
انتزاعی و از
محل
آلودگیهای ناخودآگاه
و همان عُقده
های نفس
امّاره و
حیوانی نوع
بشری است . علم
و فلسفه مدّعی
روشهای تکامل
آنها، در واقع
راه تراکم
بیشتر مشکلات
و عقده ها بروی
هم میباشند . زیرا
علم و فلسفه
حجاب أعظم برای
تکامل روح و
شهود تجلّیات
الهی است . تکامل
ذهنی فوری و
ساده و مفید
سود بردن از
آن در زندگی
کنونی انسان
است . که عملا وسیله
دورتر شدن ذات
روحی انسان از
أصل الهی وهدفهای
برتر نوعی و
فوق بشری
میباشد . و حتی
زمینه ساز
ستمگری بدیگران
نیز هست .و
همان علّت
کارمائی و
قهقرای نوعی
روح در تولد مسخ
آمیز آینده
بجهان است.

در
تکامل روحی و
عرفانی (مسائلی)
چون أصل وجود
و علّت خلقت و
مکانیزمهای
قابل تصوّر آن،
و نیز پیدایش
أصل أنواع و
ظهور أنبیا، و
یا مسأله فهم
و مکانیزم
عملیّات فکری،
که طرح آنها
در بحث
أپیستمولوجیک
درست است، انسان
ابتدا خود را میسازد،
بعد بتعلیم
دیگران و
هدایت آنها
میپردازد . و
الّا هرکاری
که بشود ، اوضاع
و احوال را
بدتر میکنند . برحسب
تاریخ أدیان و
عرفان محمدی
آخرین اولی
العزم ، و
صاحب طریقت
سلوکی جدید، و
کاشف شهود برتر
نور قائم
جبرئیل، رب ّ
النوع و ایدآل
کمال الهی
برای نوع بشری
است. و مقامی
تکاملی برتر
که أنبیای
الهی گذشته
آنرا نداشتند
. و این آخرین
کلاس تعلیمی
عرفان عملی سلوک
الهی برای نوع
بشری میباشد . و
امامان زمان و
کلیّه کاملان
محمدی زنده در
هر زمان بعدی،
تنها مربّیان
این طریقت
سلوک محمدی
میباشند . و نه
آخوندها و یا دانشمندان
عرفان
دانشگاهی . و
خداوند هر یک
از اولیا را که
مناسب شخص
طالب لقای
الهی باشد
معرّفی میکند
. و فعلا در
تجربه شخصی این
نویسنده، در
عصر ما برترین
کلاس عرفان
عملی است . اولیا
هر یک که
صادقانه
مدّعی روشی باشند،
شاخه ای از
طریقت محمدی و
قبلا شاخه ای
از ولایا مسیح
و زردشت و
بودا هستند . و
همگی مناسب عقل
و کمال نوعی قوم
خود میتواند
باشند . مهم
عمل و رسیدن
بنتایج شهودی است
و نه پیوستگی
قشری و مذهبی
خرافاتی . ولی
مهدی موعود
محمد در ٥٥ قرن
دیگر آغازگر
نوع فوق بشری
خواهد بود، و
صاحب شهود
برتر وهفتم
نور رب ّ رحمانی،
و شهود هشتم
عرش رب ّ برتر
از رحمان، که
در جهان مبعوث
خواهد شد . تمامی
أرواح کاملان
محمدی شاهدان
نور قائم ، تنها
رجعت کنندگان
جهان در نوع
فوق بشری فرشته
گونه خواهند
بود که باید
بمهدی و
مهدویان کامل نوع
فوق بشری ملحق
شوند . و
مقامات برتر
رحمانی را بیابند
و شایسته شهود
آنها گردند . و
الاّ
امتیازات
الهی ونوعی
پیشین خود را
در نوع بشری
قبلی، از دست
میدهند . آنگاه
با این
تکاملات روحی
و شهودی
خداوند پاداش
بهشتی میدهد . که
همان تولد باز
بهتر و الهی
تر نوع فرشته
گونه بعدی است
. و یک روح موّفق
انسان در آخرین
بهشت خود، و
کرامات
بالفعل نوعی
آنرا، تنها مصرف
کسب بهشت باز
بالا و برتر
مینماید . امتناع
از این کار
وخواسته خداوند
از دست دادن کارمائی
جهنّمی امتیازات
بهشتی نوعی و
عقلی و
شهودهای
پیشین میشود . زیرا
آن کرامات
نوعی و الهی
مقدّس خود را،
برای لذّت
بردن تن و ذهن
خود از دست
میدهند . و خود
محرومیّت از
بهشتهای برتر
بعدی خواهد بود
.

مسأله امامان
زمان آشکار و
غیر آشکار، همگی
تا زنده هستند
عینا همان نقش
شخص محمد را
برای توسّل
عبادی سالکان
و همراه با
أذکار توحیدی،
سالکان را
تعلیم میدهند .
و هر( امام زمانی)
خود نیز چند
کامل محمدی
بازگشته بخلق
در اختیار
دارد . و آنها
را اداره تله
پاتیک میکند . آدم
اولین پیامبر
اولی العزم که
وی کاشف نور
نخستین شهودی
بنام مقام
حسینی در طریقت
محمدی، سلسله
ولایت های الهی
را تأسیس نمود
. و قائم آخر
الزمان بشری
بنام مهدی
هدایت کننده
بهُدای رحمانی،
کاشف شهود و
تجلّی نور
رحمان خواهد
بود و نیز آغاز
گر نوع فوق
بشری . و همگی جمعا
شجره و درخت
ولایت الهی برای
نوع بشری را
تشکیل میدهند
. محمد ششمین و
آخرین پیامبر
اولی العزم نوع
بشری و کاشف
شهود ششم قائم
روح القدُس
بوده، و بتمام
سالکان طریقت
محمدی در تمام
زمانهای بعدی،
همین شهود پنجم
مصطفوی، شهود
بالاتر قائم ضروری
میباشد . و
دیدار شهودی و
روحی با مقام
الهی روح محمد
یا همان مقام
الهی مصطفوی
میباشد . سالکان
ولایت سلوک محمدی
با تجدید
شهودهای الهی
تولدات پیشین،
آنگاه امکان
شهود قائم را دارند
. و این پنج
شهود مقدماتی
در طریقت
محمدی نام پنج
تن آل عبا را میباشد،
که در واقع
سمبول و نامی
تازه برای
شهودهای
مقدماتی
میباشند . درحالیکه
ادیان سلوکی
دیگر برای همین
مراتب
تجلّیات
شهودی اسامی
دیگری دارند .

برای
فهم راحت تر
نظریّه شهودی
مورد بحث این
مقاله ما ، مجموعه
ای از الفاظ
هست که معانی
حقیقی آنها غیر
از آن است که
رایج عوام
میباشد . لذا
باید این
الفاظ را
جلوتر دانست . مانند
لفظ ( اوم ) لفظی
که از فلسفه و
عرفان قدیم هندی
میباشد . که
مصدر مجموعه
زیادی از
الفاظ رایج
است . مانند
ایمان و مؤمن
و امّی وام
مادر و أمه
کنیز و امّت و
همّت و بسیاری
دیگر . که همگی این
الفاظ رایج
نادرست یا غیر
حقیقی و الهی،
تماما بمعنی سلوک
الهی، بروش
تعلیمی پیر
کامل الهی بمعرفی
خداوند هستند
. باز امکان
بررسی
جداگانه هریک
از مفاهیم
سلوکی و
عرفانی از
تمامی الفاظ فلسفی
و دینی و علمی و
اجتماعی و
أدبی هست . ضمنا
تمام مدارک
موجود از
أنبیای قبلی
معروف بکتب
آسمانی، و
تمامی گفته
های عرفانی
اولیای الهی
در طول تاریخ،
مؤیّد نظریّه
شهودی و سلوکی
میباشد . زیرا خود
نیز بدرجاتی
از این مراتب
شهودی رسیده
بوده اند . ولی أغلب
بخاطر مزاحمت
و تکفیر
آخوندهای
قشری بی ایمان
، چه سنّی
باشند یا شیعی
، و نیز عرفا
وحتی أنبیا و
امامان، همیشه
بطور سمبولیک
و چند پهلو آنها
را تشریح و بیان
کرده اند . ولی
برای
شایستگان
تکامل روحی با
اولیای الهی، لزومی
ندارد که
همچنان
سمبولیک وچند
پهلو صحبت شود
یا فهمیده
گردد . لذا این
نویسنده تنها
از محل تجربه
عملی و شخصی خود،
که بهفت شهود
محمدی رسیده
ام، نظریّه تفسیری
خودرا آشکار
بیان میکنم . و
خواننده گرامی
موافق، باید
ابتدا تصحیح
اعتقادات خود
را با الفاظ و اصول
عرفانی و
سلوکی بنماید
. مانند وجود خداوند
و توصیف نزدیک
تر بحقیقت او . ویا
وظیفه أنبیا و
اولیا و
سالکان آنها،
ویا آینده های
روح در
رجعتهای فوق
بشری . و یا بالعکس
ماجرای
کارماها و
مسخهای مجدد
حیوانی بجهان
جهنّمی، برای تکرار
گذشته ها در
آینده ها . و
اگر خواننده
با این اصول
راه خدا مخالف
بود، و یا نمی
تواند باور داشته
باشد، باین علّت
است که فصل
نوع بشری او
پائین است، و از
تکاملات أزلی
وتولدات
پیشین او
کرامات بالفعل
کافی ندارد . پس
حدّ أقل از
آنچه جنبه
مثبت در
نظریّه سلوکی
بنظرش مفید است
باید دنبال
کند . مهمتر
اینکه مخالفت کردن
کار هر جاهل
وکودک است . زیرا
مخالف با حقّ
باید طرح آلترناتیو
بدیلی را
ارائه بدهد . تنها
اینکه بگوید
این کلام درست
نیست و منطقی نمیباشد
عاقلانه نیست .
و اگر طرح و
نظریّه بدیلی ندارد،
مخالفت نکند و
برای آینده
بگذارد که
تحقیق بیشتر
بنماید . تا با
استدلالات
دیگری در
آینده برای او
روشن گردد . زیرا
در روان شناسی
نظری أمری قطعی
است، که (نفرت
و مخالفت) با
هر اصلی ذهنی،
اگر زمانی نیز
بدان نتیجه رسید
که أمر مورد
انکار او درست
بوده، آنگاه
برای شخص
تصدیق وضع
جدید میسّر
نخواهد بود، که
بسیار دیر شده
است . و چه بسا
هیچ گاه بفکر
چنین فکری هم
نرسد که تصدیق
بعدی نماید . پس
راه سعادت
آینده خودرا بسته
است . و با یک نه
گفتن آینده
حقیرتری را
دارد .

تکامل
روحی با سلوک
الهی پیشنهادی
از خداوند و
تعبیری الهی از
آینده های
نیامده است . مانند
راه حلّی که
پدری برای طفل
خود پیشنهاد
میکند . چون
عقل کودک هرگز
نمی توانست بچنان
راه حلّی برسد
. تاریخ أدیان
و عقاید دین
ورزی سرنوشتی
طولانی
بدرازای
تاریخ پیدایش عقل
و فصول نوعی
برتر بشری
انسان دارد . ( عصر
جادوگری) که
همیشه در
قبایل وحشی، حقیقت
را برای آنها
شکل میدهد . و
پیشنهادات
برتر را نمی تواند
بپذیرد . و اگر
این وضع
جادوئی دین
ورزی خود را
نیز انکار
کنند، حتما
دوچار
نابسامانی
بیشتر
میگردند . سپس
در( عصر
ریاضتهای)
طاقت فرسای
بعدی مطرح شد،
تا خدا را این
چنین راضی
کرده باشند . ولی
عملا در
ریاضتها تنها
اراده خود را
تقویت میکرده
و میکنند . و
بعدا ( عصر
پیامبر شاهی)
رسید ، که
تنها قابل
قبول و بخاطر
نیازهای
عاقلتران بود
. تا پیامبر و
پیر داشته که
ره رفته باشد . و
پادشاهی اولیای
الهی تنها
برای چند سالک
آنان بوده و
هست . پیامبر
شاهی که گاهی (مادر
شاهی) میگویند،
در پادشاهان
پیشدادیان و
کیانیان در
اقوام ایرانی،
عملا مربّیان
الهی و سلوکی
برای عقلهای
بدائی بوده
اند . ولی نه
برای رهبری
دینی قشری . زیرا
همیشه ضحّاک
های آخوند، بنام
خدا سوء
استفاده کرده
و میکنندو
همان عناوین و
صفات أنبیا را
برخود گذارده
و میگذارند . در
نتیجه
پادشاهان سیاسی
فرّ شاهی و
تاج ریاست
بنام خدا را، از
اولیای الهی و
یا از مدّعیان
کاذب
میگرفتند، و
خود را سایه
خدا و نماینده
او اعلام
میکردند . پادشاهان
ساسانی در
ایران قدیم، و
حتی ناصر
الدین شاه در
گذشته نزدیک
پادشاهی خودرا
از مجتهد قشری
خدا نشناس
سالیانه
اجاره میکرد . و
پاپ نیز در
قرون وسطی تاج
بخشی بپادشاهان
میکرد، تا
مردم ساده لوح
علیه آنان
نشورند . و
بالأخره با
تأسیس
ولایتهای هر
فقیه فاسدی ولایت
سیاسی و
حکومتی بعنوان
خلیفه، بجای
ولایتهای
سلوکی محمد و
علیّ و اولیای
الهی خاص
سالکان عامل، بفراموشی
گرائید . و
بکلّی تربیت
اخلاق الهی و
شهودی و تنها
هدف خداوند و
پیامبران
فراموش گردید
. و أولیای الهی
منحصرا در
جامعه های ایمانی
پادشاهی الهی
بر چند سالک
خود دارند و تا
زنده باشند .

امروزه
کسب حقیقت، وظیفه
وهدف أنبیا و
أولیا، غیر
سالکان جز
تعصّب کور و
قشری گری
جهنّم پروری
اطلاعی ندارد
. مکاتب أدیان
قدیم در عمق
ابهام تاریک
تاریخ
میباشند . و
مکتب الهی محمدی
علی رغم
دخالتها و
تحریفات باز
نسبتا روشنتر
است . و همیشه
رهبران قشری
مسلمانان
سنّی یا شیعی
تنها بفکر
غارت جهان و
مردمان خود
بوده و هستند . اینک
انسان مستعد
سلوک الهی وطالب
لقای الهی، باید
تنها از
خداوند
بخواهد، که پیر
الهی و واقعی
اورا شخصا در
رؤیا بوی
معرفی نماید . که
او تنها وسیله
الهی وکافی
برای طالب
لقای هم
اکنونی
خداوند و
تکامل روح انسان
خواهد بود . و
هرچه پیر الهی
دستور دینی و
اعتقادی و
رفتاری بدهد، همان
دستور خداوند
برای سالک
میباشد . و نه
آنچه آخوندی
مذهبی قشری و
فاسد، و حتی بنقل
درست از
گذشتگان
بگوید چه سنّی
یا شیعی و یا
بهر نام دیگری
باشند . که
أنبیا و اولیا
هرچه گفته اند،
برای پیروان
در پیمان
سلوکی خودشان بوده
است . و نه برای عموم
مردم و برای همه
زمانها . بقول پیامبر
اینک تنها راه
ارتباط انسان
با مراتب الهی
خواب و رؤیا
است . که ابتدا ( خوابهای
نفسانی) پُر
از معایب
ناخودآگاه، و
سپس (خوابهای
بشارات) است، که
مخلوطی از معایب
و محاسن تازه
روان سالک
میباشند و
امتیازات
اخلاقی تازه سالک
را نشان میدهد
. که نیاز
بتفکیک و
تفسیر پیر
الهی خواهد
داشت . و
بالأخره (رؤیاهای
صادقه )هستند
که نیاز
بتفسیر نیر
ندارد . که
همان شهودهای
الهی سالک در
پیمان و تسلیم
سلوکی با
ولایت الهی او
میباشند .

عبادت
سالک چیزی جز توجّه
و ( تمرکز و
حضور ذهنی)
سالک از واسطه
الهی خود نیست
. و همراه با(
تکرار أذکار
توحیدی) دفع
شرک احتمالی میباشد
. مانند الله
أکبر و غیره . در
این میان سالک
هرچه بخواهد
بخدای خود
میگوید . و یا
آنچه پیامبر
واولیا، بخصوص
پیر الهی تعلیم
بدهد چون هر
دعا و نجوی . و(
نماز) سالک در
توجّه و تمرکز
و توسّل
باولیای الهی،
ویا با آخرین
شهود خود میباشد
. أذکار
توحیدی چون لا
اله الّا الله
یا سبحان الله
میباشند . یعنی
سالک بواسطه الهی
خود میگوید، که
الهی هستی ولی
الله نمیباشی
. که حتی در
شهود عرش رحمان
نیز تکرار
میشود . زیرا
بین رب ّ
رحمان نادیده
تا ربّ
الأرباب الله
صادر اول در
لاهوت، بی نهایت
أرباب نوع فوق
بشری، و هریک
برتر از دیگری
در پیش هستند . و
همگی اله و
الهی هستند
ولی هنوز الله
نمیباشند . (
پیر کامل الهی
حسینی) بمعرفی
خداوند، نخستین
واسطه عبادت
برای سالک است
. که بجای خدای نادیده،
بوی توسّل و
هر دعای
وعبادتی
میشودپیر
الهی ولایت
چون روح محمد
و علیّ تربیت سالک
را بعهده دارد
. و ( امام هر
زمان) برترین
مقام اولیای الهی
زنده، در(
شهود دوم حسنی)
، از پنج تن مورد
معرفت و شهود سالک
، در رؤیا
شهود میشود . سپس
شهودهای رؤیائی
بالاتر ( فاطمی
و شهود مرتضوی
یا رضایت الهی،
و شهود پنجم
مصطفوی) روح پیامبر
خواهد رسید . تا
نوبت ( بنور قائم
روح القُدُس)
وظیفه نهائی
سالک محمدی برسد
و اگر بازگشت
پیامبر گونه بخلق
شایسته، ومورد
انتخاب خداوند
از بین شاهدان
قائم بود، با شهود
هفتم عرش رحمان)
در مرحله دنا
فتدلّی و قاب
قوسین أو أدنی،
آینده های خود
را سمبولیک
خواهد دید . و
تا هفت هزار
سال بعد که در نوع
فوق بشری بجهان
رجعت مینماید،
و مربّیان
الهی آینده نوع
فوق بشری
فرشته گونه خودرا
میشناسد .

طریقت ششم
سلوک محمدی، یا
همان تصوّف
ایرانی آریا
شدگان، شامل
مجموعه ای از
احکام انجام
دادنی بعنوان
واجب عبادی
میباشد، که
تنها پیر کامل
وتنها برای
شخص سالک ، این
احکام و
دستورات را
تعیین میکند . ونه
حتّی برای همه
سالکان خود، و
نه برای عموم
مردم بی اعتقاد
بسلوک الهی و
مقام الهی پیر
کامل . احکام پیر
الزاما همان احکام
پیامبر و
امامان، بعنوان
حلال و حرام
نخواهد بود . که
تنها برای هر
سالک خود جداگانه
گفته اند . و
لذا امروز
تنها پیر کامل،
بمعرفی
خداوند بطالب
لقای الهی، وسیله
هدایت سالک
میباشد . وهر
دستور و حتی
نظریّات
دیگران، اگر مورد
تأیید پیر بود،
قابل اجرا و
واجب الأجرا
میباشد . هرچه
که مانع تکامل
روح سالک باشد،
برای او عنوان
کار حرام
میباشد . حتی
اگر برای
دیگران حلال باشد
. ویا پیر
بسالک دیگری
حلال ومجاز
گفته باشد . و
فتواهای
آخوندها
مطلقا درست
نیستند که
عالم هم
نیستند . زیرا
(عالِم) تنها
عنوان کاملان
الهی و آگاه
از مراتب تجلّیات
الهی شهودی و
بازگشته بخلق
است و تا زنده
باشند . نه
اینکه کسی چند
کتابی خوانده
باشد که مجتهد
بدون جهد
سلوکی عالِم و
آیت الله خوانده
شوند .

خلاصه
سلوک الهی
بروش طریقت
برتر سلوکی محمد،
و یا ولایت
مولا علیّ، در
سه مرحله میباشد
. ( تخلیه ) ذات و
روان از گذشته
ها، یا تزکیه
نفس و پاکسازی
آن از عقده ها و
عقیده ها است . و
دوم ( تحلیه) وکسب
صفات و اخلاق
الهی أولیای
الهی و تعلیم
پیر الهی سالک
است . تا
خداوند برای
مرحله سوم (
تجلیه ) مراتب
شهودی دست
بدهد . که در
حدّ کفایت از
پاکسازی ها
خواهد بود . تخلیه
و تزکیه نفس
وروان از عقده
ها و کمبودها
و انحرافات
عقیدتی، و
هوسها و
توحّشهای حیوانی
بشری است . زیرا
انسان غیر
الهی هنوز
حیوان است ولو
ناطق باشد . تخلیه
وظیفه سالک
است ، و تحلیه وظیفه
تعلیمی پیر
الهی، و تجلیه
بعهده و مشیّت
وخواست
خداوند
میباشد . سالک
واصل بشهود
هفتم عرش رحمان،
در بازگشت
پیامبر گونه و
تا زنده هست، معصوم
از وظیفه جدید
الهی است . و اگر
وظیفه و
مأموریّت الهی
برای تعلیم
افراد سالک در
پیمان داشته
باشد . و الّا همه
انسانها
آزادند که
سلوک الهی
بکنند یا
نکنند . که
دوچار
کارماها
میشوند . ولی
مخالفان و
دشمنان سلوک الهی
و اولیای الهی،
بدترین
مجازاتهای الهی
را پس از مرگ
دارند . که
بقول قرآن مسخ
میمون و خوک
بهترین بخت
آنان برای تولد
فوری حقیر در
جهان خواهد
بود .

نظریّه سلوک
الهی گفتنی
های فراوان دارد
. و بهترین
معلم آن برای سالک
در پیمان، تنها
پیر الهی
میباشد . و
خداوند معلّم
و مربّی الهی
مناسب سالک را
بوی معرفی میکند
. و نه اینکه با
این و آن
مراجعه شود که
ظاهری مقدّس دارند
. چه رسد
بآخوندهای
أهریمنی، و
بقول پیامبر
ابلیس در لباس
کاذب
روحانیّت، که
عنوان
ولایتهای هر
فقیه سفیه را
دارند . ونام
خود را مجتهد
و عالم و
نماینده پیامبر
و امام زمان
گذارده اند . در
خاتمه
باستحضار
خواننده گرامی
میرساند، اگر
احساس پذیرش
از مطالب بالا
مینماید، میتواند
دیگر نوشته
های( وبسایت ) این
نویسنده را
مطالعه کند . تا
خود هرچه صلاح
أبدی خویش میداند
انجام بدهد . و
الّا مطالعه
آثار این
نویسنده، و
نوشته های
عرفانی اولیا،
جز فزونی مخالفت
و نفرت نخواهد
بود . و تا
خداوند برای خواننده
گرامی چه
بخواهد، و چه
کسی را بخواهد
هدایت کند .

M017

ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ، ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺯﻣﻴﻦ
ﻭﮐﻮهﻫﺎ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻳﻢ، ﺟﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺮﺍث ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺼﻮﻝ ( ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ) ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮجوﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻣﻦ (
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺃﺯﻟﻰ) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻢ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ، اصل
(ﺍﻟﻴﻪ
ﺭﺍﺟﻌﻮﻥ) ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ (
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ) و ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺩﻳﮕﺮی هم
ﺩﺍﺭﻧﺪ، که
ﻨﻮﻉ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎ، ﻭ
ﮐﻤﻚ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ (ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﻨﻮﻋﻰ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ . ﻗﺒل
اﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ، ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ داشته و ﺩﺍﺭﻧﺪ
. که ﺨﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰم
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭلی نام
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ(
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ) می
ﮔﺬﺍﺭﻳﻢ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺎ،
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎ ،
کمالات ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﮕﺬﺭﻨﺪ ﻭ
ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻃﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻘﻮﻝ
ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻫﻨﺪﻭﺋﻰ، ﻫﺰﺍﺭ
ﻭ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺪﻧﻴﺎ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﻳﻚ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ کمالات
ﻓﺼﻮﻝ انواع ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ،
ﺗﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ نیز
بتواند ﻋﺒﻮﺭ تکاملی
و صفات برتر
الهی ﮐﻨﺪ . ولی بشرﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺡ ﺷﺨﺺ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ولی ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻭﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺸﻮﺩ . و
ﺑﺎﻟﻌﮑس، ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
به ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻔس
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺑﻘﻴﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩه
ﻮﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻧﺠﺎﺕ
از ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ (
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی) آینده ﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﻗﻮﻉ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﭘﻴﻮﺳﺖ، ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺟﻌﺖ فوق
بشری بجهان ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻭ حتی ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﻨﻴﺰ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺒﻮﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ که
ﺁﺯﺍﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﭘس ﺳﻪ ﻧﻮﻉ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﻧﻮﻉ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ) ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻠﻴﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ، ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ هست
. ﻭ ﻳﮑﻰ ﻫﻢ(
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻋﻰ)، ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻠﺎﺷﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﮕﺬﺭﺩ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ (
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ) ﮐﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺍیش ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻤﻰ
ﮐﻨﺪ، روح ﻓﺮﺩ ﺁﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻓﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻥ ( ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
بِدای) ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﺧﻄﺎ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﻔﺮﺩﻯ ﺍﻭ
ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﺎ(بِدای
ﺍﻟﻬﻰ) ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﺮﺑﻮطه ﺍﺳﺖ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
(ﺍﻣﺎﻧﺖ) ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ
(ﺍﻭﻡ) ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺧﺎﺹ ﻭﺭﻭﺷﻬﺎ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻧﺘﻰ ﻧﺰﺩ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺮﺍﻥ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺩﺭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺍﻣﺎﻧﺘﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻫﺴﺖ، ﻭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ( ﺳﻨّﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻧﺘﻬﺎ ﻭ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻭ ﻣﻠّﻰ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . حقّ
ﻭﻧﺎحقّ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺮﺍثها ،
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭﻣؤثّر ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻨّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ .

(
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ) ﻣﺠﻤﻮعه
اﻯ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻓﮑﺮﻯ ﻗﻮﻡ
ﻭﻧﮋﺍﺩ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﻳﻚ مِلّت ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻣﺎﻥ
ﺑﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺍﺯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ، ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺮﺍثها ﭼﻴﺰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ( ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﺿﺮﻭﺭﻯ میباشند
. ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍنند ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﮐﻨند . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺩﮐﻰ،
ﻣﺎ (ﺑﻌﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ) ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﺰﺭگ ﺴﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭ ﺳﺎﻟم
ﻮﻧﺮﻣﺎﻝ ﻫﺴﺖ،
ﻣﻨﺠﺮ ﻧﻤﻰ ﺷوﺪ
. ﺍﻳﻦ (ﺑُﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ)
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ، ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﻴﺮﺍث
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ(
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪﻩ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﻗﺴﻤﺖ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﻏﻠﻂ
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺫﻫﻨﻰ،
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ، ﻟﺬﺍ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺖ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ، ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻃﺎﻟب
ﺒﻘﺎﻯ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻭﻓﺼﻞ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺳﺨﺖ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ باعث
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ
ﻭ(ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ) ﻣﺎ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘﻴﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻋﻬﺪ ﮐﺮﺩه
ﺒﻮﺩﻳﻢ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ، ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺣﺎﻝ ﻭﻧﻮﻉ ﻭ
ﻓﺼﻠﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﻬﺪ تا ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ و فطرت (ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻫﺴﺘﻰ) بوده
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ولی
ﺍﻳﻦﻏﻔﻠﺖ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﺍﺯ
ﻋﻬﺪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺮﺁﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻮﺳﻴله اﻧﺒﻴﺎ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻓﻄﺮﺕ
ﻭﻭﺟﺪﺍﻥ ﻓﺮﺩﻯ،
ﻫﺸﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺩ ﻣﺘﺬﮐّﺮ
ﺷﺪ ﻭ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩ، ﻃﺮﺩ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﺣﺘﻰ
ﻃﺮﺩ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﻫﺪ . ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺻﻞ ﺁﺳﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﺎﻝاست
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻘﻴﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺁﺯﺍﺩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻤﻚ به ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ .
نخست ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻴﺮﺍث ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺍث
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺳﻨّﺖ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ، ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖﻭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺁﻥ
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ،
ﻳﮑﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻣﻴﺮﺍثهائی
ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻭﻡ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺫﻫﻨﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺣﺎﻓظه ﺮﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، که ﺪﺭ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻃﺮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ سوّم
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ، ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎسوﺗﻰ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ،
ولی ﻣﺎﻧﻊ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﻘﺶ
ﺍﻏﻔﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﻴﺮﺍث
ﭼﻬﺎﺭﻣﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﺎﻡ
ﺑﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ(ﻣﻴﺮﺍث ﮊﻧﺘﻴﻚ)
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻳﺎ (ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ) روح
أزلی ﺷﺨﺺ تا
کنون ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﻭﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺑﻔﺮﺯﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﮑﻮﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺮﻭﺡ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺮﺍث ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻥ، ﻭ ﺭﻓﻊ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺍث ﺍﺻﻠﻰ
ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺯﻳﺎﺩه ﺮﻭﻯ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﻁ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺁﻥ، ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
عُقده دار
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻏﺮﻳﺰﻩ
. ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺮاث
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ (
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ) ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ بِدای
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ است . ﭘﻨﺠﻤﻴﻦ
ﻣﻴﺮﺍث ﺍﺻﻠﻰ
ﮐﻪ ﻣﻬم ﺘﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺤث ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ، که ﺁﻧﺮﺍ
(ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻠﻴّﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﻓﺮﺩ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ، ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺧﺎﺹ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻭ ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﮐﻢ ﻭﺯﻳﺎﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﺍﺑﻎ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎ ﺭﺷﺪ ﻃﻔﻞ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺟﻨﻴﻨﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . (
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
تقریبا ثاﺑﺖ،
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ) ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎی
سلوکی ﺑﺤﺪّ
ﺍﻋﻠﺎﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ، ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﻋﻘﺐ ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﻢ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﺁﻥ
ﺭﻭﺡ، ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻌﺎﺩﻝ ﺍﻳﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﮐﺪﺍﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮع ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﺴﺦ
حقیرتر بشری ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﮐﺪﺍﻡ
ﻧﻮﻉ مسخ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﺁﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﮔﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﺎﻭﺝ
ﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪه
ﺒﺎﺷﺪ، ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﺩﺭ فسخ و
گندیدگی ﮔﻴﺎهی
ﻭ ﺩﺭﺟﻤﺎﺩ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺭﺳﺦ جمادی
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ ﺩﻭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻃﻰ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺮ ﻗﺪﻳﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
بشری ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻋﻬﺪ الست
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ خطر
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ،
ﺣﺮﮐﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ . و فرمان
کن فیکون أبدی
خداوند انجام میگردد
.

ﻋﺒﺮﺕ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ سلوکی
شهودی ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث محمد ﭘﺒﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ ﻋﻠم
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺩﺭﺍﻙ
بوده ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺭﺍ ﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻣﻨﮑﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭﻣﻌﺎﺩ ﻭ
ﺣﺴﺎﺏ ﻭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ، ﻭ
ﺣﺘﻰ (ﺍﺻﻞ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺧﺪﺍ
ﺑﻤﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﮑﻨﻴﻢ،
ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺤﻤّﻞ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍئی
اﺯﻫﺮ ﻟﺬﺗﻰ
ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻗﻮﻡ ﻣﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻧﺠﺎت
ﻨﻴﺎﻓﺘﻪ، ﺑﺮﺧﻰ
ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
می ﺸﻮﻧﺪ، ﻧﻴﺰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧته اﻧﺪ
. ولی ﺑﻌﻠﻠﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻴﻪ،
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻮﺵ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﺍﺑﻎ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭﻣﺮﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩ (ﻣﻴﺮﺍث
ﺍﺯﻟﻰ و
سرنوشتی) ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﺎﺩ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ (بِدای
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧﺎﺹ)
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤک ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ،
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ،
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺂﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻤﻚ و
تولید مثل ﮐﻨﺪ
. ﭘس ﺍﻳن
ﮋﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ربّ
النوع
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺮﺳﺪ .

( ﺍﻣﺎﻧت
) ﻮﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺩﻳﮕﺮﺍﺯ
ﻣﺸﺘﻘّﺎﺕ
(ﺍﻭﻡ ﻫﻨﺪی و
هوم زردشتی )
وبمعنی ﺳﻠﻮﻙ
الهی روح ﺍﺳﺖ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺮﺍثها ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺗﺮﻯ،
ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ کاملان
دارد . ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﺎﻫم
ﺸﺨﺺ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺁﻥ
ﺯﺑﺎﻥ (ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﺗﻤثیل ) ﻭ
ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮﺋﻰ،
که ﺪﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩ ﺭﺍ، ﺑﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟلهی ﺨﻮﺩ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺸﮑﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﻫﻢ
ﺑﺸﮑﻞ ﺷﻨﻮﺩﻯ،
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺳﻤﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﺣﺪﺳﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﺴّﻰ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ، ﻳﮑﻰ
(ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻓﻘﻄ
ﺪﺭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ (ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ)، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺒﺤث ﺍﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻤﻌﺮﻓﻪ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺴﻢ
ﻫﺎﻯ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ به ﺘﻔﺼﻴﻞ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖولی
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍ، ﻭ
(ﺍﺻﻠﻰ از ﻭﺍقعیّت
ولو حقیقت
ندارند ) ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ولی ﺳﺨﺖ
ﺁﻟﻮﺩﻩ، ﻧﻔس ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻧﻨﮕﻴﻦ ﻭ
ﭼﺮﮐﻴﻦ، ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻃﺮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ (ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ) ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭ ﺍثر ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺸﺮ ﺑﺎ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺟﺰ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺳﻤﺒﻠﻴﺴم
اﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻫﻤﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
( ﺑﺮﺯﺥ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﺮﺍث
ﺳﻨّﺘﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ، ﻣﺠﻤﻮعه
اﻯ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺗﻐﻴﺮﺍﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻨﺴﻮﺥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣثلا
ﺩﺭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﻫﻔﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ، ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺣﺪﻳث کسا، ﻭﻧﻴﺰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺮبّ اﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، که
ﺘﺎ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ هر
ﺭﻭﺡ ﻃﻮﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻴﺖ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻴﺴﻮﻯ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ) ولی نه(ﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ)، ﺩﺭﺗﺸﺨﻴﺺ،
ﻳﺎ محمّدﻯ
ﺍﺣﻤﺪﻯ فارقلیط
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻧﺴﺨﻪ
ﻣﺼﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ بشری
روح ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺴﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﺮﺍﻧﻰ زردشتی
یهود و قریش و
چندین
دیانتهای قشری
مرموز
خاورمیانه،
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻳﺎ ﻗﺮّه
ﺩﺍﺭﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
سلوکی ﻗﺪﻳم
ﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻧﻔس کلّ ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻧﺎﻡ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﻳﺎﻧﺎ ﻭ
ﺷﻴﻮﺍ ﻭ ﻣﺮﻳﻢ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ و
غیره ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺑﺤث ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺍث ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺸﻢ ﺁﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻫﻔﺘﻢ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ أزلی ﻭ
(ﺳﻤﺒﻮﻟﻬای
ﺍﺯﻟﻰ ﻗﻮﻡ)
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺑﻘﻴﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
و ﻣﺰﺍﺣﻢ ﮐﺸﻒ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ میباشند
و از نوع
تعصّب کور میباشند
.

ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻃﻠﺴﻢ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺳﺮ
وﮐﺎﺭﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮل هائی
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻓﺮﺩ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
(ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ )
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
( ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ، ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ) ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺑﻔﺮﺩ ﻭ(
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﻭﻧﮋﺍﺩﻯ) . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺸﺪ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ ﺑﻴﻦ (ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ،
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ) ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﺮﺩ . ﻳﮑﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﺎ
ﺑﺄﺯﺍﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻧﺎسوت
ﻤﺎﺩﻯ بوده ﮐﻪ ﻧﺰﺩ
ﻋﻠﻤﺎ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻳﮑﻰ(
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺫﻫﻨﻰ) ﮐﻪ ﻧﺰﺩ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺭﺍﻳﺞ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﺮ ﺩﻭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻣﺮﺩﻭﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﻭ
ﻣﻴﺮﺍث ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻳﮑﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﮑﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﮐﻪ ﻣﺨﺰﻥ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ
ﻓﺮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ که
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻣﻴﺮﺍث ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺬﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺒﻮﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ،
که ﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺭؤﻳﺖ (ﻧﻔس
ﻤُﺮﺩﻩ) ﺧﻮﺩ
ﻳکی اﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
.

ﻫﻴﭻ ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻞ محمّدﻯ،
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻳﻦ
ﺧﻮیش ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﮐﻨﺪﺗﺮ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﻧﺎﻗﺺ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩ محمّدی
ﻫﺴﺘﻨﺪ . (ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ) ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ، ﺑﺎﺯ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﻰ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺗﺠﺎربّ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ کُلّ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ (ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ)،
ﺷﺎﻣﻞ ﮐﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﺧﺎﺭﺟﻰ،
ﻭ( ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻯ ) ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺑﻴﻦ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺮﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﻭﻫﻤﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻠﻤﻰ . ولی
ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺎﻡ (ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻘﻠﻰ) ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺣﺠﺎﺏ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﺎﻧﻊ ﺷﻬﻮﺩ،
ﻭ باعث
ﻋﻮﺍﺭﺽ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ .

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺭﻧﺴﺎﻧﺴﻬﺎﻯ
ﺁﻥ، ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺳﺮ ﺟﻨﮓ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺍﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻏﺮﺑﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ،
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺍﺯﻟﻰ، ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻨّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . حقّ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻠﻤﺎ، ﺿﻤﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻭﻫﻤﻰ، ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻘﺪﻳس
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﻭ
ﺻﺤﻴﺢ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ
. ﺟﻨﮓ
ﺭﻧﺴﺎﻧﺴﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ،
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻴس
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺷﮑﻞ
ﻭﺍﺿﺤﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﻪ
ﺁﻥ ﺩﺍﺩ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺯﺩﺍﺋﻰ ﻭ ﺑﺖ
ﺷﮑﻨﻰ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻭ ﺍﻫﻞ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﻳﻨﻰ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺮ ﺍﺯﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺰﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺑﺰﻭﺍﻝ
ﺭﻓﺘﻪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺗﻤﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺮ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﻤﺘﺮ ﻭ (
ﻗﻠﻴﻞ ﻣﻦ
ﺍﻟﺂﺧﺮﻳﻦ)
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﺖ
ﺷﮑﻨﻰ
ﺭﻧﺴﺎﻧﺴﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺍﺯﻟﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ، ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﭼﺎﻩ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﺑﭽﺎﻟﻪ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺑﺪﻯ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس ﺑﺖ
ﺷﮑﻨﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻯ ﺑﻴﮑﻮﻥ،
ﻏﻠﻄﻰ ﺭﺍ
ﺑﻐﻠﻂ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺪﻑ (ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻫﺎ پدر و پسر)، ﭘﺎﻙ
ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎ، ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺸﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺖ
ﺯﺩﺍﺋﻰ، ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺗﺎﮐﺘﻴﻚ های
ﺷﻴﻮﻩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻏﺮﺑﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺯ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﻠﺎﺋﻢ (ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻯ ﺭﻳﺎﺿﻰ)
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﻭﺑﺎ ﺗﺴﻤیه
ﺠﺪﻳﺪ ﺭﻭﺵ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻭ
ﻋﻴﻨﻴّت ﻮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻴّﺖ
ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻯ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﺍﺭ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺍﺳﺖ .

ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﻭﮔﺎﻧﮕﻰ ﻭ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﮐﺎﻣﻞ،
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
(ﻋﻠﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﭼﻪ ﺣﺪﺳﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ ﻧﻴﺰ
(ﻋﻠﻢ ﻋﻤﻠﻰ ﻳﺎ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
صنعتی ) ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﮐﺮﺩﻩ، ﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺎﺭﺵ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﻓﻠﺴﻔﻰ،
ﻭ ﭼﻪ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭﻳﺎ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﺟﺴﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻩ . ﺩﺭ
ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﻋﻠﻤﻰ، ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺮﻭﺡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺑﺤث ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺷﺮﻕ
ﺍﺯ ﻏﺮﺏ، ﻳﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺷﺮﻗﻰ
ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻏﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺨﭽﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻮﻟﺎﺖ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻏﺮﺑﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺄﻣّﻞ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺷﺮﻕ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﺮﻗﻰ، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻫﻴﭻ چیز ﺟﺪﻳﺪ
و ﺗﺤﻮﻟّﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺟﺰ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺣﺎﺻﻠﻰ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺷﺮﻗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﻏﺮﺑﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ، ﺍﺯ گونه
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﮐثرﻳّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ کُلّ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺷﺮﻗﻰ،
ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻏﻠبه اﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺭﻧﺴﺎﻧﺴﻬﺎ ﻭ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻳﻮﻧﺎﻥ،
ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﻳﻚ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ .

ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻂ
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﺑﮑﺸﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮐثر ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻦ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺳﻘﺮﺍﻁ، ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺑﺎﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺸّاء
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﺮﺑﻰ
ﺍﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ، ﻭ ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ
ﻭ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ، ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻩ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﺭﻓﺎﺕ ﻭ
ﻣﻠﺎﺣﻈﺎﺕ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ،
ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺑﻦ ﺭﺷﺪ
ﻣﺸّاء ﻣﺎﺩّﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺪﻟﺴﻰ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﻐﺬﻳﻪ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ.
ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﻋﺼﺮ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺑﺖ ﺷﮑﻨﻰ
ﺭﺳﻤﺎ ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺎﺭﮐس ﺑﺎﻭﺝ
ﻣﺎﺩﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺗﻠﺎﺵ ﮐﺎﻧﺖ ﻭ
ﻫﮕﻞ ﺩﺳﺖ
ﺭﺍﺳﺘﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎئی ﻮ
ﺍﮐﺴﻴﺴﺘﺎﻧﺴﻴﺎﻟﻴستهای
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ، ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺗﺮﻣﻴﻤﻰ
ﺩﺭﺁﻥ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﺰﺩ ﮐﺎﻧﺖ ﻭ
ﻫﮕﻞ، ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺷتند ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﻳﺎ ﺫﻫﻦ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺻﻠﺢ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺳﻌﻰ ﮐﺎﻧﺖ ﺩﺭ
ﺍﻋﺎﺩﻩ
ﺣﻴثیّت ﺑﺮﺍﻯ (ﺍﻳﺪﻩ
ﻭ ﻋﻤﻞ ﮐﻠّﻰ)
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻏﺮﺑﻰ
ﺑﻪ ﭘﺮﺍﮐﺴﻴس
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻰ ﺑﻴﻦ
ﺭﻭﺡ ﻭﻣﺎﺩﻩ، ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﺮﻗﻰ ﻧﺒﻮﺩ، ﻭ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﻭﺣﺪﺕ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻭ
ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﺎ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺧﺪﺍ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﺑﻴﻦ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ
ﺑﺎﻗﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ،
ﮐﻪ ﺟﺴﻢ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺎﺑﻊ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻘﻬﻮﺭ
ﻋﻠﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺧﺎﺩﻡ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ
. ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﻗﺴﻤﺖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺎﺯﻫﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﻭ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻭﺩ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ،
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ مُقدّس
ﻭﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﻳﺎد ﺁﻭﺭﻯ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ الهی
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺮﻳﺪﮔﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ، ﻋﻠّﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﭘﻮﭼﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﻰ ﻭ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﻮﻣﻰ ﻭ
ﺳﻨّﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺮﻕ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺮﺩﻭﺩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ
ﺫﻫﻨﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﻨﻈﺮ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﺯﻟﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺩﺭﻧﻈﺮ ﺍﻭ، ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺮﺩ ﻫﻤﻪ (ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ)
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻏﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺍﺯﻟﻰ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺷﺪﻳﺪ ﻓﮑﺮ
ﻏﺮﺑﻰ ﺷﺪ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻪ
ﭘﺮﺍﮐﺴﻴس
ﻣﺤﺾ ﻭ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎی گوﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻭ ﺍﻳﺴﻢ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻀﺎﺩ، ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻧﺪ .

ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ( ﻣﺎﺭﻙ)
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪﻧﺪ . پس
ﻓﻘﻂ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺑﺎﺯ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﺸﺮ ﻟﺎ
ﻣﺤﺎﻟﻪ
ﺑﺬﻫﻨﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻨﺸﺄ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺁﻥ ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻣﻦ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻰ
ﺁﻥ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﮐﺎﻣلی ﺒﺎﺯ
ﺑﺎ ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻭ ﻫﺮ (ﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ)، ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺳﺮ
ﻭﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭﺍﺻﻞ
ﻫﻢ ﺑﺎ ﺧﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺫﻫﻨﻰ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺧﻠﻖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻏﺮﺑﻰ، ﺩﺭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﺼﻔیه همه
ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺷﺮﻕ
ﻗﺸﺮی ﺒﺎﻏﺮب ﻣﺎﺩی
کشتاﺭﻫم
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻟﻌﻨﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﻳﮑﻰ ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺭﺍﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﮑﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ولی
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻓﺼﻞ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﺟﺎمعه ها، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘﻴﺪﺍ می ﮔﺮﺩﺩ
. ﻓﺮﺍﻧﺴﻴس
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺑﺎ
ﺍﺭﮔﺎﻧﻮﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ، ﻣؤﺳس
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ
ﺷﺪ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﭘﺪﺭ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻮﻳﺴﻢ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻨﻄﻖ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻯ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺟﻨﮓ
ﺭﺳﻤﻰ ﻋﻠﻴﻪ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭ ﮐﺮﺩ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻴﻪ ﺳﻨّﺖ
ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﺎﺋﻰ ﭼﻪ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ ﭼﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺟﻨﮓ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﺑﺎ سوﻓﻴﺰﻡ ﻭ تصوّف،
ﺑﺎﻋﺸﻖ
ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﻧﻈﺮ
ﺩﻭﺯﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺑﺠﺎﻯ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ، ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﺭﺍ، ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ .

ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺭﺍ ﺑﭽﻬﺎﺭ
ﮔﺮﻭﻩ ﺗﻘﺴﻴﻢ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻓﺘﺎﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺰ ﺩﺭﺑﺎﺭه
ﺒﺘﻬﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺣﺮﻓش ﺪﺭﺳت
ﺒﻮﺩ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻭﺟﺎﻯ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . (ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻴله اﻯ)ﺍﻭ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﺩ ﻗﻮﻡ ﻭ
ﻗﺒﻴﻠﻪ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺫﻫﻨﻴﺎﺕ ﻭ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﻫﻢ
ﺑﻮﺍﻗﻊ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺁﻳﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻫﻤﻮﺍﺭ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﻈﺮ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ ﮐﺮﺩ،
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮﻗﻮﻣﻰ
ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ، ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﻗﻮﻣﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻓﺼﻞ ﺭﺍﻳﺞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ آنها
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺼﻞ نوعی ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﺯیر
ﺩﺳﺖ، ﺍﮔﺮ مُقدّس
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﺧﻄﺎ ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻃﺒﻌﺎ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ، ﻳﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻄﻔﻪ ﻓﺼﻞ
ﺭﺍﻳﺞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻗﻮﻣﻰ ﮐﺎﺷته
اﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﻐﺰ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭ ﺫﻫﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻃﻮﺭﻯﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻔّﮑﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ندﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻃﺒﻌﺎ ﻏﻠﻂ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ ﺑﺄﺻﻞ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺷﺖ،
ﻭﻧﻪ ﻫﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻔﮑّﺮ حقّ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ، ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻋﻠﻤﺎ
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻗﻮﻣﻰ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻓﻌﻠﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ،
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻫﺴﺖ . ﻭ حقّ
ﺑﺎ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﺮﺩ
ﺷﻮﻧﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﺤﺮ ﻭ
ﺟﺎﺩﻭ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻠﻞ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ،
ﻭ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ،
ﮐﻪ ﻫم اﺯ حقّ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻭﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺯ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺫﻫﻨﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯﻋﻠﻢ
ﺿﺮﻭﺭﻯ دور ﺍﺳﺖ
.

(ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻏﺎﺭ) ﺩﻭﻣﻴﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺑﺎﻳﺪﻃﺮﺩ
ﺷﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻓﮑﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﻮﺩ . ﻭﻯ
ﺍﻳﻦ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺭﺍ ( ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ) ﻓﺮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻭ( ﺧﻄﺎ ﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻧﮋﺍﺩﻯ)
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ  ﻓﺮﺩ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎ
ﻭﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ، ﻭﻧﻮﻉ
ﻣﺮﺍﺟﻊ
ﺗﻘﻠﻴﺪ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ ﻧﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺎﺳﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ از ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﻫﺮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺭﺍ ﻓﺎﺳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻭﻣﺴﺦ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻃﺮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻠﻤﻰ
ﻟﺎﺯم اﺳﺖ، ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﻔس ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺰﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ .

سوﻣﻴﻦ
ﺑُﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﮑﻮﻥ
(ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ)ﻳﺎ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭﺳﺖ، ﻭ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻭﺑﺎﺯﻳﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎت که
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮان ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻤﻴشه
ﻤﻨﺤﺮف کنندﻩ
ﺫﻫن اﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭﻳﻚ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺁﺯﺍﺩ میباشد
. ﺍﻟﺒته گفته
بیکون ﺪﺭﺳت اﺳﺖ
. ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ،( ﺑﻄﻮﻥ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ ﻭ
ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ) ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﻨﺶ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺍﺯ ﺑﻮﺍﻃﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳن
ﺘﺒﺪﻳﻠﺎﺕ
ﻟﻔﻈﻰ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺗﻰ، ﻫﺮﮐس
ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻬﻢ، ﺷﺎﻧس
ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻳﻚ ﺳﻄﺢ (ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﻠّﻰ ﻗﺎﺋﻢ
نوع بشر)
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺮﺩ ﺁثاﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺣﺠﺎﺏ
ﺍﻋﻈﻢ، ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﺪه ﻫﺎ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯ
ﻋﻤﻠﻰ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻋﻈﻴﻢ
ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ یا ﺟﻤﻌﻰ
ﺭﺍ
ﺑﺎﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
موقّتا به حقّ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﻔﻞ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﻠﻮﻍ
ﻭﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺍﻭ ﺩﺭ 15 ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭُﺷﺪ
ﻃﻔل
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺒﻊ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺍﻭ باید ﺑﺎشد
و ﻧﻪ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻳﺎ
ﺷﺨﺼﻰ ﻳﺎ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ . ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ پیدایش
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ، ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻦ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻳﺰﻯ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮی
ﺘﻔﮑّﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻃﺮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺗﺤﻠﻴﻪ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
.

(ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ)
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻫﺎﻯ ﺑﺰﺭﮒ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺪﻳﻢ ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﮐﻠﻴّﻪ ﻧﻈﺮیه ﭘﺮﺩﺍﺯی
های ﺬﻫﻨﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ، ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻔﺴﻄﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻫﻢ
ﺿﻤﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﻠﻴﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﺍﻥ
ﻭ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺍ، ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﺑﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﻠﻴﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻓﻴثاﻏﻮﺭثیاﻥ
ﻭﺍﻓﻠﺎﻃﻮنیان
ﻭ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮنیان
ﻭﻃﺒﻌﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﻣﺤﮑﻮﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺮﻑ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺧﻴﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﺠﺎﺭب ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻠﻤﺎ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺭﻳﺰﻩ
ﺧﻮﺍﺭ ﻧﻮ
ﺁﻭﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻠﻮﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩ باعث پیدایش
ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻧﻤﺎیشی
ﺑﻴﮑﻮﻥ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ ﺗﻠﻘﻴﻦ،
ﻭﻟﻮ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺍﮐﺎﺩﻣﻴﻚ
ﺑﺎﺷﺪ، باز ﺁﻟﻮﺩگی
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﮋﺍﺩ ﻭﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺩ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ(
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺍﮐﺎﺩﻣﻴﻚ)
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺩﺍﻧﺶ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻘﻴﻪ
ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺻﺤﻴﺢ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ
ﺑﻘﺎﻯ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎی
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻌﻠﻰﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺷﺮﻗﻰ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻳﺎ ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، حقّ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ
ﺑﻨﻈﺮ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﮐﻠّﻰ، ﻃﺮﺩ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭ ﻏﺮﺑﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖﮐﻪ( لاﺷﺮﻗﻴّﻪ
ﻭ ﻟﺎ ﻏﺮﺑﻴّﻪ)
محمد، ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻭ
ﻧﺤﻮﻩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ یا ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﻳﻨﻰ، ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺤث ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺍﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﺼﻮﺭ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﺒﺤث
ﺨﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺗﺠﺎربّ ﻋﻠﻤﻰ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﻐﻠﻄﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﻭ ﻣﻔﺼﻞ ﺗﺮ
ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺑﺤث ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩ

ﺣﻤﻠﻪ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﺘﻬﺎ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺟﺪﻳﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻯﻏﻀﺐ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﺯ
ﻣﻨﺎﺑﻊ معرّفی
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻌﻠﺖ عَدَم
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ عَدَم
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﺠﻠﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ که
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺷﻬﺮﺕ
ﻭ ﭘﻮﻝ ﻭ حقّ
ﺍﻟﺎﺧﺘﺮﺍﻉ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ،
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻖ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ (ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺷﻤﻮﻝ) ﭘﺸﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎ حقّ
ﻣﻨﮑﺮ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺑﺤث ﺁﻥ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﮐﻠﻴﺴﺎ،
ﻭﻓﻠﺴفه
ﺒﺎﻓﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭتفکّر
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭ ﺷﺮﻕ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ،
ﻣﺤﻮﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ (ﺧﺪﺍ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﺷﺪﻥ)، ﻳﺎ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺵ محمّدﻯ
این آرزو ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍﻩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ بر ﻣﺤﻮﺭ(ﻣﺎﺩه
ﺨﺪﺍ ﺷﺪﻩ) ﺑﺎﺯ
ﮐﺮﺩه است . ﺧﻮﺩ
بیکون ﺷﺨﺼﺎ
ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ ﻫﻢ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻏﻴﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻰ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻧﮑﺮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ واقعی ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨﺺ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﻧﮕﻔﺖ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺤﻘﻖ
ﺩﺳﺖ
ﺑﺎﺳﺘﻘﺮﺍء
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﮔﺮ
ﭼﻪ ﺩﮐﺎﺭﺕ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﻗﻴﺎس
ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺍﺳﺘﻘﺮاء
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﻣﺒﺎﺣث ﺫﻫﻨﻰ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺖ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ . ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﻴﺮ
ﺩﺳﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺎﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ
ﻧﻮﺯﺍﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻣثاﻝ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﻏﻀﺐ ﻭعَدَم
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﮐﻠﻴّﻪ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﮑﻢ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﻭﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﺮﺃﻯ ﺷﺨﺼﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﺯ زمینه و ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻴﻠﻰﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺭﺩ ﮐﺮﺩه اﺳﺖ . ﻭﺟﻮﺩ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ، ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺎﻫﻢ ﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺎﺧته اﻳﻢ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺁثاﺭ
ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ حقّ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺗﺠﺎربّ
ﻋﻠﻤﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺁﻥ
ﺭﻭش ﻮ ﺩﻗّﺖ
ﺗﺠﺎربّ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺠﺮبه علمی
ﻧﺴﺒﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢﺑﺸﺮ که
ﻨﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺑﻌﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻟﺂﻥ ﻋﻠﻢ ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺑﺎﻃﻴﻞ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ؟ ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺳﺮ ﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻄﺎﻯ
ﻏﺮﻭﺭ ﺁﻣﻴﺰ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻢ ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﻧﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
الهی ما ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﺩ . ﺁﻳﺎ
ﻟﺎﺑﻠﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﻣﻐﺰ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮔﻨﺠﻴنه اﻯ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺶ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻨﺠﻴنه ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ، ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻤﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍه ﻮﺻﻮﻝ
ﺑﺎﻳﻦ
ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﻠّﻰ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ، ﻃﺒﻌﺎ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺮﺩﻭﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺑﻴﮑﻮن عاﻗﻞ
ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﮐﺠﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﻭﻣﻮﻓﻖ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺸﺪ، ﺩﻟﻴﻞ
ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻬﺎئی ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﻮﺩﻧﺪ سرچشمه
های شهودی را
دیده اﻧﺪ . ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻯ ﻫﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﭘﺎﻳﻪ ﮔﺬﺍﺭ
ﻃﺮﺯ ﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﺮﺑﻰ ﻭﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . زیرا
ﺗﻔﮑّﺮ ﻏﺮﺑﻰ
ﺑﺸﺪﺕ ﺭﻭ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺗﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﮔﻮﻳﺎ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﮐﻪ
ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﻧﺒﻮﺩ، ﻭ ﺣﺪّ
ﺍﻗﻞ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ
ﺑﺎﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﺮﺑﻰ، ﺟﺰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻧﻴﺴﺖ . ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﺨﻮﺩ، ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺷﻮﺭﺵﻋﻠﻴﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺷﻮﺭﺵ ﻋﻠﻴﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﻨّﺘﻬﺎ ﻭ
ﺷﺎﻧﺴﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ . ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭﻫﻢ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ .

ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻧﻴﺰ ﺁﻥ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻏﺮﺏ
ﺯﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺳﻨّﺖ ﺯﺩﺍﺋﻰ
ﻭ ﮐﺸﺘﻦ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺯﻟﻰ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ (
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺻﻔﺖ)
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻮﺭﺵ ﻋﻠﻴﻪ
ﺳﻨّﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ ﺿﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﭼﻮﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻓﺮﺍﻁ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ. ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺳﺪّﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﮕﻮﻧﻰ
ﺳﻨّﺘﻬﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺯﺩﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻗﻮﻣﻰ ﺩﺭ ﺟﻤﻊ
ﺧﺪﻣﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻨّﺖ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺟﻮﺋﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺗﻔﮑّﺮﻋﻠﻤﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻣﺤﺘﺮﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺖ
ﺷﮑﻨﻰ
ﻭﻗﺘﻰﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺑﺖ
ﻭﻫﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻤﺮّﺩ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻤﺎﻯ
ﮐﺎﺫﺑﻰ ﻣﺸﺨﺺ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻮکُلّ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﺣﻔﻆ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻓﻄﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩ، ﻧﻪ
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﺴﻌﻰ
ﻭﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻪ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﺳﻌﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﮐﺎﻣل ﻨﻴﺴﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﻤﻞ ﻫﺮﮐﻮﺩﻙ
ﻭﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺮﻳﺴﺪ
ﻟﺎ ﺟﺮﻡ ﭘﻨﺒﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺍﻯ
ﺑﻴﮑﻮﻥ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ (ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﺁﻥ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ) ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﮓ روان
کاو عارف ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻳﺎﺩ ﮐﺮﺩ . ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﻰ، ولی
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻃﻔﺎﻝ، ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﺎﺋﻴن ﺘﺮ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺳﻄﺢ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺳﺮ ﭼﺸﻤﻪ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ، ﻭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻴله
اﻯ، ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻭ
ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﻭﺑﺎ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺳﻨﮕﻴﻦ،
ﺑﺮ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟمعی ﺘﻤﺮّﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﻗﺎﻳﻘﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ،
ﺑﺮ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﻰ
ﺍﻓﺰﺍﻳﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﮑﻮﻥ، ﻭﻫﺮﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﻌﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭ ﺑﺸﮑﻞ حقّ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺳﻰ ﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺗﻤﺮّﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻴله ﺑﺎ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ
ﻭﮐﻤﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻣﻴﺮﺍث
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ.ﺍﻳﻦ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻴله
اﻯ ﺑﺮﺍی
اﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﻋﻮﺍﻡ ﻣﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﻳﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺁﻥ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ
ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺷﺨﺼﺎ ﻭﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺍﺯ ﺻﻔﺮ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﻨﺪ . ﻓﺮﻕ ﺑﺸﺮ
ﺑﺎ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺩ ﺍﺯ ﺟﺎﺋﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺧﺘﻢ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻴﻠﻪ، ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺁﻥ
ﻧﺒﻮﺩ، ﺣﺘﻰ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﻢ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧبوﺩ . ﻣﺎ ﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣثبت
ﻭﻣﻨﻔﻰ، ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺩﺍﺭﺩ ، ﭘس
ﻧﻔﻰ ﮐﻠّﻰ ﺁﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺪّ
ﺍﻗﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﺁﻥ ﺩﻭﺭﻯ ﮐﺮﺩ،
ﺗﺎ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺸﻮﻳﻢ . ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻣثبت ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣثبت ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺯﻟﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷند
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺘﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎئی
ﺒﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ نیز
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺘﻔﮑﻴﻚ ﺧﻮﺏ
ﻭ ﺑﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍلاّ ﺑﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻭ ﺑﻰ
ﺃثر ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
بودنشان ﻣﻌﻨﻰﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﺁثاﺭﻯ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺗﻤﺮّﺩ ﻭ
ﻋﺼﻴﺎﻧﻰ ﺑﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﺋﻰ،
ﻳﺎ ﺟﻨبه اﻯ
ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻫﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺮﺍ، ﻭﻫﻢ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻧﻰ، ﻭ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺎ
ﺑﺎﺻﺮﻓﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺴﺘﻬﻠﻚ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻗﻮﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻴﻌﻰ ﻣﺎ
ﻧﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ، ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻣﻰ
ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﻃﺮﺡ ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭﻫﺪﻓﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻴﻬﺎ
ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻟﺂﻥ
ﭼﻪ ﻫﻮﺳﻰ ﺑﺴﺮ
ﻣﺎ ﺯﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻫﺎﻧﺖ
ﺑﺎﺟﺪﺍﺩ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﭼﻨﺪ ﻗﺮﻧﻰ ﺭﺍ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﺑﻬﺎﻡ نا
شناخته ، ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮن
کنیم . ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺍﺯ
ﺻﻔﺮ ﺷﺮﻭﻉ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﺎﻃﻴﻞ ﺩﺭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻴله
اﻯ ﻭ ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
خودمان ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻭ ﺟﺴﺘﻦ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﮔﺮﮔﻮنی ها
ﺍﺳﺖ . ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﻴﺎس ﺑﻨﻔس ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ، ﻭ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺑﻮﺍﮊﮔﻮﻧﻰ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺻﻮﻝ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺑﺘﻬﺎﻯﻏﺎﺭ
ﻳﺎ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻓﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻭ
ﺍﺯﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻗﻮﻡ
ﻭﻣﺤﻴﻂ ﺍﺳﺖ، ﺍﻳﻦ
ﺷﺨﺺ ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺩ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺩﺭ
ﺳﻨّﺘﻬﺎ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻗﻮﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺑﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﻳﺎ ﺍﮐثرﺍ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻭﻣﺘﻮﺳﻂ ﻋﻘﻞ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ میباشند
. ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻌﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺷﺪ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻏﺎﺭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺣﺘﻰ بحقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ، ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺧﻮﺍﻫند
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻧﺒﻮﺩ، ﺳﮑّﻮﻯ
ﺟﻬﺸﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻴﺸﺪ . ﻭﺻﺮﻓﻪ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﻰ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﻮﻳﻦ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺳﮑّﻮﻯ
ﺍﻭﻝ ﻣﻴﺮﺍث
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻓﺮﺩ، ﺳﮑّﻮﻯ
ﺩﻭﻡ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻴله
ﻭ ﺳﮑّﻮی سوّم
ﻭ ﺁﺧﺮ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩی
کاﻣﻠﺎﻥ الهی ﺍﺳﺖ
. ﻣﮕﺮ ﮐﺎﺭ
ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺩﺭﻋﻠﻢ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ، ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﮑّﻮﻫﺎﻯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻴله
ﻭ ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻏﺎﺭ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺳﺖ؟ ﺧﺮﻭﺝ
ﻭﺗﻤﺮﺩ ﺍﺯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻴله
ای ﺟﻤﻌﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺨﺼﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻃﺮﺩ ﻫﺮ
ﺩﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﺗﺰکیه
ﻮﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺼﻮﻝ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍلاّ ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯﺁﻧﻬﺎ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺯﻳﺮﻳﻦ ﺭﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﺼﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ یاﻓﺖ، ﺗﺎ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺳﻄﻮﺡ
ﺯﻳﺮﺍ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻓﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻃﺮﺩ ﻧﻤﻮﺩ . ولی
ﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺑﺮﺍی
اﺗّﮑﺎﻯ ﺑﻌﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻧﻔس
اﻣّﺎﺭﻩ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻥ ﻭ ﭘﻮﻝ
ﭘﺮﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺣﺘﻰ ﮐﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭ ﻭ ﻧﺪﺍﺭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺠﺎﺕ از نوع
بشری ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ، ﺑﺎ
ﺣﻔﻆ ﻭ ﺑﻘﺎﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻳن ﺸﺨص اﺳﺖ
ﻭ ﺍﺗّﮑﺎﻯ
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭ ﺑﻴﮑﻮﻥ،
ﮐﺎﺭ ﻋﺒثی
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺗّﮑﺎﻯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻭ
ﺗﻤﺪﻧّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﺗﮑﺎﻯ
ﺑﻔﺮﺩﻳّت ﻮ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻏﺎﺭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻫﺴﺖ، ولی
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺧﺮﻭﺟﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩ، ﺧﺮﻭﺟﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ، ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭ ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ، ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺧﻮﺍﻫند
ﺍﻓﺰﻭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺨﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻏﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺼﻮﻝ
ﮐﻤﺎﻝ، ﻭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﺮﺩﻯ، ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍلاّ
ﺍِﺣﻴﺎﻯ
ﺳﻨﺘّﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺷﻌﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭ ﺗﻌﺼّﺐ ﻭ
ﺟﻨﮓ ﺍﻓﺮﻭﺯﻯ
ﺑﺎ ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ ﻭ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﻣﺤﻴﻄﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎس ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎﻫﻢ ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻭﺑﺎﻝ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻗﻮﻡ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﻗﻮﻡ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ (ﻫﻤﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ)
ﺍﺳﺖ .

ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺴﺎﺩﮔﻰ
ﻭﺳﺮﻋﺖ ﮔﻔﺖ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﮐﺪﺍم
اﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤﺎت
ﺪﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴتند
ﻭﮐﺪﺍم ﻣﻨﻔﻰ . ﻭلی
ﭽﻮﻥ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻟﺎﺯﻡ و
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ، ﭘس
ﺍﻟﻔﺎﻃﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺩﻝ
ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮ ﺩﻝ
ﻧﻨﺸﻴﻨﺪ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺸﺶ ﻭ ﺩﻝ
ﻧﺸﻴﻨی ﺩﺍﺷﺖ،
ﺑﺎﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺎ ﻧﺒﻮﺩ، ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . (
ﺍثرﺳﺤﺮ ﺁﻣﻴﺰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻧﺸﺴﺘﻦ،
ولی ﻣﻔﻬﻮم
ﻨﺒﻮﺩﻥ)
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﮐﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮﺍن
ﺮﻭﺣﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺯﺩﺍﺋﻰ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﺩﻝ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻫﺎ، ﻭﮐﺸﺶ
ﻫﺎﻯ ﻓﻄﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻗﻄﻊ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس،
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺍﻳﻦ
ﺩﻝ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭ
ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺻﺪ
ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﮔﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ﻭ ﻗﻌﺮ
ﺁﻥ، ﺩﻳﺪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ
ﻫﻤﺎن ﺪﻫﺎنه
ﭽﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﭼﺎﻩ
ﺩﺭﺁﻣﺪ ﻭ
ﺑﻘﻠّﻪ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮﻳﻦ
ﮐﻮﻩ ﺭﻓﺖ، ﺗﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻓﻖ ﻣﻤﮑﻦ ﺭﺍ
ﺩﺭﺩﻳﺪ . ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺯﻟﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻗﻮﻡ
ﺭﺍ ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷند،
ﺍﺭﺯﺵ ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﮐﺴﻰ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ ﺳوء
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺑﻄﻮﻥ ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻣﻬﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
(ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ) ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ ﺑﻄﻮﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻀﻤﻮﻥ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭ ﻧﻬﻠﻴﺴﻢ
ﻭﭘﻮﭼﻰ ﻭ
ﻣﺮﺩﻭﺩﻯ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺩﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻊ ﺣﻴﺮﺕ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﻢ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻠﻤﻰ،
ﻭ ﻫﻢ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺭﺍﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻌﻨﻮﻯ،
و ﺳﺒﻚ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺯﺥ ﺳﺎﺯ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍی
ﺘﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻋﺎﻟﻴﻪ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺰ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻤﺎ
ﮐﻤﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . (ﺳﻤﺒﻠﻴﺴﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎﻥ حقّ)
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭلی
اﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﺑﻌﺎﺩ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ آن ﻧﺮﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﻋﻠﻤﺎ ﻧﻴﺰ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺯﺑﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺎﻳﻦ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺯﺑﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺭﺍﻩ
ﺟﺴﺘﻦ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻠﻴﺴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻘﺪﻳس
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍلاّ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ
ﺳﻤﺒﻠﻴﺴﻢ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺟﺰ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻯ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﻨﺪﻯ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ نخوﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻣﻨﻄﻖ ﺻﻮﺭﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ، ﻭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺭﻣﺰﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻣﻨﻄﻖ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻘش
ﻧﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻭﺧﻴﺮ ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎﻯ
ﺷﺮّ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
و ﻳﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﺯﺑﺎﻥ
مُقدّس ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﭼﻪ
ﮐﻠﻤﺎﺕ . ﺍﮔﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی ﺑﮑﺎﺭ
ﺭﻭﺩ، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ حقّ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻭﺿﻊ ﮐﻨﻨﺪ
ﻳﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ، ﺗﺎ
ﺗﻮﻃئه هاﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﺎﺷﺪﻧﻰ ﻓﺮﺩ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺑﺨﺸﺪ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﻏﺎﻳﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻳﺎ
ﺧﺎﻡ ﻭ ﻏﺎﻓﻞ
ﮐﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﻧﻴﺰ ﺟﺰ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺳﻄﻮﺡ
ﺣﻘﻴﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﻥ
ﻳﮑﻰ ﮐﻠﺎﻡ مُقدّس
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺟﺎﻯ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﺍﺳﺖ .

ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﺩﻭﻡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻴﮑﻮﻥ بحقَّ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ درﺘﻔﮑّﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻫﻤﻴﻦ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺗﺎ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻤﺎ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ، ﻭﻣﺎﺭﺍ
ﺍﺯ ﺻﻔﺮ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺣﺎﻟﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺩﺍﻯ
ﺩَﻳﻦ و وظیفه ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍ، ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻭ ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺪﺭﺍﻥ، ﻧﻤﻚ
ﺩﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻰ ﺷﮑﻨﻴﻢ . ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣثبت ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ،
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺟﺴﺘﻦ
ﻣﺘﮑﺒّﺮﺍﻧﻪ
ﻭ ﺗﺌﻮﺭﻳﺴﻴﻦ
ﻫﺎﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﻢ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺭﺯﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻠﻨﺎ
ﺟﺰﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺣﮑﻮﻣﺖ، ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻈﺮی
ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻧﺪ ولی
ﻧﻔﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎثباﺕ ﻭ
ﺩﻟﻴﻞ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﻧﻤﺎیشی
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻴﻢ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺼﺪ ﻣﺘّﻔﻖ
ﺑﺨﺪﺍ، ﻭ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﻫﻢ ﻣﺘﻔﻖ
ﺩﺭ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﻭﻡ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻯ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﺎﺻﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﺎﺹ، ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﻪ
ﻣﺘﻔﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﺮﺩ، ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻧﻤﻮﺩ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺴﺖ . ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻮﺩ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﺮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻭﺭﺍﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻰ، ﻓﻘﻂ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﻌﺪﻯ برای
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺭﻭﺵ
ﻋﺠﻮﻟﺎﻧﻪ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻣثاﻝ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭ ﺟﺴﺘﻦ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻯ، ﻭ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﻗﻮﻡ، ﺭﻭﺵ
ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺯﺩﺍﺋﻰ ﻭ
ﺳﻨّﺖ ﮐﺸﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦﺳﻨّﺖ
ﮐﺸﻰ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺯﺩﺍﺋﻰ، ﺍﺯ
ﺩﻭ ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻳﮑﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺮﺩﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﮐﺸﺘﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﺍثباﺕ ﻣﺎﺩﻩ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻣﻌﻨﻰ . ﻳﮑﻰ
ﺑﺨﺪﺍﺋﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻩ، ﻭ
ﻳﮑّﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻥ ﺧﺪﺍ . ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻧﻴﭽﻪ
ﮐﺸﺘﻦ ﺧﺪﺍ است
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ، ﺭﻭﺷﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺗﺮ
ﺑﻮﺩ و ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺮﺩﻥ
ﻓﮑﺮ، ﺑﺘﮑﻨﻴﮑﻰ
ﮐﺮﺩﻥ مادی
ﻓﮑﺮ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ .

ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺮﻓﻴﻦ ﻓﮑﺮﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻋﺼﺮ
ﻋﻠﻢ، ﺑﺪﻳﺎﻟﮑﺘﻴﮑﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺫﻫﻦ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﭘﺮﺍﮐﺴﻴس
ﻣﺎﺭﮐس
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ، ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﺌﻮﺭﻯ ﻭ
ﭘﺮﺍﮐﺴﻴس
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ
ﺷﺪ . ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺟﺴﻢ
ﺍﮔﺮ باز
ﻭﺟﻮﺩی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﺎﺑﻊ ﺟﺴﻢ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺎﺑﻊ ﺭﻭﺡ
ﻭﻋﻘﻞ ﺑﺎﺷﺪ، ﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻫﺮ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﺎ ﺭﺍ، ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ
ﻭﺁﻟﻮﺩﻩ ﮔﺮﺩیده
اند. ﻭﻋﺠله
عجول ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺎﺭﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ، ﻭ
جاهل ﺟﻬﻮﻝ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﺸﻖ
ﺑﺠﻬﻞ ﺧﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﻣﺎﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ
ﺧﻄﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ، ﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺭﺍ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﺧﻮﺏ
ﻭ ﺑﺪ ﺭﺍ ﺟﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ
ﻭ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻃﺮﺩ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺵ ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﮐﻪ ﻗﻬﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﮐﻪ ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺗﺎﺣﺼﻮل عقل
ﻟﺪﻧّﻰ ﻋﺰلت
ﺒﮕﻴﺮﻳﻢ . ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ حَقّ ﻣﻴﺮﺍث
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ، ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﺠﺎ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ،
ﻭ حقّ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺩﺳﺖ ﮔﻴﺮﻯ، ﻭ
ﺁﻥ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﻧﻔﺮﺕ ﺯﺍﺋﻰ .

ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﻌﮑﻮس
ﺗﺌﻮﺭﻯ
ﭘﺮﺍﮐﺴﻴس ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺷﺪﻩ، ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺍﺻﻠﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺤﺮﮐﻬﺎ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﺻﻠﻰ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه
ﻧﺪ . ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺗﺌﻮﺭﻳﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺌﻮﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭؤﻳﺖ ﺩﻝ، ﻭ
ﺑﻴﻨﺶ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ،
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺗﺌﻮﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ ( ﻧﻈﺮ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ) ﻭ ﭘﻴش
ﺒﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ. ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻢ ﻋﻠﻤﺎ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴته
اﻧﺪ، ﺑﺪﻭﻥ(
ﻧﻈﺮ ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﻌﻤﻞ
ﺑﻌﺪﻯ) ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻗﺪﻳﻢ ﻧﻈﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ، ﻭ
ﺳﭙس ﻋﻤﻞ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺟﺴﺘﻦ
ﺁﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻥ ﻓﮑﺮ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ  ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ سوّم
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺑﺎ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺁثاﺭ ﻋﻤﻞ، ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ
ﻃﺮﺡ ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺣﺎﺻﻞ
ﺍﺯ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺸﺪﻩ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺯﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻟﺤظه اﻯ ﻓﮑﺮ
ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻓﻘﻂ
ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻈﺮ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻈﺮ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻗﺪﻣﻰ ﺍﺯ ﻗﺪﻡ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻈﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﻢ، ﻓﺎﻳﺪه
اﻯ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺪﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻓﮑﺮ
ﺑﺸﺮ، ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﻭﻭﺍﻗﻌﺎ( ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭ
ﺑﻨﺎی
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻰ،
ﺍﺯ ﺯﻳﺮ
ﺑﻨﺎﻫﺎﺋﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎﺭﮐس ﻭﺿﻊ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻋﺼﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ، ﺍﻳﻦ
ﺯﻳﺮ ﺑﻨﺎﻫﺎ
ﻋﻠﺖ ﺍﻟﻌﻠﻞ
ﺁﻥ ﺭﻭﺑﻨﺎﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ ﻭ
ﮐثرﺕ ﻭ ﺗﻀﺎﺩ
ﻫﺎ، ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﺑﻨﺎﻫﺎﻯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺸﺶ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻮﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮ
ﺑﻨﺎﻯ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ،
ﻭ ﻳﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ
. ولیدر ﻋﻠّت
اﻟﻌﻠﻞ ﻭ
ﺯﻳﺮﺑﻨﺎﻯ ﺁﻥ،
ﻫمه ﻨﻴﺰ
ﺭﻭﺑﻨﺎﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻴﺮ ﻭ ﺭﺍﺣﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ولی
ﻣتأﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍیه هاﻯ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﭼﻪ
در ﻋﻠم ﻭﭼﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺳﻴﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺳﻴﺮ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺩﺭﻭیش ﺑﻰ
ﻧﻮﺍ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﮑﻢ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﺮﺩ، ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺳﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻮﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎ
. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﮐﻪ
ﻏﺬﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ، ﺍﻭﻝ
سوﮔﻨﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﺍﺳﺖ
ﻏﺬﺍﻯ ﺳﻴﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻳﻚ ﭘﻨﺠﻢ
ثرﻭﺕ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻭ ﺗﻌﻠّﻖ
ﺧﺎﺹ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻫﺮ غروب ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺟﺎﺭﻭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﺎﻝ ﺩﺍﺷﺖ
. که ﺍﻧﺪﻭﺧته
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺩﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍرد ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﻠﺎﻕ محمّد
ﻭ علیّ
ﺩﺭﺑﺨﺸﺶ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ هست .

ﺭﻭﺵ
ﺳﻨّت کُشی
ﻭﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺯﺩﺍئی ﺒﻴﮑﻮﻥ،
ﻭ ﺍﻫﻞ ﻋﻠﻢ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺁﺳﺎﻥ ﻭ ﺳﺮﻳﻊ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﻘﻂ ﻳﻚ
ﺍﻧﮑﺎﺭﺍﺳﺖ
ﻭﺑس. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻤﮑﻦ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻗﺒﻴله اﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻳﺎ
ﻏﺎﺭﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﻢ ﮔﻔﺘﻪ، ولی
ﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺠﻮﺍﻧﺐ ﻣثبت ﺳﻨّت
هاﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻏﺎﻳب
اﺯ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﻨﺪﺍﺧته
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻗت ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، که اﺯ
ﻣﺎﻝ ﻭ ﺟﺎﻩ
ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﻘﺐ
ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺎﻯﺩﻳﮕﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺗﺎﮐﺘﻴﻚ ﺩﻭﻡ
ﺁﻧﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻔﮑّﺮ،
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍیش
ﺯﺣﻤﺖ ﺯﻳﺎﺩ، ولی
ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ
ﮐﺸﻴﺪه اﻧﺪ . ﺍﻧﻬﺎ
ﺳﻌﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻧﻴﻢ
ﺑﻨﺪ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ، ﺭﻭﺵ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺁﻣﻴﺰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﺣﻮﺯﻩ ﻋﻤﻞ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﺍﺳﺖ، ﻳﮑﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
سلوﮐﻰ، ﻭﻳﮑﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻧﻴﻮﻯ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ، ﺑﺮﺯﺥ
ﺑﻴﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﻦ ﻧﻴﺰ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻭ ﻳﮑﻰ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ ﻗﺸﺮﻯ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﻐﻠﻂ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺷدﻨﺪ،
ﻭﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺑﮑﺎﺭﺧﻮﺩﺵ
ﺳﺮﮔﺮﻡ، ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ، ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺧﻮﺩﺵ، ﻭﻋﻮﺍﻡ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﻞ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
این ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸته
ﺒﺨﻠﻖ بحقَّ
ﺑﻮﺩه که ﻫﻢ
ﺩﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ ﻫﻢ
ﻣﻄﻴﻊ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﻫﻢ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺎﺭﻑ، ﻭ ﻫﻢ
ﻋﺎﻟﻢ در(
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﻠﻮﻡ،
ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻭﻋﻤﻴﻖ،
ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻧﻴﻢ
ﺑﻨﺪ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﻳﮑﺠﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺩﻳﻦ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ که ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻭ ﺯﻭﺩ
ﮔﺬﺭ . و
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻫﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﺟﺪﺍ ﺷﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﺗﺨﺼﺼﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻋﺎﺩﻩ ﻭﺣﺪﺕ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻠﻤﻰ،
ﮐﻪ ﺑﺘﺨﺼﺺ
ﻭﺗﻔﮑﻴﻚ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺣﺪّ ﻋﻠﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ سوﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ
ﺩﺭﺩﻫﺎیش
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ،
ﻭ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺪه اﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ، ﺑﻔﮑﺮ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻓﺘﺎﺩه اﻧﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮﺁثاﺭ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻋﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﻭ
ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻈﺮ ﻭﻓﮑﺮ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸته اﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻃﺒﻖ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﻨﺪﻯ
است .

ﺩو
ﻣﻴﺮﺍث ﺍﺻﻠﻰ
ﻓﮑﺮﻏﺮﺑﻰ
ﻳﮑﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺳﻨّﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﻬﻮﺩ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﺭﻫﺎ ﺷﺪه اﻧﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ، ﻭﺳﻨّﺖ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻋﻴﺴﻰ
ﻧﻴﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﻏﺮﺏ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﺮﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﮐﻤﺘﺮ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩه اﻧﺪ
. ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ،
ﺑﺎﺯ ﺭﻳﺰه
ﺨﻮﺍﺭ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﺻﻮﺭﻯ،
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﻭ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺪﻑ ﻏﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺁﻥ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺷﺪﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻠﻌﻮﻥ
ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﺳﻤﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻋﺮﻓﺎنی ﺳﻘﺮﺍﻃﻰ
ﻭ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﺭﺳﻄﻮ (ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺑﺎﺳﺘﺎﺩ) ﺧﻮﺩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻯ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ ﻭ
ﺳﺰﺍﺭﻫﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻘﺮﺍﻃﻰ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﻭباعث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
بسیاری ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻌﺎﺭﻓﻰ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﻭ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﺎﻧﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺼﻴﺒﺖ ﻋﻴﻨﺎ
ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺷﺪ . ﺩﻳﻦ
ﺃﻣﺮﻯ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﮐﻠﺎم اﺭﺳﻄﻮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍثباﺕ
ﺻﺤّﺖ ﮔﻔﺘﺎﺭ محمّد
ﻭ علیّ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
کرﺩﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻠﺎم اﻟﻬی ﺮﺍ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮی
ﻨﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﻓﻬﻢ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ ﺭﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻃﺒﻌﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﻭﺍﺟﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ولی
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﺧﻴﻠﻰ
ﺭﺍﺣﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ تصوّف
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ راه
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ و
تصوّف ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، تنها ﻧﺰﺩ
ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﺣﺮﻔﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﻭﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ، ﻭﺣﺘی
ﺪﺭ ﺍﺳﺘﺎﺩﺵ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ
ﺗﻌﺎﺭﻓﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﺒﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ
ﺩﺭ ﻓﺸﺎﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻗﺸﺮﻯ، ﺍﺣﻮﺍل
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻧﻴﺰ
ﺧﻴﻠﻰ ﺭﺍﺣﺖ
ﺑﻴﮑﻮﻥ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻧﺪ، ﻏﺮﺏ
ﺭﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻧﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺸﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ کلامی ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺎﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ ﻭﻣﻠﺎ
ﺻﺪﺭﺍ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺭﻓﺖ . ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻗﺮﻧﻬﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ
ﺯﻭﺍﻳﺎﻯ
ﮔﻤﻨﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﻭﺩﺧﻤﻪ ﻫﺎ، ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﻓﺖ .

ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺴﺎﻋﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺻﻠﺢ ﺑﻴﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ،
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭﻏﺮﺏ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻣﻮﻓﻖ
ﻧﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﻈﺎﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ،
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ مادی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻧﻪ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻃﻠﺒﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺳﻴﺎﺳﺖ
ﻭﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺟﻬﻨﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
از ﺩﻳﻦ ﻫﺎﻯ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ،و
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﻧﺎﻥ ﻣﻔﺖ ﻭ
ﺯﻥ ﺯﻳﺎﺩ
ﻭﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﺩﺳﺖ ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﮑﺸﺪ، ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺷﺮﻗﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﻳﻦ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺎﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﺻﻠﺢ
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺳﮑﻮﻥ
ﻭ ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻯ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴشه ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺘﺮ
ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻣﺪﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺁﻣﺪﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻮﺭتی عباﺩﺕ
ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
که ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰم هاﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴنمایند. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻟﺬﺕ
ﺟﻮﺋﻰ ﻭ سوخت
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺳﺮﺍف
ﺸﺪﻩ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻣﻔﻴﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳت که ﺪﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻄﻔﻪ
ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺗﻔﮑّﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﮐﻴﻬﺎﻥ
ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﮐﻮﺯﻣﻮﺳﻨﺘﺮﻳﺴﻢ
ﺑﻮﺩ، ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﻣﺪﺍﺭﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﺩ . ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ، ﺗﺎﺏ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻋﺼﺮ
ﻋﻠﻢ ﺷﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺸﺪ . ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻋﻠﻢ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻋﻠﻢ
ﺭﺍ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺩﻳﻦ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺟﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ولی
ﻫﻤﻪ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐس ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻌﻴﻰ ﺩﺍﺷﺖ، ﺗﻮﻣﺎس
ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ بود
ﻭ ﻋﺼﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻏﺮﺑﻰ
ﻭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺳﻤﺎ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ . ﺳﻌﻰ
ﺟﺎﻟﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﻫﮕﻞ ﻭ
ﻋﻘﻠﻴّﻮﻥ
ﺍﻟﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺨﺪﺍ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﻓﮑﺮ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺣﻔﻆ ﺁﺑﺮﻭﺋﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺳﻘﻮﻁ ﻓﮑﺮ
ﻏﺮﺑﻰ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺒﺎﺷﺪ،
ﺟﺰ ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس
ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ (
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ)
ﺩﻗﻴﻘﺎ، ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻠﻢ
ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺨﻮﺭﺩ،
ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻰ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺣﺪّ ﺍﻗﻞ ﻋﻠﻢ
ﻣﻔﻴﺪ ﺩﻧﻴﺎ، ﻭﮔﺬﺭﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻫﮕﻞ ﻧﻴﺰ
ﺑﺴﺎﺩﮔﻰ ﺭﻭﺵ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ . ﭼﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺁﻧﺘﻰ
ﺗﺰ، ﻭ ﭼﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺯﺩﻥ
ﺃﻧﮓ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﻮﺩﻥ . ﻭ
ﺑﺴﺎﺩﮔﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﻭﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﻤﻰ
ﺁﻭﺭﺩ. ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻬﻨﻪ
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺮﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ
ﮐﻬﻨﻪ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻋﻠﻢ
ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻧﻔﻰ ﻭ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺭﺍ ﻋﻠﻴﻪ ﻳﻚ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺳﭙس
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻨﻔﻊ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴدهد . ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ولی
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﺑﺎﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ
ﻭﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﮐﻮﺩﺗﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﻫﻴﭽﮑﺪﺍﻡ
ﺩﻭﺍﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻓﺴﺎﺩ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ باعث
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺍثباﻧﻰ ﺩﺭﻳﻚ
ﻋﻠﻢ ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ،
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ، ﭼﻮﻥ ﻣﮑﺘب
اﺻﻔﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻳﻚ (ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻘﻠﻰ و نه
سلوک شهودی)
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺶ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻴﺴﺖ .

ﺑﺎ
ﺷﺮﻭﻉ
ﺗﺎﮐﺘﻴﻚ ﻧﻔﻰ
ﮐﻠّﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻧﺘﻰ
ﻭﻫﮕﻠﻴﺴﻢ
ﺑﻨﻬﻠﻴﺴﻢ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﻓﮑﺮ
ﻏﺮﺑﻰ ﺭﺍ ﺍﺣﺎﻃﻪ
ﮐﺮﺩ . ﻭﻣﺨﻔﻰ
ﮐﺎﺭﻳﻬﺎ ﻭ
ﺭﻳﺎ ﮐﺎﺭﻳﻬﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﻭﺿﻊ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﻟﺠﻮﺝ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺷﺪ . ﻭﮐﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﻣﺴﻴﺤﺎﺋﻰ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﻔﺘﻴﺶ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﺳﻴﻮﻥ
ﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺷﺪ . ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻰ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ، ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﺍﺑﻦ ﺭﺷﺪ، ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺷﺪﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ . ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻓﺮﺩﺍ ﻭﻏﺎﻳﺖ
ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪ، ﻭ
ﺑﺘﺎﺭﻳﺦ
ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺗﻮﺟﻪ ﺷﺪ . ﺳﺮﺍﺳﺮﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺎﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ
ﺩﻫﺮ ﻫﻤﺎن
ﺨﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﻧﻪ
ﺗﺠﺎرب
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ . ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺭ
ﺑﻄﻦ أﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻩ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻀﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺗِﺰ ﻭ ﺁﻧﺘﻰ
ﺗِﺰ، ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺘﻨﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺟﻌﻪ
ﻫﺎ ﺑﺠﻨﮓ ﺻﻠﺢ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺩﻭ ﻣﻴﺮﺍث
ﻏﺮﺑﻰ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺳﻨّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻣﻴﺪ و
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺷﻠﻮﻏﻰ ﺷﺪ . ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺣﻔﻆ ﺁﺑﺮﻭﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﭼﻪ ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻧﮑﺮﺩند . ﻭ
ﭘﺎﭘﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻟﮑﺴﻨﺪﺭ
ﻫﻔﺘﻢ، ﺑﺎ
ﺩﺧﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
هارون ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﺎ ﺧﻮﺍﻫﺮ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﻌﺎﺑﺪ
ﻭ ﺩﻳﺮﻫﺎ ﭘُﺮ
ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺮﺣّﻢ
ﮐﺸﻴﺶ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻈﻠﻢ ﻭ
ﻗﺴﺎﻭﺕ ﺷﺪ . ﺗﻔﺘﻴﺶ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﮐﺸﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﺗﻬﺎﻡ
ﺑﺪﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻤﺴﻴﺢ
ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻓﻮﺭﺍ
گفت ﺷﮑﻨﺠﻪ
ﻧﮑﻨﻴﺪ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﻣﻦ
ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻡ . ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻭ ﻋﻠﻤﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﺴّﺮ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻄﻮﺭ ﺟﺰﻣﻰ
ﺣﮑﻢ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺎﺩﻋﺎﻯ
ﮔﺎﻟﻴﻠﻪ، ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺑﻨﺎﻡ
ﮐﻔﺮ
ﻭﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ
ﺯﻧﺪه سوﺯﺍﻧﺪﻧﺪ
. ﻫﺮ ﺗﺄﻭﻳﻞ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺯﭘﺪﻳﺪه ﻫﺎ
ﺣﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩ، ﻣﮕﺮ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺗﺼﻮﻳﺐ ﮐﻨﺪ . ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻴﺒﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ ﻧﺒﻮﺩ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩ، ﻣﻮﺝ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺍﺗّﮑﺎی
ﺒﺘﺠﺮﺑﻪ
ﻭﻋﻠﻢ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﻨﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻧﻔﻮﺫ
ﺍﺑﻦ ﺭﺷﺪ
ﺍﻧﺪﻟﺴﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪ، ﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺣﻘﻴﻘت
ﺪﻭﮔﺎﻧﻪ، ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﺮﺍﻡ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺻﻠﺢ
ﺁﻣﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻞ ﺗﻀﺎﺩ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ، ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ (ﺭﻗﺎﻳﻖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ) ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻫﺎ مُقدّس
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭﻭﻫﻤﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻓﻘﻂ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻﻞ ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ است.

ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻡ،
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻧﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ، ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ ﺍﺑﻦ
ﺭﺷﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺴﻪ
ﻃﺒﻘﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﺮﺩ . ﻳﮑﻰ
(ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ) ﮐﻪ ﺳﺮ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﻳﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻟﻔﻈﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺫﻫﻨﻰ،
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳﺮ
ﺍﺯ ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ . ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ(
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ)
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻫﻞ
ﺩﻳﻦ، ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﺘﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
(ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻋﻮﺍﻡ)،
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس ﺑﺎﺏ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮﻉ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻧﻔس
ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻓﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﭼﻨﻴﻦ
ﻃﺒﻘﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﻙ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻭﺩﺭﻙ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭﺩﺭﻙ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭﻙ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ( ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﺪﺍﺭﻯ)
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺳﻘﻮﻁ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻥ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺑﺠﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻭ ﺑﺸﮑل
ﺴﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻟﻰ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻓﻌﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﻠّﺖ عَدَم
ﻧﺠﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ
محمّدﻯ ﻭ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . که
همه حرف این
نویسنده است.

ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻋﺰﻳﺰﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺗﺤﻮّﻝ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻏﺮﺑﻰ،
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﻫﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﺮﺩ، ﻭﺑﺨﻮﺩش
ﻮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻯ
ﺑﭙﻴﻮﻧﺪﻧﺪ، ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ و الهی ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺤث
ﺩﺭﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻣﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﻠّﻰ، ﺗﻌﺼّﺐ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﻗﻮﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﻧﺠﺎت اﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪ ﻓﻬﻤﻰ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺑﻤﻴﺮﺍثهاﻯ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺑﻤﻴﺮﺍثهاﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ولی
ﺑﺎﺯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻥ، ﻧﻮﻉ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺮﻙ ﻫﺮ ﺩﻭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻭ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﻌﻠﻢ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻉ سوﻣﻰ ﺍﺯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺳﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺭﻭﺡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩی هستند،
ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺍث
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩ ﻣﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ، ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻫﻢ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻓﻌﻠﻰ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ،
ﭼﻪ ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻡ،
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﻭﭼﻪ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﻭَﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ
ﺑﻬﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺎﺯ
ﻫﺴﺖ . ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ
ﻭﺍﺻان ﺑﺂﺭﺍﻣﺶ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺧﺪﻣﺖ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻭﺭﻭﺩ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﻣﺎ،
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺁﺩﻣﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، که
ﺒﻤﺮﻭر ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﻮﻥ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺟﻨﮕلی هستیم . ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﻭ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻩ ﺩﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻨﮕﺮﻳﻢ، ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ، ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻳﺎ
ﮐﺎﺭ چه
ﺮﻓﺘﺎﺭی ﺑﺎ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ ﻫﻢ
ﺑﺎﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻠﻴﻠﻬﺎﻯ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺑﺎ ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻓیلسوﻑ
ﺷﺪﻥ یا ﻋﺎﺭﻑ
ﺷﺪن ﺘﻮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺸﺘﺎﻕ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻣثاﻝ
ﺗﻮ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺄثیرﻯ
ﺍﺯ ﮐﻠﺎﻡ ﻣﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻰ، ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻃﺮﺯ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﻡ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻃﺮﺡﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ؟ ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻰ ﻧﺒﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮﻑ
ﻣﻦ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺗﻮ چه
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺑﮑﻨﻰ، ﭘﻨﺪ
ﺑﮕﻴﺮﻯ ﻳﺎ
ﻣﻠﺎﻝ ﺧﺎﻃﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻰ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺗﻮ، ﻭ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﻗﺎﻃﻌﺎﻧﻪ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻤﻚ ﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﻴﭻ ﻧﻴﺮﻭﺋﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﻣﺎ
ﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﮐﻨﺪ . ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﮑﻨﻴﻢ. ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺬﺗﻬﺎیش
ﻓﺪﺍﻯ ﻓﺮﺩﺍﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻓﻘﻂ
ﺩﻭﺭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺣﺴﺎﺏ
ﮔﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭ ﺑﺎ ﺻﺮﻓﻪ .

M022

ﺭﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻓُﺺّ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ( ﺍﻟﻠﻪ) ﻭﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﻢ ﺫﺍﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻔﺮﺽﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﺍﺳﻢ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ برای ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎ ﺩﻭﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، و هر ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﻬﻰ( ربّ)
ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ ذات
الله را
ﻧﺪﺍﺭﺩ .وچنان ﮐﻠّﻴت
صفات و ذات
الله ﺩﺭ ﺍﺳﻢ هر
ربّ ﻧﻴﺴت که
ﺩﺭ ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺖ . ظاهرا ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺍﺳﻤاء ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺍ(ﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ)
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ، ﻳﺎ ربّ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﺳﺖ . ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺟﺰاء
ﻭﺗﺒﻌﻴﺾ
ﻭﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭﭼﻨﺪ ﮔﺎﻧﮕﻰ ﻧﻴﺴﺖ
مگر در مراتب ارباب
نوع ها، . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ( ﻣﻘﺎﻡ
واحیّت هر ربّ
النوع ) ( ﺟﻤﻊ بالقوّه
های ) ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ برتر ﻫﺴﺖ
. ﻗﺒﻠﺎ ﮔﻔته
اﻡ، ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺭﻭﻯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺍﺳﻤاء،
ﻧﻪ ﺭﻭﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ و
انوار ﻧﻮﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺃﻣﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
روح ﺗﮑﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ ﻫﻢ
ﺑﺒﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻥ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺍﻟﻠﻪ،
ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
تکامل روحی ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ میباشد.
زیرا ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺧﺮﻳن
ﺸﺎﻫﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻠقت ﻨﻴﺴﺖ
. ﻭﻧﻴﺰﻣﺸﮑﻞ نبودن
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
بالاتر از
قائم و رحمان ،
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻭﻯ
ﺍﮔﺮ(ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ)ﺩﺭ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ(
ارباب نوع )، ﺑﺼﻮﺭﺕ(ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ) ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﻤﺎء ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ، ﺑﻪ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻠﻪ تنها
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ، ﺍﮔﺮ(
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ) ﺭﺍ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮایندﻯ
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻉ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ قبلی در
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻣثلا ﺩﺭ
ﺑﺸﺮ ﺻﻔﺖ ﻋﻘﻞ که
ﺑﺮﺁﻳﻨﺪ و
مجموعه  ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺸﺮ، ﺍﺯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﮐثرﺕ
ﺑﻴﻨﻰ صفات
بشرﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﺮﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺳﻤﺎء ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ نوع
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻫﻤﻪ
ﻧﺰﺩ ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ وجود ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺭﺣﻤﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ رحمان . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺒﻌﻴﺾ ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭﻟﻮ ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﻮﺩ، ﺻﻔﺘﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ حدّ
نهادی آنها ﭼﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺑﺮﺁﻳﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺍﺳﻢ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﮐﻪ ربّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ کاملان
نوع ﻣﺤﺴﻮس عرشی
ﻣﻴﺸﻮﺩ در ﺻﻔﺖ
ﺭﺣﻤﺖ رحمانی
از صفات انسان
کاملی ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ
تزکیه شده ﻭﺟﻮﺩی
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺻﻔﺖ
ﺣﺎﮐﻢ ﺭﺣﻤﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻢ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺻﻮﺭت
یک شاهد ﭘﻴﺪﺍ میشود
، ﻫﻢ ﺻﻔﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﻫﻢ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . که ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺻﻔﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻳﺎ ﻋﺸﻖ،
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺁثاﺭی از
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻓﻌﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻭ
ﺟﺴﺘﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﺻﻔﺖ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ، ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎ
ﻋﺎﻃﻔﻪ الهی ﺍﺳﺖ
. و ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﺩﺭ
ﻗﺒﻀﻪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ . ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍﺻﻞ
ﻗﺎﺋم هماﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ،
که بازﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ربّ ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ،
ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ الفرد
ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺵ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﺻل شاهد
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺷﺎﻣﻞ برآیند
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺻﻔﺖ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺟﺪﻳﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ و ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ربّ
رحمان ﺍﺳﺖ ، ﻭ
ﺑﺎ ﻭﺻﻮﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻬﺮ
ﺭﺑّﻰ، ﺗﻤﺎﻡ ربّ
ﻫﺎﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻋﻤﻞ مرحله ای ﺧﻮﺩ
ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﺡ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﻦ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
از رحمان تا
الله ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
مجسّم شاهدان
آنها ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻧﺪﺍﺷته اﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻟﻠﻪ، ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻓﻠﺴفی ﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﻤﻊ
ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ ﺍﻭ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
این همانی و ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﺑﺎ ﻋﻠّﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺻﻔﺖ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺻﻔﺖ
ﻗﺎﺋﻢ . ﻭ ﺩﺭ ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ(
ﺻﻔﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ)
مجموعه ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻧﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺻﻔﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻠﻪ . ﻣﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺯ(
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺻﻔﺎتی)
گفتیم و نه
(توحید ذهنی)
زیرا هرﻣﻮﺟﻮﺩی
ﺘﺠﻠّی و
تجسّد یک ﺼﻔت
برتر الهی روح
ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﺪﺍ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺿﺎﻳت
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ربّ
ﺧﻮﺩ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎم
ﻨﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ،
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ربّ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻭ، ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻭﻯ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺳﻌﻴﺪ ﺍﺳﺖ . پس ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ بروح القُدُس
ﻘﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . که
ﺒﺸﻬﻮﺩ عرش ﺍﻭﻧﺎﺋﻞ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺣﺪّ ﺍﻗﻞ
ﺍﻳﻦ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺗﮑﻠﻴف
ﻮﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ ، ﻭ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺻﻞ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋُﻤﺮ،
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻫﺮ
ﺭﺑّی ﻨﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ . ﻭﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍیش
ﺑﺎﻘﻰ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺍﻳﻦ ربّ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﻌﻴﺪ ﺑﺎ ﺟﺸﻦ
ﻋﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﻠﺐ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺿﺢ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺣﺮﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺯﻧﻴﻢ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ(ﻟﺎ
ﻳﺒﻘﻰ ﺍﻟّﺎ
ﻭﺟﻪ ﺭﺑّﻚ
ﺍﻟﮑﺮﻳﻢ)ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ، ﻣﮕﺮ ﻭﺟﻪ
ربّ ﻳﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ربّ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ربّ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ میباشند
، که ﻔﻌﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺭؤﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻭﺭﺟﻌﺖ ﺑﺎ
ﻗﺎﺋﻢ نوع فوق
بشری ﺑﺠﻬﺎﻥ . ﭘس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻬﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻪ ربّ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺍﻟﻬﻰ آﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ که ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻰ
ﻣﻴﺮﻧﺪ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮگ، ﻭ
ﺳﭙس ﺭﺣﻌﺖ ﺍﻭ
ﺑﺪﻧﻴﺎ، ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻃﺒﻌﺎ ﺑﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻰ ﻣﻴﺮﺩ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺮ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺳﭙس
ﺍﺯ ﺳﻬﻞ
ﺷﻮﺷﺘﺮﻯ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ،که ﮔﻔﺖ
( ﻟﻠﺮﺑﻮﺑﻴّﻪ
ﺳﺮّﺍً، ﻟﻮ
ﻇﻬﺮ ﻟﺒﻄﻠﺖ
ﺍﻟﺮﺑﻮﺑﻴّﻪ) . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ،
ﻳﺎ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻪ ﺍﺯ ربّ، ﺍﮔﺮ ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﺮﺩ، آنگاه ﻫﻤﺎن
ﻤﻘﺎﻡ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺸﺪﻩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻣﻰ
ﮔﻔﺖ ﻫﺮ ﺭﺑّﻰ
ﺳﺮّ ﻭﺭﺍﺯﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ و شهود
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺎﻫﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺟﺎﻳﺰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺍﮔﺮ
ﭼﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻴﺴﺖ. یعنی ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻫﺮ ربّ ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ربّ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﮐﺎﺭﺵ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺷﺘﺮﻯ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺩﺍﺩﻳﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒلی ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻨﺘﻔﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻢ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺰﺩ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺻﻔﺎﺕ ﺷﺎﻫﺪ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻘﺶ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ بشری ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ بجای نور ﻗﺎﺋﻢ،
ﺑنور ﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭ او ﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﺍﻭ و تجسّم
مقام قائم ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻭلی
ﻧﻪ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . و نه ﺑﺼﻮﺭﺕ
و تجسّم ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﺑﻌﺪﻯ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺣﺼﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺗﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻮﻝ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ(ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ)ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺗﺼﻮّﺭ ﻣﻴﮑﻨﻢ،
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺷﻮﺷﺘﺮﻯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ، ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺻﻞ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭﻋﺒﺎﺩت ﻮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮی
ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺭﺟﻌﺖ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
. ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺳﺮّ ﻭ
ﺭﺍﺯﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ربّ ﻣﺮﺑﻰ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺭﺍ ﺑﻘﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ . ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺷﺘﺮﻯ، ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺭﻭﺷن ﻤﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻭﻯ ﭘﻴﺮﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺳﻬﻞ شوشتری
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺳﺮّﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻫﺴﺖ، ﺗﻮﻫﺴﺘﻰ،
ﮐﻪ ( ﻋﻴﻦ او
)ﻫﺴﺘﻰ . ﻳﺎ ﻋﻴﻦ
ﻣﺘﺠﺴّﻢ ﺷﺪﻩ،
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ میباشی . ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻗﺒﻠﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺳِﺮّ ﻭ
ﺭﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﺪ،
ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺍﺯﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺷﺪ . ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻇﻬﻮﺭ ﻭ ﺑﻌثت ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ، ﺑﺠﺎﻯ
پیدایش ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ (ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻏﺮﻳﺐ
ﻇﻬﻮﺭ)ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ،
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻇﻬﻮﺭﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻌﻤﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺣﻞ ﺷﺪ، ﻭ
ﺭﺍﺯﻯ ﮐﻪ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺷﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭبّ
ﻘﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺷﺪﻩ ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺮﺵ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭبّ
اﻟﻌﺮﺵ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ(ﻓﺼﻞ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ) ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
سوﮊﻩ ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﻇﻴفه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ثوﺍﺏ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﮔﻔﺘﻪ ﻋﺮﻓﺎ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﺼﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺤث
ﺑﺎﻟﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺠﺎﺗﺶ،
ﺭﺍﺯ ﺍﻟﻬﻰ برایش
ﻓﺎﺵ ﺷﺪﻩ، ﻫﻢ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﻴﻦ ﺍﻭ،
ﻳﺎ (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺷﺪﻩ، ﻭﻧﻴﺰ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﭼﻴﺰﻯ ﻳﺎ
ﮐﺴﻰ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ مراتب
ربّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻏﻴﺮالله ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺎ
ﻋﻠم اﻟﻴﻘﻴن
ﺒﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩی
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ بحقَّ ﺍلیقین
رسیده .ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺳﺮ
ﺩﺭ ﮔﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺭﺍﺯ ﺭبّی که ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺍﺯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺭﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺭﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺍلله
ﺒﺮﺳیم .

ﻭ
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﮐﺎﺭربّ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺍﺯ
ﺣﻮﺯﻩ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ربّ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ربّ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ، ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺭﻭح ﺴﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ربّ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ربّ
ﻗﺒﻠﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻦ، ﻧﻪ ﺣﺮﻑ
ﺳﻬﻞ شوشتری
ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﻧﻪ ﺣﺮﻑ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ . ﺍﻳﻦ ﻣﻄﻠﺐ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ، ﺑﺎ
ﻣﻄﻠﺐ ﻗﺒﻠﻰ(
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ)
ﺩﺭ ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺩﺭ
ﻓﺺّ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎﺍﻳﻦ ﺑﺤث
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺻﻔﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺎﻣﻊ ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ پیدایش
ﺻﻔﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ جدید،
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺃثر
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻃﺒﻘﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﺻﻔﺖ ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺍﺯ ﺍﻋﻀاء ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺻﻔﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺎ ﺻﻔﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺧﻮﺩ، ﺷﺎﻫﺪ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺪ، ﺻﺎﺣﺐ
ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ ﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻘﻮﻝ
ﺟﺰﺋﻰ ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ،
ﺗﺎﺑﻊ ﺻﻔﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ، ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺘثناء ﺩﺭ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ،
ﻋﻀﻮ ﺣﻮﺯﻩ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰقائمﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﻣﺮﺩﻧﺪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﻭﺍﺭﺩ، ﺣﻮﺯﻩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺗﺎ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﺑﺎ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ،
ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺭﺟﻌﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺸﻬﻮﺩ نور
ربّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺣﻮﺯﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﺩ، ﻭﺍﺭﺩ
ﺣﻮﺯﻩ ﺷﺨﺼﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺁﻳﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻮﺩ . ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮔﺶ، ﺑﺎﺯ
ﺗﺤﻮﻳﻞ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی ﻮ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻳﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﻫﻢ
ﺑﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﺎﺹ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺍﻣﺎ
ﺣﺮﻑ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺳﻬﻞ، ﮐﻪ
ﺳﺮّ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
(ﺗﻮ) ﻫﺴﺘﻰ ﻭ (
ﻋﻴﻦ ) ﺗﻮ . ﻭ ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺯ، ﺗﻮ
ﺩﻳﮕﺮ ( ﺑﺎﻃﻞ
ﻳﺎ ﻇﺎﻫﺮ)
ﻫﺴﺘﻰ . ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﺮﺩ ﻫم
ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺪ، ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻭ، ﻭﺑﺎﻝ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍ، ﻣﺪﺗﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻫﺪﺍﻳﺖ دیگران
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺟﺴﻤﺶ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ولی ﺭﻭﺡ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺶ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺭﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻒ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮی ﺮﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻭﻝ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍﺿﻰ ﻭ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺑﻮﺩﻳﻢ، ﺣﺎﻟﺎ ﺧﺪﺍ
ﻫﻢ ﺭﺍﺿﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﻘﺎﻡ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﭼﻮﻥ علیّ
ﻭ ﺧﻠﻴﻔﻪ محمّد
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺮﺩﻭ . (ﺍﺣﺒّﻬﻢ
ﻭ ﻳﺤﺒّﻮﻧﻰ ) ولی
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻭﻝ
ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ،
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﺂﻥ
ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺧﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺭﺍ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯی
ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺑﺤث
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ
ﻓﺺّﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰ
ﺑﮕﻴﺮﻡ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺩﺍﺩﻡ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺤث
ﺍﻭ ﻣﺒﻬﻢ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻓﺼﻮﺹ ﺍﻟﺤﮑﻢ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ محمّدﻯ،
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻘﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺭﺑّﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ربّ
ﺷﺨﺺ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺎﺯ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﮐثرﺕ
ﺑﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻧﻪ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ . ربّ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ربّ
ﺳﺎﻟﻚ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻭﺣﺪت
ﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ، ﻭﮐﺎﺭی
ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﻃﺮﺯ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎی ﺪﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ
. ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍﺿﻰ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻄﻠﺐ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮑﺸﺪ، ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ ﺍﺣﺪﻳّﺖ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﻳﺎﺑﺪ . ﻭ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻇﻬﻮﺭی ﻮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻫﺮﮐس
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ، ﺧﻮﺩ
ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭﻫﻢ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﻰ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺷﺪﻩ
ﻫﺮﺍﺳﻤﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺴﺘﻦ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ، ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ . ﻭ ﺑﺎ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﺪ ﺳﺎﻟک
ﻘﺮﺍﺭﺑﮕﻴﺮﺩ،
ﺧﻮﺩش ﻤﻌﺎﺩﻝ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺃﻧﺎ ﺍﻟﺤﻖ
ﺣﻠّﺎﺝ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭ
ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻣثاﻟﻰ
ﮐﻪ ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ ﮔﻔﺘﻪ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺍثباﺕ
ﻧﻈﺮﺵ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺳﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻳﻚ ربّ،
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ربّ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ ﺍﺯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ الفرﺩﻯ
ﻫﻢ ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ربّ ﺟﺰﺋﻰ
ﻫﻢ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﻭﻫﻰﺳﺎﻟﻚﺩﺭﻣﻘﺎﻣﺶﺭﺍﺩﺍﺭﺩ
.

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻬﻤﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﻳﻢ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻓﺮﺽ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻞ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺴﺖ، ولی
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻧﻴﺴﻢ
ﻭ ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ
. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺿﻊ
ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺍﻳﻨﺠﺎ،
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ الفرﺩﻯ،
ﻭ ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠق
ﻤﻴﺒﺎﺷند . ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺑﻬﺪﻑ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪ،
ﻣثلا ﺑﺸﺮ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﺣﺪّ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻤﻪ
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
اﺑﺪﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭؤﺳﺎﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ . ﻫﺮ
ﺭﺋﻴﺴﻰ ﺑﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻓﻨّﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﮐﻠﻴّﻪ
ﻗﻄﻌﺎﺕ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﻗﻄﻌﻪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪ، ﻧﻈﺮ
ﺭﺋﻴس ﺑﺎلاﺘﺮ
ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮﺭﻯ
ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍﺿﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﮐﺎﺭ ﻣﻮﻧﺘﺎﮊ
ﻳﺎ ﻏﺎﻳﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ، ﺗﻬﻴّﻪ
ﻳﻚ ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﻣﺎ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺣﺪّﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻮﻧﺘﺎﮊ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻫﺮ(
ﻣﺎﺷﻴن ﺍﻧﺴﺎﻥ
) ﻫﻢ ﮐﻪ
ﻣﻮﻧﺘﺎﮊ ﺷﻮﺩ،
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻗطعه
اﻯ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺽ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ، ﻣﺠﻤﻮعه
اﻯ ﺍﺯ
(ﺍﺭﺑﺎﺏ الفرﺩ)،
ﻭ ﺳﭙس (ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﮔﺮﻭﻩ)، ﻳﻌﻨﻰ ربّ
ﺍﻟﻔﺮﺩ، ﻭ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﻚ ﮔﺮﻭﻩ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺫﻫﻨﻰ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻤﺎﻧﺪﻥ ﻣﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ، ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
الله یا
ألوهیم و
أهویزردشت ﺻﺎﺣﺐ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺗﺎ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺮﻣﺮﺗبه اﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻭﺳﻂ
ﺑﻴﻦ ﻣﺒﺪﺃ ﻭ
ﻣﻘﺼﺪ ﺍﺑﺪﻯ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻭﺟﺰﺋﻰ، ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﻭ
ﻧﻘﺶ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﺷﺎﻥ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺣﺪّ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﺭﺑّﻰ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺭﺑّﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﻣﺘﻌﻠﻖ
ﺑﺎﻳﻦ ﻓﺮﺩ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ ﺁﻥ
ﻓﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ربّ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺩ ﺍﺯ
ﺍﻭﺭﺍﺿﻰ ﺑﻮﺩ،
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ، ربّ
ﻣﺠﺎﻭﺭ ﺍﺯ
ﻓﺮﺩ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﻌﺪ
ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺭﺍﺯﻯ ﺍﺯ ربّ
ﻇﺎﻫﺮﺷﺪ، ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺍﻭ ﻫﻢ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻳﻚ ربّ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺭﺿﺎﻳت ﻤﻄﻠﻖ
ﺭبّ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ربّ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺳت
اﺳﺖ . ﻭﻗتی
ﺴﻌﺎﺩﺕﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻢ، ﭼﻴﺰﻯ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍ ﺧﻴﻠﻰ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻴﺪﻡ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺨﺖ ﺑﺮﻣﻦ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻠﻮﻯ ﻣﻌﺮّﻑ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ، ﭼﺮﺍ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ( ﺁﻗﺎ
ﻣﺼﻄﻔﻰ)
ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻦ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﺎﺳﺨﻰ
ﻧﺸﻨﻴﺪﻡ . ولی
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ(
ﻧﺰلت ﺍُﺧﺮﻯ)، ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺩﻭﻡ
ﺑﺤﻀﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻡ، ﺩﻳﺪﻡ
ﺧﻴﻠﻰ ﺁﺭﺍﻡ
ﻭﺭﺍﺿﻰ ﻭ ﻓﺮﻭ ﺗﻦ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻢ، ﮐﻪ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺁﻧﺮﻭﺯ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻦ ﻧﺒﻮﺩﻩ،
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻦ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻴﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﺩﻳﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﻫﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺘﻮﻗﻒ
ﻭ ﺩﺭﺟﺎ ﺯﺩه
اﻧﺪ . ﻭ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻳﺎ
ﻣﺠﻨﻮﻥ ﺑﻰ
معرفت ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻤﺼﻄﻔﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺨﺖ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺁﻥ ﺭﻭﺯ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪﻡ، ﺗﺮس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﭘﻮﭼﻰ ﻭ ﺟﻨﻮﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ، ﻣﺮﺍ
ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺭﺍﻩ ﻭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭدﻧﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻫﻢ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻟﺂﻥ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻨﺰﺩ ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻌﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻢ،
ﺩﻳﮕﺮ محمّد
ﺭﺍ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﻭﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﻡ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺗﺶ ﻭ
ﺯﺣﻤﺎﺗﺶ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻦ، ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺵ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺯ عَدَم
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﭘس ﺭﺿﺎﻳﺖ
ربّ ﻣﺠﺎﻭﺭ ﺍﺯ
ربّ ﻓﺮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻬﻢ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎﺭﺍ
ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ، ﺗﺎﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎفت
کنیم . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟک ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺑﺎﻟﺎ
ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ربّ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ
ﺯﺣﻤﺎﺕ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺗﺸﺎﻥ ﺑﺎﻃﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻏﻀﺐ
ﻭﺳﺨﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﻌﺪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻳﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺧﻄﺎﺏ(ﺍﺭﺟﻌﻰ
ﺍﻟﻰ ﺭﺑّﻚ ﺭﺍﺿﻴﻪ
ﻣﺮﺿﻴّﻪ)ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
هر ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺻﻠﻰ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍﻧﺮﺳﻴﺪﻩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻡ ﺧﺎﺹ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﻭﺍﺻﻞ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﺿﻰ ﻭ
ﻣﺮﺿﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺿﻰ، ﻭﻫﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﺿﻰ . ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻫﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ، ﻭ
ﺍﺳﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﻤﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻋﺒﺮﻯ
ﻭ سوﺭﻳﺎﻧﻰ ﺍﻟهی
ﺪﺭﺗﻮﺭﺍﺕ (ﺍﻳﻞ
و اله ) ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﺳﻤﺎء ﻧﻴﺰ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی الله
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﻣﻞ محمّدی
ﺼﺎﺣﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﺎﻡ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
برهمن ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺳﻤﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻃﻠﺎﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﻌﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﻤﻌﺎ، ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺠﻤﻊ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺠﻤﻊ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍی ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﻭ
ﺩﺭ ﻋﺒﺮﻯ ﻧﻴﺰ ربّ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ، (ﺍﻳﻞ
ﻳﺎ ﺍﻳﻠﻴﺎ، ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
و الاهوم )
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻟﻪ ﻭ ربّ
ﻏﻴﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﻪ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺳﻤﺎی
اﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﺷﺪﻩ، ﺍﮐثرﺍ
ﺍﺳﻢ ﻣﺠﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . (ﻓﺄﺩﺧﻠﻰ
ﻓﻰ ﻋﺒﺎﺩﻯ)ﺩﺭ حقّ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺮﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻗﺮﻥ ﻣثلا
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺖ ﺑﻴﻦ ﻣﻦ
ﻭﺧﺪﺍﻳﻢ، ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﭘﺮﺩﻩ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﻇﻠﻤﺖ
ﺩﻳﺪﻡ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠق
ﻨﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺪﺍﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺩﻭﺭ ﺑﺨﻴﻞ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻬﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺪﻩ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺧﻮﻝ ﺑﻴﻦ
ﻋﺒﺎﺩ ﺧﺪﺍ، ﻳﻌنی
ﻮﺭﻭﺩ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘت
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﺁﺑﺎﺩ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍثباﺕ ﺻﺪﻕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﺗﺎ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . محمّد
ﻭ علیّ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺟﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺻﻞ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻭﺭان
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﻟﻮ ﺩﺭﺳﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ سوّم
ﺧﻮﺩ، ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ربّ
ﻭﻣﺮﺑّﺒﻴﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺭﺟﻌﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﻭﺵ ﺧﺎﺹ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺻﻔﺖ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺭﺣﻴﻢ ﭘُﺮ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺭﺣﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺭﺣﻢ
ﺍﻟﺮﺍﺣﻤﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺎﺯ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻳﻚ ربّ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺷﺨﺺ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻡ
ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ (ﺍﺩﺧﻠﻰ
ﺟﻨّﺘﻰ) ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻨّﺖ ربّ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﮐثرﺕ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮّﺭ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ، ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺣﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﭘس ﺩﻋﻮﺕ حقّ
ﺍﺩﺧﻠﻰ
ﺟﻨّﺘﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺟﻨّﺖ ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻫﻢ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻨّﺖ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺟﻨﺎﻥ ﻭ ﮔﻨﺎﻥ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻋﻘﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻫﻢ ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﮑﺎﻧﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺳﻄﺤﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺧﺎﺹ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ، ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻣﻮﺭ، ﻭ ﺻﻔﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺩﺍﺩﻥ، ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﺻﻔﺖ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻟﮕﻮ ﻭ
ﺳﺮﻣﺸﻖ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﻃﺒﻖ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﺎ، ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺍﺏ ﻧﻴﻢ
ﺭﻭﺯﻩ ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻧﺰﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺭﺟﻌﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﺩﺭﻳﻚﺗﻮﻟﺪ یا
ﺩﺭﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
. ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﺻﻠﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺣﻨﻴﻒ
ﻋﻴﺴﻰ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭ ﺳﭙس
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ . ﻭ ﺣﮑﻢ
( ﺗﻤﻨّﻮﺍ
ﺍﻟﻤﻮﺕ ﺍﻥ
ﮐﻨﺘﻢ
ﺻﺎﺩﻗﻴﻦ) ﺩﺍﺭند
. ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻭ
ﺩﻳﺎنت ﺴﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ محمّد،
ﮐﺸﻒ قُرّه ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﮐﺎﺷف
اﻳﻦ ﻣﻘﺎم ﺸﺪ . ﻭﻭﺍﺻﻞ
ﻣﺴﻴﺤی ﺒﺎ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻧﻴﺰ ﭼﺎﺭه اﻯ
ﺟﺰ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻭ ﺷﻤﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺼﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪه
اﻳﻢ، ﭼﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻭ
ﺑﺮﻭﺵ ﺣﻨﻴﻒ
ﻋﻴﺴﻰ، ﻭ ﭼﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺮﻭﺵ محمّد
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻨﻴﻢ،
ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺼﻮﺭت ﻤﺤﻤﺪ،
ﻭﻧﻪ
ﻧﻮﺭﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ محمّد،
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻫﻢ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻴﭻ
ﮐﺴﻰ ﺍﺯ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪه اﻡ، ﮐﻪ
اگر ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ(ﺻﻮﺭﺕ
ﻗﺎﺋﻢ)ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﺍﺻﻞ، ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺼﺪﻕ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
محمّد ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﭼﻪ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ
ﭼﻪﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻢ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺴﺦ و فصل
نوع بشری ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻴﺰ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺯﻭﺩ ﺗﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﺻﻞ، ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭ ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺍﺩﺧﻠﻰ
ﺟﻨّﺘﻰ ﮔﻔﺘﻢ،
ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺟﻨّﺖ
ﻫﺎ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎی
ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﺎﺹ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺑﻮﺑﻰ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻧشان ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﺭﺿﺎﻳﺖ
ربّ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺮﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﻣﺠﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ربّ
ﺭﺍﺿﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ،
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ربّ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺩﻳﺪﻡ،
ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻢ، ﺩﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ ﻭ
ﻧﺰﻟﻪ ﺍﺧﺮﻯ، ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺳﭙﺎس
ﻫﻢ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺷﺮﻣﻨﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﺏ
ﺣﻀﻮﺭ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻤﻦ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ، ﺗﺎ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻢ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻤﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻡ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ
ﻭ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻢ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻧﻤﺎﻳﻢ . ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺪّ ﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺑﻔﮑﺮ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺎﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
.

ﺳﭙس
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ مقاله
ﻓﺺّ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﺎلبی ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ،
ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻨّﺖ ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺮ ربّ
ﺷﺪﻳﻢ، ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺃﻯ ربّ
ﻣﻦ، ﻫﺮ ﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ،
ﻭ ﻫﺮﮐس ﻣﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺗﻮﺭﺍ
ﻫﻢ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ(ﻣﻦ
ﺭﺁﻧﻰ ﻓﻘﺪ
ﺭﺁﻯ ﺍﻟﺤﻖ) ﺍﺳﺖ
. ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﻭﺍﺻﻠﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ربّ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﻭﻗﺘﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺼﺮ ﻭﺍﺻﻞ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭ
ﻇﻬﻮﺭ بتن ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ولی ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻧﺴﺎن
ﺪﺭﺁﻣﺪه اﺳﺖ . ﻭﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮی هم ﺣﺪّ
ﺍﮐثر ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻫﻢ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ، ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻫﻢ ﻧﺼﻴﺐ ﻣﻦ
ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ ﻣﻦ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻇﻬﻮﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﻢ، ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﺭﺟﻌﺖ و
معاد ﮐﻨﻢ . ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺮﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻭ
ﻗﻴﺎﻡ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃ ﺑﻤﻦ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ .ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﺮﻑ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻫﻢ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺠﻨب
ﺮﺏّ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ،
ﻫﻢ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﺨﻮﺩ، ﻭ ﻫﻢ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﻪ ربّ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
(ﻫﻮ ﻟﺎ ﻫﻮ ﻭ
ﺍﻧﺖ ﻟﺎ ﺍﻧﺖ)
ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻢ ربّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻳﺪه
اﻡ . ﻭ ﺍﮔﺮ ربّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻢ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪه اﻡ . ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﻢ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻫﻢ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ دارد .
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺑﺎ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻓﺼﻞ
ﻣﺮﺑﻮطه ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی ﻣﻬﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻓﺼﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻳﮑﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﺁﻥ ﻣﻠﺎﺋﻚ ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
.

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻫﻢ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎﺹ، ﻭ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻧﮋﺍﺩ ﻭ
ﻗﻮﻡ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ، ﻫﻢ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺰﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﻭ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﮐﻮﺷﺶ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻞ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﻳﻚ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻫﻢ ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . که
ﺠﺒﺮﺋﻴﻞ ﭘﺮﺵ
ﻭ ﻋﻘﻠﺶ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ ﻭ
بعرش رحمان ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ،
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﻫﻢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﺩﺭ
ﺩﻭ ﺑﻬﺸت
ﻮ(ﻣِﻦ
ﺩﻭﻧﻬﻤﺎ
ﺟﻨّﺘﺎﻥ) ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍی
ﺮﺟﻌﺖ، ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭ ﮔﺎﻧﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺍﻟﺂﻥ ﻳﮑﻰ ﺑﻬﺸﺖ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ، ﻭ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﻧﻈﻴﺮ، ﻭ ﻳﮑﻰ
ﻫﻢ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻴﭻ ﮐس ، ﻧﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ . ﻋﮑس ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻭ ﮔﺎﻧﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺩﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺴﺨﻬﺎ . ﺩﻭ
جهنّم ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺋﻢ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ، ﻭﻳﮑﻰ
ﻫﻢ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﺑﻠﺎﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎ، ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺻﺪﻕ
(ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ)، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺻﺪﻕ (ﻭﻋﻴﺪ
ﺍﻟﻬﻰ) ﺁﻣﺪﻩ، و
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻨﻴﻢ،
ﻭﻋﺪﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺻﺪﻕ ﺁﻥ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﻗﻴﻘﺎ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻇﺎﻟم ﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪه ﺮﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺻﺪﻕ
ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﺩﻫﺪ . ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﺑﺮ ﻭﻋﻴﺪ
ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺻﺪﻕ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ
ﻭﻭﻋﻴﺪ ﺑﻌﻘﺐ
ﺑﻴﻔﺘﺪ . ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺭﻭﺡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻟﺂﺧﺮه ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، برایش
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺍﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺯﻟﻰ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻨﺒﻠﻴﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻨﺒﻠﻰ
ﻓﻮﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻋث ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺗﺤﻘﻖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺯﻟﻰ،
ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺑﺪﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ،
ﭼﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺏ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺑﺪ ﻭ ﭼﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺣﻴﻮﺍن
ﻮﮔﻴﺎﻩ، ﻫﻤﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻃﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﺗﺤﻘﻖ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ می
ﮔﻴﺮﺩ . ﻫﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ، ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎ، ﻭ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﻭﻋﺪه
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳت ﻮﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻳﺎ ﺗﺒﻌﻴﺾ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺭﺍﻩ
ﻧﺠﺎﺕ، ﻓﻘﻂ
ﺗﻮﺑﻪ ﻭﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ
ﺍﺯﺭﺍﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ . ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ
ﺁﺳﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ، ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﺏ ﺩﺭ
ﮐﻮﺯﻩ ﻭﻣﺎ
ﺗﺸﻨﻪ ﻟﺒﺎﻥ
ﻣﻰ ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﻯ حقّ
ﺟﻮﻳﺒﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺘﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺭﻓﻊ
ﺗﺸﻨﮕﻰ ﺑﺮ
ﺳﺎﺣﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﻣﺸﺘﻰ ﺍﺯ
ﺁﺏ ﺣﻘﺎﻳﻖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻤّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺳﻴﺮﺍﺏ ﺷﻮﻳﻢ،
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎ
ﺑﺸﻮﻳﻢ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺃﻯ بحجّ
ﺭﻓﺘﻪ
ﮐﺠﺎﺋﻴﺪ
ﮐﺠﺎﺋﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺨﻮﺩ ﺩﻝ
ﺧﻮﺵ ﺑﺴﻔﺮ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﮐﺮﺩه
اﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻳﺪ، ولی
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﺎ ﺩﺭﻧﺰﺩ
ﻣﻠّﺎ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺋﻴﺪ، ﮐﻪ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ . ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
حجّ ﮐﻌﺒﻪ نمایش
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﻰ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﮐﺎﺭ
ﻭﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ، ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻮﺑﺖﺁﻥﺍﺳﺖﮐﻪبحجّﺃﮐﺒﺮﺑﺮﻭﻳﺪ
.

M025

ﻭﺟﻮﺩ و هستی

ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﻌﻨﻰ ﻳﺎﻓﺖ
ﺷﺪﻥ ﻭﺑﻮﺩﻥ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺗبه اﻯ
ﺍﺯ یونیورسها
و ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
(ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺫﻫﻨﻰ)
ﻭﭼﻪ (ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ)، ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
(ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ)، ﻣﺪّ
ﻧﻈﺮ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ،
ﻭﺣﺘﻰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
(ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺍﻧﺪ،
ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻢ
ﺷﻨﻴﺪه اﻧﺪ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﺪﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
شایسته نوع ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﻮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻓﺮﺩ
ﻫﺴﺖ، ولی ﺁﻥ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ، ﻭﻳﺎ
ﻧﻔس
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﻭﻫﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺁﻥ ﺑﺤث
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ثاﻧﻮﻳﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ،
ﮐﻪ ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ،
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﺍﺷﻴاء ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔس ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ثاﻧﻮﻯ،
ﻧﻘﺸﻰ ﺑﺎﺯﻯ ﮔﺮﺩﺍﺭﻧﺪ
.

ﺍﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺯ ﺍﺷﻴاء، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻣﺎ ﺟﺰ ﺍﺯ ﻗﺴﻤﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ جز
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ، ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻃﻰ ﺩﺭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺑﺬﻫﻦ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ، ﭼﻮﻥ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻧﻮﺭ،
ﻭﻭﺿﻊ ﭼﺸﻢ
ﻭﮐﺎﺭﺁﺋﻰ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻓﺮﺩ، ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﺷﻴاء
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺑﺎﺯ
ﻧﻘﺶ ﻣؤثّر
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﺹ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﮕﺎﻥ،
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﮑﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺣﺎﻝ ﻓﺮﺩ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺷﻴاء
ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺬﻫﻦ
ﻣﺎ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺍﺯ
ﺣﺪﻭﺩ ﺳﻄﺢ
ﺧﺎﺭﺟﻰ، ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻃﺒﻌﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻌﻀﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺁﻧﻬﻢ
ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺧﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎی ﺁﻥ،
ﺑﺸﺎﻫﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﺑﺸﺎﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺧﻮﺍﺑﻬﺎ، ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ
ﺍﺭائه ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
.

ﺍﺷﻴاء
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻫﻴﻮﻟﺎﺋﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﮑﻠﻰ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﺪه
اﻧﺪ ﺍﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﭼﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﻓﺮﺿﺎ
أثیرﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻓﮑﺮﻭﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﺫﻫﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋی اﺯ
ﻧﻮﻉ ﻣﺎﺩﻩ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠی
هستند، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ ﻧﺎسوﺗﻰ
مادی ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﻧﻪ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﮐﻪ ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺑﻬﻢ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺩﻭ ﻫﻢ ﺑﺎ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ، ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﻧﺎسوﺗﻰ
ﺩﺭﺷﮑﻞ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ . (
ﻭﺟﻮﺩ) ﻏﻴﺮ ﺍﺯ (
ﺩﺭﻙ ﻭﺟﻮﺩ)
ﺍﺳﺖ ﻭ ( ﺷیئ ﺧﺎﺭﺟﻰ)
ﻧﻴﺰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻳﺎﻓﺖ ﺷﺪﻥ ﺍﻳﻦ
ﺷیئ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ .

( عَدَم)
ﻫﻢ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﺒﻮﺩﻥ شیئ
ﺧﺒﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس ﻋﻤﻞ ﺣﺎﻓﻈﻪ،
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺷﻴﺌﻰ
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺣﺎﻟﺎ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻩ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ عَدَم،
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺣﺎﻟﺎ
ﻧﻴﺴﺖﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺎﻟﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﺻﺪایش
ﻫﺴﺖ ﻭﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ عَدَم ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﻳﻚ
ﺍﻣﺮ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻰ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻋﺪم باﺯ
ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮﻯ اﺴﺖ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﻳﺎﻓت ﻨﺸﺪﻩ، ولی
ﺧﺒﺮ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻃﻔﻞ ﺩﺭ ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭ . عَدَم
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ، که ﻴﺎﻓت
ﺸﺪﻥ ﺁﻥ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ولی ﺑﺎﺯ
ﺫﻫﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ، ﻳﺎ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺮ . ﻭلی ﺠﺎﻟﺐ
ﺗﺮ ﻋﺪﻣﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺣﺴﺎس
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩ که
اکنون ﻋﺪﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ
تجلّیات
ﺍﻟﻬﻰ . ﺷﺨﺺ ﺗﺎ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﮑﻨﺪ،
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻣﺤﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ .

ﻣﻌﻨﻰ (
ﻭﺟﻮﺩ) ﺭﺍ
(ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﺍﻟﺘﺼﻮﺭ) ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭﻣﻘﺪﻡ
ﺑﺮﻫﻤﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ و ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﺍﻳﻨﮑﻪ، ﭼﻴﺰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺫﻫﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﻭﺷﻦ،
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺍﺳﺖ . شیئ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺑﻮﺩﻩ، ﺑﻌﺪ
ﻣﺎ ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﻣﻘﺪﻡ
ﺑﺮﺩﺭﻙ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺪﻳﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺁﻥ، ﻳﺎ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭﺟﻮﺩ شیئ،
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺣﺼﻮﻝ(ﺗﺼﻮّﺭ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮّﺭ ﮐﻠّﻰ)
ﺩﺭ ﺫﻫن اﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺯ (ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺷﻴاء
ﻣﺎﺩﻯ) ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﮔﻔﺘﻴﻢ ﺍﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺷﻴاء ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ
ﻭﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺁﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ شیئ،
ﻳﺎ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺳﺮﻋﺖ شیئ ، ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ شیئ
، ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺮّﻑ
ﻭﺍﻗﻌﻰ شیئ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺑﺎﺯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺩ شیئ
ﭼﻨﻴﻦ
ﭼﻴﺰﻫﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻋﮑس ﺁﻧﭽﻪ
ﮔﻔﺘﻴﻢ، ﺗﺼﻮّﺭﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪّﻡ ﺑﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﺍﻋﺮﺍﺽ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺷﻴاء، ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺧﺎﺭﺟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭجهان
ناسوت ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻧﻔس ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺬﻫﻦ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺤﻨﻪ ﺩﻳﺪه
ﺸﺪﻩ ﺭﺍ ﺷﺨﺺ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ،
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ، ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺷﻴاء ﻣﺎﺩﻯ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻧﻔس
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺫﻫﻦ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺂﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﻧﻈﺎﺭﻩ
ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺷﺨﺺ ﺑﻌﻠﻞ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻭﺿﻌﻴّﺖ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺁﻥ ﺍﺷﻴﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺭﺍ، (
ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ)
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎ
ﺩﻗّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ،
ﺷﺨﺺ ﺣﮑﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺁﻥ
ﺍﺷﻴاء ﻋﻮﺿﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻭ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﺩﺭ ﺑﺸﺮ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺬﻫﻦ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﻳﺎ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻋﻠﻢ
ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻉ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﻴﺎء، ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . (ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﺎ) ﺍﺯ ( ﺍﻳﻦ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻣﺎ)
ﺑﺎﺷﻴﺎء، ﻳﺎ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎ ﺑﻌﻠﻢ شیئ،
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩه
اﻳﻢ، ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭ ﺍﻟﺘﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩ( ﺩﺭﻙ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﻣﺎ) ﺍﺯ شیئ
ﺍﺳﺖ ( ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻴﻢ
ﮐﻪﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ،
ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﻢ ) ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎ ﺳﻪ ﻧﻮﻉ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻳﮑﻰ ( ﻋﻠﻢ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﺷﻴاء ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ) ﮐﻪ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻳﮑﻰ
(ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﻴﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ) ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻋﻠﻢ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻋﻠﻤﻰ ﮐﻪ(
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻣﺎ) . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺻﻰ
ﺑﻤﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻳﻘﻴﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻧﻪ
ﻣﻠﻤﻮس
ﺨﺎﺭﺟﻰ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ . ﺍﻣﺎ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﺭﺯﺵ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ ﻋﻠﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ
ﺁﻟﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻧﻔس ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﺷﻴاء، ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻈﺎﻫﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻋﻠﻢ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺍثر
ﻭﻳﮋه اﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺨﺖ ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﻇﺮ
ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﻰ . ﻭ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺻﺤّﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺁﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺑﺪﻯ
ﺭﻭﺡ ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺷﻴاء
ﺩﻧﻴﺎ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ،
ﻭ ﺣﻔﻆ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ، ﻫﻴﭻ
ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻣﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﮐﻤﻚ
ﺑﺒﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺣﺠﺎﺏ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻌﮑﻮس
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺑﻰ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ،
ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺣﻤﺖ
ﮐﻨﺪ، ﻭﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺁﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺣﺼﻮﻝ (
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ) ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﮑﻰ ( ﻭﺟﻮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ) ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻳﮑﻰ(ﻭﺟﻮﺩ
ﺣﺴّﻰ) ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻭﺟﻮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻳﮑﻰ ( ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻌﺪﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﺎ . ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺫﻫﻦ، مکاﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮔﺮﺩﺩ، ولی
ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺒﻊ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻟت ﺨﻠﺴﻪ ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻣﺮﮒ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ،
ﺍﻭﻝ ﺫﻫﻦ ﻣﻰ
ﻣﻴﺮﺩ، ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺫﻫﻦ ﻋﺎﻣﻞ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﺍﻩ
ﺣﻮﺍﺩث ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺍﺩﺭﺍﻙ، ﭼﻪ
ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﻭﭼﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ . ﭘس
ﺫﻫﻦ ﮐﺎﺭ (ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻭﺟﻮﺩ) ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺧﺎﺹ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻭ ﭘﺎﻙ
ﮐﺮﺩﻥ ﺫﻫﻦ، ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺼﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﻮﺭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻬﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺫﻫﻦ ﻳﺎ (ﻧﻔس لَوّامه
ﻓﻌﻠﻰ)، ﻭ ﻳﺎ
(ﺭﻭﺡ
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺑﻌﺪﻯ)، ﮐﺎﺭﺵ
ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ می ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ، ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﺭﻓﻊ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﺮ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻣﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﻗﻰ ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭﺍﻗﻊ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺯﺍﺋﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺳﻪ ﮔﺮﻭﻩ (ﻭﺍﺟب
ﻮﻣﻤﮑﻦ ﻭ
ﻣﻤﺘﻨﻊ)ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺍﺳﺖ، ﻳﮑﻰ(ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ)،
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺽ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻭﺟﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﻣﻠﮑﻮﺕ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﻙ ﺁﻧﻬﺎ، ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻭﻡ(ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺴﺒﻰ)ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
حقّ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
(ﻣﻤﺘﻨﻊ ﻭ ﻋﺪﻣﻰ)
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻔﺨﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺧﺪﺍ، ﻭ
ﭘﻴﺪﺍیش از ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ، ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍع
ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻓﻌﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
(ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ) وگذشته ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪه اند . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺴﺒﻰ ﻳﺎ
(ﻣﺴﺘﺤﻖﺍﻟﻮﺟّﻮﺩ)،
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﻇﻬﻮﺭﺍﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺩﻳﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﭼﻮﻥ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭﺵ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﻰ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ (ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﻇﻬﻮﺭﺵ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺎ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﻤﻤﮑﻦ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ . ولی
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﻳﻨﻰ، ﺑﻨﺎحقّ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ، ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ واجب
الوجود ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺫﻫﻦ ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ، ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺯﺥ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺑﻮﺩ، ﻧﺎﻡ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺑﻪ
ﺁﻥ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺑﺪﻫﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺟﻌﺖ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻬﻴﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ، ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﭼﻮﻥ
ﺗﻬﻴﻪ ﻧﻔس ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻨﺎﺳب ﺼﻮﺭت
ﺒﻌﺪﻯ، ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺑﺮﺯﺥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺎﻋث
ﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻧﻰ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﻋﻨﻮﺍﻥ عَدَم
ﺻﺪﻭﺭ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ، ﺭﻭﺡ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﺳﺖ، ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻳﺎ
ﺭﺟﻌﺖ و معاد ﺍﺳﺖ،
ﺑﺎﺯ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺴﺒﻰاست ، ﻳﺎ
ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻭ، ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ، ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﻭ( ﻣﺘﻐﻴّﺮ
الوجود) ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯﻣﺮﮔﺶ، ﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺏ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﻨﮕﻰ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﻤﮑﻦﺍﻟﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻭ ﭼﻪ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺤث
ﺷﻮﺩ؟ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴن ﺳﻨﮕﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺁﻧﻮﻗﺖ ﺑﺤث
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
(ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ) ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺒﻮﺩﻥ أصل ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻳﺎ بالعکس
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ .

ﺍﻣﺎ (ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻭﺟﻮﺩ) ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻇﻬﻮﺭﺵ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﻣﺤﺎل ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻣﺎ( عَدَم
ﻣﻄﻠﻖ)، ﮐﻪ
ﺍﺻﻠﺎ ﺟﺎﻯ
ﺑﺤث ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ذهن
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
شانس ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻠﺎئکه
اﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮیش ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭ ﮐﺎﻓﻰ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻃﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻟﺎﺯﻡ،
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﻳﺎ
ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ
ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺸﻤﻮﻝ ﻭﺟﻮﺏ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻓﺮﺿﻰ ﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﻫﺮ ( ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻣﻤﮑﻦ) ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺷﻴاء، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﻭﻫﻤﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺭﺍﺩﻳﮑﺎﻝ
ﻋﺪﺩ ﭼﻬﺎﺭ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺿﺎﻓﻪ ﺩﻭ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻨﻬﺎﻯ ﺩﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﻮﺍﺏ ﻣﻨﻬﺎﻯ
ﺩﻭ، ﻳﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺍﺳﺖ
ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ . ﻣﺎﻧﻨﺪﺑﺎﺿﺎﻓﻪ
ﺩﻭ . شیئ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﺪ، که ﺨﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ (ﻣﻮﺟﻮﺩ)
ﺍﺯ (ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ) ﺟﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺬاﺖ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺬﺍﺕ ﺭﺍ، ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻪ ﻣﻄﻠﻖ . ﻭ
ﻓﻌﻠﺎ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ، (ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺫﺍﺗﻰ) ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻕ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺍﻣﺎ ﺍﺷﻴاء
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺬﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻫﺮ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﻳﺎ
ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﮕﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﻋﺎﻣﻠﻰ، ﻓﺎﻋﻞ
ﻭ ﺻﺎﻧﻊ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺹ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﺧﻮﺩ، (ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﻌِﻠّﻪ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ، (
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺬﺍﺕ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻟﻌﻠّﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ، ﺑﺴﺒﺐ
ﻧﻘﺺ ﻋﻠّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﻫﻢ ﺳﻄﺢ ﺁﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣثل ﺧﻮﺩﺵ
ﺟﺎﻫﻞ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﻌﻠّﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻈﺮ ﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ . ﭘس
ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺭﻓﻊ
ﻧﻘﺺ ﻭ ﻋﻠّﺖ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺷاﻴﺴﺘﮕﻰ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّت
ﺒﻬﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ ﻭ
ﻭ(أﺟﻞ ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ)
ﺷﻮﻳﻢ که اینک
ﻤﻤﮑﻦ الوجود
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ( ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺬﺍت
ﺧﻮﺩ ) ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻠﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺎ
ﺩﻭﻥ ﺍﺯ ( ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ )
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺫﺍﺗﺎ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺩﻭﺭه اﻯ ﺩﺭ
ﻧﺎسوﺕ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﺎ سوﻯ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺗﻰ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻓﻬﻢ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ
ﻣﺒﺪﺃ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻫﻢ
ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻔﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
(ﻭﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ) ﺑﺎ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻭ
ﺧﺎﻟﻖ ﻭ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﻣﺎ ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ، ﻣﻨﮑﺮ
ﺁﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ، ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
(ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ) ﺍﺳﺖ . ولی
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﻋﻴﻨی
ﻮ (ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺖ، ﺗﻤﺎﻣﺎ
(ﺻﻮﺭﺕ هستند) . ﺣﺘﻰ
ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺻﻮﺭت هستند . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ (ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ)،
ﻭ ﺍﺯ (ﻧﻮﻉ ﻧﻈﻢ
ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﻫﻮﻯ) . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﺳﻨﮓ
ﺳﺮﻣﺎﺭﺍ
ﻣﻰﺷﮑﻨﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺳﻨﮓ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺳﻨﮓ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺸﮑل اﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺎﺩه ﺮﻳﺰﺗﺮ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪه ﺮﺍ،
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩﻩ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺫﺭﺍﺕ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻔﻆ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺍﻳﻦ
ﺳﺮ ﻣﺎﺭﺍ
ﺷﮑﺴﺘﻪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍنرﮊﻯ ﻫﻢ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ أثیری ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺳﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺷﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﮑﺴﺘﮕﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺗﻢ ﻫﺎﻯ ﺑﺪﻥ
ﻣﺎ . ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﺫﻫﻦ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺮ ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، نه
ﻗﻄﻌﺎﺗﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻮﻧﺘﺎﮊ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﻤﺎ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨی ﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ( ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ)
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺠﺴﻢ ﻭ ﻇﻬﻮﺭ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﺎﺑﻖ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍثیرﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺗﺤﺖ أثیر
، ﭼﻮﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﺭﻯ،
ﮐﻪ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﺒﻪ عَدَم ﺩﺭ
ﻣﺮﺗﺒﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ، ﻭ
ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﺭ ﻋﺎﻟﻢ (عَدَم
ﻣﺎ سوﺍی ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﻮ ) ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭ ﺁﻥ ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺴﻢ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺫﺍﺕ
ﺍﻗﺪس ﻭ ﻗﺪّﻭس
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ (عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻯ ﺧﻮﺩ)
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺫﺍﺗﺶ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺩﺭ ﻳﻚ (ﻭﺣﺪﺕ
وجود ﺫاﺗﻰ
ﻣﻄﻠﻖ) ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺭﺍ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ، ﺑﻤﺒﺤث
(ﻭﺣﺪﺕ ﺫﺍﺕ)
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﻧﻮﺷﺖ (ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻤﮑﻦ) ﺫﺍﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺒﺐ
ﻭﻋﻠّﺘﻰ، ﻳﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺮﺟﻴﺢ
ﺩﻫﻨﺪه اﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻳﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻮﺩﻥ
ﻳﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺑﺮﺍﻯ شیئ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
(ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺑﻠﺎ
ﻣﺮﺟّﺢ) ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻨﮓ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﺧﻮﺩ عَدَم
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺰﺍﮔﺮ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺷﺪﻥ ﭼﻮﻥ ﺁﻥ
ﺳﻨﮓ ﻭﺣﺘﻰ
وجود ﺁﻥ، ﻋﺪﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭ ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ،
ﺑﻘﻴّﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ،
ﭼﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﭼﻪ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻳﺎ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻤﮑﻨﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ، ﺗﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠق
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺯﻧﺪﻩ (ﺑﺬﺍﺕ
ﺧﻮﺩ) ﻣﻔﻬﻮمی
ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﮕﺮﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﺟوﺪﻳّﺘﻰ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ . ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﻫﺴﺖ،
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺫﻫﻦ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺁثاﺭﻯ
ﺍﺯ شیئ، ﺫﻫﻦ
ﺣﮑﻢ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﻫﺴﺖ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﺷﻴاء
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﮐﻪ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭت ﺸﺪه اﻧﺪ،
ﺧﻮﺩ ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣثاﻝ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎ ﻭ ﻫﺮ
ﻋﻀﻮ ﺍﺯ أجزاء،
ﻭ ﺑﺎﺯ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮ، ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ کُلّ
ﺧﻮﺩ ﺟزء ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻫﺮﺟزء ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ کُلّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻞ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﺑﺎﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﺋﻰ
ﻧﺮﻡ ﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺰ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﻭ ﻳﻚ
ﺍﻧﺮﮊﻯ، ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ را ﺣﻔﻆ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯﻗﻴّﻮﻣﺒﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮن ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺑﺮﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺷﮑﻞ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺩﻳﮕﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻭ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺑﺪﻳﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺎﻟﻖ ﻭ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ( ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ) ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺷﺪﻥ، ﻭ(ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ)ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺷﺪﻥ ﻭ (
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺘﻰ) ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ(ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﻧﻮﻋﻰ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
تدریجی ، ﻭ(ﺁثاﺭ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ)ﺩﺭ
ﺷﺪﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﻳﺎ ﻧﺸﺪﻧﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﺩﺍﺭﺩ
. ﭼﻮﻥ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻳﺎ
ﺟﺰﺍﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ . ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻋﻤﻠﺎ، ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ، ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺴﺖ . ﺍﻋﻢ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ(ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ)
ﺗﻀﺎﻣﻨﻰ ﻭ ﻋﻤﻮﺩﻯ،
ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ، ﻭ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺸﻴّت علّت
ﭙﻴﺪﺍﻳش
ﻮﮐﻤﻚ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﻭ ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﻔﻆ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
پیدایش
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺗﻮﻣﮑﺎﺗﻴﻚ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﭘﻴﺪﺍیش ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺷﺪﻥ
ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚ، ﻃﺮﺡ
ﻭ ﺷﺨﺺ ﻃﺮﺍﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ پیدایش
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻳﺰﻯ ﺷﺪﻩ
ﻟﺎﺯﻡﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻤﻚ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ، ﻭ
ﺑﺎﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎ، ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﺩﺳﺖﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭﺑﺨﺼﻮص
دﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﺴﺐ
ﺷﺪﻩ، ﺣﻔﻆ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺳﺮﭘﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻴﺴت
ﻨﺸﺪﻩ ﻭ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺮﻭﺩ . ﭘس
ﻗﻴّﻮﻡ ﻭ
ﻣﺤﺎﻓﻆ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺟﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭﻭﺵ ﻭ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺖ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﺍﺩﻩ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻣﺎ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺮﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ کنونی ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﭘﻴﺪﺍیش
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﭼﻪ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ ﻣُﺮﺩﻩ،
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ۱- داشتن ﺧﺎﻟﻖ
۲- ﻃﺮﺡ آماده ۳ –
هدف ﻭ ﻏﺎﻳﺘﻰ برای
ﻭﺟﻮﺩ ۴-
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ
موجود ، 5 - ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌﻠﻰ
مخلوق - ۶
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ۷- ﻣﺒﺪﺃ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ۸-
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭘﺎﻳﺎن
ﻭﻧﻬﺎﻳت
ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ، ﺑﺎ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ، ﻭ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻮﻝ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ۹-
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻧﻴﺰ، ﺑﺘﺼﺤﻴﺢ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺩﺭﻳﻚ ﺳﻤﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ مثبت
، ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﺯﻟﻰ
ﺧﺎﻟﻖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻣﻨﻮﻁ ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﻨﺤﻮﻯ، ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻘﺼﺪ ﺻﺤﻴﺢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﺗﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻢ
ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻥ، ﻭ
ﻫﻢ ﺑﺪﻭﻥ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣل
ﺁﻧﮕﺎه
ﺒﺪﺭﺳﺘﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻭ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺻﺤﻴﺢ ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ،
ﻃﺒﻖ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
آنبیا واولیا ،
یکساﻥ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻠﻘﻴﻨﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻧﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺴﺐ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻴﺰ
ﻧﻪ ﺁﻥ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺂثاﺭ
ﻋﻈﻴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻥ . ﻭ ﺍلاّ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ نظریه (
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ) ﻭ
ﻣﺴﺦ ﻫﺎ، ﻭ در( ﺗﺠﺴّم
ﺼﻔﺎﺕ ﺩﺭ معاد ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ)
ﻣﻌﻠﻮﻡ می ﮔﺮﺩﺩ
. ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻤﮑﻦ ﻭ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﻤﺘﻰ
ﻣﻌﻴّﻦ، ﮐﻪ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ (ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ) ﺭﺍ ﺑﻌﺪﻡ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻣﻰ
ﺑﺮﻳﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻓﻴﺰﻳﮑﻰ، ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻤﮑﻦ ﻗﻄﻌﺎ
ﻋﻠّﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ پیدایش
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠّﺖ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﻋﻠّﺘﺶ
ﺫﺍﺗش ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺷﻴاء ﻣُﺮﺩﻩ،
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻋﻠّﺘﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ( ﺑﺮﻫﺎﻥ
ﻟﻤﺴﻰ و حسّی )
ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻠّﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ (ﺑﺮﻫﺎﻥ إﻧّﻰ)
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ شیئ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ) ﺩﺭ ﺃﺯﻝ،
ﺑﺎ ﻧﻔخه اﻯ
ﺍﺯﺭﻭح ﺨﻮﺩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﺁﻭﺭﺩ،
ﺍﺯﺁﻥ ﭘس
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍیش ﺒﺪﻭﻥ
ﻃﻰ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭﻋﻠﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻏﺎﺯ
ﺧﻠﻖ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺍﺯﻟﻰ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺵﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺣﻴﺎﺕ، ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ
ﮐن ﻔﻴﮑﻮﻥ
ﻧﺒﻮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﮐن ﻔﮑﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴکه
ﻤﻔﻬﻮم
ﻔﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﺍﻭﻟﺶ
ﺃﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭح اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺸﻮﺩ . و (
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭﻳّﺖ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﮕﺮﻯ ﻭ
ﺍﺧﺘیاﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺿﻤﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻠّﺖ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ، ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﺮﺟّﺤﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎق ﺒﺨﺎﻃﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ . ﻗﻄﻌﺎ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻫﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮔﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﺑﻐﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻓﻰ
ﮐﻪ ﺧﺎﻟﻖ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ . ﻏﺎﻳﺘﻰ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺯﻝ
ﺑﺤﺪّ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺑﺪﻯﺁﻥ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻃﻰ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘثناﻯ
ﻋﺠﻴﺐ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
(ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ) ﻫﻢ
ﺑﻤﻴﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ . که
اﺟﺎﺯﻩ ﺍﻳﺴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻃﺮﺡ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺧﺎﻟﻖ
ﻭ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
(ﺍﺭﺍﺩﻩ) ﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﻭﺯﻭﺍﻝ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎﻋث
ﻣﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺑﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺣﮑﻢ
ﺁﻥ (ﮐﻦ ﻓﻠﺎ ﻳﮑﻮﻥ)
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺭﺍﺩه اﻯ
ﺟﺒﺮﻯ ﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺟﺒﺮ
ﺫﺍﺗﻰ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﺎ ﺟﺒﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻩ، ﻫﻤﺎﻥ
(ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ)
وخویشتن داری ﺍﺳﺖ
. ﻭﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ (
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺁﺯﺍﺩ) ﺑﺎ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻓﻬﻢ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ ﻭ
ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ که
ﺒﺠﺒﺮ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤّﺖ ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻭ
ﻋﺎﻣﻰ، (ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺹ) ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﻳﻚ ﺷﺎﻧس
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺩﺭ ﻃﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺩﺭ ﺗﺮﻙ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺳﺮﮐﺸﻰ . ﻭﻧﻪ
ﺷﺎﻧس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﻔس
ﺟﺒﺮ ﺫﺍﺗﻰ ﻭهَوَس
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﺭﺵ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﮑﺮﺩ،
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺑﺎ
ﺩﻗّﺖ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ،
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ، ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭﮐﻤﮑﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ (ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮔﺮﺩﺩ . ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ، ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ
محمّد ﻳﺎ ﺭﻭﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ،
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻫﻤّﺖ خویش، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺴﻤﺖ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻰ ﺑﻌﺪﻡ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺿﻌﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ یا ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﺋﻰ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ، ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ پیدایش
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﻧﻘﺺ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎت اﺳﺖ
. ﺑﺤث ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺟﻮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻣثلا ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻴم ﻮ ﺍﮔﺮ
ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺤث ﻋﺒثی
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺤثهاﻯ
ﺩﺭﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﺴﺖ . ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﭼﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ ﭼﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ، ﭼﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺤث ﺍﺯﻭﺟﻮﺩﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺩﺍﺭﺩ؟

ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺫﺍﺗﻰ ﻧﺴﺒﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺫﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺑﻴﺎﻳﺪ،
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﮔﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . (
ﺭﻭﺡ ﻗﺮﻳﻦ)
ﻣﺪﺑّﺮ ﻳﻚ
ﻓﺮﺩ، یا
(قُرّه شهودی ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ) ﺧﻮﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎی
ﭙﺸت گرﺩﻥ
ﻭﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻄﻴﻊ ﺍﻳﻦ ﻗﺮﻳﻦ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺣﻔﻆ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﺿﻊ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻌﻠﻰ ﻭﻭﺍﺭﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻭﻣﺘﺪﺭﺝ، ﺩﺭﺳﻤﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻫﻴﭻ ﻟﺤظه
اﻯ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﺩ، ﻳﺎ
ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﺷﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻏﻀﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﻐﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﻣﮑﺮﺭ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺟﺰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﺭﻓﺘﻦ، ﻭ
ﻋﺪﻣﻰ ﺷﺪﻥ
ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﻓﺮﻳﺒﻰ،
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺗﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻔﻞ
ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺸﺐ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﻰ
ﭼﻮﭘﺎﻥ ﮐﻪ
ﻃﻌﻤﻪ ﮔﺮﮔﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪﺷﺪ
.

ﺍﻣﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻗﺎﻟﺒﻰ ﻭﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍت
مدﺍﺭﻯ، ﭼﻮﻥ ﺣﺮﮐت
ﺨﺮ ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭ
ﺁﺳﻴﺎﺏ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎ
ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ طبیعی
و الهی ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮ، ﻭﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣثلا
ﻳﻚ ﺍﺗﻢ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺗﻢ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﻗﺎﻟﺐ ﮔﻴﺮﻯ
ﺷﺪه اﻧﺪ، ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﺗﻤﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪّﺑﺮ ﻭ
ﻣَﻠِﮑﻰ ملکوتی
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍنی
ﻮﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺂﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ ﻭ
ﻧﻈﻢ ﻭ ﻫﺪﻓﻰ
ﮐﻪ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺍﺗﻢ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﻫﺴﺖ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﻭﻣﻴﮑﺎﻧﺒﮑﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻘﺼﺪ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻭﺿﻊ
ﺑﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻋﺒثی ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ وطبیعت ﻫﻢ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ ﻫﻢ
ﮐﺎﺭ ﻋﺒثی ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺎﺯ
ﻫﺮ ﺍﻣﺮ ﻗﺎﻟﺐ
ﻧﻮﻋﻰ ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺃﺗﻢ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ، ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭘس
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻳﺰﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ،
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳﻚ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻧﻮﻳس ﻋﺎﻟِﻢ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺎ
ﺑﺮﻧﺎمه اﻯ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ، ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﮑﺠﺎ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻠﻤﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺑﻮﺩﻥ، ﻫﻴﭻ
ﻣﻌﻨﺎﺋﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺮﺳﻴﺪ، ﭼﺮﺍ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻪ ﻫﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺍﺻﻞ
ﺑﺮ عَدَم
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ؟ ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﺑﺪﻭن ﻤﺮﺟِّﺢ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻢ، ﺍﮔﺮ
ﻧﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻭﺿﻊ ﻭﭼﻪ
ﻭﻇﻴفه اﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﻫﻢ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ ﻣﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﭘس
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﻧﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻏﺎﻳﺖ
ﺁﺗﻰ ﻧﺪﺍﻧﺪ، ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻳﻚ
ﺩﺍﻧﺎ
ﻭﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﻨﻴﻦ
ﺩﺭ ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻢ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺑﺪﻫﺪ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻔﻊ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﻌﻠﻰ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺩﺍﻧﺎ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﮐﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ،
ﮐﻪ ﺭﺍﻩ حقّ را ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺴﺮﻳﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ خود ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﺗﻨﺒﻠﻰ، ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮی ﺒﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ، ﻭﮐﺎﺭ
ﻣﺪﺑّﺮبوجود
آورد . ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ
ﺻﺮﺍﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻗﺪﻡ
ﺑﺮ ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ، ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ثاﺑﺖ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
لا جرم (ﺗﻐﻴﻴﺮ)
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ
ﻓﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ(
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣلی)،
ﻭ ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺮ
ﺧﺎﻟﻖ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﭘس
ﻟﺎﺑﺪ ﺩﺍﺭﺍﻯ(
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ)
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﺑﺴﻮﻯ عَدَم
ﺭﻓﺘﻦ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍﻩ حقّ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻄﻴﻊ
ﺑﺎﻭﺍﻣﺮ و
هدفهای ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺍﺩه أﺯﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﻳﻚ
(ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﺃﺯﻟﻰ) ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ، ﻭ
ﻧﻴﺰﺑﺮﺍی
ﻨﻮﻉ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﻳﻚ (
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻋﻰ) ﻭ ﻳﻚ
ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ،. ﻭﺗﺎ
ﺁﻥ ﻣﺮﺯ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﺎﺑﻴﻢ . ﻟﺬﺍ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻫﻢ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ، ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻮﺭﻭﺩ ﺑﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺴﺦ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ، ﻭﻫﺰﺍﺭﻭﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ، ﺗﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺭﻓﻊ
ﻧﻮﺍﻗﺺ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻳﻬﺎ
ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﻢ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻄﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﻭﺭﺍﻩ
ﺃﺯﻟﻰﺍﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻣﺎ ﻗﻄﻌﻰ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺷﻤﺮﺩﻩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ،
ﺗﺎ ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺑﺎ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻌﺪﻯ بجهان ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﻤﻰ ﺭﻭﺩ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ، ولی
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﻮﻳﻢ،
ﻭ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﺏ
ﺧﺮﮔﻮﺷﻰ ﻭ
ﺧﺮﻳّﺖ ﺑﺰﻧﻴﻢ

ﺩﺭ
ﺑﺤث ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺗﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻧﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺁﺯﺍﺩی
ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﻴﻢ . ﭘس
ﻣﻮﺠﻮﺩﺍﺕ ﻣﺎ سوﺍ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻳﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﻳﺎ ( ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺿﻤﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ) ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﺮﻓﺎ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﻤﮕﻰ ﻫﺮﻳﻚ (ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺟﻮﺋﻰ، ﻭ
ظهوری موقّت
نوعی از
(ﻣﻈﻬﺮﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ)
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﺯﻭﺍﻝ ﻭ
ﮐﺎﺭﺍﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻣﺴﺨﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﻌﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﺠﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﮐﺠﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ،
ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺪﻣﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﮑﻰ ﻧﻤﻮﺩﻩ،
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺳﺪ . ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺷﻴاء ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻋﻘﺐ
ﺗﺮ ﻭﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، که
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻏﻴﺮ
ﻣﻌﻠﻮم هستند،
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ
ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩه
اﻳﻢ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺍﻩ را
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻳﻢ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﻢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﮑﻨﻴﻢ، ﺑﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ، ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪ . ﺭﺍﻫﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺦ ﺭیش
ﻣﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ،
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺭﺍ
ﻧﺮﻭﻳﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ پیدایش
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻋﻘﺐ
ﺗﺮ ﺭﺍ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻳﺎ
ﺑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ با
چُماق ﺗﺤﻤّﻞ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺍﺷﻴاء
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻫﻢ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﺩﺭﻣﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺎ
ﻧﻔﻬﻤﻴﻢ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ ﮐﺎﺭ
ﺑﻨﻔﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺑﺪﻯ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ؟ ﻭ ﮐﺪﺍﻡ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﻋَﺒَث
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ؟
ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ، ﺩﺍﺭﻳﻢ
بتَرکستان و
ﺑﻌﺪﻡ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ .

ﻋﺮﻓﺎ
ﮔﻔته اﻧﺪ ﮐﻪ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ( ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺟﺰ ﻭﺟﻮﺩ )
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺎ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎسو ﺗﻰ
ﻣﺎ، ﺑﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺟﺰ
ﺑﻌﻠّﺖ ﻧﻘﺺ، ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺺ، ﺩﺭ یک ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻞ، ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻭﻧﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺠﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻮﺍﻗﺺ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﻳﮕﺮ
ﭼﺮﺍ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺎسوﺗﻰ، ﻭ
ﭼﺮﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ؟ ﺍﻣﺎ
ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺖ، ﻫﻤﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺮﺗبه
اﻯ ﺍﺯ ﻧﻘﺺ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ پیدایش
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﮑﻤﻚ
ﻭﺳﺎﺋﻠﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ، ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ،
ﻭ ﻃﺮﺡ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻳﺎﺩآوﺭﻯ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ، ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﻓﻊ ﻧﻘﺺ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ
ﻭﺑﺮﺗﺮ ولو
غیر دائم ﺑﮑﺸﺎﻨﺪ
. ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺑﺪﻳﻦ
ﺑﺰﺭﮔﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪ ﺑﺎ ﻣﺎ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺟﺎﻯ
ﺳﭙﺎس ﻣﺨﻠﻮق
ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺎﻟﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻴﭻ
ﺗﺸﮑّﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺑﺎﺭﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﺪﻫﻴﻢ، ﻭ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺎﺭﺵ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ خُنثی
ﺷﺪﻥﻫﺎ ﻭ ﺍِﺣﺒﺎﻁ،
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻓﺘﻦ ﻫﺎ،
ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﻣﺎ
ﺑﺎﻋث ﺁﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻣﺎﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺟﻨﻴﻦ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺩﺭ ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭنوع بشری
، ﺑﻬﺴﺘﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﻨﻴﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ،
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺷﻦ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﺎ
ﺗﺎ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ و
حقیقی تر ﺑﺮﺳﻴﻢ
. ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺭﺣم ولایت
ﻨﻮﻉ بشری
هستیم ، ﺗﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭم الهی
در سلوک ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ
.

ﺩﺭ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، (ﻭﺣﺪﺕ
ﺫﺍﺗﻰ) ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ، ﻭﻟﻮ
ﺫﻫﻨﻰ ﮐﻪ
ﺟﺴﺎﺭﺗﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ، ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻧﺶ، ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺎﺻﺶ ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁن ﺪﺭ
ﺍﻭ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ . که
اﻭلا ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍی ﻤﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳت اﺳﺖ،
ﻭ ثاﻧﻴﺎ ﺑﺸﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﻫﺮ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺩﺭ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﭼﻪ
ﻓﺎﻳﺪه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺶ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ؟
ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪ،
ﺑﺎﻃﻞ ﻭﺭﺍﻩ
ﺑﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ ﻳﻚ (ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺎﺹ او) ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﺧﺎﺹ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻳﻚ (
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺹ)
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ أجزاﻯ
ﺗن ﻤﺎ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﺧﺎﺹ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ .
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ، ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺎ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺗﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺍﺯ ﺁﻥ (
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ) ﻭﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ ما
ﺍﺳﺖ و ﻧﻪ تفکیک
ﻭﺍﻗﻌﻰ . ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻯ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭﺟﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺍﺻﻞ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ و ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ
ﮐثرﺕ ﻭ ﺑﺎﻋث
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻞ
ﻭﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﺟﺰ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﺗﺎ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺩﺭ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳت
کثرﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺩﺭ ﻳﻚ (ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻠّﻰ
ﺗﺮ) ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ، ﻭ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻥ
ﺑﮑثرﺕ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ، ﻭﻟﻮ
ﺫﻫﻨﺎً ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ برﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﺳﭙس ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ برایش
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻓﺮﺻﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺧﻂ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎ، ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ (ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺘّﺤﺪ ﺑﺎ
ﺫﺍﺕ)، ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﻔﺮﺽ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺯﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺻﻞ ﻭﻧﻮﻉ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘی ﻔﺮض ﺮﻭﺡ
ﻭﺟﺴﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐثرﺕ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺳﺖ
ﺩﻫﺪ . ﺍﻣﺎ ﻣﺎ سوﺍ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ
ﺁﻧﻬﺎﺋﻴﮑﻪ
ﻭﻗﺖ
ﻇﻬﻮﺭﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻓﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺟﺴم
ﺒﺮﺍﻳﺸﺎﻥ، ﻭﻟﻮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﺿﻰ ﻭﺍﺭﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎﺋﻴﮑﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ،
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺟﺪﺍ ﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﻭﺍﺣﺪ
ﺍﺳﺖ، ولی ﻧﻪ از
گونه ﻭﺣﺪﺗﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﺷﺪ . نیاز
ﺑﻴﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، یا ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ، ﻭیا
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ موقّت
ﺑﺮﺍﻯ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺩﺭﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ندارد. ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻬﺎ ﻭ(
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ) مانند
ﻓﺮﺽ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮﻩ
ﻭﺟﻮﺩﺵ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺯﺥ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ،
ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺷﺪﻥ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭﺍﺣﺪ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺫﻫﻨﺎً
ﻳﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎً، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻭﻭﺿﻌﻴّﺘﻰ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺁﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻢ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ، ﻭﻟﻮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺗﺸﺎﻥ
ﻭﻣﺮﮐّﺒﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻇﻬﻮﺭ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ، ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ ﻳﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﻭﺭﻩ
سوم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ
ﺑﺸﮑﻞ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ، ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰﻭ
ﻣﺸﺨﺼﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﺎﻟﻤﻰ و
یونیورسی ﺧﺎﺹ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻟﻮ (ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ)
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﻏﻴب
هرﮐس که
میگوئیم ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻇﻬﻮﺭ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺎﺯﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، یا
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻇﻬﻮﺭ و تجلّی ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻧﺎﺟﻴﻪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ و ربّ
مربّی ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ،
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ نوعی
.ناسوتی ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺫﺍﺗﺎً ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ ﻣﺘّﺤﺪ، ولی
باز پس از مرگ
قبل ازمرگ
سلوکی ﺫﻫﻨﺎً
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﺎ ﻭﻗﺖ
ﺭﺟﻌﺘﺸﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺍﺟﺐ، ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﺸﺪﻩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ در
اجسام ، ﻗﻄﻊ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ(
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ)،
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ
که علما بدرستی
از( تکامل
انواع)
میگویند.

ﺩﺭ
ﻣﺒﺤث ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻟﺂﻥ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺗﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩه اﻯ
ﺍثیرﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻨﻈﻮﺭ ﺩﺭﻙ
ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎ ﻭ
ﻣﺎﺩه ﻫﺎﻯ ﻫﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
را اصطلاحا
یونیورسهای
عوالم الهی و
کلّ طبیعت را ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻰ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ و
یونیورسها را ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺍﺯ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻫﺴﺘﻰالهی
ﺑﺪﻳﻦ ﺷﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻫﻢ ﻣﺸﺮﻭﺡ ﺗﺮ
ﺷﺎﻳﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . 1 - یونیورس یا ﻋﺎﻟِﻢ
و(جهان ﻧﺎسوﺕ)
ﻭﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺗﻤﻰ
ﮐﻪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ، ﻭ
ﺑﻌﻠّﺖ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ(ﺩَﺭَﻙ ﺃﺳﻔﻞ) ﺍﺳﺖ
. 2 – (ﻋﺎﻟَﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺕ) ﻳﺎ یونیورس
و ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃثیرﻯ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻡ
ﻓﺮﺿﻰ ما ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃثیرﻯ
ﻳﺎ ﺍﻳثر ﻭ
ﺍِﺗﺮ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻮﻳﻦ که ﺭﻗﻴقه
اﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ را می
دانند . ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍثیرﻯ ﺧﺎﺹ
ﻧﻔﻮس
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺮﮒ از بشریّت ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍثیرﻯ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺟﻬﻨّﻢ،
یا ﺟﻬﻨّﻢ سوم
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻳﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻬﻴﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﻬیّه
ﻤﻘﺪﻣﺎﺕ ﻧﻔس
و روان ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻟﺎﺯﻡ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭﺣم
ﻤﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . نزد
ﻋﻠﻤﺎی اﺣﻀﺎﺭ
أﺭﻭﺍﺡ
(ﺍﺳﭙﺮﻳﺖ
ﻭﺍﻟﻴﺴﻢ) ﻭ
ﺩﺭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ، ﻣﺒﺎﺣثی
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﻮﺍﻗﻊ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍثیرﻯ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
(ﺍﺭﺽ ﻣﻠﮑﻮﺕ) و(
ایران ویج )
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ را ﺩﺍﺭﻧﺪ
. 3- ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
(ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﺭﻯ) ،
ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺁﻧﺠﺎ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺗﺤﺖ ﺍثیرﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻭاﺻﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ قائم ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺍﻭﻝ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺎﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﺭی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ هستند . ولی
ﺩﺭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ این
طبقه بندی هفتگانه
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻧﺴﺒﻰ هست . ۴ –(ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ)، ﻳﺎ
(ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷِﺒﻪ عَدَم)، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ، ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﺭ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﺮﺯ ﻓﺮﺿﻰ، ﻋﺎﻟﻢ
ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ(ﻫﻮ)ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . که
ﻤﺎﺩﻩ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺁﻥ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺎﺩﻩ ( ﺷِﺒﻪ
عَدَم)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ۵- ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
(ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯ)
خداوند هو، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻓﻰ(
ﻫﺎﻫﻮﺕ) ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭﻣﺎﺩه
اﻯ ﮐﻪ ﺑﻨﺎﻡ ( عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ )
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻓﺮﺽ
ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، عَدَم
ﻳﺎ ﺑﻰ ﻣﺎﺩﮔﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺁﻧﺮﺍﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﮔﻔﺘﻴﻢ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ، ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻳﻚ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﺯ ﻧﺎسوت
مادیﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ( ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺑﻰﻧﻬﺎﻳﺖ)ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯﻫﺴﺖ . ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ شیئ
ﺧﺎﺭﺟﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﻭ
ﺳﭙس آن صورت
را ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺍﺷﻴاء
ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﺯ ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﺑﻄﻮﺭ ﮐّﻠﻰ
ﻭ ﺗﻘﺮﻳﺒﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻢ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﻗﻴﻖ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺁﻧﻬﻢ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺍﺯ
ﺷﻴﺌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﮐﺮﺩه
اﻳﻢ . ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺣﺴّﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺣﺴّﻰ شیئ، ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭﺟﻮﺩﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺎﻧﻌﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ، ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺨﺼﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﺴﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻣﺎ
ﺑﺪﺭﻙ ﺍﺷﻴاء
ﺧﺎﺭﺟﻰ، ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺣﺼﻮﻝ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﺗﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺮﭼﻪﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ
ﺷﻴﺌﻰ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻏﻴﺮ
ﺫﺍﺗﻰ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﮐُﻨﻪ
ﻭﻣﺎﻫﻴّت
ﺸﻴﺌﻰ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﻳﻚ شیئ
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎت
ﺸﻴئ ﺪﺭ ﻭﺍقع
اﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻦ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺷﻴئ ٴ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ شیئ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﺬﻫﻦ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎس ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺪَّﻡ( ﻳﻌﻨﻰ
ﺷیئ) حقّ ﺑﻮﺩﻩ،
ﭘس ﺗﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
(ﺗﺼﻮﺭ)ﺑﺎﻳﺪ حقّ
ﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻚ ( ﺷﮑﻞ
ﻗﻴﺎس
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ) ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺟﺎﻫﻞ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺟﻰ،
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ حقّ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ آن ﻃﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ، ﭼﻮﻥ
ﻧﻔس ﺗﺰکیه
گرﺩﻳﺪﻩ، ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﻧﻘﺶ ﻭ رُلی
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ ﭼﻮﻥ حقّ
ﺍﺳﺖ، ﭘس ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ حقّ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻋﻴﻦ ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧمی
باشند . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﺷﺪﻥ ﻣﺎ، ﻣﺎیه
اﻯ ﻣﺎﺩی اﺯ
ﺫﻫﻦ میگوئیم . ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻥ ﻧﺰﺩ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ حقّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺁﻏﺎﺯ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﺘﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ حَقّ
ﻮ ﻣﺤﺴﻮس ﻭ
ﺁﺷﻨﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ حقّ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻣُﻘﺪَﻡ حقّ
ﺑﻮﺩﻩ، ﭘس
ﺗﺎﻟﻰ وﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺰ حقّ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ، ﻣﻘﺪﻣﻰ
ﺭﺍ ﻣﻠﺎﻙ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﻫﺪ، ﮐﻪ ﻧﺎحقّ
ﻳﺎ ﮐﻢ حقّ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺗﺎﻟﻰ ﺁﻥ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ، ﻧﺎحقّ
ﻭﮐﻢ حقّ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺟّﺎﻝ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ محمّدی.
ﻮ ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﻘﺪﻡ
ﻧﺎحقّ، ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺗﺎﻟﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳت
ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ، که
ﺤﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ سوّم
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﺁﻥ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻠﻮﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺟّﺎﻝ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ علیّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎت
ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن
ﺴﺎﻟﻚ ﺷﺮﻁ
ﺍﺳﺖ .

ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ نام (
ﺍﺳﻠﺎﻡ) تنها ﺍﺗّﺨﺎﺫ
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩی ﻮ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺮﻭﺵ محمّدﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
.ﻭ ﺣﺘﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﺎحقّ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺑﻮ ﺑﮑﺮ، ﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﺑﺮﺧﻰ
ﻃﺮﻕ تصوّف
ﺳﻨّﻰ ﻫﺴﺖ، ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺠﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ (ﺑﺎﺏ
ﻋﻠﻮﻯ) ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻠﻮﻯ ﻭﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻭﻋﺸﻖ ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . که
ﻤﻘﺎم ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ شهوﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﭼﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺟّﺎﻝ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋﻠﻮﻯ
ﺑﻤﺤﻤﺪ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد،
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﭘﻨﺠﺮﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭘﺸﺖ
ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﻴﺖ محمّد
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﻧﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﻮﻋﺮﺵ رحمان
ﻧﻤﻰ ﺭﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺨﻮﺩ
ﺳﻴﺎﻩ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻘﺪَﻡ حقّ، ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺎﻧﻨﺪ علیّ، ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ حقّ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، . ﻟﺬﺍ
ﺗﺎﻟﻰ حقّ ﻭ
ﺑﺒﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ،
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ولی
ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭﺍﺻﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
.

ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺹ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ (
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ) ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﺍﻋﻢ
ﺍﺯﺗﺮﮐﻴﺐ (
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺎ ﻏﻴﺮ
ﺧﻮﺩ) ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ( ﻏﻴﺮ
ﺑﺎ ﻭﺍﺟﺐ ) . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭﺍﺟﺐ با
ﻏﻴﺮ ﺧﻮﺩ، ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ
ﺑﺎ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﺟﻮﺏ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻳﻚ سوّم،
ﺍﺯ سه اﻗﻨﻮﻡ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻣﻌﻨﻰ
بی ﻨﻴﺎﺯﻯ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﻐﻴﺮ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﮐﻨﺪ . ﭘس
ﺪﻳﮕﺮ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺷﻴاء، ﺧﺎﺹ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﻧﺎسوﺕ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﺗﺮﮐﻴب ﺴﻮﻡ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻳﻦ ﺑﺤث ﺍﺳﺖ،
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﮔﻮﻧﻪ (ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎ
ﭼﻨﺪ ﭼﻴﺰ)
ﺑﺸﮑﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ ﻭ
ﭘُﺸت ﮔﺮﺩﻥ ﻭ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺑﺎ ﺗﺪﺭّﺝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻭ
ﺗﺪﺭّﺝ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ، ولی
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺳﺖ
ﺩﻫﺪ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺣﺎﺻﻞ ﺷﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺗﺮﮐﻴﺐﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭ ﻓﻨﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺒی
ﺬﻫﻨﻰ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻧﻰ ﺷﺪﻥ . ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻭﺟﻮﺩی
ﺒﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺖ، ولی
ﻧﻘﺺ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺍﺻﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﻃﻠﺒﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺣﺪﺗﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ، ﺑﺮﺍی
ﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﻮﺍﺻﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﺎﺗﺸﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
( ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ) ﺑﺎ
ﻧﻔس ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ ، ﻳﻚﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺘّﺼﻞ
ﺑﺨﺪﺍ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ ﻭ ﺗﻀﺎﻣﻨﻰ
ﻭ ﺗجلّیاتی، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻧﻔس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍ میشود . ﻭ
ﺧﻄﺎﻯ ﺍﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﻭ ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻴﺎﺭ، ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺠﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ برایش
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺗﺼﻤﻴﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻭﻝ
ﻓﮑﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻃﺮﺡ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﻭﻡ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﺍﻭﻝ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺯ ﺷﺨﺺ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ و ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ . ﻭلی
ﺪﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺍﻭل کلّی
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﺍﺷﺘﺒﺎهات
انسان ﺪﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ثبات اﺻﻞ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺁثاﺭ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ،
ﺣﺘﻰ ﮔﻨﺎﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ثوﺍﺏ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺧﻄﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺒﺐ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺫﻫن ﻮ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ.ﺍﻣﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ
ﻫﻢ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﻨﻔس
ﺍﻭ . ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺻﻞ ﻓﮑﺮ ﻫﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﺧﻄﺎ ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﺭﻭﻯ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﮐﺞ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯﺑﻌﺪﻯ
ﻫﻢ ﮐﺞ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺑﺤث ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﺩﻭﻡ، ﺩﺭ
ﺧﺎﺻﺒﻴّﺖ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ( ﻏﻴﺮ ﺑﺎ
ﻭﺍﺟﺐ) ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻴﺎﺯ أجزاء
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺟﺰاء
ﺑﮑﻞّ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﻦ ﺍﺟﺰاء
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻫﻴﭽﮕﺎه
ﻤﺮﮐّﺐ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺴﻢ ﺳﻴﺎﻩ، ﮐﻪ
ﺳﻴﺎﻫﻰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺠﺴﻢ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ ﮐﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺟﺴﻢ ﺑﺴﻴﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺟزء
ﺑﮑﻞ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ، ولی
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﺟﺰاء
ﻧﻴﺎﺯﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ کُلّ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺻﻔﺖ ﻭﻣﻮﺻﻮﻑ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﻧﻪ ﻗﻄﻌﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺍﺟﺰاء ﻳﻚ
ﻣﺮﮐّﺐ
ﺣﻘﻴﻘﻰ . ﺣﻔﻆ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﺟﺰاء
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ غیر ﺍﺯ(
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺧﻠق وﺠﺪﻳﺪ
ﺷﺪﻥ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﺗﺎ ﺍﻳﻨکه
ﻤﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺻﻮﺭت ﻨﻮعی
ﻔﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
سوﻣﻰ ﺑﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ (ﺣﻔﻆ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪ) ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺗﻤﺎم
اﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ مدرک ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﻬقرﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺣﻔﻆ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻗﻮﻝ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺩﻩ . ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ (ﻭﺍﺟب
اﻟﻮﺟﻮﺩ)ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻐﻴﺮ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ، ﻭ ﻳﺎ
(ﻏﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻮﺍﺟﺐ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ) ﺗﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺩﺳﺖ
ﺩﻫﺪ . ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ (ﺑﻬﺮ
ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺖ)
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺶ ﻗﺪﻡ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺍَﺣﺒّﻬﻢ
ﻭﻳﺤﺒّﻮﻧﻰ، ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻳﺤﺒّﻮﻧﻰ ﻭ
ﺍَحبّهم ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩه ﻮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ، ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ . ولی
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺩﻳﺪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻣﺎیه ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ما
ﻫﻤّتی ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻯ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﺍﻣﻮﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺍﺯ
ﻧﻔس ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﮐﻤﻚ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻮالاّ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ است . ﺷﺮﻁ
ﻧﻴﺎﺯ أجزاء
ﺑﻬﻢ( ﻧﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺟزء ﺑﮑﻞّ، ﻭ
ﻳﺎ ﻓﺮﺿﺎ کُلّ
ﺑﺠزء) ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺮﮐﻴب
ﻴﺎﻓﺘﻦ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ
(ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ
وتکاملی)، ﭼﻨﻴﻦ
ﺭﺍﺑطه اﻯ ﺑﻴﻦ
ﺍﺟﺰاء ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺟﺰاء
ﺑﻬﻢ، ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﺎ ﺩﺭ
ﻫﻮﺍ ﺍﺳﺖ ﻧﻔس ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ، ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨند . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻟﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺧﻄﺎﺋﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻓﻮﺭﻯ
ﻭ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻣﻨﺎﺳب هست . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍﺑﻄﻪ أجزاء
ﺑﻬﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺩ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﺎﺭﻯ
ﻏﻴﺮﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﭼﺴب
ﻮ ﺟﻮﺷﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﭘﻴﭻ ﻭ ﻣﻬﺮﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐرد . ﻭ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻬﻢ
ﺩﻳﺪﻩ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺍﺟﺰاء
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰﻓﻬﻤﻨﺪ .

ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﺭﻳﻚ ( ﻣﺮﮐّﺐ)
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ، ﺑﻴﻦ
ﺻﻔﺖ ﻭﻣﻮﺻﻮﻑ
ﺑﺎﺯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺮﮐّب ﺤﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻤﻰ ﺳﺎﺯﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﮐّﺐ
ﺣﻘﻴﻘﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻣﻨﺎﻓﺎﺗﻰ
ﻫﻢ ﺑﻮﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺧﻮﺩ، ﻭﺟﻮﺏ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪت ﺒﺎ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
(ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ
ﻧﻪ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻣﺎﺩﻯ) . ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻋﻤﻞ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻤﺮﮐّﺒﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻃﺮﺡ
ﺗﺮﮐﻴﺐ، ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﺯﺗﺮﮐﻴﺐ، ﻭ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﻴّﻮﻣﻴﺘﻰ که
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ تا
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﮐﻴب
ﺮﺍ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ (ترﮐﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﺎ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺟﺴﻤﻰ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻣﺶ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﺣﻔﻆ ﻃﺮﻳﻖ، ﻭ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻥ، ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺑﻤﻘﺼﺪ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ، ﺑﺎ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻭﺻﺒﺮ،
ﺗﺎ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﺗﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺳﺖ ﺩﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ(
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ) ﺑﺮﺳﺪ
. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘس
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺻﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﻬﻴﭻ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺶ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺮﺍﻭ
ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﺩﻭﻣﻴﻦ
ﺧﺎﺻﻴّﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﺳﺮﺍﺳﺮﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ بالقوّه،
ﻳﻌﻨﻰ ﮐﻤﺎﻟﺶ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻘﺺ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﻓﻊ
ﮐﻤﺒﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺗﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ بالقوّه
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭﻣﻔﻬﻮﻡ
بالقوّه
ﺑﻮﺩﻥ، ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﺪﻣﻰ
ﻣﺴﺘﺘﺮﺍﺳﺖ، ﻭﻭﺍﺟﺐ
الهی ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺍﺟب اﻟﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺤﻞ ﺣﻮﺍﺩث
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍت
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﻘﺺ
ﻭﻣﻮﺍﺭﺩﻯ بالقوّه
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺵ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺺ، ﻭﻣﻮﺍﺭﺩ
بالقوّه
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ گرﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻬﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮک ﮐﻪ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻴﺴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺻﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﺮ بالقوّه
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺑﺸﺮﻳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮطه ﻴﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ(ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻳّت
ﺨﻮﺩ، ﮐﻪ ﺑﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺿﺎﻣﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ یونیورس
ﻋﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻮﺟﻮﺏ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻭﺍﺻﻞ ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی اﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻫﻢ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ مُقدّس
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﮑﺮﺩﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻢ ﻳﺎ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺴﺘﻬﻠﻚ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻭ ﺍﺣﺒﺎﻁ
ﻭ خُنثی ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺎ ﻧﻘﺺ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪﺵ
روح ﺑﻪ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﻭ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﮕﻴﺮﺩ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ ﻳﻚ
(ﻭﺟﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ)
ﻧﻴﺰ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺧﻄﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﻳﻚ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ بالقوّه
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻳﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺟﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺻﻮﺭت ﺒﮕﻴﺮﺩ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ .

ﭘس
ﺑﺠﺰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺑﺮﺍﺑﺮ بالقوّه
ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻫﺎ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺟﻮﺋﻰ ﻫﺎ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺠﺴﻢ ﻭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
بالقوّه ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﺳﺖ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻋﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺪﻣﻰ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻋﺪﻣﻰ ﻭ بالقوّه
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
که ﺒﺎ ﺁﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻗﺪﺭﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺁﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﻭ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ،
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ، بالقوّه
ﻭ ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻋﺪﻣﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮔﺮﭼﻪ عَدَم
ﻣﻄﻠق ﻨﻴﺴﺖ
ﻭﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺑﻌﺪﻡ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ، ولی
ﺑﺘﮑﺮﺍﺭﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎی
ﻨﻮعی ﻤﻴﺮﻭﺩ ولی
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺑﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ.ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻰﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ
ﻣﺴﺘﻠﺰﻡﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻳﻨﻚ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻓﺼﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﻗﺮﻳﺐ
ﻭﻧﺰﺩﮐﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍ ﻫﺴﺘﻴﻢ،
ﻭ ﺁﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ
ﺍﻳن ﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻳﻢ،
ﭘس ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺳت
ﺒﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ .

M028

ﺁﺧﺮاﻟﺰﻣﺎﻥﺑﺸﺮﻳّﺖ

ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﺩﺭﺁﻥ
ﺭﺍﻫﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻫﺮﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺩﺭ ﻭﺿﻊ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ، ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﻭ ﺭﺷﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻃﻰّ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﺝ ﺭُﺷﺪ
ﺟﺴﻤﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﻴﺮﻯ ﻭ ﺳﻘﻮﻁ
ﻭ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ (ﻧﻮﻉ) ﻧﻴﺰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ، ﻭ
ﻋﺼﺮ (ﮐﺎلی
ﻴﻮﮔﺎﻯ) ﻫﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻫﻨﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﭽﻨﺪ ﻣﻌﻨﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ ﺍﺳﺖ
. ﻳﮑﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻧﻴﺎﺋﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ . ﻓﺮﺩ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻳﻚ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞﺧﺎﺻﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﻭ ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺮﮒ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻭﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ ﻳﻚ
ﺭﻭﺯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻏﺮﻭﺏ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﺗﺎ ﻣﺪﺍم
ﺒﺎﻣﺮﮒ
ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺎ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻓﺼﻞ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻪ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺍﻭﺝ ﻭﭘﻴﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻣﺮﮒ
ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺧﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩ ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
نگرﺩﺩ وﺑﺴﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻳﺖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﺣﺪ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻏﺮﻭﺏ ﻭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍﺩﺭ
ﺧﻂ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻇﻬﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭه ﻫﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﺑﺴﻘﻮﻁ ﻭﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭ ﺍﺯ
ﺻﺪﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎی ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﭘﻴش
میرﻭﺩ، ﻭ (ﺩﻳﻦ
ﺣﻨﻴﻒ) ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘس
اﺯﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﻮﻟﺎﻳت سلوکی
ﻤﻠﺤق ﻤﻴﺸﻮند
. ﺍﻣﺎ سوﻣﻴﻦ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﮋﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻭﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺠﻰ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﺪﺕ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ ﻧﻘطه
اﻯ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻡ ﻭ مِلّت
ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺑﺪ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻡ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﺭﺍﻳﺞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻧﮋﺍﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﻭﺍﻝ ﻭ
ﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﮋﺍﺩ ﺍﺳﺖ . ﺭﺍﺯ
پیدایش
ﻣﻠّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ
ﺯﻭﺍﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﺩﻧﻴﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﮑﺴﺖ
ﺟﻨﮕﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻋﺎﻣﻞ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
ولی ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﻔﺴﺎﺩ ﻭ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺣﻔﻆ ﻭﺣﺪﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭند . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺟﺎمعه
اﻳﺮﺍﻧﻰ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻣﻌﻨﻰ ﮐﻠّﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺍﺳﺖ . ﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﻤﻮﻥﻧﻤﺎ
ﭘﻴﺪﺍیش ﻳﺎﻓﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻰﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻧﻰ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺸﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻴﺰ
ﻧﮋﺍﺩ نئندرتال
و سپس نژاد
ﺯﺭﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪ، ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ 15
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﻧﮋﺍﺩ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭ
ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺻﺤﻨﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺸﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ( ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭﺗﻤﺪن)
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪ . ﻭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻭ
ﺑﺴﺎﻁ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ، ﻭﺣﮑﻮﻣت
ﺒﺮ ﻫﻤﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . که
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ بشریﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﻨﺪﻯ ( ﻣﻦ
ﻭﻧﺘﺮﺍ) ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ،
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻌﺼﺮ
ﻇﻠﻤﺖ
ﮐﺎلیﻴﻮﮔﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت است .
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺭﺍ، ﻭﻟﻮ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭنه
گنوﻥ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ، ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺸﻴّﻊ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪ
باشند . ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺎﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻥ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
عبرﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﭼﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺗﺤﻠیلاﺕ
ﻏﺮﺑﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺯ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﺸﺨّﺺ
ﻭ ﺟﺪﺍﺳﺎﺯ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻇﻬﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺸﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺴﻤﺖ ﺳﻘﻮﻁ
ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺠﺰ
ﺁﻥ ﺷﺎﺧﻪ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪه
اﻧﺪ، ﻭ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻗﻠﻴّﺘﻰ
ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ
ﺩﺭﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺭﻭﺍﺝ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ،
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺑﺸﺮ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ
با ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ (
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻓﺮﺩ) ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩ
ﺭس ﻭ ﺭﻧﺞ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ، که ﺪﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﮔﺴﻴﺴﺘﺎﻧﺴﻴﺎﻟﻴﻢ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﻭ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﺝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ( ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻣﺎﺩﻩ)ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻮﺟّﻪ به (
اﺎﺻﺎﻟﺖ ﻋﻠﻢ
ﻭﻣﻨﻄﻖ) ﺩﺭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ
ﻓﺮﺍﮔﻴﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻴﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺗﺮﻗﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ ﻭ
ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ
ﻃﻠﺒﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﻴﻠﺎ
ﺟﻮﺋﻰ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻏﺮﺏ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺴﻮﻯ
ﺑﻰ ﺑﻨﺪﻯ ﻭ
ﻳﺎﺭﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻏﻔﻠﺖ
ﺍﺯ ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ
ﺫﺍت ﻔﺮﺩﻯ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﺴﻠﻂ ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﻫﺮ ﻣﺎﺩﻯ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﺴﺖ
ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﺭﺍﻳﺞ
ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺍﻳﻦ
ﻏﺮﻭﺏ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻏﺮﺏ ﺯﺩﮔﻰ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﻧﻴﺰ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻭ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﻠﻤﻰ، ﻭ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﮑﺮ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﻳﻤﻴﻦ ﻭﺍﻫﻞ حقّ
ﺑﺤث ﮐﻨﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺭﺍﻫﮕﺸﺎﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻳّﺖ،
ﻭ ﺍﺳﻴﺮ ﻏﺮﻭﺏ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﮕﺮﺩﻳﻢ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤث ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﺯ
ﻓﮑﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺗﺎ
ﺟﺎﺫﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺟﺎﺫﺑﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﺑﺪﻯ، ﺩﺭﻃﺮﺯ
ﻓﮑﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻏﻠﺒﻪ ﻧﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻧﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺷﺎﺧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ تصوّف
ﺁﻥ
ﺑﺮﺭﺳﻴﻬﺎﻯ
ﻭﻳﮋه اﻯ ﺍﺯ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮐﺮﻡ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﻬﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ، ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺩﺭ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻧﻴﺰ ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻫﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺭﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺁﻥ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﻇﻠﻢ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ
ﻫﻢ ( ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺗﺸﻴّﻊ) ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﻦ ﺣﻴﺎﺕ
ﻓﺮﺩﻯ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﻧﻔس ﺍﻭ، ﻭ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩ ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ، ﺗﺎ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﻚ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
.

ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ، ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻏﺮﺏ ﺯﺩﮔﻰ
ﻭﺻﻨﻌﺖ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﭘﺮﺳﺘﻰ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺣﻮﺍﺩث ﺟﺎﺭﻯ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻇﻬﻮﺭ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ، ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻴﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺘﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻨﻔﻰ ﺁﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ ﻃﺮﺡ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻧﺪﺍﺩه اﻧﺪ. ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔته اﻧﺪ، بر
ﺑﻰ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻭﻣﺤﻮ نا
ﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮ ﺍﻓﺰﻭﺩه
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻣﻞ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﻧﺒﻮﺩه اﻧﺪ، ﻭ
ﺁﺵ آشفته ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻬﻢ
ﺯﺩه اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﻋﺎﺭﻑ، ﺍﺻﻮﻝ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﺎﻥ ﺧﻄﺎ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﻭ ﻧﻔس
ﺍﻟﺄﻣﺮﻯ، ﻭ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺸﮑﻞ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﺑﻰ ﻃﺮﻓﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ تأثیر ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻬﺎﻯ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻌﻠﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻭﺿﻊ ﺩﺭﺳﺖ
ﻳﺎ ﻏﻠﻄﻰ، ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻠّﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺑﻰ
ﻧﻈﻤﻰ ﺑﺎﺯ
ﻧﻈﻤﻰ ﻧﻬﻔﺘﻪ،
ﮐﻪ ﻧﻈﻤﻰ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﻋﻠﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﻧﺎ
ﺑﻬﻨﺠﺎﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻳﻚ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﺭ کُلّ
ﻳﻚ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺩﻭﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﻨﺪﻯ
ﻋﻠّﺖ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺁﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺁﺧﺮ
ﻋﺼﺮ ﮐﺎلی
ﻴﻮﮔﺎﻯ ﻫﻨﺪﻯ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻭﻳﮋﮔﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ، ﻧﺎﺷﻰ
ﺍﺯﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﻇﻬﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺳﺖ . ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻫﻨﺪﻯ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻣﺨﺎﻟﻒ (ﺍﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ عَدَم
ﺗﮑﺮﺍﺭ) ﺩﺭهمه
امور ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻯ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
(ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ) ﺍﺳﺖ . ولی
ﺧﻮﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﻄﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻏﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﻍ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ، ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺨﻢ
ﻣﺮﻏﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻣﺮﻍ ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻳﻚ ﺍﻣﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺭ ﺍﻣﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺎﺑﺠﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭ ﺑﺠﻠﻮ،
ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺘثنا ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﺭﺍﺩه
اﻯ ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻠﺬﺕ ﺳوﺨﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ ﺍﻳن
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻏﻴﺮﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺭﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ، ﻭ
ﻋﻘﺐ ﮔﺮﺩ
ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻥ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﻨﺪﻯ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺡ ﺳﺮکش ﻣﮑﺮﺭ
ﺑﻤﺴﺨﻬﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ،
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ (ﺗﺮﻙ
ﻣﺨﺘﺎﺭﺍﻧﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ) ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺒﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ،
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﻓﺮﺩ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ
ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﻭﺍﮐﻮﺍﺭ ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﻨﺪﻯ
ﮔﻔﺘﻪ، ﻭﺍﺭﺩ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻮﺩ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺁﻧﺠﺎ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﻨﺪ . ﻭﺧﻂ
ﻣﺸﻰ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﺑﻠﻮﻍ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻣﺴﺦ
ﺷﺪﻩ
ﺑﺒﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍﺋﻰ
ﻫﻨﺪﻯ ﺑﺸﻮﺩ . ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﺂﻥ ﻋﺼﺮ ﺩﺍﻳﻨﻮسوﺭ
ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ ﻋﺼﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ. ﮐﻪ
ﮔﻔته اﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ عَدَم
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﺮﺟّﺢ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻫﺎﻯ ﺧﻠّﺎﻕ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻴﭻ ﺷﮑﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺃﺗﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ
امروز ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ .

ﻋﺼﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ حقّ
ﻣﺘﺤﻘّﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻭﺍﺻﻞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺩﺭ کُلّ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﻮﻣﻰ
ﻳﺎ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﻋﻤﺮ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻋﺼﻮﺭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ
ﻳﺎ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻇﻬﻮﺭ
ﻭ ﺍﻭﺝ ﻳﺎ
ﺣﻀﻴﺾ ﻫﺮ ﻗﻮﻡ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ مُقدّس
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺒﺮﻧﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻧﺒﺎل
ﺴُﻨّت ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻧﺎمُقَدَس
ﺍﺯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ ﺩﺳﺖ ﺩﻫﺪ،
ﺗﺎ ﻫﺮ ﻋﺼﺮ ﻭ
ﻣﺮﺣله اﻯ ﺍﺯ
ﻋﻤﺮ ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻡ،
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺗﺮ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺭﺍ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻗﻮﻣﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ
ﺻﺤﻨﻪ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺣﺬﻑ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﻓﻘﻂ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻡ
ﺯﺍﻳﻞ ﻧﺸﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻣﺤﻴﻂ
ﻗﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻨﺪﻣﺞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺴﻮﺩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻬﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﺁﻥ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻟﻮﻟﺎ
ﺩﻓﻊ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻟﻨﺎس
ﺑﻌﻀﻬﻢ ﺑﺒﻌﺾ
ﻟﻔﺴﺪﺕ ﺍﻟﺎﺭﺽ
.

ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻫﺮ
ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻘﺮﺭﺑﻮﺩﻩ، ولی
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻌﮑﻮس
ﻳﺎ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻋﻤﻞ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺟﺴﺘﻦ ﺁﻥ ﺭﺍﻩ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭ ﻣﻘﺮﺭ
ﺧﺪﺍﺋﻰ، ﻭ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻭﺿﻊ ﻭ
ﺧﻄﺎﻯ ﻓﻌﻠﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮی ﻤﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ ﺑﺪﻫﻴﻢ،
ﺁﺵ ﺷﻠّﻪ ﻗﻠﻢ ﮐﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻬﻢ ﺯﺩه اﻳﻢ . ﺭﺍﻩ
ﺍﺻﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎ
ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﮔﺮﻓﺖ
. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺸﮑﻞ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﺁﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘل
ﻘﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘل
ﻤﺤﻘّﻘﻴن ﻔﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭ ﺭﺍﻩ ﻣﻘﺮﺭ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ ﺧﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺳﺮ
ﻣﻴﺰﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺧﻂ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﮐﺮﺩ،
ﮐﻪ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ
ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻓﺼﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻣﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﻣﺴﺌﻮﻝ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺼﺤﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﻮﻡ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻗﻮﻣﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ
ﻗﻮﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺯﻭﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻭ
ﺍﻣﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ، ولی
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻭﻳﮋﻩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﺸﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻃﺮﺯ
ﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭحیّه
ای ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻓﻌﻠﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﮐﺮﺩ . ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺼﻠﺤﻴﻦ، ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻠﺎﺹ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻌﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﺭﻭﺣیّه اﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﻭ ﺑﻰ
ﻏﺮﺽ ﻫﺮ ﻗﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺨﺺ ﻣﺤﻘﻖ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﻭﺵ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻮﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ
. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ هَوَس
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ، ﺟﻬﺘﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻴﻨﺶ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﻮﻡ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻗﻮﻣﻰ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺁﻥ ﻗﻮﻡ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻳﮑﻰ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﺭﺍ
ﺑﺂﺷﻔﺘﮕﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺩﮐﺘﻮﺭﻳﻦ
ﺳﻨّﺘﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﺭ کُلّ
ﻋﺼﺮ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺍﺻﻮﻟﻰ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻮﻝ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﺰ
ﺍﻭﺍﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ.ﺟﺰ
ﻣﮑﺘﺐ ﺣﻨﻴف
اﻧﺒﻴﺎ، ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺗﺄﻭﻳﻞ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﻓﻘﻂ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺯﺑﺎﻥ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻫﻢ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭﺑﺨﺸﻨﺪﻩ
ﺭﺍﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻳﺎﻓﺖ،
ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﺮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻥ ﻣﮑﺘﺒﻰ حقّ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺶ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﺎﺋﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺸﺮ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻓﻌﻠﻰ،
ﺑﻮﺿﻊ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﺁﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ، ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻣﻮﻓﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻥ ﺳﻨّﺘﻰ مقذّس
الهی ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ، ﻧﻪ
ﺳﻨّﺘﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺍﺕ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ نا کامل
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ است
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﻳﮑﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻭ
ﺑﺎﻋث ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻥ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺑﻮﺿﻊ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺯﻳﺮﺗﺮ،
ﮐﻪ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ . ﺳﻨّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻪ ﺍﺟﺪﺍﻣﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺭﺳﺎﻧﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﺎ، ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺮﺳاﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎنی ﺘﺮ، ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ نه
ﺒﺎﺟﺪﺍﺩﻣﺎﻥ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻰﻓﻘﻂ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ
ﻭﺍﺭﺩ ﻋﻤﻞ
ﺷﻮﻳﻢ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻦ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻳﻚ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻡ . ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺭﺍ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺠﺎمعه اﻯ
ﻋﺎﻟﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻓﺮﺩ ﻫﻢ، ﺍﻭﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ الهی
اﺳﺖ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺪﻋﻰ حقّ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻔس ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻓﻌﻠﻰ ﻗﻮﻡ، ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﻭﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ ﺑﺎ
ﺩﺍﻧﺶ ﮐﺴﺒﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ، ﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺩﻭﻟﺘﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻋﻠﻤﺎی کسبی ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ، ﺗﺎﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ،
ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﺍﻳﻦ
ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﭘﻴﺸﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭاز
ﺣﺎﻣﻴﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺁﻧﻬﺎ .

ﺩﻳﺪﻥ
اصلاح ﻫﺮ ﻋﺼﺮ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﮔﺎه
عصوﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﺑﺮﺗﺮ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ
ﺍﮔﺮ
ﻋﺼﺮﻓﻌﻠﻰ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ،
ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻥ ﻗﻮﻡ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻴﺒﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻫﻢ ﺑﻨﻈﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ . ﺩﻫﺎﺗﻰ
ﺷﻬﺮ ﺭﺍ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ولی
ﺷﻬﺮﻯ
ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ ﺭﺍ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭘﺎﺭﻳس ﻭ
ﻧﻴﻮﻳﻮﺭﻙ ﺭﺍ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﻴﺐ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ . ولی
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ ﮐﻪ
ﺍﻫﻞ ﭘﺎﺭﻳس
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺭﺍﺣت ﻤﻌﺎﻳﺐ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻋﺼﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺮﺩﻡ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻫﺎﺗﻴﺎﻥ
وبدائیان ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﭘس ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻬﺘﺮ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﺼﺮ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺩﺭ
ﭼﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎهی که ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺍﺳﺖ، ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﺑﻮﺩﻯ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺁﻥ ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﻗﻮﻡ خود ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻏﺮﺍﻕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﻮﻣﻰ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻤﻚ ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﻧﮕﺎﻫﻰ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺁﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺸﺮﻭ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍی ﺸﺨﺺ ﻳﻚ
ﻓﺮﺩ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺻﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ،
ﺍﻣﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﺼﺮ
ﮐﺎﻟﻴﻴﻮﮔﺎ
ﻭﺯﻭﺍﻝ ﺁﻥ
ﻗﻮﻡ ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺁﻥ
ﻗﺪﺭی ﺪﺭﺍﺯ
ﺑﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﻗﻮﻣﻰ
ﻳﺎ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺴﻘﻮﻁ ﻧﻴﻔﺘﺪ . ﻭ
ﮐﻠّﺎ ﻭ ﺩﺭ
ﺟﻤﻊ
ﻗﺪﻣﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺳﺖ . ﻣثلا
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻗﻮﻡ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﺷﻮﺩ، ولی
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻘﻮﻳﺖ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﻔﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤّﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ، ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩﺷﺎﻥ
ﮐﻢ ﻋﻘﻞ
ﻭﻭﺣﺸﻰ ﺷﺪﻩ، ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺷﻤنی ﺒﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻃﻌﻤﻪ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻳﻚ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ (
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ) ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ
ﺑﺸﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ
ﺗﺴﻠﻴﻢ وجبر ﺍﺳﺖ
. ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻭﺣتی ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺭﺍﺿﻰ ﮐﻨﺪ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﺗﻘﺪﻳﺮ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻨﻰ،
ﭼﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﺪیده
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻃﻰ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻳﻚ ﺍﻣﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ(
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ روح ﺷﺨﺼﻰ)
ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻃﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻫﺴﺖ، ﺑﻬﻢ
ﺑﺰﻧﻴﻢ ﻭ ﻃﺮﺡ
ﻧﻮﻳﻦ ﺩﺭ
ﺍﻓﻠﺎﻙ ﺧﻮﺩ
ﭘﻰ ﺃﻓﮑﻨﻴﻢ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺟﺎﻟﺒﻰ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻴّﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻬﻢ ﺑﺰﻧﻴﻢ، ﻫﻤﺎﻥ
(بِدای) ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ
ﻗﺒﻠﻰ او ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍ ﻭ
ﻣﺪﺍﺭ ﺑﺴﺘﻪ، ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺧﺎﺭﺝ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﺍﺭﺩ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻮﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺪﺍﺭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕ، ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﻚ
ﻓﺮﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍت
جزﺋﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺑﺨﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﻳﻚ ﺍﻣﺮ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﺎ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻳﺎ ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻧﻮﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﭘﺨش ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ،
که اﮔﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﻗﻮﻡ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺯﻭﺍﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﻌﻘﺐ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﺪ، ﻭ ﺭﻧﮓ
ﻭﺑﻮﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﻗﻮﻡ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺎﻧﺴﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭘُﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ،
و ﻳﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺍﺣﻔﺎﺩ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﮑی ﺪﺭ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ، ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻤﺪّﻥ
ﻭﻋﻠﻢ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻈﺎﻫﺮﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻧﻴﺰ ﻳﺎﻟﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ(ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻳﺞ) ﻭﻣﻴﺮﺍث
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺿﻤﺎﻧﺖ علیّ
ﻣﺮﺗﻀﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺟﻬﺖ
ﻧﻴﺰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻗﻮﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺑثرﻳّﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﻋﻠﻢ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻡ
ﺩﻟﮕﻴﺮ ﻭ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻨﺎﻥ ﻭﺍﺻﻠﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍﻳﺞ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﻬﺎﺋﻴﮑﻪ
ﺑﺎﺻﻞ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﭘﺸﺘﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺳﺖ
ﺑﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺑﻬﻢ ﺯﺩﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍﻳﺞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎ ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺩﻥ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮐﺮﺩﻥ یا
تکامل ﻓﺮﻕ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺭﺍ ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺴﻮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ، ﻭﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺩﺭ ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺨﻂ
ﺗﮑﺎﻤﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ(ﺑِﺪﺍ)
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩه
اﺳﺖ . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﻫﻤّت
ﺸﺨﺼﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎت ﻨﻮﻋﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ،
ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
علی ﺭﻏﻢ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻭﺯﻭﺍﻝ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ . ﭘس
ﻫﻢ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻬﻤّﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺧﻮﺩ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﻭ
ﻫﻢ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷت ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺮﮒ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﻭ ﺗﻤﺪﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻌﻘﺐ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ، ﻭ
ﺟﻠﻮﻩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻘﻮﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ، ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻡ، ﭼﻪ
ﻫﻤّﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﻗﻮﻡ
ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ، ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ خود
ﺩﻭﺭ ﺷﻮﻧﺪ، ﮔﻤﺮﺍﻩ
و ﺳﻘﻮﻁ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻌﻴّن اﺳﺖ .ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻃﺒﻖ
ﻃﺮﺡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﻃﺒﻖ ﻃﺮﺡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﻭﺩ . ﭘس ﻧﻪﺷﺘﺎﺏ
ﺯﺩﮔﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺟﻬﺎﻧﻰ، ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ عَدَم
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﺶ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻣﻴﺮسد
. ﻭ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻫﻢ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻮﺩ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ
ﻭﺟﻮﺵ ﻭﺗﻠﺎﺵ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﺗﺄثیرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺍﻩ ﺣﻞ
ﺍﺻﻠﺎﺡﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻔﻮس ﺍﻓﺮﺍﺩ،
ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻃﺮﺩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ، ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌنّه
ﻮﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮیش
ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩﻩ،
ﺑﻠﮑﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤّﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺴﺐ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻢ
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺤﺮﺍن هاﻯ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻤﺎ، ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ
ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﻳﻬﺎ،
ﮐﻪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺟﻤﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻳﻚ ﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ ﺣﺬﻑ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺩﻟﻴﻞ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮی
ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣﺎﻝ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺑﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ، ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﻫﺮ
ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺁﻳﻨﺪه اﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﮔﻞ ﺳﺮ ﺳﺒﺪ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻓﻄﺮﺕ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ، ﻭﻓﺼل
ﻨﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﻭﺭﺍﺩﻭﺭ
صحرای ﮐﻮﻳﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ میکنند،
ﻭﻫﻔت هزﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺠﺮﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻤﮑّﻪ ﻭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ، ﻭ
ﻫﺠﺮﺕ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
مردم ﺁﻧﺠﺎ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﻰ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . پس ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻴﻬﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻌلی
ﻮﺗﻤﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﻚ ﺍﻣﺮ ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻟﺎ ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺘﺎﺑﺰﺩﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺴﻘﻮﻁ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ
ﻃﺒﻖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ،
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻋﻠﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺁﻥ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣتی
اﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻴﺰ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺎﺭﺵ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻮﺩﻥ،
ﺍﻋﻢ ﺍﺯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺑﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺮﻭﺡ
ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ، ﺩﺭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ
ﻟﺎ ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﺑﺪﺍﻫﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺳﻴﺮ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ،
ﺍﮔﺮ ﺑﺴﻤﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ
ﺑﺪﺍﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ، ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، که
ﺒﺎﺯ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﺎﻳتی ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﺯﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳته اﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺠﺎت
ﻤﺎ ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﻨﺪ . ﭘس ﻤﺎ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺳﻌﻰ ﮐﻨﻴﻢ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ، ﭼﻴﺰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻧﺼﻴﺐ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﺼﻴﺐ
ﻧﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺒﺮﻯ ﻣﺎ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ، ﺧﻮﺩ
ﺷﮑﻞ ﺩﻭﺭ ﻭﺗﺴﻠﺴﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ولی ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ و (أمر
بین أمرین) ﻫﺴﺖ
. ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺑﺮﻧﺪﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻥ ﻳﮑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺪﺭ
ﺁﻥ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑﺎﺯ
ﺩﻭﺭ ﻭ ﺗﺴﻠﺴﻞ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻨﺘﺰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍﻯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﭼﺮﺥ ﻓﻠﻚ ﺯﻣﺎنه
هستند . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩ، ﻭﺍﺭﺩ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻫﻢ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺠﺪﺩ
ﺗﺎﺑﻊ قوﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻢ
ﺗﺠﺪﺩﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺍﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻰ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺴﺮﻳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ، ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺩﺭ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻓﺮﺩ
ﻭﻗﻮﻡ .

ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺧﺼﻴﺼﻪ ﻭ
ﺭﻭﺣﻴﻪ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﻴﻨﺶ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ، ﻭ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﻣﻮﺭ،
ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﻋﻴﻨﻚ
ﮐﻤّﻰ، ﻭﺑﻴﻨش علمی
ﻭﺍﺯ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺷﻤﺎﺭﺷﻬﺎ ﻭ
ﺁﻣﺎﺭﮔﻴﺮی ها
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﭽﻴﺰ ﻣﺒﻬﻤﻰ،
ﺑﻨﺎﻡ (ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺁﻣﺎﺭﻯ) ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﻴﻨﺶ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، که
ﻤﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺖ ﻭ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭ
ﺍﺭﻗﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻮﻧﺪ، ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
هَوَس ﺨﻮیش ﺑﻨﺎﻡ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺁﻣﺎﺭﻯ
ﻭﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺨﺼﻮﺹ،
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ، ﺍﺗّﺨﺎﺫ
ﺑﻴﻨﺶ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﺮی
ﺒﻨﻮﻉﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ، ﺩﺭ
ﻳﻚ (ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻪ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ)
ﻓﻘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻴﻨﺶ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻴﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﻟﺬﺕ ﻧﻔس و
روان آلوده ﺷﺨﺺ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﺟﻨﮓ ﻧﻔسهاﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ، ﺩﺭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻭﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ ﻭ
ﻇﻠﻢ ﻭ ﺳﻴﻄﺮﻩ
ﻧﻔس ﺑﺸﮑﻞ (ﺳﻴّاره
ﮐﻤﻴّﺖ) ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﺭﻧﻪ
ﮔﻨﻮﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ،
ﺍﻳﻦ ﻋﺼﺮ
ﺳﻴّﺎﺭﻩ
ﮐﻤﻴّﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺎنه اﻯ ﺍﺯ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﻴﻨﺶ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺧﻮﺩ
ﻋﻠﺖ ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﻴﺎﺭی
ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﻬﺎﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺷﮑﻞ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ، ﮐﻤﻴّﺖﺍﺭﺯﺵ،
ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻫﻮﺵ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻭ
ﻳﺎ (ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻥ) ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﺑﻠﮑﻪ کُلّ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﮑﺠﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﭼﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ
ﺭﻳﺸﻪ ﻭ
ﻗﻮﺍﻣﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻳﺎ ﭼﺮﺍ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻗﻮﻣﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﺗﺮ، ﻭ ﻳﺎ ﭼﺮﺍ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻗﻮﺍﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺻﻔﺮ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻳﺎ
ﭼﺮﺍ ﻣﻠّﺘﻰ
ﺷﻬﺎﺩت ﻄﻠب
ﻮﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎی ﺨﺪﺍ
ﺩﺭ ﻗﻮﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭﭼﺮﺍ
ﻗﻮﻣﻰ ﺭﻗّﺖ
ﻗﻠﺐ ﻭ ﺍﺷﻚ
ﺟﺎﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﭼﺮﺍ
ﻣﻠّﺘﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻠﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻡ، ﺭﺣﻤﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺑﻠﺎﺋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻏﻀﺐ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺳﻨﺠﺶ
ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺟﻬﺎﻥ
ﻏﺮﺑﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻗﻮﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﺭﺍﺣﺖ
ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ ﭼﺎﺭﻩ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
.

ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ، ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ(ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﻴﺎﺭ) ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺳنّت ﻋﻠﻢ ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺍﺳت
که ﺣﺪّ ﻭﺳﻂ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺳﻨّﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﻳﺪﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﻢ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻫﺮﮐﻪ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﻭﺩ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻫﻢ ﺳﺎﻟﻢ، ولی
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﺎﻟﺠﺎت
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻰﮔﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻋﻠﻤﻰ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺣﺪّ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎن
ﺴﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﭘس ﻫﻤﻪ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﺴﺒی هستند
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ، ﻭ
ﺟﺎﻯ ﻏﺮﻭﺭ ﻭ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺷﺪﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺰﻳﺮ ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻭ، ﺟﺎلب
ﻮﺣﺘﻰ مُقدّس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ، ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻏﻴﺒﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎ
ﮔﻮﺷﺖ ﻭ ﭘﻮﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺷﺪ ﻭﻣﻌﻠﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﺴﻞ ﺍﻭ ﻭﻧﺴﻞ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺴﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮔﻨﺪﻡ ﮔﻨﺪﻡ
ﺑﺮﻭﻳﺪ ﺟﻮ
ﺯﺟﻮ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻞ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻋﻮﺍﻡ
ﮐﻪ ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ، ﻭ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧته
اﻧﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﮐﻨﻨﺪ،
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺳﺮﻧﮕﻮن تر
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ حَقّ
اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ،
ﻭ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻋﺼﺮ، ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺭ
ﺟﻤﻊ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
جمعی ﻭ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺪﻫﺪ .

ﺁﻧﺠﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺳﻘﻮﻁ قوم و
ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻫﺮ ﺑﻴﻨﺶ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺑﻴﻨﺶ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﺎﺭﺵ
ﺁﺳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺭﺍﻫﺶ ﺭﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺃﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﺍ ﺗﻠﻒ
ﻧﮑﻨﻴﺪ، ﻭ
ﺑﻔﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻧﻨﻤﺎئید . که
به ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭﺗﻐﻴﺮ
ﺩﺭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻧﻔس ﻭﺭﻭح
ﺨﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻳﻚ
ﻋﻤﻞ ﺟﺮﺍﺣﻰ
ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎ را
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺟﺎیش ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺗﺮﻯ، ﻭ ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﻤﮑﻦ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺻﻔﺖ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻧﻄﻔﻪ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺩﻗّﺖ ﺧﺎﺹ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﻨﺶ ﮐﻤّﻰ
ﻓﻴثاﻏﻮﺭث ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻨﺶ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﮐﻴﻔﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ،
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﻭﮐﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﻧﺴته اﻧﺪ . ﻭﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﮐﻤّﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺑﻴﻨﺶ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻣﺘﮑّﻰ
ﺑﻌﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ باشند، ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺑﺨﻄﺎ ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻓﻴثاﻏﻮﺭث ﻧﻤﻮﺩه
اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻭﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﺑﺎﺭﻗﺎﻡ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻫﻞ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﺨﻄﺎ
ﻧﻴﺰ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮ، ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺸﺮﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺟﺎﻟب ﻮ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﻠﻮﻡ ﺳﻨّﺘﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺑﺮﺍﺳﺎس( ﻋﻠﻮﻡ
ﻗﺪﻳﻤﻪ) ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ ﻗﺪﻳﻤﻪ
ﺭﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﮑﺮ ﺑﮑﺮ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻮﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻃﺐ ﻭ ﺷﻴﻤﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﺩﺍﺭﻭﺳﺎﺯﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﻮﻟﺎﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺒﺘﮑﺮﺍﻥ ﻭ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺭﻓﻊ
ﻧﻴﺎﺯ، ولی ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﺄﻣﻴﻦ سوﺩ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍرند . ﺍﻣﺎ
ﺻﻨﻌﺘﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻫﺮ ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺻﻨﺎﻳﻊ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ سوﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ، علی
ﺭﻏﻢ ﺯﺭﻕ ﻭ
ﺑﺮﻕ ﺁﻧﻬﺎ، ﺟﺰ
ﻭﺴﻴﻠﻪ ﺭﻧﺞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ سوﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥﻣﺪﺍفع
ﺴﺘﻤﮕﺮﺍن
ﻨﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﺮﻗّﻴﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ . ﺍﻣﺎ
ﺗﺮﻗّﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ ﺧﻄﺎ ﻭ عَدَم
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻫﺎی
ﻔﻠﺴﻔﻰ، ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺍﺟﻰ ﻳﺎﻓﺖ،
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺟﺪﻳﺪ ظاهرا
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺷﺪﻩ، ﺟﺎﻯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻰ ﻧﺸﻴﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﮐﺠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺁﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺑﺴﻘﻮﻁ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺷﻴاء
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ
.

ﻫﺮ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺍﺯ
ﻏﻴﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ، ﺗﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﮐﺞ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺮ
ﺭﻭﻯ ﭘﺎﻳﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻫﺎﻯ ﮐﺞ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺘﺐ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺰ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس ﻳﻚ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﻓﮑﺮﻯ، ﺁﻧﻬﻢ
ﻏﻠﻂ ﻳﺎ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺵ
ﻇﺎﻫﺮ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻏﻠﻂ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭجه اﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﮐﺠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺠﻰ ﺁﻥ
ﺑﻌﺪﻫﺎ پیدا
میشود . و ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ، ﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﭼﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ، ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺧﺮ ﺩﺟّﺎﻝ
فقیهی ﻭ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﺧﺮ ﺩﺟّﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ تَقذُس
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ
صدﺍی ﺧﻮﺵ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪه
ﻮﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻟﺬﻳﺬ ﺧﻮﺩ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺷﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﻳﺎ
ﺑﺮﻳﺰﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺬﻫﺐ ﻭﻣﮑﺘﺐ حقّ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻭ
ﭘﺮﭼﻢ بوده ، ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﺳﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺍﺻﻮﻟﺸﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﻌﻤﻞ . ﻃﺒﻌﺎ
ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺍﺻﻮﻝ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﻤﺘﺮ ﻫﻢ ﺑﮕﻮﺵ
ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻋﺼﺮ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﮐﺎﻟﻰ ﻳﻮﮔﺎ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻣﮑﺘﺐ حَقّ
سلوک ﻤﺤﻤﺪﻯ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻣﺒﺪﺃ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺣﻨﻴﻒ . ولی ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭﺻﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭت
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺍﺻﻮﻝ
ﻣﺎ سوﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
( ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺣﺬﻓﻰ)
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻟﮑﻞّ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻝ، ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﻳﮑﺠﺎ ﻃﺮﺩ
ﮐﻨﺪ ، ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﺻﻮﻝ ﻧﻮﻳﻦ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﮔﺮﺩﺩ . ﻋﻤﻠﺎ
( ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ) ﮐﻪ
ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺧﻄﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻝ ﺧﻮﺵ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺑﺎﻭﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ، ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣل عقب ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭﺩﺭ ﺟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ حَقّ
ﻮ ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺣﻨﻴﻒ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ . ﺭﻓﺘﻦ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﺭﻯ ﻫﻢ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺷﺨﺼﻰ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺎمعه
ﺧﻮﺩ ﻣؤثّر ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻗﻮﻣﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻣﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﺁﺷﻔﺘﻪ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ حقّ
ﺑﺪﺍﻧﻢ، ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﻪ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻋﺎﺭﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻧﺎحقّ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺩﺟّﺎﻝ، ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺁﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻘﺺ ﻋﻴﺐ
ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻓﺮﻕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣُﺴن
ﻨﻴﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
از ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺍﺳﺖ .

ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻦ ﻋﻠﻢ
ﺣﺴﺎﺏ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻓﻴثاﺭﻏﻮﺭث
ﺑﭙﺬﻳﺮﻡ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﺍﻧﺶ
ﺣﺴﺎﺏ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻓﺮﻕ ﻫﺴﺖ، ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﻇﺎﻫﺮ
ﮐﻤﻴّﺖ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻫﻨﺪﺳﻪ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻭ مُقدّس
، ﺑﺎ ﻫﻨﺪﺳﻪ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭﮐﻤّﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﻫﻨﺪﺳﻪ
ﺭﻣﺰﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﻧﻤﺎیش
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭ ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﺍﺳﺎس ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻌﻨﻰ
ﻳﺎﺑﻰ، ﺍﺯ
ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻭﻧﻤﻮﺩﺍﺭﻫﺎ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺮﻭﻑ ﻭ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺭﻣﻮﺯ، ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻳﻚ
ﻫﻨﺪﺳﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﻭ
ﺣﺴﺎس ﺘﺮ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﺒﺮﺩ . ولی
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻨﺪسه
اﻯ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻤﻴّﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻥ ﺍﻣﺮﻯ
ﮐﻴﻔﻰ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻮﻡ ﻋﺎﺩﻯ، ﺷﮑﻞ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻀﺤﻚ
ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻠﻮﻡ،
ﺑﺎ ﻇﺎﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻣﻴﺰﺍﻥ
ﺍﻧﺤﻄﺎﻁ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻮﻡ ﺻﻨﻌﺖ ﮔﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﮔﺮ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﻧﺤﻄﺎﻁ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺑﺤث
ﺩﺭ ﻫﻨﺪﺳﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺭﻣﻮﺯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻭ ﻣﻴﺴّﺮﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻄﺮﺯ ﻓﮑﺮﻭ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺷﺪﻩ، ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎ
ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻳﺰﻯ ﻫﺎ
ﻣﻐﺰﻯ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﺗﺮﻙ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺑﺎﻃﺮﺯ
ﻓﮑﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ
ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻤﺒﻠﻴﺴﻢ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّت ﻘﺎﺋل
ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ ﻋﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺍﺳﺖﺁﻧﺮﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺁثاﺭ ﻣﺨﺘﺼﺮﻯ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﻣؤﻣﻦ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﺪﺍ
ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﻣؤﻣﻦ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ می
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ
ﻋﻤﺪﺍ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ، ﻭﺭﺍﺯ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﻭﺭﺍﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺭﺍ خُنثی ﻧﻤﻮﺩه
اﻧﺪ . ﻏﺮﺏ
ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻓﮑﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻔﻮﺫ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺷﺮﻗﻴﺎن ﺮﺍ
ﻏﺮﺏ ﺯﺩﻩ
ﮐﺮﺩه اﺳﺖ
ﻓﮑﺮ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﻏﺮﺑﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﺷﻮﺩ،
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻋﮑس ﺁﻥ،
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ،
ﻭﻣﺎﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻳﮑﻰ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ . ﺟﻐﺮﺍﻔﻴﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺗﺄثیر
ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺩﺭﻓﮑﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ولی
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ،
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﻔﻮّﻕ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻏﺮﺏ،
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﺭﻓﺎﻫﻰ ﺑﺎ
ﺩﻳﮑﻮﺭﺍﺳﻴﻮﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ولی
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻭﺿﻊ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺩﻧﻴﺎ، ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻏﺮﺏ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺷﺮﻗﻰ
ﮐﻪ ﻏﺮﺏ ﺯﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻳﻚ
ﺟﻐﺮﺍﻓﻴﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻫﻨﺪﺳﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭ، ﻋﺼﺮ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺎﻟﻰ
ﻳﻮﮔﺎی
ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺴﺘﺠﻮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ،
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻓﻮﻝ ﻭ
ﻏﺮﻭﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺩﻭﺍﻡ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻏﺮﺏ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﺯ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ، ﺭﻭﺣﻴﻪ
ﮐﻴﻔﻰ ﺷﺮﻗی
ﺒﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﻴﻨش ﻤﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺳﻴﻄﺮﻩ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻤﻮﻝ ﺑﺮ ﺍﻟﺎﻍ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺁﻣﺪﻩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻟﺎﻍ ﻫﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻭﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻤﻞ ﻋﻠﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ .

ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻴﻢ،
ﭼﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﭼﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﭼﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺑﺎ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻫﻤﻪ ﺻﺎﺩﻕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ ﻃﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺑﺮﻡ
ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺑﻪ(ﺍﻭﻡ
و خُم) ﻣﻨﺘﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثال ﻔﻠﺴفه
علم ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻌﺎنی ﻤﻴﻨﻮﻯ
ﺷﺪه و ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎنی اﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺍﺷﻴاء ﺳﺮ
ﻭﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ،
ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﺷﻴاء . ﺑﻌﮑس ﻳﻚ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ . ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻴﺴﺘﻤﺎﺗﻴﻚ
ﻭ ﻧﻈﺎﻡ ﺩﺍﺭ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻓﺮﻣﻮﻝ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺳﻴﺮ
ﻃﻠﺴﻢ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﻫﻢ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻗﻔﺴﻰ ﺍﺳﺖ
ﻃﻠﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺫﻫﻦ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺯ
ﻓﮑﺮﻫﺎی
ﺴﻴﺴﺘﻤﺎﺗﻴﻚ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﺑﻐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ
ﺑﺸﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻝ ﺧﻮش
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺑﻴﻨﺶ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ، ﻫﻴﭻ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﺎﻟﻰ
ﻳﻮﮔﺎ، ﻭ ﺳﻘﻮﻁ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻫﻢ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻓﺮسوﺩﮔﻰ
ﻓﮑﺮﻫﺎﻯ
ﮐﻬﻨﻪ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺴﻮﻯ ﻓﺮﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﻭ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ ﻭ
ﻣﺮﺩم سالاری ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
. ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﻧﻬﺎ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ خویش
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﮐﻤﻴّﺖ خویش
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺭﻭﻏﻴﻦ ﻭ
ﺯﻫﺮ ﺁﮔﻴﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﺯ ﺫﻭﺏ ﺷﺪﻥ
ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺟﻤﻊ، ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﺻﺎﻟت
اﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮش
ﻮﻟﺰﻭﻡ ﺷﺮﻭﻉ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﻓﺮﺩ، ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﻮﻧﻴﻔﻮﺭم
ﻮﻇﺎﻫﺮ
ﻣﺘّﺤﺪ ﻭ ﻳﮑﺴﺎﻥ،
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ
ﻫﺮ ﮐس ﺳﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺰﻧﺪ، ﻭ
ﺁﺭﺯﻭ ﻭ هَوَس
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐثرﺕ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﻗﺎﻟﺒﻰ، ﺍﻧﺪﻳﺸﻴﺪﻥ
ﺩﺭ ﺷﻌﺎﺭ
ﺍﺗﻤﻴﺴﻢ، ﻭ
ﺗﻘﺪﻳس ﺍﺻﻞ
(ﺟزء ﻟﺎ ﻳﺘﺠﺰء)
ﺭﻭاﺝ
ﻣﻴﺒﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺸﺮ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻳﻚ( ﻭﺣﺪﺕ
ﺁﺩﻣﻰ) ( ﻭﺣﺪﺕ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ) ﮔﺮﻓته
اﻧﺪ . ولی ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﺷﺨﺼﻰ، ﺍﻭﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺳﭙس ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺟﺎمعه
اﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺣﻔﻆ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﺗﻤﻴﺴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻫﺮ
ﻭﺣﺪﺕ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻭ ﻭﺣﺪﺗﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺍﺗﻤﻴﺴﻢ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻭ
ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﮕﻰ ﻭ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺻﻮﺭﻯ وظاهر
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺍﺗﺤﺎﺩﻫﺎ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ ﻭ
ﺗﻀﺎﻣﻨﻰ ﻭ
ﻋﻤﻮﺩی اﺳﺖ، که
ﻔﺮﺩ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺗﻤﻴﺴم اﺳﺖ
ﺩﺭ ﻓﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺃﺗﻢ . ولی ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻭ
ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻧﻄقه
هاﺋﻰ ﺑﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺗﻤﻴﺴﻢ
ﻓﺮﺩﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﺗﻤﻴﺴﻢ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﺗﺤﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭﺟﺎمعه
ﺮﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺍﺗﻢ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺗﺎ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﻕ ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺗﻤﻴﺴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻫﻤﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻓﮑﺮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﻓﮑﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﭼﻴﺰﻯ ﮐﺴﺒﻰ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﺍﻭ، ﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ .

ﭘس
ﻣﺸﮑﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﮐﻤّﻰ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﮐﺸﺶ ﺑﺎ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺩﻭﺭﻩ ﭘﻴﺮﻯ ﻭ
ﻣﺮﮒ ﻗﻮﻡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﮐﺎﻟﻰ
ﻳﻮﮔﺎ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﭼﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﻫﻢ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺎﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑّﺮی ﺒﺮﺗﺮ
و نوع ﺗﻔﮑّﺮی
ﺒﺮﺗﺮ ﻭﻋﻘﻞ
ﮐﻠّی ﻠﺪﻧّﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﺎ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﺎ ﮐﻮﺭﻧﺪ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﻭ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮐﺎﻟﻰ
ﻳﻮﮔﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﻟَﻢ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻯ، ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﮐﺎﻟﻰ
ﻳﻮﮔﺎﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻭﻣﺬﺍﻫب ﻮ
ﻣﮑﺎﺗﺐﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﻭﺝ ﺭﺷﺪ
ﺟﺴﻤﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻓﺮﺩ، ﻭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﮔﺮﻭﻩ، ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻟﻰ
ﻳﻮﮔﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﻭﻣﻠﺘّﻰ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺗﺎﺭﻳﺢ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺭﻭﺯﻯ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﺣﺬﻑ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻫﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺰﺑﺎﻟﻪ ﺩﺍﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﻨﺪﻯ
ﮐﺎﻟﻴﻴﻮﮔﺎ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ کُلّ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﻨﺪﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﮑﻞ
ﺗﺠﻤّﻊ ﻭ
ﺗﺸﮑّﻞﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻭ ﮔلّه اﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﺣﺎﻝ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه
اﻧﺪ، ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﺑﺴﻘﻮﻁ ﻭ
ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﻭﺯﻯ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﻩ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ولی
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﻣﻮﺯﻩ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺑﻰ
ﻫﻮﺩﻩ ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﻓﻠﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻣﺎﺭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﻧﺸﻮﺩ . ﻓﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﮑﺮ
ﺗﮑّﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻋﻤﻞ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺗﺮﻙ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻘﺼﺪ ﺣﺼﻮﻝ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻤّﺘﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﺍﻳﻦ ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺴﺦ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﮐﻪﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳت
ﺒﺎﺯ ﻫﻤﺎن
اﺷﺘﺒﺎه ﺮﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﮑﻨﺪ، ﻭﻏﺮﻭﺏ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻫﺮﮔﺰ
ﺳﻘﻮﻃﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﮐﺎﻟﻰ ﻳﻮﮔﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻡ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺍﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻴﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎی
ﺠﺎﻭﻳﺪﺍن
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺑﻘﻴﻪ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭ ﺩﻧﻴﺎﺋﻰ ﭘﺮ
ﺯﺭﻕ ﻭ ﺑﺮﻕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺭﻓﺎﻫﻰ
ﻭﮐﻤﻴّﺘﻰ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ، ﺑﺎ ﻟﺬﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺭﻭﺯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻏﺮﻭﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻣﻄﻠﻖﻣﻴﺸﺪﻧﺪ،
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩ . ولی ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ
ﻭﺩﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣﺴﺦ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . که
ﺒﺎﺯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺳﺮﻣﺎیه هاﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﺩﻭﺑﺎﺭه
ﺒﺒﺸﺮﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﺧﻄﺎﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻏﻔﻠﺖ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎ، ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﺸﻮﻳﻢﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩی
اﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﭘلّه
هاﻯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻓﻌﻠﺎ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺍﺷﺮﻑ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻧس ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺯ،
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﭘﻴﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ،
ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻧﺮﺍ
چگونه ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .

M029

ﻣﺮﮒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ یا مرگ
قبل از مرگ

ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ششم محمّدﻯ
یا همان تصوّف
اریائی ، ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻴﺮﻳﻢ، ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﺘﺮﺳﻴﻢ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺮس ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﮒ
ﻭﺧﻄﺮی ﺮﺍ ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ
ﺩﻳﺪ، ﺍﺯ
ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻰ ﭘﺮﺩ،
ﻭ ﺷﮑﺮ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻄﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺍﺏ ﭘﺮﻳﺪﻥ
ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﺷﺨﺺ
ﺑﺪﻧﻴﺎ، ﻭ
ﺑﻤﻘﺎﻡ نوع ﻓﻌﻠﻰ
خویش ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﺿﻊ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻔس ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﻤﺮﮒ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻘﺼﺪ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻤﻴﻦ
(ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ)، ﮐﻪ محمّد
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻣﮑﺮﺭﺍ ﮔﻔته
اﻧﺪ، (ﻣﻮﺗﻮﺍ
ﻗﺒﻞ ﺍﻥ
ﺗﻤﻮﺗﻮﺍ)، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺍی
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﺎ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﺪ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺑﭽﻨﻴﻦ ﻣﺮﮒ
ﺷﻮﻳﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ،
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﺑﮑﺸﻴﻢ، ﻭ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑکوشیم، ﻭﺑﺎ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﻣؤﮐّﺪ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﮑﻮﺷﻴﻢ . ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺎ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﻧﻔس ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺗﺎ
ﻧﻔسﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮﮔﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ و
جهاد مقدّس ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺩﺭ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﺩﻥ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺮﮒ
ﻭﺑﺎﺣﻮﺍﻟﺶ
ﺍُﻧس ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ
. ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻭﺍقعه اﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻳﻢ، ﻧﺘﺮﺳﻴﻢ
ﻭ ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺸﻮﻳﻢ . ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺶ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻔس ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﭘﻴﮕﻴﺮﺗﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﻫﻤﻴﻦ
آزمایش
ﭘﺬﻳﺮﺍ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻫﻢ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﻣﺮﮒ، ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺗﻮکُلّ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﻬﺮﺍﺳﻴﻢ . ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺩﺧﻮﻝ ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﺋﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺎﺷﻰ ﺍﺯ ﺗﺮس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎن
ﺼﻮﻓﻴﻪ، ﺩﺭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ، ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ، ﻭ
ﻳﺎ
ﺩﺭﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻭ ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺧﻄﺮ،
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻣﻴﻞ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﻗﺸﺮﻯ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ آزمایش
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﮐﻪ ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺁﻧﻬﺎ، ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻭ ﺩﻟﻴﻞ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻦ ﮐﻪ ﺑﻬﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﻧﺎﺋﻞ ﺷﺪﻡ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻡ، ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺻﺤﻨﻪ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻳﺪه اﻡ . ﻭ ﺩﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﻳﺪه
اﻡ . ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻡ، ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻢ، ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣُﺮﺩﻥ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻡ . ﮐﻪ ﻫﻮﻝ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ ﻣﻦ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻡ، ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ ﺑﻮﺩﻡ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪ، ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻡ، ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺷﺪﻡ . ولی
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻗﻊ ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻦ، ﻓﺮﻣﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻤﻴﺮ . ﻭﻣﻦ
علیّ ﺭﻏﻢ
ﺗﻌﺠّﺐ ﻭ عَدَم
ﺗﻮﻗﻊ، ﻓﻮﺭﺍ
ﻭﺍﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻫﻮﺍﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﺷﺪﻡ . ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎ ﺗﺄثّر ﺷﺪﻳﺪﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﻡ . ﺍﻳﻦ
ﻳﻚ آزمایش
ﺩﻭﺑﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪﻗﻠﺒﺎً ﻭ
ﻧﻔﺴﺎً ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺎﻳﻞ ﻭ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺎﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﺸﻮﺩ، ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﺮس ﺷﺪﻳﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺍﻭﻝ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ
ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻏﻢ ﺑﺨﻮﺭﺩ ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﺍ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ .در روان
شناسی این طلب
مرگ را بیماری
روانی میدانند
که خود دور تر
شدن از خدا
است .

آزمایش
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﻭ ﭘﺮ
ﺗﻠﺎﻃﻢ، ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻫﻮﺍﻝ ﻭﻧﻴﺰ آزمایش
ﻫمگاﻥ، ﺑﺎ
ﺳﻴﻠﻬﺎﻯ
ﺧﺮﻭﺷﺎﻥ ﻭ
ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﺭ
ﻣﺮﺗﻔﻌﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﺧﻄﺮﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﺗﻮﻓﺎﻥ، ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﺗﻮﻧﻞ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻭﻣﺠﺎﺭﻯ ﺁﺏ، ﻭ
ﻳﺎ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻥ ﺑﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ
ﻭﺗﻨﻮﻣﻨﺪ ﺑﺎ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﻓﻨﺎﻙ، ﻳﺎﺣﺮﮐﺎت
غیر ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭﻳﺎ ﺍﻣثال
اﻳﻨﮕﻮته
ﺨﻮﺍﺑﻬﺎ
ﻧﻤﻮنه های آزمایش
ﺗﺤﻤّﻞ ﺧﻄﺮ
ﻭﺍﺳﺘﻘﺒﺎل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻫمه ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺷﺨﺼﺎ
ﻭﻣﮑﺮﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﻳﺪه اﻡ ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺮس ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﭘﺮﻳﺪﻥ، ﺑﺎ
ﺣﺮﮐﺎﺗﻰ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎناﻥ
ﺍﻓﺴﺎنه اﻯ، ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺍﻓﻪ
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻰ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ
ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ ﺑﻮﺩ،
ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺩﺳﺖ، ﮔﺮﺩﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﻫﻮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﻴﻢ،
ﻭ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻣﺘﺮ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﭘﺮﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﻭﻣﻰ ﻭ سوﻣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﻢ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺎﺭﻯ ﺑﺰﺭﮒ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ،
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻥ ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻢ
. ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﻫﺎ ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺩﻟﻴﻞ
ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺷﺨﺺ،
ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﺠﺎﻋﺖ ﺯﺩﻥ
ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﻧﺎ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻔس ، ﻭ عَدَم
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺟﺎﻥ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ علی
ﺭﻏﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻘﺺ ﺩﺭ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻣﻴﻞ
ﺫﺍﺗﻰ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ،
ﮐﺎﺭی کند، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﻭ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﻭﮐﻤﻚ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﻣﻌﻠﻢ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ .

ﺩﺭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﭘﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻤﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻪ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﻘﺼﺪ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺷﺎﻧس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻨﺪ
ﺩﻗﻴﻘﻪ ﺩﺭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺗﻨﻔس ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻤﻴﺎﻥ
ﺁﺗﺶ ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﻭﻳﺎﺭﻭﺋﻰ
ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻦ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮ ﭘﻴﺶ ﻗﺪﻡ
ﺑﺸﻮﺩ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﺯﺑﻮﻧﻴﻬﺎی
ﻤﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺩﻟﻴلی اﺯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺷﺎﻳﺴتگی
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠﺎﻣﺖ عَدَم
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎی
ﻤﺠﺪﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺟﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ، ﺑﺮ
ﻳﻚ ﺍﺳﺎس ﻋﻘﻠﻰﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﻭﺿﻊ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣؤثّر
ﺍﺳﺖ . ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﭘﻴﺮ مربّی ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻋﻠﻞ
ﺩﺭ عَدَم
ﺗﻮﻓﻴﻖ، ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻔس ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺨﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﻧﻴﺰ، ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﻗﺒﺮ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺳﺮﺍﺋﻰ،
ﮐﻪ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﮔﻔته اﻧﺪ،
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺍﮊﮔﻮﻧﻰ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﮐشش
ﺑﻮﺿﻊ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻭﺿﻊ ﻭﻣﻘﺎﻢ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻦ ﻭ ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﺷﺪﻳﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺴﺦ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ،
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻴﮑﻪ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺼﻤﻴﻢ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺻﺒﺮ ﺭﺍ
ﭘﻴﺸﻪ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ﻭ
ﺟﺪﻯ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺪﻡ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
آزمایش ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪ، ﻧﺸﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﻥ ﺩﻝ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻳﻢ،
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺑﮑﻨﺪ . ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ وگناه
کبیره ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻳﮑﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺭﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﺪ
ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺳﺪ . ﭘس
عَدَم ﺗﺮس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﺍﺯ
ﺷﺮﻭﻁ ﻣﻬﻢ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﺗﺮس
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

M030

ﺗﺼﻮﺭ نمودن ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ

ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
بر ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴف اﻭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﻢ ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻘﺼﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﺁﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
واسطه توسّل ﺧﻮﺩ،
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺑﻄﺮﺩ ﺑﻘﻴﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
مراتب تجلّی ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺴﺎﻟﻚ معرّفی
ﮐﻨﺪ . ﻭﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻳﻦ تجلّیات
و ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، در
ولایت سلوکی محمدی
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ رحمان ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ سمبولی از
تجلّی مناسب
کمال روح سالک
از ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺗﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ ﺗﺸﺒﻴﻪ
و تجلّی ﺷﺪه
اﻯ بوده ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ دفع شرک
احتمالی ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮرا
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ ﺧﻮﺩ ﺁﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮّﺭ
و ﺗﻨﺰیه ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ولی
ﻧﻪ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﻳﺐ ﺧﺪﺍﻯ صوفیّه
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻭﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﻔﻘﻬﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻓﺮﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻭﺻﻮﺭت
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ولی ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻕ متجلّی
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ستایش
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻔس ورغبت
ﺁﻧﻬﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
خویش ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺟُﻨﻴﺪ
ﺭﻧﮓ ﺁﺏ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻧﮓ ﻇﺮﻑ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ ﺁﻥ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻧﺪﺍﻧﺴته
ﺒﺎﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪه ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮل ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻗﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻭﺭﺩﻩ، ﮐﻪ
(ﺍﻧﺎ ﻋﻨﺪ
ﺣُﺴﻦ ﻇﻦّ
ﻋﺒﺪﻯ ﺑﻰ) ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ
. ﻭ ﻫﺮ ﻇﻨّﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺮﺩ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻭ
ﺒﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ
. ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺗّﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺮ ﺩﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ، ﭼﻨﻴﻦ
ﭘﺬﻳﺮﺷﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺷﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺨﺸﺪ . ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺑﺖ ﻫﺎ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻯ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣﺎﻝ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ،
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﺋﻰ که
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﺳﻌﺖ
ﻗﻠﺐ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻀﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ، ﺩﻝ
ﺷﺎﻫﺪ ﻓﺮﺍﺥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﺑﺘﻬﺎﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﺟﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﺥ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺍﺥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﭼﻪ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻌﻰ ﮐﻪ نمایش
ﺩﺍﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭند . ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺟﺰ ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨند ﻭ
ﻓﺮﺍﺧﻰ ﻭﺟﻮﺩﺩﺍﺭﺩ.ﺑﻨﻈﺮ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﺗﻤﺎﻳﺰﻯ
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻫﺴﺖ، ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ درجه (ﻭﺟﻮﺏ
ﻭﺟﻮﺩ)، ﻭ حَقّ
ﻤﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
(ﻇﻬﻮﺭ و تولد)
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ (ﻭﺟﻮﺑﻰ
ﻧﺴﺒﻰ) ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ حقّ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﺟﻌﺘﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﻧﻴﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﺭﻭﺡ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ حقیر تر ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، (ﻭﻗﻀﻰ
ﺭﺑّﻚ ﺍﻟّﺎ
ﺗﻌﺒﺪﻭﺍ ﺍلاّ
ﺍﻳّﺎﻩ)ﺩﻟﻴﻞ عَدَم
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩتیﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﺕ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺮﻩ عبادی ﺟُﺴﺖ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ کامل
و ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺟﺰ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﻭ ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻭ ﭘﺮ
ﺑﺎﺭﺗﺮ، ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻭﺍﻗﻌی ﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﮐس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ به حقّ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻧﺎ
ﺍﻟﺤﻖ، ﻭ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻣﺮﺗﺒﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﮐﺠﺎ،
ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﻰ
ﺍﺳﺎس ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺠﺎ؟ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ، ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
رﺍ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﮔﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

M031

ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ

اﮔﺮ
ﻋﺎﻟَﻢ و جهان
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻧﺎسوﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺮﺯﺥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﻣﺠﺪﺩی ﺪﺭ
ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺭﺍ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺒﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻭﻋﺎﻟﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ (ﺃﻫﻮ) ﺻﺎﺩﺭﺍﻭﻝ
ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ) ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻋَﻤّاء
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﭘس ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ،
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﻮﻉ
ﺗﺎ أﺑﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺫﺍﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ، ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺑﻮﺑﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﮐﻪ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻗﺪﻳﻢ
ﻋﺮﻓﺎ ﺭﺍ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺩﺭﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ذات ها
را ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻢ أﺗمی ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺃثیر
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻢ
ﻣﻠﮑﻮت اﺳﺖ، ﻭﻣﺤﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﺎﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ . ﺳﭙس
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﻣﺤﻞﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﻳﺎ ﻣﺤﻞ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ، ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﻭﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳت اﺳﺖ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺭﻗﻴﻘﻪ، ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻟم
ﺠﺒﺮﻭﺗﻰ ﺗﺤت
ﺃثیر، ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
یونیورس ﻟﺎﻫﻮﺕ
الله ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ،
که عاﻟﻢ (ﺷِبه
عَدَﻡ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﺎﺩﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻝ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ،
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ(عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ) دﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ عمّاء
بگفته پیامبرﻣﻴﺮﺳﻴﻢ،
ﮐﻪ یونیورس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ خارج
از هستی های (ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ) ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺑﺮ ﻫﻤﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭﺫﺍﺗﺶ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺫﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺩﻳﮕﺮ
(ﺧﻮﺩﻯ ﻣﺎﻫﻮﻯ)
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ(ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ)ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﺩﻳﮕﺮ ﺫﺍﺕ
ﻭﺻﻔﺎﺗﺶ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺿﻴﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ هو
علی ﺍﻟﺎﻃﻠﺎق
ﺪﺭﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻋَﻤّاء ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﻋﻤﺎ
و کوری
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭ
ﻳﺎ در
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﺍﺯ
ﻣﺎﺩه اﻯ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻧﺎسوﺕ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﺗﻢ، ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﺯ
ﺍثیر، ﮐﻪ أجزاءﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻓﻮﺗﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ، ﻣﻮﺍﺩﻯ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺤﺖ
ﺍثیرﻯ، ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷِﺒﻪ عَدَم،
ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﺩه اﻯ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﻗﻴﻖ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻣﺎ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺷﺒﻪ عَدَم ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻣﺎﻫﻮﻯ
میخوانیم . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ(ﻫﻮ)
ﻣﺎﺩه اﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﻣﺒﺤث ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻋَﻤّاء، ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﻳﺎ ﮐثرﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . که ﺩﺭ
ﻋﻤّاء
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ اینکه
اورا ﺍﺯ ﻣﺎﺩه
اﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺟﺰاء، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐثرﺕ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﻢ
ﻣﺎﺩه اﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﭘس ﺻﻔﺎﺕ
ﻫﻢ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩه اﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻨﻴﻢ، ﭼﻨﻴﻦ
ﮐثرﺗﻰ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ،
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ
ﻋَﺮَﺿﻰ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺟﻮﻫﺮ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺍﻣﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ؟ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ بتواند
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺷﺒﻪ عَدَم
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ
ﻓﺮﺿﻰ ﻋﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻊ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﺒﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
.

ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﻋﻠﻢ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ بشری ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻣثلا ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺻﻔﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻌﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺻﻔﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻨﺪﺭﺝ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣثلا
ﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﺻﻔﺖ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ،
ﺯﺍﻳﻨﺪﻩ ﺻﻔﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻞ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻇﻬﻮﺭﺍﺕ نوعی
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ،
ﭼﻪ ﺻﻔﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ
ﻣﺎﻫﺮﮔﺰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺸﮑﻞ
ﻓﺮﺽ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﮔﻔﺖ . ﺑﻌﺒﺎﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺣﺮﻑ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴکه
اﻭﻟﻴﻦ ﺣﺮف
ﻨﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻭ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﻴﻦ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ، ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ؟ ﻭ ﭼﻪ ﺻﻔﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﺻﻔﺖ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﺮﺩﻩ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻇﻠﻤﺖ،
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﺣﺪس ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﻋﻘﻞ
ﺧﺪﺍ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣثلا ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻌﺸﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺻﻔﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺻﻔﺘﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﻭ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﺴﺖ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻧﺎﻡ (ﺍُﻡّ
ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ)، ﻭ
ﺍﺻﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﺻﻔﺖ
ﺍﺳت ﻮﻧﻪ
ﻣﺠﻤﻮعه ای اﺯ
ﺻﻔﺎﺕ . که
ﺒﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺿﻊ
ﺗﺠﻤّﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖالله یا
خداوند هو
ﺑﺤث ﮐﻨﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﻓﺮﺽ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﻰ ﺍﺩﺑﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻳﻢ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺑﺪﻯ، ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺻﺎﺩﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷﺒﻪ عَدَم
ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﭘس
ﺑﺤثی ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﺪﺍﻝ ﻭ ﺟﻨﮓ
ﺑﻴﻦ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ، ﻭﺣﺪﺕ
ﻭ ﮐثرﺕ ﺍﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﻓﻘﻂ
ﻳﻚ ﺻﻔﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺖ
ﻓﺮﺩ، ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻔﺮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﺎﺩﻩ
ﻋﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺫﺍت
ﻴﮑﻰ، ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺘﻌﺪﺩ که همه
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺗﻨﻬﺎ،
ﻭﻫﻢ ﻧﻴﺰ
ﺻﻔﺘﺶ ﻳﮑﻰ، ﻭ
ﻫﻢ ﮐﻤﺎﻟﺶ
ﻭﻫﻢ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﻮﺭﺵ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺪﺩﻯ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﻳﮑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭﮐثرﺕ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎت
ﭽﻨﺪﮔﺎﻧﻪ مثبتﻋﻠﻢ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺳﻤﻊ
ﻭﺑﺼﺮ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ،
ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺧﺪﺍ ﺁﻭﺭﺩﻩ،
ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺻﻔﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠق
ﺪﺭ ﻟﺎﻫﻮت
ﺪﺭﻭﺍﻗﻊ ﺧﻠﺎصه
ای اﺯ
ﻋﺒﺎﺭﺕ(ﺍﻟّﺬﻯ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﻏﻴﺮﻩ)
ﻭ ﻳﺎ ( ﺍﻟّﺬﻯ
ﻟﺎﻫﻮ ﮐﻤﺎ
ﻳُﻔﻬﻢ ) ﻭ ﻳﺎ (
ﺍﻟّﺬﻯ ﻟﺎ ﻫﻮ
ﻣﻊ ﻏﻴﺮﻩ)ﻭ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ (ﺃﻫﻮ)
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺎﺩﻝ (
ﻫﻮ) ﻳﺎ ( ﺍﻭ) ﺩﺭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻳﺎ(ﺁﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍی)
زرشتی ﻭ (
ﻳﻬﻮﻩ) ﺗﻮﺭﺍﺕ،
که ﺪﺭ ﻫمه
ﺁﻧﻬﺎ
ﺿﻤﻴﺮﻫﺎ، (
ﻏﺎﻳب ﻭلی ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﺿﺮ) هستند

ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺳﺮ ﺯﺍﺋﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺫﺍﺕ، ﻳﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻴﻦذﺍﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻭﺍﺭﺩ ﻧﺒﻮﺩﻩ،
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺯﺍﺋﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ
ﮐثرﺕ ﻭ
ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘقلاﻝ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس ﭼﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺿﻴﺎﺕ
ﻭ ﻣﺒﺎﺣث ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻣﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻧﮑﺮﺩه اﻳﻢ . ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺪﻣﻪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﻩ، ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻣﺬﮐﻮﺭﺩﺭﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ،
ﺑﺴﻴﻂ
ﻭﻣﺠﺮّﺩ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻭﺁﻧﻘﺪﺭ ﺫﺍت
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ، که ﺪﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت هست ﻣﻨﺰّه
ﺪﺍﻧﺴﺖ، که
ﺤﺘﻰ
ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻨﺰﻩ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﮑﻪ ﮔﻔﺘﻴﻢ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺑﺮ ﺗﺮﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﻳﺎ(ﺍُﻡّ
ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ) ﻭ(
ﺃﺻﻞ ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ)
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺖ
ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧیم . ﻭﻯ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ، ﭼﻮﻥ ﻋﺪﺩ
ﻳﻚ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺮ ﻋﺪﺩ
ﺑﻌﺪﻯ ﮔﻔﺖ . ﻳﻚ
ﺑﻰ ﺩﻭ، ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺘﺎً
ﻫﺮ ﻋﺪﺩ ﺑﺎﻫﻢ،
ﻭ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻋﺪﺩ
ﻳﻚ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮﮔﺰ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﻳﺎ تعبیرﻯ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮ
ﺷﻤﺮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ (ﺍﻭﺻﺎﻑ
ﺳﻠﺒﻰ منفی و
ﺗﻨﺰﻳﻬﻰ ﻣﺤﺾ)،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺫﺍﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎﺩ
ﮐﺮﺩ . ﺣﺘﻰ ﻭﻯ
ﮔﻔﺖ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻨﺪه
اﻯ ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺻﻔﺖ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺤث
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﻤّاء، ﻳﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻧﻴﺰ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﺳؤﺍﻝ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻮﺩ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻣﮑﺎﻧﺶ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻭﺟﻮﺩ،
ﻭ ﺍﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯﻣﺎﺩﻯ ،
ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺮ ﻫﺮ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ، ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻠﻘﺖ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﮔﻔﺘﻢ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ، ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ(ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ) ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺻﺪﻭﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﻮﺩﻥ (ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ)ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ ﺧﻮﺩﺵ
ﻫﺴﺖ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺤث
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ذاتیّات
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﺷﺪﻩ، ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺤث ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﻧﺘﻴجه اﻯ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴت ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻧﺮﻭﺩ . که اﺯ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰﻗﺎﺋﻢ،
ﺟﺰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ عرش
رحمان خلاصه
تمام آینده نیز
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
زنذه ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﺯﻳﺮﺍ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺪﺭﻙ ﻭﺿﻊ ﻭ
ﺫﺍﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﭘس اﺯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ یا
ذو النون
پیامبرﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺠﺰ
ﺑﺎ (ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ) ﺻﻔﺘﻰ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﻧﺪﻫﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻧﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﺘﮑثّر،
ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﭼﻨﺎﻥ . ولی
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ، ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻦ ﺻﻔﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﺍﺕ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
عَدَم ﻭﺟﻮﺩ
ﺻﻔﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺻﻔﺘی
ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ، ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ ﻭ
ﺟﺎﻣﻊ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ . که اﻡّ
ﺍﻟﺼﻔﺎﺕ یا
خلاصة الصفات ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﺮﻯ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺮﮔﺰﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﮑﺮ ﺑﺸﺮ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
(بدون ﻓﺮﺽ )
ﭼﻨﻴﻦ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﻣﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . پس
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻤﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺩﺭ ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ قائم ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻤﺎ ﮐﻤﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺭﻡ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻃﻠﺒﻰ ﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﺎﻝ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺩﺭ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﻏﺰّﺍﻟﻰ
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻭ
ﺣﺘﻰ تصوّف، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ، ﻭ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺘﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ، ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺗﺶ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻫﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ، ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺪﻭﻥتوسّل
در وسیله الهی
( ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩی مجسّم
انسانی اﻭﻟﻴﺎ)
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻮﻟﺎ علیّ،
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭ ﺍﮐثر
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، که ﺍﺯ
ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺑﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪه
اﻧﺪ، و ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺑﺎﺏ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﻴت ولایت اﻟﻬﻰ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺽ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ ﻣﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ، (
گونه و ﻧﻮﻋﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ)، ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ، ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ مانده ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ امثال
ابن عربی ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻭلیّ
کسی ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺷﺮﻭﻉ ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﺘﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺻﻮﻟﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻏﺰﺍﻟﻰ
باشد ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ(
ﺑﻨﻈﺮ ﻏﻴﺮ
ﺟﺰﻣﻰ ﻣﻦ)، ﺍﻭ
ﻫﻢ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ ﺍﮐثر
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﻋﺮﺑﻰ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺴﻨّﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺻﻮﻝ ﺑﺸﺮ به ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐلّ ﺪﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ، ﺧﺎﺹ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﭘﺎﺭﺳﺎ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﮐﺮﺩﻩ است. ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻣﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺳﺮ
ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﺮﮐﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮی علیّ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻯ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺁﻣﻴﺰ
ﻭﻧﮋﺍﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ من ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﺣﺮﻑ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻧﺰﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت اﻟﻬﻰ،
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
(ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ)
ﺧﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻘﻂ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻣﺄﻟﻮﻫﺎﺕ ﻳﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
الهی ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺨﺎﻟﻖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﻑ ابن عربی ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﺮﻓﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺯ ﺍبن عرﺑﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ با
ولایت معرفّی
شده الهی ،ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﺮﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩ، ﻭ ﺑﺮبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺣﻘّﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ در
یک درجه
الوهیّت ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﻭ
ﮐﺎﺷﻒ ﺁﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻣقام ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﺏ ﻭﺻﻮﻝ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻳﺎ ﻧﻮﺭ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻋﻠﻮﻯ
ﻋﻴﺴﻮﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎﺏ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ که
پیامبر
درباره خودش
گفته است.. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﻰ
ﺍﺩﺑﺎﻧﻪ ﺍﺯ
ﭘﻨﺠﺮه ﻮﺍﺭﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﺍﮔﺮ
ﺭﺍﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻤﺤﻀﺮ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ (ﺑﻨﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ روح
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ)
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺕ محمّدﻯ
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ رحمان
،ﺧﺎﺹ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
خِرقه ولایت
ﺍﺯ علیّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻰ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻢ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ز
یرا ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ولایت ﻣﺴﻴح ﺍﺳﺖ
.

ﺑﺤث
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﻋَﺒَث ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎ ﺍﮔﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﻰ ﺭﺍ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ، ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺍﻳﻦ ﻓﺮﺽ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء، ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ پیدایش
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻌﻨﺎﺋﻰ نخوﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺑﺎﺧﻮﻳشتن ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺧﻮﺩ،
چه رسد ﺩﺭ ﻓﺮﺽ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء . ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺽ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﮐﻔﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺷﺮﮐﻰ ﺑس ﺑﺰﺭﮒ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﻢ ﻧﺮﺳﻴﺪه
اﻳﻢ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﺎﻧس ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء، ﻭ عَدَم
ﻣﺨﻠﻮﻗﻴّﺖ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻓﻨﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﻭﺵ محمّدﻯ، که
ﻈﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻫﻴﭽﮑس
ﻭﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰی
ﺮﺍ ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ولی
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻌﻨﻮﺍن
ﺸﺎﻫﺪ ﻣﻠﺎﺣظه
ﻤﻴﮑند . ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﺼﻮﺭ ﻋﻤّﺎﺋﻰ،
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﻨﺪﻩ ﺭﺍﻗﻢ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﺍﺯﻟﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﻣﺎﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ خویش
ﺩﻳﺪﻡ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﻝ
ﺑﺮ مقام ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺯﻫﺮﺍ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، برایش
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭﻡ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻡ، ﺧﻮﺩ
ﻣﺪﻋﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻨﻈﺮﻩ ﺍﻯ ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻦ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ،
ﮐﻪ ﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻴﻢ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ در
اصطلاح فلسفی
(ﻣﻘﻴّﺪ ﻭ
ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻣﺘﻌﻴّﻦ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﻭ
ﻣﺘﺠﺴّﻢ) ﺩﺭ
(ﺻﻮﺭ ﺍﻋﻴﺎﻥ
ﻣﻤﮑﻨﺎﺕ)، ﻳﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻕ شاهد
آنان ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺑﻴﻨﺶ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺕ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻄﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺮ
ﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ، ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﭘس ﺧﺪﺍ ﺫﺍﺕ
ﺍﻋﻠم ﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﻳﺎ
ﺷﻨﻮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ، ﭘس
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﺣﺪّ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺯ
ﺑﻴﻨاﺌﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ، ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻨﻈﺮ
ﺁﻳﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﺮﺷﻤﺮﺩﻳﻢ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺻﻔﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺑﺪ
. ﻣثلا ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ (ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ)،
ﺻﻔﺖ (ﻓﻴﺾ ﺑﺨشی)
ﻫﺴﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻚ ﺻﻔﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺍﮐثرﺵ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣثاﻝ
ﻋﺸﻖ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻴجه اﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻳﻚ (ﻓﻮﻕ ﻋﻘﻞ) ﻭ
ﻳﺎ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺸﻖ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺻﻔﺖ ﺑﺸﮑﻞ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺻﻔﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﻓﺮﺿﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﻔﺘﻰ ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﺑﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻌﻰ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺕ ﻋﺸﻖ
کامل بشری یش
یش ﭼﻪ ﺻﻔﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻰ ﺁﻳﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍیش ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺖ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺣﺮﻑ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ(ﺍﻟﻪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻣﺄﻟﻮﻩ)ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ولتی
مرتضوی ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﻣﺎ، ﺑﺬﺍﺕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻨﻴﺰﺣﺪّ ﺍﮐثر
ﺷﺎﻧس ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺸﺮ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺫﺍﺕ ﻣﻄﻠﻖ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭﭘﻴش هست
. ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ، ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ
ﻗﻄﻌﺎ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺗﺮ
ﺍﺯ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﺎ ﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺎﻫﻢ شاید در
آینده ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻨﺪه اﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ های ﺍﻟﻬﻰ
مربوطه ، ﻧﻪ
ﻭﺍﺻﻞ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ، ﻳﺎ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻴﺮﻧﮓ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻧﻈﺮ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁثاﺭﺵ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻓﺼﻮﺹ
ﺍﻟﺤﮑﻢ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﻗﺼﺪ ﻭﻯ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻟﻪ
ﺍﺯ ﻣﺄﻟﻮﻩ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻕ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺮﻑ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ،
ﺑﺎ ﺍﺻﻞ
ﺑﺮﺗﺮی ﻤﺤﻤﺪ
ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ را اوﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺻﻞ
ﻧﻮﺭ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﻭ محمّد
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ
ﻳﺎﻗﺎﺋﻢ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﻮﺍﻥ سالک
نوع ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻧﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﺍﺕ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﻋﺮش
او ﮐﻪ ابن
عربی ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺭﺍﻩ ﺗﺎ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻴﻠﻰ ﺩﺭﺍﺯ
ﺍﺳﺖ . و ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﻭ
ﻃﺒﻖ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺍﻯ ﮐﻪ ﺁﻭﺭﺩﻡ،
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﭼﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻇﻬﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ (ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ) ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﺁﻥ، ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻣﺴﻴﺮﻯ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﻣﺎ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ از
موجودات ﺟﺰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻨﺎﺻﺮ، در
شناخت ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺗﻢ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺰﻣﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﮑﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ ﻣﺎ،
ﺍﺗﻢ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺗﻤﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺃﺗﻢ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ ﺑﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻘﺎﺩﻳﺮ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﻭﻓﻮﺗﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ، ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﻭﺿﻊ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﻚ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ، ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ . ﻭﻣﺪﺍﺭ
ﺑﺴﺘﻪ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺃﺗﻢ
ﻫﻴﻠﻴﻮﻡ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ، ﺃﺗﻢ
ﭼﻨﺎﻥﻣﺎﺩﻩ
ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﺭﺍﻧﻴﻮﻡ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧته ﻤﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻋﻨﺼﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻣﺎﺩی
ﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺃﺗﻢ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ،
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ، ﻳﻚ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ، ﻭ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺗﺤﺖ
ﺍﺗﻤﻰ ﻳﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﺃثیرﻯ
ﺩﺭﺁﻳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺗﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
به ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺩﺭﺍﺯ انواع ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭﺍﺳﻴﺪﻫﺎﻯ DNA و
اورگانیک
گیاهی و
حیوانی برسد .

ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺤث ( ﻣﺎ
ﺑﺎ ﺩﻭ ﺧﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ) ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺧﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﺷﻴاء ظاهرا
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ، ﻭ
ﺧﻂ ﺩﻭﻡ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻧﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺣله ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ برسند. ﺍﺯ
ﻳﮑﻄﺮﻑ (
ﺗﮑﺎﻣﻞ ژنتیک ﺭﻭحی)
یعنی ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎت
ﻮﺳﺒﻚ ﺗﺮ ﺷﺪن
اﺳﺖ، ﻭلی اﺯ
ﻟﺤﺎﻅ (ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
) ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺻﻔﺖ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ (ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺗﻤﻰ)، ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
که أتم نیز ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺩﻭ ﺧﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻫﻢ ﻏﻴﺮ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎن ﺒﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺻﻮﺭت
ﻮ ﻗﻴّﻮﻣﻴّت
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ، ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﺟﻬﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﻢ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ نمایش
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ولی ﺍﺗﻢ ﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻥ، ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺒﺎ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ، ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﭼﺎﻫﻰ ﺩﻟﻮﻯ
ﻓﺮﻭ
ﺑﻔﺮﺳﺘﻴﻢ ﺑﺎﺯ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ .

ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﮐﻪ ﻃﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻡ، ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﻃﺮﺡ ﻣﺴﺄﻠﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧت ﺮﺍ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺗﺶ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻫﻴﭻ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﻰ
ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻰ
ﺩﺭ(ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ)ﻭ (توحید
ﺫﻫﻨﻰ) . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻟﺬﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﺑﻴﻨﺶ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ، ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ،
ﻫﻢ ﻧﻈﺮ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎ(ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺳﻠﺒﻰ) ﻣﻄﻠﻖ، ﻣﺎ
ﺟﺰ ﺑﺤﻴﺮﺕ ﻭ
ﺧﻠﺄ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻴﻢ، ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﻣثبت ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴم
ﺁﻭﺭﺩ . ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻤﺴﺨﺮ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺎثباﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻮﺍﻡ ﻫﻢ
ﻣﻮﻓّﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﻔﮑﺮ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺍﺯ خدا و ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﺍﻣﺎ ﻧﻈﺮ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺷﻴاء
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧته
اﻳﻢ، ﺑﺎﺯ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻭﻟﺎ
ﺍﺷﻴاء ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﻫﻨﻮﺯ، ﻧﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﺎً ﻭ
ﻧﻪ ﺻﻔﺎﺗﺎً
ﺭﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴته
اﻳﻢ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﮐﻠّﻴﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺟﺴﺎﺭﺕ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ (
ﺑﺘﺠﻠﻴﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﺪﺍ)
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺁﻧﻬم
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﻪ ﺫﻫﻦ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ (ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ
ﺁﻳﻨﻪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ) ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻣثلا
ﺍﺯ ﺟﺮﺍﺣﻰ
ﻗﻠﺐ، ﻭﻳﺎ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﺩﻗﻴﻖ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻐﺰ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺠﺎﻳﺐ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻣﮕﺮ( ﺑأﻧﺘﺰﺍﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺫﻫﻨی
ﺒﺎﻃﻞ ) . ﻭبا
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺃﺗﻢ
ﻭﻳﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯ ﻧﻘﺶ ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﺻﻞ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺍﺳﺖ،
ﺩﺭ ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕ
ﺁﻓﺎﻗﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ، ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻭ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﻭ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺑﺠﻮﺋﻴﻢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ولایت
سلوکی محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗثبیت
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﺎ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ ﻧﻔس ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻭ ﺗحلیه
ﭘﻴﺮ ﺩﺍﻧﺎ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﮑﻤﻚ ﺧﺎﺹ ﻭ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
تجلّی ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻗﺎﺋﻢ ﮔﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ، ولی
ﺗﺠﻠّﻰ برتر ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻔﺖ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ ﺣَسَنی
امام هر زمان ﻭ
ﺣُﺴﻴﻨﻰ پیر
کامل الهی ، ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ نیز ﺑتجسّم
اﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻨﻮﻧﻰ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎن اﺳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
اولیای زنده ﻭ
ﺣُﺠَﺞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ولایت ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺗﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﭼﺸﻤﺶ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻧﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺭﺍ
ﺑﺴﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﭽﺸﻢ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻣﺎ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﻭﺍﺳطه
اﻯ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، نه
ذات ﺧﺪﺍئی در
حقیقت خود که
هست و قائم ﺭﺍ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺷﻨﺎﺧت ﺁﻳت های
الهی ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻌﻤّﻖ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
توسّل ﺁﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ،
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﻣﻊ ﺫﻟﻚ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﭘﺮﺩﻩ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﻇﻠﻤﺖ ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ( قُرّه
ﻭ ﻏُﺮّﻩ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻭ ﻓَﺮّ
و کیان خورّه
ها ) ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ های ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻌﻤّﻖ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ، ﺑﺬﺍﺕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ حقّ برتر
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻫﺮ ﻗﺪﻡ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﺩﻩ
ﻗﺪﻡ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ وسائی
ووسائط الهی ،
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﻣﻦ
ﺭﺁﻧﻰ ﻓﻘﺪ
ﺭﺁﻯ ﺍﻟﺤﻖ)ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺻﺪﻕ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺭؤﻳﺖ حَقّ ﺪﺭ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻃﺒﻌﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭ ﻧﺒﻮّﺕ محمّدﻯ
در سلوک و
عبادات ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺧﻮﺵ
ﺑﺨﺖ ﺗﺮ ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺕ روح محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﺍﺯﻟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻧﻰ شهود
پنجم ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺪ ﺑﺨﺖ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻳﺸﺎﻥ،
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ ولی
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺮﻣﺸﻖ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺗﺎ ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ .

ﭘس
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﻭ ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭ
ﺁﻝ محمّد
ﺑﮑﻮﺷﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻣﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﻭﻗﻄﻌﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﻮﻳﺾ
ﺑﺎﻫﺮ ﺭﻭﺵ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻧﻈﺮ
ﺁﻓﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺃﻧﻔس
ﺬﻫﻨﻰ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ که اﻧﺘﺰﺍﻋﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩﺩﺭ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻢ . ولی
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﮐﻪ
ﺳﺨﻦ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﺑﺎﺯ ﺭﻧﮓ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺣﺎﻓظه اﻡ
ﻳﺎﺭﻯ ﮐﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻡ، ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ(
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻋﻴﺎﻥ ثاﺑﺘﻪ
) ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻰ
ﮔﻔﺖ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﻢ ﻣﻴﺸﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻰﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺗﺤﺮﻳﺮ ﮐﺘﺎﺏ
ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﺩ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭ، ﺣﻘﻮﻕ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﺩ، ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺑﺎ
ﺍﺭﺯﺵ ﻗﻄﻌﻰ
ﺗﺮ ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﺍﺯ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
علیّ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺣﻤﺎﻴﺖ
ﻧﮑﺮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس حقّ
ﺭﺍ ﺑﻤﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﺩﻟﻴﻞ عَدَم
ﻭﺻﻮﻝ ﻭﻯ
ﺸﻬﻮﺩ ﻋﻠﻮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺒﻴﺖ محمّد
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺤﺘﺎﺝ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ از
ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻭ
ﻋﺎﻳﺸﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮐﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺁﻣﻴﺰ
ﮐﻪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﻫﺴﺖ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ، ﺍﺯ
ﺑﺎﺏ علیّ
ﻭﺍﺭﺩ ﺩﺭﮔﺎﻩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﻣﻴﮕﻮیند، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻧس ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻧﺎﻡ ﻭلیّ
ﭙﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﻢ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ولی
ﻧﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺟﺎﻳﺰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﻫﻞ
ﺗﺴﻨﻦ ﻫﺴﺖ . ﭘس ﻣﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ولیّ
ﻋﻠﻮﻯ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ، ﻳﺎ
ﻭﺍﺻﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ علیّ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻪ ﻫﺮ
ﻭﺍﺻﻠﻰ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، که
علیّ را در
تاریکی دیده و
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻡ ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﺧﻮﺩﺵ مُقدّس
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ستایش
ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ تصوّف
ﺗﺴﻨﻦ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﮐﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭﺍﺿﺢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
.

ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻭﺻﻒ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺻﻔﻰ ﺍﺯ
ﻫﺮﮐس ، ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﻭ ﺣﺪّ
ﺍﮐثر ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻳﻢ، ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ، ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ، ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺧﺪﺍ
ﮔﺬﺍﺭﺩه اﻳﻢ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ(
ﺻﻔﺎﺕ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﻴﻦ ﺫﺍﺕ ) ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺣﻘﻬﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻠﻖ ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺧﻠﻖ
ﻫﻤﺎﻥ حقّ ﺍﺳﺖ
. ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
(ﻋﻴﻦ و تجسّم) ﺻﻔﺎﺗﻰ،
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻴﻦ
ﻋﻘﻠﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻴﻨﻴّﺖ حَقّ
ﺒﺎ ﺧﻠﻖ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﺫﺍﺕ ﺧﻠﻖ، ﺑﺎ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻨﻬﺎ(ﻋﻴﻦ
ﻭﺍﺻﻞ) ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﺎﺩله اﻯ ﺑﺎ
ﻋﻴن ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ
ﻗﺎﺋﻢ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤق ّ
ﻤﻄﻠﻖ ﺧﻴﻠﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯﺩﺭﺳت
اﺳﺖ، که
ﺼﻔﺎتش ﻤﻌﺎﺩﻝ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﺍت اﻭ
ﻭﻋﻘل اﻭ، ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻘﺎﺋﻢ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺮﻑ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﺍﻭ
ﺻﺎﺩق اﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﻧﻪ که ﺒﺎ
ﺧﺪﺍی ﻤﻄﻠﻖ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺑﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ ﻧﻴﺰ،
ﺫﺍﺗﺶ ﻭ ﻋﻠﻤﺶ
ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺗﺶ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﺶ، ﻋﻴﻦ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻴﻦ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺫﺍﺗﺶ،
ﻳﺎ ﻋﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺫﺍﺗﺶ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﻧﻈﺮ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﻨﻢ، ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ الله
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﻮﺯ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ندﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺻﻔﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﻣﺨﻠﻮﻕ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺿﻌﻰ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻫﻢ ﺩﺳﺖ ﺩﻫﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﻓﻌﻠﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍﻫﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺽ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ،
ﻫﻮﻳّﺘﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺖ،
ﮐﻪ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﺫﺍﺗﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺻﻔﺎﺕ حَقّ ﺪﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻭ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺻﻮﻝ
ﺑﻪ ﺁﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ،
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ (ﻳﻚ
ﺣﻠﻘﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ) و
وسیله ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻬﻢ ﻭﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻔﺮﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﻔﺎﺭﺵ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﻝ محمّد
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺑﺮ محمّد
ﻭ ﺁﻝمحمّد، ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺖ، ﺗﺎ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻘﺎﺋﻢ،
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺸﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮنه که ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺎ محمّد، ﺩﺭ
(ﻭﺳﻂ) ﺍﻳﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻭﻣﺘﺼﻞ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭ ﺁﻝ محمّد،
ﻳﺎ تنها ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
نور ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ
. ﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﺎﺩﺍﺗﻰ ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
علیّ ﻭﻓﺎﻃمه
هستند . ﺑﻠﮑﻪ تنها
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺳﺎﺩﺍت
ﻮ ﺁﻝ ﺑﻴﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ محمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﺷﺪﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﻭﺍﺻﻞ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺍﻭﻝ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﺪ ﻭ ﺳﭙس
ﻣﻔﺘﺨﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ با مرگ
قبل از مرگ ﺧﻮﺍﻫﺪﺷﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺷﺨﺺ
ﺳﻌﻰ ﮐﻨﺪ، ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎت
ﺨﻮﻳش
ﺸﻨﺎﺧﺘﻰ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﺑﮑﻨﺪ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺳﻴﺮ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس ، ﻭ
ﺍﺳﻴﺮ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ، ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ، ﮐﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺫﺍﺕ ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎﻔته اند
ﺟﺮﺃﺕ ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺳﻴﺮ ﺃﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر، ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﺧﻄﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ، ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮐﺮﻡ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺗﺼﻮﺭ(ﻣﻦ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺳﻄﻪ) ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍیش ﺭﺍ
ﻳﻌﻨﻰ ربّ محمّد
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ، ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺫﮐﺮ ﻳﺎ (ﻗﺪّﻭس
ﻳﺎ ﺳﺒّﻮﺡ ) ﺩﻳﺪ
. ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﺩﺍﺭﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ،
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ
وی ﺑﺤث ﺯﺍﺋﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺯ ﺫﺍﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺫﺍﺗﻤﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺗﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻭ ﺧﺎﺭﺝ ﻭ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺫﺍﺕ . ﻣﻨﺘﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﻧﺎﺑﮑﺎﺭ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺑﻄﻮﺭﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ،
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺬﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﻳش
ﻨﻈﺮﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ، ﺭﻭﺡ
ﺭﺍ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻧﻔس ﺬﻫﻨﻰ، ﻭ
ﻧﻔس ﺭﺍ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺟﺴﻢ، ﻭ ﻫﺮ
ﻋﻀﻮﻯﺭﺍ ﻫﻢ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﺄﻣّﻞ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻞ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻓﺮﺩ،
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺑﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﺎﺩﺕ
ﺫﻫﻦ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﻴﺴﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻳﻦ
ﻭﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﮔﺎﻧﮕﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺎ ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻈﺮ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺬﺍﺕ ﺧﻮﺩش
ﺮﺍ ﻋﻴﻨﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﻭ
ﺑﮑﻠﻴّﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﺭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﺑﺎﻃﻨﻰ
خویش، ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻔﮑﺮ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻔﮑﺮ ﭘﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻳﻢﻭ
ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻢ بالقوّه
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﻣثلا ﻣﺎ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻔﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﻢ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺵ ﻫﻢ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﭘﻴﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﺍﻳﻦ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﺭ ﻣﺎ ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ، ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ ﻣﺎ، ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﺑﺎﻃﻨﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺸﺨﺼﺎت
ﺪﺭﻭﻧﻰ
ﻭﺑﻴﺮﻭﻧﻰ، ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺎﻝ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﺎﺍﺑﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ (ﻋﻠم کلّی
) ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺽ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﻢ، ﺣﺘﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﻨﻈﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ، ﻳﻚ
ﺟﺎ ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﻈﺮ
ﮐﻨﺪ، ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻳﮑﺠﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﮐﻠّﻴﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺗﺶ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮔﺮﺩﺩ . ولی
ﻧﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻣﺎ
ﺑﺎﻋﻀﺎﻯ ﺑﺪﻥ
ﺧﻮﺩ. ﻭ ﺍﻳﻦ بالقوّه
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻓﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻭﻗﺖ
ﻇﻬﻮﺭﺷﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺯﺧﻰ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫمه
اﻳﻦ بالقوّه
ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﭼﻪ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﻭﭼﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺘﺠﻠّﻰ بالقوّه،
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻫﻢ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، بالقوّه
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺧﺪﺍ
ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻭ ،
بالقوّه ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ(بِدای
ﺍﻟﻬﻰ) ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ، ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮔﺸﺘﻦ،
ﻫﻤﺎﻥ(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﺳﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪ ﻭ ﺍﺯﻣﺎپس
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ،
بالقوّه ﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭘس
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻋﻠﻢ ﺍﺯﻟﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭﭼﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻧﻈﺮ
ﺑﺬﺍﺕ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﭼﻪ ﻧﻈﺮ
ﺑﺄﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ،
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻓﺼﻮل ﻨﻮﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﺑﻔﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺭﻓﺘﻨﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣﺎﻝ
ﺍﻭ، برایش
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﺑﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺣﻮﺯﻩ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ربّ
ﻣﺴﺌﻮﻝ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺟﺎﻯ
ﺑﺤث ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻴﻨﺶ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺻﻞ ﻋﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺰ، ﻫﻤﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺗﻰ
ﭘﺸﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻗﺎﺋﻢ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﻧﻴﺰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ولی
ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﺍن
اﺳﺖ . ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﺶ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺟﺎﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ، ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻳﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺭﺳﻴﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻣﻮﺯﺵ ﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻮﺷﻴﻢ،
ﻭ ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺭﻓﻊ ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﺁﻥ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﻗﺎﺋﻢ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺭﺳﻴﻬﺎﺋﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﺗﺎ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﺴﺦ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎی
ﺒﺴﻴﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺎﺣث
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﻓﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﻓﺎﻳﺪه اﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺟﺰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺗﺮ ﻫﻢ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﭼﻪ
ﻋﺎﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺫﻫﻨﻰ . ﻟﺬﺍ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺧﻴﺮﺍﺕ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ بقول
پیامبر ﻫﻨﻮﺯ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺧﺮﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
.

M032

ﺍَﺳﻤاء
ﺍﻟﺤُﺴﻨﻰ

ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ، ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺣﺪﻳث ﻧﺒﻮﻯ
ﮐﻨﺖ ﮐﻨﺰﺍ
ﻣﺨﻔﻴّﺎ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺣُﺴﻨﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﺎسوﺗﻰ
ﺍﺳﻤﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ دﻧﻴﺎ،
ﻭ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻮﻓﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮ ﺗﺪﺭّﺝ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﺼل
نوعی ﻭ ﻓﺮﺩﻯ، ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﻭ ﺗﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﻴﺪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻔﺎﺕ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻏﺎﻳﺖ و هدف ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺍﺟﺴﺎﻡ مادی ﺁﻧﻬﺎ
. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ،
ﻭ ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﺮ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، تقرّب
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺨﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ،
ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻣﺤﻘﻖ
ﻳﺎﺑﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻫﺮ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﻭ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ نوعی
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ ولیّ
محمّدﻯ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﻋﻘﺐ
ﺍﻓﺘﺎﺩﮔﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ،
ﺩﺭ ﺗﮑّﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﺤﻘﻖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺯﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺒﻴﺎ، ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮﮐﺸﻒ ﻓﺼﻞ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﮐﺸﻒ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ، ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻋﻤﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴﻢ . پس ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ،
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ، ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ،
ﺗﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺣﻀﺮﺕ محمّد
که اﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻒ قُرّه ﺟﺪﻳﺪ
و ششم ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩ، ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻧﻤﻴﺸﺪ، ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ،
ﻫﻢ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺷﺪﻥ
ﻋﻴﺴﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎ ﻫﻤّﺖ ﻭ
ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ، ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﮑﺸﻒ قُرّه ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮی
ﺸﺪ . ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﺻﻠﻴﺐ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺧﻮﻥ
ﺩﺍﺩ . ﭼﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﺻﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺪﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
محمّد ﻫﻢ ﺩﺭ ﮐﻮﻩ
ﺣَﺮّاء
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ، ﺩﺳﺖ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺯﺍﻳﺪ ﺍﻟﻮﺻﻒ مرگ
قبل از مرگ ﻧﻤﻰ
ﺯﺩ، ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻰ ﮔﺮﻓﺖ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭘس ﺍﺯ 14 ﻗﺮﻥ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ولی محمّد
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮش
رجانی ﺧﻮﺩ ﺳﺮ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮐﺎﺷﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﻮﺷﺸﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺼﻮﺭ، ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﮐﻪ محمّد
ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺵ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﺪﺍوند
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺪﺍﻥ ﺣﺪّ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ، ﺗﺎ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻭ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ، ﻇﻬﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
شرافت نوع
بشری ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﮑﺸﻒ شهود
هفتم نور ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ، وﺧﻮﺩ با
شهود هشتم عرش
ربّ برتر از
رحمان ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ محمّد،
ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻭ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺳﺮﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﻨﻮﺯﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻇﻠﻢ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ، ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻣﺼﻠﺢ
ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ این
بجهان ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻈﺎﻟﻢ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ
ﮐﻨﺪ . ﺗﺎﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺑﮕﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ ﻇﻠﻤﺖ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻧﻔﺮﻯ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﻨﺪ. ﻭ آنگاه
ﻫﻨﻮﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺣﻘّﻪ ﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ
مانند همه ولایتهای
آدم ببعد
همچنان بکار
سالکان خود ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﺭﺍ
در مراحل
مقدماتی نوع
بشری ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ولی
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ
ﺑﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﺵ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﻮﺩ
ﻭ این ظلم و
ستم ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺪّﻋﻴﺎﻥ قشری
و مذهبی ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺎﻣﻮﺷﻰ
ﮔﺮﺍﺋﻴﺪ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﻤﻨﺘﻬﺎﻯ
ﻇﻠﻢ ﻭ ﻇﻠﻤﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ،
ﺍﻣﺎﻡ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺍﻧﺒﻴﺎ، ﮐﺎﺷﻒ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺍﻭﻟﻮ ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻮﻇّﻒ و
موفّق ﺑﮑﺸﻒ کیان
قُرّه ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ و
سوشیانس سوم
زردشت ﻣﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻭﺭه
اﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﻬﺸت
اﻧﺘﻈﺎﺭ سوم ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ در زمان ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ(
ﺭﺟﻌﺖ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ)
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺧﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺷﻬﻮﺩ قُرّه ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺷﻰ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ
. ﻭ ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺯ ﺩﻳﻦ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺂﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ محمّد
ﻭ علیّ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺭﻭﺵ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ مهدی
ﻧﻮﺍﺩﻩ الهی
ﺨﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭش اﺷﻚ
ﻣﻰ ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﮐﻤﺎﻝ نور ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺳند،
ﻭ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩند . ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ( سوﭘﺮ
ﻣﻦ) ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ،
یا ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
(ﻫﻴﻮﻣﻦ ﺑﺸﺮﻯ)،
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ بلکه
بیشتر ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻴﻦ دو نوع ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻇﻬﻮﺭ
ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﺤﺴﻨﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ محمّدﻯ
ﺭبّ
اﻟﻔﺼﻠﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻋﺼﺮﻯ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﻭﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ شاهدی
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻣﺘﺠﻠّﻴﺎﻥدر
تجسّم انسانی ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﻤاء اﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺃﻧﺒﻴاء
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻫﻤﻴﻦ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﻧﻴﺰ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﮐﺴﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﺟﻬﻨﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺭﻭﺯﻯ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ ﻧکردند
، ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ کارماهای
جهنمی نسخ
ومسخ و بدتر ﺗﻠﺦ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎ، ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭ ﻫﺸﻴﺎﺭ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ. پس ما
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩ ﺩﺭ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣُﺴﻨﺎ در
شهودهای
سلوکی خودمان ﺑﮑﻮﺷﻴﻢ،
و ﺗﺎ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺗﺤﻘﻖ ظهور و
تجلّی ﻳﺎﺑﻨﺪ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺃﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﺤﻘﻖ ﮔﺮﺩﺩ.ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﺤُﺴﻨﻰ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎت
و عناوین الهی
اﻳﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ، ﺩﺭ
تفسیر وﺗﺤﻠﻴﻠﻰ
عرفانی ﮐﻪ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧند
ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﻣﺨﺘﻠف
الهی متحقّقﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻳﮑﻰ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
حیوانی ، ﮐﻪ برخی
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻇﻬﻮﺭ انسانی
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ در مهدی
قائم موعود
محمد ﺍﺳﺖ . ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﻈﻤﺖ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ ﺍﺯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍن
ﻔﺎﺻﻠﻪ کمیّت
و کیفیّت ﺩﺍﺭﺩ،
ﮔﺮﭼﻪ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻫﺎ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯرحمان ، ﻳﺎ
ربّ ﺍﻟﻌﺮﺵ فوق
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺘﺶ،
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻓﺎﺻله
ﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ زمان
شرافت ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻴﻢ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻃﻮﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ .
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ 16 ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ
ﺑﺸﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ۸
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ که ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻘﻞﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻋﺰﺍﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻃﺒﻖ
ﻣﺤﺎﺳبه اﻯ ﮐﻪ
محمّد ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻭ ( ﺍﻭﻡ)
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
بشری گفته ﺍﺳﺖ
. ﻭﺟﺎﻟب گفته ﻣﻮﻟﺎ
علیّ، ولی
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﺮﻳﻚ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﻭﻡ ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌﺖ( ﻓﻮﻕ
ﻓﻮﻕ) ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻟﺬﺍﺭﻭح
ﻤﺤﻤﺪ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻔﺮ ﺩﻭﻡ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻭ ﻳﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻋﻴﺴﻰ ﻧﻔﺮ
ﺩﻭﻡ ﺑﺼﻮﺭﺕ علیّ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎﺟﺮﺍ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺪﺭالهی
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ و زردشت
نفردوم مسیح
شد . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻴﺴﻰ ﻭعلیّ
ﻧﻴﺰ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﻳﮕﺮی
ﺪﺭﺩﻭﺭﻩ
ﻗﺎﺋم ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻌﺪ
از ﻇﻬﻮﺭ ﻗﺎﺋم
که ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﺳﻤاء
ﻫﻨﻮﺯ بقول محمد
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺍﺯ ﺍﺳﻤاء
ﺣُﺴﻨﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﺮﺍی ﻤﺎ
ﺩﺭﺁﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ الهی
با ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﭙﻴﺶ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ، ﻭلی غیر
سالکان
ولایتها ﺩﺭ
ﮔﻴﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﻋﺬﺍﺏ باشند . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻘﻬﺮ
ﺍﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ در فسخ و
گندیدگی
گیاهی ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﻮﻳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺩﻭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ، ﮐﻪ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻬﺮ ﺯﺣﻤﺘﻰ
ﮐﻪ ﺷﺪﻩ، ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺑﺨﻂ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻇﻬﻮﺭ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ، ﺗجلّیات
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ،
ﻭﻟﻮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻴﺴّﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺑﺎﻳﺪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺃس ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﻌﻠﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . پس ﭼﺮﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻴﻢ ؟
ﻭ ﻇﻬﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ،
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻘﺪمه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻮﻟﺎﻧﺎ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ، ﻭ
ﻣﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻰﺧﻮﺍﻧﻴﻢ .

ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺩﻭﻡ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﺤُﺴﻨﺎ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪﻳث
ﮐﺴﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ بما
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺪﻳث
ﻣﻌﺮّﻑ ﻣﻘﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
محمّدﻯ ﻃﺒﻖ
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ رؤیائی ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳت
ﻴﺎ ﺍﺳﻤاء
ﺣُﺴﻨﺎﻯ ﺷﺸﻢ
ﻭ ﻫﻔﺘﻢ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻞ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻭ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺧﺘﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﺸﺎﻧﻬﺎﻯ ﮐﻪ
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺍﺻﻞ
ﺣﮑﻢ عَدَم
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﮐﺸﻒ قُرّه و
کیان خورّه ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﻮﺳﻴله اﻣﺎﻡ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻳﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﻯ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﺗﻮﺟﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﺤُﺴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ،
ﺗﺎ ﺩﻧﺒﺎل
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺴﻠﺴﻠﻪ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﻗﺎﺋﻢ بحث
و تلاشی ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﺗﻄﺒﻴﻖ
سوّم ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﺤُﺴﻨﻰ
ﻧﻴﺰ، ﺑﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﺳﻤﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﺻﻔﺘﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺻﻔﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺻﻔﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ، ﻭ
ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺼﻔﺖ
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻥ ﺗﺤﻘﻖ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺳﻤاء
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻮﻥ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭﻣﻨﻄﻖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ(
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻔﺎﺕ) ﺩﺳﺖ
ﺑﺰﻧﻨﺪ . ﺑﻌﺪ
ﻫﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ، ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻢ ﺑﺘﺸﺒّﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﮐﻪ
ﮔﺮﻓته اﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ، ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﻣثلا
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﻘﻞ ﮐلّی
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻭ ﺩﺭ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺧﺘﻢ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﺑﺼﻔﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺪﺍ ﻭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺻﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻔﺖ
جدﻳﺪ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺁﻥ ﻧﺰﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻧﺒﻮﺩﻩ
. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ
عشق ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻔس
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺯﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺻﻔﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﻧﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺗﻔﺼﻴﻠﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺭﺣﻤﺖ . ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻢ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺠﻤﻮعه
اﻯ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ، ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﻧﺴته اﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﮐثرﺗﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﻫﺮﻣﻘﺎﻡ، ﻳﻚ
ﺻﻔﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺻﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭ، ﻭ ﺻﻮﺭﺗﺶ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩپس
ﻫﺴﺖ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ . ﻭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﺒﺮﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ، ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺻﻔﺘﻰ ﺟﺎﻣﻊ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺩﺭ ﺻﻔﺖ ﻟﺬﺕ، ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻔﺖ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ، ﻭ
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭ
ﻣﻘﺪﺳﺎﻥ ﺷﺪﻩ،
ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻈﺮ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﻈﺮ
ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺻﻔﺖ ﺍﺳﻢ
أﺣﺴَﻨﻰ
ﺟُﺴﺘﻪ، ﻭ
ﺣُﺴﻨﻰ ﻳﺎ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻭ ﺑﻪ
ﺷﺪن ﻮﺑﻬﺸﺘﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭﻋﻀﻮ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﻧﺪ
.

M033

ﮐﻨﺖ
ﮐﻨﺰﺍ
ﻣﺨﻔﻴّﺎ

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ،
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﻋﻴﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ(ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ)
ﻣﺘﺠﺴّﺪ و
مجسّم ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺁﻥ
ﺻﻔﺎﺕ، ﻋﻴﻨﻰ
ﻭ ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ، ﻟﺬﺍ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﺎ ﺑﺎ
ﺩﻭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﻳﮑﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
(ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪ
ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮔﺮﻓﺖ، ﻭ(ﺟَﻒّ
ﺍﻟﻘﻠﻢ)
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﻠﻖ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ، ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ . ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ، ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻥ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﻨﺰ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﻳﻚ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻘﻠﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﻚ
قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻔﺘﻰ ﻭ
ﮐﻠمه اﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻏﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻠﺖ ﺍﻟﻌﻠﻞ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻋﻠﺖ ﺍﺻﻠﻰ ﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻏﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺩﺭ ﻋﻠّﺖ
ﺧﻠﻘﺖ، ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮑﺸﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻬﻤّﺖ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﻣﺨﺼﻮﺻﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤّﺖ
ﻧﮑﻨﺪ، ﻃﺒﻌﺎ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ،
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ، ﻭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻫﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻭ خُنثی ﺷﺪﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻭﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰنوﻋﻰﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﻧﺒﻮﺩ،
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺸﮑﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﺟﻬﻨﻢ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻓﺖ، ﭘس
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻭﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺨﺺ، ﻭ ﻋﻠّﺖ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
ﺍﺻﻠﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓته
اﻧﺪ . ﻭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺸته
اﻧﺪ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ ﺻﻔﺖ
ﻋﻤﺪﻩ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻋﺸﻖ
ﺁﻣﻴﺰ ﻣﺮﺩﻡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺻﻔﺖ
ﻋﺸﻖﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﺍﻣﺮﻯ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻘﻞ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺸﻖ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ولی ﻣﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﻧﻘﺶ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ . ﻟﺬﺍ
ﻓﻌﻠﺎ ﻧﺎﻡ (ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ) ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﺎﻡ (ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ) ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ (ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ)
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺭﺍﺩه ﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﺑﺤث
ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺪﻳث ﮐُﻨﺖ
ﮐﻨﺰﻝ
ﻣﺨﻔﻴّﺎ، ﺩﺭ
فصل فصّ (ﻧﮕﻴﻦ
ﺁﺩﻣﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﻋﻴﺎﻥ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻣﻮﺿﻮعی
ﻮﻣﺤﺴﻮس ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻴﻦ ﻫﺎﻯ
ﺗﺠسّم اﻭ ﺍﺳﺖ .
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻊ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺘﺼّﻒ
ﺑﺼﻔﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻧﺎسوﺕ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﻴﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺷﺪﻩ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﮐﺴﻰ ﺑﺮ ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﻪ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﺩ  ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ، ﺁﻥ
ﺧﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺤﻞ
ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣثلا ﺍﺳﻢ ﻭ
ﺻﻔﺖ، ﻭ ﻋﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺎﻡ ﻭ ﻣﺼﺮﻑ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻬﻨﺪس ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻃﺮﺡ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺮﻳﺨﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻦ ﺑﻰ
ﻣﺼﺮﻓﻰ ﻭ عَدَم
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ،
ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺳﻤﺎء ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻭﻡ
ﻧﻈﺎﺭﻩ(ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ)ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﭼﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺤﻞ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ
ﻇﻬﻮﺭ ﻋﻴﻦ ﻭ
ﺻﻔﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﻭﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . (ﻧﺎﻇﺮ
ﻭ ﻧﻈﺮ
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ) ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﻪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ، ﺁﻧﺮﺍ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺁﻳﻨﻪ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﻳﻨﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻝ
ﺩﻳﺪﻥ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ(ﺩﺭﻭﻥ
أندﺭﻭﻥ)ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻢ
ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﺭﺝ ﺁﻥ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﺎ، ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﺎﻡ ﺧﺎﺭﺝ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﻧﺎﻡ
ﺑﺎﻃﻦ ﺩﺭﻭﻥ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻰ
ﺑﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻔس ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺧﻞ ﺟﺴﻢ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺼﺪ ﻧﻈﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺟﺎﻣﻊ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺟﺎﻣﻊ
ﺻﻔﺎﺕ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭﻗﻄﺐ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻫﺮ ﻋﺼﺮ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﺟﺎﻣﻌﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺪّلی ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺸﺮ . ﺗﺎ
ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ولی ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺎﻣﻌﻴّﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ
ﮐﻨﺰ ﻣﺨﻔﻰ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻋﻴﺎﻥ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺁﻥ
ﺍﻋﻴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻧﻈﺮ ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﻳﻌﻨﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، ﮐﺎﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣثلا
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻇﻬﻮﺭ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ، ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ، ﮐﻪ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﺭﺃس ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ،
ﭼﻘﺪﺭﻋﻘب
ﻤﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺯ ﮐﻨﺰ ﻳﺎ
ﮔﻨﺞ ﻣﺨﻔﻰ
ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺸﺘﻪ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪه عقب ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺣُﺴﻨﺎ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻳّﺎﻡ ﺍﻟﻠﻪ،
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺟﺪﻳﺪ،
ﻭ ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻔﺘﻢ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ
ﮐﻪ ﺣﺮﻑ ﺁﺧﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺸﻖ، ﺣﺮﻑ
ﺍﻭﻝ ﺯﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳت
ﻮﺗﻨﻬﺎ ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺍﺳﺖ، ﭼﻪ
ﺻﻔﺘﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﮔﻮﻫﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﮔﻨﺞ ﺍﺳﻤﺎء
ﺍﻟﺤﺴﻨﻰ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺭؤﻳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺍﺯ
ﺍﺳﻤﺎء ﻭ
ﺍﻋﻴﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺧﻮﺩﺵ، ﺩﺭ
ﺍﺟﺴﺎﻡ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﺷﺪﻩ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ،
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ، ﻭ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻃﻦ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ خویش
ﺩﻳﺪه اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘت
ﻤﺤﻤﺪﻯ، ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻤﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺎ ﺍﻟﺤﻖ
ﺣﻠّﺎﺝ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ ﺍﻧﺎ ﺍﻟﻠﻪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﻠّﺎﺝ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
(ﻣﺎ ﻓﻰ ﺟﻨّﺘﻰ
ﻭﻗَﺒّﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻠﻪ) . ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ، ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺧﻠﻘﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ، ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴب علم
اﻟﻬﻰ ﺍﺯﻟﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺪﻳﺪن
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﻧﺘﻈﺎﺭ پیدایش
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺍﻋﻴﺎﻥ آن ﻧﺒﻮﺩ
. ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻫﻢ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻃﺮﺣﻰ ﺑﺮﻳﺰیم،
ﮐﻪ ﺻﻔﺖ ﻭﻫﻨﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻃﺮﺣﻰ ﺭﺍ
ﻧﺮﻳﺨﺘﻪ ﻭ
ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﻧﮑﺮﺩه اﻳﻢ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﺎﻥ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺮﺡ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﺘﺠﻠّﻴﺎت
ﻤﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﺤُﺴﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻢ ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺭﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻠﻖ ﻧﺸﺪﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﻬﺮ
ﺟﺎﺋﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺧﺪﺍ، ﺟﺎﺋﻰ
ﻭﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﺪﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺗﺤﻘﻖ ﺍﻣﺮﻳﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ، ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻠﻖ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻏﺎﻳﺖ ﻧﻈﺮ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﺤُﺴﻨﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﻤاء ﺣُﺴﻨﻰ
ﻭﺗﺤﺴﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﻫﺪﻑ . ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺍﻭﻝ
ﻫﺪﻑ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﻣل ﻮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺷﺪﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺍﻳﻦ حقّ
ﺁﺯﺍﺩﻯ، ﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﻰ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ، ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﺯﻟﻰ ﺗﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭼﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ، ﻳﺎ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻤّﺖ
ﻭﻧﻴّﺘﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺗﺮﻙ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩه
اﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ(ﺣﺘّﻰ
ﺍﻋﻠﻢ) ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﻘﻮﻕ ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ ﺑﺎﺯ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ، ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻭﻟﺖ ﻭﮐﺸﻮﺭ
ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﻢ
ﺣُﺴﻨﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺳﻢ أﺣﺴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﺴﺘﮕﺎﻫﻰ ﻭ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎ ﻭ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﻫﻢ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ، ﻭﻫﻢ
ﺑﻤﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ خویش،
ﻭﻫﻢ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎ
ﮐﺎﻣل ﻮﭘﺎﺩﺍش
ﺒﻬﺸت ﻨﻮﻉ
ﺑﻌﺪی
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﻣﻌﻨﻰ
(ﻓﻴﺾ ﻏﻴﺮ
ﺟﺒﺮﻯ ) و رحمت ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﺿﻌﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺍﻭ،
ﻭ ﻫﺮ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺩﺭ ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺟﻬﺸﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ
ﺍﺻﻞ ﺗﺪﺭّﺝ
ﻭﻋﻄﺎﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮه
ﻄﻠﺒﮑﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺯﻝ، ﺍﺯ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪ، ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻔﺨﻪ ﺁﺧﺮ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻠﻘﺖ
ﻭﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث معرّفی
ﻣﺎ ﻫﻢ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻭﺑﺎﺯ
ﺧﺪﺍﻯ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻯ ﺩﺭ
ﻋَﻤّاء ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﺒﻮﺩ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺍﻗلی
ﺒﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺭﻫﺎﻯ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ ﻭ
ﺍﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍ ﻳﻚ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﻋﻤّاء ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻣﻦ
ﻭ ﺷﻤﺎ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ، ﺗﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺍﻧﺼﺎﻓﺎ
ﭼﻪ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺗﻰ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺷﺪﻩ، ﺗﺎ
ﻣﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺰ ﻫﻢ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻳﺎ
ﻟﺠﺎﺟﺖ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻟﺬﺍ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻧﻴﺰ، ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻣﺎ
ﮐﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﺷﺎﻧس ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺪﻳث ﻗﺪﺳﻰ
ﮐﻨﺖ ﮐﻨﺰﺍ، ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺷَﺒَﺢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ، ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻭ ﺑﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺩﺭﺁﻥ
ﺭﻭﺡ ﺩﻣﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺁﻳنه اﻯ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺟﻠﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻨﻔﺨﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻰ ﺟﻠﺎ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻤاء
ﺣُﺴﻨﻰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ پیدایش
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺃﺗﻤﻬﺎ، ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻭﺍﺯﻟﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻏﺎﺯ پیدایش
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﺩﻧﺒﺎله ﺒﻌﺪﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑﺮﻭﺡ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺑﺮﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻧﻔﺨﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ سوﺍﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﻭ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﺋﻰ
ﻋﻮﺽ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﺘثنا
ﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻄﺮﻯ
ﺟﺪﺍ ﺷﻮﺩ، ﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨﻢ ﻫﺎ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﻫﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭﻭﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ
.

ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﺧﻮﺩ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺧﺎﺹ
ﻭﻣﻮﺍﺯﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺯﻝ ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪه اﻧﺪ، ﻭ
ﭼﻪ ﺭﻭﺡ ﻣﺎﺩﻩ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺻﺪﻭﺭ
ﻧَﻔخه
ﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻳﺎ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ ﺩﻭﻡ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ،
ﻭ ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺭﻗﻴﻘﺘﺮ سوﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺁﻥ ﺗﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ
ﺻﺪﻭﺭﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ (ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ) ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ،
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﺴّﻢ ناسوتی
، ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺎ ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﻞ ﻭ ﺳﺒﻚ
ﺷﺪﻥ ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺷﻮﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻓﻨﺎ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﮔﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺩ ﻳﺎ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﺯﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺒﻚ ﺗﺮ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . مثلا
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺸﺎﺭﺍﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺩﺭﺁﻥ ﺩﻳﺪه
ﻤﻴﺸﻮﺩ .

ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ،
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻧﻄﻔﻪ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ،
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺘﺪﺭّﺝ
ﺟﻨﻴﻨﻰ ﻭ ﺑَﺬﺭﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ، ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . پس ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﺤﻞ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﻮﺩ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻨﻴﻦ ﻧﺒﻮﺩ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻭﺿﻊ ﻣﺘﻨﺎثر
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ، ﻭ
ﻳﺎ ﺗﺸﮑّﻞ
ﻏﻴﺮ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺗﻢ ﻫﺎ ﭼﻮﻥ
ﮔﺎﺯ ﻭ
ﮔﺮﺩﻭﺧﺎﻙ ﻭ
ﺧﺎﻙ ﻣﺘﻨﺎثر، ﻳﺎ
ﺭﻭﻯ ﻫﻢ
ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻳﺎ، ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺷﮑﻞ
ﻏﻴﺮ ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﭼﻮﻥ ﮐﻮهﻫﺎ ﻭ
ﺗﭙﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ نه ﺒﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺗﻢ ﻫﺎ، ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺗﻢ ﻫﺎ، ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺗﻢ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺟﻨﻴﻨﻰ ﻭ ﺭﺷﺪ
ﻭ ﺣﻴﺎﺕ، ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﻃﺒﻖ
ﻃﺮﺡ ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ
ﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻰ، ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﻧﻮﻋﻰ،
ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺷﮑﻠﻰ ﻭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺑﺠﻬﺖ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻋﺎﻗﻞ،
ﻭﭘﻴﺎﻡﺁﻭﺭﻯﺍﺯﻋﺎﻟﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ
ﻧﻔﺨﻪ الهی ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻃﻰ، ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﻬﻴّﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺳﻤاء
ﺣُﺴﻨﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺼﻮﻝ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺶ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻓﻌﻠﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺭﻩ ﺭﻓته هاﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ، ﻭﻣﺘﺨﻠّﻖ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺎ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ
ﺑﺸر ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﺩه اﻳﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺗﺮﻙ
ﻧﻔس ﺩﻧﻴﺎ
ﻃﻠﺐ ﻓﻌﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﭘﺎﻙ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻳﻢ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺗﺎ ﺣﺪﻳث
ﻗُﺪﺳﻰ ﮐﻨﺖ
ﮐﻨﺰﺍ
ﻣﺨﻔﻴّﺎ ﺩﺭ دل
و روان ﻣﺎ
ﺗﺤﻘﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ، ﻭ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺤﻞ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺘﻤﺎﺷﺎﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت
ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻭﻣﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ سوﮊﻩ
ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ ﺁﻳنه
اﻯ ﺟﻠﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﮔﺮﺩﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺻﻞ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﻭﻣﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻮﻳﻢ
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻃﺒﻖ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺭ
ﺷﺪه اﻳﻢ، ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺎ سوﺧﺖ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻫﺎ،
ﺩﺍﻍ ﺗﺮ ﻭ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . پس ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﺠﺪﺩ، ﻭ ﺩﻭﻡ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻭ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﭼﻪ ﻣﺴﺄله
اﻯ ﻭ ﺑﺎ ﭼﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ، ﻣﺎ
ﺑﺎ ﭼﻪ ﺑﻰ
ﺍﻋﻨﺎﺋﻰ
ﺍﺣﻤﻘﺎنه اﻯ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﻫﻢ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻳﻦ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ولی
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
(ﺃﺿﻞّ ﻣِﻦ
ﺍﻟﺤﻴﻮﺍﻥ) ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻳﻌﻨﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺟﻬﺖ
ﻣﺴﺦ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ، ﺑﮑﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺴﺐ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻓﺺّ ﻭﻧﮕﻴﻦ
ﺁﺩﻣﻰ (ﻓﻴﺾ
ﺗﺠﻠّﻰ) ﻣﻰ
ﻧﺎﻣﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻫﻢ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﻚ حقّ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺎﺣﺐ
ﺁﻥ ﺑﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﻴﺾ ﺍﻗﺪس ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ حَقّ
ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺟﺰﺋﻰ
ﻓﻴﻤﺎ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺰ، ﺑﺎﺭﺵ
ﺑﺎﺭﺍن اﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺑﺮ
ﻋﻬﺪﻩ ﻣﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ،
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻓﻴﺾ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﺴﺐ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻫﻤّﺖ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻤّﺖ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﻴﺾ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺷﺘﺎﺏ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، که
ﺪﻡ ﺑﺪﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﺸﻮﻳﻢ،
ﻭ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮﻳﻦ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺗﻮکُلّ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﻭﻫﻤّﺖ ﻭ ﺯﺣﻤﺖ
ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻤﻴﻞ
ﻧﻔس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻌﻴﺶ ﻃﻠﺒﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ .

ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﮐﺘﺐ مُقدّس،
ﺍﻳﻦ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺁﺩﻡ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﺧﻠق
نمودن ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻧﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻓﻴﺾ
ﺍﻗﺪس ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺎ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻴﺾ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ مُقدّس
ﺩﺭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺯﻭﺿﻊ ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ، ﻭﻭﺿﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﻢ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻭ ﺍﺯ
ﭼﻪ ﮐﺎﻧﺎﻟﻰ
ﻓﻴﺾ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺿﻤﻴﻤﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺭﺍﻩ
ﻓﻴﺾ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ
ﺭﻓته اﻧﺪ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐﻫﺎیش ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺍﺳﻴﺮ ﮐﻨﺪ،
ﺟﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻣﻨﻔﻰ ﺟﺴﺘﻦ، ﻭ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﺍﻳﻦ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺭﻭﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯو
تصوّف آریائی ،
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻫﺪﻑ
ﻭ ﻏﺎﻳﺖ ﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻭﺻﻮﻝ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻗﺎﺋﻢ،کیان
خورّه همه
انبیا، ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﻳﺴﺖ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺭﻙ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﺁﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺳﺠﺪﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻪ
ﺁﺩﻡ، ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ (ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺒﻴﺮ) ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺁﺩﻡ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
(انسان صغیر) ﻭ
ﻭﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭﺁﻣﺪه اﻧﺪ . ﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﺻﻐﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻭ ﺣﺪّ
ﺍﻗﻞ ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻗﻮﺍﻯ ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺁﻥ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﻠﺎﺋﻚ، ﻫﻤﺎن
اﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ .ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﻮﺍس ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻳﻚ
ﻓﮑﺮ ﻧﺎﻗﺺ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﮐﺎﻣﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﺑﺪﻧﻴﺎ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ ﺣﺮف
ﺁﺧﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﻓﻬﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺰﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺣﺮﻑ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﺣﺮﻭﻑ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍ ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﻮ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ .

ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻴﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﻮﺍس ﻭ
ﻫﻮﺵ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻴﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻭ ﮐﻮﺭ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ
ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻫﻠﻴّﺖ ﻭ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ
ﻋﺰﻳﺰ ﻭ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﺭﺝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ، ﻭﻣﻨﮑﺮ
ﻭ ﮐﻮﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﻧﺎﺯﺩ،
ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺠﻤﻊ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻊ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺣﺪ ّ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﺠﺪﻳﺪﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺳﺮﻭﺭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﺰﻳﺰ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﻴﺾ ﻭ
ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﺯ
ﻧﻔس ﺁﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺍﺳﻴﺮ
ﻏﺮﻭﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﭘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮ
ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻮﺷﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻮﺭﻳﻞ
ﻭ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺷﺎﻣﭙﺎﻧﺰﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺴﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ،
ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺗﺤﻘﻖ ﺩﻫﺪ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ، ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻟﺎﺟﺮﻡ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻄﻮﺭ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ
ﻗﺎﻃﻊ ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺟﺴﺘﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﻨﻮﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻋﻄﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﻫﻤّﺖ ﮐﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺁﻥ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﻯ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺮ ﻣﺸﻖ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺍﻓﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﻠّﺪ
ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩی
ﺒﺎ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ . ﺣﺪﻳث
ﮐﻨﺖ ﮐﻨﺰﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮔﻨﺠﻰ ﺑﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻴﺾ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﺴﺘﻌﺪﺍﻧﺶ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍ، ﺑﺨﺪﺍﺋﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺎﻝ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﺗﺮﺗﻴﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ .

ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﺮﻳﻒ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻗﺘﻀﺎﻯ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻠّﻰ ﻳﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻨﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘﺮ
ﺷﺎﺩﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷت هاﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻭ ﺣﺪس ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﺘﺸﺎﺑﻬﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭼﻨﻴﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﮐﺎﺭ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑﺮ ﻋﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﮑﺸﻒ
ﻭ ﻳﻘﻴﻦ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﭘﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﭘﺮ
ﺍﺭﺝ ﻣﻠﺎﺋکه
اﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺻﻞ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﻭﺍﺻﻞ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺮﺣﻰ ﺧﺎﺹ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﻳﺎ ﺍثر
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ.ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻢ . ﻋﻴﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ، ولی
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺸﮑﻞ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ ﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﻧﻔس ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﺯ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ
ﺍﻋﺠﺎﺯ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﮐﺖ ﻭ ﺷﻔﺎ
ﺑﺨﺸﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﺩﻋﺎ ﻭ ﺗﺼﺮﻑ
ﻭﻏﻴﺮﻩ . ﻭﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ
ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎﺋﻰ
ﺑﻴﻦ ﻭﺍﺻﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ قوس
ﻧﺰﻭﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺘﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﻙ ﻭﺗﻮﻗّﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻠﻴﻔﻪ حَقّ هستند،
ﻧﻪ ﻫﺮﮐﻪ
ﺍﻧﺪﮐﻰ ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻣﺎم
ﺒﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻭ ﺍﺭﺷﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻟﮕﻮ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻓﻌﻠﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﻋﻴﻨﻰ
ﻳﺎ(ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻋﻴﻦ) ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻣﻘﺎم اﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﻈﺮ ﺷﻮﺩ، ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﻈﺮ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﺮﺣّﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺍﻋﻢ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻏﺬﺍﺋﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺨﺸﺶ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺷﻔﺎﻋﺖ، ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻗﺪﺭ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ، ﻭ
ﺳﭙس ﻋﻨﺎﻳﺖ ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺑﺎﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻴﭻ
ﻭﺳﻴله اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺣﺎﺩث ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻪ،
ﻭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﻫﻢ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ
ﻭﮐﻠﻤﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻓﻴﺼﻠﻪ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ، ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦﻋﺮﺑﻰ( در
ﻧﮕﻴﻦ ﺧﺎﺗﻢ) ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﻋﻴﻦ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﻧﻘﺶ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ،
ﻭ ﻣﻬﺮ ﻭ
ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ،
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎﻯ ﻫﺮ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﻣﻬﺮ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﭘﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﻣﺪﺍﻡ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ،
ﻭ ﺍﺭﺷﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﻢ
ﻋﺼﺮﺵ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺑﺸﺮ ﺣﺬﻑ
ﺷﻮﺩ، ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺩﺭﻫﻢ ﻣﻨﻄﻮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺑﻌﺪﻡ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻧﺪﻫﻨﺪ، ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﺧﻮﺩ،
ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ. ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ ﺟﻠﻮ
ﺁﻣﺪه اﻧﺪ، ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﻡ ﻭﺍﺻﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻭﺍﻝ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻢ .

ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺸﺮ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻔﺮﺽ ﺑﺎﻟﺎ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻗﻄﺐ
ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻌﻨﻮﺍن
ﺸﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ، ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻭﻫﻔﺘﻢ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻓﻘﻂ ﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﺤﺠﺞ، ﻭ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﺯﻯ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻠﻘﺖ ﺁﺩﻡ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻣﻌﺘﺮﺽ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ، ﺁﻧﭽﻪ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ
ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﺪ . ﺣﺠّﺖ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ، ﻭ
ﻭﻣﺴﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺍﻗﺘﻀﺎﻯ ﺫﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻓﺮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺎﻧﺴﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻫﻢ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻴّﺖ
ﺻﻔﺎﺗﻰ، ﻭ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﺭﺍﺯ
ﺧﻠﻘﺖ ﺁﺩﻡ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻠﺎﺋﻚ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻭﺍﺏ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻦ
ﭼﻪ ﻭﺿﻌﻰ
ﺩﺍﺭﺩ؟ ﻋﻤﻞ
ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻭ
ﺗﻘﺪﻳس ﺁﺩﻡ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ
ﺗﻘﺪیس ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺍﺩﻋﺎئی ﻮ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﺪﺍ
ﺩﺳﺖ ﺯﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﻝ
ﭘﺴﺘﻰ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﺳﭙس ﺳﺎﮐﺖ ﻭ
ﺑﻰ ﺍﺩﻋﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﮔﻮﺵ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ، ﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﻋﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻔس خویش، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﺩ، ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﻫﺮ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ ﮐﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﮐﻨﺪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺁﺩﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﻴﺰ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ ﺁﺩﻡ
ﻣﻮﺭﺩ ستایش
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ مُقدّس
، ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪ . ﺣﺎﻝ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻊ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺍﺳﺖ، ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ ﺟﺎﻯ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺃﻳﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺎﻯ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻠﺬﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ،
ﻭ ﭼﺮﻳﺪﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺗﻊ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺳﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻨﺪﮔﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﻭﺩ ﺁﻭﺭﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺘﻰ
ﻧﺼﻴﺐ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺸﻮﺩ .

M035

ﺩﻭ ﺩﺳﺖ راست
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ) دستان )

ﻋﺮﻓﺎ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻨﺎﻡ (الظاﻫﺮ
ﻭ ﻧﻴﺰالباﻃﻦ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺭﺿﺎ
ﻭ ﻏﻀﺐ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺧﻮﻑ ﻭﺭﺟﺎ
ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺟﻠﺎﻝ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭﺕ، ﻭ
ﺟﻤﺎﻝ ﺩﺭ
ﺭﺣﻤﺖ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻋﺮﻓﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺭﺍ، ﺩﻭ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺎﻟﺶ
ﺳﺮﺷﺖ ﺁﺩﻡ، ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ
ﺷﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
(ﺩستان پدر
رستم) که ﻫﺮ ﺩﻭ دست
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺳﺖ
ﺭﺍﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍ، که هر دو
دست ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ ﺻﻔﺖ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺒﻌﺎ ﺑﺎ ﻓﻌﻞ
ﻭ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﮐﺎﺭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻨﻔﻌﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﻣﻄﻴﻊ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻌﻠﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺤﺠﻮﺏ ﺩﺭ
ﭘﺮﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﻇﻠﻤﺖ
ﺑﺮﭼﺸﻢ ﺩل ﻤﺎ
می ﺨﻮﺍﻧﺪ، ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭﻧﻮﺭ
ﻭﻟﻄﺎﻓﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻭ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺧﺘﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺳَﻨَﺨﻴّﺖ
ﻭ ﺗﺸﺒّﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺣﺠﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻇﻠﻤﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﻳﺪﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ ﺑﺤثی ﺍﺯ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﮔﻔته ام ، ﺍﮔﺮ
هدف وﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﻠﻘﺖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻳﺪﻥ خویش ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺧﻠﻘﺖ ﻭﺗﺤﻘﻖ،
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﺯﻟﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﻨﺪولی
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺰ ﺗﺤﻘﻖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻓﻴﺾ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﭽﺸﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﺄﻣّﻞ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻳﺎ ﺍﮔﺮﺑﺎ
ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺑﻬﺮ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻈﺮ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ،
ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻴﺾ ﻭ
ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺳﺮﺍﭘﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﻓﻴﺾ
ﻭﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻤﻪ ﻓﻴﺾ ﻭ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ، ﻭ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺭﺍﻩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺭﻙ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﻓﻴﻮﺿﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺠﺎﺏ
ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺮ
ﭼﻬﺮﻩ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺮﺩﻩ ﺍﻓﮑﻨﺪﻩ
. ﻭﺧﺪﺍ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺧﻠﻘﺖ
ﻭ ﺍﻟﺂﻥ ﺩﺭ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺑﺪﻳﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺁﻥ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ
. ﺍﻳﻨﮑﻪ(ﻣﺎ) ﭼﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﻭ
ﺩﺭ ﭼﻪ ﺳﻄﺢ
ﻫﺴﺘﻴﻢ (ﻣﻬﻢ)
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻓﺰﺍیش ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻨﺶ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ ﻓﻴﺾ
ﺍﺯ ﺍﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﺣﺎﻝ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﻤﺮّﺩ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻭ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﻳﻢ،
ﻫﻢ ﭼﻮﺏ ﻟﺎﻯ
ﭼﺮﺥ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺧﺪﺍ
ﮔﺬﺍﺭﺩه اﻳﻢ، ﻭﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺟﺮﻡ
ﻭﮔﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺭﺍﻩ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺯ ﻧﻘﺶ خویش
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﻨﺶ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻨﺒﻊ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻓﻴﺾ
ﻭﺭﺣﻤﺖ ﻭﮐﻤﻚ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺣﻘّﻰ ﻫﻢ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺟﺎﻫﻞ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺻﻔﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺄﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺍﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭﺍﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻓﻴﺾ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﺮﺣﺪّ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺫﻭﻕ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﭼﻮﻥ ﻓﻮﻟﺎﺩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻧﺎسوﺗﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﭼﺸﻤﻰ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯﺗﺰکیه هاﻯ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻘﻖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ باشد، وﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎ، ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻴﺎﺭ
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻓﻬم
کامل اﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ، ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ آزمایش
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻦ ﻗﻮﻝ
ﻣﻴﺪﻫﻢ ﮐﻪ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ، ﻭ ﺩﺳﺖ
ﺧﺎﻟﻰ ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ.

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺧﻠﻘﺖ ﺁﺩﻡ ﺑﺎ
ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺩﻡ ﻭ
ﺁﺩﻡ ﺷﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ،
ﺍﺯ ﺍﺑﻠﻴس
ﺒﺸﮑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻭ
ﻣﻌﺎﺭﺿﻪ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﺪ (ﻣﺎ
ﻣﻨﻌﻚ ﺃﻥ
ﺗﺴﺠﺪ ﺑﻤﺎ
ﺧﻠﻘﺖ ﺑﻴﺪﻯ؟)
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﻨﺪ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺗﻘﺪﻳس ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺑﺠﺎﻯ ﺧﺪﺍ،
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺠﻠﻴﻞ
ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ
ﺳﺘﺎیش ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺩﻭ
ﺩﺳﺖ ﺧﻠّﺎﻕ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣُﺮﺩﻩ،
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻳﻚ ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﮐﺎﻓﻰ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ
ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﻤﺒﺎﺩﺭﺕ
ﺷﺨﺺ ﺍﻟﻬﻰ ﻫم
ﻨﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻗﺎﺋم ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻭﻟﻮ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
نمایش ﺩﻭ
ﭼﻬﺮﻩ ﺍﻧﺴﺎن،
ﻳﻌﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺳﻴﺮﺕ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺟﺎﻣﻊ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﻳﻪ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﺭﺵ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ خویش
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺑﺠﻨﺒﻪ ﻭ
ﭼﻬﺮﻩ ﻣﺎﺩﻯ خویش
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺟﻨﺒﻪ، ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻭﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺩﺳﺖ ﺭﺍ ﺍﺻﻴﻞ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻭﻣثبت ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
. ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺻﻞ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﺑﻬﺮ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻧﻈﺮ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﻴﻚ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺭﻭﺣﺎنی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻫﺮﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﺳت
ﻮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎن
هستند، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺟﻨبه
ﻤﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻫﺮ
ﺩﻭﺳﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﭗ ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺭﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻭﻋﻤﻞ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺯ ﭼﭗ ﻭ ﻏﻠﻂ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ جهنّمﻫﺎﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﻭ
ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ
الهی ﮐﺠﺎ، ﻭ
ﺩﻭ ﺩﺳﺖ ﭼﭗ عقل
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﮐﺠﺎ؟ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺑﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﺳﺖ
ﻭ ﭘﺎﻯ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎﺯ ﻫﻴﭻ
ﮐﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ ﺩﺳﺖ
ﺍﻭ ﭼﭗ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺧﺮﺍﺏﮐﺎﺭ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﻬﺮ ﺩﻭ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﻧﻔس ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﻫﺮﺩﺳﺖ ﭼﭙﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺨﺪﻣﺖ ﺩﺳﺖ
ﺭﺍﺳﺖ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻔس
ﻭ ﺟﺴﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ مُقدّس
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﻧﻔس
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ، ﺗﺎﺑﻊ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﭼﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺟﺴﻢ
ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ، ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ
ﮔِﻞ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ
ﺳﺮﺷﺖ ﻭﻣﺎﻟﺶ
ﺩﺍﺩ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﻝ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺎﻟﺶ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭ ﺩﺍﺩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﭼلّه ها ﺭﺍ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ، ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻰ
ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﺑﻴﺎﺩ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ، ﻗﻄﻌﺎ
ﻣﺎﻟﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﮔﻞ ﺍﻭ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ
ﻃﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ ﻭ ﺩﻫﻬﺎ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﭼﻠّﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﺮﺩﻥ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ بحقَّ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ
ﭼلّه اﻯ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﺑﺤث
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍی ﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻠﻂ
ﺑﻨﻈﺮ ﺁﻳﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﻇﺎﻫﺮﺍﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﻫﻢ ﺑﺎﻃﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻴﺮﺕ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺰ بحقَّ
ﺳﻤﻊ ﻭ ﺑﺼﺮ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮه
کاﻣل اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺟﺎﻣﻌﻴّﺖ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺳﻄﺢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻧﻪ
ﺟﺎﻣﻊ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ،
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺩﺭ ﻣﺮﺗﺒﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺩﺭ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ خویش
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺧﻮﺩ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩه
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑثیر، ﺑﺎ
ﺁﻥ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ،
ﻣﻄﻴﻊ ﻭﺗﺎﺑﻊ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﭙﺎﻯ
ﺍﻭ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﺮﺍ ﺑﺎ
ﺍﻭ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﻄﺒﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺠﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻣﻨﺼﻮﺏ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ، ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺭبّ اﻟﻌﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻭﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﮔﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﺑﮑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺦ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

(ﺳَﺮَﻳﺎﻥ
حقّ) ﺩﺭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺮﻳﺎﻥ حقّ
ﺩﺭ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺩ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ،
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ ﺳﺮﻳﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ
ﻃﺒﻖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺳﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻓﻴﺾ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺤﺴﻮس ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻋث
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺳﺮﭘﺎ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺟﺴﻢ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻫﻢ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺩﻭ ﺩﺳﺖ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻟﺶ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . پس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ آزمایش
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥﭘس ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺺ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ ﺩﻭ
ﺩﺳﺘﺶ ﺭﺍﺳﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻟﺶ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺎﻟﺶ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻓﺰﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﺎﻥ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺍﻭ، ﺳﺮﻳﺎﻥ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻣﻞ
ﺟﺴﻢ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺣسّ ﻭﻓﻬﻢ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺡ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﮑﺮ ﻭﺣﺎﻝ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ، ﻫﺮ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭ ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺮﭘﺎ
ﻧﮕﻬﻤﻴﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ ﺑﻌﺪﻡ
ﻧﺮﻭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎ ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺒﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻧﻴﺰ،
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﻫش ﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺭﻧﺞ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ،
ﺑﺎﻳﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ،
ﻭ ﺩﺭ ﺗﺤﺖ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺯﻝ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺗﺎ
ﺍﺑﺪ، ﻟﺤظه اﻯ
ﺍﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭ ﻗﻴّﻮﻣﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺧﺎﻟﻖ ﻭﻣﻨﺰّﻝ
ﺁﻥ ﺟﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﺴﺒﻰ ﺍﻳﻦ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻏﺎﻳﺘﻰ ﺍﺑﺪﻯ
ﻭﻫﺪف ﻨﻬﺎﺋﻰ،
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻭﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﻫﻢ
ﻭ ﺑﻨﻔﻊ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺎﺻﻞ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺮّﺩ ﻳﻚ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎﻧﺎ ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻮﺏ
ﻟﺎﻯ ﭼﺮﺥ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﻏﺎﻳﺖ ﺍﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻢ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺳﺒﻴﻞ
ﺗﺮﺣّﻢ ﻭ ﻓﻴﺾ ﻣﺠﺪﺩ،
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه
ﺘﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺘﻤﺮّﺩ ﻭ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺁثاﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺗﻤﺮّﺩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺮ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ ﺗﺤﻘﻖ ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺘﻔﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﭘس
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ کُلّ
ﻭﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ، ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺧﺎﺹ، ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﺮ ﻓﺮﺩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻟﺂﻥ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﭘﺎ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﺴﺒﻴﺢ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺦ
ﺗﺴﺒﻴﺢ ﺭﺍ
ﺳﻴّﺎﻝحفظ
میکند، ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺎﻟﺶ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﻮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺗﺴﺒﻴﺢ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻗﻄﻊ ﮐﻨﻴﻢ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺁﻥ
ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺴﺒﻴﺢ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﭘﺨﺶ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻗﻴّﻮﻣﻴّﺘﻰ
ﻭﻭﻗﻮﺍﻡ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺗﮑﻴﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻓﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺿﻤﻦ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭ ﺑﻨﺪ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻰ ﺑﺨﺸﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺣﺎﺻﻞ ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﻭﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ علی
ﺭﻏﻢ ﺗﻐﻴﻴﺮ،
ﺑﻨﺎﻡ ﮔﺬﺷﺖ
ﻋُﻤﺮ ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﻭﻡ
ثباﺕ ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻣﺤﻔﻮﻅ می
ﺪﺍﺭﺩ . ﺧﻮﺍﻩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﺎ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﻮ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ(
ﺩﻭﻗﻴّﻮﻣﻴﺖ
ﺑﺎﺯ ﻗﻴﻮﻣﻴت
ﺴﻮﻣﻰ)
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺣﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﺴﺮﻭﺭ ﺍﺳﺖ
ﻳﺎ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻳﺎ
ﺁﺭﺍﻡ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﻧﮕﺮﺍﻥ، ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺷﺨﺺ ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻳﺎ
ﺑﮕﻮﺵ ﻣﻰ
ﺷﻨﻮﺩ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﮑﻨﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﻭﻣﺘﺄثّر ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﻏﻤﮕﻴﻦ ﺑﻮﺩ
ﺁﻫﻨﮕﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﻳﺎ
ﺷﻌﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺳﻌﻰ ﮐﻨﺪ
ﺷﻌﺮ ﻭ ﺁﻫﻨﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺘﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﺧﺎﺹ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . (ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺣﺎﻝ) و
قیّومیت حال ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻣﻄﺮﺡ ﻳﺎ ﻣﻬﻢ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻢ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺫﻭﻕ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺁﺯﺍﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﻫﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺯ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻪ ﺁﺧﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻴﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ، ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻓﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺎﻝ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻗﻴﻮﻣﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﻭﻗﻴّﻮﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﮐﻪ
ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﻭ
ﻟﺤظه اﻯ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻓﻨﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻓﮑﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻟﺬﺕ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻗﻴﻮﻣﻴّﺖ
ﺧﺎﺹ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
( ﻗﻴﻮﻣﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰ)
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺎﻡ (ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ) ﺑﺂﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻳﺰﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻭ
ﺍﺗﻔﺎﻕ، ﻭ ﻳﺎ
ﮔﺎﻫﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻳﻚ
ﻣؤثّر ﺧﺎﺭﺟﻰ،
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﮑﺮ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻣﻞ، ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺑﺮ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﺮﻑ
ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺘﻦ
ﻭﺯﻭﺍﻝ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﺪﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﻗﻴﻮﻣﻴّت ﻔﮑﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﻴﻮﻣﻴّﺘﻬﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐس ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻳﻚ ﺟﻮﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﻗﻴّﻮﻣﻴﺖ ﺧﺎص
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻡ، ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﺑﺘﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﻃﻮﺭﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ، ﭼﻨﺪ
ﻗﺪمی ﻨﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤّﺖ
ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﺎﺯﻝ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ ﻫﻢ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧته
اﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺑﻴﺎن ﻮﻳﮋه ای
ﺪﺭﮐﻤﻚ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺍﺳﺖ . ﻋﻠﺎﻭه
ﺒﺮ ﻗﻴﻮﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ، ﺑﺎ(ﻗﻴﻮﻣﻴﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻫﻤّﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭﺍﺻﻞ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺩﻳﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ، ﺩﺭ
ﺑﺎﻃﻦ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﻭﻫﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ . ﻫﻢ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ
ﺩﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺩﻳﺪﻩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺴﺎﺋﻠﻰ ﭼﻮﻥ ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻳﺎ
ﻗﻴﻮﻣﻴﺖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻳﺎ ﻗﻴﻮﻣﻴﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺣسّ ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻗﻴّﻮﻣﻴت
اﻯﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯﻳﻚﻓﺮﺩفرق
میکند . ﺑﺎﺯﻫﻢ
( ﻗﻴﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ) ﻫﺴﺖ،
ﮐﻪ ﻓﺮﺩ ﺿﻤﻦ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻭ ثابت
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻓﺮﺩﻳّﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺿﻤﻦ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻔﻄﺮﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﺸﻮﺩ،
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩ، ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮدائم
همراه ثبات
موقّت و
قیّومیت
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩ ﻳﺎ ﺷﮑﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﭙﻴﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺍﺭﺩ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺻﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﻭ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺫﺭّﻩ ﺑﺬﺭّﻩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻫﻤﻪ
ﻋﻤﺮ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭﭼﻨﺪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ، ﻭ
ﻧﺴﺨﻬﺎی
ﻤﺘﻮﺍﻟﻰ ﻃﻮﻝ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻓﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ ﮐﻤﻚ
ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ
ﻗﻠّﺎﺏ ﺃﻣﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ، ﺑﺤﻠﻘﻪ
ﺍﻣﺎﻥ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻄﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺑﺮﻭﺩ
ﻳﺎ ﺑﻤﻴﺮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺣﻠﻘﻪ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻉ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﺻﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭﻗﻴﻮﻣّﻴﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻪ ربّ
النوع ﮐﺮﻳﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ، ﺟﺰ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ ﻭﻫﺮ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ
ﻣﻘﻬﻮﺭﻳّﺖ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻭﻗت
ﻤﺮﺩﻥ، برایش
ﻧﻤﻰ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﺗﺎ ﺑﻪ
ﺁﻥﻣﺘﺸﺒث
ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺟﺎﻟﺒﻰ ﺑﺸﮑﻞ (ﻗﻴﻮﻣﻴﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ) ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻭ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺣﻮﺍﻝ،
ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﺪ، ﻓﺮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻟﺂﻥ
ﺩﺭ ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺍﺯﻟﻴّﺖ خویش
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺣﻔﻆ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﻨﻴﻦ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﻃﻔﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﻮﺩ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺭاءه ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﻤﺮﻭﺭ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺭاء ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻤﻪ
ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﻳﻮ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ . ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺰ ﮐﻪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮ
ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ ﺷﺨﺺ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻢ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﻢ
ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﻭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺟﺎﺋﻰ ﺍﻳﻦ ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﻧﺎﻣﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻓﺮﺩ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺎﻝ
ﮐﻨﻮﻧﻰ، ﻭ
ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ، ﭼﻨﺪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
بالقوّه
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ
ﻫﻤّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﮑﻨﺪ، ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺘﺤﻘﻖ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺣﻴﺎﺕ، ﺗﺎ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﻴﻚ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﻠّﻰ ﺩﻳﮕﺮ، ﺷﺎﻧس
ﻫﻔﺖ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ بالقوّه،
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﻓﺮﺩﻯ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺭﻭﺣﺶ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺪﻧﺶ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻢ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺘﻰ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻗﻴﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ) ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ

ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑﮑﻨﻴﻢ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ
ﺑﺎ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻓﺎﻋﻞ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺁﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻓﻌﻠﻰ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﺭﺯﻭیش ﻫﻢ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﺪﻥ
ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ ﭼﺸﻢ
ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺭ
ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻫﻢ ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﻗﻴﻮﻣﻴّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺁﻥ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻘﺺ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻋﺬﺍﺏ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺩﻭﺭه ﺤﻴﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺷﺨﺺ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﻧﻘﺺ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭ ﺗﻌﻘّﻞ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎتی که
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ،
ﺳﺨﺖ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ، ﻭ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺣﺠﺎﺏ
ﺑﺮ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﻋﺒﺎﺩﺕ
ﮐﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺧﻴﺮﺍﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺁﻥ ﺍﻓﻌﺎﻝ ﮐﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﻫﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺨﺺ
ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻭ
ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻥ ﻭ
ﺑﻐﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﺪ ﻓﻌﻞ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﻏﺮﻳﺰﻯ، ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺟﺰ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭ ﺩﻗّﺖ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺭﻭﺷﻰ ﺍﺳﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻔﻨﺎ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺷﺨﺺ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻯ
ﮐﻪ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺩﻳﮕﺮ (
ﻋﻤﻞ ﺑﻰ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﻰ
ﻓﮑﺮﻯ) ﺑﻨﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﺻﻞ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮑﻨﺪ
ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺎس ﺗﺼﺮﻑ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﺯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺨﺶ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺟﺪﺍﻝ
ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ،
ﻓﻌﻞ ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﻧﻤﻮﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺟﺎ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻓﺎﻋﻞ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺨﺘﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﻗﻴﻮﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ، ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ ﺑﺸﺮ
ﻧﺮﺳﺪ، ﻫﻤﻪ
ﺩﺳت هاﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺎﺑﻌﻴّﺖ ﺍﺯ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﺼﻠﺤﺖ
ﻭ ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻗﻴﻮﻣﻴّﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭ
ﺧﺼﻮﺹ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﻌﻠﻢ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﺮف ﭙﻴﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭ ﻏﺎﻳﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﻴﻨﺎ ﻗﻴّﻮﻣﻴت
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ
ﻣؤثّر، ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺷﺨﺺ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﺷﺨﺺ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﻭ
ﻫﻤّﺘﻰ ﺑﮑﻨﺪ
ﺑﻬﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺴﻤﻮم
ﻤﻴﺸﻮﺩ، که
اﮔﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺳﺒﻴﻞ ﻏﻀﺐ
ﻧﻔﺮﻳﻦ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ، ﺩﺭﺳت
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻑ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻗﺖ
ﺩﺳﺖ ﺩﻫﺪ، ﺟﺰ
ﻣﺴﺦ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻋﮑس ﺁﻧﻬﻢ
ﺻﺪﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺗﺼﺮﻑ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﻭﻫﻢ ﺩﻟﻰ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ
ﮔﻔته اﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺷﻨﻴﺪ، ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﭘﻴﺮ
ﺑﻮﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺩﻭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺟﻠﻮ
ﺍﻓﺘﺎﺩه اﻯ که
ﺪﺭﺳت اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﮐﻪ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﮐﺮﺩ، ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﭘس
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ حقّ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﺭه ﺸﻮﻧﺪ
بقول فردوس چو
فرمان یزدان
چو فرمان شاه
الهی ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺷﺨﺺ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎس ﺷﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻫﻤﻪ
ﻗﻴّﻮﻣﻴﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺍﻳﻦ
ﻗﻴﻮﻣﻴﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ آزمایش
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﺸﮑﻞ ﺗﻮکُلّ
ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻋﻴﻦ ﺭﻧﺞ، ﻭﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﻙ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻤﻰ ﺍﺯ
ﻗﻴﻮﻣﻴﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﻨﺪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻭﺳﮑﻬﺎی
ﺨﻴﻤﻪ ﺷﺐ ﺑﺎﺯﻯ،
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﻗﻴﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻭﺳﮑﻬﺎ( ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻭ ﻣﺴﺨﺮﮔﻰ)
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ، ﻭ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﺯﺍﺩی ﻔﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻄﻒ
ﺑﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻭﺳﮑﻬﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻨﺪﻯ ﻧﻘﺶ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺒﺮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺎﺯﻯ
ﮐﻦ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﺭﺣﻴﻢ ﺧﻮﺩ، ﻣﺤﺘﺮﻡ
ﻭ ﺭﺍﺣﺖ ﻭ
ﺑیشتر ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ
.

M037

ﺣﻠّﺎﺝ

ﺣﺴﻴﻦ
ﺑﻦ ﻣﻨﺼﻮﺭ
ﺣﻠّﺎﺝ ﺗﺄثیر
ﺷﮕﺮﻓﻰ ﺑﺮ
ﻣﮑﺘﺐ تصوّف ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻫﺠﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺰﺩ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻋﺒﺪ ﺍﻟﮑﺮﻳﻢ
ﺟﻴﻠﻰ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻪ
ﮔﺰﺍﺭﻯ ﮐﺮﺩ . ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺣﻠّﺎﺝ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺷﺪ، ﮐﻪ
(ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﺩﻡ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪ) . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺣﻠّﺎﺝ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻠﻮﻝ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻭ ناسوتی
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﻣﺘﺤﺪ ﻧﻤﻰ ﺷﻮﻧﺪ
. ﻳﺎ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ناسوتی
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻴﺎ اﻳﻨﮑﻪ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ . ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ناسوتی
ﻣﻔﻬﻮﻡ (ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ)ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ولی
ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻥ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻔﻬﻮﻡ(ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ) را
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺣﻠّﺎﺝ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ، ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ تصوّف
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ ﺧﺪﺍ
ﺷﺪﻥ، ﻳﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻥ ﺍﻓﺘﺎﺩ . ﮐﻪ ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
برای ﺑﺸﺮ بیشتر
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺁن ﺤﻠّﺎج
ﺒﺪﺍﺭ ﺁﻭﻳﺨﻪ
ﺷﺪ که ﻭﻯ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺻﻞ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﺴﻰ
ﺑﻪ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ زﻳﺮ
ﺩﺳﺖ . ولی ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺪﻩ ﺣﻠّﺎﺝ
ﺭﺍ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﺮﺩ، ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﻭ ﺭﻭﻳﻪ ﻳﻚ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻈﺮ
ﮐﻨﻴﻢ، ناسوتیﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺁﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻧﺎﻡ ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮﮔﻔﺖ،
ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ناسوتی
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺑﺎﻟﻘﻮّه
اﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﺨﺺ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ
ﺍﺯﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﻳﺎﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺼﺮﻑ
ﮔﺮﺩﺩ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻳﻚ ﻗﺎﻋﺪﻩ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺼﻮﻝ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺯﻳﺮﺗﺮ ﺩﺳﺖ
ﮐﺸﻴﺪ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻧﻔس خویش، ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ناسوتی
خودﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﺎﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻣﺮﮒ ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺟﻨﺒﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻭ ناسوتی
، ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﺎﻟم ﺟﺴﻢ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻫﺮ
ﺩﻭ قسمت ناسوتی
ﻭ ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه اﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺷﺎﻧس ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﺎﻧس ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺣﺼﻮﻝ ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﺎﻧﺴﻰ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ، ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﺼﻴﺒﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ . ﻟﺬﺍ
(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺁﻥ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎ
ﮐﻤﺎﻝ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻴﻠﻰ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺣﺮﻑ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، که
ﺒﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺵ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﺪﺳت ﻤﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﻭﻣﻌﺎﺩﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻳﺎ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﺍﻗﻊ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﺻﻞ ﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . نه ﺪﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺻﻞ، ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮعی ﺒﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺭﻭﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻓﺮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﺩﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻭ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻔﺮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﻭﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻳم ﻮ
ﺣﺪﺃﮐثر شانس
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ، ﺗﺎ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ، ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺩﺭﺍﺯ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺮ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺼﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﻃﺒﻖ
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺟﺎﻣﻊ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺻﻐﺮ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺮﺍﻓﺘﻬﺎ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻗﻄﺐ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺍﺻﻞ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻣﺎﻥ خویش
ﺍﺳﺖ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻕ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺑﺪﻯ، ﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺎﻧﺪ . ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺩﻡ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ، ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻰ
ﺧﻮﻥ ﺭﻳﺰﻯ
ﺷﻮﺩ؟ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﺪﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍ ﺭﺍﺯ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻭ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﻥ
ﺭﻳﺰﻯ ﮐﺎﺭ
ﺑﺸﺮ ﻣﻈﻬﺮ (ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﻠﺎﻟﻰ)
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﻈﺮ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ، ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﺩﻣﻰ، ﺁﻥ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺸﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﮑﺮﺩ، ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﻠﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺸﻮﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﻇﺎﻫﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
عَدَم ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺁﺩﻣﻴﺎﻥ
ﻋﺎﺻﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻫﺎ
ﻣﻌﺎﻑ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ، ولی
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ (ﺻﻔﺎﺕ
ﮐﻤﺎﻟﻰ) ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭؤﻳﺖﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ، ﻭ
ﻳﺎﻓﺖ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ، ﻭ
ﺍﺗﺨﺎﺫ
ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ ﻭ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﻠﺎﻟﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ حَقّ غیر
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﭼﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ،
ﺑﺎﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ،
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﺟﻠﺎﻟﻰ، ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺑﻤﻨﻄﻖ ﻣﺎ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻫﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﺗﻠﺦ
ﻣﻌﺎﻟﺞ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺭﺩ ﺑﺰﻭﺭ
ﻭ ﺯﺣﻤﺖ ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻃﻔﻞ ﺩﺭس
ﻧﺨﻮﺍﻧﺪﻩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻨﺒﻴﻪ ﺑﺎ
ﻣﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺷﻮﺩ .

ﺧﻴﺮ
ﻭ ﺷﺮّ ﻳﺎ ﺧﻮﺏ
ﻭ ﺑﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﻃﺎﻋﺖ ﻭﻣﻌﺼﻴﺖ
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻈﺮﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺎس ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻧﻔس ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺁﺩﻡ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﺑﺮ
ﺍﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻃﻠﺎﻕ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﺮﺣﺪّ ﮐﻤﺎﻝ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ . ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎ ﻗﻄﺐ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﻢ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ روح
ملکوتی ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺗﻘﺪﻳس محمّدﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﺮﺩ . ﺍﻭﻝ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰم
ﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻫﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺩﻭﻡ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﻓﺎﺗﺶ
ﺑﻪ علیّ
ﻣﻨﺘﻘل ﺸﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩ، ﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ، سوﻡ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻃﺮﻳﻘت
ﺴﻠﻮﮐﻰ محمّد،
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ. ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ محمّد
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯ ، ﺍﻳﻦ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺩﺭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﺘﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ بشری
ﺁﻏﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻓﺺّ محمّدﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺼﺮﻳﺢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺁﺩﻡ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ ﻫﻤﺎﻥ محمّد
ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﺍﻟﻠﻪ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺍﺻﻞ ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻭ ربّ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﻫﻢ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻓﺰﻭﺩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﻤاء
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺳﺮ ﺣﺪّ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﻤاء
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺳﺮﺣﺪّ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻇﻬﻮﺭﻯ ، ﻭ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﺋﻰ
ﮐﺎﺷﻒ قُرّه ﺟﺪﻳﺪ،
ﻳﺎ ﺧﻮﺭّﻩ
ﻧﻮﺭﺷﻬﻮﺩﻯ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻫﺪﻓﻬﺎ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻇﻬﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻋﺠﻠﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﺑﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻔﺘﺨﺮ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﺎ
ﺣﺼﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ نور
ربّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎنی ﻴﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻧﺪ،
ﻭ ﺑﮑﻮﺗﺎﻩ
ﺭﺍﻫﻰ، ﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻢ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﺑﻨﺪ . ولی
ﻓﻌﻠﺎ ﺑﺮﻣﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺭﻭﺵ ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭ ﺩﻳﺎﻧﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻗﺎﺋﻢﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺣﻴﺎﺕ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﺎ ﺩﺳﺖ ﺩﻫﺪ، ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺧﻄﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻤﻴن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ .

M038

ﻣﺮﮒ

مﺮﮒ
ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭﺭﻭﻳﻪ
ﺩﻭﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﻭﻟﺎﺯﻣﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻋﻰ،
ﻭﻳﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺸﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺒﺮﻯ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻧﺪ، ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻧﻤﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺁﮔﺎﻩ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻋﻠﻢ
ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺳﭙﺮﻳﺖ
ﻭﺍﻟﻴﺴﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺒﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺮﮒ ﺧﺒﺮ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻚ ﺟﻮﺭ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺍﺳﺖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻘﺼﺪ
ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ ﻧﻪ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺮﮒ . ﺁﻧﭽﻪ
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﻣﺮﮒ
ﻣﻘﺪمه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺍی
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻋﻢ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﺑﺮﺯﺥ و
جهنّمی بعدی ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺑﻬﺸﺖ سوم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭعرشی
تا ظهور مهدی
موعود ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
نورقائم، ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮﺁﻏﺎﺯﺩﻭﺭﻩ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺑﺮﺯﺥ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺭﻭﺡ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ، ﭘس ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺩﻭﺭﻩ
ﺗﻬﻴّﻪ ﻧﻔس و
روان ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ
کارمائیان
غیر سالک ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎ، ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻨﺴﺦ بشر بدتر
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ حیوانی
درتولدی ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

خلاصه
ﻣﺮﮒ ﺁﻏﺎﺯعدم
ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰیک
موجود ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮی ﻨﻴﺰ
ﺍﺯ عَدَم پیدایش
ﻧﺸﺪﻩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻞﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺭﻭﺡ کاملان
الهی ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ( ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ)
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
شرافت ولایت محمّدﻯ
میکنند . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ولایت ها که ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ هستند
در ﻧﺴﺦ بشری
بهتر وﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ، ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻨﺴﺦ بشری
ﻋﻘﺐ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﺿﻊ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭ ﺟﻨﺎﻳﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻇﻠﻢ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺴﺦ
حیوانی ﻭ ﻓﺴﺦ
گندیدگی
گیاهی ﻭحتی
رسخ جمادی و ﻭَﺳﺦ
چون چرک تحت
جمادیﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭﺩﺭﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ حقیر
مناسب بخود ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . تا
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻳﺎ ﺟﺮﻡ
ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩﺍﺯﻣﺮﺍﺣﻠﻰﮐﻪﻋﻘب
افتاﺩﻩ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﻧﺪ، ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺍﺯ ﭼندین ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ و
میلیونها
ساله ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺗﺎﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﺯ معلوم
ﻧﻴﺴﺖ، ﺁﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﺸﺮیﺭﺍ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝها ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ .

ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻣﺮﮒ، ﻳﻚ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﺳﻪ ﻗﺴﻤﺖ
ﺃﺻﻠﻰ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﺍﻭﻝ ﺩﻭﺭﻩ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﺭﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎ ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺣﺘﻀﺎﺭ
وحاضر شدن
برای وقت مرگ . ﺩﻭﻡ
لحظﻪ ﻣﺮﮒ
ﻭﻭﻗﻮﻉ
ﺯﻟﺰﻟﻪ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻪ مرگ، ﻭ
ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ سوﻡ
ﺩﻭﺭﻩ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﺑﺤث ﺩﺭ
ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺣﺘﻀﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺣﺘﻀﺎﺭ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻋﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ طفل
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭ ﺳﭙس
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺟﻮﺍﻧﻰ، ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻦ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻥ
ﺑﻤﺮﮒ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﻓﻄﺮﻯ، ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﻯ، ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺣﺘﻀﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺤﺴﻮس ﻓﺮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﻰ، ﺍﺯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
از ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺒﺮﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. و یا با
ﻫﺸﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻓﻄﺮﺕ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻠﺰﻡ
ﺑﺒﺮﺳﻰ ﻫﺪﻑ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ،
ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺍﻗﻠﻴّﺘﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻢ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﺧﺴﺘﻪ
ﻧﺸﻮﻧﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﻝ محمّد، ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻢ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺟﻤﻌﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ سوّم
را ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﻳﺪ، ﺑﺮﺟﻌﺖ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمد
و سوشیانس سوم
زردشت ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﺍﻣﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ،
ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺧُﻠﻒ ﻋﻬﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺮدﻧﺪ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﭘﺒﺮﻯ
ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﻴﭻ
ﻭﺳﻴله اﻯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ مرگ
را ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺷﺪﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻴﻬﺎ ﻭ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ، ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭ ﺟﻨﺎﻳﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺑﺤق ﺨﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺮﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻧﺞ ﺍﻳﻦ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﺎﻡ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ، ﮐﻪ
ﻗﻮﺍﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺿﻌﻒ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﻧﻔس ﭘﮋﻣﺮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﻮﺳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﺪﻩ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺷﺨﺺ ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻧﺠﻰ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺵ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺟﻬﻨّم اول
روزها ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﺬﺍﺏ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺼﺎﺣبه اﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻧﻪ ﺩﻗﻴﻖ
ﺑﺸﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯﻣﺎ
ﻋﺒﺮﺗﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻭ
ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺨﺸﺶ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﻌﻰ ﮐﻨﻴﻢ
ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻫﻢ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺧﻴﺮ ﻫﻢ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﺑﺎﺯ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ، ﻭ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺁﺭﺍﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺴﺒﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺣﺘﻀﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﺍﺳﺖ
. ولی ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﻗﺴﻤﺖ ﺩﻭﻡ ﻭسوﻡ
ﻣﺮﮒ ﻳﻌﻨﻰ
ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻧﻴﺰﺩﻭﺭه جهنّم
سوم ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺮﻓﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺮﮒ ﺟﺰ ﻟﺬﺕ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﮒ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻤّﺎﻝ
ﻋﺰﺭﺍﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﻣﻠﻚ ﺍﻟﻤﻮﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻤﺮﺩﻥ
ﺧﻴﻠﻰ ﺗﻠﺎﺵ
ﻃﺒّﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻰ ثمر
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ سوﻡ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﻪ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﻧﻮﺷﺖ،
ﺧﻮﺩ ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻭﻝ
ﺍﺣﺘﻀﺎﺭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻳﺄس
ﻭﺗﺮس ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺷدﻴﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺤﺘﻀﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻡ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻓﺎﺕ
ﭘﺎﭖ ﺍﻟﮑﺴﺎﻧﺪﺭﻫﻔﺘﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ، ﺑﺠﻨﺎﻳﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺳﺖ ﺯﺩﻩ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﺑﺎ
ﺩﺧﺘﺮ ﺯﻳﺒﺎیش،
ﮐﻪﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻫﺎﺭﻭن
اﻟﺮﺷﻴﺪ ﻋﺒّﺎﺳﻰ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻭ ﺭﻓﻊ
ﺑﮑﺎﺭﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
. ﻫﻴﭻ ﻗﻠﻤﻰ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭﺝ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻳﺄس
ﺍﻳﻦ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺣﺘﻀﺎﺭ ولی
ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺣﺴﺎﺏ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺟﺎﻯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﻘﻘﺎن
ﺪﺍﺭﺩ .

ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻗﻠّﻴﺘﻰ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﻭ ﻫﻴﭻ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﺯﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ثوﺍﺏ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ (ﻧﺒﺪّﻝ
ﺳﻴّﺌﺎﺗﻬﻢ
ﺣﺴﻨﺎﺕ)
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻗﻠﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ، ﺑﻌﮑس ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻣﺴﺮﻭﺭ
ﻭﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺧﻴﺎﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭﻯ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺑﻴﺎﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻧﻬﻤﻪ
ﻣﺤﺒّﺘﻬﺎ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻩ، ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭﺩﺭ
ﺗﻀﻤﻴن اﻟﻬﻰ
ﻣﺒﺘنی
ﺑﺮﻏﻔﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺨﺸﻮﺩﮔﻰ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻫﻴﭻ ﻏﻤﻰ ﻫﻢ
ﺍﺯﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺮﮒ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺷﺨﺼﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻭ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺮﮒ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﻟﺬﺕ ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﺏ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﻣﻰ
ﺭﻭﻧﺪ . ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ،
ﮐﻪ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺑﺨﻮﺍﺏ
ﻣﻴﺒﺮﺩ، ﻭﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻪ ﻟﺬﺗﻰ
ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎﺋﻰ، ﻭ
ﻧﻪ ﻋﺬﺍﺏ
ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻇﺎﻟﻢ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ، ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ، ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺩﻗﻴﻖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺮﮒ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻤﺎﻝ ﻣﻠﻚ
ﺍﻟﻤﻮﺕ ﻳﺎ
ﻋﺰﺭﺍﺋﻴﻞ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺮﺩ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﺋﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻐﻨﺎﻃﻴس
، ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
با ﺃﻧﺒﺮ ﻭ ﻣﻨﺠﻨﻴﻖ
ﺟﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻰﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺘﻰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻗﺒﺾ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻃﻠﺎﺋﻰ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺐ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺒﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺴﺎﺭ
ﮐﻨﺪ، ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺍﻭ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩﺵ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﺷﺪﻩ، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻴﻚ
ﺗﻮﻧﻞ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﺫﮐﺮﮐﺮﺩه اﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻃﻮﻝ ﺍﻳﻦ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﻭ عَدَم
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ، ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺂﻳﺪ،
ﻭﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ
ﻧﻮﺭﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻤﺖ ﺁﻥ ﺟﻠﻮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻳﺎ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺴﺦ ﺷﺪﻩ، ﻧﺘﻴجه
گناﻫﺎن
ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﺠﺪﺩ،
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﺒﻮﺭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ،
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻤﻰ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﻙ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﻮﻧﻞ ﺳﻴﺎﻩ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻝ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻧﻞ ﺯﻣﺎﻥ، ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭﺍﺯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺴﺦ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳﺖ، ﻭ
ﺭﺟﻮﻉ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺣسّ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﺖ ﻟﺎ ﻳﻌﻘﻞ،
ﺗﺎ ﻭﺿﻊ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ، ﻭﭼﺎﺭﻩ
ﺳﺎﺯﻯ ﺑﮑﻨﺪ . ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮔﻴﺠﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﻭ ﺗﺎﺭﻳکی
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺗﺎ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﮐﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻔﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻧﻞ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺯ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﻴﻦ
ﻏﻔﻠﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻘﺼﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﺮﻗﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﭘﺎیش ﺑﻠﻐﺰﺩ
ﻭﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺮﻭﺩ، ﻭﭼﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻋﺒﺮﺗﻰ ﻭﺗﻮبه
های ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻧﺠﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻟﺂﻥ
ﺑﺎ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺮﻳﻊ،
ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻥ، ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻴﺦ ﺭیش ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺖ، ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺣﻴﺎﺕ، ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻀﻤﻴﻨﻰ ﺟﺰ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣصطفوی محمّدی
ﻮ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ، ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﺩﻳﺪه اﻡ . ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﺴﺖ ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺷﺪﻡ، ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻢ، ﻭ
ﺷﻤﺎ ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺑﺎﺯ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭﺟﻮﻳﺎﻯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﻴﺪ، ﺗﺎﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻴﺪ، ﻭ
ﺳﭙس ﺑﺪﺍﻥ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﺪ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ درب
ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪ، ﻧﻪ
ﺍﺯ ﭘﻨﺠﺮﻩ
ﭼﻮﻥ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﻭ
ﺑﺪﻯ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻌﺪﻯ . ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻣﺪﻳﻨﻪ ﻋﻠﻢ محمّد،
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، علیّ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻩ ﻫﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺷﻴﻌﻪ،
ﮐﻪ ﻣﺸﺮﻙ
ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
پیر کامل زنده
بمعرفی
خداوند و
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰﺍﺳﻠﺎﻡ
محمّدﻯ یعنی
(ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺣﻨﻴﻒ)،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻋﻴﻨﺎ
ﻳﮑﻰ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻋﺮﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴﭻ
ﺑﺸﺮ ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ شانس
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻓﻮﻕ
ﻋﺮﺵ ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺁﺧﺮ
ﺩﻭﺭﻩ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘُﺮّﻩ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
رحمان ﻓﻮﻕ
ﻋﺮﺵ ﻧﺎﺋﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺎﻥ الهی
ﺩﺭ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ، ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﮐﻪ ﺁﻥ ﺟﻨﺎﺏ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻓﻮﻕ
ﻋﺮﺵ ﻭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻧﻪ ﺑﺸﺮﻯ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ شاهد
نور قائم ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﻣﺎ، ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
که ﺮﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻧﻪﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺸﺮ
ﻋﺎﻗﻞ، ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻫﻢ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ آزمایش
ﺑﺎ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻧﺪ . ﭘس ﺍﻳﻦ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻣﺴﺄله
اﻯ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻐﻔﻠﺖ ﻭ
ﺗﻨﺒﻠﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﻤﺎﻗﺖ ﺯﺩه اﻳﻢ
. ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺮﺷﻰ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ربّ
برتر از
ﺭﺣﻤﺎن ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﺪ
ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﻬﻢ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺯ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻡ، ﮐﻪ
ﺍﻟﺂﻥ ﺟﺎﻯ
ﻃﺮﺡ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻣﺘﻔﺮﻗﻪ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﻧﻮﺷﺖ . ﺗﺎ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻣﺎﻳﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺁﻧﻬﺎ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﺮﮒ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﻄﻊ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﺑﺪﻧﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﺎﺹ ﺍﻭ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻗﻄﻊ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﻭ، ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻥ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ، ﻟﻤﻦ
ﺍﻟﻤﻠﻚ
ﺍﻟﻴﻮﻡ؟ ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﻪ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻤﺮﺩﻥ،
ﺍﻳﻨﻚ ﺳﻠﻄﻪ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺳﺖ
ﮐﻴﺴﺖ؟
ﻣﺤﺘﻀﺮ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪ
ﺧﺎﻟﻰ ﺷﺪﻥ
ﺯﻳﺮ ﭘﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻣﻌﻠﻖ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ، ﺩﺳﺘﺶ
ﺑﻬﻴﭻ ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺑﺎﺷﺪ
بند ﻧﻴﺴﺖ . ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺪﺍﻯ
ﻗﻬّﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺯﻭﺭ
ﻭﺭﺯﻯ
توانائی قادر
ﺑﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺵ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﻟﺎ ﻳﺒﻘﻰ
ﺍﻟّﺎ ﻭﺟﻪ
ﺭﺑّﻚ
ﺍﻟﮑﺮﻳﻢ، ﺟﺰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﻓﺎﻳﺪه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﺑﺎﻗﻰ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ . ﺁﻧﺮﻭﺯ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ آخر
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺭّﻩ، ﻭ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ قُرّه
ﻳﺎ ﻏﺮّﻩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﺭ داشتن
سابقه قُرّه ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ هر
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺣﻘّﻪ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻡ، ﺩﻭ قُرّه
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺍﺯ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ﻭ
ﺁﻝ محمّد، ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ،
ﻭ ﻧﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺣتی اﮔﺮ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﺳﻴّﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭼﻪ
ﺟﻌﻠﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻴّﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋی
برﺳﻨﺪ . ﻭﺳﻴّﺪ
آل محمّد ﻭ از ﺍﻫﻞ
ﺑﻴﺖ محمّد، ﭼﻮن
سلمان ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﺑﺎﺰﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ با ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ قُرّهﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
یعنی قرآن ، ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
محمّدﻯ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻧﺴﺦ
و ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻧﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺍﺯ
ﺑﻴﻦﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ،
ﺑﺎﺏ ﻣﺪﻳﻨﻪ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯ ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭﺍﺻﻠﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ قُرّه ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﻳﺎ
ﻳﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﻫﻮﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻫﺴﺖ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮ بهشت
چهارم ﺭﺟﻌﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺗﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻏﻴﺮ محمّدﻯ، ﻭﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
. ولی ﻣﻬﻢ
ﺗﺮﺧﻄﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻭ
ﻧﺴﺦ ﺧﻮﺩ، ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺒﺘﻠﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔس
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻭﻡ
ﻧﮑﺮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣؤﻣﻦ ﻧﺸﺪه
اﻧﺪ . ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﺩﻝ ﺑﺪﻫﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻟﺂﻥ ﻭ ﺗﺎ
ﺩﻳﺮ ﻧﺸﺪﻩ، ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻧﺮﻓﺘﻪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻣﺮﮒ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻣﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻧﻴﺎ، ﻓﻘﻂ
ﻭ ﻓﻘﻂ ﺗﻮﺑﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺮﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﺮ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻭ ﺟﺰ ﭼﻨﺪ
ﻗﺪﻣﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻏﻴﺮ
ﻣؤثّر ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﮐثر
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﻬﻴﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﺄﻣﻴﻦ سوﺧﺖ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺑﻤﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺗﻠﺎﻓﻰ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ، ﺑﭽﺸﻢ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻋﻘﺐ ﺗﺮﻯ
ﺭﻧﺞ ﺁﻭﺭ، ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺮﺳﻴﺪ پس ﻣﺎ
ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻨﻴﻢ ؟
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ،
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺟﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی ﻭلیّ
اﻟﻬی ﺨﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺨﻮﺍﻫﺪ .

ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺩﻭﺭﻩ سوﻡ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﻪ ﺑﺤثﺁﻥ
ﺧﺎﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻭﺍﺻﻞ ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺭﻙ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺨﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﻣﺘﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ،
ﻭ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺩﺭﻙ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﻭ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺩﻳﺪﻥ، ﻭ
ﺑﮕﻮﺵ ﻋﻘﻞ
ﺷﻨﻴﺪﻥ، ﻭ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﻔس ، ﺑﻔﻬﻢ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻗﻄﻌﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﻫﻢ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻊ ﺫﻠﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭ ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﻦ
ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺟﺴﺘﻪ
ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ ﻭ
ﮔﺴﻴﺨﺘﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻭﺍﮊﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ
ﺳؤﺍﻟﻰ ﺍﺯ ﻃﺎﻟﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺷته ﺪﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻡ . ﻫمه
ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎی
ﺮﺳﻴﺪه اﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﻤﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻮﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ ﺣﺪس ﺧﻮﺩ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺨﺼص
علمی ، ﻳﺎ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﺑﺎ
ﺍﻗﺘﻀﺎﻯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻫﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ،
ﻭ ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻌﻠﻢ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺍﺩﺑﻰ ﻳﺎ
ﻋﺮﻓاﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻋﻴﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻗﺮﻭﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ، ﻭ
ﺍﺑﺪاﻋﺎﺕ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ، ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﻄﻮﺭﻯ
که ﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮﺷﺎﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﮐﻬﻨﻪ ﻭ ﺩﻭﺭ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻴﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻫﻢ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﺮﺳﺪ،
ﺣﺪّ ﺍﻗﻞ ﺧﻄﺮ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﭘﺸﺖ ﺳﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺬﺭﺍﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺦ ﻫﺎ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺧﻮﺩ
ﺣﺪﻳث ﻣﻔﺼﻞ ﺑﺨﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻞ .

M039

ﺭﺍﺑﻄﻪ حقّ
ﺑﺎ ﺧﻠﻖ

ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻟﺎ ﻳﻨﺤﻞ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ، ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻄﻮﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ که
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺣﻞ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺗﻌﻤّﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺣسّ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﺎ ﺳﺮ ﺣﺪّ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻣﺎ
ﭘﻨﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﻧﻬﺎﺋﻴﮑﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺟﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﻧﺸﻨﺎﺧته اﻳﻢ .
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﻦ
ﺍﺷﻴاء ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﻫﻢ ﺳطﺢ ناسوتی ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ،
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻣﺤﺴﻮس ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﺧﻴﺮ
ﺑﺸﺮ، ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺧﺎﻟﻖ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺤث ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ، ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﺑﺪﻳﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﺎﺩﻯ
ﺿﻤﻨﺎ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ
ﺻﺤّﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﻘﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ .

ﺍﺻﻮﻟﺎ
(ﺭﺍﺑﻄﻪ) ها ﻳﻚ
ﺍﻣﺮ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻓﮑﺮ
ﺑﺸﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺩﻟﺎﺋﻞ
(ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ)
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﻌﻰ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻭ
ﻃﺮﺡ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﺑﻂ، ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻫﻢ، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺟﺒﺮﻯ ﻭ ﺍﺯﻟﻰ ﻭ
ﺟﺰﻣﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭ، ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍثباﺕ ﮐﻨﻴﻢ . ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮ ﺗﺮ، ﺗﺴﻠّﻂ
ﻭﺍﺣﺎﻃﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﻣﺎ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺑأﺻﻞ (ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ) ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ
. ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺤث ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺩﺭ ﮐﻠﻴّﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻄﺢ ناسوتی ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺤثی ﺍﺯ
ﻣﺎ ﺑﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺑﻨﺎﻡ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ( ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ) ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ
ﺫﻫﻨﻰﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﻋﺮﻓﺎ ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﺤث ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻭ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺁﻥ، ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺗﺠﺎربّ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩ، ﺟﺰﺋﻴّﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
(ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻠّﻰ)
ﻣﺘﻔﮑّﺮ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
(ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺰﺋﻰ) ﻧﺰﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺎﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﺟﺰﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﮐﻠّﻰ
ﻋﺮﻓﺎ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﺤﻘﻴﻘت
ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ
ﺑﻨﺪﻫﺎﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺧﺪﺍﻳﺸﺎﻥ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺭﺳﻴﻬﺎﺋﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻓﻴﻤﺎ
ﺑﻴﻦ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻳﺸﺎﻥ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺧﻄﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﺑﺪ
ﻓﻬﻤﻰ ﻭﮐﺞ
ﻓﻬﻤﻰ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﮔﺮ
ﺑﺸﮑﻞ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ ﻋﻠﻞ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻄﺎ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻧﮕﺮﺩﻳﻢ، ﻳﻚ
ﺯﻣﺎﻥﺩﺭﺍﺯ
ﺍﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ، ﻭ
ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻠﻞ
ﻭﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . که
ﻴﻚ ﮐﺎﺭ ﺑﺎ
ﺻﺮﻓﻪ
ﻭﻣﻄﻤﺌﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺤﺪّ ﺍﮐثر
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ ﺳﭙس ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻓﻬﻢ
ﺭﻭﺍﺑﻂ، ﺩﺭ
ﻗﺎﻧﻊ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺠﺎﺏ،
ﺑﻨﺎﻡ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ ﻋﻠﻞ
ﺑﻴﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻋﻠﻢ ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ،
ﺣﺠﺎﺏ ﺍﻋﻈﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻧﻪ
ﻋﻠﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺬﺭﺍﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ . ﺍﻣﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻔﻴﺪ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻯ ﺑﺤث ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻭ ﻋﻠﻞ ﺑﮑﻨﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺍﻗﻞ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ
ﮔﺎﻫﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺎﺭﻑ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﻭ
ﻣﻔﻴﺪ ﻓﺎﻳﺪه
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻋﺮﻓﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﺮﻳﺮ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻓﻴﻤﺎ
ﺑﻴﻦ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺧﻠﻖ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﻭ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮﺩﻥ
ﺑﺘﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﻭ
ﺗﻤثیلات، ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﺠﺎﺯﻯ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﻣثاﻟﻬﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺁﻳﻨﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺩﺭﺁﻥ،
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺳﺮﻳﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺼﺮﻑ ﭘﻴﺶ ﻣﻰ
ﮐﺸﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺟﺎﻯ ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﺄﻣﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺯﻭﺩﺗﺮ، ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻋﺎﺭﻑ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﻣثلا
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، حقّ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﺳﺎﻳﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨکه ﺒﮕﻮﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﺳﻢ ﺑﺎﻃﻦ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﻳﺎﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﻧَفَس ﻭﺗﻨﻔّس
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻋث پیدایش
ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ کُلّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰبالقوّه،
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻧﻔس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻢ بالقوّه، ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺎﻧﺴﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ بالقوّه
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻔس ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﺼﻮﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﻄﻌﻰ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺎ بالقوّه
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺧﻠﻖ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﻇﺎﻫﺮ ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠی ﻮ ﭼﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺩﺭ
ﺧﻠﻖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ پیدایش
ﻧﻮ ﺑﻨﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻠﻖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍیش
اﻭﻟﻴﻪ ﺍﺯ عَدَم
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ پیدایش
ﺟﺪﻳﺪی اﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﺍﻣﺮﻯ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺴﺎﮐﻦ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﮔﺬﺭﺍﻧﺪه اﻳﻢ
.

ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺣﺪ
ﺍﻗﻞ 500
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻴﺎﺗﻰ، ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﺗﺎ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﮔﺬﺭﺍﻧﺪه
ﺍﻳﻢ . ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻫﻢ
(ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ)
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺗﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﺣﻴﺎﺕ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺩﺭ ﻧﻔس
، ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺴﺦ
ﻭ ﻟﻐﺰش
ﻴﺎﻓﺘﻦ از ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ، ﻳﻚ
ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺩ
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﭼﻪ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﮔﻴﺎﻩ . ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺿﻌﻒ ﻋﻘﻞ
ﺷﺨﺼﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺿﻌﻒ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ، ﭼﻮﻥ
ﮔلّه اﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺟﻮﻫﺮ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋَﺮَﺿﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ
ﺟﻮﻫﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺟﻮﻫﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﮔﺎﻧﮕﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ، ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻧﺰﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ، که
ﺪﺭ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ ﺍﺯ
ﺍﻋﺮﺍﺽ ﺟﻮﻫﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻓﺮﺽ
ﺟﻮﻫﺮ ﻓﺮﺩ، ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺗﻤﻴﺴﻢ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐثرﺗﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﺍﺻﻞ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺟﻮﻫﺮ
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻔﺨﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﻫﺎﻯ ناسوتیﺗﻰ
ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ، ﻓﺮﺽ
ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ
(ﺟﻮﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ)
موقّتا
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﺑﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺟﻮﻫﺮﻫﺎ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻣﺴﺘﻬﻠﻚ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺘﮑّﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﺑﻮﺩﻥ، ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺨﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺍﻫﺮ
ﻓﺮﺩ ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺧﻠﻖ، ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﮐﻪ (
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ)، ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻭ(ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ)
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺧﻠﻖ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﭼﻪ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺑﺮﭘﺎ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺷﺘﻦ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﻧﻔس یاﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﻭ ﭼﻪ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﮐﻪ ﺑﺎﺗﺤﻘﻖ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ثباﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ،
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻤﻚ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﺑﺎﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺁﻳﺎ ﻣﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎیه اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ؟ ﺣﺪّ
ﺍﻗﻞ ﺑﺎ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺮ ﺣﺪّ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻳﻢ،
ﺗﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﺗّﮑﺎﻣﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻭ حقّ ﻃﻠﺒﻰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﻳﮕﺮﻭ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻴﻢ،
ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻳﻪ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ، ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﻭﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺎ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻋﻤﻴﻖﺗﺮﻣﻰﻓﻬﻤﻴﻢ
.

M040

ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ

یکی ﺍﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ پیدایش
ﻋﻘﻞ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮنوع بشری
ﺍﺯ ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻫﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ
ﻳﮕﺎﻨﻪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻭ ﺑﻤﺮﻭﺭ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﮐﺮﺩ،
ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎ پیدایش
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻋﻤﻠﻰ نیز ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﮑﻞ ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ آریائی
الهی شده ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭﻧﮋﺍﺩ ﺧﻮﺩ،
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺩﺭﻙ ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ ﺍﺑﻦ
ﻓﺎﺭﺽ ﭼﻄﻮﺭ؟
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻧﺪﻟﺴﻰ
ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ ﻭﻯ
نوﺍﺩﻩ ﺣﺎﺗﻢ
ﻃﺎﺋﻰ ﻳﻤﻨﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻗﻮﻣﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺁﺋﻴﻦ
ﺗﺎﺋﻰ ﻫﻨﺪ ﻭ
ﭼﻴﻦ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﻭ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺑﻴﻤﻦ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﺎ
ﻧﮋﺍﺩ ﻫﻨﺪﻭ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﻮ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﻨﺪﻯ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ
. ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ
ﻣﺼﺮﻯ ﭘﺪﺭﺵ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻘﻴﻢ ﺣﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻗﻮﻡ قُریش،
ﻧﻴﺰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﻦ، ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ ﻓﺮﺍﺭﻯﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻮﺍﻧﺴت ﺒﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘلیﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
کرﺩﻩ، ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﻈّﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﻴﺎن کند . ﻭﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺭﺍ
ﺑﺒﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﺷﺪ، ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺼﺪﻫﺎ ﺷﺮﺡ ﻭ
ﺣﺎﺷﻴﻪ
ﻧﻮﻳﺴﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻧﮋﺍﺩ وسلوکی ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﻭﺑﺎ ﺍﺻﻞ
ﻭﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ
ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺴﺄله
ﻔﮑﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺣﻞ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ولی ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ .

ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﻳﮑﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺟﺮﻫﺮ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭﺗﺠﻠّﻰ
ﻇﻬﻮﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ، ﺑﺸﮑﻞ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ، ﺑﮑثرﺕ
ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺑﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﮐثرﺕ
ﻫﺎﻯ ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻟﻰ، ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺁﻣﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺯﻟﺎً ﺃﺑﺪﺍَ،
ﻭﺍﺣﺪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺯ(ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ) ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﺼل
نوعی ﻭ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ)ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ ﺟﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻧﺒﺎﺷﺪ،
ﺍﺻﻞ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻨﺘﻔﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺟﻬﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭﭼﻮﻥ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻳﺎ
ﻫﺴﺘﻴﻢﻃﺒﻌﺎ
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻧﻴﺰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ
ﺗﺤﻮﻝ
ﻭ(ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ)
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻳﻦ موج
و ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ، ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﺩﺭﻳﺎﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ حقّ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻴﺴﺖ ،
ﻭﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩ . ولی
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺁﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﭽﺸﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻣﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻭﺟﻮﺩ
حقّ ﻭ ﺍﺻﻞ
ﺩﺭﻳﺎ، ﺩﺭ
ﻭﺭﺍﻯ ﺣﺠﺎﺏ
ﺻﻔﺎت ﻮﺍﺳﻤاء
ﻣﺨﻔﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻑ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ ﻭ
ﺑﺘﻮﺣﻴﺪ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ، ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻰ ﺧﺪﺍ،
ﻭﻫﻢ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﻥ ﮐثرﺕ
ﺩﺭ ﻭﺍﺣﺪ، ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭﺍﺣﺪ
ﺩﺭ ﮐثیر ﺭﺍ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻭﺍﺟﺐ ﻭ ﻣﻤﮑﻦ،
ﻳﺎ حقّ ﻭﺧﻠﻖ
ﻭ ﻳﺎ ﻭﺍﺣﺪ ﻭ
ﮐثیر، ﻭ ﻳﺎ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭﺣﺎﺩث
ﻭ ﻳﺎ ﺍﻭﻝ ﻭ
ﺁﺧﺮ، ﻭﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮ ﻭﺑﺎﻃﻦ،
ﻭﻧﻈﺎﻳﺮﺁﻥ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ صوفیّه
ﻭﻣﺘﺪﻳّﻨﻴﻦ
ﺍﻫﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺤث
ﻮﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻣﻨﮑﺮ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳک ﻤﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺘﮑﺒّﺮ
ﻭﻣﻐﺮﻭﺭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ،
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷتند
. ولی ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻭ
ﻣﺪﻭﻥ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻳﻚ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
(ﺍﻟﻔﺮﺩ ﻓﻮﻥ
ﮐﺮﻳﻤﺮ)، ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ تصوّف
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻗﺮﻥ سوّم
ﻫﺠﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺎ ﻧﺎﻡ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﻳﺰﻳﺪ
ﺑﺴﻄﺎﻣﻰ ﻭ ﺟُﻨﻴﺪ
ﺑﻐﺪﺍﺩﻯ
ﻭﺣﻠّﺎﺝﺧﻮﺯﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩ . ولی
ﻧﻪ ﺷﮑﻞ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﻪ و نه
ﻓﻠﺴﻔﻰ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻬﻀﺘﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭﻣﻨﻈّﻢ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺭﺽ
ﻣﺼﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﻳﻚ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩ
ﻭﻫﻤﺰﻣﺎﻥ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺑﻮﺩ، ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﻏﻴﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ، ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﻨﺎ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ، ﺑﻔﻨﺎ
ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ولی
ﻧﻪ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ . ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻢ، ﺍﻫﻞ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺩﺭ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺮﻳﺪﻥ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّد
ﻳﺎ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ بحقَّ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻧﺎ ﺍﻟﺤﻖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﺗﻠﺎﺵ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺗﺮ ﺭﺍ (
ﻭﺣﺪﺕ ﺷﻬﻮﺩ)
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺩﻧﺪ، ﻭ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ (
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ )
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﺯ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ،
ﺳﭙس ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ، (
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ) ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺩﺭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻫﺮ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻭﻭﺍﺻﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭﺣﺪﺳﻴّﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩ،
ﻭ ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻤﻊ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻤﻞ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺍﺳﺖ .

ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔته اﻧﺪ،
ﮐﻪ ( ﻭﺣﺪﺕ
ﺷﻬﻮﺩ) ﻓﻴﺾ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺷﻄﺤﻴّﺎﺕ ﺟﺬﺑﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ( ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ) ﻓﻴﺾ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﺴﺘﺪﻝ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﺭﺷته
اﻯ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻴّﺎﺕ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺻﺤﻴﺢ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻳﮑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻫﺮ
ﺍﻳﺪﻩ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﻗﺮﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭﺟﺮﺃﺕ ﺑﺮﻭﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺍﮐثرﻳّﺖ، ﺍﻋﻢ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻡ
ﺟﺎﻫﻞ، ﻳﺎ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ، ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎن
ﺰﻣﺎﻥ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺯﻣﺰﻣﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﺘﺄﺧّﺮ ﺗﺮﻯ،
ﺷﮑﻞ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﮐﻤﺘﺮ ﻳﺎ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻮﻩ ﭼﻴﻦ
ﮐﺸﺖ ﻭﮐﺎﺭ
ﻣﺘﻘﺪﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻧﻈﺮ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺣﻠّﺎﺝ، ﺭﻧﮓ
(ﺣﻠﻮﻝ ﺧﺪﺍ) و ﻧﺰﺩ
ﺍﺑﻦ ﻓﺎﺭﺽ
ﺭﻧﮓ
ﻭﻧﺎﻡ(ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺑﺎﺧﺪﺍ) ﻭ ﻧﺰﺩ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﺎﻡ(ﻭﺣﺪت ﺒﺎ
ﺧﺪﺍ) ﮔﺮﻓﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻧﻴﮑﻠﺴﻮﻥ
ﺍﻧﺎ ﺍﻟﺤﻖ
ﺣﻠّﺎﺝ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻭ
ﺷﻄﺢ ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺧﺎﺹ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮیه اﻯ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻭﮔﺎﻧﮕﻰ
ﺫﺍﺕ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭ ﺫﺍﺕ ناسوتی ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﻴﺪﺍﻥ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺟﻨﺒﻪ ناسوتی
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺸﺪ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﻧﻪ
ﺣﻠﻮﻟﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻪ ﻭﺣﺪﺗﻰ
ﺑﻴﻦ ﻓﺮﺩ
ﻭﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻓﻨﺎ
ﻫﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻥ ﻧﻔس
ﻭ ﺫﻫﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﻌّﺎﻝ
ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ،
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ناسوتیﺍﻭ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻓﮑﺮ ﻭﺣﺎﻝ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻭ ﻧﻴﮑﻮ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻮ
ﺍﻟﻌلاء
عفیفی ﺷﺎﺭﺡ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺻﺤّﺖ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺣسّ ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺗﺠرﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺳﻢ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩﻫﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺗﺄﺳﻴس
ﻳﻚ ﻣﮑﺘﺐ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺳﺎیه هاﺋﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﻡ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﮑﺴﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻳﻚ شیئ ﺩﺭ
ﺁﻳنه اﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﺁﻥ
ﻣﻨﻌﮑس ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﻓﺎﺭﺽ ﻣﺼﺮﻯ
ﻫﻢ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻫﻢ ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ . ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻯ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺣسّ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺳﺎﻳﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻰ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﺠﺮبه
که ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳن
ﻨﺎﺩﺭﺳت اﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺣﺮﻑ ﻋﻔﻴﻔﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ،
ﺯﻳﺮﺍ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺎ ﺣﻮّﺍس ﺧﻮﺩ،
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﻳﻘﻴﻨﺎ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ، ﻭ
ﻓﻴّﺎﺽ ﻭ
ﻗﻴّﻮﻡ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﮕﻮﻧﻪ علی
ﺭﻏﻢ ﻣﺤﺒﻮس ﺑﻮﺩﻧﺸﺎﻥ
ﺳﺎﻳﻪ ﺧﺪﺍ، ﻭﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎ ﺑﻨﺪﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻢ
ﻣﺒﺪﺃ ﻭ ﺍﺻﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻫﻢ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﻗﺒﻀﻪ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺫﺭﺍﺕ ﺑﺪﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻰ
ﺑﺨﺸﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﭘس ﻫﺮﮔﺎﻩ ﻫﺮ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻭ
ﺃﻣﺮﻯ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﻢ، ﺁﻥ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺧﻴﺎﻝ
ﻭﺳﺎﻳﻪ ﻭ
ﻋﺪﻣﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺳﻴّﺎله اﻯ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﻭ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺸﺨّﺺ
ﻭ ثاﺑﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻮﺍﺭﻩ
ﺁﺑﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﭘﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩ
ﺍﺷﻴاء ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺗﻮﺟﻪ ﺷﻮﺩ، ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭﻣﺤﺴﻮس ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ثاﺑﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻨﺶ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷته های ﻴﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﺷﻴاء ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺑﺂﻨﻬﺎ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﻢ، ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ثاﺑﺖ ﻭ ﺍﺻﻴﻞ
ﺑﻨﻈﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻣﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺎﻇﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ را
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ مُقدّس
ﺑﺮﺗﺮ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻭﻣﺘﻐﻴّﺮ، ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺃﻣﺮ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺪﺍﻡ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍتب
ﺒﺸﻬﻮﺩﻯ مُقدّس
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﺻﻴﻞ ﺗﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺒﺮﺩ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ، ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﺶ ﮐﻔﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺧﺮﺵ
ﮐﻔﺮ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺯ
ﺭﻫﺎﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺮﺍﺗب ﺘﻮﺳّل
ﺒﺎ ﻧﻈﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺭﻭﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁل ﻤﺤﻤﺪ ﻭﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺎﺗمه
ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
بجهان ﺩﺭﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎن
ﺒﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﮐس
ﻘﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ ﻧبیند
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻋﻘﻞ وجود
ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴن
ﺗﺮ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ، ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺮ ﺩﺭﺍﺯ
ﺭﺍ، ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﺭﻧﺞ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﻃﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻭﺯﻯ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ ﻣﺎ سوﺍ
ﺍﻟﻠﻪ ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ ﺑﺘجلّیات صفات
ﺍﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ
ﭼﻴﺰﻯ ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎیه اﻯ ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﻭﻫﻢ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴﺖ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻣﻨﺼﻒ ﺍﻳﻦ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻠﺤﻮﻅ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﻴﺎﻝ ﻭﺳﺎیه
ﻮ ﻭﻫﻢ
ﻭﺧﻮﺍﺑﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺄﻭﻳﻞ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭﻭﻫﻤﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺩﺭﺍﻙ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ،
ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭﻳﺎﺑند . ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﺭﺍﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮔﺬﺭﻧﺎمه
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻴﺰﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس . ﺍﮔﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺷﺪﺕ ﻇﻬﻮﺭ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺤﻤّﻞ ﭼﺸﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎ
ﻣﺨﻔﻰﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﻣﺎﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻫﻴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐثرﺕ ﺁﺏ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﺏ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑیم. ﮐﺪﺍﻡ
ﺩﻟﻴﻞ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺁﻥ ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ ﻧﻮﺭ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﭽﺮﺍﻍ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎ سوﺍ
ﺍﻟﻠﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑس . ﻫﻴﭻ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻭ
ﻣﺎﺩه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﺤﻠﻴﻞ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﺑﺎﺯ
ﺻﻮﺭﺕﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ . ﭘس
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﺘﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺍﻣﺮ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰاﻋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻔس و روان
بشری ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺥ ﻣﺎ ﺑﮑﺸﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻤﻰ ﮐﺮﺩ، ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ، ﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺏ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺂﻣﺪ، ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ جریان
ﺁﺏ ﻫﻴﭻ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﻳﻢ .

ﺧﻠﺎﺻﻪ
اینکه ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﻭﺟﺎﻣﻊ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ( ﺧﺪﺍﻯ
ﺩﺍﺧﻞ) ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ولیﺑﺎﺯ
( ﺧﺪﺍﻯ ﺧﺎﺮﺝ)
ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻭ نیز ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺧﻮﺩ، ﻭ در
ﺧﺎﺭﺝﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺫﺍﺕ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ ﺻﻔﺖ
ﻭﺟﻮﺏ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ( ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ)
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ، ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ،
ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ، ﻭ
ﺍﺻﻞ ﺍﺻﻴﻞ ﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ . ﭘس
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻭ(ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ،( ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩ)
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺩﻳﮕﺮ (
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺤﺴﻮس) ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ،( ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺳﻴّﺎله
اﻯ) ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﻮﻳﻦ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ثاﺑﺖ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺳﻴّﺎله اﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮ یک
ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﻘﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺤﺖ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍ ﺭﺍ (ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺟﺐ)
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ، ﻭﻣﻘﺎﻣﺶ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ ثابت
بدون تغییر ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎ ( ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻤﮑﻦ ﻭ ﻧﺴﺒﻰ ﻭﻣﺘﻐﻴّﺮ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ (ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺧﺪﺍﺋﻰ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺨﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻳﺪﻡ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻗﺒﻞ
ﻭﺑﻌﺪ
ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭشیئ
ﺩﻳﺪﻡ . ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ مُقدّس ﻭ
ﻣﻄﻠﻮب ﻮ
ﺁﺭﺯﻭمند
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻋﻮﺍﻟﻤﻰ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﻭﻫﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺟﺎﻯ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﻢ
ﻃﺮﺍﺯ ناسوتی ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ، ﺟﺰ
ﻭﺳﺎﺋل
ﻔﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻳﺐ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﭼﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻣﺎ ﭼﻪ ﻧﺘﻴجه
اﻯ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﻳشه
اﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﻰ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ، ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺪﻯ ﻭ ﺷﺮ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ، ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ . دﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮔﺮﭼﻪ نتیجه ﻫﻤّﺖ ﻭﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺯ
ﻋﻄﻴّﻪ
ﻭﻣﻮﻫﺒﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ سالک ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، چون
ﻟﺬﺕ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺳﺒﺒﺶ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺯ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪﺑﺎﺭﻩ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻴﻤت
ﺮﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺮﺑﻮطه
ﺍﺩﺍمهﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، که ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻨﻔﻊ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ او
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ حتی
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
.

M041

أﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ و
أسماء
الحُسنی

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
خانواده ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩﺵ بعنوان
ولایت ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
بمثال کشیده ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺧِﺸﺘﻰ
ﺍﺯ ولایت
ﻫﺴﺘﻨﻨﺪ، ﻭ محمد
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺧﺸﺖ
ﻧﻘﺮﻩ ﻭ ﻃﻠﺎﻯ
ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﺗم
اﻟﺄﻧﺒﻴاء
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻧﺒﻴﺎ ﺍﺳﺖ،
ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﺎﺋﻢ
مهدی موعود
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺻﺎﻝ ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
تنها به (ﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ) ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ (ﺻﻮﺭت
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ) میتوان
ﺮﺳید، که
ﺪﻳﮕﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ
ﻗﺎﺋﻢ پایان
شهود . ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﮐﻪ محمّد
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺧﺸﺘﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺗﺎ ( محمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ)
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭﻣﺪﺍﻡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺧﺸﺖ
ﻧﻘﺮﻩ ﺭﺍ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺷﺮﻉ محمّدﻯ،
ﻭ ﺧﺸﺖ ﻃﻠﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻦ ﺍﻳﻦ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺒﻴﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﻨﻈﺮ ﻭﻯ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺧﺸﺖ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎی ﺒﻌﺪ
ﺍﺯ محمّد ﻧﻴﺰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺸﺖ ﻃﻠﺎ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺤﻘﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎی
هر زمان ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﺗﻤﻰ ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺧﺸﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺧﺸﺖ ﻇﺎﻫﺮ
ﻭ ﺑﺎﻃﻦ ﺭﺍﻩ محمّدﻯ،
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﺣﺪﻳث ﻧﺒﻮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
(ﮐﻨﺖ ﻧﺒﻴّﺎ ﻭ
ﺁﺩﻡ ﺑﻴن
اﻟﻤاء
ﻭﺍﻟﻄﻴﻦ) . جه
ﺒﻤﻌﻨﻰ ﺍﺯﻟﻰ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﻭﻯ ﺍﺯ ﺍﺯﻝ
ﻭ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺁﺩﻡ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺗﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻴﺴﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺎﺷﻒ
ﺍﻭﻝ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ولی محمّد ﺑﻦ
ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺩﻫﻨﺪﻩ و
تجسّم ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ است. ﻭخِشتی
ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻭﭼﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰﺍﺑﺪﻯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث ، ﮐﻪ
ﻣﮑﺘﺐ محمّدﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺩﻣﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ محمّد،
ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻴﻦ (ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ)
ﺧﻮﺩ، ﻫﻨﻮﺯ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﺘﻮﺑﻪ
ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧته
اﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﮔِﻞ
ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﻮﻳﻦ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻭﻝ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺣﻀﺮﺕ
ﺁﺩﻡ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﮔﻞ ﻭ ﻟﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻮﺭ محمّد
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺟﻤﻠﮕﻰ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ محمّدﻯ،
ﻳﺎ ﻣﺸﮑﺎﺕ
ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻧﺒﻴﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺧﻮﺩ ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺗﺤﻘﻖ ﻭﺩﺭ
ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺣﺪ ّ
ﮐﻤﺎﻝ ﮐﻪ
ﻧﺼﻴﺐ محمّد
ﺷﺪ ﻭ ﻧﺼﻴﺐ
ﻫﻴﭻ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﻧﺒﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ(
ﻣﺸﮑﺎﺕ محمّدﻯ)
ﻭ ﻧﻮﺭ مصطفوی
ﺍﻭ
ﻧﻴﺰﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺸﺨﺺ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ صورت
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻮة محمّدﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ( ربّ محمّد)
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ محمّد
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺸﺎﻥ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺂﻥ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻏﻨّی ﻮ ﮐﻠّﻰ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ مهدی ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﺼﺮ محمّدﻯ،
ﻣﺸﮑﻮة ﻭ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻧﻮﺭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭبّ اﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ ﻭﺩﺭﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ . ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﺭﺍﻫﺶ ﻭ
ﺗﺼﺮﻓﺶ ﻭ
ﻋﻘﻠﺶ ﻭﻧﻮﺭﺵ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﺸﺎﻥ، ﺷﺎﻧس
ﻭﺻﻮﻝ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ
ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺩﺭ
ﺭﺣﻤﺖ پس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ
.

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﮐﻪ ﻣﺪّﻋﻰ
ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎ
ﺑﻮﺩ، ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺖ محمّدﻯ
را ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺁﺏ ﻭﮔﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎﺋﻰ
ﺍﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﺎﺭﻯ ﺑﻪ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﻮﻟﺎﻳﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺎﺗﻢ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻁ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻥ، ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻋﻠﻮﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﺍﺯ ﺑﺎﺏ ﺧﺎﻧﻪ محمّد
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺎﺗﻤﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺎﺗﻤﻴّﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ نوع
بشری ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﻗﺒل اﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻭ
ﺗﺄثیر ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ . ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ، ﻧﻘﺶ ﻭ
ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ محمّدﻯ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ ﻧﻮﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻇﻬﻮﺭ ﺗﺤﻘﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ . ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺧﻮﺩ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ
ﺑﻔﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ، ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﺍﺻﻞ، ﺑﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺧﻮﺩ،
ﺷﺎﻧس ﮐﺴﺐ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭ ﺧﺎﺗﻢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻃﺒﻌﺎ
ﮐﺴﺐ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﺷﺮﻁ ﺁﻥ
ﺗﺨﻠّﻖ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺨﺺ،
ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﻧﻮﺭ ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﺳﭙس
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺧﺘﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺪﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﺮ ﻋﺼﺮ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺷﻒ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺍﺷﺮﻑ ﺍﺯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺎﺩﻝ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺧﺘﻢ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺯﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺘﻢ
ﺷﺪﻩ، ولی ﺗﺎ
ﺧﺘﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎﻣﻬﺪﻯ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺧﻴﻠﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻭﻡ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻋﺼﺮ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ، که ﺨﺎﺗم
اﻟﺄﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدﻯ
ﻭﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ولی
ﻣﻬﺪﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺧﻮﺩ ولی
ﻋﺼﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﻢ ﮐﺎﺷف
ﺸﻬﻮﺩ ﻗﺮّه
ﺮﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﻭﺭﻩ محمّدﻯ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ محمّد، ﺗﺎ
ﺁﻏﺎﺯ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻋﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮبه ﻮﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﺍﺯﻃﺮﻳﻖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ﻭ
ﺁﻝ ﺑﻴﺖ، ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻮة ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺸﮑات محمّدﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﻭﺍﺳطه
ﻤﺸﮑﻮة
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ولیّ
ﻭﺍﺭث ﻳﺎ
ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ،
ﺣَﺴَنه اﻯ ﺍﺯ
ﺣَﺴَﻨﺎﺕ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ، ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﺎﺗﻢ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﮑﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻮﺭﺵ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎی ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺣﻀﺮﺕ محمّد،
ﻧﻴﺰ ﺣَﺴَنه اﻯ
ﺍﺯ ﺣﺴﻨﺎﺕ، ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺣﺴﻨﻪ ﺑﻮﺩﻥ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮ
ﮐﻪ ﻫﺮ ولیّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺻﻔﺘﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻬﻢ ﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ محمّد
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
(ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ حَقّ
ﺸﻔﺎﻋﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻭ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ
ﺷﻔﺎﻋﺖ ﮔﻴﺮﻯ از
محمد ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺣﺴﻨﻪ ﻭ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺻﻔﺖ ﻣﻬﻢ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﺻﻴﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﻧﺎﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﺎﻡ ﻣُﻨﺘَﻘﻢ،
ﮐﻪ ﺍﻫﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺷﺎﻓﻌﻴنی
که محمّد ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺎﺋﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻭ بخشوﺩﮔﻰ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻋﺎﻣﻞ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺭﺍﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ بمعرفی
خداوند ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺳﭙس ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺗﺎ
ﺣﺼﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ . ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﮐﻤﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﻔﺎﻋت
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳت که
ﺪﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﻣﻔﻌﻮﻝ
ﻧﺎﻡﻣﻨﺘﻘﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻧﺼﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﺟﺰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺍﺳﺖ، ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺁﻳﺎ
ﻃﻔﻞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﻭﻣﻌﻠﻢ،
ﻭ سوﮊﻩ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺎ سوﺍﺩ
ﺷﻮﺩ، ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻳﺎﺑﺪ؟ ﻋﺮﻓﺎ بحقَّ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﺳَﺪَﻧِﻪ ﻭ
ﮐﻠﻴﺪ ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﻭ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ ﺃﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑی علیّ
ﻭﻭﻫّﺎﺏ ﻭ
ﺟﺒّﺎﺭ ﻭ
ﻏﻔّﺎﺭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻔﻌﻮﻝ ﻭ ﺃثر
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ علیّ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻤﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻭ
ﮐﻠﻴﺪﺩﺍﺭﺍﻥ
ﻭ ﺳَﺪَﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻰ ﻭ
ﻫﺮﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺟﺒّﺎﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻋﻢ
ﺍﺯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﺤﮑّﻢ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺗﺼﺮﻑ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﻮﺳﺒﻴﻠﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻔﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ ( ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻰ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ )
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺭﻭﺯ، ﻳﺎ
ﻫﻔﺖ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﻳﻮﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ، ﺧﻠﻖ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻭﻝ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ۳۱۳
ﻧﻔﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭ ﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﻭﺭﻩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﮐﻪ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﻣﺘﺎﺑﻌت اﺯ
ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻧﻮﺭ ﺳﻴﺮت
ﺤﺴﻴنی ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﻘﺎم
ﺤَﺴَﻨﻰ ﺩﻭﻡ
ﺍﻣﺎﻡ زنده ﻫﺮﺯﻣﺎن
اﺳﺖ، که
ﺒﺮﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺷﺪه اﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻮﺭ
ﺻﻮﺭت ﻮﻧﻮﺭ
ﺳﻴﺮت او ﻧﻴﺰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺮﻁ ﺭﺳﻴﺪن
ﺒﺸﻬﻮﺩ سوم
ﻔﺎﻃﻤﻰ ﺍﺳﺖ . که
اﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﺒﻌﺪ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، نه ﻨﺎسوﺗﻰ
. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺨﺴﺖ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﺭﻭﺯ، ﻳﺎ ﺩﻭ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﻳﻮﻡ، ﻭﺩﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥﺩﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻤﻴشه اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎس ناسوتی ﻣﺴﺘﻘﻴم
ﺘﺎﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺳﭙسﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻠﻖ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻮﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﻭ ﺷﺸﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻢ
ﺑﺮﻋﺮﺵ ﻧﺸﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮ . ﻭ ﺍﻳن هماﻥ
ﺑﻴﺎن اﻟﻬی ﺪﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻗﺮﺁﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬی که
أﺳﻤاء و
ناموسهای اﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧت اﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﻳﮑﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﻳﺎ ﺷُﺒّﻴﺮ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻴﺪ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻣﺼﻐّﺮ
ﺣَﺴَﻦ ﻳﺎ
ﺣَﺴَﻨﻚ، ﻭ
ﺣﺴﻴﻦ ﺷﺎﻣل
ﺘﻤﺎﻡ ﮐﺎﻣﻠﺎن
ﺰﻣﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﺴﻦ، ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺍﺭﺷﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﻭسوﻡ
ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻪ، ﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻧﻔس کُلّ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﻭ
ﻣﺮﻳﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﺷﻴﻮﺍﻯ ﻫﻨﺪﻯ
ﻭ ﺩﻏﺪﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻬﺎﺭﻡ
علیّ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺩﻭﻣﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ، ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻣﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﺷﺸﻢ ﺷﻬﻮﺩ محمّد
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ، ﻭ ﻫﻔﺘﻢ
ﺭؤﻳﺖ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴن ﻮﻋﺮﺵ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ولی
ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﮐﺸﻒ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺁﻥ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻘﻴّﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﺴﺘﺤﻖ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﺁن ﻨﺎﻡ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻫﻤﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻧﺎﻝ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ، ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺍﻟﺒته
اﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻓﻘﻂ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻧﺎﻟﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ مسیحی
، ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺩﺭ محمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ، ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ایلی
یا اله ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﮑﺮ ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﻧﻔس کُلّ ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺭﺣﻢ ﺁﺧﺮ
ﻭﻟﺎﻳت اﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻳﺎ ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﻫﻨﺪﻯ ﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ
ﻭﺩﻳﺎﻧﺎ ﻭ
ﺩﻏﺪﻭﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
.

ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺂﻥ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﻭ ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭼﻮﻥﺭﺣﻤﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻔﺮﺍﻭﻝ
ﮐﺎﺷﻒ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻴّﺖ
ﺻﻔﺖ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﻢ ﺩﺳﺖ ﺭﺳﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ، ﺗﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺃﺭﺑﺎﺏﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺑﻬﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﺸﻴﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ولی ﺷﺮﻁ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ
ﺷﺨﺼﻰ ﻣﺎ، ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺷﺮﻁ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺗﺤﻘﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ،
ﻭ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺍﺯ
ﮐﺎﻧﺎﻝ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺴﺄله
اﻯ ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﻴﮑﻨﻢ
. ولی ﺍﮔﺮ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﻢ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﻢ، ﺟﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺘﺸﺒّث
ﺑﺸﻮﻳﻢ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻔﻴﻨﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﺣَﺒﻞ ﻣﺘﻴﻦ
ﻣﺤﮑﻢ ﻭ ﺻﺮﺍﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑس . ﻭ ﻧﻪ
ﺁﻥ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻟﻔﻈﻰ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻋﻠﻮﻯ
ﻭﺗﺸﻴّﻊ
ﺑﺨﻄﺎ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺧﻴﻠﻰ
ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
ﻭﮐﻤﺘﺮ ﻋﻤﻞ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠّﻖ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺷﺨﺎﺹ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻭﺿﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ، ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺤﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻁ ﺳﻠﻮﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪ .

M042

ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻃﻠﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ

ﻋﻄﺎﻳﺎ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ، ﺑﺪﻭ
ﻧﻮﻉ ﻭﻗﺴﻤﺖ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . (ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ) ﻭ
(ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺳﻤﺎﺋﻰ) . ﺗﻮﺿﻴﺤﺎ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻄﺎﻳﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﻮﺩ از خداوند
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ، ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻫﺴتند . ﮐﻪ
بتواند ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻳﺎ ﻟﺬﺕ ﻭسوﺧﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎ نماید ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺳﻨﺨﻴّﺖ ﻭ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﻭ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺗﻘﺮﻳﺒﻰ،
ﺑﻴﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺿﻊ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﻫﻮﺵ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩ، ﻋﻘﻠﺎ
ﺿﻌﻴف ﻮلی ﺪﺭ
ﺗﻦ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻫﻢ ﺍﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ،
ﺗﺄثیر
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑﺮ، ﻭﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﭼﻮﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﭘﻨﺪﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪی
ﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎت کسی ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ، ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ ﭘس
اﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻣﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻫﺎ
ﻭﮐﺮﺍﻣﮑﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻳﺎ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ، ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻳﺎﺕ، ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﺑﻔﮑﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﺯﻣﺎیش
ﻫﻮﺵ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻭﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻋﺼﺒﻰ ﺗﻦ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﺤﻮﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻠﻰ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﺸﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث ﻧﻴﮑﻮ
ﻳﺎ ﺯﺷﺖ ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ
ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺳﻨﺞ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﭘﻴﻦ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﺳﻄﺢ ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮه ﻣﻌﺪّﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭﻳﺎ خُنثی
ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ تجسّم ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺭﺍ، ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭ
ﮐلّ ﻨﻴﺰ، ﺑﺎ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻳﻚ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﺎﻡ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻣﻠّﻰ ﻭﻳﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻤﻚ ﺑﺮﺷﺪ
ﻭﻓﺰﻭﻧﻰ
ﻭﺗﺤﻘﻖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ بالقوّه
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻠﻮ ﺑﺮﻭﺩ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺣتی
اﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻘﺮّب
ﻮﺗﺸﺒّﻪ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ،
که هفت ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ . ﻃﻔﻞ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻳﺎ ﻣﺤﻴﻂ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺍﺯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ، ولیﺑﻀﺮﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺴﺐ ثرﻭﺕ
ﻭﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻥ . ﻭﭼﻮﻥ ﻃﻔﻞ
ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺪﺭک
اﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﻧﻤﻮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺳﺪ . ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﻨﻮﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﮐﻪ
ﺁﺳﻴﺐ ﺷﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻴﺴﺖ . ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ، ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﻋث ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺧﻄﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺗﺮس ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺮﻙ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ولی ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺩﺭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻭﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ،
ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﻡ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺩﺭﻭﺋﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺷﻮﻙ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ولی
ﺷﻔﺎﻯ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎن
ﻨﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺭﺍ، ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺴﻤﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺣﺎﺩثه ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺴﻰ ﺁﻥ ﻭﻗﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺦ ﺣﺘﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﻫﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻃﺒﻖ
ﻓﺮﻣﺎن اﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻣﺠﺒﻮﺭﻧﮕﺮﺩﺩ
ﮔﺬﺷته ها ﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪه
ﺘﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻳﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺳﻤﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻴﻚ
ﻳﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
(ﻳﻮﻡ ﺍﻟﻠﻪ)
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻀﻤﻴﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻧﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺟﻬﻨﻢ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
. ﮐﻪ ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻭﻝ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭﺍﻟﻬﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ، ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﻭﻡ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ،
ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺁﺭﺍﻡ ﻭ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻭﻣﻄﻠﻮﺑﻰ، ﺑﺒﻬﺸﺖ
سوﻡ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻟﺤظه
اﻯﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎی از
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ، ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﺳﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ، ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺟﻤﻌﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺑﺸﺎﺭﺍﺕ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ،
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻗﺪﺭﺕ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ، ﻭ
ﺍثباﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻣﺪﺭﻙ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻢ ﺭﺳﻴﺪ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻧﺰﻟﻪ ﺍﺧﺮﻯ، ﻭﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ،
ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻭﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﭘﺮثوﺍﺏ، ولی عَدَم ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّت اﺯ
ثوﺍﺏ، ﮔﻨﺎﻩ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﺣﻤت هاﺎﻯ
ﻧﻮﻉ سوﻣﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﻭﻓﻬﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺁﺏ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ، ﻭ
ﺷﻴﺮﻏﺬﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ ولیّ،
ﻭ ﻋﺴﻞ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻢ ﻭ ﺑﻴﺶ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﺷﺮﺍﺏ ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ، که اوﺭﺍ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ولی
ﻫﻮﺷﻤﻨﺪﺍﻧﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﻗﻄﺮﻩ ﺩُﺭﺩ
ﻭﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻏﺮ ﺷﺮﺍﺏ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﻴﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ، ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺳﺮﻣﺴﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ سوّم ﺭﺍ(
ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﻭﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻫﺴﺖ . ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﻭﻃﺒﻘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﺮﻭﻩ
ﻫﺎﻯ(ﺫﺍﺗﻰ ﻭ بالقوّه
ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ)ﺗﻘﺴﻴﻤﻰ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺧﻮﺽ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺴﻤﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﺴﺮ ﻧﻴﺴﺖ . که
اﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺪﺭ ﺭَﺣِﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺟﻨﻴﻦ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ، ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺧﺎﺻﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺑﻰ ﺧﻄﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ ﺍﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻣﻨﻄﻘﻰ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﻓﻴﺾ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺖ
ﻭﻣﻨّﺖ ﻭ
ﻋﻄﻴّﻪ
ﻭﻣﻮﻫﺒﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺘﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺯﻯ ﺁﻧﻬﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻁ
ﺑﺰﺭﮒ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺁﺗﺶ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻫﺎﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺳﻤﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳت ﺮﺍ، ﺑﺪﻭ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣل
ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺟﺎﻟﺐ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺪﻫﺪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﻧﺪﻫﺪ، ﭼﻮﻥ
ثرﻭﺕ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ، ﻏﺎﻳﺖ
ﻭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬی ﺮﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . چه
اﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎمعه
ﻮﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﻔﻠﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﻭﻣﻌﻠﻤﺎن
ﻘﺮﺍﺭﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺗﻮﮐل ﻄﻠﺒﻰ
ﺍﺯﺧﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻰﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ولی
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ، ﻭ
ﺻﺒﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎن
ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ .

ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻫﺮ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﻭﻃﻠﺒﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺣﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺍﮔﺮ ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ
ﻭﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺤﻘﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺧﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩ ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
آﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ، ﻫﺮ
ﻃﻠﺒﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻧﻴﺎ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ،
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﻋﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﺍﻭﻧﺸﺎﻥ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺩﻝ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﻳﺘﻴﻢ ﻭ ﻓﻘﻴﺮ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﻙ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﺎﻣﻠی ﻮﺳﻴله
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻋﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﻮﺩ، ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ، ﺑﺎﺯ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻋﺎ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻋﺮﻓﺎ
ﺩﻋﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﮔﺮ
ﻓﻘﻴﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺳﻢ
ﻳﺎ ﻏﻨﻰ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﻳﺎ
ﻣﺮﻳﺾ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﺍﺳﻢ (ﻳﺎ
ﺷﺎﻓﻰ) ﭼﺎﺭه
ای ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮﺵ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺧﻮﺏ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺍﻗﻞ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ،
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﺸﺨﺺ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻘﺴﻴﻤﻰ
ﻓﺎﻳﺪه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻬﺮ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺳﻤﺖ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺑﺤث ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺖ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻄﻰ ﻭ ﭼﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺭﺣﻤﺖ،
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻴﻢ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻭﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻡ . ﻫﺪف
گیرﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺑﻘﺼﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻌﻴﻦ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﻧﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﻭﺻﻮﻝ
ﻓﻮﺭﻯ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻫﺪﻑ
ﻳﺎ ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰﻧﻮﻉ
ﺍﻳﻦ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺑﻨﺪﻯ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺖ ﻫﺎ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺗﺎﮐﺘﻴﻚ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻓﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
سوﻡ ﺭﺍ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﮐﺎﻓﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﻚ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻏﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﭘﺮ سود
ﺃﺑﺪﻯ ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺤﻘﻖﺭﺣﻤﺖ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻣﻰ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻭ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻇﺮﻓﻴّﺖ،
ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﻮﻗﻒ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯﺍﻣﻴﺪ
ﺗﺎ ﺭﺣﻤﺘﻰ ﻭ
ﻓﻴﻀﻰ ﻭ
ﺑﺮﮐﺘﻰ ﻭ
ﻓﺘﺤﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﻮﻗّﻊ ﺑﻰ ﺟﺎ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﺑﺪ ﺑﻀﺮﺭ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺮﮐﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﭘﻮﻟﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﻓﺘﻨﻪ ﻭ ﺑﻠﺎ ﻭ
ﻣﺸﮑﻞ ﻭ ﺣﺠﺎﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺳﻤﺖ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺷﺪﻳﺪﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣثلا
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﺭﺍﻯ ﻳﻚ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺑﻰ ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ، ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ، ولی
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺖ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﻭﺑﺎﻝ ﺟﺎﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺪﺍﻡ
ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﻨﻨﺪ ﻇﻠﻢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻭ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺯ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺘﻰ ﺗﺄﻤﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻴﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻳﻚ
ﺷﺮﻁ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﻭ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻔﻰ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺪﻮﻥ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﺩ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺤث ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗابل
ﺗﺄﻣّﻞ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﻰ ﺩﻳﺪﻳﻢ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﻰ
ﻧﺪﻳﺪﻳﻢ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ما ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻔس ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺵ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻃﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﮐﺎﻓﻰ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻞ ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺑﺎﻝ ﺟﺎﻥ
ﻭﻧﻔس ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺮﺽ ﻫﻢ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ ولی
ﭼﻮﻥ ﺟﺎﻣﻊ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺑﻠﻬﺎﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﻣﺖ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩه اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻗﺪﺭ
ﻭﺷﮑﺮ ﺁﻥ ﺑﺠﺎ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺶ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﮑﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﺠﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ ولی
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺖ، ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺭﺣﻤﺖ
ﺧﺪﺍ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺑﻰ
ﺗﻮجّه ﺒﻔﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺘﻬﺎ
ﻭ ﺷﮑﺮ
ﮔﺬﺍﺭﻳﻬﺎ ﻭ ﺍﺑﺪﻳﺖ
ﺧﻮﺩﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺭﺣﻤﺖ ﻫﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺤﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻭﺑﺎﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺍﺩﻥ
ﺷﻤﺶ ﻃﻠﺎ
ﺑﮑﺴﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺑﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻥ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻧﻘﻤﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺩﺭ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﺏ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﺏ
ﺩﻧﻴﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎ ﺯﻳﺎﺩ
ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻃﻠﺒﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻀﺮﺭ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻳﻨﺪه
اﺵ ﻫﻢ ﺩﺭ ﺧﻄﺮ ولی
ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺭﺍﺳﺘﺎﻯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻭﻗﺖ ﻭﺣﺎﻝ
ﻭﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﮔﺮ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﻭﺑﺎﻝ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ ﺣﺴﺮﺕ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ
ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ
ﺟﺎﻟﺐ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ، ﻭﻫﻢ
ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻭﻫﻢ
ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺗﺤﺖ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎ ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﺠﻮﺑﺰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻭ
ﻗﻴّﻮﻣﻴﺘﻰ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺣﻔﻆ ﺟﺴﻢ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ مثبتﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻝ ﺣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻭ ﺗثبیت
ﻣﻘﺎم ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ صوفیّه
(ﻣﻘﺎﻡ ﺷﺪﻥ
ﺣﺎﻝ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ . ﻫﻨﻮﺯ
ﺟﺎﻯ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ
ﺑﺎﭼﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺒﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﭼﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﭼﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺣﻤﺖ
ﮐﺸﻒ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﻳﻢ . ﻧﻪ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻋﺠﻠﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺣﻤﺖ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻠﺐ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺠﻠﻪ
ﮐﺎﺭ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ولی ﻧﻪ
ﻋﺠﻠﻪ ﺩﻧﻴﻮﻯ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ، ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺠﻠﻪ
ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ ﻃﻔﻞ
ﻏﺮﻗﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﺑﺪ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻧﺪﺍﻥ
ﺭﻭﻯ ﺟﮕﺮ
ﮔﺬﺍﺷﺖ ﻭﺻﺒﺮ
ﮐﺮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﮐﻪ
ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺯﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮک الهی
ﻋﺠﻠﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓت اﺯ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺠﻠﻪ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺗّﮑﺎﻯ
ﺑﻔﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﭙﻴﺮ،
ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻫﺎﻯ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎﻇﺮ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺘﺮ می
ﺪﺍﻧﻨﺪ ﭼﻪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺸﺘﺎﻕ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﺩﻥ ﻫﺮ
ﺭﺣﻤﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻣﺒﺤث ﻃﻠﺐ ﻭ
ﺩﻋﺎ، ﺍﻳﻦ
ﻧﮑﺘﻪ ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺁﻳﺎ ﺩﻋﺎ
ﺑﮑﻨﻴﻢ ﻳﺎ
ﻧﮑﻨﻴﻢ . ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺩﻋﺎ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺠﺎﻝ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺠﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻣثلا
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺠﻠﻪ ﻧﮑﻨﻴﻢ ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﮐﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﻋﺠله ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺁﻧچه ﻮﻇﻴﻔﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ
ﻋﺠﻠﻪ ﮐﻨﻴﻢ ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻮکُلّ ﭘﻴشه ﮐﻨﻴﻢ
. ﺍﻣﺎ ﺩﻋﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﻋﺠﻠﻪ ﻭ ﭼﻪ عَدَم
ﻋﺠﻠﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻫﺪﻑ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮ ﺳﺒﻴﻞ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﺘﻮکُلّ، ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻖ ﻫﺮ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﻫﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﻣﻨﻮﻁ
ﺑﻌﻠﻢ ﺍﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺫﺍﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺭﺳﺖ، ﻭ
ﺧﺎﺹ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ ولی ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺘﮑﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻭ
ﻋﺠﻠﻪ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﺭﺣﻤﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ.ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ولی
ﺗﺤﻘﻖ ﺁﻥ ﻋﻠﻢ
ﻣﻨﻮﻁ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭﻫﻤّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ،
ﺍﺳﺘﻌﺠﺎﻝ ﺩﺭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺻﺤﻴﺢ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻘﺪﺭﻫﺎ
ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ، ﺗﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻨﺎﺳﺐ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﺭﺣﻤﺖ
ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﻤّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭ ﮐﺎﻓﻰ ﻋﺠﻠﻪ
ﮐﺮﺩﻳﻢ، ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ولی ﺑﻰ ﻫﻤّﺘﻰ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ، ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﺯﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺩﺭﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺧﻰ ﻓﻘﻬﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﺗﻮکُلّ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﭼﻨﻴﻦ ﺳؤﺍﻝ ﻭ
ﺩﻋﺎ ﺭﺍ ﺯﺍﺋﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ .

ﮔﻔﺘﻨﺪ
که ﺩﻋﺎ ﻭ
ﺳؤﺍﻝ ﻳﻚ
ﺍﻣﺮﺍﺣﺘﻴﺎﻃﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻢ
ﺩﻋﺎ ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻭﻫﻢ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﻝ
ﻧﻤﻰ ﺑﻨﺪﻳﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻨی ﺒﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭ ﻧﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﮕﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﻮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺑﺪﻋﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺑﻌﺪﻡ ﻋﺠﻠﻪ
ﻣﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺿﺪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻋﺎ ﻧﮑﻨﻴﻢ ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻮکُلّ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻭﻫﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺠله
ﺒﮑﻨﻴﻢ، ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻔته اﻯ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺪﺍﻡ ﺟﻬﺖ، ﻭ
ﺍﺯ ﮐﺪﺍﻡ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭﭼﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻧﻴّﺘﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻣﻨﻮﻁ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﻓﺮﺩ ﭼﻴﺴﺖ . ﻣﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﺎﺑﻠﻴّت
هاﺋﻰ ﺭﺍ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺩﻭﻟّﺎ
ﺩﻭﻟّﺎ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﺘﺮ سوﺍﺭﻯ
ﮐﺮﺩ، ﻭ ﻳﺎ ﻫﻢ
ﺧﺪﺍ ﻭﻫﻢ
ﺧﺮﻣﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﺣﺼﻮﻝ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ، ﻫﻴﭻ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻓﺮﺻتهاﻯ
ﻣﺠﺪﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺖ ﻫﻢ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮔﺮﺩﺩ،
ﺑﻨﻔﻊ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﻀﺮﺭ
ﻃﺎﻟﺐ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺠﻞ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺪﻋﻰ
ﺳﻠﻮﻙ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻦ ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻦ آزمایش
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪ . ﺑﺎﻭ
ﮔﻔﺘﻢ، ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﻢ ﺍﻋﻈﻢ
ﺑﺠﻮﺋﻰ، ﮐﻠﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺫﺧﺎﻳﺮ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺑﺎﻧﮑﻬﺎ ﺑﺮﻭﻳﺖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻔﺖ
ﺣﺎﺿﺮﻡ . ﺳﭙس ﮔﻔﺘﻢ،
ﻋﻴﺐ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ ﺍﺳﻢ
ﺍﻋﻈﻢ، ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺼﺎ ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﮑﻨﻰ، ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﻗﻔﻠﻰ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﮐﻨﻰ . ﻣﺪﻋﻰ
ﻃﻠﺐ ﺍﺳﻢ
ﺃﻋﻈﻢ ﺑﺎ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺧﻴﺎﻟﺖ ﺁسوﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻴﺒﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺮ
ﺭﺣﻤﺖ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺂﻥ ﺭﺣﻤﺖ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭼﻪ
ﻇﻠﻤﻰ ﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ .

ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻟﺎﺯﻡ، ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺎ ﻭﻗﺖ
ﻃﻠﺐ ﮐﺪﺍﻡ
ﺭﺣﻤﺖ، ﻭﻳﺎ
ﻭﻗﺖ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻧﺪ، ﺁﻧﺮﺍ
حقّ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺣﺮﻑ ﺑﺎ
ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ حقّ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﭼﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺶ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭﻫﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻮﻋﻰ حَقّ
ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﻘّﻰﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﻚ ﺩﻋﺎ
ﻳﺎ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻳﻚ ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻳﻦ ﺭﺣﻤﺖ برایش
ﺩﺭ ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻧﻘﻤﺖ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳته
اﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺫﺍﺗﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ حقّ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻓﮑﺮ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮔﺮﻓته
اﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺷﺎﻧس ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺣﻤﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮکُلّ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺑﻤﻴﻞ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻗﻄﻌﺎ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯ ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ
ﺧﺪﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﮔﺮﻓﺖ،
ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺑﻬﺮ
ﮐس ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، برایش
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ؟ ﻭﻳﺎ
ﭼﺮﺍ ﺑﻤﺮﺩ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﻗﻮﻡ قُریش ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﺟﻠﺐ
ﮐﻨﺪ . ﺧﺪﺍ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻮﺭ
ﺟﺰﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﺒﻮﺩ .

ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﮐّﻠﺎﻧﻰ
ﺑﺨﺪﺍ، ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ ﻫﺎ
ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧته اﻧﺪ، ﺑﺎﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﻧﺸﻴﻨﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣثلا ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ ﭘس ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩه اﻧﺪ،
ﻭﻧﻔس ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺭﻭﺡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ ﭼﻪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺗﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺭﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻢ
ﻃﺮﺍﺯﻯ ﺑﻴﻦ
ﺗﻮﻗّﻊ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﻘﺎﻡ نَفس
خویش ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺗﻮکُلّ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻮکُلّ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻠﻪ، ولی
ﺩﺭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻪ، ﻗﻞ
ربّ ﺯﺩﻧﻰ
ﻋﻠﻤﺎ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺣﺮﺹ ﻭ
ﻋﺠﻠﻪ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺁﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﻮکُلّ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻣﻞ ﻗﻄﻌﺎ
ﻫﺮ ﺭﺣﻤﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ، ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺠله اﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﺣﻤﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻤﮑﻰ ﺍﺳﺖ
ﺑﺘﺴﺮﻳﻊ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺠله اﻯ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺳﺖ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺪﻫﺪ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﺭﺣﻤﺖ ﺭﺍ،
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺍﻣﺘثاﻝ ﺍﻣﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ،
ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﺍﺩﻋﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺘﺠﺐ ﻟﮑﻢ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺘﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﻀﺮﺭ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﻧﺪ، ﻭ برایش
ﺩﻋﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻀﺮﺭ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺯﺣﻤﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ . ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻋﺎ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ خویش
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﺍﻳّﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺻﺒﻮﺭ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻋﺎﻯ
ﺗﻌﺠﻴﻞ می ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ،
ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
(ﻣﺴّﻨﻰ
ﺍﻟﻀﺮّ)، ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺎﺭﺩ
ﺑﺎﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻳّﻮﺏ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳّﻮﺏ
ﺻﺒﻮﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺣﺎﻝ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺻﺒﺮ برایش
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻘﺶ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻪ ﺁﺏ
ﻋﻘﻞ ﺯﺧﻤﻬﺎیش
ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﺩﻭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ، ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﻬﺸت هاﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﻃﺒﻌﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺠﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﮑﺎﻓﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ،
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﺣﺘّﻰ
ﺍﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭؤﻳﺖ
ﺑﺸﺎﺭﺍﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ
. ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﺎﻟﻰ ﻭﻗﺖ
ﭼﻨﻴﻦ ﻇﻠﻤﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﻋﺎ ﺍﺯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﺴﺘﺠﺎﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺿﻤﻦ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﮕﻨﺎﻩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﺩﻋﺎﻯ ﺍﻭ، ﻭ
ﺍﺯ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎیش
ﻫﻤﻪ ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ، ﺿﻤﻦ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﻓﻮﺭﺍ ﻣﺘﺤﻘﻖ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭ ﻣﺘﺤﻘﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ،
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺑﻴﻦ ﻃﻠﺐ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ، ﺩﻋﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺳؤﺍﻝ ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻟﻔﻈﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻗﺘﻀﺎﻯ ﺣﺎﻝ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺭﺍﻧﺪﻥ ﺩﻋﺎ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺷﺮﻁ ﺣﺎﻝ ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭﻙ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺩﻋﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻣﺨﻔﻰ ﺗﺮﻳﻦ، ولی
ﻣؤثّرﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺣﺎﻝ
ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﻋﺎﻯ ﻟﻔﻈﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ، ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻣﻄﺎﺑﻖﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺷﺨﺺ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻀﺮﺭ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻠﻢ
ﺍﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺷﺨﺺ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻪ ﺍﻭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺩﻋﺎ ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﮐﺴﺐ
ﺣﺎﻝ ﺟﺪﻳﺪ، ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﮑﺎ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻋﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻋﺎپس
ﻃﻤﻊ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻕ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﻓﺺّ
ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ ﮐﺸﻒ، ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺭﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺍﻗﻒ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
چه اﻣﻮﺭﻯ
ﺩﺭﻋﻠﻢ الهی
اﺳﺖ، ﻭچه
ﺮﺣﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻳش
ﺒﺮﺳﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻫﻞ
ﮐﺸﻒ ﺭﺍ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺗﻔﺼﻴﻠﻰ ﺍﺯ
(ﺳﺮّ ﻗﺪﺭ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺍﺯ
ﺭﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺭه ﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ،
ﭼﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻭﻳﮋﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﻤﻪ ﻭﺍﺻﻞ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻘﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﮐﺸﻒ ﺗﻔﺼﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻳﺎﺩ
ﮐﺮﺩ . ﻣﻔﺼّﻞ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﮐﺸﻒ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ ولی
ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻔﺼّﻞ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﺑﭽﻨﺪ ﺩﺳﺘﻪ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﺍﻭﻝ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﻏﺎﺋﻰ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺩﻭﻡ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻧﺖ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ سوﻡ
ﺍﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﻓﻮﺭﻯ،
ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻧﻌﻤﺘﻰ
ﻳﺎ ﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺿﻤﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻗﺪﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺴﻤﺖ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺩﻋﺎ ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﮐﻤﻚ ﺑﺪﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ، ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻟﺪﻧﻰ،
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﮐﻤﻚ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ، ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﺁﻨﻬﺎ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ کُلّ
ﺑﺸﺮ، ﻭ کُلّ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ، ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻋﺼﻮﺭ، ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺟﺎﻣﻊ ﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺍﻫﻞ ﮐﺸﻒ
ﻭ ﺍﺯ ﻋﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻃﻠﺎﻋﺶ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﺭﺃس ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻪ ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺣﮑﻤﺖ (
ﺣﺘّﻰ ﺃﻋﻠﻢ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻕ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻪ
ﺍﻗﺘﻀﺎ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ
ﻭﻟﺒﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﺸﺎﺭﺍﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻳﻦ ﺑﺸﺎﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ
ﺑﮑﻤﻚ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ ﻳﺄس ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﻣﻮﻟﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺷﺨﺼﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻭ ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺎ ﺫﺍﺕ ﻣﺴﺘﻌﺪ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺭؤﻳﺖ ﺣﺎﻝ خویش
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ، ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻔس ﺍﺳﺖ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﻪ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﺁﻳﻨﻪ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺑﻰ ﺃثر ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻣﻨﻌﮑس ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﻢ
ﺳﻨﺨﻴّﺖ ﻭ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﻃﺮﺍﺯﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ، ﺑﺎ
ﺁﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺻﻞ ﻫﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺁﺭﺯﻭ
ﻭ ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮﻭﺍﺻﻞ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺍﺻﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﮔﺮﺩﺩ، ﻃﻠﺐ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻗﻄﻌﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ، ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻏﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺣﺪ
ﺃﮐثر ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ ﺁﺧﺮ حجّ،
ﮐﻪ ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﻭﺍﺟب ﺁﺧﺮحجّ
ﮐﻌبه اﺳﺖ، ﻋﺪم
اﺟﺮﺍﻯ ﺁن
ﺒﺎﻃﻞ ﮐﻨﻨﺪه
ﺘﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻗﺒﻠﻰ حجّ ﺍﺳﺖ
. ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﻯ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺑﺮﺳﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻄﺎﻯ
ﻋﻤﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻬﻢ
ﺯﺩﻥ ﻋﺎﺩﺕ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺍﺻﻞ
ﻋﺮﺷﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ عَدَم
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺳﺘﻮﺭ، ﺧﻄﺎﺋﻰ
ﺩﻟﻴﻞ عَدَم
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﻭ، ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﺗﻮکُلّ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ، ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﮐﺎﻓﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ علیّ
ﺭﻏﻢ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﺴﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺖ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﺳﺖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺣﺼﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮﻭﺵ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﻓﺮﺩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺎ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻡ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻌﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺴﺖ، ﺗﺎ
ﺭﺣﻤﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺸﻴّﺘﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺁﻥ
ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﻭﺣﺘﻰ
بِدای ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻣﻨﻮﻁ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﻮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻴﻦ ﭼﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﭼﻪ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺫﺍﺗﻰ،
ﺑﭽﻪ ﻧﻘﺶ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﺵ ﺑﮑﺠﺎ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﮐثرﺮ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ ﺑﺸﺮ،
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻭﻣﺴﺘﻰ
ﺑﻰﺧﺒﺮﻯﻫﺴﺘﻨﺪ
.

M043

ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﻓﺺّ
یا (نگین ﻧﻮﺣﻰ)
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺃﻫﻞ حقّ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﺑﺎﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻭﻣﻘﻴّﺪ
ﮐﺮﺩﻥ حقّ ﺍﺳﺖ
. ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ غیر
سلوکی ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺘﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ حقّ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺧﺎﺹ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺘﻰﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ،
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎی
ﻔﮑﺮﻯ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺘﻮﺣﻴﺪ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ، ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ حقّ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺎﺭﻯ، ﺣﺘﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﻘﻞ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺸﺮ خواهند
بود ای . ولی
ﺑﺎﺯ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎ سوای ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ را
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺩ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭﺑﺨﻴﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﮕﻴﺮﺩ، ﻫﻢ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﺩﺭﺟﻪ ﮐﻮﺭﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻢ
ﻗﻄﻌﺎ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻟﺬﺍ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ بحقَّ، ﮐﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ، ﻳﺎﺟﺎﻫﻞ
ﻳﺎ ﺑﻰ ﺍﺩﺏ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺟﻬﻞ ﺧﻮﺩ، ﺗﻨﺰﻳﻬﻰ
ﺑﻐﻠﻂ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣثلا
ﺧﺪﺍﺭﺍ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ولی
ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﮐﻪ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﺂﺭاء
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﺯ
ﺑﻰ ﺍﺩﺑﻰ
ﺑﺎﺩﻋﺎﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺳت ﻤﻴﺰﻧﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻋﺮﻓﺎ ﻫﻢ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻨﺰﻳﻬﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﮑﻨﻨﺪ،
ﺟﺴﺎﺭﺕ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ولی
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ، ﻭ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒوﻠﻴﻚ ﻭ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺑﺪﺭﻙ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺮﻳﺤﺎ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭ به
اﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔته اﻧﺪ
. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﭼﻴﺰﻯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻳﻚ
ﻣؤﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﻰ،
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺳﺖ
ﺑﺘﻨﺰﻳﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺰﻧﺪ، ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺴﺒﺘﻰ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻨﮑﺮﺍن ﻨﻴﺰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻘﻂ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﻨﺰﻳﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ، ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻧﻔس ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﺑﺎ ﮐﻤک ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﺑﺘﻨﺰﻳﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻮدﻧﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ، ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻧﺴﺒﺖ
به عقاﻳﺪ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻴﻤﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ
ﻋﺼﺮ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻨﮑﺮ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻣثل
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻘﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﮑﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺭﺍ ﻓﻬﻤﻴﺪه
اﻧﺪ، ﻭ
ﺑﻨﻈﺮﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻮﺩ، ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍ
ﻣﻨﮑﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺑﻨﻈﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻭﻣﺘّﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻊ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﻭﺑﻌﮑس ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ،
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ( ﻣﻠﻔﻮﻇﺎﺕ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ) ﺍﻋﻢ ﺍﺯ
ﺷﺮﻉ ﻭ ﮐﺘﺐ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
کاﻣﻠﺎﻥ، ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﻋﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ، ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﻭ ﺍﺧﺺ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﺍﺯﻋﻮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻭﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﺍﻟﻔﺎﻅ، ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭﻧﺴﺒﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﻢ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﭽﻴﺪه
اﻯ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻇﻮﺍﻫﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻫﻴﭻ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺩﺭ ﻋﻤﻮﻡ ﻭ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺼﻮﺹ ﺁﻥ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻭ ﺑﺎﻃﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺧﺎﺹ، ﻭﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺻﺤﻴﺢ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺍﺧﺺ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻈﺮﺍﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﺧﺺ
ﻭﺧﻴﻠﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ،
ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩی لاﻫﻮت
ﻤﺠﺎﻭﺭ
ﻫﺎﻫﻮت ﻮعَدَم
ﻣﺎ سوﺍی ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺑﻔﺮﺽ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺑﻤﺮﺯ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﮐﺴﺒﻴّﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ و
ذهنی .

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ بنظر
آنان ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ، و ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻧﺴﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ الهی ﮐﻪ
در ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻧﺴﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺮ ﺣﺪّ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣثلا
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺎﺭﻑ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ،
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ،
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ ﭼﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺩﺭ ﺧﻮﺭ ﻓﻬﻢ
ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻃﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ( ﺧﺪﺍ ﺭﻭﺡ
ﻫﺴﺘﻰ) ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﻑ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ (
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ ) ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻣﺒﺪﺃ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ،
ﻭ ﺃﺻﻞ پیدایش
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ (
ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ) ﻭ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍ ﻓﻘﻂ ﺭﻭﺡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻫﺴﺖ . ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻢ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
.

ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ درست ، ﻓﻬﻢ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰکه
ﺍﻳﻦ ﻓﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺷﺮﻁ
ﺁﻧﻬﻢ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻭ ﻟﻴﺎﻗﺖ ﺩﺭﻙ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺑﺮﺗﺮ میباشد. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻟﻴﺎﻗﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ( ﻓﻬﻢ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
با کمک ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
الهی خود ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺣﺴّﻰ
ﺁﻥ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺭﺍ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺁﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﺍ، ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺻﺎﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻧﻪ
ﺟﺰﻣﻰ ﻭ ﺑﺸﮑﻞ
ﺣﺮﻑ ﺁﺧﺮ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﮐﺎﺭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻋﻤﻞ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﺸﺮﻯ ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺑﻴﺎﻥ
(ﺣﺪﻭﺩ) ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭﻫﻤﻴﻦ ﻋﻤﻞ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻘﻴﻴﺪ
ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻗﻴﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﮐﻠّﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻢ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﮑﻞ
ﺣﺪﻭﺩ ﻭ
ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭ ﻗﻄﻌﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﻭﺵ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﭘﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻭ
ﭘﻬﻠﻮﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﮐﻠﺎﻡ،
ﮐﻪ ﺳﺨﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺎﻯ
ﺑﻨﺪ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ، ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ میباشد
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺵ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻟﻔﻈﻰ ﺍﻭﻫﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﮔﺮ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﺯﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻟﻔﻈﻰ، ﺟﺰ
ﻗﺸﻮﺭ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ ﻋﻤﻴﻖ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻤﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻔﻬﻢ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ . پس ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﻭﺩﺭﻙ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺪﺍﺷﺘﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ،
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﮔﺮ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﺮﺽ، ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ، ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺼﻴﺒﺖ ﻇﺎﻫﺮ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺧﻠﺎﺹ ﺷﻮﻳﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻃﻦ ﺑﻴﻨﻰ، ﺩﺭ
ﺧﻮﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ،
ﻭ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﺴﺐ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ، ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﻭﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻬﺮﻩ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﺍﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻣﺬﻫﺒی
ﻘﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻔﻬﻢ ﻣﺎ ﻧﻤﻰ
ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺠﺎﺏ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺿﺨﻴﻢ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻧﻔس ﺭﺍ ﻣﺸﮑﻞ
ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺭﻡ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﮐﺴﺒﻴّﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻭ، ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭﺟﺴﻤﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺁﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭحی هست
. ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ، ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ، ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺃﻧﺎ
ﺍﻟﺤﻖ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢﻗﺎﺋﻢ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣثال
ﺣﻠّﺎﺝ ﺩﺭﺳت
اﺳﺖ، ﻭﻧﻪ حقّ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺣﺎﻃﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣﺎطه
اﻯ ﺑﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺮﺩه اﻯ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ولی
ﻣﺮﺩﻩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﮐﻪ
(ﻣﻦ ﮐﺎﻥ ﺍﻋﻤﻰ، ﻓﻔﻰ
ﺗﻠﻚ ﺍﻋﻤﻰ) . ﭘس ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺰ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ، ﺍﻭﻟﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻤﻰ ﮐﻪ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﻭ
ثاﻧﻴﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻳﺎ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻗﺎﺋﻢ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳفه اﻟﻬﻰ،
ﺿﻤﻦ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺻﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺎﺹ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺬﻫﺒی
ﻮ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺁﺩﻣﻬﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ،
ولی ﺍﻳﻦ
ﺣﻀﺮﺍﺕ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺣﻘﻮﻕ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﺎﻝ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ، ﻭﻭﻗﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺧﻠﻖ
ﺭﺍ، ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺘﻮﺣﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻤﻞ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻓﺎﻳﺪه
اﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ
ﺩﺭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻈﻮﺍﻫﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺷﺮﻉ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺗّﺨﺎﺫ
ﺭﻭﺵ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﻃﻠﺒﻰ ﻳﺎ ﮐﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ، ﻋﻤﻞ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ،
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﺷﺒﻴﻬﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻚ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ خویش
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻤﻞ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻳﻚ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﻭ ﺩﻭﺭتر ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻣثلا
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺩﻫﺎﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺑﺸﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻢ
ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﭘس ﺗﺸﺒﻴﻪ،
ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﻋﻤﻞ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳت ﻮﺷﺮک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎ، ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻞ
ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ
ﺻﺤﻴﺢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ، ( ﺟﻤﻊ
ﺑﻴﻦ ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ) ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺳت ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻳﻚ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻔس ﻭ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﮐﻠّﻰ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺰ، ﺑﺴﺘﻪ
( ﺑﺪﺭﺟﻪ ﮐﻠّﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻓﺮﺩ
ﺍﺯ ﻧﻔس خویش) ﺍﺳﺖﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ، ﺣﺎﻝ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻇﺎﻫﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ولی
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎ
ﻭﻣﺸﮑّﻠﺎﺕ روان
آلوده ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺯ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻔس ،
ﻳﻌﻨﻰ پس از
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ،
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ است. آنهم
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺟﻤﺎﻝ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺪﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺤﻘﺎﻳق اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻗﺎﺋﻢ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ ﺑاشد
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﺑﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮐﺮﻡ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ، ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ نَفس
ﺧﻮﻳش ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
(ﻣﻦ ﻋﺮﻑ ﻧﻔﺴﻪ
ﻋﺮﻑ ﺭبّه )
گفته اﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
ﺳﻨﺮﻳﻬﻢ
ﺁﻳﺎﺗﻨﺎ ﻓﻰ
ﺍﻟﺂﻓﺎﻕ ﻭ ﻓﻰ
ﺍﻧﻔﺴﻬﻢ، ﺣﺘّﻰ
ﻳﺘﺒﻴّﻦ ﺍﻧّﻪ
ﺍﻟﺤﻖ . ﺁﻳﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺁﻳﺪﻫﺎ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻬﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﺒﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺍﺳﺖ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺁﻓﺎﻕ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻔس
ﺨﻮﺩﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺧﻮﺍﺏ ﻭﺣﺪس ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
باشد . ﺩﺭ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻳﺎ
ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ . ﭼﻮﻥ
ﻧﻔس ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، باز ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎ تر ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻋﺎﻟﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ هست . ﻭشاهد
تجلّی قائم ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻫﻢ
حقّ ﺭﺍ ﺩﻳﺪه ، ﻭﻫﻢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ حقّ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺣﻘﻴﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺑﻤﻴﺮﺩ ﺍﺯ
ﺷﺨﺺ ﺟﺰ ﺟﺴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﭼﻮﺏ ﻭ ﺳﻨﮓ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ناسوتی ﺑﻤﻠﮑﻮﺕ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﺪﺍﺷﺖ،
ﺩﺭ چه ﻣﻠﮑﻮﺕ،
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩ . ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺟﺒﺮﻭت اﻭﻝ، ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻣﺮﮒ ﺩﻭﻡ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﻭﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ، ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍﺻﻞ
ﻭﻧﻮﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﻭ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻭﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺟﺎﻯ
ﺍثباﺕ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ
ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﻭ ﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺧﺒﺮﻯ
ﻫﻢ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻭ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺑﮕﻮﻳﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺎﻡ ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ خویش،
ﻭ ﺟﺴﺘﻦ ﻧﻔس ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻗﺪﺭﺗﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﻧﻔس ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﮐﻤﻚ
ﺑﻔﻬﻢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﻢ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻮﺭﺩ (ﻭﻫﻢ)
ﺑﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻋﻮﺍﻡ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺍﻫﺪﺍﻥ
ﺳﺮﺧﻮﺩ ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﺩﺭﻙ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭ ﺫﺍﺗﻰ ﻧﻔس ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺑﺎ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ
ﻭﺗﻮﺭّﻡ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻟﻔﻈﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ .

ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ وشهودی
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﻧﺸﺎﻥ
ﮔﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻭﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺴﺒﻴﺢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺒﻮﻝ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺒﻮﻝ
ﺑﻌﺪﻯ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺟﻠﻮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺎ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻦ ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺳﺮﺷﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻫﻢ
ﻧﻤﺎﺯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﻧﻤﺎﺯﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﻫﺪﻑ . ﺑﺎ ﻧﻤﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍ
ﺭﻓﺖ ولی ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
خویش ﺭﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﺶ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﻌﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻧﻤﺎﺯ (ﻳﺎ ﻧﺎﻣﻮس
وﻧﺎﻡ ﻫﺎ) ﻭﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﮐﺴﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﮑﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻨﺎﺧت
ﺒﺎﻃنی ﺘﺮ ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍ حَقّ
اﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣثلا
ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰﺑﮕﻮﻳﺪ
ﭘس ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﺧﺪﺍ حَقّ
اﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﮐﺎﻓﺮ
ﺑﺎ ﻓﻘﺮ ﻭ ﺩﺭﺩ
ﺷﺪﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ سوﺯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﮒ
ﻭﺑﺤﺮﺍﻥ ﺑﻰ
ﻧﻈﻴﺮ ﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺮﮒ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﻫﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺿﺎﻣﻦ ﺣﻔﻆ ﺁﻥ (
ﻭﺟﻪ ﺭﺑّﻰ)
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ، ﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺯﻯ
ﻟﺎ ﻳﺒﻘﻰ
ﺍﻟّﺎ ﻭﺟﻪ
ﺭﺑّﻚ ﺍﻟﮑﺮﻳﻢ
. ﻭﺟﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ الهی
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﺩﻟﻰ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻭﻝ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻧﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺳﭙس ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ . ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻭﻝ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﻭ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﻳﻦ نَفس
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭﺩﺭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻫﺎ ﻭ ﻫﺮ ﻃﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺖ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺎ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ و ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭ ﺗﻤثیل
ﺑﻌﺪﻯ، ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺨﺎﻃﺐ، ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺑﻴﻨﻰ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻒ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ، ﻓﻤﺎ
ﺭﺑﺤﺖ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻬﻢ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺧﺴﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﺠﺎﺭﺕ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻗﻄﻌﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻫﻢ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻓﺮﺻﺘﻰ ﻣﮑﺮﺭ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﺍﺩ،
ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎی ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﮔﻮشه اﻯ
ﻣﺤﺎﺻﺮه ﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻔﻬﻤﻰ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻨﻰ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﻓﺮﻕ
ﻋﺎﻗﻞ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺑﻰ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺳﺮ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس محمّدﻳﺎﻥ
ﻭ ﻗﺎﺋﻤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺷﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻳﮋﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، که
ﺘﺠﺎﺭﺕ سوﺩ
ﺑﺨﺸﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻔس
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﻓﺮﻭﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﻧﻴﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ، ﺗﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ . ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﻭﮐﻴﻞ
الهی ﻭﻣﻄﻠﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺨﺪﺍ
ﺗﺴﻠﻴم ﻨﺸﺪه
اﻧﺪ ﻭ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺩﻝ ﺑﺎﺧته اﻧﺪ
. ﮐﻪ (ﺍﻟّﺎ
ﺗﺘّﺨﺬﻭﺍ ﻣﻦ
ﺩﻭﻧﻰ ﻭﮐﻴﻠﺎ) . ولی
محمّدﻳﺎﻥ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻣﺸﻤﻮﻝ
ﺍﻳﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﻮﺩ ﻭ
ﺍﻧﻔﻘﻮﺍ ﻣﻤﺎ
ﺟﻌﻠﮑﻢ
ﻣﺴﺘﺨﻠﻔﻴﻦ ﻓﻴﻪ.
ﺩﺭ ﺍﻧﻔﺎﻕ ﻭ
ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺍﺯ(ﻧﻔﻖ)
ﻭ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . که
هرﭼﻪ ﺩﺭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩ سوﺩ
ﺑﺮﺩﻧﺪ، ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻗﺘﻀﺎﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﻣﺼﻠﺤﺖ
ﺑﻴﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ
ﺍﻧﻔﺎﻕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻳﻮﻡ ﻧﺤﺸﺮ
ﺍﻟﻤﺘّﻘﻴﻦ
ﺍﻟﻰ
ﺍﻟﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻓﺪﺍ، ﻭ
ﺷﺎﻧس ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎن
اﮐﻨﻮن ﻮﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ است .

ﺩﻋﻮﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ بحقَّ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﮑﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﻙ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ . ولی
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ ﮔﻔﺘﻦ
ﺩﻋﻮﺕ حقّ، ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺣﻴطه
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻦ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻋﻤﻞ ﺃﻫﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﻋﻠﻢ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻭﻭﺳﻴله
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﺮﻳﺐ ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﺑﺸّﺮﺍﻟﻤﺨﺒّﺘﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺁﺗﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ،
ﻭ ﺑﺨﺒﻂ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﺨﺒّﻂ ﻭ
(ﻮﺍمانده ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ
ﺑﻨﻔس ﺧﻮﺩ، ﻋﮑس
ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻳﺎﻥ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ،
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺍﺭثاﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ ﻭ
ﺑﺮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻭ ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺧﻰ ﻣﻘﺘﺼﺪ
ﻭ ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮ ﻭ
ﺗﻨﺒﻞ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺨﻴﻞ ﺩﺭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺎﺭﻗﻴﻦ
ﻣﺘﻤﺮّﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﻣﻌﻠﻢ ﺧﻮﺩ،
ﻳﺎ ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ
ﺩﻭ ﺭﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺗﻤﺮّﺩ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﻧﮑﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ، ﻭﻧﻴﺰ
ﭼﻪ که کاﻓﺮ
ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘی
ﺒﻬﺘﺮﺍﺯ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ
ﻭﻣﺎﺭﻗﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺟﺰ ﺑﺤﻴﺮﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺫﻫﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﻫﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﮔﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﮐﻮﺭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩد . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺑﺎﺗﻠﺎﻑ ﮐﺸﺎﻧﺪﻧﺪ
. ﻭ ﻫﻢ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺣﻴﺮﺕ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ محمّدﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ،
ﺑﺎﺯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺣﻴﺮﺕ
ﻗﺎﺋﻤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺷﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ، (ربّ
ﺯﺩﻧﻰ ﻓﻴﻚ
ﺗﺤﻴّﺮﺍ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﻮﻟﺎﻧﺎ ﺩﺭ
ﻃﻠﺐ ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﺍﺯ ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻤﺤﺒﻮﺏ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺣﻴﺮﺕ
ﻋﺮﺷﻴﺎﻥ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﮔﻴﺠﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻰ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺑﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ،
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺠﻠﻮﺗﺮﻫﺎ، ﻭﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﻗﺎﻃﺮ ﺩﻭﺭ
ﻣﺪﺍﺭ ﺁﺳﻴﺎﺏ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺑﺴﺘﻪ، ﮔﺎﺭﻯ
ﻃﺎﻏﻮت هاﻯ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐِﺸﻨﺪ، ﻭ
ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺭﺍﻩ
ﭘﻴﻤﺎﺋﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻭ ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ،
ﻭ ﺍﺯ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻓﺮسوﺩﻩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻌبه ﺮﻓته
اﻧﺪ، ﻭلی ﺴﺮ
ﺍﺯ ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻧﺪ چون
ﺻﺎﺣﺒﺨﺎﻧﻪ
ﮐﻌبه
ﺮﺍﻧﺪﻳﺪﻧﺪ .

ﭘس ﻧﺠﺎﺕ،
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻴﻤﻪ
ﺷﺪﻥ، ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﮔﺬﺭﻧﺎمه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﺘﻰ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ، ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ، ﻭ ﺗﻮﻗﻒ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻣثلا
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ، (علیّ
ﺍﻟﻬﻰ) مرتضی ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻇﻠﻢ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭﺣﺘﻰ ﻇﻠﻢ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﻇﻠﻢ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻧﻮﺡ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻃﻠﺐ
ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺨﺸﺶ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﮔﻔﺖ ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﻨﻴﻦﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺑﺎﻋث ﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻧﻪ
ﺑﻨﺪﻩ ﺍﻭ . ﺑﺎﻋث
ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻇﻠﻢ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ ﻭ
(ﺗﺒﺎﺭ خود) که ﺗﺒﺮﺋﻪ
ﻭﻧﻔﺮﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭﻧﺴﻞ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪﺣﺮﻑ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ
ﺩﺭﺳت ﺒﺎﺷﺪ . ﻧﺠﺎﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺭؤﻳﺖ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ کُلّ شیئ
ﻫﺎﻟﻚ، ﺍﻟّﺎ
ﻭﺟﻬﻪ، ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎ
ﺯﺍﻳﻞ ﺷﺪﻧﻰ ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ، ﻣﮕﺮ
ﺷﻬﻮد ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﺸﺮ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺟﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺑﺪی ﺒﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺑﺮﺳﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻫﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺷﻴاء ﻧﻴﺴﺖ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﺑﺪﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﺠﺎب
ﻤﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻳﺎﺑﺪ . ﻭﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ، ﻏﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻋﻈﻤﺖ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺴﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻫﻢ
ﺍﻧﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺑﻌﺪﻡ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺭؤﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﻫﺪﻑ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﻭﻗﻄﻌﺎ
(ﻋﮑس عَدَم
ﻧﻴﺰ ﻭجوﺩ
ﺍﺑﺪﻯ) و
جاودانگی
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺧﺎﺹ خویش ﺍﺳﺖ
. ﭘس ﭼﺮﺍ ﻣﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﮐﻨﻴﻢ
؟ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﺮﺗﻊ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﭽﺮﻳﻢ ؟

M044

ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ در روح است

ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺍﺯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎ، ﭼﻨﺪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . (ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﮑﺎﻧﻰ) ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻭﻳﺎ
(ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﻤّﻰ)
ﮐﻪ ﺍﺯﮐﻤﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﻣﺎ
(ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ)، ﺩﺭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍع ﻴﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ از( ﻓﺼﻞ الفرﺩی)
ﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ
. ﻣثلا ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ ﻳﺎ
(ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ) ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ، ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺠﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌل
ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭﮐﺴﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﮐﺎﻓﻰ، ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺳﻤبوﻟﻴﻚ ﺍﺯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺪﺍﺭﺍﺕ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺳﻴّﺎﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻔﺖ ﺳﻴﺎﺭﻩ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ . ﻫﻔﺖ
ﻣﺪﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻔﺖ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺳﻴّﺎﺭﺍﺕﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻧﺎﻣﮕﺬﺍﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺪﺍﺭﺍت
ثوﺍﺑﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺍﻗﻞ
ﻣﺠﻤﻮعه هائی
ﺷﻤﺴﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﺩﻭﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻋﺮﻓﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺳﺎﺑﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻔﻮس ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻳﻚ
ﻧﻔﺮ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩند ، وﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ،
ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ، ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻢ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ، ﻭﮐﺪﺍﻡ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪه
اﻧﺪ، ﻭﻳﺎ ﭼﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ، ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ،
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﺮﺍﺗﺐ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻓﻠﺎﻙ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻣثلا
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻭ
ﺳﻴّﺎﺭﻩ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﺎ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻳﺎ
ﻣﻨﺰﻟﺘﻰ ﻋﻘلی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻣﺨﺼﻮﺹ می
ﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺩﺭ
ﺳﻴّﺎﺭﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻘﻴﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﺩﻣﻰ
ﺑﻨﺰﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷند . ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﺑﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﺴﻢ، ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﮑﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻳﺎ
ﺟﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﺴﻴّﺎﺭﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻌﻠﻖ
ﺑﺴﺘﺎﺭه اﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﻭﻣﺮﮐﺰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻄلیموس
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ناسوت ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ، ﻳﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ(
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ ﺃﻫﻮ)
ﺭﺍ، ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻓﻠﺎﻙ
می ﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﻫمه
اﻳﻦ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻘﺼﺪ
ﻓﻬﻤﺎﻧﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ،
ﻣﻘﺎﻡ نَبیّ
ﺍﺩﺭﻳس ﺭﺍ
ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﻔﻠﻚ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ برای ،
ﻳﺎ سوّﻣﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﻠﻚ
ﺍﺩﺭﻳﺴﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻧﺠﻮﻡ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﺍﻓﻠﺎﻙﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﻭ
ﻫﻔﺖ ﻓﻠﻚ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻔﺖ ﻓﻠﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻓﻠﻚ
ﺍﺣﻤﺮ ﻭﻓﻠﻚ
ﻣﺸﺘﺮﻯ ﻭ ﻓﻠﻚ
ﮐﻴﻮﺍﻥ ﻭ ﻓﻠﻚ
ﻣﻨﺎﺯﻝ ﻭ ﻓﻠﻚ
ﺍﻃﻠس ﺑﺎ ﻓﻠﻚ
ﺍﻟﺒﺮﻭﺝ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﻠﻚ ﮐﺮﺳﻰ ﻭ
ﻓﻠﻚ ﻋﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺸﻤﺮﺩﻧﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ ﻓﻠﻚ
ﻓﻮﻕ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﻣﺎ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻣﺒﻴّﻦ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﺵ محمّدﻯ،
ﺑﻨﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﻣﻘﺮﺭ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻤثیل ﺑﺎﻓﻠﺎﻙ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﮐﺰﻳّﺖ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻢ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﺳت ﻨﻴﺴﺖ، ﺍﻣﺎ
ﻫﻔﺖ ﻓﻠﻚ ﺗﺤﺖ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻓﻠﻚ ﺯﻫﺮﻩ
ﻭﻓﻠﻚ ﮐﺎﺗﺐ ﻭ
ﻓﻠﻚ ﻗﻤﺮ ﻭﮐُﺮﻩ
ﺃثیر ﻭﮐﺮﻩ
ﻫﻮﺍ ﻭﺳﭙس کره
ﺁﺏ ﻭﮐﺮﻩ ﺧﺎﻙ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﺍﻫﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﻦ
ﻫﻔﺖ ﻓﻠﻚ ﺯﻳﺮ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ، ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺰولی ﻭ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻋﮑس ﺣﺮﮐﺖ
ﺻﻌﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ
ﺧﻮﺩﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺷﺨﺼﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻓﻠﻚ
ﺷﺸﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ سوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻳﻦ ﻓﻠﻚ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺮﻭﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯﻧﻴﺴﺖ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﺎﮐﻰ ﻭناسوتی
ﻭ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻙ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﮐﺘﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

اﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻓﻠﻚ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺩﺭ
ﻭﺳﻂ ﺩﻭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺎلاتر ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ،
ﻗﻄﺐ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻪ
ﺍﺩﺭﻳس
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻤثیل ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺩﺭﻳس ﺭﺍ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﻗﻄﺐ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﺬﺭﮔﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﺎﻡ ﺍﺩﺭﻳس ﻫﻢ
ﺗﻤثیل ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭس ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻭ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ، ﻭ
ﺩﺍﻧﺎﻯ ﺭﺍه
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻘﺪﻳس ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺁﻥ، ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻠﻚ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭ ﺁﻥ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
نیز ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻧﻮﺭ ﺣﻴﺎﺕ . ﻭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻫﻢ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻧﻮﺭ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻤثّل ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻗﻄﺐ کره زمین پیر
کامل سالک ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﺭﺷﺪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳
ﻧﻔﺮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟک وﺍﺻﻞ
ﭼﻨﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﺃﻧﺘﻢ
ﺍﻟﺄﻋﻠﻮﻥ، ﻭﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻌﮑﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻫﻢ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ، ﻭﺣﺪّ
ﺍﮐثر ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ محمّدﻯ،
ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺩﻭ قُرّه ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺨﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ بَدر
مُنیرﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻗﻄﺐ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ،
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ ولی
محمّدﻳﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺧﺪﺍ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺮﺣﺪّ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﻢ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻭ ﺑﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻢ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺣﺸﺮﺍﺕ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻔﻬﻮﻡ ( محمّدﻳﺎﻥ)
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻫﺮﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﭽﻨﺪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ ﮐﻪ
ﺍﻣثاﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻭﻏﺰﺍﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ، ﻭﻳﮑﻰ
ﻫﻢ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ محمّدﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﻦ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎ،
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﻧﺎﻡ
(ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ)
ﻣﻴﺪﻫﻢ، ﻧﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺞ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
محمّدﻳﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻘﺎﺋﻢ، محمّد
ﻫﻢ ﻧﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﺸﻴّﻊ، ﺑﻪ
ﺫﮐﺮ ﻡ ﺡ ﻡ ﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻤﻨﺎﻡ
ﻣﻦ ﺍﺳﺖ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻓﻌﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ است. ولی
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
مهدی ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ نور ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻧﻮﺭ
ﻓﻌﻠﻰ ﻗﺎﺋﻢ، ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ،
ﻭ ﻗﺮﻧﻬﺎ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺭﻭﺵ ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑنور ﺮﺏّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ که
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺷﺨﺺ
ﺣﻀﺮﺕ محمّد
ﺑﻦ ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ،
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺁﻥ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﺎﻧﺪه اﻧﺪ

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻓﻠﻚ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎﻫﻢ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻟﻬﻰ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺪﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺽ ﺧﻄﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﻧﺰﻭﻝ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻣﺴﺦ
ﺷﺪﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻓﻠﺎﻙ ﺗﺤﺖ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ ﮐﻪ
ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻓﻠﻚ
ﺗﺤﺖ ﺍﻟﻘﻤﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﻠﻚ
ﻫﻮﺍ ﻳﺎ هَوَس ،
ﻭﻫﻮﺍﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻓﻠﻚ ﺁﺏ ﻳﺎ
ﺣﻴﺎﺕ ﻧﺒﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﻓﺴﺦ ﻫﺎ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﻠﻚ ﺧﺎﻙ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻣﺎ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻧﻴﺎﻣﺪه اﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻫﻢ
ﺑﻤﻴﻞ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ، که
هماﻥ ﺭﻭﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺑﺪﻯ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﻭ ﻋﻠﻒ
ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻧﻴﺎﻣﺪه
اﻳﻢ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻣﺪه اﻳﻢ ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﻗی
ﺒﻤﺎﻧﻴﻢ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺑﺎ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎی
ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﻪ
ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨﻢ
ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻢ ﺟﻬﻨﻢ ﻭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳّت
ﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻋﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
(ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻌﮑﻢ، ﻟﻦ
ﻳﺘﺮﮐﮑم
ﻮﺍﻋﻤﺎﻟﮑﻢ)
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﻴّﺖ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺑﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ولی
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮند، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﺑﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﮐﺎﺭ
ﺷﮑﻨﻰ ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻳﺎﻓته
اﻧﺪ، ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ، ﮐﻪ
ﺩﻝ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐَﻨﺪه
اﻧﺪ، ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ثرﻭﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺑﺎ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻳﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ولی
ﻣﻊ ﺫﻟﻚ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﮑﺎﻧﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺑﻨﻈﺮ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻓُﺺّ ﺍﺩﺭﻳﺴﻰ،
ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ، ﻣﮑﺎﻧﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ
ﻋﻤﻞ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻋث ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻋﻤﻞ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺴﺎﺯﺩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﺎﻟﻰ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ژنتیک
روحی ﻫﻴﭻ
ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﻋﻤﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺻﺤﻴﺢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺁﻧﻬﻢ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﮑﺎﻧﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻃﻠﺐ ﻋﻠﻢ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ، ﮐﻪ
ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ، ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺟﺰ
ﺣﺠﺎﺏ
ﺍﻓﺰﻭﻧﻰ ﭼﻴﺰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﻔس ،
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ هَوَس
و ﺧﻮﺩ ﺳﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﻠّﻰ کاملان ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﻗﻄﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻧﻪ ﻧﺰﺩ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻳﺎ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻳﺎ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ . ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻭﺷﻬﻮﺩ به ﺩﻝ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻌﺪ
ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﻋﺎﻗﻞ ﺷﻮﻧﺪ
. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻌﻠﻢ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس
ﻭﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ
ﮐﻬﻨﻪ، ﻭ ﺍﺯ ﺭﺩﻩ
ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪﻩ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ نیست . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﻋﻠﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺷﺪﻥ،
ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺣﻴﺮﺕ ﺯﺩﮔﺎﻥ ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺘﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﺁﻣﺪﻩ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻠﮑﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ جتی ﻋﻠﻤﺎ
ﺑﻌﺪﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻳﺎ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺘﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺷﺪﻩ
ﻫﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﻗﻄﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ برتر اﺯ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻇﻬﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ،
ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺳﻠﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻭ ﺗﺤﻘﻖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﺍﺭﺯﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭ ﻋﺎﻟﻴﺘﺮﻳﻦ
ﻭﺻﺎﺣﺐ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻄﻠﻖ (علیّ ﺃعلی)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺑﺸﺮ ﻣﺎ، ﻓﻌﻠﺎ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺟﺰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺯﻳﺮ
ﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﻧﺎﺋﻞ
ﻧﻤﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻓﻘﻂ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
ﻳﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﻯ
و سوشیانس سوم
زردشت و
فارقلیط دوم
مسیح ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺎﺋﻞ ﮔﺮﺩﺩ، ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﺁﻥ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺍﺯﺁﻥ ﭘس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ،
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ نورربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ، عرش ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟﺮﺣﻤﺎﻥ
علیّ ﺍﻟﻌﺮﺵ ﺍﺳﺘﻮﻯ

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻳﺎ ﻫﺮﻳک اﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎن
ﺰﻣﺎﻥ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺵ ﮔﻔﺘﻪ، ﻭ
(ﺭﻔﻌﻨﺎﻩ
ﻣﮑﺎﻧﺎ
ﻋﻠﻴّﺎ)، ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
(ﺍﻧّﻰ ﺟﺎﻋﻞ
ﻓﻰ ﺍﻟﺄﺭﺽ
ﺧﻠﻴﻔﻪ)، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺗﮑﺒّﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ، بحقَّ
ﺗﮑﺒّﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺒّﺮﻯ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺎ حقّ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﺎﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﻠﺎﺋﮑﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﻴﻄﺎﻥ ﮔﻔﺖ،
ﭼﺮﺍ ﺑﻪ ﺁﺩﻡ، ﻣﺨﻠﻮﻗﻰ
ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻡ، ﺳﺠﺪﻩ
ﻧﮑﺮﺩﻯ؟
(ﺍﺳﺘﮑﺒﺮﺕ ﺍﻡ
ﮐﻨﺖ ﻣﻦ
ﺍﻟﻌﺎﻟﻤﻴﻦ؟)
ﺁﻳﺎ ﺑﻨﺎحقّ
ﺗﮑﺒّﺮ ﮐﺮﺩﻯ،
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ بحقَّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﻳﺪﻯ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻠﺎﺋﮑﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﻭﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﻤﻪ راه
ﺳﻠﻮﻙ، ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺎﻝ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻤّﺎﻝ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ ﮐﻪ بحقَّ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻠﺎﻓﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺩﻡ، ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻳﻚ ﻋُﻠﻮّ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺫﺍتی ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳت که ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ بالقوّه
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺎﻧﺴﻰ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﻤّﺖ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺎﻟﻰ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﻭ
ﺫﺍﺗﺎ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺫﺍﺗﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ ﺭﺳﺪ
. ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﺎﻟﻴﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
. ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﻠﻮّ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻋﻠﻮ، و(ألیویشن)
ﺁﻧﻬﺎ ﺫﺍﺗﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ ﻋﻠﻮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻮ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻋﻴﺎﻥ
ثاﺑﺘﻪ، ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ،
ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺫﺍﺗﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ، ﺑﻮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﻧﻴﺎ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳّﺖ، ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ، ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﺴﺐ
ﻧﺸﺪﻩ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩه ﻧﺮﺳﻴﺪه
اﻳﻢ، ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﻭ
ﺳﻨﺨﻴّﺖ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﻫﻢ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻫﻢ
ﻣﻘﺪ س ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭﮐﻤﺎﻟﺎت اﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺋﻢ خویش
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺗﺸﺒّﻪ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﺍﻋﻴﺎﻥ ثاﺑﺘﻪ،
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺻﻞ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ (علیّﺍﻟﻠﻬﻰ
غیر مرتضوی)
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪ ﻭ
ﻋﻠﻮ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻄﻠﻖ دانست . ﺗﺤﻘﻖ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ، ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺎﺯﻝ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻪ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﻗﻄﺐ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺸﻬﻮﺩ
نور ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ، ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻧﺎﺯﻝ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﻣﻌﻨﻰ (ﻣﺎ
ﺷﻤّﺖ ﺭﺍﺋﺤﻪ
ﺍﻟﻮﺟﻮﺩ) ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻋﻴﺎﻥ ثاﺑﺘﻪ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻓﺮﻳﻔﺘﮕﺎﻥ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎﻋﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﻧﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺒﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ . ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺁﻧﻬﻢ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺭﻭﺵ
ﻋﻤﻠﻰ ﺷﻬﻮﺩ
های محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭه اﺵ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻢ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺍﻓﺴﻮس ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺴﻮس ﻭﺣﺴﺮﺕ
ﻭ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪ .

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻋﻴﺎﻥ ثاﺑته
ﻮ ﺑﻤﻌﻨﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮐثرﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﻭ
ﻋﻴﻦ ثاﺑﺖ ﺟﻤﻊ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﺍﺑﻮ ﺳﻌﻴﺪ
ﺧﺮﺍﺯ ﮐﻤﻚ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ،( ﻫﻮ
ﻟﺎﻫﻮ ﻭ ﺍﻧﺖ
ﻟﺎ ﺍﻧﺖ). ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﺮﺍﺩﺵ، ﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ بوده ، ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ
ﻭﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﻫﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭﻣﺘﺸﺒّﻪ
ﺑﺮبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ، ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺮﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋم ﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ، ﻫﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺧﺪﺍﺍﺳﺖ ولی
ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻔﺮض ﻤﺤﺎﻝ، ﺍﮔﺮ
ﺗﺎ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﻣﻮﺟﻮﺩ
ات ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ نمی ﺮﺳﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ
ﻣﻄﻠﻖ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻫﺮ ﻗﺪﻣﻰ ﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﻮﻧﺪ، ﺧﻮﺩ
ﺩﻩ ﻗﺪﻡ ﻋﻘﺐ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰﻧﻴﺰ
ﺟﺎﻯ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻫﻢ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻤﻰ ﺭﺳﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ
ﻋﻈﻤﺖ ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
الهی ﺮﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺍﺩﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻮﻝ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺧﺴﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺧﺰﻳﻨﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ، ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﺮﺯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ
ﻣﺮﺯﺭﺳﻴﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﺍ ﻣﻠﺰﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻴﻢ و
ﺁن ﭽﻨﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﻭ
ﺷﺮﻁ ﻭﺻﻮﻝ
ﺑﺂﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ، ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮن
ﺘﺎ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﭘﻠّﻪ ﻭﻣﺪﺍﺭﺝ
ﺩﺳت ﻨﺪﻫﻨﺪ
ﺻﻌﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺗﺎ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﮑﻨﻴﻢ، ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻢ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻭﻧﺰﻭﻝ ﻣﺴﺦ
ﻭﻓﺴﺦ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﻭﺭﺍﻫﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺍﺯﻟﻰ اﻧّﺎ
ﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻧّﺎ
ﺍﻟﻴﻪ
ﺭﺍﺟﻌﻮﻥ، ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﺑﻴﺦ ﺭیش
ﻣﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻋﻤﻞ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ
ﺩﺳﺖ ﻧﺰﻧﻴﻢ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻣﺴﺦ ﻫﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯﻣﺮﺑﻮﻃﻪ،
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻢ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﺑﻴﻢ، ﻭ ﻫﻢ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺑﺮﻭﻳﻢ .

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺮﺍﺯ
ﺩﺭ ﻓُﺺّ
ﺍﺩﺭﻳﺴﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺟﻤﻊ
ﺍﺿﺪﺍﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭﻝ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﺧﺮ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ . ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺮﺍﺯ، ﮐﻪ
(ﻫﻮ ﻟﺎ ﻫﻮ ﻭ
ﺍﻧﺖ ﻟﺎ ﺍﻧﺖ)
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﻫﻢ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻢ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ، ﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻫﻢ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺟﻤﻊ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ، ﻳﻚ
ﺭﻭﺵ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺭﺍ
ﻳﮑﺠﺎ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺳﻨﺘﺰ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺑﺮﺁﻳﻨﺪ
ﺁﻭﺭﻯ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺫﻫﻦ
ﻭ ﻧﻔس ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻭ ﺍﺿﺪﺍﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺳﺖ ﺩﻫﺪ . ﺁﻧﻮﻗﺖ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ،
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻮﺍﺻﻞ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪ، ﻭ
ﭼﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺗﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻮﺍﺻﻠﺎﻦ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﻫﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻢ ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﺑﺸﮑﻞ ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻭ
ﺳﻨﺘﺰ ﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺎ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺗﺰﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺁﻧﺘﻰ ﺗﺰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗِﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﺁﻧﺘﻰ
ﺗِﺰ ﺁﻥ ﮔﺮﺩﺩ . ﭘس
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺁﻧﺘﻰ ﺗِﺰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس ﻭ
ﺫﻫﻦ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻫﺮ
ﺗﺰ ﻭ ﺁﻧﺘﻰ ﺗﺰ
ﺁﻥ، ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﺘﻰ ﺗﺰ ﺁﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﻚ ﺳﻨﺘﺰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﺳﻨﺘﺰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺫﻫﻦ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﺪﺍﻡ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻨﺘﺰﻫﺎ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﺰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻢ
ﺗﺰﻫﺎ ﻭ ﻫﻢ
ﺁﻧﺘﻰ ﺗﺰﻫﺎ ﻭ
ﻫﻢ ﺳﻨﺘﺰﻫﺎ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻫﺮ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ ﻫﮕﻞ
ﺍﺳﺖ، ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺻﻴﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺳﺖ ﺯﺩ، ﻭ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺳﻴﺪ . پس
ﺟﻤﻊ ﺍﺿﺪﺍﺩ
ﺍﻭﻝ ﻭ ﺁﺧﺮ، ﻳﺎ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺍﺳﺖ، ﻳﻚ
ﺑﺎﺯﻯ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻃﺮﺩ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﺧﺪﺍ،
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻃﺮﺩ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺸﮑﻞ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﺯ
ﺫﻫﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻈﺮ ﺑﻬﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ ﺭﺍ، ﺩﺭﻫﻢ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺧﻞ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ
ﺑﺎﻃﻦ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻔس ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﺧﺪﺍﻳش
ﺮﺍﺩﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥ ناسوﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﻧﻔس ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻝ،
ﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﺸﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﺸﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﻧﻪ
ﭼﺸﻢ ناسوتی ، ﻭﻧﻪ
ﭼﺸﻢ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺑﻠﮑﻪ ﭼﺸﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﭼﺸﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻯ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻟﻮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﺸﻢ ﺟﺴﻤﻰ ﺭﺍ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﺸﻢ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺍﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﻳﺪه
اﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎﻯ
ﭼﺸﻢ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﻢ
ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ، ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻧﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭش ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻓﻌﻠﺎ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
نور ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﻓﻮﻕ
ﻋﺮﺵ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، نه
الله ﻭ ﺍﻟﻪ
ﻣﻄﻠﻖ . ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻔﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺣﻤﺖ
ﺩﺭ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺻﻔﺖ
ﻋﺸﻖ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﺎﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ نوع
فوق ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺮﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ
.

ﻣﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻤﻊ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫم
ﻤﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺫﻫﻦ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺫﻫﻦ ﺻﺤﻨﻪ
ﺑﺎﺯﻯ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻧﻔس ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی می
ﺘﻮﺍﻧﻴﻢ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺖ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻗﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪﻯ، ﺑﻨﺎﻡ
(عدد ﻳﻚ) ﮐﻪ
ﻣثلا ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩ؟ ﺍﺭﻗﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺠﺎ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻴﻚ ﺑﺮﺳﻴﻢ ؟
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻫﻢ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﺠﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ ﻣثلا ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺁﻧﺠﺎ
ﺑﺎﺷﺪ؟ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐثرﺕ ﻣﻠﺤﻮﻅ
ﺳﻄﺢ ناسوتی ﻭ
ﺟﻬﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﺤﻘﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺣﮑﻢ
ﮐثیر ﻭ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﺘﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻫﻴﭻ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ، ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
مُقدّس ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺷﺮﻑ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻮﻋﻴّﺖ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺩ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻋﺪﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺷﺮﻳﻒ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ،
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻫﻴﭻ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭ ﻋﺪﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺣسّ ﮐﻨﻴﻢ؟
ﻭﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﺁﻥ
ﺩﻝ ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ؟
ﮐﻪ ﺑﻰ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺑﮑﻮﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻮﺭ ﺑﻤﺎﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﺰﻧﺪ . ﻭ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺂﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ، ﮐﻪ
بالقوّه
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻗﺒﻠﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺣﺘﻰ حقّ
ﻣﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﺎ
ﺗﺮﻗّﻰ
ﻳﺎﺑﻴﻢ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ؟ ﻭ
ﺑﺸﮑﻢ ﻭ
ﺃﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ولی
ﺑﺎﻟﺎ ﺧﺎﻧﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻣﻐﺰ ﺭﺍ،
ﺧﺎنه اﻯ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ الهی
کرﺩﻩ، ولی
ﺍﻧﺒﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺍﺯ ﮐﺴﺒﻴّﺎﺕ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ ؟
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ خویش
ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺯ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﻭ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﻭ ﺍﺳﻴﺮ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻫﺎﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺳﻴﺮ
ﺟﺒﺮﺫﺍﺗﻰ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﻳﻢ . ﭼﻴﺰﻯ
ﮐﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ جمعی ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﺑﻤﺎ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺫﻫﻦ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﻧﺴﺒﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﮑﻠّﻰ ﻏﻠﻂ ﻣﺴﻤﻮﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
.

ﭘس
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺫﺍﺖ وﮐﻤﺎﻝ روح
ﺍﺳﺖ، ﺍﻋﻢ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ (
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ) ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ (ﻧﺴﺒﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺪﻣﻰ) ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻧﺴﺒﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺪﻣﻰ ﺭﺍ ﺑﺪﻭ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﻳﮑﻰ
ﺁﻧﮑﻪ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻔس ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻳﺎ ﺑﺪﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺑﻰ ﻭ
ﺷﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻴﺮ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻳﻦ ﻧﺴﺒﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺪﻣﻰ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ حقّ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻋﺪﻣﻰ ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ (ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻄﺮﺩ) ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺩﺭ ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﺪﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﻭﻗﺖ
ﺗﺤﻘﻖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻨﻬﺎ (ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﮑﺴﺐ)ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﻟﺂﻥ ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻭ
ﻏﻴﺮﻣﺘﺤﻘّﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺑﻌﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺪﻣﻰ ﻭ ﻧﺴﺒﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭ ﺗﺤﻘﻖ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺁﻥ، ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺗّﮑاء ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﺣﺘﻰ حقّ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻭﺳﻴله
ای ﺒﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ ﺍﺳﺖ
. ولی
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ، ﺑﺎﻋث
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺻﻌﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ (
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ عَدَم
ﻣﻄﻠﻖ) ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻳﻚ
ﻋﺪﻣﻰ ﺭﺍ
ﻗﺎﺋل ﺒﺎﺷﻴﻢ،
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﺷﮑﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩی ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﻨﻰ عَدَم
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻋﺪﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﺪ
ﻫﻤﻄﺮﺍﺯ خویش،
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ حقّ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎ ﺍﻋﻢ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭاﻘﻌﻰ ﻭ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻗﻴﺎس ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ ﻋﺪﻣﻰ
ﻭ ﻫﻴﭻ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍﻫﻢ ﺧﺪﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻳﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭﺳﺎﻳﻪ
ﺧﺪﺍ، ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻗﻴﺎس ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﻴﭻ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻭﺻف
ﭽﻄﻮﺭ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ، ﻭ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ؟ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ
ﮐﻨﻴﻢ ؟ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ تقرّب
ﺑﻌﺪﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺯﻝ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ، ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺒﻞ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺒّﺮ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭ عَدَم ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻧﺠﺴﺘﻦ ﮐﻤﺎﻝ،
ﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺩ ﺁﻟﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﻬﻨﻢ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻟﻐﺖ
ﻟﻔﻈﻰ ﻟﺎﺗﻴﻦ
ﻳﻮﻧﺎنی ﺠﻬﺎﻧﻮﻡ،
ﮐﻪ در ﺗﻮﺭﺍﺕ
گوهانوم
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﺍﺻﻞ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﮐﻴﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺍﺯﻟﻰ ﻣﻘﺮﺭ
ﺷﺪﻩ . ﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﭼﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ،
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺁﻥﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺭﻓﻊ
ﻧﻮﺍﻗﺺ ﻭ ﻋﻠﻞ
ﻋﺪﻣﻰ، ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﺪﻣﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ بالقوّه
ﻭ ﺧﺪﺍیش ﺑﺮﺳﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺑﺮﻓﻊ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، پس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺭﺩ ﺑﻠﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺒﺘﻠﺎ
ﺷﻮﺩ . ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺭﻓﻊ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻓﻮﺯﮔﻰ
ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﮑﻤﻴﻞ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺳﺮ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻘﺺ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺭﻓﻊ
ﻧﻮﺍﻗﺺ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎ، ﺑﺘﻠﺎﺵ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﺭﻓﻮﺯﮔﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻓﻮﺯﮔﻰ
ﻣﺤﺼّﻞ ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻭﺩ
ﺷﺪ ﺩﺭ ﮐﻠﺎس ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﺑﺸﺮ
ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻣﻠﺎﺋکه
اﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﺴخ هاﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﻧﺴﺦ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﮑﻤﻴﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﺸﺪه
اﻧﺪ . ﻟﺬﺍ ﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻤﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﻚ
ﻧﺴﺦ ﻋﻘﺐ ﺗﺮﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﻣثلا ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴاﻨﻰ
ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺳﺖ
ﺑﻨﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮﻯ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺴﺦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﺠﺪﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺎﺯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺒﺸﺮﻳّﺖ
ﻗﺪﻡ ﮔﺬﺍﺭﺩ، ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﻰ
ﺑﺒﺮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺎﻳن غاﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻓﻬﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ، ﺑﺰﻭﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﮔﺮﺩﺩ، ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﺑﻪ
ﺁﻥ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ، ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﻭ ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺑﻰ ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻫﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺷﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﺧﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﻓﺺّ
ﺍﺩﺭﻳﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ (ﻋﺎﻟﻰ
ﺑﺎﻟﺬﺍﺕ)، ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﻤﻊ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ستایش
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﻋﺮﻑ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺷﺮﻉ، ﻭ
ﭼﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﺮﻑ ﻭ ﺷﺮﻉ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ،نسبت
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
عدﻣﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻓﻘﻂ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺎﻗﺺ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﺳﻤﺎء
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﻭ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﻭﭘﻮﭼﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻝ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ . ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ، ﺧﻮﺩ
ﺑﭽﻨﺪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺫﺍﺗﺎ
ﻋﺪﻣﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ حقّ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﺸﺮ . ولی ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺷﺮ ﻭﻣﺬﻣﻮﻡ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺫﺍﺗﺎ
ﻋﺪﻣﻰﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﺬﺕﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺒّﺮ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘط ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺑﺮ ﻤﻴﺒﺎﺷند
. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﺪ، ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﻚ
ﺑﺠﻮﻳﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﭘس ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺩﺭ ﻋﺮﻑ ﻫﻢ
ﻓﻘﻂ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﺳﻴﺐ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﺎ ﻋﺮﻓﻰ
ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، ﺍﻣﺮﻯ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻫﺮﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺫﺍﺗﺎ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ، ﻫﻢ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩ . ولی
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺸﻮﻕ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺧﻄﺎ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭘس ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺮ
ﺻﻔﺘﻰ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺍﺳﺖ، ولی ﺩﺭ
ﺳﻄح ﻋﻘﻞ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ حقّ،
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ تَقذُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻘﻞ، ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘل کلّی ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻭﺻﻒ ﻋﺎﻟﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺫﺍﺗﻰ
که ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﺑﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻧﻴﺴﺖ که
در کامل نیز
باشد. ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺮﻑ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﻉ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻧﻪ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺒﺮﺗﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﺟﻤﻊ
ﻭﺩﺭ ﻋﻴﻦ
ثاﺑﺘﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﺪﻣﻰ
ﻭﻧﻘﺼﻬﺎ ﺍﺳﺖ،
که ﺸﺎﻳﺴته
ﺘﺠﻠّﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻮ
ﻭﻟﺎ ﻫﻮ، ﺍﻧﺖ
ﻭﻟﺎ ﺍﻧﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ ﺟﺒﺮﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻠﺎﺹ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﻭ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ، ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺮ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺳﻴﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻣﺸﮑﻞ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﻋﺪﻣﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺷﺪﻩ،
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺑﻦ ﻗُﺴّﻰ
ﻳﺎﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺮ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺍﺳﻢ، ﺩﻟﺎﻟﺖ
ﺑﺮﺫﺍﺕ ﺁﻥ
ﺍﺳﻢ، ﻭ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﮐﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺁﻥ
ﺍﺳﻢ ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺍﺳﻤﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻟﺎﻟﺖ ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
أسماء ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﭘس ﻳﻚ ﺻﻔﺖ
ﻣﺬﻣﻮﻡ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﻭﺗﺎﺑﻊ ﻭ
ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺳﻢ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﺻﻔﺖ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺧﺎﺹ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺗﻰ
ﺑﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﻗُﺴّﻰ ﻫﻢ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻗﺴّﻰ أسماء
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐثیر
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﺳﻢ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺏ ﻭﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻚ ﻓﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺑﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻫﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ
ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﺳﻢ
(ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ)
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺃﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻫﺮ
ﺍﺳﻢ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻔﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺑﺮﺁﻳﻨﺪﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺻﻔﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺷﮑﻞ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﮐسی
ﺪﺍﺷﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺻﻔﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺻﻔﺖ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻳﻚ ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ، ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ، ﻓﺪﺍﻯ
ﺭﺣﻤﺖ ﺻﻔﺖ
ﺍﺻﻠﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺻﻔﺖ ﻋﻘﻞ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﺻﻔﺖ
ﻋﺸﻖ ﮔﺮﺩﺩ . پس ﺭﺍﻩ
ﺣﻞ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻯ
ﻗﺴّﻰ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﻣﺸﮑﻞ
ﺭﺍ ﺣﻞ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ﻧﻴﺰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻫﻢ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ثاﺑﺖ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﻧﻴﻚ ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ، ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﻓﺮﺩ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ،
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﻠﺐ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺫﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮔﺶ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺍﺭﺩ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺑﺮ ﻭ
ﻣﺴﺦ ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺻﻔﺖ
ﺣﺮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثال ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺻﻔﺖ ﺣﺮﺹ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭﻧﺪﮔﻰ ﻭﺳﮓ
ﺻﻔﺘﻰ، پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺻﺎﺣﺒﺶ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ ﺳﮓ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﻫﻢ ﺳﻨﺦ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺗﺶ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻋﻤﺎﻝ) ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﺎﻥ (ﺁﺏ دنبال
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺟﺴﺘﻦ است)
.

ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﻧﺰﺍﻉ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ
ﮐﺸﻴﺪﻳﻢ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻳﺎ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻴﻄﺎﻥ، ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺭﺍ سوﮊه
اﻯ ﺧﺪﺍ ﮔﻮﻧﻪ،
ﭼﻮﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﺳﻤﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﮐﻨﻢ،
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺑﮕﻴﺮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻦ ﻋﻘﻞ ﻣﺎ
ﺍﻋﻢ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ ﻭﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ، ﻳﺎ ﮐﻤﻚ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﻧﻴّﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﻌﻘّﻠﺎﺕ
ﻭ ﺑﺎﺯﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻃﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﻭ
ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺮﻣﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﻨﻴﻢ،
ﭼﻪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﭼﻪ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ . ﺁﻧﻬﻢ
ﻃﺮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺭﺍﻫﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ،
ﻭﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻭﺗثبیت ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭعَدَم ﺗﻠﺎﺵ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ،
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻧﺒﺎﺗﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺁﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
.

ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻕ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ، با
ﺑﺮﺗﺮی ﻮ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﻴﺒﺎﺑﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺑﺎ
ﺗﻮﻃئه ها ﻭ
ﺍﮐﺎﺫﻳﺐ ﻭ ﻣﺨﻔﻰ
ﮐﺎﺭﻳﻬﺎ
ﻭﺗﺎﮐﺘﻴﻚ
ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻫﺪﻓﻬﺎ ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ،
ﻭﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻣﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺘﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﺮﺗﻰ ﻭ
ثرﻭﺗﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ برﺳﺎﻧﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﻰ ﺑﺮ
ﺣﺴب اﺳﺘﺤﻘﺎﻕ،
ﻭ ﺑﻄﻮﺭﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ
ﺗﺮﻗﻰ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺭﺍ ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﺮﻗﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﺟﻤﻊ
ﺷﺪﻥ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻣﻪ ﻭ ﮐﺎﻓﻴﻪ،
ﻭ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺎﻧﻌﻪ ﻭ ﺩﺍﻓﻌﻪ
ﻭﻣﺬﻣﻮﻡ ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﻀﺎﻭﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻓﺮﺩ، ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮ ﻭ
ﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﺎ، ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻝ ﻭ
ﻧﻴّﺎﺕ ﻣﺎ
ﻣﻄﻠّﻊ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭ ﺭﻳﺎﺳﺘﻬﺎ ﻭ
ﺗﺴﻠﻂ ﻫﺎ، ﺷﺮﻁ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﺴﻨﻪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺻﻞ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻴﻚ ﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣسّ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ ﺳﻠﻄﻪ
ﺟﻮﺋﻰ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﺮﻭه ﻫﺎ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ، ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﺮﻗﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺒﺎﻧﻰ
ﻫﺎ ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ
ﻫﺎ ﻭﺧﻴﺎﻧﺖ
ﭘﻴﺸﮕﻰ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻈﺎﻳﺮ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻋﺎﻣﻞ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﺮﻗّﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻏﻠﺐ
ﻫﻢ
ﺩﻭﭼﺎﺭﺳﺮﮐﻮﺑﻰ
ﻭ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺧﻴﻠﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺪﺕ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺧﻄﺮ
ﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﻳﺎ پیدایش
ﺻﻔﺎﺕ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺯﺑﺎﻥ، ﻭ
ﻟﺬﺗﻴﮑﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ
ﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺧﺮﻭﻯ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺎﻯ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺩ حقّ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ، ﻭ هر
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﻘّﺶ ﻣﻌﺰﻭﻝ
ﻭﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺑﺎﻳﻦ ﻓﻬﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﺑﮑﺎﺭﻯ
ﻗﻠّﺎﺑﻰ ﻭﻧﺎحقّ
ﺩﺭ ﺗﺮﻗﻰ
ﺟﻮﺋﻰ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻧﺰﻧﻴﻢ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﺮﻗﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺑس ﮐﻪ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻮﺑﻪ
ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭﻳچه اﻯ
ﺍﺑﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﺯ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ حقّ
ﺭﻭﺵ محمّدﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﺟﺒﺮ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺮﻑ ﺍﻟﻤﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻤﮑﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺳﺒﺎب ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻫﻤﻪ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﻨﻴﻢ
.

M045

ما کجا
وخلیل الله کجا؟

ﺧﻠﻴﻞ
ﺍﻟﻠﻪ ﻟﻘﺐ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺳﺖ
ﻭﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﻴﻦ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ، ﻭنیز
بمعنی ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ، ﻭیا
کسی که (ﺗﻚ
ﺧﺎﻝ)
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ، ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺃﺏ ﺭﻫﻨﻤﺎ، ﻭ
ﭘﺪﺭ ﺍﻭﻡ
ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺩﻫﻨﺪﻩ، ﻭ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﭘﺎﻙ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻭ(ﺗﻴﺰﺍﺑﻰ)
ناب ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺗﺶ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﮔﻠﺰﺍﺭ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺁﺗﺶ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻧﻴﺎ،
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﻪ
ﺍﻟﻘﺎب اﻟﻬﻰ . ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻧﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ و ﺷیعه
که عنوانی ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎﻓﺖ
. ﻭﻋﻨﻮﺍﻥ
ﭘﺪﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻟﻐﻮﻯ
ﺧﻠﻴﻞ، ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺗﺨﻠﻞ ﻭ ﺧﻠﺎﻝ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﻓﺘﻦ، ﺩﻭ
ﭼﻴﺰ ﺩﺭ ﻫﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺨﻠﻞ ﻭﻧﻔﻮﺫ
ﺭﻧﮕﻰ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﺭﻧﮕﻴﻦ، ﻳﺎ
ﻧﻔﻮﺫ ﺍﻋﺮﺍﺽ
ﺩﺭ ﺟﻮﻫﺮ، ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻔﻮﺫ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﻣﮑﺎﻥ . ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، (ﺣﻠﻮﻝ)
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻔﻮﺫﻯ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ، ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺴﻠﻴم ﺒﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﻦﻭﺭﺯﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺣﻨﻴﻒ، ﻭ
ﭘﺎﻙ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
بوده است . ﮔﺮﭼﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ثاﺑﺖ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ بشری
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﺩﺭ
ﺳﻴﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدی
ﺘﺎﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﺋﻴﻞ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺭﻭﺡ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﺭﺟﻌت
ﺒﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻋﺎﻗﺒت
ﺪﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺧﻮاﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻯﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺑﺠﻬﺎﻥ نوع
فوق بشری ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺠﺪﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ، ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻣﺮﮒ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺟﻮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﺍﺭﺩ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺭجعت ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔت
هزﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ، ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ چهارم
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﮔﺬﺭﻯ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﺠﻬﺎﻥ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎی
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﻠﺐ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﻓﺺّ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺻﻔﺖ ﻭ ﺣﮑﻢ
ﻭ ﻳﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪی ﺒﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﻃﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻇﺎﻫﺮ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﺻﻔﺘﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﻧﻮ، ﮐﻪ
ﻭﺍﺻﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺤﻘﻖ ناسوتی ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻳﺎﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ حقّ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎت ﻮ
ﻣﺤﺪثاﺕ جدید ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ﺭﺍ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺤث ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﮐﺮﺩه
اﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻣﻪ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻣﺮﺣله اﻯ، ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻴﻄﺎنی اﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ بالقوّه
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ حقّ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻃﺮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻳﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻞ ﻓﺮﺩﻯ، ﻳﻚ
ﻇﻬﻮﺭ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﻧﺎﻗﺼﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ بالقوّه
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺩ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ، ﺫﺍﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺗﻮﺍﻧﺴته
اﻧﺪ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻙ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﺻﻌﻮﺩ ﻭتقرّب ﺍﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺰولی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﺎﻗﺺ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺣﻠﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺧﻠﻴﻞ تاریخی ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ،
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻨﻮﻋﻰ
ﺣﻠﻮﻝ ﻭ تقرّب
ﻭ ﺗﺨﻠﻞ ﻭ
ﻧﻔﻮﺫ ﻭﺟﻮﺩﻯ،
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳن
هماﻧﻰ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ .

ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﺴﺒﻰ ﻣﺬﻣﻮﻡ،
ﺍﮔﺮ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
حقّ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻫﺎ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎﺯﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺬﻣﻮﻡ،
ﺧﻮﺩ مُقدّس
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻇﺮﻑ
ﻇﻬﻮﺭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺑﺪﻧﻬﺎی نوعی ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﻃﻦ ﺍﻳﻦ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
وتولد ﻭ ﻇﺮﻑ
ﺑﺪﻧﻰ ﺁﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﻃﻦ ﺁﻥ ﻇﺮﻑ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺎﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ ﺑﻪ
ﺁﻥ ﻇﺮﻑ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻓﺮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ ﺣﻘّﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺑﻪ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻃﻠﺐ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ ﮐﻪ پس
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺧﻠﻴﻞ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ،
ﻭ ﻫﺮ ﺧﻠﻴﻞ
ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ محمّدﻯ،
که ﺒﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺷیعه
ﻤﺤﻤﺪ، ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎن
ﺸﻌﺎﻉ ﺍﻭ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺟﺰ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﻏﻴﺮﻋﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ، ﻭ
ﻧﻔﻮﺫ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی ﻧﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﺤﺖ
ﺍﻟﻠﻔﻈﻰ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺤﺮﻓﻰ
ﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺭؤﻳﺖ حقّ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻢ ﭼﺸﻢ ﻭ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ، ﻭ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﺍﻯ حقّ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺩﺭ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ،
ﺁﻧﮑﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ، ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺩ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻓﺮﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﮐﻤﻚ
ﺑﻔﻬﻢ ﻭ ﺳﻤﻊ ﻭ
ﺑﺼﺮ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ حقّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻣﻌﺼﻴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎن
ﺪﺭ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﻣﻘﺼﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﺎ، ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻴﺎﻥ
ﺧﻠﻴﻞ ﺍﻟﻠﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺣﺪﻳث
ﻗﺪﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، (ﻟﺎ
ﻳﺰﺍﻝ ﺍﻟﻌﺒﺪ
ﻳﺘﻘﺮّﺏ ﺍﻟﻰ
ﺑﺎﻟﻨﻮﺍﻓﻞ، ﺣﺘّﻰ
ﺍﺣﺒّﻪ، ﻓﺎﺫﺍ
ﺍﺣﺒﺒﺘﻪ، ﮐﻨﺖ
ﺳﻤﻌﻪ ﻭ ﺑﺼﺮﻩ( ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﻧﺨﺴﺖ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺳﭙس
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ حقّ
ﺩﺭ ﺁﻳﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻧﻔس ﻭﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﺎ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺁﻥ،
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ، ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻟﻘﺐ
ﺧﻠﻴﻞ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ
ﺧﺪﺍ، ﻳﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺨﻠﻞ ﻭ
ﻧﻔﻮﺫ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺬﻣﻮﻡ ﺩﻝ
ﺑﺒﻨﺪﻳﻢ، ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ
ﻧﮑﺮﺩه اﻳﻢ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ محمّدﻳﺎﻥ،
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ هست.
ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ با هم ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺍﻳﻦ
ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣثلا ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻭﺧﻮﺩ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺑﺎ ﮐﺸﺶ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻳﻚ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺎ ﺗﺰکیه
اﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ، ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ، ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺎﺯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﺴﺘﻴﻢﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ، ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ . ﻧﻪ
ﻣثلا ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺟﺪﻳﺪ . ﭼﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻘﺪمه
اﻯ ﺫﻫﻨﻰ، ﺑﻔﻬﻢ
ﻣﻄﻠﺐ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺟﺪﻳﺪ،
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﭼﻨﺎن
ﺗﺼﺮﻑ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻓﻬﻤﺎﻧﺪﻥ
ﻣﻄﻠﺐ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﺮﻑ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﻭﮐﺸﺶ
ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺳﻤﭙﺎثی ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﻴﻢ،
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺑﻬاء ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻮﻳﻢ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻋﺘﺮﺍﺽ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻏﺰﺍلی
گفته ﺍﺳﺖ، ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻈﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﻏﺰّﺍﻟﻰ
ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻨﻈﻮﺭﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺳﻴﺮ
ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ، ﻭ
ﺳﻴﺮ ﺍﻧﻔﺴﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺻﻞ، ﻣﻴﺴّﺮﻧﻴﺴﺖ
. ﻣﮕﺮ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺳﻴﺮ ﺍﻧﻔس ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺎﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ . ﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﺭﺍ می ﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻴﺮ ﺍﻧﻔﺴﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭ (ﺍﻧﻄﻮﺍء ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ)، ﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺟﺴﺘﺠﻮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺁﻓﺎﻗﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺳﻴﺮ ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ خویش
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ بحقَّ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺳﻴﺮ
ﺁﻓﺎﻗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭاﺻﻠﺎﻥ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﭘﺎﻙ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ حقّ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺣﻴﻮﺍن ﺒﺸﺮﻯ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻴﺮ ﺍﻧﻔس ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺑﻌﺪ ﺑﺴﻴﺮ
ﺁﻓﺎق ﺪﻧﻴﺎ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺴﻴﺮ ﺁﻓﺎﻕ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ اقدام
کنند ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ حقّ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭحجّ
ﺍﮐﺒﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳل
اﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻭ
ﺗﺒﻴﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﻔﻬﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﺪﺭﺕ ﺁﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻏﻠﻂ ﻳﺎ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﺸﺶ
ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮﻣﺸﺘﺎق
ﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﺮﺍﻩ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﻣﻤﻨﻮﻉ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺳﭙس ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ شهود
مراتب ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ،
ﻭﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ (
ﺣﺘّﻰ ﺍﻋﻠﻢ) ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺷﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ، ﺩﺭﻣﻌﺎﺭﺿﻪ
ﺑﺎ ﻏﺰﺍﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﻭﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻗﻰ ﻭ
ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻐﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻯ
ﺩﺭ ﺭﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﻓﺺّ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺄﻟﻮﻩ
ﻳﺎ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﮔﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﺍﻟﻪ ﻭ ﺧﺎﻟﻖ
ﻣﺨﻠﻮﻕﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ نه
ﺒﺎﺷﻴاء ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﭘﺎﻙ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﻑ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻋﻤﻠﺎ ﺻﺤﻴﺢ
ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻣﺮﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﺯ
ﻧﺎﻇﺮ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﻣﺘﺨﺼﺺ
ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺪﺭﺗﻰ ﺷﺒﻪ
ﻣﺤﺎﻝ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺯ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ،
ﻣثلا
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻐﺰ ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ، ﺟﺎﻯ
ﺗﻌﺠّﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺴﺖ، ولی
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ،
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﺿﻤﻨﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﻭ
ﻳﻘﻴﻦ ﻋﻠﻤﻰ، ﻧﻪ
ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻭ ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﺪﺍ ، که
ﻫﻨﻮﺯ ﻳﻘﻴﻨﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ حقّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻰ
ﮔﻴﺮﻧﺪ . که
ﺒﻐﻠﻂ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻈﺮﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖ، ولی
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻭﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺧﺎص ﻤﻌﺪﻭﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻨﺘﻈﺮی
آخوند ﺪﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻧﺪ ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ
. ولی ﺍﻳﻦ
ﺣﻀﺮﺍﺕ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻭ
ﺗﺪﺭیس ﻭ
ﺗﺄﻟﻴﻒ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻣؤﺳﺴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺧﻴﺮﻳﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻈﺮ ﻭ
ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺗﺼﺮﻑ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻭ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺧﻠﻔﺎﻯ بحقَّ
بوده و
ﺍﻭﻟﻴﺎی
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ بحقَّ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩ . ﺳﻴﺮ
ﺁﻓﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻤﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ ﺳﻴﺮ
ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﻋﻠﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻧﻰ که ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻋﻠﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻳﻘﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭﻓﮑﺮ
ﻭﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺩﻟﻴﻞ ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻭﻣﺪﺭﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﻌﻘﻠﻰ ﮐﺎﻣﻞ تنها
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﻭﺍﻧﻔﺴﻰ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . و(ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺧﺪﺍ) ﺍﺷﻴاء
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﭼﻮﻥ
ﺁﺩﻡ ﺍﻓﺴﺎنه اﻯ،
ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻴﺮ ﺍﻓﺎﻕ ﻭ
ﺃﻧﻔس ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ، ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ،
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﺎن ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻯ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ، مانند
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﻯ
ﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺄﻟﻮﻩ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ، بوده ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﻟﻴلی ﺸﻬﻮﺩﻯ
باشند ﻭﻧﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ . تا ﮐﻪ
ﺩﻟﺎﻟﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻭ ﺩﺳﺖ ﮔﻴﺮ ﺭﻫﺮﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
باﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ از
قائم ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻣﺎﻣﺖ
ﺯﻣﺎﻥ سالکان ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺼﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ حَسَنی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺑﺎﺯ (ﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺑﺪﻳﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ مطلق ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺃﻫﻮ، ﻳﺎ (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻮ) ﻧﻴﺴﺖ
و ﻳﺎ الله ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮی
ﺒﺎﻟﻮﻫﻴّﺘﻰ
ﻭﺍﺟﺐ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻫﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، ﻳﺎ
حجّ ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ، ﮐﻪ ﻭﺻﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ
ﺟﺒﺮﻳﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ، ﻭﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّد
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩﺷﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ زنده ﺯﻣﺎﻥ،
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﺑﺴﻮﻯ ﺯﻭﺍﻝ
ﺍﺯ ﺻﺤﻨﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
زائل میگردند.
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧﻈﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ،
ﻭ ﺑﻤﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﻘﻴﻦ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﺠﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭﻣﮑﺮﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ بشرﻯ
ﻣﺠﺪﺩ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ زنده
عصر ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ . ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﻣﻮﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺳﻴﺮ ﺍﻧﻔﺴﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
( اُمّی ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺍﻭﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ) ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍلهی کاﻓﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﺎﻥ، ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺃﻣﺮ ﻭﻧﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺳﻴﺮ
ﺃﻧﻔس ﻭ ﺁﻓﺎﻕ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺨﺶ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ،
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ، ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺳّﻞ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻣﺮﮔﺸﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪه اﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣُﺮﺩه
اﻯ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻭﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺎﺣﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻭﺯ
ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﮐﻮﭼﮑﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺣَﺴَﻨﻰ
ﺁﻓﺮﻳﺪه
میشود . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﻴﺒﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺑﺮؤﻳﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯآفرید.
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺷﻬﻮﺩ رؤیائی
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻨﺎﻣﻬﺎﻯ ولایت
محمّدﻯ، ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ، ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ و
ملکوتی ﺩﺭﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ روح
پس از مرگ قبل
از مرگ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺑﺘﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺡ
ﺷﺨﺺ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﻠﻢ ﺭﺍ
ﺣﺠﺎﺏ ﺍﻋﻈﻢ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﺍﻳﻦﺷﻨﺎﺧت
ها ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻴﻘﻴﻦ
ﺑﺮﺗﺮ حقّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﻢ
ﺍﻋﻈﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ میسّر
نوع بشری ﻭﻫﻤﺎﻥ
حجّ ﺍﮐﺒﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حَجّ
کعبه ﻓﺮﻣﻮﺩ، (
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻮﺑﺖ حَجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻤﺎ
ﺍﺳﺖ ). ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ حَجّ
کعبه تنها یک نمایش
ﺗﻤثیلی
ﻭﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
عامیانه از ﻣﺮﺍﺣﻞ
حَجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎﻡ عبادات
و اعمال قشری
و غیر سلوکی نیزﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮﺷﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﻴﺸو
ﺘﺮ ﺁﻧﻬﺎ، ﺷﺮﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎﻡ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ سالک
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﺮﻙ
ﺟﺎﻫﻠﻴّﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻢ را
دارند . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷند، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ، ﺳﻨﺮﻳﻬﻢ
ﻓﻰ ﺍﻟﺂﻓﺎﻕ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻓﻘﻬﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍضاﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ (ﻭ ﻓﻰ
ﺍﻧﻔﺴﻬﻢ) ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ بشری ﺍﺳﺖ،
ﺗﺎ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﮐﺸﻒ ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی و
تمام انواع
دیگر ﺪﺭﮐﻨﺎﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ باقی ﺧﻮﺍﻫند
ﺑﻮﺩ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺍﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ، ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺠﻠّﻰ حقّ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺨﺖ ﺑﺼﻮﺭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺭ ناسوﺕ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی موقّت
اﻟﻬﻰ ﺑﻴﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﻭ اگر
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩﻯ وسیله
الهی خود ﻧکند
ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺟﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﺨﻮاﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻣﮕﺮ بصورت
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﺻﻮﺭت اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭ ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ است . ﭼﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺤﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘّﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﭘس
ﺍﻭﺭﺍﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ او ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻈﺮ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺩﻳﺪﺍﺭﺷﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ نیست . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻧﻈﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻬﺮ ﻣﺨﻠﻮﻗﻰ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﻧﺒﺎﺗﻰ ﻳﺎ
ﺣﻴﻮﺍﺗﻰ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ برای ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑاشد
. ﻭﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ کاملان
الهی ﺳﻴﺮ
ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴﺘﻰ،
ﺳﻴﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
أنفسی ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﺠﻠّﻰ
هر موجودی
تجسّم مادی ﻳﻚ
ﺻﻔﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻭﻟﻮ
ﺑﻄﻮﺭﮐﻠّﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ، ﻭﺩﺭ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺤﺎﻓﻈﻪ ﻧبودهﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ خاصّ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ربّ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻳﺎ
ربّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
. ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺍﺷﺨﺎص از ﻧﻈﺮکردن
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﮐﻤﻚ
ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﭼﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻳﺎ
ﭼﻘﺪﺭ با ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ است . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ هر
کسﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﭽﻨﺪﻳﻦ
ﺷﮑﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ.ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ شنونده
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺗﺮس ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﺗﺮﺳﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺳﮑﻮﺕ ﻫﺴﺖ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻧﻘﺶ
ﺣﺎﻓﻈﻪ سالک ﺭﺍ
ﺍﻳﻔﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
معرفی پیر
کامل ﺣﺎﻓﻈﻪ سالک
از ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻤﻚ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺤﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﺎﻙ، ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﻃﻮﺭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪﻯ،
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻄﻠﻖالهی
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮع ﺑﺸﺮی
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻥ برﺳﺎﻧند
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮگ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ بدان
میرسند . ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺑﻴﻨﻰ ﺩﺭﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺟﻮﺩی و ﺪﺭﻫﺮﻧﻮﻋﻰ
که ﺒﺎﺷﺪ ﻣﻤﮑن
ﻨﻴﺴﺖ .

ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﭼﺮﺍ
ﺍﺯﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻇﺎﻫﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍن
ﺒﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﺳﻴﺮ ﺁﻓﺎﻗﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ؟ ولی
ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺟﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﻧﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ولی
ﻗﺪﺭ مقام الهی
روح ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﻰ
هستیم ، ولی
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
خویش ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭﻇﺎﻫﺮ ﻧﺸﺪه
اﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ
ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑمانیم . ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺳﺒﻘﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ، ﻭﺍﻟّﺎ
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
را ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺍﺯﻝ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻣﻘﺮﺭ
ﺃﺯﻟﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮑﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﻦ
ﻋﻠّﺖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺟﻬﻠﺶ ﻋﻠّﺖ عَدَم
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ مقام
بشری کنونی ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎﺑﺎﻟﻌﮑس ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻭ، ﻋﻠﺖ ﺟﻬﻠﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . که ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮﺩ، ﻭاگر
متوجّه نشود ﭼﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ؟
ﻭﻟﺬﺍ ﻓﻬﻢ کافی
اکنون را ﻧﺪﺍﺭﺩ
پس ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻓﻬﻢ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﺸﺘﺎﻕ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺯ ﻋﺪم
ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻋث ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻓﻬﻤیدن
بهتر ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ بیشتر
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
و ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻧﻰ ﺗﺮ،
ﺍﮔﺮ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﺍﺣﺘﺮﺍﻣﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺳت
ﺒﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺰﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ . آنگاه
ﺍﺭﺯﺵ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻙ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﻞ کُلّ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﺄﻟﻮﻫﺎﺕ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﻭﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻤﻰ ﺷﻤﺮﺩ
ﻭﻟﮕﺪ ﻣﺎﻝ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ درﺣﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻮﺫﻯ، ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻦ،
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ هر ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎت ﻮ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺎ چه ﺘﻮﻗﻊ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ ﻟﮕﺪ
ﻣﺎﻝ ﻧﻤﻮﺩﻥ،کمک
و ﻳﺎﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯﻣﺎ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﻭﺭﺍﻩ
ﻓﻬﻢ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
گونه ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺧﻠﻴﻞ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻬﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍ، ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ ﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺃﻋﻮذ
ﺑﺎﻟﻠﻪ، ﺃﻥ
ﺍﮐﻮﻥ ﻣﻦ
ﺍﻟﺠﺎﻫﻠﻴﻦ، ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﻣﺤﺠﻮﺑﻴﻦ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻓﺮﻕ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴن اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻣﺤﺠﻮﺏ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ، ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﻘﺎمی
اﺳﺖ . ولی ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺠﻮﺏ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﻰ ﻫﻢ
ﺑﻮﺿﻊ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺘﮑﺒّﺮﺍﻧﻪ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺑﺠﻬﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺪﻭﺩ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺧﻮیش ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ نیزدیگر
افراد ﺟﺎﻣﻌﻪ و
ﻳﺎ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻨﺤﺮﻓﺎﻧﻪ
ﻳﺎ ﻧﺎﻗﺺ، ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﺤﻤﻴﻞ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﭘﻨﺎﻩ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺨﺪﺍ، یعنی عَدَم
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺭﻓﻊ
ﺟﻬﻞ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻨﻬﻢ
ﺩﺳﺖ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ، ﻳﺎﺗﺄثیر
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺎ بنمایند
. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ مدبّران
الهی ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ولی آنها
زا ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺭﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺮچه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻓﻬﻢ ﻣﺎ ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﺮﺍ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ، ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ ﻧﺒﺎﺷﺪ
؟ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎی ما
ﻧﺒﺎﺷﺪ؟
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺴﺖ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﻭﻇﻴفه ﻤﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﭼﻴﺴﺖ ؟ ﻭ ﭼﺮﺍ
ﻧﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ؟ ﻭ
اینکه ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻭ،
ﻭﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻴﻢ .
ﻭﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ
. ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻧﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ و با ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﺧﻮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﻤﻮﻡ
ﺑﺂﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻭ ﻳﺎ اگر
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﭼﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ ﮐﻨﺪ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﻭ (
و کامل تر ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺕ)
ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻳﻚ
ﺃﺗم اﺯ ﺍﻳﻦ وظیفه
ﺗﮑﺎﻣل أزلی
أبدی ﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﺮﺍ
ﺑﺂﺩﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﺮﺳﺪ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ نیاﺑﺪ
. ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺮﺍ در خود ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ ؟ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺮﺩ،
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺻت
ﺘﺎﺯه ای ﺒﺮﺍﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﺪ
و بشریّت خود
را از گونه
فوق بشری بکند
؟ ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺍﻳﻦ
ﻓﻄﺮﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﻳﺎ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﻭ ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻯﻣﺘﺬﮐّﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، پس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﻭﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ اُمّی
ﻭ ﺍﻭﺻﻴﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻧﺠﺎت هستند، ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻔﻮﻳﺾ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ میباشند
، ﮐﻪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭﻓﮑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺄثیر
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺷﺎﻧس حقّ
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ حقّ
ﺷﻔﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ شَفع
ﻭﻫﻤﺴﻔﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ما ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﺬﺕ
ﺟﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه،
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ (ﺣﺠّﺖ
ﻫﺎی الهی)
چنان الهی تر ﺑﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﻮﺗﺎﻩ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻄﻴﻊ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭﻳﺎ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺑﻬﺮناﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
.

ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﻯ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﻌﺘﺮﺽ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﺷﺪه اﻧﺪ؟ﻭﻳﺎ
ﭼﺮﺍ ﺍﺯ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﻮﻯ
ﻧﺪﺍﺩﻩ؟ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺳﺦ ﺧﻮﺍﻫند
ﺷﻨﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺠّﺖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺮ ﺗﻮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺻت ﻤﺠﺪﺩ
ﺩﺍﺭید، ﺗﺎ
ﺟﺒﺮﺍن کنید
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ . ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺂﻧﻬﺎ،
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
(ﻓﻴﮑﺸﻒ ﻟﻬﻢ
ﻋﻦ ﺳﺎﻕ)، ﻣثل
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺳﺎﻕ
ﭘﺎﻯ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﭼﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﭘﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺠﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ،
ﻭﻣﺤﻞ سوﻕ
ﺩﺍﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺠﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﻚ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺑﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ.
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺯﺷﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﻮﻯ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﺳته
اﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ مثبتﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍتی
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻰﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮ مثبتﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﮐﻪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺍﺑﺪ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺷﻮﻧﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭﺍﺯ
ﻧﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ، ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺧﻮﺵ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ، ﺑﺎ
ﻓﺸﺎﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺴﺦ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﻫﻢ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻳﺎ ﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻭﺟﺮﻡ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺩﺭ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺭﺍ، ﮐﻪ ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺑﺪﻯ است
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﭼﻄﻮﺭ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻰ ﺣﺮﮐﺖ ﻭﺑﻰ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ، ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺩﻧﺪﺍﻥ ﺷﮑﻦ
ﻭﮐﻮﻩ ﺷﮑﻦ ﺑﻰ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻣﺎ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﺁﺩﻡ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﺩﻋﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﭼﺮﺍ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺣﻘّﺎﻧﻰ ﻧﻤﻰ
ﺷﻮﻳﻢ؟ ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺎ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﺏ
ﺧﺮﮔﻮﺷﻰ ﻭﺑﻰ
ﻫﻮﺷﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺍﻣﻮﺭ، ﺑﺤق،
گفته ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
(ﻓﻠﻮ ﺷاء
ﻟﻬﺪﺍﮐﻢ
ﺃﺟﻤﻌﻴﻦ)، ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺑﭽﻴﺰﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺸﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺸﻴﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺪﺗﺮ
ﺷﺪن ﻨﻴﺴﺖ ﺟﺰ
ﺧﻴﺮ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﻓﺸﺎﻥ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻤﻄﺎﻟﺒﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻳﮑﺠﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﺯﻟﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ، ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ
ﺑﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢ، ﭼﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﺑﻨﺎحقّ ﻭ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ،
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮﻋﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎت
ﻮﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ
ﻭﻫُﺪﺍﻫﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦﺭﺣﻤﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻧﻔﻊ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻨﻮﻁ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻣﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﻭﺑﺎ
ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺑﻊ ﻣﺸﻴّﺖ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ
ﻭﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﻫﺮ
ﮔﺎﻩ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻳﺪ
ﻣﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻳﻢ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻳﻢ، ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻃﻠﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻞ ﻣﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﺎ . ﺍﻳﻦ ﻋﺪﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﺯﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺬﺍﺏ ﻭ
ﺑﻠﺎ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺿﻤﺎ ﺗﻮﻟّﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﻫﺮکَس، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﮔﺮ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩه
اﻳﻢ، ﭼﺮﺍ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﻗﻬﺮﺍ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ . ﺩﻳﮕﺮ
ﭼﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴﻞ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺑﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ خویش
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﺸﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
(ﺑِﺪﺍ) ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺸﻴّﺘﻰ
ﺍﺯﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺯﻝ
ﺑﻮﺩ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ پیدایش
ﻫﺎ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻦ ﻭ
ﺷﻤﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﺮﻯ ﻋَﺒَث
ﻭ ﺯﺍﺋﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﻭ بالقوّه
ﻏﻴﺮ ﻋﺒث
ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎثباﺕ
ﻧﺮﺳﺎﻧﻴﻢ آنگاه
ما ﻧﻴﺰ ﻋﺒث
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻭ
ﺒﺎﻳﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ عَدَم
ﺭﻓﺘﻦ ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ، ﭼﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ، خداوند
ﭼﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﻨﺪ . ﺟﺰ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﮕﻮﻳﻢ ﺍﻳﻦ
ﺍﺯ ﺻﻔت ﺮﺣﻤت
اﺳﺖ، که
ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺟﺰ
ﺭﺣﻤت چیزی ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺖ ﮐﻪ
ﺻﻔﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭبّ
اﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . که ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ ﭼﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﭼﻪ ﻏﺎﻳﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ، ﭼﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ، ﺍﺻﻞ
ﺗﺪﺭّﺝ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺍﺯﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺩ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺗﺮﻗّﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻧﻴﺰ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ
ﺗﺮﻗﻰ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻣﺪﺭسه
های ﻭﻣﻨﻈّﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺪﺭﺝ ﻭﻗﺪﻡ
ﺑﻘﺪم بر ﻨﻤﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ؟ ولی
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻥ ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﻤﮕﺎﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻭﺍﺭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻢ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻙ
ﺑﺪﻳﻬﻰ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻭ عَدَم
ﺗﺪﺭّﺝ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ . ﺁﺧﺮ
ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﺤﻘّﻰ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻃﻠﺐ ﺍﻭ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻌﺠﺰﻩﻭﺍﺭ
ﺑﻤﺎ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؟

(لوﺷاء)
ﮐﻪ اگر
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻣﺪﻩ، ولی
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﺣﺮﻑ
(ﻟﻮ) ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ،
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﺩﺏ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻳﺠﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻋﻰ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ
ﺷﺮﻭﻃﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻭ
ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ ﺭﺍ،
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﺪﻳﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻋﻴﻦ
ﺗﮑّﺎﻣﻠﻰ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺧﻮﺩﺵ
ﻫﻢ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺴﺖ، ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﻁ ﺍﻳﻦ (
ﻟﻮ ﺷاء) ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﺎ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﻨﻴﻢ
ﻣﻌﻨﻰ( ﺟﻮﺍﺏ
ﺷﺮﻁ )ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻳﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻟﻬﺪﺍﮐﻢ
ﺍﺟﻤﻌﻴﻦ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻃﺎﻟﺐ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﻣﻮﺟﻮﺩات
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮن
اﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺎ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻧﻌﻤﺘﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ
ﺑﺎﻟﺒﺪﺍﻫﻪ
ﺣسّ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
که ﺑﺪﺳﺖ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺑﺪﻳﻬﻰ ﺍﺳﺖ، چرا
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻫﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺟﻮﺍﺏ ﺷﺮﻁ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﻁ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺟﺰ ﻫﻤّﺖ ﻣﺎ
ﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺑﺸﺮ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺒﻮﺩ ﻃﺒﻌﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩ ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻫﻢ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩ . ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻔس ﻭ
ﺳﺮﺧﻮﺩﻯ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺑﻘاء ﺩﺭ ﺟﻬﻞ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﺸﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎ ﻭ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﺑﺪﻯ، ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ حقّ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎ ﻟﺬﺕ
ﺃﻧﺪﻙ ﺁﻥ
ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻭ تَقذُس ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﺭﺍﻩ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺟﺰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ؟ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

اﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻓﻬﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺷﺎﻧس
ﻓﻬﻢ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﺸﺒّث ﻭ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺷﺎﻧس ﻫﺪﺍﻳت
هاﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ ﻭ ﻫُﺪﺍﻫﺎ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻘﻞ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ موقّتا
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، (ﺃﺣﺪﻳّﺖ
ﺍﻟﺘﻌﻠّﻖ)ﺍﺳﺖ
. ﻳﻚ ﺣﮑﻢ ﻋﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺑﺸﺨﺺ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ نَفس ﻭ
ﺍﺣﻮﺍل اﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺑﻰ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻭ عَدَم
ﻣﺼﻠﺤﺖ، ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺑﻴﻨﻰ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻧﻤﻮﺩن اﻭ ﺍﺳﺖ
. ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺸﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻃﺒﻖ ﻗﺎﻋﺪﻩ
ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﻢ
ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﭼﻪ
ﻭﻗﺖ ﻣﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﺪﻳﻢ، ﻭ ﭼﻪ
ﻭﻗﺖ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ، ﻭ
ﺑﺎ ﭼﻪ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺯ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻣﻰ ﻭﺭﺯﻳﻢ، ﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ
ﻋﻤﻖ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺭﻭﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻇﺎﻫﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭ ﺑِﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺣﺎﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺷﺨﺺ،
ﻳﺎ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ،
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﻳﺪﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻋﻠم ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻋﻠﻢ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻋﻠﻢ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺎ ﻋﻠﻢ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ ﻣﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻬﻢ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﻮﻝ
ﺑﺰﻧﻴﻢ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻣﺎ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻫﺎ، ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ
ﻣﺎﻫﻢ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻴﻢ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺗبه اﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻤﻚ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻧّﺎ ﻟﻠﻪ ﻭ
ﺍﻧّﺎ ﺍﻟﻴﻪ
ﺭﺍﺟﻌﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻧﺼﺎﺭﻯ، ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻗﺪﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﺠﺎﺕ،
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻗﺪﻡ
ﺁﻥ ﻃﻠﺐ ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻧﻬﺼﺪ
ﻭﻧﻮﺩ ﻭﻧﻪ
ﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭﻡ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻌﻘّﻠﻰ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭ
ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﭼﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻭﺍﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻤﺎ ﻧاگهاﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺗﻰ
ﺑﺪﻫﺪ ؟ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﮐﻤﺎﻝ، ﭼﻪ
ﺑﻰ ﮐﻤﺎﻟﻰ ﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻴﻢ ؟
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮ ﻟﻢ ﺑﺪﻫﻴﻢ،
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻟﺬﺕ
ﻫﺎﻯ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻐﺮﻭﺭﺍﻧﻪ
ﺗﺮ ﺑﺑﺮﻳﻢ؟
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ .

ﭘس
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ، ﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻨﻴﻢ،
ﭼﻘﺪﺭ ﻋﻘﺐ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﭼﻘﺪﺭ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻴﻢ . ﻭﭼﻘﺪﺭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس ﻓﻄﺮﻯ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ، پس ﭼﺮﺍ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﺑﮑﻨﻴﻢ ؟
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺠّﺖ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣؤﻣﻦ ﺑﻮﺩﻥ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻣؤﻣﻦ ﻭﺍﻗﻌﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ اُمّی
ﻭﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﻣﺸﺮﻙ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺍﺩﻋﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ثاﺑﺖ ﮐﺮﺩ؟ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣؤﻣﻨﻰ
ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﮐﻪ ﻋﺎﺭﻑ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﻟﻮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . اﮔﺮ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﭼﺮﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻭ ﭼﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﺷﺮﻁ ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ، ﻭ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻌﻠﻮﻡ داریم .
مقام هرکس ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻠﻢ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺧﺪﺍ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴن
هستند . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺧﺪﺍ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﺩﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎﺹ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺰ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺎﺹ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ( ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﺎﺹ) ﺍﺳﺖ ﻭچون
خداوند ﺩﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﺮﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ حقّ
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺤﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﻨﻴﻢ . ﻫﻤﻪ
حقّ ﺣﻴﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﻫﻤﻪ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﻪ حقّ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﻫﻤﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﻢ، پس
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺑﻴﻨﺶ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ
. ﭼﺮﺍ ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺑﺎﺷﻴﻢ؟ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺁﻧﺮﺍﺩﺍﺭﻳﻢﭼﺮﺍ
ﺑﺎﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺗﻦ
ﻧﺪﻫﻴﻢ؟ﻭ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮ
ﻧﻴﺎﺋﻴﻢ . ﭼﺮﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ؟
ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﮔﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺮﻕ ﮐﻨﺪ ﭼﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺣﻮﺍس ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻕ ﻧﮑﻨﺪ؟ ﻭ ﭼﺮﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻫﺮ
ﺧﺒﺮﻯ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﮑﻨﺪ؟ ﻭﻳﺎ
ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ؟
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺴﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻗﺪﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ تقرّب
ﺑﺴﻤت ﺸﻨﺎﺧت
ﻤﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﮑﻠﻰ، ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭘس ﭼﺮﺍ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﻳﻢ، ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﻟﺶ
ﺩﺍﺩﻥ، ﮔِﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ، ﭼﻮﻥ
ﺁﺩﻡ ﺍﻓﺴﺎنه
اﻯ ﻭﻫﺮ ﺁﺩﻡ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺳﺖ
ﺑﮑﺎﺭ ﻧﺸﻮﺩ،
ﺗﺎ ﺑﮑﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭ ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎﻟﻰ
ﮐﻨﻴﻢ؟ ﻭ ﻧﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . ﺍﮔﺮﺑﺎﻳﺪ
ستایش
ﻭﻧﮑﻮﻫﺶ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺍﺯ
ﻭﺿﻊ ﻧﻔس ﻭ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ حقّ
ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻧﺎ
ﺍﻟﺤﻖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ولی
ﻣﻨﺼﻒ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ، ﮐﻪ
ﮔﻠﻪﻣﻨﺪﻯ ﺍﺯ خویش
ﺩﺍﺷته باشد . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ
ﺍﻧﺪ، ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﻗﻄﻌﺎ ﺧﻮﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﺎ ﭼﺮﺍ ؟
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺣﺎﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ، ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﮑﺒﺮﺍﻧﻪ ستایش
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ حقّ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ
ﻣﺮﺯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻳﻦ حَقّ
و حجّ اﮐﺒّﺮ قائم
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺟﺎﻳﺰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ستایش
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻭﺝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺎ ﺍﻟﺤﻖ ﻫﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ

ﺍﮔﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ سلوکی ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺗﮑﻠﻴﻒ
ﻭﻭﺟﻮﺏ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻭﺟﻮﺏ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﻋﺎﻗﻠﺎنه ﻮ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺍﻳﻦ
ﻭﺟﻮﺏ ﺭﺍ
ﺑﺸﺮﻁ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﻰ
ﻣﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻣﺎﻫﺴﺘﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ،
ﻭ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺣﺪﻭﺩ
ﺷﺮﻋﻰ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﻓﻘﻬﻰ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺷﺨﺼﺎ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ الهی
ﺧﻮﺩ ﺑﻄﻠﺒﻴﻢ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺣﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ
ﮔﺮﻭﻩ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻳﺎ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺑﺎ
ﻓﻘﻪ ﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻣﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺟﻨﮕﻞ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎمعه اﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻗﺘﻀﺎ
ﮐﻨﺪ . ﻣﺎ ﭼﺮﺍ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻧﺸﻮﻳﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺟﻨﮕﻞ ﺗﻮﺣّﺶ
ﻣﻦ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﻫﺎﻯ ﺃﻫﻞ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ، ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﻈﺎﻫﺮﻳﻦ
ﺑﺪﻳﺎﻧﺖ
ﻧﺠﺎﺕ ﻧﺪﻫﻴﻢ،
ﻭ ﺑﺴﻮﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺮﻭﻳﻢ،
ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ که
ﺤﺘﻰ ﺑﺎﻋث بِدای
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﻳﻢ، ﻭ
چرا ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻋﻮﺽ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﻋﻈﻴﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﻢ . ﺍﻣﺎ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺧﻠﻴﻞ ﺍﻟﻠﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺟﺴﺘﻪ، ﻭ بحقَّ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ محمد
وعلیّ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴته اﻧﺪ،
ﻋﻤﻞ ( ﺳﻦّ
ﺍﻟﻘﺮﻯ) ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﺳﻨّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﺗﺎ ﺣﺼﻮﻝ قُرّه
هاﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ ﻣﻘﺮﺑﺖ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪه
اﻧﺪ که ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻠﻰ
ﺩﺭ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ، ﻭ
ﺭﺯﻗﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻏﺬﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺫﺭﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻢ ﺍﻭ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﻥ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘی
ﻤﻨﺘﺸﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ ﺍﺳﻢ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺧﻠﻴﻞ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺭﺯّﺍﻕ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﻳﻞ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺕ، ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻓﻴﻞ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺑﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ، ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺷﺎﺭه اﻯ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﮐﺠﺎ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﭼﻪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﺩﻧﻴﺎ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ سوﺧﺖ ﺟﻬﻨّﻢ
آینده ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻨﺎﻝ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﻭﺯﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺒﺎﺣﻰ ﺑﺎﻋث ﻫﻠﺎﻙ
ﻭ ﺣﺴﺮﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻟﺎ ﻳﺒﻘﻰ
ﺍﻟّﺎ ﻭﺟﻪ
ﺭﺑّﻚ
ﺍﻟﮑﺮﻳﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﺣﺘﻤﻰ ﺟﺰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﻚ ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺭﻭﺣﺶ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻫﻤﻴﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ . ولی
ﻣﺎ ﻭ ﺷﻤﺎ ﮐﺠﺎ
ﻫﺴﺘﻴﻢ،ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺧﻠﻴﻞ ﮐﺠﺎ؟
ﻭﭼﺮﺍ ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺎﻧﺪه
اﻳﻢ، ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺖ ﻭﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰﺷﻮﻳﻢ؟

M066

وجود
خداوند یا
واجب الوجود

ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﻳﻮﻧﺎﻥ،
ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ،
ﻭ ﻣﺪﻭّﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐﻋﺮﻓﺎﻥﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ،
ﺩﻭﻣﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻧﻴﺰ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﭼﻬﺎﺭﻣﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳت اﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩه اند . و
ﭼﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﺎﺩﺭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪﻯ،
ﮐﻪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ ﺁﺳﻴﺎ ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﻮﺩ . ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮن و
ﻨﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎن
اﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥﻫﻨﺪﻭ
ﻭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳت الهی
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
اﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ سوء ﻣﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
که ﺁﻥ ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﻓﮑﺮﻯ قبلی ﺭﺍ ﺳﻴﺮ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺭﺍ، ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻋﺎﺭﻑ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﻭﻣﻌﻠﻢ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﻣﻌﻠﻢ ﻣﻦ ﻳﻚ
ﺯﻥ ﻫﻨﺪﻯ ﺑﻮﺩ . ﻗﺒﻠﺎ
ﺭﻭﻣﻰ ﻫﺎ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻨﺪﻳﺎﻥ، ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ، و
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺟﻨﮓ ﻫﻢ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ،
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ، ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
شند ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﮕﺸﺖﺷﻤﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﻴشه ﺪﺭ
ﻭﻟﺎﻳت ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻥ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ،
ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻏﻴﺮﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤلی ﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻳﮑﻰ ﻳﺎ ﺩﻭ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩ . که ﺪﺭ
ﭘﻴﺮﻯ ﺩﻭ
ﻓﺮزﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺤﻖ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺬﻫب ﺘﺮﺍﺷﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . وﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭولایت ﺷﺸﻢ محمّد
ﻧﻴﺰ این ﭼﻨین
ﺑﻮﺩ ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻣﻰ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﻣﻨﮑﺮ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺷﻮﻧﺪ، ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺭﺋﻴس
ﺨﺪﺍﻳﺎن ﻤﻴﮕﻔﺘﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺗﺮﻙ ﺑﻘﻴﻪ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ قبلی
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻟﺒته
که ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺍﺯ
ﺭﺋﻴس
ﺨﺪﺍﻳﺎﻥ، ﻣﻨﻈﻮﺭﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪت
ﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍلله ﺒﻮﺩ . ﺁﻧﺎن
ﻮﻟﺎﻳت محمدی،
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗن ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
قبل از شهود
ششم ونهائی
قائم ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ولی ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﺍﺳﻤاء الله هستند
. ﻋﻘﻴﺪه
ﺮﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ ﻭ
ﻧﻮ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ،
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﻓﺎن
ﻮﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻣﺪﻋﻴﺎن
ﺒﺪﺭﻭﻍ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍلهی
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﺄسلام ﻣﻰ ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ
.

ولی ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻮﻗّت
ﺪﺭﺍﻳﻦﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮعی ﻮﻣﺪﺍﻡ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﺷﺪﻩ اند . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻴﭻ
ﻧﺴﻠﻰ ﻋﻘﻞ
ﻧﺴﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺭﺯش ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ البته
ﻋﻘل ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘل هاﻯ ﺑﺮﺗﺮ،
ﺩﺭ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ،
ﻭﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ، ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ . ﻭﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻦ ﭘﺪﺭ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻭ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻗﺪﻳﻢ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
کنونی ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭلی
ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻃﺎﻟب
ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﮕﺎن
ﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ، ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ، ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎی
ﺒﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪه
ﺮﺍ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻬﺪﻳﻬﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻳﺎ
ﻫﺪﺍﻳت کننده،
ﻣﻮﺭﺩ ﻭﻋﺪﻩ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻤﺎﻟﺎت
ﻮ ﺗﻤﺪّﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ولی
ﻧﺘﻴجه اﻯ
ﻣثبت ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد،
ﺑﮑﻠﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺠﺎت
ﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ سال
ﺑﻌﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی
ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . وﺸﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻣﻬﺪی
ﻤﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻬﺪﻯ،
ﺑﻨﻮﺭﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎن
ﺒﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﺑﻨﻮﺭﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﺭﺳﻴدﻨﺪ .

ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺑﺎ ﺗﻤﺪّﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ، ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭﻫﻤﮕﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫمه اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺘﻴجه
ﺘﻤﺎﺷﺎﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻭﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻧﻰ
ﻭﺣﻮﺍﺩث ﺳﺨﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭼﻮن
ﺒﺎﺭﺍﻥ
ﻭﻃﻮﻓﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮﻩ، ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻣﻞ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻭﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻳﻦ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺼﺤﻴﺤﻰ
ﺩﺭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩه اند . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺂﻧﻬﺎ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁن
مراتب الهی ، به
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ .

(ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻓﺼﻮﻝ نوع
بشری ) در ﺍﻭﺍﺧﺮ
تکامل ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﺍﺳﻢ ﻭ ﻧﺎﻣﻮس ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ،
ولی ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس،
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﺍﻳﻞ
ﻭﺍﻟﻪ ﺟﺒﺮﻭﺕ،
که ﺮبّ اﻟﻨﻮع
ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ بوده که
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق اﺳﺖ . ربّ
رحمان نادیده
بشر مربّی انسانهای
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، وﻫﺪﺍﻳت
ﻮ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮع
ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺁن
اﻓﺮﺍﺩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ، ﻳﺎ
ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ(ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻓﺼﻮﻝ)ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﺍﻓﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ در
عوالم الهی
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭیه ها و
طبقات ﭘﻴﺎﺯ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭیه درونی
تر ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﺻﻞ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، بشکل
ﮐثرﺕ ﺩﺭ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﺩﺭﻫﻢ،
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥﺗﻮﺍﻟﻰ
ﻭ(ﺗﻠﻮ
ﺍﻟﺄﺧﺮﻯ)ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺗﻠﺎﻭﺕ
ﻭﻗﺮاءﺖ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ
ﺍﺯ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ رسیدن
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺰﺩ
ﻫﺮﮐس ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﻬﻢ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
یکنواخت تر
بیان مراتب
شهودی خود در
اعتقاد دارند
. ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭﺻﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻴﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﻫﺰﺍﺭ
ﺻﻔﺖ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺷﺒﻴﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
میباشد
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﮑﻨﻴﺪ، ﻭﺑﺮﻭﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﻤﺎﺋﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮐس ﺑﮑﺪﺍﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪه ﺒﺎﺷﺪ
آنرا اعتقاد
خود بگوید . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳت اﻟﻬﻰ، ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻫﺮﻳﻚ ﮐﺸف ﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ . ﻭمحمّد
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎن ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ تنام
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ کشف
نمود و ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ نیز
دیده اند . که
ﺮﻭﺣﺸﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ تا
جبروت دوم ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭلی ﺗﻔﺎﻭﺕ
های ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩی ﺑﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ است
در عقل شاهد
واحوال دیگر
او .

ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺃﻫل کتاﺑﻨﺪ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ولایت ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
دارند . ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
(ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ ﺁﻳﺖ
ﻳﺎ ﺁﻳﺪ) رسیده
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ سالک
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﺮ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻦ ﺭﺍ که از
خداوند
گرفتند، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ، ﻣﻘﺮﺭﺍﺗﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ هر ﺳﺎﻟک
می گویند، و
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﻴﻊ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﺗﺎ ﻫﻢ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
گرﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎه سالک
ﺒﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭلی
یدون شهود
قائم ﻨﺠﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭند . ﻭ ﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . انکار
لزوم شهود
قائم ﺁﻧﻬﺎ باعث
ﺿﻠﺎﻟﺖ
ﻭﺟﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ آنان
میگردد . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣل الهی
هر ولایتی
باشند، ولی
ﻣﻨﮑﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮی
شهودی
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ گرﺩﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ،
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ، چون
ﻳﻬﻮﺩ ﻭﻣﺴﻴحی
اﮔﺮﺃﻫﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ أهل
کتاب باشند
باید که همه
ﻤﻨﺘﻈﺮ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
محمّد ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﻧﺎﻡ ﻣﻦ ﺩﺭ
ﮐﺘﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ولی ﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﺭﺍﺕ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﻭﻇﻴﻔﻪ و
سیستم ﻣﮑﺘﻮب
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ است
. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ولایت
مسیحی ، ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ نور
مصطفوی ﺧﻮﺩ، ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ و
سوگندیﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . که ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ مصطفوی
محمد و هر
کامل محمدی
باشد ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ باﺯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ محمّد
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
بشری قائم
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺒﻌﻮث
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . و
کاملان ولایت
محمدی ﺗﻨﻬﺎ
شاهدان ﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎن ﺮا
ﺩﻳﺪه اﻧﺪ . محمّد
ﻫﻨﻮﺯﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ، که اﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّد
ﻣﻴﮕﻔﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭش اﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺖ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ کمک
قائم و ادامه پاکسازی
روان ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ محمّد
می ﭙﺮﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﺍﻳﻦ ﻗﺎﺋﻢ آل
تو ﭼﻪ ﻭﻗﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﺎﺋﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺒﺎ محمّد
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ششم ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻋﺠﻠﻪ
شهود قائم را
بکنند . زیرا
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﭘس
اﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ محمّدﻯ
ﮐﻪ حجّ ﻋﻤﺮﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻭ
حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ضمنا
ﻫﺮ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﻗﺎﺋﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
پیر کامل (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺍ
ﻳﺎﻓته است . ﮔﺮﭼﻪ
پیر الهی
معرفی شده
خداوند
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ آخر
الزمان مهدی
ﻧﻴﺴت . ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
آخرین کامل
ولایت محمدی در
55 قرن آینده
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ،
ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻣﻮﻓّﻖ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻟﺬﺍ
این همانی
مقام روح القُدُس
را ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ بخلق
ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺠﺪﺩ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ یافته
است . و
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻭﻧﺒﻮّﺕ
ﻭﻧﺒﺄ ﻭﺧﺒﺮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
تنها ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ .

اﺭﻭﺍﺡ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮمجدد
بجهان ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭلی ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
تولدات ﻗﺒﻠﻰ
خود . ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻓﻀﻞ
ﻭ ﺍﺷﺮﻑ ﺍﺯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، چون
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ محمّد،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ، ﺣﺠّﺖ
ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻄﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ قشری
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻫﺮ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻗﺎﺋﻢ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خود
می ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻳﺎﺭت
ﻘﺒﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻗﺒﺮ ﺍﻭ
همان ﺗﻦ ﻭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻧش ﺒﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪه
ﺒﻮﺩ . ولی
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ، ﺭﻭح
الهی شده ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪه است . ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، که
هر ﺑﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﻋﻤﻠﺎ ﺑﻬﺸﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺧﺎﺹ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
در ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺴﻮﻯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﺮﻭﻧﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺸﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﻓﺎﺳﺪ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﺳﺘﻤﮕﺮ ﻭﺁﻟﺖ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ ﺍﺳﺘثماﺭ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﺯ
ﺑﺤث ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﻧﺸﻮﻳﻢ،
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻭﮔﺮﻭه ﻫﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻧﺪﻳﺪه اﻧﺪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻫﻔت ﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ . ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ است . ﺩﻳﻦ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺎﺑﺮﺍﻫﻴﻢ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺣﻨﻴﻒ
است ، ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ خویش
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮع ﻔﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻫم
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﻧﻈﺮﻯ، ﺍﺯ
ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺤﻴﺮﺕ
ﻭ ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺎﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﺪﺍ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﭘﻴﺮﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻓﺮﻳﺒﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ
سلوک الهی ﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ هر
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻭﻟﻴﺎ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻤﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . عمل
سلوک ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺩﺭ
ﮔﺮﻭه ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ ﻭﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﮐﻠﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﮔﺮﻳﻠﺎﺋﻰ
ﻭﺗﺮﻭﺭ، ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﮑﺮ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺗﺮﻙ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﺪﺕ، ﺍﻳﻦ
ﮐﺸﺸﻬﺎ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎن
ﻘﺒﻠﺎ ﺗﻌﻬّﺪ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
حَقّ ﺨﻴﺎﻧﺖ
ﻭﺗﺮﻙ ﮔﺮﻭﻩ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺍلاّ ﮐﺸﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺎسوﺳﻰ(ﺑﻠَﻚ
ﻣَﻴﻞ)ﺷﺪﻩ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺘﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻭ
ﻧﻴﻤﻪ ﺩﻭﻟﺘﻰ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺑﺎ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﻰ،
ﻣﺤﮑﻮﻡ ﻭ
ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﺎﻯ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ، ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭﺟﺮﻣﻰ
هم که ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺸﮑﻴﻠﺎت
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﮐﻤک
ﺒﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺗﺸﺎﻥ
ﺑﻬﺮ ﻗﻴﻤﺘﻰ
ﮐﻪ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
علیّ ﺭﻏﻢ
ﺍﺣﺴﺎس ﻓﺴﺎﺩ
ﺗﺸکیلاﺕ ﺧﻮﺩ،
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘﺎﺑﻨﺪ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﺯﻯ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻧﻔس ﺍﻣﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﮐﺘﻔﺎ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺘﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ آنان
ﭘﺎﺳﺦ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﻔﺖ،
ﮐﻪ ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻭ
ﺗﺮﺳﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻳﻢ، ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩت کرﺩﻳﻢ،
ﺍﮔﺮﺳﻠﻮک
الهی
ﻨﻨﻤﻮﺩﻳﻢ . ﺍﻟﺒته
عباﺩﺍت ﻘﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫبی ﺒﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳی اﺳﺖ
. که ﺘﺼﻮّﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻫﻤﺎن
ﺧﻮﺍﺳته
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺑﺂﻥ ﺩﻟﺨﻮﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮔﺮﻭه ﻫﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﻧﻬﺎﮔﺮﻭه
هاﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﻭﺭﻳﺎﺳﺖ ﻃﻠﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭ
ﻧﻪ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ، ﻳﺎ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ .

ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﻧﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺿﺪ ﻭﻧﻘﻴﺾ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
است . ﻭ یا
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻃﻔﻞ و
جوانﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻬﻢ ﺧﻮﺩ که
اﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﮐﻴﻔﻴّت
ﻮﺟﻮﺩ، ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﻭ، ﻓﺮﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻣﮕﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ، ﻭﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، و
شخصا ﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ بشر ﻭﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ و درجه
ﺗﺰﮐﻴﻪ نفس ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍثر
ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ که
ﺸﺨﺺ ﺩﺭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻃﻔﻞ
ﺭﺍ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺫﻫﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﺒﻠّﻐﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻣﻌﻠﻤﻰ
ﻣﺪﺍﺭس هستند . که
ﻤﻄﻠﻘﺎ ﻗﺼﺪ
ﻭﻧﻴّﺖ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍن ﻨﺪﺍشته
ﺑﻠﮑﻪ ﻗﺼﺪ
ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻓﺮقه ها ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺎﺭ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺮ
ﺍﻭﺿﺎﻉ
ﻣﺴﻠّﻂ ﮔﺮﺩﻧﺪ،
ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺃﺻﻠﻰ ﻣﺎ، ﻫﻨﻮﺯﺩﺭ
ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭﺟﻮﺍﻧﺎﻥ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺩﺭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺳﻴﺎﺳت هاﻯ خویش
دارند . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻩ، ﮔﺎﻫﻰ
ﭼﻬﻞ ﻭﭘﺒﺠﺎﻩ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ، ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻃﻔﻞ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎس ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﻧﻴﺰ
هر ﻣﻨﺤﺮف
ﻤﺘﻮجّه
ﺤﻘﻴﻘﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﺮﺩ
ﻣؤثّر ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﮐﺴی ﺒﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺻﻔﺖ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭ
ﺟﻨﺎﻳﺖ ﻭ
ﺯﺭﺃﻧﺪﻭﺯﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻃﻠﺒﻰ
ﻭ ﺯﻭﺭﻣﻨﺪﻯ ﻭ
ﮔﺮﺩﻥ ﮐﻠﻔﺘﻰ،
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ که
ﺤﺘﻰ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﻭﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺒﻌﻀﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ،
ﭼﻮﻥ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺻﺪﻗﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . که
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺪﺭﮐﺎﺕ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﻣﺸﺎﺑﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻧﻤﻮﺩه
اﻧﺪ . ولیﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ،
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺻﺤﻴﺢ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻓﺎﺳﺪ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻄﻮﺭ ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻧظﻤﻰ ﺭﺍ ﻧﺎﻇﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻌﻠّﺖ
ﺍﻟﻌﻠﻞ ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺑﻌﻴﺪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪی
ولا ﺟَﺮَﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﮑﺴﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ
ﻧﻮﻋﻰ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻴّﻮﻥ ﻭ
ﺩﻫﺮﻳّﻮﻥ ﻭ
ﭘﻮﻝ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ثاﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
دولت ﺷﻮﺭﻭﻯ
سابق ﺳﻴﺼﺪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩه بود، ﺗﺎ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺣﮑﻮﻣت
مارکسیستی و
کموﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺿﺪّ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺭﺍ ثاﺑت
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ . اﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﻳک کتاﺏ
ﺭﻭﺳﻰ
ﺑﺘﺮﺟﻤﻪ ﻋﺮﺑﻰ،
ﻧﻤﻮنه ای
ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺪﻡ . که ﺨﻮﺩ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻭﺭؤﺳﺎء ﺍﺯ
ﺗﺮس ﺭﮊﻳﻢ
ﺳﮑﻮﺕ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﺩﺭﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﺃثرﻯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻴّﻮﻥ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، و
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺘﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﺟﺒﺮﻯ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﺎﺯه
ﺁﻏﺎﺯ ﺟﻨﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﺪ . ﻭﻧﺘﻴجه
ﺴﺘﻢ ﻭﺷﮑﻨﺠﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﺪ . که
ﻤثلا ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺧﺎﺭﺟﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﮔﺮ
ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ، ﺑﺴﻴﺒﺮﻯ
ﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺶ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺭ
ﺳﻴﺒﺮﻯ ﻳﺦ
ﺯﺩﻩ ﻣﺮﺩه
اﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﺩﻥ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻦ، ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺰﻫﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺎﺩﻯ ﻭ
ﭘﺮﻭﻓﻴﺴﻮﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﻯ ﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺸﻮﺭﻯ ﻫﺠﺮﺕ
ﻳﺎ
ﻓﺮﺍﺭﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻫﺎﺋﻰ
گفته ﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﮑﻞ ﺗﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﻮض گرﺩﻳﺪه . چه
ﺮﺳﺪ ﺑﺬﻫﻦ
ﻭﺷﺨﺼﻴّت ﻮ
ﺭﻭﺍﻥ ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﺒﺎﺷﺪ،
ﭼﻴﺰﻯﻫﻢ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﮐﺸﻒ ﺍﻳﻦ
ﺃﻣﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ولی در ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺗﺮﮐﻴب ﺟﺪﻳﺪی
برای خود
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ . ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭت
ﺪﺭﻃﻮﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺷﻨﻴﺪه
اﻧﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﭘسﺍﺯ ﻃﺮﺩ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ خویش
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻮﻓّﻖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﭽﻨﺪ ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣﻮﺍﺩث
ﮐُﺸﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺯﻟﺰﻟﻪ ﻭ
ﺑﺎﺭﺍﻥ . ﻭ ﻓﺮﺽ
ﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺍﺟﺮﺍ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺧﻮﺩﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ ﻭ
ﺣﺪﺳﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺪس ﻭ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ ﺍﻭ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﮐﺴﻰ
ﺷﻨﻮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺑﺨﺎﻟﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﻣﻄّﻠﻊ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ، ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﺋﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﻭﺳﺎﺋل اﻟﻬﻰ
میدانند . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴشه کاﺭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺭﺷﻴﻤﻰ
ﮐﻪ ﭘﻨﻬﺎﻧﻰ
بدان ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺳﺎﺣﺮ ﻭ
ﮐﺎﻫﻦ ﻭ
ﺧﺪﺍئی
ﺪﺍنستند و ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﻣﻌﺠﺰه اﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻓﻮﺭﺍ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﺣﺮ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ولی
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﮔﻨﺠﻰ ﻳﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻏﺬﺍﺋﻰ
ﻣﻄﻠﻊ ﮔﺮﺩﻧﺪ،
ﻣﺨﻔﻰ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ابلاغ به
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮔﺮچه
اﻓﺮﺍﺩ ﺳوء
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻦ
ﺟﺎﻫل اﻣﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﻣﺨﻔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ ﺧﻴﺮ
ﺭﺳﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﺑﺂﺧﺮﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻴﺮﺭﺳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻦ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻭﺣﺸﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺣﺎﻝ ﮐﻪ ﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﺩﺍمه ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﭼﺎه ﻫﺎﻯ
ﺁﺗش ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺗﺮ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺴﺦ ﻭ ﻧﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ می
گرﺩﻧﺪ، که
ﻤﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺎﻟﻤثل
ﺒﺎﻋﺬﺍب
ﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﻮﻧﺪ .

ﺩﻟﻴﻞ
ﺩﻭﻡ ﻋﺮﻓﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ، ﺍﻳﻦ ﮐﻪ
ﻧﻌﻤﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﻟﻴﻞ
ﺑﺮ ﺗﻬﻴّﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻌﻤﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻌﻤﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ ﻋﻘﻞ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ ﻃﺮﺯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﭼﻪ
ﻫﺪﻓﻬﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻌﻤﺎﺕ
ﻣﻔﻴﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺮﻡ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﻧﮑﻨﺪ، که
اﻭﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﻧﻌﻤﺖ
ﻧﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﻭﻫﻤﺪﻟﻰ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﺎﻳﻦ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﻡ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﻋﻮﺕ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ . ﮐﻪﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﻫﺪﻑ
ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻀﺮ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﺑﺪ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ
ﺭﺍﻫﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﻴﺰ ﻭﺳﻌﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ . ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

سوﻡ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﺣﺸﺖ
ﻭ ﺗﺮس ﺍﺯ ﺭﻋﺪ
ﻭﺑﺮﻕ ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﺭﺿﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻋث ﺭﻓﻊ
ﺧﻄﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺣﻮﺍﺩث ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﮑﺮﺭ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺠﺎت
ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﮐﺮﺩ، که
اﺻﻠﺎﺡ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺑﺎﻃﺒﻴﻌﺖ ﭼﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺩث ﺭﺍ
ﺑﺮﻃﺮﻑ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﭼﻪ
ﮐﺎﺭﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮ ﭼﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﭼﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺍﺭﺳﺎﻝ ﺭسوء ﻟﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻢ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺭسوء
ﻟﺎﻥ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﺯ
ﭼﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﻭ ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ، ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ثاﺑﺖ ﮐﻨﺪ، ﺁﻧﮑﻪ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎئی
ﻄﺒﻴﻌﻰﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﺷﻮﺭﻭﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻣﺪه اﻧﺪ، ﻭ
ﻳﺎ عنصر
ﺍﻭﮐﺴﻴﮋﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺨﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
دیگر
ﺗﺼﻮﺭﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺘﻔﻠﺴﻒ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻧﻤﺎﻫﺎ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻴﭻ
ﻭﺧﻢ
ﮐﻠﺎﻣﻬﺎی
علمی ﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ولی
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎن
اﺳﺖ، ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ ﻫﻢ
ﻫست ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺗﺠﺮبه ﺸﺨﺺ
ﺷﻨﻮﻧﺪه اﺳت که
ﺪﺭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺒﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ،
ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻈﻢ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ،
ﭼﻮﻥ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﻣﺎﻩ ﻭ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ، ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﭼﻬﺎﺭ
ﮔﺎﻧﻪ ﺳﺎﻝ ﻭ
ﻧﻈﺎﻡ ﺭﺷﺪ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ، ﻭﺭﺷﺪ
ﺟﻨﻴﻦ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻈﻴﺒﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻥ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﻧﻈﻢ ﺍﻳﻦ
ﮊﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺿﻤن
ﻄﺒﻴﻌت ﻮﺩﻫﺮ
ﻭ ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻣﻘﺪﻣﺎت
ﻮ ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺁﻧﺮﺍ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ پیدایش
ﺁثاﺭ ﮊﻧﻬﺎ
ﻭﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻬﺎ،
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬش و
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮن
هست، ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪه اﺳﺖ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ،
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑثیرﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻀﺮﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐُﺸﺪ . ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻣﻀﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺖ . ﺯﻧّﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﻳﻮﻧﺎنی
در ﻔﺮﻫﻨﮓ، ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﺎﺣﺴﺎس ﺩﺭﻭﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺒﻴﺎﻧﺶ
ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ،
ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺗﻘﺪﻳس
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻘﺪﻳس ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻳﺎ ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺩﺭﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﻘﺺ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻰ
ﺟﻮﺋﻴﻢ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘس ﻣﻄﻠﻖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺩﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ ﺑﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺎﻃﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗب الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪ

ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺍﻭ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ، ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺷﺨﺺ، ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﺯﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥﻋﺎﺭﻑ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ(کُلّ
ﺧﺪﺍﺋﻰ) ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ، ﺑﺎ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺁﻥﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﻫم
اﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﻧﻈﺎﻡ
کُلّ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺤث ﺟﺰئی ﺩﺭ کُلّ،
ﮐﻪ کُلّ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﺟﺰﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻨﺪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺩﺭﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﺩﺭ ﻣﺸﺮﻕ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻭﻳﺎ
ﻧﺰﺩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻮﺩﻩ ولی
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻘﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺳﭙس ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪه ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺍﻳﻦ ﮐثرﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺎﺯ ﺍﻓﻘﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺷﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻮﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﺯ، ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﺗﻰ ﺩﻭﺭ
ﻫﻢ، ﺑﺮﻳﻚ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺮﮐﺰﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺮﮐﺰﻯ
ﺭﺍ ﻣﺒﺪﺃ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﭘﻮﺳﺘﻪ ﺁﺧﺮ
ﺭﺍ ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﺻﺎﺩﻕﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺷﺒﻪ عَدَم ﺩﺭ
ﻧﺎﭼﻴﺰﻯﺑﻮﺩﻩ
. ولی ﺗﺨﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺨﻢ ﺑﺬﺭﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭﺧﺖ
ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺩﺭﺧﺖ ﺩﺭ ﺑﺬﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺩﻣﮑﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﮐﻤﺮ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺁﺩﻣﻚ
ﺁﺩﻣﮑﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺭﮐﻤﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻴﻔﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﮐﻤّﻰ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ،
ﮐﻪ ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺎﻯ
ﻧﻄفه هاﻯ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﺧﺖ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ
.

ﺩﻳﻮﺟﺎﻧس
ﺭﻭﺍﻗﻰ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﻭ
ﺧﻴﺮ ﺧﻮﺍﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴت، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ
ﺑﺮﻫﺴﺘﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ولی ﺑﻬﻴﭻ
ﻧﺤﻮﻯ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎن
ﺮﺍ ﺑﻮﻯ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎ
ﺑﻮﺩﻥ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺭﺍﺿﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻳﺎ
ﻏﻀﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺭﺍ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺰﺍﺭ
ﺻﻔﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻗﺎﻋﺪﻩ(ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ) ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻧﻪ ﻋﻠﻤﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ ﻭ
ﻗﺎﺩﺭﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ، ولی
ﻧﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺎﺯﻭ ﻭ
ﺗﻦ که ﺪﺭ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ(ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ)ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ(ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻣﻄﺮح
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﺻﻞ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﺎﺩ
ﺁﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤاء ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺯﻝ ﺑﺎ ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﻚ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐُﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺸﻴت کرد . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء ، ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎسوء ﺍﻩ، ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﻭ(ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ)ﺍﺳﺖ، ﺑﻌﮑس
(ﺑﺸﺮﻁ ﻟﺎ) . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺮﻃﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘس علم ﺍﻭ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ(ﻫﻮ)
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻋﻠﻢ
ﻭﻫﺮ ﺻﻔﺖ ﺍﻭ، ﺑﺎ
ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻳﮑﺠﺎ
ﻭﻳکی است . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ، ﻭﻟﻮ
ﻧﺴﺒﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻘﺶ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺗﺶ ﻳﮑﺠﺎ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻔﮑﻴﻚ . ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ أجزاءﻯ
ﺗﻦ ﻭ أجزاءﻯ
ﺫﻫﻦ ﻭ أجزاءﻯ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ ﺣﺘﻰ أجزاءﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ . ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺗﻦ
ﻳﺎ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻫﺎﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﻣثلا
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﻣﮑﻌّﺐ ﺧﻮﻥ
ﭘﻨﺞ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﮔﻠﺒﻮﻝ ﺳﺮﺥ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ علیّ
ﺭﻏﻢ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻃﺒﻖ
ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻇﺮﻑ
ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ، ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺫﺭّﺍﺗﺶ
ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺩﻣﻚ ﭼﺸﻢ
ﮐﻪ ﺩﻭﺍﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﻐﺰ
ﻭﭘﻮﺳﺖ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﻮﺍﺭﻩ
ﻣﻌﺪﻩ ﻃﺒﻘﻪ
ﺷﻤﻌﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺳﻴﺪ ﻣﻌﺪﻩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺁﺳﻴﺒﻰ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻋﻀﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻌﺪﻩ ﻧﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻋﺪﻩ ﻏﺬﺍﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺭﻳﻢ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺭﻭﺯﻯ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎﺭ
ﺗﺮﺷّﺢ ، ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻃﺒﻘﻪ ﺳﻠّﻮلی
ﺠﺪﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺑﺎ
ﻏﺬﺍ، ﮐﺎﺭش
ﭙﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﺗﺎ ﻏﺬﺍ
ﺍﺳﻴﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺟﺬﺏ ﮐﻨﺪ . ﭘس
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﮐﻪ ﺳﻴّﺎله اﻯ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭ، ﺳﻴّﺎله
اﻯ ﻣﺪﺍﻡ
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺟﺰاء ﺍﻳﻦ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ کُلّ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻮّﺍﺭﻩ ﺁﺏ
ﺩﺭ ﺳﺘﻮﻧﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﺎﻣﻞ ﺍﺷﻴاء
ﻭ ﻋﮑس
ﺒﺮﺩﺍﺭی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭلی
ﻔﻮّﺍﺭه ﺠﺰ
ﺣﺮﮐت
ﻮﺟﺮﻳﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺫﺭّﺍﺕ ﺁﺏ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺳﺘﻮﻧﻰ ﻫﺴﺖ ولی
ﺳﺘﻮﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮه ﺪﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﻳﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﺮﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ، ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ أجزاء، ﺩﺭ
ﻫﻢ ﺣﻠﻮﻝ ﻭ
ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﻋﻀﻮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺩ
ﺁﻭﺭﺩ، ﺗﻤﺎﻡ أجزاء
ﻭ ﺍﻋﻀﺎ ﺩﺭﺩ
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺩ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس،
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻋﻀﻮی ساﻟﻢ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺗﻤﺎم هستی ، ﻭﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﺰ ﺑﺎﻋﺸﻖ
ﻭﺧﻴﺮﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺣﻤﺖ
ﺳﺎﺯ، ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﺃﺭﺣﻢ
ﺍﻟﺮﺍﺣﻤﻴﻦ، ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺣﻤﺖ ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺳﺎﻧﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻧﻴﺰ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﻭ
ﺭﻗﻴقه هاﻯ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺣﻴﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ .

ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺧﺪﺍ، ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ (ﺩﻳا) می
گفتند . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩل
ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﻭﺣﻀﻮﺭﺫﻫنی
ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺟﻬﺎﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﺎﻯ
ﺗﻨﮕﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻦ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻣﻦ ﺩﺭ ﮔﻮشه
اﻯ ﺍﺯ ﺩﻝ
ﺑﺰﺭگ ﻣؤﻣﻦ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻡ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻝ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﻭﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻋﺎﻯ ﻣؤﻣﻦ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ، ﺍﺯﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶ
ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻣﻰﻃﻠﺒﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻠﺐ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣؤﻣﻦ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺍﻭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ
به اﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺎﺯ
ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﺮﺍ
(ﻣﻄﻠﻖ علیّ
ﺍﻟﺎﻃﻠﺎﻕ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺰﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻭﺑﻌﺪ
ﺍﺯﭘﺎﻳﺎن
ﺃﺑﺪﻳّت هستی
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮ) ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ .

ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﻫﺮ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺑﺪ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ(ﺯﺭﻭﺍﻥ)ﮐﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺷﺪﻩ . ﭼﻪ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻳﺎﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺩﺭﻭﻥ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﻫﺴﺖ،
ﻭﻫﻢ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺁﻥ، ﻭ ﻫﻢ
ﺑﺎﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺁﻥ . ﺯﻧّﻮﻥ
ﺭﻭﺍﻗﻰ ﻳﺎ
ﺫﻭﺍﻟﻨّﻮﻥ
ونونس
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺃثیر
ﻳﺎ ﺍِﺗﺮ می
ﺧﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻤﻰ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ناسوتی
ﺍﺗﻤﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺁﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻓﺮﺷته اﻭﺍﺳت که
ﺩﺭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺩﺭﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝ ﺍﺯ ﺳﻤﺖ
ﻣﺎ، ﻭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ، ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ، ﺩﺭ(ﻣﮑﺎﻥ
لا ﻣﮑﺎﻥ)
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ، ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻫﻴّﺖ ناسوتی
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺤﺴﻮس یا
ﺃﺗمی اﺳﺖ، ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺃثیرﻯ،
ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ، ﺍﺯ
ﻣﺎﺩهﻫﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ، ﻳﮑﻰ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﻗﻴﻘﺘﺮ ﺷﺪﻥ
ﻧﻈﺮﺍً ﺑﻠﺎﻫﻮت
الله ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ،
که ﻤﺎﻫﻴّت
ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻳش
ﺒﺨﻮﺍﻧﻴﻢ، ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ، ﻭﻟﻮ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻗﻴﻘﺘﺮﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
(ﻣﺎﺩﻩ ﺷِﺒﻪ عَدَم)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺳﺎس ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻫمه ﺴﻄﻮﺡ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺎﻫﻮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺍثیر ﺑﺄﺗﻢ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮی
ﺘﻐﻴﻴﺮﻣﻴﻴﺎﺑﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻠﻤﻮس ﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮّﺭ
ﻣﺎﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﻚ (ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ حقیقی
) ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﻴﺴﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﻫمه
ﺒﺎﻫﻢ
ﺩﺭﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐُﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﺩﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻨش الله
بفرمان
خداوند( هو)
ﺠﻤﻊ ﺑﻮﺩه اﺳﺖ
. ﻭ ﺍﺳﺎس ﻫﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ،
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﺒﺪﺃ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ

ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻳﺎﺩ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺁﻧﺮﺍ، ﺑﻨﺎﻡ
(ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ)ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﻭﺟﻮﺩی
ﺩﺭ(ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء) بگفته
محمد ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ(عَدَم
ﻣﺎ سوء ﺍﻩ)
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ نیز
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺗﺼﻮّﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻴﻦ باشد
. ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ(ﻫﻮ)، ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ عَدَم ﻳﺎ
ﺍﺯنظر ﻣﺎﺩّی
ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺻﻮﻝ
ﻓﺮﺿﻰ ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺭﺩﻳﻦ
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺪﻣﻰ
ﺷﻮﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻭ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼّﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﻴﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻭبتوانیم
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻴﻢ،
که لازم
ﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻙ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩش
ﻧﻴﺰ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺮﻭﺝ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺍﮔﺮ
که ﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . که
ﺘﻨﻬﺎ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس،
ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
پیامبر ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ، ﺩﺭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨﻢ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻠﻮﺹﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
قائم ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻣﺸﻤﻮل
ﺘﮑﺮﺍﺭ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﺷﻌﺎﺭ و ذکر
الله أکبر ﺩﺭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ، چون لا
اله الاّ الله
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻠﻮﺹ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ ولی
ﻧﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺧﻠﻮﺹ
ﻭﺍﻃﻠﺎﻕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻖ علیّ
ﺍﻟﺎﻃﻠﺎﻕ
میگوئیم . ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻋﻨﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻖ علیّ
ﺍﻟﺎﻃﻠﺎﻕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ( ﻧﻔﺨﻪ
ﺁﺗﺸﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﻪ) ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ جنین ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ،
ﻭ ﻳﺎ (ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
الدﺍﺧﻞ)، ﺑﻴﮓ
ﺑﻨﮓ ﻭ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ،
ﻭ ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی(ﻧﻔﺨﻪ)ﻭ
ﺩﻣﻴﺪه ﺍﻭﻝ، ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﻡ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺧﻴﺮﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﻣﻴﺪﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ(ﻧﻔخِه ﻳﺎ
ﻧﻔﺤِﻪ
ﻣﻌﻄّﺮ) ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻣﻴﺪﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ
ﺑﻤﺮﻳﻢ مُقدّس
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﺯﻧﻰ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ،
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﻮﻟﺪ و
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔﺨﻪ ﻭ
ﺩﻣﻴﺪﻥ، ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻣﻴﺪﻩ ﺩﻭﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺟﺸﻦ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺸﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﮔﺮﻓﺘﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺯﻯ
تولدی ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺎﻟﺼﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺷِﺒﻪ عَدَم
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺎﺩﻩ عَدَم ما
سوﺍﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺧﺎﻟﺼﺘﺮﻳﻦ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻖ
حقیقت ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻩ، ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻋﻴﻦ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺧﻞ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﻬﺎﺋﻰ
یک وجود نوعی
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ(ﻓﺮﺩ واحد
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ خود)
ﻳﺎ ﻧﻮﻉ مطلق و
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ
الله می
ﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ او ﻧیست .
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ کسی
بخواهد
بازگشت
بخداوند
ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺍﻟﻠﻪ برود که
عاقبت همه
موجودات این
بازگشت را
خواهند داشت و
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﺮه ای
ﻣﺤﻮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﻗﻄﺮه
اﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺟﻴﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻴﺐ ﺩﻳﮕﺮﺵ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ را
ﻣﻰ ﺭﻳﺰﺩ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺴﺖ، ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ لا
ﻳﺘﻐﻴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ الله
ﻭ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺟﻴﺒﻬﺎپس نیز
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ کلّ
وحدت وجود
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ الله
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮐثرﺕ
ﻭ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺁﻧﭽﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
متفاوت ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺟﻴﺐ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﺑﺠﻴﺐ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
خداوند ﺭﻳﺨﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻳﺎ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ . ﻭ ﻳﺎ ﮔﻔته
اﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ و
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﺎﺹ و خالص
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍلأﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺤﺴﻮسﻏﻴﺮﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺷِﺒﻪ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
(ﺷِﺒﻪ عَدَم)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ مورد
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﮐﻪ ماهیّت (
ﺗﺤت ﺃثیرﻯ) ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺭﺑﺎب ﻨﻮع
ﺮﺍ ﺍﺯ (ﻣﺎﺩﻩ
ﻋﻘﻠﻰ) ﮔﻔته
اﻧﺪ، که
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻮﺭﻯ
باشد، ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
(ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻋﻘﻠﻰ)
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ برسد . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﻔﺨﻪ ﻭ
ﻧَﻔَس ﻭﺩﻣﻴﺪﻩ
کُلّ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻫﺎ ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

وﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ، ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺣﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺭﺩشت گفته
ﺍﺳﺖ . که
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺑﻮﺩﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ بودا
ﺧﺪﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
برای ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
بودا ﺍﻭﺭﺍ
(ﺷﻴﻮﺍ) ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻥ
ﺩﻳﺪﻩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
سوّم ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻳﺎ ﻣﺮﻳﻢ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺑﻌﺪﻯ،
ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
(ﻋﺼﺮ ﺯَﻥ یا
ذِن ﺷﺎﻫﻰ)
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﺑﻮﺩﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻦ، ﺍﻟﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ، ولی
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺑﻮﺩﺍ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس،
ربّ و ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﺸﻬﻮﺩ محمّد
هست ولی هنوز
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ محمّد
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ محمّد
ﻭ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﻫﺎ ﻭﺭبّ
اﻟﻔﺼﻠﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷند . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻧس ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ نیز
ﻣﻄﺮﺡ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
تجلّیات
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻥ ﺣﻘﺎﻳق
ﺁﻳﻨﺪﻩ که
ﻤﺎﻫﻴّت ﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮه
گاﻫﻰ ﺧﺪﺍﺭﺍ
ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺣﺪ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺟﻤﻊ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭکُلّ
ﻫﺴتی اﺳﺖ . ﻭﭼﻴﺰﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩی ﻮﻏﻴﺮﻣﺎﺩﻯ
که ﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮔﻮئی
ﺨﺪﺍ ﭼﻮن ﻨﻄفه
أصلی
ﺩﺭﺗﻤﺎﻣﻰ
هستی ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩات)
باشد، ﮐﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺟﺰﺋﻰ ﻣﻨﻔﺼﻞ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺭﺍ
موقّتاً ﻣﺘﺤّﺪ
ﺑﻬﻢ میکند ، یا
ﻣﻮﻗّﺖ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
خود ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺃﺗﻢ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﺣﺎﺿﺮ، که
اﺟﺰﺍﺋﻰ ﺩﺭﻫﺴته
ﺃﺗﻢ ﺭﺍ ﺿﺪ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺩﻭﻗﺴﻤﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺿﺪ
ﻣﺎﺩﻩ، باید
ﻣﻨﺠﺮ به
ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻫﺮﺩﻭ
ﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻣثبت، ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻤﻴّﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻣﻨﻔﻰ،
که ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻤﻊ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺻﻔﺮﻭ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺃثر
ﻣﻨﻔﻰ ﻧﻮﻉ ﺿﺪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻪ،
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻫﻤﻴشه
ﺒﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ نوعی
موجود که اﻳﻦ
ﺿﺪ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺎﺩﻩ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ خُنثی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . که
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﺍﺯﻫم
ﺠﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ،
ﻭلی هریک
ﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺩﺍمه
ﻤﻴﺪﻫﺪ ، ﻭ
مدام ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
أتم ها ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺑﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﺍﺭﺩﺷﻮﻧﺪ،
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ، ﺧﻮﻳﺸتن
ﺮﺍ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻣﻨﮑﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃثیرﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻯ (ﮐثیر
ﺍﻟﺄﺳﻤاء)
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻟِﻢ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﻣﻮس
ﻫﺎﻯ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ،
ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺷﺪﻩ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
(ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ)،
ﻭ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد،
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺣﺴﻴنی
ﻮﺣﺴنی ﻮ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀوی ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮی
ﺁﻣﺪﻩ . ﮐﻪ
ﮔﺮچه نام
اﻓﺮﺍﺩﻯ
ﺗﺎﺭﻳخی شده
اﻧﺪ . ولی
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳن اﺳﺎﻣﻰ، ﺣﺴﻦ
ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺎﻣل
ﺪﺭﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺴﻴﻦ، ﺣﺴﻨﻚ
ﻭﺑﺪﺭجه اﻯ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ از حسن، ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
۳۱۳ ﮔﺎﻧﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ دز
مقام ﺣﺴﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺴﻨﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ
یگانه مقام
حسنی ﻭﻓﺎﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، که
غیبت ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﺁﻏﺎﺯﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﻧﺎﻡ سومﻓﺎﻃﻤﻰ(ﻓَﻄﻢ)
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ سالک
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻣﻮﺭﺩ رضایت
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺪﺍﻧﺪ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ جدید
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﺍﺟﺐ
الهی ﺍﻧﺴﺎﻥ
کامل است، ﻭ
ﻣﻨﺠﺮبکسب بالاترین
درجه ﻨﺠﺎت اﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی ﻮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ بهتر
فوق بشری
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
نام هفتم ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ بشری
و ربّ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ میباشد . و
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﻮع
فوق بشری
فرشته گونه
هستند . واینان
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻃﻮل ﺘﺎﺭﻳﺦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ(ﺩﻭ ﻗﺮّه
ﻴﺎ همان ﻗﺮﺁﻥ)
و معجزه محمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪ . که اﻭ
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭهمچنان
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳت اﺭﺑﺎﺏ
نوع ﻫﺴتند، ﺗﺎ
به الله ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎب ﻮ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ، ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺘﻮﺍن ﺮﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺍﺳﻤﻰ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
و ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﺠﻤﻮعه
اﻯ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪان ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭند . که
ﺴﺎﻟک ﺮﺍ (علیّ
ﺭﺿﺎ) ﻳﺎ (محمّد
ﺭﺿﺎ) ﻭﻳﺎ
(ﻣﺤﻤﻮﺩ ﺭﺿﺎ)
می ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺩﺭ ﻫﺮﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻭﺣﺸﻰ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭﻣﺎ ﺿﻤﻦ
(ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﻭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ)، ﺍﺯ(
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺻﻔﺎﺕ
و سطوح عقلی )
ﻧﻴﺰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ مراحل
وسطوح ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻭتقرّب
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ، ﺻﻔﺖ
ﻋﺸﻖ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺻﻔﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ می
ﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻠّﻪ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﺎلی ﺘﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ آخر ﻭ
ﻳﻚ ﺻﻔﺖ نهائی،
تنها (ﻧﻘﻄﻪ
ﻣﺸﺘﺮﻙ) ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻧﻪ در
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺯﻳﺴﺖ
ﺷﻨﺎس . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺍﺟﻨﺎس ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
انواع ﻳﻚ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺯ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘلّه
هاﻯ ﺻﻔﺎﺗﻰ، ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺮ ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻔﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺸﻖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﺸﻖ، ﺑﺠﻨس
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ
ﻣﺎﺩﺭﻯ، ﺗﺎ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
نیاز به ﺩﻩ ﻫﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳته اﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺎﺷﻖ ﺧﺪﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺷﻤﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻧﺪﻩ
ﻭﮔﺰﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﺮ ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﻚ ﺻﻔﺖ ﻭ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺭجه اﻯ
الوهیّت
ﻣﻴرسید . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭﺍﺑﺪﻳّﺖ
مطلق ، ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺨﺪﺍی الله
ﺒﺮﺳﺪ . ﻭ ﻫمه
ﭙلّه هاﻯ
ﻣﻌﺮﺍج ﻭﺍﺳﺮاء
ﺭﺍ میباشند ﻭتقرّب
ﻭ ﮐَﺮّﻭﺑﻰ
ﺷﺪﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻰ
ﭼﺎﺭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺵ
بیشتر
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ولی ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، که
شایستگی
بدیدار ﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﺩﺭاین ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ، ﻧﻮﺑﺖ وظیفه
الهی ﺭﺳﻴﺪﻥ
بخواست ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺍﺻﻞ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺗﻨﻬﺎ هدف
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ است ، ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
که ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ، ﭘﻨﺞ
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎب ﺮﺍ
رؤیا کرده ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺠّﻬﺎﻯ
ﻋُﻤﺮﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﻋﻤﺮﻯ
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
حجّ ﮐﻌﺒﻪ، ﮐﻪ نمایش
شهود حجّ
ﺃﮐﺒﺮاست .

ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻔﻠﺖ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺍﺯ ﻋُﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻋﻴﺐ
ﻭ ﻧﻘﺺ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺍﻭﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﺖ ﻭ ﻣﻌﺘﺎﺩ
ﺩﺭﮔﻮشه اﻯ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
هستند، که
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﻭ ﻋﺰﻳﺰﺍﻥ
ﺧﻮﺩشان
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﻓﺎﺻﻠﻪ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴیابند . ﻳﮑﻰ
ﺑﻬﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﻭﻳﮑﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﻧَﺴﺦ
ﻭﻣَﺴﺦ ﻭ
ﻓَﺴﺦ ﻭ ﺭَﺳﺦ
ﻭ ﻭَﺳﺦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺭﺍﻫﻰ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﺑﺄﻧﺪﺍﺯﻩ ﻳﻚ
ﺷﺐ ﺭﺍه
ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎن
ﺒﺸﺮی ﻨﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺒﺎ
ﺍﺭﺍﺩه ﻮﻋﺸﻖ،
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻫﻔت ﺴﺎﻝ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺟﻠﻮ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻳﻪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، (ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ)
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ولیﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ، ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻏﻔﻠﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻧس ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻭﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻫﺴﺘﻰ،
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﻋﻮﺕ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﺍﮐثرﺍ ﺍﺯ
ﺷﺮّﻯ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻭ ﺩﺭﮐﺎﺕ ﻋﻘﺐ
ﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺒﺮ از عاقبت
خود ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
بخطا ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺗﺼﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺠﺎﻧﻴﻦ
دیوانه ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻟﺤظه
ای ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺁﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸت نیز
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯﮔﺸت
اﺯﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺮ
ﺩﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺷﻬﻮﺩ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺎﻧﺼﺪﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﻤﺪّﻥ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ، ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ . ﻳﮑﻰ
ﺭﻭﺣﺶ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، و
ﻳﮑﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻌﻤﻖ ﭼﺎﻩ
ﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﺩ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﭼﻮن ﻘﺎﺭﻭن
بیشتر ﻔﺮﻭ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ .

ﻭﻇﻴفه
ﺴﺎﻟﻚ ﺗﺮﻙ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ، ﻭ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﻭﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﺍﺟﺐ
ﻭ ﻟﺎﺯﻡ، ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳت ﻮ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎفی لاﺯﻡ،
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺗﻤﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﮕﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﺍﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﺍﺟﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﮑﺮّﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ . که
ﺤﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻫﻤﻪ ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺑﺤث ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ، ﻣﺒﺎﺣثی
ﭼﻮﻥ ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ بِدای
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﻫﺴﺘﻰ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﻧﺎﻡ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎﺩ
ﻧﻤﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻳﺠﺎﺑﻰ ﻭﻣث
بت ﭼﻮﻥ ﻋﺎﻟِﻢ
ﻭﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ،
ﻭﭼﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﭼﻮﻥ
ﻏﻀﺐ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺍﻯ نوشتن
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﮐﻤﮑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻬﻴّﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث ﺑﻬﺮ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻧﻮﻳﺴﻨﺪه ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻬﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪه اﻯ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﻓﻀﻮﻟﻰ
ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺘﻰ شده و
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﺮﮐس ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭﻳﺎ
ﻓﮑﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﮑﻨﺪ، ﻋﻘﺐﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺑﺸﺮﻁ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻥ . ﻳﻌﻨﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﻚ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﮕﻮﻳﺪ ﻳﺎ
ﻧﻨﻮﻳﺴﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺳﺮ
ﺑﺮ ﺩﻫﺎﻧﻪ
ﭼﺎﻩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ،
ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺩﻝ
ﺗﻨﮕﺶ
ﻣﻴﺨﻮﺍهد
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪه
اﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﻧﻘﺺ ﻭ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ ﭘسر
ﻃﺎﻟب عفو
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺳﭙﺎس
ﻭﺷﮑﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ .

M067

مشیّت
واراده الهی

ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺸﻴّﺖ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻭﻣﺮﺣله اﻯ
نوعی ، ﻭنیز
جالب تر
ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻮﻳﮋﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
سلوکی
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﻴشه
هست . ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ
و مشیّت
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ و
ﺩﺭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ اگر
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، باز
ﭘﻴﺮﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺍﮔﺮ
ﺑﻤﻮاﺯﺍﺕ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ، ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ، ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺸﻴّت
ﻮﻫﺪف اﻭﻟﻴّﻪ
ﺩﺭﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐُن
ﻔﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﺮﺍی
اﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
ﺒﻮﺩه است . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮐﺴب
ﺼﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﺗﻘﺮّب
ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺩﺭﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩی
تجلّی اﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻮﻳﮋﻩ
ﺩﺭﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ،
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺟﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ . ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
به ( اﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ)
رسانده ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّت
ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺑﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺘﻘﺮّﺏ
ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻓﺮﺿﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻭ
ﻗﻄﺮه اﻯ
ﺩﺭﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ، ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻢ، ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳت ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﮐﺎﺷﻒ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
بوده وﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ، ﻭﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮔﺬﺭ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس،
ﻭﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔته اﻧﺪ،
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس اﺯ
ﺷﻬﻮﺩﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭت
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺳﺎﻟک
ﻤﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ برﺳﺪ،
که ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﺍﺻﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﺯ ناسوتی
ﺃﺗﻤﻰ، ﺗﺎ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭﻣﺎﺩﻩ
ﺷِﺒﻪ عَدَم، ﻫﻤﻪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭﺍﺟﺐ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺒﺪﺃ
ﮐﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﺑﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﻭﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺰبه
الله ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻫﻴّت
ﻤﺎﺩﻯ ﻭﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ، ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺗﻦ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﺩﺭﻳﻎ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ، ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻳﺎ(ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ)ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﻧﻪ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ مُقدّس،
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﻧﻨﻮﺷﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ محمّدﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ
ﻳﻚ ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﻳﻚ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻳﻚ (بِدای
ﺍﻟﻬﻰ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ
ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻣﺮﺣله
اﻯ ﻭ ﺭﺿﻮﺍﻥ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﻋﮑس
ﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ ﺩﺭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ را
بنماﻳﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭحجّ
ﻫﺎﻯ ﻋُﻤﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭘﻨﺞ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺁﺩﻡ
ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
. ﻭﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺭﺍ ﮔﺮﺩﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﮑﻤﻚ ﻭ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ .

ﺭﻭﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻋﻬﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ ﺁﺳﻴﺎ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﺸﻴّﺖ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﻣﺸﻴّﺖ
ﻋﻠّﺖ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻭﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻦ، ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﮐﺴﺐ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮑﻤﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﮑﻴﻔﻴّت
اﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . که
ﻤﺪﺍﻡ ﺑﺎ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎت
ﻮﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻮﻳﮋﻩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺷﻮﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﻣﻮﺍﺩ ﺑﺎﻫﻢ
ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺑﺪﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﻭﻫﻢ
ﺯﻳﺴﺘﻰﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﻢ ﺯﻳﺴﺘﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻗﺒﻮﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺑﺤﺎﻟﺖ
صَمَدیّت
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ،
ﻭﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ،
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻧﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻴﻚ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﻧﺎﻡ ﭘﻨج ﺘﻦ
ﺁﻟﻌﺒﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﺨﺴﺘﻴﻨﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﻌﺪﻯ،
ﻫﺮﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪهﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧَﻔَس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎن اﻟﻬﻰ، ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎن ﺴﺎﻟﮑﺎن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻗﺒﻠﺎ
ﺁﺷﮑﺎﺭ، ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻏﺎﻳﺐ
ﻭﻧﺎﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ،
ﮐﻪ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ او
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ معرّفی
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻣﺎﻣﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻣﺸﻴّﺖ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍلاّ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺗﺮﻙ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺮﺳﻨﺪ . ﻭﭘسﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎن
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . که
ﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺭﺍﺩی ﻮﻋﺸق
ﻮﺭﺯﻯ ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺩﺭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺄﻣﺮ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ، ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﻘﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﮔﺮچه
اﻳﻦ ﺍﺳﺘثناﻯ
ﻋﺠﻴﺐ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ،
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ، ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻫﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺑﺠﺎﻯ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺢ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻭﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ سوﺧﺖ ﺁﺗﺶ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﻬﻨمی
ﻴﭙﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ خویش
ﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
ﻭﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﮔﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﺗﻮﻟﺪﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺮﺯ ﻋﺒﻮﺭﻯ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﻭﺩﻳﻦ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ،
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ولی
ﻣﻨﺎﺳﺐ
مشکلات روان
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻨﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ(ﻫﻮ)
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻠﻪ(ﺍﻟّﺬﻯ
ﻟﺎ ﻫﻮ)ﻳﺎ
ﻣﻌﺮّﺏ
ﻓﺎﺭﺳﻰ(ﺃﻫﻮ)ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺍ . ﺑﺎﺯ
ﻳﻌﻨﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺍﻭ ﻭ ﻫﻮ) ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
قُریش ﻧﻴﺰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ولی
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ، ﺍﻟﻮﻫﻴّت
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺰﺭعه
ﺳﺮﺳﺒﺰ
ﺟﻬﺎﻥﻣﺸﻐﻮﻝ
ﭼﺮﻳﺪﻥ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺷﮑﻢ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺷﮑﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ، ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺗﺎ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﭘس ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ . ﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺎﺭ
ﻋﺒث ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
. ﺍﻟﺒته
ﻤﺸﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺩﺭ ﻋَﻤّاء
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ناسوتی ﻭﺑﺎلاﺘﺮ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﺪﻭﺭ ﺍﻭﻝ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﻓﺮﻣﺎﻥ( ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ) ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺑﻘﻴﻪ ﺑﺎ
ﻣﺸﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎ
ﻣﺸﻴّﺘﻬﺎ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭبّ اﻟﻔﺼﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺎ ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻠﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺪﺭﻳﻚ
ﺷﺄﻥ ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ، ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪی ﺒﺪﻫﺪ . ﻭ(ﺍﻟﻠﻪ)
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺭج اﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﺎ، ﺻﺎﺩﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑﺮ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻈﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻮ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺩﻭﺭﻩ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺎﻃﺎﻋﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ .

ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ، ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﺮﺡ
ﺭﻭﻯ ﻧﻘﺸﻪ
ﮐﺎﻏﺬ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ، ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﭘس ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ
ﻣثلا ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﭼﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ . ﻭﭼﻪ ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻪ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻬﺎﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺃﺯلی ﻮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺭﺍﺩه
اﻟﻬی اﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﻳﺪﻥ
ﻭﺣﻮﺍس ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭﻣﺎ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺨﺺ،
ﺩﺭ ﮐﻠﻤﺎت ﻮ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻭﺑﺠﺎی
ﻤﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ که
ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﻧﻮﻳﺴﻢ،
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍﭼﻨﺎﻥ ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
که ﺤﻴﺎت ﺮﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻤﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭﻗﻠﺐ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﻭ ﻃﭙﺶ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ . ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺯﺑﺎﻥ
ﺗﮑﻠّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ولی
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺪﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﻠّﻢ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺍﻋﻀﺎ ﺑﻨﻔس ، ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺳﺖ ﻭﭘﺎ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، که
ﺰﺑﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﮑﻠّﻢ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻴﻢ . ﻭﻟﻮ
ﺣﻴﺎت غیر
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل
ﻨﺴﺒﻰ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ، ﺑﺮﺍﻯﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ ﻣﺮﺑﻮطه
ﺮﻭﺷﻦ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﭼﻮﺏ
ﻟﺎﻯ ﭼﺮﺥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . که
گوﺋﻰ ﺑﺎ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭﻫﻢ
ﺩﻝ ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ، ﮐﻤﻚ
ﺩﺭ ﭼﺮﺥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﻏﻦ ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻳﻦ ﭼﺮﺧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭﺧﺎﻟﺺ ﺗﺮ، ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﺎﺭﺍﺩه اﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍهیم ﺮﺳﻴﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍت ﺁﻥ ﭼﻮﺏ
ﻟﺎﻯ ﭼﺮﺥ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺎ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻟﺬﻳﺬ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ثوﺍﺏﻣﺸﻴّت
ﺸﺪﻩ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺣﺪ ﺃﮐثر ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷته اﻳﻢ
.

ﺑﺎﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺭﺍ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍنسته اند،
که ﻤﻮﺟﻮﺩ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ، ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ،
ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺂﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . که
ﺴﺮﺍﺳﺮ(ﻧﻌﻤﺖ)ﻓﻮﺭﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ(ﺭﺣﻤﺖ)ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی اﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ الهی
اﺯﻗﺒل ﺁﮔﺎه ﻮ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻟﺤظه ﺒﻠﺤﻈﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩه ﻫﺎﻯ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺪﺍ
ﻭﺭﺿﻮﺍﻥ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭ
ﻏﻔﺮﺍﻥ، ﻭ
ﮔﺬﺷﺖ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷته هاﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮچه
ﻘﺒﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺸﻴّﺘﻬﺎ
ﻭﺍﺭﺍﺩه ﻫﺎی
اﻟﻬﻰ ﻳﮑﺠﺎ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻳﮑﻰ
ﺩﺭ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺎﻣﻰ
ﻭ ﻋﻨﻮﺍﻧی
ﻮﻟﻔﻈﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﺣﻔﻆ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻓﺮﺩﻯ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺸﻴّﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻓﻌﻠﻰ
ﻭ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
ﻮﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺸﻴّت
اﺯﻟﻔﻆ ﺷﻴﺌﻰ ﭼﻴﺰ،
ﻭﺍﺯ ﻟﻔﻆ ( ﺷاء)
ﻳﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻫﺎ
ﻟﻐﻮﻯ ﻭﺍﺩﺑﻰ
ﺩﺭﺯﺑﺎن عربی
اﺳﺖ . ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺩﺭﺯﺑﺎن
عرﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﻗﻮﻣﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺧﻠﻂ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺧﻮﺩﻣﺎن اﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻧﮑﻨﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﻔﻠﻰ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﭘﺪﺭ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﭘﺪﺭ ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺿﺒﻂ
ﺻﻮﺕ ﻫﻢ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﺍﺭﺩ،
ولی ﺧﻮﺩﺵ ﭼﻪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺻﺪﺍﻯ ﺿﺒﻂ
ﺻﻮت ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . (ﺷاء)ﺭﺍ
ﻣﺸﻴّت
ﺘﻤﺎﻳلی
ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، که
ﭽﻨﻴن
ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ولی
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﮑﻨﺪ . ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ(ﻣﺸﻰ)ﺭﺍ
ﺭﺍﻩ ﭘﻴﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺭﻫﺮﻭﻳﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ
(ﺳﻔﺮ ﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻠﻪ)ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺑﺎ ﭘﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺩﺭﻓﮑﺮ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ، ﻧﻬﺎﻳت
ﺘﺎﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ، که
ﺴﺎﻟک
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﮔﺬﺷته ها
ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﻣﻨﻈﻮﻣﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﻣﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ،
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻨﻈﻮﻣﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺭﺍ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺨﺖ ﻭﻧﺼﻴﺐ
ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﻭ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﻧﺪﺍﺩﻩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺩﻟﺒﺨﻮﺍﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ، که
ﺸﺎﻳﺴته اﻭ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠکه
اﻳﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺏ ﻳﺎ ﺑﺪ، ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ خویش، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﮔﺮ
ﺳﺨتی ﺯﻳﺎﺩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﺘﻴجه هماﻥ
ﺗﺄﻣﻴﻦ، ﻳﺎعَدَم
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭﮔﺬﺷته ها
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ثوﺍﺏ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮع
ﺒﻬﺘﺮ ﻧﺪﺍﺷته
اﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل
ﻨﻴﺰ، ﺍﮔﺮ
ﺫﺧﻴﺮه ثوﺍﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﮑﻨﺪ،
ﺩﺭ ﺭﺟﻌت ﻔﻮق
ﺒﺸﺮی ﺪﺭﻓﺼﻮل
ﻨﻮﻋﻰ ﭘﺎﺋﻴن
ﺘﺮ، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﮐﻤﺘﺮی
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻧﺤﻮﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴی
اﺳﺖ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺁﻧﮑﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺩﺭ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻓﻘﻴﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ، ﺑﺨﺖ
ﺧﻮﺑﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ولی ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ،
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﺳﺖ . ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺁﻧﮑﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﻣﺎنع کاﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺁﻧﮑﻪ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﺭﻩ ﺭﻭﻯ ﮐﻪ ﺻﺪ
ﮐﻴﻠﻮ ﻃﻠﺎ ﺑﺮ
ﭘﺸﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺭﺍﻩ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﺧﻔّﻔﻮﺍ
ﺗﻠﺤﻘﻮﺍ)ﺳﺒﻚ
ﺑﺎﺭ ﺷﻮﻳﺪ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ
ﺑﺠﻠﻮﺗﺮﻫﺎ
ﺑﺮﺳﻴﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﺳﺒﻚ ﺑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ
ﻟﺒﺎس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴت ﺒﻌﺮش
ﻘﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ، ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺑﻌﺮﺵ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﻭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻮﻯ ﮔﻔﺘﻨﺪ، سوﺯﻧﻰ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻯ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻭﺻﻠﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﻟﺒﺎس ﻓﻘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﻌﺪﻫﺎ محمّد
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭح االقُدُس
ﮔﻔﺖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺍﺯﺍﻳﻦ ﭘس ﺑﺎ
ﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﻢ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺪ ولی
ﻋﻘﻞ ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﻭﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺑﻰ،
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
، ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭﺗﺠﺴّﻢ ﺭﻭح
االقُدُس ﺩﺭﺟﻬﺎن
ﺪﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﻋﺮﺵ
(ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ)ﺑﺮﻭﺩ . که
هنوﺯ ﺩﺭﺁن
ﻨﻮع ﻤﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﺑﺪ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺳﺒﻚ ﺑﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺳﻨﮕﻴنی
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺖ . ﺟﺰ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭکه ﻮﺳﻴله ای
اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺍﮔﺮﻭﺣﺪﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ،
ﺣﻔﻆ ﺍﻳﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ .

ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍی ﺤﻔﻆ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪی هرﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ ﻭﺣﺪت
ﻮﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺣﻔﻆ ﮔﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻴﻬﺎ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺯﻧﺪگی ﺤﻘﻴﺮ
ﭘُﺮﻋﺬﺍﺏ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺩﺍﻍ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺣﻴﺮت
ﺒﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻥ، ﭼﺎﺭﻩ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ، ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
پیر کامل الهی
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ، که
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻌﺎﻑ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻭﺭ
ﺍﻧﺪیش ، ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ برایش
ﭼﻮﻥ ﺍﺯﻟﻴّﺖ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻓﻰ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ نقصی
نداشته ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﺗﺼﺎﺩﻑ ﮐﻮﺭ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻋﺸﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﻭﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺩﻟﺰﺩﮔﻰ، ﺑﺎﻋث
ﻃﻠﺐ ﻣﺮﮒ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﻮﺩ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻳﺎ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ، ﺩﺭ
ﻏﺎﻳت ﻮﻧﻬﺎﻳت
هدف خداوند
ﻤﺘﺤﻘﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎت
ﻮﺍﻃﻔﺎﻝ، ﺗﻨﻬﺎ
پس ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﺯ سوﺧﺘﻦ با
آتش، ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺂﺗﺶ
ﻧﻤﻰ ﺯﻧﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮب ﻤﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪﻯ ﺩﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩ، ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺎﺋﻰ، ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺪ
ﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . که
اﻳﻦ ﺧﻮﺩ(ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ به
(ﻋﻴﻦﺍﻟﻴﻘﻴﻦ)
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ(حَقّ
اﻟﻴﻘﻴﻦ)
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ حَجّﻮ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ
ﺑﻮﺩه اﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺁﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍت
ﭙﻴﺸﻴﻦ، ﺳﺎﺑقه
ﺒﺮﺧی اﺯ ﺍﻳﻦ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭﺍﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﺮﺍﺗب ﺸﻬﻮﺩی
ﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳت
اﻟﻬی اﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﭘﻴش اﺯ
محمّد ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ در ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯه
ﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎی
ﭙﻴﺸﻴﻦ، ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
(ﺷب ﻘﺪﺭ)ﺑﺎ
ﺍﺭﺯش هزﺍﺭ
ﻣﺎه ﻴﺎ ﺻﺪ
ﺳﺎل عمر بشری ﺍﺳﺖ
. ﻭﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺸﻤﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭمحمّدﻯ
ﺗﺎﺯﻩ گردد . ﻭﺩﺭﻧﻮع
ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻴﻞ
ﺑﻌﻠﺎﻗﻤﻨﺪﻯﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﺣﺘﻰﺑﻴﻦ
ﭼﻨﺪ ﺃﺗﻢ ﻣﻴﻞ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﺭﺍ
ﻭﻟﻮ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺰﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍت
ﻨﻮﻋﻰ ﺁﻳﻨﺪه
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ، ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ صَمَدیّت
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ خویش
ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺂﻥ ﻟﺤظه اﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﻄﺮه
اﻯ ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻟﺒﺨﻮﺍﻩ
ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺍﺳﺖ، که ﻳﻚ
(ﮐثرت
ﺪﺭﻭﺣﺪﺕ)
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ، ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ . ﺍﺣﺴﺎس
ﺠﻤﻌﻴّت
ﻔﺮﺍﻭﺍن یعنی همچنان
اﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﺭس ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻭﺣتی
اﮔﺮ ﻧﻔﻊ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﺩ، ﻧﻔﻊ
ﺟﻤﻌﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺒﻀﺮﺭ
ﺑﺨﻮﺩﻣﺎﻥ نیز
ﺿﺮﺭ ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺟﺎمعه اﺳﺖ،
ﻭﺗﮑﺎﻣل اﻭ
ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭکُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ،
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮنه
اﮔﺮ کسی ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺒﺨﺸﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻌﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﮑﻞّ
ﻋﻘﻞ ﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ، ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺟﺎمعه اﻯ ﺍﮔﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻓﺮﺍﺭ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻮﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﻨﺴﺒﻰ ﺩﺭ ﺭﻭح
ﻤﻴﮑﻨﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﺴﺒﻰ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﺑﻴﺎﺑﺪ،
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻗﻮﻡ
او ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﻮﻣﻰ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺑﺮ
ﭼﻨﺎﻥ ﻗﻮﻡ
ﻭﻣﻠّﺘﻰ
ﻏﻠﺒﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻭ
ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ، ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﮐﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻗﻮﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺷﻮﺩ
ﻭﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﻔﻆ ﻓﺮﻫﻨﮓ ملّی
ﻋﻘب ﻤﺎﻧﺪه
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻏﻠﺒﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﺑﺮﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻗﻮﻡ ﻭﺳﺮﺯﻣﻴن
ﻤﺎ ﺑﻨﻔﻊ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﻫﻨگ اﻧﺤﺼﺎﺭ
ﻣﻠتی ﻨﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎت
اﻟﻬﻰ، ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎی
ﻮﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎﻋث ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺎمعه
ها ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻌﻤّﺪ
ﺩﺭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﺩﻥ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ
ﻗﻮﻡ خویش
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪه اﻭ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﮐﻮﺯه
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺮﺍﻭﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯﺍﻭﻟﺎﺩی
اﺳﺖ، که کسی ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺍﺷته
اﺳﺖ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﻗﺒل
اﺯ ﺑﻌثت ﺩﺍﺷﺖ
، ﮐﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﻧﺸﺪﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻰ ﺩﻳﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺪﺭﺷﺎﻥ ﭼﻪ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﭼﻪ ﺳﺘﺎﻳﺸﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻌثت ﺩﺧﺘﺮ سومش
ﻔﺎﻃمه ﻤﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪ، که ﺪﺭ ﺷش
ﺴﺎﻟﮕﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﭙﺪﺭ
ﺩﺭس ﺪﺍﺩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﺁﻓﺮﻳﻦ
ﺑﺮ ﺩﺧﺘﺮﻯ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﺑﺎﻟﻪ ﺑﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺨﺖ ﺧﺮﻭﺷﻴﺪ . ولی
ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺑﻮﻯ
ﮔﻔﺖ، ﻣﮕﺮ ﺗﻮ
ﻧﮕﻔﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺒﻮﺭ
ﺑﻮﺩ، ﭘس ﭼﺮﺍ
ﺻﺒﺮﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻰ؟ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺖ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﺻﻞ پیدایش(ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ)ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺁﻳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺒﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، که
اﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﺑﺎ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﻨﺸﺴﺘﻪ، ﻭﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﺩﺍﺕ محمّدﻯ
ﻭ ﻋﻠﻮﻯ، ﮐﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺍﮔﺮ
ﺭﺍﺳﺖ ﻫﻢ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩه اﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳﺪ
ﺧﻴﺮ ﺍﺳﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻧﺘﻴجه ﻤﻌﺎﻳب
گذﺷته هاﻯ ﻣﺮﺑﻮطه
اﺳﺖ، که ﺨﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯﭼﺎﺭﻩ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮکی ﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴش
ﺁﻣﺪﻫﺎ ﻣﻔﻴﺪﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺧﻴﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﺯﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰکیه ﺸﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺨت
ﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴق
ﺘﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪﻯ ﺳﻠﻮکی
ﻨﺘﻴجه ﺒﺨش
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺒﻮﺭ
ﺑﺎﺷﺪ، تَرسﻫﺎ
ﺑﺎ ﺻﺒﺮ، ﺑﺮ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨند . ﭘس
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﺟﺰاء
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﻓﻘﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺁﻥ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ، ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ أجزاء ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﮑّﺎﮐﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ، که
ﺒﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺃثر
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺃﺯلی
ﻮ ﺃﺑﺪی
دﺭﺁﻳﻨﺪه
ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ که
ﺘﺼﺎﺩﻓﻰ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪه
اﻧﺪ ﻭ ﻫﺪﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺪ ﻭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻮﺫﻯ ﻭﻭﺣﺸﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ اﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺪﺗﺮ که
ﺁﺯﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻣﻴﭙﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﮐﺠﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﭼﺮﺍ
؟ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻃﻔﻠﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎنی همه
ﻋﻤﺮ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻭ ﻓﻠَﺞ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﻫﺪﻓﻰ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺳﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯﺍﻳﻨکه اﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳب ﻤﺮﺯﻯ
ﺑﺮﺍی ﺴﺮﻧﻮﺷت
ﻤﻨﺎﺳب
ﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺨﺖ ﻓﻌﻠﻰ،
ﻧﺘﻴﺠﻪ، ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﻋﺸﻖ، ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ،
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻃﻔﻠﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺪﺭ
ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ،
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘسﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻮﺍﻗﺺ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻮﺷﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﻠّﺖ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻭﺭ، ﺟﻬﺎﻥﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻯ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺻﺒﺮ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺮﮐّﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺍﺳﺖ
ﺻﺪﻕ ﻭﮐﺬﺏ ﻭ
ﻇﻠﻢ ﻭﺗﺮﺣّﻢ،
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺣﻴﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ
ﻭﺭﺯﺷﮑﺎﺭ
ﺩﺭﺳﻨﮕﻴﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻴش اﺯ ﻃﺎﻗﺖ
ﺧﻮﺩ ﺻﺒﻮﺭ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﻳﺎ
ﺗﻮﺍﻧﺎ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻀﺮ
ﻭﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ، ﺍﺩﺏ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺍﺩﺑﺎﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺷﺮﺭﺑﺎﺭ
ﻭﻣﻀﺮ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﻧﻴﻚ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ، ﻭﺧﻮﺩﺁﻣﻮﺯﻯ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺿﺪﺍﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺧﻰ مقیم ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﻮﺧﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﻣﺸﮑﻞﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ،
ﻭﻳﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺥ را ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺷﺮّ ﺭﺍ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ( ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺧﻴﺮﻣﻔﻴﺪ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺷﺮّ ﻧﻴﺰ سوﺩﻯ
ﻭﺧﻴﺮﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺻﺒﻮﺭﻯ، ﻭ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ ﺩﺭ سوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺳﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ، ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺁﻥ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺮﺍ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻭﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺮّ ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺑﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎن اﺳﺖ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎ ﺑﻴﻨﺎ ﺩﺭ
ﭼﺎﻩ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺪ،
ولی ﺑﻴﻨﺎ ﭼﺎﻩ
ﺭﺍ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺟﻬﻞ
ﻭﻧﺎﺩﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﻋﻮﺍﻗﺐ ﺁﻥ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ ولی ﺑﺎﺯ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻄﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭس
ﻋﺒﺮﺗﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﻫﻤﻪ
ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﻭﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﻧﻤﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻭﺟﺎﻫﻞ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﺪ . ﺷﺮّ
ﺭﺍ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺟﺎﻫﻠﻰ ﺳﺮ
ﻣﻴﺰﻧﺪ، ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻭﺟﻨﻮﻥ
ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺑﺪﺭجه اﻯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ . ﻭﻟﺬﺍ ﺑﺎ
ﺩﺭجه اﻯ ﺍﺯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﺨﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺍﺭﺩ . که
اﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺍلاّ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﺭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻭ ﭘﺮ ﺩﺭﺩﺳﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬّنم ﺍﻭﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺳﺖ .

ﻏﻴﺐ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻯ ﺁﻥ باید ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ولی ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺗﺠﺮبه ﮐﺮﺩ،
ﻭﺁﻣﻮﺯش گرﻓﺖ
. ﺭﻭﺍﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ،
که تجربه های
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺩث
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ، ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﺣﻮﺍﺩث
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺘﺮﺳﺪ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﮑﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ
ﻭﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮاﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻟﺬّﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ، ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺟﻌت ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭب ّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎ
ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﮐﺮﺍﻣﺎت
اﺯﻗﺒﻠﻰ و
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒﻰ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ، ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ولی
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺘﻤﻞ ﺁﮔﺎﻩ
ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻗﻄﻌﻪ
ﺳﻨﮕﻰ ﺑﻄﻮﻝ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﮐﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻨﺪﻯ
ﺑﮑﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻭﺭه اﻯ
ﮐﻤﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﺎﺫﺑﻪ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺿﺮبه اﻯ ﺑﮑﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺁﻥ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﺼﺖ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ، ﮐﻪ
ﺳﻨﮕﻰ ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﮐﺸﻴﺪ . ﺗﺎ
ﮔﺮﺩﻭ ﺧﺎﻙ ﻭ
ﺑﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﻮﺍ،
ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺰﻣﻴﻦ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﻓﺮﻭ
ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺎ ﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎﻯ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﺑﺎﻳﻦ
ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮓ، ﻭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻋﮑس
ﻭﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﺁﻥ،
ﻃﺮﺣﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﺳﻨﮓ ﺍﺯ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺳﺮﻋﺖ ﺩﻭﺭﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺗﺎﺍﺯ
ﻣﺪﺍﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺒت ﺒﺰﻣﻴﻦ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﻏﻴﺐ ﺩﺍﻧﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻫﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﻏﻴﺐ
ﺩﺍﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﻏﻴﺐ ﮔﻮﺋﻰ ﺭﺍ،
ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻤﻚ
ﻋﻘﻠﻰ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ
ﻭﻳﺎ ﮐﻤﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍلاّ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻫﺎ
ﻭﻧﻤﺎﻳﺸﺎﺕ
ﻋﺠﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﺭﻳﺎ
ﺷﮑﺎﻑ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﺧﺸﻚ ﮐﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﻳﺪﻩ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭﻳﺎ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺷﮑﺎﻓﺪ،
ﻭ ﻓﺮﻋﻮﻥ ﺭﺍ
ﺑﺰﺍﻧﻮ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎ، ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺘﻰ
ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﮐﺸﺘﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﮐﺸﺘﻰ ﺑﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ ﻧﻮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻏﻴﺐ ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺣﻮﺍﺩث
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﻧﻈﻢ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﺷﻨﺎس
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺯ ﮐﺴﻮﻑ ﻳﺎ
ﺧﺴﻮﻑ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﭼﻮﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﺎﻩ
ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣؤثّر
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻥ ﻫﻢ ﻣﻴﻠﻮﻟﻨﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﮐس ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻤﻴﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺪ ﻋﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﭘس
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ، ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍتب اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎن
ﺪﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻮنه هاﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤثیلی ﺍﺳﺖ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺍﺯﺳﺮﻧﻮﺷت اﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻧﻴﺎﻣﺪه ﻫﺎ
ﻭﻏﻴﺒﮕﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩ،
ولی ﻏﺎﻳب اﺯ
ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩی
ﻮﺍقعی اﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﻏﻴﺐ ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﻋﺎﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻋﺎپس
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻋﺎ
ﮐﺮﺩن ﺒﺪﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ،
ﺑﺼﻮﺭﺗﺶ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭت ﻨﻮﻋﻰ
ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺣﻘﻴﺮﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮی
ﻤﺸﺮﻙ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺭﻓﺘﻪ،
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺸﺮﻙ ﺧﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ قُرّه ﻳﺎ
ﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻗﺮت
اﻟﻌﻴﻦ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﺳﻢ
ﺍﻋﻈﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻡ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺎﻡ( ﺃعلیّ)
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻠﻪدر ( ﺍعلیّ
ﺍﻟﻌﻠّﻴّﻦ)
ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ ﻏﻴﺐ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻴﺰ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺘﺤﻘﻖ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎی
الهی ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﻔﺎؤﻝ
ﻭ ﺗﻄﻴّﺮ ﺩﺭ
ﻓﺎﻝ ﮔﻴﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺭﻭﺍﻧی ﻤﻨﮑﺮ
ﻭ ﺑﺪ ﺍﺯ
ﺣﻮﺍﺩث ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ ﺟﺰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣثلا ﺍﺯ
ﻗﻴﺎﻓﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻴﺐ ﻫﺎﻯ
ﮐﺸﻨﺪه اﻯ
ﺩﺭﮐﺴﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺁﻥ
ﺷﺨﺺ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﻗﻴﺎﻓﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻔﻴﺪﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻧﻘﺶﻣﻬﻤّﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﺎﺳﺦ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﮐﻪ
ﺑﺂﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻏﻴﺐ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺁﻫﻨﮓ
ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺮ ﺳﺎﻋﺖ
ﺑﮑﺴﻰ ﺯﻧﮓ
ﺧﻄﺮ ﺑﺰﻧﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﺍﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺳﺮ
ﻣﻮﻋﺪ، ﺗﺬﮐّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﺸﺎنه
اﻯ ﺍﺯﺣﻮﺍﺩث
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺩ ﺷﺪﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﺍﻥ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺒﺸّﺮﺍﺕ
ﻣﮋﺩﻩ
ﺩﻫﻨﺪهﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﻳﺎ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻥ
ﺑﺸﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ . ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺗﻔﺎؤﻝ ﺭﺍ ﺩﻟﻴﻞ
ﭘﻴﻮﻧﺪ أجزاء
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﻫﻢ ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺍﻣﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ، ﺑﺨﺼﻮص
ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭﻋﻴﺎﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺗﺤﻘﻖ ﻧﻤﻰ
ﺩﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺑﺼﻠﺎﺡ ﺁﻧﺎن
ﺒﺮﺍی ﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ثرﻭﺗﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮕﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ، ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﮑﺴﻰ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭﺷﺨص ﺁﻣﺎﺩه
ﻨﺸﺪه اﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻫﺮ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﮔﺎﻫﻰ
ﻓﻮﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﭼﻮﻥ
ثرﻭﺕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻭﻏﻴﺮﻩ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻀﺮﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻋث
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻨﺪه اﻯ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﺩ،
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺸﺎﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ،
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺭﻧﺞ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺎﻝ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﺪﻣﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ، ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ثرﻭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻓﻮﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﻭﺭﺍ
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﺍﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ، ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﻠﺒﮑﺎﺭﺧﺪﺍ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺪﺑﻴﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺴﻰ
ﺭﻗﻴﺐ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻏﻴﺐ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﻏﻴﺒﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻟﻄﻤﻪ ﺑﻐﻴﺐ
ﺩﺍﻧﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺃﺯﻟﻴّﺖ
ﻭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻧﻤﻰ ﺯﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺁﮔﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدﻯ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻗﻴﺐ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﺩﻟﻴلی
ﺒﺨﺎﻟﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺻﻔﺖ ﺑﺨﺎﻟﺖ ﻭ
ﺩﻫﺶ ﻭ ﻋﻔﻮ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺟﻤﻊ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﺨﻮﺩ، ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺎﻟﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﻧﺪﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺤﺘﺎﻃﺎﻧﻪ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺷﺮّ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺣﺴﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓته اﺳﺖ، ﺗﺮﺳﻴﺪﻭ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﮐﺮﺩ
. ﺗﺎﺷﺨﺺ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻗﺎﺩﺭﺑﻔﻬﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭﻣﺮﺍﺗب
ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭلی
اﮔﺮﺗﺤﻤّﻞ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ طی
ﺰﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ، ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺩﺭ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ، ﺑﺘﻘﺼﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎن
اﺳﺖ . ﻭﻳﺎ ﻧﻘص
ﺒﺨﺎﻃﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ،
ﻭ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻄﻮﺭ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺣﺪّﻯ ﺩﺭ ﺩﻫﺶ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺑﻌﮑس
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﺩﺭ
ﺗﻈﺎﻫﺮﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻨﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺗﻘیّه
ﻮﺻﻠﺎح ﺪﺍﻧﻰ،
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ . ولی
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺗﺮﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺑﺎﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ، ﮐﻰ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻭﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﻢ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ، ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺟﺰ
ﺑﻠﺎﻍ ﻣﺒﻴﻦ
ﻭﺍﺿﺢ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻭ، ﻣﻴﻠﺶ
ﺑﭽﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻭ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺑﻔﮑﺮ
ﺍﻭ ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﺩ،
ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺭﺍﻩ
ﻟﻘﺎ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
.

M075

تشبیه
و تنزیل
وتنزیه

ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺩﺭ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ
است . ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺰﺍﻫﺖ
ﻭ ﭘﺎﮐﻰ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺩﻭﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎت
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎت اﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﺼﻔﺎت
ﻮلِّی اﻟﻬﻰ . ﺍﻣﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﺒﺤث
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻓﻬﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺭﮔﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ، ﺗﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺪﺭجه ای اﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮﻯ،
ﺍﺯ ﺑﻨﺪ
ﺗﻮﺳّﻠﺎت با
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻳﺎت ﻘﺮﺁﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻓﻬﻢ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ میتوانست
ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ مِلّت ﺻﺎﺣﺐ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻳﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺗﻨﺰیه اﺯ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰﺍﺳﺖ که
عملا ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﻣﺤﻴﻂ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﻭﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﻏﻀﺐ ﻣﺘﻌﺼﺒﺎﻥ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﺎﻋﺘﺮﺍﺽ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
ولی ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ، ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺳﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﺩه
ﻮﻣﻤﺘﻨﻊ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺣﺎﻟﺘﻰ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺍﺣﺎﺩیث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ
ﺁﻣﺪﻩ ﻳﺎ ﭼﻮﻥ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺳﻤﻴﻊ ﻭ ﺑﺼﻴﺮ ﻭﻋﺎﻟﻢ
ﻭﻗﺎﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺑﺪﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭﻣﻘﺎم الهی
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّد
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ،
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭنه
ﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎی
اﺧﻠﺎﻗﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺍلاّ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ الهی
ﺸﺪﻩ، ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻮﺣّﺸﻬﺎﻯ
ﺷﺒﻴﻪ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ ﻭ
ﻣﺘﺸﺒّﻪ
ﺫﺍﺗﻰ ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﻣﺘﮑﻠّﻤﺎﻥ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ، ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﻔﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﺮﺩﻩ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . صوفیّه
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ خویش
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣثلا
ﺑﺨﺸﺶ ﺻﻔﺖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺍﺳﺖ،
ولی ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻨّﺖ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ ﺑﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻫﺮﮐﻤﻚ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﺩﻫﺸﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﺒﺎس ﭘﺎﺭﻩ
ﻭﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﻣﺼﺮﻑ ﺑﺨﺸﺶ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﻧﻴﺎﺯ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﻫﻨﺪ، ﻭ
ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺑﺎ ﺑﺨﺸﺶ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺵ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻬﺮﺍﺏ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ، ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ علیّ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻭﺟﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳت
ﻮﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﺸﻚ
ﺟﺰ ﻣﻘﺪّﺳﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ
ﺩﺳت ﻨﺸﺎﻧﺪﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻬﺮﻩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﮕﺸت
ﺸﻤﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ،
ﻭ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺠﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻋﺎﺭﻓاﻦ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﺳﻄﻮﺭ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺸﺒّﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩ ﻭﺍلاّ ﻫﺮﮐس
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ ﻧﮑﺮﺩﻩ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﮐﺎﻓﺮ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﻳﻚ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪ، ﻭ ﺑﺪﺍﻥ
ﮐﺸﺶ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷِﺮﻙ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺷﺮﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻫﻢ ﺭﺳﻴﺪ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﻓﻊ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻗﺒلی ﻮﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ ﺁﻥ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺳﺨﺖ
ﻭ ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﻧﺘﻴجه اﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﻔﻮ ﺩﺍﺋم
اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﮔﺬﺷته
ها ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺧﻄﺮ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﭘس
ﺍﺯ ﮐﺴﺐ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺟﻢ
ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ صَمَدیّت
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﮔﺸتی
ﺒﺼﻮﺭت ﺪﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺣﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ،
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻭﺻﻒ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﺰﻳﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ(ﺧﺪﺍﺩﺍﺧﻞ)ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻧﻪ ﺁﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻠﻢ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻨﺘﻘﻢ ﺍﺳﺖ
ولی ﻧﻪ ﺁﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺻﺎﺩﺭ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺍلله
که ﺍﺯ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭل ﭙﻴﺪﺍ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻮﺻﻴف
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺭﺍ(ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم
که ﺪﺭ ﺍﺻﻞ، ﺻﺤﺒﺖ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ(ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺫﮐﺮ
ﺻﻔﺘﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺣﺬﻑ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺁﻥ ﺑﺎ ﺻﻔﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺸﺒّﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﻳش گرﺩﺩ . ﻭﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ، که
عمل ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰ
ﻭﺑﻴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ، ﺑﺎ
ﮐﻢ ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ، که ﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺼﻮﺭﺕ(ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ)ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . که
پیامبر ﺑﺎ سوﮔﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻣﺤﺸﺮ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻬﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ،
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻳﮕﺮی ﺎﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪه
ﺪﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ
ﺩﺭ(ﻧﺰلة
ﺍُﺧﺮﻯ) ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ، ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸت ﺒﺨﻠﻖ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻮی
اﺑﻠﺎﻍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﭽﻨﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻭجه ﻮﺻﻮﺭﺕ الهی
ﺒﺮﺍی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ . ﻭ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻋﻀﻮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّت
ﺬﺍﺗﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩ،
ﻭﻫم ﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻫﺴﺖ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺃﻫﻞ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﮔﺮ
ﻧﻔﻰ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺪ، ﺗﻨﺰﻳﺒﻪ
ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻗﺸﺮی های
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ، ﻧﻔﻰ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺯﺧﺪﺍ، ﺗﺨّﻴل
ﻨﻘﺺ ﺑﺮﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻠﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﻭﺭ
ﮐﻨﺪ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺴﻮﮊﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻰ، ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻰ
ﻋﻴب ﺪﺭ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺗﺸﺒّﻪ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ، ﻋﺎﺭﻑ
ﻭﺑﺎ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩی هستند،
ﺟﻨﮓ ﺑﻴﻦ
ﮐﻠﺎﻣﻴّﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ، ﺗﺄثیرﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧت ﺨﺪﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍم اﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ،
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺩﺭﻭیش
ﺩﺭﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟهی ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺭﻭﺯﻯ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺮﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﻭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺫﮐﺮ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻌﻤّﻖ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺣﻴﺮﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ثوﺍﺏ، ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﻫﻢ ﻋﻘب
ﺒﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس، ﻭ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺩﺭ(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺷﻨﺎﺧت
هر ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ محمّد
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﻭ ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮی
ﻤﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮن
کرﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻘﻮّه
ﻨﻮﻋﻰ
ﻭﺑﺎﻟﻔﻌل
ﺒﺮﺍﻯ ﺗﻠﺎش
عقلی
ﻮﺍﺧﻠﺎقی
ﺒﻬﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
که ﺒﺎﺯ ﺁﻥ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴن ﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎن ﺘﺎ ﺭبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻭﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻭ ﺣتی
ﺪﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ،
ﻭﮐﺎﺭ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺍﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺗﻤﺎﺷﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﻏﻢ ﻧﺎﻙ
ﻭﺩﻭﺩﺁﻟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪ . ولی محمّد
ﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ،
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣلی
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﻧﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻡ محمّد
ﻧﻴﺰ، ﻧﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﻌثت، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣَﻤﺪ ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻭﻭﺳﻴله
ﺤﻤﺪ ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺟﻤﻊ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻈﺮﺍ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠکه
ﺘﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ صَمَدیّت
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭﺻﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﻧﮑﻨید ، ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺸﻤﺎ معرّفی
ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ . ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﺸﺎﺭ ﺷﮑﻢ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺪّ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ نه
ﻤﻄﻠﻖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﺸﺒّﻪ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﻗﻴﺪ ﻭ ﺷﺮﻁ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﺺّ ونگین
ﻧﻮﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺭﺍ ﻭﺍﺻﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﻴﻦ
ﺗﺤﺪﻳﺪ ﻭ
ﺗﻘﻴﻴﺪ ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ،
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻟﻔﻆ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻧﻘﺺ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ(
ﻟﺎ ﺑﺸﺮﻁ)
ﮔﻔﺘﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ، ﻭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺃﻫﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻨﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺯ ﮐﺘﺐ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس . ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﻋﻘﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔته اﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ محمّدﻯ، ﺑﻌﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎن
ﻨﺮﺳﻴﺪه اﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﺗﺎﺭﻳخی
اﻭﻟﻴﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﺮ
ﺟﻮﺭﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺪﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ ﺃﺻﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺩﺑﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺟﻬﻞ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ . ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺩﺑﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﮑﻮﺕ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻭﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . که
ﻨﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ حقّ
ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮنه ﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ،
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ و ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺿﻌﻒ ﺣﻮﺍس
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭ ﮐﺸﻒ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ، ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺃﺗﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻫﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮ ﺗﺎ
ﮐﻮﺗﺎه ﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻳﺎ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻣﺘﻔﻠﺴﻔﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﻠﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮔﻮﺵ
ﻓﺮﺍ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ،
ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻣﺘﻔﺮﻋﻨﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺑﻮ ﺟﻬﻞ
ﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﮐﻪ ﺷﻬﺮت
اﺑﻮ ﺍﻟﺤﮑﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ، ولی محمّد
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺍﻭ،
ﻭﻯ ﺭﺍ ﺍﺑﻮﺟﻬﻞ
ﺧﻮﺍﻧﺪ .

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺠﺪﺍﺋﻰ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﺯ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻧﻪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﺑﺎﻃﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺸﮑﻞ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎنی اﺳﺖ
که ﺃﺻﻞ ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎن
ﺮﺍ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺁﻥ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺑﺎﺻﻞ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﻇﺎﻫﺮ
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﻰ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﻃﻦ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ آﺳﻤﺎﺋﻰ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﻫﺴﺘﻰ، ﺍﺯ
(ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ) ﺧﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺑﺎﻃﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺭﺳﻴﺪه
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﻝ
ﮐﺎﻣلی ﺮﺍ
ﺩﺭﺍین ﻤﻴﺎنه
ﺨﺎﺭﺝ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺩﺭﺩﺍﺧل
اﻧﺪﺭﻭن عواﻟم
اﻟﻬی ﺒﺪﺍﻧﻴﻢ،
که ﺒﺎﺯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺩﻝ
ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻞ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ صَمَدیّت
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﺃﻫﻞ ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺍﺻﻞ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ
ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ ﺃﻣﺮﻳﻦ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍبن عرﺑﻰ
ﺍﺯﺳﻴّﺪﻯ ﺩﺭﻣﻌﺎﺭف
ﻮﺍﻣﺎم هستی ، ولی
ﻧﻪ ﺳﻴّﺪ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻴّﺪﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّد
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺷﺪن اﻭ
ﺩﺭﻣﻌﺎﺭﻑ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺟﻤﺎﻋﺖ
ﺷﺪﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻤﺎﺯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﺸﻢ
ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﻣﺮﺍﺳﻢ (ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺘﻰ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻭﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪﺑﺨﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ ﺭﻓﺖ
ﻭ ﺁﻣﺪ ﺩﺍﺷﺖ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻠﻤﺎﻥ(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺭﺍﻳﺎﻓنه
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺳﺎﺩﺍﺕ، ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺍﺯ
ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ،
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻩ، ﻭ
ﭼﻮﻥ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ،
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﻧﺴﻞ ﺟﺴﻤﺎنی
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﭘﺪﺭ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ،
که ﻤﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺳﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭﻭﺟﻮﺩ
ﺟﺴﻤﻰ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮊﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻳﺎﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺟﻨﺴﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺟﻬﺶ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍت اﻔﺮﺍﺩی
اﺳﺖ . ﭘس ﮊﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻴﻨﺎ
ﺩﺭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ
ﻭﻧﻮﺍﺩﮔﺎﻥ
ﻇﺮﻑ ﻗﺮﻭﻥ ﻣﺘﻮﺍلی
ﺒﺮﺳﺪ (ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺳﻴّﺪ) ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ (ﺁﺭﻳﺎ) ﺷﺪﻩ
ﻭ ﻓﺮّ ﻭﺗﺎﺝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ ﻳﺎﻓته
اﻧﺪ، ﻭ
ﻓَﺮَﻭَﻫَﺮ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻦ(ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ)ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻧس ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺸﺒّﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺑﻌﻀﻰ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺷﺒﻴﻪ ﺧﺪﺍ
ﺷﺪﻩ . ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ محمّد ﮐﻪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﻓﺖ، ﻭ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻟﻬﺎپس
ﻣﻴﺴﻮﺧﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻋﺮﻭﺝ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ولی محمّد
ﺭﻓﺖ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ، ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻣؤﻣﻦ
ﻭﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﺑﺎ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺩﺭﺳﺖ
ﻳﻚ ﻟﻔﻆ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ ﺳﻴّﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
( ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺎﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻬﺎﺕ
ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﺳﻴّﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ولی
ﺧﺎص ﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ سوﺩ
محمّد ﺳﻴّﺪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ولی
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺪﻑ محمّد
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ محمّدﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﻴّﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ محمّد
ﺷﻮﻳﺪ . ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﺼﺮ، ﮐﻪ ﻧﻮﺩ
ﺩﺭﺻﺪ ﻧﺎﻡ محمّد
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺸﺒّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭتبعیّت
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻳﺎ ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤت کاﻓی
ﺴﺎﻟﻚ، ﻭﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩه ﻤﺮﮒ
ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺻﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭﻫﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻤﺎﺯ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺻﻠﺎﺕ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﮐﻌﺒﻪ ﻋﻴﻦ
ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ ولی
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺻﻮﺭﺕ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺩﻝ
ﻭﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﻭﻣﮑّﻪ ﻳﺎ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻳﺎﻫﺮ ﻣﻌﺒﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺟﻤﻊ ﺗﻨﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺭﺍ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺍﻳﻦ
ﺟﻤﻊ ﻭ ﺟﻢ ﺷﺪﻥ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ صَمَدﻳّت
اﺳﺖ . که ﺴﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻳﻚ ﺟﻤﻊ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ
ﻧﻪ ﺗﻔﻀﻴﻠﻰ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﻤﻊ ﻭ ﺟﻢ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻔﻀﻴﻞ
ﻭ ﻓﻀﻴﻠﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻔﻀﻴﻞ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻳﮑﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪه
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺑﺪﻳّﺖ،
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﻚ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻭ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪه اﻯ، ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺪﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺳﻰ
ﻣﺮﻏﻰ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎﻥ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺷﻴﺦ
ﻋﻄﺎﺭﺗﻮﺻﻴف
اﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺳﻰ
ﻣﺮﻍ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻭ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﭘس
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﺎ ﮐﻮ؟
ﮐﻪ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻧﺪ،
ﺧﻮﺩ ﺷﻤﺎ ﺳﻰ
ﻣﺮﻍ ﻫﺴﺘﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﺮﻏﺎﻥ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓته اﻳﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ، ﻓﺮﺿﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪن ﻧﻴﺴﺖ
. ﭼﻮﻥ ﻧﻘﺼﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺁﻥ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻘﺼﻰ
ﻭﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳت
اﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ، ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻠﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻘﺼﺪ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪه ﺒﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻭ، ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺗﻮکُلّ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮐﺎﻓﻰ ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ،
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻭﺭﺍ، ﺑﻮﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺎ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
هاﺋﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ولی
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺪﺭ ﻭﺍﺭﺯﺵ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﮔﻔﺖ ﺍﺯ ﺳﻪ
ﻫﺰﺍﺭ ﮐﻠﻤﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻰ ﮐﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﮔﻔﺘﻪ،
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﻩ سوّﻡ
ﺭﺍ ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ علیّ
ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ
ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺑﻔﻬﻤﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻧﺶ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ محمّد،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺄﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻬﺮﻭ
ﺭﻭﺩﺧﺎنه هاﻯ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ ﻣﺎ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﻧﻬﺮ
ﺁﺏ ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﻤﮕﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭﻧﻬﺮ
ﺷﻴﺮﻏﺬﺍﻯ
ﺭﻗﻴﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻋﺴﻞ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻠﻴﻆ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺷﻴﺮﻳﻦ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻬﺮ ﺷﺮﺍﺏ
ﻭﻳﮋﻩ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ولی
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﻬﻴﭻ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﭼﻨﺪ
ﻗﻄﺮﻩ ﺩُﺭﺩ
ﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻏﺮ ﭘﻴﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ . ﺍﻳﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺮﻣﺴﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺳﭙس ﻗﻄﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﮔﻔﺘﻦ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺭﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ، ﭘﻨﺒﻪ ﻭ
ﭘﻮﭺ ﻭ خُنثی
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﻄﺮﺍﺗﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻓﺎﻕ ﻭ ﺃﻧﻔس
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺩﺭ ﺁﻓﺎﻕ
ﻭﺍﻓﻖ ﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﺁﻥ، ﻭ
ﺍﻧﻔس
ﺩﺭﺩﺭﻭﻥ ﺩﻝ ﻭ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ،
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺯ ربّ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ ربّ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ربّ
ﻋﻴﺴﻰ ﻭ ربّ محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺑﺎ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ، ﮐﻪ محمّد
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻦ ﺟﺎﻯ
ﺗﻨﮕﻰ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺩﻝ ﻣؤﻣﻦ ﻣﻦ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻡ
. ﺩﻝ ﻳﺎ ﻓﮑﺮ
ﻭﻭﺳﻌت ﺮﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻝ
ﻭﻓﮑﺮ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ . ﻣؤﻣﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ اُمّی
ﭼﻮﻥ محمّد
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺴﺖ
ﺷﺮﺍﺏ ﻫﻮﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣؤﻣﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺸﺮﻙ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭالّا ﮐﺎﻓﺮ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﺑﺎ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﺭﺍ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺌﻮﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍلاّ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺎﻧس ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ .

ﻧﻮﺭ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻧﻮﺭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺰﺋﻰ
ﺩﺍﺧﻞ ﻳﻚ ﻧﻮﺭ،
ﻳﺎ ﻭﺍﺣﺪ
ﻧﻮﺭﻯ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﺃثیرﻯ، ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺃﺗﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ (ناسوﺕ)
ﺟﺎﻯ ﻧﺎس ﻣﺮﺩﻡ،
ﻭﻧﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯﺁﻥ ﺩﺭ(
ﻣﺎسوﺕ) ﺩﺭ
ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﮑﻮﻳﻦ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ
ﺃثیرﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ(
ﻣﻠﮑﻮﺕ) ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺃﺗﻤﻰ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺳﭙس ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
(ﺟﺒﺮﻭت) ها ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻳﮑﻰ ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﻫﺮ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ
ﺳﻄﺤﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ، به
(لاﻫﻮﺕ)
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
مکان لا مکان
ﺟﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺣﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺍﻟّﺬﻯ ﻟﺎ
ﻫﻮ) ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ(ﺍﻭ ﻭ ﻫﻮ)ﻧﻴﺴﺖ
. ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
قُریش ﺩﺭﺍﺻل
اﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ ﻭ
ﺳﭙس ﺑﻤﮑﻪ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﺃﻫﻮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻭ
ﻳﺎ ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ (ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ)ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋَﻤّاء ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺻﺎﺩﺭﺍﻭﻝ ﺍﻭ
ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺃﺯﻝ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺃﺯﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ) . ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭﺍﺳﻢ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ
ﻭﺍﻟﺪﺍﺧﻞ، ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ، ﺩﺭ ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻭ
ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕﻭ
ﺍﺣﻮﺍلی الهی تر
ﺒﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ، ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺠﻮﻣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮن
ﺒﺎﺷﺪ، ﭘس
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﻭ ﺧﻴﺎﻝ ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺁﻣﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺁﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻦ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ،
ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺑﺪﻳﺖ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭘس ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻭ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
میسّر
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ، ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﺗﺎ
ﺣﺼﻮﻝ ﻫﻔﺖ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ، ﻭ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩ ﺭس ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس،
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ مُقدّس
ﺷﺪﻥ . ﺭﺍﻫﻰ ﺑس
ﺩﺭﺍﺯ ولی
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ، ﺑﺎ ﺩﻭ
ﻗﺪﻡ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ
ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻪ
ﺭﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭ
ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﻣﻠﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎله ﻤﻴﺮﻭﺩ، ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺳﺒﻘﺖ ﺑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺳﺒﻘﺖ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

M077

ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﻋﺰﻳﺰﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﺟﺎﻥ 28/10 /1362

پس ﺍﺯ
ﺳﻠﺎﻡ ﻭ ﺗﺸﮑﺮ . ﻭ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﻰ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﻟﻐﺎﺕ
ﺩﺭﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺎ
ﻳﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻫﺎ . ﺁﻧﮑﻪ ﺩﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺃﻟﻒ
ﻗﺎﻣﺖ ﻳﺎﺭ، ﭼﻮﻥ
ﺧَﺮ ﺩﺭ ﮔِﻞ
ﻭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻣﻨﻢ . ﺧﻮﺵ
ﺑﺤﺎﻝ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻯ .

۱ - ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻓﻘﻂ 14 ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻦ ﻭ
ﺷﻤﺎ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﺼﻤﺖ
ﺭﺍ در ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺣﺪّ ﻧﺴﺒﻰ . ﭘس
ﺟﺎﻯ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﭽﻨﺪ ﭘﻠّﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺳﻴﻢ
.

۲ - ﺍﮔﺮ محمّد(ﺹ)
ﻫﻢ ﺑﺸﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩ، ﭘس
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﻋﻴﺴﻰ ﺩﺭ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻄﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍلاّ ﺑﺸﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴﻦ ﭘس
ﺍﺯ ﺣﺼﻮﻝ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻦ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ، ﮐﻪ
ﺁﻳﺎ
ﺩﻭﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺍﻣﺎمان ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺑﻮﺩﻩ
ﻳﺎ ﺧﻴﺮ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﭘس ﺑﺸﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺳت که ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ بعد از ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ
.

۳ - ولی
ﻣﺸﮑﻞ ﺩﻭﺗﺎ
ﺷﺪ، ﻫﻢ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻭﺗﺸﮑﻴﻚ،
ﻭﻫﻢ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺎ ﺷﺮﻭﻉ
ﺍﺩﺭﺍﻙ، ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻭﻗﺘﻰ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻧﺸﺪه
اﻧﺪ ﻳﺎ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ تصوّف،
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﻳﭙﻠﻢ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﺑﻤﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻣﻴﺪ ﻫﺴﺖ، ﻣﺎﻫﻢ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻴﻢ،ﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺳﻴﻢ .

۴ - ﻣﺸﮑﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻭﺍﺻﻞ (
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﻣﺎ )
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺣﮑﺎﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺣﻠﺎﻝ ﻭ
ﺣﺮﺍﻡ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻧﺸﻨﻴﺪﻧﻰ
ﺣﺪﻳث (ﻟﻢ ﻳﺰﻥ
ﺍﻟﻤؤﻣﻦ ﺍﺫﺍ
ﺯﻧﻰ ﻭ ﻫﻮ
ﺯﺍﻧﻰ)؟ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﻊ ﺯﻧﺎ که
ﻤﺎﻧﻊ ﻭﺻﻮﻝ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﺍﺯ
ﻭﺻﻮﻝ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻣﻤﻨﻮﻋﻪ
ﭼﻴﺴﺖ؟ﺣﺮﺍﻣﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎص
ﺴﺎﻟﮑﺎن ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ،
نه گفته ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺴﺎﻟکی گفته باشد
.

۵ - ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺍﺯ صوفیّه ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ، ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮی ﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯ ﺷﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻨﻄﻖ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
صوفیّه
ﺍﮐثرﺍ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻥ ﻣﺎﻧﺪه
اﻧﺪ . ﻭ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎملی
ﺠﺪﻳﺪ، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻃﻠﻮﻉ ﻓﺠﺮ،
ﻭ ﻇﻬﻮﺭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﻠﺎﻝ ﻭﺣﺮﺍﻡ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . (ﺳﻠﺎﻡ
ﺣﺘﻰ ﻣﻄﻠﻊ
ﺍﻟﻔﺠﺮ) . ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﺣﺮﺍﻣﻰ، ﻳﺎ
ﻣﺸﮑﻠﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ، ﺑﺎﮔﻨﺎﻩ
ﻭﺍﺣﮑﺎم
ﺪﻳﻨﻰ . ۶ - ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﻣﻌﺮﻭﺿﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺍﻣﻴﺪ
ﻭﺻﻮﻝ ﻫﺴﺖ
ﺍﮔﺮ ﻧﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . (ﺍﺯ
ﻫﺮ 12 ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻣﻞ
ﺟﺪّﻯ ﻓﻘﻂ
ﻳﮑﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺁﻗﺎﻯ ﻋﻨﻘﺎ) ﻋﻴﺐ
ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ۱ -
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﺮﺩ۲ -
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺃﺯﻟﻰ، ﺍﺯ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ۳-
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﻓﻌﻠﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ،
ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻓﻘﻰ، ﺟﻬﺶ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﺎ ﻫﻤﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻧﻴم
آﻧﺮﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ ﻭ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ ۴ - ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻐﺰﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻭ ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻌﻠﻰ(ﻓﺼﻞ
ﺁﺧﺮ) . ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﺕ
ﻣﻐﺰﻯ ﺍﺯ ﺟﻬﻞ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﮔﻨﺎه ﺤﺘی ﺒﺎ
ﺗﻮبه نیز
ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
اﺯﺍﻳن اﻋﺼﺎب
ﻮﺍﻣﮑﺎﻧﺎت
ﺒﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯﺩﺳﺘﺪﺍﺩه
اﻳﻢ . ﺭﻭﺯ200 هزﺍﺭ ﺳﻠّﻮﻝ
ﺍﺯ ﭘﻮﺳﺘﻪ
ﻣﻐﺰﻯ 14 ملیاﺭﺩﻯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ . ﻭﻓﻘﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ را
ﺑﺎﻋث ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺑﺎ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻓﻘﻂ ﻳﻚ
ﺳﻠّﻮﻝ ﺍﺯ
ﭼﻨﺪ ﻣﻠﻴﻮﻥ، ﮔﺎﻫﻰ
ﺗﺎ 50 ﺩﺭ
ﺻﺪ ﺑﻬﺮﻩ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﮐﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺼﺮﻑ
ﺍﻟﮑﻞ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻭ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻌﮑﻮس ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﺁﻟﻮﺩ)
ﮔﺮﭼﻪ ﻓﮑﺮی
ﻋﻤﻠﻰ ﻫﻢ
ﻧﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﮔﺮ ﭘﻮﻙ
ﮐﺮﺩﻳﻢ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﻮﺑﻪ، ﮐﺎﺧﻰ
ﺭﻭﻯ ﻭﻳﺮﺍﻨﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺍﺳﺖ .

۷ - ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﺼﻤﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩﻥ، ﺑﺎ
ﺑﻨﺪ ﻭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﻗﻴﻮﺩ ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺣﺒﻞ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺳﺖ
ﺑﺴته کنیم ، ﺁﻧﮕﺎه
ﻤﻔﻬﻮﻡ ﻋﺼﻤت
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﻭﺗﺄﻣّﻞ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺎﺣﮑﺎﻡ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ، و
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﺎ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﺎ
ﺍﺑﺪ ﻣﻘﻴّﺪ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﮐﻪ
ﺷﺎﻧس ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺖ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ، ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ،
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺑﺬﻝ ﺍﺭﺍﺩﻩ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺩﺭﺑﮕﻨﺎﻩ،
ﮐﻪ ﮔﻨﺎه
ﻨﮑﺮﺩ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺳﺖ . ﭼﺎﮐﺮ
ﺟﻠﻴﻞ

ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﺟﺎﻥ
ﺳﺌﻮﺍﻟﺎت
ﺸﻤﺎ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻋﻤﻖ ﻓﮑﺮﺷﻤﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻣﻨﮑﻪ
ﺳﻬﻠﻢ
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺭﻣﺨﻤﺼﻪ
ﻣﻰ ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ . ﺁﻳﺎ
ﺷﻤﺎ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻧﮑﺮﺩه اﻳﺪ
ﮐﻪ ﻧﺎﺏ
ﺑﺎﺷﺪ؟ ﻳﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻟﺎ
ﺗﻨﺤﻞ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﻫﺎﻯ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ ﺑﻰ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻰ؟ ﺍﮔﺮ
ﻫﺴﺖ ﻣﺎﺭﺍ ﻫﻢ
ﺧﺒﺮ ﮐﻦ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺨﻴﻞ ﻧﻴﺴﺘﻢ،
ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺮﺍﻗﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، که
ﺒﺎ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣؤﻣﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺷﻤﺎ ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺧﻮﺩ
ﻣﻦ ﻓﻘﻴﺮ
ﻭﻣﺤﺘﺎﺝ ﺁن
هستم . ﻟﺬﺍ
ﻟﻄﻔﺎ ﺍﻳﻦ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺭﺷﻴﻮ ﺧﻮﺩﻡ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺭ
ﻣﺘﺸﮑّﺮﻡ .

ﺑﺮﺍﺩﺭﻋﺰﻳﺰﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﻨﻔس
ﺍﻟﻠﻮّﺍﻣﻪ ﻭﻣﻠﻮﻡ
ﺍﻟﺨﻠﻖ ﺍﻟﺠﻬّﺎﻟﻪ
ﺳﻠﺎﻡ ﻭﺳﭙﺎس ﺍﺯ
ﺗﺬﮐّﺮ

۱ - ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﻗﺮﻥ ﺍﻭﻝ
ﻫﺠﺮﺕ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﻣﻠﺎﻣﺘﻴّﻪ
ﻭﺩﺭ ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻧﺎﻡ
صوفیّه ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
.

۲ - ﻣﮑﺘﺐ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
تصوّف ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺗﮑﻴﻪ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺭﻭﻯ
ﻏﺮﻭﺭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺮﺩ ﭼﻮﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ، ﻭﺣﺼﻮﻝ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﻏﺮﻭﺭ ﺁﻓﺮﻳﻦ،
ﻭﺗﻤﻴﻴﺰ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭﺟﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺑﻴﻦ
ﻭﺍﺻﻞ ﻭ ﺟﺎﻫﻞ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭ ﺗﮑﺒّﺮ بحقَّ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
تصوّف ﻏﺮﺏ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺁﻥ ﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ، ﻭﺩﺭ
ﻣﻠﺎﻣﺘﻴّﻪ ﺷﺮﻕ،
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﮑﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺣﺠﺎﺏ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ،
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﮑس ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺠﻬﺎﻧﻴﺎن
ﻮﺍﻧﻤﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ
. ﻳﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﻳﻌﺖ، ﻭ ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﻨﺎﻩ
ﻋﻤﺪﻯ . ولی
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻴّﺖ
ﻟﺬﺕ ﮔﻨﺎﻩ . ﻧﻈﺮ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﻟﻨﺎس
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ، ﻭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﻠﺎﻣﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺧﻠﻮﺹ ﺳﻠﻮﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ . ولی
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ،
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﻤﻰﮐﻨﺪ
.

۳ - ﺍﮐثرﺍ
ﭘﻴﺮﻃﺮﻳﻘت
ﺒﺮﺍﻯ
ﺁﺯﻣﺎﻳش
ﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭﺍﺑﺘﺪﺍ،
ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ خُنثی
کرﺩن اﻳﻤﺎﻥ
ﮐﻮﺭﮐﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ، ﺗﻌﻤّﺪﺍ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ مُقدّس
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﻧﺰﺩ ﺳﺎﻟک که
ﺑﺂﺧﺮ ﺭﺍﻩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺗﺤﺖ
ﻗﺪﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻓﺮﻭﺭﻳﺨﺘﻪ، ﺗﺎﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﻝ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺤﺪّﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﭘﻴﺮ عَدَم
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ عَدَم
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻓﻊ
ﺷﺮّﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺑﮕﻨﺎﻩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭسوﺍﻯ
ﻋﺎﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

۴- ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻔﺴﺎﻧﻰ، ﻧﻔس
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻨﺒﻞ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻃﻠب
ﻮﻟﺬّت ﺠﻮ
ﺍﺳﺖ، ﺻﺎﺣﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ (ﻧﻔس ﻭﺟﺴﻢ)
ﺍﺳﺖ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﻣﺒﮑﻨﺪ ﻭ
ﻧﮑﻮﻫش
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ادامه ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺗﻠﺦ
ﮐﺮﺩﻥ ﻟﺬﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻭ ﺃﺿﻞّ ﺍﺯ
ﺩﻭﺍﺏ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺳﺮﻧﺦ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺻﻮﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻭﻧﺴﻴﺎﻥ ﻭ ﺷﻚ
ﻭﺩﻭ ﺩﻟﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﺧﻮﺩ ﺷﻴﻄﺎﻥ خویش
ﺷﺪﻩ، ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻗلّا ﺣﺪّ
ﻭﺳﻂ
ﻭﺍﻋﺘﺪﺍﻝ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺳﻬﻢ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﻧﻔس ﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﻓﻨﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺡ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﺴﺒﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﻠﺎﻣﺖ ﺷﺪ، ﻃﺒﻌﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺷﻚ
ﻭﺯﻭﺍل کشش
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺭﺍﻩ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺭﺍ
ﻓﺪﺍﻯ ﻟﺤﻈﻪ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻏﻔﻠﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺘﺮﺩﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺻﻮﻝ ﺑﻪ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﻭ ﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ، ﺗﺎ
ﺣﺼﻮﻝ
ﻓﺠﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ حقّ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

۵ - ﺩﺭ
ﻋﺼﻮﺭ ﻏﻠﺒﻪ
ﻧﻔﻮﺫ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ، ﻣﻠﺎﻣت
کشیدن ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻭﮐﻔﺮﺁﻣﻴﺰ ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ .

۶ - ﺩﺭ
ﺣﺪﻳث ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮐﺮﻡ، ﺑﻬﺸﺖ
ﺭﺍ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﺍﺑﻠﻬﺎﻥ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﺩﻳﺪ . ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻴﻖ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪﻳث
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ
ﺣﻴﺎﺗﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ، ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺑﻠﻪ
ﻭﺍﺣﻤﻖ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ حقّ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍی
ﻤﻌﺎﺩ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺗﻨﺎﺳﺨﻰ، ﻋﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻘﻴﺼﻪ ﮐﺮﺩﻩ،
ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ، ﺑﻬﺸﺖ
ﺭﺍ ﭘُﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﺎﻓﻆ
ﻣﻠﺎﻣﺖ کش ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻣﻠﺎﻣﺘﻴّﻪ
ﺍﺳﺖ . 28/2/1362

M078

چند خاطره
عرفانی

ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ۸ﻓﻮﺭﻳﻪ
2004 ﺍﺳﺖ . ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺩﺭ1362 ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻬﺮﺍﻥ،
ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺧﻮﺩ، ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻰ
ﺭﺍ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﺮ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻡ . ﺗﺎ ﺧﻠﺎصه
اﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺪﻫﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺍ ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺸﺮﺡ ﺁﻥ
ﻧﮑﺎﺕ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻡ .

۱ - ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﺭﮊﻳﻢ ﺷﺎﻩ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺭﮊﻳﻢ ﺭﻭﺯ، ﺩﺭ
ﭘﻨﺎﻩ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭمطالب ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﻧﻮﺷﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﭘﺬﻳﺮش اﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺩﺭطرفداران
سلوک ﻭ ﻋﻮﺍم
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﺑﮑﻠّﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻭ،
ﺩﺭ ﺟﻠﺪ دوم
کتاب بکلّ
ﻓﺮﻕ کرد و
بالعکس گردید .
گوئی خود
عرفانی اظهار
نظر میکند . ولی
غاقل از اینکه
ﻋﺮﻓﺎﻥ او ﭼﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻗﻠﻢ
ﻓﺮﺳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﭼﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭ
ﻳﺎ حتی ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫمه
ﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭالهی
هستند . ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻋﻠﺎقه اﻯ
ﺑﺪﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
اﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴن ﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫند
دنبال کنند . و
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ، ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
نموده ، وﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻳﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺒﻌﻮثاﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

۲ - ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺣﺘﻰ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﻢ،
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎق خاص و
ﺷﺨﺼﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧند
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﻭﺁﺯﺍﺩ
شدن ﺍﺯ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥمیکوشند
. ولی ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻰ
ﺑﻨﺪﺑﺎﺭی ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻗﻴﺪ
ﻭﺑﻨﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺘﻮﺣّﺶ
ﺍﺳﺖ . ﻭ عَدَم
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ
ﻭﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻧﻬﻠﻴﺴﻢ ﻭ
ﺑﺎﺭﻯ ﺑﻬﺮ ﺟﻬﺖ
. ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻣﺸﺮﻭﻁ ﺑﺎﺯ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ،
ﺑﺎﭼﻪ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﮐﻨﺘﺮﻝ آزادی
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ
ﻧﻴﻤﻪ ﻭﺣﺸﻰ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺴﺖ . ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺰﺟﺰﺋﻰ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺧﺎﺹ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻓﻘﻂ
ﺣﺮﻑ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺑﺸﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪﺍﻣﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ که ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . تا
ﺁﺯﺍﺩﻳﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺣّﺶ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎ، ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﮑنند . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ ﻳﺎ
ﮐﻮﺩﮐﺎن ﺪﺭﻣﺪﺍﺭس
از ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ
ﻏﺬﺍﺋﻰ
ﻭﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ
ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ آن ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ، ﺩﺭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ، ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . اما ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﺩﺭ کُلّ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻧﻘّﺎﺩ لَوّامه
ﻭﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺁﺯﺍﺩﻯ های
ﻣﻨﻔﻰ ﺣﻴﻮﺍنی
ﻮﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪو
خود سرانه ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻣثبت ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺷﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
(ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮکی ﻮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ ﺁﻥ
ﺷﺶ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺁﺩﻡ
ﻭﻧﻮﺡ ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
که ﻫﻨﻮﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻏﻴﺮﻋﻤﻠﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯﻣﺪّﻋﻰ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ، ﻣﺮﺩﻡ
ﺟﺎﻫﻞ ﺩﺭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﺬﺏ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ مذهبی
دائم ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﺯﻭﺭ
ﻭ ﺯﺭ ﻭﺯﻳﺮﮐﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍﻩ
ﻣﻌﮑﻮس ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍن
مقلّدشان ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﻨﻨﺪه
ﺁﺯﺍﺩﻳﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ نوع
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ .

ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻭﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫمه کس ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺒﺎﺣﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻫﻤّت ﺴﺎﻟﻚ
ﻭﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻘﺪﺭ ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﮐﺴﺐ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﭘس
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
پیامبرگونه ، ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی
اﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺭﻭح االقُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﻳﺎ ربّ
ﺍﻠﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺨﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻭﻓﮑﺮ، ﻭﺁﺯﺍﺩ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ، ﻭﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﻭ ﻣﺘﻤﺪﻧﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ، ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪی اﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻧﻴﻮﻯ، ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻧﺴﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ سوپرمن
ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺑﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﺗﺮﻳﻦ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻭﺣﺸﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻭﻓﮑﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻃﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ دیگر
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ، ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﻭ ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍند . ﭘس ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﮔﻴﺮ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘُﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﻭ ﺩﺭﺩﻧﺎک
هستند . ﮐﻪ
ﻣﺠﺎﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ولی ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺃﺑﺪﻯ، ﻳﺎ ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻫﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﻧﺴﺨﻬﺎ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎ ﻭ
ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ، ﻭ
ﺍﺯ ﺻﻔﺮ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
، ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻘﺮﺭ ﻭﻣﮑﺘﻮﺏ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺩﺭﺁﺧﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺎﻣﻠﻰ
دست ﻣﻴﺪﻫﺪ ولی
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﺮ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻬﻤﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ . سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎن ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ که ﺪﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺗﺠﻠیه هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻳﺪﺁﻟﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ الهی
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷت ﻮﺗﻮﻟﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
تجلّی ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺃﺑﺪﻯ، ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺷﺮﻭﻁ
ﻭﻣﻘﺮﺭﺍﺗﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﮔﺎهی اﺯﻣﻄﻠﻖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﺮﺩ، ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﭘﻴﺮ ﻭولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﻣﺪﺭﻙ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ، ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ، ﻳﻘﻴﻦ
ﻭ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭلیه ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ، ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ، ﭘﻨﺞ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ محمّد
ﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩﻫﺎﻧﺪ . ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث و
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ، ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭمحمّد که
ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ
.

ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺍﺯ ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ محمّد
ﻗﺮﻳﺸﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ، ﻣﻬﺎﺟﺮ
زردشتی ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻴﻤﻦ، ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻤﮑّﻪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺟﻮﻳﻨﺪ . ﺑﻘﻴﻪ
ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫب
ﻘﺸﺮﻯ، ﻓﺎﺳﺪ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻰ ﺳﺎﺯﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ سوگند ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، که ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﻢ
انسانی ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﻌﻘﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋت اﺯ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ خویش، ﻭﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﺨﺖ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻣﻨﺠﺮﺑﺂﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ، ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ۳- ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳؤﺍﻝ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﮐﺠﺎ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻳﻢ
ﻭﭼﺮﺍ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻳﻢ؟
ﻭﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﮐﺠﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺭﻓﺖ
ﻭﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ؟ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﻄﻌﻰ
ﺍﺯ ﺟﺎﺋﻰ
ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺟﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺳﻴّﺎﻟﻬﺎﻯ
وجود ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﻭلی
ﺒﻴﺸﺘﺮ افکار
ﺍﻧﺘﺰﺍع ذهنب
ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
جریان وجود ﺑﻤﺎ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻪ، ﻭ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻋﻤﺮ
ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ . ﻭ
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺯﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﺭﺷﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺳﻴﺪه
اﻳﻢ . ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺎﻧﻴﻢ
ﮐﺎﺭ ﻣﺤﺎﻝ
ﻋﺮﻭﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪ، ﺑﺎ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﺶ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺮﺳﺎﻧﺪه
ﺒﺎﺷﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺭﻭش
ﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻳﻚ
ولی ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ولی محمّدﻯ،
ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺤﻴﻂ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻄﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﺗﺨﺼﺺ
ﺩﺭﺗﻔﺎﻫﻢ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺁﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺗﻌﻠّﻖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻀﻮ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻋﻀﻮ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭﺍﺣﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﮔﺮﺩﺩ

ﻋﻠﻢ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ
ﺑﻤﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺪﻳﻢ، ﻭ ﺁﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻳﺎ
ﮔﻴﺎﻩ شد . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﻭبالقوّه
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻳﻚ ﺣﺪّ
ﺃﻗلیﺪﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﺁثاﺭﺵ
ﭘﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ، ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﭘس
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﺬﺷته
اﺳﺖ، ولی
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻳﺪ،
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺳﺎﺧﺖ . ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﻝ ﺩﺭس
ﻋﺒﺮﺕ گرفتن
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻟﺤظه
اﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ولی
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﮔﺬﺷته ای ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺣﺎل
ﺒﺪﺍﻧﻢ . ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ . ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﻠّﺖ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻝ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺑﺎﻳﻦ
ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ ﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ . ولی
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ، ﺑﻨﻮﻋﻰ
ﺍﺯ ﺑﻴﻨﺶ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻳﺎ
ﺑﻨﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
باز میگردیم . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
میرویم ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍ، ﺁﻥ
ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺫﺍﺕ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﮔﺮﻓﺖ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻔﻮ ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ .

۴- ﺑﺤثهاﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﻠﻞ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ، ﻭﺗﺎ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻋﻠﻞ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻌﻠت اﻟﻌﻠﻞ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺤث ﺩﺭﺑﺎﺭه
اﻳﻨﮑﻪ ﻣﻦ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪه
اﻡ ﻳﺎ
ﻣﺠﺒﻮﺭﻡ ؟
ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺪﺍﻡ
ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﺎﺭه ﻤﺎ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺟﺒﺮ
ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﺯﻟﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ،
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺷِﺒﻪ عَدَم
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﺩ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺸﺨّﺼﺎ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺍﺯ
ﺃﺗﻢ ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻓﻬﻢ
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪّ ﺗﺎ
ﺁﻥ ﺣﺪّ ﺭﺍ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻳﺎ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﻳﺎ ﮔﺮﺑﻪ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺗﺎ ﮐﺮﻩ
ﻣﺎﻩ ﻓﺮﺿﺎ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﭙلّه
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻗﺪﻡ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ
. ﻭﺍﺯ ﮐﺮﻩ ﻣﺎﻩ
ﺑﮑﺮﻩ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ولی
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭب ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ .

5- ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭼﻴﺴﺖ ؟ ﺑﺎﺯ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ، ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﻧﺸﻮﺩ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻟﺬﺍ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﻮﺻﻴف عوﺍﻟﻢ
ﺁﻳﻨﺪه اﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﭘس اﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺘن ﺒﺴﻮی
ﺨﺪﺍ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭﻧﻪ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ، ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺨﺰﻥ
ﮐﻤﭙﻠﮑس ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﺍﻭﺩﻳﺐ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﺎ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﭘﻴﺶ
ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﺸﻒ ﺷﺪﻩ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺭﺍ، ﺻﺪﻫﺎ
ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ می
ﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺁﻥ، ﺩﺭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻳﺎ ﮐﻴﺎﻣَﺮﺩ،
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولیﺍﻭﺝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻳﺪﻥ، ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ششم محمّدﻯ،
ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯزنده ﻋﺼﺮ
ﺣﺎﺿﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ محمّدﻯ،
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ محمّد
ﺑﻨﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ میتوان
رسید . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ . ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪ باﺷﻨﺪ . ﻣثلا
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ که
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺎﺯﺑﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ومعلّم
الهی ﺯﻧﺪه اﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ،
ﻭ ﺗﺨﻴّﻞ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﻣﻠﻤﻮس ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺍﻃﺎﻋﺖ با وی
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍن
ﻮﻓﺎت ﻴﺎﻓﺘﻪ،
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﻧﻴﺴﺖ .

6- ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻬﺎﻭﻋﺸﻖ
ﻳﺎ ﻧﻔﺮﺕ، ﻭﻳﺎ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻮش ﻭﻳﺎﺩ
ﺁﻭﺭﻳﻬﺎ ﻭﻧﻮ
ﺁﻭﺭﻳﻬﺎ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ، ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﺟﻨﮓ ﻭ ﺻﻠﺢ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺗﻦ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺎﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻣﺎ
ﮐﺠﺎ
ﺍﺳﺖ؟ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻭ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﻫﺎ
ﻭﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺟﺰ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻨﻈّﻢ ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺮ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﻨﮕﺮﻳﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﺑﻂ ﻭ
ﺁﻧﺘﻨﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻮنه هاﻯ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻏُﺪّﻩ ﻋﺼﺒﻰ
ﻋﻘب اﻟﺬﻧﺐ
ﻗﺪﻳﻢ، ﺩﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺳﺘﻮﻥ
ﻓﻘﺮﺍﺕ، ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ،
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﻗﺴﻤﺖ ﻋﺼﺒﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮﻯ
ﺭﻭﻯ ﻗﺴﻤﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ به
ﻧﺨﺎﻉ ﻭﻣﺨﭽﻪ
ﻭ ﻣﺦ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﭘﻮﺳﺘﻪ
ﻣﻐﺰﻯ
ﮐﻮﺭﺗﮑس ﺯﻳﺮ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭﺟﻮﺩ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ، ﻭﻳﺎ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎ، ﺩﺭ ﺣﺎﻝ پیدایش
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﻞ
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﻭﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﮐﻪ ولی
ﻋﻬﺪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻗﺪﺭ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭکُلّ ﻫﺴﺘﻰ، ﻫﻴﭻ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ، ﺟﺰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻔﺒﺎﻯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ
ﻳﻘﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺷﺪ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺩﺭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
.

۷ - ﻣﺎﺭﻙ
ﺗﻮﻳﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺰ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭﺍﺭﺿﺎﻯ ﻧﻔس خویش
ﭼﺎﺭه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﻯ ﻭ ﺧﻠﻖ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻧﮑﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ . ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮ ﻓﮑﺮ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺁﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﮐﺮﺩ؟ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ
ﻣﺎﺭﺍ ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﭘس
ﻨﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ، ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻥ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺣﺸﻰ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﻮﺽ ﮐﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻨبه هائی ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﮐﻨﺪ،
ولی ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺒﺎ ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﮐﻨﺪﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﭘﺰﺷﻚ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺗﺤﺖ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ
ﺳﺎﻟﻢ ﺭﺍ، ﺑﺤﺪّ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺭ ﺍﻭﻝ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ،
ﻭ ﺑﺎﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ، ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺪﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺍﻧﺴﺖ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺮ ﮐﻨﺪ . ﻭﺷﺒﻬﺎﻯ
ﻗَﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﺭﺿﺎﻯ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪنﺮﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻤﺎﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﻓﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ
ﺟﺤﻴﻢ قُریش، ﻭ
ﻧﺎﺭ ﺿﺪ ﻧﻮﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺁﺗﺶ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻧﻮﺭ،
ولی سوﺯﺍﻥ . ﻭ
ﻧﻮﺭ ﻭﻇﻠﻤﺖ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ الهی
هستندﻭﻧﻪ
ﻏﻴﺮ ﺁﻥ . ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ثاﺑﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ
ﺃثرﺵ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺩﺭ ﺩﺍﻧﺶ ﻭ
ﺑﻴﻨﺶ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ) ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺣﺮﺍﺭﺕ
ﺳﻨﺞ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻌﺪﻝ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ،
ﺍﻳﻦ ﺳﺘﻮﻥ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ ﺷﺪﻫ ﻮﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺳﻨﺠﺶ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺎ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣل
ﺮﻭﺣی ﻤﺘﻮﻗﻒ
ﺷﺪه ﺒﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳن ﻤﻌﻴﺎﺭ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻳﺎ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻭﻗت ﺘﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻴﻚ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ،
ﺩﺭ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻳﺎ ﺫﺍﺕ
ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺎ
ﺑﻌﺪﻡ ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﻌﺪﻡ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻣﻌﺪﻭﻣﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ . ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ
ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩه
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭلی کمی
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﮐﻤﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ . ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘه ها ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻮﺩ، ﻳﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮ ﺷﻮﺩ . ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻋُﻤﺮ ﺑﺎ ﻣﺎ
ﻫﺴﺖ . ولی ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻴﻚ
ﺩﺭﺟﻪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻮﺩﻙ ﻭﺟﻮﺍﻥ
ﻭﭘﻴﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺫﺭﺍﺕ ﺟﺴﻢ،
ﻭ ﻧﻪ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ، ﻭﻧﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﮐﻪ ثاﺑﺖ
ﻧﻴﺴﺖ ﭘس ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ
. ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭی
ﺒﻮﺩﻥ ﺑﺎ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺑﺎﻋث ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﻞ
ﺭﻭﺣی ﻤﺎ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ، ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ
ﻣﻌﻠﻖ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ ﺁﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﻳﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺷﺮﻑ ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻨﺎﻩ
ﺟﺴﺘﻦ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﻨﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﻚ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺍﺯ ﮐﺴﻰ ﻳﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﻝ ﻣﻰ
ﺑﻨﺪﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺎ ﺩﻳﺪﻥ ﻳﻚ
ﻗﻄﻌﻪ ﺟﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﺒّث
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﻮﺭﺍ
ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻮﺏ ﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﺍﻳﻢ . ﭘس ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ، ﻭﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﻃﻞ
ﺷﻮﻳﻢ . ﺑﻮﺩﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ خویش
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻭﺩﺍﺭ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ از
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ،
ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻭﻳﺎ
ﻧﻮﺍﻗﺼﻰ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭبالقوّه
ﺧﻮﺏ، ﻭ ﻳﺎ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﮐﻢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻓﻠﺞ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭخُنثی
ﮐﺮﺩﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻴﻪ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﻮﺩه اﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺑﺎﻋث ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ، ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، سوﺧﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺸﺖ ﺯﻳﺒﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ فرشته
گونه ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ ﺧﻮﺩ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻭ ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺳﺎﻟﻚ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭﻫﻤّﺖ ﻭ ﺳﻌﻰ
ﻭﺟﺪﻳّﺖ
ﺩﺭﻫﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻥﺳﻠﻮﻙ
ﻓﻌﻠﻰ، ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺁﻥ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﺪﻑ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳت ﺮﺍ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﭘﻴﺮ
ﺭﺍ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺳﺮﻋﺖ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﺭﺍﻩ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎله ﺮﻓﺖ . ولی
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ، ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭﺭﺳﻤﻰ، ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺟﺴﺘﻦ
ﺍﺳت ﻮ ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﻣﺎﺭﮐس
ﻣﺤﺮﻙ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺭﺍ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﭼﻪ
ﺩﺭ کُلّ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺮﺩﻯ . ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﻋﻘﺪﻩ
ﺍﺻﻠﻰ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺍﺯ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﻭﺩﻳﺐ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻭﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﻳﻚ
ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﻋﻘﺪﻩ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﺍﻣّﺎ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺤﺮﻙ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺞ ﺃﺯﻟﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ کُلّ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺸﻖ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ،
ﮐﻪ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﺎ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺤﺴﻮس
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ، ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺟﺰ ﻋﺸق
ﻮﺭﺯی ﻨﻴﺴﺖ . ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻩ
ﻭﻭﺳﻴله اﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺧﻮﺩ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺃﺗﻤﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺿﺪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻌﺪﻡ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ولی ﺩﺭ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸﻖ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻠﻤﻮس
آبژکیو ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺮ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻫﻢ
گردند . ﭘس ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﻣﻴﻨﻮﻯ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻣﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﮐﺸﺶ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ، ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻠﻤﻮس ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﻧﻄﻔﻪ ﻭ بالقوّه
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ
وﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﻣﺘﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺤث
ﺗﺎﺭﻳخی
ﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﻓﮑﺮﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ،
ﻭ ﺃثر ﻋﻘﺪهﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه
ﻫﺎ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﭘﻮﻝ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻟﺬﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺩﺭ ﺁﻥ و حال
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮔﻮﺋﻰﻭﺟﻮﺩ
ﺁﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ . ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺯ ﺳﻔﺮﻩ
ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻏﺎﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﮐﻨﻨﺪ ولی
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪﮐﺮﺩ
. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺳﺒﻘﺖ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺟﺎﻥ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺧﺮﺝ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﮑﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﮑﻨﻨﺪ
. ولی ﭘﻴﺮﻯ ﻭ
ﺿﻌﻒ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ و
ﺳﻨﮕﻴن ﺸﺪﻩ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍن
ﻮﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺎﺯﻡ، ﻣﺎنع
اﺯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻴﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺟﺰ
ﺣﺴﺮﺕ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺭﻧﺞ ﺷﺪﻳﺪ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﻋﻤﻠﺎ،
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺮﮒ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺮﺷﺐ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻮﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻴﺰﺩ، ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻭﺩ ﺗﺎ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﺎﺩ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ، ﺩﺭ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﻭﻧﻮﺟﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﻯ، ﮐثرﺗﻰ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﺪ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺁﻥ
ﮐثرﺕ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻮﻗﻒ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻫﻢ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﻢ
ﺻﻠﺎﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓت
ﻨﺒﺎﺷﺪ، ﻗﻄﻌﺎ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎمعه
اﻯ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻋﺪﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺡ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻧﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺎﻧﺪ ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﻭ ﻏﺎﺭﺕ
ﻭﺗﺤﮑّﻢ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺑﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﻫﻤﻪ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺰﺑﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻴﺮﻭﺯی
ﺨﻮﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ، ﺟﻤﻌﺎ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺣﺪّ
ﺃﮐثر، ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺟﺎمعه هاﻯ
ﺑﺪﻭن اوﻟﻴﺎی
اﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴته ﺪﺭ ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﺟﻤﻌﻰ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﺪﺗﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺑﺪﺗﺮاﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ، ﺍﺯﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺸﮑﻞ
ﻭﺳﻴﻊ ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﮐﺮﺩﻩ،
ﻭﻳﺎ ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐثرﺕ، ﻭ
ﺳﻄﺢ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﺍ
ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﺣﻔﻆ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺳﻘﻮﻁ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ
ﺭﺍ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺟﺎمعه های
ﻣﻬﺎﺟﻢ ﻭ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﺑﻴﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺁﺭﻳﺎﻫﺎ
ﮐﻪ ﺑﺠﻨﻮﺏ
ﻫﺠﺮﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﻭ ﺳﻴﺎﻫﺎﻥ
ﺑﻮﻣﻰ ﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ
ﺑﺎﻣﺮﻳﮑﺎ ﮐﻪ
ﺳﺮﺥ ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﺯﺩﻧﺪ . ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻧﺎمُقدّس
ﺗﺮﻳﻦ ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺮﺍﻥ
ﮔﺮ ﻭ سوﺯﻧﺪﻩ،
ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺎﺷﺘﻪ ﻳﺎ
ﺳﺎﺧته اﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺨﺮﺏ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻌﺪﺍ ﺍﺯ
ﺭﻭﻯ ﻧﺎﭼﺎﺭﻯ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻣﺤﺮﻙ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎﺯﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ، ﻭﻣﺘﮑﺒّﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻥ
ﺣﻘﻴﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ
می پندارند . ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻧﺎ مُقدّس
ﻋﻘﺪه ﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ،
ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺠﺎﻯ
ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ حقّ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺪ ﺧﺼﺎﻝ
ﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﻗﻠّﻴتی اﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﮐﺎﺭی
ﺪﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺳﻴﻞ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﺗﻮﺣّﺶ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺨش
ﻨﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻳﮑﺎﻳک اﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎمعه که
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻓﺮﻫﻨگ
اﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ . ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻓﺼﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺭﺍﻳﺞ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻥ ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﻣثبت ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻫﻞ
که هرﮔﺰ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻴﭻ ﻣﻠت
ﻮﻫﻴﭻ اُمّت ، ﻳﺎ
ﺍﻭم کنندﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺩﺭﺧﻮﺩ ﻧﺪﻫﺪ،
خداوند نیز
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺩﺭﺍﻭﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﺑﺪ . ﺁﺭﺍﻡ
ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ ﺭﺍه
ﺤﻞ ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
خویش
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺒﺮﺩ .

۸ -
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ، ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﻚ
ﻫﺪﻑ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻃﺮﺡ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻡ ﻃﺮﺡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺣﻬﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﻫﺎیشاﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻭ
نه ﺤﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﺮﺣﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻪ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ . ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ هَوَس
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻭ
ﭼﻴﺴﺖﮐﻮﺩﻙ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺑﺴﺘﻨﻰ، ﻭﺑﻌﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﻮﭖ
ﻓﻮﺗﺒﺎﻝ، ﻭﺳﭙس
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺟﻨس ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﭘﻮﻝ، ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﭘﻴﺮﻯ . ﮐﻪ ﻳﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺶ
ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ، ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﻮﺩﻡ ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻢ، ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻡ . ﻭ ﺑﺎﺯ
ﻧﺸﺴﺘﻪ (ﻭﺍﺯ
ﻧﺸﺴﺘﻪ) ﺩﺳﺖ
ﺧﺎﻟﻰ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺞ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﺮﮒ ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺣﺴﺮﺕ
ﻭﻧﺪﺍﻣﺖ
ﻭﺣﻴﺮﺕ ﻭ ﮔﻴﺠﻰ
ﻭﺩﺭﺑﺪﺭﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﺏ
ﻭﻳﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ،
ﻭﻳﺎ ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺖ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺭﺍﺣت گرﺩﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳت
ﻤﻴﭙﺬﻳﺮﺩ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻔﮑﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣﻴﺪ ﻋﻔﻮ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻔﻮ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ، ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎن ﻮﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
هایﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺳﺖ، که
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺁﻥ، ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪه ﻫﺎ، ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻳﻬﺎ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻳﻬﺎ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪه ﺒﻬﺘﺮ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺣﻮﺍلی
عکس اﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ
ﺩﺳﺖ ﺧﺎلی
ﻮﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻟﺤظه اﻯ ﺑﻔﮑﺮ،
ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺍﻳﻦ
ﻓﮑﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻫﻢ ﻧﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮐﺮﺩ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﺪ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎن ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻭﻭلیّ اﻟﻬﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﻴﺰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭﺟﺎمعه
ﺪﺍﻧﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻤﻪ
ﺷﺶ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ نوع ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮکی
ﻮﺩﺍﻧﺘﺎ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻭﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭﺍﺳﻠﺎﻡ ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ
محمّدﻯ . ﻭ ﺑﺤث
ﻣﺎ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ . زﻳﺮﺍ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺎ ﻣﺤﺒّﺖ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺍ، ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺩﺭ ﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫب
ﺮﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ، ﺑﺪﻭن
ﺮﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺮﻙ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . که
اﮔﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّم ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺍت
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻭ
ﻗﺮﻳﺒﺎ ﺑﻴﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ مُقدّس
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ محمّد
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻳﺎ
ﻋﺮﺏ و
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻢ . ﮐﻪ محمّد
ﮐﺎﺷﻒ ﺭﺍﻩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻳﺎ ولی ﺯﻧﺪه
ﺒﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻟﺎﺯم اﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﻯ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﭘﺮﻧﺴﻴﺐ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﻯ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻣﻴﺨﻮﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﻘﻠﻴﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﻳﻚ ﺭﻫﺒﺮ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﻓﮑﺮ
ﻳﻚ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻳﻚ
ﻋﺎﻟﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻠﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻋﻠﻢ
ﻭﺗﮑﻨﻴﻚ ﺍﺯ
ﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻨﻄﻖ
ﻭﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ،
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻫﻤﻪ
ﺿﺪ ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﺗﺮﻳﺎﻟﻴﺴﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﻴﻮﻣﻨﻴﺴﺘﻬﺎ،
ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ، ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺳﺒﻘﺖ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮔﺮﻓته
اﺎﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺄﻫﻤﻴﺖ
ﻓﻄﺮﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﻭ
ﻳﺎﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺭﺯﺵﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺭﺍ، ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﻢ، ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺟﻨﮕﻞ ﻭﺍﺭﺩ
ﺷﻬﺮ
ﻧﻴﻮﻳﻮﺭﻙ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻫﻢ ﻋﻤﺮ
ﮐﻨﺪ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﻮﺧﺖ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻩ، ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻓﮑﺮﻯ
ﺟﻨﮕﻞ، ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻟﺬ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ، ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦ، ﻳﺎ
ﺩﺭﻭﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻭ، ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺎم ﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻗﻄﻌﺎ
ﻫﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ
ﻫﺪﻓﻬﺎ
ﻧﺰﺩﻳک ﺘﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭ ﺩﻭﺭ ﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺪﻑ ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻭ
همّت در ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﺳﺎﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﻋﺸﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺂﻥ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ، ﻭ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺻﺒﺮ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩه اﺟﺮﺍی
ﺘﺰﮐﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺳﻄﺢ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ برایش
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ،
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻫﺮﮐس
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ، ﻭﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ،
ﻣﻨﻮﻁ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺟﻤﻌﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﮐﺸﺶ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺴﻰ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺁﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﭘس ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﮐﻨﺎﺭ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺑﺘﺤﻠیه هاﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺻﻔﺎت وﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻬﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﭼﻮن ﻨﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﻓﺼﻮل
ﺒﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻟﺎﺟﺮﻡ، ﺍﻳﻦ
ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ، ﻭ
ﻋﺮﺷﻬﺎﻯ
ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺃﺑﺪﻳّﺘﻰ
ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﻮﻩ ﻗﺎﻑ ﻭ
ﺣﺪّ ﻳﻘﻒ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻃﺮﺡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﺴﺒﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻃﺮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺗﺮﻙ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ . ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﺭﺳﺎ ﻭ ﺧﺎﻡ
ﺍﺳﺖ . ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭﻋﻠﻮﻡ، ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ ﺻﺪ
ﮐﻴﻠﻮ ﻃﻠﺎ ﺩﺭ
ﺟﻴﺒﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﺍﻩ
ﺑﺮﻭﺩ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﮐﻮﻫﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
(ﺧﻔّﻔﻮﺍ
ﺗﻠﺤﻘﻮﺍ) ﺳﺒﻚ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎﺷﻴﺪ
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ
ﺑﺮﺳﻴﺪ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻃﻠﺎﺋﻰ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﺳﻨﮕﻴﻦ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ
ﺳﺒﮑﺒﺎﺭ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ، ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺭﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴم
ﺪﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻓﮑﺮ ﻭﺫﻫﻦ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻓﻌﻠﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﻳﻚ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺭﺍ، ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﺎﺷﻖ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﺎ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻬﺎﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻮعی هست . ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺣﺪّﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻬﺶ
ﺑﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺃﻣﺮ ﺟﻬﺶ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ ﺩﺭﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﺍﻓﻘﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺘﺨﺮ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﻟﺠﻦ، ﺑﺎ
ﻫﺮﻗﺪﺭﺁﺑﭙﺎﻙ،
ﺑﺎﺯﺳﺎﻟﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﭘس ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ ﺁﻥ، ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺑﻮﺍﻗﻌﻴت
هاﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ ﻣﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻧﺶ ﻭﺳﻌﺘﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ، ﺣﺠﺎﺏ
ﺍﻋﻈﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻣﻴﺴّﺮﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻟﺠﻦﺑﺮﺩﺍﺭﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ،
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﺍﺯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﻭ
ﺳﭙس ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺘﻮﺳﻂ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻧﻴﮑﻮ ﺗﺮ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺎﻟﺎ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻳﺎ ﮐﺎﺧﻬﺎ
ﺋﻴﺎﺯ
ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻗﻴﻤﺘﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﻧﮕﻬﺎ ﻭ
ﻧﻘﺸﻬﺎ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﻔﻠﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ ﺭﺍ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺴﻨﺪ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻃﻔﻞ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪه . ﻳﺎ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ
. ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻃﻔﻞ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻭﻳﺎ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﻞ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺸﺪﺕ
ﺳﺨﺘﺘﺮ ﻭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﭙﻴﺶ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﮔﺎﻫﻰ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭﻙ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺗﺄﻣّﻞ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻬﺮ ﻋﺴﻞ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻧﻬﺮ ﺷﺮﺍﺏ، ﮐﻪ
ﻣﮕﻮ ﻭﻧﭙﺮﺵ، ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮﻩ
ﺩُﺭﺩ ﺗﻪ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺳﺎﻏﺮ
ﺷﺮﺍب ﻨﻮﺷﻰ
ﭘﻴﺮ، ﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻣﺴﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻭ
ﺑﻬﻮﺵ ﺁﻣﺪ، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻧﻬﺮ ﺷﻴﺮ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ،
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻚ ﺑﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺁﺏ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ،
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ
ﻭﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺼﻴﺐ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
محمّدﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻯ ﻧﺼﻴﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ، ﭼﻘﺪﺭ
ﮐﻤﺒﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔی ﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻓﺮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻭﺳﻌﺖ
ﺍﻓﻘﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺑﺒﺎﻟﺎ، ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﻢ ﺑﻨﺪ
ﻭﺳﺴﺖ ﺑﺮﻭﻯ
ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻳﺨﺖ
ﻭﺗﻠﻨﺒﺎﺭ
میشود . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﻋﺒﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻫﺮﮐس ﺍﺯﻇﻦ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎﺭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺣﮑﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺮﻙ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩ،
که ﻈﻨّﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺳﺖ
ﮐﺸﻴﺪ . ﻭ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﻃﺮﺡ
ﮐﻠّﻰ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺷﻨﻴﺪ . ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﻫﺮﮐس
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺫﻫﻨﻰ ﺷﺨﺺ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺁﮔﺎﻧﻪ
ﺍﻭﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺷﺨﺺ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺁﻥ ﺷﺨص اﺳﺖ . ولی
ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻴﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﻣﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺑﻴﻦ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻴﻨﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻴﭻ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ ﻫم
ﻨﺪﺍﺭﺩ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ، ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻌﻰ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . که
اﮔﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩی ﺮﺳﻴﺪ،
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ،
ﻭ ﺑﻴﻨﺶ ﮐﻠّی
ﺘﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﭘس ﻫﻢ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﻘﺴﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻋُﻘﺪﻩ
های ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺤﻘﻖ ﺩﻫﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺳﻘﻮﻁ،
ﺩﺭ ﺩﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ . ﭼﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﭼﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺁﻥ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺎﻗﺼﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺮﻭ
ﺑﺒﺨﺸﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ولی
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﻠّﻰ
ﻭ ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ ﻭمُلهمه
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻑ، ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﺑﺎ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎ، ﻭ
ﻳﺎ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻋﻘﻞ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻋﻘﻞ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﻋﻘﻞ لَوّامه
، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺷﺖ . ﺍﻣﺎ ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ محمّد، ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّد
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋم
ﻤﻮﻓﻖ ﺷﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺣﺘﻰ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﺘﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺭﺯﺵ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﺍﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭبّ اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ ﺍﺷﻴاء
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺍﮔﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺭﺍ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺗﺼﻮﺭ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ،
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻗﻴﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺸﻮﻧﺪ
ﻋﺎﻣﻞ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﻋﺼﺮ، ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺰ ﻋﺸﻖ
ﻫﻴﭻ معیاﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﻋﺸﻖ ﺑﻬﺮ ﭼﻴﺰ
ﺩﻧﻴﺎ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ، ﺟﺰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
معرّفی ﺷﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻧﺪه اﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺳﻴله اﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻳﻬﺎﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﭙﻴﺮ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺩﺭﮐﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎ ﺩﺍﺷﺖ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮﺩ .

ﻭﻟﺬﺍ
ﺟﺴﺘﻦ حَقّ ﻮ
ﺣﻘﺎﻳﻖ، ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﻄﺢ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮه ﺨﻮپس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ
ﺑﺸﺎﺭﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ،
ﺑﻬﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ، ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭﺳﮑﻮﻥ ﻭ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ، ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺗﻢ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺣﻴﺎﻧﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ . ﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻌﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻞ، ﻭﻭﻗﺖ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻙ ﺍﻳﺴﺘﺎ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ، ﺩﻳﺪﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﮑﺴﺒﺮﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﺳﻨﺪ ﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺳﺘﻮﻥ
ﻓﻮﺍﺭﻩ ﺁﺏ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺎله اﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﻭﺣﻮﺍس ﻭ
ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺍﻭ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﺗﻨﺰﻝ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎن ثاﺑﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺎﺣﺒﺶ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﮑﻞ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺷﮑﻞ
ﺗﻦ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
هماﻥ ﺗﻦ ﺳﺎﺑﻖ
ﻧﻴﺴﺖ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ
ثاﺑﺖ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﻳﺮﻭﺯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻧﻪ
ﺗﺨﻢ ﺍﺯ ﻣﺮﻍ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻪ
ﻣﺮﻍ ﺍﺯ ﺗﺨﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺨﻤﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﻍ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺨﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺮﻍ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﻬﺶ ﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﺒﻮﺩﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺨﻢ
ﻧﻴﺰ ﺗﺨﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﺗﺪﺭﺝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺪﻥ ﻣﺮﻍ ﻭ
ﺗﺨﻢ ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﻫﺮ
ﺳﻠّﻮﻝ ﺑﺪﻥ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻓﻄﺮﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮﮐس، ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻨﻰ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻔﻄﺮﺕ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺎ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ،
ﮐﻪ ﺑﺤﻘﻴﻘت
ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﻭ ﺁﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻫﻤﺎﻥ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﺎ ﺃﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺮﻭﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻭﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻣﻄﻠﻖ
ﻓﻄﺮﺕ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن
ﺒﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳت
اﻧﻮﺍع ﻮ ﺍﺯ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺁﺩﻡ
ﮐُﺸﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻫﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺷﺨﺺ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺣﺮﺍﻡ
ﻳﺎ ﺣﻠﺎﻝ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺠﺎﺯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺍﺟﺐ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻳﺸﻤﻦ
ﻧﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﻣﺤﺎﮐﻤﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ، ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺷﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻠّﺖ ﺭﺍ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮔﻔﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﻡ، ﻳﻚ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻗﻀﺎﺕ ﺭﺍ ﻧﺮﻡ
ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﻚ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﺸﻨﺪ
ﻭﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺗﻮﺑﻪ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﻳﺎ
ﻋﻤﻮﺩﻯ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻠﻮ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺪﻥ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓت که ﺩﺭﻭغ
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺁﻳﺸﻤﻦ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻭﻣﺤﺸﺮ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻳﺎ ﻗﻴﺎﻡ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺪﻩ ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﺸﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻭﺍﺭﺩ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ،
ﻳﺎ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻭﻳﺎ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻭ ﻳﺎ
به (ﻭﺍﺣﺪ ﻓﺮﺩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ)ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﺎم
هاﺎﻯ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻳﮑﻰ
ﻫﻢ ﺳﻴﻤﺮﻍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺳﻰ
ﻣﺮﻏﻰ، ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﮑﺴﺖ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺮﺏّ ﺧﻮﺩ
ﺳﻴﻤﺮﻍ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺷﻤﺎ ﺳﻴﻤﺮﻍ
ﻫﺴﺘﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﮕﻮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻫﺮﮐس ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻟﮕﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺪﻫﺮ
ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﺑﺪ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ، ﻭﮐﺴﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻣﮕﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻴّﺎله اﻯ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺘﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻠﺎﺻﻪ(ﺍﻟّﺬﻯ
ﻟﺎ ﻫﻮ) ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻭ ﻭ ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﻟﻔﻆ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻰ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ( ﺃﻫﻮ)
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻪ
ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺃﻫﻮ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ(
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ ﻭ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ)
. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء ،
ﺩﺭ ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ ﻭ
ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻭ ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ(عَدَم
ﻟﻤﺎ سوﺍﻩ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﺽ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻬﺎﻫﻮﺕ،
ﻭ ﻋﺪﻣﻰ ﺷﺪﻥ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺍﺧل
ﺸﺪﻩ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎ
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ولی
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﺒﻪ عَدَم، ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﻭ ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺑﺎ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ، ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل
ﺒﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ . ﻭﺍلاّ
ﺑﺎ سوء ﺯﺍﻧﺪﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺩﺭﻟﺬﺗﻬﺎ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺣﻘﻴﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻣثاﻝ ﺟﻨﻴﻦ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﺷﻮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺟﻨﻴﻦ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺮ
ﻭﺻﺪﺍﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ .

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺧﻴﺮ ﻭ
ﺷﺮّ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﻀﺎﺕ ﺷﺮﻉ ﮐﻪ
ﺣﮑﻢ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻓﺘﻮﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎمعه ای ﻧﻈﺮ
ﻗﺎﻃﻊ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔته اﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ
ﻣﺤﺸﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺮﺍﻥ ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺩﺭ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺑﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺩﺍﻭﺭی اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ولی ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻳﻘﻴﻦ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣﻴﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻋﺸﻖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻔﺮﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻏﻴﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻣﺎﻧﻊ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮکی
هم ﭽﻨﺎﻥ ﺩﻝ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻯ ﻭ
ﺭﻭﺷﺪﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺤﺒّﺘﻰ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﻭﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺸﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﮑﻤﺮﺵ
ﺯﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻫﻢ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎی اﻟﻬﻰ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﭘﻴﺮ، ﭼﻪ
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺳﻨﮕﻴﻦ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﭙﺎس ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﭘس
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﺎﻟکتیک
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺍﺭﺯﺵ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﺩﻳﺎﻟکتیک
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺁﻧﻬﻢ
ﻧﺎﺭﺳﺎ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﺄﻣّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﮐﻨﺪ، ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺮﺯ
ﺗﻠﻘّﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻥ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ . ولی
ﺑﺎﺯ ﻫﺮچه
ﻘﺪﺭ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺭﺩﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ،
ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻳﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭﺡ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﺼﺎﺩﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻞ ﻭ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻓﻌﻠﻰ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻣﺮﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻳﻢ . ولی
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ، ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ولی
ﺁﻣﺪﻧﺸﺎﻥ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻫﺴﺖ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ،
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﺁﻥ
ﻧﻔﻬﻤﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻐﺰﻯ ﻭﺣﻮﺍس ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮ
ﻣﺎ، ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻧﻮﺭﻯ
ﻣﺸﺨّﺺ ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ
. ﺩﺭ ﮐﻢ ﻭﺯﻳﺎﺩ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻓﺮﮐﺎﻧﺴﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ،
ﭘس
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
. ﭼﻮﻧﺎﻋﺼﺎﺏ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ، ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺳﻴﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺭﻧﮓ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻰ ﻧﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺳﻴﺎﻫﻰ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺣﺴّﺎس
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
سوﺭﺍﺥ ﻭ
ﺣﻔﺮﻩ ﺳﻴﺎﻩ
ﻭﺳﻂ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ،
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻃﻮﺍﻑ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﻋﻠﻞ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻳﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ،
ولی ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺁﻧﺮﺍ
ﻓﻘﻂ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺎﺩﻝ ﺍﺳﺖ، ﭘس
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺭﺍ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻳﮑﺠﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻗﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮت
ﺮﺍ در ﺘﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻭ ﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺩﺭ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﺳﻴﺪDNA ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻳﻚ ﮊﻥ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﮊﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ
ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﮐﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ، ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﺣﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﺍﺳﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮊﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭثابت
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﺎﺍﮔﺮ ﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﺳﻴﺪ
ﮐﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻨﻴﻦ
ثباﺗﻰ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
پیدایش، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻮﻟﻴﺪ
ﻣثل ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
پیدایش ﻣﺒﺪﺃ
ﺻﻔﺎﺕ، ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻈﻢ
ﺩﺟﻴﺘﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﮊﻥ ﮐﺎﺭ ﻳﻚ ﻧﻈﻢ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﺗﻔﺎﻕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﮐﺸﻨﺪﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺍﻧﺒﻮﻫﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ولی
ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺯﺵ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ،
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺩﻩ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺎ ﻫﺮ
ﺑﺎﺯﻯ ﻭﻟﻮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺷﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭﺩﺭﺁﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﺟﺮﻫﺎ، ﻳﻚ
ﺧﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺳﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻈﻢ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﻮﺭﺍﻥ
ﺭﻳﺰ، ﺍﻳﻦ
ﺁﺟﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺮﺍﮐﻢ ﺭﺍ
ﺧﺎﻧﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ولی
ﺧﺎنه اﻯ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ ﻣﻨﻄﻖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻖ ﻗﺪﻣﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﺎﺯﻯ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﻭﺣﺸﻰ،
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘس ﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺩﺭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣؤثّر، ﻭﻫﺮﻳﻚ(ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻣﻰ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ(ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ)ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻴﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ،
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﻳﺪ، ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﺮﺩ . ﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﺮﺯ
ﺁﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍح
اﻟﻠﻪ، ﺃﺻﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﻳﮑﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ، ﻳﮑﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎن
ﺤﺪّ ﻳﻘﻒ و
میسّر ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ، ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻭ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻪ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﺭﻓﺖ
ﻭ ﺁﻣﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻓﮑﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﺎ (ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻭﺟﻮﺩﻯ)ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻭ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﮔﺎﻧﻪ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﮔﺎﻧﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ؟ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺿﻌﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻭ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﺃﺯﻝ ﻭ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻟﺤظه اﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺸﻨﮕﻰ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺃﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﮑﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﺴﺒﻴّﺖ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﭘس ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺕ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻮﺷﻴﺪ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻭ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻧﺒﻮﺩ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮﺩ، ﺑﺪﺭجه
اﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻣﺎ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ، ﺭﺟﻌت
کنندﻩ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴن
کاﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ . ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
محمّد ﻭعلیّ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﻝ محمّد، ﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﺍﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ . ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﻡ محمّد
ﻳﺎ محمّد برایش
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻟﺎﺑﺮﺍﺗﻮﺍﺭﻯ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ
درﺳﻴﺼﺪ ﻣﺮﮐﺰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﻮﺭﻭﻯ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ که
، ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺑﺤث
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﺑﮑﺸﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻮﺟیه علمی
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﻳﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﻴﺮﮐﻬﺎﻯ
ﺷﻮﺭﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻣﺘﻌﺠﺐ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . که
ﺒﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻓﮑﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﺑﻤﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﺮﺍﻡ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﻮﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻨﻮﺯﺩﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺭﺩﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ، ﻗﺼﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ داشتند
ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﭙﻮﻝ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺷﺘﻢ،
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻰ؟
ﮔﻔﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺭﺋﻴس ﺟﻤﻬﻮﺭﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﻣﺸﻐﻮﻝ چه
ﻓﮑﺮ ﻭﻧﻘﺸﻪ
ای ﻫﺴﺖ، ﻣﻦ
ﻧﻴﺰ ﺁﮔﺎﻩ
ﺷﻮﻡ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻡ، ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺭﺋﻴس ﺟﻤﻬﻮﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ، ﭼﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﮐﺮﺩ؟
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻭﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺸﻮﺧﻰ ﮔﻔﺖ، ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺑﺸﻮﺭﻭﻯ
ﺑﺪﻫﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺿﺪ ﺧﺪﺍ ﻭﺭﻭﺡ،
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ
ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺷﺪﻧﺪ، ﺷﺎﻳﺪ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻋﻘب ﻤﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺷﻮﺭﻭﻯ از
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺭﺍ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﻳﺪﻳﻢ
ﮐﻪ ﺃﻧﺸﺘﻦ ﮐﻢ
ﻫﻮﺵ
ﺩﺭﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭ
ﺩﺭس ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ،
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﺎبغه
ای ﺷﺪ، ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻧﮑﺮﺩ . ولی
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺭﺍﺳﻞ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺳﺎﻟﮕﻰ، ﭼﻬﺎﺭ
ﺟﻠﺪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻋﻈﻴﻢ ﺍﺻﻮﻝ
ﺭﻳﺎﺿﻴﺎﺕ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺖ، ﻭ ﺗﺎ
ﻧﻮﺩ ﻭﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻋﻤﺮ
ﮐﺮﺩ، ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻟﻮﺭﺩ
ﻭﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ، ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﻢ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
. ولی ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺧﺪﺍ، ﮐﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮔﻔﺖ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ
ﻫﺴﺖ ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﮔﻔﺖ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺍﺣﺴﺎس
ﺻﺎﺩﻗﺎنه اﻯ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻋﮑس ﺣﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ
ﻋﻤﺮﻯ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﺸّاء
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻭﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺨﺎﻃﺮﭘﻴﺮﻯ
ﻭ ﺗﺮس ﺧﺪﺍ، ﻭ
ﻳﺎ ﻧﻔﻮﺫ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻦ
ﺧﺮﻗﺎﻧﻰ ﺩﺭﻭیشپس،
ﭼﻨﻴﻦ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺁﻥ ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ولی
ﺃﻧﺪﻙ، ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﮕﻮﻳﺪ .

ﺩﺭﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﻢ
ﺳﻌﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺩﻗﻴﻖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻣﺴﺎﻭﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
(ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻳَﻦ)
ﺭﺍﺳﻞ، ﺟﺰ
ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺑﺎقی ﻨﻤﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺎﻧﺎت اﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﮐﻪ ﺃﻯ ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺗﻮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺪﻳشه اﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻴﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻋَﺮَﺿﻰ
ﻭﻣﻮﻗّﺖ ﻭ
ﻏﻴﺮ اصلی
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺷﻌﺮﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻳﮋﻩ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺩﻝ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻣﻰ ﻧﺸﻴﻨﺪ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ آزمایش
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ،
که ﺸﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺳﻘﻮﻁ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺭﺍﻩ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭعلیّ
ﺭﻏﻢ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺟﺒﺮ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍنوﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮ
ﺭبّ اﻟﺎﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
.

M091

ایمان
عرفانی و
احساسات غیبی

ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﺟﺴﻤﺎﻧﻰ، ﺗﻔاﻮﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﺑﻴﻦ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻧﺰﺩ
ﻋﻮﺍﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ، ﻭﻧﺰﺩ
ﺧﻮﺍﺹ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺮﻭی ﺘﻌﺼّﺐ
ﺁﻣﻴﺰ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻟﻔﺎﻅ، ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﮑﺴﺎﻥ
ولی ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ
ﻣﺮﺣله اﻯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس (ﺍﻭﻡ)
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﺻﻨﻌﺖ
ﻭﻫﻨﺮ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺩﻋﻮﺍﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺮ
ﻧﻤﺎﺯﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴله ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺑﺪﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﺶ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﮑﻤﺮﺵ ﺯﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، پس ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ  ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪﺁثاﺭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪه
ﻫﺎ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪه ﻫﺎ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻳﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻭ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ،
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻧﻄﻔﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺟﺎﻥ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺩﺭﺁﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮕﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁثاﺭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩ ﻫﺎ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﭼﻮﻥ ﺳﺘﻮﻥ
ﺟﻴﻮه ﺤﺮﺍﺭﺕ
ﺳﻨﺞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴن ﺘﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺑﺎﻫﺮﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ثاﺑﺖ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﻭﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎ، ﺭﻓﻊ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺪﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺴﺮﻋﺖ،
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﻮﻥ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻧﻴﺰ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
برﺳﻨﺪ . ﻧﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺎ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﻋﻤﺪﻯ ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻋﻘﻞ ﺳﺮ کَس
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺳﻘﻮﻁ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍئی
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﻌﻠﻰ،
ﺑﻨﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺬﮐﻮﺭ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ، ﻭﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﻭ ﺑﺎ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻫﺎ ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ،
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺳﺒﻘﺖ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﮕﻴﺮﺩ
.

ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺯ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻭﺟﻮﻫﺮ ﻭﺟﻮﺩ،
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﺑﺤث
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭ ﺟﺎﻯ
ﺑﺤث ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ الهی
هستند . ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻧﻴﺰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻭ ﻳﺎ ﺃﺑﺮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭﺩﻝ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺒﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺎﺳّﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨی ﻮﻋﺎﻟﻢ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ، ﻭﺣﺘّﻰ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺂﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﺍﻩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺒﻰ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻴﭻ
ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺃﺻﻞ ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﻣﺎسوت ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺘﻮﻯ ﻣﺎﺩﻩ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻩ، ﺩﺭﻫﺮ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ ﺍﺳت
ﻮﻫﺮﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﻣﮑﻌّﺐ ﺁﻥ 250 ﺗﻦ ﻭﺯﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺳﭙس
عاﻟﻢ ناسوت
ﺠﻬﺎنی ﻤﺎ
ﻣﺤﺴﻮس ﻤﺎ
ﺍﺳﺖ، که ﻤﻤﻠﻮ
ﻧﺎس ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺎﺳﻴﺎﻥ
ﮔﺬﺷته عا . ﻭﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﻧﻴﺰﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺗﺤت أثبرﻯ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ، ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺃثیرﻯ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﮐﻪ
ناسوتی ﺃﺗﻤﻰ
ﺍﺳﺖ ولی ﺗﻤﺎم
ﺰﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮلی ﻮﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ ﺩﺭ ناسوتی
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺟﺴﻢ، ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻭﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس خویش،
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪﻭ
ﭘﺎک ﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮔﻮئی
ﺒﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﻏﻴﺒﻰ، ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭالهی
ﻮﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . که ﺘﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺁﻥ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﺍﺟﺐ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭبّ اﻨﻮﻉ، ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎنی
ﻤﻘﺎﻡ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ، ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺣﺘﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ، ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ، که
اﺯﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺑﺎ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ، ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻋﻘﻞ
ﻭ
ﻓﮑﺮﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
. ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺗﻤﺎمی
اﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺴﻄﺢ ﮐﻤﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻭ ﮔﺬﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻭﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ،
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﻫﻮ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ، ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ( ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ) . اللع
ﺼﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ،
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺩﺭ ﻋﻤاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺿﻤﻴﺮ
ﻏﺎﻳﺐ ﺷﺨﺺ
ﻣﻔﺮﺩ ﻏﺎﻳﺐ
ﻳﺎ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭﻳﮋﻩ
ﺍﻭ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺃﻫﻮ ﻧﻴﺰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻧﻴﺰ ﻳﻌﻨﻰ، ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ، ﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ،
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﺭﺩ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﮔﺮﺩﺩ،
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ
ﺃﺗﻤﻰ ناسوتی ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﺯ ﺟﻨس
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﺯ
ﺳﻤﺖ ﻣﺎ، ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺞ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑّﺎﻣﻞ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ،
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎت
ﻴﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮی
اﺯ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭﻓﺼل ﻨﻮع
فوق ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻘﻴﻪ
ﻋﻤﺮﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎﻓته اﻧﺪ ﻭ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺩﻭﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . که
ﺪﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی
ﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴن ﺨﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدﻯ،
اُمّی ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺍﻭﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ، ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺍﺯ ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﺩﺍﺭﻧﺪ
. که هرچ اﻳﻦ
ﺫﺧﻴﺮه ﻫﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺷﺎﻧس ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﻭ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺳﻢ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺍلاّ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی اﺩﺍمه
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ، ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮنه که
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ، ﺷﺒﻴﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺗﺮ، ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻨﻚ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﻌﻨﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﺴﺐ
ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻧﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻳﺎﺑﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ، ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺃﻧﺪﻙ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﻳﺎ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ، ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻤﺎ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﺑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﺎﺑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻪ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ، ﻋﺒث
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻭ ﻫﺪف
ﻮﻣﻘﺼﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺰ ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻳﺎ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻫﺮﻳﻚ نمایش
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﭘس
ﺑﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍع کاﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ
. ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭه
ﻴﺎ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎن که ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺴﺖ، ﻭ ﻧﻔس لَوّامه
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺟﻪ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭ ﻓﺎﺳﺪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻭﺿﻊ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ، ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، که
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻔس
لوّﺍﻣﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . که
اﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ملاﻣﺖ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣثبت ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺮﻙ ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﮐﻪ ﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ پس
ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻖ ﺳﺮﻭ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻳﮑﻢ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ،
ﻧﻔس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪه
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻌثت ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، که اﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭالاّ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﻢ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ نَفس
ﻣﻄﻤﻨّﻪ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺍﻭ، ﭘﺮ
ﺍﺯﺣﮑﻤت اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺩه ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻨﺎﺳب
ﺰﻣﺎﻥ ﻭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻔس مُلهمه
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﺯ ﺟﻨس ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ مُقدّس
ﻭﭘﺎﻛﻮ ﺳِﻨﺖ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﻬﺸت هاﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ، ﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﻤاء الله ، ﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻬﺎ ﻭ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺮاء ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻦ ﺁﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﻫﺮﮐس ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭﺭﺍﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . زﻳﺮﺍ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﮐﻰ
ﺑﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺪﻥ . ﻧﻔس
ﻧﺎﻃﻘﻪ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺗﺎ نَفس
مُلهمه ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭ مُلهمه ﻧﻄﻖ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻧﻄﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭ ﻭﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭﺑﺎﻟﻘﻮق
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮی ﺘﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . که
ﺒﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺳﺖ
ﺑﮑﺎﺭﺳﻠﻮک
ﻤﺮﺣله ﺒﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎن
ﺒﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﻣﻬﺪﻯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻴﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭ علیّ ﻭمحمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻫﻢ
ﻣﻄﺮﺡ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ)ﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﻴّﺪ
ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ علیّ ﻭمحمّد
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺧﺎﺹ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻌﻔﺮ ﮐﺬﺍب
ﻔﺮﺍﻭﺍن ﺒﻮﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻧﺎحقّ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩه ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻔﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
محمّد ﻭعلیّ
ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﮐﺸﻒ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕ، ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ، ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺣسّ ﺷﺸﻢ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﺠﻴب
ﻨﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ، ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺷن ﺒﻴﻨﻰ ﻭ
ﺗله ﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻫﻤﮕﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد،
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴته
ﻮﺩﺍﺭﺩ . ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻧﻪ نمایش
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ ﻭ
ﺳﺤﺮ ﻭ ﻧﻤﺎﻳش
ﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ . ﮐﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
نه اﻳﻤﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭﻧﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ،
ﺑﺼﺤّﺖ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّت
اﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻮﺳﻰ
ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ
ﺷﮑﺎﻳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﮑﺎﻓﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻮﺩ، ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻟﺬﺍ محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻦ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭمحمّدﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪه اﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺃﻓﻀﻞ
ﻭ أثَرﻑ ﺍﺯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﺍﻧﻌﮑاس
ﺷﺮﻃﻰ، ﮐﻪ
ﭘﺎﻭﻟﻮﻑ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﻧﻔس لَوّامه ﺑﺎ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺃﺳﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ،
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺣﻮﺍس
ﺍﺳﺖ، که ﺪﺭ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ،
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ،
ﻭﻋﻘﻞ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓت
ﻠﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺴﺖ . ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ
ﻣﺒﺎﻟﻐﺎﺕ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ تَقذُس
ﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺧﻮﺩ ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻴﺪ . ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺣﻘﺎﺭت ﻨﺴﺒﺖ ﺑﺂﻳﻨﺪه
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺃﻧﺪکی اﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺁﻧﻬﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭﺗﻤثیلی
ﻭ ﻧﻤﺎﻳش عقل
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻟﺄﻣﺮﺭﺍ
ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺣﻮﺍس
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ،
ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ، ﭼﻮﻥ
ﺳﮑﻮت ﻮ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻨﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎی عملی
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺁﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺭﻳﺎﺿﺖ
ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ ﺭﻧﺞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﻏﺰّﺍﻟﻰ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺮ ﺳﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻮﺍﻡ،
ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺷﻨﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﻧﻰ دﺭ
ﺧﺎنه اﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺍﻧﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ،
ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻓﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺎنه اﺵ ﻫﺴﺖ، ﭼﻮﻥ
ﺻﺪﺍپس ﺭﺍ ﺍﺯ
ﭘﺸﺖ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺷﻨﻴﺪه اﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺍﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ
ﺷﺪﻩ، ﻓﻠﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻳﺪﻩ، ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺗﻤﺎس
ﺑﺎ ﺍﻭ ﮔﺮﻓته ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﻳﻘﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﮑﻰ
ﺩﻭﺩﻯ ﺩﻳﺪﻩ ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺷﻌﻠﻪ
ﺁﺗﺶ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ،
ﻭ ﻳﮑﻰ ﺩﺭﻭﻥ ﺁﺗﺶ
ﺭﻓﺘﻪ . ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺁﺗﺶ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺎﻳﺎنی
هستند، ﮐﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴت نکرﺩﻧﺪ
که ﻮﺍﺭﺩ ﺧﺎنه
اﻟﻬﻰ یا
ولایت ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺑﭽﺸم ﺒﺪﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ بحقَّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ نشانه
های ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻧﺸﺎن
ﺪﺍﺩﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺤﺠّﺎﺝ
ﮐﻌﺒﻪ است. ولی
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ بحقَّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ برﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ شاهد
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ حقّ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﺮﺩﻩ،
ﻭ ﻧﻪ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ . ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻧﺰﺩ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﺁﻣﺪﻩ،
ﻋﻤﻠﺎ ﻟﻔﻆ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش،
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻳﮕﻴﻦ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻭﺣﺪت
ﻮﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ،
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ قُریش
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ، ﻧﺰﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻇﺎﻫﺮ
ﺑﻴﻨﺎﻧﺎﻥ
ﻭﻋﻮﺍﻡ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺣﺴّﻰ ﻭ ﺭﻭﺷن
ﻔﮑﺮﺍﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ، ﻭﺭﻭﺷﻦ
ﺑﻴﻨﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ، ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺟﺎﻫﻞ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ .تفاوت
دارند . ﻭ ﺭﺍﻩ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ (
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ) ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﻃبقه
کلّی اﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ هست ، ﺑﻴﻦ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ، ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘل
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻤﻰ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺧﻮﺩ، ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﮐﺴﺐ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺍﻧﺎﻳﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ، ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ
ﺍﺯﺳﻄﺢ ﻋﻘل
علماﻯ ﻗﺒﻠی
ﺒﺮﺗﺮ، ﺍﺯﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺰ ﮐﺴب
ﻤﻌﺮﻓت ﺠﺪﻳﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓقی
ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭﻧﻪ
ﻋﻤﻮﺩﻯ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺮﻭﺝ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ
ﺍﻓﻘﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ ﻫﻤّت
ﺴﺎﻟﻚ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ، که
گاﻫﻰ ﺑﺎﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭﻋﻠﻢ
ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺟﻬﺎی
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪه ﺎﻧﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻳﺎﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮ، ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺶ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘّﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷته اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺣﺪس
ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ( ﺷﻬﻮﺩ
ﺣﺪﺳﻰ) ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻣثلا
ﺑﺎ ﺣﺮﮐت در
ﺮؤﻳﺎی اﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﮔﺮﻭﻩ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﺕ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﭘﺎﮔﺬﺍﺭﻯ
ﺑﺮﻭﻯ ﻳﻚ ﮐﺮﻩ،
ﻭ ﭘﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮ ﮐﺮﻩ ﺩﻳﮕﺮ،
ﻭ ﺑﺎ ﺣﺎﻟﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻩ . ﮐﻪ
سمبول ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﻳﺪ
ﻃﻮﻟﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭند
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻴﭻ
ﺷباﻫتی ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﺩﺍﺭند، ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻫﺮ
ﺫﺭّﻩ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ
ﻧﻬﺎن اﺳﺖ . ﻭﺍﻯ،
ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ﺫﺭّﻩ
ﺑﮕﺸﺎﻳﺪ
ﺩﻫﺎﻥ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﺪس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﺃﺗمی ﺒﻮﺩه
اﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﺍﺯ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺷﮑﺎﻓﺘﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﻳﻚ
ﭼﻮﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ ﻭ
ﺳﻴّﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺩﻝ
ﻫﺮ ﺫﺭﻩ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﺎﻓﻰ، ﺁﻓﺘﺎﺑﻴﺶ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ . ﻣﺮﮐﺰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺃﺗﻢ
ﻭ ﻣﺨﺰﻥ
ﺍﻧﺮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﺃﺗﻢ است ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺼﺎﻑ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺭﻳﺎﺿﻰﺭﺍ ﺣﻞ
ﺑﮑﻨﻴﻢ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﺍﻩ ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ ﻭ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﻭﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺑﻰ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﭘﻴﺪﺍ
کنیم ﺭﺳﻴﺪه
اﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﻯ ﺟﻮﺩ
و کرم ﺍﻟﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ نمی
ﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺁﻥ
ﻋﺎﺭﻑ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎ ﺟﺰﺋﻰ
ﻓﺮﺩﻯ، ﺍﺯ ﻳﻚ کُلّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
های ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍلاّ
خود را ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺍﺻﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺷﺮﺍﻕ، ﻳﺎ
ﺷﺮﻭﻕ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺯ
ﺷﺮﻕ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﺍﺯ ﻏﺮﺏ ﺩﺭ
ﻏﺮﺑﺖ ﻏﺮﻳﺒﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮔﺬﺭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮﺭ
ﻋﻈﻴﻢ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺫﺭه اﻯ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻮﻥ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ، ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
است ، ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺗﻰ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮ میباشد . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻌﻘّﻠﺎت
ﺨﻮﻳش ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ سوﺍﺑﻖ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻭﭼﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻂی ﺧﺎﺹ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻫﻮﺵ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻤّﻴّﺖ ﺗﺰکیه
هاﻯ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﻮﺵ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻧﺎ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
را ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻯ، ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ خود ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
.

ﺍﻧﺸﺘﺎﻳﻦ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﺶ
ﻣﺎﮐس ﭘﻠﺎﻧﻚ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ، ﮐﺎﺭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﮐﺸﻒ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮﻳﻦ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺮﻓﻰ ﮐﻪ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ، ﻓﺮﻣﻮﻝ
ﮐﻠّﻴﺘﺮﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻔﺮﻣﻮﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ پیدایش
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻓﻨﻮﻥ
ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺵ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ولی ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ الهی
کمیّتها ﻭﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪ  ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻏﻮﻝ ﭘﻴﮑﺮ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩ، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ،
ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ،
ﻭﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﺣﺘﻤﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩی ﻤﺎ . ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻓﺰﻭﺩ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﺃﺗﻤﻰ، ﮐﺎﺭﺵ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭼﺸﻢ
ﻭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ
ﻭﺁﻟﺎﺕ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﺭﺷﺘﻪ ﺃﺗﻢ
ﺩﻭ ﺭﺷته
ﺮﻳﺎﺿی ﻮ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻓﻀﺎﺋﻰ، ﻧﻘش
ﻤﺤﺎﺳﺒﺎت کاﻣﭙﻴﻮﺗﺮی
اﻋﺠﺎب ﺁﻣﻴﺰﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﻠیّه جنبه
هاﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺪﺭﻥ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺩﺭﮔﻮشه اﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻘﺶ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
پیدایش
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ،
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻣﮑﺎن
ﭙﻴﺸﺮﻓت هست . ﻭلی
ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺟﻨبه
هاﻯ ﻫﺴﺘﻰ، ﺑﮑﻠّﻰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧت ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎسی،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺗﺠلّی ﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻯ،
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﮐﻠّﺎ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ ﻭﻟﻮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
بوده ، ﻭﻣﺘﻔﺎﻭت
ﺒﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺟﺪﻳﺪ ﻃﺒﻴﻌﺖ،
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧند
ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ
ﻓﻠﺴﻔﻰ یا
ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ولی
ﺑﺮﺧﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴته اﻧﺪ
ﻗﻮﺍﻧﻴنی کشف
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ ﺟﺰ با
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺣﻀﻮﺭﻯ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﺴﺒت
ﺪﺍﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟف
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻣﺎﺩﺍمی
که ﺒﺰﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ ﻫﻢ ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﺑﺴﺎﺯﺩ، ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﺎ
ﺣﻴﺮﺕ ﺁﻭﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺭﻋﻤﻞ
ﭼﻨﺎﻥﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻨﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﺋی
اﻟﻬی
ﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ، ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻳﮑﻰ ﺩﻭﻗﺮﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭﻟﻮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺃﻧﺪﻙ، ﻭ
ﺭﻗﻴق ﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪه
ﻫﻔت هزﺍﺭ ﺳﺎل
ﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدی
را ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻓﻘﻂ ﻟﺬﺕ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭ ﻟﻐﺎﺕ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﻣﻨﻌﮑس
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ مطلقا ﺩﺭﺳتﻧﻴﺴﺖ
. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﮐﺎﺭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﭼﻮﻥ
ﺃﻧﺸﺘﻦ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺵ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺤﻴﺮﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻭ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺷﺸﺼﺪ ﭘﺮﺳﺶ
ﻧﻤﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﻭ برایش
ﺟﻮﺍﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻦ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮐثرﭘﺎﺳﺨﻬﺎ
ﻳﺎ ﻋﻠّﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﭘﺎﺳﺦ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﺋﻰ، ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻭﻧﺰﺩ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭﺵ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺎ
ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺭﺳﻤﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻬﻢ
ﻣﺘّﺼﻞ
ﻭﻣﺘﺪﺭّﺝ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭلی
اﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺮﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻣؤﻣﻦ،
ولی ﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺒﺮﻭﺵ ﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻳﻮﺳﻒ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ بود . ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻔﺮﺯﻧﺪﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺣﻴﺮﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺸﺘﻦ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﺑﺂﺷﻔﺘﮕﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ، ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﻳﺰ
ﺃﺗﻤﻰ، ﺑﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻴﻮﻟﺎﺋﻰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ، ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺃﻧﺪﺍﺯهﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎ
ﺩﺭﺣﺪّ ﻭﺳﻂ، ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻰ ﻧﻈﻤﻰ ﮐﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﻧﻈﻢ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻰ
ﻧﻈﻤﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ، ﺍﮔﺮ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺩﻗّﺖ
ﺷﻮﺩ، ﻧﻈﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺩﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺍﺳﺖ، ﻳﮑﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﺭﻳﺰ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺃثیرﻯ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ، ﺗﺎ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺷﺒﻪ عَدَم،
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ با ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳت ﺩﺭ
ﮐﻤّﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّت
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃنی ﻮ ﺩﺭﻭﻧﻰ،
ﻭﻳﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﮑی
ﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎن
اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺑﺪﺍﻥ
ﻓﻬﻢ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﮐﺎﻓﻰ ﻧﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭﺟﻬﺎنی اﺯ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺤﺪﻭﺩﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺪﻧﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ، ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺮﻭﻉ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮبّی
اﻟﻬی ﺨﻮیش ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺯ
ﻳکی اﺯ ﻣﺮﺍﺗب
ﺸﺸﮕﺎنه اﻭﻟﻴﺎی
اﻟﻬی ﺒﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﻟﺤظه
ﺒﻠﺤظه ﺒﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، بتوﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴش ﺒﺮﻭﺩ . چه
ﺒﺴﺎ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑداند .
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﻟﺨﻮشی
ﺑﻠﺬّﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﻟﺨﻮﺵ
ﺑﻠﺬﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ، ﻭ
ﻟﻤﻴﺪﻥ ﻭ
ﺗﻨﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﻮﻝ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﻫﻮﺵ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺑﺸﺮﻯ ولی
ﺳﻴﺮﺗﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﮔﺮﮒ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺭﺍﺿﻰ
ﺑﺴﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻣثلا ﺧﻮﺩ
ﻟﺬﺗﻰ طولانی
ﺗﺮ ﺑﺒﺮﺩ . ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻘﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﮐﺸﻒ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻫﺮ
ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ( ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ
ﺃﺑَﺮﺁﮔﺎﻫﻰ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻦ ﻭ
ﺍﮔﻮ ﻭ سوﭘﺮ
ﺍﮔﻮﻯ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻄی
ﺘﻌﻠﻴﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ، ﭼﻨﺪ
ﺩﺭ ﺻﺪﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻳﺎ ﺫﻫﻦ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﻘﻴﺮ ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ که
ﻤﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﺩﻭﺍﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﺪﺍﺋﻰ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﻭﻧﺎﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺁﻥ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺗﺤﻘﻖ
ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺸﻒ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺍﻣﻮﺭ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺃﻣﺮ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺄﺑﺮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭسوﭘﺮﻣﻦ
ﺷﺪﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ،
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻤﻴﻖ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ سال آﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺮ کش، ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺃﺑﺮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ سوﭘﺮ
ﺍﮔﻮ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐثرﺕ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻳﮑﺠﺎ ﺟﻤﻊ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﮑﺠﺎ
ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺟﻢ
ﻭﺟﻤﻊ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻣﻄﻠﻖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎب
ﺮﺳﻴﺪ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ
که ﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﻣﻴﺪﻳﺪﻩ
ﻭ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﭼﻮن
اﺻﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ شبنمی ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﻣﺪﻧﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻧﻰ، ﻭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﮔﺮچه
اﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ که ﺪﺭ
ﺃﺗﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﮔﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻏﻴﺐ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺪﻣﻰ
ﺑﺠﻠﻮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﭘﻴش
ﺮﻓﺖﺑﺎﺷﺪ، با
هر ﻗﺪﻡ ﺻﺪ ﻫﺎ ﻗﺪﻡ ﺑﻌﻘب ﺴﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺧﻮﺍهیم ﺪﺍﺷﺖ
.

ﺭﺍﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﺘﻬﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻧﺖ، ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ، ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ، ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻓﻘﻰ، ﻭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭﻧﺎﻗﺺ
ﻣﺘﺮﺍﮐﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺫﻫﻦ ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻴّﻮﻥ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻫﺸﺘﻬﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻔﮑﺮین
ﺮﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺎﺭﻑ، ﮐﻪ (
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺪﻥ
ﻋﻘﻞ) ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺰ ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ، ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﺧﻄﺮﺍﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ،
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻄﺮﻳﻘت
هندﻭﺍﻥ، ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳت
ﻮﺩﺍﻧﺘﺎی ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ . ﻭﺧﻴﺎل
ﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﻯ
ﺃﺑﻮﺍﻟﺒﺸﺮ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﻯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻳﺎ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭﻋﺮﺵ
ﺣﺴﻨﻰ، ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻧﻔس ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ، ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺟﻨﺒﻪ
ﻋﻘﻠﺎنی ﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﻭﺟﻨبه هاﻯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ ﺁﻥ
ﮐﻢ ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻧﻘﺶ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺭﻳﺎﺿﺖ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻤﺘﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎن
ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠی ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ،
ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ راه
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . که
ﺸﺮﻙ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭسوﮔﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻳﺎ ربّ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﻨﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﮐﺸﺶ، ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﻭ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ، ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻭﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﮕﺎه
ﺒﺎﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻨﺠﺎت اﺯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ، ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭﻧﻴﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ،
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮐﺸت
ﺒﺨﻠﻖ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎهی
الاهی ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ خویش
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮ ﺩﻝ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﻌﺘﻘﺪ ﺧﻮﺩ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭ ﻭﻯ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺒﺎﺩﻩ ﻣﺴﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺗﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﻮﺩ که ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻰ ﺗﺎﺯه
اﻯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ است. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﺏ الهی
ﻨﺰﺩ ﭘﻴﺮ، ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻬﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻓﻬﻢ ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ خود
کند . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ محمّد
ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﻳﺎﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ، ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻤﻨﻘﻮﻝ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
همچنان ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ (ﺩﺭﺗﻔﺴﻴﺮات
ﺳﻠﻮﮐﻰ)، ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
برایرﻣﻮﺟّﻪ
ﻧﺸﺎﻧﺪﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺃﻧﺪﻯ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺰﺍﺭﻩ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺎ
ﺁﻫﻨﮓ
ﺍﺯﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎئی
اﺯﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻋﻮﺍﻡ
ﺭﺍ ﻣﺴﺤﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﺗﮑﻔﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﺍﻳن اﻭﻟﻴﺎی
اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﻇﺮﻓﻴت
ﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﺁﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺷﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﻤﻴق
ﺪﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ
ﺻﺒﺮﻭﺟﺪﻳّﺖ، ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋت اﺯ
ﭘﻴﺮ، ﭼﻨﺪ
ﭘلِه اﻯ
ﺭﺍﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕی ﻮ
ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
مفهوم ﺯﻥ ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺭﻗﺮﺁﻥ، ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ذِن ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭنه ﺒﻤﻌﻨﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪ ﻣﻴکنند
. ﻭﻣرء ﻭ ﻣﺮءه ،
ﻳﺎ ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ
ﻋﺮﺑﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ ﻣﺮﺩ با
اراده ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺰاﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﺎﺭﺳﻰﺩﺭﻯ
ﮐﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﺩﻝ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ، ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﺎت
ﻮﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺩﺭ ﻧﻔس ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﮐﻪ ﻧﻔس ﻧﺎﻃﻘﻪ
ﻭ مُلهمه ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺳﺮﭼﺸمه ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﻣﻠﮑﻮﺕ،
ﻭﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎن اﺯ
ﻣﻠﮑﻮت اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎن
ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
که ﭽﻨﻴﻦ ﻫﺴﺖ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ولی
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺮﭼﺸمه
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻋﻘﻞ کُلّ
ﻓﻠﺴﻔی
ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻨﺒﻌﻰ الهی
ﺒﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﺯﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ
ﺑﺸﮑﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﻴﺮ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍنی ﺨﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻃﺒﻌﺎ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدی
ﭙس اﺯ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎف
کاﻣﻞ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺟﻪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ میرسد
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
، ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﺯ
ﺳﻤت ﻤﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪﻭ
ﻣﺒﻌﻮث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺟﺸﻦ
ﻋﻴﺪ مبعث و
ایسترن ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، که
هنوﺯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯﻃﺮﻳﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪه
ﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺟﻌت
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ ، ﻭﮐﺴﺐ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
اﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓت
اﻣﻮﺭﺧﻮﺩ، ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ، ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭنه
ﺪﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻳﺪﺭﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﻣﻨﻄﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎن ﻤﺤﻤﺪﻯ،
که ﺨﻮﺩ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎت عقلی
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺴﺒت
ﺒﮕﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮم
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺎﺑﻮ
ﺫﺭ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺎ ﻭﺩﺯﺩﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﮔﻨﺎﻩ ﻧﮑﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﻭ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﻨﻮﺯ ﺻﺤﻴﺢ ﻭ
ﺣﺘﻰ ثوﺍﺏ
ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﻣﺤﻘﻖ،
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻐﺰ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل
ﺴﺮﭼﺸمه ﺪﺍﺭﺩ
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻓﮑﺮی
اﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍن
ﻤﻔﻬﻮﻡ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺳﮑﻮﺕ
ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺬﻫﻦ
ﺍﻭ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﻌﻤّﻖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻨﺰﻝ ﻋﻨﻘﺎ،
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﮐﺘﺐ ﺩﺭ
ﻣﺪﺍﺭس ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻔت
ﺸﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﺼﻌﻮﺩ، ﻭﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻨﺰﻭﻝ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﻴﺸﻪ
۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺳﺘﺎﺭه ای
هستند . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺸﻮﻧﺪ
. ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﺍ ﻳﺎ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺭﺍﻫﻰ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺘﻨﺪ،
ﻭ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯأولی
ﺍﻟﻌﺰﻣی ﺪﺭ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ محمّد
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﻭ ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻋﻴﺴی اﺳﺖ، محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ تصوّف
ﻣﮑﺘﺐ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
تصوّف ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺁﻏﺎﺯتصوّف
ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

تصوّف
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺻﻮﻑ
ﭘﻮﺷﻴﺪﻥ
ﻭﻇﺎﻫﺮ
ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ
ﭘﻮﺷﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍی
غیرﺻﺎﺩﻗﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﮐﺴﻰ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﻳﺪ ﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳب ﻤﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻞ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . تصوّف
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ، ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠلیه های
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ، ﻭﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺴﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﭘﺎﮐﺘﺮ
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﺗﺼﻔﻴﻪ، ﻭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻠﺎﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻋﻀﻮ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ دارد ﻭ
ﺁﻧﻘﺪﺭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﺎﺩﺕ
ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ ﺗﺎ
ﭘﺎﻯ ﻣﺮﮒ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻣﺘﺤﺎﺕ ﭘﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﻭ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﻠﺎس
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻟﻬﺎم گوﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ تصوّف
ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭ
ﺻﻔﺎﻯ ﭘﺎﮐﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﻴﺰ
ﺟﺮﺃﺕ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻭﻓﺮﻣﺎن
ﻤﺮﮒ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ، ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻦ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ
ﻭﺍﻗﻌﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮﺩﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭ،
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺞ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎت
ﻤﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﺎ
ﻳﺎ محمّد ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺬﮐﻴﻪ ﻳﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺮﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
که ﻤﺪﺑّﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ، ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺤﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت اﺳﺖ،
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺣﺴب
ﺘﺄﻳﻴﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺃﮐثر ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺎ
ﺩﻭ ﭘﺴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺳﺤﻖ
ﻭﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺣﺘﻰ محمّد ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﺁﺧﺮﻳﻦ آزمایش
ﺳﺨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺮﺍی ﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋم ﭙﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎﻳﺪﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ علیّ
ﺑﻮﺩ
ﻭﺷﺎﻳﺪﻋﺪه اﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺭﺍ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ولی ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ ﻭ علیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ، ﻭ
ﻧﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭت ﺤﺠﺎب اﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ، ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺷﺎﻧس
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻋلیّ ﻤﮑﺮﺭﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺷﺪه
ﺒﻮﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ، ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﻫﺮﮐس ﻣﻦ ولی
ﺍﻭﺑﻮﺩﻡ . ﻭلی
ﻨﻪ ﻫمه
ﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ . ﺑﻠکه
ﺘﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ محمّد،
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭘس علیّ
ﻣﻮﻟﺎ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺸﺖ ﻣﺎﻩ ﺗﺎ
ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻋﻤﻠﺎ
علیّ ﻣﺪﻳﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺎ علیّ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ، ﮐﻪ ﻗﺒلا ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻭ ﺑﻌﺪﺍ ﻏﻴﺮ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺷﺪﻧﺪ،
ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻳﺎ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎنی
ﭙﻴﺸین که اﻣﺎم
ﺰﻣﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ۳۱۳ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻣﻰ
ﮔﺰﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺿﻤﻨﺎ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﻳﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺘﺨﺎب ﭙﻴﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﻤﺎمی
اﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ،
ﻭﻟﺎﻳت
ﺴﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﮑﻮﻣت
اﺳﻠﺎمی
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺩﺍﻭﺩ ﻭ
ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻓﺘﻮﺣﺎﺕ
ﮐﻮﺭﻭﺵ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻧﻴﺰ،
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ، ولی
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﻫﺮ
ﮐﺸﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺁﻥ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺭﺍ، ﺍﺯ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻥ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﻴﮑﺮﺩ
. ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻫﻤﺎﻥ
ﺫﻭ ﺍﻟﻘﺮﻧﻴﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩ، ﻭﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩی
ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺖ، که
ﺒﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮی
اﻳﻠﻴﺎ ﻭﻋﺮش
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻬﻰ، ﺩﺭﻫﺮﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﺋﻰ،
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪه
اﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒّﺖ
ﮐﺴﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ،
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻭﻯ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻳﻚ
ﭼﻠّﻪ ﺑﺮﻭﺵ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍثر
ﻣثبت ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺷﺪ، ولی
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ سوﺍﺑﻖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺨﺺ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺗﺨﺼﺺ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺸﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘﻴﺮ
ﻣﺘﻮﻓﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻬﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻔﻠﺎﻥ ﭘﻴﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻳﺘﻴﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﺗﻴﻤّﻢ
ﻧﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺎﻙ ﺑﺮ ﺭﻭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻳﺰﺩ . ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﻣﻴّﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﻋﺎ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ،
ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴله ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪه
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻤﺎﺯﺵ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺗﺶ
ﺑﮑﻤﺮﺵ ﺯﺩﻩ
ﺷﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺷﺮک ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻬﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
شانس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﺒﻮﺩ، ﺑﻌثت ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ، ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭﻣﻴﺸﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺁﺩﻡ
ﻭﻧﻮﺣﻮﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺭﻭﺵ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺍﻣﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻨﺸﻰ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺃﻣﺎﺭﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎت
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸین ﺮﺍ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻭﺩﮐﺘﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬی ﺪﺭﻳﻚ
ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭحی
اﺳﺖ . ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺭﺳﻴﺪه اﻟﻬی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭﺍﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪه ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﻨﻨﺪ . ﺻﻨﻌﺖ
ﺷﻌﺮ ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺻﻨﻌت ﻮ ﻫﻨﺮ
ﺷﻌﺮ ﺷﻌﻮﺭﻯ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺁﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻭﻣﻮﻟﺎﻧﺎ، ﻭ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺃﻧﺪﻯ
ﺷﺎﻋﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮐﻪ
ﺍﺷﻌﺎﺭﺷﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺷﻌﺎﺭﺷﺎﻥﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺮاءﺖ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﻋِﺒﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺁﻥ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﺮﺩه
اﻡ ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﺣﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎن اﻟﻬﻰ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﺎﻟله حاﻓﻆ
ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺷﻌﺎﺭﺵ، ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ، ﺗﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﺷﺮﺍﺏ ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﺷﺮﺑﺖ
ﺗﻘﻮﻳﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﻧﻮﺷﻴﺪ، ﻭ
ﺑﻮﺳﻪ ﺳﭙﺎس
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻟﺬﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﻭﺑﻰ
ﺳﺎﺑقه ای
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﻫﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺣﺎﻓﻆ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺩﺭ
ﻭﺑﺴﺎﻳﺖ
ﺍﻳﻨﺠﺎﻧﺐ
ﻫﺴﺖ( WWW . SHAREEF . US)عرفان
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺨﺼﺺ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﮕﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﺮﻳﻚ ﮐﺎﺷﻒ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ولی
ﺑﻐﻴﺮ ﺍﺯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﻟﺒﺎسﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ،
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﺗﻠﺒﻴس
ﺩﺭﭘﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ولی
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﺍﺳﻤﻰ،
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻭﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺎﺭﺕ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻋﻠﻨﺎ
ﻣﺒﻴّﻦ ﺗﻀﺎﺩ
ﺍﻳﻦ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﻭ ﺗﺤﮑّﻤی به ﻨﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ،
ﻭ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻏﺎﺭﺕ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﭘﺸﺖ ﻣﺮﺩﻡ خویش
ﺧﺮسوﺍﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻴﻚ ﻭﻟﺎﻳت
اﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ)
ﻳﺎﺳﻠﻮﻙ ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻗﺮﺁﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﻋﻴﺴﻰ
ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺎﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ . ﺣﻨﻴﻒ
ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﻭش
ﺰﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪه ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ،
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﮐثرﺍ
ﮔﻤﻨﺎﻡ ﻭ درویش
ﺻﻔﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻋﺘﻨﺎﻯ
ﻣﺮﺩم
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻧﻈﺮﻯ،
ﺣﺘﻤﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ ﻧﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺸﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ، ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴشه ﻮ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻟﺬﺕ ﺑﻬﺸﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺒﺮﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﺘﻮﻟّﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻫﺮﮐس ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻬﺸﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﻧﻬﻢ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﺻﺮﻑ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺴﺐ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭﺑﺨﺼﻮص
ﺪﺭ ﺑﻬﺸت ﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ . (ﺑﻬﺸﺖ)ﺑﻪ
ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﻋﺒﺮﻯ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ
ﺟﺤﻴﻢ ﻋﺮﺑﻰ، ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﺻﺤﺮﺍ ﻫﺎ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺸﻨﻪ ﻭ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎن
هستند، ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻢ
ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﻭﺷﮑﺎﺭ ﻭ
ﻗﺼّﺎﺑﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ بحقَّ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ حقّ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻠّﻴﺖ
ﻭﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺤﻀﻮﺭ ﺩﺭ
ﻣﺠﺎﻟس ﺳﻤﺎﻉ
ﻭﺭﻭﺿﻪ ﺧﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﮔﺮ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫب
ﻘﺸﺮﻯ . (ﺃﻫﻞ حقّ)ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﻬﻴﭻ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ بحقَّ
ﻣﻴخوانند . ﭼﻪ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻨﺎحقّ
ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ بحقَّ،
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺎحقّ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﻦ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺒﺎﺩﺍت
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﻤﻴﭙﺬﻳﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎﻭﺳﻴﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﺸﺎﻥ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻋﺎﻗﺒﺖ، ﻭ
ﻋﻘﺎﺏ ﺩﺭ
ﻋﻘﺒﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺎ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴن
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . چه
ﺮﺳﺪ که
ﺴﺎﻟﮑﻰ ﺑﺤقّ
اﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻮﻋﺪهﻫﺎی
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻋﺮﻓﺎﻥﻭتصوّف،
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﻳش
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘتی
که ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺟﻤﻊ ﻭ
ﺟﻢ)ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺪﺭجه
اﻯ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﮐﻪ
ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت،
ﻭﺩﺭﺍﺣﻮﺍل
ﺨﺎﺹ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﻤﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، که
ﺒﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ
. ﺗﺎ ﻓﺮﺷته اﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺧﺪﺍ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﺮﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍلی
ﻮﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس،
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻭﺍﻳﻠﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮی
ﺮﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺭﺍ
ﻣﻨﮑﺮ تصوّف
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺻﻮﻓﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺵ، ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻳﻚ ذِﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎن
ﻮﺷﻨﺎﺧت
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺭﻭﺣی
ﻮﻟﻮ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗی ﺒﺎ
ﺁﺩﻡ
ﺃﺑﻮﺍﻟﺒﺸﺮ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺒﻮﺩﻩ، که ﭙﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠکه
ﭙﺪﺭالهی
اﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩه ﻭﻫﺴﺖ . ﻭﺃﻧﺒﻴﺎی
ﺪﻳﮕﺮ ﻧﻮﺡ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ، ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ، ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﻠﺎس ﺟﺪﻳﺪﻯ،
ﺩﺭﺗﺼﻮف
اﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﻓﺘﻪ، ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻧﺪ
. ﮐﻪ محمّد
ﺑﻌﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ،
ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺠﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﺎ ﻋﺮش ﺮﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎن
ﻤﻌﺮﺍﺝ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ،
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﮐﻪ ﭼﻨﻴن هم ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭش
ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی تصوّف
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻋﻘﻞ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﺩﺭﻣﺼﺮ
ﻭﻫﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺑﺎﺑﻞ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﭼﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺘﺎب ﻤﻘﺪّس
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺷﺪﻩ، ﮐﺘﺎﺏ
مُقدّس ﺁﺩﻡ ﻭ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ، ﻭ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻟﻔﻈﻰ، ولی
ثاﺑﺖ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮی ﺁﻥ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺩﺍﺭﺍ
ﺷﮑﻮه ﭙﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎل ﭙﻴش
ﻮﻟﻴﻌﻬﺪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻫﻨﺪ
ﭼﻨﺪ ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻄﺮ ﻣﺮﮒ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ، ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ مُقدّس
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺍ ﺷﮑﻮﻩ
ﻓﺎﺵ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﻭﻟﻴﻌﻬﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ ﻣﻰ
ﻧﻮﺷﺖ ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺷﺒیه ﻘﺮﺁن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫمه ﻤﻘﺼﻮﺩ
ﮐﺘب ﻤﻘﺪّس
ﺴﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻫﺪﻑ ﻭ ﻳﻚ
ﻓﻠﺴفه ﺒﻮﺩه
ﻮﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑﻌﺪی
ﺪﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻗﻄﻌﺎ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﮑﻤﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . که ﻤﺎ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺗﺎ ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ،
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ، ﻭﺩﺭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﺩﻳﮑﺘﻪ ﻭ
ﺗﻠﻔّﻆ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﻤﻌﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭﻣﺎﻫﻴّت
ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺭﻭشن
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺮﺩ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﺣﺘﻤﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻋﺼﺮ ﻭ
ﻗﺮﻧﻰ ﻫﺮ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ، ﻳﻚ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭ ﺍﺣﻴﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺪﺭﻳﺠﺎﺑﺨﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺸﺮﻓت عقلی
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺩﺭ
ﻣﺪﺍﺭ ﺗﻌﺼّﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺒﻌﺪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
، ﭼﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻤﻴﻘی
ﺒﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎن اﻟﻬﻰ
ﺁﻥ، ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻋﻘلی ﺒﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮع
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺧﻂ ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﺪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺧﻄﻮﻁ
ﺗﺼﻮﻳﺮﻯ
ﻣﺼﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺨﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﺭﺍ
ﺁﺳﺎﻥ ﮐﺮﺩ، ﭘس
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣؤﺳس ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺑﺨﻂ
ﻳﻮﻧﺎنی گرﺩﻳﺪ
. ﮐﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺧﻄﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ، ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎ ﺧﻂ
ﻟﺎﺗﻴﻦ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺨﻄﻰ ﮐﻮﻓﻰ
ایرانی ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺳﻢ
ﺍﻟﺨﻂ ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﮐﻮﻓﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻣﻬﻢّ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺒل اﺯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺳﻴﺪه
اﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ تصوّف
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﺩﺑﻰ
ﺗﮑﻴﻪ ﺑﺮ
ﻓﺮﻫﻨﮓ قُریش
ﻭمحمّد ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ قُریش
ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ ﺳﻪ
ﻗﺮﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤن ﻮﺳﭙس
ﺒﻤکه ﺒﻮﺩه
اﻧﺪ . که اﺯ
ﺣﮑﻮﻣت
ﺴﺎﺳﺎﻧﻰ
ﻣﺬﻫﺒی ﻘﺸﺮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺗﺮﻙ
ﻭﻃﻦ ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ الهی
ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﻭﻣﮑّﻪ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﮐﻌﺒﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ ﻧﻘﺶ
ﺭﺳﺘﻢ ﺑﻨﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﻭ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﺍﺳﺎس
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ قُریش
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ مُقدّس
قُریش
ﺑﻨﺎﻡ(ﺯﺑﻮﺭ
ﻭﻣﺰﺍﻣﻴﺮ)
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻧﺪ
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ . ﻭﺑﺨﺼﻮص
که صدﻫﺎ ﻭﺍﮊه
ﻔﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﻭ
ﻧﺰﺩ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻫﺴﺖ، ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭﺗﻠﻔﻆ . ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﻋﻤﻴﻖ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﭘﺪﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﭘﺴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷت ﺒﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﭘﺪﺭ ﺟﺴﻤﺎنی
اﻭ ﺗﺎﻟﺢ
ﻣﺸﺮﻙ ﺑُت
ﺘﺮﺍﺵ، ﻳﺎﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺖ ﻗﺸﺮﻯ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭﺑﻨﻰ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ،
ﻫﻤﮕﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣکمتهاﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﻫﺮ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﺳﺒﻚ ﻭ
ﺳﻴﺎﻕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﺮﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻘﻞ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ . ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍﻳﺞ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻡ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍﺷﺪﻩ، ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻗﺮﺁﻥ،
ﻭ ﻧﻴﺰ نه
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ، ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮکی
ﻮﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻡ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﮐﻠﻤﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻓﺮﻣﻮﺩ . ﮐﻪ ﻣﻦ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻢ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻋﺮﻓﺎن
هرﮔﺰ ﻧﮋﺍﺩ ﻭ
ﻗﻮﻡ ﻭﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ
ﻫﺮﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﻚ
ﺷﮑﻞ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺩﺑﺴﺘﺎﻥ ﻭ
ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﻳﻚ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ولی
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺣﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ . ﻭ
ﻧﮋﺍﺩ ﻫﺎ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻗﻮﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻧﮋﺍﺩ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓت بهتر
ﺍﺳﺖ ﭘس ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ، ﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﮋﺍﺩ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺒﻌﺪ، ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . (ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ)
ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ(ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ)
ﺷﺪﻩ ﻳﺎ(ﺁﻗﺎﻣﻨﺶ)ﻭ
ﺳﻴّﺪ ﻭ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﻩ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻳن ﻨﻮﻳﺴﻨﺪه
اﺯ(ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ)، ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻦ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺗﺮﻙ ﻭ
ﻋﺮﺏ ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﺑﺎﺷﺪ
. ولی ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﺧﻴﻠﻰ
ﮐﻤﻚ ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻭ ﺟﻠﺐ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺧﻮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ .ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﺷﺮﻕ ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ ﻫﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ ، ﭼﻮﻥ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ الهی
ﺮﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺐ ﺩﺭﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺭﺍ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺴﺘﺮﻥ ﻭ
ﺧﺎﻭﺭ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﮐﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻟﻔﻆ(ﺁﺧﺎ
ﻳﺎ ﻫﺨﺎ
ﻭﻫﺨﺎﻣﻨﺶ)ﺷﺪﻩ،
ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ(ﺁﻗﺎ
ﻣﺼﻄﻔﻰ)ﺧﻮﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺁﻗﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺨﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﮑﻮﻫﺶ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻥ ﺭﺍ(
ﺁﻏﺎ) ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﻏﺮﺏ
ﻭ ﻏﺮﻭﺏ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻏﺮﺑﺖ ﻏﺮﻳﺒﻰ،
ﻭﺍﻧﺰﻭﺍﻯ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺟﺎﺋﻰ ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻭ ﺧﺎﮐﻰ، ﺷﺎﻡ
ﻏﺮﻳﺒﺎﻥ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ،
ﻭ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﺮﺹ ﻣﺎﻩ ﺷﺐ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎن
ﺒﺎﻟﺎﻯ ﺳﺮ ﻣﺎ
ﺭﺍ، ﻗﺮﺹ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﺸﺮی
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﮐﻮﭼﻚ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﻘف
عرش ﻮﭘﻮﺷﺶ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻮﺭﮐﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪه اﻯ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﭼﺸﻤﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﭼﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﺤث
ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ تصوّف
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﻭﺑﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮﻳﻦ
ﻫﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪن
ﺒﺂﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺣﮑﻤت ﻴﺎ
ﻋﺮﻓﺎن عملی
ﺑﻘﻮل اﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ، ﺩﻭ ﻗﺪم
اﺳﺖ، که ﺒﺎ
ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ بگذارده
ﺭﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . که
ﺸﺨﺺ ﺑﺎ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
اﻭﺭﺍ ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺳﭙس
هرﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﮔﻔﺖ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. که هر ﺭﻭﺵ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮی ﺠﺰ
ﺷﺮﻙ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﺑﻘﻴﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﺑﺪﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺰﺗﺨﻠﻴﻪﻭﺗﺤﻠﻴﻪ وﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ
.

M092

مباحثی
در تصوّف و سلوک
الهی

تصوّف
ﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻫﺪﻓﺪﺍﺭ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﺎ تقرّب
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎقی
ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮ
ﻧﻤﻰ ﺭﺳﻨﺪ . ولی
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺒﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﺮﻭﻟﺎﻳت
اﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﻣﻴن
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌت
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻧﻔﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﮐﺎﺷف ﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ، ﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻳن
ﻤﻘﺎم ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ، ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺷﺸﻢ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ،
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . که هفت
هزﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍلهی توﻓﻴﻖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺎﻓﻰ، ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺍثباﺕ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﺍثباﺕ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺎﻓﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻮﺩه
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ، ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﭼﻮﻥ ﻭ ﭼﺮﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻤلی گرﻓﺘﻪ، ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯﻋﺒﺎﺩﺍت
ﻮﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮﺳﺎﻟکی
ﺒﺨﻮﺍﻫﺪ که
ﺘﻤﺎﻡ ﻭﻗت
ﻮﺗﻤﺎﻡ ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻢ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﭘﻴﺮ ﺣﻠﺎﻝ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻇﺮﻑ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪﻫﻢ
ﮐﻤﺘﺮ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ
ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ، که همه ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﮐﺎﺑﻮس که
ﺴﺎﻟﻚ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁثاﺭ ﻣثبت ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻭﺍﮐثرﺍ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭحی اﺳﺖ . ﺳﭙس
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ، ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻓﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺑﻘﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩ، ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺣﺬﻑ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺣﺪّﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭ(ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ)ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﻮﺩﺭ(ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ)ﭘسﺍﺯ
ﺗﺤﻘﻖ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ، ﻣﺮﺣﻠﻪ
سوﻡ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ محمّدﻯ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﺁﺷﮑﺎﺭﺑﻮﺩﻩ،
ﻭﻳﺎﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﻏﻴﺮﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﺳﭙس
ﺒﺸﻬﻮﺩ سوم
ﻔﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺎﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺣﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺷﻴﻮﺍ، ﻭ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﺎﻫﻴﺪ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻏﺪﻭ، ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭلی
ﺪﺭ ﺣﻘﻴﻘت
ﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﺭﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
سپس ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ محمّدﻯ
ﺷﺪﻥ، ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺻﻮﺭت
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮگ ﺴﺎﻟﻚ، ﺑﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺍﺳﻢ
ﺃﻋﻈﻢ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺳت ﺒﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
مُقدّس ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﺪ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﻮﺯش ﺒﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮخی ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﻤﻄّﻠﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
که ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻭلی اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺩﻋﻮﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﺮﻁ ﮐﺎفی اﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ،
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺑﻮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻃﺎﻟﺐ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍب ﺸﻨﺎﺧﺖ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘّﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺻﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺷﺎﻧس ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﻔﺮﺕ،
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺿﺮﺭ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ، ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷته ها ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻟﻮ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ، ﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﺩﺭﻳﭽﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﺳﺎﻟک
ﺪﺭﺍﻳﻦ ﺣﻀﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻣﺮﮒ
ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ
ﻫم اﮐﻨﻮن
ﺒﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺒﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮﮐﻪ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻭمعرّفی
ﻭ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﺳﺎﻧﺪن
ﺴﺎﻟﻚ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﮐﺮﺩ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ محمّدﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠق
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻋﻨﺼﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﺮ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ، که
عطّاﺭ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺧَﻢ ﻳﻚ
ﮐﻮﭼﻪ
ﺷﻬﺮﻋﺸﻖ ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻣﺎﻧﺪﻩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺗﺎ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺮﻙ
ﻫﻮﺵ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ، ﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﻬﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺎﺩﻳﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ثرﻭﺕ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . (ﺧﻮﺩ
ﻓﻘﺮﻯ)ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺨﺮ
ﻭﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﻘﺮ
ﺑﺎﻋث ﮐﻔﺮ ﻭ
ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺳﺘﻐﻨﺎ
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺗﺮ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ ﺗﺮ،
ﻭﺩﺭ ﺑﻠﺎنﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮشت که
ﺨﺎﺹ ﺳﺎﻟک است،
ﺴﺎﻟک ﺮﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺎﺳﺘﻐﻨﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ نفس
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺗﻘﺮﺑﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﻘﺎﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺤﺘﺎﺝ ﺗﺮ
ﺑﭙﻮﻝ ﻭﻣﺰﺩ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﺑﺨﺸﺶ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﺯ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ، ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺳﻴﻠﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺿﺎربّ ﺭﺍﺣﺖ
ﺷﻮﺩ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ
ﮔﺮﺩﺩ .

ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺿﻌﻒ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮ،
ﻭ ﺷﺮﺍﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻤﺪﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻏﻀﺐ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻭ
ﺣﺮﺹ ﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻨﺎﻝ ﺑﻮﺩ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ، ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺪﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﺑﺎ ﺻﺤنه هاﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ثرﻭﺗﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﻳﺎ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻣﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮند ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﺁﺯﺍﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳند
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﺧﻄﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻦ، که ﺒﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳت هستند
. ﭼﻮﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﮔﻨﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺍی ﺁﻧﺎن
ﻨﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻧﻴﺰ
می ﻨﻤﺎﻳﺪ، ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ، ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮت ﺒﺮﺍی
ﺘﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺟﻤﻊ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻧﺎﺩﺭست اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ، ﺑﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻬﻢ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺳﺎﺩﻩ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻫﻴﺰﻡ ﺑﺪﻫﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺮﻙ
ﻋﺒﺎﺩﺗﮑﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺪﻫﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻧﻤﺎﺯ، ﻗﺒﻠﻪ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﺑﺴﻮﻯ ﻗﺒﻠﻪ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺭﺍ آزمایش
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
أکثرا ﻗﺒﻠﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍتی
ﺒﺴﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﻨﺪ، ﺗﺎﭼﻨﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍتی ﺮﺍ
ﻋﻤل کند . ﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺮ ﮐﻪ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻋﺸﻖ
ﺑﭙﻴﺮ ﻋﺸﻖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ،
ﺩﺭ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ،
ﺗﺎﺑﻊ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺂﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺮﻳﻚ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺷﺪه اﻧﺪ
. ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ، ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ، ﮐﻪ
ﭘﻮﺷﺶ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﺭﻭﺣﺎﻧﻰ، ﺑﺮﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺯﺷﺖ ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣس ﻣﻄﻠّﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺑﻰ ﺍﺭﺯﺵ
ﮐﻪ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﻃﻠﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﺎﻟﺐ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﻝ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺑﻮﻳﮋﻩ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ ﺩﺍﺮﻧﺪ
ﺗﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻬﺎم ﻠﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ الهی
اﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
(ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت ﻴﺎ
ﺷﻬﻮﺩ)ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻳﺎ ﺗﻌﻤّﻖ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﮑﺮ
ﻋﺎﺩﻯ ﺑﺬﻫﻦ
ﺍﻭ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺳﺖ .

ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺍﺻﻮﻝ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺭﻡ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﻋﻤﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ . ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺻﻞ
(ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ) ﺩﺭ ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ ﻭ
ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺯﻝ
ﺍﺯﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺮﻭﺣﻰ ﺍلله
ﺪﺭﻟﺎﻫﻮﺕ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺑﺎﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﭘس ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ، ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫمه ﺪﺭﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﻘﺮب ﺨﻮﺩ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎن
ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎنی
ﻮﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
. که
ﺪﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎی
ﻨﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻓﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ، ﻳﺎ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻮﻕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ، ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﺭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺧﻮﺩ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ محمّدﻯ،
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮگ ﻮ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﻓﻮﺭﺍ، ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭم
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ، که
ﺒﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ، ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﻳش
ﺪﺭ ﮐﻤﺎل
اﺳﺘﻀﻌﺎف
ﺠﺴﻤﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻳﺎﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺠﻨﮓ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻴﺪ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺰﺩﻭﺭﺍﻥ
ﺟﻨﮕﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻣﺮﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﺒﻴﻨﺪ،
ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻳﺎ ﺧﻠﺴﻪ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎ ﺟمع
گرﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﺟَﻢ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ ﻭ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭ ﺳﻴّﺪ
ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪن
ﺪﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت ﺪﺭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﻠّﻮﻝ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﺪﺍﺭﺝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺳﻠّﻮﻝ
ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﻭ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﺃثیری ﺪﺭﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻪ
ﺃﺗﻢ، ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ أجزاﺋﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺟﻤﻌﺎ ﺩﺭﻙ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ صَمَدیّت
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭ
ﭼﻪ ﺃﺗﻤﻬﺎ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮی هستند،
ﮐﻪ کُلّ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ، ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس کُلّ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺰﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
کُلّ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . أجزاﺋﻰ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎن
اﮔﺮ ﻗﻄﻊ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺗﺄثیرﻯ
ﺩﺭ ﻭﺍﺣﺪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﻚ ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ،
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺗﺎﺑﻊ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﭘﺎﺋﻴن
ﺘﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺭبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺗﺎﺑﻊ ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺍﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ، ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺮﻡ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ، ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﺍﺻﻞ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺧﻞ ﺗﻦ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻦ ﻏﺮﻕ
ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺭﻭﺡ
ﻣؤﻣﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐُﺮه اﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺗﺎﻋﺮﺵ
ﻫﻔﺘﻢ، ﺣﺠﻢ
ﻭﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺣﺶ ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻬﺎ، ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺎ
ﺩﺭﻙ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺁﺑﺎﺩﺍنی
ﻮﻣﻮﺑﺪ ﺷﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﻗﻴﻖ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ،
ﻭ ﻫﺴﺘﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﻮﻟﮑﻮلی ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﻤﺮﺣله
ﻤﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﻭ
ﺍﺯﺟﻤله
ﺒﻤﻮﻟﮑﻮل
اﺳﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺃﻣﻴنه DNA ﮊﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺳﭙس
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﺍﻋﻀﺎ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺷﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻫﻔت هزاﺭﺳﺎل
اﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺮﻳﻊ
ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ، ﺑﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻮﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ، ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ، ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ، ﺁﻧﮕﺎه
ﺒﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺪﺍﺭک
ﺘﻮﻓﻴﻖ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ ﺍﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻭ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩی ﺮﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ، ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
محمّد ﻭ علیّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻭ ﺃﺷﻚ ﻣﻰ
ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﻭﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍح
الله ، ﺭبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎب ﺮﺍ ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﻧﻘﺼﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻖ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ(ﺑﻪ
ﺷﺪﻧﻰ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮ
کَس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﻟﻠﻪ، ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﮐﺎﺭ ﻋﺒثی
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺎﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ
ﻟﻤﻴﺪﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻧﻮﺭ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮﻳﻦ شیئ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺣﺴﺎس
برﺍی اﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . که ﺨﻮﺩﺵ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ولی
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺁﻥ، ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻣﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺣﺴﺎس
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﻮﺭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻭ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﮔﻠﻮﻟﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺮﮊﻯ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﻰ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣل
ﺒﺄﺗﻢ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ، ﭼﻮﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﺩﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻳﻦ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺷﺒﻪ ﻋﺪم ﻤﻴﺮﺳﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋَﻤّاء ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻫﺮﻳﻜﺎﺯ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ، ﺍﺯ
ﺑﻰ ﺑﺪﺍﻳﺖ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ، ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃثیرﻯ،
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ،
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﺑﻔﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭﻧﻮع
ﺒﺸﺮی گرﺩﻳﻢ . ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎن ﻨﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳت
ﺃﺭﺑﺎب ﻨﻮﻉ
ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﺑﻨﻮﺭﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ .

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، که هر
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻦ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻴﻮﻟﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺒﻴّﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎ(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﻋﻠﻢ ﻭﺩﺍﻧﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ، ﺍﺯ
ﻧﻘﻄﻪ ﺗﺎ
ﻧﻘﻄﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ، ﻧﻮﻉ ﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﺟﻨس
ﻭﻣﻤﻠﮑﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﮐﻠّﻰ
ﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﺩﺭﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﺎ
ﺑﺪﻫﺪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ، ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺣﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮﮐس
ﺩﺭﺑﻬﺸت ﺨﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ . ﮔﻮئی
ﻨﻮﻉ ﺑﻬﺸت
ﻤﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺧﻮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺌﻮﻝ، ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮﺭﺍﺑﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﺒﺒﺎﺷﺪ،
ﭘس ﺒﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . که
ﺨﻮﺩ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻧﻮعی اﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ، ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺟﺰ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺧﻮﺩﺁﻣﻮﺯﻯ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس که
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻦ، ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ، ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﺎﺋم ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. که اﻧﺴﺎن
ﺒﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﺸﻢ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ،
ﻭﭘس ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﺑﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺗﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺩﺭ
ﺩﻭ ﺧﻂ ﻣﻮﺍﺯﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺃﺗﻢ ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺸﮑﺎﻓﻴﻢ، ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮﻯ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﺋﻰ
ﺭﻳﺰ ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻦ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﻫﺎ
ﺳﻠّﻮﻝ ﻭ
ﮔﻠﺒﻮﻝ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﻣﺮﮔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻃﺒﻖ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺍﮐﺘﻴﻮ ﮐﺮﺩﻥ،
ﺗﻦ ﻇﺮﻑ ﺷﺼﺖ
ﺳﺎل عمر ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺑﺎﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺫﺭﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺑﺪن اﻭ ﻋﻮض
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺎ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩه اﻳﻢ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ، ﻣﻨﻴّﺖ
ﻭ ﻫﻮﻳّﺖ
ﻣﺎﺭﺍ ثاﺑﺖ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﻭ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﺑﺎﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻨﻔﻰ،
ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺳﻘﻮﻁ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، پس ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻟﺎ ﺟﺮﻡ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺮﻡ
ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻓﺴﺎﺩ، ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﻘﺮّﺑﻰ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﭘس
ﻣﺎ ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻭﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪه ﻫﺴﺖ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻳﺮ
ﻋﺮﺵ، ﺷﺎﻣﻞ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﻭﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺣﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣؤﻣﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
که ﭙﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ، ولی
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺮﺍی
ﺮﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪه اﻯ، ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ، ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺧﺪﻣت اﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺳﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎن
ﺒﺮﺩﮔﻰ
ﻭﺍﺳﺎﺭت
ﺮﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻣﺪﺍﻡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎم ﻮ
ﺻﻮﺭت ﻨﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﭘس ﻫﻤﻪ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺻﻮﺭت
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
، که ﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺭﻙ
ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎ
ﻧﻮﻉ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺁﻥ، ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎ
ﻣﺎﺳﮑﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﭘس
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺟﺰ ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭ ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﮐﺴﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺎ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻟﺰﻭﻡ ﻭ ﻗﺪﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ، ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﺮ شیئ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻓﻨﺎ ﭘﺬﻳﺮ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﮑﻨﺪ،
ﺣﻘﺎﺭﺗﻰ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻫﻠﺎﮐت اﺯ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻋﺬﺍﺏ
ﻭﻫﻠﺎﮐﺖ
ﺩﻳﺪن هست . ولی
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻴﺰ
ﻋﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ، ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺽ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ، ﺗﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، ﭘس
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﻫﻴﮑﻞ
ﻋﻈﻴﻢ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ،
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺻﺎﺣب
ﺮﻭﺡ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﭘس
اﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋی ﻮﺟﻮﺩی
ﻤﺎﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
که هیچ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ پیدایش
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ (لاﺯﻣﺎﻥ) ﺍﺳﺖ
.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻋﺮﻓﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻃﻨﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ
ﮐﻨﻴﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻃﻨﻰ
ﻫﺮ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺪﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻃﻨﻰ
ﻣﺘﺪﻳّﻨﻴﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﺮﺩﻭ
ﻧﻈﺮیه عملا
ﺗﺤﻘّﻖ ﭘﺬﻳﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻃﻦ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭﺍﺣﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﻭﻣﺴﮑﻦ ﻭ
ﻣﺒﺪﺃ پیدایش
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻭﻃﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﻭﻃﻦ ﺍﺻﻠﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻭﻃﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﭘس
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻃﻦ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺸﻮﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
(ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﻳﺞ)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻬﺎ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ، ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻭﻃﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺁﻧﺠﺎ
ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ،
ﻳﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﻓﺎﻣﻴﻞ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ ﻭ
ﻣﺘﻮﺳّﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ، ﻫﺮﮐﺠﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺁﻧﺠﺎﻭﻃن
ﺪﻭﺳﺘﺎن اﻟﻬی
اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﮐﺸﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻭﻃﻦ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻭﻃﻦ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎ، ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻩ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻬﻮﺷﻰ ﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ،
ﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﻭﻃﻦ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ
ﮐﺠﺎ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ
چه عاﻗﻠﺘﺮ
ﻭﻃﻦ ﺷﻨﺎس ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻣﺤﻞ
ﭘﺮﻭﺭﺵ، ﻭﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﮐﻮﺩکی اﻭ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ، ﻭﻃﻦ
ﺟﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﺑﻰ
ﻭﻃﻦ، ﺣتی اﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺷﻮﺩ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ ﻭﻃﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺸﺎﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺗﺼﺮﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺎ ﺍﺯ ﻭﻃﻦ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺘﻢ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻭﻃﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ . ﻭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﻣﺤﻞ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﻭ
ﺍﻣﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ثرﻭﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﭼﻮﻥ ﻭﻃﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻭﻃﻦ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻭﻃﻦ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩ، ﻧﻔﺮﺕ
ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺎﻭﺭ ﻭﺣتی
ﺒﺪﺷﻤﻦ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
. ﻭﻳﺎ ﺩﺭﺻﻒ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﻭﻃﻦ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺮﺩﺍﺩﻭﻃﻦ،
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻟﻄمه ﻤﻴﺰﻧﻨﺪ،
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﺬﺍﺏ ﻣﻰ
ﮐﺸﻨﺪ . ﺑﺎ
ﮔﺮﺍﻥ ﻓﺮﻭﺷﻰ
ﻭ ﺍﺣﺘﮑﺎﺭ ﻭ
ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻯ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﮐﺸﻮﺭ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺟﺎسوﺳﺎﻥ
ﺑﺪﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻃﻦ ﺧﺪﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭﻃﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻔﺮﻭﺷﻨﺪ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﻫﺠﺮﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺭ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻴﻤﻦ ﻧﻴﺰ ﺭﻓﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﻃﻖ
ﻧﻔﻮﺫ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﭼﻮن
اﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺒﻌﻀﻰ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻳﻤﻦ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺃﻫﻞ
ﺗﺒّﻊ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩه ﺃﻧﺪ، ﻭﺳﻔﺎﺭش
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺗﺒّﻊ ﻳﻤﻦ، ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﮔﺮچه
ﻮﻗﺘﻰ ﮔﺮﻭﻫﻰ
که ﻔﺰﻭﻧﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻗﻮﻡ قُریش
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺯ
ﻳﻤﻦ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﺮﻫﻮﻡ، ﻳﺎ قُرّه
ﮔﻴﺮﺍﻥ ﻫﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺁﺏ
ﺯﻣﺰﻡ ﮐﻨﻮﻧﻰ،
ﺩﺭ ﻭﺍﺣﻪ ﺩﺭ
ﮔﻮﺩﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍ، ﮐﻌﺒﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻓﺎﺭس
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺣﻨﻴﻒ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺮﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍت
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﻳﻤﻦ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺟﻨﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺗﺶ
ﻋﻤﺮ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻓﺘﺢ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻠﻴﻪ ﻭﻃﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺷﻤﻦ
ﺳﻨّﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
. ﺑﺎﻣﻴﺪ ﺑﺎﺯ
ﭘس ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻭﻃﻦ، ولی ﺑﺎﺯ
ﺑﻰ ﻭﻃﻦ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ .

ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻏﺎﻟﺐ، ﺟﺎسوﺳﺎﻥ
ﻭﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺤﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻣﻴﮑﺸﻨﺪ . ﺑﻠﻨﺪ
ﻧﻈﺮﻯ ﻳﺎ ﮐﻮﺗﻪ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻭﻧﻮﻉ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯﺁﻧﻬﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻠﻨﺪ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺑﻬﺮ ﭼﻴﺰی
ﻤﺤﺒّﺖ
ﻭﺗﺮﺣّﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻗﺎﺗﻞ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﮐﻮﺗﻪ ﻓﮑﺮﻯ
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﻣﻠّﻰ ﻭ
ﺷﻮﻓﻴﻨﻰ، ﻳﺎ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺗﻌﺼب
ﺒﻬﻤﺸﻬﺮﻯ
ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﻗﺒﻴﻠﻬﺎﻯ ﻭ
ﻓﺎﻣﻴﻠﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﻣﻮس ﺧﻮﺩ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﻧﺎﻣﻮس ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺻﻞ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎ ﺍﮔﺮ
ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﻣﺬﻫبی
ﻮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ، ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺄﻣﻨﻴّﺖ
ﺟﻤﻌﻰ، ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﮋﺍﺩ
ﻭﻗﻮﻡ ﺭﺍ
ﺗﺤﮑﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ولی ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻭﻗﻮمی ﻮﺣتی
اﺯ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺟﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍی ﻤﺪﺗﻰ
ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﺑﺪﺍﺋﻰ، ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻗﺒﻴﻠﻪ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﻠّﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ، ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻟﻬجه اﻯ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ،
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺒﺪﺃ پیدایش
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻫﻢ ﻧﺮﻭﻧﺪ، ﻭﺍﮔﺮ
که ﺒﺄﻣﻮﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺿﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ،
ﻗﻄﻌﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﺑﮑﺸﺪ، ﺗﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ،
ﮐﻨﺘﺮﻝ نَفس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﺻﻮﻝﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ، ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﺮﺩﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﺭﻳﺎﺿﺖ ﮐﺸﻰ
ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﻨﺠﺎت
ﻔﻮﺭی اﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻳﺨﻮپس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدی
ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻘﺪﺭ
ﺳﺮﻋﺖ ﺗﻌﺎلی
ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻟﺠﻦ ﺯﺍﺭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ،
ﻭ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻭﺍﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﻊ
ﺳﺒﺰﺟﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﭼﺮﻧﺪ، ﻭ
ﭘﺮﻭﺍﺭی
ﺒﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮنه ﺪﺭﻳﺪﻩ
ﺗﺮ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺣﺸﺮﺍﺕ ﻭﮐﺮﻡ
ﻫﺎ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻓﻮﺭﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺩﻭﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺯﻳﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏ سوﺯﺍﻥ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ، ﻭﻓﺮﺍﺭ
ﺍﺯ ﭼﻨﮓ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺗﻴﺮ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﺸﻨﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺁﺑﻰ ﻫﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺗﻠﺦ
ﻭﻣﺘﻌﻔّﻦ ﻭ
ﺩﺍﻍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ
ﻧﻴﺰ ﮐﻤﻴﻦ
ﮔﺎﻩ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ
ﭼﻨﮕﺎﻝ ﻳﺎ
ﮔﻠﻮﻟﻪ ﻭﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺑﺎ ﺗﺮس
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺎ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭﺳﭙس
ﺒﻌﺪﻫﺎ
ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﻣﺪﺍﻡ ﻣﺮﮒ
ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، که
کاﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻭﻯ ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻭ
ﻣﻠﺤﻖ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮک
اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺎﻣﻬﺪﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪن
ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘم
ﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﺎﺯ محمّد،
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺷﺎﻧس ﻋﻀﻮﻳﺖ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪی ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث، ﻭﻧﻮﺡ
ﻳﺎ ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ، ﺭﺟﻌﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ، ﻳﺎ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮی
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮن اﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ، ﺩﺭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . پیدایش
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻳهستند. ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪه
اﻧﺪ . ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔت هزﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ محمّد، ﻭﺳﭙس
محمّدﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ پیدایش
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺎﺭﻫﺎ
ﻭﻣﻮﺭﻫﺎ ﻭ
ﺧﺮﻫﺎ ﻭﺧﺮس ﻫﺎ
ﻭ ﺧﻮﮐﻬﺎ
ﻭﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ، ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻫﺎﻳﻢ . ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﻫﺎ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ ﭘﺸت ﺴﺮ
ﮔﺬﺍﺭﺩه اﻳﻢ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩی
ﺪﺭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘن
ﺪﺍﺭﻯ، ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍنی
ﻮ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺣتی
اﺯﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ
.

پیدایش
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺪﺍﻳش
اﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﻫﻤﮕﻰ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺑﺸﺮ
ﺭﺍ، ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﭘس
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﻳﻦ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻫﺒﺎﺷﻴﻢ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﻧﺎﻇﺮ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻴم که
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ، ﮐﻪ
ﭼﺮﺥ ﺭﺍ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻳﺎ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ،
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺫﻫﻦ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ،
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ،
ﻭﺑﺠﺎی ﺁﻥ
ﭼﻴﺰﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺮﻭﻯ ﺍﺳﺎس ﻭ
ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﻤﺪﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭼﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﻭﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎل ﻨﻮع
ﺒﺸﺮ ﺑﮑﺮﺍت
ﺪﻳﮕﺮﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩه
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﺮچه
هزﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺎﺷﺪ . ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﺎﺧﺖ، ﮐﻪ
ﺑﮑﺮﺍﺕ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﺴﺮﻡ، ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﻓﺖ،
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻋﻤﺮ
ﻫﺎ ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮐﻨﺪ
ﻣﻮﺷﮑﻰ، ﺑﺎﺯ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭﻣﻤﮑﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺿﺮﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﺳﺎﻝ ﺻﺮﻑ
ﻭﻗﺖ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﮑﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺍﮔﺮ
ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻭﻳﺴﺖ ﻳﺎ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﺑﮑﺸﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺗﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺟﺪ
ﺍﻭﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻋﻤﺮﺵ
ﺍﺯ ﭘﺎﻧﺰﺩﻩ
ﺳﺎﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﻮﺩ ﻭﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺍﻭ، ﺑﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﭼﺮﺍ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺁﺩﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﻧﺒﺎﺷﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ،
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ، ﻳﻚ
ﺍﻳﺴﺘﮕﺎﻩ
ﺗﻮﻗﻒ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ
ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻨﺰﻳﻦ
ﮔﻴﺮﻯ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﭽﻨﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍتی
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﻭﻫﻢ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻭ ﺑﻰ
ﺯﻣﺎنی ﺮﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﺳﻴﺮ ﻃﻠﺴﻢ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ، ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﻤﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺩﻝ ﺧﻮﺵ
ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻋﻠﻔﺰﺍﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺳﺒﻘﺖ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﮕﻴﺮﺩ، ﻭ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺧﺪﺍﻳﺎﻥ ﻭ
ﻫﺪﺍﻫﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ، ﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ خویش
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﻥ ﮐﺮﺩ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، که
ﺒﺎﺯﮔﺸته
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . که اﻭ
ﻫﻠﺎﮐﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﻄﻌﺎ
ﻫﻠﺎﮐﺖ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻳﺒﺎﻳﺪ
ﺍﺟﺮﺍﮐﻨﻨﺪ . ﺁﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍن ﻘﺪﺭت
ﭽﻨﻴﻦ ﺩﻭﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ؟ﻭﺍﮔﺮ
ﻧﺒﻮﺩ، ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ . ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺑﺎﺯﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻭ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﺒﻮﺩﻩ،
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺃﺳﻴﺮ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣی ﻨﺒﻮﺩ، ﻭﺑﻨﻮﺭ
ﻭ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻓﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻓﻌﻠﻰ، ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ، ﻭ
ﺟﺎﻭﺩﻧﻰ عَدَم
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﺭﺍﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ . ﻫﻤﻪ
ﮐثرﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﭘﻴﺸﺮﻓت
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻫﺮ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺎ ﻳﻚ
ﻭﺍﺣﺪ ﻭﺷﻴﺌﻰ،
ﻣثلا ﻭ ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺟﺰاء ﺁﻥ
ﺷﻴﺌﻰ ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ . ﻭﻣﺎ
ﺗﺎ ﺍﺯﮐﺮه
ﺰﻣﻴن ﺒﻴﺮﻭن
ﻨﺮﻭﻳﻢ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻳﮑﺠﺎ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺎﺭﺝ ﻧﺸﻮﻳﻢ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻢ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﻤﻪ
ﮐثرﺗﻬﺎ، ﭼﻪ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻭﭼﻪ
ﺩﺭﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﭽﺸﻢ
ﺗﻦ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻢ . ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ، ﻭﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ، ولی
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ
ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﻣﮑﻌﺐ ﺧﻮﻥ ﻣﺎ،
ﭘﻨﺞ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﮔﻠﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺥ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ، ﺯﻣﺎن
ﻴﺘﻮﻟﺪ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ ﻫﻢ ﻣﻰ
ﻣﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺑﺪﻥ ﻣﺮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﮔﻠﺒﻮﻝ ﺳﺮﺥ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻣﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺍﮔﺮ ﺍﺳﻴﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ
ﻭﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻨﺰﺍﻋﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﻫﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﻳﻢ، ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﺧﻮﻝ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻤّﺖ
ﻭﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻗﺎﺑﻞ
ﺣﺼﻮﻝ ﻧﻴﺴﺖ، ﺗﺎ
ﺑﮕﻨﺞ ﻫﺎﻯ
ﺷﺎﻳﮕﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻳﮕﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺎﻧﺘﺰﺍﻋﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ؟
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭﻗﺎﻳﻊ،
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﺭﺯﺵ
آزمایشﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻴﻨﻴﻢ ﻣﺎ
ﺗﺎ ﭼﻪ ﺣﺪﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭﻫﻤّﺖ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻗﻠﺒﻰ را
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺗﺎ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺎﻧﻴﺰ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، که
ﺒﺪﺍﻧﻴم اﺯ
ﻋﻘﻞ ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
کنیم ، ﺭﻫﺮﻭی
ﺪﺭﺳت کنیم . ولی
ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﮐﻠﺎس ، ﻭﻫﺮﺳﻄﺢ
ﻭﻣﺮﺣله اﻯ، ﻳﻌﻨی
ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ، ﺍﺯ
ﻫﻤﺎن ﺴﻄﻮﺣﻰ
ﮐﻪ ﺭﺳﺪه اﻳﻢ . ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺩﻭﻳﺪﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻳﺮ ﺳﺎﻳﻪ
ﺩﺭﺧﺘﻰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺳﺘﺮﺍحت ﮐﻨﺪ
. ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴشه اﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﻭﻧﺪﻩ ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻮﻳﺪ، ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﺪﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﻮﺍنی که ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺪﻭﺩ . ﻫﺮﻣﺮﺣله
عقب ﻤﺎﻧﺪﻥ
ﺗﮑﺎﻣل ﻨﻮﻋﻰ،
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻘﺼﺪ ﺟﺒﺮﺍﻥ،
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻭﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺪﻭﻧﺪ
سوﺩی ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻓﺎﺻله
ﺒﻬﺸﺘﻬﺎی
اﻟﻬی هرﻳﻚ
ﺍﺯﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎل
ﺴﻮﺍﺭﮐﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻴﻢ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ، ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ ﻳﻚ ﻣﻮﺭ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎ، ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺍﺳﺖ،
ﻭلی ﺒﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﻭ ﺗﺼﻮﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺧﻮﺍب ﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻳﻚ
ﺭﻭﺯ ﺑﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺭﻭﺯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻳﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺭﻧﺞ
ﻭ ﺳﺨﺘﻰ ﻫﻢ ﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ ﻟﺤظه
اﻯ ﺁﺏ ﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﮔﻠﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻧﺒﺮﺩﻩﺍﺳﺖ .

ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻌﻘّﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ، ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﻰ
ﻭﮐﺴﺒﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ، ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺍﻭ،
ﺑﺪﺭﺟﻬﺎﻯ
ﺍﺯﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻭﻧﻮﺑﺖ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻣؤﻣﻨﻴﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺁن ﻤﺮﺣله
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﻋﻘل
ﻮﻗﺘﻰ ﺍﺳت که
عقل ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﺸﻖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩی
اﺳﺖ . ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ، ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺭﻓﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﻠﺬﺕ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ
ﺳﺮﺧﻮﺷﻰ
ﻭﻣﺴﺘﻰ، که
کرﺍﻣﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻳﺎ
ﻃﻔﻞ ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﻣﮑﺘﺐ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻰ ﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ،
ﺑﻌﺪ ﻫﺎ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻋﻤﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺭﻓﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣثلا ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﺘﺨﺼﺺ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﺑﺤث
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮی اﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ، ﻣﻈﻠﻮﻣﺘﺮﻳﻦ ﻟﻔﻈﻰ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻤﻴن عشق ﺍﺳﺖ
. که ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻋﺸﻘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗب غیرﺮالهی
ﺒﺎﺷﺪ، ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎی
عمیق ﺸﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﻘﺎﺭت
ﻨﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﻙ ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺑﺎﺯﻯ ﺳﮑس
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺰﺍﻳﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻋث ﮔﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺮﻭﺍﺭﻯ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺗﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻋﺮﻓﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺭﺍ،
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻧﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻋﻘﻠﻰ
که ﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﮔﺮﺩﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻋﺸﻖ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻧﻘﻄﻪ
ﻭ ﻣﺒﺪﺃ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﭘﻠّﻪ ﻋﺸﻖ،
ﺑﭙﻠّﻪ ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﭙﻠﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﻓﺖ، ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻡ ﻭﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺍﺯ ﺁن ﺼﻔﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺗﺮﺣّﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ،
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﺒﺮ ﮐﻨﻴﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺻﻔﺖ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﻫﺴﺖ . ﻭﺗﺮﻙ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﺎ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻋﺎﺷﻖ ﺷﻮﻳﻢ، ﻳﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺮﺣﻤﺖ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻭ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ، ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﺸﻖ ﻣﺠﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﺠﺎﺯﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺳﻴﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﺎ، ﺩﺭ ﻃﻠﺴﻢ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺮﺩﺍنه ﺨﻮﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺭﻧﺞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ، ﻣﺎ
ﺗﺰکیه ﻨﻔس ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻟﺤظه
اﻯ ﻟﺬﺗﻰ ﺑﺘﻦ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻔﺎﻯ ﺁن
ﺒﺎﻳﺪ ﮐﻮﺷﻴﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺯﺧﻢ
ﺑﺮ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﻔﺎ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻓﮑﺮ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺭﺍﻫﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ،
ﺁن گاﻩ ﺷﺎﻳﺪ
ﻇﺮﻑ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ،
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻫﺎ
ﺑﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻫﻤّﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻓﺮ
ﺗﺮ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ، ﺭﺍﻫﻰ
ﮐﻪ ﻗﺪﻡ دوم ﺭﺍ
ﺑﺮ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺭﺳﻴﺪه
اﻳﻢ . ﻣﻬﻢ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻗﺪﺭ
خویش ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻟﮕﺪﻣﺎﻝ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻣﺎ، ﺷﺎﻫﮑﺎﺭی
اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻧﺪﻩ ﻭ
ﭘﺮ ﺧﻄﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺶ ﻋﻘﺮﺏ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺭﻩ ﮐﻴﻨﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻣﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﻧﻴﺶ ﻋﻘﺮب
ﺒﺎﺷﻴﻢ، ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮﺵ ﻭﻣﺴﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻤﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷﻮﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺧﺎﺻﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻳﻪ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﺮﻳﻪ ﺍﻭ . ﭘس
ﻋﺎﺷﻖ ﺧﺪﺍ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ . ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﻧﻴﮑﻮ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﻫﻤﻪ
ﺩﺭﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﺤﺮﻙ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺴﮑّﻦ
ﻗﻮﻯ ﺩﺭﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺩﺭﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻧﺎﮔﺎﻩ
ﺑﻤﺮﺯ ﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻭﻣﺮﮒ ﺗﻦ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺸﻖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻋﻠﻤﻰ،
ﻳﺎ ﻋﺸﻖ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻣﺎﺩﺭﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻤﮕﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﮑّﻮﻯ
ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺎﻩ
ﻋَﺸَﻘّﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺸﻖ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﺷﻚ، ﻳﺎ
ﺭﻳﺰﺵ ﻏﺪﺩ ﭼﺸﻤﻰ،
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺗﻮﺳّﻠﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻭﺩﺭﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﻗﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ ﺩﻝ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ، ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﺮﺳﻴﻢ ﭘﻴﺸﻴﻨﺪﺭ
ﺫﻫﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻤﺎﺯ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮس ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﻧﺎﻡ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﻋﺒﺎﺩت کرﺩﻩ، ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ولی
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺻﻠﺎﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺻﻠﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎی
ﺒﻌﺪﻯ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺗﺎ ﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ،
ﺑﻮﺿﻊ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
باید ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﺭﻭح االقُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻰﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ
ﺧﺪﺍﻯ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ، ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻋﻈﻴﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺑﻘﻮﻝﺩﺭﻭﻳﺸﻰ،
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻫﻢ جهنّم
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺘﻰ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺫﺭﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﻫﻬﺎ ﻭ
ﺁﺑﻬﺎ ﻭ ﻫﻮﺍﺭ
ﺗﺎ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺼﻮﺭﻯﭘسﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ، ﻧﻘﺶ
ﻳﻚ ﻓﺮﺵ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻭﺭﻧﮕﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻮﺷﺎﻧﻴﺪﻩ، ﻭ
ﺍﺭﻳﮑﻪ ﺧﺪﺍﻯ
ﺭﺣﻤﺎنی اﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻭﺳﻂ ﻭ کُلّ ﺁﻥ
ﻓﺮﺵ، ﻋﺮﺵ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻧﻮﺭﻯ
ﺭﻭﻯ ﻫﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻧﻘﺶ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭﺭﻕ
ﺷﻴﺸﻪ، ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺑﺎ ﻧﻘﺶ ﺧﻮﺩ، ﺭﻭﻯ
ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﻭ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ، ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻄﺒﻘﺎﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺎ ﭼﺸﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳت
ﺪﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘم
ﻤﺤﻤﺪﻯﻣﻴﺘﺎﺑﺪ،
که گوﻳﺎی
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ولی
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
. ﻟﺬﺍﻫﻢ ﭼﻨﺎﻥ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳگر، ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺭﻭﻯ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد، ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻧﺒﻮّﺕﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد، ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﺃﻓﻀﻞ
ﻭأشرﻑ
ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ إسراء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺄﻳﻞ ﻭﺍﻟﻪ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، چه
ﺮﺳﺪ ﺑﺂﺩﻡ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ،
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻭﺭﺳﻴﺪﻩ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاءﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩی ﻮ
ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﺻﻔﺎت ﻤﺮﺑﻮطه
ﺮﺍﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺭﻭش ﺴﻠﻮﻙ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ أثَرﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺤﺠﻮﺭ ﻭ
ﻣﺤﺠﻮﺯ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺟﻨﮕﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺪﻡ ﺑﺮﻭﻯ
ﻣﺎﻩ ﻭ ﻓﻀﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻝ ﺷﺐ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺳﺤﺮ ﮔﺎﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﻣﻌﺠﺰﺍت
ﻮﻧﺎﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺩﻧﻴﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺷﺘﻪ .

ﺑﺤثهاﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺴﺎﺋﻠﻰﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺨﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍتب
اﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺒﺮﺩه اﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ،
که ﺤﺘﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻭﺍقعی ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎنی
ﻮﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻋﺎﺭﻑ ﺣﻘﻴﻘﻰ،
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴته
اﻧﺪ ﺁﻥ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳفه
عرﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻧﻴﺰ، ﭼﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﭙﻮﺳﺖ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺑﺎﻃن عرﻓﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺩﺭﻭﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮﻭﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﮑﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﺎﺩی
که ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻓﻀﺎ
ﮐﻪ ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭ ﻣﻠﻤﻮسﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺗﺎ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ، ﻧﻄﻔﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭﻭﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﻋﻤﻴق ﺘﺮﻭ
ﺍﺻﻴل ﺘﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﭘﻴش هست . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ،
ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیر ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻭﻧﻬﺎ ﻏﻮﺹ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ
ﻏﻮﻃﻪ ﻭ ﻏﺮﻗﻪ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺑﺤﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺁﻥ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﻳن ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻠﺢﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . که
هیچ گوﻧﻪ
ﺗﺤﻘﻖ
ﭘﺬﻳﺮﻓته
ﻨﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ، ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻭﺍﺭﺩ ﻋﺎﻟﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﻭﻧﺪﻩ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﺎﺭﺍتون ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻳﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻌﺪﻯ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺎﺭ
ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﻳﻦ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ، ﻭﺍﺩﺍﺭﺍﮐﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﻟﺴﻮﺯی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎت
ﻮﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺮﺣّﻢ ﮐﺮﺩﻩ،
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﻢ ﺯﻳﺴﺘﻰ ﻭ
ﻋﻔﻮ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻣﻴﺪ ﮐﻪ باﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻳﮑﻰ
ﺩﻭﻧﻔﺮﺩﻳﮕﺮﺭ
ﺍﺑﻨﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭﺣﺪﺕ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺍﻳﺪﺋﻮﮊﻯ ﻫﺎ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﺭﻭﺯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺗﺎﺯﻩ،
ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭﺭﺳﻤﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺗﺎﺯه ﻨَﻔَس
ﺭﺳﺎله اﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ کهﭙس
اﺯ ﻣﺮﮔﺸﺎﻥ
ﺍﺯ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍت
ﺒﺸﻮﺩ . که
ﺒﺮخی اﺯ
ﭼﻨﻴنﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎﺋﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺸﺎﻥ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﻫﺎ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﻢ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎ
ﻭ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﻩ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ ﭘﺮ
ﻣﺪﻋﺎ ﺩﺭ ﺁن
ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭﺍنشقاﻕ
ﻭﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺣﺰﺑﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻫﻢ ﺣﺎﻝ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ خویش
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺯﻭﺭﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ ﺯﺭ ﺃﻧﺪﻭﺯﺍﻥ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ، ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ، ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻭ ﻣﺤﻴﻂ ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﮐم
ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺿﺮﺑﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺸﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺳﺮﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ولی
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺟﺎﻫﻞ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻮﺭﺍ ﺑﮑﺸﻨﺪ . ﻭ
سوسوﻟﻮف
ﺮﻭﺳﻰ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻝ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺗﺌﻮﺭﻳﺴﻴﻦ
ﻭ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺣﺰﺏ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺷﻮﺭﻭﻯ ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﻦ
ﮐﻤﻴﺘﻪ
ﻣﺮﮐﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺣﺰﺏ ﻳﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﺭﻳﺎﺳت
ﺠﻤﻬﻮﺭی
ﺒﻮﺩﻩ و ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺎﻣﻴﺎن اﻧﺘﺨﺎب
ﻤﻴﺸﺪﻧﺪ . که
ﺘﺨﺼص ﻤﻄﺮﺡ
ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﻭﺭﻳﺎﺳت
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻨﺪ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﻃئه
ﻮﺍﺗﻔﺎﻕ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺳﻴﺎﺳﺖ، ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﻰ ﺟﻬﺎﻥ، ﮐﻪ
ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﮐﻤﻴﺘﻪ
ﻣﺮﮐﺰﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺮﻭﺷﭽﻒ ﻭ
ﮔﻮﺭﺑﺎﭼﻮﻑ . ﻭﻳﺎﻟﺘﺴﻴﻦ
ﭘس ﺍﺯ ستایش
ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﻳﺮ
ﺍﻧﮕﻠﻴس ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺷﻤﺎﺭﻩ 10 ﺩﺍﻭﻧﻴﻨﮓ
ﺍﺳﺘﺮﻳﺖ بود ، ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺷﻮﺭﻭﻯ ﺭﺍ
ﺷﺮﻭﻉ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺃﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺪﻭﻳﺴﺖ
ﻭﭼﻨﺪ ﮐﺸﻮﺭﻯ،
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮑﻤﻚ ﻣﺎﻟﻰ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ، ﻳﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﺎسونی
اﻧﮕﻠﻴﺴی
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳن
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺗﺠلّی
کاﺭ ﺍﺣﺰﺍب ﻮ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻧﺸﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﺩﺭﺻﺪﻯ
ﺍﺯ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺭﻳﺎﺳﺘﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎﺩﺭ
ﺳﺎﺣﻞ ﻧﻴس
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﻨﺪ ولی
ﭘﺮ ﻏﻢ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻯ
ﻭﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺩﻟﺨﻮﺷﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩﺷﺎﻥ
ﻓﺮﻧﮕﻰ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﺍﻣﺎ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﻄﺮﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ، ﻣﺴﺄﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﺎﺯﻧﮕﺸته
اﺳﺖ، ﮐﻪ ﺻﺤّﺖ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻓﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﮐﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻘﻌﺮ
ﻓﻘﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻤﻖ
ﻓﻘﺮﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭحی ﻤﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭی ﻴﺎ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ،
ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺭﮊﻳﻢ ﻣﻠّﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﮊﻳﻢ
ﺷﻮﺭﻭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻨﺪ
ﺻﺒﺎﺣﻰ ﭼﻨﺪ ﺭﻫﺒﺮﻯ،
ﺍﺳﮑﻠﺖ
ﺭﮊﻳﻤﻰ ﺭﺍ
ﺷﮑﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﻮﺍﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﻭﺍﺗﻴﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺮﭘﺎ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭﺑﺮﻭﻯ ﮔﻮﻫﺮ
ﻭ ثرﻭﺕ
ﺯﻳﺮﭘﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ،
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻭ
ﺍﻧﺸﻘﺎﻕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﻫﺮ
آخوند
وﮐﺸﻴﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺗﻴﮑﺎنی
ﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍن
ﻔﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ولی
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺟﻨﺴﻰ ﮐﺸﻴﺸﺎن
ﻨﺴﺒت
ﺒﺎﻃﻔﺎﻝ، ﻓﺮﻳﺎﺩ
ﭘﺎپ ﺮﺍ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ،
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻰ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺩﻭﻟﺎﺭ، ﭘﻮﻝ
ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺷﺪﻥ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ
ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺭسوﺍ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻣﺨﻔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻫﺎی
ﻨﺨﺴﺖ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻭﻣﺬﺍﻫب
اﺳﻠﺎﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﺑﻤﺨﺎﻓﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﺣﺪﻳث
ﻭﺭﻭﺿﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻰ، ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺟﻨﺴﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺻیغه ﺒﺎﺯی
اﻧﺴﺎﻥ ﺁﺭﺍﻡ
ﺗﺮﻳﻦ ﻭﺳﺎﺩﻩ
ﺗﺮﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺟﻨﮓ ﺁﻭﺭﻯ، ﻭ
ﺩﺭﻭﻏﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ی
انبلیسی ﺷﻴﻄﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺍﺑﻠﻴس ﺭﺍﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﮑﺘبی اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ولی
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ میباشد.
ﺑﻠﮑﻪ ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻴﻨﻰ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﻢ
ﺩﻳﻦ ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﺩﺳته
ﺠﻤﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻘﺎﺗﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺷﺮک
ﺁﻣﻴﺰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻧﮕﺮﺍن
اﺯ ﻏﻔﻠﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻳﻬﺎی
ﻈﺎﻫﺮﺍ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭحی هستند . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓت کنند . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ مُقدّس
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺯﺍﻭﻟﻴﺎی
زﻧﺪه ﻮﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺁثاﺭ
ﻭ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻴﻬﺎ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻳﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
که ﻤﻌﺎﻣله
اﺳﺖ . ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺮﺣّﻢ ﻭ ﻳﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮐﺰ ﻧﺠﺎت ﺒﺪﻫﻨﺪ
. ﻳﺎ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﺩﺭﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻬﺎﺩت
ﺪﺭﺟبهه ﺠﻨﮓ
ﺑﺎﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، که
ﻨﺠﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭﺭﻭﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ رﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭘس ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺁﻧﺎﻥ،
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺗﻘﻮﺍ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﺸق
الهی ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﺍﺑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﺤﻠﻰ، ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ،
ﻭﻟﻮ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ
ﺗﻌﺼﺒﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﺑﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺷﻌﺎﺭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ ﻭ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎنه اﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . که
ﺤﺘی
ﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻗﺒلی ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ولی
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﻣﻴﮑﺸﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﺄﺑﻮﺫﺭ
ﻣﺘﻮﺍﺿﻊ، ﻭﻣؤﻣﻦ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎ علیّ،
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻮﻟﺎ
ﺑﺴﻠﻤﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﺸﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ علیّ
ﻳﺎ ﻫﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ .

ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺍﺳﺖ،
ولی ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮﮔﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ
ﺩﺭﺩ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻟﺎ ﻋﻠﺎﺝ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺎﺩﺭی
ﺒﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﮐﻮﺩﻙ خویش، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺂﺏ ﻭ ﺁﺗﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﭼﻮن
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ ﻋﻤﺪﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻧﮑﺮﺩﻥ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﺑﺒﻴﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻮﺭﺩﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎتی
ﻔﺮﺷته ﻤﺮگ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺰﺭﺍﺋﻴﻞ
ﺗﺤﺮﻳﻒ ﻭﻣﺴﺨﺮﻩ
ﺷﺪﻩ، لفظ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺧﺎﺹ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺨﺼﻮص
ﻘﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﭘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺭﻭﺡ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﮑﺸﺪ، ﻭﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﻭ ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . که
ﺒﺴﻴﺎﺭی اﺯ
ﺷﺒﻬﺎ ﺑﺎﻫﻢ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺭﻭﺡ
ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﻓﺮسوء
ﺩﻩ ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫمه
ﺸﺐ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﮒ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻧﺞ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﻳﺪه اﻧﺪ، ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺮس ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺮﮒ
ﺭﻭﻳﻪ ﺩﻭﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺭﺯﻭ، ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﮑﺮﺭ
ﺍﺯ ﺗﺮس ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰ،
ﺑﻬﻤﺮﺍه
ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﻰ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺁﻧﻬم ﺪﺭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺮاء
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺍﺳﺮاء ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻤﻪ ﺑنی هاﺷم
ﺪﺭﻣﻘﺎﻡ، که
ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻫﺸﻢ ﻭ ﺧﻮﺭﺩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻣﻠّﺘﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ خویش، ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎت ﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺄﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮع
ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﻢ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺁﻳﻨﺪه ﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﻭﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﻬﺎ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮔﻰ
ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺮﺩﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻠﻤﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ، ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ که
ﺪﺭ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺗﻮﺭﺍت عبرﻯ
گوهانوم ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎن ﻔﺎﺭسی اﺳﺖ،
که ﺪﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍنی
ﻴﺎ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﮕﻰ
ﮔﺬﺭﻯ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺟﺰ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺳﺨﺘﻰ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ، ﻭﺗﺠﺮبه
ﺸﺨﺼﻰ ﻭﻋﻤﻠﻰ،
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ، ﻭ
ﺍثباﺕ ﺻﺪﻕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺧﺎﺹ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺩﺭﺟﻬﻨﻢ
ﺟﻬﺎن ﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭﺍﻗﻌﻰ، که
ﻤﺪﺍﻡ ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ،
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﺩﺭﺩﻫﺎﻯ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺎت
وامکانات
حیاتی ﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧچه
اﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳت
اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ، ﻭﺭﻭﺵ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ،
ﻭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﺒﺮ
ﻓﻄﺮﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺑﺪ ﺁﺑﺎﺩ
ﻭﭘﺎﻙ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ .

ﺟَﻨّﺖ ﻭ
ﺟِﻨﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﻔﻆ ﻫﻨﺪﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﮔﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﻬﺎﻥ، ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻨﺎﺳب ﺰﻣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﻢ محمّدﻯ،
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎنه
ﻮﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮنه
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻫﺮﮐس
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﺮﺳﺪ، ﻳﺎ
ﺗﻘﻮﺍ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﮑﺎﻣل
ﻤﻴﮑﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻭ ﺑﻬﺸت
ﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﻭﺑﻬﺒﻮﺩﻯﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭﻡ ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪه ﺨﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻴﺰﭘس
اﺯﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺭﺑﻬﺸت ﺴﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻫﻔت
هزﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
بجهان ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻌﺮﺵ
ﺁﻥ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪﮔﻔﺖ .

اﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻰ
ﮐﻪ ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺟﻤﻨﺪﻯ ﻭ
ﺃﺭﮒ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻭﺑﺮ ﺃﺭﻳﮑﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻟﻔﻆ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﺮﺏ، ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺩﺭﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭﺍﻭﺳﺘﺎ که اﺳﺖ . ﻗﺮﻳش
اﺯ ﺍﻳﺮﺍن
ﺒﻴﻤﻦ ﻭ سپس
ﺑﻤﮑﻪ ﺑﺎ زبور ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﻩ کهﻭ
ﺯﻧﺪ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺑﻮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩه
اﻡ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺸﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﻧﻈﺮ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻨﺒﻊ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ . که
ﻘﺮﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺎﺳب ﺴﻄﺢ ﻋﻘلی
ﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ . ﻭﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ) ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮن
ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻳﺎ ﺩﻭ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺴﻴﺎﺭی اﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸته
اﻧﺪ ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺑﺮﺍی
ﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻧﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯه کسی
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺍﺯﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻬﺮه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺁﻫﻨﮕﻴﻦ با
تجوید ﻗﺮاءت
کنند . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺍﻡ ﮐﻠثوم
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺧﻠﻖ
ﻭﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺑﺎﺩ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍلاّ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﭘﻴﺮ
ﺳﺎﻟک
ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﺭک
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺎﺳب ﺰﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻧﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪی ﻮﺣﺘﻰ نه
ﺒﺮﺍی
غیرﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ، ﻳﺎ
ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﻭ ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﺗﻠﺒﻴس
ﮐﺎﺫﺏ، ﻣﺨﻔﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ، ﻟﺬﺍ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﺟﺎﻯ ﺗﻌﺠّﺐ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻤﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ تصوّف
ﻭ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . که
اﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭘس
عرﻓﺎﻥ ﺭﻭﺷﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍن
ﺪﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﭙﺰﺷﮑﺎﻥ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻬﺎ،
ﻭﺣتی ﺒﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻞ ﺟﺮﺍﺣی
ﻤﺮﺍجعه
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺣﺼﻮﻝ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ تصوّف ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ، ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯی اﺯ
ﺭﺍﻩ تصوّف
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻋﺸﻖ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻭﭼﻘﺪﺭ
ﺗﻠﺨﻰ ﺻﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻯ ﻣثلا هوم
وﻫﻤّﺖ ﻋﺎﻟﻰ
ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻩ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ که
اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷت
ﻔﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻟﺎﺯﻡ خویش
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﺑﺂثاﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻧﻴﺰﻣثاﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﮔﻔته
اﻡ . ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯﺧﻮﺩﺳﺘﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ . ﻣﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻳﺪن
ﺸﺨص اﺳﺖ ﻭﭘس
اﺯ ﺗﻠﺎﺵ
ﺟﺪّﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺷﮑﺴﺘﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍﭼﺎﺭ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ،
ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻠﺎﺝ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻤﻨﺪ
ﻫﺴﺘﺪ . ﮐﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ أشرﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ، ﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺷﺨﺺ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻋﻘل
ﺒﺸﺮﻯ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍلله
ﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭﻳﺎ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻔﺮﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺤﻮﻳﻞ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﻌﻠﻢ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﻭ ﺗﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﺎلاﺘﺮﻯ
ﺑﺨﺎﻧﻪ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ
ﻭﻫﻤﺰﺍﺩﺵ، ﻭ
ﻫﺮﺩﻭ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺨﺘﻰ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺣﺪﺗﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭک ﻤﺎ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ که
ﺒﺎﺯ ﻫﺮﮐس
ﺑﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﮐﺸﺶ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻭ صَمَدیّت
ﺧﻮﻳش ﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ولی
ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭﺣﺎﻟﺖ
ﻋﺎﺩﻯ ﻳﺎﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﺑﺂﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﺗﺮﻙ ﺁﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺴﺦ ﺁﻳﺎﺕ
ﻣﻨﺴﻮﺥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ 223 ﺁﻳﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻰ
ﻣﻨﺴﻮﺥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺁیه ﺴﻴﻒ
ﻭﻟﺰﻭﻡ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﻫمه
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺴﺦ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻫﺴﺖ؟ﻭ ﻣﮕﺮ
ﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻳﺎﺕ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺭﺍﻭﻯﺷﻨﻴﺪ
ﻭﺁﻧچه ﺮﺍ
ﺩﺭﺳت
ﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ، ﺩﺭﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻗﺮﺁﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّد،
ﭘس اﺯ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒل اﺯ محمّد . که
اﮔﺮ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﻮﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ بنوﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎن
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻗﺮاءﺖ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻳﻌﻨﻰ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻠﺎﻭت
ﻴﻌﻨﻰ
ﺗﻠﻮﺍﻟﺄﺧﺮﻯ
ﻭﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫم
ﻮﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﺍتب
ﻘﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺭﻭﺡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﺍﺯﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭ ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺗﺤﻤﻞ ﺁﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺍثباﺕ
ﺻﺪﻕ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ سوﮔﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺍﻳﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﻓﺘنه هاﻯ آزمایش
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟک
ﺮﺍ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻌﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻋﻤﻖ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺎﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻣﻨﺘﺨﺐ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺩﻭﺭﻩ ﻭ
ﭼﻠّﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁثاﺭ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪه
ﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻣﻮﻗّﺖ
ﭘﻴﺮ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻮﻗﺖ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺪﺕ،
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻘﺪ
ﻭﺻﻴﻐﻪ ﻣﺘﻌﻪ
ﻭﺗﻤﺘّﻊ، ﻭ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻮﻗﺖ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﭼﻠّﻪ ﭼﻬﻞ
ﺭﻭﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻘﺪﺭ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﻘﺎی اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺍﻭﺳﻨﮕﻴﻨﺘﺮ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻨﻈﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺍﻭ،
ﭼﻨﺎﻥ ﺗﺄﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﻳﺎ
ﻓﺮﺻﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻیغه
ﺘﻤﺘّﻊ ﻳﺎﻋﻘﺪ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩ
ﻣﻮﻗّﺖ، ﺗﺎ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻳﺎﻓت
ﺘﺄﻳﻴﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺯﻥ، ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺯﻥ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺯﻭﺝ جُفت ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻫﻢ ﺳﻔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ،
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻳﭙﻴﺮ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻞ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟهی ﺪﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﻳﺎ شَفع ﻭجُفت،
ﻭﻫﻢ ﺳﻔﺮﻯ
ﻭﻫﻢ ﭘﺎﻟﮑﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ،
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﺷﺘﺮ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠلّی اﻟﻬی
ﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺠﺎت اﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی هست ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ محمّدﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪی
اﺯﺧﻮﺍب ﻤﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﺪ،
ﻭ ﺑﻌثت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺷﺪه اﺯ
ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻌﻬﺪﺍت
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮالهی اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻟﺤظه
ﺒﻠﺤﻈﻪ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻫﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺻﻴﻐﻪ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻣﻮﻗت
ﺴﻠﻮک اﻟﻬی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﺑﺖ ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺯ ﮐﺴﺐ ﺁثاﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ رؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﭼلّه هاﻯ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻰ، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﺨﻮﺩ ﺳﻴﺎﻩ، ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ آزمایش
ﻣﺠﺪﺩ ﻭ
ﺗﻤﺘّﻊ، ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻭﻃﻠﺎﻕ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍلاّ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ پس ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﻗﺒﻮﻝ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
ﻭﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ، ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﺨﺘﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﺎﻭ،
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴق لاﺯﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ،
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﻢ
ﺯﺍﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﻴﻚ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺤﺼّﻞ
ﻣﺪﺭﺳﻪ، ﮐﻠﺎس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻌﻠّﻢ
ﺳﺮﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺮﺏ
ﻏﺼّﻪ ﻭ
ﺑﻬﺮﺣﺎﻝ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻧﮕﺮﺍن اﺳﺖ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﭘﻨﻬﺎن ﺸﻬﻮﺩی
ﻤﻮﻓﻖ ﻧﺸﻮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﻔس
اﻣّﺎﺭه ﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺮﮐﻮب ﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻓﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﻴﺮ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺭﻭﺯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ، ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ،
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎن ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳت اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ . ﺑﺮﺍی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﺟﺎﺋﻰ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋی
ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻬﺎﺩت اﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨی ﺮﺍ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺰ، ﺍﻳن
ﺴﻤﺒﻮﻝ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﻥ ﺗﻦ ﻳﺎ
ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺁﻣﻴﺰﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﻳﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺷﻬﺮ ﮐﺮﺑﻠﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﺳﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ، ﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﺩﺭﻗﺎﻫﺮه
ﻤﺪﻓﻮﻥ
ﻭﺑﺎﺭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺒﺮ
ﺍﻭ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﺒﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﺗﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭﻯ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻩ،
که ﻔﺮﺻﺖ
ﺫﺧﻴﺮه ﺁﺧﺮت
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘلی ﻮ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻋث
ﻓﺮﺻﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی
ﺒﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭﺭﺍﺣت ﺘﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﺑﺪ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﻧﺠﺎﺗﻬﺎﻯ ﻣﺮﺣله
اﻯ، ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﻭﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺩﺳت
ﺪﺍﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎﺗﻨﻬﺎ
ﻃﺮﻳﻘت ﺴﻠﻮکی
ﺒﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﭘﻨﺞ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺎ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﻳﺎ
ﺁﻟﻌﺒﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﭘﻨج
ﻮﻋﺪه ﻨﻤﺎﺯ محمّد،
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮی که ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . که
اﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳته
ﭙﻴﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺒﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ، ﺑﺎ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎی اﻟﻬﻰ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻧﺘﺨﺎب
ﻮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ الهی
اﺳﺖ، که ﺮﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ
ﺑﺨﻠق ﺒﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺗﺎﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﺮﻭﺩ . پس ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﺑﻴﻦ ﺻﻔﺎ ﻭمَروِه،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . که
اﻳﺎﻡ الهی ﺪﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭﺍﺳﺖ . ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻧﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﻭ ﺣﺴﻦ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻰ
ﺗﺎﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣؤﻣﻦ ﻧﻈﺮﻯ ولی
ﻏﻴﺮﻣؤﻣﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠی
ﺪﺭﻋﺮﻓﺎن
اﻟﻬﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻤﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺗﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺩه اﻡ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ، ﻣﺠﺎﻫﺪﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺭﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺠﻬﺎﺩ ﺟﻨﮕﻰ ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ،
ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻘﺼﺪ ﺷﻬﺎﺩﺕ
ﺣﺘﻤﻰ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺒﻤﺎﻧﺪﻧﺪ
ﺃﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ، ﻭﺩﻋﺎﻯ
ﺷﻬﺎﺩت ﺒﺮﺍﻯ
ﺣﻤﻠﻪ ﺟﻨﮕﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ . ولی
ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ، ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮﮒ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺩﺭ ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﭼﻮﻥ ﻗﺒﺮ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺍﻧﺰﻭﺍ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻥ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﺮﮒ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺎﻟﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯ،
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺣﻀﻮﺭ
ﭘﻴﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩی
ﺒﺤﺎﻓﻆ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی ﻮ
ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺭ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم
اﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎل
ﻮ ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻭﺵ محمّد، ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ محمّد
ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ، ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎن که ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐُﺮﻩ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺁﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﺎﻟﻴﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﻤﺎﻳﺪ،
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻣﺎﺩه
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺽ
ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﻭﺵ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ محمّد
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﭼﻮﻥ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻋث
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ،
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣؤﻣنی
ﻔﻬﻢ ﻭ ﺩﺭﻙ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ، ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺑﻌثت
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ
ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﺩﺭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ،
ﻭﮐﺴب ﺼﻔﺎت
اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﺤﻠیه لاﺯﻡ
ﺭﺍﻧﻤﻮﺩ
ﺗﺎﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭘﺎ ﺩﺭ
ﮔِﻞ، ﻟﻨﮓ
ﻧﻤﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﻔﺎﻕ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭘس
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺳﻴﺎﺳت
ﻤﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩه اﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻩ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﺻﻔﻮﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺳﻠﺎﻃﻴﻦ
ﻋثماﻧﻰ ﺷﺐ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺟﻨﮕﻰ، ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺳﻤﺎﻉ ﻭ
ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ
ﺑﺮﭘﺎ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺭﮊﻳﻢ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺐ ﺳﻔﻴﺪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺣﻤﻠﺎت ﺠﻨﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻩ ﻣﻰﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ ﮐﻪﺟﻨگ
ﺠﻮﻳﺎﻥ ﭼﻪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻳﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻭﻯ ﻣﻴﻦ
ﺩﺷﻤﻦ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ، ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﻴﺪ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻗﻄﻌﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﺟﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ، ﻳﻚ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻮﺷﻪ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻳﺎ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺍﻧﺰﻭﺍﻯ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻭ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺭ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﮐﺎﻓﺮ
ﻭ ﺟﺎﻫﻞ ﺑﺎ
ﭘﺮﺩﻩ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﺮ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻫﻴﺘﻠﺮ
ﺩﺭ ﺣﺰﺏ ﻧﺎﺯﻯ،
ﻧﻤﺎﻳﺸﺎﺕ
ﻣﻴﺴﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺘﻮﺻﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺌﻮﺭﻳﺴﻴﻦ ﺣﺰﺏ،
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻟﻔﺮﺩ
ﺭﻭﺯﻧﺒﺮﮒ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ تصوّف
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ،
ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ، ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﻣثبت ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ
ﺁﻥ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺮﺗﺮ، ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋی
ﺒﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﮐﻨﻮﻥ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻣﻐﻮﻝ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻭﺝ ﺗﺼﻮف
ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ که
ﭽﻨﮕﻴﺰﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻰ ﺷﺪﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺃثر
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻓﻄﺮت
ﺮﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﻳﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ کُلّ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ(ﻫﺎﺭﺍﮐﻴﺮﻯ)
ﮊﺍﭘﻨﻴﻬﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺸﻬﺎﺩﺕ
ﺟﻨﮕﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﺪ . ولی
ﺷﻬﺎﺩﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺭﺣﻤﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻳﮋﻩ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺟﻌت ﺒﺎﺯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴم
لاﺯﻡ ﺑﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ولی
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳت
ﺸﺸﻢ محمّدﻯ، ﻭﺗﺼﻮف
اﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ،
ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻟﻄﻴﻔﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻐﺰﻟﺎﺕ
ﺷﻌﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭ ﺳﻌﺪﻯ، ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺟﻬﺎﻥ،
ﭼﻮن ﺴﻤﺒﻮﻟﻴک
ﻮ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺗﺮﻳﻦ ﻓﻠﺴفه
هاﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻋﻤﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﻴﺮ
ﮐﻨﺪ . ولی
ﺍﮔﺮﺑﭙﻴﺮ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺭﺯﺩ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ، ﺑﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺩﺍﺩه ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺴﻄﺢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻧﻬﻔﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﮐﻨﺪ . ولی
ﮐﺴﻰ ﻗﺪﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﺮﺣله
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺻﺪ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﻏﻔﺮﺍن
اﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﮐﺴﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺣﺴﺮﺕ ﻭ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﻧﮑﺮﺩ
ﻭ ﻳﺎ ﮐﻢ ﮐﺎﺭ، ﻭ
ﻳﺎ ﺳﺴﺖ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﻧﺠﺎﺕ الهی
ﺒﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ .

ﭼﻠّﻪ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻫﻨﺪﻭﻯ ﺗﺎﺑﻊ ﻣﮑﺘﺐ
ﺁﺩﻡ، ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﻴﺘﺮﺍ،
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺧﻔﺎ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺗﻠﻄﻴﻒ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻃﺮﺯ
ﻋﻤﻞ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﺎﺯ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﻟﻄﻴﻒ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮ، ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭﻭش
عقلانی ﺘﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ، ﺩﻧﺒﺎله
ﺮﻭﺵ ﺯﺭﺩﺷت
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ محمّد
ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎن
ﻮﻋﻘﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﺁﻧﻬم اﺯ
ﻣﺤﻴﻂ
ﻭﺣﺸﻴﺎنه
اﻋﺮﺍب ﻌﺸﻖ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭﻭیش، ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺟﺰ ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭ
ﻳﺎ ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻗﻄﻌﺎ
ﺭﻭﺵ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺒﻌﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭﺗﻤﺪﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻮﺭﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎن ﺮﻭﺷنی
که ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﮐﺴب
ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺍﮔﺮﻓﻬﻤﻴﺪﻡ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺭﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻠﺎﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭﻳﺎ
ﻋﻔﻮ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﻭﺭﻩ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻧﻈﺮﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ،
ﺍﻋﺰﺍﻡ
ﺑﻌﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﮐﻮﻩ ﻭ
ﮐﻤﺮ، ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍ ﻭ ﺟﻨﮕﻞ،
ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺟﻠﺴﺎﺕ
ﺳﻤﺎﻉ ﻭ ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ،
ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺁﻧﻄﻮﺭ
که ﺨﺪﺍﻯ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ معرّفی
ﭘﻴﺮ ﺭﺍﮐﺮﺩه
اﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷته ها
ﺳﺎﻟﻰ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﻣﻴﺸﺪ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺷﻮﺩ، ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻋﮑس ﺍﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ
ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ
ﻓﻌﻠﻰ، ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻰ
ﺍﺳﺖ ﺷﺮﻭﻉ
ﺷﺪﻩ، ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﺮﺳﻴﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ . ﻣﺪﺕ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺑﻬﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﻴک ﺴﺎﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ
ﺗﺤﻘﻖ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﺑﺎ ﺻﺪﻕ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﺭﻭﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺐ سوﺍﺭﻯ ﻭ سوﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻯ، ﮐﻪ
ﺑﮑﻌﺒﻪ ﺩﻝ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ، ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺎ ﻫﻮﺍﭘﻴﻤﺎ
ﻭﻣﻮﺷﻚ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ الهی
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ
ﺳﺎﺋﻞ ﺑﺮﺍﻯ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋی
ﺒﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی شانس
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻬﺎﻯ، ﻭ
ﻓﺴﻮﻥ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﺳﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ، ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺩﺍ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻳﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
ﺗﺎﭼﻘﺪﺭﻋﻘﻞﻭﺃﻧﺪﻳﺸﻪﺭﺍﺑﮑﺎﺭﺑﺒﺮﻳﻢ
.

M093

جبروت
ها وعالَم
مِثال وشهود

ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ناسوﺕ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻭ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻔﺎﻇﻰ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳت اﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺍﺯ
مراتب ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺻﺤﺒﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﺮﺩه اﺳﺖ . ﻳﺎﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻟم
ﺮﺍ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﻄﻮﺭ که
ﻤﻰﻓﻬﻤﻴﺪه
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻓﻬﻢ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺰﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ، ﭼﻮﻥ
ﻭﺯﻥ ﻭ ﺟﻬﺖ
ﻭﻣﺒﺪﺃ ﻳﺎ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺃﺑﺪﻯ . ولی
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺸﻮﺩ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻓﻬﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺭﺷﺪ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﻤﻖ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﺎﻧﺎت
ﺮﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﺭ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻩﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭ ﺳﺘﺎﺭﻩ، ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . که
ﺴﺎﻟﮑﺎن
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺑﻄﻮﺭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ،
ﻳﺎ ﺧﺪﺍ ﻧﻮﺭ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺎﻩ ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﻟﺰﺍﻡ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﻴﺴﺖ
. ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﻴﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ .ﺍﻣﺎ
ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩه
ﺃﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻫﺮﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳت
اﻟﻬی ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﺁﺩﻡ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍی
ﻨﻮﺡ، ﺗﺎ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
. ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪﻩ
ﻣﺤﻠﻰ، ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺩﺭ
ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ، ﻳﺎ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ .

ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﻘﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ، ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﺳﻴﻨﻪ
ﺑﺴﻴﻨﻪ ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﺸﺪ ﻭﻳﺎ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻭﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﮔُﻢ ﮔﺸﺘﮕﻰ
ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺘﮑﺮﺍﺭ
ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻭ
ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻣﺠﺪﺩ،
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﻓﻠﺴفه هاﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ، ﻭ
ﺗﺮﻙ ﻭﻇﺎﻳف
الهی
ﺪﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺤث
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ثاﺑﺖ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻬﺎی
ﻘﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩی
اﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻣﺸﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭ ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺗﺮﻙ، ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
محمّد ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﻧﺨﺴﺖ، ﻭ پیدایش
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻳﻚ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ،
ﺑﺎﺳﻠﺎﻡ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﮑﻮﻣت
ﻘﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺁﻣﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻳﻬﻮﺩ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺵ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﻳﻨﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ
. ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻗﻠّﻴﺘﻰ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﺍﻭ ﺳﺮ ﮐﺮﺩه
اﻯ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﻳﮑﺒﺎﺭﻩ
ﻭﻟﺎﻳت
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ،
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﻣﻠﻞ
ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﭘﻨﺞ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍنی اﺯ
ﺩﺷﻤنی ﻤﺬﺍﻫﺐ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖ، ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺩﺷﻤﻦ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﺭﺍ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﮐﺮﺩﻩ،
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺞ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺧﺎﻙ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﭼﺸﻢ ﺑﻮﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺗﺎﺯه اﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻳﻚ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻧﻈﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘی عملی
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﻳﮑﻰ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺎﻗﺖ ﺩﮔﺮﮔﻮنی
کاﻣﻞ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍلاّ
ﺩﺳت اﺯ ﺟﺎن
ﺒﺸﺮﻯ، ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻋﻠﺎﺋﻖ
ﻣﺮﺑﻮطه
کشیدﻥ، ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺎﻭﻧﺪﻯ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺨت
اﺳﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺟﻤﻌﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎن
ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎنی
هستند ﮐﻪ
ﺍﻫﺘﺪﺍ ﻭﺭﺍﻩ
جوئی ﺑﺎ ﻫﺮ ﻳﻚ،
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎﻫﻔت
هزﺍﺭ ﺳﺎل
ﺪﻳﮕﺮ که رﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﮑﻨﺎﺭﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ،
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﺮﺵ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮔﻠﻬﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﭘﻴش
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ ﻳﺎ
ﻣُثل ﺑﻀﻢ ﻣﻴﻢ،
ﺟﻤﻊ ﻣثاﻝ ﻭ
ﺗﻤثیل، ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭ نمایش،
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﻭ ﻣثاﻟﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﺳت ﻮ
ﻣﻨﺎﺳب ﻔﻬﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، که
این نویسنده
نیزﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﺩﺭﻋﻤﻞ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﮔﻔته های
گذشته آن ﺘﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺮ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩﻡ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷته ﻮﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺯﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎنه
ﺨﻮﺩﻡ ﺁﻣﺪه
اﺳﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺗﻮﺭﺍت
ﻮﻗﺮﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﻬﺎﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﺭﻭﺯﺁﻓﺮﻳﺪ،
که ﻤﻨﻈﻮﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻨش
ﻮﮐﻤﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺯﻧﺪﻩ، ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ،
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺴﻨی اﺳﺖ . ﻭﻫﺮﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎن هستند . ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﮔﻤﻨﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻐﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻏﺎﻳﺐ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺭﻭﺯﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺯﻣﻴﻦ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻭ
ﺳﭙس ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺯ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺍﻧﺴﺎنی
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎنی
ﻮﺳﻤﺒﻮلی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷش
ﺴﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺎ ﻭ
ﺃﻧﺎﻫﻴﺪ ﻭ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭ ﺩﻏﺪﻭ
ﻭﻏﻴﺮه گذﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻣﺮﺗﻀﻮﻯ،
ﺍﻳﻞ ﻭﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ علیّ،
ﺑﺮﺣﺴب ﻮﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ، ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﻓﻮﺭﻯ
ﻭﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﺪ ﻭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺗﺎ ﻳﮑﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ قوس
ﻧﺰﻭﻝ ولی
ﺧﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻢ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻋﺮﺵ ﻧﺸﺴﺖ،
ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ، ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻐﺒﻴﺮﺍﺕ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒته
ﻤﻨﻄﻘﺎ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻇﺮﻑ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ پیدایش
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﭘس
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺯﻣﻴﻦ، ﻃﺒﻴﻌت
ﻤﺎﺩی ﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻃﺒﻴﻌت ﻮﻓﻄﺮت
اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻦ ﺗﻦ، ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﮐﺴﻰ، ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺳﻴﺎﺭﻩ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺩﺭ ﻣﺪﺍﺭ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﭘس
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﮑﺎن لا ﻣﮑﺎﻥ
الهی هستند . ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ثوﺍﺑﺖ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ثاﺑﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻫﻤﻪ ﺁﻥ
ﻋﻮﺍﻟم ﺮﺍ
ﺟﻤﻌﺎ ناسوﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ،
ﻭ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺎسوﺕ
ﺩﺭ ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ، ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ، که ﻤﻨﺒﻊ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ ناسوﺕ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭناسوﺕ
ﺟﺎﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺳﻰ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ، که
ﺪﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ . ﻭﺳﭙسﻣﻠﮑﻮﺕ
که ﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺃثیرﻯ ﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ
ﺟﻬﻨﻢ سوﻡ ﻭ سوﺯﺍﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ،
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺮﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺳﭙس ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ ﻳﻚ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . که دﺭ
ﻭﺍﻗﻊ، ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺩﺭﺭﻓﺘﺎﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّت
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺍﺯ
ﻣﺎﺩه ﺒﺎ
ﺭﻗّﺖ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺤت أثیر
ﻯ میگوﺋﻴﻢ
ﻳﮑﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮی ﺘﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻬﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻓﺮﺿﻰ ﻋﺎﻟم لاﻫﻮت
الله ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺎﺩﻩ
ﺷِﺒﻪ عَدَم
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﻤﻔﻬﻮم ﻮﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . که
هاﻫﻮت
ﻤﻴﮕﻮﺋیم . که
اﮔﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍیش ﻘﺎﺋﻞ
ﺷﻮﻳﻢ، ﻧﺎﻡ( عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﺩﻩ
ﻋﺪﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻫﻮت ﺒﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﻌﺪﻡ ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻋﻤّاء
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﻋﺪﻣﻰ
ﺷﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﻓﻬﻴﻢ ﻭ
ﻧﻈﺎﺭﺕ
ﻭﻭﺭﻭﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺖ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻭﺭﻭﺡ
ﻣﻦ ﻭ ﺷﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺃﺻﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺭﺍﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻫﺮ ﻗﺪﺭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﻦ ﻭ ﻣﮑﻪ
ﺍﺳﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺠﺮﺕ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻭﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭﻟﻴﻪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻣﻠّﺘﻰ
ﻭﻫﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻗﻮﻝ
ﻣﻠّﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﺃﻣﺮ ثاﺑﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻟﻠﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺃﻫﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ( ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻭ ﻳﺎ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ )
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﻌﻨﻰ(ﺍﻟّﺬﻯ
ﻟﺎ ﻫﻮ)ﻭ(ﺃﻫﻮ)
ﺯﻳﺮﺍ (ﺃ)
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻧﻔﻰ ﻭ (
ﻫﻮ) ﻳﺎ (ﺍﻭ) ﺍﺳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ، ﺑﺎﺯ
ﭼﻨﺪ ﻗﺮﻥ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ پیدایش
محمّد، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﺩﺭ
ﺩﺍﺧﻞ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺮﺟﻤﻪ قُریش أﻫﻮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭGOD ﻧﻴﺰ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻬﻢ ﺃﺻﻞ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ ﺟﻨﮓ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺗﻌﺼﺒﺎﺕ
ﻣﺤﻠّﻰ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﻫﺴﺘی ﭽﻴﺰ
ثاﺑﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﺎﻣﻬﺎ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻳﺎﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﭼﻪ
ﺃﺗﻢ ﻳﺎﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ، ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺷﻨﺎﺧته
ﻮﺩﻳﺪه ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
. که هیوﻟﺎﻫﺎی
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺑﺼﻮﺭت
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺳﺮﺍﺳﺮﻫﺴﺘﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ (ﺻﻮﺭﺕ)
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻥ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻭ
ﻣﺎ(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮعی ﺒﺠﻬﺎﻥ، ﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ، ﻭ تقرّب
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍ، ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭﻩ،
که ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮی کنوﻧﻰ
ﻣﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﻨﺪ . که
ﺪﺭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻋﺮﺵ ﺍﻭ،
ﻭ محمّد ﻧﻮﺭ
ﺍﻭ، ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻭ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻧﻮﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدی
ﻨﻴﺰ ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺃﺗﻤﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺍﺿﺢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻳﺎ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺻﺪ ﮔﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻪ
ﺃﺗﻢ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻧﻘﻠﺎب ﺪﺭﻭن
هسته ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺪﮔﺮﮔﻨﻰ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻮﻯ کُلّ
ﺃﺗﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻰ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻪ
ﺑﺒﻴﺮﻭﻥ ﻣﻰ
ﺟﻬﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﻣﺪﺍﺭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺃﺗﻢ ﺃﺳﻴﺮ ﺷﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺃﺗﻢ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺎﻡ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ،
ﮐﻪ ﺃﺗﻢ
ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻬﻠﻴﻮﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺗﺎ ﺑﻌﺪ
ﺑﻨﺘﺮﻭﮊﻥ ﻭ
ﮐﺮﺑﻦ
ﻭﺩﻳﮕﺮﻋﻨﺎﺻﺮﺻﺪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﺩه گاﻧﻪ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺁﻣﺎﺩه
ﺘﻐﻴﻴﺮﺍت
ﺪﺭﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣلی
ﺪﻳﮕﺮﻯﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮊﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎی
ﭽﻬﺎﺭﺍﺳﻴﺪ ﺍﻣﻴﻨﻪ DNA ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ،
ﺍﺯﮐﺮﻭﻣﻮسوء ﻣﻬﺎی
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑت ﺒﭙﻴﺪﺍپس
ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻘل
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺍﺯ، ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺁﺭﺍﻡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒیعی
هستند . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﺨﺘﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺳﺮﻳﻊ
ﺗﺮ، ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ، ﻳﺎ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺃﺗﻤﻰ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﻮﺳﺨﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣل
ﻄﺒﻴﻌﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﺰﻧﺪﮔﻴﻬﺎی
ﻨﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ که
ﺒﺎﻳﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍﻩ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ،
ﻭﺗﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺭبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﻨﺰﺩ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳته اﻟﻬﻰ
ﺗﺤﻘﻖ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻭﺝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺣﺎﻝ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻭ
ﺭﻭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺟﺴﻢ ﻣﺘﻐﻴﺮ
ﺩﺍﺋﻢ ﻣﺎ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻘﺎﻡ الهی
ﺪﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﻮﺣّش رﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﭘس ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻫﺎ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ، ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺍﺯی ﺪﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻟﺬﺍ
ﺣﻴﻒ ﺍﺳﺖ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﻪ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺭﺍ،
ﮐﻪ ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻌﻘﺐ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺭﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ،
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻮﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﺎﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﺎﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ . ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺭبّ اﻟﻔﺮﺩ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌت ﺪﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪی
ﺒﺮﺳﻴﻢ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻦ، ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺰﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ . چه
ﺪﺭ ﮐﺮﻫﺰﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﻣﺒﻌﻮث ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎن
ﺒﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﻭ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ محمّدﻯ،
ﻭﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸت ﺴﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪﻥ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ، ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ، ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺧﻄﺮ ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎل هست . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﭽﮕﻮنه ﺒﺎﺷﺪ

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﮐﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ،
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ،
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﺎ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎی
ﻤﺨﺘﻠف
ﺘﻐﻴﻴﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ، ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻢ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒل اﺯ ﺗﺤﻘﻖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ، که
هماﻥ(ﺍُمّ اﻟﮑﺘﺎﺏ)ﺗﺎ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻰ
ﺩﺍﻧﺸﻬﺎی
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، که
ﺒﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎن
اﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ(ﮐﺘﺎﺏ)ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﻇﻴفه ﻤﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ(ﭘﻴﻤﺎﻥ)ﺳﻠﻮﻙ،
ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ(ﺍﻭﻡ
ﻳﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ)ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ،
ﺑﻤﻘﺎﻡ(اُمّی)ﺩﺭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺍمّ
اﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ ﺯﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﺮﻯ ، ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﻮﺩﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
سوﻡ ﻧﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻰ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻳﺎ علیّ
ﻣﺮﺗﻀﻰ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺒﺮﺩ
. ﮐﻪ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﺮﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ، ﺍﻳﻞ
ﻭﺍﻟﻪ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
محمّد ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ . ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻯ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻨﺠﺎت ﺒﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻰ ﮔﻔﺖ، ﺩﺭﻫﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺷﻰ که
ﻤﻴﺮﻓﺘﻢ، ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺁﻧﺠﺎ ﻋلیّ ﺮﺍ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ علیّ
ﮐﻮﺩﻙ
ﺧﻮﺭﺩﺳﺎﻝ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺠﺪﺩ
ﻭﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ علیّ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺟﻌﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ علیّ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ و
تشبیه ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺧﻮﺩش
ﺘﺠﺴّم
اﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭ علیّ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ محمّد
ﻭعلیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺃﺷﻚ ﻣﻰ
ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّد
ﻭ علیّ، ﮐﻪ
ﻋﺠﻠﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺷته ﻮﻣﻰ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﭘس
ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﻝ محمّد
ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ؟ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭح االقُدُس
ﺑﻘﺎئم ﺁﻝ محمّد
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮچه
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻫﺮﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣل اُﻣّﻰ، ﻗﺎﺋم
ﺰﻣﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ . ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ(ﻟﻮﺡﻣﺤﻔﻮﻅ)
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ
.

ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ، ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺣﻮﺍﺩثی ﭘُﺮ
ﺑﻠﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻤّﻰ
ﻭ ﮐﻴﻔﻰ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻧﻮﺍﻗﺺ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﻯ ﺗﺮ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ ﻭ ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﺗﺮ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴم
ﻮﺍﻃﺎﻋت
ﻮﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐثرﺕ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭﺳﺨﺘﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻌﺎﻳب ﻮﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮع فوﻕ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﻳﺎﺣﺘﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﻤّﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ . ﻭ ﻳﺎ ﻟﺬﺕ
ﺟﻮﺋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺯﺍﺩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﮐﺪﺍﻡ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ .

ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﻧﺪ، ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻳﺪﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﺠﺮﺩﺍت عاﺭی
اﺯﻣﺎﺩﻳﺎت
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . که
ﺒﺮ ﺳﺒﻴﻞ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎئی
اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎلم
هاﻫﻮﺕ
ﻋَﻤّاء ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺠﺮّﺩ ﻣﺤﺾ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ که
ﻤﺎ(عَدَم ﻣﺎ سوﺍه
)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
(ﺷِﺒﻪ عَدَم)
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ(ﻫﻮ)، ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ
ﻭ ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ، ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺷﺒﻨﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ، به
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﻡ
ﺑﻮﺩﻩ، ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﭘُﺨﺘﻪ
ﻭ ﮐﺎﻣل به
(ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ)ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎنی
اﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺘﺎﺯﻩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّت
ﺠﺪﻳﺪﻯ، ﺍﺯﺧﺪﺍﻯ
ﻫﻮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺗﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻗﺴﻤﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺍﻟﻮﻫﻴّت
ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎﻧﻬﺎﻳت
این
ﻤﺄﻣﻮﺭﻳّت
الله ﺒﻮﺩﻥ، ﻭﺍﻟﻠﻪ
و الوهیّت
ـﺷﺪﻥ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ، چه
ﻮﻇﺎﻳف ﺒﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪی اﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ ﺻﺎﺩﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﭘس
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪه هاﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﻣﺮﻭﺯﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
قاﺋﻢ ﺟﺒﺮﺋﻴل
اﻳﻠﻴﺎ ﺭﻭح االقُدُس،
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺣﺪّ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی اﺳﺖ . ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎن کاﻣﻞ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘﺮﺩه عرﺵ
ﻳﺎ (ﺳﺘﺮت
اﻟﻤﻨﺘﻬﺎ)
ﻭﺳﺘﺎﺭ ﭘﺎﻳﺎنی
اﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺑﺴﻄﻮح
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺳﻄﺢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺖﭼﻪﺭﺳﺪﺑ
ﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ .

ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ، ﻋﺮﻓﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻧﻴﺎی ﻤﺎﺩی
ﻤﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺪّ ﺃﻗل
ﻨﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻳﻞ ﺣﺪ
ﺃﮐثر ﻭﺟﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﺮﺯﺥ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﺣﺎﻟﺖ،
ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺳﻂ ﻭسوﻣﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ . ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻴﻦ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺟﻬﺎﻥﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺭﺍ ﻗﺎﺋﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺤﺴﻮس ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺫﻫﻨﻰ، ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﺎﺩﻳّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺟﻬﺎن اﻟﻬﻰ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳت
عاﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻫم هنوﺯ ﺗﺤﻘق
ﻤﺎﻫﻮﻯ ﻭ
ﻣﺠﺴّم
ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻓته اﻧﺪ . ولی
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺣﺎﺿﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻌﺎﻟﻢ الله ﺪﺭ
ﻟﺎﻫﻮت
ﺒﺮﺳﻴﻢ . که
هنوﺯ ﻫﻢ ﻣﺎ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﻋﻤّاء ،
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻫﻮ ﻳﺎ ﺍﻭ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺯﺥ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪه
ﻘﺮﻳش اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻭﺯﺥ ﻳﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻳﺎﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎن ﺒﻮﺩه که ﺑﺮﺯﺥ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﮔﻮئی
ﻤﻨﻄقه اﻯ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺑﺴﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺗﺎ ﺳﺮ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ،
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐُﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ، ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﻴﮓ
ﺑﻨﮓ ﺃﺧﻴﺮ، ﺍﮔﺮ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ، ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻧﺒﺎﺗﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺭﺍﻩ ﺃﺯﻟﻰ
ﺩﺭﺍﺯ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ . ﻭ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻫﻤﻪ
ﺭﻧﺠﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩه اﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪه اﻳﻢ . ﺣﻴﻒ
ﺍﺳﺖ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻌﻘﺐ ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﺮﺳﻴﻢ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻳﻢ
ﺧﺮﺍﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺭﻭﻯ ﺍﻳﻦ
ﺧﺮﺍﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﻭﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻴﻢ،
ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ناسوﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭت هاﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ، ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎله اﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩی عدمی
اﺳﺖ . ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫن ﻮﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ولی
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺟﺰ
ﻗﺒﻮﻝ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺡ، ﻣﺠﺮﺩ
ﺍﺯﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺑﺎﻗﻰ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺪﻥ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺠﺮﺩ ﻣﻘﻴﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺳﺎﻳﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳت
ﻤﺎﺩﻯ، ﺩﺭﻋﻮﺍلم
غیبی ﻧﺪﻳﺪه ﻮالهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ
ﺑﺮﺯﺥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻠﮑﻮﺕ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺑﻴﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﻭﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ بالقوّه
ﺑﺮﺗﺮ ﻣثبت، ﻭ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻨﻔﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﻡ
ﺩﻭﺯﺥ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّت
ﺮﻭﺡ ﺩﺭ ﺍﻳن
ﺠﻬﺎن ﻤﻠﮑﻮﺗﻰ،
ﻭﺩﺭ ﺣﺪّ
ﻓﺎﺻﻞ ﺑﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻰﻭﻏﻴب
ﺠﺒﺮﻭﺗﻰ، ﻳﺎﺣﺎﻝ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ، ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍت
ﻤﺘﻮﻗّﻒ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻥ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎب
ﺁﺯﺍﺩ مسؤلانه
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﻋث گرﺩﺩ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺳﺎﻟﻢ
ﺍﺯ ﺑﺮﺯﺥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺮﺳﻴﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎﻓﺮﺿﺎ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ بی
اﻧﺘﻬﺎ، ﺩﺭ ﺍﻳن
اﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ،
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺑﻴﻦ
ﻫﺮﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻳﻚ
ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺮﺯﺥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻫﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﻣﺨﺘﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺷﺮﻁ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ، ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻭ ﺷﮑﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳت
ﻄﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺃﺯﻟﻰ، ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺑﺎﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ، ﺑﺎﭼﻪ
ﺳﺨﺘﻰ ﻭﺧﻮﻥ
ﺟﮕﺮ ﺑﺎﻳﻨﺠﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺯﺧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﻴﻦ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻧﻮﻋﻰ ،
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺫﻫﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺮﺯﺧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺼﻮﻝ
ﻭﮐﺴﺐ ﺁﻥ . ﺳﭙس
ﺗﺮک ﺒﺸﺮﻳّت
ﺪﺭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺮﺯﺥ ﺫﻫﻦ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻭﺿﻊ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ ﺗﺮﻙ
ﻭ ﻧﺴﺦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻌلی ﻨﻤﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺯﺧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﻪ ﺳﺨﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﺮ ﻳﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﺴﺨﻪ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ ﺁﻳﺖ
ﻭ ﺁﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻧﺴﺦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻙ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﮐﺮﺩﻭ ﺍلاّ ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ، ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣل ﺨﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻧﺴﺦ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﺴﺐ قُرّه ﻳﺎ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﺴﺦ ﺁﻳﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ قُرّه ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﮐﺮﺩ . ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻳﻚ قُرّه
ﻭﺯﻣﺎن
ﺪﺭﺍﺯﻯ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﺮﺩﻩ،
ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﺴﺦ
ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﻣﻨﺴﻮخ
ﻤﻴگردد . ﺗﺎﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻏﺎﺯ
شود ﻣﮕﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻗﻠّﺎﺑﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﺘﺼﻞ ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﻄﺮ ﺳﻘﻮﻁ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد،
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﮔﻮﺵ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮﻙ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎی
ﻤﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ، ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻃﺮﻳﻘت
ﻮﻭﻟﺎﻳت اﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﺍﺳت
ﺒﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻠّﻪ
ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻤﺎﻥ
ﺑﺂﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﺯﻳﺮ ﭘﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺩﺳت ﺒﺪﻫﺪ . ﻭﻫﺴتی
ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ، ﺑﻬﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺯﺥ ﻧﻴﺰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﮐﻠّﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺟﺰﺋﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ، ﺗﺎ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻫﻮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﻨﻮﺯ، ﺍﻭ ﻭ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﺧﻮﺩ، ﺧﺎﻟﻖ
ﻭﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮﺗﺮ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺨﺘﻪ ﮔﺮﻯ، ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﻳﮑﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻃﺒﻌﺎ ﺑﺎ
ﺫﻭﺏ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻦ،
ﺣﺎﻟﺖ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺫﻭﺏ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﮑﻞ
ﻗﺎﻟﺐ
ﺟﺪﻳﺪﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺃثرﻯ ﺍﺯ
ﻗﺎﻟﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﺮﺯﺥ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ ﺭﻭﺡ،
ﭼﻮﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻣﺎ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮنه
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺑﻤﺎﺩﻳّﺎﺕ، ولی
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺑﺮﺯﺧﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺎﻯ الهی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ . ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﻳﻚ ﻓﻴﻠﻢ
ﺳﻴﻨﻤﺎﺋﻰ، ﺑﺎﺯ
ﻳﻚ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻋﺪﻣﻰ
ﻭﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﺗﺨﻴلی اﺳﺖ، که
ﺴﺎﻋﺘﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﺮﺯﺧﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺯﺥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﮐﺮﺩﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﮐﺠﺎﻯ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﺩﻝ ﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻐﺰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻴﺪﻩ، ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺩﺭﺳت ﺪﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ . ولی
ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺍﺧﻞ
ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻐﺰ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺠﻠّﻴﺎت
ﻮﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه ﺒﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺎﺑﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻟﺎﺯﻡ، ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺮﺳﺪ، ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺯﺟُﺮﻡ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ، ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺭﻧﺞ
ﺁﻭﺭ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻳﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻮﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ،
ﻭﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳت های
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد،
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدی
ﺮﺍ ﻓﺮﺍﻫم
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻧﺠﺎت
اﺯﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻟﺬﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ علیّ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ محمّد
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ،
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . که
علیّ ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺁﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻃﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻫﻢ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ ﻫﻢ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ولیّ محمّدﻯ،
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ، ﺩﺭﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻄﻰ ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﺮﺩﻧﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻣﻴﻞ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻭ
ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻣﺎﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ، ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎی
ﺼﻮفی ﻮ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺳﻠﻮکی
ﻤﺤﻴﻄﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ، ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺁﻥ ﺃﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدﻯ،
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻣﻠﻞ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻳﺎ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ
ﺍﺯﻣﺮﺍتب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻧﺎﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺟﺰﺋﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ سوء
ﻡ ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﺁﻧﺎﻫﻴﺘﺎﻯ ﻳﻮﻳﺎﻧﻰ
ﻳﺎ ﻣﺮﻳﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ سوﻡ، ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺎﻡ ﺯﻳﻨﺐ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺯﻧّﻮﺑﻴﺎ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺩﻭ ﺩﺧﺘﺮ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ
ﺷﻌﻠﻪ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺸﻌﻞ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﮑﻴﻪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺷﻴﻮﺍ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻭ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﺭﻭﺍﺡ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺯﻳﻨﺐ
ﺩﺧﺘﺮﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺩﺧﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ محمّدی
ﺪﺍﺷته ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﺷﻴﻮﺍ، ﺿﻤﻦ
ﺭﺣﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﺣﻢ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
محمّدﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ،
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻣﻄﺮح ﻨﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻤثیل
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ(
ﺷِبیه ﺳﺎﺯﻯ)
ﻋﺼﺮ ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﭙﺮﻡ
ﭘﺪﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﻋﻤﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﻫﺎ
ﺑﻤﺎﺩﺭ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﺑﻞ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ،
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﻓﺮﺿﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺟﺎﻟﺒﻰ ﺍﺯ
ﻣثاﻝ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﻣﻮﺭ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻭﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺣﻘﻴﻘت هم ﻧﻴﺴﺖ
. ﮔﺮچه ﻨﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﻮﺩ، ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺘﺮﻟﻴﻨﮓ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮف که ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺮﺍ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ 72ﺳﺎﻝ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻮﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺸﻌﺸﻊ ﺧﻮﺩ، ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭﺩﻭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻤﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﻭ ﻧﻮﺭ ﺁﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺑﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﮐﺮﻩ زمین ﺭﻓﺖ،
ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭﺩﻭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺴﺎﮐﻨﺎﻥ ﺁﻥ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺩﻭﺭ
ﺩﺳت ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﺩثه
ﺮﺍ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭﺩﻭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﺍﻓﺘﺎﺩن ﺪﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻗﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﺩثه ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﻣثلا
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺑﻤﺐ
ﺃﺗﻢ، ﻭﻳﺎ
ﮔﺰﺍﺭش کلاﻣﻰ
ﻭﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻧﻰ،
ﻳﺎ ﺣﺎﺩثه اﻯ
ﻣثلا ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﮐﺒﻴﺮ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ، ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺩﻭ ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺑﺂﮔﺎﻫﻰ ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﺁﻥ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﻓﺎﺻله
هفتاﺩ
ﻭﺩﻭﺳﺎﻝ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻴﺮﺍ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﺎﺩثه
اﻯ ﺍﺯ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻣﺎﺭﺍ
ﺩﺭﻳﮑﺼﺪ ﻭ
ﭼﻬل و چهار ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ . ولی
ﻗﺒﻠﺎ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻣﻴﺮﺍ
ﺩﻳﺪه ﺸﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﺴﻠﺴﻞ ﺍﻳﻦ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻧﻮﺭ
ﻳﺎ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺳﺘﺎﺭﻩ، ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﺳﺘﺎﺭهﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻳﻦ ﺣﻮﺍﺩث
ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻭﻫﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺑﺎﺯ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺁﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺣﺎﺩثه ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﻭﺍﻗﻌﻪ، ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ . ﻣثلا
ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺍﻟﻠﻪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺗﺴﻠﺴﻞ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣثاﻝ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﺴﻞ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻮﻳﻢ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ برایش
ﺃﺯﻝ ﻭ ﺃﺑﺪ، ﺩﺭﻳﻚ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﮕﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻫﺮ ﻭﺍقعه
ای ﺭﺍﻣﻴﺪﺍﻧﺪ،
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺭﺍﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭼﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻳﺎﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ الهی
غیبی.ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻋﺎﺟﺰ
ﺍﺯ ﺣﺘﻰ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﮑﺎﻥ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ، ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ کُلّ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻳﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﻄﻠﻖ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﻋﻘﻞ، ﺩﻫﻢ
ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻋﻘﻞ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﺪﺩ
ﺩﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘلی
اﻟﻬﻰ، ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻋﻘﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﻋﻘﻞ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺷﮑﻞ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻋﻘﻞ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﭼﻴﺴﺖ؟ ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﻮﺻﻔﺎت ﺒﻮﺩه
اﺳﺖ، ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻣﻄﻠﻖ علیّ
ﺍﻟﺎﻃﻠﺎﻕ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ، ﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮسﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮت
ﺒﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ (ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺭﺍ، ﺗﻮﺻﻴﻒ(ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﻁ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭﻧﻮﻉ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣثلا ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﺳﺖ، ولی ﻧﻪ
ﻫﻤﺎن علم ﻭﻋﻘل
ﺘﺼﻮﺭﻯ ﻣﺎ، ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﺭﺟّﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺁﻥ . ولی ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻫﻴﭻ ﺷﺮﻁ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻥ، ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ
ﻭ ﺭﻭﺣﻴﻪ
ﺗﻤثیلی ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺻﺤبت
ﺍﺯﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎت اﻭﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻴﭻ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻧﻴﺴﺖ . که
ﺨﻮﺩ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻭ ﻳکی اﺳﺖ .

ﮐﺎﺭ
ﺗﻤثیل
ﻣﻴﺘﺮﻟﻴﻨﮓ، ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩ . ﻣثلا
ﻧﻮﺭ ﺣﺎﺩثه اﻯ
ﺩﺭﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﮑﺮﻩ ﻣﻴﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﻭ پس ﺍﺯ72 ﺳﺎﻝ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻳﻨﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﮐﺮﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
که ﻨﻮﺭ ﺣﺎﺩثه ﻣﺎﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺴﻮی ﺰﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭﺩﻭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣثال
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻤﺴﺄﻟﻪ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻄّلع ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﻳﺎ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ﻭﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﮐﻮﺭﺵ ﮐﻪ
ﺑﺎﺑﻞ ﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﺃﺗﻤﻰ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺟﻨﮓ ﺩﻭﻡ
ﺩﺭ ﮊﺍﭘﻦ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﻪ ﮐﺮﻩ
ﻣﻴﺮﺍ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻳﺎ
ﺣﻘﻴﻘی اﺳﺖ، ﻳﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭﻳﺎ
ﻭﻫﻤﻰ . ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻳﻨﮕﻔته
هم ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭘس
ﺗﻤﺎﻡ ﺭﺧﺪﺍﺩ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻣثلا ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻳﺎ محمّد
ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﺣﺎﺩثه ﺳﺎﺯﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﻮﺍﺩث کاﺭتن
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺁﻥ . ﻭ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﻭﻝ . ﻭﻧﻮﻉ ﺣﺎﺩثه
ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﺩثه ها،
چه اﺯ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ
ﻓﻴﻠﻢ ﺁﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻮﺩ، ﻭﻳﺎﺣﺘﻰ
ﻗﺮاءت ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺩﺭﮐﺘﺎﺏ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ، ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﻰ، ﻭﻧﻪ
ﻭﻫﻤﻰ ﻭ
ﺧﻴﺎﻟﻰ . ﺍﻳن
ﺃﻣﺮ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺗﻦ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻦ ﻭﺳﻴله
اﺷﻐﺎﻝ ﺁثاﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ، ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺋﻢ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ و ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
برایش ﺃﺯﻝ
ﺑﺄﺑﺪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻳﮑﺠﺎ ﺣﺎﺿﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺃﻣﺮﻯ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ،
ﺩﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻭﺳﺮﮐﺸﻬﺎ
عاﻗﺒﺖ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﺷﻮﺩ
ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ، ﻭﻳﺎﺑﺨﺎﻃﺮﺗﺠﺴّﻢ
ﺁﻧﺮﻭﺡ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨم
ﻮﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﺑﺎﺷﺪ
. ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻳﺎ
ﺍﻃﺎﻋﺖ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺁﺯﺍﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺑِﺪﺍﻫﺎ
ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺍﻭ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻣﻮﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺎنع
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮑﻨﺪ
. ﭘس ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﺍﺩه اﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻦ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ، ﭼﻪ
ﻣثبت ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻣﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺍﺭﺍﺩه کرﺩه
اﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻫﺴﺘﻢ،
ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻭﭘﺮﺍﺗﻮﺭ
ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﻮﺩ، ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍن
اﻧﺴﺎن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻳﻚ ﺳﺮکش
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ ﺳﺎﻟک
اﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ ﻫﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﺼﻤﻴﻢ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩه
ﺴﺎﻟﻚ . ﻭﺍﮔﺮﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺭﺍ
ﻃﻮﺭﻯ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
که ﻤﻮﺟﻮﺩی ﺮﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣﻮﺍﺩث
ﻫﺴﺘﻰ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺄﻣﺮ
ﺩﺭﻧﻈﺮ ﻣﺎ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻣﺮ ﻭﻧﻬﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﺍ
ﻃﻮﺭﻯ ﮐﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺷﺮ ﺍﻳﻂ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺤﻴﻄﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣثلا ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺳت ﺒﮑﺎﺭی
ﺒﺰﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺎ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ،
ﺁﻧﮕﺎه
ﺪﺭﻟﺤظه
اﻧﺠﺎﻡ، ﮐﺴﻰ
ﻳﺎ ﻣﺎﻧﻌﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣثلا ﺳﻘﻒ
ﻓﺮﻭﻣﻴﺮﻳﺰﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻧﺘﻴجه ﺴﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟب ﺎﻧﺠﺎﻡ
ﻳﻚ ﮔﻨﺎه اﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺻﺪﻭﺭ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ،
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻩ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭنه
ﺨﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎن ﺒﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﮕﺎه ﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎه
ﻨﻴﺰ، ﺧﻮﺩﺑﺨﻮﺩ،
ﺗﻐﻴﻴﺮکه ﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻮﺍﺩث ﺩﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺴﺎﻋﺪ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺑﺪﺳت
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ
ﺷﺮّ ﻭﮔﻨﺎﻩ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺷﺮ ﻭ ﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ،
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻄ ﺒﺪﻯ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩه
اﻳﻢ . ﭼﻪ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ،
ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ولی ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓظه ﻤﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻓﻀﺎ ﺭﺍ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎن ﺒﺎﻳﺪ
ﮔﻔت ﻴﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩﻳﮑﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻣﺤﺴﻮس ﻓﮑﺮ
ﻣﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ
ﮐﻪ ﺣﻮﺍﺩث ﻣﺎ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﺩﻭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺪﻧﻰ ﻫﺴﺖ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺣﻮﺍﺩث
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻧﭽﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻣﺎ ﺩﻳرﺘﺮ
ﺷﻨﻴﺪه اﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻳﺮﺗﺮ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺩﻳﺪﻩ
ﻋﮑﺴﺒﺮﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺳﮑﺎﻳﻠﺎﭖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻓﻀﺎ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﺣﺮﺍﺭﺗﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ،
ﺍﺯ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻋﮑس
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺁﻥ
ﺣﺮﺍﺭﺕ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻧﺠﺎ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻞ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻳﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻀﺎﺋﻰ،
ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺸﮑﻠﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﺃثیرﻯ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ . ﻭﻣﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺸﮑﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭﺷﮑﻞ
ﺃثیرﻯ ﻭناسوتی
ﻳﺎ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ . که
ﻨﺎسوﺗﻴﻬﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣثاﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﻣﮑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻧﻪ ﻣﮑﺎﻥ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺁثاﺭ ﺑﺎﻗﻰ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﻭ ﺁثاﺭ
ﺣﺮﺍﺭﺗﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺁثاﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﺴﻴﻞ ﺷﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍعی
هستند . ﺑﺤث ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻫﺎ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺃﻣﺮ ﻭﺫﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﻣﺎ
ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ ﺭﺍ
ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺍﺳﻴﺮ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ، که
ﻤﺰﺍﺣﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﻋث
ﺘﺮﻙ ﺗﻮکُلّ، ﺑﺮﺍی
ﻨﺠﺎت ﻨﻮﻋﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘلی اﺳﺖ . ﻭ
ﺍلاّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺮﻙ
ﺗﻮﺳّﻞ ﮐﻨﺪ، کُلّ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻋﻤﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺪﻳﻮﻡ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻟس
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻙ ﻭﺗﺪﺍﻋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﻳﻮﻡ
ﺷﺎﻳﺴته
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺎﻓظه
ﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﺪﻳﻮم
ﺮﺍﻣﻴکند، ولی
ﻣﺤﺪﻭﺩﺍﺳﺖ که
ﺒﺮﺧﻰ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﺩﺭ ﻫﻤﻪ . ولی
ﻧﻪ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ سوﮊﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺍﺭﺩ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺣﻮﺍﺩث
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ ﻳﻚ ﻭ
ﺗثبیت ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭﺣﮑﻢ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺧﻄﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺯﻣﺎﻥ
بحقَّ ﮐﻪ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺣﻮﺍﺩث
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﺸﺪه اﻧﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭘس
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺬﮐّﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻥ ﻭﺍﺿﺢ ﭼﻮﻥ
ﺣﻮﺍﺩث ناسوتی
ﻭﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﺣﻮﺍﺩث ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﻴﺎس ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﻴﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺑﺎ
ﺁﻳﻨﺪه
ﻫﺎﻯﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺑﻘﺪﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺣﻮﺍﺩث
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
اﺣﺴﺎ س ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﺰﻣﺎن ﻤﻄلق اﺯ
ﺃﺯﻝ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪ
ﻣﻨﺘﻔﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻳﺎ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ، ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭﻙ ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﻄﻠﻖ ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺣﺎﻝ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﻭﺍﮊﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ، ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭﻫﺮﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ، ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻴﻢ . ﻳﺎ
ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﺤﺪﻳث ﻨﻔس ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻡ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺟﻨﻮﻥ ﻭﻧﻮعی
اﺯ ﺗﻮﻗف
ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
که ﺨﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﻤﻪ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﭼﻴﺰ
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻮﻗف کنیم . ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﮐﻪ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻭﻟﻔﻈﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﮑﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻫﻢ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻨﺰیه ﺁﻥ
ﺷﻨﻴﺪهﻫﺎﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﭘس
(ﺍﺣﻮﺍﻝ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣثلا
ﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﺣﺎﻝ ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺍﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺻﻴف ﺪﻗﻴق
ﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﭘﺮﺳﻰ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﺴّﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﺩ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻭ ﻏﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ
ﻭﺭﺍﻯ ﺁثاﺭ
ﻏﻢﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ،
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻪ ﺣﺎﻝ ﺁﺭﺍم
ﻮ ﺭﺍﺿﻰ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﺪﺭ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ،
ﻳﺎ حقّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻢ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻣا
ﺗﻌﺠّﺐ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ،
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻭﻭﺍﺿﺢ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﺑﺎﺯﺩﺭﺳﺖ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﺸﺶ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎﻋث
ﻧﻔﺮت
ﺗﻮﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻭﮐﻔﺮ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭﻣﺠﺪﺩ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺳﺘﻤﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻴﺪ، ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻭ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ، ﻭﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺽ ﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻧﺎﺍﻣﻴﺪی اﺯ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮکی اﻳﻤﺎن
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . که ﺨﻮﺩ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻤﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﻓﺖ ﻭﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﮑﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺻﻔﺎت اﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻴﺪ ﺍﮔﺮ
ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﮐﺘﺒﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث محمّد
ﻫﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺖ
ﻭﺩﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻡ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ، ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ . ﻳﺎ
ﺣتی ﻘﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺎﻥ ﻗﺼﻪ
ﮔﻮﺋﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﻧﺴته
ﭽﻴﺰﻯ ﺩﺭﺳت
ﺒﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻴﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪه
گرﺩﺩ ﻭلی ﺒﺎﺯ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺩﺭﻙ ﻧﺴﺒﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺻﺎﺩﻕ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﻣﺎ
ﺻﺤﺒﺖ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ ﺁﺏ
ﻭﻫﻮﺍ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ناسوتی
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﮐﺮﺩه
اﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣؤثّر
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭناسوتی
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﮐﻪ ﻗﻄﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻴﭻ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ ﻭ ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻧﻔﻮﺫ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺫﻫﻦ
ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺑﺮﺍﺗﻮﺍﺭﻯ،
ﺑﺎﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧته
ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﺭﻳﺎﺿﻰ، ﺍﺯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ، ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻳﮑس ﻣﺎﻧﻨﺪی
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﺗﺎﻓﻌﻠﺎ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴّت
ﻮﻗﻄﻌﻴّﺖ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮلیک
اﻟﻬﻰ، ﻭﺧﺎﺻﺘﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎن ﺸﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ، ﻫﺴﺖ
. ﭘس ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﺷﺎﻫﺪ ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺫﻫنی اﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﺿﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺑﻴﺎﻥ
ﻟﻔﻈﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺖ
ﺗﺤﺮﻳﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﮐﻤﺘﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩ، ﻣﻮﺭﺩ
ﻓﻬﻢ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻓﺮﺿﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪه
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪه ﺎﻧﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ
ﮐﻠﺎﻣﺸﺎﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﮕﻮﻳﺪ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻗﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻭﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧیاﺯ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ بحقَّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﻩ ﺑﺎﺁﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻔﻮﺫﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺮ، ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ،
ﻭﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺟﺴﻢ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ خویش، ﺑﭽﻨﺪ
ﺷﮑﻞ
ﺻﺎﺩﺭﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺑﻌﻴﺎﺩﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺑﺠﻤﻊ
ﺁﻭﺭی هیزﻡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺭﻫﻢ، ﺑﺎﻋث
اﺧﻠﺎﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﺴﺎﻭﻯ، ولی
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺩﺭ
ﺟﻬﺖ، ﮐﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎ خُنثی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻫﻢﺟﻬﺖ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻭ ﺗﺒﺪﻳل ﺒﻴﻚ
ﻧﻴﺮﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺟﻮﻳﺒﺎﺭ ﮐﻪ ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻨﺤﻮ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ . ﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ، ﻭ
ﻳﺎ خُنثی ﺷﺪﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﺭ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻮﻳﺎﺕ،
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺒﺎﺭﺯه ﻴﺎ
ﺗﻌﺎﻭﻥ ﻭﻳﺎ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺁﺷﮑﺎﺭی
اﺯ ﺩﺍﺧﻞ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺁﻥ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺿﻊ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺴﻨﺪﻧﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻋﻘﺪهﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻣﻌﺎﻳﺐ،
ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻫﻴﭻ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﻳﺎ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺑﻘﺎﻳﺎ ﻣزﺍﺣﻢ
ﻭ ﻓﺎﺳﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻓﺮﺿﻰ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻟﺎ
ﻳﻨﺤﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣلی کرﺩ، که
ﻤﺎ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺍﻭﻟﻴن
ﻤﺮﺍﺣﻞ ﻟﻨﮓ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎن
ﺒﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻠﻪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺁﻥ خداوند ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﻭ
ﻫﺎﻫﻮت
ﺒﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﺃﺻﻞ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﻓﻌﻠﺎ
ﺑﻤﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺑﻮﻳﮋﻩ ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻓﻌﻠﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺮﺍﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻏﻴﺮﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺎ
ﺟﺰ ﺁﻏﺎﺯ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺷﺨﺼﻰ،
ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺨﺺ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺑﺪﻳﺪﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ، ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ،
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﻭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﻭ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﻭ
ﺧﻨﺸﻰ ﺷﺪﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻋﻮﺍﻣﻞ، ﻣﻄﺮح
ﻨﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺫﺭﺍت ﺁب ﺪﺭ
ﻳﻚ
ﺟﺮﻳﺎﻥﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ،
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﮑﻨﺪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ خُنثی
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺫﺭﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭت ﻮﻧﻴﺰ بحقَّ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﺫﻫﻨﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺫﺭﺍﺕ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﻦ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺪﻑ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺷﺪ . ﺳﭙس
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ سوﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹﺳﺮﻧﻮﺷت
هاﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻘﻴﻪ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃثیری ﻳﺎ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻤﺎﺭﺵ
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی اﺯ ﻳﮑﻄﺮﻑ،
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭼﻮﻥ (ربّ
ﺍﻟﻔﺮﺩ)، ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﮐﺎﺭ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﻴﻦ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ناسوتیﺗﻰ
ﻭ ﺑﻴﻦ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩهﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺿﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﮔﻨﺎه ﭙﺮﻭﺭی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ،
ﺍﻋﺘﺮﺍف
ﺒﻨﺎﻓﻬﻤﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻬﺎ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺄﺻﻞ ﺗﻮکُلّ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ، ﻭ
ﻧﻈﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﭘس
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ، ﻭﻣﻠﺤﻮﻇﺎﺕ
. ﻭﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ، ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎ ﺍﻭﻟﺎ ﺑﻰ
ﺃثر ﻭ خُنثی ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺭﻯ ﺑﺮ
ﺗﺨﺘﻪ ﭼﻮﺑﻰ
ﺑﺴﺮﻋت ﺒﺴﻮﻯ
ﺩﺭﻳﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻣﻮﺭچه
ﻨﻴﺰ ﺁﺯﺍﺩﺍنه
اﻳﻦ ﺳﻤت ﻮ ﺁﻥ
ﺳﻤﺖ ﺧﻮد ﻤﻴﺮﻭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﻓﻌﻠﺎ
ﺭﻭﻯ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ
ﻣﺪﺍﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮرﺷﻴﺪ
ﻭﺗﻮﺍﺑﻊ ﺁﻥ
ﺑﺪﻭﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺷﻪ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
مربوطه ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺷﻪ
ﻫﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺎ
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﭼﻨﺪ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ، ﻳﻚ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﮐﻢ سو ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺪﻭﺭ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﻭﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﭼﺸﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺭچه ﺘﻘﻠّﺎ
ﺑﮑﻨﺪ، ﻭﻳﺎﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﻭﻳﻘﻄﻌﻪ
ﺳﻨﮓ ﮐﺮه
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﺗﻮکُلّ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺬﻫﻦ ﻭ
ﺟﺴﻢ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﺁﻥ، ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺃﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺷﺮﻁ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷته
ها
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪهﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ سوﺩ
وﺯیاﻥ ﺍﺑﺪﻯ
ﺑﻬﻴﭻ ﻧﺤﻮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ قیاس، ﺑﺴﻮﺩ
ﻭ ﺯیاﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﺴﻰ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺒﻠﻐﻰ
ﻣﺰﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﮐﻪ
ﺃثر ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﺭﻳﺨﺘﻦ، ﻭ
ﻓﺮﺳﺎپس ﮐﺒﺪ
ﻭﺗﻦ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺭﺑﺮﻯ ﻭ
ﻋﻤﻠﮕﻰ ﺍﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﻔﮑﺮ ﺃﻧﺪﻙ
ﻣﺰﺩ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻟذﻧّﻰ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ مُخَدّر
ﻣﻴﺒﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻇﺮﻑ
ﺩﻭﺳﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﻓﻬﻢ ﻭﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳش ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . که
ﺒﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﻤﻴﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮن ﺒﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﻮﺍﺩ
ﺳﻤّﻰ ﺭﺍ
ﻣﺼﺮﻑ ﻧﮑﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻮﺍﺩ
ﻧﻴﺮﻭﺑﺨﺶ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺑﺨﺶ ﺭﺍ
ﺑﺠﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻫﺎی ﺪﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻋﻘﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﻭ
ﺧﺠﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻓﻴﻠﻢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻣﺎ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻣﺎﺭﺍ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺩﻭﺍﺭ ﭼﻮﻥ
ﮐﺮﻡ ﻭ سوﺳﻚ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﻭﺡ ﻣﺎ،
ﺩﺭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻭﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﻓﻴﻠﻢ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺩﻗّﺖ ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻮﺭ ﻭ
ﮐِﺮﻡ ﻭ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﻮﺩﻙ
بنمائم ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻫﻢ ﻣﺘﻨﻔﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﺟﻮﺩﻯ حقّ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍی ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭح
ﺒﻮﺩه ﺳﺖ . که
ﺒﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ ﭘس ﺩﺭعَدَم
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﻣﻠﺤﻖ ﻧﺸﺪﻥ
ﺑﮑﺎﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ
ﺩﺷﻤنی ﻮ ﺣﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻭه ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺳﻤﻰ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﻓﻖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﻫﺎ،
ﻭ ﺷﮑﺴﺘﻦ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻠﺮﺯﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﺮسﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺷﺪّﺕ ﺃثر
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻧﺎﻓﻬﻤﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻴش اﺯ
ﺍﻳﻦ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻣﺎﻟﻨﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻪ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺎﺭﻯ ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﺵ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩ ﺑﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺁﺭﻣﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺷﺎﻧس
ﻭ ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﮐﻤﻚ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ، ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺁﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻭﻋﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭی
ﻮﺯﺍیندﻩ ﻭ
ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺑﺨﺶ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺑﮑﻤﻚ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﻭﻣﺸیّت
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﺎﺭﻯ
ﻣﺎﺭﺍ ﻫﻠﺎﻙ
ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻫﻢ
ﺑﺸﻮﻳﻢ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﻣﺮﮒ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺭ نجاﺕﺑﺪﻫﻢ
.

ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻳﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻳﺎﺩﺭﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﻫﻤﮕﻰ
ﻟﻨﮓ ﻣﺎﻧﺪه اﻧﺪ
ﺭﻭﺷﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺟﻤﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﻳﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺸﺘﺎﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل، ﭼﻪ
ﺑﺮﺳﺪ ﺑﻔﮑﺮ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻳﻚ
ﺑﻌﺪﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﺣﻴﺎت ﻴﺎ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ(ﺑُﻌﺪﻯ)ﺩﻭﻣﻰ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ،
ﺑﻌﺪ سوﻣﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻧﻄﻖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺸﺮی
اﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺮﻳﻊ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ،
ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﺎﺭ
ﻳﻚ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯ(ﺑُﻌﺪ)ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻥ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺮﻳﻊ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎنه اﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺗﮑﺎﻣل
اﺭﻭﺍﺡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ، که
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍی
اﺑﻌﺎﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻭﺩﻫﻢ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻡ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﻭ ﺣﺮﮐﺘﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺮﻣﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻓﻮﻕ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ که
ﺠﺮﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺣﺮﮐت
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻮﺷﻚ
ﺭﺍ ﺳﺮﻋﺖ ﭼﻮﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﻡ، ﺩﻭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺣﺮﮐﺖ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋل ﺠِﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻫﻢ ﻗﺎﺑﻞ
ﻭﻗﻮﻉ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻮﺩه
ﺒﺎﺷﻴﻢ، ﻭﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﮐﻮﺭﺍﻥ
ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ، ﻭ
ﺳﻴﻞ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ أجزاﻯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ، ﻗﺮﺍﺭ
ﻳﺪﻫﻢ ﮐﻪ ﻟﺎ
ﺃﻗﻞ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎئی
ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪ، ﻫم
اﻳﻨﻚ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎت
ﺒﺎﻃﻨﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺠﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﺍﺧﻞ
ﺗﻦ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺍﻋﻀﺎ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﺁﻥ، ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﻭﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻣﺴﻴﺮﺟﺮﻳﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﻭ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺁﻣﻴﺰ ﻣﺎ، ﺑﺎ
ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭﺩﺭﺩﻣﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷته ها اﺳﺖ .
ﺍﻣﮑﺎن
ﺘﺤﻤلﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻫم تاﮐﻨﻮﻧﻰ ﻫم
ﻨﺒﻮﺩ .

ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻟﺤظه اﻯ
ﻭﻣﻮﺋﻰ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﻄﻌﺎت ﻴﻚ
ﻣﺎﺷﻴﻦﻋﻈﻴﻢ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﭼﺮﺥ
ﻭ ﺩﻧﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ، ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺣﺮﮐت
هستند . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺮ ﻳﻚ،
ﮔﻮﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭﻫَﻢ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ، ﺍﮔﺮ
ﺫﺭﻩ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﺭﺍ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﮑﺸﻢ،
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺫﺭه اﻯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻭﻧﻘﺸﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﮐﻨﺪ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺎﺷﻴﻦ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺪ
ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ، ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی
ﺮﺍ، ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺮ ﻋﺮش ﻴﺎ
ﭘﺸﺖ ﻓﺮﻣﺎﻧﻰ
ﻧﺸﺴﺘﻪ، ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻟﮕﻮ ﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﮐﻪ ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﺮﺣله
هائ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﺼﻌﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﻠﺎت ﺁﻥ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﮔﻮﺋﻰﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ محمّد،
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭبعثت
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎ
ﺑﻌثت
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻠﻖ،
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﮕﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎن اﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﮐﺎﺷﻒ
ﮐﻪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﻠﻮکی ﻴﺎﻳﻦ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺎ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﺠﺴﻢ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻳﺎ ﺍﻳﻠﻰ ﻳﺎ علیّ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ علیّ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ محمّد
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ،
ﮐﻪ علیّ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻌﺮﺵ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ علیّ
ﻧﻪ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﻭمحمّد
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ سوﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺠﻬﺎن اﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻮﺩ، ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﻭﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻏﺎﺯﻣﻴشود . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﺎ ﺁﺩﻡ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ،
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻬﺪﻭﻯ 400 ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
بعدﺍ، ﺑﺎﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ، ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ،
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭﻫﺎﻫﻮﺕ، ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻳﻔﺎﻯ ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎن
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻠﻪ، ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻧﺒﺎﺗﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﮑﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺤﺪّ
ﺃﮐثر ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس،
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻗﻄﻌﻰ
ﻭ ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺍلاّ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭ ﻭﺳﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻣﺎ،
ﺻﺪﻫﺎ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﻫﺎ ﺑﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺑﺎﻳﺪﮐﺮﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﮕﻮی کماﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻋﺮﺵ ﺍﻭ
ﻭ محمّد ﻧﻮﺭ
ﺍﻭ، ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻪ سوﺷﻴﺎﻧﺶ
ﻳﺎ ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﭼﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻣﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭﺷﻴﻮﺍ،
ﻭ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ، ﻭﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺯﻳﻨﺐ
ﮐﺒﺮﺍ ﻭﻗﺎﺋﻢ ﻣﻮﻋﻮﺩ
محمّد، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻮﻋﻮﺩ سوﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺑﻌﺪﺍ ﺯﻳﻨﺐ،
ﻧﺎﻡ ﻋﺮﺑﻰ محمّد
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻳﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . که
هر ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ، ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﺴﻨﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪه
اﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺴﻴﻦ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻮ ﺑﻨﻮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻧﻴﺰﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ، ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﻭﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭ ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻭﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺪﻯ، ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺑﺎ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺑﻌﺮﺵ
ﺭبّ ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ، ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
سوﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖ،
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ، ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍتی
ﺒﺨﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺽ ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ،
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
، ﺑﺮﻭﺵ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﻮﺩ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻭﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖ
تقرّب
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻳﺮﺍ
ﺣﺘﻤﺎ ﺍﺟﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ، علیّ
ﺭﻏﻢ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻰ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺟﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻟﺬﺍ ﺩﺭﻭیش
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺑﺮﻭﻯ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ولی
ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
.

ﺟﻬﻨّﻢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭ
ﺑﻠﻔﻆ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ، ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، و
همان ﺑﻬﺸت
ﻤﻮﻋﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻬﺸﺖ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻬﺸﺪﻥ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ . ﻭ
ﺟﻨّﺖ ﻭﺟﻨﺎﻥ،
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻨﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎنی ﺪﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻫﻨﺪﻭ . ﺍﻣﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ تصوّف
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﮔﻔﺘﻢ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﻔﮑﺮ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮیش ﺒﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻫﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﭘسﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺭﺗﻀﺎی
اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺑﺎﻋث ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه ﺒﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﻨﺪ
.

M094

اشراق و
شهود

ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻃﻠﻮﻉ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺳﻤﺖ ﺷﺮﻕ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺷﺮﻭﻉ
ﻭ ﻃﻠﻮﻉ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻃﻠﻮﻉ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺐ ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻭ ﺳﻴﺎﻩ، ﺩﺭﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺷﺐ
ﻭﺭﻭﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ می ﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻳﺪﻥ
ﺍﺳﺖ ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﭽﺸﻢ
ﻋﻘﻞ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ، ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺏ، ﺭﺳﻴﺪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ، ﭘﻨﺞ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻧﻮﺡ ﻳﺎ ﻣﻴﺘﺮﺍ،
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻋﺮﺵ
ﺍﻭﺭﺍﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ولی
محمّد ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍﮐﺸﻒ ﻧﻤﻮﺩ
که ﺒﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ، ولی
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﺮﻓﺖ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺪﺍﻥ
ﮐﺸﻒ ﻣﻮﻓّﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ، ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
محمّد ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﭘس
ﺍﺯﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ ﺩﺭ عمّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻳﻚ ﻟﺤظه اﺳﺖ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﻭ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﺩﻡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺂﻥ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ،
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﮑﻨﺪ، ﺑﺎ
ﻋﻈﻤﺘﻰ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
محمّد ﺧﺪﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﮐﺮﺳﻰ
ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺩﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺮ ﺑﺒﺎﻟﺎ، ﻣﺪﺍﻡ
ﻳﺎ ﻗُدّﻭس ﻳﺎ
ﺳﺒّﻮﺡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻋﺎی ﺮﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
مُقدّسی
ﺗﺮﺍﺯ تَقذُس
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺴﺒﻴﺢ
ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺴﺒﻴﺢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳت . ﺩﺭ ﺑﺤث ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ ولی
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻣﻔﻴﺪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ثوﺍﺏ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺭﻩ پس ﺍﺯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
. ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد،
ﻭﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺘﮑﺮﺍﺭ ﻣﻌﮑﻮس
هفت ﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺩﺭﻗﻮسﻨﺰﻭﻝ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭﺑﺎ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﭙس
ﺩﻳﺪﻥ ﻋﺮش رﺏّ
ﻭﺧﺪﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭﺭﺟﻌﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻭﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ولی
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎی
ﻘﺒﻠﻰ، ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍنﻧﺮﺳﻴﺪ
. ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻴﺸﻴن
ﮋﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
ﺨﻮﺩ، ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﺑﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸته اﻧﺪ
. ﺑﺎ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋم ﺮﺍ ﺑﺎمحمّد
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ، ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ، ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﻡ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺁﻥ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺑﻌﺪ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳت
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯﻧﻮع
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ،
ﭼﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺣﻤﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻠّﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﺎ، ﻋﺸق
ﻮﺻﻔﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﭘس
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ، ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻴﻢ،
ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﺳﺖ . (ﺃﻫﻮ) ﻴﻌﻨﻰ(
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﺁﻥ)
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺁﻥ(ﺍﻟﻠﻪ)ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺍلله
ﺮﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻳﺎ
(ﺍﻟّﺬﻯ ﻟﺎ ﻫﻮ )
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ ﺩﺭ
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ، ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ، ﻭ
ﺑﻴﺮﻭن
اﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺎﻟﻤﻰ ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . که
ﺒﺎﺯ ﻫﺎﻫﻮﺕ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻭ
ﺿﻤﻴﺮ ﺣﺎﺿﺮ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻮ ﺑﺎ
ﺿﻤﻴﺮ ﺩﺍﺋﻤﺎ
ﻏﺎﻳﺐ ﺍﺳﺖ . ﻭ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ ﻣﮑّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ محمّد
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﻨﻴﻒ، ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻤﻰ، ﻫﺸﻢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻔس
اﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺗﻮﺳّﻞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﻫﻤﮕﻰﺗﻤثیلی
ﻭﻣُﺒﻴﻦ
ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻬﻮﺩ و
بی نائی ﺑﭽﺸﻢ
ﺩل
ﺪﺍﺭﻧﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺠﺴﻢ . ﻭﻧﻮﺭ
ﺭﻗﻴﻘﺘﺮﻳﻦ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﻘﻞ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻌﻘﻮﻝ
ﻳﺎ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﻘﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪ، ﺑﻌﻘﻞ
کُلّ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻳﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎن کاﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻌﻘﻞ
ﺭﺣﻤﺎنی
ﻨﻤﻴﺮﺳﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺍﺯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺫﺭﺍﺕﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺃثیرﻯ ﻓﻮﺗﻮﻥ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﮐﻪ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﺩﺭﺷﺖ
ﺗﺮﻳﻦ ﻭﺍﺣﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻮﺗﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺏ، ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺩﻭ
ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺑﻨﺎﻡ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﻨس ﺃثیرﻯ
ﻭﺍﻧﺮﮊﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﻧﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺳﺎس
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ، ﻭﺳﭙس
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻭﺃﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺡ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻋﻘﻞ، ﻳﺎ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩه اﻯ ﺷِﺒﻪ
ﻋﺪﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺧﻮﺩ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺭﻗّﺖ
ﺩﺭﻣﺎﻫﻴّت ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍلاّ
(عَدَم) ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﭘس
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﻧﺎﻡ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻫﺎﻫﻮﺕ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ، ﻧﺎﻡ(
عَدَم ﻣﺎسوﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻭﺩﻳﺪﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻋﺪﻣﻰ
ﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻓﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﮐﺴﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺎ ﮐثرﺕ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺗﺠﻠّﻴﺎت
ﺼﻔﺎﺗﻰ، ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﺭﻭﺣی
اﻟﻬی
ﺪﺭﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
اﺳﺖ . که ﺮﻭﺡ
ﻧﻴﺰ ﺟﺰئی اﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮ ﺭﺍ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ ﻭ
ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻭ ﻫﺮ
ﻧﺎﻇﺮ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ ﻳﻚ
ﺻﻔﺖ ﻭ ﻳﻚ ﻧﺤﻮ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻭﺩﺭﺟﻬﺎﻯ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ(ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ
که اﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ،
ﻭ ﺁﻥ ﺻﻔﺎت ﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ولی
ﻧﻪ ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮔﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻧﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻋﻠﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺭﺍ(ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ
ﺷﺮﻁ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺗﻦ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﻫﺮ
ﻭﺯﻣﺎنه
ﻮﻃﺒﻴﻌت ﺮﺍ
ﻧﺎﺳﺰﺍ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت ﺮﺍ
ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺳﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍحل
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻭﺭﺩ . ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻭﺧﺮﻭﺝ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﻭ
ﺭﻭﺯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺁﻥ
ﮐﺮﺩﻩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭ ﺭﻭﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤثیل ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺭؤﻳﺖ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ، ﻭﭘس
ﺍﺯﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺴﺖ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎن ﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
اﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭح االقُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻋﺮﺷﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳت
ﺴﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ،
ﺟزء ﻏﺮﺑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ کُلّ
ﻋﺮﺵ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺩﻭ ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ
ﺷﺮﻕ ﻭﺳﻤﺖ
ﺭﺍﺳﺖ ﻓﺮﺵ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﻭﻡ
ﻧﻘﺶ ﮐﺮﺳﻰ، ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺃﺭﻳﮑﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻧﺸﺴﺘﻦ
ﻣﺴﺘﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺳﻂ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺵ
ﻋﺮﺵ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﮔﻞ ﻭ ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ ﻧﻴﺰ،
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح القُدُس
ﺒﻮﺩ . اﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ، ﺷﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻧﺒﺎﺗﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻳﻚ ﮔﻠﺒﺮﮔﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﻦ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻠﻬﺎ، ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ
ﺩﻳﺪﻡ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ، ﺑﮑﻞ ﺁﻥ
ﮔﻞ ﻋﻈﻴﻢ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺸﺪ ﺩﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺻﻔﺤﻪ
ﺷﻴﺸﻬﺎﻯ، ﻭ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺑﺎ
ﻧﻘﺸﻰ ﺑﺮﺧﻮﺩ،
ﺑﺮﻭﻯ ﻫﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ،
ﻭﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ . ﻭﻧﺎﻇﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻧﻘﺸﻬﺎ ﺭﺍ
ﻳﮑﺠﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻋﺮﻓﺎ
ﻫﺮ ﻋﺎﻟﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﻓﻠﻚ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﭼﻮن
اﻓﻠﺎﻙ
ﻭﺳﻴّﺎﺭﺍت
ﺨﻮﺭﺷﻴﺪ که
ﺘﺼﻮﺭﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺪﻭﺭ
ﺯﻣﻴن
ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﻣﺎﻩ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣثاﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳته
اﻧﺪ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﺭﺍ
ﺑﻬﻢﺑﺮﻳﺰﻧﺪ،
ﺗﺎ ﻧﻈﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺷﺨﺺ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺣﺎﻝ،
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﻟﻮﺍﺯﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭا ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺪﺍﺭ
ﻓﻠﮑﻰ، ﺑﻤﺪﺍﺭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺪﺍﺭﻫﺎئی
ﺪﻭﺭ ﻣﺮﮐﺰ ﻫﺴﺘﻰ،
ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﺮﺩﺵ، ﻭ
ﻗﺼﺪ تقرّب
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﮐﺮّﻭﺑﻰ ﺗﺮ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﺳﭙﻬﺒﺪ ﻫﺎی
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻧﻮﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻮﺭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﻳﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺤﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ،
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻫﺎ
ﻭﺗﻘﺮﺑﺎت ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﺪﺍﺭ ﻭﻧﻮﻉ
ﻭ تقرّب
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺷﺪﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻫﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻓﺮﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﭘس ﺍﺯ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﺍﻭ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ
ﻧﻮﺭی اﻟﻬﻰ، ﻭﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯه ای
ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ محمّد
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ، ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎت هم
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ، ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭمحمّد(ﻣﻮﺗﻮﺍ
ﻗﺒﻞ ﺍﻥ ﺗﻤﻮﺗﻮﺍ)ﻭﻓﻌﻠﺎ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
، ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻭﺗﻦ، ﮐﻪ
ﻟﺒﺎس ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺣله اﻯ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﺰ سوﺧﺘﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭﻟﺬﺗﻬﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻏﻔﻠﺖ ﻭﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩه اﻳﻢ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮﺳﻘﻮﻁ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ،
ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻥ ﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺎ ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺻﻔﺎﺗﻰ،
ﻭ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ
ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﺸﻮﻳﻢ . ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺣﺴﻴﻦ
ﻭﺣﺴﻦ ﻭ ﺯﻫﺮﺍ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻰ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ
ﺩﺭ(ﻧﺰلة
اُﺧﺮﻯ)ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌصت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﺑﺎ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻣﺒﻌﻮث
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّت
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﺟﺪﻯ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩ .

ﺍﮔﺮ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﻋﻠّﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻤﺎﻥ ربّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟک اﺳﺖ . ﻭ
اﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . که
ﺘﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ، ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﺍﻟﻌﻠﻞ
ﻭ ﺃﺻﻞ
ﺍﻟﺎﺻﻮﻝ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻭﻣﺒﺪﺃ
ﻫﺮﻣﺒﺪﺃﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﻭ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﻄﺢ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻯ،
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻉ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻭﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎ
ﺩﺭﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘت
ﻋﻠّت ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﻢ محمّدﻯ، ﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻗﻬّﺎﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺯﺍﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺧﺎﻟﻖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻣﻰ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺟﺴﺖ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺻﺎﺣﺐ
ﻓﺮّ ﻭﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ ﺩﻝ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗّﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺎﺑﺪ،
ﻗﻄﻊ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ،
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻗﻄﻌﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ، ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺣﺘﻤﺎ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻨﺘﺮ، ﺗﻤﺎﻣﺎﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ ،
ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ محمّدﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺷﺎﻫﺪ ﻓﺮﺿﻰ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻗﺒﻀﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ، ﻳﺎ
ﻗﺮﻳﻦ ﻭﻫﻢ
ﺯﺍﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﻦ
ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺘﻰ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭه
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺎﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﻴﻊ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ، ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭﻫﻔﺖ
ﺳﺎل ﺘﻤﺎﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻤک
اﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﺮ
ﺫﺭّه اﻯ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ، ﻭ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻗﺒﻀﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ، ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ
ﻭﻓﮑﺮ
ﻭﺗﮑﻠّﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﻨﺘﻬﻰ
هر کسﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻄﺢ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ، ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﮐﺴﻰ ﻗﺪﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺑﺠﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻘﺴﻤﺖ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺘﻦ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻟﺬت ﺒﺨش
ﺘﻮجّه ﺪﺍﺭﺩ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻀﺮﺏ ﻭﺯﻭﺭ
ﭼﻤﺎﻕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻣﻮﺧﺖ ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻓﻬﻤﻴﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻓﺴﺎﺭ
ﻭﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪﮐﻪﺑﺮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﮐﻮﺑﻴﺪﻩﻣﻴﺸﻮﺩ
.

ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﮐثرﺗﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ،
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻭﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ، ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﻔﺮ ﻭعَدَم
ﻳﺎ ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﻭ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ، ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﺘﻮﻥ
ﻓﺮﺟﻰ ﻭ
ﻓﺮّﻫﻪ ﻭ
ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﺒﺮﻳﻢ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯه
اﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﻄﻮﺡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ، ﭼﻮﻥ
ﮐﺮﺍﺗﻰ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﻢ، ﭼﻮﻥ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﭘﻴﺎﺯ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺟﺰ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻧﻰ
ﻭﺁﺧﺮ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻭﻳﮑﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﻢ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻮﺩﻥ مَرحله
ای ﺧﻮﺩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ بالقوّه
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﮐﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺰ، ﺍﺷﮑﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻟﻠﻪﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ،
ﺩﺭﭘﻴﺶﻫﺴﺘﻨﺪ
.

اﺷﺮﺍﻕ
نمایش
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺸﮑﻞ ﻧﻮﺭ، ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻭﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ،
ﮐﻪ نَفس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﮐﻢ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﺸﻢ
ﻭﺧﻮﺭﺩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺸﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻧﻔس
لَوّامه ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻭ
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺳﺎﻟﻚ، نَفس
ﻧﺎﻃﻘﻪ ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻔس مُلهمه ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻨﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭ، ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﺠﺎﺕ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣل ﺪﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﻌﺪﺍ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺎﺷﺪ،
ﺩﺭﺭﺟﻌت ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻇﻬﻮﺭ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻓﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻭ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ ﺍﻭ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻗﺎﺑﻞ ﻫﻀﻢ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ، ﭼﻨﺪ
ﻗﻄﺮﻩ ﺩُﺭﺩ
ﺗﻪ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻏﺮ ﻣﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻣﺴﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻘﻄﺮﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ،
ﺳﺎﻏﺮ ﻣﻰ ﻧﺎﺏ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳت
ﭙﻴﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻨﺎﻡ ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺑﻨﻮﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻓﻬﻢ
ﻭﺗﺤﻤﻞ ﺩﺍﺩه
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه،
ﺳﻘﻮﻁ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ، ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪه ﻮ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻋﻠﺎﻣت ﻤﺸﺒﺖ
ﻭ ﭘﺬﻳﺮﺍﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎ، ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﻣﻨﮑﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪنّی اﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
ﻨﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺁﻟﻮﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ،
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎ
ﺃثرﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺩﻝ
ﻭﮔﻮﺵ ﺩﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳت
ﺘﺮﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ . که
ﺒﺎﺯ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻏﻨﻰ ﺗﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻴﻨﻚ
ﺫﺭﻩ ﺑﻴﻦ
ﺑﺮﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻭ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﻭ
ﺩﻗﻴﻘﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎﺩﺍﺷﺘﻪ ولی
ﺩﻗﻴﻖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻳﺎ
ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕ ﮐﻪ
ﻣُثُل(ﺑﺎ ﺿﻢ
ﻣﻴﻢ) ﻭﺍﻳﺪﻩ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺗﺮﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﮐﺎﺭﻯ ﺳﺨﺖ
ﻭﺗﺨﺼﺺ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻳﮋه اﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻫﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻫﺎﺳﺖ
، ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﻫﻨﺮ
ﻭ ﻓﻨّﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺠﺰﺋﻴّﺎﺗﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، که
ﺒﺸﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺷﺨﺼﺎ
ﻭﺑﺎ ﺯﺣﻤﺖ، ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺭﺍ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻬﻢ ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﮐﻠّﻰ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﺑﺎﻳﺪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺰﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺑﺒﺮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻥ، ﺭﺍﺑطه اﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، که
ﺒﺎﻫﻢ
ﺭﻭﺍﺑﻄﻰ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍی ﺠﻤﻊ
ﻭﺟﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐثرﺕ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ،
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﻋﻘﻞﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻗﺪﻣﻰ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﻠﻮ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺷﻮﺩ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ، ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ،
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻠﺎت
ﻄﻮﻟﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﺑﺴﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﺁﻥ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺎﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺷﻠﻮﻏﻰ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ، ﺩﺳﺘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻭ ﮐﻠّﻰ
ﺳﺎﺯﻯ، ﺩﺭ
ﮐﻠّﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻧﻤﻮﺩ ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﺪﺍﻋﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺄﺻﻞ ﻭﮐﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺑﻤﺒﺪﺃ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻳﺎ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺻﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺁﻥ
ﮐﻠّﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ،
ﺷﺎﻣﻞ ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﻭﺗﻀﺎﺩ ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪ، ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺎ
ﺗﺰﮐیه هاﻯ
ﻋﻤﻴﻖ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ، ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﮐﻠّﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﭼﻮﻥ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺭﺍﺣﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﻳﺎ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺮﺿﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ
ﭘﺎﺳﺦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻓﻮﺭﻯ
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﻭﻧﺎﺏ
ﺩﺭ ﭼَﻨﺘﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺎﺩﻩﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ، هماﻥ
ﻧﻬﺮ ﺷﺮﺍﺏ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ،
ﺍﺯ ﺍﻧﻬﺎﺭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﺑﻬﺸﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭﻧﻘﻞ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮔﻔته اﻧﺪ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﮐﻰ
ﺑﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺪﻥ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻫﺴﺘﻰ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺭﺯﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻯ ﻭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻢ، ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎ ﺭﺍ سوﻕ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺎﺭﺍﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﮐِﺸﻨﺪ ﻭ
ﺍِﺟﺘﺒﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﺎﺭ
ﻣﺎﻫﻴﮕﻴﺮ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻗﻠّﺎب ﺨﻮﺩ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
که ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺎﻳﺴته ﻤﻴﮑﻨﺪ
. ﺑﺨﺼﻮص
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺭﺯﻳﺪﻩ
ﻭﭘﻴﺸﺘﺎﺯ
ﻭﺻﺎﺩﻕ ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻭﺟﺪّﻯ، که
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭل
اﺟﺘﺒﺎ ﻭﺟﺬﺏ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺭﺗﻀﺎی اﻟﻬی
ﺪﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ
ﻳﺎﺗﺼقیه
کاﻓﻰ ﺷﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻥ، ﭘس اﺯ
ﭼﻨﺪ ﻣﺮﺣﻠﻪ
که ﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎت
ﻤﻴﺮﺳﺪ، که
همه ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻨﻨﺪ،
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ۳۱۳ ﺧﻴّﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎن
ﺨﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺯﻧﺪه ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎن
همگی ﺤﺴﻴﻦ ﻳﺎ
ﺣﺴﻨﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺁن ﻴﮑﻰ ﺣﺴﻦ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﮑﻤّﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻴّﺮ ﺗﺮ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺏ ﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺷﺎﻋﺮ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻭﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺭﺝ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﺎ ﻧﺮﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎ ﺍﺭﺍئه کند،
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻮﺭﻯ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺣﺮکت ﻨﺰولی
ﻣﻮﻗّﺖ ﻭﻳﺎ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻧﺰﻭﻝ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻮﺭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﮐﻨﺪ، ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺑﻰ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮐﻨﺪ .

ﺷﺮﺡ
ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺳﻴله اﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺮﺍی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺗﻌﺎلی
ﺴﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﮔﺎﻩ ﻓﻬﻢ
ﺁﻥ ﺻﻮﺭت
ﻨﮕﻴﺮﺩ، ﺁﻏﺎﺯ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺩﻭﺭﻩ ﻓﺸﺮﺩﻩ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ . ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﻬﻢ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ،
ولی ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺮﺩ، ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻋﻀﻮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻧس ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺭﺍ ﺑﺮﺧﻰ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺗﻔﮑّﺮ
ﭼﻮﻥ ﺣﺪس علمی ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮔﺮچه
ﻄﺒﻴﻌﺘﺎ
ﺩﺭﻫﻤﻪ هست ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺪسﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺍﺧﺘﺮﺍﻉ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ولی ﺗﺨﺼﺼﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺍثر
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻮﺳﻌﻪ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻋث ﻏﺮﻭﺭ ﻭ
ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺎﻧس ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺩ
. ﻭﻳﺎ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮک ﺒﺴﺨﺘﻰ
ﻭﮐﻨﺪﻯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎت
ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ، ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس،
ﺍﻳﻦ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﺎﺩﻯ،
ﻫﺮﭼﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﻫﻢ ﺗﻔﮑّﺮ ﺷﻮﺩ،
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﺰکیه ﻨﻔس
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷته اﻯ
ﺧﻮﺩ، چه ﺮﺳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎمعه
که ﺑﺎﻋث
ﻫﻤﮑﺎﺭی
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺸﺮی های
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺑﺎ
ﮐثرﺕ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺯ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺳﺎﺧته اﻧﺪ . ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﺑﺮ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﺍﺯﺩﺍﺩه
ﻫﺎی اﻟﻬی
هستند . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎت اﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺨﺘﻰ ﺑﺎﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺯﻳﺎﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﻫﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍیش ﺳﺨﺖ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺫﮐﺮ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ، ﭼﻮﻥ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﻣﻘﺎم
عظیم ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪه اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻋﻮﺍﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺣتی
ﻮﻗﺘﻰ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻳن اﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪی ﺮﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺒﺰﺭﮒ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ولی ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ
ﻳﻚ ﺍﻟﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺧﺪﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ
ﻳﮑﺴﺎن اﺳﺖ، ﭼﻮﻧﺪﺭﻋﻤﻞ
ﺍﻧﺴﺎن ﻘﺪﺭت ﺒﺮﺍﻯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮔﺬﺍﺭﺩن ﻮ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻈﻤﺖ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﺭﻭی
ﺮﻭح اﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ . که عکس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺗﻮﻗف
ﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﮔﺮ که
ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺩه
ﻫﺎﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﭘس
اﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻭ
ﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤلیه ﻮ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﺘﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗب ﺪﻳﮕﺮ
ﺩﺍﺩه ﻫﺎی اﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ ﭘس ﺑﺠﺎ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﺷﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ
ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺰﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﻫﻢ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻧﺪﻫﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻧﺸﺴﺘﻦ
ﮐﺎﺭﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺒﺎﺩت اﺳﺖ . ﻭﺑﻨﺠﺎت
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺠﺎت ﺪﻫﻨﺪه
عباﺩت ﻨﻴﺴﺖ . که
عباﺩت ﻮﺳﻴﻠﻪ
و روش ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻋﺸﻖ
ﻭﮐﺸﺶ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
اﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﮐﺸش اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺸﺶ ﻭ ﻣﺤﺒّت
هاﻯ ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭﺭؤﻳﺎ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻭﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﻭﭼﻪ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺟﺮﻗّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺷﺮﺍﻕ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘلی ﺪﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻳﻬﺎ
ﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓی
ﻮﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ حقّ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ
ﻫﻢ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻫﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻳﺎ
ﺁﺧﺮﺗﺮﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻪ سوﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺩ، ولی
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ ﺁﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ،
ﻭ ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺍﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﺠﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﺠﻠﻪ ﺍﺯ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ، ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ، ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻯ
ﺑﺪﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺍﺯﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﺎﻟﻚ،
ﻭﻣﺤﺒّﺘﺒﺪﻭﻥ
ﺩﺭﻳﻎ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ،
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﮐﺸش
ﻮﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﻄّﻠﻊ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺟﺰ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ، ﺧﺪﺍ
ﺟﺰ ﻋﺸﻖ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﻬﻴﭻ ﮐس
ﺩﻳﮕﺮ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ . ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ
ﺑﺎ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ، ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﻭﻋﺪﻩ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭﺻﻠﺎﺕ،
ﻳﺎ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ
.

ﺩﺭ ﺗﺠﺎربّ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻳﺎ
ﺗﻌﻤّﻖ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺨﺴﺘﮕﻰ ﺫﻫﻦ
ﻭﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻧﺘﺎﻳﺞ، ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﭙﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﻴﺮﺕ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ خُنثی
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﻙ ﺳﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﻤّﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ، ﻭﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺑﺤﻴﺮﺕ
ﺭﺳﻴﺪن اﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﺣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺭﺍﻩ
ﺣﻞ ﺁﻥ ﺑﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﮐﻨﺪﻯ
ﻭﺗﺄﺧﻴﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺁﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﻧﻪ
ﺁﻧچه ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟک
ﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﮔﻔته
اﻧﺪ ﻭﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭﻧﺼﺎﻳﺢ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ها
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ حقّ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻬﻢ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻭﻟﺎﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺑﺸﮑﻞ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻫﻴﺰﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﺗﮑﺒّﺮ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﮔﺪﺍﺋﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺪﺕ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﻏﻴﺮ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﺧﻮﺩ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭﺭﻭﺯﻩ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺍﺳﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻗﺎﺋم
ﺮﺍ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻨﺞ حجّ
ﺃﺻﻐﺮ ﻋﻤﺮﻩ، ﺑﺎ
ﭘﻨﺞ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺪﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ
ﻭﻧﺎﮔﺎﻩ ﻭ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ،
ﮐﻪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ، ﻳﻚ
ﻟﺤﻈﻪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ولی ﺩﻧﻴﺎﺋﻰ
ﺃثرﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
. ﻭﺟﺪ
ﻭﺍﻧﺒﺴﺎﻁ
ﻭﻳﺎﻓﺖ، ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻤﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . که
ﺨﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﻮﺭﻫﻤﻨﺪﻯ ﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . که
ﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻧﺸﻮﺩ ﻋﺠﻴب
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ،
ﺑﺪﻭن ﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬودهای
ﭙﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺑﺎ
عبوﺭ
ﺍﺯﻣﺮﺣله ﻤﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍﻣﻴﮑﺮﺩﻡ،
که اﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺮﻕ ﮔﺮﻓته
ﺒﺎﺍﺣﺴﺎس
ﺮﻧﺠﻰ ﺑﻮﺩ، ولی
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻡ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩﻡ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻜﻮﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﻴﻦ ﺣﺪسﻫﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻋﻠﻤﻰ، ﻳﺎ ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺑﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻠﻂ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴکی
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﺧﺘﺮﺍﻉ ﻭ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . که
ﺒﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻟﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺗﺎ
ﺧﻠﻂ ﻣﺒﺤث ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺒﺎﺷﺪ
چه ﺮﺳﺪ که ﻤﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺣﺪﻳث
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺸﺶ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﻠﺎﻳﺎی
ﺠﺪﻳﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪهﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍلی ﺠﺪﻳﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ .

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺿﻤﻦ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺷﺨﺎﺹ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﺩﺭ کُلّ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺍﮐثرﺍ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﻨﻴکی هست
ﻭﺍلاّ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﻧﺎ ﺑﻴﻨﺎ، ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻣﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﻤّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ،
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﻨﺎ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی ﺩﻝ
ﻣﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﻝ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻗﺒﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ، ﺭﻭﺣﺶ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺮﻭن
ﻤﻴﺂﻭﺭﺩ، ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻭﺑﻌثت
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟک که
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎن
ﻨﻤﻴﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺣﺎﻟﺖ
ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ صَمَدیّت
ﺻﻔﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰکه
ﺤﺎﻟﺘﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺏ،
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻢ . ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮؤﻳﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻨﻄﻖ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺎﻟﺖ
ﺑﻬﺖ ﺯﺩﮔﻰ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧی ﺼﻔﺖ
ﻭ ﭘﺮﮔﻨﺎﻩ، ﺍﻳﻨﻚ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﮑﺮﺭ ولیّ
ﺍلهی ﺰﻧﺪﻩ، ﻭ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ،
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﻮﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺷﺮﻙ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳت
ﻔﻘﻴﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻋﺮش
ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎن
ﺁﻧﻬﺎ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺟﺎﻯ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﺠﺎ
مُقدّس ﺗﺮﻳﻦ
ﺟﺎﻯ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﺍﮔﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻥ ﺟﺎ
ﻭﺍﺭﺩ ﮔﺮﺩﺩ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺧﻮﺩ
ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺷﺨﺺ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﻨﺎﻫﮑﺎﺭﺍﻥ
که ﺒﻤﺠﻠس ﮐﻠﺎم
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺻﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺧﻔﻪ ﺷﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺣتی
گناﻫﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺗﻮجّه
ﻮ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ،
ﺩﺭ ﺷﺪﻥ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ، ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﻃﺎس ﻭ
ﮐﺎﻏﺬ ﻧﻤﺎﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎﻯ علیّ ﻭ
ﺍلاّ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺭﺍ، ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺣﻮﺭ ﻳﺎ ﻫﻮﺭ ﻭ
ﺧﻮﺭﻩ ﻭﻓﺮﺷته
اﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻧﺎﺯﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ثبتشان ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﺰﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺭﻭﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻣﻴﺪ ثبنت
ﺩﺭ ﺣﻔﻆ ولی
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷته ها
ﻭﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻭ . ﻭ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ثبت ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺎﻣل
ﺸﻮﺩ . ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ، ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ ثبت ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺗﺎ ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩﻭ ﻫﻢ
ﻭﺿﻮﺡ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮه
هرچه غیر
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣُﺘِﻔﻠﺴِﻒ ﻭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭﻟﻮ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﻳﻨﻰ،
ﻭ ﺣتی اﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﻫﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﮔﺸﺘﻦ ﻭﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ، ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷند
. ﺣﺪس ﻭﻇﻦّ
ﻭﺣﺪﻳث ﻧﻔسﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻇﻦ
ﻭﺧﻴﺎﻝ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻳث ﻧﻔس
ﺁﻧﺎﻥ، ﺣﺪﻳثیﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺳﺖ
ﻭ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺁﻧﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ ﮔﻔﺖ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺻﻞ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ، ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻤﺘﻦ
ﻭﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ نکند . ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺩﺳﺘﻮﺭ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺧﻄﺮ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ ﻭ
ﮐﺎﺭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎی
اﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻔﻮﺫ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭ ﺩﺭﻙ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ
ﺗﻤﺴﺨﺮ، ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺯﺍﺭ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻔﺘﻮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻓﺎﺳﺪ ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﺸﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺵ
ﺩﻭﺭ ﻧﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
خُمس ﻭ ﺯﮐﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﻧﺮﻭﺩ . ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ، ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺩﺭﺣﮑﻢ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﻧﺘﻘﺎل
ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ،
ﻣﻴﻞ ﺑﺬﮐﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﻮﺽ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺋﻰ،
ﻭ ﻏﺮﺏ ﺯﺩﮔﻰ، ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻳﺎﺑﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻏﺮﺏ
ﺯﺩﮔﻰ ﻣﺎﻧﻊ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﻠّﻰ ﻣﺎﻧﻊ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎن اﻟﻬی
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﻴﻮﻧﺪﻧﺪ،
ﻭﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ،
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﻘﻞ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭﺻﺒﺮ
ﻭ ﺗﻠﺎﺵ
ﻭﺟﺪﻳّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﻙ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﺭﺟﻌت ﻔﻮق
ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﺭﻭیه اﺯ ﺣﺎﻝ
ﻓﻨﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺗﻮکُلّ ﺍﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻓﻨﺎ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻧس
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺣله اﻯ ﺗﺎ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺿﻌﻒ ﻭ ﻋﺮﻕ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺭﻧﮓ
ﻭﺭﻭ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﺪﺍﺩﻥ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭﻟیه ﺁﻧﺎﻥ
ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻌﻤّﻖ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺳﺖ
ﮐﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻕ ﺭﻳﺰﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻰ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ أمثال ﺍﻳﻦ
ﻓﺎﺳﺪﺍﻥ
ﺁﻣﺪه اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻨﺪﻯ
ﺩﺭﺧﻠﺴﻪ
ﻭﺑﻴﺨﻮﺩﻯ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺮﺩﻩ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻯ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ، ﮐﻪ
ﭘﺴﺮ ﺑﮕﻤﺎﻧش
اوﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ ﺳﮕﻰ
ﻭﺩﺭﻧﺪه اﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺪﺭﺩ ﻭﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻰ
ﭘﺪﺭ ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ . ولی
ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺪﻧﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﺎﻫﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻣﻮﻓق
ﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺰﻙ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﮑﺎﺷﻔﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﻭ
ﻳﺎﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺸﮑﻞ
ﻟﺎ ﻳﻨﺤﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خویش
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺣﻞ ﻣﺸﮑﻞ
ﮔﺸﺎﺋﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﭘﻴﺮ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ خویش . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺗﻠﻨﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ، ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﻣﺮﺩﻩ ﻭ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺯﻧﺪﻩ،
ﻳﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻭﺑﺮﺧﻰ ﺑﺎﻟﺎ،
ﺣﺘﻰ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮﻙ، ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻫﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺎﻋث
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺟﺪﺍﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺧﻮﺷﺎ
ﺑﮕﻨﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ
ﮔﺮﺩﺩ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﻭﺟﺪﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺫﺍﺗﻰ،
ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻠﺮﺯﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻔﮑﺮ
ﭼﺎﺭﻩ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﺷﻌﺮ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮچه ﺼﻨﻌﺖ
ﺷﻌﺮﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺷﺎﻋﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺿﻌﻒ
ﺷﻌﺮ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ
ﺭﺩﻳﻒ ﮐﺮﺩﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺕ، ﮐﻪ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻟﻔﻈﻰ، ﺃﻧﺪﻙ أثَرﻯ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻭﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ خویش،
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ، ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻫﻨﺮ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺯﺧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﭼﻪ
ﺑﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰخویش
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺗﻠﻪ ﭘﺎﺗﻰ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺩﻭﺭ، ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ
ﺩﺭﺗﻠﻘﻴﻦ ﻳﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﻭﺣﻰ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻟﺎﺯﻡ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔس
ﮐﺎﻓﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﻭﺵ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
ﻠﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻧﻴﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﮐﻠﺎﻣﻰ، ﺍﺯﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ ﺟﺬﺑﻪ
ﻭﺷﻮﻕ ﺍﻓﺮﺍﺩ،
ﺑﺨﺼﻮص
ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺣﺎﻟﺘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﺷﻌﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻫﺪﻓﻰ ﺍﺭﺍءه ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺑﺎ
ﺭﻧﮕﻬﺎ، ﻭ
ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺎ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
ﻮﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺳﻴﺪه
ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺷﺎﻋﺮ
ﺩﺭ ﺍﻟﻔﺎﻅ، ﻭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﻧﮕﻬﺎ، ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ ﺑﻴﺎﻧﻰ،
ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ
ﻫﺎﻯ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻠﻰ، ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺧﻠﺴﻪ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻤﻴﻖ، ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻐﺰ
ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﺷﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻌﺮﻕ ﺭﻳﺰی
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻄﺮ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺍﻳﻦ
ﻓﺸﺎﺭﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺍﺳﺖ، که
ﺒﺎﻟﻬﺎﻣﺎت
ﺒﺮﺳﺪ . ولی
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻗﻮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻐﺰ
ﺳﺮﻳﻊ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻌﺪﻩ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ ﻏﺬﺍ،
ﻭ ﺗﻦ ﺑﺪﻭﻥ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ ﻭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺧﻮﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ ﺟﻤﻊ ﮔﺮﺩﺩ
ﺳﮑس ﻭﺍﺳﺘﺤﻤﺎﻡ
ﻭ ﻏﺬﺍ ﻭ
ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﻭﮐﺎﺭ
ﺑﺪﻥ ﻫﻤﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺧﻮﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻐﺰﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮ
ﻭﻧﺸﺴﺘﻪ ﻭ
ﺁﺭﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ ﺩﺍﺋﻢ ﺭﻭﺯﻩ
ﻭ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻓﮑﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳل
عباﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﺎﺭف
ﻘﻠﻢ ﺑﺪﺳﺖ، ﺁﻧﮕﺎه
اﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻭ ﮐُﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ثبت
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻧﻮﻳﺴی
ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺷﺎﻋﺮ، ﻭﺷﺎﻋﺮ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺍﺻﻮﻝ
ﮐﻠّﻰ
ﺑﻨﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺰﺋﻰ، ﻭﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻧﻈﺎﻣﺎﺗﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﮑﺮﺍﺭ، ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺣﺪس
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻌﺪی ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺮﺩﺑﺎنی اﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ
. ﻫﻴﺠﺎن های
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ
ﺷﺎﻋﺮﺑﺎﻋث
ﻋﺮﻕ ﺭﻳﺰﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ،
ولی ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺧﻠﺴﻪ ﺧﻮﺩ، ﺭﻧﮓ
ﺭﻭ ﺯﺭﺩ ﮐﻢ
ﺧﻮﻥ ﻭ ﻋﺮﻕ
ﺭﻳﺰﻯ
ﻭﺧﺴﺘﮕﻰ ﺷﺪﻳﺪ،
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻋﺖ ﻳﺎﭼﻨﺪ
ﺭﻭﺯ ﺩﺍﺷته
اﺳﺖ . ﻭلی هرﮐس ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪﻯ
ﻭﻣﺮﺯﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ بالقوّه
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺰﺍپس
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻮﺩ،
ﻭﻗﺪﺭ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺮﺍﺣﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺟﺮﺍﺣﻰ ﻣﻐﺰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻭﺷﺪﻳﺪﻯ ﺑﻮﺩ .ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩ، ﻭ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺑﻤﻦ
ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺷﺪﻡ، ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ ﺣس
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭﺩ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻳن ﺠﺮﺍﺣی
اﺑﺘﺪﺍ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﻳﺮﻯ، ﻭ
ﺳﭙس ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺯﻳﮓ ﺯﺍﮒ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ، ﻭ
ﺣﺠﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺷﻤﺸﻴﺮﺫﻭﺍﻟﻔﻘﺎﺭعلیّ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻢ . ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺍرم که ﻘُﻄﺮ
ﻣُﭻ ﺩﺳت اﻭ که
ﺪﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻢ ﺑﻮﺩ،
ﺑﻄﻮﻝ ﻳﻚ ﺧﻂ
ﮐﺸﻰ ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﺗﻮﻓﻴقی
اﺳﺖ . ولی ﺑﺎﺯ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺩﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺣﺪّﻯ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐس ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻋﻠّﺖ
ﺍﺳﺖ .

تَقذُس
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ تَقذُس
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻢ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭﺗﻨﺒﻠﻰ
ﻭ ﺿﻌﻒ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ، ﻭ
ﺿﻌﻒ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺴﻮﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
. ﻫﺮﮐﻪ ﻗﺪﺭﻫﻢ
ﺟﺪﻳّﺖ ﺷﻮﺩ، ﺑﻘﻮﻝﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺑﺎﺯ ﺑﻌﺪﺍ
ﺟﺎﻯ ﺣﺴﺮﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﻄﺤﻰ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ،
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺟﻬﺶ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷت
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻓﺖ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺤث
ﺘﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ،
ﻭﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﺗﮑﻤﻴل ﺪﺭ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎ ﮐﺮﺩ
ﻭﺭﻓﻊ ﺳﺴﺘﻰ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻟﻔﻈﻰ
ﺷﺎﻋﺮ ﺍﺯ ﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ خویش،
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺟﺎﻧﮑﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺧﺴﺘﮕﻰ
ﮐﻤﺘﺮ، ﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﺻﻮﻝ
ﮐﻠّﻰ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺣﺪس ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺯﻣﺎنی
ﻄﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ، ﺗﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭﺗﺸﺮﻳﺢ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻀﻢ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻋﺎﺭﻑ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺳﻴﺮ ﻭﺭﺍﺿﻰ
ﻧﺸﺪﻩ، ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺳﻄﺢ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﺮﻩ ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﺁﻥ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺎﻟﺖ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻰ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺠﺪﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺨﺘﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻓﻌﻠﻰ ﻋﺎﺭﻑ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣثلا
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ،
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ،
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻭ
ﮔﺮﺩﺵ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺳﻤﺎﻉ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪه ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳش
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺸﻌﺮﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺪﻑ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﺑﻌﺪﺍ، ﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺃﻭﺯﺍﻥ ﺷﻌﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮص
ﺪﺭ ﻗﺪﻳﻢ ﮐﻪ ﺣﺴﺎﺏ
ﻧﺒﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗثبیت ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﺯ
ﺷﻌﺮﻭﺩﺭ
ﺍﻭﺯﺍﻥ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﮐﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ،
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺟﺎﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ، ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺷﺎﻋﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ،
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﮔﺮ
ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ، ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﮑﻨﻨﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭمُقدّس
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻋﺎﺭﻑ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺒﻘﺎﻯﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﺮﺗﺄﺧﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻟﻰ، ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻤﺘﺮﻯ،
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﺗﺠﺎرب
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺁﻣﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺍﺻﻮﻝﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻣثلا ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ثبت ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻳﺎﺣﻠّﺎﺟﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﻄح
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺍﻓﻘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺟﻬﺶ ﻭ
ﻋﺮﻭﺝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺟﺪﻳّﺖ
ﻋﺎﺭﻑ، ﺩﺭ
ﺗثبیت ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺳﺮﻋت
ﺘﺤﺼﻴﻞ
ﻭﺑﻬﺮﻫﮕﻴﺮﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ ﺍﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺷﺎﻧس
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻓﮑﺮﻯ،
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻓﮑﺮﻯ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﺪ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﻓﺮﺿﻴّﻪ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺣﺎﻝ ﺣﺪس ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻴﺎنی
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﻭﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻭﺭﻳﺎﺿﻰ ﻣﻰ
ﺟﺴﺖ . ﺗﺎ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋث
ﺷﺪ در 1955 ﮐﻪ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺖ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﻴﺮ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﺮﻓﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻮﺩ، ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﺮﻋﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻠﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﭼﻨﺪﻯ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﺑﺴﺘﺮﻯ ﻣﻴﺸﺪ،
ﻳﺎ ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﺟﺴﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩ .

ﻏﺰّﺍﻟﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺒﺼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺼﻴﺮﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺒﺼّﺮ ﺑﺪﻝ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﭽﺸﻢ، ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﺒﺼّﺮ ﻭ
ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻧﻈﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺟﻨﺒﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺃﻣﺮ
ﻧﺎﺩﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻓﺮﺩﻯ،
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮﮐس
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺎ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، که هر
ﻳﻚ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﺭﺯﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺸﺮﻃﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍنی
ﺒﺒﻬﺸﺖ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﮔﺮﺩﺩ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺷﺨﺺ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ولی ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺳﻌﻰ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺳﻌﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ ﺳﻠﻮکی
هماﻥ ﺭﻳﺎﺿﺖ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺳﺨﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻨﺘﺎﻳج
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭﻫﺮﺭﻳﺎﺿﺖ
ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻮﺷﻴﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺰﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎق ﻤﺰﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻋﻄیّه اﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻨّت ﻮﻣﻮﻫﺒﺖ
ﺍﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻪ
ﻣﺰﺩ که
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﺎﺭﮔﺮﻯ
ﺑﺪﻫﺪ . ولی
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻋﻄﺎﻳﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭن
ﺒﺮﺍﺑﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ، ﺳﻄﺢ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮﭘﺎﺩﺍش
ﺪﺭﺩﺍﺩه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺪﺭجه اﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻴﺮﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ،
ﺩﺭ ﻗﻴﺎس
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ
ﺣَﻴَﻮﺍﻥ(ﺑﻔﺘﺢ
ﺣاء ﻭﻳاء ) ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﺣﻴﺎﺕ
ﻫﺎ، ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ  ﺍﮔﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺣﻘﻴﺮﺁﻧﺮﺍﻓﮑﺮ
ﮐﻨﻴﻢ، ﭼﻮﻥ
ﮐﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ، ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺷﻦ
ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ ﺧﺴﺘﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻠﺨﻰ ﻭ ﺳﺨﺘﻰ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﻯ ﭘَﺮ
ﻗﻮ ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺯ ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭﻯ ﻫﺴﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺒﺼﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺼﺮ ﻭ
ﭼﺸﻢ ﺭﺍ
ﺑﺤﻮﺍﺩث
ﻣﻴﺪﻭﺯﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﺗﻔﮑﺮﺍﺕ
ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﺑﻬﺖ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﮑﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ، ﻣﻨﺠﺮﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﺪﻫﺪ . ولی
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪنّی ﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﻠﺎﺡ
ﺩﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﺒﺼﺎﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺑﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻟﺤظه اﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺩﻫﺶ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻰ
ﺑﻬﺮﻩ ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺳﺖ
ﮔﻴﺮﻡ ﻧﻤﻴﺸﺪ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻔته
اﻧﺪ . ﻭ ﭼﻮن ﺪﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺯﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭﮐﻮﻓﻪ، ﮐﻪ
ﺩﮐّﺎﻥ
ﮐﺘﺎﺑﻔﺮﻭﺷﻰ
ﺩﻭ ﻧﺒﺶ ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﮔﻔت ﻤﺎ ﻫﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﺍﻳﻦ
ﺳﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﮐﺎﻥ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻭﺵ ﺑﻮﺩ
. ﻭﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻪ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯﮐﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻗﺮﺁﻥ ﺩﻳﺪﻡ
ﻭ ﺩﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻧﮑﺮﺩﻡ، ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺳﺨﺖ
ﺣﺴﺮﺗﻤﻨﺪ
ﻫﺴﺘﻢ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺘﻴجه
اﻯ ﺑﮕﻴﺮﻡ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺯﻳﺎﺩ ﻫﻢ
ﻣﻔﻴﺪ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻢ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍی ﺘﺤﻘﻴﻖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﺍﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻡ،
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻋﺮﺏ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ . ﺑﺎ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﺮﺁﻥ،
ﻧﺘﻴﺠﻬﺎﻯ
ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻤﻴﻴﺎﻓﺘﻢ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﺩﺭﺑﺎﺭه
ﻘﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ، ﮐﻪ
ﺗﺠﺎربّ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﮑﻨﻢ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﻧﺸﺴﺘﻢ، ﮐﻪ
ﻧﺎﮔﺎﻩ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻥ ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺩ، ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻢ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫل اﻟﺒﻴت
ﺒﻮﺩن ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻳم ﺒﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻓﮑﺮ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﻤﻦ ﺭﺳﻴﺪ، که
اﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺗﻨﺰﻳلی اﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﻢ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻓﻌﻠﻰ
ﺭﺍ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﻋثماﻥ
ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﻭﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺯ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻭ
ﻋﻤﺮ ﻧﺸﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺷﺮﺡ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﻤﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﺭه ﺤﮑﻮﻣت
ﻮﺧﻠﺎﻓت ﺨﻮﺩ
ﺩﺭ ﻗﺴﻤت
ﻮﺳﻴﻌﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻧﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻭﺁﻳﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎ ﻭ
ﺑﺮﻳﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺴﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻴﻞ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺬﻭﻓﺎﺕ
ﺭﺍ ﭘﺮ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺎﻝ پیدایش
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ولی
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻦ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﮐﺠﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﻮﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻄﺎﺑﻖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﭘس ﺍﺯ
ﺩﻭﻣﺎﻩ ﻫﻴﭻ
ﺁیه اﻯ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻓﻌﻠﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻢ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻳﺎﺕ ﺑﻬﻢ
ﺭﺑﻄﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻤﻚ ﺑﻤﻴﻞ ﻭ
ﻫﻮﺵ ﻭ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻄﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﻩ
ﺳﺎل ﻮ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ نه ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻢ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴش اﺯ ﻳﻚ
ﻋﻤﺮﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
عقلی ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺃﻏﺬﻳﻪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻳﻚ ﺩﺍﻧﻪ
ﺑﺮﻧﺞ ﺍﺯ
ﻇﺮﻓﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻢ
ﻭ ﺑﺪﻫﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻡ . ولی
ﺑﻌﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻗﺖ ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ،
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺮﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﮐﻨﺎﺭﺵ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺎﺑﻠﻮﺋﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺁﻳﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺳﭙﺎس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻌﻤﺖ ﺭﺍ
ﺑﻤﺎ ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻴﺪم
ﻴﺎ (ﺍﻟﺤﻤﺪ
لله اﻟّﺬﻯ
ﻫﺪﺍﻧﺎ ﻟﻬﺬﺍ،
ﻭﻣﺎ ﮐﻨّﺎ
ﻟﻨﻬﺘﺪﻯ ﻟﻮ
ﻟﺎ أﻥ ﻫﺪﺍﻧﺎ
ﺍﻟﻠﻪ)ﻭﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻰ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ ﺩﺍﻧﻪ ﺑﺮﻧﺞ
ﻳﺎﻓته اﻡ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﺃﻏﺬﻳﻪ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺧﻮﺭﻧﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻡ ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﻡ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻦ، ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺣﻞ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﻫﺮﻭ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭﻧﺎﺩﺍﻧﻴﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ .ﺍﮔﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ، ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﻭﺣﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯﻧﺰﻭﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﻮﻧﺪ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺻﻠﻪ ﻫﺎ، ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﻧﻤﺎﺯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ،
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﻭﻓﻮﺭﻯ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
ﮐﻠّﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ، که
هرﻳﻚ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ،
ﻭ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻧﺰﻭﻝ، ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺷب ﻘﺪﺭ ﺑﺪﻝ
ﻭﻓﮑﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﻩ ﻳﺎ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳک ﺮﺍ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝﻋﺒﺎ ﺭﺍ، ﻫﺮ
ﻳﻚ با ﻳﻚ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺸﻒ
شده ﺑﻮﺩﻩ ولی
ﺩﺭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺩﺭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ سوّم
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﻳﻢ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ
ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺎﻫﻴﺪ و
أناهیتای
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﺷﻴﻮﺍﻯ ﺑﻮﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ سوﻡ
ﺯﻳﻨﺐ ﻳﺎ
ﺯﻧﻮﺑﻴﺎ ، ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
محمّد، ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻏﻨﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ، ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﻨﺐ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ
سوّم ﭼﻮﻥ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﺗﮑﻴﻪ
ﺑﺮﺩﻳﻮﺍﺭ، ﻧﺎﻇﺮﺑﺮ
ﻣﻦ ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﻦ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺗﺄثیر
ﺭؤﻴﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻢ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﻕ
ﺯﺩﮔﻰ ﻭﺍﺯ
ﻃﺒﻘﻪ ﺩﻭﻡ ﺑﺮ
ﻣﻦ ﺗﺄثیر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻳن ﺘﮑﺮﺍﺭ آن
تأثیر ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ
ﺑﻄﺒﻘﻪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺁﻣﺪ ﻭ
ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻦ ﮔﺬﺍﺭﺩ، ﻭﮔﻔﺖ
ﺧﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﮐﻦ ولی
ﻣﻘﺎﻡ ﺯﻳﻨﺖ
ﺑﺎ ﻟﺒﺨﻨﺪﻯ
ﺑﻤﻦ ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﻭﻣﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ . ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭ ﺯﻳﻨﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭ ﭘﻴش ﺒﻴﻨﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ، ﺗﮑﻴﻪ
ﺑﺴﺘﻮﻥ ﻭ
ﻣﺸﻌﻠﻰ ﺑﺪست ﻭﺑﻰ
ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺒﻴﻞ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭی ﺪﺭ
ﺫﮐﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﻠﺒی
ﻨﻤﻴﮕﻮﻳﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺗﺠﺎربّ
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ،
ﻭﺩﺭجه اﻯ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺕ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺒﺎﺷﺪ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻳﺎﻣﺮﮒ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮعی ﻤﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺩﺭﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
رﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺃﺯﻟﻰﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺍﻳﻨکه ﺪﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ،
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓت که ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺴتی
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﻭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺗﻤﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺩﻩ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍح
ﻤﺮﺩه
ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﻧﻴﺰ
ﻧﺠﺎت ﻮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﻧﻄﻔﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ(
ﺷﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ)
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﺁﻣﺪﻩ،
ﮐﻪ ﻧﺎﮔﺎﻩ ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻭﻭﺿﻮﺡ ﺩﻳﺪﻩ
ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻭ
ﺯﺣﻤﺘﻰ، ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺭﺍﺑﺮﻃﺮﻑ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺭﻭﺷﻦ،
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﺵ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻭﺳﻌﺖ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﺼﺮ، ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻋﺎﺭﻑ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓّﻘﻰ باﺷﺪ
ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ، ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎی
ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﭼﻮﻥ ﺍﮐﺴﻴﺮ
ﺑﺮ ﺫﻫﻦ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﺮﺩه ﺠﺎﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻳﺎ
ﺫﻫﻦ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻰ ﮐﻪ
ﻣﻄﻠّﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺃﺳﻴﺮ ﻭ ﺑﺮﺩه
اﻯ ﮐﻪ ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴشود . ﭼﻮن
اﺳﻴﺮ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻞ، ﻋﺎﺩﺕ
ﺑﺎﺳﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ، ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺳﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺗﺮی ﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ، ﻭﺑﺮﺍﻯﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﺣﮑﻤﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ، ﺣﮑﻤﺘﻬﺎی
ﺠﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻓﻬﻢ ﻭﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍشته
. ﻭ ﺑﻤﻴﻞ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍف
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
گرﺩﻧﺪ، ﻭﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﺭﺍﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
.

ﺩﺭﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺧﻮﺩ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺷﻮﺭ
ﺩﻟﻰ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ، ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ میکنند . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﺄﺻﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺭﺍﺣﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻫﺎﺋی اﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﺄﻣّﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﻪ ﺭﻧﺠﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ، ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ ﺗﺮﻙ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺨﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧی ﺪﺭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻋﻘل ﺒﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻧﻴﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩی
عاﺩﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ بخلق
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺖﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻣﺪﺍﻡ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺣسّ ﻣﺤﺴﻮس
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﭼﻮﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻐﺰ
ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺣسِ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﺸﺘﺮک اﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺣسِّ ﺷﺸﻢ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻘﻞ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ از
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺃﻧﺪﻙ ﺃﻧﺪﻙ ﮐﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧی ﻮ
ﻣﺴﺦ، ﻭﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺨﺼﺺ
ﺳﺎﺯ ﻫﺴﺖ، ولی
ﻋﻘﻞ ﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺣﺠﺎﺏ
ﺍﻋﻈﻢ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺍﻧﺪه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺣﻮﺍس
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﺭﻙ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺁثاﺭ ﺣﻮﺍس
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴن هستند . ﻭﻧﻴﺰ
ﻧﻄﻔﻪ ﺣﻮﺍس
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ پیدا
ﺧﻮﺍﻫﺪ شد . ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎی
اﺣﺴﺎس ﻤﺘﻨﻮع ﺘﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﻗﻴﻘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃﻧﺪﻙ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎن ﺪﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺑﺎ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻭﻟﺎﻳت ﺁﺧﺮ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻨﻮﺯ
ﻃﺎﻗﺖ ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ،
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪن
ﺒﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻘﻮّﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮع ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ،
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺘﻰ ﺑﺸﮑﻞ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭ
ﺷﻤﺎﺭهﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ، ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺧﺪﺍﮔﻮنه
اﺯﻣﺮﺍﺗب
ﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﺩﺭﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭽﺸﻢ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺩﻝ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻯ ﺩﻳﺪﻩ
میشود چه ﺮﺳﺪ
ﺑﺨﻮﺩ ﺁﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﺍﮔﺮ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺟﺎﺋﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺷﺨﺺ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ولی
ﻣثل ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺁﻧﺠﺎﺭﺍﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻤﻮنه
ﺠﺎﻟﺒی اﺳﺖ، که
ﭙﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭﺭﻭﺍﻧﺸﺎﺳﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻋﺼﺎب ﺒﺎﻫﻢ،
ﻭﺑﺎ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺗﺸﺨﻴصﻤﻐﺰ
ﻭﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻭﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ، ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻤﻠﻴﺎت
ﺬﻫﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ که
ﺤﺘﻰ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺃثری اﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎل
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻣﻐﺰﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﻧﺎﺩﺭ، ﺍﺯ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻭﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺷﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﻳﺪﻩ، ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﻳﺎ
ﺍﺣﻮﺍلی ﺮﺍ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﻣﺤﺴﻮس ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﻭﺍﻗﻌﻴّت
ﭽﻴﺰی ﺮﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺍﺭﺩ، که
ﺒﺎﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘت ﻤﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﺩﻳﺪﻧﻬﺎ
ﻭﺁﺷﻨﺎﺋﻴﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ عَدَم
ﺍﻋﺘﺪﺍﻝ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭﻳﺎ
ﺣتی اﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭﻓﮑﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﺍﻧﺘﺮﺍﻋﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﻣﺠﺴّﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭﮐلّی
ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ، که
اﮐﻨﻮن ﺒﻴﻚ
ﻗﺴﻤﺖ ﺟﺰﺋﻰ
ﺁﻥ ﮐﻠّﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ که
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﺗﺮس
هنگام ﺧﻄﺮ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺗﺸﻮﻳﻖ ﺩﺭ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﻟﻴﻞ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺯ
ﻣﺮّﻩ ﺩﺍﺭﻳﻢ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ، ﮐﻪ
ﺧﻄﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﮋﺩﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺩﻳﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ،
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻗﻮﻉ ﻗﻄﻌﻰ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﺎ، ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺗﻦ، ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻋﻀﺎ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ
ﺫﺭﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﺗﻦ
ﻣﺎ، ﻭ ﻧﻴﺰ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻣﺎ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ ﻭ
ﺣﻮﺍﺩثیﮐﻪ
ﺣﺪﻳثاﻭﺟﺪﻳﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺎ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ خویش،
ﺍﺳﻴﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ می ﺒﺎﺷﻴﻢ
. ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﺭﻭﺵ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻬﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ بهتر
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪّﻯ
ﻳﺎ ﮐﻢ ﺍﻳﻤﺎن
ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺫﺭّﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﻭﺣﻰ الهی، ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺫﺭّﻩ ﺫﺭّﻩ
ﺁﻥ، ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺁﻥ، ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﻣﻮﺭﺩ ﺍﺯ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ، ﻭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻭﺳﻚ
ﺧﻴﻤﻪ ﺷﺐ
ﺑﺎﺯﻯ، ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺨﺘﺎﺭ
ﻭﻋﺎﻗﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﺮﮐﺸﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﭘس
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ،
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ، که
اﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل
عملا ﺩﺭﻓﻀﺎ
ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﻯ
ﺳﻄﺢ ﺁﺏ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﺠﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺷﻦ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﻤﻮﻓﻖ
ﺧﻮﺩ .

ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩن
ﻨﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺠﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺭﻗﺒﻀﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺗﻮکُلّ
ﻭ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﻭﻋﺪه ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ، ﭘس
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺠﻮﻝ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ،
ﻭ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺬﺷته هاﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻏﻔﻠﺖ ﻧﮑﻨﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﺩﻝ
ﺷﻮﺭﻯ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺍﺯﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻭﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘی
ﺘﺮﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻧﮕﺮﺍﻥ، ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺎ ﺩﺭﺩ
ﻣﻴﮑﺸﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻘب
ﻤﺎﻧﺪﮔﻴﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻬﻢ
ﻫﺎ ﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ ﻫﺎ پس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻌﻨﻰ
ﻫﻴﭻ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﭘس
ﮐﻮﺷﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺧﺪﻣﺎت
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ .
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭﺟﺰ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻮﺟﻪ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻧﺰﻉ
ﻭﻣﺮﮒ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ صَمَدیّت
ﻭﺧﻠﺴﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺭﻳﺎﻓت هاﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻣﺮﺣله اﻯ ﻭ
ﻃﻠﺴﻤﻰ ﻭ
ﺍﺳﺎﺭﺗﻰ ﻭﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺳﭙﺎس ﮔﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍ ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ . ﻭﻳﺎ
ﻫﺮکس ﺪﺍﻧﺴته
ﻮﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﮐﻤﮑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﭙﺎس ﺧﻠﻖ
ﺳﭙﺎس ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﺸﻖ ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎت
عشق ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ
. چه ﺮﺳﺪ ﻋﺸﻖ
ﺑﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪﺳﻤﺒﻮﻝ
ﭘﻴﺶ
ﻗﺮﺍﻭﻟﺎﻥ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭ علیّ
ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
اُمّی ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﻧﺠﺎﺕ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﮔﺬﺭﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﺸﻖ ﺭﺟﺎﻝ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺸﮑﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻋﺸﻖ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﻟﻌﻨت ﻮ ﺧﻠﻮﺩ
ﺃﺑﺪﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ
ﺧﻠﻖ ﻫﻢ علیّ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﺁﻳﺎ ﮐﻤکی
ﺒﭽﻨﺪ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ که علیّ
ﺮﺍ ﺩﻭﺳت ﺪﺍﺭﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ که
ﺮﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺯﺭﺩﺷت
ﻮﻣﺴﻴﺢ، ﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻫﻢ
ﺑﻤﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ. ولی
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻭﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺭﺟﺎﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﭘﻴﺶ
ﻗﺮﺍﻭﻟﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﻧﺎﻡ محمّد ﻭ علیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ،
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻋﺼﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﻭﺗﺎﺯﻩ ﻧَﻔَس
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﻪ
ﺷﻤﺎ محمّد
ﺷﻮﻳﺪ، ولی ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
. ﺯﻳﺮﺍ محمّد
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ،
ﻭ علیّ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻈﻬﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﻣﺴﺢ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺑﺮ
ﺳﺮﻣﺮﺩه
ﻮﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻭﺟﺎﻫﻠﺎن
ﺪﺍﺭﺩ که
ﺰﻧﺪﻩ ﻭﺑﻴﻨﺎ
ﻭﺩﺍﻧﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺭﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻭ ﻫﻤﻪ محمّدﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻭ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ،
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ، ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺭﻭﺡ مقدّس
الهی ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
.

ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺍﺷﺨﺎﺻﻰ ﮐﻪ
ﺩﻏﻠﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭﻭﻍ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺷﺨﺼﻰ ﻋﻠﻴﻪ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺣسّ ﺷﺸﻢ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻌﻘّﻞ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻗﺒل اﺯ
ﻭﻗﻮﻉ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺗخلیه ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﻮﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣثبت ﻧﻴﺴﺖ، ولی
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
ﺒﺎﻗی ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﻤﻚ ﺑﮑﺴﻰ، که
ﺒﺎ ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﮐس
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻭ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺪﻯ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺰﺭﮔی ﺪﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺁﺭﺍﻡ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭘﻠّﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﺣﻰ، ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺪﺍﻥ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ، ﺍﺭﺯﺵ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺎ،
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﻭﺡ ﺷﺨﺺ،
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﺪﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺠﻮﻣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﻋﺪﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻫﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺷﻪﻫﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎﻯ ﻟﺎ
ﻳﺘﻨﺎﻫﻰ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﮔﺮ ﺣﺪﻭﺩ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﭘﺸﺖ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﻭﺭ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷته اﻳﻢ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻧﻨﮕﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺭﺯﺵ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﺣﺘﻰ
ﻓﻴﻠﻢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
ﻭﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ، ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻫﻤﺎن ﺰﻧﺪگی
اﺳﺖ، که اﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﺑﺎﻍ ﻭﺣﺶ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺷته
اﻳﻢ . ﻭ ﻗﻄﻌﺎ
ﻓﻴﻠﻢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭘﺮ ﻃﻤﻄﺮﺍﻕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺧﺠﺎﻟﺖ ﺁﻭﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻨﮑﺮ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩه اﻳﻢ
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺍﺩﺍمه ﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺭﻳﺰ ﻭ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺽ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ پیدایش
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﺎﺯه
ای ﺪﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭ ﺫﺍﺗﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﺃﻣﺮﻯ ﻧﻪ
ﺩﺭﺍﺑﺘﺪﺍﻯ ﺃﺯﻟﻰ
ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺤﺪﻭﺩ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﻭ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ
ﻣﺴﻴﺮﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ، ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . پس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮔﺬﺷﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﻗﺒﻠﺎ
ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺁﺩﻡ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻳﺎ ﺩﻳﻦ ﻭِﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﻭ ﻭﺩﺍﺩ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ،
ﭼﻮن ﺮﻭﺡ ﺁﺩﻡ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ، ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ،
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﻧﻮﺡ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ، ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺁﺩﻡ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳت
ﺒﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﺍ، ﺗﻮﺍﻧﺴت
ﺒﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨی ﻮ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
سوﻡ ﻧﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﺍ ﺷﺪ . ﻭ
ﺳﭙس ﺭﻭح آﺩﻡ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭﺣﺴﻨﻰ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺩﻏﺪﻭ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﺍﺳﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﻮﺭﻭﺵ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ ﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯ پس ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻰ
ﻭ ﺁﻗﺎ ﻣﻨﺸﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺁﻗﺎ ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻓﺮﻣﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺷﺪﮔﺎن ﻤﺴﻴﺢ،
ﺩﺭﺑﻌثت ﺨﻮﺩ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭم
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، که
ﺪﺭ ﺳﻦّ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺑﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﻧﻪ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﺯ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭ . ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﻭ
ﻳﺤﻴﻰ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻔﺨﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻳﺤﻴﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻫﺮﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸته
ﺒﺨﻠﻖ، که ﺘﻮﻟﺪ
ﺩﻭم اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ، ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺟﺪﻳﺪ محمّدﻯ،
ﻳﺎ ﺑﺎ ﻫﺮ محمّد
ﺯﻧﺪه اﻯ، ﮐﻪ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺡ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻫﺴﺖ ﺗﺎ ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻫﺮﮐس ، ﺑﺎﻳﺪ آزمایش
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺗﺎ ﮐﺠﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻨﻢ . ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺟﻌﺖ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮی ﻮﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ محمّدﻯ،
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ثوﺍﺏ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮت ﻮ ﺑﻨﻔﻊ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺷﺎﻧس
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭعلیّ، ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭمحمّد
ﻭعلیّ، ﻫﻤﻴشه
ﺒﺎ ﺫﮐﺮ ﻧﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁل
ﻤﺤﻤﺪ، ﺍﺷﻚ
ﻣﻰ ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺍﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻧﻴﺰ، ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍی ﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . چه ﺪﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ
. ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ،
ﮐﻠﻴﺪ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺤﺼﻮﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺪﺗﺮ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺮﻋﺬﺍﺏ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺻﺪ ﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ،
ﺍﮔﺮ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ، ﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺍﻳﻦ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﭘﻴﺮ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮐﻌبه ﻭﺑﻴﺖ
ﺍﻟﺤﺮﺍﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺸﺖ، ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭼﺮﺍﻏﺶ
ﺧﺎﻣﻮﺵ، ﻭ
ﻋﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ، ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ زنده
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭﺭﺍ معرّفیﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺑﻴﻦ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎﻃﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﻴﭻ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﻮﺩه اﻧﺪ
. ولی ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ محمّدﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭﺣﺸﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺨﻮﺩ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺳﻴﻤﺮﻍ ﻫﺎ
ﺑﺴﻴﻤﺮﻍ ربّ
ﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪﻧﺪ .ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻔﺎﻭت
هر ﻧﻮﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻓﺎﺻله
اﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﻭﻏﻴﺮ ﻗﻴﺎس
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ، ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺪﺍﺭﻧﺪ که
اﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ،
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺤﺪ
ﺯﻳﺎﺩﻭ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎﻫﻢ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺑﺮبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺣتی ﻮﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ،
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺮﻋﺖ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﺩﺭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺷﺮﻁ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮلیّ اﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﻗﻴﻖ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﭘﻴﺮ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟک
ﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺨﻠیه ﻮ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺎ ﺗجلیه ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ ﻭ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ، ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺩﺭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ،
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻋﺸﻖ
ﻫﺮﭼﻪ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮ، ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﻭﻳﮋﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ، ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭﻣﻠﮑﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘُﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﻭ ﺳﺨﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻧﻔﻊ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ بر
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺻﺒﺮ ﺗﻠﺨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ولی ﺑﺮ ﻭﻣﻴﻮﻩ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺟﺴﺘﻦ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﺍﻳﻨﮕﻮنه
ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک ﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﮐﻠّﺎ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ، ولی
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺭﻭﺡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍلله ﺒﻮﺩه اﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺳﺎﻟﻰ، ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤت ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیری
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ،
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳت اﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻃﻰ ﮐﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺭﻭﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩه
اﻯ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ، ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
نَفس
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﺎﺭ،
ﺑﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ، ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﺩﺍﺷﺘﻢ،
ﮐﻪ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﮔﻔﺘﻦ
ﻫﺴﺖ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ، ﭼﻮن
ﻠﺤظه ای
کوﺗﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻟﺤظه
اﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺃﺯﻝ ﻭ ﺃﺑﺪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺗﺎ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻮﻥ
ﻟﺤظه اﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ . ولی
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ، ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﻭ ﺳﺎﻋﺘﻰ ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﺗﺮس
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺩﺭﺍﺯﺍ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺧﻮﺷﻰ
ﻣﺎ، ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎﻩ، ولی
ﺩﺭﺩ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺷﮑﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺭﺍﻩ
ﮐﺮﺩﻡ، ﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺳﺦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻢ . ﭘس
ﺳﺮﻋﺖ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻦ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﺮﻋﺖ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺭﺍ، ﺑﺎ ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮکی
ﻨﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﺎ، ﻧﺘﻴجه
ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭﻳﺎ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴن ﻨﻴﺰ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮنی
ﻤﺎ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺒﻴش اﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷتی که
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻳﻢ،
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳن ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺎ ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ثوﺍﺏ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻭ ﻳﺎ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺳﺮﻧﻮﺷت
هاﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺘﻨﺎﺳب ﺒﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . پس ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺷﺪﺕ ﻭﻣﺪﺕ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭ ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ
ﻭﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺘﻨﺎﺳب
ﺒﺎ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﮐﻤّﻰ ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻧﻘﺪﻋﻘﻞ
ﻧﻘّﺎﺩ ﻭ لَوّامه
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﮔﻮﺵ ﺑﺪﻫﻴﻢ
ﺷﺎﻧس ﻋﻘﻞ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺖ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﻠﺐ ﻣﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺗﺎ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻳﺎﻓﺖ ﺷﻮﺩ، ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ نَفس مُلهمه
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﻧﻔﺨﻪ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ
ﻭﺩﻣﻴﺪﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﻭ ﻧﻔﺨﻪ ﻭ
ﺩﻣﻴﺪﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ﻧﻔﺨﻪ
ﺍﻭﻝ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻧﻔﺨﻪ ﺩﻭﻡ
ﺧﺎﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ ﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻔﺨﻪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔخه اﻯ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺩﻭﻡ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣل ﺒﺎﻫﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭمحمّد
ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺑﻨﺠﺎت
ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻋﻤﻠﻴّﺎت
ﺘله ﭙﺎﺗﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﺗﺎ ﺑﺮﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻫﻤﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﺗﺮﺷّﺢ
ﻣﻐﺰ ﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ
ثاﻧﻮﻳﻪ، ﺍﺣﺴﺎس
اﻭﻟﻴﻪ
ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﺑﺎ
ﻋﻤﻠﻴﺎت
ﺘﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﺼﻤﻴﻢ، ﭘس
ﺍﺯﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ، ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺰﺋﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻐﺰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ ﻣﻐﺰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ﻣﮕﺮ
ﻣﻐﺰ ﺁﻧﺘﻨﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺑﻴﻦ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﺣﻮﺍس ﺑﺎ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ،
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗل
ﺒﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺧﻞ ﺑﺪن
اﻧﺴﺎن ﻨﻴﺴﺖ . ﭼﻮن
ﻤﺎﻫﻴّت اﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃثیرﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﺩﺭﻙ
ﺃﺗﻤﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺣﻮﺍس ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ، ﺗﺎﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ ﺷِبه عدﻡ
ﻟﺎﻫﻮﺕ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺷِﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺘﻰ ﺷِﺒﻪ ﻋﺪﻣﻰ،
ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺪﻣﻰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﻄﻠق ﻨﻴﺴﺖ .

ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻳﻚ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﺿﻄﺮﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢ
. ﺍﮔﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ، ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺍﺧﻞ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍنی
ﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﻟﻮ
ﺃثیرﻯ ﻭﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ . ﭘس ﻟﺎ
ﺟﺮﻡ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﻣﺤﺴﻮس
ﺣﻮﺍس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ، ﻣﺤﺴﻮس
ﺃثیرﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻳﻢ،
ﻭﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻭﺍﺣﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻫﺴﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ(عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻮ ﻫﺴﺖ، ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ سوﺍﻩ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭ، ﻋﺪﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﺪﻣﻰ ﺭﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻋﺪﻣﻰ،
ﻳﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻏﻴﺮ ﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺤﺴﻮس
ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺣﺴﺎسﻋﻈﻴﻢ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣثلا ﭼﻴﺰﻯ
ﺗﺮﺷّﺢ ﺻﻔﺮﺍ
ﺍﺯ ﮐﺒﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺎ
ﺃﻣﺮﻏﻴﺮﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﮔﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻧﺸﺴﺘﻦ
ﺩﺭ ﺧﻠﺄ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭﮐﺎﺭﻯ ﻋﺒث ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ
. ﻭﻟﻮ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ، ﻓﮑﺮ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﮕﻨﺠﻴﻨﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺟﻮﺭ ﻓﺮﺽ
ﮐﻨﻴﻢ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻳﻢ
ﺑﻠﺰﻭﻡ ﻗﺒﻮﻝ
ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻔﮑﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺷﮑﻞ
ﻣﺎﺩﻳّﺎت ﺒﻤﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﺩﺭﺑﺮﺯﺥ
ﻭﻣﻨﻄقه
ﻤﺸﺘﺮﻙ ﻣﺎﺩه
ﻮ ﻣﺎ ﻭﺭﺍﻯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻴﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻰ ناسوتی ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺃثیرﻯ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻭﺯﺡ ﻫﺎ، ﻫﺮﮔﺰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺯﺧﻬﺎ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻓﮑﺮ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﺍﻭ
ﻗﺎﺑﻞ قیاس ﺑﺎ
ﻭﺣﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭﺫﻫﻦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻬﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺭﻳﺰﺗﺮ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻔﺮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻧﺎﺏ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺪﺍن ﺒﺮﺳﺪ . ولی
ﺍﻳن که اﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻤﻨﺒﻊ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺑﺤث
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺗﺎ ربّ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ولی ﺩﺭﺟﻪ ﻧﺎﺏ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ ﺟﻤﻠﺎﺕ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﻧﺎﺏ ﻭ ﺧﺎﻟﺺ
ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣؤثّر ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ ﮐﺴﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﻧﺎﺏ ﻭ ﺧﺎﻟﺺ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﻗﻴﻖ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺗله ﭙﺎﺗﻰ
ﺩﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﺩه اﻯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺍﻣﻮﺍﺟﻰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃثیرﻯ، ﻭ
ﻳﺎ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺗله
ﭙﺎﺗﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺟﻤﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺃثیرﻯ،
ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺧﺎﻡ
ثاﺑﺖ ﻧﺸﺪﻩ اﺴﺖ
. ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ(ﻣﺮﺯﻯ ﻭﺟﻮﺩﻯ) ﺩﺍﺭﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ(ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﻭﺟﻮﺩﻯ) ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻳﻚ
ﮐﻬﮑﺸﺎن ﻮﻳک
ﺴﺘﺎﺭﻩ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻓﺮﮐﺎﻧس ﻭ
ﻟﺮﺯﺵ، ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻮﺭی ﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻭﺿﻊ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﻭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻳﻚ
ﻃﻴﻒ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺩﺭ ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ، ﺿﻤﻦ
ﻟﺮﺯﺵ
ﻓﺮﮐﺎﻧس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻓﺮﮐﺎنس ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﻭﺍﺣﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺎﺍﻳﻦ ﻓﺮﺽ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻝ، ﻭ
ﻫﺮ ﻋﻀﻮ ﻭ
ﻗﺴﻤﺖ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺩﺭ
ﻓﺮﮐﺎﻧس ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﭼﻮن ﺘﺮﮐﻴب
ﻮﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، که
مثلا ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ
ﻭﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ، ﻫﺮﻳﻚ
ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﮑﺴﺒﺮﺩﺍﺭﻯ
ﺷﻮﺩ، ﻟﺮﺯﺵ
ﻭﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ
ﻟﺮﺯﺷﻰ، ﻳﺎ
ﻃﻮﻝ ﻣﻮﺝ ﻭ
ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﻫﺮﻳﻚ ثاﺑﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﺁﺏ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﺁﺏ
ﻧﻴﺰ ﻟﺮﺯﺵ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﺑﻠﺮﺯﺵ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ خود
باز میگردند ﭘس
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ، ﺑﻔﮑﺮ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ، ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ کُلّ ﻳﻚ
ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻃﻴﻒ
ﻧﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﮐﺎﻧﺶ ثاﺑت
ﺪﺍﻧﺴت ﻮ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺎﻣﻪ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯﺟﻬت
ﺒﺴﻴﺎﺭ
ﭘﻴﭽﻴﺪه
ﻔﺮﮐﺎﻧس
ﻮﺟﻮﺩﻯ، ﻭﻃﺒقه
ﻨﻮﺭﻯ
ﻭﺍﻧﻮﺍع
ﻤﺎﺩهﻫﺎ
ﻭﺷِﺒﻪ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﺎ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷِﺒﻪ عَدَم
ﺩﺭ ﮐثرﺕ ﻫﺎ، ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﺨﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻥ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺟﺰ
ﺣﻴﺮﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻤﺎ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻃﺎﻗﺖ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻳﻢ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﺣﺪ ّ ﺃﻗﻞ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺣسّ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ خُنثی
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻭﻣﺠﺪﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ جهان
فارسی ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ و
گوهانوم عبری ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭﺟﺤﻴﻢ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻓﺮﺿﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃ عَدَم
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﻥ، ﺗﻔﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ
ﻧﮑﻨﻴﻢ . ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻓﺮﺽ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﮑﺮﻯ، ﭼﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻳﺎ ﺿﺪ
ﺧﺪﺍئی ﻮﻋﻠﻤﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻤﻰ،
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺎﻳﺪ
سوﺩﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﭘس ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﭘﺮ ﺿﺮﺭ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻣﺎ
ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺎ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺮ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻠﺰﻭﻡ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺭﻓﺘﻦ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ،
ﻭ فرﺍﺭ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺪﺗﺮﻗﻬﻘﺮﺍﺋی
ﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﮑﻨﻴﻢ، ﺗﺎ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺎﻯ
ﺿﺪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ (ﮐﻠﻴﺮ
ﻭﺍﻳﺎﻧس) ﻳﺎ
ﻭﺿﻮﺡ ﻭﺭﻭﺷﻦ
ﺑﻴﻨﻰ، ﺷﺨﺺ
ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺩﻭﺭ ﻭﺍقعه اﻯ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﻮﻳﻦ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻫﻢ زﻣﺎﻧﻰ ولیﻏﻴﺮ
ﻫﻢ ﻣﮑﺎﻧﻰ . ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ نیز ﺯﻣﺎن
ﻮﻭﻗﺘﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﻫﻢ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﻗﻮﻉ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ،
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻧﻮﺑﺖ ﺣﻮﺍﺩث
ﻏﻴﺒب با هم
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻫﻢ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . که
ﻘﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻭ
ﻗﺴﻤﺖ ﺩﻳﮕﺮﺵ ﺁﻧﺠﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ
ﺩﺭﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ .ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﮑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﺭﺍ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻟﺎﺯﻣﺎﻥ می
گوئیم، ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻧﺰﻭﻝ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﻝ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﮔﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺧﻞ ﺩﺭﻳﺎ
ﻏﺮﻕ ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﻭﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺁﺏ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ . ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ناسوتی ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﻭ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﻮﻗّﻊ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭﺣﻮﺭﻳّﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺩ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ، ﻭﻏﻴﺮﺗﻰ
ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺭﻭﺡ
ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
، ﺟﻨﺴﻴّﺖ
ﻣﺮﺩ ﻭﺯﻥ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻭﺗﺄﻣﻴﻦ ﻫﻮﺳﻬﺎ،
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎنه اﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻟﺤظه
اﻯ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌت ﻔﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻓﺮﺍﻣﻮش
کرده گذﺷﺘﻪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﻬﻮﺵ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﺏ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎن ﺮﺍ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺟﻰ ﻭﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ، ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ،
ﻫﻤﮕﻰ ﻟﺎ ﺟﺮﻡ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺄﺻﻞ
ﺧﺪﺍ ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺩ . ﻭ ﺑﺎ ﻓﺮﺽ عَدَم
ﻗﺒﻠﻰ، ﻳﺎ
ﻋﺪﻣﻰ ﺷﺪﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻴﻤﺎ ﺣﻞ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﺴﺨﺮﻫﺎﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺨﺮﻩ
ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ، ﻭﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﮕﺎه ﻤﻴﮑﻨﺪ،
ﺟﺰ ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﻴﻨﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺑﺎﻃﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴت
ﻤﮕﺮ ﺑﺰﺭگی
الله .

ﺍﮔﺮ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺎﺭ ﻣﻐﺰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘس
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ، ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ،
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺂﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴم
ﺒﻌﺪﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻧﺨﻮﺍﻫﻢ
ﻋﺪﻣﻰ ﺑﺪﺍﻧﻢ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺃﺻﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩی
ﻮﺃﺗﻤﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﻓﺮﺿﺎ ﺃﺻﻞ
ﻭﻣﺒﺪﺃ، ﻳﺎ
ﭘﺮﻧﺴﻴپ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺟﺰ ﻧﻬﻠﻴﺴﻢ ﻭ
ﭘﻮﭼﻰ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍئی ﻮ
ﺣﻴﺮﺕ، ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ ﭘس
ﺑﻬﺘﺮﺍﺳﺖ
ﻫﻴﭻ ﺯﺣﻤﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﺪﻫﻴﻢ . ﺗﻠﺎﺵ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ، ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﻧﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻫَﭙَﺮﻭﺕ
ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻭ ﺑﺎ ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻟﺎ
ﻋﻠﺎﺝ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . که
ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﻭﻳﺎ
ﻣﻌﺘﺎﺩﺍن ﺮﺍ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ
ﻫﺮﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻋﻰ ﺍﺯ
ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺸﺄ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻐﺰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻠﻪ
ﭘﺎﺗﻰ
ﻭﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ،
ﮐﻪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﻐﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻟس
ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺟﺰ ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﮑﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻣﻐﺰ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺻﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ،
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻌﻠﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﻮﺽ ﺷﻮﺩ . ﺑﺠﺎﻯ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎس ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮتی ﺮﺍ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
کرﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ . ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯ . ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻃﺮﻑ
ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫیم ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮیم
که ﺟﻨﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﻔﺮﻭﺷﻴم ﻴﺎ
ﺭﺍﺯﻯ ﺭﺍ
ﺗﻠﻘﻴﻦ ﮐﻨﻴﻢ ﻭﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴم
اﺳﺮﺍﺭﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ ﮐﺴﻰ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﻫﻢ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﻐﺰﻯ،
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﺎﺭ ﻣﻐﺰ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻭ
ﻃﺮﺡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻰ ﺭﻳﺰﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﺎﺭ ﻣﻐﺰ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻣﻐﺰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺧﺎﺹ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺴﺄله
اﻯ ﺳﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻭﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ خویش ﺗﺰکیه
ﻨﻔس ﮐﻨﺪ . ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﻫﻔﺖ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ بشرﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﺠﺎت یابد . ﺗﺎ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻓﺮﺿیه
اﻯ ﭘس اﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﻌﻠﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻧﺸﺪ، ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻬﻤﺘﺮین ﺃﻣﺮ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪ، که
ﺨﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤت ﺘﮑﺮﺍﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ،
ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ
ﮔﺮﺩﺩ .

M095

نکاتی
در باره قرآن

ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺠﻴﺪ، ﻭ
ﻣﺠﻴﺪ ﻣﺠﺪ
ﻭﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺩﻫﻨﺪﻩ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺶ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﻗﺮاءت
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋثمانی ﻭ ﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻴﺸﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺮاءت
هاﺋﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻭﺑﺪﻭﻥ ﻋﻤﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻗﺮاءت
ها ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ، ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﻣﺎ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻳﻌﻨﻰ(
ﺩﻭ قُرّه ) ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ محمّد، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺨﻠﻖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﺮاءﺖ قُرّه ﻫﺎﻯ
محمّدﻯ ﺭﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ (ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ)
ﻓﺎﺭﺳﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺮاءﺖ ﻭ ﻗﺮّه
گیرﻯ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺑا ﻓﻬﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻟﺬﺍ (
ﺁﺧﻮﻧﺪ) ﻳﺎ (
ﺃﺧﻮﻧﺪ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ)، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﻧﻴﺴﺖ . ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻭﻧﺎﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺘﺎﺏ، ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻭﻓﻬﻢ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻋُﻤﻘﻰ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮاءﺖ
ﻗﺮﺁﻥ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺘﺎﺏ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺤﺎﺕ
ﮐﺎﻏﺬ ﻣﺠﻠّﺪ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ محمّد ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮن
ﭙﻴش ﻨﺒﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
( ﮐﺘﺎﺏ، ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ) . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﺍ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﮐﺘﺎﺏ ﻫﻤﺎﻥ(
ﺍﻣﺮﻳﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ)
ﻭﻣﻘﺮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ، ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ خویش
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ،
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﺘﺎ ﺍلله ﺮبّ
اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ بی اﻧﺘﻬﺎ
ﺍﺩﺍمه ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻭﻯ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺩﻭقُرّه ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ محمّد،
ﭘﻨﺞ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻨﺞ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ محمّد
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ حجّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮه
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ ﺗﺰکیه
هاﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻧﺮﺍ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ (ﺗﻠﺎﻭﺕ
ﻗﺮﺁﻥ)، ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻋثمانی
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻋُﻤﺮ
ﻭ ﺗﺼﺤﻴﺤﺎﺕ
ﻋثماﻥ، ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭ ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻧﻰ،
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺣﺬﻑ
ﻭﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻭﺩﺧﻞ
ﻭﺗﺼﺮﻓﻰ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺰﻭﺭ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺑﺮ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻃﻮﻝ ﻗﺮﻭﻥ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭﺍﻭﺳﺘﺎ،
ﻧﻴﺰ ﺑﺰﻭﺭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻠّﺎﻫﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻭ ﺟﺎﻫﻞ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ که
ﻤﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪﻧﺪ،
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺑﻮﺩﻩ، ولی ﺑﺎ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﻣﺪﻋﻰ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎس ، ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩه اﻡ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺘﺐ مُقدّس
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻡ .

ﺗﻠﺎﻭﺕ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻠﻮ
ﺍﻟﺄﺧﺮﻯ ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ . ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﺎﺕ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋثماﻧﻰ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻳﺎﺕ ﻭ
ﺁﻳﺪﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺩﺭﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺗﻠﻮ
ﺍﻟﺄﺧﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ ﮐﻪ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ، ﮐﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺟﺮﻫﻮﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ قُرّه ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﻫﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻠﺎت
عباﺩﻯ، ﻭﺣﻨﻴف
عمل ﮐﺮﺩﻥ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﺩﺍﺷتن
اﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺵ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﺷش اﻭﻟی اﻟﻌﺰم
اﺳﺖ، ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭﻧﻮﺡ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
محمّد ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﺎﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ محمّد،
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ سوﺷﻴﺎﻧس
ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ . ﮐﻪ محمّد
ﻭ ﺳﭙس ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد سوﻣﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﻳﺎ
ﺯﻧّﻮﺑﻴﺎ، ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻴﺘﺮﺍ،
ﺑﻨﺎﻡ (ﺩﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ)
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺭا ﺑﻮﺩﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺷﻴﻮﺍ
ﻳﺎ ﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩ، ﻭ ﺩﻭﻣﻰ
ﺭﺍ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺸﻒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺒﻌﻮث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸت اولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﻔﺘﻢ
ﮐﻨﺪ . ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﻭ ﺍﻭﻟﻴن
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺃﻫﻮﺭﺍﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ .

ﺑﺴﻴﺎﺭی
اﺯ ﻧﮑﺎﺕ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ محمّد،
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺩﺭﺣﺪﻭﺩ
نه ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺮﺁﻧﻰ محمّد
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩه اﻡ
. ﺗﺎ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻳﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭقُرّه
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ، ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻢ ﮔﻔته هاﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰﻭ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺩﻳﺮ ﻧﺸﺪﻩ
ﭼﺎﺭﻩ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ
را ﺑﻴﺎﺑﺪ . (
ﻣﺠﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ)
ﺩﺭ ﻣﺠﺪ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ، ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﺗﻘﺮﺑﻬﺎﻯ
ﺻﻔﺎتی ﻮ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﭘﺎﮐﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﺪ ﺩﺭ قراءت
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻗﺮاءﺖ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺻﺪﻫﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﻋﺮﺏ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
که ﺨﻮﺩ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻧﻴﺰ
ﻓﻬﻤﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﭼﻬﺎﺭﺩه ﻘﺮﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﺍ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴم
اﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧچه که ﺩﻝ
ﺗﻨﮓ ﻭ
ﭘﺮﻋﻘﺪه
ﻮﺟﺎﻫل ﺨﻮﺩ
ﺩﻭﺳت ﺪﺍﺭﺩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷت
ﺮﺍﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭﺩﻭ ﻣﻠﺖ که
ﺴﻬﻞ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺻﺎﺤﺐ ﺭﺳﺎﻟﻪ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺷﺎﻧس ﺷﻬﺮﺕ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . پیدایش
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺫﺍﺗﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺗﺮﻙ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻳﺎ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭﻣﺠﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻣﺠﺪ
می ﺴﺎﺯﺩ . ﻭﻧﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻧﻰ،
ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ
ﻭﻗﺮاءﺖ ﻣﻴﺸﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺸﺪ .

ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻗﺮﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﻣﺪﻋﻰ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻃﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﮕﻴﺮﺩ، ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻳﻦ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ، ﺣﻘﻴﻘت
ﺮﺳﺎﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭسوﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺷﺨﺺ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺍﺯ ﺟﺴﻢ
ﻓﻌلی ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . که
ﺒﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﮔﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻭ ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎن
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫب
اﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺍﺯ ﺳﻨّﻰ ﻭ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺟﺰ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺎﻧﻊ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ، ﻭﭘﻮﺷﺶ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﺑﺮ
ﺫﺍﺕ ﭘﺮﻋﻘﺪﻩ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ، ﻭﺭﻭﺡ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﻳﺎ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ،
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎل ﺪﻳﮕﺮ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎی
کاﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻮعی
ﻤﺠﺪﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺮﮒ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭح هر
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ،
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺬﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ
ﻭﻟﺎﺟﺮﻡ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺟﺮﻡ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭتقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﻟﻠﻪ، ﻭﻋﺪه
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ عَدَم
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ، ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّت
ﻮﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
( ﺑﻪ ﺷﺪﻥ)
ﺑﺎﺭﻭﺵ (ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ
ﻳﺎﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)، ﺩﺭﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎی
ﻨﻮﻋﻰ ﺁﻳﻨﺪه
اﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ، ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺗثبیت
ﺷﺪ . ﻭ ﺩﻭﺯﺥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺒﺮﺯﺥ ﻋﺮﺑﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪ
.

ﻧﺰﻭﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، چه
ﻨﺰﻭﻝ
ﻳﻜﺒﺎﺭه اﺯ
ﺁﺳﻤﺎن ﺒﺎﺷﺪ،
ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻝ
ﻭﻓﮑﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺬﻫﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻥ ﻣﻔﻴﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ
ﻫﺮﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ خویش، ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺣﮑّﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ،
ﻭ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ، ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﻭﺩﻟﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ، ﻭﺣﻠﺎﻝ
ﻭﺣﺮﺍﻣﻰ ﺭﺍ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺷﺮﻋﻰ
ﻭﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻠّﻴﺎت
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ (ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ) ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ
ﻭثوﺍب ﻮﻳﺎ
حلال ﻭﺣﺮﺍﻣﻰ
ﺧﺎص ﺴﺎﻟﮑﺎن
اﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﻋُﻤﺮ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺗﺒﺎﻥ
ﻭﺣﻰ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﮔﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺯ ﺁیه
اﻯ ﻣﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ،
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﺮس
توطئه ﺟﻌﻞ
ﻭﺍﺭﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﮑﺮﺩﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﺟﻌﻞ
ﺑﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﺗﺐ ﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﻳﺎﺕ
ﺧﻮﻥ ﻭ ﺟﻨﮓ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ ﺭﺍ
ﻋﻤﺮ ﻭﻋثماﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﺣﺪّ ﻭﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺳﻴﺎﺳت
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻧﺰﻭﻝ
ﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺯﻧﺒﻮﺭ ﻋﺴﻞ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ ولی
ﮔﻴﺮﻧده ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺿﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ محمّد
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺍﺭﺍﺌﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻥ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
محمّد
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺬﻫﻦ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻧﺰولی
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﻧﺰﻭﻝ ﺁیه اﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻳﻚ
ﭘﺮﺳﺶ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﻳﺎ ﻳﻚ ﻣﺸﮑﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺷﺄﻥ
ﻧﺰولی ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺘﻦ ﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻧﺰﻭﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﻭﭘﺎﺋﻴن
ﻨﻴﺴﺖ . ﻋﺮﻭﺡ
ﺭﻭﺡ ﻭﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺰﻭﻝ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﻝ ﻭﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺮﻭﺝ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻋﻤﺒﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭجه اﻯ ﻋﺮﻭﺝ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ
ﻭﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭﺡ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻭﺟﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺧﺮﻭﺝ ﻧﺴﺒﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﺧﻠﺴﻪ ﻭ صَمَدیّت
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ،
ﻳﻚ ﺗﺠﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻣﺪﺭﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ .

ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻧﺴﺦ ﺁﻳﺎت ﺪﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ223 ﺁﻳﻪ ﺭﺍ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻨﺴﻮﺥ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺍﺩﻩ، ﻳﺎ
ﺑﺨﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘی
ﭘُﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﺁﻳﺎﻟﺖ
ﻣﻨﺴﻮﺥ
ﻭﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪﻩ
ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮐﻨﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﭼﻮﻥ ﺷﺨﺺ محمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﺁﻳﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﺭﺍ
ﻣﻨﺴﻮﺥ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ،
( ﺁﻳﺎﺕ ﺳﻴﻒ)
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ ﺭﺍ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ(
ﺁﻳﺎﺕ ﺗﺮﺣّﻢ)
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻨﺴﻮﺥ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺁﻳﺎﺕ
ﻣﻨﺴﻮﺥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻳﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭ ﺁﻳﺪﻫﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ سوﮊﻩ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . که
ﺸﻬﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻫﻤﻴﻦ مقام
ﺣﺴﻴﻦ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ،
ﮐﻪ ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻳﺖ، ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪه
اﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻫﺒﺮی هرﻳﻚ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﻭ
کُلّ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻪ ﻏﻴﺒت
اﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩﻭﺩﺭﻣﺮﮒ
ﺍﻭ، ﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒت ﺼﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍ ﺍﻣﺎﻣﺎﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ معرّفی
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺸﮕﺎنه
ﻮﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭﻟﻮ
معرّفی
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ . ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﻫﺎ
ﻭﺍﮊﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﮐﺮﺩه اﻡ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺴﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﺴﻰ ﺗﺎﺑﻊ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﻫﻤﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﺎﺑﻊ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ، ﭼﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﮔﺰﻳﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻣﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ محمّد
ﻭﻣﺴﻴﺢ، ﺟﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺭﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ مُقدّس
ﻭﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﺣﻔﻆ
ﻗﺮﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺶ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺷﺸﺼﺪ
ﻭ أﻧﺪﻯ ﺁﻳﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺣﺎﻓﻆ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . که
ﮔﺎﻫﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﻔﻆ ﺷﺪﻩ، ﻫﻤﺎﻥ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﻭ
ﻗﺮّه ﻘﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﮐس ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺍﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺖ، ﺣﺎﻓﻆ
ﺍﻳﻦ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭحی
اﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺃﻧﺪﻯ
ﺷﺎﻋﺮ ﻭ ﻋﺎﺭف
اﻳﺮﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﻌﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﺎﭖ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮی
ﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻭﻧﮕﻬﺒﺎﻧﺎﻥ
ﻋﺮش ﺨﺪﺍ ﺭﻭی
ﺰﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬم
ﺒﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺩ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻭﻟﺎﻳت
ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤثیل ﺳمبوﻟﻴﻚ
ﭘﻴامبر، ﮐﻪ
ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻫﺸﺖ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ ﺍﺯ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ، ﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ . ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ، ﭼﻮﻥ ﻳﻚ
ﻓﺮﺵ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮔﺴﺘﺮﺩه
ﺒﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻮﭼﮑﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻓﺮﺵ
ﺍﺯ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺵ ﺩﺭ
ﻭﺳﻂ ﺍﻭﺭﻧﮕﻰ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻃﺮﻧﺞ ﺑﻐﻠﻂ
ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺍﻭﺭﻃﻪ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔته اﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﺭﻧﮓ
ﺟﺎﻳﮕﺎه ﺮبّ
رﺣﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ،
ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﺵ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﺷﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺳﻰ ربّ
رﺣﻤﺎﻥ، ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﺯ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺤﺎﻓﻆ، ﮐﺮﺳﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺩﻭﺵ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻃﺮﻑ
ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮ ﺩﻭﺵ ﺁﻥ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺣﺎﻣﻞ ﻋﺮﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺟﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ ﻋﺮﺽ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻓﺮﺵ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺍﻓﻖ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻧﻘﻮﺵ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻣﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻓﻀﺎﻯ ﺩﺍﺧﻞ
ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ، ﺑﻴﻦ
ﻧﻮﺍﺭ ﻓﺮﺵ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﮐﺮﺳﻰ
ﺍﻭﺭﻧﮓ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﮔﻠﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﻰ
ﺣﺪّ ﻭ ﺣﺴﺎﺏ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺍﺭﺩ
که گلبرگی ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻡ،
ﺗﺎ ﻋﻤﻖ ﺍﻓﻖ
ﺩﺭ ﻗﺴﻤﺖ
ﺭﺍﺳﺖ ﻓﺮﺵ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ ﻣﻤﺘﺪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﺮﮐﺰ ﺁﻥ
ﮔﻞ ﻧﻴﺰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﺪ، که
ﺪﻳﮕﺮ
ﮔﻠﺒﺮگهاﻯ
ﺍﻳﻦ ﮔﻞ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﺪه ﻨﻤﻴﺸﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺷﺎﻫﺪ محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺵ
ﻋﺮﺵ، ﮐﺮﺳﻰ الهی
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ الله
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﺍﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪه
ﻫﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺭﻗﻪ
ﺷﻴﺸﻬﺎﻯ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺎ ﻧﻘﺶ
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻭﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﮕﻰ
ﺭﻭﻯ ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮﺭﻯ، ﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺷﻴشه ها
ﻣﻴتاﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻧﺎﻇﺮ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﻴﺸﻪ
ﻫﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻭ
ﻧﻘﻮﺵ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻮﭼﻚ ﻭ
ﺑﺰﺭﮒ ﻭﺍﺿﺢ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺿﺢ
ﻳﮑﺠﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻘﻮش اﻭﺭﻧﮓ
ﭼﻮﻥ ﻣﺮﮐﺰ ﻓﺮﺵ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﺍﺻﻠﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﺮﺷﻰ
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﻨﺶ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ،
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺷﻰ ﺭﺍ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘلهاﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺰ، ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭﻓﻬﻢ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﺎ قُرّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮔﺮﺩﺩ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻫﻤﻨﺪﻯ، ﻭ
ﻳﺎﻓﺖ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪی ﻴﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ) ﺩﺍﺷﺘﻦ،
ﻭﺳﻴّﺪ
ﻭﺁﺭﻳﺎ
ﻭﻫﺨﺎﻣﻨﺶ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺿﻤﻦ
ﺣﺎﻓﻈﺎن
ﻘﺮﺁﻥ ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﻭﻧﻪ
ﺣﻔﻆ ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻫﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
ﻤﺎ، ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷت
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋُﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ،
ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ،
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺑﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻤﺮﻯ
ﺣﻔﻆ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻤﺮﻯ قراءت
ﻣﮑﺮﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻬﺮﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻘﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ سوﺍﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻧﺪﺍﺷته اﻧﺪ، ﻭﻳﺎ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻓﻬﻤﻰ
ﺍﺯ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ، ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ ﭼﻮﻥ محمّد
اُمّی ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻣﺮﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺍُﻡّ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ الهی ﺯﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻡ ﺳﻠﻤﻪ ﺯﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻭﻳﺎ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﻩ
ﭘﺎﺭﺳﺎ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻋﻴﺴﻰ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﺎﻓته اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﺳﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﻗﺮﺍءت
هاﻯ ﻗﺮﺁﻥ و
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﻨﻘﻮﻝ،
تنها ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺩﺭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺪﻳث
ﻗﺪﺳﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻋﻴﻨﺎ
ﺑﻌﺮﺑﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻮﺵ ﺩﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﺮﺑﻰ
ﻭ ﺑﻬﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮﺟﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ،
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﻔﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﻋﺮﺑﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻳﺪﻩ
ﻭﻭﺣﻰ ﻭ ﺷﮑﻞ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﺯﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ولی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺪﻩ ﮐﻠّﻰ
ﻭﻣﻬﻢ ﺭﺍ، ﺍﮔﺮ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﮑﻨﺪ، ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎت
ﻮﻣﻨﻄﻖ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺮﺍی
اﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻭﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣﻄﺎﻟب
عرﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻨبه هاﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺍﺳﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺻﺪ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻗﺪﺳﻰ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ، ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻗﺪﺳﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﺸﺪ، ﮐﻪ
ﺟﻤﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻋﻴﻨﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﺮﺑﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺪﺍﻡ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺁﻳﺎﺕ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻟﻔﻈﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻭﻡ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺼﺎﺭ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ که اﮔﺮﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺍی ﺁﻥ ﺟﺰ
ﮐﻠﺎم ﻤﻮﻟﺎ
ﻋلیّ ﻨﺪﺍﺭﻳﻢ،
ﺩﻟﻴلی هم ﺑﺮﺍی
اﺻﺎﻟت ﻘطعی
اﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺪﺍرﻳﻢ . ﮔﻔته
ﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﺘﺎب
علی ّ ﻳﺎﻗﺮﺁن
او، ﺑﻨﻘل اﺯ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎی
ﺸﺨﺼی
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭﮐﺎﻏﺬ
ﺯﺭﺩ ﺯﻳﺮ
ﺑﺎﻟﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﻤﺪﺕ
ﺷﺶ ﻣﺎﻩ ﺑﺤﺠم
ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﻯ ﺷﺘﺮﻯ
ﺑﻤﺴﺠﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺰﺩ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ ﻭ ﻋﻤﺮ
ﺑﺮﺩ ولی
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻧﺸﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﭼﻪ ﺷﺪ . ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ، ﺍﮐثرﺍ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎب علی ّ
ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺯﮐﺘﺎب
ﻔﺎﻃﻤﻪ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . که
ﻘﺮﺁﻥ ﺷﺨﺼﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ . ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﻫﻤﺮﺍه
ﺘﻮﺿﻴﺤﺎت
ﺪﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻳﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ علیّ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﻨﻘل
اﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ علیّ
ﭼﻨﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺮﺁﻥ علیّ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺣﻴﺎﺩیث ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﺿﻤﻨﺎ
ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻋﻤﻖ
ﺑﻴﺖ
ﻭﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد،
ﺩﺭ ﺍﻋﻀﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺷﻤﻦ محمّد، ﻳﺎ
ﺩﺷﻤﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺮﻳﻚ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﺴﺒﺖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . و
ﺍﮔﺮ علیّ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ،
ﻋثماﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﺩﺍﻣﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪ . ﭘس
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ
ﺑﻮﺩ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﺪﺭﺵ، ﻣﻦ که
ﺴﺎﻟﻤﻨﺪ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﻮﻫﺴﺘﻢ
ﭼﺮﺍ ﻣﺮﺍ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ . ولی
ﻋﺎﻳشه ﺪﺧﺘﺮ
ﺃﺑﻮ ﺑﮑﺮ ﺯﻥ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﻮﺩ،
ﻭﻧﻴﺰﻋﻤﺮ که
ﺪﺧﺘﺮﺵ ﺣﻔﺼﻪ
ﺭﺍ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﮐﺮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﺪﻳث ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﺪﻩ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺸﻮﺧﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ولی
ﺍﻳﻨﻚ ﮔﺮﻭه ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮکی
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺷﺎﻳﺪ نُه
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩه اﻡ
ﻭﺑﺎ ﺃﻧﺒﻮﻫﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﺪﻳث ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺭﺯﺵ
ﺩﺍﺭﺩ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ باید
مطابق ( ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺳُﻨّﺖ) باشد . ﺳُﻨّﺖ
ﻧﻴﺰ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
الهی گفته
باشند، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ گوئی
ﻣﻦ ﮔﻔته اﻡ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻣﻦ ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺣﺪﻳثی ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑمن ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﮔﻔته
اﻡ، ﮐﻪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﺳﻨّت ﻴﺎ ﺩﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭ(ثقلین) ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﻭﻣﻬﻢ ﻮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺨﻮﺭﺩ،
ﺁﻧﺮﺍﺑسینهﺪﻳﻮﺍﺭﺑﮑﻮﺑﻴﺪ،
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻣﻦ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ .

ﭼﻬﺎﺭ
ﺩﻩ ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﭼﻮﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﺩﻩ ﻧﻔﺮ
ﮐﺎﺗﺒﺎﻥ ﻭﺣﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
، ﮐﻪ ﺍﻏﻠﺐ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻄﻠﻊ، ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻭﮔﻔﺘﻦ ﻣﻄﻠﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭﺍﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮﺩ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮکی
ﻮﻣﻄﺎﻟﺐ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﻭﻋﻤﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺗﺒﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩ . ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪ
ﻭ ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ . ﻭ
ﻋﻤﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻘﻞ
ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ،
ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻢ . ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺩﺭﻭﻍ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﻭ ﻧﻔﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ . ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻭ
ﺗﻘﻠّﺐ ﻭﺟﻌﻞ
ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
. ﻭ علیّ ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎ ﻋُﻤﺮ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﮑﺮﺩ، ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺯﺍﺭ
ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻣﺴﻌﻮﺩ
ﺑﺎ ﺣﻔﻆ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ علیّ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺤﻀﻮﺭ ﻧﺰﺩ
ﻋﻤﺮ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ عمر
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺨﺖ
ﮔﻴﺮ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺳﺖ
ﺑﺸﻤﺸﻴﺮ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ . ﻭﮔﺮﻭه
کاﺗﺒﺎﻥ ﻭﺣﻰ
ﺿﻤﻦ ﮔﺮﻭﻩ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻋﻤﺮﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﻭﭼﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ، ﻧﻈﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺑﺮﺧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ
ﻣﺴﻌﻮﺩ ﻭﭼﻨﺪ
ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﺭﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺑﺎ
ﻗﻴﺪ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻳﺖ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺁﻧﭽﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻧﻔﺮ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ قراءت
ﺷﺪﻩ ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﻗﺮاءﺖ ﻫﺴﺖ .ﮔﻮﻧﻪ
سوﻡ ﺍﺯ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻮﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺣﺪﻳث
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﻴﭻ
ﺑﻬﺮه اﻯ
ﺩﺭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻨﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﻔﻆ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻴﺐ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ چهل ﺣﺪﻳث
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺑﺎﺯﻭ
ﺑﺴﺘﻦ ﻫﻴﭻ
ﺃثرﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻭﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
اﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺮ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮ ﺑﺎﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺟﺎﻫﻞ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﺑﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻮﺩ ﺿﺮﺭﻣﻴﺰﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺒﺎﺯﻭ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﭼﻬﺎﺭﻡ، ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺮ ﺳﺒﻴﻞ
ﺷﻮﺧﻰ ﻳﺎ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻧﻈﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻃﺒّﻰ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭﺳﻠﻴقه اﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻘﻴﺪه ﻫﺎﻯ ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻨﻊ
ﮔَﺮﺩه ﻨَﺮﺍﻧﻪ
ﺯﺩﻥ ﺑﺮ
ﮔﻠﻬﺎﻯ ﺧﻮﺷﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﺮﻣﺎ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻳﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺴﺎﻝ
ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ
ﺧﺮﻣﺎ ﻭ ﺑﺎﺭﻯ
ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺩ، ﻭﮔﻔت
ﻤﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺑﻰ ﻫﺴﺘﻢ، ولی
ﮐﺸﺎﻭﺭﺯ
ﺧﻮﺑﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻢ . ﺣﺎﻝ
ﮐﺘﺐ ﺣﺪﻳث
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮔﺮﻭﻩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﻋﻤﻞ
ﺷﻮﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺸﻮﺧﻰ ﻣﻄلب
ﺮﺍ ﻣﻌﮑﻮس
عقیدﻩ ﺭﺍﻳﺞ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻔﺖ، ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺷﻮﺧﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺯﻥ ﻭ ﮔﻞ ﻭ ﻋﻄﺮ
ﻳﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺟﻨﺒﻪ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻭﺭﺍﻯ ﺁﻥ
ﮐﻠﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻥ
ﺑﺎﺯﻯ . ﺑﻠﮑﻪ ﺯَﻥ
یا ذِن ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﭼﻪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺯﻥ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺯﻥ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺩ ﺍﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭﻫﺸﺖ
ﺍﻣﺮ ﺣﺮﺍﻡ
ﺩﻭﺭﻩ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺮﺍﻣﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ حجّ
ﻋﻤﺮﻩ ﻭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﺑﺎ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺗﻤثیلی و
نمایشی عوام
فهم ﺍﺯ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣی
ﻮﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ

( سوﺭﻩ
ﻗﺮﺁﻧﻰ) ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ (ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) ﺍﺳﺖ
ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻭقُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ سوﺭﻩ
(ﺳﺒﻊ ﺍﻟﻄﻮﺍﻝ)
ﻫﻔﺖ سوﺭﻩ
ﺑﻠﻨﺪ، سوﺭّهﻫﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺣﺠﻢ سوﺭه ﻫﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ولی
ﺳﺒﻊ ﺍﻟﻄﻮﺍﻝ
ﻭﻫﻔﺖ ﺑﻠﻨﺪﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻠﻨﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ محمّد،
ﻭ ﻧﺼﻴﺐ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻭ
ﻣﺘﻌﺒّﺪﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﻙ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫب
اﺳﻠﺎﻣﻰ ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻪ ﻭ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﻭﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺳﭙس ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺑﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ سوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺍﺏ، ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺎﻧﺪ.
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺗﻨﻔّﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ، ﭘﺎﻙ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻭﺃﺻﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭﻣﺮﺟﻊ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻪ
ﻗﻄﺮﺍت ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﺫﻭﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . (
ﺳﺒﻊ
ﺍﻟﻤثاﻧﻰ)
ﻧﻴﺰ سوﺭﻩ
ﻓﺎﺗﺤﻪ ﺍﻭﻝ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ثنا
ﻭ ﺳَﻨﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ ﺣﻤﺪ
ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﻄﻮﺭ
ﺣﻨﻴﻒ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﻨﺪ . ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎﻯ محمّد
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﺣﺴﻨﻴﻦ
و ﻣﺎﺩﺭ ﻭﭘﺪﺭ
ﻭ محمد ﺟﺪّ
ﺁﻧﻬﺎ . ﺑﺎﻳﺪ
ثنا ﻭ ﺳﻨﺎ ﻭ ستایش
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺷﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﺸﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻔﺘﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﺑﺎﺯ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﻣّﺎ
ﻣﮑّﻰ ﻭﻣﺪﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻳﺎﺕ، ﮐﻪ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺧﻰ ﺩﺭ
ﻣﮑّﻪ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺭﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺒل اﺯ ﻫﺠﺮﺕ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻭﺍﺿﺢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﮕﻮﻳﺪ، ﺁﻳﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴکرد،
ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﻔﻮﺫ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍﮐثرﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺧﻄﺮ، ﻭﭼﻨﺎن
ﺘﻌﻠﻴمی که
اﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻔﮑﺮ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻫﺠﺮﺕ
ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﺁﻳﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺍﺿﺢ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﻭ ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻬﺎ ﻧﺎﺯﻝ
ﻣﻴﺸﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﮑّﻰ
ﻭ ﻣﺪﻧﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﮑّﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ
ﻣﺒﺘﺪﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣُﻎ
ﻫﺎ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ کعبه ﻣﮑّﻪ
ﺭﺍ ﺟﺎﻯ ﻣﻎ ﻫﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﺑﻤﻌﻨﻰﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ
ﺩﺍﺧﻞ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﻭ ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻣﻰ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﻧﺪﺑﻪ أشک ﻣﻰ
ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭﮔﺮﻳﻪ
ﮐﺮﺩﻥ، ﻭﭼﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺷﻚ
ﺍﺯ ﻏﺪﺩ ﺃﺷﮑﻰ
ﭼﺸﻢ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺖ ﭘﻠﻚ
ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﻢ ﺑﺰﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺸﻚ
ﻧﺸﺪﻥ ﻭ ﮐﻮﺭ
ﻧﮕﺮﺩﻳﺪﻥ، ﻏﺪﺩ
ﺍﺷﮑی ﺠﺮﻳﺎن
ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
کعبه مکّه
دقیقا شبیه ﮐﻌﺒﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺟﺎﻯ
ﻃﻮﺍﻑ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ حجّ
ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺒﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻌﺒﻪ ﮔﺬﺍﺭﺩه
بودند ﺗﺎ
ﺿﺎﻣﻦ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﻩ حرام
ﺟﻨﮓ ﻧﮑﺮﺩﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﺑﻤﮑّﻪ ﻭ
ﺑﺎﺯﺍﺭ
ﻣﮑّﺎﺭﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﺧﺮﻳﺪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻣﻴﻔﺮﻭﺧﺘﻨﺪ
ﻭ ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ
ﻗﺮﺁﻥ ( ﺑﮑّﻪ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ( ﺑَﻎ )ﻫﺎ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻗﻮﻡ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺸﮑﻞ
ﻓﻌﻠﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟکاﻥ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮐﻪ
ﺗﺠﺎرب ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭی که
صلاج میدانند
ﺒﺪﻫﻨﺪ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﻧﻤﺎﺯ، ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﺩﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺸﮑﻞ
ﻧﻤﺎﺯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻓﻊ
ﺧﻄﺮ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﺎﺯ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺭﻭﺯﻩ ﻭ حجّ ﻭ
ﻏﻴﺮه ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ولی ﺻﻠﺎﺕ
ﻧﻤﺎﺯ یا
ناموس های
الهی ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺻﻠﻪ ﻭ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺻﻠﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
تا قادم ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

(ﻓُﺮﻗﺎﻥ)
ﮐﻪ ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ
(ﻓﺮّﮔﺎﻥ)
ﺯﺭﺩﺷتی قُریش
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻣﮑّﻪ،
ﻭﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﻳﻤﻦ
ﺑﻤﮑﻪ ﺍﺳﺖ . ﻓﺮّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺗﺎﺝ
ﮔﺬﺍﺭی اﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺎﺯه
ﻨَﻔَس ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮّ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺑﻴﻚ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﺪﺍ ﭘﺮﺳﺖ، ﻧﺎﻣﻬﺎﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ
ﻣﻨﺼﻮب ﺑودند
که ﺑﻬﻢ ﻧﺎﻥ
ﻗﺮﺽ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ که
بهم ﺍﻟﻘﺎﺏ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﺧﻮﺩ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺎﺻﺮ ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺷﺎﻩ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺩﻡ، ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭﺑﺎﺭی
ﺨﻮﻳش اجارﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺧﺪﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺩﻡ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺿﺤّﺎﻙ
ﻭﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻠّﺎ ﻭﮐﻮﺭ
ﺩﻝ، ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫمه ﺮﻧﮓ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس کرﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻓﺮﻳب هزﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎن را
ﺪﺭﻃﻮﻝ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳﻨﺎﻥ (مَلاء)
یا ﻣُﻠّﺎﻫﺎ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ، ﻭﺩﺭ
ﺗﻠﺒﻴس ﮐﺎﺫﺏ
ﻧﻤﺎﺋﻰ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﺏ ﻃﻠﺎ ﺑﺮﻭﻯ
ﻣِس ﺑﮕﺬﺍﺭند
ﻭ ﻃﻠﺎ ﺭﺍ ﺑﻔﺮﻭﺷﻨﺪ
. ﻳﺎ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮔﻨﺠﺸﻚ ﺭﺍ
ﺭﻧﮓ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﻨﺎﺭﻯ
ﻣﻴﻔﺮﻭﺷﻨﺪ . ﺍﺑﻠﻴس
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
انسان را
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ ﻭ
ﺍﺟﺘﺒﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ولی
ﺍﺑﻠﻴس ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺟﺎﺫﺑﻪ
ﻣﺮﮐﺰ ﺯﻣﻴﻦ، ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭ
ﺍﺑﻠﻴس ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ چه
رسد بآخوند
فریب کار ﮐﻪ
کسی ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ،
ﻭ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻋﻔﻮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ نفس
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻔﻮ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺣﻘﻮﻕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺪﮐﺎﺭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

(ﺑﻄﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ) ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺮﺁﻥ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻋﻮﺍﻡ
ﻓﻬﻢ، ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍ . ولی
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ،
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎن
ﺪﺭﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﺟﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
که ﺒﺎﻳﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ مطلق
پاکی ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮک الهی ﺍﺳﺖ
. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻔﺖ
ﺑﻄﻦ ﺗﻮ ﺩﺭ ﺗﻮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ
ﻫﺮ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﻋﻘﻠﻰ به
ﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ کتاب
قرآن ﺑﻄﻮنی ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻣﮕﺮقرآن ﺩﺭ
مفهوم ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩی با ﻗﺮﺁﻥ
دو قرّه . ﻣﻨﻈﻮﺭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻔﺖ ﺑﻄﻦ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ محمّدﻯ،
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺸﺶ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ، ﻫﺸﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻳﺎ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻄﻦ ﻭ
ﺩﺭﻭن
أﻧﺪﺭﻭﻧﻰ در نوع
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺑﻄﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ، ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗب اﻧﻮﺍع
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻓﺮﺍﻭﺍن
اﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑُرﺩ . ﺭﻗﻢ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺯﻳﺎﺩﻯ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺻﺪ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨیم
. ﻭ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺯ
ﺑﻄﻮﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻳﻦ ﺑﻄﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺑﻄﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺷﺮﻙ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . که
ﺸﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ، ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣؤﻣﻦ محمّدﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺩﺭﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻔﺖ ﺣﺮﻑ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺮﻭﻑ
ﻧﻮﺷﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﭼﻨﺪ
حرف ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻗﺮاءت هاﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺮﺍﻭﻳﺎﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
(ﺣﺮﻑ) ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺣﺮﻑ ﺁﺧﺮ ﻭ
ﻗﻄﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪﺣﺮﻑ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺮﻑ ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﺮﻭﻑ ﻧﻮﺷﺘﻨﻰ
ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺣﺮﻑ ﺑاء
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻒ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺣﺮﻑ ﺍﻟﻒ
ﻣﻴﺎﻥ ﮐﻠﻤﻪ
ﺭﺍ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻧﻤﻰ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ،
ولی ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﭼﺎﭖ
ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﻳﮑﺘﻪ ﻭ
ﺣﺮﻭﻑ ﻧﻮﺷﺘﻨﻰ
ﺁﻥ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﭽﺎﭖ ﺩﻣﺸﻖ
ﻳﺎ ﻗﺎﻫﺮﻩ ﻳﺎ
ﺟﺎﻫﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﻴﺰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻧﻰ
ﺑﻬﺮه و
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
را ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ،
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺸﻮﺩ ﻭ
ﺑﺎ (ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ) کاملان
الهی برای
سالکان آنها .ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻣﻌﺠﺰﻩ محمّد
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻋﻴﺴﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺸﻴﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﺴﻴﺎﺭمعجزات
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﮑﺎﻑ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﻭﻣﺴﻴﺮ ﻣﻮﺳﻰ
ﻳﺎ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪﻥ
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﻭﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻧﺶ،
ﻭﻳﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ ﺭﺍ
ﺑﻴﻨﺎ ﮐﺮﺩ . ﺍﻣﺎ
محمّد ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، ولی
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﻨﮓ ﻫﺎ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻣﻌﺠﺰﻩ محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻬﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﻮﺯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻘﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻃﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺍﻋﺠﺎﺯ ﺁﻣﻴﺰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﮑﻨﺪ، ﻫﻤﻪ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﻫﺮﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﻣﺴﻴﺢ،
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎن ﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣثلا
ﻋﺒﻮﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﻣﻮﺳﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎچه هاﻯ
ﺗﻤﺴﺎﺡ، ﮐﻪ
ﺑﺼﺤﺮﺍﻯ
ﺳﻴﻨﺎ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎﭼﻪ
ﻫﺎ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻣَﺪّ ﺩﺭﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻋﺒﻮﺭ، ﻭ ﺩﺭ
ﺟَﺰﺭ ﺩﺭﻳﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺒﻮﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﺎﻧﺎﻝ سوﺋﺰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﻄﻘﻪ، ﺍﺯ
ﭼﻨﺪ ﺩﺭﻳﺎﭼﻪ
ﮐﻮﭼﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺸﺘﻰ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﮑﺸﺘﻰ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻓﺮﺻﺖ
ﻋﺒﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﮐﺸﺘﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺳﺎﺣﻞ ﺟﻨﻮﺑﻰ
ﺧﻠﻴﺞ ﻓﺎﺭس ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﻴﺦ ﻧﺸﻴﻦ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻓﻘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺟﺎﺩه اﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . می
ﺒﺎﻳﺴﺖ ﺍﺯ
ﺳﺎﺣﻞ ﺧﻠﻴﺞ
ﻓﺎﺭس گذﺷﺖ . ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﻗﺒل اﺯ ﻣﺪّ
ﺩﺭﻳﺎ ﻭﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻥ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ
ﺁﺏ ﺧﻠﻴﺞ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﺍﻩ
ﺑﻴﻦ ﺩﺭﻳﺎ ﻭ
ﺗﭙّﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ
ﻭ ﺭﻳﺴﻚ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺣﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ . ولی
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻔﺎﻟﺘﻪ
ﻭﺳﻴﻊ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﺑﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺮﺩﻳﻢ
ﺑﺮﺳﺮ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ، ﮐﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ . ﭘس
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻋﺒﻮﺭ
ﻣﻮﺳﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺳﺮﺥ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻋﺒﻮﺭ ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﺑﺤﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ
ﺳﺮﺥ ﺭﻧﮓ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ولی
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣُﺘﻔﺮﻋِﻦ ﻭﻣﺘﮑﺒّﺮ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﻰ
ﺩﺭ ﮐﻒ ﺩﺭﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ ﮔِل
ﮐﻒ ﺩﺭﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻊ ﺣﺮﮐﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ
ﺑﺎﺩ ﺷﺪﻳﺪ
ﺭﺍﻫﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺎﻝ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ،
ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻣﻨﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻌﺠﺰه اﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻣﻄﻠﺐ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻫﺮﮔﺰ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .ﻳﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﻣﻰ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻧﺪ، ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﻧﻔﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻔﺎ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺂﻧﻬﺎ، ﺍﻳﻤﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺎﻋث
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﺑﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻭﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ولی
ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺑﻤﺴﻴﺢ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﻨﺎ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﭘس
ﻣﻌﺠﺰﻩ محمّد
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻯ ﺗﺎ ﺯﻧﺪه
ﺒﻮﺩ، ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺎ ﻫﺮولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻫﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﻣﻌﺠﺰه
اﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻌﺠﻮﻩ
ﻣﺎﺩﻯ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﮐﺴﻰ
ﺑﻬﺮ ﻗﺒﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﺍﺩﻩ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺑﺖ ﺳﻨﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﻔﺎﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺃﻭﻟﻴﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ،
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺃثر
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺭﺍ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺍﻧﺶ ﻋﻠﻮﻡ
ﺷﻴﻤﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
(ﺑﻨﻴﺮﻧﺠﺎﺕ) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻌﺠﺰﻩ محمّد،
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ . ﺣﺘﻰ
ﭘس ﺍﺯ پیدایش
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺃثیرﻯ
ﻭﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺭﻭﺡ
ﻫﻤﻪ ﻭ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ به اﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺁﻧﮑﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ ﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ باشد . ﻭ
ﭼﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﻧَﻔَﺴﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﭙﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، که
ﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻌﺠﺰﻩ محمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﻭ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه
ﺒﺨﻮﺑﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺎم
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﺎم ﺼﺎﺣب
ﻮﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
. تا ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ،
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺬﮐﻴﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻰ ﺃثر
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﻣﺮﮒ
ﻗﻄﻌﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻫم اﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺒﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ (ﺷﻬﻴﺪ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ) ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯ ﻣﻰ
ﮔﺸﺘﻨﺪﺃﺷﻚ
ﺭﻳﺰﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺩﻋﺎ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ ﺟﻨﮓ
ﺣﺘﻤﺎ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺷﺨﺺ محمّد، ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣله اﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ ﻭ
ﺟﻨﮕﻴﺪﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ، ﻭ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﺎ علیّ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ محمّد، ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﻙ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
جای ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻗﺒﺮﻯ
ﺣﻔﺮ ﺷﺪه، ﺒﻤﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ اگر ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋم
ﻨﻤﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺪﻓﻮن گرﺩﻧﺪ
. ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ، که
ﺪﺭﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ثابت کند که
ﭙﺎی ﻤﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ، ﺩﺭ
ﺷُﺮف ﻤﺮﮒ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
، ﮐﻪ ﺷﺮﺍﺏ
ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﻭﺗﻘﻮﻳت
ﺒﺴﺎﻟک
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﻐﻞ
ﺑﮕﻴﺮﺩ
ﻭﻧﻮﺍﺯﺵ
ﻭﺑﻮﺳﻪ مبزند ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮ ﭘﺎپس ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ علیّ
ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴم ﺪﻋﺎ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻤﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺧﺮﻭج ﺮﻭﺡ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﻣﻌﺮﻓی
وﺁﻣﺎﺩه
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ،
ﻭ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ، ﮐﺴﺐ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﻭﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬی ﺸﻬﻮﺩ
ﻤﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻣﻌﺠﺰﻩ
محمّد ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺍﺯﺣﻴﻮﺍﻧﻴّت
نوع ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪه
اﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎزﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩﺍ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺍﺳﻠﻮب
ﺠﺎﻟﺐ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺑﻠﺎﻏﺖ
ﺯﺑﺎن عرﺑﻰ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭼﻮن
ﻘﺮﺁﻥ، ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻏﻴﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻴﻠﻤﻪ
ﮐﺬﺍﺏ ﻧﻴﺰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ولی
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ، ﺗﺎ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ محمّد
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﻳﮕﺮﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻧﻮﺷته هاﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﻧﻴﺎﻓﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ،
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻫﺪﻑ محمّد، ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ، ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺒﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﻥ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻬج اﻟﺒﻠﺎغه که
ﻧﻮ ﺁﻭﺭﻯ ﺷﺪﻩ،
ﺧﻄﺎﺑﻪ ﻫﺎ
ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻏﻨﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﺳﺒﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓته اﺳﺖ . ﭘس
ﻣﻌﺠﺰﻩ محمّد
ﺩﻭ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎی
ﺨﻮﺩ ﺑﺪﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺣﮑﻤﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﮐﻪ قُریش
ﻧﻴﺰﻣﻬﺎﺠﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺧﻮﺭّه
ﻤﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﻭ(ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﺧﺮ ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . که
ﺴﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ القُدُس،
ﻮﻟﻰ ﻧﻪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ محمّد
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ . ﻭﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﮐﺸﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯﻧﻈﺮ
ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎی
هر اولی
اﻟﻌﺰﻣﻰ چون
کاﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﺮﺯﻣﺎن ﻨﻴﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ . ﮐﻪ محمّد
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻣﮕﺮ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪﺑﺎﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ
.

ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺎﻋث پیدایش
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻋﻠّﺖ پیدایش
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﺩﻭ مِلّت
ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺑﺎﻃﻞ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ
ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﻬﺎﻯ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺮﺍﺷﻴﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ . ﺍﻣﺎ
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺧﺘﻢ پیدایش
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺃﻫﻞ
ﺗﺴﻨﻦ ﮐﺮﺩ ولی
ﺑﺎﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ
ﻫﺴﺘﺘﻨﺪ ﻭﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ،
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺬﻫﺐ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭﺍﻩ ﺫﻫﺎﺏ ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﺭﻭﺵ ﻭ
ﻣﺘﺪﻟﻮﮊﻯ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻭﺗﺠﺰﻳﻬﺎﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺭﺍﻩ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ولی ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﺁﻟﻮﺩﻩ نَفس
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻧﮕﻰ ﻧﻴﺰ(
ﻭﺍﮐﺮ Walker ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺎﻡ ﺟﻮﺭﺝ
ﺩﺑﻠﻴﻮ ﺑﻮﺵ، ﻳﺎ
(ﻭﺍﮐﺮ ﺑﻮﺵ) ﮐﻪ
ﻋﺎﺩﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻧﻪ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ
ﻧﻪ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺍﮐﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﺳﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺃثر
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭلی
ﺒﺎﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎن
ﺪﺭ ﺍﺳﻢ ﺑﺎ
ﻣﺴﻤّﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد، ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺼﺎﺣب اﺳﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ، ﻫﻤﻪ
ﺷﻤﺎ محمّد
ﺷﻮﻳﺪ . ﻧﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس ﻭ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺎﻝ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ، ﺷﻬﺮﺕ
ﻭﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ولی
ﻗﺸﺮﻯ ﻳﺎﻓته
اﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺯﻯ
ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺩﺍﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻤﻴﻨﻰ
و قذّافی ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ
ﺑﻴﺴﺘﻢ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺣﺬﻑ ﮔﺮﺩﺩ . ولی
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ . که
ﺪﺍﺋﻢ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺑﺪﺳت ﺒﻮﺩﻩ، ولی
ﻣﺬﺍﻫب
ﻮﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭﺣﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺷﻤﻦ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎ ﻣﺪﻋﻰ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ،
ﺩﺭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩ، ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻧﻘﺺ ﻭ ﺟﻬﻞ
ﻧﺴﺒﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺁﻳﺎﺕ
ﭼﺴﺒﻴﺪه اﻧﺪ . ﭘس
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻴﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ الهی و
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﭘس ﻣﺸﺮﻙ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ، ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺗﻴﻠﻴﻐﻰ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥ
ﻣﺮﺩﻡ، ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﺩﻡ ﺗﺎ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻴﺰﺗﺎﺑﻊ
ﻭﻋﻀﻮﻳّﺖ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮑﺴﻰ ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ معرّفی ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭﻳﺎ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺷﻴﻌﻰ، ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس معرّفی
ﮐﻨﺪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻥ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ بر
زبان ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻭ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺎ ﭼﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ، ﻭﭼﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﺍﻧﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪﻳث ها ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻭ ﮐﻴﺴﺖ ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭ ﻣﻘﺘﺼﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺘﺼﺪ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺖ ولی
ﻃﺮﺩ ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺮﺳﺮ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﻣﺬﻫﺐ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ولی
ﻧﻈﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ أهل
ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﻗﺮﻭﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ،
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺰﻟﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭﺟﺪﺍﺷﺪﻧﺪ . ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺍﻋﺘﺰﺍﻝ
ﻭ ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﺭ ﻋﻘﻞ ﻟﻨﮓ
ﺩﺭ ﺣﺮﮐت اﺳﺖ . ﺩﺭﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺁﻧﻬﺎ،
ﮐﺎﺭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻗﺪﻡ ﭘﻴﺸﺮﻓت
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ
. ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﺪﺍﻳش هستی ،
ﮐﺘﺎب ﻘﺮﺁﻥ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻳﮑﺠﺎ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮت ﺒﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﺁﻳﺎﺕ ﺑﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻥ
ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﻭ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺁﻳﺎﺕ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻋﻤﺮ
ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻭ ﺣﺪﻑ
ﻭ ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻋثماﻥ ﺧﻠﻴﻔﻪ سوّم،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﭘس ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻥ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻗﺪﻳﻢ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﮐﺎﺭ
ﻋﻤﺮ ﻭﻋثماﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺖ،
ﭘس ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺃﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﻏﺬ ﻭ
ﭘﻮﺳﺖ ﺟﻠﺪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺰﻧﺎﺯﻝ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻫﺴﺖ . ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﺮﮔﻔﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻭﺳﺖ
ﻭ ﺩﺷﻤﻦ ﺧﺪﺍ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠم اﻟﻬﻰ
ﺍﺯﻫﺮﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎت ﻀﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ، ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻧﻰ ﻭ
ﻫﺮ ﺷﮑﻞ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﮔﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ ولی ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺁﻥ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺎﺯ
ﻗﺪﻳم ﺒﻮﺩﻥ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺩﺭ ﺩﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﻮﻓﻴق
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﺷﺨص
ﻤﺤﻤﺪ ﺗﺎﺭﻳخی
که ﺒﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﻭﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭ محمّد
ﮐﺎﺷﻒ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﺩﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﭙﻴﻞ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﮐﺸﻒ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎن
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﺘﻨﺪ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺁﻣﺎﺩه
ﺒﻮﺩه اﻧﺪ . ﭘس
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﻳﻦ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺴﻰ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ الهی
ﻴﻌﻨﻰ ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﮔﺮﺩﻡ، ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺴﺖ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﻭ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﭘس
ﻗﺪﻳﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺪﻳث ﻭﺣﺎﺩث
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺣﺎﺩثه ﺩﻳﮕﺮ
. ﻭ ﺿﻤﻨﺎ ﺑﺤث
ﻗﺪﻳﻢ ﻳﮑﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻗﺪﻣﺖ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺳﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺍ ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺃﺯﻝ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺍﻣﺎ
ﻗﺒل اﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻫﻢ
ﺗﻨﻬﺎﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪﻭﺭ
ﺍﻟﻠﻪ، سوﮊﻩ
ﻫﺎ ﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺒﻠﺎ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺍﻟﻠﻪ . ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮی ﺼﺎﺩﺭ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻬﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩی
ﺒﻠﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺗﺎ ناسوﺕ
ﻣﺎ ﻭ ﻣﺎسوﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍلی ﻮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻓﮑﺮ
ﻭﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ . ﻭ ﺣﺘﻤﻰ
ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻰ
ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ، ﻫﻤﮕﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭن اﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﻢ ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ . ﻭﻫﻢ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻫﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺕ، ﺑﻤﻌﻨﻰ(
ﺍﻟﺬﻯ ﻟﺎ ﻫﻮ)، ﻳﺎ
(ﺃﻫﻮ) ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ ﻭ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . که
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻋﺎﻟﻢ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺍﺷﺎﺭﻩ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺍﻭ)
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺎﻫﻮت
ﺪﺭﻋﺎﻟم ﺒﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ (عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ)ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﻫﻮ
ﻋﺪﻣﻰ، ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﺪﻣی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺎﻳﻪ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ ﻋﺪﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺴﺖ ولی
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﻧﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﻰ . ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ، ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺗﺶ ﺑﺎ
ﺫﺍﺕ ﺍﻭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺁﻳﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﺣﺪﺕ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻳﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﻧﺴﺒﻰ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﻠﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﺁﻳﺎ ﻋﻠﻢ ﺍﻭ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ، ﭘس
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﻠﻢ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍلاّ
ﮔﻨﺎه ﻮ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﻄﻮﺭ ﻧﺴﺒﻰ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﺧﺪﺍ ﻭﺣﺪﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺻﻔﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﻠب کرﺩه ﺃﻳﻢ
. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﺤث ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺎﺑﻞ
ﻃﺮﺡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ . ولی
ﺳﺎﻟک
ﺪﺭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﮐﺘﺎﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﻭﺩ،
ﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﻳﺎ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﻮ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺖ .

ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺎﺣث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻐﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﺧﻮﺩ، ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻤک
ﺒﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎن
ﻤﺘﻮﺟﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ، ﻭﻧﻴﺰ
ﻧﺠﺎت اﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎی
ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﮐﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻋﻤﺮ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻧﻬﺞ
ﺍﻟﻔﺼﺎﺣﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﻭﻧﻬﺞ
ﺍﻟﺒﻠﺎﻏﻪ علیّ
ﻭ ﻳﺎ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭﺭﺳﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﻣﻨﻄﻘی
ﺒﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﺘﻪ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ
ﮐﻮﭼﻚ ﺳﻔﻴﺪ ولی
ﺩﻝ، ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺪ
ﮐﻠمه ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻟﺶ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺑﺪ
ﻭﺁﺷﻨﺎ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺎﻫﻴّت ﺮﻭح
کسی ﻫﻤﻴﻦ ﺫﺍت
ﺸﻬﻮﺩی اﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺁثاﺭﻯ
ﺍﺯ ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ،
ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻰ ﺿﺮﺭ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻣﺼﺮﻑ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﻣﻀﺮ
ﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﺠﺪﺩ، ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳت اﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺘﺮ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ، ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﻣثبت ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ، ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻃﺮﺩ ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﻢ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭﺣﺪّ ﻧﻮﻉ
ﻳﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎا اﻟﻬی
ﺮﺍ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍ ﻧﮑﻨﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ معرّفی
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﺻﻒ ﺍﻭ ﮐﻨﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺘﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت اﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩی
ﺮﺍ، ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺍﻟﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻳﺎﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ . ﺍﻟﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻫﺴﺖ،
ولی ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎﻳﺪﺩﺍﺷﺖ
ﺗﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺻﻔﺎت
ﺒﺄﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ . ﭼﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺍﻭﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﺎﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪت
ﻮﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺍﻭ
ﺁﻧﮕﺎه هنوز ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﻧﺮﺳﻴﺪه
اﻳﻢ . ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻫﻰ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻋﻤاء
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻭﻝ
ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﺗﺎﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﻋﻤّاء
ﺷﺪ . ﻭﺭﻭﺩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻧﻈﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺑﺤث ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻗﺪﻳﻢ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﺁﺏ ﻭﺁﺗﺶ ﻭ
ﻫﻮﺍ ﻭ ﺧﺎﻙ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭﺗﺎ
ﻧﻴﺰ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺃﺯﻟﻰ، که بی
ﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗب ﺘﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﻏﻠﻴﻆ
ﺗﺮﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﺃثیرﻯ،
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺃﺯﻟﻰ، ﺑﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭﻟﺤظه
ﻔﺮﻣﺎن هماﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺷﺪﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻳﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﻭ ﺷﺪﻥ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻘﻄﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪه اﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﻋث پیدایش
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻦ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﭼﻪ
ﻧﻮﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ، ﻭ ﭼﻪ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﮐﻮﻧﻴّﺖ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳج ﻮﺗﺎ
ﺃﺑﺪ که بکماﻝ
ﺑﺮﺳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ ﺑﻨﺰﺩ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ .

ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺻﻔﺎﺕ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ، ﺩﺭﻫﺮ
ﻋﺎﻟﻤﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻫﻢ ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﺑﮕﻮﻳﺪ، ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ الله
ﺮﺍ، ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔی
ﻤﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔته
اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ مُقدّس
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّت
ﺘﺮﺑﻴت
ﺪﻳﮕﺮﺍن
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻠﻪ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻳﺎﻓﺖ،
ولی ﺻﻮﺭت
ﻮﺳﻴﺮﺕ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻰﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺴﺖ .ﺍﻣﺎ
(ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﺮﺁﻥ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﮐﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺻﺤﻴﺢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺁﻳﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﺣﻰ
ﮐﺮﺩﻩ، ﭘس
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ولی
ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭقُرّه ﺷﻬﻮﺩی
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎن اﺳﺖ . که
ﺪﻭ ﺧﻮﺭّﻩ
ﻳﺎﺧﻮﺭ ﻭ ﻫﻮﺭ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّی اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺑﺎ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ) ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻭﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ، ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ سواﺑﻖ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺩﻝ ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻢ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﻢ ﺑﺪﻭﻥ
ﻓﺎﻳﺪﻩ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻳﺎ
ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘت
هستند . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﺧﻄﺎ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪگی اﺯ ﺃﺻﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺸﻒ
ﻭﻣﮑﺎﺷﻔﻪ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺑّﻰ الهی
ﻤﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺎربّ ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻣﺮﺣله ﺗﺠﻠّﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺸﻮﺩ
.ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﺤﮑﻢ
ﻭﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷد
ﻫﻤﻪ ﻣﺤﮑﻢ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﮔﺮ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺁﻳﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺃﻣﺮ
ﻭﻧﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺸﮑلی ﺪﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺃﻣﺮ ﻭﻧﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻄ
ﻮﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺳﺎﻟک
ﻮﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﺻﺎﺩﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﻣثلا
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳثی
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻋﻤﻠﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻨﺎﺳب ﺰﻣﺎﻥ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻫﺮﺟﺎمعه ای
ﺪﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﭽﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﮔﺬﺭﺍﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ،
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﺿﻴﺢ ﻭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ ﻫﻢ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻥ ﻏﻠﻂ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ثانویه گفته
اﻧﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺸﺪه
اﺳﺖ . ﭘس
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺷﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ الهی
اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ
ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻤﺎن
هستند . که اﻭلی
اﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻭﻍ ﻧﮕﻔﺘﻦ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻓﺮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﭘﻴﺮ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﭼﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻋﻠﻢ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ، ﻭ
ﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﺬﺍﻫب ﻨﻴﺰ
ﻣﺨﺘﻠف هستند .

ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﻭﺃﻫﻞ ﺣﺪﻳث
ﻳﻌﻨﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻨﺎ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺗﺼﺮﻳﺢ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﻟﺬﺍ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻓﻠﺴفی اﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫب ﺒﺮﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ، ﻗﺎﺑل
اجرﺍ ﻭﻣﻔﻴﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺎﻋث ﻓﺴﺎﺩ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﺩﺭ
پیدایش
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎت کوﺭ،
ﻭﺗﺤﺮﻳﮑﺎت
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫل ﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃنی
ﻘﺮﺁﻥ ﻳﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺁﻧﻬم
ﺒﺎ ﮐﻤک
آﮔﺎﻫﺎن اﺯ
ﻣﻌﺎﻧی
ﺒﺎﻃﻨﻰ ﻗﺮﺁن
اﺳﺖ . که ﺒﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁن اﮔﺮ ﻋﻠم
ﻮﺁﮔﺎهی از
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﺑﭙﺮﺳﻴﺪ . ولی
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻠﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ ﺟﺰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺍﮔﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻣﺒﺎﺣث ﻧﺎﺳﺦ
ﻭﻣﻨﺴﻮﺥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﺁﻳﺎﺕ
ﻣﻨﺴﻮخی ﺪﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ223 ﺁﻳﻪ ﺭﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻨﺴﻮﺥ ﺑﺎ
ﺁﻳﻪ ﺳﻴﻒ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻭ ﭼﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﺁﻳﺎﺕ ﻣﻨﺴﻮﺥ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ولی
ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣل
هستند ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻫﻤﻴشه
ﺘﺎ ﺭﺳﻴﺪن
ﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﺑﻌﺪی
اﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺮﻙ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ، ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴت
ﺸﻬﻮﺩﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﻭﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ، که ﺪﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﮐﻨﻨﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎ
ﺻﻮﺭت ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎی ﺒﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ .

ﻋﻠﻮﻡ
ﻗﺮﺁﻧﻰ، ﭼﻮﻥ
(ﻋﻠﻢ ﺃﺳﺒﺎﺏ
ﻧﺰﻭﻝ) ﺁﻳﺎﺕ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺁﻳﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍی ﺁﻳﺎت
ﻘﺮﺁنی هرﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ولی ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺒﺐ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟک هستند
. ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺳﭙس ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ محمّدﻯ
. ﻋﻠﻢ ﻗﺮاءﺖ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ، ﺑﺎﺯ
ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﻠﻞ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ قراءت
ﻋﺮﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻠﻔّﻆ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭ، ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ ﺳﻴﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﻗﺮﺁﻥ،
ﺑﺤث ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﻗﺮﺁﻥ،
ﻭ ﻳﺎ حتی
ﻧﻘﻄﻪ ﮔﺬﺍﺭی
ﺁن ﺼﻮﺭت گرﻓﺖ
. ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻪ ﻣﻠﻞ ﻏﻴﺮ
ﻋﺮﺏ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭﺳﺖ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎس ﻮ
ﻗﺮﺁن ﺨﻮﺍﻧﺪن
نه عباﺩﺕ ﻭﺍﺟﺒﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻪ
ثوﺍﺑﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮ ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ(
ﺗﻌﻮﻳﺬ ﻭ ﻧﻈﺮ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ)
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻰ ﻳﺎ
ﺣﻤﻞ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺟﻴب ﻮﻳﺎ
ﺑﺮﺑﺎﺯو، ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﺃثر
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺃثر
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . (ﻋﻠﻢ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ)، ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺪﺍﻡ ﮐﻠﻤﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﻣﺠﺎﺯﻯ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻳﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﻏﻠﻂ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭ
ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
(ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺄﻣثاﻝ) ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﮔﻔته
اﻧﺪ . که کدﺍﻡ
ﺁﻳﺎﺕ ﻣثاﻟﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻪ
ﻋﻴﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . (ﻋﻠﻢ
ﺗﺠﻮﻳﺪ)، ﺯﻳﺒﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﺩﺭﺳﺮﺩﺍب ﺁب
ﺰﻣﺰﻡ ﺯﻳﺮ
ﮐﻌبه ﺰﻣﺰمه هاﻯ
ﻗﺮاءﺖ ﺯﻧﺪ
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻳﺎ
ﺯﺑﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
قُریش ﺁﻧﺮﺍ
ﺯﺑﻮﺭ ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺯﺑﻮﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺍﻭﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . بلکه
ﮔﺎﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺗﻌﺮﻳب ﺁﻥ
(ﺗﺠﻮﻳﺪ) ﮔﺸﺖ . ﻭ(
ﺟﻴّﺪ) ﻧﻴﮑﻮ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻗﺎﺭﻳﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ
ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻗﺮاءﺖ ﻗﺮﺁﻥ، ﭼﻮﻥ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﺪﻭﻥ
ﻏﻨﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺮﻋﺖ ﻗﺮاءﺖ، ﻭ(
ﺗﺪﻭﻳﺮ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ) ﺑﺮﺧﻰ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎ، ﻭﮐﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧَﻔَس
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺗﺮﺟمه هاﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺁثاﺭ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﮔﺮ
ﻣﺘﺮﺟﻢ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺮﺟمه
باﺷد ﺪﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺪﺍﻧﺪ،
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺘﺮﺟﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺍ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺄﻟﻴﻒ
ﺟﺪﻳﺪﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺼﺮ ﻭﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺁﻥ، ﺑﻬﻢ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺩﺭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺁثاﺭ ﻗﺪﻳﻢ
ﭼﻮﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻗﺮﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ، ﺯﺑﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺁﻥ
ﮐﺘﺎﺏ، ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ ﺍﺻﻠﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﺎﺭﺵ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺘﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺩﻳنی ﻮﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّت
اﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺍ
ﻣﻄﻠﺐ ﺑﮕﻮﻳﺪ،
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻋﻮﺽ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻣﻌنی ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺩﻳﮑته
اﻟﻔﺎﻅ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺘﺮﺟﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﻟﻔﻆ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﮐﻠﻤﻪ
ﺭﺍ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺒﺎﺣث
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘت ﻮﻧﻈﺮ
ﻣؤﻟف اﺻﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣثلا
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﭼﻨﺪ برﮒ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺟﻠﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﺘﺎب
ﺒﻤﻌﻨﻰ پیماﻥ
ﻭسوﮔﻨﺪ
ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﮐﺘﺎب ﻘﺮﺁنی
ﻨﺒﻮﺩﻩ . ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺁیه اﻯ ﺭﺍ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺩﻭ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪه ﻮ
ﮐﺘﺎﺏ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺯﻣﺎن
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ(ﺍﻭﻡ)ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ،
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﮔﻔته ﻣﺸﺨّص
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺁﻧچه ﻮﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث ﻮﺩه
ها اﻟﻬﺎﻡ
بوده است ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳت اﺳﺖ،
ﻭﻫﻴﭻ ﻣﺼﺮف ﻮ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩﻯ
خاﺭج اﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﺯش
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭﺑﺮﺭﺳی
ﺘﺤﻮﻟﺎت
اﻓﮑﺎﺭ ﻭﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺳﺮﺑﺴﺘﻪ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮ
ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ علیّ،
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻳﮋﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕوﻴﻨﺪ . ﭘس
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻪ ﻭﺍﺟب اﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ثوﺍﺏ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻧﻪ
ﻫﺪﺍﻳت
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺬﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ .ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭ
ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺁﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣجموعه ای اﺯ
ﻣﻄﺎﻟب ﺒﺎﻃﻞ
ﻗﺒلی اﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﺻﻠﻰ ﻋﺮﺑﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺯﺑﺎﻧﺪﻳﮕﺮﺩﺭﺗﺮﺟمه
ﻔﺎﺭﺳی ﺁﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﮐﻴﻔﻰ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻣﺒﺪﺃ ﻭ ﻣﻘﺼﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩه اﻡ، ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭﻡ
ﺑﺎﻃﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻠﺎصه ای ﺍﺯ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻈﺮﻳﺎت
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻫﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ،
ﻧﻮﺷﺘﻨﻰ ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧس ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﻮﺩ، ﻭﺟﻤﻌﻴّﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭ ﺩﺍﺷﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺘﺎﺏ مُقدّس
ﺪﺭﻣﻴﺂﻳﺪ، ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻧﻮﺷته اﻧﺪ ولی
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺃﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺯ ﻗﺮﺁن
ﭙﺮﺳﺘﻰ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺑت ﭙﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪه
اﻡ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮﻃﺎلب ﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻳﺎ ﻗﺮاءﺖ
ﻭﻗﺮّه گیری ﻮ
ﺗﻠﺎﻭت ﺪﺍﺭﺩ،
ﻭ
ﻣﻘﺒﻮﻝﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ
.

M096

نیرنگ
رهبران مذهبی
فاسد

ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ
ﻧﻴﺮﻧﮓ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻥ، ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻨﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺍﺯ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ، ﻭ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ مُقدّس
ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ چه ﺮﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩی
اﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫب ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭﻳﮋﻩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫمه اﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫب همین
ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﮕﻰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻟﻌﻨﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻭ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻭﮐﺎﻓﺮ
ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . حَقّه
ﺒﺎﺯﻯ ﺩﺍﺭﺍی
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ ﻓﻮﺕ
ﻭ ﻓﻦ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥﻤﻌﺠﺰﻩ
ﮔﺮﻯ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻣﻴﮑشد . ﺍﮔﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺗﻰ ﻫﻢ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯﻯ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﻭﻏﻰ ﺭﺍ
ﺭﺍﺳﺖ ﺟﻠﻮﻩ
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺠﻬﻮﻝ،
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺁﻣﻴﺰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺠﻬﻮﻝ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺁﻣﻴﺰ ﺭﺍ، ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﻨﺪ، ﭘس
ﺑﺴﻮﻯ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﻧﺎﻇﺮ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪه ﻮ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ ﻭﺣﺘﻰ
الهی ﻄﺮف اﺳﺖ . چه
ﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﻧﺎﺑﻐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﺮﻯ ﻭ
ﻣﺠﻬﻮﻝ ﻭ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ، ﮐﺸﻒ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ، ﺍﮔﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﺎﺭﺵ
ﻭﻫﺪفش ﻔﺮیب
ﺪﺍﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻫﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺭﺩﻯ
ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺳتی ﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺭﺍ
ﺑﻄﻔﻞ ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺑﻘﺼﺪ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻥ ﻃﻔﻞ
ﻭ ﺟﺎﻫﻞ
ﺑﺎﻣﻮﺭﻯ که
ﻤﻘﺼﺪ
ﺩﺭﻭﻏﮕﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺣﺰب ﺴﺎﺯﻯ
ﻭﻣﺬﻫب ﺒﺎﺯﻯ
ﻭﺳﺮﮐﻴﺴﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺧﻨﺪﻳﺪﻥ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ . ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻔﻮﺫ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺍﺯ
ﻓﻨﻮﻥ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻣﺬﺍﻫب
ﺪﻳﻨﻰ ﺩﺭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺗﺤا کنترل ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩه ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺭﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺳﺮﮐﻴﺴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺟﻨﮓ ﻭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﺬﺍﻫﺐ
ﺑﮑﺸﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﭘﺸﺖ
ﺟبهه ها ﺟﺎﻯ
ﺍﻣّﻨﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ، ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻓﺮﺍﺭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﮑﺴﺖ . ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻟﺎﺯﻡ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﺎﺣب
اﻣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ . ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ، ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻣﺮﺍﺣلی اﺯ
ﺷِﺒﻪ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ولی ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻣﻌﻠﻢ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺤﺼّﻞ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ، که
ﺁﺯﺍﺩﺍنه
ﺒﺎﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﻬم
همیشه ﺑﺎحَقّ
اﻇﻬﺎﺭﻧﻈﺮﺩﺭﻳک
عقیده ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺸﮑﻮﻙ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎن
هستند، که
ﺤﻖّ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺎولی
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﭘﻴﺮ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺖ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭی
اﻟﻬﻰ ﻭﺗﺰکیه
ﻨﻔس ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳت اﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺳت
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻳﺎ ملاء
ﻭﻣﻠّﺎﻫﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳت اﺳﺖ . ﺣﺘی
ﺪﺭ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻧﻘﻞ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷت
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻬﻢ
ﺃﺻل اﻃﺎﻋت اﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ .

ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣؤثّرﺩﺭ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ
ﺳوء ﻧﻴّﺖ ﻭ
ﻗﺼﺪ ﻓﺮﻳﺐ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻥ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺃﻧﺪﻙ ﻓﻬﻢ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ، ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺑﻘﺼﺪ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻟﺬﺕ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭ ﺭﻳﺎﺳت ﻮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﻮﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎت اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻘﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺑﺪﻫﺪ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺭﺍ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ ﻭ
ﻧﺎ
ﺭﺳﺎﺋﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻭﺩﺭﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﻭﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻋﻤﻞ
ﻋﺒﺎﺩی
ﺒﻨﻈﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳت اﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻃﺎﻋت ﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻬم اﺳﺖ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻋﻮﺍﻣل
ﺘﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯﻳﻬﺎ ﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺨﺺ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻫﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺪﺍﻥ،
ﻭﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺻﺤﻨﻪ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ،
ﭼﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺷﺨﺺ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ
ﺟﻤﻌﻰ، ﻳﺎ
ﻧﻘﻄﻪ ﺿﻌﻒ
ﺷﺨﺺ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . که
ﺒﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺴﻴﺮ حَقّه
ﺒﺎﺯی
ﻮﺍﺟﺮﺍﻯ ﺗﻮﻃﺌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺶ
ﺑﺒﺮﺩ . ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﮐﻢ
ﺗﺠﺮﺑﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ . ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﻧﻴّﺖ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺩﺭﻭﻍ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﻭﺷﻦ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﻫﺪﻑ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺭسوﺍ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻭ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺟﻬﻞ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻭ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻭﻏﮕﻮ ﺍﺳﺖ
. ﺩﺭ ﺟﺪﺍﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ، ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺍثباﺕ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺧﻮﺩ، ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻋﻠﻴﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻃﻮﺭﻯ
ﺷﺮﻭﻉ
ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ ﻭ
ﺧﻄﺎﺋﻰ
ﺁﻧﮕﺎه ﺒﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻨﺎفع ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ، ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ ﮐﻨﺪ
ﺷﻬﺮﺕ ﻗﺒﻠﻰ حَقّه
ﺒﺎﺯ، ﻭﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﻗﺒلی اﻭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﻣﺤﻞ، ﮐﻤﻚ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﭙﻴﺸﺒﺮﺩ
ﻫﺪﻑ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ستایش
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ، ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﻫﺪﻓﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﻄﻮﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭسوﺍ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺩﺭﻭﻍ
ﺑﻮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺭﺳﺖ، ﻫﺪف ها
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ ﻭﻗت
ﻨﻤﺎﻳش ﻴﺎ
ﻣﺠﻠس ﻭﮐﻠﺎﻡ،
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﺣﻘﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﺼﺎﺩﻓﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﺍﮔﺮ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺵ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺵ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ، ﺩﺭﮐﺎﺭ
حَقّه ﺒﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻧﺎحقّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻋﺘﺮﺍﻑ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﺗثبیت ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﮐﺸﻒ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌف
ﻤﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﻧﻨﮓ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﮔﻨﺎﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳت ﻮﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻳﺪ ﻭﻣﮑﺮﺭ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎ
ﻗﺪﺭت
ﻤﻘﺎﻭﻣﺖ ﺫﻫن
اﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﻭ ﺗﺴﻠّﻂ
ﻋﻘﻠﻰ حَقّه
ﺒﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺩ
ﮔﺎﻫﻰ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﻤﻪ
ﮐﺎﺭﻩ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺷﻮﺩ . ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺫﻫﻨﺶ
ﺁﺭﺍﻡ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺁﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻔﻊ ﻫﺪﻑ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﺯ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ولی
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﻤﺎﺕ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﺩ . ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﺍﻥ
ﺍﺯ ﭘﺎﺳخ
ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺳؤﺍﻟﺎﺕ
ﺳﺎﺩﻩ، ﭼﻮﻥ
ﭘﺮﺳﺶ ﻧﺎﻡ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺷﺨﺺ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮن
ﻘﺪﺭﺕ ﻋﻘلی
ﻴﺎ ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ
ﺷﺨﺺ، ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻯ ﺍﻭ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻟﺬﺍ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺷﺨﺺ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺷﻬﺮﺕ
ﻭﻫﻨﺮﻯ ﻣثبت ﺩﺍﺭﺩ
. ﻣثلا ﺁﺩﻡ
ﺭﺍﺳﺘﮕﻮ ﻳﺎ
ﭘﻴﺸﮕﻮ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻨش ﺒﺮﮐت
ﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻘﺶ
ﮐﺮﺍﻣت اﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺣُﺴﻦ
ﺷﻬﺮﺕ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﻣﻴﺪ
ﻭ ﺗﺮس
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﭘﺮﻭﺭش
ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺗﺎﺷﻨﻮﻧﺪه
اﻭﺭﺍﺳﻤﺒﻮل
ﺮﺍﻩ ﺣﻞ ﺑﺮﺍی
ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ آزمایش
ﺩﻳﮕﺮﺍﻧﺎﺳﺖ،
ﻭﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﭼﻘﺪﺭ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ،
ﻭﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩه اﺭﺩ، ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻫﺮﭼﺸمه
هنرش ﻤؤثّر
ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﻭﻳﺎ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻤﺮﻳﻨﺎت
اﻣﮑﺎﻥ ﺧﻮﺍب
کرﺩﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﭽﺸﻤﺎﻥ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﻳﺎﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺻﺤﻴﺢ ﺩﺭ ﺷﺨﺺ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﭘس ﺷﺎﻣﻞ
ﻫﺮﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺘﺤﺮﻳﻔﺎﺕ ﻭ
ﻓﻨﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﺍﻥ،
ﻣﺤﻴﻂ ﮐﺎﺭ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻭﻓﺎﻟﮕﻴﺮﺍﻥ . ﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺷﻴاء ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ،
که ﺪﺭﻋﻘل
اﻧﺴﺎن ﻤؤثّر
ﺍﺳت اﮔﺮ
ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ ﺑﻮﺩه
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺎهی
کاﺭ حَقّه
ﺒﺎﺯﺍﻥ ﻋﻠﻤی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻳﺎ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . که
ﻨﺎﻇﺮ ﺟﺎﻫﻞ
ﻋﻤل اﻭﺭﺍ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﻘﺪﺭﺕ
ﺧﺎﺭق اﻟﻌﺎﺩﻩ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﻗّﺖ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻓﻨﻮﻥ
ﺣﻘّﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ
ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻳﻦ ﻓﻨﻮﻥ ﺭﺍ ﺑﻘﺼﺪ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻔﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﻠﻢ
ﺑﺎﻣﺤﺼّﻞ، ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ
ﺑﺎﺑﻴﻤﺎﺭ . ﻳﺎﺧﻮﺩ
ﻫﺮ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﻳش
ﻮﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫمه
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ که
ﺒﺎﻫم ﺮﺍﺑﻄﻪ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻴّت
اﻓﺮﺍﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ . ﺣﺘی
اﮔﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﻗّﺖ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﺍﻥ ﻭ
ﺭﻣّﺎﻟﺎﻥ، ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻧﺎ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺤﺮﻙ ﺫﻫﻦ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﺒﻬﻢ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻋث ﻓﺮﻳﺐ
ﺷﺨﺺ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ حَقّه
ﺒﺎﺯ ﺑﻬﺪﻑ
ﺧﻮﺩﻣﺒﻴﺎﺷﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺃثرﺍﺕ
ﺷﻔﺎﻋﺖ ﻃﻠﺒﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﭼﺸﻢ ﻭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﻣﺴﺤﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ( ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﺎﻥ خویش)، ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﻤﺘﺮ ﻋﻘﺪﻩ، ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎی
ﺮﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺳﺖ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺍﻳﻨکه ﺒﺘﻦ
ﺧﻮﺩ ﻓﺸﺎﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﻤﻮل
ﻮﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﮐﻤﺘﺮ ﺁﺳﻴﺐ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺭﻓﻊ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺩﺭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﮑﻞ ﺩﺭ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻔﺎﺋﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ،
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺧﻮﺩﻡ ﺭﻓﻊ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺤﺪّﻯ
ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﺍﮔﺮ
ﺩﻋﺎ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻡ
ﺷﻔﺎ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻢ . ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻣؤﻣﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣؤﻣﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺼﺮﻑ
ﺩﺍﺭﻭ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻔﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻭﺍ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ، ﻭﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻣﺴﺒّﺐ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻭﻭﺿﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣؤﻣﻦ
ﻳﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﺑﺂثاﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ، ﺳﺎﻟک
ﺒﺮﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺑﻄﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ، که
بهمه
ﺘﻮﻓﻴﻘﺎت
ﺮﺳﻴﺪه اﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﺣﻮﺍل ﺴﺎﻟﻚ
ﮐﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻫﺴﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﻮﺍﻥ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻦ ﺍﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎﻓته
اﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺰﻣﻦ ﺍﻭ
ﻣﺮﺗﻔﻊ
ﮔﺮﺩﻳﺪه اﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺭﺍﻩ ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺭﻭﻯ
ﺁﺏ ﻭ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻧﺸﺎنه
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّه
ﮋﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺷﺎﻧس
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّم
ﻮﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍت ﻮﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍب
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺭﻧﺞ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴن ﻮﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺎ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎل اﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳت
ﺰﻧﺪه ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺪﻫﺪ، ﻭﭘس
اﺯ ﭘﻨج ﺒﺎﺭ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد .
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ، ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ حَجّ هاﻯ
ﻋُﻤﺮﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭ
ﻋُﻤﺮﻯ بشری
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
بحجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . که
اﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎن
ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮه ﺰﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎن
ﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎن
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸت
ﺴﻮﻡ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻰ
ﺯﻣﺎنی ﻤﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ
. ﻭﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪن
ﺒﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠق
ﺒﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ . ﺗﺎﻋﺎﻗبت
ﺒﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
الله ﺒﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﮐﻨﻮن
ﺒﺎﺯﮔﺸت
ﺒﺨﻠﻖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺤﻘق
ﻔﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪی کرﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍلاّ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﺑﺎﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺗﺤﺖ
ﺃثیری ﻭ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺑﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . وﺑﻔﺮﺽ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺍﺯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻬﺎ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﺭ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻣؤثّر ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﮐﺴﻰ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﻤﺎن
ﻮﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺮﺍی اﻃﺎﻋﺖ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ، ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮکی ﻮ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﻃﻰ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻭﺟﻮﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝﺩﻳﮕﺮﻣﻴﺮﺳﺪ
.

ﻃﺮﺡ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺣﻘّﻪ
ﺑﺎﺯﻯ
ﺭﻣّﺎﻟﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻫﻨﺎﻥ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺍﺯﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺻﺤﺒت ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺸﺎت
علمی ﻭ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺟﻬﻞ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻴﺎﻥ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﻯ ﻭ
ﺳﺤﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ، ﺗﻠﻘﻴﻨﺎﺗﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻧﻴﺮﻧﮓ ﻫﺎ ﻭ ﻓﻨﻮﻥ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﻓﺮﺻﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻠّﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ ﻧﺒﻮﻍ
ﻭ ﺟﻨﻮﻥ، ﺟﺰ
ﻧﺦ ﺑﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﻴﻦ حَقّه
ﺒﺎﺯﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺭﻣّﺎﻟﺎﻥ، ﺑﺎ
ﻣﻌﺠﺰه گرﻯ
ﻭﻧﻤﺎﻳش ﻮ
ﺍﺭﺍئه کرﺍﻣﺎت
اﻟﻬﻰ، ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻁ ﻓﺮق
ﺰﻳﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺎﻋث ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺍﺯﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻥ،
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭﭘﺸت
کرﺩن اﺯ
ﺣﻘﻴﻘت ﺪﺭ
ﺷﮑّﺎﮐﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ بی
ﺴﺨﻦ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . که
اﮔﺮﺧﻮﺍﻧﻨﺪه
عاﻗﻞ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻓﻬﻢ، ﻭﮐﺴب
ﻔﻬﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ، ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺩﺭ ﺗﺠﺎربّ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺑﻬﺮهﻫﺎﺋﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﻘﻴّﻪ
ﺍﻳﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺫﺧﻴﺮه
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ، ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻫﺎﻯ ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ .

M098

چند
خاطره
پراکنده
فلسفی

ﺩﺍﻧﺶ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣی ﻮﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ انسن
متفکّر ﺗﺎ به
ﻋﻠت اﻟﻌﻠﻞ
برسد . ﮐﻪ ضمنا
ﺑﺎﻋث ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺳﻄﺢ ﮐﻠّﻰ
تکامل ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺟﻤﻌﻰ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﺩﺭ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﺭﺍﻳﺞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭند . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﮐﻪ
ﺗﺤﺖ
ﺗﺎﺑﻌﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﺷﺎﻣﻞ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﺗﻤﺪﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻓﻴﺰﻳﻚ و علوم
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﻓﻨﻮﻥ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺎﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﮐﻢ ﺑﻮﺩ،
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻓﻘﻴﺮ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻭﻧﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴن
هستند . ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ ﺍﺯ
ﻗﺒﺎﻳﻞ دیگر
را ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠمی
میباشند . ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻮﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺩﺭﻓﺮﺩ، ﻭﺩﺭ کُلّ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻄﻮﺭ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﻣﺪﺍﺭس ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎه
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ ﻫﺴﺖ،
ﻭﻫﻤﭽﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺮﺥ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ ﺑﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺒﺮﺍی
ﺠﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﺑﺎﺯ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺻﻔﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﻔﻴﺪ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻋﻠمی
هستند . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺗﻌﻤّﺪ ﺳﻴﺎﻫﭙﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺶ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺭﺳﺎﻧﺪ،
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ ﺟﻨﮓ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺳﻴﺎﻫﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ،
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺘﺎن
ﺃﻧﺪﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍن
ﺘﻈﺎﻫﺮ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ، ﺩﺭ
ﻭﺭﺍﻯ
ﺩﻭﺭﺑﻴﻨﻬﺎ
ﺳﻴﺎﻫﭙﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯﺳﻔﻴﺪ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮند
. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻧﺪﺍﺭﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﺷﻬﺮﺩﺍﺭﻯ ﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺁﺭﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎبی
ﺁناﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﻮﺩ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻮﺯﺍﺭﺕ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺍﺩﺍﺭﻯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻣﻌﺎﻭﻧﻴﻦ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭﻫﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻔﻴﺪ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ، ﺍﮐثرﺍ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻟﻤﺎﻧﻰ ﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻮﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﻯ
ﺷﺮﻗﻰ . ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖ
ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﺄﻣﻴن
ﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ثاﺑﺖ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ، ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﺭﻳﺎئی
ﻨﮋﺍﺩ
ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭﻋﻠﻮم
ﻘﺪﺭﺕ بیشتر
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻄﺢ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺎمعه
های ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ نژاد
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺭﻭﺳﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﻠل
اﺭﻭﭘﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺍﺧﻴﺮﺍ ﻣﻠل
زﺭﺩﭘﻮﺳﺖ، ﻣﻮﻓﻘﻴت
ها ﻋﻠﻤﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺩﺭ
ﮊﺍﭘﻦ ﻭﭼﻴﻦ . ولی
ﺍﻳﺪه ﻫﺎﻯ
ﺍﺻﻠﻰ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﮐثرﺍ ﺍﺯ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘوﺴﺘﺎن
اﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ
ﻣﺠﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﻣﻴﻞ ﺷﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﺻﺮفه ﺠﻮﺋی
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺠﺎﺭﻯ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻴﺎن
گرﺩﺩ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻳﺨت ﻮﭘﺎﺵ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﻠﻞ ﺧﺎﻭﺭ
ﺩﻭﺭ، ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﻋﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻰ ﺭﺑﻂ ﺑﺎ سوﺍﺑﻖ
ﮊﻧﺘﻴکی ﻨﻴﺴﺖ
. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺮﺍف کارﺗﺮ
ﺍﺯﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓته ﺪﺭ
ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮئی
اﺳﺖ، ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓته ﺘﺮ، ﻓﺪﺍﮐﺎﺭی
ﺨﺪﻣت ﺒﻤﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺍﺳﺖ .

ﻋﻠﻮم
ﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻳﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﻭﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّی ﻮﻧﻈﺮﻯ، ﻭ
تصوّف
ﻭﻋﺮﻓﺎن ﺪﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤلی
ﻮﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ، ﺗﻐﺬﻳﻪ
ﮐﻨﻨﺪهﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺟﺎمعه اﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﮑﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﻣﺒﺘﮑﺮ
ﻭﺧﻴﺮﺧﻮﺍﻩ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﻠﺒﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺭﺍئه
ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ . ﻋﻠﻢ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎن
اﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎن
اﻟﻬﻰ ﻃﺎﻟﺐ
ﭘﻮﻝ ﻭﻟﺬت
ﻮﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . که
ﺪﺭﻫمه
کارﮔﺮﺍن
ﻮﻣﺘﺨﺼﺼﻴن
ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﺠﺮی ﺨﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺒﺘﮑﺮﺍن
هستند . ﻭﺍلاّ
ﻗﺎﺩﺭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ، ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻋﻠﻤﻰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻳﺎﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﮐﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺗﺎﺑﻊ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺍﺳﺖ ولی
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭘس ﺷﺎﻧس
ﺰﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮعی ﺒﺸﺮ
ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﺮﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻢ،
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻤﻰ،
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭلی
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍن
هستند . ولی
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻫﻠﺎﻙ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺘﺤﻘﻴﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻌﺪی
ﺮﺍ ﻧﻤی
ﭙﺮﺩﺍﺧته اﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ ﭘس
اﺯ ﮐﺴب
کماﻟﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻘﻴﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ، ﺑﻬﺮ
ﻟﺬﺗﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺼﺮف کنند . ولی
ﺑﺎﺯ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍن
ﺁﻧﻬﺎ، ﺻﺮﻑ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻭ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ، ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺭﺳﻤﻰ، ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
اﺯ ﻧﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ خویش
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﻨﻰ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﻄﻮﺭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻨﻨﺪ،
ﺷﺮﻙ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺒﻤﺼﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻣﮕﺮﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺻﺮف ﺘﺄﻣﻴﻦ
ﺁﻳﻨﺪه ﺒﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻳﺎ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدی
ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﻠﻢ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺿﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩﻩ،
ﻭﺑﺼﻔﺎت
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﺻﻌﻮﺩ، ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ ﮐﻪ
ﺳﭙﺎس ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺣﻮﺯﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ : ﺩﺭ ﺳﺎﺑﻖ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﻮﻥ
ﺗﻌﻬﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﻋﻠﻤﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﺠﻮﻡ ﻭ ﻃﺐ ﻭ
ﺷﻴﻤﻰ، ﻫﺮ
ﺍﺳﺘﺎﺩﻯ ﻳﮑﻰ
ﺩﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﮐﻠﺎسﺩﺭس
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﺸﺨّﺺ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ ﻏﺮﺏ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ
ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻮﺯﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ،
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﺩﻭﺭ ﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻓﻘﻪ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪ
. ﻋﻠﻮﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮑﻴﻔﻴّﺖ
ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ، ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺑﻮﺩ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻘﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ ﺩﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮐﻢ
ﺑﻮﺩﻥ، ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺤﻔﻆ
ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﻳﺎ
ﺑﺼﻠﺎﺡ کُلّ
ﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻓﻘﻴﻪ ﮐﻪ ﻓﻘﻪ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﺳﻔیه
اﺳﺖ . ﻣثلا
ﻓﻘیه ﻴﻚ ﻣﺬﻫب
ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ، ﺑﻨﻈﺮ
ﻫمه ﺒﺎ ﻓﻘﻬﺎ
ﺳﺖ . ﻭلی
ﺪﺭﻋﻠﻢ ﻗﻤﺎﺭ
ﻭحَقّه ﺒﺎﺯﻯ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻧﺎﻡ
ﻓﻘیه ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ
حتی ﻧﺎﻡﻋﺎﻟﻢ
ﻭﻣﺘﺨﺼﺺ ﺭﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . کلمه
(ﻓﻘﻴﻪ)، ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ (ﭘﮕﻴﻪ)
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ،
ﻭ ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻃﺮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺰﺩﮐﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺍﺯ ﻗﻠﺐ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺗﺎ
ﻗﻠﺐ ﭼﻴﻦ ﻭ
ﺟﺰﺍﻳﺮ
ﺍﻧﺪﻭﻧﺰﻯ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﺮ
کَس، ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﻣﻮﺍﻝ
ﻭ ثرﻭﺗﻰ ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎ
ﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺩﻭﻳﺴت ﺴﺎله
ﮋﺍپن اﺯ
ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍنی ﺒﻮﺩه
ﻭﻳﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮﺍن
ﺰﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻰ که
ﺴﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺳِﻨﺖ
ﻭمُقدّس ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ، ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺳﺤﺮ ﺷﺐ ﺩﺭﺍﺯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﭘﮕﺎﻫﻰ ﭘﮕﻴﻪ
ﻭ ﻓﻘﻴﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻓﻘﻴﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﻳﺎ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻫﺮﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﻭﻫﺮولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﺑﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ، ﻭ
ﻳﺎ علیّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ، ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی
کنند . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺎمعه ها
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ . ﻫﺮ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩﻩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩه اﺳﺖ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺍﺭﺍی
اﺧﺘﻴﺎﺭ الهی
ﻮﺗﻔﻮﻳض
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻫﺮﮔﻮنه که
ﺒﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﻔﺮﺽ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺑﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﭽﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ که
کسی ﻗﺎﺩﺭﺑﮑﺴب
ﻮﻓﻬﻢ ﻳﮑﺠﺎی
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﻳﻚ
ﺫﻫن ﻮﺣﺎﻓظه
ﻨﻴﺴﺖ . ﻭﺍﻧﺘﺨﺎب
ﺤﺪﻳث ﺑﻨﻈﺮ
ﺷﺨﺺﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻧﺎﺩﺭﺳت اﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻏﻠﻂ ﺍﺳﺖ ولی
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻏﻠﻂ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﻘﻴﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺺ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴتی
ﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻘل ﻤﻴﮑﻨﺪ . که
ﭽﮕﻮﻧﻪ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ ﻭچه
ﺘﻮﺻﻴف ﺬﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ولی
ﻓﻘﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺧﺎﺻﻰ ﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﺭ ﻓﻘﻴﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺰﺷﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﻚ
ﻧﺴﺨﻪ ﺩﺍﺭﻭ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺑﺮﺍی
هر ﺩﺭﺩﻯ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺪﺳﺘﻮﺭﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺭﻓﻊ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ، ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ(ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ)ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺸﻒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭼﻪ سوﺩ ﻓﻨﻮﻥ قراءت
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﻏﻴﺮ الهی
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺮﺣﺴب
عقل ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ ﮐﻠﻤﺎﺗﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻃﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺩﺭ ﺩﻳﮑﺘﻪ ﻭ
ﺍﻣﻠﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﻕ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﮐﺘﺎب
ﺒﻤﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻳﺎ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺩﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎن
اﺳﺖ، که ﻤﺤﻤﺪ
ﮐﺸف کرﺩ ﻭﻣﻌﺮف
اﻭﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺪﺭ ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﺁﻥ ﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﻥ ﺁﻳﻪ ﺩﺭ
ﮐﺠﺎ ﻧﺎﺯﻝ
ﺷﺪﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭﮐﺪﺍم
ﺰﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠﻢ ﺭﺟﺎﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻠّﻢ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻮﺩ ﭼﻮﻥ محمّد
ﻭ علیّ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﺭﺟﺎﻝ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺤث اﺣﺎﺩﻳث
ﻭﻧﺤﻮﻩ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩه اﻧﺪ، ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺳﻠﻮکی
ﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴشه ﻤﺨﺎﻟف ﺁﻥ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﭼﻮن
کشیشان
ﻮﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﺯ ﺃﻫﻢّ
ﺩﺭﻭس ﺁﻧﻬﺎ
ﺷﺪ . ﻭﻏﺰﺍﻟﻰ
ﺿﺪ ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻓﮑﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ الهی
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺩﻭ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ، ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﻣثاﻝ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍﻯ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺭﺍ
ﮐﻔﺮﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﺍﻭﺭﺍ
ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺗﺒﻌﻴﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﮑﺸﻨﺪ . ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺍﺳﻔﺎﺭ
ﺃﺭﺑﻌﻪ ﺍﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺩﺭس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻮﺯﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ، ﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺟﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺷﺮﻋﻰ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﭼﻨﺪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻗﺒﻠﻰ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺷﺪﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣثاﻝ ﺷﺎﻓﻌﻰ،
ﻭ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻣثاﻝ
ﺍﺑﻦ ﺑﺎﺑﻮﻳﻪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﻳث ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻏﻴﺒﺖ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
.

ﺷﻴﺦ
ﺍﻟﻄﺎﺋﻔﻪ
ﻃﻮﺳﻰ، ﺩﺭ
ﺣﻮﺯﻩ ﺃﻫﻞ
ﺗﺴﻨﻦ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻣﻴﻪ
ﺑﻐﺪﺍﺩ، ﺩﺭ
ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﻧﻈﺎﻣﻰﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭ
ﻭﺩﺭﭘﻨﺎه
گرﻭه ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻨﻔﺬ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﮐﺸﻒ
ﻋﻠّﺖ ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺸﺪﻳﺪ
ﺟﻨﮓ ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺑﻴن ﻤﺬﺍﻫب
ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
تصوّف ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ،
چه
ﺪﺭﻣﺤﻴﻄﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﻭلی
ﺒﻬﺮ ﺩﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎت
عباﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭ
ﺍﺍﺩﺍمه
ﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻧﮕﺸت
ﺸﻤﺎﺭﻯ ﻋﺎﺭﻑ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﮐﺸﺮ
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﺗﺠﺰیه
ﻤﺬﺍﻫب
ﺎﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺷﻴﻌﻴﺎن
ﻘﺮّهﻫﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺍﻣﺎﻣﻰ
ﻭﺍﺳﻤﺎﻋﻴلی
ﺸش اﻣﺎﻣﻰ
ﻭﺍﻣﺎﻣﻴﻪ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﺍﻣﺎﻣﻰ ﻣﻌﺮﻭﻑ،
ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻣﻴﻪ
ﻧﻴﺰ
ﺑﮕﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﺨﻴﻪ ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭﻳﻪ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﻋﻠﻢ ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ، ﻭﻗﺎﻫﺮﻩ
ﻭ ﺩﻣﺸﻖ ﻭﺷﻬﺮ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻣﺮﺍﮐﺰ ﻋﻠﻤی
ﺴﻨّﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﺑﻐﺪﺍﺩ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﺮﮐﺰ ﺗﺸﻴﻴﻊ
ﺣﻮﺯهﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻨﺠﻒ ﻭ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺻﻔﻮﻳﻪ ﻭ
ﻗﺎﺟﺎﺭیه
ﻤﻨﺘﻘل ﺸﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﺗﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﻨﻨﺪ ولی
ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ ﻭمحمّد
ﺭﺿﺎ ﺷﺎﻩ، ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﻨﺠﻒ ﺩﻭﺭ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺧﻤﻴنی
ﻘﻢ ﻭﻣﺸﻬﺪ ﺭﺍ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺳﻘﻮﻁ ﺻﺪﺍﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻨﺠﻒ ﺭﻓﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﮊﻳﻢ ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻣﻮﺍﺩ
ﺭﺳﻰ ﺣﻮﺯﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻴﻌﻪ، ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﻳث ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻠﻮﻡ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺩﺍﺩﮔﺎه ﻫﺎ
ﻭﺗﺄﺳﻴس
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﮑﺎﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
که هرﮐس ﺮﺍ
ﺑﻨﻈﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﮐﺸﻴﺪه
اﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪﻳﻚ
ﻣﺠﺘﻬﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻈﺮﻣﻮﺍفق ﻴک
ﻤﺠﺘﻬﺪ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﻬﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺤث
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻃﻠﺒﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺳﻌﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺤثهاﻯ ﮐﻠّﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺠﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺟﻨﮓ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻓﺮقه
ای ﻮﺣﺘﻰ ﺟﻨﮓ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺷﺨﺺﻃﻠﺒﻪ ﻫﺎ
ﻭﻣﺠﺘﻬﺪﻳﻦ
ﺟﺎﻫﻞ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﻣﺸﮑﻞ
ﺣﻮﺯﻩ ﻫﺎ
ﺣُﺐّ ﻭ ﺑﻐﺾ
ﻭﺟﺎه ﻄﻠﺒﻰ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍهی
ﻮﺭﻳﺎﺳت
ﻄﻠﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻧﻬﻢ ﻣﻰ ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ
. ﻭﻣﺮﺩﻡ ﻫﻢ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﻌﺼّﺒﺎت
ﻤﺤﻠّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . که هر
ﺷﻬﺮﻯ ﺑﻴﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻠﻮم اﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺷﻬﺮﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻧﻰ
ﻭﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﻭﻏﻴﺮﻩ، ﺑﺪﻧﺒﺎل
ﻨﺎﻡ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻫﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍن
ﺪﺍﻳﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺎﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯﺑﺎﻳﻦ
ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ ﺑﺎ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ، ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺣﻴﺎت
ﺁن ﺨﺎﻧﻘﺎه
اﺩﺍمه ﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮﻳﻚ
ﻣﮑﺘب ﺘﺼﻮف
هیچ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ الهیﭽﻨﺎن
ﺨﺎﻧﻘﺎﻩ مُقدّس
ﻭﻗﺒﻠﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻥ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺟﺎﻗﺶ
ﻭﭼﺮﺍﻏﺶ
ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ حقّﭘﺬﻳﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺯ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻣﺮﺩﻩ
ﭘﺮﺳﺖ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﻳﺎ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺃﻫﻞ
ﺗﺴﻨﻦ ﻳﺎ
ﺗﺸﻴّﻊ، ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ، ﻭﺷﺮﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺟﺰ ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺣﺮﻓﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺿﻄﺮﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺣﻔﺎﻇﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻗﺸﺮی هماﻥ ﺣﮑﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻣﺮﺩم ﺮﺍﺗﮑﺮﺍﺭﻣﻴﮑﻨﺪ
.

ﺷﻴﻌﻴﺎن
همه ﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻭﻋﻤﺮ، که
ﺒﺮﺧﻠﺎف
ﻮﺻﻴّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻮﻟﺎ علیّ،
ﻣﺪﻋﻰ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻭﻏﺎﺭﺕ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ
ﺭﺍ ﻋثماﻥ ﻭﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﻭﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻓﻘﺮ
ﻣﺰﻣﻦ، ﺗﺎﺑﻊ
ﺧﻮﺩ ﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺍم
گرﺩﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺭﺍ
ﻗﻄﻊ ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﺍﻣﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﻣﺬﻫبی
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ، ﺑﻠکه
ﻴﻚ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻠﻔﺎ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﺸﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﺿﻤﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴن
ﺒﻮﺩﻧﺪ . که
ﭽﻮﻥ علیّ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮل ﺒﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻨﻈﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ علیّ . ولی
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﺧﻠﺎﻓﺖ علیّ
ﺩﺭﮐﻮﻓﻪ، ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺁﺭﻣﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﺒﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻋﻬﺪ
ﺻﻔﻮﻳﻪ ﺑﺒﻌﺪ،
ﺗﺸﻴّﻊ ﺣﺰﺑﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺗﺸﮑّﻠﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺬﻫﺒﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ ﻧﻘﺸﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺻﻔﻮﻳﻪ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺷﻴﻌﻪ
ﺩﺭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺳﺖ ﮐﻤﻰ ﺍﺯ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺍﺳﺎس
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺸیّع
ﺮﺍ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷته اﻡ ﭘس ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺧﻤﻴﻨﻰ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻭﺭﺍﻩ علیّ،
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻖ ﺩﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﺒﻮﺩ . ولی
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﻓﺮﺍﺩ،
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﻭﺵ محمّد
ﻭ علیّ ﻏﻴﺮ
ﻭﻟﺎﻳت ﻤﺤﻤﺪ
ﻭعلیّ
ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . که
ﺴﺎﺑقه ﺰﻳﺎﺩی اﺯ
ﺃﻫل کتاب هست . ﺍﺯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﭼﻬل
ﻨﻔﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺃﮐثرﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺧﻮﺩ . که
ﻬﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﻣﺼﺮ
ﻭﻫﻨﺪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ،
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﻴﻦ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺑﻴﻦ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻣﺬﻫﺒی
هست ﻮنه هدف
ﻤﺤﻤﺪ، ﻭ
یکدﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻟﻌﻨﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﻦ ﺟﺮﻡ ﮐﻪ
ﻏﻠﻮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣثلا
علیّ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ علیّ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺗﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ علیّ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ، که
ﺨﻮﺩ ﻳﻚ ﻣﻘﺎم
اﻟﻬﻰﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ،
که ﻨﺎﻡ علیّ
ﻳﺎ ﻣﺮﺗﻀﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻘﺎمی اﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻪ علیّ ﻭﻓات
ﻴﺎﻓته
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ . ﻭﺍﺯ
ﻏﻠﺎﺕ ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﺼﻴﺮﻳﻪ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﻪ ﻭ سوﺭﻳﻪ
ﻭ ﻟﺒﻨﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻌﻠﻮﻳﺎﻥ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻨﺎﻡ علیّ
ﺍﻟﻠﻬﻰ ﻳﺎ
ﺃﻫﻞ حقّ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺮﻙ
ﺁﻣﻴﺰ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، که
ﺪﺭﻫﺮ ﺟﺎمعه
اﻯ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬی
اﺧﻠﺎﻕ ﺟﺎمعه
ﻤﺤﻠّﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮ ﭼﻪ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﺠﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﻭﭼﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﻳﺎ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻧﺪ .

ﻓﻠﺴفه
ها ﻭ ﻗﺮﺁﻥ :
ﺁﺷﺘﻴﺎﻧﻰ
ﻓﺎﺿﻠﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺪ ﺁﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﻫﻰ
ﺍﺯﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ؟ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻗﺮﺁنی
ﺮﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺁﺭﺍﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺣﺘﻰ ﻣﺘﻀﺎﺩ، ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺁیه اﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥ ﺁﻳﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻠﻤﺎت ﻘﺮﺁﻥ
ﺩﺭﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ، ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﺩﺳت ﺪﺍﺩﻩ،
ولی ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ثاﺑﺖ
ﻣﺎﻧﺪه اﻧﺪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ . ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﭼﻮﻥ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ
ﻣﻘﺮﺭ ﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻧﮕﻔﺖ . ﻳﺎ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺣﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ،
ﮐﻪ ﻗﻠﻢ ﻭ
ﮐﺎﻏﺬ ﺧﻮﺍﺳﺖ،
ﻭلی
اﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪ
پیامبر
ﻫُﺬﻳﺎﻥ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺁﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﻗﺮﺁن ﻨﻴﺰ
ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻋﺘﺮﺕ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ، ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻢ ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺻﺤﺮﺍ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺣﻠّﺎﻝ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻧﻴﺴﺖ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﭽﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺩﻳﻦ محمّد
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺗﻤﺎم
ﻤﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯﺣﺪﻳثهاﻯ
ﺍﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ قُرّه ﮔﻴﺮﻯ،
ﻳﺎﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ الهی
هفت گاﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻭ ﻫﻤﺎن اﺳﺎﻣی
ﭙﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
ﭘﻨﺞ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد، ﺁﺩﻡ
کیوﻣﺮث ﻭ ﻧﻮﺡ
ﻣﻴﺘﺮﺍ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷت
ﻮﻣﺴﻴح هستند . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩ . ولی
ﺍﻭ ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ بود . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻗﺮﺁﻥ ﻳﺎ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻋﺘﺮﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ محمّد
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻧﻴﺰ
ﻧﻪ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺳﻴﺎﺩﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺴﻠّﻢ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﺠﺮﻩ
ﻧﺎمه های
ﺁﻧﻬﺎ، ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﺎﻣل هستند . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩهاﻯ ﭼﻮن
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
را ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﻨﺪ
. ولی ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ محمّد
ﻭعلیّ ﻧﻴﺴﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ،
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴنی
بمعرﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
به ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ را
ﺑﻌﻤﺮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎمل ﺮﻭﺣﻰ
ﻣﺮﺑﻮطه ﺮﺍ
ﺩﺍﺷته ﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎمحمّد
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﻗﻴﺎﻣت
ﻮ ﺑﺮ ﭘﺎ ﺷﺪﻥ
ﻭﺧﺮﻭﺝ ﺟﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ ﺻﻮﺭت
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ ﺗﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻤﺎ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻫﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻋﺘﺮﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻳﻌﻨﻰ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ۳۱۳ ولی
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺁﻧﮕﺎه
ﺒﺮﺍی ﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻗﻴﺎﻣت ﺨﻮﺩ،
ﺩﺭ ﺧﺮﻭﺝ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻧﺰﻭﻝ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻳﻚ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﻬﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
چونبدان ﺭﺳﻴﺪ،
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ حجّ
ﻋُﻤﺮه ای اﺳﺖ،
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ بحجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺑﺮﻭﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭﺧﻠﺎﻝ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻳﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ محمّد ﺩﻭ
ﻗﺮّه ﺒﺮﺗﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻳﺎ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭘس ﻳﻚ محمّد
ﺯﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . محمّد
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﻤﺪ ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ،
ﺑﺮﺍی سالک ﺩﺭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺖ،
ﻫﻤﮕﻰ ﺷﻤﺎ محمّد
ﺷﻮﻳﺪ، ﻳﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍن شوید . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﺎﻧﻄﺒﺎﻕ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺳﻨّﺖ
ﻳﺎ ﻋﺘﺮﺕ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺘﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮکی
ﻮ ﻣﻨﻄﺒﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪه ﺒﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺣﺼﻮﻝ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُسﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ
ﮔﺮﺩﺩ . ولی
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺟﺎﻫﻞ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ،
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻄﺎﻣﻊ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭثرﻭﺕ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮکی ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴنی
ﺷﺪ ، ﮐﻪ
ﺗﺎﮐﻨﻮن
اﺩﺍمه ﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺎﻧﻘﺎه ﻫﺎﻯ صوفیّه
ﺑﻌﻀﻰ ﺍﻭﻗﺎﺕ
ﻣﺤﺒﻮﺑﻴّﺖ
ﻋﺎﻡ ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ، ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ صوفیّه
ﺭﺍ ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺴﺘﺎپس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ولی
ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻤﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯند
. ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺁﺷﻨﺎ
ﺷﺪﻧﺪ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﮔﻮنه
ﻣﺨﻔﻰ ﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺗﻘﻴّﻪ، ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎمعه
اﺯ ﻏﻴﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
.

صوفیّه
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻧﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺷﺮﻋﻰ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻌﺘﺰله
ﺒﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴفه
اﺳﻠﺎﻣﻰ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ، ﻭﻋﺰﻟت
اﺯ ﺑﻘﻴﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ . که
ﺪﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻌﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﻓﺘﻨﺪ . ولی
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ، ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻬﺮﮐﺎﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ،
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻈﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﻨﮓ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﻨﮓ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﺷﺎﻋﺮﻩ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ
ﺑﭙﺎﺳﺦ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮکی
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﮔﺮچه ﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ، ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮی لاﺯﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭﻋُﺮفهای ﺟﺎﺭﻯ
ﺟﺪﻳﺪ . ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭﻣﺠﺴّﻢ
ﺗﺼﻮﺭﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
. ﻭلی ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺷﮑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣثلا
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﺪﺍﺭﺩ، ﻭ ﻧﻪ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ چه
ﺮﺳﺪ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ، ﭘسﺍﺯ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎب ﻨﻮﻉ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﮐﻪ
مهدویان
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . که
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻋﺮﻓﺎنی
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ را
کشف میکند . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺸتم
به عرش ﺭبّ
ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺸﺘﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻗﺎﺋﻢ
درنوع بشری، ﻫﻔت
هزﺍﺭﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
بنوع فوق بشری
تولد مییابند ،
ﻭ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓّﻖ
انسان ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ولایت
مهدوی ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸت ﺴﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ عرشی
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺭﻭﺯ ربّ
ﺷﻤﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎل یعنی
ﻗﺎﺋﻢ . ﻭ ﺭﻭﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ یا ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺰ میباشد . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻤﮑن اﺳﺖ . ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، که
ﻨﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻳﻚ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻝ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻥ، ﻣثلا ﻧُﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺑﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺗﺮ
ﺍﺯﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺮ
ﻧﻮع برتر ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘل
ﻨﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻘل ﺒﺸﺮی که
هزﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘل
ﻨﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺒﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺧﺮس ، ﻭ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﻙ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﭘﺎﺋﻴن
ﺘﺮ ﻣﻴﺮﻭﻳم که
ﻋﻘﻠﻬﺎی کوﭼﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
بوده و ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﮑﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻋُﻤﺮﻫﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ،
ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺸﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ، ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺘﻌﻘﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘس
ﻣﺎ أکنون
ﻗﺪﺭمقام
نوعی والهی
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺯی هاﻯ
ﺗﮑﺎﻣلات
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، سوﺧﺖ
ﻟﺬﺕ ﺷﮑﻢ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻢ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯم
ﻤﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰﺩﺭ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺭﺳﺦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ به
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺯﻯ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﺴﻠﺴﻞ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ، ﺑﺎﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺭﻭﺯﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ، ﺍﺯﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﺟﺤﻴﻢ قُریش،
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺗﻰ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﮐثر
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ
ﺟﻬﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﺎ
ﻧﻤﻴﺮﻧﺪ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ،
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ از ( ﺑﻰ
ﺩﻳنان) می
ﺑﺎﺷﻨﺪ ولی(
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ)
ﻗﺸﺮﻯ، ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺍﺯﺭﺣﻤی
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺮﭘﺎ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺪﻭﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﻭﺣﺸﻰ ﺗﺮ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭﺣﺴﺮﺕ ﻭ
ﺍﻓﺴﻮس ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ،
ﺍﮔﺮﺑﻴﺎﺩ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﭼﻪ
ﺷﺪﻧﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻫّﺎﺑﻰ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺮﻣﺠﺴّﻢ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺷﻨﺎﺧت ﺒﭽﺸﻢ
ﺩﻝ . ﺷﻨﺎﺧت
ﻤﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ یک
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ اﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺷﻨﺎﺧت
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗب غیبی
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻧﻮﺭﻯ، ﺗﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
ﺰﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ که ﺒﺎﺷﻨﺪ،
ﺗﺠﺴّﻢ ﺃﺗﻤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﻴﺎت
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت ﺗﺃثیرﻯ
ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭﮐﻮﭼﻚ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻪ
بوده ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺟزءﮐﻮﭼﻚ ﺃﺗﻢ
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﻭﺭﻳﺰﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
درتوالی
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ، ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ، ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃثیرﻯ،
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺭﺍ
ﺃثیرﻯ، ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ، ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺎن ﺃﺭﺑﺎب
اﻧﻮﺍع هستند،
که ﻤﻨﺘﻈﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﻴﮑﺎﻳﻚ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺎﺩه ﻫﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺎ ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻴﻢ . که
ﺁﻧﺮﺍﺍﺯ
ﻣﺎﺩه ﺸِبه
عدﻡ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. که ﺤﺘﻤﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّت
ﺠﻬﺎﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ(ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ) ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﻫﻤﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺍﻭ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ ﻣﺎ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻋﻤّاء، ﻭ ﺑﻬﺎﻫﻮﺕ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﻫﻮ ﺩﺭﻋﻤّاء
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻧﻴﺰ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﺭﺍﻭﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺁﻏﺎﺯﮔﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺃﺯل
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺭﺍﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﻭ
ﻋﺪﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺪﻣﻰ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﻭﺍﺭﺩ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎ
ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺴﻮﮊﻩ ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ،
ﺑﺎﺯ ﻫﻮ ﺑﺎ
ﺿﻤﻴﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺐ، ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺻﺎﺩﺭﻫﺎﻯ ﺍولی
ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻀﺎﻫﺎ،
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻠﻪ،
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
میدهند . فضاﻫﺎﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ، ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﻓﻀﺎﻫﺎﻯ ناسوتی
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﻭﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻀﺎﻯ ﻋﻘﻞ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، که
ﺪﺍﺭﺍی
ﻤﺎﻫﻴّﺖ ناسوتی
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣثاﻝ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺳﺖﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺍﻟﻠﻪ،
ﮔﻮﻧﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺃﺗﻢ ناسوتیﺗﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺯﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨی
ﻴﻮ ﺷﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ،
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻧﻄﻖ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﻤﺎم
اﺳﺘﻨﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻋﻴﺴﻰ ﻭمحمّد،
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺧﻄﺎﺏ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓته اﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﻫﻤﮕﻰ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﻠﻴﻢ
ﺍلله ﺒﻮﺩﻩ، ﻭ
ﻣﺘﮑﻠّﻢ
ﺑﺎﻟﻮﺣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺣﮑّﺎﻡ
ﻣﻤﻠﮑﺘﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﻴّﺖ،
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺣﺮﺍﻡ ﻭﺑﺎﻃﻞ،
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﺗﺮس ﻭ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍن ﺮﺍ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﻭ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺍﺷﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮس اﺯﻣﺸﺮکان
ﻗﺸﺮﻯ ﻟﺰﻭﻡ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ و سمبولیک
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎ
.

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺍﺯ
ﻇﻮﺍﻫﺮ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻨﺼﻮﺹ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣثلا
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ، اگر
ﻧﺼﻮﺹ ﻭﻣﺘﻮﻥ
ﮐﺘﺒﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷته ها
ﺑﺎﺷﺪ، ﺟﺎﻯ
بحث اﺳﺖ
ﺻﺪﺍﻗت
ﻤﻨﻘﻮﻟﺎت
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻧﺎﻗﻠﺎﻥ، ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪه اﻳﻦ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﻗﺮﺁنی
ﻮ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . که
ﻤﺪﺭﻙ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎمی ﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺳﺎﺑق اﺳﻠﺎﻣﻰ،
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ، ﻭ ﺑﺎ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺘﺰﻟﻪ، ﺗﺎ
ﭼﻪ ﺣﺪّ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺭﺳت ﺪﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﻘﺼﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻧﻪ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﭘس
ﮔﻔﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻥ ﻗﺪﻳﻤﻪ،
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭچه
ﺘﻌﺼّب ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﻳﺎﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺭﺑﻂ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ،
ﻭ ﻧﻈﺎﻡ ﻓﮑﺮﻯ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎت
اﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ
ﻓﻠﺴفه ها ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻧﻴز
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻳﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﻇﻮﺍﻫﺮ ﻣﺘﻮﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺼﻮﺹ
ﭼﻴﺰﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﻣﺘﻮﻥ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﺘﻮﻥ
ﻳﺎ ﻣﺘﻦ ﻭ
ﺑﺎﻃﻦ ﻭ ﺍﺻﻞ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﺘﻮﻥ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻴﺰﻯ
ﮐﻪ ﻓﻌﻠﺎ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺣﺮﻓﻰ ﻧﻤﻰ
ﺯﻧﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺼﻮﺹ ﭼﻴﺰﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻇﻮﺍﻫﺮ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻇﻮﺍﻫﺮ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺟﺰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﺼﻮﺹ
ﻭﻣﺘﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻳﻬﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
آنها ﺧﺎﺹ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮکی
بوده ﻭﻣﻨﺎﺳب
ﺰﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ . ﭘس
آنها ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ برای
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴتند، ﮐﻪ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴن
ﺴﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . بلکه
ﻣﺘﻮﻥ ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻫﻤﻪ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺳﻠﻮﻙﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺟﺎﻟﺐ
ﺗﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ،
که ما
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺍ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁن کنیم ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩه
اﻧﺪ ﺑﻌﺪ
ﻗﺮﺁن ﺮﺍ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﻭﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﻌﻘﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﻢ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭﺍلاّ
ﻋﻘل اﻓﺮﺍﺩ
ﺣﺘی ﻤﺪّﻋﻰ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﺟﺰ
ﻧﻈﺮﺷﺨص
ﻮﺁﻟﻮﺩه
ﺮﻭﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺰکیه
ﺸﻮﺩ . ﻋﻘﺪه ﻫﺎ
ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻣﻨﺎفع ﻤﺎﺩی
همیشه
اﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻭﺗﺤﮑّﻢ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﺘﻬﺪین
ﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ
ﻓﺘﻮﺍ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻋﻘﻞ
ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪه اﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﺷﻨﻴﺪه اﻧﺪ . ﭘس
اﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓﻘﻂ
ﻋﻘﻞ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮکی
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺑﻬﻴﭻ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺗﺠﻤّﻌﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺎﻧﻴﻔﺴﺖ
ﻣﺸﺨّﺺ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﺷﺮﻳﻌﺖ، ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍ
ﻣﻨﮑﺮ
ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻨﺼﻒ ﻭ
ﻣﺘﺨﺼﺺ، ﻭﻟﻮ
ﻏﻴﺮ ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﻓﺘﻮﺍ ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻭ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ،
ﺍﻣﮑﺎن
اﻧﻄﺒﺎﻕ ﺑﺎ
ﺳﻨّﺖ، ﺁیه ای
را ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻳﺎﻓﺖ،
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ کَس، ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮ ﮐﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﮑﺸﺎﻧﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩ، ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺮﺩ
ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻭ
ﺳُﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﻭ
ﺳُﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﺿﻤﻨﺎ
ﺷﺮﻉ
ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭﺍﺻﻮﻝ ﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺑﺤق
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰﺍﮔﺮﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎن
اﻟﻬی اُﻣّﻰ
ﺷﺪﻩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍی ﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺗﺸﺮیع ﺸﺮﻳﻌﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭنه
ﺒﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻴﭻ
ﺷﺮﻉ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﻗﺮﺁﻥ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰه ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻳﻚ
ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ
ﺧﻴﺮ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣؤثّر ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺪﻭن
ﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪهﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍن
ﺴﺎﻟﮑﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
.

ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻏﻴﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺃﻣﺮﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐس ﺍﺳﺖ . ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ ﺷﺮﻉ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﺭﺃﻯ
ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭ ﻋُﺮفها ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺑﻘﺮﺁﻥ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺒﻄﻮﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ ﻇﺎﻫﺮ
ﻗﺮﺁﻥ، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺑﺮﻋﺎﻳﺖ
ﻇﺎﻫﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻢ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺑﺎﻃﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ، که
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯﻫﻔت ﺒﻄﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﻌنی
(ﻤﻌﺎﻧی ﺪﺭﻭﻥ
ﻣﻌﺎﻧﻰ) ﻭ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﺯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺑﻄﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺮّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ، ﻋﻘﻞ ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩث ﺭﺍ
ﮐﺎﻓﻰ، ﻭ
ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻮﻯ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺪﻳﺪﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻗﺮﺁﻥ،
ﻧﻴﺰ ﻫﺮﮔﺰ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﻨﻴﺴﺖ، ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . که ﺪﺭ
ﻫﺮ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ، ﻣﻨﺎﺳﺒﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻣﺤﻴﻂ ﻣکّه ﻮ
ﻣﺪﻳﻨﻪ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺟﺮﺍ، ﻭﻳﺎ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻧﻔﻊ ﻭ
ﺿﺮﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ ﻭﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺮﮐس ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ، که
ﭽﮕﻮﻧﻪ ﻭﺑﺎ
چه کساﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻣﻌﺎﺷﺮﺕ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣّﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ، ﺑﻌﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻋﻘﻞ
ﻳﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯ ﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ
ﺍﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺩﻋﻮﺍﺕ ﺍﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﻧﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ . ﺍﮔﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻫﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ ﻫﻢ
ﮐﻪ ﺑﺸﻮﺩ، ﺑﺒﻄﻠﺎﻥ
ﻧﻈﺮ ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎم عقلی ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺤﮑﻮﻡ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺤث
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
، ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ، ﻫﺮ
ﻣﻄﺎلعه اﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﺪﺭﻳس
ﻔﻨﻮﻧﻰ ﭼﻮن
ﺘﺎﺭﻳﺦ ﻭﻫﻨﺮ،
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻄﺒﻴق ﺒﺎ ﻗﺮﺁن
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳّﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻄﻠﺐ
ﺍﺯ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻣﺎ ﻭﺭاء
ﺍﻟﻄﺒﻴﻌﻪ
ﮔﻔته اﻧﺪ . ولی
ﺍﺯ عرفان
ﭽﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﭼﻨﺪ
ﮐﻠﻤﻪ ﻧﮕﻔته
اﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮔﻔﺖ . ولی ﭼﻨﺪ
ﮐﻠﻤﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﺳﺮ ﻭ ﺗﻪ، ﺍﺯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺵ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﭘس گفتنی ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻏﻴﺮﺳﻠﻮکی
اﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ، ﺯﻳﺎﺩ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺩﻳﻦ
ﻧﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺧﻮﺩ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ، ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺒﺎﺣث ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺃﺳﻔﺎﺭ
ﺃﺭﺑﻌﻪ ﺍﻭ
ﮔﻮﺍﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺎﺭﻑ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮔﻔته
ﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴم ﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓت اﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ولی
ﻧﮕﻔﺘﻪ . ﭼﻮن
ﺪﺭ ﺗﻘﻴّﻪ
ﺑﻮﺩﻩ . ولی
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺧﻴﻠﻰ
ﻫﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﺠﺎﺕ، ﺑﺪﻭن
کسب ﺪﺳﺘﻮﺭی
اﺯ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍی
ﺘﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎت
ﻠﺪﻧّﻰ ﺩﺭﺣﺪّ
ﺑﺎﻟﺎﻯ، ﭘس اﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺎﺭﻑ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﺑﺎﺩﺍﺷتن
ﺘﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢﻭﻋﺮشﺮﺣﻤﺎﻥ
.

ﺍﻭﻟﻴﺎی
الهی ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺐ ﻋﺮﻓﻪ
خود ﻭ ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﺕ ﺩﺭ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭحَجّ
أﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘس اﺯ
ﺗﻌﻠﻴم ﺪﺍﺩﻥ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ، ﻣﻘﺼﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﺭﻑ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺍﺯ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺃﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺳﻠﻮکی
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ ولی
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣثلا
ﺍﮔﺮ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ
ﻣﻌﺘﺮﺽ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺧﺒﺎﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﺷﮑﺎﻑ ﺩﺭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﻰ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻌﺠﺰه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ محمّد، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎن غاﻳﺐ، ﺍﺯﻃﺮﻑ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮکی اﺯ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻌﺠﺰﺍت
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﻏﻴﺒﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺷﺶ
ﺳﺎﻟﻪ، ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﺮﺍﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭهر
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ، ﺣﺘﻰ
ﺃثرﻯ ﺍﺯﮔﻔته
ها ﺑﺪﻭن
ﻤﻌﺎﺭف
ﻮﻋﺮﻓﺎن ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﺎﭼﺎﺭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺗﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯﻳﻨﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭘﺮﻋﻘﺪﻩ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺻﻮﻓﻰ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ، ﮐﺎﺭ
ﺣﺮﻑ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎن
ﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﻳﻦ ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺳُﻨّﺖ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
. ویا ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﺩ
ﮐﻤﺘﺮ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸت ﭙس اﺯ
ﻣﺮگ اﺯ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻪ که
ﭽﻴﺰﻯ ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﺷﺨﺺ
ﻭﺗﻤثیلی
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ولی ﻣﻌﺎﺩ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﭽﻨﺪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ
. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﻌﺎﺩ
ﻭ ﻋﻮﺩﺕ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ولی ﺑﺎﺯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ
ﮐﻤّﻰ ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣی ﺪﺍﺭﻧﺪ
که اﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻋﻮﺩﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
دﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍت
ﺪﺭﺍﻧﻮﺍع
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . که
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ،
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ، ﻭﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺳﻴﺮت ﻮﺻﻮﺭت
نوعی ﻤﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻗﺎﺋﻢ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﻮﺭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺩﺭﺷﮑﻞ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻣﺎﻩ ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﻭﻗﺘﻰ که
ﺴﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋم
ﺮﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻭ ﻣﻌﺎﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﺎﺩ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭت هاﻯ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد،
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﺬﮐﻮﺭ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺩﺍﺭﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﺮﺳﻴﺪ . ولی
محمّد ﮐﺎﺷﻒ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎن
ﻤﺤﻤﺪی
ﻮﺷﺎﻫﺪ محمّد،
ﭘسﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﻌﺎﺩ، ﻭﺭﺟﻌت
ﺪﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻗﺎﺋم
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم ﻮﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺎﺋم ﺮﺍ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻧﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ، ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺷﺮﺍﻓﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩی
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍلاّ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎی
ﺒﺸﺮﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻧﻮﺍﻉ،
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻧﻴمه
اﺭﺍﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ، ﺑﺎ ﻣﻬﺪی
ﻮﻳﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
(ﺭﻭﺡ محمّد ﻭ علیّ)
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
محمّدﻯ ﻭ ﻗﺒﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘل
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎی
ﺒﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺟﺪّیﺘﺮ ﻭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎنه
ﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺰکیه
ﻮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﻨﺒﻮﺩ، ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺰکیه
هستند . که
ﺘﺎﺯﻩ ﻣﻌﺎﻳب
ﺠﺪﻳﺪی اﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ولی
ﺁثاﺭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ،
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﺧﺮﺕ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻌﺎﺩ
ﺯﻳﺎﺩ ﮔﻔته اﻧﺪ،
ولی ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺟﺰ ﺗﻤثیلاﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ
ﺁﺧﺮﺕ ﻧﮕﻔته
اﻧﺪ . ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﺁﺧﺮﺕ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
اﺎﺧﺒﺎﺭ
ﺁﺧﺮﺕ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻤثیلی
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ثوﺍﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﺎﻡ ﺫﺧﻴﺮه
ﺁﺧﺮﺕ، ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
. ﺗﺎﭼﻘﺪﺭﺧﺪﻣﺎت
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﻘﻴﺎﻣﺖ، ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺤﺸﺮ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻴّﺖ ﺩﺭﻗﺒر
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻟﻪ ﺳﺎﻟک ﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﻞ
ﺻﺮﺍﻁ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺯﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻗﺒﺮ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﮔﻮﺩﺍلی
ﺒﺼﻮﺭﺕ ﻗﺒﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺎﻓﺖ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ
ﺑﻤﻴﺮﺩ ﻭ ﺳﺮ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺰﺩ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﺑﻬﺸﺖ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﻭﻟﻔﻈﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﻨّﺖ
ﻭﺟﻨﺎﻥ، ﻟﻔﻈﻰ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ ﮐﺴب
عقل الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺁﻧﺎن
ﻮﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﭘس
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ . ﻭﺑﻬﺸت
ﺴﻮﻡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻋﺮﺵ ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩ،
ﺗﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﺴﺖ، ولی
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ،
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩﺍﺳﺖ
. ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺑﺎ
ﺑﺎﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﻋﻤﺮ ﻫﺎﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻟﻪ . ﻟﺬﺍ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﺧﺮﺕ، ﺑﻴﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻴﭻ ﮐس ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺪﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻭﺿﻊ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ، ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻭ ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺂﻧﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎﻡ اُمّی،
ﭼﻪ ﻣﺮﺩ ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺯﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﭼﻮﻥ
اُمّی ﺷﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
محمّد اُمّی، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺗﺠﺎﺭﺑﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣؤﻣﻦ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺴﻠﻢ ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ
ﻣﺴﻠﻢ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺪﻩ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻳﻨﺎﻥ
ملاء ﻳﺎ
ﻣﻠّﺎﻫﺎ، ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ،
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﺑﻠﻴس . ﮐﻪ
ﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻫﻴﭻ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪه اﻯ، ﺍﺯ
ﮐﺘﺐ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺨﺼﻮص
ﺸﻴﻌﻴﺎن
ﻤﺴﻠﻤﺎﻥ، که
ﺒﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﮐﻠﺎم اﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻓﻠﺴفه ﺒﺎﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻫﻴﭻ
ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﮐﻪ
ﻣﺪّﻋﻰ ﻋﻘﻞ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻣﺴﺘﺪﻝ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮﭼﻪ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﺳﻠﻮکی
ﻮ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎن که ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻭنه
ﺒﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻤﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﻴﻌﻪ، ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻧﺎ ﻓﻬﻢ ﻭ ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺧﻠﻔﺎ،
ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻭﺣﮑﺎﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ . ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺴﺘﻘل
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻢ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ، ﺟﺰ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﻤﮕﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺑﺎﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺷﺎﻣﻞ
ﻋﺸﻖ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻃﺎﻟﺐ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭحی ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . که
ﺰﻣﺎﻧﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪه ﺸﻮﻧﺪ . ﻭﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴخ ﻮ ﻣﺴﺦ حقیرﺗﺮ
ﻧﺸﻮﻧﺪ .ﺍﺯ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻡ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﭘﺪﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ،
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﺩﻳﮕﺮ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﮐﻪ ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻝ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺑﻮﺩ،
ﻭﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻫﺪﻑ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺖ، ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺒﻠّﻎ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ ﺷﺪ، ﺩﺭﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺧﻴﻠﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ محمّد،
ﭼﻮﻥﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻧﻪ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻧﻪ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﭘﻴﻤﺎنی
ﻤﻨﺎﻓﻘﺎﻧﻪ
ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﭼﻮﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ . ﻳﺎ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻦ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﺎ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﻯ
ﺯﻣﺎﻥ محمّد
ﻧﻴﺰ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺍﺭﺳﻄﻮ ﺩﺭ ﺭﮐﺎﺏ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺸﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻣﺼﺮ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭ ﺷﺮﻕ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺠﺎ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺑﻐﺎﺭﺕ
ﺑﺮﺩ . ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﺳﺖ سوء
ﺯﺍﻧﺪ، ﻭ
ﺍﻧﺴﮑﻠﻮﭘﻴﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻮﺷﺖ،
ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺃﻧﺪک
ﻤﻄﻠﺒﻰ ﺍﺯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ذِﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﻣﻌﻠﻢ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺃﺭﺟﻤﻨﺪﻯ
ﻋﺎﺭﻓﺎن ﺷﺮﻕ
ﭼﻪ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺼﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩ، ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ محمّد
ﻧﻴﺰ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ قُریش
ﻭﻋﺮﺏ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺃﺑﻮ ﺍﻟﺤﮑﻢ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ . ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﺃﺑﻮ
ﺟﻬﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩ
.ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻭ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺎ ﻫﺮﭼﻪ
ﺁثاﺭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ
ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﻣﺎﻫﻰ
ﮔﻴﺮ ﻓﻘﻴﺮ
ﺑﻤﺴﻴﺢ، ﻭﻳﺎ
ﻓﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻُﻔﻪ ﻣﺴﺠﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
می ﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء، ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺗﺼﻮﻓﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻮﺵ ﻓﺮﺍ
ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺤﻤﺪ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻓﻘﻴﺮ ﻭﺟﺎﻫﻠﻰ
ﺑﺘﻮ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩه اﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
محمّد ﺧﻴﺎﻝ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺸﺎﺋﻰ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ محمّد،
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺍ
ﻋﻠﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺗﺎ ﻏﺎﺭﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺰﻭﺭ
ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺳﺮﺯﻣﺒﻨﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ولی
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﻭﻗﺮﻥ
ﺑﻮﺩ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﻌثت محمّد، ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ ﻫﺮ
ﺩﮔﺮ ﺃﻧﺪپس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺑﻨﺎﻡ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻭﺯﻧﺪﻳﻖ
ﻭﻣﺰﺩﮐﻰ . ﮐﻪ قُریش
ﺍﺯ ﺍﻳﻦهجرت کنندگان
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻴﻤﻦ،
ﻭﺳﭙس ﺑﻤکّه
ﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭﺍحه
اﻯ ﺩﺭﺻﺤﺮﺍ ﺑﺎﭼﺸﻤﻪ
ﺁﺑﻬﺎﻯﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ، که
کعبه ﺪﺭ
گوﺩﺍﻟﻰ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻣثال ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺤﮑﻢ، ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺷﺮﻕ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ، ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺃﺑﻮ
ﺟﻬﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻨﻈﺮ ﻋﺮﻓﺎ
ﻋﻠﻢ ﺣﺠﺎﺏ
ﺃﻋﻈﻢ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺰکیه
ﻧﻔس ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻭﺑﺸﺮﻳّت ﺮﺍ
ﺑﻐﺮﻭﺭﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
.ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﮐثرﺕ ﺣﮑﻤﺖ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮﮐس
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ، ﻭﺑﺎﻋث
ﺟﻮﺵ ﻭﺧﺮﻭﺵ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ،
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﺂﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺁﻳﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷت
ﻨﻤﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺑﺮخی ﺘﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺟﻨبه
هاﻯ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﻓﻮﺍﺋﺪ
ﺑﺸﺮی ﺁﻥ
ﺑﺮﺣﺴب عقل
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩی ﻴﺎ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳند . ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭقُرّه ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
محمّدﻯ ﺍﺳﺖ، که
ﻤﻘﺼﻮﺩ ﺍﺯ
ﻟﻔﻆ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭنه
گتاﺏ ﻗﺮﺁﻥ
عثمانی ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺷﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺩﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻭﺟﺪﻳﺪ محمّدﻯ
ﻳﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ . ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﭘﻨﺞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد ﺁﺩﻡ
ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴح کسب
کرﺩﻧﺪ ﻭﺑﻘیه
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
.ﻗﺮﺁﻥ ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺣث
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻳﺎ
ﺍﺣﮑﺎﻣﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ . ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ، ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷته
ﻮﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ، ﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺃﻧﺒﺎﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎ ﻟﺰﻭﻡ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﭘﺎک
ﺴﺎﺯﻯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭﺻﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ، ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ،
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻌثت ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮ
ﺑﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻌﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺑﺎﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ،
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺍﺯ ثوﺍﺑﻬﺎ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ، ﺑﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺗﺮﻯ، ﻭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ، ﻭﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺸﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺑﻌﻨﻮﺍن
ﺴﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭبّ رﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻫﺴﺖ . ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎت
ﭽﻮن
ﺸﻬﻮﺗﺮﺍنی
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺳﻨﮓ
ﺩﻟﻰ ﻭ ﺿﻌﻒ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﻬﺘﺮ،
ﭘس ﺍﺯﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
.

ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﻫﺪ، ﺑﻌﻠﺖ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ،
ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ الهی
ﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻟﺎﺟﺮم کسب ﮐﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻭﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ، ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺿﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻄﻠق اﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪه اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﻟﺎﺗﺮ، ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺩﺭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ، ﺑﻨﺠﺎت
ﺨﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ
ﺩﺭﻋﺼﺮﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭ علیّ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ،
ﻇﺮﻑ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻮﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺮﮐﺸﻴﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻋﻠّﺖ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﭘس ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
که ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺮﻙ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ، ﺯﻳﺮ
ﺍﻓﺘﺎﺏ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ
ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﻮﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻣﺘﮑﻠّﻤﻴﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ
ﻭ ﺑﻬﺮﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﻨﺎﻡ
ﻳﺎ ﺑﺸﮑﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ، ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺯﻫﺪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ،
ﻭ ﺑﺎ سوﺍﺑﻖ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﮐﻮﺭﺩﻝ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻫﻢ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺩﺭﺳت
ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺷﺮﻋﻰ، ﻳﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻇﺮﻑ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . چه ﺮﺳﺪ
ﺗﺎ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﮔﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺑﺴﻨّﺖ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻨّﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﺎﺩﺍﻟﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﻨّﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻓﺎﺳﺪ
ﺍﻟﺄﺧﻠﺎﻕ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻃﻤﻊ خُمس
ﻭﺯﮐﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺎﺩت ﺒﻤﻔﺖ
ﺧﻮﺭﻯ
ﻭﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺎ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﻣﺮﺩم کرﺩﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺴﺮ
ﻭﮐﻮﻝ
ﻳﺒﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺯﺩﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻘﺎﺏ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻓﻬﻢ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﺄﻫﻞ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺷﻴﻤﻰ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺷﻮﺩ،
ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺪﻳث ﻭقراءت
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ، ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﻭﭼﻬﺎﺭ
ﻗﺮﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﻧﺎﻡ ﻋﻠﻢ ﺭﺍ، ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺍی
ﺨﻮﺩﻣﻨﺤﺼﺮ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ عَدَم
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺩﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺎﻫﻢ،
ﺩﻟﻴل
ﺒﻬﺘﺮﻳﻦ عَدَم
ﻋﻠﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﻟم
ﻮﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎنه
هستند، ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺍﺯ ﺃﻫل ﺒﻴﺖ
واقعی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﻴّﺪ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﻴّﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻧﻪ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ، ﻭ ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﻰ ﺍﺯ
ﭘﺪﺭ ﻣﻴﺮﺍث
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ سیات
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣؤثّر ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻘﺶ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﭘﺪﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺷﺒﻴﻪ
ﺳﺎﺯﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﭙﺮﻡ
ﭘﺪﺭﻯ ﺟﻨﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﮑﺮ
ﺯﺍﺋﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺍﺯ عَدَم
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻯ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺣﺮﺍﻡ ﺯﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺮﺍﻡ
ﺯﺍﺩﮔﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻘﺎﻭﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪه
اﻧﺪ . ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻌﻠﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬی
ﻮﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺍجعه کند ﺍﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ . ﻭ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻭﺍﺭ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺣﻠّﺎﺟﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍی
ﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﮐﻠﻴﻢ
ﺍلله هستند . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﺯﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺣﺘﻰ
ﺯﺭﺩﺷت
ﻮﻣﺴﻴﺢ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ محمّدﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻫﺮﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ که ﺪﺭ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﭼﻨﺪ
ﻗﺪﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ،
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ اُمّی ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺒﻨﺪﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺻﺎﺩﻗﺎنه
ﻮﻣﺼﺮﺍﻧﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺳﺮ ﺑﺸﮑﺎﻓﺪ ﻭ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺰﻧﺪ
ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ
ﺟﺪّﻯ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ،
ﻭ ﺳﺨﺖ ﻋﺎﺷﻖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﻘﻞ لَوّامه
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ،
ﺗﺎ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺧﻮﺩ، ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮی
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ محمّدﻯ،
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺍﻳن
ﺪﺭﺟﺎت عقلی
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﺎ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﭘس
اﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻭﺗﻘﺮّﺑﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ، ﭘس
ﺍﺯ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣله اﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻴﻚ
ﺗﺮﻗﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ، (ﺣﺘّﻰ
ﺍﻋﻠﻢ ﺍﻭ)ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻏﻴﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﺘثنا
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ ﻭ
ﺩﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﻓﮑﺮﻯ، ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻋﻴﺐ
ﻭﺩﻟﻴﻞ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻰ ﻭﻓﻮﺭﻯ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺧﻄﺮ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺗﺸﻨﮕﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﺭ ﻭﺗﺮس
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻓﻌﻠﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣلی ﻮﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺎﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎ
ﻧﻴﺎﻣﺪه اﻧﺪ . ﭘس
ﺘﻔﺎﻭت ﺪﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّهﻫﺎﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ، ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ، ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮی
ﺪﻳﮕﺮی ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ، ﻫﻤﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺑﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ، ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ، ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻨﮑﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻓﺼﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻳﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ولی ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺑﻮﺩه
ﻮﺩﺭ ﻏﻔﻠت ﻮ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺷﮑﻤﻰ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﻮﺩ، ﺟﺰ
ﺣﺴﺮﺕ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻥ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﺭﺍ
ﺭﺍ ﺗﺠﺴّﻢ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﺠﺴّﻢ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل
ﻮﻣﻘﺎﻡ
ﺣَﺴَﻨی ﻴﺎ
اﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎن
ﺨﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻣﺠﺴّﻤﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺩﻭ
ﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ،
که ﺪﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋم ﺮبّ
اﻟﻨﻮع ﭙﺎﻳﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮی هستند، ﺁﻧﮕﺎه
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺯ
ﻫﻔﺘﻢ ﺑﺮﻋﺮش
ﺨﻮﺩ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ، ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻴﻪ ﺗﺤﺖ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﻭ ﺳﮓ ﻭ ﮔﺮﺑﻪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎل ﺪﻳﮕﺮ . ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، که
ﺨﺪﺍ ﻣثل
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﺟﻨﺎﻳﮑﺎﺭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺸﺒّﻬﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺠﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﻭﻣﺸﺒّﻪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺗﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺘﻨﺎﻗض اﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ،
ﺩﻟﻴﻞ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻭ ﺍﻣﺮ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﻄﻠﺐ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺤث
ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩه اﻡ . ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﺗﺎ
ﺑﺮﺳﺪ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﻣﺎسوﺕ
ﻭناسوتی ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﻟﺎﻫﻮت الله
ﺗﺎ ﻫﺎﻫﻮت عمّاء
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﮐﻪ
ﺟﺪﺍﮔﺎنه
ﻤﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩه
اﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﮑﻞ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ، ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ، ﻳﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺸﮑّﻠﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ(ﺷﺒﻪ عَدَم)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺎﻫﻮﺕ،
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ(عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﻭﻣﺸﺒّﻬﻪ ﻳﻚ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻭ ﻃﺒﻘﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﻣﺘﻌﺪﺩ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭالهی ﺪﺍﺷﺘﻪ .
ﻭﻟﺬﺍ ﺑﻄﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻓﻬﻢ ﻏﻠﻂ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻋﻠﻢ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ، ﻭ ﻃﺮﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﺍﻩ
ﺯﻧﺪﮔی ﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻭﺑﺨﺼﻮص
ﺒﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ ﻭ ﻭﺳﺦ
.

ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤت عملی
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﻭﻣﮑﺮﺭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ، ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻴﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺫ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺸﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﮐﻨﻴﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻬﺰﺍﺭ
ﺻﻔﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺻﻒ ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺗﺎﺯه
ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﻭﺻﺎف
ﻤﻨﻔﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻳﮑﺎﻳﻚ، ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻣﺒﺮﺍ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﺭﻙ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻴﻢ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺰﺩﻳﻚ،
ﻭﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺸﺒّﻬﻪ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﮐﻪ
ﺟﺴﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺗﻤثیلی
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺷﺒﻴﻪ
ﻭﺃﻧﮕﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﻋﺮﺵ . ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺗﻤثیلی ﻭﻣثاﻟﻰ،
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺎﺩﺭﺑﺪﺭﻙ
ﭼﻴﺰﻯ ﻏﻴﺮ ﻣﺤﺪﻭﺩ،
ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ،
ﻭﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ناسوتی
، ﮐﻪ ﻧﺎس ﻭ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ
ﻧﺴﻴﺎﻥ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺍﺯﮔﺬﺷته ها
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ
ﺩﺭ ﻣﺎسوﺕ
ﺩﺭﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . که
ﺤﺘﻰ ﻧﻮﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﻔﺮه ﺴﻴﺎه
ﺮﺍ ﺩﺭﻋﻠﻢ
ﻧﺠﻮﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭ ﻣﻠﺎﺋﻚ، ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﺭﺟﻬﺎن هستند
. ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﻧﺰﺩﻳﻜﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺴﺖ
ﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﻭﻏﺎﻳﺐ
ﺍﺯﺣﻮﺍس ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ . ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃثیرﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎﻯ ناسوتی
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﺫﺭﺍﺕ
ﺭﻳﺰ ﺃثیرﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ ﺍﺯ
ﻳﮑﺼﺪ ﻋﻨﺼﺮ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ
ﺫﺭﺍﺕ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ناسوتیﺕ ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﻳﮑﺼﺪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻋﻨﺼﺮ
ﻣﺘﻔﺎﻭت
ﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﮑﻞ ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻳﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺸﮑّﻠﻪ ﻣﺘﻨﻮﻉ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮊﻥ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻝ ﻭ ﻋﻀﻮ ﻭﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ، ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ، ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﻣﺎ،
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّت لاﺯﻡ
ﺗﺮﺳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ مرﺍﺗﺐ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ،
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ، ﺑﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)که هماﻥ
ﻟﺤﻈﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﻌﺪﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﭘﺎﮐﻰ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّت
ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﺪﻥ ﻭﺻﻴﺮﻭﺕ
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻳﺪﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺮﺣله ها
برﺳﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﺮﺣله اﻯ ﻭ(ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ)ﺍﺯﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ، ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﺮﺣله اﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ،
ﻭ ﮐﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭتقرّب
ﻭ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺩﺭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻭﻧﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ . ولی
ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻧﺎﻡ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ أثیر ﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ أجزاﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ، ﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ
ﺃﮐﺒﺮ ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺃﻫﻮ، ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺷِﺒﻪ عَدَم
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭘس
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ ﻫﻢ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻋﺪﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭﻫﺎﻫﻮت
عمّاء ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ، ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
(ﻭﺣﺪﺕ ﺫﺍﺕ
ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻋﺪم
اﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ عَدَم
ﺷﻮﻧﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷﺒﻪ عَدَم
ﺑﻌﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎ سوء ﺍﻩ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . که
ﺤﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻓﺮﺽ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﻫﻮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻋﺪﻣﻰ
ﺷﺪ ﻭ ﺭﻓﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﻣﻄﻠﻖ،
ﻧﻪ ﺩﻳﺪﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻪ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻭ ﺭﻓﺘﻦ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ، ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﭘس
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻤﻰ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﺎ، ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﺳﻪ ﺩﺭﺟﻪ
ﻧﻮﺭﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺴﻠﻰ
ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ(ﻋﺮﺵ)ﺳﭙس
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺴﻞ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﺍ
ﺩﺭ(ﺻﻮﺭﺕ)ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻓﻬﻢ
ﺍﺯ ﺃﻣﺮ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ، ﺍﺯ
ﻣﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ ولی
ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺍتب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﻭﺗﻤثیلی
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺟﺴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺷﺒﻴﻪ
ﻳﻚ ﺟﺴﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، که ﻤﺎ
ﻗﺒﻠﺎ ﺷﻨﺎﺧته
اﻴﻢ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﻭﺻﻮﺭت ﻮ ﻋﺮﺵ
. ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺴﻢ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﻫﻮﻣﺎﺕ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻣﻦ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﮑﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﻋﻘﺐ
ﺗﺮ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻋﺮﺵ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻧﻮﺭ، ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩی
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻏﻴﺒﻰ
ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، که
هرﭼﻪ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺎﻃﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ ﺑﺪﺍن
ﺠﺎﻫﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒﻰ
ﺭﺍ ﺍﻣﻮﺭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ، ولی
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺸﮑلی ﺪﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی ﻣﺎ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗب
ﻨﺎﺩﻳﺪه
ﺪﺭﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺖ . که
علم ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭼﻮن
اﻣﻮﺍﺝ
ﻭﺭﺍﺩﻳﻮﺃﮐﺘﻴﻮ،
ﻭ ﻧﻮﺭﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺸﺨﻴص ﻤﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﺮﺩ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺷﻔﺎ
ﺑﺨﺸﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ .

ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻨﮑﺮ ﻫﺮ ﺩﻭ، ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺷﺒﻪ ﺟﺴﻢ، ﻭ
ﻳﺎﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﻢ ﺟﺴﻢ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ ﻫﻢ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﺎﻫّﻴّﺘﻰ ناسوتی
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺟﻤﻊ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻋﻘﻴﺪه ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺍﺿﺢ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ ﺟﺴّﻢ
ﺿﺪّﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، که
ﺠﻤﻊ
ﺁﻧﻬﺎﻣﺤﺎل
ﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠکه
ﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣل ﺮﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﺣﺪت ﻮﺟﻮﺩ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻫﺴت
که ﺟﻤﻊ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻴم ﺸﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻬﻢ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺸﮑﻞ ﺗﺸﺒﻴﻪ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎ، ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ، ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ، ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﮕﺎه
ﺒﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻪ
ﺩﺭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ، ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍن
ﻤﻴﺸﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﭼﻮﻥ
محمّد ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻳﺪﻡ، ﺳﭙس
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭﺳت
است ﻮ ﺟﻤﻊ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭسپس
ﺑﻌﺮش که
ﻤﻴﺮﺳﺪ، ﻣﻴﺪﺍﻧﺴت
که ﺮﺏّ ﻗﺎﺋﻢ، ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﭘﺮﺳﺘش ﺮﺏّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻳﺎ
ﻗﺪﻭس ﻳﺎ
ﺳﺒّﻮﺡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﭘس
ﺧﺪﺍﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﻤﺸﻬﻮﺩ ﻫﺴﺖ، ولی
ﺑﺎﺯﺧﺪﺍی الله
دیدنی ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻌﺎﺭ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍلله ﺃﮐﺒﺮ
. که الله اﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻪ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻦ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻰ، ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻰ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻮﺭﺵ
ﺭﺍ ﺪﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ ﺭﺍ
ﻣﺪﺍم
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺨلق ﺒﺎﺯ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ
. که اﮔﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻔﺖ،
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ که
ﻤﻦ ﺧﺪﺍﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻧﺪﻳﺪﻡ ﮐﻪ ﺍﻭ
ﻧﺪﻳﺪﻩ . ولی
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺪ . ﻭﺧﻴﻠﻴﻬﺎ
ﺗﺎﻋﺮش ﺮﺏّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳم
ﺮبّ ﺃعلیّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻣﻬﺪی
ﻤﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﺤﻤﺪ،
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻭ، ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺭﺯﺵ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﻭﺡ
ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺁﻥ درجه ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ .

( ﺗﻨﺰﻳﻪ)
ﻳﻌﻨﻰ ﺧﺪﺍ
ﺑَﺮﻯّ ﻭ ﭘﺎﻙ
ﺍﺯ ﺍﻭﺻﺎﻑ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮی
اﺳﺖ . ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ، ﻫﺰﺍﺭ
ﺻﻔﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
محمّد ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ(
ﺗﻨﺰﻳﻞ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ. ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭼﻮﻥ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ، که
ﻤﺪﺍﻡ
ﺩﺭﻫﺮﺳﻄﺢ
ﺍﻟﻬﺎم که
باشد عقلی ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻥ ﺩﻳﺪﻩ ﺭﺍ، ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺠﺴﻢ، ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻔﺖ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣثلا ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺸﺮ، ﺑﺎﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻣﻴﺰﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺧﻮﺩ، ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
چه ﺮﺳﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ، ثاﺑﺖ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺭﺍ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻢ ﺃﮐﻨﻮﻥ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ،
ﭼﻮﻥ ﺳﺘﻮﻥ
ﺟﻴﻮﻩ
ﺗﺮﻣﻮﻣﺘﺮ
ﺣﺮﺍﺭت ﺴﻨﺞ، که
هرﻟﺤظه ﺮﻭﺡ انسان
ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﻴﺮﺩ، درجه ﺳﺘﻮﻥ
ﺟﻴﻮﻩ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺎ ﺑﺎقی
ﻤﻴﻤﺎﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﻓﻮﺭﺍ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ سوﺍﺑﻖ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻚ ﻧﮕﺎه
ﺒﻤﻌﺪﻝ
ﻧﻤﺮﺍت ﺪﺭﺳﻰ . ﻟﺬﺍ
ﻓﻮﺭﺍ ﺑﻤﺴﺦ
ﻭﻧﺴﺦ ﻳک
ﺤﻴﻮﺍﻥ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺠﺎﻯ
ﺭﻭﺯ ﻣﺤﺸﺮ، ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ، ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ خدا
ﺑﺪﺍﻧد . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴته
که ﺮﻭﺣﻰ ﺑﮑﻤﺎل
الهی ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻳﺎ ﻧﻪ . ﭼﻮن
ﺪﺍﻧﺴت آنگاه ﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ،
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﻌﺮﺵ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . که
ﺒﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺡ
ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﺩﺭﻣﺤﺸﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ بجهان
مادی ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻭمحمّد
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻣﺤﺸﺮ
ﺧﺮﺍﻥ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺤﺸﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ، ﻭﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻗﺸﺮﻳﮕﺮﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻗﺖ ﺣﺸﺮ
ﻭﻧﺸﺮ ﻣﺠﺪﺩ
ﺭﻭح ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، که
ﻤﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺿﻤﻦ ﮔﻠّﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻣﺤﺸﻮﺭ
ﻭ ﻧﺸﺮ ﻭ
ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . و ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎن ﺴﻠﻮکی
است .

ﺩﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻳﺎ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺴﺒﮑﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
تجلّیات
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﻏﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ . ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮﺍﻧﺴﺎن
ﺘﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺻﻠﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﺟﻤﺎﻋﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻔﺎﻕ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻫﺎ ﺭﺍ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ولی
ﻣﻨﮑﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐس ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ خویش، ﺑﺎﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﺩ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ که
ﻧﺴﻴﺎﻥ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷته ﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ تولد
سابق ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻣﺘﻌﻬﺪ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ، ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭﻣﻬﺪی
ﻤﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺩش
که ﺒﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸته گرﺩﺩ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﺪﻳﺪ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﻣﺴﺦ
ﻣﻰ ﮐﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﻭ ﺑﺨﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍلاّ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮔﻴﺎﻩ ﻭ ﺟﻤﺎﺩ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩ
ﺩﺭ ﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﻭ ﭘس
ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ آماده
شوند ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺍﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﺍﮐثرﺍ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺎﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑد
ﺪﻳﻨﺎﻥﻣﺸﺮﻙ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫب
ﻮﺩﺭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭﺭﺳﻤﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﮑﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﭘس
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻧﺎﻥ،
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻤثل
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
.ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻳﺎ
ﮔﺎﺭﻣﻪ ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺟُﺮﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺟُﺮﻡ
ﺷﺪ، ﻭ ﺣﺘﻤﺎ
ﻭﺑﻬﺮﻗﻴﻤﺘﻰ،
ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺎﺟُﺮﻡ
ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ، ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻓﺮ ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐَﭙَﺮﻯ ﻭ
ﮐﺎﻭﺭ Cover ﻓﺮﻧﮕﻰ ﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﻳش ﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻓﻬﻢ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
گناﻫﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ، ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺸﺎﺭ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺳﺘﻢ
ﻭﻧﺎﭼﺎﺭﻯ ﻭ
ﻧﺎﻓﻬﻤﻰ
ﻭﻧﺎﺩﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻰ ﻫﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﻬﻢ
ﻭﻋﻘﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻓﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﻭﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﺑﮑﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻣﺪﺭﻙ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺴﺖ . ﺑﻘﻴﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪﺍت
گیاهی ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ،
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ، ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻥ، ﻣﻮﺭﺩ
ﻋﻔﻮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻏﻔﺮﺍﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﻘﻴﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻘﻴﻪ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺴﻤﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ . ﺍﻣﺎ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺑِﻪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ،
ﻭﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎن
ﺠﺎﻫﻞ ﻭﻏﺎﻓل
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎن کساﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﺗﻠﺒیس ﻭ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ، ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺁﺯﺍﺭ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺳﺘﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺠﻬﻨم های
ﺒﺪﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ گفته
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﻭﻳﺎﺳﻨّﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ،
ﻭﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻤﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

فلاﺳﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺎ
ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎنی
ﺨﻮﺩ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﻦ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺍﺑﻠﻴس
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺑﻠﻴس ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ . ﺍﻳﻦ  ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺷﺮﻉ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﻉ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﻨﺒﻊ
ﻭﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪ،
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﮐﻠﺎﻡ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ به
ﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎن
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻋﻠم
ﻮﺩﺍنش
ﺁﻧﻬﺎﻋﻠﻤﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠکه
علم ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﻋﻤﻞ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﺑﺎﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻤﻞ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ، ﺑﻬﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺎﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ . ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘثنا
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﺮﻉ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ها
ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺣﺮﻑ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﺮﻉ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺟﺴﺘﻦ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺶ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ، ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﺤثها ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ
ﻧﻤﻮﺩه تﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻭﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﺪه ﻫﺎ ﻭ
ﻣُثل ﻳﺎ
ﻣثاﻟﻬﺎ، ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ می ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
کنوﻧﻰ، ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻫﻤﺎن
ﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
محمّد ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺮﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ الهی
ﻮﺗﺠﻠّﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ،
ﺑﺎﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﮔﻮﺷﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺁﻧﻄﻮﺭ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﻭﺍﻣثاﻟﺶ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺪﺍ می ﺸﻮﻧﺪ
. ﺗﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﻮﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻓﮑﺮ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﭘس ﺷﺮﻉ ﻭﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﺍﺟﺒﺎﺭﻯ، ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻓﻄﺮت ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﺭﺍ،
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
. ﮐﻪ(ﻟﺎ ﺍﮐﺮﺍﻩ
ﻓﻰ ﺍﻟﺪﻳﻦ)
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺟﺰ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻧﺼﻴﺤﺖ ﮐﺮﺩن
ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﺤﻴﻄﻰ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﻋﻠﻤﻰ، ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺭﺳﺎ
ﻭﻣﻔﻴﺪ
ﺃﺑﺪﻳﺖ، ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﭘﻴﺮﻯ، ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﻭﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﺴﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺩﻭﺭﻩ
ﭘﻴﺮﻯ، ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﻟﺎﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ، ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻓﻌﻠﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻴﺴﺖ .
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻴﺎﺯ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ، ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺍدهﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﮐﻦ ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭ ﺃثرﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺎولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳب
هرﺷﺨﺺ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻟﻘﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧُﻢ ﮔﻔﺖ
ﻫﺮﮐس ﻣن
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ او را
داشتم ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ پس علیّ
ﺠﺎﻧﺸﻴن من
است . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
خودش ﺭﺍ
توصیه کرده . ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻨﮕﺎﻡ معرّفی
علیّ ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻬﺮﮐس
ﺗﻌﻬﺪ ﻭﺑﺪﻫﻰ
ﺩﺍﺭﻡ علیّ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ. ﭼﻮﻥ
ﺑﺪﻫﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻌﻬﺪ
ﺍﻭ، ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺖ، ﻭﻣﻮﻓﻖ
ﻧﺸﺪ علیّ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﻬﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﻋلیّ
ﻴﻬﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﻬﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻠﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ، ﮐﺎﻣﻞ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ محمّد
ﺑﺪﻫﮑﺎﺭﻯ
ﻣﺎﻟﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﮐﻪ علیّ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺑﺪﻫﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﺧﻠﻖ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ
ﻫﻴﭻ ﺭﺍﺑطه
اﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ
ﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﻦ ﻣﻮﻟﻰ ﻳﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩه اﻡ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس علیّ
ﻣﻮﻟﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﭼﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻳﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻭﮐﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺮﺳﺸﻰ ﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﮕﻔﺖ بعلیّ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﻨﻴﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎی ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . که
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻭﻇﻴفه
اﻯ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻘﺶ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ پنجم
ﺭﺍ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ، ﻭحتی
درﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺗﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
گرﺩﻧﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ،
ﻧﻪ ﻭﻇﻴفه اﻯ
ﺩﺍﺭند ولی ﻧﻪ
ﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺘﻰ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ
ﻧﻴﺰ دز یک
زمان ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺻﺪﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪّﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺪﻭﺩ ﮐﻤﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮﺳﻠﻮکش
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ، ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻬﻔﺘﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ، ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺮ ﮔﺮﺩﺩ .

ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﻟﻐﺖ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩَﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش،
ﻭﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩِﮔﺮ ﺃﻧﺪیش
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺰﺩﮐﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﻣﻰ
ﮐﺸﺘﻨﺪ . ﺭﺍﻩ
ﻭﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﺣﻨﻴﻒ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺟﺪّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺰﺭﮔﺶ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ، ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ
ﮐﻪ ﻣؤﺳس
ﭘﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﮑﻪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﮐﻮﺭﻭﺵ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ به
قُریش ﺗﻌﺮﻳﺐ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭﻯ،
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻳﻨﻰ قُریش ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ خوﺩ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩه اﻡ . ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻭﺍﻟﻪ
ﺷﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻢ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻭلیّﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ،
ﮐﻪ سوﮊﻩ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﻫﺒﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ولی
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ . وخداوند
نیر ولیّ
میباشد ﺯﻳﺮﺍ
سالک ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎ سوﮊه
های اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﺟﺰ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴله
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﮐﻮﺑﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﺴﺦ
ﻭﻧﺴﺦ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮگ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻋﺎﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﻓﺮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻗﺸﺮﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺳﻨّﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻨﮑﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳتی
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮﮐﻪ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﻤﺎﺋﻰ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ای که
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩه
اﻯ . ﭘس ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﺭﺍ ولیّ
ﺧﺪﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﭼﻮﻥ
ﻇﺎﻫﺮا
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭی
ﻮﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩن
اﺳﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ ولیّ
الهی ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
مناسب ﻋﻘﻞ ﻭ سوﺍﺑﻖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑسالک ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ، ﻭﺗﺤﻤﻞ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ، ﻳﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺨﺼﻮص ﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺣﺘﻤﻰ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﻨﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﻓﺖ ﭘس
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻫﺮﮐس
ﺑﺎ ﻣﻦ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ ﺗﻮﺳّﻠﻰ،
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﻣﻄﻴﻊ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻧﻤﺎﻳﻨﺪه
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﭘس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ محمّد،
ﮐﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪه
ﺒﻮﺩﻧﺪ، ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﻭ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﻋﺒﺎدی ﺪﺭﺳت
اﻭ . ﻭﻧﻪ ﺑﮑس
ﺪﻳﮕﺮی که
ﺑﺎﻭﺭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘی
اﮔﺮ ﺁﻧﺎن
اﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺍﺯﺍﻭﻟﻴﺎی
راستین اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺳﭙس
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻔت
اﺟﺎﺯﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺎ علیّ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ محمّد . ولی
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭﺑﺎ
ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ، ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ ولی
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺣﺰﺏ ﺩﻳﻨﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺬﻫﺒی
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ
ﺣﻀﺮﺕ علیّ ﺭﺍ
ﺭﻫﺒﺮ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻭ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩﺵ، ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺍث
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
پیامبر را ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﻫﻤﻪ
ﻭﻓﺎت کرده
اﻧﺪ . ﭘس ﺤﺎﻟﺎ
ﺃﻫل علم ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
محمّد ﻭ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﻣﺠﺘﻬﺪﻳﻦ
ﺳﻨﺪﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣثاﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺳﺮ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺑﺮﺳﺮ
ﻭ ﮐﻠّﻪ ﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻮﺑﻨﺪ، ﻭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻫمه
ﻫﺴﺖ که
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻳﺎ
ﻣﺠﺘﻬﺪﻳﻦ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺭﻭﺳﻰ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻭﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﻧﻔﻮﺫﻫﺎﻯ ﺗﺠﺴﺴﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﮐﺎﺳﻪ
ﺩﺍﻍ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﺵ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺣﺰﺏ ﺭﺍ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻐﺬﻳﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﺮﮐﺰ
ﭼﻪ ﭼﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻳﺎ ﻣﺴﮑﻮ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻭﺣﺎﻝ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎ،
ﻫﻤﮕﻰ ﻧﻔﺘﻰ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺍﻏﻔﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺠﺎسوسی ﻭ
ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻣﻴکنند
ولی ﺧﻮﺩ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ
ﺗﻮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ،
ﺗﻮﺑﻪ ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺭﮊﻳﻢ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
(ﺩﻭﻡ ﺧُﺮﺩﺍﺩﻯ)
ﻫﺎ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺎ
ﺭﮊﻳﻢ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻭ ﺑﺪﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﺯﺍﺭﺕ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺟﻮﺍﻥ ﻭﮐﻮﺩﻙ
ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻳﻚ
ﺍﻫﺎﻧﺖ
ﺑﻤﻘﺎم
ﺮﻫﺒﺮﻯ، ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
فوراﺍﻋﺪﺍﻡ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
.

اﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺧﺎﺭﺝ
ﺷﺪﻡ، ﻋﻠﻢ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﻦ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﻤﻞ، ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ، ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭﻓﺘنه
ها ﻭﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺖ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺨﺘﻰ
ﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﺗﺮﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻋث ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺻﺪﻕ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﻳﮋﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ثاﺑﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺻﺮﻑ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺴﺐ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ، ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﻭﺑﺪﺭجه اﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﻳﺎ ﻫﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻫﺎﻯ ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭ علیّ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ که ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
بوده ﺭﺟﻌﺖ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺑﻬﺸت
سوم ، ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭبّ
ﺒﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﭘس ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ، ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ، ﺑﺎﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﺭﺑﻄﻰ
ﻫﻢ ﺑﻬﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ، ﻭ ﺑﻬﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﻭ ﻣﺸﺮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﻴﭻ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﻌﻠﻖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺷﮑﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻟﺰﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭﺟﺎمعه اﻯ
ﺑﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫب ﺨﻮﺩ
ﺷﺨص ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﻣﺸﻬﻮﺭﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺪﺍم
ﺪﺭﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺳﺠﻮﺩ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . که ﻮلیّ
اﻟﻬﻰ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺭﺳﻤﻰ،
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺠﺘﻬﺪﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻔﺘﺨﺮﺍﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﺮﻕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ،
ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺍﺯ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﻭﻣﺸﺒّﻬﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻣﺎ ﺭﺍﻩ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻋﻠﻢ ﻭﻋﻤﻞ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻋﻠﻢ ﭼﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﭼﻪ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻭﻓﻴﺰﻳﮑﻰ، ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﻧﻘش عقل
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺫﺍﺗﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّت
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳن
ﻤﺠﺘﻬﺪ ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ
ﮐﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ؟ ﻭ ﺑﺎﻋﻠﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺑﻰ
ﻋﻠﻢ ﮐﺘﺎﺑﻰ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺎﻋث ﺘثبیت
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﺪهﻫﺎی
ﺮﻭﺍﻧی اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﻭﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻋﺮﻓﺎ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺣﺠﺎﺏ
ﺃﻋﻈﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﺎﻟﻤﺘﺮ
ﻣﻐﺮﻭﺭﺗﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ . ﻭﺗﮑﺒّﺮ
ﻭ ﺗﻨﻔّﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺗﺮﺣّﻢ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺰﺩ باشد ﺍﺯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﻣﺰﺩ
ﺩﺍﺩﻥ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﺒﺎﺩت
ﺒﺪﻫﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺗﺮﻙ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺪﻫﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﺪﺍﻳت
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدﻯ،
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﺩﺭ
ﻧﺰﻟﺖ ﺍﺧﺮﻯ
ﻳﺎ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ،
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓت
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﮐﻮﭼﻚ، ولی
ﺑﺄﻧﺪﺍﺯﻩ
ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍ
ﺑﺰﺭﮒ، ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺼﻴﺤﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻧﻤﻮﺩ . ولی حقّ
ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﺮﺩن
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻓﻬﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ولی
ﺍﮔﺮ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ
ﻭﺭﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﺋی
ﻮ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭ ﻓﻮﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﺮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ، ﺑﺎ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّد،
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻭﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺮﺳﺒﻴﻞ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺎﺻله
ای، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﻢ
ﭘﺸﺖﮔﺮﺩﻥﺑﺘﺮﺗﻴﺐﺗﮑﺎﻣﻞﺭﻭﺣﻰﺧﻮﺩﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﺍﺯ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻓﻠﺎﺳفه
اﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻣﻌﺮﻭف
ﺒﺄﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭنه ﺃﻫل الله
ﻮﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ،
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﻋﻠﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻋﻤﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻟﺎﺑﺮﺩﻥ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﻘﻞ لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻋﻘﻞ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺟﻮﺋﻰ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﭙس
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻘل های الهی
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﻘﻞ
ﻫﻔﺘﻢ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﻣﮑﺘﺐ محمّدﻯ،
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ،
ﮐﻪ ﺳﺎﺯﻣﺎن
های ﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی نمی ﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻳﺎﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫب
ﻘﺸﺮی اﺳﻠﺎمی
ﻨﻴﺴﺖ . ﺑﻠکه
ﻮﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺩﺭ
ﭼﻨﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﻭﮔﻢ
ﻧﺎم اﺳﺖ . که
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳکی
اﺯ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻓﺘﻦ ﻭ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ معرفی
میکند . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻘﻀﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﻏﻴﺮﻗﻄﻌﻰ
ﻣﺘّﮑﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﻠﺎﺳفه
ﻨﻈﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻏﺎﺯﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ، ﺑﻐﻴﺮ
ﺭﺍﻩ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻴﮑﻨند
. ولی ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﻭﻳﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﺎﺹ ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﺗﺎ ﺳﻪ
ﻳﺎﭼﻬﺎﺭ ﻗﺮﻥ
ﭘس اﺯ ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﻣﺴﻴح اﺭﺳﻄﻮ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ولی ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺧﻄﺎ
ﺭﻓته اﻧﺪ ﻭﻫﻢ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﺑﻬﻢ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﮐﻮﺭﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻋﺼﺎ کِش ﮐﻮﺭ
ﺩﮔﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻳﺎ
ﮐﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎ
ﮐﺒﻮﺗﺮ
ﮐﺸﻴﺸﻬﺎﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺷﺪﻩ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭ ﺭﻡ
ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﺭﺗﻮﺩﻭﮐس
ﺷﺮﻕ ﻭﻣﺼﺮ
ﻭﺭﻭﺳﻴﻪ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺭﻡ ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺸّاء ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺸّاء ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﻢ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺁﻥ ﻫﻢ ﻧﮑﺮﺩﻩ ولی
ﻋﻮﺍﻡ ﻓﺮﻳﺐ
ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺟﻨﮓ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﺪﺍﻝ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ
ﻳﺎ ﺩﻭ ﻗﻄﺐ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﻣﺮﺩﻡ
ﺟﺎﻫﻞ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﺮ ﺩﻭ، ﺑﺎ
ﺩﻳﺪ ﺣﻴﺮﺕ
ﻭﺗﻌﺠّب ﻨﮕﺎﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺗﻮﺍﻥ
ﻣﻐﺰﻯ ﻳﻚ ﻃﺮﻑ
ﺩﺭ ﺟﺪﺍﻝ
ﻭﻣﺠﺎﺩﻟﻪ ﻭ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ ﻟﻔﻆ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﺧﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻮﺍﻥ ﭘﺎﺳﺦ
ﮔﻮﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ، که
ﺒﺮﺍﻯ ﺩﺷﻤﻦ
ﻣﺨﺎﻃب
ﻮﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﻫﺪ . ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺭﺍ
ﺧﺎﻟﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺑﺎﻫﺮ
ﻧﻴّﺖ ﻭ
ﻧﺎﺳﺰﺍ ﻭ
ﻋﺼﺒﺎﻧﻴّﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺘﻤﻊ ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻋﻮﺍﻡ، ﺑﺮﻧﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺟﻨﮓ ﺭﺍ بحقَّ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮﺩﻭ ﻗﻄﻌﺎ بحقَّ،
ﻳﺎ حجّ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻳﮑﻰ ﻗﻮﻳﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺩﻭ ﭼﻴﺰ
ﻫﻢ ﺯﻭﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﻋﺎﺭﻑ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، که
کسی ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ . ﻭﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻃﺮﻑ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ، ﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺑﺎن
ﺒﻴﺎﻭﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺟﻨﮓ ﻳﺎ
ﺟﻨگ ﺠﻮﺋﻰ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻭﺵ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻭ
ﺑﺤث ﻭ ﺧﻄﺎﺑﻪ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺩﺭﻣﺠﺎﺩﻟﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ ﻣﺪﻋﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ ﮐﺸﻴﺸﺎن
هر ﺩﻭ ﺭﻭﺵ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻧﺪ . ﺭﻭﺵ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﻡ، ﻭﺭﻭش
اﺭﺳﻄﻮئی ﺒﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ . ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﭘس ﺍﺯ
ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ سال ﻭ
ﺃﻧﺪﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺟﺎﻝ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭﺻﺤﻨﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﮐﻪ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ مُقَدَس
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺸﺎﺋﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭﺑﺎ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺻﺎﺋﺒﻰ ﻭﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻳﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻧﺪ . ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻭﻣﺸّﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺭﺯ
ﻏﺰّﺍﻟﻰ ﺑﻮﺩ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﻌﻠﻢ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺪ، ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ . ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻣثاﻝ ﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ
ﻭﻓﺎﺭﺍﺑﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺰ، ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﻔﻴﺮﻫﺎ
ﺯﺩﻩ ﺷﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻃﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ، ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ، ﻭﻧﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻘﺮﺍﻁ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﮐﻪ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺮﻭﻉ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴفه کرﺩﻧﺪ،
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻣﻴﺪ
ﮐﻪ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺭﺳﻄﻮ،
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﻣﺒﻠّﻐﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺄثیرﻯ
ﻨﺪﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﻄق اﺭﺳﻄﻮ، ﺁﻧﻘﺪﺭبی
اساس ﻮﺿﻌﻴف
اﺳﺖ، که ﺘﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍی اﻧﺴﺎﻧﻬﺎی
اﻭﻟﻴﻪ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﻣﺪﺍﺭس ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭﮐﺘﺎب اﻧﺴﮑﻠﻮﭘﻴﺪﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ خویش، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻋﻠﻮﻡ ﺷﺎﻳﻊ،
ﻭﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳﻪ
ﻭ ﺍﺳﺘﺨﺮ
ﻭﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺟمع ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻳﻨکه
ﺒﺎﺻﻄﻠﺎﺡ، ﺍﻫﻢ
ﻣﻄﺎﻟب ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺳﺘﻨﺴﺎﺥ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺣﺘی ﻴﻚ ﮐﻠمه
اﺯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻳﺮة
اﻟﻤﻌﺎﺭف اﺭﺳﻄﻮ،
ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻭ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﺮﮒ ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺍﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺷﺮﻳﻚ
ﻣﻈﺎﻟﻢ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﻓﺼﻠﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻮﺷﺖ، که
کمیّت ﺃﻧﺪﻙ، ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺩﻳن اﺳﺖ
. ﻭﻫﻴﭽﻴﻚ
ﺍﺯﺣﻘﺎﻳق
ﺴﻠﻮکی ﺸﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳک
اﻭ ﻧﻴﺴﺖ . که
ﺪﺭ ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭ
ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻔﻮﺫ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ،
ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭﻋﺒّﺎﺳﻰ، ﻭﻟﻮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﺷﻐﺎﻟﻰ ﻋﺮﺏ
ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﻫﻤﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﺯ علیّ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻭ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﻣﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ علیّ
ﻫﺴﺘﻴم . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ، ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﻰ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩﺍﻟﻬﻰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺍﻣﺎﻡ، ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺩﺍﺷﺖ، ﭼﻮﻥ علیّ
ﺑﺮﺍﻯ محمّد، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ معرّفی
ﺷﺪﻧﺪ ﻭﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺯﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﻬﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮐﻨﻴﺰ
ﺯﻳﺒﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ تنها
ﺑﺮﺍی ﺰﺍﻳش
اﻭﻟﺎﺩ، ﻭ یاﮐﻨﻴﺰﺍﻥ
ﺳﻴﺎه ﭙﻮﺳﺖ، ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻐﻞ
ﮐﻠﻔﺘی عادی
ﺒﻮﺩ، ﮐﻪ ﮐﺴی
ﺒﮕﻮﻳﺪ، ﻣﻦ
ﭘﺴﺮ ﻓﻠﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻢ . ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﻭﮐﺴﻰ
ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺸﺪ، ﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻭﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ . ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪ سوم
اﻭ، ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﺪ . ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮐثر ﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺧﻠﻔﺎ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ، ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻳﺎﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺯﻳﺪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻳﻤﻦ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ
ﺭﻓﺘﻨﺪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ، ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ
ﻋﺴﮑﺮﻯ، ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺎﻳﺐ
ﺣﺠّﺖ ﺑﻦ ﺣﺴﻦ،
که ﺤﺘﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺷش ﺴﺎﻟﮕﻰ
ﻏیبت افسانه
اﻯ ﺷﺪ، ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻣﺘﻮکُلّ،
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻤﺖ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ،
ﻫﻤﺴﺮ
ﻭﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﺟﺎﻧﺸﻴنی
اﻣﺎﻣﺖ ﺷﻮﺩ . ﻭﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﻫﺮ ﺯﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﻃﺮﺍف
اﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﺪ، ﮐﺸﺘﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻦ ﻋﺴﮑﺮﻯ، ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺍﺭﺩﻭﮔﺎﻩ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻣﺮﻩ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻬﺮ
ﺳﺎﻣﺮﻩ، ﺍﺭﺩﻭﮔﺎﻩ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ
ﺧﻠﻴفه ﺒﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻭﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺗﺮﮐﻬﺎ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ، ﻭ
ﻫﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺑﻮﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺿﻌف
ﺸﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺴفه
ﺨﻮﺩ
ﻭﺍﺳﺘﺎﺩﺵ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ،
ﻭ ﺍﺳﻔﺎﺭ
ﺍﺭﺑﻌﻪ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺭﺍ، ﺑﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭصوفیّه
ﻧﻮﺷﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ، ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭ ﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺷﻴﺮﺍﺯ، ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ
ﺍﺯ ﻓﻀﻮﻟﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ، ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺭﺍ ﺗﺒﻌﻴﺪ
ﺑﻘﺮﻳﻪ ﮔﺮﻡ ﻭ ﺧﺸﻚ
ﻭﮐﻮﭼﻚ، ﺩﺭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﻬﺮ
ﻗﻢ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻣﺪﺕ ﺩﻭﻳﺴﺖ
ﺳﺎﻝ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ، ﺍﺯ
ﮐﺘﺐ ﺿﺎﻟﻪ
ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻴﺸﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪﺍ،
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺍﺯﮐﺘﺐ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭمُقدّس
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﺭﮊﻳﻢ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺭﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﺧﻤﻴﻨﻴﺴﻢ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ، ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﻧﻮﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺷﻴﻌﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ،
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺻﻔﻮﻳﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ
ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻮﻝ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺟﻴﺐ
ﺧﻠﻴﻔﻪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺗﺤﺖ
ﻧﻔﻮﺫ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻣﻴﺸﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﻓﻊ ﺧﻄﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻧﺎﺻﺮ
ﺍﻟﺪﻳﻨﺸﺎﻩ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺍﺟﺎﺭﻩ
ﺳﻠﻄﻨﺖ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ حَقّ
اﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺯ
ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻬﻢ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﺪ
ﮐﻪ ﺭﮊﻳﻢ
ﭘﻬﻠﻮﻯ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻠﺎﻥ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﻔﻮﺫ
ﺍﻧﮕﻠﻴس ﻘﺪﺭت
ﺘﮑﻔﻴﺮﻭﺻﺪﻭﺭ
ﻓﺘﻮﺍﻯ ﺟﻬﺎﺩ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﻧﺠﻒ، ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﮔﻮﺵ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺠﻒ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﮔﺮچه اﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ
در ﻣﺬﺍﻫب ﺃﻫﻞ
ﺗﺴﻨﻦ ﻭ ﺣﺘﻰ صوفیّه،
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻔﻮﺫ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺗﻌﺼﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻋﺮﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺎ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺳﻨّی
ﻴﺎ ﺷﻴﻌﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ، ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ .

ﺟﻤﻠﻪ
(ﺃﻓﻠﺎ تبصرﻭﻥ
ﻓﻰ
ﺃﻧﻔﺴﮑﻢ)ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺍﺯ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻃﻔﻞ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻭﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪه
اﻯ، ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻠﻰ، ﻭﭼﻪ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻤّﻰ
ﻭ ﮐﻴﻔﻰ، ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ . ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺑﺎﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺷﺠﺎﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺁﻣﻴﺰ
ﺟﻨﮓ ﺭﻓﺘﻦ . ﻭ
ﺁﻧﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﻗﺪس ﻭﮐﺮﺑﻠﺎ
ﻓﺘﺢ ﻧﺸﻮﺩ
ﺟﻬﻨﻢ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺪس
ﻭ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻤﻘﺪّس ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﻴﺖ محمّد
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد، ﻭﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﭘﺮ
ثوﺍﺏ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺳﻔﺮﮐﺮﺑﻠﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﻳﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪه ﻮﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻮﻋﺪه ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ
ﻫﺮﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﭘﺮ ﺑﻠﺎ
ﻭﮐَﺮﺏ ﻭ
ﻏﺼّﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺪ،
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﻭ
ﺧﻮﺭﻫﻤﻨﺪ، ﺑﺎ
ﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﭘس ﻫﻤﻪ
ﺟﺎ ﮐﺮﺑﻠﺎ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻠﻚ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺷﻮﺩ .

M099

بازهم
فلسفه اسلامی

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﻭ
ﻣﻴﺮﺩﺍﻣﺎﺩ ﻭ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﺸﻴﻌﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﭘس
ﺍﺯﺯﻣﺎن
ﺪﺭﺍﺯﻯ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸّاء
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ ﻭﺍﺑﻦ
ﺳﻴﻨﺎ ﺗﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻋﺮب
اندلس
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺃﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺸاء
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎن
اﺳﺘﻔﺎﺩه
ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﺭُﻡ
. ولی ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺄﻣﻮﻥ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ، ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﻮﺩ، ﻭﮔﻮﻳﺎ
ﻣُﺪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﮐﺘﺐ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮمیشد ، ﮐﻪ
ﻣﺄﻣﻮﻥ این
نهضت فرهنگی
عصر اسلامی را
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﮔﺮﻓﺖ . ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺍﻣﻮﺭ ﻃﺒّﻰ
ﻭﻧﺠﻮﻡ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺷﺮﻕ ﺭﻭﺍﺝ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﻣﺘﺮﺟﻤﻴﻦ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺩﻣﺸﻖ ﻭ
ﺷﺮﻕ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﺁﺳﻴﺎﻯ ﺻﻐﻴﺮ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺑﺎﮐﺴب
علاقه ﻤﺮﺩﻡ . ﻫﻤﺎن
کاﺭﻯ که
کشیشاﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎ
ﺃﻫﻞ ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺍﺣﻴﺎی
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﻏﺰّﺍﻟﻰ
ﻣﺒﺎﺭﺯه
ﻮﺟﻨﮓ ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﺎﺡ ﺩﺳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺷﺎﺧﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺣﮑﻤت ﻤﺸّاء ، ﺷﮑﻞ
ﻓﮑﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺩ گرﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﻮ ﺷﻌﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺟﻠب
کرﺩه ﺒﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
سنّیان ﺣﺎﮐﻢ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ، که
ﺒﺎ ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮی
ﻮﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺩﺍﻧﺶ
ﻭﺗﻤﺪﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻴﺎ ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ
الهی ﭘس
ﺍﺯﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ، ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘل
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺑﻌﺮﺵ ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭘس
ﺍﺯﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﺑﮑﻨﺎﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻥ، ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﭘﺎﺋﻴن ﺘﺮ شباهتی
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘل ﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻔﻌل ﻮبالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺩﺭ( ﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺭﻭﺡ) ﭼﻬﺎﺭﺑُﻌﺪﻯ
ﻭﺣتی ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ،
ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺍﺑﻌﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﺟﻬﻨﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎن ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺻﻮﺭت
ﻨﻮعی ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺷﺪه
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭند ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
آنها ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭ ﻣﻮﺭ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻔﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﮑﺘب اﺻﻔﻬﺎﻥ،
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﮑﺘب
ﻔﻠﺴﻔﻰ ﺷﺮق
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺳﺒﺰﻭﺍﺭﻯ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺁﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺭ
ﺣﻮﺯﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ
ﺗﺪﺭﻳس
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﺭﮊﻳﻢ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﻭ
ﺁﻟﺖ ﺩﺳﺖ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﺍﻧﮕﻠﻴس
ﻭثروت
ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺪﻳﺪ،
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺳﻨّﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻏﺮﺏ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ، ﻭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ ﻳﺎ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻢ
ﻓﺮﺻﺖ ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ولی
ﺑﺴﻮﻯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻏﺮﺏ ﭘﻴﺸن
ﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺯ ﺳﮑّﻪ
ﻣﻌﺘﺒﺮ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺟﻨبه اﻯ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺗﻠﺎﺵ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻭﺷﺨﺼﻰﻭﮔﻤﻨﺎﻡ،
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
۳۱۳ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻴّﻪ
ﺃﻧﺪﻙ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ، ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﻗﺮﻳﺐ ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ، ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﻧﺒﻮّﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﭼﻮﻥ ﻣﻘﺎﻡ محمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻭﻇﻴفه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺁثاﺭ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺩﺑﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻋﺎﺭﻓﺎنی ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻆ ﻭ ﺳﻌﺪﻯ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭ ﺃﻧﺪﻯ ﺷﺎﻋﺮ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻥ ﭼﺎﭖ ﻭ
ﺗﮑثیر ﺁثاﺭ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻭﺯﺍﻥ ﺷﻌﺮﻯ،
ﻭ ﺑﺤﺎﺭ موزون ﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ ﻭﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ
ﺟﺎ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺳﺖ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻭﺯﻧﻰ ﺷﻌﺮﻯ
ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ
ﻭ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯﻣﺸﺨّﺼﻰﻣﻴﺸﻮﺩ
.

امﺮﻭﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ، ﺑﺮﺧﻠﺎف
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﻠﺴفه ﺒﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﺷﺨﺼﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎنی
ﺼﻮﻓﻴّﻪ، ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺯﻳﺪﻳّﻪ
ﻳﻤﻦ، ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴلیه
هندﻭﺳﺘﺎﻥ، ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻣﻴّﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻥ . ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺬﺍﻫﺒﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻬﺎﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖ، ﻳﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﺮﺑﻴت اﺧﻠﺎق
ﻮﺩﻭﺭی اﺯ
ﮔﻨﺎه ﻮ ﻓﺴﺎﺩ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﺴﺎﺋﻞ ﺳﮑس ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﺟﺎﻟﺐ
ﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺧُﺮﺍﻓﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺷﺮﻭﻉ
ﺑﻄﺮﺡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎت ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺮﻑ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ،
ﮐﻪ ﺩﻭ ﻗﺮﻥ ﻣﺨﺎﻟﻔین
اﺯﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن
ﻤﻘﺎﻭﻣﺖ ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﺁن ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭﺑﺎ
ﺧﻮﻧﺮﻳﺰﻯ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺃﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒﺎﺳﻰ ﺟﺎ
ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﻭﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺩﺍﺭﺩ . که
ﺒﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻫﺮﻳﻚ
ﭘﻴﺮﻭ ﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻳﺎ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﺸﺎﺭ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻫﺮﻋﺼﺮ، ﺍﺳﺘﻨﺴﺎﺥ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﺪﺍم
ﺘﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . که
اﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﻭﺍﻳﺎت ﻤﻬﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺎ
ﺩﻫﻬﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺑﻤﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺣﺪﻳث
ﻭﻳﮋﻩ
ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎت هست،
ﮐﻪ ﮐﺪﺍﻡ
ﺣﺪﻳث ﺪﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷت اﺯ
ﺍﻳن اﺣﺎﺩﻳی
ﺩﺭﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺨﺺ، ﻭﻳﮋﻩ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﺳﻴﺎﺳﻰ .ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﺑﺰﺭﮒ ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺻﺤﺮﺍﺋﻰ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . که ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﮐﺎﺭﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻫﺮﺍﻣﺎﻣﻰ
ﻭﻋﺎﺭﻓﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮔﻔته
ها ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺍﻭﻟﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻋﺼﻮﺭ
ﺍﻣﻮﻯ ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﻭ ﻋثمانی
، ﭼﻮﻥ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﺮ ﮐس ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻧﺪ ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﻧﻘﻞ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻔﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﮐﻨﻢ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﻳﻚ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﭼﻮﻥ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ، ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺎﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ(ﺍﻟﺰﺍﻡ
ﻣﻨﻄﻘﻰ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ . ولی
ﻣﺒﺎﺣث
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺵ، ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ . ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻧﻴﺎ
ﺁﻣﺪﻩ، ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﺳﻔﻴﺪ، ﻭ
ﺑﻴﻨﺎ ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ، ﻭﻳﺎ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎ ﻫﻮﺵ
ﺍﺳﺖ ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻭﭼﺮﺍ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺟﺰ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺪﺗﺮ
ﺭﻭﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺪﻫﺮ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻧﺎﺳﺰﺍ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﻫﺮ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻣﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻳﻢ چه
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭ ﺍﻟﻬﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﺟﺰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴفه
ﻮﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺘﻦ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮ
ﭘﺮﻣﺸﻘّﺖ
ﻭﺳﺨﺖ . ولی
ﺍﮔﺮ ﻣﻴﻞ
ﺳﻘﻮﻁ ﻭ ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺰﺣﻤﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻟﺬﺕ ﻣﺴﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﭘﺮ ﺷﻬﻮﺕ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺗﻬﺎ
ﺳﻴﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺟﺎﻟﺒﻰ ﺍﺯ
ﻧﻘﻞ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺍﻧﺼﺎﻑ، ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺨﺺ
ﻭﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ،
ولی ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻣﺎﻣﺖ، ﺑﻴﺴﺖ
ﻭ ﭘﻨﺞ ﺣﺪﻳث
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﺤﺎﺡ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﻧﻘﻞ ﺷﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺻﺤﺎﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ، ﻳﻚ
ﺷﺨﺺ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺳﭙس ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭح االقُدُس
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺣﺪﻳث ثقلین
(ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺳﻨّﺖ)
و ﻳﺎ ﻭﻟﺎﻳت
ﻮﻋﺘﺮت . ﺪﺭﻗﺮﺁﻥ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺸﺮﻯ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ محمّد
ﭘس ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ
ﻭﻧﻪ ﻗﺸﺮﻯ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭست اﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺨﺼﺎ ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ . ثقلین
ﻳﺎ ﺩﻭ
ﺃﻣﺮﺳﻨﮕﻴﻦ ﻭ
ﻣﻬﻢ ﻭ ﺍﺳﺎسی
اﺳﺖ . ﻗﺮﺁﻥ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺳُﻨّﺖ
ﻳﻌﻨﻰ تَقذُس
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻳﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰﺍﺳﺖ .

ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
بطاﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﻋﺘﺮﺕ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴتند، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﻤﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻣﺪﻋﻰ ﺳﻴﺎﺩﺕ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﺑﻠکه
ﺘﻨﻬﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ
الهی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
هستند . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺑﻠکه اﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎن
ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﻬﺪﻑ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻗﺎﺑﻞ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻗﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺣﺪﻳث
ﺭﺍ ﺑﮕﻔته
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﮐﻮﺑﻴﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮔﻔته
ﺒﺎﺷم . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭ ﺷﻮﺧﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻳﺘﻰ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪﻳثی ﻗﺪﺳﻰ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺗﻔﻮﻳﺾ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍی
ﺘﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩﻥ ﺑﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺪﻳث ﻏﺪﻳﺮ
ﺧُﻢ، ﻭ
ﺍﻧﺘﺼﺎﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ، ﻫﻔﺖ
ﻣﺎﻩ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺗﺶ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺃﻧﺪﻯ
ﺭﺍﻭﻯ، ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ولی ﭼﻮﻥ
ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺣﺪﻳث ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث
ﻣﻬﻢ ﭘﺮﺩﺍﺧته
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻴش
اﺯ ﻳﮑﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﻔﺮ
حجّ ﺁﺧﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﻨﺎﻡ
ﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﻮﺩﺍﻉ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻤﻮﺩه
اﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﺪﻋﻰ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﻭ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺒﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻠﻔﺎ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ، ﻳﻚ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻧﺪﺍﺯﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺭﺍﺷﺪﻳﻦ
ﻭﺍﻣﻮﻯ ﻭ
ﻋﺒﺎﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﭘس ﻤﺬﻫﺐ
ﺷﻴﻌﻪ ﻳﻚ ﺣﺰﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﺷﻴﻌﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭ ﻳﻚ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻏﻴﺮ
ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺐ ﻫﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨﻢ، ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﭘس
اﺯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ،
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭح
االقُدُس
ﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺷﻴﻌﻰ،
ﮐﻪ ﻣﻨﺼﻒ
ﺑﻮﺩﻩ ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺷﻤﺮ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﻗﺎﺑل
ﺠﻌﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺣﺬﻑ ﻭ ﻃﺮﺩ
ﻭﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ولی ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
، ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻧﻴﺴﺖ،
ولی ﻗﺎﺑﻞ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﺷﺪﻩ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺃﺑﻮ ﻫﺮﻳﺮﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﻭﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﺭﺯﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩیث ﺟﻌﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻧﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺟﻌﻠﻰ، ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﻨﻔﻊ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺯﻳﺮا ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﺟﻌﻠﻴّﺎﺕ ﺁﻥ،
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺗﺄﻳﻴﺪ حَقّ
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺳُﻨّﺖ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳِﻨﺖ(ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺸﺪﻳﺪ)ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰﺁﺋﻴﻦ
ﻓﺮّ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺍﮔﺮﻋﺎﻟﻢ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﭙﺴﺮﺵ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻬﺮه ای
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﻯ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ
ﻭﻣﺸّاء ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣکتب ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﻘﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻌﻨﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﻢ ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩیث ﺭﺍ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ، ولی
ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻣﻘﺎﻟﺎﺕ ﺁﻥ
ﻧﮑﻨﻴﺪ . ﮐﻪ ﻳﻚ ﻣﺠﺘﻬﺪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ حجّ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺤﺠّﺎﺝ
ﮐﻌﺒﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩ،
ﻭﺍﻳﻨﻚ ﻧﻮﺑﺖ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺮﻭﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺑﺎقر
ﻭ ﺻﺎﺩﻕ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺴّﺮ ﮔﺮﺩﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺮﺍجعه
ﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻢ ﮐﺴﻰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻤﻨﺎﻡ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻮﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ، ﮐﺎﻣﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺯﺑﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ، ﺍﻧﺘﺨﺎب
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ، که
ﺨﻮبی وکمال
ﺒﻴﺸﺘﺮﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮچه
همه ﺨﻮﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺳﺖ، که
اﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭؤﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺩﺎﺭﺩ ﻭﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻋﺒﺎ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻭﺯﻯ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﻬﺎن
ﻮﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﺭﻭﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺁﻧﺎﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﭼﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺁﻳﺎ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻝ، ﮐﻪ
ﺍثباﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
اﺻﻞ ﺍﻭﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ( ﻋﻴﻦ
ﻭﺟﻮﺩ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺫﺍﺕ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ولی
ﭼﺮﺍ ﺍﺻﻞ ﺍﻭﻝ
ﻓﻠﺴفه ﺒﺎﺷﺪ؟
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﺩ ﻭ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻭ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺄﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺖ و ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺻﺤﻴﺢ ﻭﺑﺎﻃﻞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ، ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎت
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤثیلی ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﺻﻞ ﺍﻭﻝ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻞ ﻓﻠﺴفه
ﻤﺎﺩﻯ، (ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭﺟﻮﺩ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺃﺯﻟﻰ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺃﺑﺪﻯ
ﻫمه هستی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣله
اﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺖ، ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮﻯ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺍﺻﺎﻟت
ﺪﺍﺷﺖ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺑﺤث
ﺍﺻﺎﻟت ﻮﺟﻮﺩ،
ﺍﺻﻞ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺻﺎﻟﺖ، ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﻭﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ شیئ ﻳﺎ
ﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺷﺒﻪ عَدَم
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ، ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ(ﺣﻘﻴفة
ﺍﻟﺸﻴﺌﻴّﻪ) ﺍﺳﺖ
. ﻳﺎ ﺫﺍﺕ ﺟﺎﻣﻊ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺣﻘﻴﻘﺖ
شیئ ﺃﻣﺮﻯ
ﻗﻄﻌﻰ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻥ ﺑﻴﻚ ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﭘس
ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ، ﻫﻤﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
باز ﺣﻘﻴﻘتا ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ مگر ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺘﺎ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺃکثر ﻓﻬﻢ
ﻭﺩﺭﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻓﻌﻠﺎ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ، ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺍﺳﺖ .

ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺃﻧﺪکی ﺒﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻃﺒﻴﻌت ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎت
رسید . ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻓﮑﺮ ﻭﻓﻬﻢ
ﺍﭘﻴﺴﺘﻤﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺖ، ﭘس
ﻋﻠﻮم ﺒﺪﺳت ﻤﻴﺂﻳﺪ،
ﻭﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﺯﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻨﮑﺮﻳﻦ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺍﺻﺎﻟت عقل
ﺑﺎ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻳﺎ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﮐﺴﺐ ﻧﻔﻊ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺭ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻢ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﺭ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﺮﺕ، ﻭﻧﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪه
اﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤت عملی ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓته
اﻧﺪ . ﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﮕﺮﻑ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﻭﺣﺘﻰ ﻃﺐّ ﻭ
ﻧﺠﻮﻡ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﺍﻭﻝ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻮﺩ . که
ﺑﮑﻤﺎﻝﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
. ولی ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﮑﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﭽﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮعی
عظیم ﺒﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻘﺮّب ﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ، ﻫم
ﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻴﺰﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻯ
ﺩﺭﭘﻴﺶﺩﺍﺭﻧﺪ
.ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎن اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی
ﻮﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭﻋﻠﻮﻡ ﺯﻣﺎﻥ
خود ، ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺻﺤﺒت ﻮ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﻋُﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ،
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﻭﮐﺸﺶ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺷﻮﻧﺪ . که
اﻣﻮﺭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺖ، ﺗﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺩﺭﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺮﮐس ﻫﺴﺖ
. ولی ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺍﺯ
ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﺪﻑ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻤﺖ
ﻭسوی ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎﺯﻩ
ﻫﺮ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﻭ
ﺗﺼﺤﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻳّﺎت
ﻔﻠﺴﻔﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺯﻯ ﺗﺼﺎﺩف
کوﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻫﻨﺮﻯ ﮐَﺮﺑِﻦ،
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻭ
ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺪﻳﻢ، ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺁﺭﻳﺎﺷﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﻳﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﮐثرﻋﺮﻓﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﻭﺑﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﻰ
ﺧﺎﺹ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺴﻠﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﻰ ﻭﭘﺎﺭﺳﺎ
ﻓﺮﻣﻮﺩ، ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺳﻬﻴﻞ
و ثریّا ﺑﺎﺷﺪ،
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺁﺭﻳﺎﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻭ ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺷﺪﻩ
ﺍند . ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭند . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻓﺎﺭس ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﭘﺎﺭﺳﺎ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، که
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻌﻤّﻖ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺤث
ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ، ﻭ ﺧﻴﺮ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﺎﻣﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺩﻭﺭﺗﺮ، ﺷﺎﻧس
ﭘﻴش ﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﻫﺮﻭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﺤﻘﻖ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮی
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻇﻬﻮﺭ ﻳﻚ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
. ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
خواهد بود، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻣﻠﻠﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺎﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻘﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺍﻳﻨﻚ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﻴﺴﺖ
ﻭﭘﻨﺞ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺑﺒﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ، ﻭ ﻏﻀﺐ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
. ﻣﮕﺮ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻮﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺐ ﺩﺭ
ﺳﺮﺩﺍﺏ
ﺳﺎﻣﺮﻩ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﻗﺮﻥ ﭘﻴﺶ، ﻳﻚ
ﻭﻫﻢ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺷﻴﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻠﻞ ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻭ،
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺷﺎﻥ محمّد
اُمّی ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ
ﻫﻮﻡ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻘﺸﻰ
ﺍﻟﺰﺍﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﮐﻨﻨﺪ، ولی
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﻟﺎ
ﺍﮐﺮﺍﻩ ﻓﻰ
ﺍﻟﺪﻳﻦ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺒﺮی
ﻮﺍﮐﺮﺍﻫﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻫﻤﺎﻥ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ حجّ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ، ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﻋُﻤﺮﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﻋُﻤﺮی ﻮﺩﺭﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﺠﺪﻳﺪﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎ محمّد، ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﮐﻪ ﭘﻨﺞ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺻﺒﺮ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺟﺪﻳّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ، ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﺑﺪﺗﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺠّﺖ
ﺑن اﻟﺤﺴﻦ، ﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ حجّ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
، ﮐﻪ ﺣﺴﻴﻦ ﻳﺎ
ﺣَﺴَﻨﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭﺑﻬﺒﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
.

ﮐﺎﺭ
ﻣﺠﺘﻬﺪﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﻰ، ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ(
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ) ﺍﺳﺘﻔﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻭﻟﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ،
ﭼﺮﺍ ﺩﺍﻭﺭی
اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮﻳﺐ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﮐثرﻳّﺖ
باید باشد ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮﻭﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻣﺪﺍﻭﻡ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎﻗﻀﺎﻭت
ﺒﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩه
اﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ با خود
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺪﻭّﻥ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺪﻭﻥ، ﺍﺯﺍﺻﻮﻝ
ﻗﺪﻳﻤﻪ ﻣﺤﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺪﻝ
ﻭﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺩﻭﻃﺮﻑ
ﻧﺰﺍﻉ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺪﻋﻰ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﺩﻭﻃﺮﻑ
ﻧﺰﺍﻉ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ، ﺑﺮ
ﻳﻚ ﻧﻔﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻫﺮﺩﻭ ﻃﺮﻑ، ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ ﺍﻭ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻋﺪﺍﻟﺖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣتی
ﺪﺭ ﻫﻴﭻ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﻊ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺧﻠﻴﻔﻪ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﮑﺎﻳت
غلیه ﺧﻮﺩ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻩ
ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪ، ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻋُﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ،
ﻭ ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻧﺰﺍﻉ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺩﺍﻭﺭ، ﻭﻟﻮ
ﻣﺘﺨﺼﺺ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . بلکه
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺼﻒ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ . ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﮑﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﻮﺩ .

ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺣﻘﻮﻗﻰ ﻭ
ﺟﻨﺎﺋﻰ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺃﺯﻟﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻣﻮﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ،
ﺑﺎ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﻘّﻰ ﺍﺯ ﮐﺴﻰ
ﺿﺎﻳﻊ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻧﺎﺣﻘّﻰ ﻫﻢ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴکه
ﺨﻮﺩ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻗﺒﻮﻟﻰ، ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻫﻤّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺩﻋﺎﻯ
ﭘﻴﺮ، ﮐﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ولی ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ آزمایش
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺨﺼﻮﺹﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺗﺮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﺪﺭﻙ
ﺷﻬﻮﺩی ﻮﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﻢ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻭﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺟﺒﺮﺍﺋﻴﻞ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻧﺶ، ﻭﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭﺳﻄﺢ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻗﻀﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺣُﺠّﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﺪﻭّﻥاست . ﺣﺠّﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺷﺮﻋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﻭﻳﺎ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﻭﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻋﺪﺍﻟﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔس اﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷند
. ﻭﺗﺼﻮﺭ ﺗﻌﻘل
ﻮﻋﺪﺍﻟﺖ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺒﺎﻃل
اﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ، ﻧﻘﺸﻰ ، ﻭ
ﻣﺨﻤصه اﻯ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺟﺎﻧﻴﺎﻥ
ولی ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭحقّ ﻣﺮﺩﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
ﻭﭼﺸﻢ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
ﻭ ﺳﻨﮕﺴﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩه اﻧﺪ
. ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺠﺎمعه
ﻨﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺧﻮﺩﺷﺎﻥ . ﺣُﺠّﻴّﺖ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺷﺮﻉ، ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎسﺍﺳﺖ، ﮐﻪﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻳﻚ ﺣﺪﻳث ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﺣﺠّﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮن
اﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺯﻣﺘﻮﻥ ﺩﻳنی
اﺳﺖ، ﻧﻪ
ﻣﺘﻮﻧﻰ ﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻮﻥ
ﺍﺣﮑﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎن
نمیﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻰ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻀﺎﺋﻰ،
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺧﺎﺻﻰ ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎن ﻮ ﻣﮑﺎﻥ
ﺟﺮﻳﻤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻋﻠﻞ ﻣُﺨﻔّﻔﻪ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺍﺟﺒﺎﺭ، ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ
ﻣﺠﺮﻡ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻧﻮﻉ
ﮔﻨﺎﻩ ﺗﺎ ﭼﻪ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻭ
ﻋﻤﻘﻰ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺃثر
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍثرﺍﺕ
ﻫﺮ ﺟﺮﻣﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، که
ﺤﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺎﺯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮل
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﺋﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ(ﺣُﺠّﻴّﺖ
ﺍِﺟﻤﺎﻉ)ﻳﻚ
ﺩﺭﻭﻍ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺟﻤﺎﻉ
ﺍﮔﺮ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﻠﻤﺎ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻋﻠﻤﺎ ﭼﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻳﻚ
ﻣﺸﮑلی ﺮﺍ
ﺩﻋﻮت ﺸﺪه
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭼﻨﺪ
ﺩﺭﺻﺪ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺟﻤﺎﻉ
نمی ﺪﻫﺪ . ﺻﺪ
ﺩﺭﺻﺪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻓﻘﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻣﺼﻠﺤﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺟﻤﺎﻋﻰ
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﺟﻤﺎﻉ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻧﻈﺮ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻭﻏﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﻤﺎﻳﻨﮕﺎﻥ
ﭘﺎﺭﻟﻤﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻧﻈﺮ
ﺍﮐثرﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻧﻈﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺯﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻣﻄﺎﻣﻊ
ﻭﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻫﺎ ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﻳﺪﻥ ﺩﺯﺩ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ، برای
ﭼﻪ ﻣﺒﻠﻐﻰ
ﺩﺯﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻰ . ﻣثلا
ﺳﺮﻗﺖ ﻃﻠﺎ ﻳﺎ
ﺳﺮﻗﺖ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺷﺨﺼﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﻣﺎﻟﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﺯﺩﻯ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺩﺯﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﺪﻳﻪ
ﺭﺷﻮﻩ ﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ
ﮐﺴﻰ، ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ
ﺁﻥ ﺩﺯﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻗﻀﺎﺋﻰ ﺩﺯﺩﻯ
ﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺿﻰ ﺭﺷﻮﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻭﻟﻮ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺭﺷﻮﻩ
ﭘﻮﻟﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺭﺍﺿﻰ ﮐﺮﺩﻥ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻄﻤﻊ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﻋﻠﻢ
ﻓﻘﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، که
ﻔﻘﻴﻪ ﻭﭘﮕﻴﻪ
ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻫﺮﺳﻄﺢ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ، ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﻭﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻫﻤﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﻭ ﭼﻴﺰ
ﻭﺩﻭﮐس ﻭﺩﻭ
ﺣﺎﻝ ﺭﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻓﻘﻬﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺻﺤﻨﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﮔﺮﻭهی
ﻮﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
علیه حقّ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﺩﻓﺎﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﻀﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻭﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﻓﺘﻮﺍﻫﺎﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ،
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺷﺪﻳﺪﻯ،
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ
ﺍﺑﻠﻴس ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﻘﻴﻪ
ﺑﻤﻌنی
عرﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﮕﻴﻪ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺻﺒﺤﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮنه
ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻌثت ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻭ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋت
ﻮﺳﻴﻠﻬﺎﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﺮﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻰﺷﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﻓﻘﻪ ﻭ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﺍﺳﻴﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ خویش
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻦ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﺍﻧﻪ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﺣﻘﻴﺮ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﺳﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﻭﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﭘﻴﺮﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺷﺪﻧﺪ . که
ﺒﺎﺯ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﺪﻩ
ﺩﺭﻭس ﺩﻳﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ، ﻭﻧﺎﻡ
ﺍﺻﻮﻝ ﺑﺂﻥ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ . که
این اﺻﻮﻝ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻳﺎ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﺻﻮﻝ
ﺩﻳﻨﻰ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ثاﺑﺖ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﻫﻢ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻭﻗﻀﺎﻭﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ سوﺍﺑﻖ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻫﺴﺖ، ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﺣﻤﻮﺭﺍﺑﻰ
ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺩﺭ
ﺑﺎﺑﻞ، ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻣﺪﻳﺘﺮﺍﻧﻪ، ﻭﭼﻪ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺣﻘﻮﻗﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻭ ﺗﻮﺭﺍت ﺪﺭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴم
ﻮﻳﺎ ﻓﺮﺍﻋﻨﻪ
ﻣﺼﺮﻯ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ سوﺍﺑﻖ
ﺍﺻﻮﻝ ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺍﺻﻮﻝ ﻗﻀﺎﺋﻰ،
ﺗﻤﺎﻡ ﻗﻀﺎﺕ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﻗﺎﺿﻰ
ﺷﺮﻉ، ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭﺳﺘم
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ . ﻭ
ﻳﺎ ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺍﺻﻮﻝ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻢ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺑﻌﻨﺎﺻﺮ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺩﺭﻣﺴﻴﺮ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﺷﺮﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻧﻪ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ، ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻭ، ﻗﺎﺑﻞ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻧﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻋﻤﻞ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺎﺟﺘﻤﺎﻉ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻫﺮﮔﺰ ﻗﻀﺎﻭﺗﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، حقّ
ﻗﻀﺎﻭت
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ . ﻭﺑﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻦﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺹ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻳﮑﻰ ﺭﺍ
ﻋﻔﻮ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺁﻏﺎﺯ ﻫﺮ
ﺗﻮﺑﻪ مَرحله
ای ﻭﺗﺮﻙ ﺧﻄﺎ،
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﺨﺸﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻋﺪﺍﻟﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺪﻑ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ، ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺑﻘﺼﺪ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ثاﺑﺖ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺩﺭ(
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﺎﺕ)
ﻗﻀﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻗﻀﺎﺕ ﺷﺮﻉ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻋﺪﺍﻟﺘﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻗﻀﺎﺋﻰ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺷﺮﻋﻰ
ﻧﻴﺰ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻮﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺗﺮﺑﻴﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺣﺘﻰ ﺍﺻﻮﻝ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ، ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﺎﺟﺮﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﺯ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ ﮐﻪ
ﻓﻘﻴﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﭘﺬﻳﺮ ﻧﻴﺴﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻴﺴتند . ﺍﮔﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻓﻘﻬﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺍ، ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﺗﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻊ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد، ﺿﻤﻦ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﺪﺍﺭﻯ،
ﺑﻬﻴﭻ ﻭجه هیچ
ﻓﻘﻪ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ، ثاﺑت
ﺒﻮﺩﻥ ﻭﺟﺰﻣﻰ
ﺩﺭﺳت ﻨﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎ ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﺸﺮ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﺤﻮﻝ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
.

ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﻓقه اﺳﻠﺎمی
ﺮﺍ ﺩﺭ۲
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی
ﻮﺍﺻﻮﻟﻰ ثاﺑت
اﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﻮس
ﺻﻌﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻴﭻ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻗﻀﺎﺋﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ،
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻓﻘﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ، ﭼﻨﺪ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻓﻴّﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻴﻌﻪ،
ﻳﺎﺣﮑﻮﻣت ﺁن
هنگاﻡ ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﺦ ﺍﻧﺼﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻫﻔﺘﻢ، ﻭ ﺷﻴﺦ
ﻣﻔﻴﺪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ سوﻡ، ﻭ
ﺍﺑﻦ ﺟﻨﻴﺪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ، ﻭ
ﺷﻴﺦ ﺷﻬﻴﺪ
ﻳﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﺸﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﺷﻨﺎﺳﺎﻥ، ﺍﮔﺮﺍﺯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﺭﻑ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﻨﺒﻮﺩه
ﺒﺎﺷﻨﺪ، جزﻳﻚﺍﺗﻔﺎﻕﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺹ ﺯﻣﺎنی عاﺩت
کرﺩه اﻧﺪ . ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺑﺰﻭﺭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﺸﺎﻥ
ﺭﻳﺸﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎنﻤﻴﺪﺍﻧﺴته
اﻧﺪ . ﻣﮑﺘﺐ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺩﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﺑﻌﺪ
ﺑﮑﻮﻓﻪ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻘﻢ ﻭ ﺭﻯ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺒﻐﺪﺍﺩ ﻭ ﻧﺠﻒ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳت
اﻣﺎﻣﺎن اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺮﮐﺰ ﺁن ﺪﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻭﮐﻮفه
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺒﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﺍﻳﺮﺍﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻳﺎ
ﺣﮑّﺎﻡﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺳﻨّﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺻﻔﻮﻳﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻋثماﻧﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺸﺘﺎﻕ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮﻃﺮﻑ ﺍﺯ
ﺳﻨّﻰ ﻫﺎ
ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ ﺑﻮﺩ،
ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺸﻴّﻊ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻌﺎﻉ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺑﮑﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﺗﺸﻴّﻊ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ که
ﻮﻟﻴﻌﻬﺪ ﻣﺄﻣﻮﻥ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
کنند . ولی
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ، ﺷﻤﺎ
ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺣﺪّﺃﻗﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﮐﺎﺭﻋﻠﻢ
ﺍﺻﻮﻝ ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﮐﺸﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﺻﻠﻰ ﻳﺎ
ﮐﺘﺎب ﻮ ﻣﺪﺭﻙ
ﺍﺳﺖ . که اﺻﻮﻝ
ﺍﺭﺑﻌﻤﺎﺋﻪ، ﻳﺎ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﮔﺎنه
ﺮﺍ ﺩﺍﺷته اﺳﺖ
. ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻗﺪﻳﻤﻪ
ﺍﺭﺯﺵﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻨﺎﺑﻊ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻗﺎﺑﻞ
ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺷﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . که
ﻨﺎﻡ ﻋﺪﺍﻟﺖ محمّد
ﻭ ﻋﺪﺍﻟﺖ علیّ
ﺑﺨﻮﺩ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭﮐﺸﺘﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻭ
ﻋﻤﺮ، ﺑﺎ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺑﻌﺪﻯ علیّ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺸﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻠّﻂ
ﺑﺮﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﺭﺑﻄﻰ ﺑﻬﺪﻑ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻰ، ﻣﺘﺪﻫﺎﻯ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺵﻣﺨﺘﺼّﺎﺗﻰ
ﻭﺭﻭﺵ
ﮔِﺮﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻭﺗﺠﻤﻴﻊ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺴّﺒﺐ ﻳﻘﻴﻦ
ﺩﺭﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﻭﺑﺮﺭﺳﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻫﻴﭻ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﻓﻘﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺁﺧﻮﺍﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺍﺻﻮﻝ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ، ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺯﺍﺻﻞ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻠﻘﺖ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺫﻫﻦ،
ﺩﺭﺧﻠﻂ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻣﻌﺎﻧﻰ، ﻭﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻭ ﻣﻐﻠﻄﻪ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻴّﺖ
ﺳوء ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺧﻴّﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭﺭﻫﺒﺮی
ﻮﺗﺤﮑّﻢ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺨﻄﺮ
ﻣﻴﺎﻓﺘﺪ ﺩﺳت
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻟﺒته
ﺪﺭﻋﻠم اﺻﻮﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺒﺎﺣثی ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ کیفیّت
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﺑﻄﻮﺭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻬﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻧﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ، ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻭﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎن ﻮﺩﺭ
ﻫﺮ ﺟﺎمعه اﻯ
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺎﻯ ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨند، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺒﺨﺸﺪ ﻭ
ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ ﻭ
ﺍﺳﻠﺤﻪ ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ خُمس
ﻭﺯﮐﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﻧﻴﺮﻧﮕﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﻟﺎﻃﺎﻋﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺘﻮﻥ ﻭ
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻨﺸﺄ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻨﺸﺄ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ولی
ﻣﻨﺸﺄ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺸﺄ ﺁﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﻤﻌﺮفی اﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﮔﻔته
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥﻧﻴﮑﻮﻋﻘﻞﻭﺧﺼﺎﻝ
.ﻭ ﻣﻨﺸﺄ ﺩﻭﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ، ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
کاﺭی کرﺩه
اﻧﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺭﻳﺎﺳت ﻮ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻓﻀﻞ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻠﺴفه اﺳﻠﺎم
ﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﻓﮑﺮ
ﺍﺳﻠﺎمی ﻮﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺎﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﻣﺤﻘّﻖ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺑﺎﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻭﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ثاﺑﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻓﺎﻉ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻋﻴﺴﻰ
ﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺎﺳﻢ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﻌﻬﺪ
ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺎ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺑﻴﻚ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻋﺮﻭﺡ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
الهی ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭﺿﺪ
ﻭﻧﻘﻴﺾ ﺁﻧﻬﺎ،
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﭽﻬﮕﺎﻧﻪ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺫﮐﺮ ﮐس
ﺮﺍ ﻣﻴﺒﺨﺸﺪ
ﮐﻪ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﺪ
ﻭﺿﻮ ﮔﺮﻓﺘﻦ، ﺗﻤﺎﻡ
سوﺍﺑﻖ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﻣﻨﺸﺄ
ﺗﻤثیلاﺕ
ﻋﺮﻓﺎ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻠﺄ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻠّﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺣﺘﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎن ﺮﺍ
ﺍﺑﻠﺴﺎﻥ ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺷﻴﻄﺎن ﺒﺎﺷﺪ،
ولی ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻮن
اﺭﺳﻄﻮ ﺗﺎ
ﻣﺎﺭﮐس ﻭﻏﻴﺮه
ﺒﻮﺩهﺒﺎﺷﻨﺪﻭﻫﺴﺘﻨﺪ
.

ﻫﺮ
ﺑﺤثی
ﻏﻴﺮﻋﺮﻓﺎﻧﻰ،
ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺟﻨﺒﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻔﺮﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺟﻬﻞ ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺷﺮﻙ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮﮐس
رﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﻤﺎﺋﻰ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪه اﻯ
ﻳﺎ ﮐﻔﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺑﺖ
ﺳﻨﮕﻰ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺷﺮﻙ ﻋﻤﺪﻯ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻔﺮ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ . ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﻪ ﺗﻀﺎﺩ ﻭ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺎﻳﺰ
ﺑﻬﺮ ﺧﻄﺎ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴﻦ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﺎﺏ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ولی ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮﻓﻠﺴفه ای
ﺮﺍ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫمه ﺍُﻣّﻴﻬﺎ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﻨﻴﻒ ﺷﺪﻩ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق هستند، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺃﻧﺪﻙ،
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺭﻓﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺼﻮم اﺯ
ﻫﺮﮔﻨﺎﻫﻰ که
ﺪﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﻭﺑﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺷﺮﻋﻰ ﺑﺂثاﺭ
ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺗﻮﺳﻂ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁثاﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺷﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻌﻨﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻢ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﺸﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺧﻠﻔﺎﻯ ﻭ
ﻫﻢ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﺩﺭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﺎمعه
ﻨﺎﭼﺎﺭﺍﺣﮑﺎﻡ
ثاﻧﻮﻳﻪ ﺭﺍ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﺍﺣﮑﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻭضع
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ
ﭘﺎﺭﻟﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻭﺿﻊ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﻣﺪﻋﻰ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺍﻭﺩ ﻭ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ، ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩه اﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭﻣﻌﺒﺪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺁﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﻫﺮولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ .

ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﮐﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﺮﻋﻰ، ﻳﺎ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ، ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺃﻫﻞ ﮐﻠﺎﻡ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﺎﻡ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﭘﻴﺪﺍﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺧﻠﻂ
ﻣﺒﺤث ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻮﻥ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ، ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺩﺍﺷت
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﮐﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ، ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺭﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﺑﻤﺬﻫﺐ
ﻭﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﻄﺒﻖ ﻧﺸﺪ،
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺪﻳثی ﺟﻌﻠﻰ
ﻭﻣﻮﺿﻮعه
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺁﻳﺎت ﻘﺮﺁنی
ﺮﺍ ﻣﻨﺴﻮﺥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
223ﺁﻳﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻨﺴﻮﺥ ﺁﻳﻪ
ﺳﻴﻒ ﻳﺎ
ﺷﻤﺸﻴﺮ، ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻓﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﺁﻳﻪ ﮐﺸﺘﺎﺭ، ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ، ﻧﻴﺎﺯﺑﭙﻠﻴس
ﻭﺍﺭﺗﺶ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﺸﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻬﺎﻯ
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﻧﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ
ﻣﺮﺩﻡ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﮐﻪ
ﻫﺮﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﭼﻮﻥ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ،
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﺴﺠﺪ
ﻭﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩه اﻯ
ﺍﺯ ﺷﻬﺮ، ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻘﻠّﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺗﻘﺴﻴمات
ﭙﻴﭽﻴﺪه
ﻮﺯﻳﺎﺩ ﻳﺎﻓته
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻤﻰ
ﭼﻮﻥ ﺁﻳﺎت
ﻤﺤﮑم ﻮ ﻣﺘﺸﺎبه
ﻮﻳﺎ ﻧﺎﺳﺦ ﻭﻣﻨﺴﻮﺥ،
ﻭﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁن
ﻤﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺳﺘﺸﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺁﻥ، ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺁﻧﻰ، ﻳﻌﻨی
ﺁﻳﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﺩ
ﻭﻣﻨﺴﻮﺥ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻧﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﺳﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩی اﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺮﻙ ﻣﻌﺒﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ . ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺤﮑﻢ ﻭﻣﻬﻢ
ﻭﺍﺳﺎﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﺍﻟﺎﺟﺮﺍ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﺴﺘﺤﺒّﺎﺕ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﺍﺳﺖ
ﺻﻮﺭت گیرﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﮑﺮﻭﻩ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳت
اﻧﺠﺎﻡ
ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭﺍﺟب
که ﺣﺘﻤﻰ
ﺍﻟﺄﺟﺮﺍ، ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻠﺎﻝ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺠﺎﺯ ﻭﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺳﺎﻟﻚ،
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﺮﺍﻡ ﻣﻤﻨﻮﻉ
ﺍﻟﺎﺟﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻠﻴﻪ ﺣﺮﺍﻡ
ﻭﺣﻠﺎﻝ ﻫﺎ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﻌﻴّﻦ ﺷﺪﻩ
ﭘﻴﺮ الهی
ﺒﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ ﺁﻧچه
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺗﻔﻮﻳﺾ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺪﻭﺭ
ﺍﻭﺍﻣﺮﻯ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ،
ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﻓﻊ ﻫﺮ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭ ﻃﻠﺐ
ﻫﺮ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭ ﺗﻮﺿﻴح
ﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﻠﺎﻝ ﻭﺣﺮﺍﻣﻰ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭ ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﭼﻪ ﺳﻨّﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ، ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎم
ﺒﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩت
ﺪﻳﺪﻧﺪ . ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮکنند
. ولی ﺭﺍﺯ
ﺍﺻﻠﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻧﻤﺎﺯﻫﺎ
ﻭﺩﻋﺎ ﻫﺎ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺨﻮﺩ ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ، ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺗﺶ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﮑﻤﺮﺵ ﺯﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﻯ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﻳﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﻳﺎ قُریش
ﺟﺤﻴﻢ ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺯﻳﺮ ﺍﻓﺘﺎﺏ سوﺯﺍﻥ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﺪﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭ
ﺷﮑﺎﺭ ﻭ
ﻗﺼّﺎﺑﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣُﺠﻤﻞ
ﻭ(ﻣُﺒﻴّﻦ
ﺍﻟﺸﺮﻭﺡ)
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺁﻳﻪ
ﻳﺎ ﺣﺪﻳث
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﻯ، ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺟﺰ ﻭﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺩﻭﭼﺎﺭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ که
ﺒﺴﺎﻟﻚ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﺁﻳﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺭﺍ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻌﻠﻢ، ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﮐﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻣﻔﺴّﺮ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺮﻋﻘﺪﻩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﺁﻳﻪ، ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺣﺪﻳثی ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻔﻬﻢ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﺐ ﺷﻮﺩ . ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻫﺎ ﻭ
ﺷﮑﻮﻙ، ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﺑﻐﺮﻧﺞ ﻋﻘﻠﻰ،
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻗﺮﺁﻧﻰ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻭ
ﺳﻬﻮﻟﺖ ﺭﻓﻊ
ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻋﺬﺍﺏ ﺷﺮﻙ ﻭﻧﻔﺎﻕ
ﻭﺟهنّم هاﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺮﻙ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺍﻳﻤﺎﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
.ﺍﻣﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ
(ﻧﺺّ) ﻭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻋﺒﺎﺭﺕ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ ﺁﻳﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺂﻥ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺑﻈﺎﻫﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺑﻌﮑس
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻘﺼﻮﺩﺵ
ﺩﺭ ﺑﺎﻃﻦ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻄﻮﻥ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺗﺮ، ﺩﺭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﺎﻧﻨﺪی هر
ﻟﺤﻈﻪ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺑﻄﻮﻥ ﻭ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﻠﻤﻪ ﻭ ﺁﻳﻪ ﻭﻣﻄﻠﺒﻰ
ﺁﮔﺎﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺩﻟﺨﻮﺵ
ﺑﭙﻮﺳته
هستند، ﭘس
ﺑﻬﺮه اﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﺗﻘﺮّﺑﺎت
ﻤﻌﻨﻮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍی ﻤﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﮐﻠﻤﺎت ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺍﺯﻗﺮﺁن
ﺒﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ . ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻫﺮﻗﺮﻧﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
(ﮐﺘﺎﺏ) ﺍﻣﺮﻭﺯ،
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻔﺤﺎﺗﻰ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭﺟﻠﺪ ولی
ﺩﺭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻳﺎ
ﻣﺪﺭﻙ ﺗﻌﻬّﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺳَﻨَﺪ ﻧﻮﻳﺴﻰ
. ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭ قُرّه ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ محمّد،
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﺎﻥ ﺧﻮﺭّﻩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ . ﻭقُریش
ﻧﻴﺰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ،
ﻭﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ
ﺍﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺑﻴﺶ
نه ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ قُریش
ﻭﻗﺮﺁﻥ ﻭ محمّد
ﺭﺍ ﺁﻭﺭﺩه اﻡ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻘﻞ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﻋﻤﻞ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺪﻳﺪ،
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ،
ولی ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮐﻠﺎس ﺠﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .ﺩﺭ
ﺑﺤث ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻭﻣﻴﻦ ﻣﺪﺭﻙ
ﻭﻣﺘﻦ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻭﻫﺮ
ﮔﺮﻭﻩ ﻗﺸﺮﻯ، ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻳﺎ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻧﺒﻮﻯ ﻭﻭﻟﻮﻯ،
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ ﺩﺭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ، ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﮐﻨﻴﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﺯ
ﻃﺮفی که
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻫﺴﺖ،
ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻫﺰﺍﺭﮔﺎنه اﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪﻩ . ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻬﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﺟﺮﺍ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺍﻧﺴته اﻧﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﻑ ﺭﻓﻊ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻤﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﻭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ، ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻭﻣﺮﺣله اﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺼﺪ
ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﻟّﺪی
ﺒﺠﻬﺎﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺣﺪﻳثی ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﻣﻨﺒﻊ ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺣﺪﻳث ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻏﻠﻂ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺒﺎﻧﻰ
ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻭﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻌﻞ ﻳﻚ ﺧﺒﺮ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺎﻝ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺁﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﺮ
ﺣﺪﻳثی ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺑﺪ، ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺳﻨّﺖ،
ﻳﺎ ﻋﺘﺮﺕ
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﮐﻪ
ﻧﺒﻮﺩﻩ . ﺟﺰ
ﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺎﺑﺨﺮﺩﺍﻥ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪﺍﻥ
ﺩﺭﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
. ﻋﺘﺮﺕ ﻭﺃثرﻯ
ﻭﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ محمّدﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺳُﻨّﺖ، ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﮐﻪ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﺷﻚ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻫﺮکس ﺒﺮﺍی
ﺨﻮﺩ ﺻﺤﻴحی
ﻔﺮﺍﻫم کرﺩه
اﺳﺖ، ﺍﻳن
ﺴُﻨّت همان
ﺴِﻨت ﻤﻘﺪّس ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻨﺖ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ، ﻳﻌﻨﻰ
مُقدّس ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﻭﺍﮊه
اﻯ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺷﻬﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﻝ ﭘﻴﺪﺍ
ﺑﮑﻨﺪ . ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸته
ﺒﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻋﻤﺮ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔته اﺳﺖ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻡ
ﮐﻪ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮑﺠﺎ
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﮑﻨﻢ، ﻫﺮ
ﺁﻳﻬﺎﻯ که ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﻣﻰ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺁﻧﺮﺍ
ﻏﻴﺮ ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺩﺍﻨﺴﺘﻪ ﻭﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﺒﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﺻﻞ
ﻣﻄﻠﺐ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﻧﻔﺮ ﻧﻴﺴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁنی
ﺮﺍ، ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﺩﺭ ﮐﻠﻤﺎﺕ، ﻳﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﻭ ﺭﺍﻭﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻮﺷته اﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ،
ﻫﻤﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺟﺎمعه ﺴﺎﺧﺘﻦ
. ﻭﻳﺎ ﺭﻭﺵ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻗﺮﺁﻥ، ﻧﻴﺰ
ﻭﺍﺟﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻰ سوﺍﺩ، ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ، ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﻋﺮﺏ ﺩﻳﺪه اﻡ،
ﮐﻪ ﻓﻬﻤﻰ ﺍﺯ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮﮐس ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺭﻭﺍن ﻤﻨﺤﺮف
ﺒﺨﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﻫﻤﺎﻥﺭ
ﺍ ﺑﺎ ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﻧﺒﺎل
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ . ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
ﻭﻫﻤﻮ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻌﻠﻢ ﺍﺳﺖ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﻧﮑاه اﻯ
ﺍﺯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻴﺎﺝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﺮﺁﻥ،
ﻳﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ بعلیّ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻭ
ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ ﮐﻪ
ﺷﺶ ﻣﺎﻩ علیّ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻬﻴﻪ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺳﻪ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋثماﻧﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑَﺮ
ﺷُﺘﺮﻯ
ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﺑﻤﺴﺠﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺰﺩ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻭ ﻣﻌﺎﻭﻧﺶ
ﻋﻤﺮ ﺑﺮﺩ . ولی
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ
ﻭ ﮐﺘﺎﺏ علیّ
ﻧﻴﺰ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﺸﺪ
ﭼﻪ ﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻣﮑﺮﺭ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ علیّ
ﻭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻗﺮﺁﻥ علیّ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻤﺮ ﻧﺒﻮﺩﻩ . ﮐﻪ
علیّ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﮐﺘﺎﺏ علیّ ﭙﺮ
ﺍﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ
ﺑﻮﺩ، ﻣﻦ
ﺻﻠﺎﻟﺢ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻢ ﻭﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ،
ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻋﻤﺮ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺖ، ﻭ ﻋﻬﺪ
ﺷﮑﻨﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩ،
ﺣﺎﻝ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻋﻬﺪ
ﺷﮑﻨﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻨﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭ ﻧﻪ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﻣﺬﻫﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺭﺩّ ﮐﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﻧﮑﺎﺕ
ﺁﻥ ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﺷﻮﺩ ﭘس ﻫﻤﻪ
ﺁﺨﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑﻳﮑﺪﻳﮕﺮﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰﺩﻳﻨﻰﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﻭﻡ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ . ﺑﺎﺯ
ﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﺎﺳﻠﺎﻡ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻣﻮﺭﺩ حجّ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ثِقت
ﺍﻟﺎﺳﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭ(
ثقة ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﻴﻚ سوﮊﻩ ﻳﺎ
ﺷﺨﺺ، ﻏﻴﺮ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﻬﻢ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐﻟﻘﺎﻯﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺍﺳﺮاءﻭﻣﻌﺮﺍﺝﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺎﺷﺪ
.

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺑﺤث ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﻓﻘﻪ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻫﻴﭻ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻓﮑﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی گرﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺭﺳت
اﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳت اﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨکه
اﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻧﻘﻞ
ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺯ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺳﺘﻮﺭ . ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺧﻄﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﻧﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ . ﻭﺳﻌﻰ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺑﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﺪﻋﻰ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻠﻔﻴﻖ ﺩﻳﻦ
ﻭﺳﻴﺎﺳﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭﻋﻠﻢ ﺍﻗﺪﺍم
ﻨﻤﻮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻯ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﺭﺍ
ﺑﻤﻴﺎﻥ
ﮐﺸﻴﺪه اﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻌﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﺗﻘﺮﻳﺐ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﺄﺩﻳﺎﻥ، ﻭ
ﻳﺎ ﺗﻘﺮﻳﺐ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻤﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺗﻀﺎﺩﻫﺎ ﻭ
ﻧﻔﺮﺗﻬﺎ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻘﺮﻳﺐ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﺎ، ﺟﺰﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻧﺎمُقدّس
ﻓﺎﺳﺪﺍﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﺳﺮﮐﻮب کنند . ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺁﻥ درویش، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮﻃﺮﻑ ﮐﻪ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺑﺴﻮﺩ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺍﺳﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻴﻨﺪﺍﺯﻡ
ﺩﻧﻴﺎ ﻓﺎﺳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﻭ
ﻫﺮﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﺑﻰ ﺗﺮﺣّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﺎ ﺑﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻟﻌﻨت ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ،
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺻﺒﻮﺭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻝ
ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺻﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯﺟﻨﮓ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ،
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ، ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻴﭻ ﮐس ﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻳﺪ، ﺣﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﮕﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﻧﮑﺘﻪ، که
ﺒﺎﻳﺪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻓﮑﺮ
ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻤﻰ
ﺷِﺒﻪ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍب ﺒﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . که
اﻭﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ، ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﻭ، ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺮﻡ ﻭ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ ﻭﻳﺎﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺑﺪﻥ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺑﻬﺮ
درویش ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻬﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﺍﺯ
ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﺍﻧﻪ ﺑﻴﻴﻚ
ﻣﺬﻫﺐ ﻭﺩﻳﻦ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﺯ
ﭼﺎﻩ ﺩﺭﺁﻣﺪﻥ
ﻭ ﺑﭽﺎﻟﻪ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﻭ
ﺍﺳﻴﺮ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﭼﺎﻩ
ﺩﺭﺁﻣﺪ، ﻭ
ﺑﻘﻠّﻪ ﮐﻮﻩ
ﺍﻟﺒﺮﺯ ﻭ ﺍﻭﺭﺳﺖ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ .

M104

امام
زمان وتحریف
گفته ها

ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
ﺍﻣﺎﻡ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻨﺒﺪ ﻫﺎﻯ مُقدّس
ﺭﺍ ﻭﻳﺮﺍن
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻳﺮﺍﻥ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺗﻤﺎما
(ﻣﺴﺠﺪهای
ﺿﺮﺍﺭ) و ضرر
ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰهستند
که ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺳﺨﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍی ﻳﭙﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ فریب
خوردگان
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﮐﻌﺒﻪ
ﻣکّه ﻮ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﺎﻡ
ﺯﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ویران میشوند
. ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍ، ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ قشری
شرک آمیز
وﺑﺪﻭﻥ یک
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ، ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻫﻢ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺧﺎﺹ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺧﻮﺩﺷﺎن ﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﮔﺮ
ﻭﺳﻴله اﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ومورد
ﺧﻄﺎب ﺩﺭﮐﻠﺎﻡ
ﺩﺍﺷته باﺷﺪ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻳﻦ ﺩﻋﺎ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺨﻮﺩ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻪ، ﺻﻮﺭﺗﺶ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺑﺎ
ﺗﺤﻘﻴﺮ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺧﻄﺮﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎی
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻤﺎﺯﺷﺎن
اﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﮑﻤﺮﺷﺎﻥ
ﺯﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﭼﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﺘﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﺮﮐﻪ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﻤﺎﺋﻰ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪه اﻯ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺨﺸﺪ . ﻣﮕﺮ ﺑﺎ توبه
نصوح ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭﺑﺎ
ﺍﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻋﺒﺎﺩی
ﺪﺍﺭﺩ . ﻫﺮچه
اﻭﺑﮕﻮﻳﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺴﺠﺪ ﺿﺮﺍﺭ
ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻭﻳﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻤﻴﻞ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻋﺒﺎﺩت ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﺟﺰ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨی
اﺯ ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺣﺮﺍﻡ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﻗﺒﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﻗﺒﻠﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩه ﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﻳﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺩﻳنی اﺳﻤﻰ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭﺳت
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﮐﺘﺐ مُقدّس
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﭘﻴش
ﺒﻴﻨﻰﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻌﻠﻰ . ﻭﻓﺮﺽ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻫﻢ، ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﺤﺎﮐﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻫﺴﺘﻰ، ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻫﻢ ﺑﺎﻣﺎﻡ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
با ﻣﺎﻡ ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺁﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎن اﻣﺎم
ﺰﻣﺎﻧﻰ ﻫﺴﺖ . که
ﺴﺮﭘﺮﺳﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎی
ﺑﻌﻬﺪه ﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﺩ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺴﻰ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺮﺩﺍﺑﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺯﻥ
ﻭﺑﭽﻪ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﺯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺨﻔﻰ ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷت
ﻮﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﻓﻌﺎﻟﻴّت ﻮ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺎپیدایش
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻴﺰ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺩ
. ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﻭﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺷﺒﻴﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
محمّد ﻭعلیّ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺑﻌثت خویش، ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫند
ﺑﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ محمّد
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ، ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﺄﮐﺘﺸﺎﻑ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﮕﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻋﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﻟﺎ علیّ،
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺳﻪ
ﻧﻔﺮﻯ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺰﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﻓﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻳﻚ
ﺭﻭﺯﻩ
ﺩﺭﺍﺳﻄﺒﻞ
ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﻪ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﻭ
ﺳﭙس ﺭﻭﺡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺑﺎﻣﺴﻴﺢ
ﻫﻤﺮﺍه ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ
ﺑﻮﺩ .

ﻧﺎﻡ
ﻣﻬﺪﻯ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﻫُﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﺍ ﻭربّ
ﻣﺮﺑّﻰ، ﻭﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
محمّد ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻣﺴﻴح این
همانی ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭ
ﺯﺭﺩﺷت این
هماﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮی
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻨﺒﺪﻫﺎﻯ
مُقدّس ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺁﺯﺍﺪﻯ و حقّ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮔﻨﺒﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷته که
علامت ﺨﺎﻧﻘﺎه
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ . که
ﺒﻌﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﮔﺎن
اﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬی
ﻨﻴﺰﺍﻳﻦ
ﮔﻨﺒﺪ ﻫﺎ، ﺟﺎﻯ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭﮔﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻫﻴﭻ
سوﺩﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺷﺮﻙ
ﻭﻗﺒﺮ ﻭ ﻣﺮﺩﻩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺣﮑﺎﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺎﺟﺪ
ﺧﻮﺩ ﮔﻨﺒﺪﻯ
ﻣﻰ ﮔﺬﺍﺷﺘﻨﺪ،
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﻭﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﺍﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﮐﺰ مُقدّس
ﻣﻴﺴﺎﺧﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﻓﻦ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﺍﺩﻩ
ﻫﺎﺋﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺩﻓﻦ
ﻧﺸﺪﻩ، ﻭﻳﺎ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺩﻳﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻣﺎﻣﻰ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺎﺭﺗﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻬﺎﺟﻤﻴﻦ
ﻭﺭﻗﻴﺒﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﻳﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻨﺒﺪ ﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
کنند . ﻭﺍﺯ ﺗﺮس
ﺘﻘدّس آﻧﻬﺎ
ﮐﺴﻰ ﺁﻥ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺨﺮﻳب ﻨﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻳﻚ ﺭﻫﺮﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺯ ﺳﻪ سوﺷﻴﺎﻧت
ﻳﺎ ﮐﺎﺷﻒ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺸﺖ، ﮐﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻇﻬﻮﺭ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ،
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ . ﻭمحمّد
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪ، ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭمحمّد
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ، ﻭﻋﺪﻩ
ﻇﻬﻮﺭﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ را
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ .

ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺤث
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺍﺣﮑﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ با
ﺧﻮﺩﺷﺎن
ﻤﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ . ﺑﻤﺮﺩﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ حقّ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ ﻫﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺮﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ،
ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺭﻓﻊ ﻫﺮ
ﺍﺷﮑﺎﻝ ﺫﻫﻨﻰ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩﻣﺴﺌﻮﻟﻴّﺖﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
.

ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻬﺮ ﻣﻌﻨﻰ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﻣﺒﺎﺣث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﺩﻳﻨﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻤﻨﺎﻡ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻫﺮ
ﺟﺎمعه ای ﺑﺎﺷﺪ
. ﭼﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻳﺎ ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ
ﺩﻳﮕﺮ . ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﺎﺭه ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻤﺎﻥ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﻫﺘﺪﺍ ﺷﻮﺩ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍن ﺮﺳﻴﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳل عباﺩﻯ
ﺑﺎﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭ ﮔﻨﺒﺪ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ، ﺍﮔﺮ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻨﺒﺪ
ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﭘﺮﭼﻤﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺍﻳﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺑﺮ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻫﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯ،
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﺷﺮﺡ
ﺣﺎﻝ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ و
کاملان
ﮔﻤﻨﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺪﺭﻙ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻳﮕﺮی
ﺒﻨﺎﻡ مُروِه،
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻧﻘﻄﻪ ﺻَﻔﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﻫﺮﻭﻟﻪ
ﮐﻨﺎﻥ، ﺧﺒﺮ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ، ﺍﻳﻨﻚ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ بحجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻳﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﻭﻳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮔﻨﺒﺪ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﭘﻴﺮ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻘﻄﻪ ﻫﺪﻑ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻬﻴﭻ
ﺟﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻈﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺑﺨﺎﻝ
ﺯﻧﺨﻨﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﭽﻴﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻗﺮﺁﻥ،
ﻳﺎ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﻭقُرّه
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻗﺮﺁﻥ،
ﻭﻧﻘﻄﻪ ﺑاء ﺑﺴﻢ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻗﺮﺁﻥ . ولی
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻘﻄﻪ ﺑﺎﻯ
ﺑﺴﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭعلیّ
ﺷﺪﻩ ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ الهی
ﺸﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد،
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺷﺎﻣﻞ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺎﺳﺪ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺪﺍﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ،
ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺃثبرﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣله ﻨﻮع
ﺒﺸﺮی اﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺗﺤﺖ ﺃﺗﻢ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﻫﺴﺖ . ﻭﺑﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ الهی اﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺗﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻟﺰﻭﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺣﺘﻰ ﻳﻚ
ﻧﻔﺮ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻤﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﺮﺍی همیشه
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻯ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ  ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ،
ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ، ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺎ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺭﻭﺡ محمّد
ﻭعلیّ ﻭ
ﮐﻠﻴّﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ، ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭبّ
رﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯلی
ﺃﺑﺪﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺗﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺻﺎﺩﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺧﺎﻟﻖ ﺍﻟﻠﻪ،
ﭼﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭی
ﺒﭽﻨﻴﻦ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪه اﻯ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻫﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﺒث ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺸﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻧﻰ
که اﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻭﻣﺼﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳته
ﺒﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺗﺮﻙ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﺷﺮﻉ ﻭ ﺷﺮﻳﻌﺘﻰ،
ﻣﮕﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
.

ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ
ﮔﻨﺒﺪ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ مُقدّس
ﺍﺳﺖ، ﭼﻮﻥ
ﺯﻳﺮ ﺁﻥ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﻭ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺍﮐﺰ مُقدّس
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﺯﻳﺮ
ﮔﻨﺒﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭ ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﻘﺪّﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ،
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺮقی
ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﻭلیّ
اﻟﻬی ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﻣﻘﺎم اﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺍﺋﻢ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ تَقذُس
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
سالک ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ که ﺒﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ، ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ محمّد،
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎن اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻭﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻮﺩ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ ﻭ ﻓﺮ و
فروهر ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻨﺒﺪ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ، ﻗﺒّﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﮑﻞ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺍﺭﮒ
ﺷﺎﻫﻰ ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ، ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ، ﺩﺭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻭعلیّ ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﻌثا
ﻮﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ، ﻧﺨﺴﺖ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺗﻠﺒﻴس
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺑﻴﭽﺎﺭﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻣﺮﮒ
ﻭﮐﺸﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻋﺸﻖ
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺮﻁ ﺍﻭﻝ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ولی ﺑﺎﺯ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ولی ﺍﻟﻬﻰ،
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ولی
الهی ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﻳﻌﻨﻰ ﻧﻔﺮﺕ
ﻭﺩﻭﺭﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ، ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻣثلا
ﻧﻘﻞ ﻗﻮﻝ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
.ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺭﺍ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﮐﻨﻢ . ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ خود هست ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻳﻌﻨﻰ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﭼﻮﻥ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡ، ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﺵ ﺣﻨﻴﻒ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣؤﻣﻦ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻗﺎﻟﺐ
ﺗﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﮐﻪ ﺟﻠﻮ
ﺭﻭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺸﺴﺘﻪ، ﭼﻪ
ﺣﻀﻮﺭﺍ، ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ، ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﺗﻌﻬﺪ
ﻭسوء ﮔﻨﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺗﺎ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺭﺍ با
ﺍﻭﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﻭﻗﺖ ﻇﻬﻮﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺳﺎﻟﻚ . ﭼﻮﻥ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ، ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣب اﻟﺰﻣﺎن
ﺴﺎﻟﮑﺎن اﺳﺖ .

ﻭﻣﺼﺎﺣﺐ
ﻭﺑﺮﺍﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ . ﭘس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﺴﺖ . ﻭ محمّد
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺑﻮﺩ . ﻭعلیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ، ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺎﺋﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد،
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ، که ﺒﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻧﻘﺶ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﭼﻬﺎﺭﻣﻴﻦ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﮐﻪ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺯﻥ ﻭ
ﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭﺩ، ولی
ﺩﺭ ﭼﺎﻫﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . که اﻳﻦ
ﻳﻚ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ
ﺷﻌﺒﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺸﻨﻬﺎ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺎﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳّﺎﻡ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺷﻚ
ﺑﺮﻳﺰﺩ ﻭ ﺧﺎﻙ
ﺑﺮﺳﺮ
ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ، ﻭﺳﻴﻨﻪ
ﺯﻧﻰ ﻭﺷﮑﺎﻑ
ﺳﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ، ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎ
ﻭﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﻨﺪ،
ﻭ ﺷﻬﻴﺪ
ﻭﺷﺎﻫﺪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻏﺎﻳﺐ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﻗﺮﻧﻰ ﺭﺍ، ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺤﺎﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻨﺒﻊ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﺮﺟﻤﻪ
ﮐﺮﺩه اﻡ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﻤﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ،
ﺯﻥ ﺍﻭ ﺁﺑﺴﺘﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﺸﺐ ﺑﺰﺍﻳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﮔﻔﺖ ﺩﺭ
ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ
ﺯﻧﺶ ﺯﺍﺋﻴﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﺰﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺘﻪ
ﺗﺎ ﺷﻴﺮ ﺑﻨﻮﺷﺪ
. ﻭﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪ ﭼﻮﻥ ﺷﺶ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﻧﻮﺭبود . ﻭﺗﻨﻬﺎ
سه ﻨﻔﺮﺑﺸﮑل
کوﺩکی ﺪﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ ﻫﺮﺳﻪ
ﺻﻮﺭﺗﺶ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻗﺮﺹ ﻣﺎﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮﺭ ﺩﻳﺪه
اﻧﺪ . ﻭاز
ﭼﻬﺎﺭ ﻭﮐﻴل او
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻏﺎﻳﺐ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ،
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ، ﺳﺮﭘﺮﺳﺖ
۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﮐﺮﺩ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻣﮕﺮ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻣﺮﮒ
ﻭﻭﻓﺎﺕ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ . ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺑﺎ ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﻪ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ محمّدﻯ،
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺟﺪﻳﺪ محمّدﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺎﺷﻒ
ﺁﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ ﺣﺴﻴﻦ
ﻭﺣﺴﻦ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻰ، که
اﻳﻨﻬﺎ ﺿﻤﻨﺎ
ﻧﺎم ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭنه ﺁﻥ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﮐﻪﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﺎﺩﺭﻡ ﻣﺮﺍ
ﺣﻴﺪﺭﻩ
ﻧﺎﻣﻴﺪ، ﻭمحمّد
اورا علیّ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻭ محمّد
ﻧﻴﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﻤﺪ ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻰ
ﻋﻠﺎﻣت
ﺮﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﻭ ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎب
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳت
اﺳﺖ، که هم
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻓﻄﻢ
ﻭﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ
کرده ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺴﻦ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺣﺴﻨﻚ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺩﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻬﺎﻯ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺴﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ باشد . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺭﻭﺯﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺷﺮﻙ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺷﺮﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺧﻮﺩ،
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﭘس
ﺷﺮﻙ ﻧﻤﻮﺩه
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻴﭻ
ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﺍﮔﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﻋﺎ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺗﺸﺎﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺑﺎﺭ ﻧﻴﺰ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﭘس
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ حجّ
ﻋﻤﺮﻩ، ﺷﻬﻮﺩﻫﺎی
ﻤﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
حجّ
ﺃﮐﺒﺮﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ،
ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧد ﺑحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ حجّ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ حجّ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﮑﻌﺒﻪ
ﻓﺮﻣﻮﺭﺩ ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻮﺑﺖ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺮﻭﻳﺪ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻌﺒﻪ
ﻫﺮ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻫﺎ ﻳﺎ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺻﻠﻪ
ﻫﺎ، ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﻴﺪ
ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﺪﻳث ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺟﻮﻥ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ ﻣﻨﻄﺒﻖ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺳﻠﻮکی
اﻟﻬﻰ
ﻭﻗﺮّهﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﺍﻓق
ﻨﺒﺎﺷﺪ، ﮔﺮچه ﻧﻴﺰ
پیامبر گفته
ﺑﺎﺷد که
میگوید ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺑﮑﻮﺑﻴﺪ، ﻭ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﻧﻨﻤﺎﺋﻴﺪ . ولی
اگر ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻋﺘﺮﺕ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ پیامبر
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﺁﻧﺮﺍ
ﮔﻔﺘﻪ
پیامبرﺑﺪﺍﻧﻴﺪ
. ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ، ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻳﺎﺕ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻳﺎﺕ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﮐﻪ ﻣﺪﺭﻙ
ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺳﻨّﻰ
ﻭ ﺷﻴﻌﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺟﺰ ﺍﺯ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
دانست، ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺫﮐﺮ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺩﺍﺋﻢ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺭﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎﺩﺭﻫﻤﻴﻦﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ .

M112

عبادت و
نیایش

ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻋﺮﺍﺏ قُریش،
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﻌثت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩَﺭﻯ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﻮﻡ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ، ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺯﺑﺎﻥ
قُریش ﻣﺤﻠّﻰ
ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻰ ﺩﺭ ﻓﺮهنگ
ﺩﻳﻨﻰ خود
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻣﺎﻧﺪ . ﻭﺩﺭﺯﺑﺎﻥ
محمّد ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺑﻨﻰ ﺍﻣﻴّﻪ ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﻭ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺯﺭﺩﺷﻰ ﺑﻮﺩﻥ قُریش
ﺭﺍ ﭘﺮﺩﻩ
ﭘﻮﺷﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﻭﺗﻌﺼّﺐ
ﻋﺮﺑﻴّﺖ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ نمودﻧﺪ
. ﻭ ﻣﻠﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﺷﺪﻩ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﮑّﺎﻡ
ﻋﺮﺏ، ﺯﺑﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﺪ، که
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﮐثرﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﻭﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺗﻠﻔﻆ
ﻭ ﺍﻣبلء ٴ
ﮐﻠﻤﺎﺕ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻧﺪ
. ﻭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﺻﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . قُریش
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﻌثت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺑنی
هاﺷﻢ تنها
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، که به
(ﻫَشم)
ﻭ ﮐﺸﺘﻦ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ،
ﻭﻧﺎﻡ ﺷﺎﺧﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻧﺒﻮﺩ ﻭ بقیّه ﺑﻨﻰ
ﺍﻣﻴّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ محمّد،
اُمّی ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯ ﻭ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺼﺮﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻗﺮﻳش
ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ و
برتری ﺭﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ، ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭﻏﻴﺮﻩ،
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﻙ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩه ﻮﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ،
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﻤﻨﺎﻡ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ،
ﻭ ثرﻭﺕ
ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺑﺪ ﻭمُقدّس
ﺷﺪﻥ، ﻭ
ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ،
ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺸﻤﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻳﺎ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﻭﺵ
ﻭﺩّ ﻭ ﻭِﺩﺍﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ، ﻭ
ﺳﭙس ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﻣﻬﺮ
ﻭﻋﺸﻖ، ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﻋﺸﻖ، ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﺎﻣﺤﺒّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯی غیر
ازﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ  ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺁﻥ، ﺑﺎ ﻫَﺸﻢ
ﻭﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﻭﮐﺸﺘﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّت
اﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﻭ
ﺧﻄﺎﻫﺎ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﮐﻪ انسان
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺣﺎﻝ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﮐﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺰﻭﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺶ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ، ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﻙ
ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. (ﺳﻠﻮﻙ) ﻳﺎ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﻟﻔﻈﻰ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭﻫﻤﺎﻥ ﻭﺍﮐِﺮ
ﻓﺮﻧﮕﻰ، ﺳﻔﺮ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻭﺯﺣﻤﺖ،
ﭼﻮﻥ ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . وﻣﻘﺼﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺭﻩ
ﺭﻭﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭﺫﺍﺗﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻭ ﻗﺒﻠﺎ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
. ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺁﻣﺪﻩ، ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ، ﺑﻴﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻣﻈﻬﺮﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭼﺸﻢ
ﻭﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﻨﻮﺭﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴشه
ﺨﻠﺎﺻﻰ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻌﺮش
رﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﺎﺷﻒ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﺳﺎس
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻴّﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ، ﻭ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻨﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭﺍﺝ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺪ . ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . که
ﻔﻬﻢ ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﻧﻴﺎپس
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺍﺯ
ﻭﺿﻌﻰ ﺧﻮﺏ
ﺑﺨﻮﺑﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎﻟﻮﻫﻴﺒّﺘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
خویش ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍلاّ
ﺟﺰ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﺸﺪﻩ، ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﻘﻴﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺗﻠﻒ
ﻧﺸﺪه ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ، ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ،
ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸﻖ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﺳﭙس
ﻋﻘﻠﻰ، ﺟﺬﺏ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ، ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﮐﺴﺐ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﻭﺡ، ﺑﺎ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺪّ اﮐثر
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺵ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍت ﻨﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮی
ﺒﺠﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺒﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ إسراء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺴﻘﻒ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺷﺸﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ، ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻫﻤﻪ ﺟﺎ
ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻭﺩﺍﺩ ﻭﻣﻬﺮ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺵ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻫﺮﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ ﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻮﺩ، ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺎ ﻣﮑﺮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ،
ﺑﺎﻫﻢ ﺳﺘﻮﻥ
ﻓﻘﺮﺍﺕ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻋﻘﻞ
ﺣﺎﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷته
گونه که ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺑﺘﺮﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ،
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺁﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
إبابیل ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺎﻝ، ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﻴﺎﺣﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﻭﻓﮑﺮ . ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺸﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺘﮑﻪ ﺑﺎﻋث
ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻭتَقذُس
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ، ولی
ﻳﮑﻰ ﺍ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻭ ﻫﺮ
ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﻟﺼﻠﺎﺣﻰ ﺭﺍ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
.

ﻋﺒﺎﺩت
ﺁﻥ ﻧﻴﺴت که ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎی
ﭙﻴﺸﻴن گفته ﺒﺎﺷند،
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﻋﻴﺴﻰ
ﻭمحمّد ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻤﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﭘس
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﺍﮔﺮﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ، ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﻴﺸﺪ
ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﺁﺩﻡ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻮﺩ . ولی
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺁﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ، ﻋﻤﻠﺎ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺗﺸﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻭﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻫﻴﭻ ﭘﺰﺷﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺴخه اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺗﺠﻮﻳﺰﻧﻤﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﺘﺨﺼص
ﻮ ﺯﻧﺪه اﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ولیّ
الهی ﺒﺪﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺭﺍ، ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ ﮐس
ﻣﺎﻳﻞ ﺍﺳﺖ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ که
علامت ﺮﺿﺎﻳت
الهی است
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮﺷﺨﺼﺎ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺒﻨﺪﺩ
ﻭﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
محمّد، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋمﻤﺒﺎﺷﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺑﻠﻴس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫب
ﺪﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ
ﻭﻣﺠﺮﻡ
ﺷﺪﻧﻬﺎ، ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭﭼﻮﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥﺑﺎﺧﻮﺩ
. ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﻁ
ﺩﺭ ﻫﺮﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭ
ﺩﺭﻫﺮﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺎﻥ سوﮊه
اﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻝ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭﺯﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ، ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ،
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﺮﮐﻪ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻰ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﻧﻤﺎﺋﻰ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﻴﺪه
اﻯ . ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻮﺩ . ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺭﺍ ﺩﺭﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﺒﻴﺸﺘﺮی ﺪﺭ
ﺭﻭﺡ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﭼﻮن ﻴﻚ
ﺷبه ﺮﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎله ﻤﺒﺮﻭﺩ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭﺟﺪﻳّﺖ
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ، ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻋﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﻭﻣﻄﻤﺌﻦ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ، ﭘﺎﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ، ﻭ
صفت ﻣﻠﮑﻪ
دائم ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﺑﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﻭﺑﺎﻭﺭ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭﺗﺮﺩﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻤﺤﺒّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺼﻮﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﻭﺵ محمّد
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
، ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻭﻝ ﺑﻨﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮند،
ﮐﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق ﺒﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻠﻰ به
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﻭﻫﺮ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺭﻭﺡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ،
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺭﺍﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ محمّدﻯ، ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻮﻟﻰ علیّ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ، ﭼﻮﻥ
محمّد ﻭعلیّ
ﻧﻴﺰ، ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢﻭﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
تجلّیات الهی
بالاتر
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﺑﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺪ ﻭ ﺑﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﻋﺒﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭت
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺩﺍﻭﺭی
ﺼﺪﺍﻗﺖ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ ﺩﺍﻭﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺍﮐثر
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳفه ﻨﻴﺰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴاﻦ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺸﻖ صوفیّه
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ
ﻣﺸﺮﻕ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . که
اﻭﮔﻔﺖ ﻣﻌﻠﻢ
ﻣﻦ ﻳﻚ ذﻥ
ﻫﻨﺪﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻏﺮب که ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﻣﺼﺮﻯ ﻣﻦ ﺑﻤﻦ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻤﺎ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ، ﻫﻨﻮﺯ
ﮐﻮﺩﻙ ﻫﺴﺘﻴﺪ
ﻭ ﻳﺎﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ
ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ،
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﺍﻍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻣُﺮﺩﻧﺪ ولی
ﺁثاﺭ ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . صوفیّه، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﻭ
ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ مسجد
ﻣﺪﻳﻨﻪ
(ﺻُﻔﻪ)ﻳﺎ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﻧﻔﺮ
ﺩﺭﺁﻥ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ولی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻣﮑﺘﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻐﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﻧﺴل هاﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺃﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭﺁﺧﺮﻳﻦ آزمایش
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﻓﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ،
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﻭﻫﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﻭﺭش ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ محمّد ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺷﻤﺎ محمّد
ﺷﻮﻳﺪ، ولی ﻧﻪ
ﺩﺭﻧﺎﻡ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﮐﻪ محمّد
ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻪ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍُﻡّ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ، ﻳﺎ
ﻣَﺮﺩ ﮐﻪ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ ﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
.صوفیّه
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺫﺍﺕ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﺻﻮﻑ ﻭ
ﭘﺸﻢ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻢ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ،
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ، ﻭﺑﺎ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﭘﺸﻢ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻯ ﺍﺑﺮﻳﺸﻢ
ﻭ ﭘﻨﺒﻪ ﻭﺭﺍﺣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻓﺎﻩ ﮐﻤﺘﺮ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻔﮑﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ صوفیّه
ﺻﻔﺎ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ حَجّ
کعبه ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺠّﺎﺝ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ، ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺑﻴﻦ ﺻﻔﺎ
ﻭمُروِه
ﺑﻨﺰﺩ، ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﻭّﺕ
ﻭﻣﺮﻭٴﺖ ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﺮﺿﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺁﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩ . ﻭ ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﻃﻮﺍﻑ
ﮐﻌﺒﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻦ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺭﺍ
ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . صوفیّه
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻇﺮﻑ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ ﻳﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﺩﺭ ﮐﻮﺷﺶ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ صَمَدیّت،
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺣﺎﻟﺖ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﺎﻥ
ﻧﺒﻴﻨﻨﺪ . ﻭتقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺗﺸﺒّﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّﺎء
ﻨﻴﺴﺖ . که اﻭ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟق
الله ﺩﺭ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻭﻟﻴﻦ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻟﻠﻪ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻔﺮّ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻓﺮّ ﻭ ﺷﮑﻮﻩ
ﺷﻬﻮﺩی
ﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﻔﺖ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺍﻟﻪ است ، ولی
ﻫﻨﻮﺯهمان
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ
نیزﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩی اﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ،
ﺍﻟﻪ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻰ، ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻰ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩی
ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﺩﺭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳت ﺁﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ محمّد،
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻗﺪﻡ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
نیز ﺩﻩ ﻗﺪﻡ
ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺂﻳﺪ . پس
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ، ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻋﺸﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺻﺪ
ﺩﺭﺻﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﺎﻙ ﺩﺍﺭﺩ، ﭘس
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
ﺗﺎ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . که
ﺪﺭ ﻓﺼﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯﺻﻮﺭت
هاﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .

ﺍﺳﺘﻐﺮﺍﻕ
صوفیّه، ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺘﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ، ﮐﺴﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻌﺸﻖ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ تصوّف
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻧﺰﻭﻉ
ﻭ ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﺰﻉ
ﻭﻋﺮﻳﺎﻥ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ صوفیّه
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺤﻮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺯ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻠﺒّس ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . که
ﺘﺤﻠﻴﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺫﺍت
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻳﮑﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﻭﺗﺸﺒّﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠّق ﺒﺼﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ معرّفی
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺖ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺗﺮﻙ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺗﺮﻙ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺒّﺖ
ﺭﺍ، ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﺗﺎ ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺪ .

ﻗُﺸﻴﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﻴﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺑﺨﺪﺍ
ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩ، ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﺩﺭﻭﻥ ﻭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻘﺼﻴﺮ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﻨﺎ ﮐﻨﺪ، ﻭﺍﺯ
ﻣﺎ سوﺍ ﺍﻟﻠﻪ
ﺟﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﺻﻮﻓﻰ
ﺍﺯ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ، ﺟﺰ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ، ﻣﻘﺼﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ، ﺃﺻﻞ
ﺍﻳﻦ ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺻﻌﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻧﻪ
ﻧﺰﻭﻝ ﻣﺤﺒﻮﺏ . ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎس
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺎﻟﻖ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﮐﻮﺷﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺩﻳﻦ، ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺗﺼﺎﻝ
ﺑﺮﺑّﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﺑﺎ
ﺷﮑﺴﺖ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺧﺪﺍﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺮﺧﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﻴﺮ ﺃعلیّ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻠﺎقه ﺠزء
ﺑﮑﻞّ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮیا من و ﺗﻮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻓﺮﺿﻰ ﺧﻴﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ، ﺩﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻭﮔﻔﺘﻦ ﻧﻴﺴت
ﺒﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﺣسّ ﮐﺮﺩﻥ
که اﻳﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﻓﺮﺿﻰ . ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﻴﻦ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺷﺨﺺ، ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﮐﻠّﻰ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺣُﺐّ
ﺫﺍﺕ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﻠﺒﻰ ﺑﺎ ﺣُﺐّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺩﺭ
ﮐثرﺕ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺩﻝ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺒﻴﻨﺪ .

ﺣُﺐّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﻓﻌﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ، ﭼﻮﻥ
ﺧﻴﺮ ﻣﺸﺘﺮک که
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﺮﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣُﺐّ
ﺫﺍﺕ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣُﺐّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺕ، ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﮐﻠّﻰ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺵ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺮﻙ
ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﻤﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﮐﻨﺪ . نه
ﻔﻘﻂ ﮐﻤی اﺯ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ . ﺍﻳﻦ
ﻓﻄﺮﺕ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﻭ
(ﺧﻴﺮ ﺃعلیّ)
ﺭﺍﻣﻴﺠﻮﻳﺪ ﻭ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻣﺤﺒّﺖ
ﺧﻮﺩ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ(ﮐﻨﺖ
ﮐﻨﺰﺍ
ﻣﺨﻔﻴّﺎ ﻭ
ﺍﺣﺒﺒﺖ ﺃﻥ
ﺍُﻋﺮﻑ)ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻋث
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺷﺪ، ﻭﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺰﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺎﻟﻖ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺸﻖ ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺑﺴته اﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ، ﻭ سپس
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻂ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺳﺖ
ﻭﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ،
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻧﺰﻭﻝ ﻫﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ، ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻓﺮﻕ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﻧﺰﺩ
ﺗﻮﻣﺎس
ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ، ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺎﻟﻖ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ، ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟزء ﺑﮑﻞّ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﺎ
ﻃﺒﻴﻌﻰ . ولی
ﻧﺴﺒﻰ ﮐﻪ ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠق
ﻨﺮﺳﻴﺪﻩ . ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺘب عرﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﺣُﺐّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ، ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ خویش
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ . ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺷﺨﺼﻰ، ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﻳﺎ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﮐﻤﺎﻝ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺮﺗﺮ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺧﺪﺍﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﻭﻫﺪﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﺒّﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﻭ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ( لا
ﺷﺨﺼﻴّﺖ)
ﮐﻠّﻰ ﺫﻭﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﮐثرﺕ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺟﺰاء
ثاﻧﻮﻯ، ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻧﻮ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺍﺯ ﺫﻭﺏ ﺫﻭﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﮐﻮﻥ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻳﺎ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻌﻠﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎﻧﻔﺮﺍﺩ
ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﺣﺪ ﻣﻄﻠﻖ . ولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺩﺭ
ﻭﺻﻮﻝ ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
. ولی ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﺎ ﺭﺟﻌﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ،
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﮔﺮ
ﺍﮐﻨﻮن کاملی
ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻟﻮﮔﻮس
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﺩﺭ کُلّ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ، ﻭ
ﻏﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻨﺘﺨب
ﻮﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺮﻳﺤﺎ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﻏﻴﺒﺖ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﺍﻭﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣُﺐّ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﺩﺭ ﻏﻴﺒت
ﻮﻧﺪﻳﺪﻩ، ﺳﭙس
ﺩﺭ ﻧﺠﺎت
ﻮﺩﻳﺪن ﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ،
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﺑﻨﻈﺮ
ﺗﻮﻣﺎس
ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﺩﺭ
ﻏﻴﺒﺖ ﻣﻌﺸﻮﻕ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺁﻧﺮﺍ
ﺧﻴﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻫﺪﻑ مُقدّس
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻃﻠﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﺋﻰ
ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺁﻥ، ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺧﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﻋﺸﻖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﻏﺒﺖ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﻭ
ﺧﻴﺮ ﺃﺳﻤﻰ ﻭ ﺍعلیّ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻃﻠﺐ
ﺭﺍ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻭ ﺭﺍﺿﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻃﻠﺐ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ . ﺣُﺐّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﺼﻮﻝ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺣُﺐّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺎﻗﺪ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّت
ﻮﻋﻔﻮﻳّت ﻮﺗﺼﺎﺩﻓﻰ
. ﻭ الاّ ﺑﻴﻤﻌنی
ﻮ ﺑﻰ ﻫﺪﻑ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﺪﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﻋﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺭﻧﮓ
ﻧﻔﻊ ﻭ ﻏﺮﺽ
ﺷﺨﺼﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟک ﺒﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻧﻔﻊ
ﮐﻤﺘﺮ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﻌﻘّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻔﻨﺎ
ﺑﮑﺸﺪ، ﮐﻪ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ .

صوفیّه
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺣﻔﻆ ﺭﻧﮓ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣُﺐّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﻟﺰﻭﻡ (
ﻣِﻦ ﺣﻴث ﻟﺎ
ﺗَﺤﺘﺴﺐ) ﮔﻔﺘﻨﺪ
. ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ ﺧﻴﺮ
ﺭﺍ ﺣﺬﻑ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻃﻠﺐ ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﻃﻠﺐ
ﺑﻬﺸﺖ، ﻳﺎ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدی
ﺪﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
. ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻌﺎﺩت
آﺑﺪﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻭﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ، ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩی ﺁﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﺪﻩ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭ علیّ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳت الهی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ .

ﺭﺍﺑﻌﻪ
ﻋﺪﻭﻳﻪ ﺯﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﺁب ﻮ
ﺁﺗﺶ ﺑﺪﺳﺖ
ﮔﺮﻓﺖ، ﻭﮔﻔﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ
ﺑﺴﻮﺯﺍﻧﻢ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﻣﻮش کنم . که
اﻳﻦ ﺩﻭﺭﺍﻩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﮕﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺤﺒﻮﺏ، ﻭ
ﺑﻬﺮ ﻗﻴﻤﺘﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺧﻄﺮ،
که ﺒﺪﻭﻥ ﺗﺮس
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻔﻊ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭﺗﺮس ﺟﻬﻨّﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﺤﺮﻙ ﺧﻮﺑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﺩﻭ ﺑﺎ
ﻣﺒﺎلغه ﻨﻴﺰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺿﻌﻒ ﺩﺭﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻤﺒﺎﻟﻐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻃﻔﻞ
ﻣﺤﺼّﻞ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺭﺍﺑﻌﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺑﻬﺸﺖ
ﺗﻮﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ، ﻣﺮﺍ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮐﻦ، ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺗﻮ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ، ﭘس
ﻣﺮﺍ ﺑﺴﻮﺯﺍﻥ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍ ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻢ،
ﻣﺮﺍ ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﺯﻟﻰ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﮑن ﻴﺎ همان
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس . ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺍﺑﻌﻪ ﺻﻮﻓﻰ
ﺯﻥ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺟﻤﺎﻝ
ﺃﺯﻟﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺑﺪﻯ،
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﻌﻴّﻦ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻰ ﻳﺎ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ
ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ . ﺗﺎ
ﺳﭙس ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻞﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒت
ﺒﻌﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﺮﺩﺭﺟﻬﺎﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﭻ
ﺻﻔﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ . ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﺎﺟﻬﺎﻥ . ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻴﺰ
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﺁﺗﺶ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ ﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ . ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭمُقدّس ﺷﺪﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻰ ﮐﺮﺩ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭ ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺁﻥ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺟﻬﻨّﻢ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻋﺮﺑﻰ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺍﻭﻝ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺒﺮﻳﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﻌﺎﺷﺮ ﻳﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﺤﻴﻢ ﮔﻔﺘﻦ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ .

ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻋﺎﻯ ﺭﺍﺑﻌﻪ
ﺭﺍ ﺫﻭ ﺍﻟﻨﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻧﻮﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧی
ﻮﺃﻳّﻮﺏ، ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﺭﺍ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺣﺴﻴﻦ ﺣﻠّﺎﺝ
ﻭ ﻣﻮﻟﻰ علیّ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺟﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺭﺍ،
ﺑﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻭﺟﻤﺎﻝ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭﮐﺴﺐ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ . ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻬیّه
کند، ﺗﺎ
ﻣﺘﻨﺎﺳب ﺁﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷت
ﺒﻬﺘﺮﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻮﺩ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺎﺩﻝ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺧﻮﺩ، ﻭﺗﻌﺪﻳﻞ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﺫﺍﺕ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐس
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻁ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺳﺎﻟﻚ
می ﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺤﺪ ﺃﮐثر
ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﮑﺎﺭﮔﻴﺮﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌل کند، ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﻋﺎﻟﻰ، ﻭﺗﺮﻙ
ﻫﺮچه
ﺒﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻭﻓﻬﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮل
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ .

ﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ ﭘﻨﺞ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد، ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮی
ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ، ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳت ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﻦ
ﺑﻨﺪه اﻯ ﺍﺯ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ محمّد
ﻫﺴﺘﻢ، ﮐﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺑﺮﺗﺮ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ علیّ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﺗﻠﺎﺵ
ﮐﺴﺐ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﺧﺮﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺑﻬﺸﺖ
ﻭﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﺮس ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ، ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻣﻨﺰﻩ ﻭ
ﭘﺎﻙ ﺑﻰ ﻏﺮﺽ
ﻭﻧﻔﻊ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . که
اﮐﻨﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، که
ﺒﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺏّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﭼﻮﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ
ﻭﻧﻌﻤﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، که
اﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒت
ﺒﻤﻴﻤﻮﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﺟﺎﻯ ﻟﻤﻴﺪﻥ
ﻭﻋﺸﻖ ﺑﺎﺯﻯ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﻮﺭﻳﻪ ﺯﻳﺒﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻓﻌﻠﺎ
ﺷﻬﻮﺗﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﻧﻴﺰﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻫﻢ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺧﻴﺎﻝ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺟﺸﻦ ﻋﻴﺪ
ﺳﻌﻴﺪ ﭘﺎﻳﺎﻥ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺠّﺎﺝ
ﻣﮑّﻪ ﻭ ﭘﻨﺞ حَجّ
عُمرﻩ، ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻖ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ حَجّ
کعبه ﻓﺮﻣﻮﺩ، ﺍﻳﻨﻚ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ بحجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﻭﻳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﺐ ﻳﻠﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ، ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﻭﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺳﺎﻋﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺁﻧﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﻪ ﺳﺮﻭﺭ ﻭ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ، ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺭﻫﻤﻨﺪﻯ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﻯ
ﺁﺏ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ، ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻫﻮﺍ ﺳﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻝ ﺧﻮﻧﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻏﻔﻠﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ، ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭ ﻧﻴﺎپس
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ، ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻧﺠﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ
ﺑﻴﻔﺘﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﻋﺠﻠﻪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﺍ ﮐﺎﺭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺣﺴﻴﻦ ﺣﻠّﺎﺝ
ﻋﺬﻭﺑﺖ
ﻭﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﻭﮔﻮﺍﺭﺍﺋﻰ
ﻋﺸق اﻟﻬی ﺮﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺩﺭ
ﺻﺒﻮﺭی
ﻤﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﻚ، ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﺨﻴّﻞ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺐ ﻭﺭﻭﺯ ﺍﻭ، ﺩﺭﺩﻝ
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﻟﺤﻈﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﻢ
ﺯﺍﺩ ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻭﺍﺯ
ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺳﭙﺎس
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘی
ﺮﺍ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﻭﻣﻰ
ﻓﻬﻤﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﺬﺏ ﻭﮔﻮﺍﺭﺍﺋﻰ
ﻋﺬﺍﺏ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. صوفیّه
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳت هاﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﺬﺍﺐ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭘﺮﺧﻄﺎﻯ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﺰﻭﻝ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍ، ﺩﺭ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺑﺪﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺳﺪ .

ﻭﻧﺰﻭﻝ
ﺍﺟﻠﺎل
ﻮﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺑﻌﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ، ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﺍﮔﺮ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭ محمّدﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس ، ﺑﺨﺪﻣﺖ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻋﺬﺍﺏ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﺗﻠﺦ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﺴﺎس ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭﻋﺠله اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﺧﻨﻚ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺍﻣﻴﺪ ﺑﺨﺶ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﮔﺮﻣﺎﻯ سوء ﺯﺍﻥ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺩﻥ ﻋﺬﺍﺏ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺬﻭﺑﺖ ﻭ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﻭﮔﻮﺍﺭﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻋﺬﺍب
ﻤﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﻫﻴﭻ ﺭﻧﺠﻰ ﺭﺍ
ﺣس ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ .ﮐﻴﺮﻙ
ﮔﺎﺭﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺭﻧﺞ
ﻭﺩﺭﺩ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺟﻮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺩ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺎﺑﺪﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺸﺮﻯ . ولی
ﻧﺰﺩ ﺑﺮﺧﻰ صوفیّه
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﻟﺬﺕ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺼﻮﻣﻨﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ، ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺳﺮﭘﻴﭽﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻋﺬﺍب ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺍﻓﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ،
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻭﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ
ﻭﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪ، ﻫﺮﮔﺰ
ﻏﻢ ﻭ ﺩﺭﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﻠﮑﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ،
ﺑﻘﺼﺪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺑﺨﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍمه
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺑﻬﺸت
ﭽﻬﺎﺭﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﮔﺮﻡ ﺍﺳﺖ
. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ که
ﺒﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺧُﻨﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻨﻈﺮ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﺫﻟّﺘﻰ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺞ ﮐﺸﻴﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺃﺳﻴﺮ ﻃﻠﺴﻢ
ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻣؤﻣﻦ ﻧﺒﺎﻳﺪ،
ﺑﻔﮑﺮ ﻋﻈﻤﺖ ﻭ
ﻣﺠﺪ ﺟﺴمی
ﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺠﺪ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ، ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻈﻤﺖ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻌﻈﻤﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ، که
ﺼﺤﻴح ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﻈﻤﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺠﺪﻯ ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺷﺖ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻋﺬﺍﺏ
ﻭ ﺑﻠﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﺗﺎﺣﺼﻮﻝ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ، ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻮﺩ، ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ثوﺍﺏ
ﻭﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ، ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍثباﺕ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺟﺰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻟﺤظه
اﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻠﺎﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ، ﻫﻔت
هزﺍﺭ ﺳﺎل ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻫﻤﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ی ﺮﺍ ﮐﻪ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ، ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ ﻟﺤظه اﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺎﺩﻩ ﺩﻟﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻓﮑﺮﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﺗﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﺳﺖ،
ﮔﺮچه اﺭﺗﺒﺎطی
ﺪﺭﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﻋﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ
ﺑﺨﺸﻴﺪ، ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺪﺭﮐﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﻫﻤﻴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ندﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﻭﺩﺭ
ﺑﻌثت ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
اﻳﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺠﺪﺩ، ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺗﻮﻣﺎسی
ﺍﻮﻳﻨﻰ
ﺗﺠﺎﻧس ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺭﻭﺵ محمّد
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﺪ، ولی
ﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﺮﻓﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻋﺎﻟﻢ
ﮐﺒﻴﺮ، ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﺻﻐﻴﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺷﺒﻴﻪ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳم اﻋﻈم
قائم ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺍﺳﺖ،
ولی ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﭼﻮﻥ ﺑﺤﺪ
ﺃﮐثر ﻣﻴﺴّﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎه
ﻔﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺠاﺖ
ﺍﺯﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺘﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
الاّ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﻌثت محمّد، ﻭﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮﻇﻬﻮﺭ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎس ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد،
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ، ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟفعل
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ
ﺩﻟﻴﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﺰٴ
ﺑﮑﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺮ
ﻣﺨﻠﻮﻗﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﻪ
أجزاءﻯ کُلّ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭکُلّ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﺃﺻﻞ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ، ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﺟﺰاء ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭکُلّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻞ ﺧﺪﺍ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﺎء ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻭﺍﺣﺪ ﮐﻠّﻰ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺠﺎﻧﺴﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺟﻨس
ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ
ﺟﺴﻢ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺳﻬﻞ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮﺩ، ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ولی
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺷِﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺠﺴّﻢ ﮐﻨﺪ، ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ، ﻭﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮت
ﻤﺎﻫﻴّت
ﺃثیرﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍن اﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺎﺋل
ﻤﻴﺸﻮﻳﻢ ﻭ
ﺩﺭﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭت ها، ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ، ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﻭ ﺟﺰﺋﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ، ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ(ﺷﺒﻪ
عَدَم)ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﺎﺩﻳّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﻣﺎﻫﻴّﺖ
(عَدَم ﻣﺎسوﺍﻩ)
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ، ﻫﻤﻪ عَدَم
ﻣﺤﺾ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺖ ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺧﻮﺩ
ﻭﺻﻔﺎﺗﺶ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﺶ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ، ﺑﺎ
ﺍﻭ ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻓﺰﻭﺩ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ، ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﻫﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻴﺘﻬﺎ، ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎ
ﻭ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ ﺷﻮﺩ
. ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﺠﺎﻧس
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ  ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﺟزء آﻥ ، ﮐﻪ
ﺍﺯ کُلّ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ، ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ ﻣﺮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﮕﺬﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺎ ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ، ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﻫﺮﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺭﺍ
ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺗﮑﺒّﺮ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺣﺸﺘﻨﺎﮐﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺟﺰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﭼﺎﺭه
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻄﺎﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭘس ﺍﺯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ، ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪه ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺿﻌﻴﻒ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻮﺩﻥ ﻋﻈﻤﺖ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﻭ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻧﻈﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ، ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﺑﻴﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ .

ﺟﺎﻟﺐ
ﻧﻈﺮ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﺗﻮﻣﺎس
ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺳﺎﺯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺎﺗﻞ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭ
ﺗﻮﻣﺎس ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎ، ﻣﺮﮒ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺭﺍ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ، ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭ ﺟﺸﻦ ﻋﻴﺪ
ﺳﻌﻴﺪ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻰ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻟﺬﺍ ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺧﺼﻢ
ﻟﺪﻭﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮی همرﺍه
اﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﺑﻘﺼﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭح اﺯ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺟﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﺩﺭ
ﻋﻮﺽ ﺟﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭح القُدُس
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺟﺎﻧﺎنی ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ .ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﺼﻢ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺎ
ﻫﺴﺖ، ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻭﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺮﻑ ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺫﺍﺕ
ﻭﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ، ﺑﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ ،
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻳﻚ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ
ﻭﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﺷﺪﻥ ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﭘس
همیشه اﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯه
ﻫﻮ ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺗﻠﺎﺵ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﻣؤﻣﻦ ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰﻣُﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺍﺭﺍﺩﻯ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺮﮒ
ﻧﺰﺩﻳک تر
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺮﺽ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﻤﻴﺮﺩ . ﻳﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻥ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺒﺎﺭﺯه
ﺒﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭘس
ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻴﺎﻝ
ﻧﺠﺎﺕ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ، ﻫﺮ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺣﺴﻨﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ،
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ،
ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﻦﭘﻠّﻪﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺩﺭﻧﻮﻉﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯﺍﺳﺖ
.

ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻣﺮﮒ
ﻫﺮﮐس ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﭘس ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺗﺮس
ﻭ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺗﺎﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﻳﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ،
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳّت
ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺳﻠﺎﺡ ﺩﻭﻟﺒﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩﻯ
ﻭﺩﺷﻤﻦ ﺭﺍ
ﺯﺧﻤﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﻞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻰ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺃﮐﺸﺮﻳّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮی گرﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻊ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺖ ﻭﻏﺮﻭﺭ
ﻭ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ،
ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ، ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺗﻀﻤﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ درویش
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﻣﺮﺍ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩﻯ
ﮐﻪ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﺎﻧﺪﻯ،
ﻭ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﻡ،
ولی ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺍﺭﻡ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻦ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺪﻫﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻢ ﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻢ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺑﻠﻴس
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺳﺮﮐﺸﻰ عَدَم
ﺳﺠﺪﻩ ﺑﺂﺩﻡ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺳﺠﺪﻩ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، که
ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
(ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ، ﺗﻌﻬﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺭﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺁﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﺗﺎ ﺑﻮﻯ
ﻟﺒّﻴﻚ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪن
ﺒﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد،
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢ ﺟﺴﻢ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺷﺪ،
ﻭﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺠﺴّﻢ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋم
ﺮﺳﻴﺪ . ﻭﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻬﺪﻭﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﻭﻯ ﺳﺮ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺑﺮﻟﺰﻭﻡ
ﻳﺄس
ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰ،
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺯ
ﻳﮑﺸﻨبه
ﺒﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺑﺼﻠﻴﺐ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﻣﺴﻴﺢ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺒﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪه ﺪﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺎﺯ ﻏﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻏﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻮﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ولی
ﺍﻣﻴﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺑﻮﻋﺪهﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻳﺪﻫﺎﻧﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﻏﻢ ﻭ ﻏﺼّﻪ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐَﺮﺏ ﻭ
ﺑﻠﺎ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ(ﻣﻦ ﺣﻴث ﻟﺎ
ﻳﺤﺘُﺴَﺐ)ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻗﻌﺮ
ﻫﺎﻭﻳﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻧﺮﻭﻳﻢ ﺍﻳﻦ
ﻫﺎﻭﻳﻪ
ﻭﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻫﻮﺍﺭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩ ﺭس
ﺭﺍﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺸﺮﻁ
ﺗﺮﻙ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﺒﻌﻮث
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ محمّد،
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺎ ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺮﺳﺪ، ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﻋﺠﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﻨﻔﻊ ﺃﺑﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮیّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺷﻬﻮﺩی ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺣﺴّﻰ
ﻭﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ، ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺎ ﺟﺴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎ
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ، ﺑﻨﻈﺮ
ﻭﺭؤﻳﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻄﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺟﮑﻪ
ﭼﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻫﺎ
ﻭﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ ﭼﻪ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭناسوتیﺗﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﺎن
ﻘﺪﺭت عقلی
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﺠلّی اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک هستند
که ﺒﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻋﺮﺷﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ
.

ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍثباﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍثباﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺁﻥ ﻋﺎﺑﺪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻫﻴﭻ
ﮐس
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻳﻌنی
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
حقّ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﮑﻨﻴﺪ، ﻭﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﻭﻯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺳﭙس ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻭﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻴﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻳﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺗﺄﻳﻴﺪﻯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻴﻚ
ﺳﻄﺢ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ، ﻭ
صَمَدیّت ﻭ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪه
ﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ، ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﺍﺭﺍﺩه
اﻯ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﺒﻴﻨﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﺑﻌﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﺪ، بحقَّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ خویش
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺫﺍﺗﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﺑﺴﺘﻪ
ﻭ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺍﺻﻞ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎم
اﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ ﺫﺍت
ﻮﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ثفاتی الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺃﺗﻢ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﻤﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺫﺍﺗﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺟﻬﻞ ﻭ ﻏﻔﻠﺖ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻴﺐ
ﻭﻧﻘﺺ ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﻟﺖ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺼﻮﻝ ﺁﻧﺮﺍ، ﺩﺭﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩی
ﻤﻴﻔﻬﻤﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺮچه
ﺒﻴﺸﺘﺮﺳﻠﻮکی
اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ ﮔﻮﺵ
ﻭﭼﺸﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺯ برﺗﺮ
ﻭﺷﻨﻮﺍ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺯﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻟﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ
. ﻭﺷﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻮﺋﻰ ﺷﺨﺼﻴﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻭﻧﮕﺮﺍﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎن ﺮﺍ
ﺑﺎ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻓﺮﻕ
ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻔﮑﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑﺮ ﻳﻚ
ﻧﺎﺑﻐﻪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻦ ﻧﺒﻮﻍ
ﻭﺟﻨﻮﻥ ﺑﮕﻔته
ﻘﺪﻣﺎ ﺑﻴﺸﺎﺯ
ﻳﻚ ﻧﺦ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺁﻥ
ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ،
ﺑﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺠﻨﻮﻥ، ﻭ
ﻧﺎﺑﻐﻪ
ﻭﮐﺎﻣﻞ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺗﻐﺎﻳﺮ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻭﺧﺪﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﺪﺍﻯ ﻭربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﻭربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ، ﻟﺎ
ﺟﺮﻡ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻋﺠﺰ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﺳﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﻣﻦ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻓﻘﻴﺮ
ﻭﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺗﻮ
ﻫﺴﺘﻢ . ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
معقوﻟﺎﺕ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍلی
ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮑﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣله اﻯ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﻟﻨﮓ ﺑﻤﺎﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺗﺎ ﻣﺮﺯ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻋﻰ،
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﻫﺎ
ﻭﻧﺠﻮﺍﻫﺎ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ . ولی
ﻣﻬﻤﺘﺮ، ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺩﺭﺳﺖ، ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(سوﺭﺍﺥ ﺩﻋﺎ)
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﻋﺎ
ﺭﺍ ﺭﻭﻯ ﮐﺎﻏﺬﻯ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺘﻨﺪ، ﻭﺩﺭ
سوﺭﺍﺧﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺩﻋﻮﺍﺕ ﻭ
ﺻﻠﻮﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﺧﺪﺍ ﻧمی
ﺮﺳﺪ، ﺍﮔﺮﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺧﺪﺍ،
ﺩﺭ ﻭلی کاﻣﻞ، ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺩﻋﺎ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺧﻂ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﻳﺪ . ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﻫﺮ ولی ﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪ ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺎپس
ﻭﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﻤﺎﺯ ﺑﮑﻤﺮ
ﻧﻤﺎﺯﮔﺬﺍﺭ
ﺯﺩه ﻤﻴﺸﻮﺩ
ﻭﺑﺼﻮﺭﺗﺶ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
محمّد، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﺭﻧﺞ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﺻﺎﺩﻕ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻧﻤﺎﺯ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ،
ﻳﻚ ﺗﻠﺎﺵ ﻭ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩ
. ﻭنه ﺒﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻓﺎﺳﺪﺗﺮ ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﺤﺒّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭ ﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﺭﺍ
ﺣﺮﺍﻡ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﻔته اﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﺬﺍﻫب که عمه
ﻧﻘل
اﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎن ﻨﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳت ﻠﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ قُرّه
ﻭ ﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ
ﺟﺎﻳﺰ
ﻭﺗﺠﻮﻳﺰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﻭﺯ
ﺍﻭ، ﻧﺴخه اﻯ
ﺭﺍ ﺗﺠﻮﻳﺰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺑﻬﺮﻳﻚ
ﺍﻫﺘﺪﺍ ﺷﻮﺩ، ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻭﻫﺪﺍ ﻭﺧﺪﺍ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ

ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺧﺪﺍ
ﻳﺎ ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ، ﻧﺰﻭﻉ
ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ ﺑﻠﺎ
ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ ﮔﻔته
اﻧﺪ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻓﺘﻦ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻧﺰﻭﻉ، ﻧﺰﻉ
ﻭﻋﺎﺭﻯ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯﺟﺴﻢ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻧﺰﻭﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺁﺧﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺰﻭﻝ
ﺑﺪﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﺎﻣﺘﻨﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻋﺮﻭﺝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ، ﻣﺮﮒ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﭘﺮﺩﻩ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﺳﺘﺮﺕ ﺍﻟﻤﻨﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺎ
ﻣﺘﻨﺎﻫﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﺵ . ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﺮس ﻭﻫﺮﺍس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻳﺎ ﻫﺮﮔﻨﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﺑﺨﻴﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺧﻠﺎﻑ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺮﭘﻴﭽﻰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻋﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﻮﺷﺶ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺁﻥ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻔﻮﻯ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺗﺸﻮﻳق
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻳﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻧﺪ،
ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ،
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺑﺎﻋث
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﺮس
ﻭﻫﻤّﺖ ﻭﻫﻮﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺍﻭﻡ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺟﺪﻯ ﺗﺮ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭﻣﺤﺮﻙ
ﻣﻬﻤّﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺍﺯﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺃﻧﺪﻭﻩ ﻭ
ﻋﺬﺍﺏ ﻭﺟﺪﺍﻥ،
ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻰ
ﮔﻨﺎﻩ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺷﺎ
ﺑﮕﻨﺎﻫﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ
ﺷﻮﺩ . ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﻭﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ، پس ﺍﺯ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭﻳﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ، ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺿﻌﻴﻒ
ﻭﻣﺸﮑﻮﻙ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻃﻠﺐ
ﻏﻔﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺑﺒﺨﺸﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﺭﻭﺯﻯ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻄﻠﺒﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻴﺎﺩ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﻗﺒل
اﺯ ﺳﻠﻮﻙ، ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮک ﺒﻮﺩه اﺳﺖ
. ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻗﺪﻡ ﮐﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﻩ ﻗﺪﻡ
ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺂﻳﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻘﻴﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ، ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺎﻙ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻭ، ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺮس ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻤﺎﻧﺪ، ﻭﻏﺮﻭﺭﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﻨﺪ، ﺑﻴﺎﺩ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺮس ﻭ ﻏﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻬﻴﻞ ﻭ
ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻓﻨﺎ
ﻭ ﻓﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﺎﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻃﺮﺣﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﮐﻪ ثوﺍﺏ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻓﻨﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺴﺖ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ ﺍﺳﺖ،
ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻔﻨﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻗﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻨﺎﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺁﺧﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻬﻤﺘﺮ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ که ﺴﺮ
ﺍﺯ ﭘﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﺒﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺗﻮ
ﺍﻟﻪ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻰ، ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻰ، ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻰ . ﻣﻌﻨﻰ(ﺍﻟﻠﻪ)ﻋﺮﺑﻰ
ﺧﻠﺎﺻﻪ(ﺍﻟﺬﻯ
ﻟﺎ ﻫﻮ)ﻳﺎ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﻟﻔﻆ (ﺃﻫﻮ) ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ولی
ﺍﮐثرﺍ ﻗﺸﺮﻯ
ﮐﻪ (ﺃ) ﺍﻭﻝ
ﮐﻠﻤﻪ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻧﻔﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺃﻫﻮ،
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺫﮐﺮ(ﻟﺎ ﺍﻟﻪ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻮ)
ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻌﺪﻡ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻮ
ﺷﻮﺩ، ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻳﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺑﺎ ﺿﻤﻴﺮ
ﻏﺎﻳﺐ ﻫﻮ ﻳﺎ
ﺍﻭ ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ عَدَم
ﻣﺎسوء ﺍﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﺩﺭﺁﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﻫﺎﻫﻮﺕ عمّاء،
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻋﺪﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻋﺪﻣﻰ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭ ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭﺑﻔﻬﻤﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﭼﻪ
ﮐﻨﺪ ؟ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ ﻣﻠﻞ
ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍﻯ ﺍﻭ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻮﺩﺍ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺟﺎﻟﺒﻰ ﺑﻮﺩ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺨﺮ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻓﺎﻃﻤﻰ، ﻳﺎ
ﺩﻏﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﮔﺮﻓﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺮﻭﻡ
ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ ﻧﺰﺩ
ﻓﻠﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺳﻠﻤﺎﻥ، ﺑﻬﺮﻭﺯ
ﻧﺎﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻭ
ﺑﺮﻭﻡ ﺩﺭ
ﺍﺳﻴﺎﻯ ﺻﻐﻴﺮ
ﺭﻓﺖ، ﻭﺑﺎ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﺍﻭ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻮﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩ ﺑﻤﮑّﻪ ﺑﺮﻭﺩ،
که ﺒﺘﺎﺯﮔﻰ محمّد
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻐﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﺧﺒﺎﺭﺵ
ﺑﺮﻭﻡ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻧﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﻯ ﺩﺍﺩ، ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
محمّد ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﻭﺑﺎﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻋﻤﺮﺷﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﮐﻨﻴﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ، ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﭘﺎﺭﺳﺎ ﻳﺎ
ﺯﺍﻫﺪ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﺗﺸﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮ
ﺻﻔﺖ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮاست ، ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ، ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺁﻧبیاء ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺁﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﺎولی
ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻣثلا ﺑﻴﻦ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ کند . ولی
ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﻭﭼﻮﻥ ﺁﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ، ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻪ،
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺒﻌﻮث
ﺷﺪﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺯﺍﺭ ﺁﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺷﺪه
اﻧﺪﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ، ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﺪﺭﻭﻍ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ، ﻗﺎﺗﻞ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ .

ﻭﻗﺘﻰ
ﻋﺬﺍﺏ ﺩﻳﻨﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﺬﺍﺏ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺧﺎﻟﺺ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ، ﺑﻴﻦ
ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ، ﺍﺗّﺤﺎﺩﻭﺻﺒﻮﺭی
هست . ﻭ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻴﻦ
ﻋﺬﺍﺏ ﻋﺒﺎﺩی
ﻮ ﻋﺬﺍﺏ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻰ،
ﻭ ﻏﺒﻄﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳن عباﺩﺍﺕ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺨﺘﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻋﺬﺍﺑﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﺪﻥ ﻋﺬﺍﺏ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﻳﺎ
ﻳﺎﺩ ﺁﻭﺭﻯ
ﺷﻬﺎﺩﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ،
ﭼﻮﻥ
ﻋﺰﺍﺩﺍﺭﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺻﺒﻮﺭی ﻮ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻋﺬﺍﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻏﺒﻄﻪ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
(ﻧﺸﻮﻩ ﻭﻧﺸﺌﻪ ) ﻭﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﺧﺎﻟص ﺮﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺷﻘﺎﻭﺕ ﻏﻠﺒﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺟﺸﻨﻬﺎ
ﻭﻋﺰﺍﺩﺍﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥﺭﺳﻤﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮑﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﺮﮒ ﺭﻓﺖ، ﻭﺟﺎﻡ
ﺯﻫﺮ ﺷﻮﮐﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﻮﺷﻴﺪ، که
ﻨﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺗﺮﻙ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ می
ﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ، ﻣﻨﮑﺮ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ ﮐﻔﺮﺁﻣﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﺩ ولی ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺃﺳﻴﺮ ﻳﺰﻳﺪ
ﺷﻮﺩ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻭﻳﺎﺭﺍﻧﺶ
ﻧﻤﻴﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺣﺎﻝ
ﻣﺴﺘﺎنه اﻯ
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ
ﺣﻠّﺎﺝ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺘﻨﺪ، ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻭﻋﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺴﻮی ﺁﻥ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺭﻳﺸﻪ
ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺯﺍﺭ
ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﻋﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺒﺨﺸﺪ ﺍﮔﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕﻗﺎﺗﻞ علیّ
ﻭ ﺣﺴﻴﻦ ﻧﻴﺰ، ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
.

ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺣﻘﻴﻘﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺗﺮس ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻭﺑﺎ ﻏﺒﻄﻪ ﻭ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ

ﺍﺯﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺭﻧﺠﮑﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﺿﻰ ﺑﺮﻧﺞ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺭﻧﺞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴی
ﺪﻟﺴﻮﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﺸﻨﺪه
ﻮﻏﻔﻮﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺎﺩﺍم که
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ،
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻓﺮﺽ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺭﻧﺞ ﻣﻰﮐﺸﺪ، ﮐﻪ
ﻋﺰﻳﺰﺍﻧﺶ
ﺭﻧﺞ ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻔﻊ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
. ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﺟﺮﺍﺣﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻗﺼﺪ ﺷﻔﺎ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺪﻭﻥ ﺭﻧﺞ
ﮔﻨﺠﻰ ﺷﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥﺭﻧﺞ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﺿﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﺿﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮگونه ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭘس ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻋﻤﺮﻧﺠﺎﺕﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﺭﺩ
.  ﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻦ
ﻋﺎﺷقی هستم ، ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻣﻮﺟی
هستم ، ﮐﻪ ﻣﺮﺍ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻕ
ﻫﺎﻭﻳﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻳﺄس ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺻﺪﺩ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺍﺳﺖ، که
ﻋﺬﺍﺏ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ رﺍ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ . ﻫﺎﻭﻳﻪ
ﻭ ﺩﺭﻩ ﺳﻘﻮﻁ
ﺭﻭﺡ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺭﻧﺞ ﻭﻋﺬﺍﺏ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭﻟﻮ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺩﺭ
ﻧﺠﺎﺕ ﮔﺮﺩﺩ . ولی
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ، ﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮐﻪ ﺭﻓﺖ ﻟﻨﮓ
ﻧﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻋﺬﺍﺏ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ، ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ می
ﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭی اﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﻇﺮﻑ
ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﻋﺬﺍﺏ ﻭﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ، ﻭ ﺍﺯ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ ﻧﻪ
ﻓﻬﻢ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺑﺎﻃﻨﻰ، ﮐﻪ
ﻋﺬﺍﺏ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻌﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻋﺸﻖ
ﻣﺴﮑّﻨﻰ ﻭ
ﺃﻧﮕﻴﺰﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺨﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺴﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ، ولی
ﺑﺪﻭﻥ ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﻟﺬﺕ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺑﺎ ﺍﺭﺟﺎﻉ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭعَدَم
ﺗﺠﺎﻧس ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺑﻴﻦ ﺧﺪﺍ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ، عَدَم
ﻭﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ عَدَم
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ، ﻭﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
. ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ أثَرﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺧﻮﺩ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﻨﺘﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺳﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺷﻤﺮﺩ،
ولی ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ، ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺑﻴﺮﻭﺩ ﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ، ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ، ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻭﻣﻈﻠﻮﻡ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﻳﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺃﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﻧﻪ ﺟﺴﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻮﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﮐﻪ
ﻣثلا ﺷﺎﻩ
ﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ
ﺳﻴّﺪ ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﺍﺩه اﺳﺖ .ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺍﮐثرﺍ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ولی
ﺑﺎﺯ ﻫﺮ ﮐﻮﺷﺶ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻄﺎ ﺍﺳت ﻮ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ،
ﺑﺎ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ،
ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺣﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﺎﮐﺘﻴﻚ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸتی ﻤﻴﺪﻫﺪ،
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻳن ﺒﻬﺸﺖ، ﻳﺎ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﺰﻳنه
ﺒﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎن ﺸﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻃﻔﻞ ﻳﻚ
ﭼﻴﺰ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﭼﻮﻥ
برایش
ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻀﺮ،
ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ ﻳﻚ
ﭼﻴﺰ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺗﺮ ﺑﻄﻔﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻣثلا
ﭼﺎﻗﻮ ﺭﺍ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﺗﻘﺪﻳﻢ
ﺑﺴﺘﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ .

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﺒﺮ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺟﺒﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻳﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ، ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﮔﻴﺎهی
ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻋﻠّﺖ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺷﺪﻫﺎﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
ﭙﻴﺸﻴن اﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﻘل ﺴﻠﺎﺡ
ﺩﻭﻟبه اﺳﺖ، ﻫﻢ
ﺩﺷﻤﻦ ﻭﻫﻢ
ﺧﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺯﺧﻤﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﻄﺮ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺟﺰﺋﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ ﺍﺳﺖ ولی(ﻋﻘﻞ
لَوّامه )ﺍﻳﺪﺍﻝ
ﻃﻠﺐ ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﻭﻟﻮ
ﺑﺎ ﺭﻧﺞ
ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻢ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺑﺮﺧﻮﺩ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻣﻮﻗت
ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک
ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ،
ﭼﺸﻢ ﻃﻤﻊ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ
ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧﻮﺩ
می ﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭی
ﻨﮑﻨﺪ، ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻧﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎﻋث
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻭﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺮﻭﺩ ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻢ ﺧﻴﺎﻝ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﮔﺘﺮﻙ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﮐﺴب
تقدِّس
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ
. ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺴﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ، ﭼﺮﺍ
ﺑﻠﻤﺪ ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ، ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻭﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺳﻴﺮﺕ ﺍﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﻫﻤﻴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬت
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ،
ﻣﮕﺮﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
باشد، ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺿﺮﻭﺭﺗﻬﺎ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺑﭙﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﻚ
ﺍﻗﺪﺍﻣﻰﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ، ﮐﺎﺭ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ، ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎت
ﺪﺭﺗﮑﺎﻣل
ﻄﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻄﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺭﻓﺘﺎﺭﺁﻧﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺟﻨبه هاﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ،
ﻭﻋﺬﺍﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولیﺑﺎﻓﻬﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺤﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ ﺷﺨﺺ
ﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻣﻄﻠّﻊ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ، ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎن ﺠﺎﻫﻞ
ﻭ ﺿﻌﻴﻒ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ
ﭼﻴﺰﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻃﻔﻞ
ﻭﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺤث
ﺩﺭﺍﺯ ﺟﺒﺮ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩه
اﻡ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻧﻴﺰﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ ﮐﻮﺷش
ها ﺑﻰ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﭘس
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ،
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺧﻮﺩﺁﺯﺍﺭﻯ ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﺑﻬﺴتی ﺨﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻃﺒﻴﻌت اﺳﺖ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺟﺒﺮﻯ ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻯ
ﺩﺭ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﻧﮕﺬﺍﺭ عَدَم
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻨﻢ، ﺗﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺪﺭﻙ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻮ ﺑﺮﺳﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺣﺎﻟﺖ
صَمَدیّت ﻭ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩی
ﺒﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺰ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﻴﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻘﺮﺑﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﻙ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ،
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ،
ﻭﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺗﻠﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ ﻭﻯ
ﺍﺯ عَدَم ﺷﺪﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ، ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺭﻧﺞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻳﺪﻥ
ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺭﻓﻊ
ﺭﻧﺞ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ،
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﺍ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺭﻧﺞ ﺩﻭﺭه ﺴﻠﻮﻙ
ﺑﻰ ﺗﺎﺑﻰ
ﻧﮑﻨﺪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺻﺒﻮﺭﻳﻬﺎ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ . ﻭﻧﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭ
ﻭﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﺍه ﺨﺪﺍ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺩﺭ
ﺑﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﭘس ﺮﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻀﻮﻉ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺗﺮﻙ ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻌﻠﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه اﺳﺖ
. ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻔﺮﺩﺍﻫﺎ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺷﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺪﻳﺮﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﺭﻧﺞ
ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻓﺮﺩﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺭﺑﺮﻯ
ﻭ ﻣﺰﺩﻭﻯ، ﻭﺍﻃﺎﻋﺖﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎﻫﺎﻯﺳﺨﺖﮔﻴﺮﺑﺎﺷﺪ
.

ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺃﻫﻞ
ﮐﻠﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺄﺻﻞ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺤثهاﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺑﻌﺪﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻢ، ﺗﺎ
ﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﮔﺮﺩﻡ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻌﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻭﺻﻮﻝ، ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻫﻢ
ﻣﺼﺮﻑ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭﻯ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺩﻋﺎ ﮐﺮﺩﻧﻬﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻏﻴﺮﺕ
ﻭﺣﺴﺎﺩت اﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎ
ﺋﻴﺎﺯ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﻏﻴﺮ ﺧﺪﺍ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻴﻠﻰ ﻧﻘﺪ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺤﻠﻮﺍﻯ
ﻧﺴﻴﻪ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺟﻬﻨﻢ ﺭﺍ
ﻧﻌﻤﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻔﺮﺕ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﻏﻴﺮ ﺧﺪﺍ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
اﺳﺖ، که
ﻤﺰﺍﺣﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻭﺭﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺯﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳت ﻴﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭﺍﺑﻠﻴس
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس اﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ،
ﻭ ﭘﺎﮐﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻧﻴّﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻫﺮﭼﻴﺰﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
.

ﻣﺴﻴﺢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻴﻦ
ﻣﺤﺒّﺖ، ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻋث ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻫﻞ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍﻩ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺭﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺃﮐثرﻳّﺖ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻏﻴﺮﻩ، ﺭﺍﻩ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻴﻮﺭﺯﻧﺪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﺮﮐس ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﺄﺩﻳﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻌﻨﻰ
ﺍﺩﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳت
ﺪﺍﺭﺩﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ
ﺁﻧﺎﻥ . ﮐﻤﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺫﺍﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﺳﺨﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺩﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﺑﻴﺎﺩﺑﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻧﺪ . ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮت ﺨﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﻧﻌﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺩ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﻟﻌﻨﺖ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﮑﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻣﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻧﺴﺎن
ﺮﺍ ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻣﮕﺮ پس ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻟﻌﻨﺖ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﻭﻯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ وﺧﻴّﺮ
ﻭ ﺭﺣﻴﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻭﺗﻨﺎﻗﺾ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ
ﻭ ﺷﻮﺭﻳﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ،
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺭؤﻳﺖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﺗﺎ
ﺻﻔﺎﻯ ﺑﺎﻃﻦ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﺸﻮﺩ . ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺷﻮﺭﻳﺪ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﺍﺯﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﻧﻮﺍﻗﺺ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍﻭ
ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁرﺍﻣﺶ ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭﻓﮑﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻮﻗف
ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﻨﺒﻠﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮔﺮﺩﺩ ولی
ﺍﻣثاﻝ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ محمّدﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞﺍﺯ
محمّد، ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻣﻮﻗّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦﺳﮑﻴﻨﻪ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ، ﺧﻮﺩ
ﮔﻨﺎﻩ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ
ﺩﺭﺭﻣﺎﻧﺘﻴﺴﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺴﻴﺤﻰ،
ﺩﺭ
ﮐﻴﺮﻛﮕﺎﺭﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻧﺠﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮالهیﺮﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻫﺎﻯ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
اوﺭﺍ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺣﺼﺎﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﻭﻫﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻧﺪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﮐﻠّﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﻟﻖ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ، ﻭﭼﻪ
ﺭﻭﺡ ﮐﻠّﻰ . ولی
ﺩﺭ ﺟﻨﺒﻪ(ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ) ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ
ﻓﺮﺽ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﻳﻚ
ﮐﻠّﻰ ﻣﺒﻬﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﻭﺍﺻﻞ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ،
ﺩﺭ ﻋﻤاءٴ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ، ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻟﺎ ﺑﺸﺮﻁ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻃﺮﺡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻗﺒﻠﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ،
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎه
الله ﺭﺍ ﺻﺎﺩﺭ
ﻧﻤﻮﺩ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﻭ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻭﺍﻭﻫﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺳﺎﺧﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﻚ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ،
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﻠﻤﻮس
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻭﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻄﺎﺏ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻰﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻃﺮﻑ
ﺧﻄﺎﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ، ﭼﻮﻥ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ ﻭ ﺳﺒﺤﺎﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻦ، ﺍﻟﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻟّﻪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻃﺮف
اﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ،
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭﻣﻠﻤﻮس
ﻭ ﻧﻪ ﺑﺎ ﺍﻣﺮﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺫﻫﻨﻰ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﻤﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻤﺪﻩ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ناسوتیﺗﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺧﺖ ﻭ ﺩﺭﻳﺎ
ﻭﮐﻮﻩ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺮﺵ ﻭ
ﺳﭙس ﺑﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ
ﻧﻮﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ صَمَدیّت
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ .
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻫﺎ، ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﮔﺴﻴﺴﺘﺎنسیاﻟﻴﺰﻡ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺬﮐﻮﺭ، ﺩﺭ
ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ، ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎن ﻔﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺎ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺒﺮﻳﻞ
ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ، ﻭ
ﻳﺴﭙﺮﺯ
ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ، ﻭﻣﺎﺭﺗﻦ
ﻟﻮتر ﻭ ﻏﻴﺮﻩ .

ﺍﻣﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﮔﺒﺮﻳﻞ
ﻣﺎﺭﺳﻞ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻯ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍثباﺕ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺑﺎﺯ ﻋﺪﻣﻰ ﻭ
ﻭﻫﻤﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻋﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﻢ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﺿﻰ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﻳﺎ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺻﻔﺎﺗﺶ
ﻭﻣﺸﺤّﺼﺎﺕ، ﻭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﺭﻳﻒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﻢ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺿﻤﻴﺮ ﺗﻮ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺻﺪﻭﺭ
ﺣﮑﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺰ ﻏﺎﺋﺐ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭ ﺧﻄﺎﺏ ﺑﻮﻯ
ﺩﺭ ﺩﻋﺎ، ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ، ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺩﺭﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﮔﺬﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻭربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭﻋﻤّاء ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ
ﻣﻔﺮﺩ ﻫﻮ ﻳﺎ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻋﺒﻮﺭ ﺩﺭ
ﻓﺮض ﻮﺗﺨﻴّﻞ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ
ﺣﺴّﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑاﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﻋﺼﻮﺭ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭ پیدایش
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﻭﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺠﺮّﺩﻏﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ، که
هر ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
ﻗﻄﻌﻰ ﺷﻮﺩ، ﮐﺎﺭﻯ
ﻋﺒث ﻭ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭؤﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻴﺪ ﻭ
ﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ ﻭﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻤﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﻤﺎﺋﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮐس ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺣﻘﻴﻘﻰ، ﻭﻟﻮ
ﻏﻴﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﺪ . ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ ﻗﺎﺩﺭ
ﻭ ﺑﻴﻨﺎ ﻭ
ﺷﻨﻮﺍ ﻭﻏﻴﺮﻩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭﻧﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺑﺎﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﮐﻤﮑﻬﺎ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﭘس
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭﻭﻥ
ﺷﺨﺺ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثبات ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻣﺮ
ﻣﻄﻠﻘﻰ، ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻣﺸﺨّﺺ ﮐﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺗﻌﺮﻳﻒ، ﺍﺯ
ﺻﻔﺖ ﺍﻃﻠﺎﻕ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭﺑﺤث هاﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻓﺮﺽ ﮐﺮﺩ . ولی
ﻧﻪ ﺑﺎ ﺍثبات
ﺑﺮﻫﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻣﻠﻤﻮس ﻋﻘﻞ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺳﻤﺎﭘﺘﻰ خویش
ﻣﻰ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﺰﺍﻡ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﺪﻳﻖ،
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ سوﮊﻩ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﻤﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ،
ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﻬم
ﺒﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﻠﻤﻮس ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ،
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺭﻭﺯ
ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺣﻤﺎﻥسمبولﺑﻰﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏﻧﻮﻉ ﺗﺎﺍﻟﻠﻪ
. ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺭﻭﺯ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺭﻭﺯ
ﻫﻔﺘﻢ ﺑﺮﻋﺮﺵ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺴﺖ، ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺮﻓﺖ، ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺟﺮﺍ ﻭ
ﭘﺮﻭﺳﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺁثاﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
عَدَم ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺩﺭﻫﺮﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮجّه ﻮ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﻮﺳﻴله
اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﮐس ، ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ . ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ،
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺣﺴﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﺎﻥ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﻨﺪ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺳﺮّ ﻭ ﺍﺳﻢ ﻭ
ﺭﺍﺯ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ محمّد،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻣﺴﺦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﭼﻮﻥ ﺷﺮﻙ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻧﺸﺪه
اﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪه اﻧﺪ . ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺯﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺟﻨﮕﻞ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺎ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﭼﮕﻮﻧﮕﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﺃﻣﻦ
ﻭﻃﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﻭ
ﻃﻮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺍﺝ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭ ﺳﻤﺖ ﻭسوﻯ
ﻣﺸﺨّﺼﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻳﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺷﻨﺎﮔﺮ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﮕﺮﺩﺭ
ﮐﺸﺘﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﮐﺸﺘﻰ ﺑﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﻫﻢ
ﺍﺯﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ
ﻭﺑﺤﺎﺭ ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻃﻮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍﻋﺒﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺩﺭﺳتی
ﺮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻰﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺰﻳﺮﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳن ﺪﺭﻳﺎ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﮔﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭﺁﻥ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ، ﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺠﺪﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﺰﻳﺮﻩ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﺎﻧﻊ ﺭؤﻳﺎ، ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﻬﻢ
ﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﻇﺮﻑ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﭘس اﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺣﺎﻝ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ،
ﻳﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺷﮑﻤﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻮﺭﻯ ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺩ، ﻭﺻﻒ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻮﺍﺻﻞ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺳﺎﻟﻚ،
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺣﻠﻮﻝ
ﻭ ﻧﻔﻮﺫ ﻭ
ﺩﺧﻮﻝ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﺳﭙﻴﻨﻮﺯﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻓﺮﺽ ﮐﻨﻴﻢ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻣﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺨﺶ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺽ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻗﺎﺩﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﻰ، ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭘس ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭﻗﻠﺒﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ، ﺩﻟﻴﻞ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺭﺍﻩ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﻙ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻪ
ﺷﺪﻥﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩ، ﻳﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺍﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ باشد .
ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻚ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺩﺭﻭﻧﻰ، ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻓﺮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺧﺘﻦ، ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ سوﮊﻩ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻧﻘﺸﻪ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ
ﺑﺪﻭﻥ ﺭﺍﻩ، ﺩﺭﺳﺖ
ﻃﺮﺡ ﺭﻳﺰﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻭﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺖ،
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻗﺒﻠﺎ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺳﺎﺧته اﻳﻢ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻃﺮﺡ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭﻙ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍعی
ﻮﻭﻫﻤﻰ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻋﺎﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﻘﺪه
اﻯ ﻧﻤﻮﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﺳت
ﺒﺪﺍﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﭘس ﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﺩﺳﺖ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﺎﻣل الهی
ﺒﺴﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺭﺍﻩ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، سوﮊه
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻏﻴﺮﻓﺮﺿﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻭﻫﻤﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻫﻤﺎﻥﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﻳﺄس ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮔﻮﺷﻪ
ﺻﺤﻨﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﺍﺳﺖ،
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺩﺭﺳﻬﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻧقش ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﺍﺯ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺭؤﻳﺖ ﺩﻗﻴﻖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻧﮑﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺻﺤﻨﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺤﺪّ
ﺍﻋﻠﺎﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺩﺭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﭘس
ﻓﮑﺮ ﺍﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ولی
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ .

ﻧﮑﺘﻪ
ﻣﻬﻢ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮐﻪ ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺄﺷﻴاء ﻧﻴﺴﺖ
. ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺧﺪﺍﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥ ﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﻳﻘﻴﻦ
ﻣﺤﺴﻮس ﮔﺮﺩﺩ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ، ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺯﻧﺪﻩ، ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ
ﻣﻌﺮﻓی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻣﻠﻤﻮس
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻳﺎ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ سوﮊﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻣﻠﻤﻮس ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻟﺰﻭﻡ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺩﻋﺎ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﻋﺒث
ﻭﺣﺘﻰ ﺷﺮﻙ ﭘﺮ
ﮔﻨﺎﻩ، ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ سوﮊﻩ
ﺯﻧﺪﻩ، ﻣﻮﺭﺩ
ﺧﻄﺎﺏ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺨﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﺂﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻌﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﻣثبت ،
ﻭ ﺩﻝ ﺧﻮﺵ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺖ
ﺳﻨﮕﻰ ﻳﺎ
ﺷﺨﺼﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺳﺨﻰ
ﺑﻌﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﭘس
ﮐﺎﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺒث
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻋﻤﺮ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﺷﺮﻙ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭﺭﻭﺷﻰ
ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺧﺪﺍ
ﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺪه
اﻧﺪ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺻﻨﻢ ﻭ ﺑﺖ
ﻭﻭﺷﻦ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﺨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺮﻙ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﺸﻴﺪ . ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺑﻤﻮﺟب
ﺮﻭﺍﻳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﺍﺳﺖ ﻭﺩﺭﻭﻍ،
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺷﺪﻩ، ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺣﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻮﻣﻠّﺎ ﮐﻪ
ﻣﻠﺄ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﺮ
ﺭﻭﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎ، ﻳﺮ
ﺳﺮ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺮﺿﺎﻧﻪ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﮐﻪ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﻗﺎﺗﻞ
ﻭﻣﻘﺘﻮﻝ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺴﻮﺩ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭنهخ
اﺳﻠﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻤﻰ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺐ و
ﻣﺬﻫﺒﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻫﻤﺎﻥﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻣﻮﺳﻰ
ﻭ ﻋﻴﺴﻰ ﺭﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠب
ﺮﻳﺎﺳﺖ ﺩﻭﺳﺖ،
ﻭﺳﺘﻤﮕﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﺮسوﺍﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ﻭﻣﺎﻝ
ﻭﻧﺎﻣﻮس ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻏﺎﺭﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺸﮑﻢ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻑ ﺁﻥ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﻫﺮ
ﮔﺎﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ سوﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻓﺮﺿﻰ ﻭﻣﻦ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺤﺠّﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺍﺭﺗﺠﺎﻉ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ . ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺧﻮﺵ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ، ﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺳﺖ
ﺍﺯﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺗﻮ ﺩﺳﺖ
ﮐﺸﻴﺪﻡ، ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭﺧﺪﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ، ﺟﺰ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﺮﮐس
ﺩﺭﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﻮﻗّﻒ ﮐﻨﺪ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻧﺪﻩ ﻫﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺠﺮم ﻮ
ﮔﺎﺭﻣﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻘﺪﺭ سوﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ مُقدّس
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﻫﺮ سوﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺧﺪﺍ ﻳﺎ
ﭘﺴﺮ ﺧﺪﺍ
ﻭﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ علیّ ﺭﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ علیّ
ﺍﻟﻠﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﺪﺕ ﻋﺸﻖ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭعلیّ ﻭ
ﻫﺮ مُقدّس
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻳﺎ ﺑﻔﮑﺮ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻤﺖ
ﻣﺘﺤﻴّﺮﻡ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻧﻤﺖ . ﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﺑﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺘﮑﻪ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻣﺎﺭﺳﻞ، ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺑﻬﺮﻧﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﻨﮑﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍن
اﻭلی اﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺍﻋﺘﻘﺎﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﮑﺮ
ﻭﺩﺷﻤﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺑﺤث ﺩﺭﺍﺯ
ﺍثباﺕ ﻳﺎ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ سوﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺣﻴﺮﺕ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻓﺰﺍپس
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮐﺸﺶ ﺫﺍﺗﻰ، ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍت
ﭙﻴﺸﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻌﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻫﺮﮐس
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ، ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻞ ﻭﺩﺭﻙ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﻫﻴﭻ
ﮐس ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﻟﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺪﺭﻙ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻟﻮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍلله
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ بالقوّه
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺎﻧﺴﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﺘﻤﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺁثاﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﻗﺺ
ﻭﻧﺎﺭﺳﺎ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﭘس ﺟﺰ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﮐس
ﺭﺍﻫﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﮐﺸﻒ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺫﺍت
کنوﻧﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﻬﻮﺩی اﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﺗﻮکُلّ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﮐﺴﺐ
ﺗﺸﺒّﻪ ﻭ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻓﻌﻠﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻫﺮ
ﺷخصی ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻧﻈﺮ مارسل
گبریال ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﻳﻚ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻟﺎ
ﺷﺨﺺ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﺸﺨّﺺ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻧﺎﻗﺺ
ﻭﺣﻘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻘﺎﻁ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ ﺑﻮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺣﺘﻤﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺍﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﻳﻚ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺿﻤﻦ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﭘﻨﺞ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﺍﺳﻤﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻃﺒﻘﺎت اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﻔﻆ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻭ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺂﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﻠﺒﺎ
ﻭ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺮﻙ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس
ﺍﮔﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎ ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﻗﻮﻡ ﻭ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪ، ﺩﻟﻴﻞ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ ﺍﻭ
ﺑﭽﻨﺎﻥ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩ، ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ
ﻧﻔﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺪ . ﻣﺎ
ﺗﺎ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺁﻧﻬﺎﺗﻌﻠﻴم
ﺒﺪﻫﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻔﮑﺮ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧت
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ فیلسوﻓﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺁﻥ
ﻳﮑﻰ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻋﻘلی ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ، ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﻭﻫﻤّﺖ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺮﮐس
ﺑﺎ ﺧﺪﺍپس
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺤﻴﻂ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺫﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﻦ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻴﺪه ﻤﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺴﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮﮐس ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﮐﻪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ ﮐﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ های
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺮﻙ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﭼﻮﻥ ﻭﭼﺮﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ . ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻘﻴﺪه اﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﺧﻰ
ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﻭﺣﻰ هر
کسﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻋﻤﻞ ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻘﺎﻳﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﮔﺮﺩﺩ
. ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﺰ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻳﺎ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺩﺭﻣﺤﺎﻭﺭﻩ
ﻭ ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﺑﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ، ﻭﺗﺨﻴّﻞ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩ، ﺩﻳﺪﻡ
ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﻳﺎ
ﻗﺪّﻭس ﻳﺎ
ﺳُﺒّﻮﺡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻧﻴﺎپس
ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﮔﺮ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ربّ
ﺧﻄﺎﺏ ﮔﺮﺩﻳﺪ،
ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺎﺷﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺭﻭﺑﺮﻭﻯ ﺍﻭ،
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫنی اﻭ ﺍﺳﺖ، ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺑﻮﺑﻰﺩﺍﺭﺩ،
ولی ﺑﺎﺯ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺣُﺐّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺰﺩ ﻣﺎﺭﺳﻞ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺣﺎﻝ، ﺑﺸﺮﻁ
ﺑﺬﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻴﭻ
ﭘﻴﺶ ﺷﺮﻃﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺫﺍﺕ
ﻭﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻨﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻮﺽ ﺟﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻫﻢ
ﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﺟﺎﻥ
ﺍﻭ، ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ، ﻭ
ﺑﺸﻴﺮﻳﻨﻰ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﭘس اﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ، ﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ،
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ، ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻃﻮل ﺰﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻭ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺑﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
.

ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ
ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭ
ﺭﺍ لازم ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻤﺎﺯعمومی
تعلیم ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺑﻐﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻣﻰ
ﮔﻔﺖ ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻠﺎﻝ ﻭ
ﺣﺮﺍﻣﻬﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺃصری ﺟﺰ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﺣﺮﺍﻣﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ثوﺍب ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ، ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﻗﺴﻤﺖ ﻣﻬﻢ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪه اﻧﺪ
. ﻳﮑﻰ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ثاﺑﺖ ﮐﻨﻴﻢ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ، ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻯ، ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ
ﺗﻌﻠﻴﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻓﺮﻣﻮﺩ ﺍﻳﻨﻚ
ﮐﻪ حجّ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺩﻳﺪ، ﻧﻮﺑﺖ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺮﻭﻳﺪ،
ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺧﻮﺍﻫﺪﮐﺮﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ حَجّ
ﺃﺻﻐﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﺑﺪﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺳﮑﻮﺕ ﺍﻭ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭثلث سوّم
ﺷﺒﻬﺎ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﺑﻨﺪ
ﻭﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﻳﻞ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ، ﻭ
ﺑﻬﻴﭻ ﺷﺨﺺ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭ مُقدّس
ﺑﻨﻈﺮﺵ ﺭﺳﻴﺪ،
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻧﭽﻪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻨﻈﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻬﻢ
ﺍﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ، ﮐﻪﭘﻴﺮﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

M118

مذاهب
(قشری و طبیعی
ومیکانیکی) در
فلسفه

فلسفه ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺑﻨﮕﺮﻳﻢ، ﻫمه ﺑُﻦ
ﺑﺴﺘﻬﺎ
ﻭﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﺳﺮﺩﺭﮔﻤﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ
ﻭﻧﻬﻠﻴﺴﻢ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺣﺮﻑ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻊ، ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺭﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺪﻥ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ، ﺗﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ،
ﺫﺭﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻥ ﺫﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺫﺭﺍﺕ
ﺭﻳﺰﻧﺮ ﺩﻭﺭ
ﺭﻭﺡ ﺁﻥ ﺫﺭّﻩ
ﻫﺎ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻫﺎﻧﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻫﻴﭻ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻓﺮﺽ
ﮐﻨﻴﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮﺩی
هم ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻀﺎی ﺨﺎﻟﻰ ﻭ
ﻋﺪﻣﻰ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺩﺭﺃﺗﻢ
ﻭﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻭﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻫﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺫﺭّﺍﺕ
ﺭﻳﺰ ﺗﺮ ﺗﻦ
ﺃﺗﻢ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﭘس ﻣﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻠﻤﻮس
ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺃﺗﻢ، ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃثیرﻯ،
ﻭ ﻫﺮ ﺃثیرﻯ
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮعه
های اﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤت ﺃثیرﻯ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳت
ﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺷﺒﻪ عَدَم
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺁﻧﻬﻢ ﺟﺰﺋﻰ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ، ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
. ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻋﻤّاء ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺭﺍ
عَدَم ﻣﺎ سوﺍﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻫﺴﺖ، ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﻭ عَدَم
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﺪﺍﻡ
ﭘﻴﭽﻴﺪه ﺘﺮ
ﺷﺪﻩ، ﺳﺮ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ، ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺍﺳﻴﺪ(دی إن أ) ﻭ
ﮊﻧﻬﺎ، ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣا
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣثل
ﮐﻨﻨﺪ . ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣثلی ﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ولی
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺪﺍﻭﻡ نوعی
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻫﺰﺍﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻓﺼﻮﻝﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳج
ﺒﻌﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﺁﻥ،
ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩی
اﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑّﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ،
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﮔﺮ
ﺑﻬﻤّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺑﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡﮔﺮﻓﺖ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺻﻮﺭﺗﮕﺮﻓﺖ ، ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺎﺯﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻬﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﻧﻮﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺗﺎﺃﺑﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه اﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺭﺍ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ،
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓته
ﺒﺎﺷﺪ، ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻰ ﺭﻭﺩ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻔﮑّﺮ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻤﮑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭلی
ﺘﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ(ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ)ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ . ﻭﺳﭙس
ﺩﺭﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻴﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﺟﺰ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺩﺭﺁﺧﺮ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺗﻠﻒ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﻫﻴﭻ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮﻯ
ﻧمی ﺪﻫﻨﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﺘﻮﺣّﺶ
ﺑﻨﺎﻡ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭ حقّ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺩﺳﺮﻯ
ﮐﻪ ﺑﻬﺮ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ خویش
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻮﺭ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻧﻮﻋﻰﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺷﺪﻥ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﻭ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﺸﺪﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻟﺬﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺻﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ، ﻭ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭﭘس
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﮐﻤﺎﻟﺎت
ﺒﺸﺮﻯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻘﺺ ﻭ ﻋﻴﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻃﻠﺒﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺑﺎﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻋﻈﻴﻢ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ، ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ . ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻭ سوﺷﻴﺎﻧس
ﻣﻮﻋﻮﺩ سوّم
ﺯﺭﺩشت ﺑﺮﺳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﺎ ﺑﺨﺸﻮﺩﻧﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺷﻮﺩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﻣﺘﺪﺭﺝ ﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺪﺭﺝ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻴﺰ ﺗﺪﺭﺝ ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺩﭘﻴﻠﻢ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺮﻭﺵ محمّد ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

حقّ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ، که
ﻔﻠﺴفه اﻧﺴﺎن
ﺮﺍ
ﺑﺄﺭﺯﺷﻤﻨﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﺑﻰ
ﺩﺭﺩ ﺳﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻧﺎ
ﺁﺭﺍﻣﻴﻬﺎ
ﺑﺎﻋث عمق
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﻭ ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻤّﺖ
ﻭﻋﺸﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﻭﻫﻮﺵ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺳﺘم کاﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ، ﻭﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ،
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ، ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣثبت
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮕﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﺳﭙس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ، ﻫﻴﭻ
ﮐس ﺟﺰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﻭ
ﻳﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ، ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ،
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ،
ﮐﻪ ﻣﺒﻌﻮث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺸﻮﺩ
ﺗﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻡ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒت
ﺸﻮﺩ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﺸﺶ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻭ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ، ﻭﺑﻤﺮﺍﺗﻨﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭘس
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺗﻔﮑّﺮ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺟﺴﺖ . ﻭ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻪ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻭﺑُﻌﺪﻯ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻳﻚ ﺑﻌﺪﻯ، ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺣﺘﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ، ﻫﺮﮐس
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺍﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺗﻮﻟّﺪ ﭘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴش ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻧﺎ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻬﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﭼﻮﻥ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻭ ﻓﻠﺞ ﻭ ﮐﻢ
ﻋﻘﻞ ﻭﻏﻴﺮﻩ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﺎﻗﺺ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺣﻰ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ،
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ، ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻳﻢ، ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺎ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﻭﻳﻢ،
ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻔﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭ ﻭﺳﺦ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳت ﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ، ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺒﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘس
اﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ، ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺍﺭﺯش ﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭﻳﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ محمّد ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺗﺎﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت اﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﻫﺮﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺍﻣﺮﻭﺯ،
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﺁﻥ درویش،
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣُﺮﺩ
ﻭ ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻀﺎﻯ ﺧﺎﻟﻰ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺷﺒﻨﻢ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺁﻧﭽﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﺪﺍﮔﻮﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺼﺮﻑ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻧﻌﻤﺖ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺩﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﺬﺍﺋﻰ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺼﺮﻑ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ثبت
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﻭﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺭﻗﻴﻘﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺍﻳﻦ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﺭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻋﻘﻞ
ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻣﺪﺍﺭس ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﻠﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ ﻋﻠﻢ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺎﻋث
ﻓﺰﻭﻧﻰ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺰﻳﺮ ﺧﺎﻙ
ﻭﻳﺎ ﺭﻭﻯ ﺧﺎﻙ
ﺑﺎﻣﺮﮒ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ولی
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺴﺐ ﮔﺮﺩﺩ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻋث ﺗﻮﺭﻡ ﻭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ، ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﻋﺮﻭﺝ ﺭﻭﺡ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺭﻭﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻄﺢ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﻟﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻩ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺍﺳﺘثماﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺑﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺗﮑﺒّﺮ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭ ﺭﺟﺎﻝ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺒﺎﻃﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﺎﻟﻢ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺷﺮﻙ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺩﺭﻙ ﻭﺗﻔﮑّﺮ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻓﮑﺮ
ﻧﮑﻨﺪ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮی کنوﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺟﺰ ﺗﻀﺎﺩ
ﻭ ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻟﻰ ﻭسوﺯﺍﻧﺪﻥ
ﺗﺮ ﻭﺧﺸﻚ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﺎ سوﺯﺍﻥ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ،
ﻭﺩﺭ ﻣﺮﺗﻊ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﻠﻔﺰﺍﺭ
ﺑﭽﺮﻧﺪ ﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﻋﻠﻒ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﺩﺭﺷﺄﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴت
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ولی
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ .

ﺩﺭ
ﻋﺼﻮﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ، ﻭ سپس
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺭﻧﺴﺎﻧس ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻐﺮب ﺰﻣﻴﻦ، ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺑﺮ ﻭﺣﺪﺕ
ﺑﻴﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﺬﻫﺐ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺑﻬﺘﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻦ، ﺟﺰ
ﻏﺎﺭﺕ ﺁﻥ ﻭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ، ﻭ
ﻓﺎﺿﻠﻪ ﺑﺎ
ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﻭﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺗﻤﺪﻧﻰ که
ﻤﺪﻧﻴّﺖ
وﺍﻗﻌﻰ، ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺃﻣﺮﻯ ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺭﻧﺴﺎﻧس
ﺑﺮﺩﺍﺷته اﻧﺪ،
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ
ﻣﺘﺤﺪ ﺷﺪه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘﺤﺪ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭحقّ
ﻫﻢ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ سوﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﻭﻧﻔﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ . ولی
ﺻﻔﺖ ﻣﺸﺨﺺ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻃﺒﻘﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻣثلا ﺳﻴﺎﻩ
ﭘﻮﺳﺖ ﻭ ﺳﻔﻴﺪ
ﭘﻮﺳﺖ، ﻳﺎ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻭ
ﻭﺣﺸﻰ، ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻃﺒﻘﻪ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ، ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮔﺮﻭهﻫﺎ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﮔﻮﻧﻪ
ﺟﻬﺎن ﺒﻴﻨی
دارند . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﺯ
ﺑﺘﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ، ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﭘﺎﺋﻴﻨﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ ﻭ
ﺃﻋﻤﻰ ﻭ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻯ،
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭼﺸﻢ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻃﺒﻘﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭ ﻫﺮﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍی
ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﻴﻚ
ﻧﺤﻮ ﺧﺎﺻﻰ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻘﺪﺭﺕ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ ﺯﺑﺎن
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ،
ﮔﺮﭼﻪ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺗﻘﺮﻳﺒﻰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻋﺼﺮ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻭﺿﻊ
ﺣﺎﻝ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ، ﺁﻧﭽﻪ
ﻓﻌﻠﺎ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻯ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﺄﻧﺒﻮهی اﺯ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺑﺠﺰ ﺃﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
. ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ، ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻳﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻭﻣﻄﺎلعه
کرده اند . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺘﻤﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺮﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍنکاﺭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﻦ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻧﻈﺮ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻭ
ﺍﮐثرﻳّﺘﻰ
ﺣﺘﻰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻢ ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺟﻬﻨم او
ﻣﻴﺘﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺘﺼﻮﺭ
ﻭ ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﺼﺪﻳﻖ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻓﻬﻤﻴﺪه اﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﺎﺭﻩ
ﮐﺎر ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺣﺎﺿﺮ،
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ
ﺧﺎﻟﻰ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﺿﺮﻧﺪ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﻳﻚ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻩ ﺩﻳﻨﻰ
لیبرال ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ
ﻭﺑﺮﺧﻰ ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ولی
ﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭﻧﻘﻄﻪ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻋﻠﻢ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺣﺠﺎﺏ
ﺃﻋﻈﻢ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺗﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ولی ﺍﮔﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﺎﻯ
ﭼﻮﺑﻴﻦ ﮔﻔتع
اﻧﺪ، ﭼﻮﻥﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭی تن ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺪﺳﺖ
ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻭﮐﻤﻚ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﻯ
که ﻤﻴﮑﻨﺪ، ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﮐﺎﺭﻯﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﮐﺎﺭ ﺍﻭ، ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻭ ﺿﺪّ
ﮐﺎﺭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﭘﺎﻯ
ﭼﻮﺑﻴﻦ ﻭﺣﺮﮐﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻠﺞ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻓﺰﻭﺩ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﻋث
ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻧﺴﺒﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻋث ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺳﺎﺯﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﺯ ﺟﺎﻫﻞ ﺁﻥ
ﻋﻠﻢ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺤﻘﻖ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ، ﻭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺘّﻔﻘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘّﻔﻖ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ

ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻚ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺷﺨﺺ، ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻟﺪﻧّﻰ، ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪه اﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﻮﺭﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺘب ﻨﺮﻓﺘﻪ،
ﻭلی ﺪﺍﻧﺎ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍن
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍلهام
ﺪﺭﻳﺎﻓﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ،
ﻭﻧﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺻﻌﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍٴ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻠﻤﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺷﺨﺺ ﻣﺤﻘﻖ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺮﺹ ﻣﺎﻝ ﻭ ﻳﺎ
ﺣُﺐّ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﺎ، ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﻰ ﻋﻠﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﭘس
اﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ،
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻠﻮﻡ ﻗﻄﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﻋﻠﻢ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻳﺎ
ﻋﻠﻮﻡ ﻓﻴﺰﻳکی
ﻨﺪﺍﺭﺩ ﻣثلا
ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﺩﺭ
ﺃﺗﻢ ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﺣﻤﺖ
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ، ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻤﺐ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺧﺮﺍﺑﻰ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﺮﺕ
ﺃﻧﮕﻴﺰ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺃثیرﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮ، ﺑﻌﻈﻤﺖ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎﺭ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﻳﺪﮔﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺴﺎنی ﻨﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺭﺣﻤﺘﻬﺎ
ﻭﻧﻌﻤﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻳﮕﺎﻥ
ﺑﻬﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﻨﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺩﺍﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎﺭ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺴﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺑﻌﺪﻯ
ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎن
ﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . که
ﺴﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻳﮕﺎﻥ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ، ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺪﻫﺪ
ﻳﺎﺍﺟﺎﺯﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺮﻭﺭﻯﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
.

ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺮﻥ 19 ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻢ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ،
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﻭهﻫﺎﻯ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭﮔﺮﻭه ﻫﺎﻯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻫﺎﻯ
ﺭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳنی
هستند، ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫب
ﭙﻴﺪﺍ ﻣﻴشوﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻋﻠﻤﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﺎﺭﻳﮑﻪ
ﺑﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍن ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ، ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﻘﺸﺮی ﻤﺬﻫﺒی
ﻮﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺑﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭﻏﻴﺮ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺁﻥ، ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﺎﻧﺠﺎﻡ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻋﻤﻞ
ﺑﺎﻳﻦ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺪﻑ
ﺍﺻﻠﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﻫﺪﻑ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺷﺪﻳﻢ، ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺣﻠﺎﻝ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻭﺍﺣﺮﺍﻡ
ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﻭ حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ حجّ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﮐﻌﺒﻪ ﺩﺭ
ﻣﮑّﻪ ﻭﻳﺎ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﺳﺘﺨﺮ
ﻭﻫﺮﺟﺎﻯ مُقدّس
ﻭﻣﻌﺒﺪ
ﻭﺯﻳﺎﺭﺗﮕﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ . ﺍﮔﺮ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﻗﺒﺮ
ﺣﺴﻴﻦ ﺭﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ
ﭘﺎﺩﺍش ﻮﺍﺟب
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل
ﺰﻧﺪﻩ ﻭمعرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺗﻨﺶ، ﮐﻪ ﻗﺒﺮ
ﺭﻭﺣﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ولی
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪ
ﻭﻟﻤس ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﻔﺖ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ، ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ نمایش
ﺳﻤﻴﻮﻟﻴﻚ ﺁﻥ،
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻳﺪﻥ ﺑﺴﻮﻯ مُروِه
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎ ﻣﺮﻭٴﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ ﺻﻔﺎ
ﻭﻣﺤﻞ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺍﺳت
ﺒﺪﻳﺪﻥ ﭘﻴﺮ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻭﺵ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻭ ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔته ﺒﻮﺩﻩ، ﺑﻠکه
هرﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍت
ﻨﻈﺮﻯ ﺩﺭﺳﺖ، ﻭلی
غیرﻋﻤﻠﻰ
ﮐﺎﻓﻰ، ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺳﻬﻞ ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﺮﺵ
ﺁﻥ ﻭمحمّد
ﺑﻨﻮﺭ ﺁﻥ ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ ﺗﺠﺴّﺪ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﻧﻴﺰ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﭼﻮﻥ محمّد، ﺣﺘﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﺑﺎﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . محمّد
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺷﺪﻥ،
ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﺷﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻳﺎﻓته
اﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻓﺮﺿﺎ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺠﺴّﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺭﻭﺡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ، ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ
ﻧﺮﺳﻴﺪه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻠﻪ، ﺩﺭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ ناسوتی
، ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﺎﺭﻯ
ﻭ ﻓﺮّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺩﻥ ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ . ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ عقل ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮف اﻟﻬﻰ،
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﺍﻳﺪه ﺁﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻴﻪ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﻔته اﻧﺪ، ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻟﺎﺑﺮﺍﺗﻮﺍﺗﺮﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . که
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪ، ﮐﻪ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍن
ﻨﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﻭﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺪ
ﻧﻈﺮ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺑﻮﺩ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﮋﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺎﻫﻤّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺷﺨﺺ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﻌﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫاﻯ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﻋﻤﻠﻰ، ﺟﺰ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺷن ﻔﮑﺮﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺭﻭﺷﻦ
ﺑﻴﻨﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺮﮒ ﻭﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺩﺭ ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ، ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻦ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ، ﺩﺭ
ﻟﺒﺎسﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﺤﻘﻖ ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﺤﻘﻖ ﻣﻨﺼﻒ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺑﻔﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻥ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪنی
اﺳﺖ ولی ﺑﺮﺧی
اﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﺑﺪﻥ، ﻭﻓﻴﺰﻳﻚﺟﺪﻳﺪ
ﺃﺗﻤﻰ ﻔﮑﺮ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ،
ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺁثار ﻣثبتی
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ ﻣثبت ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ
ﭼﻮﻥ ﮐﺸﻒ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﺍﺯ
ﻓﺮﻣﻮﻝ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺃﺗﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺐ ﺃﺗﻢ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺃﺗﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻠﺢ ﺑﮑﺎﺭ
ﺭﻓﺖ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺍﻧﻮاﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺪﻑ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺁﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺎﺗﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻣﻴﺪ ﺑﻔﮑﺮ
ﺩﻳﻦ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﺧﻮﺵ ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ
ﮐﻪﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺖ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺻﺎﺣﺐ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ ﺭﻓﻊ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻠﻞ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ولی
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺪﺍﺋﻰﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻓﻬﻢ ﻋﻠﻢ ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺩﻳﻦ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺟﻨﮓ
ﻭﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺩﺭﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﻩ
ﻫﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻋﻠﻤﻰ، ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭﻫﻮﺵ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻦ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﻮﺋﻰ ﭼﺎﻗﻮ
ﺭﺍ ﺗﻴﺰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻥ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪﺑﺎﺯﻣﺎﻥﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
.

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻗﺮﻥ19 ﮐﻪ
ﺩﺭﮔﻴﺮ
ﺗﻠﻔﻴﻖ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺃﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ،
ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ
ﺑﺄﺻﻞ ﻫﻨﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﻳﻦ
ﺑﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﮐﺰﻳّﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﺟﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﭼﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺧﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﻨﮑﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺪﻳﻢ ﺷﺪﻧﺪ،
ولی ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻏﺎﻓﻞ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﺍﮔﺮ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻓﺘﻨﺪ
. ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔﻌﻰ ﻭ
ﻣﺪﻧﻰ ﻭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻋﻤﻠﻰ، ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻫﮕﻞ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺼﺮ
ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺍﺻﻮﻝ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺳﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﻬﻢ
ﻗﺮﻥ19 ﺍﮔﺴﺖ
ﮐﻨﺖ، ﻭ ﻫﺮﺑﺮﺕ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﻭﻣﺎﺭﮐس
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺮﻧﺎمه ای اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺪﻳﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺍﮔﺴﺖ ﮐﻮﻧﺖ
ﺍﺯ ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭ
ﺻﺎﻟﺢ، ﻭ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭ
ﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎ، ﻭ
ﻣﺎﺭﮐس
ﺍﺯﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﮐﺎﺭﮔﺮﻯ، ﻳﺎ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺑﺸﺪﺕ ﻋﻠﻢ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺑﻬﻤﻪ ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﻳﻦ
ﺣﻤﻠﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﻫﻢ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺑﺘﮑﺎﻣل
ﻨﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺣﻤﻠﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺑﺠﺰ ﻣﺎﺭﮐس
ﮐﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ
ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺟﺎﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﻫﻢ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺑﺎﺻﻮﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻞّ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺷته اﻧﺪ . ولی
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﺩﻟﺎﺋﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﺪ . ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻧﻘﺪ ﻭﺣﻤﻠﻪ
ﺑﺴﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺩﻓﺎﻉ
ﺍﺯ ﺳﻨّﺘﻬﺎ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﺷﺪ . ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺣﺎﺩ
وﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﺳﻴﺪﮔﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺁن
ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺧت
اﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺷﺪ
ﺫﻫﻨﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺣﻞّ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻧﻘﺪ ﻓﻠﺴﻔﻰ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴفه
ها ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﻣﺎﺗﻴﺴﻢ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس و
ﻟﺬﺍ ﺻﻨﻌﺖ ﺑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺨﺖ
ﺃثر ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻳﻌﻨﻰ ﻗﺮﻥ
19
ﺑﺒﻌﺪ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺴﺎﺋﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺪﻥ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ . ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻧﻪ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺩﻳﻨﻰ ﭘﺎﻳﻪ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺼﺮ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، که
عملا ﺑﻤﺴﺎﺋل
اﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎعی
گرﺩﻳﺪ . ﻭﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ، ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﺟﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﺩﻳﻦ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ .

ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ، ﻳﮑﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭتطوّر،
ﻣﺮﮐﺰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﺒﻮﺩ، ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﺑﺎ ﻓﮑﺮ، ﻏﻴﺮ
ﺣﺘﻤﻰ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ
ﺩﻳﺘﺮﻣﻴﻨﻴﺰﻡ،
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﮔﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺣﻴﺮﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ، ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻔیه اﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺖ
ﺧﺮﺍﺏ ﮐﻨﻨﺪه
ﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ . ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻄﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ،
ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ
ﺟﺰﺋﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺮﮊﻯ، ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺣﺮﮐﺖ، ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﻭ
ﺩﻳﺪ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺤﻴﺎﺕ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ،
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺟﺒﺮﻳّﺖ
ﻗﺎﻃﻊ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﻠﻢ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﮐﺎﻓﻰ ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﮔﺮﺩﺩ . ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺯﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ،
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﺨﺼﻮﺻﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺳﻨّﺘی
ﻨﻴﻮﺗﻮﻧﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻣثاﻝ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺳﺴﺘﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻏﻴﺮ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ،
ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﺳﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻫﺮﮐﺎﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﻫﺴﺖ، ﻭﻧﻪ
قوﺍﻧﻴﻦ ﻫﺴﺘﻰ
. ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻧﺸﺘﻦ،
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﻳﺰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺷﺖ
ﻓﻀﺎﺋﻰ، ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻓﺘﺎﺩ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﭽﻪ
ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ
ﻣﻠﺎﺣظه کنند . ﻭﻧﻬﺎﺯ
ﺩﺭﻳچه هاﻯ
ﻋﻘﻠﻰ . ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻗﺮﻥ 19 ﺟﻤﻠﻪ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﭘﺪﺭاﻥ ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ،
ﻓﻠﺴفه ﺰﻣﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ مُقدّس
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻌﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺨﺮﺍﻓﺎﺕ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﺎن
عبمی ، ﻫﻤﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺷﮑّﺎﻙ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎﺭ،
ﻟﻮﺭﺩ ﺑﻠﻔﻮﺭ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﻏﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ، ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻧﻄﻔﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻳﻚ پیدایش
ﻋﺮﺿﻰ ﻭ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﮑﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻭ
ﺻﻔﺘﻰ ﻋﺮﺿﻰ
ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋَﺮَﺿﻰ
ﻭﺟﻨﺒﻰ ﻭ
ﺗﺮﺷّﺤﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻐﺰﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﭘس ﻣﺎﺩﻩ
ﻣُﺮﺩﻩ، ﺑﺨﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻩ . ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﭘﺮﺳﺶ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻰ
ﺟﻮﺍﺗﺐ ﻣﺎﻧﺪ . ﺧﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ، ﻭ ﺍﺻﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺭﻭحی اﻧﺴﺎﻥ، ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺍﻧﻰ،
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺟﻬﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ آزمایش
ﺩﻗﻴﻖ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻭ، ﻫﻴﭻ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻋﺼﺒﻰ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻐﺰﻫﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺩ . ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ، ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ
ﺯﻳﮕﻤﻮﻧﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ، ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻦ
ﻭ ﺍﮔﻮ ﻭسوﭘﺮ
ﺍﮔﻮ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﺮس
ﻭﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ، ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ، ﻭﺯﻣﻴﻦ
ﺳﺮﺩ ﻗﺎﺑﻞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺂﺭﺍﻣﺶ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺮﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ
ﻧﻬﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻗﻄﺒﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻥ
ﺯﻣﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺩﻯ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﻭﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻮﺭ
ﻭ ﺣﺮﺍﺭﺕ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﻭﻳﺎ ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﺻﺤﺎﺭﻯ
ﺳﻴﺒﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺳﺮﺩﻯ ﻭ ﻳﺦ
ﺑﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺠﻨﻮﺏ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻧﺪ .

ﻏﺎﻳﺖ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ، ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﺤﺒﻄﻰ ﻫﻠﺎﻙ
ﮐﻨﻨﺪﻩ، ﺍﺯ
ﺳﺮﺩﻯ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﻭ ﻃﻐﻴﺎﻥ
ﺁﺑﻬﺎ، ﮐﻪ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺧﺎﮐﻰ ﺍﺯ ﺁﺏ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ، ﻭ ﻧﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻓﺮﺩﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﻫﺎ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻨﺎﺳب ﺁن
ﻤﺤﻴﻂ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ، ﻓﻀﺎ
ﭘﺮ ﺍﺯ
ﮔﺎﺯﻫﺎﻯ ﺧﻔﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ
ﺑﻨﺴﺒﺖ 21 درﺻﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﺒﻮﺩ،
ولی ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﮐﻪ ﺍﮐﺴﻴﮋﻥ
ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺯ30
ﺩﺭﺻﺪ ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﮐﻨﺪ، ﻓﻀﺎ سوﺯﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻄﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺭﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨد
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺗﻮﻟﺪ
ﻳﺎﺑﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎ، ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﻣﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﻭﺿﻌﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ . ولی ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ، ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻏﻴﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻤﻴﺁﻳﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻗﺎﻃﺮ ﺍﺯ
ﺧﺮ ﻭ ﺍﺳﺐ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺯ
ﺩﻭﻧﻮﻉ
ﻋﻨﺼﺮﻯ ﻧﺎﻗص
ﭙﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺟﻨﻴﻦ ﻫﺎ ﺳﻘﻂ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺣﻴﺎﺕ ﺟﻨﻴنی
ﺪﺭ ﺭﺣﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ، ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻳﺎ
ﻧﻘﺺ ﻋﻀﻮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﻭ
ﻳﺎ ﺟﺮﺍﺣﻰ أجزاءﻯ
ﺯﺍﺋﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﺼﻔﻴﻪ ﺁثاﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻮﻋﻰ،
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻮﺍﺯﻯ ﻫﻢ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻧﺴﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻗﻄﻊ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺭﻭﺡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺯﻭﺍﻝ ﺩﺍﻳﻨﻮسوﺭﻫﺎ
ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺗﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﻳﮕﺮﻯ،
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺩﺭ ﺑﺪﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺿﺮﻭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﺗﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕوﺌﻴﻢ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ، ﺯﻭﺍﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ، ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺼﻮﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ، ﺑﺎﻋث
ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻬﺮ
ﮐﺠﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺁﻧﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻟﺤظه اﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺣﺮﮐﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺑُﻌﺪﻯ
ﺭﺍ، ﺑﺎﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘل
ﺒﺸﺮی ﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎن
ﺠﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺑِﻌﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ،
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
عَدَم ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺗﮑﻠّﻢ
ﺩﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ، ﺩﺭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺟﻬﺎﻧﻰ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺗﻠﻔﻨﻬﺎﻯ
ﺩﻳﺠﻴﺘﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻘﺎل ﺼﺪﺍ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﻰ ﺑﻄﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ، ﻳﺎ
ﺑﺪﻳﮕﺮ ﮐﺮﺍﺕ
ﻭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻈﺎﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﺴﻰ ﺳکّه اﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺑﻴﻦ
ﺗﻠﻔﻦ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻭ، ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ، ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻢ ﻭ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺳﻔﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺎﺑﻴﻦ ﺗﻠﻔﻦ
ﮐﺸﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺒﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻪ ﺷﮑﻞ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻴﻢ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺑﮑﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻢ
ﻭﺯﻳﺎﺩ، ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻋﻘﺐ
ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﻦ ﺷﻨﺎس
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﻢ ﺃﻋﻈﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
دﻳﮕﺮ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺰ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺍﺯ
ﺭﻭﺯ سوم ﺘﻮﻟﺪ
ﺗﮑﻠّﻢ ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ، ﻭﺩﺭ
ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺴﺖ ﮐﻠﺎﺳﻪ
ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺁﻥ ﻋﻈﻤﺖ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ، ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ،
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻦ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺗﻤﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻮﺭ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ولی ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ ﺭﺍ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﺑﻴﻦ ﺳﻔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻣﮕﺮ ﺧﻠﺒﺎﻥ
ﻫﻮﺍﭘﻴﻤﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻩ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺳﺮﻋﺖ ﺻﻮﺕ، ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺩﺭ
ﺩﻩ ﻣﺎﺥ، ﺁﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ، ﻭ
ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﻣﺮﮒ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . مثلا
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻳﻚ ﻧﻬﻨﮓ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﻫﻰ ﺷﮑﻞ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺁﺑﻬﺎﻯ
ﺟﻮﺷﺎﻥ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﻮﺍﺩ
ﻣﺬﺍﺏ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺭ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺁﺏ
ﺟﻮﺵ ﻣﻴﮑﺮﺏ
بنحوﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ، ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺷﮑﻠﻰ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺮﺩ . ﻣﺎ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﻔﮑﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ، ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﺑﻨﻮﺭ ربّب
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭبّ
اﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖﻫﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﻈﻴﻢﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺷﻮﻳﻢ
.

ﺁﻧﮑس که
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ،
ﻓﮑﺮ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻘﺶ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻧﻔﻊ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﺣﻴﺎﺗﻰ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﺒﺎﺑﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ که اﺯ
ﺗﺮﮐش ﺤﺒﺎﺏ
ﺟﺰ ﺗﻦ ﻣُﺮﺩﻩ
ﻭﻣﺘﻌﻔّﻦ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻭﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻏﺮﻭﺭ ﺁﻓﺮﻳﻦ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ (ﮐﺄن ﻠﻢ
ﻳﮑن) ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﻣﺎ ﺑﻘﺒل اﺯ پیدایش
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ولی
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ، ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺑﺎ
ﺳﺨﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم که ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ ﺳﺮﺩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺟﺴﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ، ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﻪ ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﺩﻭﺭ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺳﺮﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﮔﻮﺭ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺎ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﻐﻮﻟﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﺮﺩ ﻭﺗﺎﺭﻳﻚ،
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﮐﺮﻣﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ،
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺪﺍﺷته
اﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﺎ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍف ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻘﺪﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺧﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﻮﺩﺗﺮ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺯ ﺃﺗﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺘﺮﻯ
ﻓﻀﺎ ﺩﺭ
ﻫﻮﺍﭘﻴﻤﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻄﺢ ﺯﻣﻴﻦ
ﮐﻮﻩ ﻭﺩﺭﻳﺎ
ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺷﺪ . ﻭﺑﺠﺎﻯ
ﮐﻤﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ، ﻋﻈﻤﺖ
ﺩﺭ ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻫﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻴﻢ، ﻭﺭﺍﻩ
ﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺣﺼﻮﻝ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺤﺼﻮﻝ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺸﮑﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩه اﻳﻢ، ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ ﺑﻔﮑﺮ
ﭘﻨﺞ ﻣﻠﻴﺎﺭﺩ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺎ ﻧﻴﻢ
ﻣﻠﻴﺎﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ پیدایش ﮊﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻳﻢ ﻭ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ، ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺭﺍﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺪﺑﻴﻨﺎﻧﻪ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭ
ﺷﺮﻭﻉ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺁﻳﺎ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﺮﺡ ﺭﻳﺰﻯ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻧﺪ . ولی
ﺣﺎﻟﺎ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻃﺮﺡ ﺭﻳﺰﻯ
ﮐﻨﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺮﺍﻯﺧﻮﺩﺑﮑﻨﻴﻢ
.

ﺑﻠﻔﻮﺭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﺯ
ﺑﻠﻔﻮﺭ ﺑﺪ
ﺑﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍﺳﻞ،
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﺸﺮ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻏﺎﻳت ﻮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ولی
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺼﻮﻝﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . که
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺸﺮ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ولی
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺑﻴﻨﺎﻧﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ، ﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩه ، ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺯﻣﺤﻞ
ﺩﻟﺴﻮﺯی ﻮ
ﺗﺮﺣّﻢ ﺑﺤﺎل
اﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺭﺍﺳﻞ ﻧﻴﺰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋَﺮَﺿﻰ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺫﺭﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﺁﺗش که ﺒﺎﻳﺪ
ﺗﺮﺳﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩ . ولی
ﻭﻯ آزمایش
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ،
ﻭﺣﺪّ ﺃﮐثر ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺭﻭﺣﺶ ﺳﻔﺮ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﻭ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﺗﺶ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻣﺠﺎﺯﺍت
ﻄﺒﻴﻌﺖ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺒﺎﺷﺪ، ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ ولی
ﺩﺭﺳﻦ ۹۹
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺭﺍﺳﻞ ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻤﺮﻯ
ﺍﺳﺘﺎﺩﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﮔﻔﺖ،
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻧﺘﻴجه ای ﺟﺰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺭﺍﺳﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻫﺎ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺣﻔﻆ
ﮐﻨﺪ . ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﺍ ﺑﮑﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺣﻴﺎﺕ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻧﻄﻔﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﮑﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﻭﺩ، ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺁﻥ
ﻧﻄﻔﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﺟﺎﻥ ﻭ ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﺍﺳﻞ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺎ ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻴﺮ ﺍﺳﺖ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻥ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪ، ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺭﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻠﻌﻴﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺳﺮﺩ
ﺷﺪﻩ ﻧﺴﺒﻰ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
سوﺯﺍﻥ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﮕﺎﺯ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻣﻰ
ﺁﻭﺭﺩ . ولی
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻓﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺷﺪ، ﺍﺯ
ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭند . ﻭ
ﺭﺍﺳﻞ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻳﺎ ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺟﺪﻝ ﻭ ﺑﺤث
ﺑﺎﻃﻞ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺩه
ﻮﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﺴﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻧﺸﺪ، ﺩﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻥ،
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺠﺐ
ﻇﺎﻟﻢ ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﺩﺭ
ﻇﻠﻤﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺘﻢ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻧﺎحقّ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻠﻔﻮﺭ ﻭ
ﺭﺍﺳﻞ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻣﺘّﮑﻰ
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﺰﺍﺝ
ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﻓﮑﺮ ﺗﺮﺷّﺢ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺷﺨﺺ، ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺪﺑﻴﻨﻰ
ﻫﺎ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺩﻭﻡ
ﺣﺮﺍﺭﺕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣثبت ﺁﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ثاﺑﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺩﺍﻏﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻫﺎ،
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﺃثیرﻯ
ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﻍ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭﺯﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻠﻒ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎلا
ﻭ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺭﻓﺘﻦ ﻳﻚ
ﻭﺯﻧﻪ ﺳﻨﮕﻴﻦ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪﺍ، ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺂﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩ . ولی
ﮐﺸﻒ ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺍﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺃﺗﻤﻰ،
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺪﺑﻴﻨﻰ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﻨﺼﻒ ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﮑﺎﻥ ﺩﺍﺩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ
.

ﻫﻴﻮﺝ
ﺍﻟﻴﻮﺕ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺷﻨﺎس ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻮﻥ ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﻭﺍﺣﺪ
ﮐﻮﭼﮑﻰ
ﺍﺯﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﭼﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻓﻀﺎ، ﻳﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ . ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴﺘﻰ ناسوتیﻣﺤﺴﻮس
ﻣﺎ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻗﺴﻤﺖﮐﻮﭼﮑﻰ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺣﺘی
ﺴﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻳﮋه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﮐﻴﻔﻴّﺖ، ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ هستند
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺫﺭّه
اﻯ ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺩﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ، ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻟﻠﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺃﻫﻮ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﺑﺎﺯ
ﺑﺎ ﺿﻤﻴﺮ
ﻏﺎﻳﺐ ﺍﻭ ﻭﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد، ﻫﺮ
ﺭﻭﺯﻯ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻭ
ﻳﺎ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ، ﻭﻳﺎ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍلله ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺣﺪّ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭘس
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭﻣﻄﻠﻖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮی
ﺮﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ولیﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟ ﻢﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ .

ﻫﻴﻮﺝ
ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﭘس
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺎ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪه اﻳﻢ
ﺗﻮﻗّﻒ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺟﺎﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺟﺎﻯ ﻋﻤﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺣﺼﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻧﻈﺮ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺮﻭﻉ
ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ،
ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺷﺎﻧس ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻧﻨﻤﺎﺋﻴﻢ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﻓﻬﻢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻧﻈﺮ ﺭﺍﺳﻞ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻴﻢ، ﻭﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﻴﺮﺗﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺁﻳﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺠﺮبه
اﻯ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ، ﻭﺑﻬﻔﺘﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻡ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﻫﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺑﺨﻮﺍﺏ
ﻭ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ، ﻭ
ﺩﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻦ، ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧﺴﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﺻﺪ ﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﻓﺖ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ،
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻘﺮاء ﻭقُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ،
ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺎﺝ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮔﺮﺩﻳﻢ
. ﺍﮔﺮ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻮﻉ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﺎﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
خویش ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻖ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺒﻴﺎﺑﻴﻢ، ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ، ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﻴﻢ .

ﻫﻴﻮﺝ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻓﻖ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭﻯ
ﺑﺨﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮعی
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ولی
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
أنبیا و ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻭلاﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻘﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ که
اﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ، ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻋﻘﻞ
ﭼﻨﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭﻧﺪه
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻘﻞ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺭﺍ ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻤﻰ
ﺷﻤﺮﻡﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻦ ﺍﺯﻋﻘﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻔﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ ﻋﻠﻢ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺑﺎﻋث
ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﻃﻤﻊ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ ﻭﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ
ﻭ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺁﻥ ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻔﺎﺧﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ ﮐﻮﺩﺗﺎﭼﻰ
ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﮔﺮ، ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻈﺮ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ،
ﺣﺘﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﻫﻮﺍﭘﻴﻤﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮐﻴﻠﻮﻣﺘﺮﻳﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻳﺰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﻴﮑﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎلی که
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﺤﺠﻢ ﻳﻚ ﻣﻴﮑﺮﺏ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﻮﺷﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮔﻮﺷﻪ ﻓﻀﺎ
ﭼﻮﻥ ﻣﻴﮑﺮﺑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳت
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ، ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ربّ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﺴﺘﻨﺪ
.ﺳﻪ ﻧﺘﻴجه اﻯ
ﮐﻪ ﻫﻴﻮﺝ
ﺍﻟﻴﻮﺕ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺷﻨﺎس
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭﺳﻴﻊ
هستی ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺣﮑﻢ
ﻓﺮﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻭﻗﺘﻰ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻴﻢ، ﭘس
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻧﻈﺮ
ﻫﻴﻮﺝ ﺩﺭ
ﻭﺳﻌت اﻓﻘﻰ
ﻳﺎ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻓﻀﺎ ﺁﺧﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻭﺳﻌﺖ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ، ﺧﻴﻠﻰ
ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻟﻢ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟم اﻟﻬی
ﺪﺭ ﺍﻳﻦ ﺑُﻌﺪ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺎ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻧﺸﺘﻦ،
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺭﻳﺰ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺩﺭﺷﺖ،
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻣﺎ، ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺑﮕﻮﻳﻢ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﻫﺮ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻟﺘﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺗﻢ ﻭﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻳﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﺎﺹ
ﺩﺭ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﮊﻧﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﻳﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺷﮑﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
را ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ
ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃثیرﻯ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻧﻮﺭ ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ
ﺩﺭ ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻭ آزمایش
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻯ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺭﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ، ﮐﻪ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺟﺎﺫﺑﻪ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺍﺯﺍﻳﻦ ﻃﺮﻑ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻄﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻰ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﻮﺭ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺟﺎﺫﺑﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺎﻧﻊ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﺳﺮﻋﺖ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺑﺮﻕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﻣﻐﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺍﺣﺴﺎس ﻳﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ ﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﺳﺮﻋﺖ ﻧﻮﺭ
ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻳﺴﻴﺘﻪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺫﺭﺍﺕ ﻧﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﺒﺎﻋﺪ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻧﺸﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻓﺸﺮﺩﮔﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ثاﻧﻴﻪ، ﻳﺎ
ﻓﺸﺮﺩﮔﻰ
ﺣﺠﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﺣﺠﻢ
ﭼﻨﺪ ﻣﻴﻠﻴﻤﺘﺮﻯ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻫﺴﺖ . ﭘس
ﺁﻳﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻓﺸﺮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺣﺠﻢ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭﺳﻴﻊ ﺃثیرﻯ
ﻳﺎ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ، ﭼﻨﺎﻥ
ﻓﺸﺮﺩﮔﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺁﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻊ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﻳﻦ
ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺑﺎ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭت ﻔﺸﺮﺩﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺫﺭّﻩ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ( ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ) ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺠﺮﺩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺷﺪﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ، ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻭ
ﺣﻔﺮﻩ ﺳﻴﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻫﺎ ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﺁﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻃﺮﻑ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﺻﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺃثیرﻯ ﻭﺗﺤت
أثیرﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﻣﮑﻌّﺐ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ250 ﺗﻦ ﻭﺯن
ﺰﻣﻴﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺳﻨﮕﻴﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﺷﻴاء ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ ﮐﺸﺶ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ .

ﻫﻴﻮﺝ
ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﻠﺴﮑﻮﺑﻬﺎﻯ
ﻣﺎ ﻫﺪﻓﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻭ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻧﺪﻳﺪﻧﺪ، ﻭﻣﺮﮐﺰ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ولی
ﺁﻳﺎ ﺗﻔﮑّﺮﺍت
اﻳﻦ ﻣﻨﺠّﻢ
ﺗﺎﺑﻊ ﻣﺎﺩه
ﻤﻐﺰ او ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻤﺮﮐﺰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺟﻮﺍﺑﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ، ﺁﻳﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ، ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻏﻴﺮ ناسوتیﺗﻰ
ﺃﺗﻤﻰ ﮐﺮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻳﮑﻰ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩ . ﭘس
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻮﺩﻥ
ﻓﮑﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻴﺴﺖ
. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺑﻌﺎﺩ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻏﺎﺋﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎت
اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﺳﻴﺮ
ﻭﺳﻴﺎﺣت کند . که
ﺘﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻯﺁﻥﺑﺎﺷﺪﻧﺪﺍﺭﺩ
. سوﻣﻴﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻴﻮﺝ
ﺍﻳﻨﮑﻪ، ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺍﺑﻌﺎﺩ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﮑﺎﻧﻬﺎ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻃﺒﻖ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺗﺼﺎﺩﻓﺎﺕ
ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﮔﺮ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺑﺮﻃﺒﻴﻌﺖ ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻭ ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺑﺎﻳﺪ
ﺿﻤﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻭﻣﻘﺮﺭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﻢ . ﻭﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎ، ﺗﺎﺑﻊ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﮔﺬﺍﺭ
ﻭ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ
ﺮﺍﻯ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻴﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺧﺎﺹ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺧﺎﺹ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺧﺎﻟﻖ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺎ ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺑﺪﻫﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺪ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
مییاشد ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻠﮑﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ،
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠّﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ولی
ﺁﻳﺎ ﻣﻨﮑﺮ
ﺍﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺍﻓﻠﺎﻙ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺁﻳﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩ، ﺳﻴﺮ
ﻭﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺳﻴﺎﺣﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻑ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻙ ﺭﺍ
ﺑﻬﻢ ﺑﺮﻳﺰﻳﻢ
ﻭ ﻃﺮﺣﻰ ﻧﻮ ﺑﺮ
ﺍﻓﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ را
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻤﺎﺋﻴم ﻮﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻓﻠﻚ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺳﻴﺎﺣﺖ ﮐﻨﻴﻢ،
ﻭ ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﻫﺮ
ﻳﻚ از تماﻡ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﮐﺎﺕ، ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺠّﻢ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ را ﺩﺍﺭﻳﻢ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻦ ﺧﻮﺩ
ﮐﺴﺐ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ،
ﻭ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﮐﺴﺐ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ، ﻭ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺴﺐ
ﭘﺎﮐﻰ ﻫﺎﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ، ﻭ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭﺳﻴﺮﻭﺳﻴﺎﺣﺖ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻴﻢ . ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ، ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﮐﻪ ﺑﭙﺮﺩﻩ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺩﺭ
ﺳﺘﺮﺕ
ﺍﻟﻤﻨﺘﻬﺎ، ﻭﺳﺘﺎﺭ
ﻣﺴﺘﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪه
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺮﺳﻴﻢ
. ﭘس ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﻘﺸﻰ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺳﻴﺮ
ﺗﺼﺎﺩﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎﺕ ﻭ
ﺭﺨﺪﺍﺩﻫﺎ ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﺟﻬﻞﺧﻮﺩﺑﻴﺎﺯﻣﺎﺋﻴﻢ
.

ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﻃﻠﺐ، ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺪﻣﻰﺑﺮﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺯﺍﺭ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﻞ ﻭﺟﻨﻮﻥ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻥ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ولی
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸگی ﭙﻴﺪﺍپس
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣثبتی ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﺎﺩﻓﺎﺕ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ . ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻰ برای
سلوک الهی ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
و یا ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﭘس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻏﺎﻳﺘﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ، ﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻏﺎﻳﺖ و
آینده ، ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭﮐﻨﻮﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺑﻌﻠﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﺑﻬﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻧﻰﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻳﻢ
ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻧﺸﻮﻳﻢ

ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺑﺎ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺤﻴﺎﺕ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ، ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻤﻠﺎ
ﻳﻚ ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﺰﻣﻰ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻟﺰﺝ
ﭘﺮﻭﺗﻮﭘﻠﺎﺳﻢ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﺷﻮﻕ ﻫﺎ ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻫﺎ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﻭ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺗﻔﺎﻋﻠﺎﺕ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﭼﺮﺍ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺭﻭﺍﻥ،
ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﺎ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭﻫﻮﺳﺮﺍﻥ،
ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ
ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﻫﻴﻢ . ﻭﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺿﻌﻴﻒ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ ﻣﺠﺮﺑﻰﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯﺟﻬﺎﻥﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺗﺎ ﺁﻥ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﮐُﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﺒﺨﺸﻴﻢ، ﺗﺎﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻫﺮﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ ﺷﻬﻮﺩی
که معادل ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﺍﻟﺒته
هم ﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺪﺑّﺮﺍن
اﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ولی
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﭘس ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﺳﺎ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺫﻫﻦ ﺁﻟﻮﺩﻩ، ﺑﺘﺄثیرﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺼﻴﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﺮﺍ
ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭﺍﻇﻬﺎﺭ ﺟﻬﻞ
ﻭﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻭﺑﺨﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻮﺍﺭﺩﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺑﺴﺘﻦ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﺸﺮ، ﻗﺪﻣﻰ
ﭘﻴﺶ ﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﻳﻢ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺫﺍﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ .ﻫﻴﻮﺝ
ﺍﻟﻴﻮﺕ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻏﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ،
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻴﻂ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻃﺮﺩ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻳﮑﻰ
ﺑﺎ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻟﺎ ﻳﺘﻐﻴّﺮ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣثاﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺁﻥ ﻣﻌﻠﻮﻝ،
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﺍﺭﻏﺎﻳﺘﻰ
ﻭ ﻫﺪﻓﻰ، ﺩﻭﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﻳﺎﺑﻴﻢ . ولی
ﭘﺮﺳﺶ ﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﭘس عَدَم
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺩﻳﺘﺮﻣﻴﻨﻴﺴﻢ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺷﺪ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﭘﺸﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻭﺭﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻴﻠﻰﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﺪﻳﺪ،
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ، ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻏﺎﻳﺘﻰ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ می
گرﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﭘﺎﮔﻴﺮ
ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻣﺤﺼّﻞ
ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﺩﺑﺴﺘﺎﻧﻰ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﻫﺴﺖ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﻣﻐﺰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﭘس
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ، ﻭﻫﺮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﻭﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ .ﺍﻟﻴﻮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻗﺪﻡ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﺑﺎﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺩﺭ
ﻓﻨﺎﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻏﺎﻳﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﺍﮔﺮ ﻫﺪﻓﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﺸﻢ
ﻗﺎﺻﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻗﺎﺻﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﺪ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﻥ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﭘس
ﭼﺮﺍ ﺑﭽﻴﺰﻯ
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻴﻢ
ﺣﺮﻑ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻗﺎﻃﻊ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ﮐﻪ
ﺟﺰ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺍﻭ، ﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻪ ﮐﺘﺐ مُقدّس
ﻫﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﭽﻪ
ﺳﻔﻴﺪ ﺩﻝ ﭘﺎﻙ
ﺷﺪﻩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺪ
ﮐﻠﻤﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ . ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻏﺎﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻳﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺍﻥ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﺼﺪ ﻭﻣﻘﺼﺪﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ، ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮکی ﻔﺮﺩی
ﺪﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ . بویژه
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺑﺨﺖ ﺍﺳﺖ، ﻳﺎ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ . ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻬﻴﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻳﺎ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻏﻔﻠﺖ
ﻭ ﺗﻦ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﻤﺎﻧﻴﻢ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ، ﺑﺎ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﮐﻨﻮن
ﺪﺍﺭﻳﻢ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ، ﺑﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ، ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ، ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﻮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻋﺖ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ ﺗﻚ
ﺗﻚ ﺳﺎﻋﺖ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺪ . ﻭﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﺠﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﭘس ﻣﻬﻢ
ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﺮﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻋﺖ
ﻭﺍﺗﻮﻣﺒﻴﻞ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ، ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭح اﻧﺴﺎﻥ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﮔﺮﺩﺩ، ﻭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﻭ ﺗﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎت ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ، ﻭ
ﺳﭙس ﺑﻤﺮﮒ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻭﺳﺮﮐﺸﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺟﻨﺎﺏ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ،
ﮐﻪ ﺟﺰ ﻧﻴﺮﻭ، ﻋﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻭﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺟﺎﻯﺁﻧﻬﺎﺩﺭﻣﺎﺩﻩﺳﺖ
. ﻭناسوتی ﺑﺎ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ ﻋﻬﺪ
ﻭﻋﻤﺮ ﻫﺴﺘﻰ ناسوتیﺗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻧﻴﺮﻭ
ﻭﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﺭﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖ، ﺧﻮﺩ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ، ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖ
ﺭﻭﺡﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﻑ
ﺳﺎﺯ ﺁﻥ، ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺭﻭﺡ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﭼﻮﻥ
ﮐﻔﺶ ﻭ ﮐﻠﺎﻫﺶ،
ﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺭﻭﺡ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺍﮔﺮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﻣﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﺩ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻟﺬﺍ
ﮔﺮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻋﻠﻢ ﻧﺠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﻭ
ﻏﺎﺭﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻰ ﻫﺮﮐس ﻟﺬﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺒﺮﺩ،
ﻳﺎ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﭘﺸﺖ ﺟﻨس
ﻣﺎﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺪ
. ﭘﺮﺳﺶ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﻣﮕﺮ
ﺭﺻﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺟﺰ ﮐﻠّﻰ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭﺍﺯ
ﺩﻭﺭ ﺩﻳﺪﻥ، ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﮐﺮﺩﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﺁﻳﺎ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻪ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
نگاه ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺫﺭّهاﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺫﺭﻩ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻥ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻡ، ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻮﻯ
ﮔﻔﺘﻢ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﺷﻮﺭﻭﻯ، ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﻭﻯ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺖ پس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
سوﺳﮑﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ، ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﮕﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻨﺪﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﻘﻖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﺭﺽ
ﺟَﻨﺒﻰ
ﻭﻋَﺮَﺿﻰ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﺴﻠّﺢ
ﻭﻏﻴﺮﻣﺴﻠّﺢ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺡ، ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻔﺮﺽ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﭼﺸﻤﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺍﺝ ﻧﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮی ﺮﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺑﺒﻴﻨﺪ، ﭼﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ، ﭼﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺸﺮ ﺟﺰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻓﻊ ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻭ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎی
ﺴﻴﺎﻩ ﻭﻣﺘﻌﻔّﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﺭﺍهی
ﺒﺮﺍﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺎﺑﺎ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻓﻬﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺤﺪّ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ، ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺑﺪﺭﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ،
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺳﻢ،
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪ ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﭘﺮﺳﺖ، ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺑﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻣﻨﻄﻖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻮﻳﺴﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺠﺮبه
علمی ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﺮﺍ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎل ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
.

ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻋﻠﻢ
ﺃﻧصرﻭﭘﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻳﺎ ﻋﻠﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﻨﺸاءﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﮐﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻓﺮﺩﻯ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠکه
اﻳﻦ ﺷﻮﻕ
ﻭﮐﺸﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌت
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﻧﻈﺮ
ﺷﺨﺼﻰ، ﻭ سپس
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰ، ﻭﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻦﻋﻠﻢ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ ﺍﺯ
ﺗﺴﻠّﻂ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺒﺮﻧﺪﺍﺭﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎس ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺫﻥ ﺑﺮﺗﻦ
ﺗﺴﻠّﻂ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ،
ﺩﺭ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺻﺤﺒت
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻭ ﺷﺒﻴﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺡ، ﻭ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺍﺧﺒﺎﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺍﻧﺎﻥ ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ ﺁﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺧﺎﺹ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ تقرّب
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ

ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﺠﻴﺐ ﻓﻴﺰﻳﻚ،
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭﺫﻫﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ،
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻟﺎﺋﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍی ﺸﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺘﺠﻠّﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺩﺭﻙ
ﺷﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺃﻧثرﻭﭘﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺻﺤﻴﺢ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﻭﻫﺮﮐس ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑسﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻯ
ﺭﺍﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺤﺘﻰ ﻫﺴﺘﻰ، ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ،
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﺂﻧﻬﺎ،
ﻫﻤﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﺨﺼﻰ،
ﻭ ﺑﻰ ﺍﺭﺯﺵ ﻳﺎ
ﮐﻢ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ خویش
ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭند ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﺁثاﺭ ﻣثبتی
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺁثاﺭ
ﻭﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ،
ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ ﻭ
ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺍﺫﻫﺎﻥ ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺟﻮﺋﻰ ﻭ ﺣﺘی
ﺒﺤﺬﻑ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪ ﻧﻈﺮی
ﺪﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﺳﻘﻮﻁ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻋﻤﻮﻣﻰ،
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭘس ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎی
ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻭﻣﻨﺠﺮ
ﺷﺪﻥ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻗﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺷﺎﻧس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺧﻮﺩ، ﺗﺎ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﻤﺮ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ . ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺣﺴﺮﺕ ﻧﺒﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
.

ﻭﻳﻠﻴﺎﻣﺰ
ﺟﻤس ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ
ﺣﺘﻤﻰ ﺩﺭ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺪﺑﻴﻨﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺮﮔﻮنه
ﻔﻠﺴﻔه ﻤﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ، ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐُﻨﻪ
ﻣﺎﺗﺮﻳﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﭘﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻴﻪ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰﻳﺎ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ، ﺍﮔﺮ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﺭﺍ
ﺩﺭﺗﻮﺭﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻠﻌﺪ، ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﺴته اﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ناسوتیﺗﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ولی
ﭼﺮﺍ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﺟﻮﺍﻧﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻭﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎ، ﮐﻪ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻫﻤﻪ
ﺍﺿﻐﺎث
ﺍﺣﻠﺎﻡ ﻳﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﺎ ﺷﮑﻢ ﭘﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻥ
ﮐﺎﺧﻬﺎ ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﺟﻮﺍﻫﺮﺍﺕ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﮐﻠﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎت
اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺭﺯﺵ
ﮐﻴﻔﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﻤّﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ ﻗﻴﻤﺘﻰ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺭﺯﺵ ﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﻧﺴﺎن
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻠﮑﻪ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺁﻥ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺎﻳﻦ
ﺁﺳﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ،
ﮐﻪ ﺷﺨﺼﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺩﺭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ،
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺡ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
. ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻗﻮﻯ
ﻋﻠﻤﻰ، ﻣﺪﺭﻙ
ﺿﻌﻴﻔﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼی
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻴﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ،
ﻭ ﺑﺎ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ، ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺎﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻭﻯ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻋﻠﻮﻡ
ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻮﺩ . ولی ﺩﺭ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﻇﻴفه
اﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﻢ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻢ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎی
ﺤﻴﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﺘﺐ مُقدّس
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﻭ
ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺃﻧﻬﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪه
اﻧﺪ . ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﭘﺮ هَوَس
ﻭ ﻋُﻘﺪﻩ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﻯ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺘﺐ مُقدّس
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻭﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ . ﻭﻧﻴﺰﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪه
ﺒﻴﻨﻰ ﻫﺎ . ﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻓﻬﻢ
ﻋﻮﺍﻡ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺴﺎنه
ﻮﺍﺭ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . که
ﻤﺮﺩﻡ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، که
ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻫﻴﭻ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﻧﻈﻢ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﻓﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺳﺮﺵ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣثبتی
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺳﺎﺯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ .

ﻳﻚ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺻﺤّﺖ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺁﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺣﮑﻢ، ﻧﻪ
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﺩﺍﺋﻢ . ولی
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻫﺴﺖ . ﻣثلا ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺩﺳت ﻤﻴﺪﻫﺪولی
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ثاﻧﻴﺎ
ﺁثاﺭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻳﺪ ﻏﻴﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻤﻚ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺻﺤّﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﻘﺪﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺳﻘﻮﻁ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ پیدایش
ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁثاﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺁﺯﺭﺩﮔﻰ ﻭ
ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻰ، ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺑﻨﻈﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ، ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺧﻮﺍﻧﺪﻩﻣﻴﺸﻮﺩ
.ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺨﺺ، ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻮﺩﻥ، ﻭ
ﺑﺎﻋث ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍثباﺕ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ . ﺷﮑﺎﻑ
ﺩﺭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺩﻳﮕﺮی عملا ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭﻳﺎ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺤﺎﺭ
ﻭﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺷﮑﺎﻑ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺳﺮﺥ ﺧﻮﻧﻴﻦ
ﺩﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺳﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻮﺳﻰ، ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﭼﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﺻﺤﺮﺍﻯ ﺳﻴﻨﺎ،
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﺎﻧﺎﻝ سوﺋﺰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺣﻔﺮﮐﺮﺩه اﻧﺪ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻣﺪّ ﻭ ﺟﺰر
ﺩﺭﻳﺎ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻟﺸﮑﺮ
ﻓﺮﻋﻮﻥ ﺑﮕﻞ
ﻭﺁﺏ ﻣﺪ ﺩﺭﻳﺎ
ﻓﺮﻭﺭﻓﺖ ﺟﺰﺭ
ﻭﻣﺪﻯ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﺯ
ﻧﻔس
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻋﻴﺐ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻮﺭ ﻧﻤی
ﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ ﮐﻨﺪ،
ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻔﺎ ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺻﺤﻴﺢ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺎمه اﻯ،
ﻳﺎ ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ، ﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ،
ﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺴﺒﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻓﻰ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺎﻥﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.ﻋﺎﺩﺕ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﻨﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺯ
ﭼﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ،
ﺁﻧﺮﺍ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﻭ
ﺃﻣﺮﻯ ﻭ ﺍﺻﻠﻰ،
أجزاء ﻭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺟﺰﺋﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ کُلّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﻫﺮ ﮐﻠّﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺩﺭ کُلّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮑﻞّ
ﻫﺴﺘﻰ، ﮐﻪ
ﺯﻳﺮ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺫﺭّﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻨﺪ، ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎلی که
ﺫﺭّﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ، ﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯ أجزاﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺃثیرﻯ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ ولی
ﻫﻴﭻ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻞ ﺑﺴﻴﻂ
ﻭﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺪﺗﻰ
ﻫﻢ ﺁﺭﺍﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ ﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺖ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻋﻘﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺍﺩ . ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺟﺎ
ﺧﺎﻟﻰ ﺩﺍﺩ . ولی
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﮐﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍی ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻧﺮﻭﻧﺪ،
ﻭﻫﻢ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﮐﻮﺷﺶ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﮔﺮ ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺳﺖ تصوّف، ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ معرّفی
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻣﻮﻓﻘت
ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻋﺮﻓﺎن ﻘﺸﺮﻯ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﺣُﺴﻦ ﻧﻴّﺖ
ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡ، ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻫﻢ
ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺑﺎﺯ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻧﺪﺍﺷاه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
سوﺭﺍﺥ ﺩﻋﺎ
ﺭﺍ ﮔﻢ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﭘس
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻋﻠﻤﻰ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﻠﺴفه ها ﻭ
ﻳﺎ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ، ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ،
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻣﺎت اﻟﻬی
ﺒﻮﺩه ﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺍﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺮاء ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻓﺘﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸته اﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻤﻖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎت
ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﻤﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭﺗﺄﻣّﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﻧﺪ،
ﻭﻫﻤﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺷﺪﻩ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﻨﺪ، ﭘس
ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺳﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺳﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﺸﻴﺪ،
ﻭ ﺑﺨﻮﺩ ﺑرسند
ﻭ ﮐﺎﺧﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻣﻮﻗّﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺯبان ﭘﺮﺳﺖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻭ
ﺷﻌﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ، ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺟﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺷﺨﺎﺹ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﻮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻃﻠﺒﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻘﻬﺎﻯ ﺳﻔﻴﻪ
ﻭﻓﺎﺳﺪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
. ﭘس ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﺯﻋﻠﻢ ﻫﻢ
ﺩﻭﺭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ،
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻢ،
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ ﺑﺎ
ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﻔﺘﻦ، ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﻢ
ﭘﺎﻙ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺿﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺳﻪ
ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﺫﮐﺮ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺳﻔﺮ حجّ ﮐﻌﺒﻪ،
ﭼﻮﻥ ﻃﻔﻞ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﭘﺎﻙ
ﻭ ﺑﻰ ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ، ﮐﻪ نمایش
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻗﺒﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ،
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻳﻚ
ﻫﺪﻑ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﻫﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺯﺍﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ، ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ . ﻭﻭﺿﻊ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺷﺎﻧس ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﻭﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ،
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭﺑﺎ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺭﺍﻩ
ﺣﻞ سوّم ﺁﻧﮑﻪ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻈﺎﻫﺮﻣﺎﺩﻯ
ﺯﻧﺪگی
اﺳﺘﻔﺎﺩه
کرﺩﻩ
ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺸﮑﻞ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ
ﻭﺯﻭﺭﻣﻨﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﺎ ﺭﻓﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻤﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻫﺪﻓﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭه کوﺩﮐﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﮐﻨﻨﺪﻫﺎﻯ ﮐﻪ
ﺩﻳﺪه اﻧﺪ . ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻰ ﻫﺎ
ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻫﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﻭﻫﺮ ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻋث
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺳﺖ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻤّﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰﺑﺮﻭﻧﺪ .

ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺍﻩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺤﻘﻖ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺗﺤﻘﻖ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﭼﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﺋﻰﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻪ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ،
ﻳﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻫﻢ
ﻟﺬﺕ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻟﺬﻳﺬ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﺕ ﺭﺟﻌﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺍﻧ      ﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺪﺍﻥ ﺩﻝ
ﺧﻮﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﭘﺮ ﺩﺭﺩ
ﺳﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﻮﻋﻰﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺷﺪﻥ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﻮﻟّﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﭼﻮﻥ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ،
ﺟﺰ ﺣﻴﺮﺕ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻧﺘﻴجه اﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻣﻨﻔﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻋث ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭﻣﺎﻝ
ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺣﺘﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺨﺶ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻣﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﺑﺤث
ﺩﺭﺍﺯ ﻭ ﭘﺮ ﭼﺎﻧﮕﻰ ﻧﻮیسندﻩ
ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪه
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻭ
ﻓﺮﺩﺍﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ، ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻧﺮﺳﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﺗﻌﻬﺪ ﺗﻠﺎﺵ
ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ، ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺎﺯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺎﺑﻊ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺟﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﺃﻧﺪﮐﻰ، ﺑﺎ
ﻫﻤّﺖ ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻴﺪﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺗﭙﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﺯ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﻭ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﻓﻮﺭﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯﻭ
ﺁثاﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻓﻘﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻟﺬﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣﻠﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻧﻴﮑﻮ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻔت
هزﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺟﻌﺖ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺗﺎ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺗﺎﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

M122

تطوّر
خلّاق یا
تکامل روح

ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﻨﻬﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣثبت ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﺤﻮّﻝ ﺍﺳﺖ،
ﻭﺍلاّ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍئی
ﺪﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﺎﺩﻯ، ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣثبت ولی
ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻭﺩﺭ ﺑﺮﺩ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻠّﺎﻕ
ﻭ ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺟﺪﻳﺪ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﻠﻤﻪ تطوّر
ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ، ﻭ
ﻃﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻥ، ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻳﻚ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣثبت ﻭﻫﻢ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻴﻢ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭ تطوّر
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺧﻠّﺎﻕ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺒﺮﺩ،
ﮐﻪ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺎ
ﻓﺮّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻠﻖ ﻭ پیدایش
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻳﺎﻓته اﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ، ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻠﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻳﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺸﺮﻯ که همه
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ، ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ، ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭼّﻴﺰ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻃﺮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺗﻘﻞ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪه
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯﻧﻴﺴﺖ
.

ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺎﻧﺘﺸﺎﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺘﻰ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﮔﻰ
ﮐﺎﺭ مثبتﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭ تطوّر
ﻭ ﺗﺤﻮّﻟﻰ
ﻣثبت ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻣثبت ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ،
ﻣﮕﺮ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻣﻨﻔﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﺎﺯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
آفریده و
ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ، ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭ ﻣﺠﺮﻡ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺍﺭﺗﺪﺍﺩ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻡ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﭼﻮﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ خویش،
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﻳﺎﺑﺪ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ نَبیّ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻭﻧﺒﺄ ﻭﺧﺒﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﭼﻮﻥ
ﺭبّ اﻟﻨﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ،
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ،
ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺑّﺎﻧﻰ ﻳﻚ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﻮی
اﺣﻮﺍل ﺠﻨﻮنی
ﺒﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺒﻮﺭ ﻋﺴﻞ
ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ، ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻳﻌﻨﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ
ﻭﺣﻰ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎسهای ﻣﺎ،
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ الهی
ﺨﻮﺩﻣﺎن
ﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺗﻮﺩﻩ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ، ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ،
ﻭ ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺗﺎﺯه اﻯ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎن
ﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ، ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪﻣﺎﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻧﻰﺍﻟﻬﻰﺗﺼﻮﺭﺁﻧﻬﺎﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﺧﻠّﺎﻕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺑﺄﺧﻠﺎﻕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺃﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻤﻮﻣﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ می
ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ولی
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻫﺮﮔﺰﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﻭ ﻃﺮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
اﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻮ ﻧﻘﺪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ، ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ،
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰﺷﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ، ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯه
اﻯ
ﻣﻴﺂﻣﻮﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ، ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺤﺒت ﻨﺴﺒﺖ
ﺑﺴﺘﻤﮕﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ
ﺩﺭﺍﺧﻠﺎق
ﺴﺎﻟﻚ ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . چه
ﺮﺳﺪ ﺑﻬﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎنه ﺪﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﻓﺎﺭغ
اﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭﻧﻔﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺧﻠﺎق اﻟﻬﻰ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻧﺴﻞ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺑﻴﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ،
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭﭘس
اﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺑﺎﻓﻬﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻴﺐ ﺑﻮﺩﻥ
ﺁﻧﻬﺎ، ﭘﺎک
ﺴﺎﺯﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﺎﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭ
ﻣﻌﻠّﻤﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺑﻴش ﺘﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ ﭘﺮ
ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻨﺞ ﺭﺍ ﺣﺘﻤﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺪﻭﻧﺪ، ﻭﺑﺎﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺗﻮﺍﻥ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺧﻮﺩ،
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻣﻰ
ﻳﺎﺑﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺎﺣث ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺤﻮﻝ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ، ﻭ
تطوّرﺭ ﻭ ﻃﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ
ﻭﻳﺎ ﻭﺭﺯﺵ ﺗﻦ،
ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﺑﻮﻯ
ﺧﻮﺭﺍﻧﺪه اﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺭﺯﻗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻧﻌﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ، ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﻓﺴﺦ
ﻭﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ .

ﺩﺭ
ﺑﺤث ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺪه اﺳﺖ که
اﻧﺴﺎن
ﺪﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﻚ ﺩﺭجه اﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺳﻴﺪه اﺳﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﻠّﺎﻕ ﺑﻮﺩﻩ،
ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﻠّﺎﻕ
ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ، تطوّر
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . که
ﺘﻄﻮﺭ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ولی
ﻣﻤﮑن اﺳت
ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻧﻴﺰ ﮔﻴﺎﻫﺎن
ﻮﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﺴﻢ ﻭﺗﻦ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣثبت
ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻣﻨﺤﺮﻑ، ﻭ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
عاﻣﻞ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﺮﻭﺡ
ﺩﺭ ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎ تطوّر
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ ﭘﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت ﻭ
ﺧﻠّﺎﻕ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ، ﺩﻟﻴﻞ
ﻫﻮش ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴم ﺒﺮﻭﺵ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭﻫﻮﺵ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ که
ﺴﺮﻋﺖ ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﻫﺮﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ، ﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻢ ﻫﻤّﺘﺎﻥ
ﻫﺮﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﮐﻤﺘﺮ، ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻮﺵ ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ، ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ، ﻭﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ خویش، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭ ﺍﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ولی
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻨﺘﺮ
ﺍﺳﺖ، ﺑﮑﻮﺷﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻴﺘﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻠّﺎﻕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﺮﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺍﺯﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻭتطوّرﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﻫﻢ
ﮔﺎﻡ ﺑﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺻﺎﻟت
ﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻣﻬﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺘﺎﻳش اﺻﺎﻟﺖ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﻋﻠﻢ
ﻭ ﺣﺘﻰ ستایش
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻤﻞ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻣﺸﺮﻙ، ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ، ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ، ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻓﮑﺮﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﻧﻴﺰ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی
ﻮﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺁﻧﻄﻮﺭ
ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻓﻠﺴفه هاﻯ
ﻣﺮﺩم ﻮﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺼﺎﻳﺞ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ، ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺸﺶ
ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ، ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﮑﺸﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻭ
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺑﻬﻴﭻ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺎﺯ
ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺟﺪﻯ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭ، ﺩﺭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺗﺮﻙ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻨﺎﻥ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ
ﻭﻣﻘﺘﺼﺪﻳﻦ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻳﺎ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﺪﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺍﻝ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﻭﺿﻊ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺁثاﺭﻯ
ﻭﻟﻮ ﺃﻧﺪﻙ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻏﺮﺏ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺳﺨﺖ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ
ﻭﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻋﻠﻢ
ﻭﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻫﺮ ﺳﻠﻄﻪ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﻣﺎﺩه گرﺍ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻧﻴﺰ ﻏﺮﻕ
ﺩﺭﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻓﺮﺍﻭﺍن
ﺸﺪﻫﺎﻧﺪ . ﻏﺮﺑﻴﺎن
اﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺪﻳﻢ،
ﻭ ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﺯ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺴﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ،
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻴﻬﺎ
ﺩﺍﺷته
ﻮﺩﺍﺭﻧﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺩﻋﺎﻭﻯ ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴم
ﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ .

ﻣﺎ
ﺭﺷﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭﻫﺪﻑ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻬﺪﻑ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺭﻡ ﺍﻓﻘﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﺤﻮﻝ
ﻳﺎ ﺭﺷﺪﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﻭ
ﺍﻭﻳﻠﻴﻮﺷﻦ، ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺪﻓﻰ ﺍﺳﺖ، ﺑﻘﺼﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻏﺎﻳﺘﻰ ﺍﺳﺖ، که
همیشه ﻫﻤﺎن
هدف ثابت اﺳﺖ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﺍﻩ ﺩﺍﺋﻢ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﻭ
ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣثاﻝ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻭﻥ ﻭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺷﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺭﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﮐﻪﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰﻣﻰﮐﺸﺎﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺗﺎﻓﺘس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭﻫﺪﻑ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺭﺷﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺍﻓﻘی
ﻮﻏﻴﺮﻋﻤﻮﺩﻯ . که
ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ،
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ولی ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّت ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﻣﺬﻫﺒﻰﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ، ﻭ
ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺣﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ولی ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ،
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺑﺪﺁﻣﻮﺯﻯ ﻫﺎ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻃﻔﻞ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺬﻳﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﻣﻨﻄﻘﻰ،
ﻭﺗﻮﺟّﻪ ﻭﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺷﻴﺎٴ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ولی
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺎﻃلی
اﺯ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﻡ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭ ﻣثل ﺃعلیّ
ﺭﺍ، ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ تطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺒﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭﻧﻪ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣثبت
ﻭﻣﻔﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺎ ﭼﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﻀﺮﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﻫﻴﭻ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﺑﺎ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻭ
ﺭﺍﺑﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ، ﮐﻪ
ربّ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ،
ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﭼﻴﺰﺩﻳﮕﺮﻯﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪﺍﺳﺖ
.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻳﺎ ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺴﻢ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﻭﺧﻠّﺎﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻭ
ﺧﻠّﺎﻕ
ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﻫﻤﺎن
علم ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ . ﻭﻯ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺷﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺍﻳﻦ تطوّر
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭح
ﻮﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻠﻢ ﻧﻴز ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺭﻳﺸﻪ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ،
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﻰ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ ﻫﺴﺖ،
ولی ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻪ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﻧﮕﺎه
ﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧچه که ﺤﺮﻓﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭی هر کس
ﺪﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻨکه
اﻳﻦ ﺭﺷﺪ
ﺭﻭﺣﻰ تطوّر
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭحی
اﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺣﺼﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﺍﻟﻬﻰﻣﺮﺑﻮطه
اﺳﺖ .ﻭﻳﻨﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭﺯﻧﺪه
ﺒﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ، که
ﻤﺪﺍم ﻤﺎﺭﺍ
ﺑﺨﻴﺮ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . نه
ﺧﻴﺮﺑﻤﻌﻨﻰ
ثرﻭﺕ ﻭﻋﻠﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ بلکه ﺧﻴﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺗﺎﭼﻪ
ﺣﺪّ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎت اﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ، (ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺪﻳﺪ تطوّرﻯ)
ﭘﻴﺪﺍ می ﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻳﺎ
ﻋﺮﻑجاﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻳﺎﺑﺪ ،
ﻭﻣﻄﺎﺑﻖ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ، ﻭ ﺑﺎ
ﻧﻈﺎﻡ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﺍﻥ، ﻣؤﺩﺏ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ، ولی
ﻋﻤﻴﻖ ﻧﻴﺴﺖ، ﺁﻧﻄﻮﺭ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣؤﺩﺏ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻗﺮﻥ ﺍﺧﻴﺮ
ﺗﻘﺪﻳس برای
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻣﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺗﻘﺪﻳس ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺍﻣﻴﺪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻗﻄﻌﺎ
ﻭ ﻗﺮﻳﺒﺎ ﺑﻨﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻭﺣﺴﺮﺕ ﻭ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻮﺗﻪ ﺍﻟﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ تطوّر
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﮑﺮﺩ . ﻭﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺖ، ﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮔﻔﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐﻠمه اﻯ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﮕﻔﺖ،
ﻣﮕﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺯﺭﺩﺷت
ﻤﻴﺘﻮﺍن
ﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭﻯ
ﮔﻔﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻧﻤﻮ، ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺷﺨﺺ ﺍﺣﺴﺎس
ﺷﻮﺩ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺮﮐس
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸتن ﺪﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺭﺍه
ﺨﻴﺮ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻴﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻮﻝ ﻳﺎ
ﻣﻠﻴّﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺩﻳﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣثلا
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺮﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ، ﻭﻳﺎ
ﻣﻠّﻴّﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﮔﻮﺗﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻓﺰﻭﺩ ﺍﮔﺮ تطوّر
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﺴﺖ،
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺷﺨﺺ، ﻳﺎ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎی
ﺠﺪﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺩ . ﻭﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻮﺩه
ﭙس ﺟﺴﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . که ﺒﺎ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﺰﺩ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺭﺍ، ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ولی ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ تقرّب
ﻭ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﺎﻓته
اﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋی عمیق
ﺘﺮ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻧﻘﺪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻧﻴﮑﻮ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺯرﺪﺷﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻴﻦ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﮐﺘﺸﺎﻑ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺩﻡ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﻫﺮﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪالهی ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﮔﺮچه
اﺳﺎﻣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ،
ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ، ﻭ
ﺣﺴﻨﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﻓﺎﻃمی ﺷﻬﻮﺩ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ محمّد . ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻮﺑت ﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ .

ﻫﻮﺵ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺳﻨّﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻧﻴﺰ، ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ تطوّر
ﻭ ﺗﺤﻮلّ
ﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌنی
اﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍت
ﻤﺴﻴﺢ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳت
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻟﺎﺯم اﺳﺖ، که
همﻴشه ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬم
ﺒﺮﺍی ﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪ دستور
اخلاقی ﺻﺎﺩﺭ
ﮔﺮﺩﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻏﻴﺮ اُلی
العَزم ﻧﺒﻮﺩ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎن اﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﮐﻪ محمّد
ﺍﺯ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻟﺎﺯﻡ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﺭﺳﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺭسوﻟﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ ولیّ
ﻭ ﺭسوﻝ
ﻭﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ ﻭمعرّفی
ﺷﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎمعه درﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻌﺮﻭف
ﻮ ﻏﻴﺮ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ محمّد،
ﺑﺎﺯ ﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮی
ﻮﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟکان ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺧﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ،
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﺳﺘﻨﮑﺎﻑ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺭﻭﺵ
ﺟﺪﻳﺪ محمّد، ﻭﻳﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ، ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟّﺪ ﻫﻢ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﻫﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ ﻫﻢ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞﮐﺮﺩ .

ﻧﻴﭽﻪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺟﻨس ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻢ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﮐﻨﺪ، ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺁﻥ، ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻨس ﻭ ﺫﺍت
اﻧﺴﺎﻥ ﻋﻮض
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ، ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ . ﺗﺎ ﻫﺮ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
خویش ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ .
که ﺴﺎﻟک نیز
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ می
ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺟﺪﻳﺪ،
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﺧﻠﺎﻕ، ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺿﻌﻒ
ﮔﺸﺘﻪ ﺗﺮﻙ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻌﮑس ﺧﻀﻮﻉ ﻭ
ﺻﺒﺮ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻭﻧﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻀﻮﻉ
ﮐﻮﺭﮐﻮﺭﺍﻧﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ . ﺑﻠکه
ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺟﺴﺖ . ﻭ
ﺧﻀﻮﻉ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﻭ، ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﮐﺮﺩهﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻴﭽﻪ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺪّﻯ ﻭ ﺳﺨﺖ
ﺩﻝ ﺑﻮﺩ، ﺗﺎ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺸﺪ . ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭﻏﺮﺍﻳﺰﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩه اﻯ
ﺁﻫﻨﻴﻦ ﻭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺫﺍﺗﻰ،
ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ، ﺩﺍﻭﻃﻠب
ﻮﻋﺎﺷﻖ
ﺑﻤﺮﺍﺗب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻮﺷﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ
ﺍﻓﺰﻭﺩ ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﻮﺭﭼﻪ
ﻭﺯﻧﺒﻮﺭ
ﻣﺒﺪﻝ ﺷﻮﻳﻢ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺴﺦ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺃﺷﺪ ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻧﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻧﻴﭽﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺵ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺣتی
هستی ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ،
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺎل ﺮﺍﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺩﻩ
ﻣﻄﻴﻊ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑﻠﻴﺴﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، که
ﺮﺑﻄﻰ ﺑﺴﻨّﻰ
ﻭﺷﻴﻌﻪ ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﮐﻪ سوﺩ ﺁﻥ
ﺑﻨﻔﻊ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺗﺠﺮﺑﻰ، ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺸﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﭘﻮﭺ ﮔﻮﺵ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻧﻴﭽﻪ
ﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺭﻭﺵ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺑﻮﺩ، ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ، ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺸﺎﺭﺕ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ سوء ﭘﺮﻣﻦ
ﻫﺎ، ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯی
ﺒﺎﺯﮔﺸته ﺒﺨﻠﻖ،
ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺑﻬﻢ
ﻧﺰﺩﻙ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪولی
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﺮﻭﺯ ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺳﻠﻴقه
ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﺎﺋﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. سوﭘﺮﻣﻦ ﻫﺎ
ﺟﻨﮓ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺟﺪﻳّﺖ ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺟﻨﮕﻨﺪ، ﺳﭙس ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻭﺷﻮﻕ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﻥ
ﺭﻳﺰﻯ ﻭ
ﺧﺸﻮﻧﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ،
ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻣﺮﺩﻡ
ﺩﺍﺭﻯ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺟﻨﮓ
ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻳﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ . ﻭ ﻧﻴﭽﻪ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺑﺴت ﻮ
ﺧﺎﻟﺼﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﺮﺍﺭﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺪﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﮔﺮ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻧﻴﺎ
ﮔﺮﻳﺰﺍن
ﻨﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﭙﺎس گذﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺨﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ . که
ﺒﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﺧﺮ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻯ
ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﻦ
ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ ﺭﺍ
ﺑﺸﻤﺎ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﻢ، ﻭ ﺁﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ سوﭘﺮﻣﻦ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ سوﭘﺮﻣﻦ
ﺷﻮﺩ، ﻭﻳﺎ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﻫﺪف
اﻟﻬی که ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﭘس ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻏﺎﻟﺐ ﺁﻣﺪ، ﻭ
ﺗﺮﻙ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭﺣﺘﻰ ﺣﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮ، ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺤﺘﺮﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺒﮑﺒﺎﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ سوﭘﺮ
ﻣﻦ ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺪف گیرﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﮑﻨﺪ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . که
ﭽﻮﻥ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻭﻣﺴﺦ
ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ،
ﻣﺤﺒﻮس ﺩﺭ
ﺑﺎﻍ ﻭﺣﺶ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﺑﺎﻍ ﻭﺣﺶ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﻭﻣﺴﺨﺮﻩ
ﻭﺁﺯﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺑﺴﺨﺘﻰ ﻭ
ﺁﻫﺴﺘﮕﻰ ﭼﻮﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﮐﺮﻡ، ﻣﺎ
ﺗﻮﺍﻧﺴته ایم
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻘﻮﻝ ﻧﻴﭽﻪ، ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﺍﺭﺽ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﻭﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ،
ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﭘس اﺯ
ﻫﻔت هزﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻳﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ، ﮐﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝ ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺭث
ﻭ ﻣﻴﺮﺍث ﻭ ﺍﺭﺽ
ﻣﻮﻋﻮﺩ، ﺟﺴﺘﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ چه ﺪﺭ
ﮐﺮه ﺰﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻣﻴﺮﺍث
ﻧﺒﻮّﺕ، ﺩﻧﺒﺎله
کاﺭﺃﻧﺒﻴﺎ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ . ﺗﺎ
ﺃﺭض ﻤﻮﻋﻮﺩ
ﻣﻠﮑﻮت
ﻤﺬﮐﻮﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻳﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ،
ﮐﻪ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﺎﻟﻰ، ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﭼﻪ ﻟﺬﺗﻬﺎ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ سوّم
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭ، ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ
ﻭﺗﮑﻠّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
تکلّم ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎ ﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯ سوّم
تولد او ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺴﺖ ﮐﻠﺎﺳﻪ
ﻓﺎﺭغ
اﻟﺘحصیل
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﺮﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻋﺎﻟﻴﺘﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺒﻬﺸت
ﻨﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺩﺭﺟﻨﮕﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺧﻮﺩ،
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
که ﭽﻪ
ﺣﺴﺮﺗﻬﺎ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﺑﻬﺸت اﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺠﻨس
ﺑﺮﺗﺮ سوﭘﺮ
ﻣﻦ، ﮐﻪ ﻓﺮﺷته
ﻮ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺗﺮﺣّﻢ ﻭ
ﺷﻔﻘﺖ ﺑﺘﻦ
ﻭﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ
ﺑﮑﺸﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ، ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻮیزای تولد
در ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﻧﻴﭽﻪ
ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻣﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺧﻮﺭﺩ ﺷﺪﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻢ، ولی ﺪﺭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺎنه ها
ﻭﻟﻮﺍﻳﺤﻰ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻢ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﭽﻪ ﻳﺎ
ﺯﺭﺷﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺼﻒ ﺭﺍﻩ ﻃﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻭ محمّد
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺢ، ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ محمّد
سوشیانت
ﺑﺮﺳﻨﺪ . که
ﺒﺎﺯ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻋﺰﻡ
ﺭﺍﺳﺦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺘﻮﺍﻧﻘﺪﻣﻰ
ﻭ ﻗﺪﺭﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﻠﻮ ﺗﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺻﺎﺣب عصر
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ محمّد
ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ اُمّت
ﻣﺎ ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭﻣؤﻣﻨﺎﻥ محمّدﻯ(
اُمّت ﻭﺳﻂ
)ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻴﻦ
ﮔﺬﺷته هاﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺁﻳﻨﺪهﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻫﻤﻴشه ﺪﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣله
ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺎنه ﺮﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻧﻴﭽﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻨس
ﺑﺮﺗﺮﺑﺎﺷﺪ، ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﺷﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﭼﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. که ﺤﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻗﺮﻧﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺿﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﻟﻔﻆ
ﺧﻴﺮ ﻭﺷﺮ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ
ﻭﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﻧﻮﻉ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺮﺍی ﺨﻮﺩ ﻣﺎ،
ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺧﻴﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﻤﺎ ﺍﺣﺴﺎس
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﺿﻌﻴﻒ
ﭘﺎﻳﻤﺎل اﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﻃﺮﺡ
ﺭﻳﺰﻳﻬﺎ، ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮچه
اﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ . ﻭ حقّ
ﺣﻴﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﻣﺎﻣﻌﺘﻘﺪﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ .

ﻧﻴﭽﻪ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ،
ﺧﻴﻠﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭﻙ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ . ﻭﺧﻴﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﺣﺮﻑ
ﻣﺎ ﺣﺮﺹ ﻣﺎﻝ
ﻳﺎ ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻳﺴﻢ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻃﻠﺒﻰ
ﺟﻨﮕﺠﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﭽﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺣﺮﺹ ﻣﺎﻝ
ﻭﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﮐﻪ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻗﺪﺭﺕ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻳﻢ، ﻭﻧﻪ
ﺑﻌﻘب ﺮﻭی
کاﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺮﻭﻳم ﻮﻟﻰ
ﻣﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﺒﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّه
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺗﻠف
ﻤﻴﮑﻨﻴﻢ، که
ﭙس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ، ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭﻣﺎﻝ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓوق ﺒﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻧﻴﭽﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋی
ﻤﺘﻤﺪﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﺰﺝ ﻭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻁ ﻣﻠﻞ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﮑﻮﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻠﺎﻁ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻋث ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻳﺎﻋث ﻫﻢ
ﺯﻳﺴﺘﻰ ﻣﻠﻞ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺟﺎمعه
ها ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴم
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻧﻘﺎﻁ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻤﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﮐﻤﻚﺑﺘﮑﺎﻣﻞﻃﺒﻴﻌﻰﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
.ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ ﻭ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ، ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﭽﺮخه
ﻤﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﭼﺴﺒﻴﺪه اﻳﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﭼﺮﺥ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻧﻴﭽﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻰ ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﭼﺮﺥ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻳﺎ
ﺳﻴﺮﮐﻮﻟﺎﺳﻴﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻩ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﮐﻨﻴﻢ، ﻭ
ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺗﺎﻗﻮﻯ ﺑﺎﺷﻴﻢ،
ﻭ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ولی
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ . ﺟﻨﮓ ﻭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻯ که
اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ ، ﻭﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥﺧﻮﺩﻣﻰآﻣﻮﺯﻧﺪ
.

ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ تطوّر
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﭽﻪ، ﻭ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﻯ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ،
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺴّﺮ ﮐﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﭘس
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻬﺎ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻪ ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﻧﻤﻮﺩ که
ﻧﻴﻤﻪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎ ﮐﺪﺍﻡ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ؟
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻟﺎﺯمه اش
ﺪﺍﺷﺘﻦ ﻫﺪف
اﺳﺖ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺪﻑ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﮐﻪ ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪه ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪه ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻫﺪﻑ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻘﺎﻁ ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ، ﻭ
ﺑﺮﺩﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣثل
ﻭ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳت
هستند . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ، ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ .

ﻧﻴﭽﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻃﻔﻞ ﻟﻮس
ﻣؤثّر ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺑﺎﺑﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻃﺮﺩ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﺣﻮﺍ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ، ﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺳﺮﻣﻨﺸﺄ
پیدایش
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ،
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﺩﻡ
ﺃﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺤﺒﻮب ﻭ ﻧﺎﺯ
ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﻮس ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠکه
ﻤﻌﺼﻮم
ﻮﺑﻴﻤﻪ ﺷﺪه
اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﻮﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭ ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ، حقّ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﻭﮐﻢ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮی ﺮﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ، ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﻃﺮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟکی ﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﺁﺩﻡ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻣﻴﻢ، ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ، ﺩﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﺮﻭﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻫﻢ
ﺍﺯ ﺩﺭﮔﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ،
ﻭﺣﺘﻤﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺸﺮﻙ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺳﻪ ﺑﺎﺭ ﺗﻮﺑﻪ
ﻭ ﻣﻌﺬﺭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻰ، ﺑﺸﺮﻁ
ﺗﺮﻙ
ﺧﻠﺎﻓﮑﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﻣﻮﺭﺩ
ﻋﻔﻮ ﭘﻴﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻋﻔﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ
ﻃﻠﺎﻕ ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ
ﻃﺮﺩ ﻭ ﺁﺯﺍﺩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻭﺍﺯ
ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﺎﻕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﺮﻭﺩﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﻣُﺤﻠﻞ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺁثاﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺪﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻭ ﻃﻠﺐ
ﭘﻴﺮ ﺳﺎﺑﻖ، ﻭ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ ﭘﻴﺮ
ﺩﻭﻡ، ﺍﺩﺍﻣﻪ سوﮔﻨﺪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ محمّد
ﻭﺣﺘﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ،
ولی ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻣﺮﺩ،
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺯﻥ ﺩﺭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻧﻴﭽﻪ،
ﺑﻤﺎ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ
ﻭﺍیدﺁﻟﻬﺎ ﻭ
ﺁﻣﺎلها ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻥ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺁﻣﻴﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺮ
ﺭﻫﺮﻓﺘﻪ ﺭﺍه
ﺸﻨﺎس ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟب ﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
معرّفی ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻴﭽﻪ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺎﻡ ﻣﻴﺒﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺑﺪﻫﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺪ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﺎﺷﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻨﺶ ﻃﺒﻴﻌﻰ،
ﻭ ﻫﻤﺎن
ﭙﻴﺪﺍﻳش
ﻔﻠﺴفه هاﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺮ
ﺍﺳﺎسﻋﻠﻮﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻮﺩه
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻴﻨﺶ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻏﻴﺮﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻗﺮﻥ 19 ﺑﻮﺩ .
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌی ﻤﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ
ﺍﻣثاﻝﻧﻴﭽﻪ، ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ

ﻋﻠﻢ
ﺫﺍﺗﺎ ﺑﺮﻧﺎمه
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻃﺒﻴﻌت اﺳﺖ، ﻭ
ﻧﻪ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ . ولی
ﻣﺸﮑﻞ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻓﻠﺴفه اﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻬﺎﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻧﻘﺪﻭﺍﺻﻠﺎﻥﺍﻟﻬﻰ،
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻀﺎﺩ ﺷﺪﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺍﺯ ﻗﺮﻥ 19 ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ،
ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ، ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻗﺎﺩﺭﺑﺪﻭﺍﻡ
ﻭ ثباﺕ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ، ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻋﻠﻢ
ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪی ﺒﺪﻫﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﺍﺯﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ، ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﺍﺳﺎس
کاﺭﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﻤﻨﻄﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ ﻧﺸﺪﻩ
. ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪ، ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ، ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺭﻳﺎﺿﻰ، ﺑﺂﻥ
ﺩﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻢ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻫﻢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻧﺪﻳشه
هاﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﻣﻮضوﻉ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍدﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﺤﻴﺎﺕ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻮﺿﻊ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﻨﻄﻖ ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ که
هماﻥ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
(ﺯَﻣَﮑﺎﻥ) ﺍﻧﺸﺘﻦ،
ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻔﺎﻋﻠﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﺍﺷﻴاءﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ
ﺷﻮﺩ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺣﺎﺻﻞ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺑﺮ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻧﻈﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﻋﻀﻮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﻂ ﺗﺮﻳﻦ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭﻝ
ﺭﻭﺡ، ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ، ﻭ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ سوم که
ﺘﺄﮐﻴﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺫﺍﺗﺎ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺴﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣؤﺳﺴﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻢ ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ،
که ﺮﺳﻴﺪه ای
اﺯ ﻣﺮﺍﺗب
اﻟﻬﻴﺎﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻗﻴﺎس
ﻴﺎ ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎن
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻗﻴﺎس
ﻫﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﮑﺮی اﺳﺖ، ﺯﻳﺮﺍﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻗﻴﺎس ﻣﻊ ﺍﻟﻔﺎﺭﻕ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺁﻧﻬﻢ
ﻧﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ . ﻗﻴﺎس
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭؤﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺭﺯﺵ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺁﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ
ﻓﮑﺮ ﻣؤﻳّﺪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭﻇﻴﻔﻰ
ﻭ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻋﻠﻢ
ﺷﺪ . ﻫﺮ
ﺗﺤﻠﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺵ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ، ﺩﺭ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﻨﻄﻖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﺎﺩﻟﺎﺕﺭﻳﺎﺿﻰﺧﻮﺩ،
ﺑﺎﺯﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺳﻴﺪه اﻧﺪ .

ﻣﺸﮑﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﻋﻠﻢ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩ، ﻭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺭﺯﺷﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﺩ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻠﺴفه های
اﺋﻴﺒﺎ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻓﻴﺰﻳﻚ، ﮐﻪ
ﻣﻴﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﻋﻠﻤﻰ ﺣﻞ ﮐﻨﻨﺪ
. که اﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﻟﺬﺍ
ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﻞ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﺭﺍ
ﺑﺸﮑﻞ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻋﻠﻤﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﻭ
ﺻﻮﻓیّه ﻮ ﺣﺘﻰ
ﺭﺍﺳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
صوفیّه ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭﺿﻌﻰ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﺑﺠﺎﻯ
ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻞ، ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺸﮑﻞ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻟﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﮑﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺍﺣﺴﺎس
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﺣﮑﻢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭ ﮐﺸﺶ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯﮊﻧﺘﻴﻚﺭﻭﺣﻰ
.

ﺍﻣﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ
ﭘﻴﺮﻭ ﻫﮕﻞ، ﺍﺯ
ﺭﻭﺵ ﻧﻘﺪ
ﻭﻗﻴﺎس ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﺼﻮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﻣﺴﺄﻟﻪﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺤﻴﻂ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﺮﺍ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ
ﺑﺮﺧﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻤﺘّﻊ
ﻭﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩ . ولی
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﻨﻈّﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ، ﺑﻘﺼﺪ
ﮐﻨﺘﺮل
ﺘﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺁﻥ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻬﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﺗﺮس
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، که
کنترﻝ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻧﻔس ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻯ نکرﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻨﻈّﻢ
ﺑﻬﺮﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﺩﻥ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺭﻓﻊ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﻢ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺭﻳﻢ ﻭ
ﻏﺎﺭﺕ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺩﻋﻮﺍ ﻭﺟﻨﮓ
ﻧﮑﻨﻴﻢ . ﻭﺍﺿﺢ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺣﺮﺹ ﻭﻃﻤﻊ،
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﺍﺳﺖ،
ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ .

ﺑﻴﮑﻮﻥ
ﺩﺭ ﻓﺠﺮ ﻭ ﺻﺒﺢ
ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ ﺷﻌﻠﻪ
مُقدّس
ﺗﻤﺘّﻊ ﺑﺮﺩﻥ
ﺑﺸﮑﻞ
ﺍﺳﺘثماﺭ، ﻭ
ﻣﻄﻴﻊ ﮐﺮﺩﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻣﺤﻴﻂ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺍﺳﺘثمار ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﮐﺮﺩﻥ ﻳﮑﻰ
ﺷﺪﻩ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻫﺴﺖ، ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺷﻌﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ،
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻠﻢ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﺟﻮﺋﻰ، ﭼﻮﻥ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻌﺎﺭ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﻢ،
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ، ﺁﺭﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺻﻔﺖ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ،
ﻭ ﻧﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺁﻥ . ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ، ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﭘﻨﺎه گاﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻃﻮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ،
ﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﻏﻢ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﺁﺭﻣﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻓﻌّﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻚ
ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺑﺮﺳﺎﻧﺪﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ، ﻧﻪ
ﻟﻤﻴﺪﻥ ﻭ
ﻓﺰﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ . ﻫﺪﻑ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﮑﻤّﻞ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﻣﻠﺄ
ﺍعلیّ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻃﻮﺑﺎﺋﻰ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺫﺍﺕ
ﺍﺷﻴاء ﺭﺍ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﻠﺎﺵ ﻧﺨﺴﺖ
ﺑﺪﺭﻭﻥ ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺑﺒﻴﺮﻭﻥ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺸﺒّﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﻠﻤﻨﺪ، ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺯﺣﻤﺘﻰ
ﻫداﻳﺖ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺳﻤﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻪ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺧﻮﻳش ﺪﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻴﻢ . ﻳﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﺮﺍث ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺩﺭ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ ﺧﻮﺩ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻴﻢ . ﺁﻳﺎ
ﻋﻠﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺭﺍ
ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺪﻫﺪ، ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻴﺮﺍث
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺍﺯ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺠﺎمعه ها، ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺎﻟﺎ
ﻭ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠکه
ﺪﺭ ﺷﮑﻞ ﻭ ﻋﺮﻑ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺮ ﺯﻭﺭ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻏﺎﻟﺐ
ﮔﺮﺩﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺡ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﻴﻨﺪﺍﺯﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺷﺮﻗﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻏﺮﺑﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ،
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩﺷﺎن ﻮﺑﻨﻔﻊ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎن اﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩﺷﺎن اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ
ﺑﻨﻔع ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ
ﺩﺷﻤﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻋث
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺴﺒت ﺒﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ثرﻭﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻠﻔﻆ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺟﺤﻴﻢ ﺍﻋﺮﺍب
ﺠﺎﻯ
ﻋﺬﺍﺏزندگی
ﺍﺳﺖ . ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺳﻴﺴﻴﺘﻢ ﻫﺎﻯ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ، ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻴﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
همه ﺪﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻴﭻ
ﻧﻴﺮﻭﺋﻰ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ، ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤّﺘﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﮐﺮﺩ،
ﻭ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺗﺎﺑﻊ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﻢ ﻣﻀﺮ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﻓﺮﺩﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺴﻴﺎﺳت
ﺒﺎﻋﻠﻢ ﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ، ﻳﺎﺑﺎ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﺎت ﻮ
ﻳﺎ ﺑﺮ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻴﻢ، ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺳﺨﺖ ﻣﺘﺄثّر
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪﻩ،
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻢ
ﮔﺎﻡ ﺭﺷﺪ
ﻧﻈﺎﻡ ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﻧﻴﺰﺩ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﺻﻮﻝ ﺗﻤﺪﻥ
ﺭﻭﺳﺘﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﻫﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺳﺎﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺳﺘﺎﺋﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
. ﻭﺗﻮجه
ﻴﺎﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰ . ﮔﺮچه
گرﻭﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺷﺮﮐﺘﻬﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﺧﺮ
ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ سوﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﻨﻔﻊ
ﮐﺸﻮﺭ ﺧﻮﺩ . ولی
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﻧﻴﺎ
ﻭمِلّت ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻟﮕﺪﻣﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭنه ﺪﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ محمّد، ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ، ﺭﺍﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳت
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﻧﺮﺳﻴﺪ، ﻭ
الاّ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺮﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻣﻬﻢ ﺭﺍ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻓته
اﻧﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣؤﺳﺴﺎﺕ ﺁﻥ
ﻫﺪﻓﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺁﻥ
ﺑﺴﻴﺞ ﮔﺮﺩﺩ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻃﺮﺣﻬﺎ، ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎب ﻮ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻫﺪﻓﻬﺎ ﺭﺍ
ﻃﺮﺡ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ،
ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡﺭﺍﺑﺴﻮﻯﻫﺪﻓﻬﺎﻯﺍﻟﻬﻰسوﻕﺩﻫﻨﺪﺩﺭﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻳﺎ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺎ ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ، ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪ
ﻫﺎ ﺧﺎﻙ
ﺑﺨﻮﺭﺩ، ﻳﺎ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻋﻤﻞ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺩﺭﺩ ﺳﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﺗﺤﺎﺩ، ﻧﻴﺎﺯ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی نه
ﺒﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ . ﻭﺑﺪﻧﻴﺎ
ﭘﻨﺎﻫﺒﺮﺩﻥ، ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺟﻨﮕﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻠﻌﻴﺪ
. ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻫﻴﭻ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ،
ﺗﺎ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮔﻔاه اﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻳﺪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﭼﻪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻭ ﭼﻪ
ﺿﺮﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﮐﺪﺍﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﺴﺒﻴﺪ . ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻓﻌﻠﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺟﻬﺎﻥ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴتی
ﻨﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻮﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﻭﻟﺘﻬﺎ
ﺑﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﺗﺎ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻨﻊ ﮐﻨﻨﺪ
. ﺗﺤﻘﻖ ﺍﻳﻦ
ﻫﺪﻓﻬﺎ ﺍﺻﻞ
ﻣﺴﺄله ﺍﺳﺖ . ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﺪﻫﺪف ﺮﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ ﮐﺮﺩ، ﺑﻌﺪ
ﻃﺮﺡ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﺮﺩ . ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺴﻴﺞ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻟﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺁﻳﺎ ﺻﻨﻌﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺩﺭ
ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺪﻫﺪ؟ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﻫﮑﺪﻩ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺘﺮﻧﺖ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺷﺮﮐﺘﻬﺎﻯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ
ﻣﻘﺪﻣﻪﻣﺮﮒ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﭼﻨﺪ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭ
ﺑﻤﺮﻭﺭ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﻭﻉ ﺟﻨﮓ
ﻧﻴﺰ ﻓﻮﺭﻯ ﻭ ﻣﮑﺮﺭ
ﻭ ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻤﻨﺎﻓﻊ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ولی
ﮐﻤﻚ ﺑﺘﺼﻔﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻫﻢ
ﺟﻨس ﻫﺎ ﻭ
ﻏﻠﺒﻪ ﺁﺳﺎﻥ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺩﺭ
ﺭﺃﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﻰ،
ﻧﻤﻮﻧﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺩﺭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﻫﻠﺎﮐﺖ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎمعه ها
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺩﺭ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭﻫﺴﺖ،
ﺗﺎﻣﻌﻨﻰﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰﭼﻪﺑﺎﺷﺪﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺩﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻳﮑﻰ ﻧﻮ
ﻃﻮﺑﺎﺋﻰ ﻭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻓﺎﺿﻠﻪ
ﺍﺗﻮﭘﻰ ﻣﻄﻠﻖ،
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﻳﮕﺮی
اﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﮐﻪ
ﻋﻴﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺩﺭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﮐﺎﺭ، ﻳﺎﺭﺍﺑﻄﻪ
ﮐﺎﺭﮔﺮ
ﻭﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎ، که
ﺪﺍﺭﺍﻯ ﻫﻴﭻ
ﻭﺟﻪ
ﺍﺷﺘﺮﺍﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﮐثرﻳّت
ﺘﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻗﻠﻴّﺖ ﻏﻨﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﻳﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺭﺃﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﺨﻴل
ﻮﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺻﻮلی ﺘﻨﻈﻴﻢ
ﮐﺮﺩ . ﺑﺸﺮطی
که هماﺎﻥ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ، ﺑﺎﺯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻗﺎﻧﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺎﺳی
ﺪﺭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺗﻴﻚ، که
ﺪﺭﺁﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﺯﺍﺩ، ﺩﺭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭلی
عملا ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ، ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻴﭻ
ﮐﺎﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺑﺨﺶ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺩﻳﻦ ﻣﻠﺘﻬﺐ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ،
ﺑﻨﻔﻊ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺁﻥ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺑﺮ
ﮔﺬشته ﻴﺎ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﻭﺿﻊ،
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻣﻮﺭﺍﻝ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﻭ ﻳﺎ ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎب
ﺒﺪﻭﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻥ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ،
ﺑﺎﻋث
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎ ﺷﺪﻩ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ، ﻃﺮﺍﺣﺎﻥ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﻭﺯ ﺗﺤﻘﻖ
ﺷﻮﺭﺵ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻴﺮﻧﮓ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻘﺎﺏ ﺩﺍﺭ
ﻣﺒﻠّﻐﺎﻥ ﺷﻮﺭﺷﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﺍﻳﻦ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺷﻮﺭﺷﻰ، ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻭﻟﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺳﺘﻢ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺭﻫﺒﺮ
ﺣﺰﺏ
ﺍﺯﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺰﻧﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﺳﭙس
ﺑﮑﺎﺥ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭﻣﻠّﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌﺒﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺷﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ، ﻭﺳﭙس
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺎﺝ
ﻭﺗﺨﺖ
ﺑﭙﺎﻳﺘﺨﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺭﺍ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩ . ﻳﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻓﻊ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻨﺪ

ﺍﺯ ﺳﺎﻝ1848 ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻄﺒﻘﻪ
ﻣﺘﻮﺳّﻂ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﭼﻨﺪ
ﺩﺭﺑﺎﺭ ﻭ ﺩﻭﻟﺘﻬﺎ،
ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﺎﻟﻴّﺎﺕ
ﺭﺍﺣﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻋﺎﻟﻴﻪ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻑ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﮐﺎﻫﻨﺎﻥ ﻭ
ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺘﻨﻔّﺬ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎﻟﻴّﺎﺕ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺿﻊ ﺩﺍﺩﻩ، ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻃﺒﻘﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺳﻴﻮﻧﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﻭﻃﺒﻘﻪ
ﻣﺘﻮﺳّﻂ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ . ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﺍﻥ
ﺩﺭﺑﺴﺖ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﺷﻬﺮﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭ ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺍﺗﺤﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﻧﻴﺰ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﮑﺎﺭﮔﺮ
ﻭ ﮐﺎﺳﺐ
ﮐﺎﺭﻫﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺎﺕ
ﻧﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﻤﮑﻰ
ﺑﮑﺸﺎﻭﺭﺯﺍﻥ ﺷﻮﺩ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﺍﻥ
ﺑﺸﻬﺮﻫﺎ ﺭﺍﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺸﺎﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺮﻙ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺳﻔﺮ ﺩﻭﻡ ﻭ سوﻡ،
ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻩ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﻓﺸﺎﺭ ﺯﻣﻴﻦ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﻣﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺪﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻠﻴس ﻫﺴﺖ . ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻭ ﻣﺮﺧﺼﻰ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻄﺒﻘﻪ
ﻣﺘﻮﺳﻂ ﮐﺎﺳﺐ
ﻭ ﮐﺎﺭﮔﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﻫﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺁﺳﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﻃﺒﻘﻪ
ﻣﺘﻮﺳﻂ ﮐﻪ
ﺑﻮﺭﮊﻭﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﺩﺍﻧﺎﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎﻯ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺣﻘﻮﻕ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﺭﻗﺎﺑﺖ ﺷﻐﻠﻰ،
ﻭ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﺪ
ﮐﺎﺭ ﮐﻨﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻭ ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﮐثرﺍ
ﮐﺸﺎﻭﺭﺯ
ﺯﺍﺩﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﻣﺤﺘﺮﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻔﺮ
ﻭﺟﺮﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻳﻪ
ﺳُﻨّﺘﻬﺎ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭﻯ،
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﻳﺎ ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺳﺎﻳﻪ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻮﺽ
ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎ
ﺫﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺮﻙ
ﻧﮑﻨﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻋﻮﺽ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ،
ﻭ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯﻣﻴﺒﺮﺩ
. ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺍمرﻳﮑﺎ
ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻳﻴﻠﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﺩﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒﺑﺎﺷﮕﺎﻩ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ، ﻭﺩﻳﮕﺮﺍن
ﺨﺪﻣﺖ
ﮔﺬﺍﺭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻚ
ﻗﺪﺭﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻫﺪﻑ ﺍﺳﺖ . ﺁثاﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺩﺭﻳﻴﻠﺎﻕ
ﮐﺎﺭ ﻭﺯﺣﻤﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﺯ
ﻳﻴﻠﺎﻕ ﮐﻢ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭ
ﺳﺮﻣﺴﺖ، ﻧﺎﮔﺎﻩ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺮﮒ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺂﺧﺮﺕ، ﻭﻳﺎ
ﺑﭙﺶ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺒﺮﺩ،
ﻭ ﻧﻪ ﺁﺧﺮﺗﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧته اند . ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻭ، ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺧﻮﻙ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺳﮕﻰ ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺎﻧﻪ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎن
ﻤﺪﺍﻡ ﻧﺎله ای
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻮﻯ ﺧﻮﺭﺍﮐﻰ
ﺑﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻏﻠﺐ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﻣﻀﺮﻭﺏ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺁﺭﻣﺎﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮐﻠّﻴﻪ
ﻣﺠﻤﻮعه هاﻯ
ﺍﺯ ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺩﻭﻟﺖ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﺎﻩ ﻳﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺑﺮﻧﮓ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﻳﻚ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺩﻭﻟﺘﻰ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
سوﻳس ﻭ
ﺍﺳﮑﺎﻧﺪﻳﻨﺎﻭﻯ
ﻭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺖ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ، ﻭ سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻤﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
. ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻣﺮﺯﺩ
ﺁﺩﻡ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﻮﺩ ولی ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩ . ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﺎمعه
ها ﻭﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﻭﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪه اﻧﺪ
ﻭﻧﻤﻰ ﺁﻳﻨﺪ . ﺁﻧﺎن
اﺩﻳﺎن ﺮﺍ ﻫﻢ
ﻧﺴﺎﺧﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﻬﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻳﺎ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻧﻬﺎ،
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺟﺎه
ﻄﻠﺒﺎﻥ ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻭ
ثرﻭت اﺩﻳﺎن
ﺮﺍﺳﺎﺯﻣﺎن
ﺪﺍﺩﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﺒﻌﻮث ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻌثت ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﻭ ﺷﺮﻁ، ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻥ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﺷﺮﻁ
ﺩﻭﻡ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻘیه ﺪﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
. ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭ محمّد
ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻣﺒﻌﻮث
ﺑﺮﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﻢ
ﺩﻭﻟﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﺍﻥ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻰ
ﺗﺤﻘﻖ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺷﻮﺭﺷﻰ ﻫﺎ
ﺟﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﻨﻨﺪ،
ﻭ ﻣﺼﺎﺩﺭﻩ
ﺍﻣﻮﺍﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺴﻤﺎﺭﻙ
ﺳﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺷﺪﻥ ﮐﺸﻮﺭ
ﮐﺮﺩ، ﻭﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﺧﻄﺮﺍﺕ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻬﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺭﻓﺎﻩ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﺟﺎﻫل
گفتند . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ سوﺩ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ مِلّت ﻭ
ﺩﻭﻟﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ . ﻭﮔﺮﻭهﻫﺎ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩه
اﺯ
ﺣﻤﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﮔﻤﺮﮔﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻬﺪﺍﺭﻯ
ﺩﻭﻟﺘﻰ ﺷﻮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺳﺘﻢ
ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﭼﻮﺏ ﺩﻭﻟﺘﻰ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﻯ ﺩﻭﻟﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻮﺭﻭﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﺷﮑﺴﺖ
ﻣﻔﺘﻀﺤﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺸﻮﺭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ
ﺧﺒﺮﻧﮕﺎﺭﺍﻥ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺩﺭﻣﻨﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻘﺮ ﺑﻮﺩﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻋﻈﻴﻢ ﺣﺰﺑﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ولی
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻰ ﺷﺶ
ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩ
ﺩﻭﻟﺎﺭ ﺷﻮﺭﻭﻯ
ﻓﻘﻴﺮ ﺑﮑﻮﺑﺎ
ﻣﻴﺪﺍﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻮﻯ ﺩﻣﺎﻍ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭی ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻭ ﭘﺎﭖ ﻭ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﮐﺸﻴﺶ،
ﮐﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﻯ ﺩﻭﻟﺘﻰ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻫﮕﻞ ﺑﻮﺩ، ولی
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﻭﻟﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺴؤﻝ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻭﻟﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺁﺯﺍﺩی ﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﻧﻴﺰﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ، ﻭ
ﺩﻭﻟﺘﻬﺎ
ﺑﮑﻤﻚ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﻩ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﮕﺪ ﻣﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻠّﺘﻬﺎ، ﻭﺯﻭﺍﻝ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﺁﺳﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺮﻭﻉ
ﺟﻨﮕﻬﺎ ﻭ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭلی
ﺪﺭﺟﻨﮕﻞ
ﻭﺟﻬﻨﻢ . ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻴﺞ ﻧﻈﺎﻣی
ﭙﺎ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ .

M125

دین
سلوکی تنها
راه تکامل روح

تطوّرﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺩﺭﮐﻠﻴّﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﻫﻤﮕﺎن
اﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺩﺭﻳﭽﻪ ﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺧﻮﻝ
ﺩﺭ ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺭﻫﺮﻭﻳﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺒﺪﺃ
ﺍﻭلیه هاﻯ می
ﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻓﺮﺽ ﻭﻫﻤﻰ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻭﻫﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﺎﺍﺻﻞ ثاﺑﺖ
ﺷﺪﻩ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﺑﺎ
ﻫﺮﺩﻳﻦ
ﻭﻣﮑﺘﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴم ﻤﻮﻓﻖ
ﺷﻮﻳﻢ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ،
ﭼﻮن ﻔﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻭﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻧﻴﺰ ﻓﮑﺮ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺟﺰ سوﺩ
ﻭ ﻧﻔﻊ ﻭﺑﻬﺮﻩ
ﺩﺭﻫﺮﺑﺤث
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﺩﻯ، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻧﺰﺍﻉ
ﻓﮑﺮﻯ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻤﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎﺷﻮﻕ
ﻭﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺎﺩﺍﻣﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺤثهاﻯ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﻮﺍﻧﺴته اﻳﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻬﻢ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩﻥ، ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻬﻢ
ﻭﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﻭﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﻧﻴﺰﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻧﮑﻨﻴﻢ، ﻭﻳﺎ
ﺭﺍﻩ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺨﻄﺮﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﺁﻥ، ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ .ﺩﻳﻨﻬﺎﻯ
ﺭﺳﻤﻰ، ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻫﺮﺩﻳﻨﻰ، ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻚ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، که
هرﺟﺎ ﺑﺮﻧﮕﻰ
ﻭ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ، ﻭﻣﺎﺭﺍ
ﮔﻴﺞ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻋﻘﻴﺪه اﻯ، ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﻚ
ﻗﻮﻣﻰ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺭﺍ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﺮﻭﻫﻰ
ﮐﺸﻴﺶ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ،
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ، ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺍﺻﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺟﺎمعه ها
ﻣﺴﻠّﻂ ﮐﺮﺩه
اﺎﻧﺪ . ﻭﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯﺣﻮﺯﻩ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻏﻴﺮﻣﻤﮑﻦ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻊ
ﮐﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ، ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺳﺮﺳﺨت
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭلی
ﻤﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ، ﺩﺭ ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭ ﺣﻔﺎﻇﺖ
ﻭﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺒلی
ﻨﮕﺮﺍﻧی
ﺪﺍﺷته اند . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ،
ﺩﻳﻦ ﺍﻭ
ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ ﻭﺳﻪ
ﻓﺮﻗﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺰ ﻳﮑﻰ ﮐﻪ معرّفی
ﻧﺸﺪﻩ، ﻫﻤﮕﻰ
ﻧﺎحقّ ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
قشریﻭﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩهﺎﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﭘﻮﺷﺶ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺑﻠﻴس ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ،
ﮐﻪ ﻟﺒﺎس
ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﺗﻠﺒﻴس
ﻭﭘﻮﺷﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺨﻔﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻓﺎﺳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺟﻬﻞ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻣﺪﻋﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﻧﺶ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺽ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﮐﺪﺍﻡ ﻧﻴﺮﻧﮓ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ ﮔﺮﻯ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺑﺎﺯﻯ
ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺋﺘﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻧﺎمُقدّس
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺣﺘی
اﺗّﺤﺎﺩ ﺑﺎ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎ
ﺍﺑﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺮﻣﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﮐﻪ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ، ﺑﺴﻮﺩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴم ﻴﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺯ
ﻓﺎﺳﺪﺍﻥ ﻭ
ﺍﻓﺴﺪﺍﻥ، ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﺁﻧﺮﺍ ﻃﺮﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻳﻪ ﻟﻮﻟﺎ
ﺩﻓﻊ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻟﻨﺎس
ﺑﻌﻀﻬﻢ ﺑﺒﻌﺾ
ﺩﺭ سوﺭﻩ
ﺑﻘﺮﻩ . ولی
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻣﻮﺭ،
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺁﻥ، ﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻫﺴﺘﻴﻢ
. ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ می
ﺮﻭﻧﺪ، ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه اﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﻣﺘﺤﻘﻖ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﺍﺻﻞ تطوّر ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻧﺪﻫﻴﻢ، ﻫﻴﭻ
ﺩﻳﻨﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ، ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺟﺰﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻭﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰﺗﺮﺟﻴﺢ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺭﺍ، ﺩﺭ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ .ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺷﺮﻗﻰ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺭﻭﺷﻦ ﻧﻴﺴﺖ، ولی
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﺑﺒﻌﺪ ﺭﻭﺷﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺁﻥ ﺑﺎﻋث
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﺩﻳﻦ
ﺩﺭﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ18 ﺳﺨﺖ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺣﻤﻠﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺷﺪ . ﻭﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻀﺎﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺬﺍﻫب ﺮﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﺟﺎﻯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺭﻭﭘﺎ،
ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺳﺶ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ، ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺩﻳﻦ
ﭼﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ولی ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﺎﻣﻠﻰ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺿﺮﺭ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ،
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻓﻬﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﺭﺍ، ﭼﻮﻥ
ﻇﺮﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﺧﻮﺏ ﻭﺑﺪ ﺗﺎﺭﻳخی
هرﻓﺼﻞ ﻧﻮع
بشری ﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻓﺮﺩ،
ﺩﺭﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﺮﺍثهاﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻗﻮﻡ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث
ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﮑّﺎﮐﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻫﺪﻑ ﺍﻭ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺩﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ،
ﺟﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﮑس
ﭼﻨﺪ ﻗﺪّﻳس
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻝ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻣﻴﺪﺍﺩ
. ﻭﺍﺯ ﻣﻘﺼﺪ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ
ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺣﻮﺍﺭﻯ
ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺢ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﺎﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻋت نمایش
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻧﺎﻥ
ﻭﺧﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻫﻔﺘته اﻯ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﻫﻤﻪ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﭘﺎﻙ
ﺩﺍﺳﺘﻦ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﭼﻨﺪ ﺫﮐﺮ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺎﻙ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻧﺎﭘﺎﮐﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ خویش
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ حَجّ کعبه
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﺩﻳﺎنﻔﺮﺍﻣﻮش
ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ، ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺷﺒﻴﻪ
ﮐﺎﺭﻳﮑﺎﺗﻮﺭﻗﺪّﻳﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﮐﺎفی
ﺸﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ، ﭘﺎﻙ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻭمحمّد ﻭ
ﻫﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳت
ﺒﺎﺷﺪ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻧﺠﺎت
اﺯ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻘﺪّﺳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﻳﺎﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺷﺮﻕ، ﻳﺎ ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺷﺮﻗﻰ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ، ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﻤﻘﺎﺑﺮ ﻭ
ﻋﮑﺴﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﮐﻤﻰ ﺍﺯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻗﺴﺎﻭﺕ
ﻭﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ، ﻫﻤﮕﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﺻﻮﻓﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺟﺰ صوفیّه
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔس
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﻘﻴﻪ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﻭﻧﺸﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﮐﻢ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﮐﺞ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻰﺩﻳﻨﺎﻥ، ﺑﺎﺯ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺑﺪﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﺧﻴﺮﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﮐﻪ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻟﻔﻆ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ، ﺩﺭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻋﺒﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺩﻧﻴﺎ
ﺣﻔﻆ ﮔﺮﺩﻳﺪ، ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻗﻮﻡ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ،
ﻭﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ، ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺟﻬﻨّﻢ ﻭﺟﺤﻴﻢ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪ . ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﺍﻭﺳﺘﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ ﻗﻮﻡ قُریش،
ﻭ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﭼﻨﺪ ده ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ قُریش
ﺭﺍ ﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﺮﺩﻫﺎﻡ . ﺟﻬﻨّﻢ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﺣﺘﻤﺎ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّه
ﻠﺎﺯﻡ ﮐﺎﻓﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺎﻓﻬﻢ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ، ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ، ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ پس ﺍﺯ
ﺑﻬﺸت ﺴﻮﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻨﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮعی ﺮﺍ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﺰﺩ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﻣﺬﻫﺒﻰ،
ﻭﻧﻴﺰ ﻧﺰﺩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﻦ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺍﮔﺮﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣلی ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻧﻪ
ﻧﻔﻰ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﻥ . ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﻠﺎﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﮔﺬﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺿﻤﻦ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﺩﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ،
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻫﺮﻳﻚ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻝ ﻭﺩﻭﻡ ﻭسوﻡ
ﺗّﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯه اﻯ ﮐﺸف
کرﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎ، ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ، ﺑﺮﻭﺡ
القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ محمّد
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎ ﻣﺴﻴﺢ،
ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﺟﺪﻳﺪ محمّدﻯ،
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ،
ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻳﻚ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﺑﺎﻋث پیدایش
ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﺭﻭﺵ ﺩﻳﻨﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺎحقّ
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺴﻢ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎ،
ﺍﺣﻴﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ، ولیﻏﻴﺮﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪس ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷته اﻧﺪ، ﻭﻧﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎی اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸته ﺒﺨﻠق
هست، ﮐﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺷﺒﻴﻪ ﻋﻘﻞ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻊ
ﺫﻟﻚ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻟﻮ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﻭﺡ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ، ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ، ﻭﺭﻧﺴﺎﻧس
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻣثاﻝ ﺩﺍﺭﻭﻧﻴﺴﻢ،
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻮﺿﻌﻰ
ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻬﺎ
ﺷﺪ، ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻭﻣت
های ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻴﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﮐﻠﻴﺴﺎ، ﻣﻌﺬﺭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺑﻠﻴس ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻌﺬﺭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﺁتش
ﺃﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺴﻴﺢ ﺳﺘﻢ
ﻳﺎ ﺍﻫﺎﻧﺖ
ﮐﺮﺩه اﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺒﺨﺸﻴﺪ ﺧﻄﺎ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺁﺭﻯ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ، ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺪﻭﺭﺯﻣﻴﻦ .

ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺍﻫﺪﺍﻧﻪ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻰ ﻭتَقذُس
ﻃﻠﺒﻰ ﻭﻳﺎ
ﺷﻌﺮ
ﺭﻭﻣﺎﺗﻴﮑﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﺪ، ﮐﻪ
ﭘﺸﺖ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﺑﺂﺭﺯﻭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﻨﻔﻊ ﻋﻠﻢ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﻗﺪﻡ
ﺑﺮ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ، ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﺳﺎﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ، ﻭلی
ﻤﻨﺠﺮ ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﻨﺪ، ﻭ ﻋﻤﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻠﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﺑﻠﺬﺕ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ، ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮﮐس
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﻧﺴﺦ ﻭ
ﻣﺴﺨﺎﻯﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻰ
ﮐﻨﺪ، که
ﺒﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ، ﻭﻋﻘﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ سوﺧﺖ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ . ﺍﻣﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮑﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻳﻚ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ پیر
ﺑﻨﺎﭼﺎﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
که ﺭﺳﻴﺪ، ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ،
ﺗﺎ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﺎﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﻧﻬﻀﺘﻬﺎ
ﻗﺸﺮﻯ می
گرﺩﻧﺪ
ﻭﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﻓﺮﻗﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻬﻀﺘﻬﺎ
ﻗﺼﺪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﮐﺞ ﺭﻭﻯ
ﻫﺎﻯ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴته
اﻧﺪ، ﺍﻳﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ، ﺑﻨﻔﻊ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩه گرﺍﻳﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺍﻳﺌﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ،
ﻭ سوء
ﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻧﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻫﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﺟﺰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ ﺩﻭ
ﺩﺳﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺨﻴﻞ ﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎﻥ
ﻭ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯﺟﻬﻨﻤﻰﺟﻬﺎﻥﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﻓﺖ
.

ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ ﻧﺒﺮﺩ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎﻯ
ﭘﺎﭖ ﺩﺭ ﺟﻨﻮﺏ،
ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺷﻤﺎﻝ ﺍﺭﻭﭘﺎ،
ﮐﺎﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻓﻴﺼﻠﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ولی
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺷﻤﺎﻝ ﺑﺠﺰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ، ﻃﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ
. ﻭﺑﻘﻴﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯه اﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ . ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻧﻴﺮﻭ
ﻣﺘﻌﺎﺩﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻭﺣﺰﺏ ﺑﺎﺯﻯ
ﺩﺭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﻣﻌﺘﺮﺽ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻧﮕﺴﺘﺎﻥ
ﻧﻬﻀﺖ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﺍﮐﺴﻔﻮﺭﺩ، ﺳﻌﻰ
ﮐﺮﺩ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﺘﺤﺪ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻭﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ
ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺑﮑﺸﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻔﻮﺫ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﺍﻳﺮﻟﻨﺪ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﺣﻞ
ﺷﻮﺩ، که ﺘﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﺮ ﺩﻭﻯ
ﺍﻳﻨﻬﺎ، ﺑﻔﮑﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻭﺑﻔﮑﺮ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﻭ ثرﻭﺕ
ﻭﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻫﺮ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ ﺑﻴﻚ
ﮐﺸﻴﺶ ﺍﺳﺖ
ﻭﭼﻨﺪ ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺍﻭ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﺎﺟﺪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺍث ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ ﺁﻗﺎﺯﺍﺩه
ﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺷته
ﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻣﺴﺠﺪ
ﻭﮐِﻨﺸﺖ
ﻭﮐﻨﻴﺴﻪ
ﻭﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ که
کاﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺁﻥ ﻣﺮﮐﺰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺁﻥ
ﭼﻮﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﻴّﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺸﺮﻙ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺧﺪﺍ ﭘﺮﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺑﻰ ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ بحقَّ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ولی
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻮن
اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻧﺎمُقدّس
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ ﻭ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ، ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺫﻭﻗﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ
ﺣﺘﻰ ﻫﻨﺮﻯ
ﻧﻴﻮﻣﻦ ﺍﺯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ، ﮐﺎﺭﺵ
ﺑﺎﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﻭﺗﻮﺑﻪ ﺍﺯ
ﻓﮑﺮ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﮐﺸﻴﺪ، ﻭ
ﺑﮑﺎثوﻟﻴﻚ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻰ ﺑﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ، ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻫﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻥ ﺩﻭ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﮔﻔﺘﻨﺪ، ﻳﺎ
ﺑﺒﺘﻬﺎی
ﺪﻭﮔﺎﻧﻪ قُریش
ﻭﺩﻳﻦ ﺟﺪﻳﺪ محمّد
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﻴﮑﻰ
ﺍﺯ ﺑﺘﻬﺎ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻌﺎ ﺍﻳﻦ ﺟﺰ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﻴﺴﺖ . ﻧﭙﺮﺳﺘﻴﺪﻥ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻧﺒﻮﺩﻥ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺩﻭﮔﻮﻧﻪ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﺑﺮﻭﺵ ﻗﺪﻳﻢ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻫﺮ ﻓﮑﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﻋﻠﻤﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺴﻠّﻢ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﻣﺸﮑﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻭ ﺷﺮک
اﺳﺖ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍن
ﻨﺒﻮﺩه اﺳﺖ . ﺣﻔﻆ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻌﻠﻢ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻳﮑﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻔﮑﺮ
ﺁﺧﺮﺕ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻣﻨﮑﺮ ﺁﺧﺮﺕ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ تطوّر ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﮔﺮﻭﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ، ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺑﮑلّی
ﺪﻳﻦ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺍﮐثر
ﻣﺘﺪﻳّﻨﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺴﺨﺮﻩ ﻳﺎ
ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻫﻤﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﺎن گفتند،
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺩﺍﻧﺶ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻭ ﻫﻢ ﺭﻧﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺎﺯﻩ، ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺣﻔﻆ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﻠﻢ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺪﻭﺭ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﻬﻴﭻ ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺭﻭش کناﺭ
ﺁﻣﺪﻥ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻯ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺰﺩ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴن
ﻮﺑﺪﻭﻥ ﺟﻨﮓ
ﻭﮐﺸﺘﻦ، حقّ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ
. ﻭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻳﻚ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﻳﻨﻰ،
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺭﻧﮓ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ
. ﻭﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺍﮔﺴﺘﻴﻦ
ﺩﺭﻋﺼﺮ
ﻫﻠﻴﻨﺴﺘﻰ، ﻭ
ﺗﻮﻣﺎس
ﺍﮐﻮﻳﻨﻰ
ﺩﺭﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻳﻚ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭﮔﻔﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺴﺖ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻋﻠﻢ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ، ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻨﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ،
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺑﺪﻭﻥ
ﻨﺎﻡ ﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎ
ﻨﺎﻡ محمّد، ﻳﺎ
ﺗﺸﻴّﻊ بی ﻨﺎﻡ
علیّ هیچ
ﮐﺪﺍﻡ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎی
ﺎﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﻨﮑﺮ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻋﻠﻢ
ﻭﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺴﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﺍﮔﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﻳﺎ ﺗﺤﻘﻖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ که کاﺭﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺳت
ﻮﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺁﻧﺮﺍ،
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻋﻘﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﺮﺩمﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺁﻧﻬﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎنی که
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ حقّ
ﺑﺎﺯ حقّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺃﻣﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻡ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﮔﻢ ﻧﺎﻡ
ﻭ ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ،
ﺑﺸﺨﺺ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﺩﺭ
ﻃﻠﺐ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
.

ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﺍﺧﻴﺮﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺷﺪه
اﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﻭﺣﺪﺕ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺢ، ﺍﺯ
ﭼﭙﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﻨﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺯ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺗﻮﺳّﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺑﻔﮑﺮ
ﻧﺠﺎﺕ ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺷﻌﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻳﺎ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻴﺴﻢ
ﺩﻳﻨﻰ، ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻬﺪﻑ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﺻﻮﻝ ﻣﺴﻴﺢ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺮﺩﻯ، ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﻭﺧﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻤﻞ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ، ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻋﺮﻑ
ﺁﻥ ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ، ﻫﺮ
ﻫﺪف اﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮطه
ﻨﺒﻮﺩه اﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺩﻯ . ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﻣﻴﺮﺍث ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ،
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻠﻢ ﺩﻭ
ﺭﺍﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﺑﭽﺴﺒﻨﺪ،
ﻭ ﻳﺎ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻴﻦ
ﺩﺍﻧﺶ ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺭﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻏﻠﻂ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﻳﻦ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ، ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍت
ﺒﻬﺘﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﻫﺮچه اﻓﺮﺍﺩ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺴﺮ ﻭﮐﻠّﻪ
ﻫﻢ ﺑﺰﻧﻨﺪ، ﻭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﻧﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻪ ﺷﺮﻗﻰ ﻭﻧﻪ
ﻏﺮﺑﻰ . ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺣﻔﻆ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﻭﻣﺨﻔﻴﮑﺎﺭﻯ
ﻳﺎ ﺗﻘﻴّﻪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ،
ﺁﻧﻬﻢ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺠﺒﻮﺭﮐﻨﻨﺪ،
ﻳﺎﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﮐﻤﻚ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﻣﮑﺎﻥ
سوﻡ ﻧﻴﺰ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﺧﻞ
ﺟﻬﺎﻥ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﭘﻴﺶ ﺑﺒﺮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﻳﻦ ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﮑﺸﻴﺶ
ﻭﻣﻠّﺎ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﻓﺮﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺩﻳﻦ ﺩﺍﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺮﻙ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺎﺯ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭﺍﺳﻤﻰ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺎ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺘﺤﻮﻟﺎﺕ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺎ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎه
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ
ﺗﺤﻘﻖﺑﺪﻫﻨﺪ .

ﻋﺼﺮ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺣﺎﺿﺮ،
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺪﻳﻦ
ﻭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﭘﺸﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺻﻨﻌﺘﻰ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﻔﮑﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻥ، ﻭ
ﻟﺬﺕ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻗﻠﻴّﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺑﺪﻳﻦ ﮐﺮﺩﻩ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﺩﻳﻦ
ﺭﺍ ﺍﻓﻴﻮﻥ
ﺧﻠﻖ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ ﻭ ﺑﻄﻤﻊ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﺳﻴﻠﻰ
ﻧﻘﺪ، ﺑﮑﻠّﻰ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻭﺑﻔﮑﺮ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﻃﺒﻘﺎت علمی ﻭ
ﺣﺮفه ای ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻋﺠﺰ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻋﻠّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻠﻢ ﺟﺪﻳﺪ، ﺑﻌﺪﻡ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ
ﻟﺎﺃﺩﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺍﻟﺤﺎﺩ
ﺩﻳﻨﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﭼﻮن
ﺒﺮﺧﻠﺎﻑ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺍن
ﺪﺭﺧﻄﺮ
ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩه
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﻠﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ می ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﻭیش ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻫﻢ
ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ، ﻭ
ﻫﻢ ﺑﻰ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
. ﻭ ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻗﺸﺮﻯ، ﮐﻪ ﻫﻢ
ﭘﻮﻝ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺑﻴﻤﻪ ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﻢ
ﻟﺬﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎﮐﻠﺎﻩ
ﺷﺮﻋﻰ
ﻭﻓﺘﻮﺍﻫﺎﻯ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ، ﺷﮑﻢ
ﻭﺯﻳﺮ ﺷﮑﻢ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﺭﺍ ﺁﺑﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰ ﺳﺮ ﺭﺍ،
ﺩﺭ ﺍﺟﺎﺭﻩ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩه اﻧﺪ . ﻭدرویش
ﺑﻰ ﭼﺎﺭﻩ
ﻣﻘﻴﻢ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﻃﺎﻗﻚ ﺯﻳﺮ
ﺷﻴﺮﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﺑﺎﻡ، ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ، ﮐﻪ ﻋﺼﺮ
ﻓﻌﻠﻰ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺼﻮﺭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﺷﺪﻫﺎﻧﺪ . ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﺪﻳﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩ، ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺩﻳﻦ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻧﻨﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﮐﻪ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺷﻮﻕ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺩﺭﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
سوﺳﻴﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻧﺎﺳﻴﺒﻮﻧﺎﻟﻴﺴﻢ
ﻣﻠّﻰ ﮐﻪ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺷﺪﻩ، ﻫﻤﻪ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺪﻳﺎﻧﺘﻰ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻧﻘﺺ ﻓﻌﻠﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﻳﻦ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻨﻰ
ﻓﮑﺮ، ﻫﺮﮔﺰ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﻭ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﻳﮑﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻳﺎ
ﺣﺰﺏ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ
ﻋﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺠﻠﻴﮑﺎﻥ، ﮐﻪ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﺎﻥ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺍﻧﮕﻠﻴس ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﮑﺎثوﻟﻴﻚ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﺴﻴﺢ، ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺩﻳﮕﺮی
گرﻭﻩ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﺭثوﺩﻭ کَس ﻳﺎ
ﺳَﻠﻔﻰﻫﺎ، ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﺮﻭﺵ ﺷﺨﺺ
ﻣﺴﻴﺢ، ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . که
اﻳﻨﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻫﺎ، ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭﻧﺎﻡ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻰ ﻳﺎ
ﻓﺮﻗﻪ
(ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ) ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴن اﻧﮕﻠﻴﮑﺎﻥ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﻬﻀﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻨﻴﺎﺩ
ﮔﺮﺍﻫﺎﻯ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎ،
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺷﺒﻴﻪ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﻮﺭ، ﻭﻧﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﺟﺪﻳﺪی ﺪﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻳﻦ ﺭﻭﺯ سوّم
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻩ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭﻣﺠﺪﺩﺍﻥ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻳﺎ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻊ (ﻫﻤﻪ ﺟﻬﺎﻧﻰ) ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺠﻠﻴﮑﺎﻥ، ﺣﺘﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻟﺎ ﺃﻗﻞ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻧﻔﻮﺫ
ﮐﻨﻨﺪ، ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻄﺮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﺷﺪ . ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻴﺰ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ(
ﺭﺍﺩﻳﮑﺎﻝ
ﺩﻳﻨﻰ) ﻣﺨﺘﻠﻒ،
ﮐﻪ ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺩﺭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻃﻠﺒﻰ
ﺭﻳﺸﻬﺎﻯ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺳﺖ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻭﺍﺭﺩ
(ﻧﻬﻀﺖ ﺗﻮﺣﻴﺪ) ﺷﺪﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺮﻥ 18 ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ . ﻭﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺠﻴﺐ
ﻭﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻭ
ﻟﺎ ﺃﺩﺭﻯ ﮔﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﻭﺿﻌﻰ،
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻧﻴﺰ ﻭﺣﺪﺕ
ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﺁﻟﻤﺎﻧﻰ، ﻭ
ﺟﻤﻌﻴت هاﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﻋﺠﻴﺐ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺑﻰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﮔﺮﻭﻩ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﻭ ﺍﮐثرﻳّﺖ، ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﻳﺎﻥ
ﻭﺷﮑّﺎﮐﺎﻥ
ﺑﺄﺻﻞ ﺩﻳﻦ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺩﺭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎی
ﻴﻬﻮﺩﻳّﺖ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ ﺑﺪﻭ
ﻗﺴﻤﺖ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻭ ﻣﺘﺠﺪﺩ
ﺩﺭﺁﻣﺪه اﻧﺪ . ﺍﺯ
ﻣﺘﺠﺪﺩﻳﻦ
ﺩﻳﻦ ﻳﻬﻮﺩ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻮﺳﻒ
ﻭ ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﺯ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪه
اﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ، ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐثرت ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺮ ﺷﺨﺺ،
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﭘس
ﻫﻤﻪ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺠﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺖ، ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﺍﻍ ﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻣﮕﺮ
ﮔﺮﻭﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ، ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﻭﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﮐﻨﻴﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﮐﻠﺎس
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭلی
ﺒﺪﻭﻥ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ،
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺍﺯ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎی اولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻌثت ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻭﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ، ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﻣﻴﻦ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﭘس
ﺟﻨﮓ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺩﻭمِلّت ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺳﺎﺯ
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯﺭﻭﻣﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﺠﺴﺘﻨﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺳﻠﻮکی
ﺒﺮﺳﻨﺪ . ﺭﻩ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻗﺸﺮﻳﮕﺮﻯ ﻭ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻉ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣی
ﻮﻋﮑس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﻴﺮ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺳﻴﺮ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﻭﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﺑﺪﺭﮐﺎﺕ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻭﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺠﺸﻢ
ﻫﻢ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻓﺴﺎﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺣﺪﻭﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ، ﻋﻮﺍﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮ
ﺷﻤﺮﺩه اﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺭﺳﻤﻰ ﮐﻪ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺟﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺪﻑ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣؤﺳﺴﺎﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ، ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه،
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭﻣﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺮﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮّﻫﺎﻯ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ، ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩه
اﻳﻢ . ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺑﺎ
ﺁﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪه اﻳﻢ . ﭘس
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ،
ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻭﻝ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﺗﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﻭﻡ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ، ﻭﺑﻬﺸﺖ
سوﻡ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻍ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ،
ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎن
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ،
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﻣﻘﺎﻣﻰ الهی
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ که
ﺤﮑﻮﻣﺘﻰ ﺩﻳﻨّﻰ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭمحمّد
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ۳۱۳ ﻭلیّ
اﻟﻬی همیشه
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﻫﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ، ﺟز
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﺎﺑﺨﺸﻮﺩﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢ ﺭﺍ،
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻣﺮﺩﻡ،
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ، ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎی
ﭙﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ولی
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ . ﺟﻨﮓ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻋﻠﻢ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻧﻰ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﺳﻴﻨﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺎ
ﺣﻔﻆ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ تَرس
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺳﺎﮐت
ﺒﻮﺩه اﻧﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭ
ﺭﻓﺘﻨﺪ .ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻋﻠﻢ ﺑﺎ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﻧﻪ ﺑﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﺴﻤﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ، ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺁﻧﺎﻥ، ﮐﻪ
ﺑﺴﺨﺘﻰ ﻧﺴﻞ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻴﺰ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﻦ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ، ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﭼﻮﻥ ﻳﻮﻧﮓ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ
ﺑﺎﻋﻠﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭ
ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ  ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﻦ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺟﺰ ﺗﺮﻙ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺴﻮﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻡ ﺑﺪﺗﺮ
ﻫﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺍﮐثر
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﻧﺴﻞ
ﺍﻭﻝ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺎﺭﺍﺑﻰ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ، ﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺍﺯ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭﻣﻨﺠّﻢ ﻭﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮ
ﻭﻏﻴﺮﻩ .

ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺭﺷﺪ ﻭتطوّر
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ، ﻳﮑﻰ
ﺭﺷﺪ ﻋﻠﻤﻰ، ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﻦ ﺑﺴﺒﻚ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﺠﺎﺩ تطوّر
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ، ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻟﻢ
ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺧﺎﻟﻖ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﻋﻠﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺎﺩﻡ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺭﺷﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﻚ ﺑﺸﻔﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ، ﻭﺩﺭﮐﻤﻚ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﺗﻨﺎﻗﻀﻰ ﺑﺎ ﺩﻳﻨﻨﺪﺍﺭﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺰﺣﻤﺖ ﻋﻠﻢ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﺮس ﻣﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺟﺎﻯ
ﺗﻌﺠّﺐ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻋﻠﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ، ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ . ﻭﮔﺎﻫﻰﻋﻠﻢ
ﮐﻠﺎﻡ، ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ
ﺑﺎ ﻋﻠﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻧﺘﻴجه اﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻠﻢ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ، ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺗﺸﻨﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﻓﻴﺰﻳﮕﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻬﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍت
هستی ﻋﺸﻖ ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ
.

ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
و به ﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻭﮔﻤﻨﺎﻡ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰخوانده
ﻣیشوند، ﮐﻪ
ﻣﺎ لاهوت را
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ، تا
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ، ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻫﺴﺖ . ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻭﻝ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺍﺳﺖ،
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﺍﺯ ﺳﻤﺖ
ﻣﺎ است، ﻭﺩﻳﮕﺮﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
مقدماتی ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ناسوتی ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻋﻠﻢ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﻭﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺩﺭﮔﻴﺮﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ، که
ﺒﻘﺼﺪ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ گرفته
اند ﻭﺣﺎﻟﺎ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺍﺯﻋﻠﻮﻡ
ﭘﻴﺸﺮﻓﻨﻪ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ نیز
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎﻝ
ﻫﺮﮔﺰ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮔﻤﻨﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﻴﺤﻰ رایج ﻭلی
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ توسّل
عبادی و سلوکی
دارند، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
سالکان
واولیای الهی
آنان مانند
دیگر مسیحیان
میباشند و
تنها دارندگان
مراتی شهود
ششگانه ولایت
مسیح را دارند
. و ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻴﭻ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺎ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰﻣﺬﺍﻫﺐﻗﺸﺮﻯﺁﻥﺍﺯﺟﺪﻳﺪﻭﻗﺪﻳﻢﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﻣﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻬﻢ ﺍﺯ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ غیر
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ هست، ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﻰ
آنان ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ .
ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﺤﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺣﺎﻟﺖ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺑﻨﻔﻊ
ﺍﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﮔﻔته
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻗﺸﺮﻯ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻧﻘﺶ ﺁﻥ
ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
میخواهند
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﻦ
مسیح، ﺑﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻧﮓ ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولیﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎولیﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻃﺎﻟﺐ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭﺣتی(
اﻳﻤﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ)
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ راه
ﻋﻠم مادی را ﺩﻧﺒﺎﻝ
میکنند . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ نمی
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﻳﺮزمانی ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ، ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻤﺎ با
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩات
ﻋﻠﻤﻰ، ﺑﻔﮑﺮ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺩﺭﺩﻳن خو می
افتند . ﺗﺎ
شاید ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﻳﻦ
قشری ﻭ ﻋﻠﻢ ﺭﺍ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻋﻠﻢ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ، ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻘﺸﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ مدام
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻣﺴﻴﺤﻰ، مانند
همه ادیان
رسمی وقشری
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁثاﺭﻣﻨﻔﻰﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭند . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺻﻠﺎح ﺨﻮپس
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭﻧﻪ
ﻋﻠﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ بطور
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﻋﻘﺐ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ
ﻓﻠﺴفه هاﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . چه
ﺮﺳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻫﺮﮔﺰ
در صدد ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ نیستند . زیرا
عرفا
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ هر دین
و مذهب قشری
ﺑﺎﻴﺪ ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻨﻔﺮﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ از
آنها ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴک
هاﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، که ﺪﺭ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ، ﻭﺣﻰ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻭﺍﺧﺘﺮﺍﻋﺎﺕ
ﻭ ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻗﺒﻠﻰ و یا
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ،
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺻﻞ
ﺭﺁﻟﻴﺴﻢ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ تطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ
ﻭﺍﻳﺘﻬﺪ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
(ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺭﺁﻟﻴﺴﻢ ﻭ تطوّر
ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺧﻠّﺎﻕ) و
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺑﻬﺘﺮ، ﻧﻈﺮ
ﺍﮐثر
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﺟﻠﺐ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ یک
ﻧﻤﻮﻧﻪ از
ﺗﻔﮑﺮﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﺘﻬﺪ
ﮐﻮﺷﺶ ﺩﺭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
واصلاح ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭﺗﺠﺮﺑﻪ
(ﺩﻳن ﺳﻠﻮﮐﻰ)
خود ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍلاّ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﺠﺮبه اﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺑﺮﺧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﻌﻰ
ﮐﺮﺩه ﺃﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﺠﺎربّ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻣﻮﺭﺩﻳﻨﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ، ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻣﺪﺍﺭ ﮐﺴﺐ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦﺩﻳﻦ
ﻭﻋﻠﻢ بودند که
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻧﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺣﺘﻰ ﻗﺸﺮﻯ، ﺟﻨﺒﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺍﺯ
ﻭﺣﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﮐﺮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺷﺪ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻮﻉ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺃثر
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺁﻧﺎﻥ
خود ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻫﻢ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺍﻩ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭﻫﻢ
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﺍﻥ
اﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭﺑﺂﻧﺠﺎﺭﺳﻴﺪﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ، ﻃﻮﺭﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﺪﻳﻦ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻦ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ،
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
انسان کهﺪﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻟﺎﺯﻡ
الهی ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﺪﻓﺸﺎﻥ ﺯﻳﺮ
ﭘﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍستند
ﺧﺎﻟﻰ ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻭﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺟﺎﻫﻞ، ﺯﻳﺮ
ﭘﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻘﺸﺮﻳﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭ
ﺑﻔﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻮﻡ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . زیرا
ﺗﺮﻙ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺎﻝ میکنند . ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﮐﻤﺎﻝ،
ﭼﻨﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍه
علم ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﻢ ﻧﺮﻭﻧﺪ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺍﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﺑﺎﺯﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﻰ . ﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯتوفیق
یافتند، که
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺭﻓﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭﻟﺬﺕ
ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﺗﮑﺒﺮ
ﻣﻰ ﺁﻓﺮﻳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺳﺨﺘﻰ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺭﺍ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﻭﻝ ﻭ
ﺩﻭﻡ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺭ داده ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺒﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺧﻮﺩ
ﮐﺸﺎﻧﺪه اﺳﺖ
زیرا ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻫﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻗﺪﻳﻢ
ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻪ
ﻭﻧﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺸﻴﺶ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻮﺭ
ﺍﺯ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺑﭙﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻥیک ﻣﮑﺘﺐ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻋﻤﻠﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ های
سلوکی ﻭﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﻮﭼﻚ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ همه
ﺟﺎﻣﻌﻪ مگر بنصیحت
کردن . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮّﺭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺑﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻭﺍﺗﻴﮑﺎﻥ
ﺑﺮﭘﺎ داشته
ودارند . ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
نیزﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺑﺮﭘﺎﺋﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺣﻘﻮﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ، ﻫﻴﭻ
ﺳﺎﺯﺷﻰ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﻧﺪﺍﺭﺩ
.

ﺗﻀﺎﺩ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺎ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺷﻤﻨﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺭﺗﺠﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺩﺭﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﻯ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﻗﻴﻖ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﻟﺎﻫﻮت
اﺧﻠﺎﻗﻰ، ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺘﻄﻬﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩه
ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺻﻮﺭت
نمی گیرﺩ . ﺩﺭ
ﻧﻴمه اﻭﻝ ﻗﺮن
19 ﺍﻳﻦ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎ
ﺑﻌﻘﻞ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺗّﮑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣؤثّر ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺧﺎﻧﻘﺎه ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺩﻋﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻧﻰ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . که
ﺒﺪﺍﺩﮔﺎﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻨﻰ ﺭﺍﻩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻟﺪﻧّﻰ
(ﻧﻬﻀﺖ ﺍﻧﺠﻴﻠﻰ
ﻭﺗﻘﻮﺍﺋﻰ)، با
ﻏﻴﺮ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﻠﮑﻪ
با ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﭘﺎ
شد ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻓﺮﺩ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻥ، ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ . که
ﺍﻧﺠﻴلی ﺪﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ مُقدّس
ﺷﺪﻥ ﻭﺍﻧﺠﻞ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ، ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯتَقدُس
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﻮﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺳﺒﻘﺖ
ﺑﺮﺯﻣﺎﻥ ممکن
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻣﺪﺗﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺠﻴﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺭﺍﻳﺞ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺩﻭﮔﺎهﻫﺎ
ﻭ ﺍﺭﺗﺸﻬﺎﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺮﭘﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﺍﺭﺗﺶ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺻﻠﻮﺍﺕ ﻭ ﺻﻠﺢ
ﻭﺳﻠﺎﻡ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺩﺭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻴﻤﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺣﺰﺑﻰ، ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺟﺎﻟﺒﻰ
ﺩﺭﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﻭلیﮐﻤﺘﺮ ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﺁﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺭُﺷﺪ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻧﻘﺪ ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ وﻫﺮﺩﻭ
ﻋﻬﺪ ﺁﻥ، ﻭ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﺑﻤﺐ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭتطوّر
ﺑﻴﻦ ﺳﻨّﺖ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ، ﻭﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ بیشتر
ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﺑﺮﺍﺯ
ﻧﻔﺮﺕ ﺷﺪﻳﺪ
ﺑﺪﺍﺭﻭﻳﻨﻴﺴﻢ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﺻﻞ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻠﻢ
ﺩﺍﺭﻭﻧﻴﺴﻢ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭﮐﺎﻓﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﻠﻨﺎ ﻭ
ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺑﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻟﻴﺒﺮﺍﻟﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺳﻨّﺖ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻓﮑﺮ ﻣﺘﻬﻢ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺭﺍﺑﺮﺕ ﺍﻧﮕﺮسوﻝ
اﻃﺮﺍﻑ ﮐﺸﻮﺭ
ﻣﻰ ﮔﺸﺘﻨﺪ، ﻭﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﻣﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﻭﭼﻨﻴﻦ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻢ ﺧﺼﻢ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺧﻠﺎف
علوﻮﻡ ﺗﺠﺮﺑﻰ،
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩ
ﺑﻌﺪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩ ﻭﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺷﺪ، ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮔﻔته
هاﻯ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩ،
ﺑﻌﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﺗﺎ
ﺁﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺭﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺷﺨﺼﺎ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍن
اﺟﺒﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻭﺭﮐﺮﺩن ﻨیست
. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﺎت اﻭﻝ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻦ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ، ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻴﺒﺎﺑﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎن ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻏﻴﺒﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﭘﻴﺶﺁﻣﺪﻩﺗﻘﻮﻳﺖﻧﻤﺎﻳﺪ
.

ﭼﻨﺪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ، ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ
ﺑﺄﻣﺮ ﻭﺃﺻﻞ تطوّرﺍﺕ
ﻭﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﮔﻔﺖ . ﻣﻬﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺍﻳﻦ
ﺃﻣﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮک
الهی ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﺑﺎﻃﻞ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪه
اﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﻭﺭﻧﺪ، ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺷﺪﻧﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺣﺘﻤﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ، ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭﺑﻬﻴچ
کس ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﻟﺼﻠﺎﺣﻰ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﻧﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻭلی
ﻤﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﺨﺺ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﺨﺼﺺ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺣﺘﻤﺎ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﺼﻮﻥ، ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ،
که هفت
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﻬﺖ ﻣﺼﺮﻑ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻠﻰ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎعَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالفعل و امانتهای
الهی خواهد شد
.

M127

سلوک
الهی یا جهان
روان شناسی
حقیقی

ﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻓﻠﺴفی ﻘﺒﻠﻰ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ، ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺗﻰ
ﮐﻪ
ﺩﺭﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭتصوّف
ﻧﻈﺮﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺑﺎﺯ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻭﻋﻠﻤﺎ
ﺩﺭﺭﻭش
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ، ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌت کاﺭ
ﺧﻮﺩش ﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺵ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭتطوّر
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭﻳﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ، ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ، ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﻋﻠﻢ ﺍﻟﻨﻔس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺟﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺑﺪﺭﻭﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺃﺗﻢ ﺁﺳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺷﺮﻗﻰ،
ﺑﺨﺼﻮص عرﻓﺎﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎل
اﺧﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ، ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍتب
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ، ﺑﺴﻴﺎﺭﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩه
ﻮﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺭﺑﻄی
ﺒﺘﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ غرب
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ
ثاﺑﺖ ﻧﺸﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ دیدن
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻭﻧﻴﺎمدﻩ، ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻭ ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺩﻩ،
ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻮﺑﺖ ﮐﺸﻒ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد،
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺭﺳﻴﺪ . که
ﺮﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ محمّد
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺮش ﺮﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻮﺩه
اﻧﺪ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ،
ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
سوّم، ﻭﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﻰ، ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯنه اﻯ ﺫﺭّﻫﺎﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ربّﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ،
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺮﺹ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﭼﺸﻢ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ الهی
ﺁﻧﺎﻥ، ﻃﺎﻗﺖ
ﻧﻈﺮ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ،
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ، ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ هر
ﺃﺗﻢ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎت ﺒﺮﺗﺮ الهی
کنوﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
نوع بشری
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭبالقوّه
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ، ﺑﺮﻭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻭﺑﺎ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ، ﻳﺎﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﭘﺮ
ﺍﺯﺟﺮﻡ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ،
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﺣﻴﻮﺍنی
ﻤﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ را
ﺩﺍﺭند . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﺮ کَس ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ،
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﺘثنا
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩی
ﺪﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺨﺪﺍ بازگشت
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪداشت . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻔﺮﺽ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ، ﺣﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺧلاء
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ و خواهد
بود ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﺧﺪﺍﺩﺍﺧﻞ) ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﮐﺮﺩﻩ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﺟﺴﺎﻡ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ می
آﻭﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیری ﻭﺗﺤﺖ
ﺃثیری
ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭﺣﺪت
ﻮﺟﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭﺳﻠّﻮﻟﻰ، ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩ، ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺩﺭ
ﮐﺪﺍﻡ ﺟﺴﻢ
ﻭﺗﻦ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺃثیرﻫﺎ
ﺃﺗﻢ ﺷﻮﻧﺪ، ﻭ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﮊﻥ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ، ﻭ
ﺍﻋﻀﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ، ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﺗﺎ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻭالهی ﺘﺮ ﻭ
ﻓﺮﺷته گوﻧﻪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺟﻬﺎﻥ،
ﺩﺭ ﺻﻮﺭت هاﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﭘس ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ محمّدﻯ،
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭمُقدّس
گرﻳﺪه ﻫﺴﺘﻨﺪ،
ﭼﻮﻥ ﺑﻌﺮش
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﻓﺘﻪ که
ﺒﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺍﻧﺪ . ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮﻋﺮﺵ، ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ، ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻭﺍﺳﺮﺍﻓﻴﻞ، ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
مُقدّس ﻗﺒﻠﻰ،
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭتطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻭﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺩﻝ ﻭﺭؤﻳﺎ
ﻭﻓﮑﺮ، ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﻪ ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ
ﻫﺎ
ﻭﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﭙﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓته
هنوﺯ ﺑﺪﺍن
ﻨﺮﺳﻴﺪه اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺧﺎص
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ در
ﺯﻳﺮ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺸﺮﻯ هستند . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ،
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯ ﻠﻢ
ﺑﺎ ﭘﺎﻯ
ﭼﻮﺑﻴﻦ ﻟﻨﮓ
ﻟﻨﮕﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ، ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ، ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺣﻴﻠﻪ
ﻭﻧﻴﺮﻧﮕﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺭﺧﻨﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﺗﺎ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ، ﻭﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺷﺎﻳﺪ . ﻫﻢ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ، ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻣﻠﮑﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺎﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ، ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ، ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ، ﺁﻧﺮﺍ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻫﻪ، ﻭحجّ
ﻋﻤﺮه اﻯ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ
ﻋﻤﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ، ﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺒﻬﺎﻧﻪ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ، ﺁثاﺭﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﮑّﺎﮐﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍ ﻣﻨﮑﺮ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻋﻠﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻢ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻠﻮﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺟﺪﻳﺪ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺍﺳﭙﺮﻳﺘﻮﺍﻟﻴﺴﻢ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﻓﺴﻴﻮﻟﻮﮊﻯ . ﻭﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ،
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺁﻥ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﻋﻠّﺖ
پیدایش
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺁن
ﻤﻴﭙﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺤﻘﻖ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺧﺪﺍ ﺟﻮ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ،
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺑﺎﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺤث
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ،
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻧﻘﺶ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ، ﺍﺯﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺗﺤﻮﻟﺎت ﻮ تطوّر
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎت اﻳﻦ
ﺩﺍنش ﻈﺮﻳف
ﻨﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻣﻬﻢ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﮐﻤﻴّﺖ ﮐﻠﺎﻡ
ﻭﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﭼﻪ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه اﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺤﻘﻴﻖ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
بشری ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ، ﺩﺭ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺍﮔﺮ ﮐﻢ ﺑﻮﺩ،
ﺑﺎ ﻫﻤّﺖ
ﻭﻋﻠﺎﻗﻪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪه ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪه ﻫﺎ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﺩ . ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﺑﺎﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﻭﮐﺘﺎﺑﺨﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴدهد . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه اﻯ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺪﻫﺪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍلاّ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ، ﻧﻤﻮنه
های اﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋی
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺤﻘﻖ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻘﻠّﻪ
ﮐﻮﻩ ﻗﺎﻑ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ بالقوّه
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
آینده ، ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭﭼﺎﺭه
اﻯ ﺟﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺘﻦ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺍلاّ
پاﺋﻴﻦ ﺁﻣﺪﻥ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ، ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻴﻢ، ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺟﺰ
ﺩﺭﺩ ﻭﺣﺴﺮﺕ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ، ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﺮ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﺗﺮ
ﮔﻔﺘﮕﻮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻋﻠﻤﻰ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ولی
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﺎﺻﻰﺭﺍ
ﻣﻨﮑﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﻋﻠﻢ ﻭﻋﻘﻞ ﺗﺎ
ﺩﻭﻳﺴﺖ ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
که ﺪﺍﺷﺖ، ﻭﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻓﮑﺮﻣﻴﮑﺮﺩ . ولی
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻄﻠﻊ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ،
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﺶ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻧﺎبغه
ای ﺮﺍ ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻭﺑﺎﺭﻫﺎ، ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺿﻌﻒ ﻋﻠﻢ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ سوﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻴﺎﻳﺪ
، ﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ
ﺣﺘﻤﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﻋﺎﻃفی کاﻓﻰ،
ﺭﺍﻩ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻴﻢ . ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ، ﺑﻬﺸﺖ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎ ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﻦ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ .

ﮔﻔﺘﻴﻢ
ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﺠﺮﺑﻰ، ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮ ﺭﻭﺷﻬﺎ
ﻭﺗﺠﺎربّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ تطوّرﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ، ﺑﺮﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ . ﻭﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺤﻴﺎﺕ ﻭ ﻓﻴﺴﻴﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻋﻠﻢ ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﺍﻟﺄﻋﻀاء، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺒﺪﺃ ﻫﻤﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍت
ﺒﻮﺩ ﮐﻪ به
ﺍﺻل ﻮﺍﺣﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻳﺎﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻈﺎﻡ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭘس
اﺯﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﻭﺡ مُقدّس
ﻮﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﻳش
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ، ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﺎﻥ
ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻣﺪﺍﻡ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﺭﻡ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﺪه ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪهﻫﺎﻯ
ﭘﻮﭺ ﻭﺣﻴﺮت
ﺰﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺟﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷته
هاﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﺣﺘﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻴﻢ،
ﻭﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎم ﺒﺪﻫﻴﻢ،
که ﺤﺘﻤﺎ ﻫﻢ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺩ،
ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤت
ﺮﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻋﺬﺍب
ﺰﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ، ﮐﻪ ﻳﻚ(
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻟﺎﻋﻘﻠﻰ) ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻣﺴﺖ
ﻭﺷﻬﻮﺗﺮﺍﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ ﺻﻔﺖ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺟﻮ، ﻭ
ﺗﻠﻒ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍع
ﭙﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺒﺮ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷتی ﺪﺭﺳﺎﺧﺘﻤﺎن
ﺁﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﺪ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﻘﺪهﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﻴﭽﮑس
ﭘﺎﻙ ﻭ مُقدّس
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻧﻤﻰ
ﺁﻳﺪ . ﻣﮕﺮ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ مُقَدَس
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗب اﻧﻮﺍع
ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴﺎهی
ﻤﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ، ﺍﻳﻦ
سوﺍﺑﻖ ﺍﮔﺮ
ﻧﻴﮑﻮ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﺑﮑﺎﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺭﺩ . ﻭ
ﭘﺮﻭﻧﺪه
ﺃﺯﻟﻰ ﺭﻭﺣی
ﻤﺎ، ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ، ﺁثاﺭی
اﺯسوﺍﺑﻖ
ﻣثبت ﻮﻣﻨﻔﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣثبت
ﮔﺬﺷﺘﻪ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﻃﺮﺩ
ﻫﻤﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ عَدَم
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ . ولی
ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺟﺒﺮ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺮ
ﺟﺒﺮ ﺫﺍﺗﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ، ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺎ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﮐﻪ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢﮐﻨﻴﻢ .ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮعه اﻯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮔﺬﺷﺘﻬﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺭث ﺑوﺩﻩ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﭘﺪﺭﺍﻥ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻥ
ﻭﮐﻮﺭﻋﻘﻞ، ﺑﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﻓﮑﺮ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﺎ
ﺣﮑﻮﻣت
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺳﮑس ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺳﺎﺩﻩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺷﻮﺩ . ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﮑﺘﺐ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺶ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻧﻴﮑﻮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻣﺠﻤﻮﻉ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮑﺠﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . و
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ما گه در
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻓﺮﻭ
ﺑﺮﻭﻳﻢ، ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻴﻢ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ، ﻭﭼﺎﺭه
اﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺁﻥ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﻓﺮﻭﻳﺪ، ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ،
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺻﻠﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ،
ﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮﺍﺳﺎﻟﻢ،
که هنوﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻔته
اﻯ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻌﺎﻟﺞ،
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﭙﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻌﺎﻟﺞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺁﺭﺍﻡ
ﺑﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎنه ﭽﻮﻥ
ﻫﺮﮐﺎﺭ ﻋﻠم
اﺳﺘﻨﺘﺎﺝ
ﻓﻮﺭﻯ ﻭ
ﺑﺎﻋﺠﻠﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻋﺠله ها ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻋﻠﺎﺝ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻳﺎﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﺠﺮﺑﻰ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻤﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻗﺮﻥ 19
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺸﻒ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺪ، ﻭﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻣﻔﻴﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻭ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ،
ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺿﺪ
ﻭﻧﻘﻴﺾ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻏﻮﺭ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺟﺎﺭﻯ ﻇﺮﻑ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻝ، ﺟﺰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﻃﺮﺡ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ، ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺧﻮﺩ آزمایش
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ آزمایش
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ، ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎک ﺴﺎﺯﻯ
ﻭﮐﺴﺐ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﺰکیه ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺻﺮﻓﻪ ﺟﻮﺋﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍﻋﻤﺮ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ، ﻭﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ، ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺑﻤﺎ معرّفی
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺷﺘﺎﺏ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺪﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ولی
ﺍﺯ (ﺩﺭﻭﻥ
أندرون ) ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪه چه ﺮﺳﺪ
ﺑﺄﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺩﺭﻭن اﻟﻬی روح
و روان ﺨﻮﺩ .

ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻋﻘﻴﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻘﻖ
ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺪﺍﻡ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭﭼﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﺭﺁن
ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺍﮔﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺷﺪ، ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻋﻤﺮی
ﺒﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ، ﻳﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﺟﺎﻟﺐ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﮐﺎﻓﻰ ﻫﺴﺖ . ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺫﻫﻨﻰ، ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﻠﻮﻏﻰ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﺒﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، می
ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻳﮑﻰ
ﺩﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭﻣﻔﻴﺪﺗﺮ،
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ ﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﺑﻤﺎ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ﻭ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﭙﺮﺗﮕﺎﻩ عَدَم
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﮑﻨﻴﻢ،
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭﻫﺰﺍﺭ
ﺑﺎﺭﻩ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺷﺪﻥ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻭ ﺑﺮﺳﻴﻢ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﭘس
ﻨﻈﺮﻳﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ ﻫﺎ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻓﺰﺍﻳش
اﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺳت
ﻨﺒﺎﺷﺪ . بازﻫﺮﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻭﻧﻈﺮیه
ای، ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻳﻚ ﻫﺴﺘﻪ ﺍﻭلیه
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ، ﻭﻧﻴﺰ
ﻫﺮ ﻳﻚ، (ﻟﻪ ﻳﺎ
ﺑﺮﻋﻠﻴﻪ)
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺣﻴﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺣﻴﺮﺕ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻋﻠﻮﻡ ﮐﻠّﻰ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯ، ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ، ﺑﺠﺎﻯ
ﺣﻴﺮﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺯ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺑﺎ
ﺗﻮﺍﺿﻊ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎت
عبرت ﻤﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﻗﺪﻡ ﺑﺮﻭﻯ
ﻳﻚ ﮐﻮﻩ ﻭﻳﻚ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﭘﺎ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ،
ﻭﺑﻌﻤﻖ
ﻓﻀﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻓﻀﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ
ﺳﻔﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻭ
ﺑﺴﻴﺮ
ﻭﺳﻴﺎﺣﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﺩﺭﻙ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻧﻴﺰﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ
ﻣﻨﺼﻒ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻨﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺮﺩﻯ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ، ﻳﺎ
ﻧﻬﺞ ﻭﺑﺮﻧﺎمه
اﻯ که ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺟﻠﻮتر
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻨﻔس ﻭﺭﻭﺡ،
ﺍﺳﺎس ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻟﺶ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ، ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻮﻕ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ، ﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﺤﻘﻖ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﮑﻮﻩ ﻗﺎﻑ
ﻭﺣﺪّ ﻳﻘﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ، ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎن
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ، ﻭﺯﻣﻴنه
ﺴﺎﺯ ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ،
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭی اﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ، ﮐم
ﺒﻮﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه،
ﺑﺎﻋث
ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺩﺭﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ
ﺩﺭﻫﺎ ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ،
ﻭﻭﺍﺭﺩ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ، ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍلی
ﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺮﻭﺵ
ﺁﻣﺎﺭﻯ ﺪﺭ
ﺳﺎﻝ 1853 ﺭﻭﻯ
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ، ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻟﺎﺕ
ﺭﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺗﺎﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺭﻭﺵ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺍﺯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺍﺯ
ﺻﻔﺮ ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻴﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻬﺎ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﻣؤﺳﺴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ،
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻳسه
ﺁﻣﺎﺭﻫﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎﺻﻮلی
ﺒﺮﺳﻨﺪ ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺭﺍ ﺍﺯ(ﺭﻭﺍﻥ
ﻓﺮﺩﻯ)ﻭﺣتی
ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻨﺪ، ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ به
(ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ)ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﭘاک
ﺴﺎﺯﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ، ﻭ
هر ﻋﻴﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﺎﺁﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎﭼﺸﻢ
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺒﺮﺳﻨﺪ، ﻭﺳﭙس
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻭﻣﺮﺩﻩ
ﻭﺟﺎﻫﻠﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻭ
ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺮﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺁﮔﺎه کنند، ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻨﺎ ﻭ
ﺁﮔﺎﻩ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﺮﺩﻩ
ﻫﺎ ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺑﺘﺸﺮﻳﺢ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻳﻚ
ﻣﺮﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺮ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺃﻧﺎﺗﻮﻣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ . ولی ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻨﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺩﺭعلم ﺮﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺭﺍﻩ
ﻭﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻠﺎﺵ
ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻯ،
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺎ
ﻧﻤﻮﺩ .

ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﺮﺩﻳﻢ، ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺮ ﻋﻠﻢ ﺍﺯ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻨﺠﺮ ﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻨﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ، ﺑﺎ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﺷﺎﺧﻪ
ﺁﻥ ﺭﻧﮓ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴزم
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ، ﭘﻴﺶ ﺑﺎ
ﺁﺩﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ، ﮐﺎﺷﻒ
ﮐﻠﺎس ﺍﻭﻝ
ﻣﮑﺘﺐ ﺷﺶ
ﮐﻠﺎﺳﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺤﺼّﻠﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺭﺍ، ﺗﺎ
ﮐﻠاس ﺷﺸﻢ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﺍﻟﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﻪ ﻋﺮﺵ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻳﺪه ﺒﻮﺩ، ﻭلی
محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎن
ﻤﺤﻤﺪﻳی ﺑﻌﺮش
ﺮﺣﻤﺎﻥ، ﺍﻳﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺭﺍ ﻋﻤﻞ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . که
همیشه
ﻮﺃﮐثرﺍ
ﺑﺴﺮﻋﺖ، ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ، ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﻣﺎﻧﺘﻴﻜﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻯ ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻏﻴﺮ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ . ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭ ﺭﺟﺎﻝ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺎﻧﻊ ﺑﺰﺭﮒ
ﺭﺍه ﺨﺪﺍ
ﻭﺭﺍه علم ﮔﺮﺩﻳﺪه
اﻧﺪ . ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻊ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﺎ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ، ﻭﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺩﻝ ﺑﺴته اﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ ﺁﻥ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ، ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ و
توان های ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﺩﺭ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ و
بالفعل
مینماید، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ
ﻭ ﺑﻴﻨﺎ ﺗﺮ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮی ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ

ﻣﮑﺘﺐ
ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻗﺪﻳم ﻭﺩﺭ
ﻗﺮﻥ 18
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪ
ﻭﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﮐﺎﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ، ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎت
ﺨﺎﺹ خویش
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪ ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻔﻌﻰ، ﮐﻢ ﮐﻢ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻴﻚ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺷﺒﻴﻪ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺍﻧﮑﻠﻴﺴﻰ
ﭼﻮﻥ (ﻫﺎﺭﺗﻠﻰ،
ﻭ ﻣﻴﻞ) ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻟﺬﺕ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻘﻠﻰﻭﺗﻌﻘّﻞ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﮑﺘﺐ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎسی ﺍﻟﻤﺎﻥ
ﻭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ، ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺑﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺧﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﻘﻠﻴﻞ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺭﻭﺵ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎن
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ . ولی ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎل کرﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺪﻧﺪ . ولی
ﻣﺘّﮑﻰ ﺑﺤﺪس
ﻭ ﻓﺮﺽ ﻭﺗﺼﻮﺭ،
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ،
ولی ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﻓﺘﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺤﻘﻖ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ، ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ، ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻘﻮّه
ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻴﺎﺯ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮﮒ
ﻭﺧﻮﺍﺏ
ﻭﺑﻴﮑﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﺭ ﺗﻠﺎﺵ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻮﺳﺘﻰ ﻧﻮ
ﺑﺮﺗﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ،
ﻭﺩﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻣﻮﺯﻯ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ،
ﮐﻪ ﮔﻨﺞ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻧﺠﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻈﺮﻯ، ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳُﻨّﺘﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺗﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻧﻔس ﻭﺟﺎﻥ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺭﻭﺷﻦ ﮐﻨﻨﺪ .

ﺍﮔﺴﺖ
ﮐﻮﻧﺖ ﻗﺎﻧﻊ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭ ﻭﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺧﻮﺩ، ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻳﺎ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺏ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯﺟﺴﻢ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ، ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻔس که ﺮﻭح
اﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩی
ﺒﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻧﺘﻴجه
ای برﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻫﺎﻯ مُقدّس
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻴﺮ، ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺻﺤﻴﺢ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ،
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎهی ها
ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺸت هزﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ، ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻞ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﻗﻠﺒﺎ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﭘس ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻤﺮﻯ ﻫﻢ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺰ، (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ الهی
ﻮﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ، ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺷﺶﮐﻠﺎس ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺸﻮﻧﺪ .

ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻨﻔس ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ1855
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﻠﺎﺵ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺸﺮﻯ،
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻄﺮﺕ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ، ﺍﺳﺎس
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﻴﻨﺶ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺗﺮﺷّﺢ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺍﺯ
ﺧﻴﻠﻰ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻗﺪﻳﻢ ﺩﺳﺖ
ﺑﮑﺸﺪ، ولی
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﻏﻴﺮﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮐﺎﺩﺭ
ﻓﻨﺎﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺟﺎ
ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ، ﻋﻠﻢ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺑﺎﻣﺮﮒ
ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻣﻦ ﺷﺨﺺ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ، ﺩﺭ
ﺻﺪﻫﺎ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻭﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻚ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﻭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺎﺑﻊ ﻭﺿﻊ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﻭﻃﺮﺩ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎه ﺨﻮﺩ،
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻭ ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ بشری
ﺧﻮﺩ برﺳﺎنند . ﻭﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺩﺭﻳﻚ
ﻋﻤﺮ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﺪ ﮐﻠﺎس ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺖ
. ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺧﻴﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮﺁﻥ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﻭﺵ محمّدﺩﺭ
ﮐﻠﺎس
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﻢ، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ، ﻭﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻘﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﭘﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺎﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳانند ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺄﻣﺮﺍﺽ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺄﻋﺼﺎﺏ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﺄﻋﻀﺎ ﺑﺘﺤﻠﻴﻞ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻢ ﻳﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺩﻳﻮﺍﻧﻪ، ﻭ
ﻳﺎ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ، ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﻭﺑﻰ
ﻫﻮﺵ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﺍﺧﻠﻰﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺸﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺍﻡ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺷﺪ،
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺎﻗﻞ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ، ﻭ
ﺁﮔﺎﻩ
ﻋﺎﻟﻤﺘﺮ، ﻭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻨﺎس
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺷﻨﺎس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻮﺍﺩ
ﻏﺬﺍﺋﻰ ﺑﺨﻮﺭﺩ،
ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍن ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ
. ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺠﺰﺋّﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﻫﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﺤﻴﻂ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﺨﺺ، ﻭسوﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺑﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﻭﺣﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻨﻴﻦ ﻳﺎ
ﺩﺭﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ، ﺑﺴﻴﺎﺭﻳﺎﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻃﻔﻞ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺭﺷﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ، ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺤﻘﻖ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺳﭙس
ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑت
ﺘﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋث
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻣﮑﺘﺐ ﻟﺬﺕ ﻭﻧﻔﻊ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭﻏﻔﻠﺖ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﻋﻠﻒ
ﺯﺍﺭ ﻣﺮﺗﻊ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﭼﺮﻧﺪ ﻭﺧﻮﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮی
ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﻭﭘﺮﻭﺍﺭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﻋﮑس
ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﺍﮔﺮ
ﺗﺮﻙ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ، ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
باشند . ﻭ ﺑﺎ
ﻧﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭﻫﻢ
ﺯﻳﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﻣﺤﻴﻂ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻓﺎﺳﺪ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺩﺭ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﻣﮑﺎﻟﻤﻪ ﻭ
ﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ نه
عباﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ . ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎن
ﺴﺎﻟﻚ نه ﻔﻘﻂ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻮض ﻤﻴﮑﻨﺪ،
ﻭﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻭﺳﻂ
ﺟﻬّﻢ ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ خویش
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳت ﺴﻠﻮﻙ . ﻭ
ﻟﻮ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺨﻠﻖ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺧﻮﺩ، ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻋﻮﺽ
ﮐﻨند ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻣﺤﻴﻂ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗثبیت
ﻭﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻮﻧﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ، ﺑﺎﺣﻔﻆ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻗﺪﻳﻢ ﺧﻮﺩ، ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺑﺎ
ﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻣﺮﺗﺠﻌﻴﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺨﺪﺍ ﻭﺭﻭﺡ،
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﺍﻧﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻰ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻣﺎﺩﻯ ﺯﻧﺪه
اﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ،
ﻣﻨﺠﺮﺑﺤﺮﮐﺖ
ﺑﺴﻤﺖ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻨﻘﺶ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻭﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺗﻦ، ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺗﺎﺑﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ .ﺩﺭﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻣﻨﻔﻌﻞ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﻣﺤﻴﻂ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺄثیرﻯ ﻓﺎعلیّ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺑﺮ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺗﺼﺮﻑ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺗﺄثیر
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
ﺑﺮﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﻋﺎﻡ، ﻭ
ﺑﺮ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻄﻮﺭ
ﺧﺎﺹ . ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺗﻦ ﺗﺎﺑﻊ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺍﺳﺖ، ﻭﺍﻋﺼﺎﺏ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎﺑﻊ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺗﻠﻔﻴﻖ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺎﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠیه هاﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ، ﺑﺎ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻧﻈﺮ
ﮐﻠّﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ،
ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺟﺴﻢ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﺫﻫﻦ، ﻭلی
ﻨﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ بالقوّه . ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺁﻥ . ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻣﺎﺩﻯ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺤﮑﻢ، ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﺳﺎ
ﻫﺴﺖ . ولی ﻧﻪ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺳﺒﺒﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﺍ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻠّﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮی ﺨﻮپس، ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﭘﺎﻙ
ﺷﺪﻩ ﻫﺮسه ﺮﺍ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩﺩﺍﺭﺩ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﺍﺯﻣﻘﺎﻳسه
این سه ﺒُﻌﺪ
ﺷﺨﺼﻴّت ﺒﺸﺮی
ﺒﻤﻘﺎﻡ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺠﺰﻫﺎﻯ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ . ﺣﻔﻆ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺟﺴﺎﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺿﺪ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ . ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻧﺒﺮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﻣﺮﮒ
و ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴﻦ ﻭﻓﻌّﺎﻝ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﺑﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻣﻨﺘﻘﺪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟک هست ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺸﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﺴﺒﻴﺪه اﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺪﻙ ﻧﻮﻋﻰ، ﭼﻮﻥ
ﻧﻄﻖ ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﺎﺩﻩ، ثباﺗﻰ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﭼﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﻮﺷﻴﻤﻰ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓته
ﺮﺍ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻓﮑﺮﺗﺼﻮﺭ
ﺗﺮﺷّﺢ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻋﻘﻠیﻮﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺩﺍﻧﺶ
ﺩﺭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻭﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﭘﺎﺭﺍ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﮑﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ،
ﻭ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﻨﺪ، ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ، ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﻄﻦ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻳﺎﺫﻫﻦ ﺑﺎﺟﺴﻢ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺳﺴﺖ
ﺷﺪﻩ، ﻭﻣﺮﮒ
ﻋﻘﻠﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺟﺴﻢ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ، ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ
ﻭ ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺒﺨﺸﻨﺪ، ﻭﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻫﺮ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻓﻌﻠﻰ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻧﮑﺮﺩه اﻧﺪ، ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ ﻭﺩﺭﻭﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺃﻧﺪﻙ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺯﭼﻨﺪ ﻋﺎﺭﺿﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺩﺭﺟﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻭﻫﺒﻮﻁ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻣﺘﺘﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ( ﺩﻳﭙﺮﻳﺸﻦ)
ﻭﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺰﺍﺭﻯ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ، ﻭﺑﺎﺯﮔﺸت
ﻤﺠﺪﺩ ﺑﺤﺎﻝ
ﺍﻭلیه ﺪﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻫﺴﺖ
ﺁﻧﻬﻢ ﺍﮔﺮ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻌﺎﻟﺞ
ﺭﻭﺵ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘته ﺎﺷﺪ، ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﺎ ﭘﺰﺷﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺘﺮف ﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺣﺪ ﺃﻗل ﭙﺰﺷک
که ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻧﺎﻣﻮﺯﻭﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺰﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺟﻠﺐ
ﮔﺮﺩﺩ، ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭی
ﺒﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﺪﺍﻧﺪ
. ﻭﻫﻢ ﺳﻄﺢ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﺰﺷﻚ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪ ﻳﻚ
ﺑﺪﻭ ﻭﺳﭙس
ﺑﺴﻪ ﻭﭼﻬﺎﺭ
ﺳﻘﻮﻁ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻣﺮﺿﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣؤثّر ﺑﻴﻔﺘﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺍﺯ
ﺩﺭﺟﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ، ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺳﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻣﺮﺿﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻣثلا ﺍﻭﻝ ﮔﺮﻳﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩ، ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺳﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺩﻭ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻔﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﻭﺍﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ،
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ،
ﮐﻪ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﻚ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ،
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺸﺘﻪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﭼﻪ
ﺩﺭﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ، ﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ، ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﻓﺼل ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻓﺰﺍپس
ﻭﺗﺮﺍﮐﻢ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ،
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺳﻘﻮﻁ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﺑﺮﺧﻰ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻫﺰاﺭﺍﻥ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ ﻭﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻫﻢ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺗﺼﻮّﺭ
ثوﺍﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺍﮔﺮﭼﻨﺎﻥ ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺮﺩهاﻧﺪ .ﺍﻣﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ بشری
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻞ
شده ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪه
اﻧﺪ . ﻭ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺧﻮﺩ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ،
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺷﻔﺎﻯﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﮑﻰ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻧﺴﺨﻪ ﻋﻠﺎﺟﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﻌﺪ
ﻫﻢ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﺎ
ﺗﺨﻔﻴﻒ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﻳﺎ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﺍﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻣﻨﺎﺳب
ﻤﺸﮑﻠﺎت ﺮﻭﺍن
ﺴﺎﻟﻚ ﺭﺍ که
عاﻗﻞ ﻭ ظاهرا
ﺳﺎﻟﻢ ﺍﺳت
ﻤﻴدهد . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﺎﻟب ﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﻏﻴﺮ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﺑﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺴﻮﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻋﻮﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﻃﺎﻟﺐ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
ﻭﺟﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺭﻭﺍن
ﺪﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
پزشک به
ﺯﻭﺭﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻯ
مُخَدّر
ﻭﺣﺘﻰﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺷﻮﻙ
ﻣﻐﺰﻯ، ﺍﻳﺠﺎﺩ
دگرﮔﻮﻧﻰﺩﺭﺑﻴﻤﺎﺭﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
.

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ،
ﭼﻪ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻳﺎ که
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﻭﻳﺎ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷند . ﻭﭼﻮﻥ
سالک ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺍﻟﻬﻰ
او ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﻬﺪﺍﻟﺴﺘﻰ
ﺑﺎ
ﻧﻮﺭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻟﺒّﻴﻚ حجّاکبررا
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻣﻴﺰﺍﻥ
ﻋﺸﻖ ﻭﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﺟﺪﻳّﺖ
ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺑﻴﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻦ
ﺩﻝ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺑﺴﺘﻪ، ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺘﺼﺪ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺑﭙﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ، ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
بهشت تولد
بهتر ﺗﻌﻬﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺳﺖﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻋﻬﺪﺧﻮﺩﺭﺍﻓﺮﺍﻣﻮﺵﻧﻤﻴﮑﻨﺪ

ﭘس
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺭﺯﺵ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻭنه
ﺪﺭﻭﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ ﻭﺻﻒ
ﺁﻧﭽﻪ ﻧﺪﻳﺪﻩ
ﻭﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺭﺷﺘﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ، ﻳﺎ
ﺳﺎﻳﮑﻮﺗﺮﺍﭘﻰ
ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻣﺠﺪﺩ
ﺍﺯ ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺭﺑﻂ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﺴﻢ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﮔﺴﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﺪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﻯ
ﻭﺟﺴﺘﻦ ﻋﻠﻞ
ﺳﺴﺘﻰ ﺭﻭﺍﺑﻂ،
باطنی ﻭﻋﻠّﺖ
ﻧﺰﻭﻝ ﻭ ﻫﺒﻮﻁ
ﻭ ﺍُﻓت
ﺮﻭﺍﻧﻰ بیمار
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ
ﻭﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻳﺪ، ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩ، ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻨﻔّﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ ﺗﺮﻙ ﺁﻥ
ﺻﻔﺖ ﮐﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﻴﻊ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ، ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ به
وﻟﻰّ الهی
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ، ﺷﺨﺼﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻝ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ خویش
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎﮐﻤﻚ ﮐﻠّﻰ
ﭘﻴﺮﺳﺎﻟﻚ، ﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﺯﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﺄﻭﻳﻞ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ،
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﮔﻮﺵ ﺯﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭﻋﮑس
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺗثبیت ﻭﻣﻠﮑﻪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﭘﻴﺮ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻓﺎﺳﺪ
. ﮐﻪ ﮐﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻭ ﺭﻫﺒﺮﻯ ﮐﻨﺪ،
ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﮕﻮﺩﺍﻝ . جهنّم
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ .ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ، ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺼﻌﻴﺪ ﻭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺎ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﻣﺒﺎﻧﻰ ﺫﻫﻨﻰ
سالک ، ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺷﻌﻮﺭ
ﺑﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣثبت ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ، ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺁثاﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﺭﻙ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ .

ﭘس
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺗﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ، ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻧﻴﺰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺤﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻭﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎی
اﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺻﺪ
ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﻔﻞ ﻣﮑﺘﺐ
ﻧﺪﻳﺪﻩ ﻣﻠّﺎ
ﻭﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺷﺸﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻳﺎ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮی، ﺭﻭﺡ
ﻭ ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺩﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻣﺪﻩ، ﻭﺍﺭﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
شاهد ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ،
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ، ﺑﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻰ ﺩﻫﺪ . ولی
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺎﻧﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻳﺎﻏﻔﻠﺖ ﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘوﻞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ثوﺍﺏ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﮑﻤﺘﻰﺩﺭ
ﮔﻨﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺄﺑﻮﺫﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﻴﻊ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺍﻭ
ﮐﻪ ﺳﺨﺖ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻤﺖ
ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻌﺠّﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﻣﻮﺩ علیّ
ﺭﻏﻢ ﺃﻧﻒ ﺗﻮ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻣﺎغت
ﺑﺨﺎﻙ
ﻣﺎﻟﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩ
ﻭ ( إﻥ ﺯﻧﻰ ﻭ إﻦ
ﺳﺮﻕ) ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺩﺯﺩﻯ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﺨﺖ ﻣﻬﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ثوﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺻﻮﺍﺏ
ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺘﻤﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﻯ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻳﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ثوﺍﺏ
ﻭ ﮔﻨﺎﻩ، ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺷﻮﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻫﻤّﻴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎی
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
.

ﺍﺯ
ﺑﺤث ﺩﻭﺭ
ﺷﺪﻳﻢ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ1879 ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻟﺎﻳﺒﺰﻳﻚ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺍﻳﺮ ﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻭﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﭘس ﺍﺯ ﻳﻚ ﻗﺮﻥ
ﻭ ﺃﻧﺪﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻃﺒّﻰ ﺟﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺰﻭﺭ
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﻭ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺷﻮﻙ
ﻣﻐﺰﻯ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ تکرار
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺑﮕﻮﺵ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺟﺮﺍ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺤﺎﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﺯ نگرﺩﺪ . ﻭﻳﻠﻴﺎﻡ
ﺟﻤس ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻮﻝ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ را ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ1890 ﮐﻪ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﮐﺮﺩ، ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺟﺴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻣﺠﺪﺩ ﮐﻨﺪ، ﻭ
ثاﺑﺖ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ
. ﺗﺎ ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺟﺴﻢ
ﻭﺭﻭﺍﻥﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ، ﺗﮑﻴﻴﻒ
ﻭﻫﻢ ﺯﻳﺴﺘﻰ
ﻭﻇﻴفه اﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺑﺎ
ﻣﺤﻴﻂ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ،
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳانند . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺗﺎﺣﺪّ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ، ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺯﻣﺎﻥ، ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ خویش
ﻭﻋﻰ
ﻭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ، ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎﺑﻊ ﺟﺴﻢ
ﻭﻧﻔس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺣﻴﻒ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎﺑﻊ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ گرﺩﺩ ﻭ
ﻧﺎﻡ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺻﺎﻟﺢ ﺑﺮآن
ﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ، ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺎﺯﻩ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺧﻠﺎف
ﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭﻧﻔس لَوّامه
ﻣﻠﺎﻣﺖ ﮔﺮ، ﺭﻓﺘﺎﺭ
خویش ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﻴﻦ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭﺷﺮﻁ
ﮐّﺎﻓﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺮﺳﺪ،
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻗﺪﻡ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﻩ ﻗﺪﻡ ﺟﻠﻮ
ﻣﻴﺂﻳﺪ، ﺗﺎ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ که
ﺒﻘﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ بالاتر
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ
روح فردی ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
برسد . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻋﻤّاء ﻭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﻮﻳﺎﻥ
ﻭ ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ،
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻬﺮﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥﻣﻴﺮﺳﺪ
.

ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﺳﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﺍﺭﺩ،
ﮐﻪ ﻣؤﻣﻦ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻢ ﺧﻄﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﺸﺪ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻄﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﭼﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﻤﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ سوﻕ
ﺑﺪﻫﺪ، ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭسوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ،
ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺩﻭﺭﺑﻨﻤﺎﻳﺪ،
ﻳﺎ ﺗﻦ
ﺑﻤﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﮑﺮ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ،
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ، ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﺣﺮﻓﻰ
ﻣﻴﺰﻧﻴﻢ، ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ ﻣﺎ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ثوﺍﺏ
ﺳﺎﺯ می گرﺩﺩ، ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻗﺪﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ، ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ(
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ) ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻳﻢ . ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﮐﻮﺷﺶ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﺗﻠﺎﺵ
ﻋﺒﺎﺩﻯ، ﻭﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ سوﻡ
ﺭﻭﺡ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ، ﭼﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ، که
ثوﺍب ﻨﻮﺭ ﺭبّ
ﺮﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﭼﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ سوﻡ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﭼﻮﻥ ﻟﺤظه اﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ . ﻭﻣﺎ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪه ﻫﺎ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺻﺤﺒﺖ ﻭﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ، ﮔﻮﺋﻰ
ﺟَﻨﻴﻨﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟَﻨﻴﻦ
ﺩﻭﻗﻠﻮﻯ ﺧﻮﺩ،
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ که
ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ میباشد . ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻭﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺸﮑﻞ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
درﺩﺭﺁﺳﺘﻴﻦ ﺩﺍﺭﺩ
.

ﻭﻳﻠﻴﺎﻡ
ﺟﻤس ﻧﻴﺰ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ، ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ ﺗﺠﺎربّ
ﻭ ﺑﺎﻧﻔﻌﺎﻝ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺫﺍﺗﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻘﻞ ﻫﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰﻭﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺸﮑﻮﻙ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ،
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭﺑﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﻋﻘﻞﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺟزء
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﻟﮑّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﻩ ﺩﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﻋﻘﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﻘﻞ لَوّامه
، ﻭ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﻠّﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺻﺪ
ﻭﺍﺻﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ، ﻳﮑﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺗﺎﻭﺳﻴله
ای ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﺮّ
ﻭﺷﺎﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﺍﻥ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺒﻌﻮث
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ . ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻭﻳﻠﻴﺎﻡ ﺟﻤس
ﺳﺘﺎﻧﻠﻰ ﻫﺎﻝ ﺭﻭﺵ
ﻭﺭﺍثی
ﻭﻣﻴﺮﺍث
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻭﻳﻠﻴﺎﻡ ﺟﻤس
ﺭﺳﻴﺪ . زﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺟﻮﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ، ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ، ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭﺭﺍثی
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻭﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪ، ﻭﺍﺯ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻓﮑﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولیﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﺤﻘﻖ
ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻥ، ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺭﻭﺍﻧﮑﺎﻭی
ﮐﻨﺪ . ﭘﻴﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ثوﺭﺍﻧﺪﻳﻚ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﮑﻠّﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻨﺘﺎﺞ ﺁزﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺧﻮﺩ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ
.ﺩﺭ (ﻣﮑﺘﺐ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﻴﻬﺎﻭﺭﻯ) ﻣﺸﮑﻞ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺑﺴﻴﻂ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺟﻤﻌﺎ
ﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺭﻓﺘﺎﺭﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﻭﺭﺍﻯ
ﺍﻋﻀﺎ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺟﺴﻢ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺩﺭﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺗﺴﻮﻥ
ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﻃﻔﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻮﻟﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺎ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
ﺳﺎﺩﻩ ﺭﺍ، ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺭﻓﺘﺎﺭ کُلّ
ﺟﺴﻢ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﺎﺭ
ﺃﻃﺒّﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺟﺴﺘﻦ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺻﺤﻴﺢ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
صادق ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﻫﺮ مَرحله ای
ﻳﻚ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﻋﻠﺎﺝ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻳﮑﺠﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ، ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ، ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ، که
ﺤﺘﻤﺎ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺍﺯ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺷﺮﻃﻰ
ﭘﺎﻭﻟﻮف
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻩ، که
هماﻥﻋﮑس
اﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
است ، ﮐﻪ
ﻣﺤﺮﮐﻬﺎﻯﻋﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻋﻠّﺖ ﺳﺮﻋﺖ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ، ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻋَﺸﻮﺍﺋﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻈﻢ ﻭ
ﻫﺮﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺷﺪ،
ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯﻣﮑﺘﺐﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ،
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﻄﻮﺭ
ﺷﺮﻃﻰ ﺃثر
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺷﺮﻃﻰ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺭ ﻃﻔﻞ
ﺷﺒﻴﻪ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﻭﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺗﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻫﻤﮕﻰﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺷﺮﻃﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻣﺘﻔّﻖ ﺑﺮ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ،
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺷﻌﻮﺭ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﻏﺎﻣﺾ ﻭﻣﺒﻬﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺑﺮﺳﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺭثی
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺻﻠﻰ
ﺑﺸﺮ ثاﺑﺖ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ، ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻧﺮﻣﺶ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ
ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰ ﻭﻫﻢ
ﺯﻳﺴﺘﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﻌﻮﺭ ﻃﻔﻞ
ﻣﺒﻬﻢ ﺍﺳﺖ، ﻭﺗﺎﺑﻊ
ﺻﻔﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺤﺴﻮب ﻨﻤﻴﺸﻮﺩ
. ولی ﺩﺭﺑﺰﺭگ
ﺴﺎﻟﺎﻥ ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺿﺢ، ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺗب اﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻭﻝ ﻭﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﺎﺷﻰﺍﺯ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻊ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
شخص ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺑﺎﺭﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺗﺮﻙ
ﮐﺮﺍﻣﺎت
ﻤﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ خویش، ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ، ﺗﺎ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻔﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ، ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ، ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥﺍﻟﻬﻰﺭﻭﺡالقُدُسﻭﺍﺣﻮﺍﻝﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺑﺮﺳﺪ
. ثوﺭﺃﻧﺪﻳﻚ ﻭ
ﻣﺎﮐﺪﻭناﻝ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻧﻈﺮﺍﻭﻝ، ﻭﺍﺯ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ ﺍﺯ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻣﻮﺭﻭثی
ﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺴﺐ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺴﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﺻﻮﺭﺕ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻭ، ﻭﺗﺎﺑﻊ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﺩﻭﻡ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺭﻫﺎ
ﺷﻮﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺁثاﺭ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ، ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﻃﻔﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﺹ ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺤﻴﻄﻰ، ﺧﺎﺹ
ﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻫﻮﺵ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻧﻪ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ، ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . که
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳت
از ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ولی ﻧﻪ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﮐﺴﺐ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮت ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
. ثوﺭﺃﻧﺪﻳﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ، ﺑﺎ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺷﺪﻩ، ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ، ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺍث
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺭﻭﺍﺑﻄﻰ
ﺑﻨﻔﻊﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﻣثبت
ﺩﺍﺩﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺸﺶ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻋﻠت ﺁﻥ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺍﻭﻝ، ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﻳﺎ
ﺷﺨﺼﻰ ﻳﺎ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻃﻔﻞ، ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺩﺧﻮﻝ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺩﺭ
ﻃﻔﻞ ﺃثر
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻬﺎﻯ
ﺟَﻨﻴﻦ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ،
ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻬﺎ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺣﻴﺎت ﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻗﺒل
ﺒﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻨﻬﻢ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﺃﺧﻴﺮ
ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪﻩ، ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ 95 ﺩﺭ
ﺻﺪ ﮊﻧﻬﺎ
ﻭﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺯ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ، ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻃﻔﻞ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺤﻘﻖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺗﺼﺮﻓﺎﺕ
ﻭﻳﮋه اﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ
ﺣﺎﻣﻞ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ
ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ندارند، ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﻭﻤﻮسوﻣﻬﺎ
ﺁﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺼﺮﻓﺎﺕ ﺷﺨﺺ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﮐﺮﻣﻮسوﻣﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻪ x ﻭ y ﺧﺎﺹ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺑﺪﻧﻰ ﭘﺴﺮ
ﻭﺩﺧﺘﺮ ﺩﺭ
ﺟﻨﺴﻴّﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺎﺯ ﺧﺎﺹ
ﺑﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ، ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺟﻨس
ﮐﻪ ﺭﺑﻂ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺃثر ﻣﻨﻔﻰ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﺮﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺻﻔﺎﺕ
ﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ،
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﻮﺗﺎه کرﺩﻥ
ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ،
ﻣﻬﻢ ﺗﺮ ﻭﺑﺎ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺟﺎﻟﺐ
ﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ، ﮐﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ، ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﺧﻮﺩﻭﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺳته
هاﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺒﻄﻠﺎﻥ
ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﮑس
ﺑﺎﻋث ﺿﻌﻒ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻣﻐﺰ
ﻭﻣﻮﺍﺩ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻐﺰﭼﻮﻥ
ﭘﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻡ ﻭ
ﻓﺴﻔﻮﺭ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ،
ﻟﺬﺍ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ، ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﮐﻢ ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺯﻳﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺳته هاﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺣﺪّ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻗﺪﺭﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻐﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﺿﻌﻒ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﮐﻢ ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ، ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻟﺬﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺟﺮﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ
ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻥ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻘﺼﺪ ﺧﺪﻣﺖ
ﻭﺭﺍﺿﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺯﻧﺎﻥ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ،
ﻧﻪ ﺑﻘﺼﺪ ﻟﺬﺕ
ﺧﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﺣﺘﻰ
ﻟﺬﺗﻰ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩ، ﺑﺎﻋث ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ، ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺠﺴﻢ ﻭﺟﻨس
ﺍﺯ ﺑﻬﺮﻩ
ﻫﺎﻯﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻢ ﺷﻮﺩ . ولی
ﺁﻧﭽﻪ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻫﺴﺖ، ﻭﺿﻊ
ﻗﻮﻯ ﻳﺎ ﺿﻌﻴﻒ
ﺟﺴﻢ ﻭﻣﻐﺰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ،
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﭘﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ مثبتﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ، ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺿﻌﻒ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﻮﺩ . ﻣثلا
ﺍﮔﺮ هَوَس
ﻟﺬﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ، ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻞ
ﺳﮑس ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺯﻥ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ هَوَس
ﺳﮑس ﻣﺮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ، ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺎﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺩﻯ ﭼﻮﻥ ﺭپس
ﻭﺳﺒﻴﻞ، ﮐﻪ
ﺯﻥ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺭﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﻰ، ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﺁﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺷﺨﺺ،
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨسی
ﺪﺍﻧﺴﺖ، ﮐﻪ
ﺗﺄثیرﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺻﺒﻮﺭ،
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ، ﮐﻪ(
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ) ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ،
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ(، ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ، ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻮﻕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ ﺍﻭ، ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎت اﻳﻦ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﺩﺭﻃﻔﻞ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﻌﻠﻰ، ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﻓﻌﻠﻰ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻮﺃﻡ ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﮐﻤﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﭼﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺴﺐ
ﺷﺪﻩ، ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ، ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ،
ﻣثلا ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺎ
ﭘﻨﺞ ﻳﺎ ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ، ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ،
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﻳﻢ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ، ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻏﺪﻭ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ، ﻭ
ﻫﺮﺳﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ولی
ﭘﺨته ﺘﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ،
ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ

ﻣﮑﺪﻭﮐﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ، ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﮐﺎﻓﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ،
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﻣﺤﻴﻂ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺑﺎﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ، ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺯﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﻃﻔﻞ ﻭﺟﻮﺍﻥ خُنثی
ﻳﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻭﺗﮑﻤﻴل
گرﺩﻧﺪ . ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ، ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ،
ﮐﺸﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ، ﺳﺨﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ، ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ، ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻗﺪﻡ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﻩ ﻗﺪﻡ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺣﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮﻣﺤﻴﻂ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ، ﺑﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ، ﻭﻳﺎ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ، ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ،
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻣﮑﺪﻭﮐﺎﻝﻏﺮﻳﺰﻩ
ﻣﻴﻞ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ ﺑﺼﺎﺣﺒﺶ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ،
ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﺩﺭﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ، ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ، ﺭﻭﺍﻥ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻤﻰ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ . ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﮐﺸﺶ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ
ﻓﻮﺭﻯ ﻳﻚ
ﺣﻘﻴﻘﺖ، ﻧﺎﺷﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺁﻥ ﻣﻄﻠﺐ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻫم ﺒﺴﺨﺘﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﮐﺪﻭکاﻝ
ﺍﺯ ﻳﺎﺯﺩﻩ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺑﺰﺭﮒ
ﻧﺎﻡ ﻣﻴﺒﺮﺩ، ﭼﻮﻥ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻓﺮﺍﺭ
ﻭﺣﻔﻆ ﺫﺍﺕ، ﻭ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻧﻔﺮﺕ
ﻳﺎ ﮐﺸﺶ ﻭ
ﻓﻀﻮﻟﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﻣﻴﻞ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻦ، ﻳﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﻭﺗﺄﮐﻴﺪ
ﺫﺍﺕ . ﺍﻳﻦ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻏﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺎﺯﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻮﻉ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺍﺯ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ، ﻣﻨﺠﺮ
ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ،
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻴّﻨﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻭ ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﺟﺪﺍﺳﺎﺯﻯ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺧﻮﺩ،
ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺍنقلاﺑﻰﺗﺮ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﭘﻴﺮ
ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﺪ ﻭﺑﺎﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﭘﺎﻙ
ﻭﻳﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺁﺳﺎﻥ
ﻭ ﺳﺎﺩﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺏ
ﺍﺳﺖ، ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺟﻮﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ،
ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ، ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺘﺮﺑﻴﺖ ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ، ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺨﺶ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻳﮑﻰ ﺩﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﺭﺽ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ، ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺍﻭ
ﺷﺪﻳﺪ ﻭﻋﻤﻴﻖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻧﺎﺗﻮﺍنی هاﻯ
ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎ
ﭘﺰﺷﻚ ﺻﺎﺣﺐ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ ﻭ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ، ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻫﻴﭻ
ﮐﺎﺭ ﻣثبتی ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ، که
ﺒﺎﻳﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ، ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﺎﻣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ، ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﺮﻣﺴﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭﻯ ﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﭘس
ﺟﺴﺘﻦ ﻋﻠّﺖ
ﻳﻚ ﺻﻔﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭ، ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻄﻪ ﻃﻠﺒﻰ
ﺑﺮ ﮔﺮﻭﻫﻰ، ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺃﺗﻤﻴﺴﻢ ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﻳﺎﺑﻰ ﺍﺯ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ، ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﺴﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻫﺮ
ﻃﺮﺣﻰ ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﺘﺨﺼﺺ، ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ، ﺗﺎﺣﺪﻭﺩ
ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰ
ﻭ ﺃﺗﻤﻴﺴﻢ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺎﺭﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺵ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ،
ﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻴﺮ،
ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ، ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻧﻴﮑﻮ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﮐﻠﺎس ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ، ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻮﻝ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻣﺒﻬﻢ
ﺑﺎﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ ﻣﺤﮑﻢ،
ﺑﺘﺄﮐﻴﺪ ﺃثر
ﻣﺤﻴﻄﻰ، ﺻﻔﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﮑﺪﻭﮔﺎﻝ ﺷﺪ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻭﺿﻊ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻓﺮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺳﺘﻘﺎﻝ ﺑﺎ
ﺫﺍﺗﻴّﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻭ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻤﻊ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﮑﻮﻓﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﺍﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻭ
ﭼﺴﺒﻴﺪﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﺑﺴﻴﻂ ﻭ ثاﺑﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ،
ﻭ ﺭﺷﺪ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻓﺼﻞ
ﺭﺍﻳﺞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺳت اﺳﺖ . ولی(
ﺟﻮن ﺪﻯ ﻭﻯ)
ﻣﺨﺎﻟف ﺁﻥ
ﻓﮑﺮ ﺍﻣﻴﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺟﺎمعه
ﺮﺍ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺮﺑﻴت
ﻮﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺍﻧﺴﺖ، ولی
ﺑﺎ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ، ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﺼﻠﺤﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺣﻘﻴﻘﻰ . ( ﺩﻯ ﻭﻯ)
ﺑﺎ ﺗﺄﻣّﻞ ﺩﺭ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺑﺎ ﺯﺣﻤﺖ، ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺍﺻﻞ ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ
ﺑﻴﻦ ﺑﺸﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﻧﮑﻨﺪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﮔﻮﻧﻪ ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺪه اﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺩ . ﻭ ثاﺑﺖ
ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻫﺮ
ﻃﻔﻞ ﻫﺴﺖ، ﻭﻳﺎ
ﺑﻘﺪﺭ ﺫﺍﺕ
ﻃﻔﻞ ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﮑّﻢ
ﻭﮐﻨﺘﺮل
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻳﻦ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺖ
ﻭﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﻄﺮﺕ ﻭﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس،
ﻭ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ، ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ، ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺮﻓﺖ ﺑﺪﺍﻧﺪ،
ﮐﻪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻧﺰﻭﻝ
ﻭ ﻓﺮﻭ ﺭﻓﺘﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪولی
ﻣﺤﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻣﺎﻧﺘﻴﻚ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻳﺎ
ﻧﻔﻌﻴّﻮﻥ
ﺣﺮﻳﺺ ﻭﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﻭﺿﻊ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﭘﺴﻨﺪﻳﺪﻧﺪ، ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳن هدﻓﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﻭﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺴﻮﺩ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺩﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ سوء ﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻦ، ولی
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻓﻄﺮﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﮔﺸﺘﻦ
ﻭﺧﺴﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻔﻊ ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻧﻔﻊ ﻃﻠﺒﺎن
ﺘﻨﻬﺎ ﺑﺎﻋث
ﺧﺴﺮﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭﻭﺍﺭثاﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻓﻄﺮﺕ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻭﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ،
ﺑﻨﻔﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺴﺎﺭﺗﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺩﻭﻡ
ﻣﺤﻴﻂ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭﻓﺎﺳﺪ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ، ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ، ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺑﻴﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺟﺒﺮ
ﺣﺘﻤﻰ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﻚ،
ﻭ ﺟﺒﺮ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺩﺭﺍﻧثرﻭﭘﻮﻟﻮﮊﻯ،
ﻭ ﺗﺎرﻳﺦ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺄﺟﻨﺎس
ﻭﻧﮋﺍﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﻳﺎ
ﻋﻠﻮﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺭﻭﺋﻰ ﻭ
ﻣﮑﺘﺴﺐ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ، ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺗﺠﺎربّ ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﺤﻴﻂ، ولی ﻧﻪ
ﺗﺠﺎربّ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻳﺎ
ﺗﺠﺎربّ
ﺁﻣﺎﺭﻯ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺠﺎربّ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻮﺩﺵ، ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺵ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﻠﻢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ، ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻧﺠﺎت
اﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺩﺳت ﻨﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻣﻨﺠﻰ
ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﻨﮓ
ﺑﺎ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ، ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ، ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﺰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ، ﮐﻢ
ﻳﺎ ﺯﻳﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺎﺍﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﺭﻭﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ . ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺠﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ، ﭼﻮﻥ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ،
ﻭ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺟﻤﻌﻰ،
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻮﺿﻮع های
ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ . ﻭﺑﺎﻣﻴﺪ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ، ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍثباﺕ
ﻟﺰﻭﻡ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﺃﺑﺪﻯ ضرورت
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺍﺯ
ﻫﺮ ﺩﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﺭﻫﺎﻯ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﺍﺑﻮﺍﺏ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﻳﻢ، ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺘﺠﻠیه
هاﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎنه
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . که
اﺯ ﻫﺮ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ﺳﺮﺍﺯ
ﺭﻡ ﻳﺎ ﺍﻭﻡ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ . ﻭﺑﻘﺼﺪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺪﺭﻙ ﺍﻳﻦ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺮﺳﺪ،
ﻭﻳﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ
بی اﻋﺘﻨﺎ
ﺑﺎﺷﺪ، ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻳﺎ ﺍﮐثر
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ، که
اﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺴب
کرﺩﻩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ، ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ، ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍﺗﺤﻘﻖ ﺩﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮ ﻭ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻭﻧﺎﭼﺎﺭﻯ، ﺍﺳﻴﺮ
ﻃﻠﺴﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮﺭﻭﺡ
ﻫﺮﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎ
ﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎن
اﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺻﻔﺎﺕ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍع
ﺒﺎﻟﺎ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ
. ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪ، ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓت
ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻭﻗﻄﻌﺎ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ،
ﮐﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭﻫﻤﻴن
ﻮﻇﻴفه ﺴﻠﻮﻙ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻗﺸﺮﻯ،
ﻭﻳﺎﻫﺮ ﺗﻠﺎﺵ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﭼﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ
.

M136

اصالت
سادات اولاد
پیامبر

ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﻴّﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﺳﺮﺍﻍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺰﺍﻳﺎﻯ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ خُمس
ﺍﻣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺯﻧﺎﻥ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﺭﺍﻳﮕﺎﻥ ﮐﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﻭﺻﻠﺖ ﺑﺎ
ﺧﺎﻧﺩﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﺎﻯ ﺑﺤث ﺍﺳﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻭ ﻓﺎﺳﺪ
ﺍﻟﺄﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﻟﻄﻤﻪ
ﺑﺎﺣﺘﺮﺍﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ ﭘس
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﺤثی
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ با
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻭﺷﻦ ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﺯ
ﻓﺮﻣﻮﻟﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻧﻤﻮﺩ،
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺁثاﺭﻣﻦ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻰﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭُﺳﻨّﺖ
ﻭﻋﺘﺮﺕ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ها ﻣﻴﮑﻨﻢ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻡ، ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻄﺮﺡ
کردم . ﻫﺪﻑ ﻣﻦ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ با
سادات ﻧﻴﺴﺖ . بلکه
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺩﺍﻯ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺑﺤث ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻋﺒﺎﺳﻰ ﮐﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ او
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻮﺩ
ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﮐﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺑﻨﺎﻡ ﺷﻴﻌﻪ علیّ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺭﮊﻳﻴﻢ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭلی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ علیّ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ خواست
ﺍﻟﻬﻰ پیامبر
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗظاهر ﺩﺭﻋﺰﻟﺖ
ﺧﻮﺩ
ﻣﺸﻐﻮﻝﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﻭﺩﻳﻦ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﺧﻠﻔﺎ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﻣﻮﻯ
و عبّاسی
نداشتند . بلکه
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﻴﻌﻪ علیّ
بوده و ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻧﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
مولاعلیّ
وﻳﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻭ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺎﻣﺎﻣﺎﻥ ﮐﻪ
طرفداران
علیّ که ﻧﺎﻡ
ﺷﻴﻌﻪ علیّ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﻤﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ . وﺑﺴﻴﺎﺭی
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﻟﺬﺍ ﺧﻠﻔﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳلوﮐﻰعلیّ ﻭمحمّدﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺧﻠﻔﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ نیز
مورد ﺁﺯﺍﺭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﮐﺎﻇﻢ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺑﺒﻐﺪﺍﺩ
ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪ، ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺰﺩوذان
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﭘﺮﺳﻴﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺷﻤﺎ
خودﺭﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪ محمّد
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﺪ، ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺴﺮﻯ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﺎﻡ ﮐﺎﻇﻢ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﻘﺼﺪ
ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻘﻊ
بمعنی ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪ و
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﻰ محمّد ﻭعلیّ
ﻭﻫﺮﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥالهی
سیّد شده ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﻧﻴﺰ
ﭘﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻋﻴﺴﻰ ﻣﺴﻴﺢ فرزند
ﭼﻪ ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩ؟
ﻫﺎﺭﻭﻥ ﮔﻔﺖ
ﭘﺪﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ محمّد
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
میگوید
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺁﺳﺘﻴﻦ
ﻣﺮﻳﻢ ﺑﺎﮐﺮﻩ
ﺩﻣﻴﺪ ﻋﻴﺴﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻴﺴﻰ ﻧﻴﺰ
ﭘﺪﺭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺖ ولی ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
مسیح ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
تجلّی جدید
ﭘﺪﺭﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺷُﺮُﻑ ﮐﻤﺎﻝ
ﺩﻣﻴﺪه اﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﺍﺯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺧﺮﺍﻓﻰ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻳﺠﻴﻰ ﺑﻦ
ﺯﮐﺮﻳﺎ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ و شاخه
یهودیﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
فرزند الهی زردشت
بود که عیسی
بن مریم ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ غُسل
ﺗﻌﻤﻴﺪ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﻏﺴﻞ ﺗﻌﻤﻴﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ سلوکی
ﻳﺤﻴﻰوﻋﻤﻠﺎ
وی ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
عیسی ﺑﻮﺩ ﻭﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺁﺩﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺪﺳتان ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ آدم ﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ تجلّی
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﺩﻡ ﻗﺒﻠﺎ
ﭘﺪﺭﻭﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . و ﺁﺩﻡ کیومرث
بگفته
زردشتیان
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ بود
ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ کرد . ﻋﻴﺴﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻨﻤﻮﺩ، ﮐﻪ
ﻳﺤﻴﻰ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭپنجم ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ و
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴد، ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯﻣﺤقّقین
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﭙﺪﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻣﺮﻳﻢ ﺑﺎﮐﺮﻩ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ از
اینکه ﻣﺴﻴﺢ
قبلا
(ﭘﺪﺭﺍﻟﻬﻰ)
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻧﮋﺍﺩ ﻫﺮﮐس
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﻧﻘﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﭘس
ﻧﮋﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻳﻚ ﻧﮋﺍﺩ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ثاﺑﺖ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
انسانهای
فرصت طلب ﺑﺪﺭﻭﻍ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﻴّﺪ واولاد
پیامبران
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩﺷﺎﻥ
این مدّعیان
کاذب نیز ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻍ پدر
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ .

ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺑﺤث
ﻭﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻫﺴﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻴّﺪ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
و ﻧﻄﻔﻪ خود
ندارد که
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘﺪﺭ
ﻭﻣﺎﺩﺭ داسته
باشد . زیرا
ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ از
ﻳﻚ
ﭘﺪﺭﻭﻣﺎﺩﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ و
ﻫﺮﺭﻭﺣﻰ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ روحی
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ خاص
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ واحد
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ در
تن ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩه اﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍشته اند ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻘﻮﻝ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺎﻟﺢ ﻋﮑس
ﺻﺎﻟﺢ ﺑﻮﺩ ولی
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
زردشت آزر
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻫﺮ(
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ)
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟکان
خود( پیر و ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ) ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
دیگری ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺿﻤﻨﺎ
(ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ)
ﻳﻌﻨﻰ( ﺩﻭ ﻭﺍﻟﺪ)
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻳﮑﻰ ﻣﺮﺩ
ﻭﻳﮑﻰ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪ .ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭ برخی
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﮋﻧﺘﻴﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
نسبت داد که
در وی ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﺘﻘﻞﺑﺴﺎﺩﺍﺕ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﭘس
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ تأثیر
ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ﭼﻪ سوﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ حتی
برای دین ﺍﺳﻤﻰ
ﺍﻭ ﺩﺍﺭﺩ ، ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﻴّﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺁﺩﻡ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺒﺸﺮ از
ﻧﮋﺍﺩ او
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
آدم ﺳﻴّﺪ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷند
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ
ﺭﺍ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ خداوند
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﺑﻘﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
محمّد ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ محمّد
ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ ﺁﺩﻡ
ﻭﻣﻴﺘرﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻧﺪﺍﺷتندو
ﺭﻭﺡ محمّد
ﺳﺎﺧﺘﻪ سلوکی ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺪﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟّﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﮐﻪ ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ رسیده
اند ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺣﺘﻰ
(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﺩﺍﺭﻧﺪ که
محمدی زنده
دیگری هستند . ﭘس
ﺳﻴّﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺮﻳﻒ ﻭ ﺁﺭﻳﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ، ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻣلان ﺑﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ، ﺳﻴّﺪ
و ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺴﻴﺢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭلو
ﻧﻪ ﺑدرجه
ﻤﻘﺎﻡ ﺳﻴﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد . ﻭﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻴﺎﺩﺕ
ﻭﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ محمّد
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫند ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻬﺪﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ .

(ﺫُﺭﻳّﻪ)
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
میباشد . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺫﺭﻳّﻪ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ( ذَر
ﻳﺎ ﻣﻮﺭﭼﻪ) ﺩﺭ
ﮐثرﺕ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴته اﻧﺪ
ﻭﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎهﻫﺎﻯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﮐﻠﺎس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻠﺎس ﺁﺧﺮ
ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدی
ﺗﺎ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻧﺴﻠهاﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ محمّد
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻧﻴﺰ
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﻓﺎﻃمه اﻯ ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻮﺍﻯ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ(
ﻓﻄﻢ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ)
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ را ﻳﺎﻓﺖ،
ﻭ ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺍﻳّﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺸﻬﻭﺩﻫﺎﻯ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺣﺴﻨﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ،
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﭙﺎس ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺎﻄﻤﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺣﺴﻴﻦ ﻭﺣﺴﻦ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺎﻣﻰﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ولایت محمدی ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺴﻴﻦ
ﺣﺴﻨﻚ ﻭ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ، ( ﻭﻧﻪ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻤﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ )ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺣﺴﻴﻦ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ و
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ علیّ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ،
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺻوﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺷﺸﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . علیّ
ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻋﺎﻟﻰ
ﻭ ﺍﻋﻠﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻨﺠﻢ محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
برای ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﭘس
ﺩﻓﺎﻉ ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﻳﻚ
ﺩﻓﺎﻉ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﺩ . و
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺍثبات
ﻧﺎحقّ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ بوده ،
ﭼﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺷﺪه
اﻧﺪ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﺍ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻋﻠﻴه ﺧﻠﻔﺎ
ﺭﺍ ﺒﻌﻬﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺪﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺁﻧﺎﻥ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ولی
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺭوﺣﺎﻧﻰ که
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﻧﺪ ﭼوﻦ ﭘﺴﺮ
ﻧﻮﺡ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺸﺴﺘﻦ ﺑﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻓﺎﺳﺪ، ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩه
اﻧﺪ ﻭﺑﻘﻮﻝ
خداوند ﺑﻨﻮﺡ
ﮐﻪ ﭘﺴﺮﺕ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﺗﻮ ﻧﻴﺴﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ الهی
تو نیست
وفرزند
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﮑﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ های
ﺍﻣﺎﻡ ﮐﺎﻇﻢ
برای هارون
الرشید ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩ، که ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺑﺘﻬﺎﻝ ﻭ سوﮔﻨﺪ
پیامبر ﺑﺠﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭ اهل بیت خود
بود . ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ پیامبری
محمّد ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ محمّد
ﭘﻴﺸنهاد ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ، ﺣﺎﻀﺮ
ﺑﻘﺮﺑﺎﻧﻰ
نمودن ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ . ولی محمّد
علیّ ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺣﺴﻨﻴﻦ ﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺣﺎﺿﺮ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺭﺍﺳﺖ
ﻧﻤی گوید
ﻫﻤﮕﻰ ﮐﺸﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﻫﻴﭻ حقّ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺍﻭﻟﺎﺩ
وﺧﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﮐﺴﻰ ﭼﻮﻥ محمّد
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺮﮐس ﻣﺴؤﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﻣﺎﻡ
کاظم ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻮﻥ ﺫَﺭّه ﻭ
ﺁﺩَﻣَﮑﻰ
ﺩﺭﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺭﺷﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮊﻧﺘیک ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻄﻔﻪ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ
ﻭﻣﺎﺩﺭ هر دو
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻧﻄﻔﻪ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ است که
ﻃﻔﻞ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ
ﺃﺑﺪﻯ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭼﻪ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺫﺭ ﻭنطفه
روح ﺍﻟﻬﻰ محمّد،
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ علیّ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ، ﭼﻮﻥ
علیّﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ رسید ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺮﻭﺡ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻫﻤﺴﺮ بعدی علیّ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﺴﻞ ﻣﻮﺳﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍدرش
ﻫارﻭﻥ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﺳﻰ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺮﻓﺖ
ﭼﻪ ﻣﻮﺳﻰ
ﺷﺨﺼﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ الهی ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
را ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
الهی هستند
ﻭﻳﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﺯ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻓﺘﺎﺩ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺗاﺮﻳﺨﻰ ﺁﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﺭﺍ ﺩﻭ
ﮔﻞ ﻭ ﺭﻳﺤﺎﻧﻪ
ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ، ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻭ ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ حسنی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ که
گل بهشتی
میباشند . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺁﻧﮑﻪ
ﺧﻴﺮ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺗﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻗﺒﻠﻰ بر می گزیند،
ﮐﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ، ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﻧتخاب ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻭﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺪ . ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ امام
ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﺩﺭﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
شایسته ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
حسین یا ﺣَﺴَﻨﻚ،
ﻭﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭنه ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺣﺴﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ و ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
بخاطر (ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭘﺮﺧﻴﺮﻯ) ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﺪ
ﺍﻭﻧﺪ ﺣﺴﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺰﻧند
ﻭ ﺳﺮ ﺑﺸﮑﺎﻓﺪ
ﻭ ﺧﺎﻙ ﺑﺮﺳﺮ
ﮐﻨند ﻭبا ﭘﺎی برﻫﻨﻪ
دور ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﮕﺮﺩﻧﺪ ﺗﺎ
ﺣﺴﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
که ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻯ
حسین مربوطه
را ﺑﺎﻳﻦ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ سوء ﮔﻨﺪ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ سلوکی
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﺎ
ﺑﺎﻭﺭﺍﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
میباشند، ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻫﻤﻴّت ﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ تا
ﺑﺤﺪّ ﺭُﺷﺪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺟﺴﻢ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ، ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ را
ﺑﺂﺭﺯﻭﻯ
ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ. ﻭﺍلاّ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻳﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫند ﺩﺍﺷﺖ،
ﺗﺎﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺘﻢ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃبدﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ .

ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩ، ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔته است که ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣت هر
ﻧَﺴُﺐ ﻭ
ﺣَﺴَﺒﻰ ﻗﻄﻊ
ﻣﻴﺸﻮﺩ، ﻣﮕﺮ
ﺣﺴﺐ ﻭﻧﺴﺐ ﻣﻦ . ﭘس
ﻧﺴﺒﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺩﺧﺘﺮﺵ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻭﻟﺎﺩﺵ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﺴﺐ ﻭﻧﺴﺒﺐ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻭ ﻗﺒﻴله اﻯ
ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
محمّد ﺗﺮﻙ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻬﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻭ علیّ در ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ محمّد
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻭﻧﻪ با ﺟﺴﻢ
ﺍﻭ . ﮐﻪ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ محمد
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ محمّد
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩه اﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ(
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻣﺎﺩﻯ
ﺟﺎﻯ ﺑﻠﻨﺪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
شاهد ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ ﺷﺪﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ
هرﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
محمّدﻯ در هر
زمان ﺍﺳﺖ چوﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺼﻴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﺗﻤﺎﻡ
کاﻣﻠﺎﻥ أنبیای
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﻧﻴﺰﺻﺎﺣﺐ
ﻧﺴﺐ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺑﺎﺰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ بعدی ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ محمّد
وﺮﻭﺡ القُدُس
قائم ﺑﺮﺳﻨﺪ . پس
ﻗطع ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﻭﻧﺴﺒﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳت هاﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺷته
اﻧﺪ ﭘس ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﺪﺭﺵ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
امام صادق ﻭ علیّ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
امام کاظم
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪاسرار
وﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﺒﺪ
ﺩﺷﻤﻦ ﺳﺮﺳﺨﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﮐﺎﻇﻢ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ .

ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺴﺐ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻭﺣَﺴَﺐ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎت ﺑﺎﻟﻮﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﮐﻪ ﺩﺧﺘﺮ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﮐﺮﺩﻩ باشد . ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻗﻄﻊ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎ ﺟﺰ
ﻧﺴﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻗﻄﻊ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴگوید
چون همان روز
مرگ قبل از
مرگ برای شهود
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ولایت ﺍﺳﺖ، ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ قیامت
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ . زیرا ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻫﻴﭽﮕﻮﻧﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺍﺑﻄﻪ
ﻫﺎﻯ ﺣﺴﺐ
ﻭﻧﺴﺐ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻳﺎﻓﺖ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺪﺍﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺷُﺮُﻑ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺎ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﻭﻣﺘﻌﻠّﻘﺎﺕ
ﺗﻦ ﻗﻄﻊ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺻﺤﺮﺍﻯ ﻣﺤﺸﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻳﻚ ﮔﻠّﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺤﺸﻮﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
سوﺍﺑﻖ ﺭﻭﺡ
ﺍﻳﻦ ﻣﺤﺸﻮﺭ
ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻧﻘﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻗﻄﻊ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ سوﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮی را ﻧﻤﻮﺩ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩ ﺩوﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺯﻭﺍﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁثاﺭ
ﺗّﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺍﮔﺮ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺄﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮگ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﺮﻳﻚ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻴﭻ سوﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘس ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس ﺑﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ خُمس
ﻭﺯکاﺕ ﻣﺮﺩﻡ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺣﺮﺍﻡ ﺧﻮﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ موجب
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺪﺍﺭﻧﺪ . مگر
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪّ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ محمّد،
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻭولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﻨﺪ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺼﻮﺭﺕﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
اﻟﻬﻰ محمّد
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻤﻪ محمّد
ﺷﻮﻳﺪ چه ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭﻭ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ . درحالیکه
ﺯﻧﺎﻥ ﻧﺎﻡ محمّد
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ، ولی
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻧﺪ فرزند محمّدﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴشوند . ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ را یحیی
معمدای
بعنوان ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﻳﺪی
ﺗﻌﻤﻴﺪ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﻏﺴﻞ ﺗﻌﻤﻴﺪ
در واقع همان ﻣﺮﺍﺳﻢ
آغاز سلوک
ونیز پس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺨﻠﻖ برای
کامل محمدی میباشد
.

M137

امام
علیّ درویش
ونه خلیفه و
آخوند

ﻣﻮﻟﺎ
علیّ
ﺃﻣﻴﺮﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ محمّدﺑﻮﺩ
ﮐﻪﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﻋﺪﻩ محمّد
دﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺭﻭﺵ ﺟﺪﻳﺪ محمّد
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻋﺼﺮﻯ
ﮐﻪ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﺼﺮﻯ
ﺑﺮﺧﻰ ﻣﻮﻓّﻘﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻣﺴﻴﺢ رسیده
بودند ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
تا شهود نور
قائم روح القُدُس
پیش ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺭﻭﺡ
ﺷﺨﺺ ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ در
عهد الست خود
ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩند ﺑﺠﻬﺎﻥ
که ﺑﺎﺯﮔﺸتند ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﺨﺺ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ تجسّم
انسانی نور
مرتضوی مسیح
در تسلیم
سلوکی باشند . وﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ علیّ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺒﻠﻰﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻌﺪﻯ
تسلیم وﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ علیّ
ﺩﺭﺧﺎﻧﻪ محمّد
ﻭﺧﺪﻳﺠﻪ ﺭﺷﺪ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﻋﻤﻮﺯﺍﺩﻩ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ محمّد
ﮐﻮﺩﻙ
ﻳﺘﻴﻢﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ
ﭘﺪﺭعلیّ
ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ محمّد
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻗﺮﻳﺸﻰ ﻃﺎﻟﺐ
ﺭﺷﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩ
. ﻭﻟﺬﺍ محمّد علیّ
ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺯﺣﻤﺎﺕ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ علیّ
ﻧﻪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ محمّد
ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺩﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . که ﺧﺪﻳﺠﻪ
ﻭ علیّ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﺒﻮّﺕ ﺟﺪﻳﺪ محمّد
ﺷﺪﻧﺪ .ﻭلی ﻨﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎم
اﺟﺘﻤﺎﻋﻰ محمّد،
ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺷﻬﻮﺩ
جدید ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ محمّد ﺑﻮﺩ .
ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ، ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎم ﺠﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ
شاهدان نور
قائم ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺸﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺍﺩﻋﺎﻯ محمّد
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺧﺪﻳجه ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺷﺖ ولی
علیّ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ محمّد ﺧﺪﻣﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﻭ
ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺩﻓﺎﻋﻰ ﻣﻴﺰﺩ . ﭘس
علیّ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
او ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ محمّد
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪ . ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
چهارم
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ در هر
زمان بعدی
ﮔﺮﺩﻳ د ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺴﻴﺢ
تجسّم انسانی
مرتضوی بود . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘس اﺯ
ﻭﻓﺎﺕ علیّ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻭﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
دﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
هست ﮐﻪﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
سالکی
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ چه ﺭﺳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ در
ولایت محمدی
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺍ نیز
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ میباشد . و
اینان ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮبشری
وﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻓﺼﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
مسیح ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ شوند
تا با سلوک ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
علیّ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺢﻭیا در
ولایت محمدی
ﺑﺎ ﺷﻬﻮد
چهارم ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ نوﺭ
مرتضوی برﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
محمّدﻯﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷُﺮُﻑ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺷند ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﻓﻖ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ رسیدن
به ﻣﻘﺎﻡ شهود علیّ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ محمّد
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ستایش
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﻮﺍل
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ هم
اکنونی
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ از
نظر داوری
الهی ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻘﺎﻡ روح
مصطفوی
ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ،
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﭘﻨﺠﻢ،
که ﻗﺒﻠﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺎ
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒل اﺯﻣﺮﮒ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭﻳﮋﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺩ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ(ﻧﺰلة ﺍﺧﺮﻯ)
ﻣﻴﮕﺬﺭﺪ .

ﭘس علیّ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ محمّدﻯ
ﺣﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯهاﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
در ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ همه
موجودات ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻭ ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ
چهارم
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭپنجم
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُسﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺗﺎ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭعلیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻴﺰﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﺣﺘﻰ(
این همانی) محمّد
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺑﺎﺯ
علیّ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ بوده
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺮﺵ
مرﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ برای
بودا ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻧﻴﺰﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎ
ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ هیچ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻮﻟﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ما نیز
ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ چیزی
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . که
مقام مولا چه
ﻧﻘﺸﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺳﺎمی
اﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭﮐﻴﻔﻴﺖ
ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﺪﻩ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﻕ ﺑﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﻴﻮﺍ و
ﺷﻬﻮﺩﻣﺮﻳﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﻳﻢ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻓﺎﻃﻤﻰﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻳﻨﺐ
کبرا شهود سوم
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻫﺮ
ﺗﻮﻟّﺪﻭﻫﺮﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺖﻧﻪ
ﻓﻘﻂ
ﮔﺮﺩﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩهای ﻗﺒﻠی
ﻤﻴﺸﻮﺩﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮش ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻘﺎم
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﺻﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻳﺎ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ حجّ
ﻋﻤﺮﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻩ ﺍﺭﺯﺵ ﻳﺎ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد و ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ولی
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻘﺎﺋﻢ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﺮﻳﻚ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﺍین مقاله
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺗﻌﺼﺒّﻰ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻮﻟﺎ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻋلیّ ﺪﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺑﺎﺯ علیّ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯﭼﻮﻥ محمّد
ﻭ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﮐﻪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭیشی ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦﻧﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺷﻴﻌﻰ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺳﻨّﻰ ﺑﺎ
ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙﻭ ﻫﻢ
ﺷﻴﻌﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ . ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻧﻮﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﺮﺳﻴﺪ
. ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ علیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻭ
ﺳﭙس ﻋلیّ هاﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ محمّد ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪه
ﺳﺎﻟکان خود
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . محمّد
علیّ ﺭﺍ ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖﭼﻮﻥﺠﺎﻧﺸﻴﻦ
محمّد ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ (
ﺗﺒﻮﻙ )ﺑﺎ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﮔﺬﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺯﻧﺎﻥ
محمّد ﺑﺎﺷﺪ . در
واقع اداره
سالکان با
محمد ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
بعلیّ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﭘس علیّ ﻫﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﺒﻮﺩ . ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺒﻮﺕ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ علیّ
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
محمّد ﻭﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺡ
ﻫﺴتند . ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ محمّدﻯ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺍ یکجا برای
سالکان خود
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ محمّد
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖﻣﮕﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
. ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﻘﺎم
ﻤﺼﻄﻔوی شهوﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ علیّ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺷﺮﻁ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭﻝ
ﻭﺩﻭﻡ ﻭ سوّم
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺿﺮوﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ علیّ
چون ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺳﻰ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻭ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ، ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﻮﺳﻒ
ﻭﻳﻌﻘﻮﺏﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪان الهی
ﺁﺯﺭ یا
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﻋﺮﺵ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ علیّ
ﻭﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ محمّد
ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ، ﻣﻨﻈﻮﺭعلیّ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ محمّد
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ علیّ
ﻧﺒیّ ﻮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﺴﺖ . ولی
ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ
ﺍﺣﺎﺩیث ﻓﺮﻕ
ﺑﻴﻦ نَبیّ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ محمّد
ﻧﻘﺶ ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ محمّد
ﻧﻘﺶ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ
ﻳﺎﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
اﻭﻟﻴّﻪ . ولی
ﭘس ﺍﺯﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮعلیّ
ﻧﻘﺶﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
است . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ محمّدﻯﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻭ ﺃﺑﻮ
ﺫﺭ ﻭ ﻏﻴﺮﻩﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ولی
ﺯﻧﺪﻩﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺮﺍ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺍلاّ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗّﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺮﮔﺰ ﺁﺯﻣﺎﻳشی
ﻧﻤﻴﺸﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺧﻠﺎﻓﺖﻳﻌﻨﻰ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻭ
ﺧَﻠﻒ ﻣﻘﺎﻡ
ﺳَﻠﻒ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﮐﺎﺭ
ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻗﻮم
ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﺎﺳﺪ ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻓﺎﺳﺪ
ﺗﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﻣﻮﺳﻰ
ﺩﺭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﻟﮑﻨﺖ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺖﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﻚ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﺎﺭﻭﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ علیّ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻘﺸﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ محمّد
ﻟﮑﻨﺖ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺷته
باشدﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﻫﻢ ﻟﮑﻨﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩﻗﺪﺭﺕ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍثباﺕ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺭﺍﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪمحمّد
ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒل اﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻣﻮﺯﺵﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﺩ
. ﻭ ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ بعلیّ ﻳﺎ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
زنده ﺩﻳﮕﺮ، ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ ﻣﻰ
ﮔﺸﺘﻨﺪﻭﺍﺧﻄﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ . ﻭﭘس
ﺍﺯﻭﻓﺎﺕ محمّد
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏﻳﻌﻨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪعلیّ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ
ﮐﺘاﺐ ها ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭﻳﺎ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﮐﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺤﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ محمّد
ﻗﺎﻧﻊ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻬﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻮﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ معرّفی
ﻣﻴﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻧﺴﻞ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺵﮐﻪ ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﻨﺴﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس علیّ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﻮﺿﻴح
ﻮﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺍثباﺕ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺘﻌﻠّﻢ
ﺑﻌﻠﻮﻡ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎثباﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻧﺴﻞ
ﻗﺒﻠﻰ ﺗﺨﺼﺼﻰ
ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻠﻢ ﺃﺗﻢ
ﺩﺭ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﺃﺗﻢﻭ
ﻋﻠم ﺮﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻮﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﺮ
ﻳﻚ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰﺩﻟﺎﺋﻠﻰ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺎﺗﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣّﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪعلیّ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺧﺼﺎﻝ محمّدﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ یعنی
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . و
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ محمّد
ﺩﺍﺷﺖ علیّ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻯﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺄثیرﺮﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻪ محمّد
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻧﻪ علیّ
یا ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
. ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻌثت ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . مهدی
موعود محمد و
سوشیانت سوم
زردشت ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣل ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ خواهد
بود . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺍﻭ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ محمّد
ﻭمحمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻯﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥﻤﻬﺪﻯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . (اُمّی)ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻫﻮﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣؤﻣﻦ ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻡ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی
ﻫﻨﻮﺯ ﻣؤﻣﻦ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻳﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ علیّ
ﺃﺻﻞ ﻭ
ﻧﺴﺐﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺷﺒﻴﻪ محمّدﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
علیّ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ محمّد
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺴﺒﺖ ﺁﻧﻬﺎﺗﺄثیرﻯ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﺩﺍﺕﺑﻔﺮﺽ
ﺻﺤّﺖ
ﻧﺴﺒﺖﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﻟﻴﻞ
ﻫﻴﭻ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺡﮐﻪ ﻭﻯ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ ﺗﻮ
ﻧﻴﺴﺖ ﺣتی اﮔﺮ
ﭘﺴﺮ جسمانی
ﻧﻮﺡ ﺑﺎﺷﺪولی
ﺃﻫﻞ ﺷﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺪﻩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺡ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
علیّ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﺍﺳﺖ . ولی ﺃﺑﻮ
ﻟﻬﺐ ﻋﻤﻮﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻮﺭﺩ
ﻟﻌﻨﺖ ﻫﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ
ﺩﺷﻤﻦ محمّد
ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﺭﻫﺒﺮ قُریش
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﭘﺮﺩﻩ
ﺩﺍﺭ ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺑﻮ
ﻃﺎﻟﺐ ﮔﺮﺩﺩ . ولی
محمّد ﺑﺴﺎﻁ قُریش
ﺭﺍ ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭعلیّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻢ ﻭ ﺷﻴﺪ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﻴﺪ ﻳﺎ ﺳﻴّﺪ
ﻭ ﺯﻳﺪ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ علیّ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ محمّد
ﺩﺭ
ﻃﻬﺎﺭﺕﺷﺒﻴﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﺮ
ﻃﻬﺎﺭﺕ ﺗﻦ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﻃﻬﺎﺭﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﺪﺭﻳج
ﺒﺪﺭﺟﻪﺍﻯ ﺍﻭ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺸﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﺁﻧﮕﺎه ( بِدای
ﺍﻟﻬﻰ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ
ﻏﻔﺮﺍﻥ ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺯﻭﺍﻝ ﺭﺟس ﻭﻧﺎﭘﺎﮐﻰ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﻨﻈﻮﺭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻭ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﮐﻪﺩﺭ
ﻭﻯﺘﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ علیّ
ﻭ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻤﻴﺸﻮﺩ.  ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﻮﺩﻧﺪ
. علیّ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﻭولیّ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥﮐﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﻭﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺵ ﻭﺭسوﻟﺶﭼﻪ
محمّد ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ علیّ ﻮﻳﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ(ولیّ
ﺍﻟﻠﻬﻰ) ﺭﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁﻭ ﺯﮐﺎﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺭﮐﻮﻉ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯﻣﻘﺎﻡ
ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (ولیّ)ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭﺋﻴس
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻋﺎﺷق
واله ﻮﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻫﺮ ﺩﻭﻃﺮﻑ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﻔﻈﻰ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ(ﻭﺍﻟﻪ)ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی
ﺨﻮپس ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪﻭ
ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻳﺎﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ  پیاﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺒﺎﻫﻠﻪﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻓﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ خویش
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺠﺴّم
اﻧﺴﺎﻧﻰ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎتی ﺮﺍ محمّد
ﻧﺸﺎﻥﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺑﺤث
ﺑﺎﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻮﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﮔﻔﺖ
ﺧﺪﺍﻳﺎ ﻫﺮﮐس
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﺩﺭﻭﻍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻫﻠﺶ
ﺭﺍ ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺍﻥ . ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺄثر
ﺩﻋﺎ
ﺗﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ محمّدﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
علیّ ﺍﺯ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﮑﻤّﻞ ﺍﺳﺖ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻘﺎﻡ علیّ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﺯﻳﺮﺍ(ﺣﺴﻴﻦ)ﺣَﺴَﻨﮑﻰ
ﺍﺳﺖﻭﺣﺴﻦ
ﺍﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ کاﻣلی
اﺳﺖ ﮐﻪﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺰﻧﺪﻩ ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻯ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻮﺑﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺗﺰﮐﻴﻪﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮّﻑ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻧﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺷﻌﺮﻭﺧﻄﺎﺑﻪ
ﻭ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ دﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺧﻄﺎﺭ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺎﻩﮐﻪ
ﺑﺄﻫﺎﻟﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﮑّﻪ
ﺭﺍﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺑﻰ ﺑﮑﺮ
ﺩﺍﺩ ﺑﺮ ﺃﻫﻞ
ﻣﮑّﻪ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻮﺭﺩ ﻓﺘﺢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻬﻠﺖحَقّ
اﻧﺠﺎم ﻤﺮﺍﺳم
کعبه ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﺑﻖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﻗﺒﻠﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﮐﻨﺪ . ﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
علیّ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﺣﮑﻢ
ﻭ ﻣﺘﻦ ﺧﻄﺎﺑﻪ
ﺑﺮاءﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﮔﺮﻓﺖﻭ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻤﺮﺩﻡ
ﺍﺑﻠﺎﻍ ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﻣﻘﺼﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺮس ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﮑّﻪ ﺍﺯ
ﺷﺠﺎﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻨﮕﻰ علیّ ﺩﺭ
ﺑﻴﺴﺖ ﻫﺸﺖ
ﺟﻨﮓ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺟﻨﮕﻬﺎ ﺑﺎقُریشﻳﺎ
ﻫم ﭙﻴﻤﺎﻧﺎﻥ قُریشﺑﻮﺩ
ولیﺍﺑﻮ ﺑﮑﺮ
ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩ ﻫﻴﺒﺘﻰ
ﺟﻨﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺑﺮاءﺖ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ
ﺧﺪﺍ ﻭﺭﺳﻞﺍﺯ
ﺯﺍﺋﺮﺍﻥ
ﮐﻌﺒﻪ ﺑﺖ
ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺩﺭ علیّ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺭﺳﻤﻰ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ علیّ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ
ﺧﻢﻭﺍﺿﺢ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎ ﺭﻋﺎﻳﺖ حَقّ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻫﺮ
ﮐس ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺴﺘﻦﮔﻔﺖ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻣﻮﻟﺎ ﻭولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻡ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭالهی
اﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻡﺍﻳﻨﻚ
علیّ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻣﺎﻩ ﺑﻌﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻴﭻ
ﭘﺎﺳﺦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﮐﻪ
بنزد بعلیّ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ . ولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ علیّ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﺟﺎﻥ خویش ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝﮐﻪ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺩﺭ(ﻧﺰلة ﺍُﺧﺮﻯ)
ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ستایش
ﻫﺎ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻣﮕﻮ ﻭﻣﭙﺮس . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺩﻟﻴﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺭﺍﻩ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺨﺶ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐس ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺴﺘﻦ ﺩﺭﻫﺎﻯ
ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺴﺠﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﺪﺍﺧﻞ ﻣﺴﺠﺪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺸﺪﺑ ﺠﺰ
درب ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭعلیّ
ﻣﺒﻴّﻦ ﻣﻘﺎﻡ علیّ
اﺳﺖ . ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻣﺴﺠﺪ
ﺍﻃﺎقکی ﻣﻴﺴﺎﺧﺖ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﺮ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ محمّد
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ولی
ﺭﻭﺯﻯ محمّد
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻣﮕﺮ درب ﺧﺎﻧﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪﮐﻪ علیّ
ﻭ ﺣﺴﻨﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﻃﺎﻗﮑﻰ
ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎﻋﺎﺋﺸﻪ ﻭﻳﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺯﻧﺎﻥ ﺍﻭ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺯﻧﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺑﻰ
ﺷﻮﻫﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺎﺯﺩﻳﺪ ﺳﻠﻮکی
ﻤﺤﻤﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﻧﺪ . ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﻋﻤﺮ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻃﺎﻗﮑﻰ
ﻋﻠّﺖﺭﺍ ﭘﺮﺳﻴﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺖﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺑﺎ ﺟﻨﺎﺑﺖ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﺴﺠﺪ
ﺷﻮﻧﺪﮐﻪ ﻏﺴﻞ
ﺟﻨﺎﺑﺖ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻋﻤﺮﮔﻔﺖ
ﭘس علیّ ﭼﻄﻮﺭ؟
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺍﺯ
ﺍﻃﺎﻕ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺴﺠﺪ
ﺷﻮﺩ؟ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﮐﻪ علیّ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣُﺠﻨﺐ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﻧﺠس ﻧﻴﺴﺖﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ علیّ
نیز ﺯﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺎﻓﻰ علیّ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﻭ
ﻭﻫﺮﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻪ
ﻣﺮﺩ ﮐﻪ اُمّی
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺯﻥ ﮐﻪ
ﺍﻡ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﺭند ﻭ
ﻧﺎﭘﺎﮐﻰ ﺗﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﭘس علیّ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺟﻨﺐﻭ
ﻧﺠس ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺴﺠﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻭﺣتی
ﺪﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺸﻮﺩ
ﻭﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞﺍﻟﺒﻴﺖﻭﻟﺎﻳﺖﮔﺮﺩﺩ
. ﺗﺎ ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻭﺍﺟﺐ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕﻭ
ﺍﻋﻤﺎل عباﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ(
ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺁﺧﺮ حجّ
کعبه)ﺧﻄﺎﻯ
ﻋﻤﺪﻯ ﻭﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﻈﺎﻓﺖ ﺗﻦ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻨﻈﻴﻒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻧﻤﺎﺯ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻴﻤّﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪﺍﮔﺮ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻏﺴﻞ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻭﺯﻯ ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﻭ علیّ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺠﻨﺐ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺴﺠﺪ
ﻭﻳﺎ ﻫﺮﺧﺎﻧﻪ
ﺧﺪﺍ ﺑﺸﻮﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﺩﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺳﺠﺪﻩ
ﻭﻣﺴﺠﺪﻯ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺠﺪﻩ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻗﺎﻣﺖ
ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮﺩ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺠﻨﺐ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺨﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃثر ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃثرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﻘﺎﻡ
ﻭتَقذُس ﻭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ محمّد
ﻭعلیّ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺩﻋﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﻨﺎ
ﺑﺮ ﺣﺠّﺖ علیّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖﻭﺍﻓﺰﻭﺩ
ﮐﻪ ﻣﻮﺳﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﻴﻨﻪﺍﺵ ﺭﺍ
ﻣﻨﺸﺮﺡ ﻭﻓﺮﺍﺥ
ﮐﻨﻰ ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺃﻣﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ برایش ﺁﺳﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﻳﺎ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺑﻤﻮﺳﻰ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩﺍﺳﺖ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﻭ محمّد
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﻣﻮﺳﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺮﻳﮑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﻨﺰﺩ
ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﺑﺮﻭﺩﮐﻪﺧﺪﺍﻧﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﮔﻔﺖﺑﺮﺍﻳﺖ علیّ
ﺭﺍ (ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻧﺒﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎ ﺩو قُرّه
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ محمّد
ﺑﻮﺩ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﺤﺴﻮﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ محمّد
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ ﺍﺯ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺩﻟﻴﻞ ﻭ
ﮔﻮﺍﻩ
ﻣﺤﺴﻮﺳﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ محمّد
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
درﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺳﺎﻟﺖﻭ
ﺍﺭﺳﺎل اﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺩﻟﻴﻞ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﭼﻮﻥ علیّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ محمّد ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﻬﻢ
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . (ﮐﺘﺎﺏ)ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮک ﻮﺗﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ(ﻗﺮﺁﻥ) ﺩﻭ قُرّه
ﻳﺎ ﺧﻮﺭّﻩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺯ
ﺩﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻗﺎﺋم
ﺮﻭﺡ القُدُس ﻭ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪﺷﺪﻩ
ﭼﻮﻥ( ﺫِﮐﺮ) . ﻭ
ﺍﮔﺮ محمّد
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺴﻤﺖ
ﺍﺳﺖﻣﻨﻈﻮﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
عثمانی کنونی
ما ﻧﺒﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ هم ﻧﺪﺍﺷﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻋﻤﺮ ﻭﻋثماﻥ ﺟمع
ﺁﻭﺭﻯ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺑﺰﻭﺭ
ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﻤﻪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥﮐﻪ
ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺃﻭﺍﺧﺮ ﻋﺼﺮ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻗﺒﻮﻝ
ﺁﻥ ﮐﺮﺩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﮐﺎﺳﻪ ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﺵ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﻗﺴﻤﺖ ﻗﺮﺁﻥ
ﮔﻔﺖﻳﻚ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
أهمیّت ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻭﺷﺎﻫﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻬﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
محمّد ﻧﺒﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﺍﻭ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻧﺪ . ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻭ ﻋثماﻧﻰ ﻫﺎ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺎﻃﻤﻴان
ﻣﺼﺮ . ﻭ ﺭﺑﻊ
ﺩﻭﻡ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺣﻠﺎﻝ ﻭ
ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺷﺨﺼی ﺴﺎﻟﻚ . ﻭ
ﺭﺑﻊ سوّم
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﺍﺋﺾ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﺍﺟﺐ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻔﺮﻭﺽ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﮐﻪ ﻧﺤﻮﻩ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺎﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻣﻰﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﻤﺎﺯ ﺷﺐ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خویش
ﺗﺠﻮﻳﺰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ . ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﺎ
ﺗﺨﻔﻴﻒ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺭﺍ حَقّ
ﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻗﺴﻤﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥولی
ﻧﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﻋثماﻥﻣﻮﺿﻮﻉ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺭ حقّ علیّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋﻤﺮ ﺍﺯ علیّﻤﻄﻠﺒﻰﻧﻴﺴﺖﮐﻪﺍﮔﺮﺑﻮﺩﻩ
ﻗﻄﻌﺎ ﻋﻤﺮﺣﺬﻑ
ﮐﺮﺩﻩ . ولیﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥﻮﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ علیّ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻌﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺤﺪّ ﺃﻋﻠﺎﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ علیّ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﺣﺘﻰ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ علیّ ﻗﺴﻤﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻘﺎﻡ علیّ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
محمّد
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
علیّ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺍﺳﺖ . قُرّه
ﺍﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻧﺎﻃﻖ ﮔﻮﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ محمّد ﺑﻮﺩ .
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
پس ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
هدﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺧﻠﻘﺖ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﻝ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺩﻭﻡ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﻭ سوﻡ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺧﺮﻩ
ﭘس اﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕالهی علیّ
ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﺩﻳﮕﺮﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ولی
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻴﺎﺯ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویشﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰﺑﮑﺎﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﻧﻪ نمایش
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺳﺤﺮ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻧﻴﺮﻧﮓ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻌﻨﻰ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ علیّ
ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺤﻮﻩﺍﻯ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻤثیلی ﭘﺮ
ﻣثاﻝﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻭ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻄﺎﺑﻖ ﻓﻬﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﺗﻴﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻡ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻠﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻗﺪﻣﻰ ﺑﺴﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻔﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﺎﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻓﻘﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻤﻴﮑﻨﺪ
. ولی ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺣﺘﻰﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻐﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﻮﺍﻥ
ﻳﺎ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
خویش ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭﺑﺎ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰﺯﻣﻴﻨﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ علیّ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺃﺥ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ  ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﭙﻴﺮوﺍﻧﺶﺩﺍﺩ
ﻫﺮ یک ﺒﺮﺍﻯﺨﻮﺩ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎنی
ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻣﺤﺒّﺖ کننند . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﻥ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﻬﻤﺴﺮﻯ
ﻣﺮﺩ ﺳﺎﻟﮑی
ﺒﺎﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﻮﺩﻩﺗﺎ
ﻫﺮﺩﻭ ﻫﺪﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس علیّ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﻭﻗﺪﺭﺕ تنبّوء
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻘﺎﻡ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﭼﻮﻥ
محمّد
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . علیّ
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻭﺻﻴّﺖ
ﺧﻠﺎﻓﺖ محمّد
ﺑﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠوﻚ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭعلیّ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ محمّد
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺩﺭﻏﻴﺎﺏ محمّد
ﻭﻳﺎ ﭘس
ﺍﺯﻭﻓﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
. ﺑﺮﺍﻯ علیّ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭﻫﺮ اُمّی
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﺮﺍث ﺧﻮﺩ
ﺍﺯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻳﺘﻴﻢ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ علیّ
ﻮﺍﺭث محمّد
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻭﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺪﻫﻰ
ﻫﺎﻯ محمّدﮐﻪ ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ
محمّد ﺭﺍ
ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭ علیّ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻫﻰ محمّد
ﻗﻮﻝ
ﻭﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪﻭﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس علیّ
ﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻭﻋﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ علیّ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻪ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻮ علیّ
ﺗﻌﻬّﺪﻭ(ﺫﻣّﻪ)
ﻣﻥﺮﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻰ . ﮐﻪ محمّد
ﺑﺬﻣّﻪ
ﺩﺭﻋﻬﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻯ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖﺍﺳﺖ
. ﻭمحمّد ﻣﺎﻟﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﮐسی
کند . ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺣﮑﻮﻣﺖﺩﺍﺭﻯ محمّد
ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺗﻮﺟﻴﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪﮐﻪ ﻳﺎعلیّ
ﺗﻮ ﺑﺪﻫﻰﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ علیّ
ﺮﺍﻋﻨﻮﺍﻥ
(ﺧﻴﺮ ﻣﻦ
ﺃﺗﺮﮐﻪ ﺑﻌﺪﻯ)
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺧﻴﺮ ﺗﺮﻳﻦ
ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﭘس ﺍﺯ محمّد
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
محمّدﻯ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺃﺑﻮﺫﺭ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺷﺎﻓﻌﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺮﭼﻢ علیّ
ﺃﻣﻴﺮﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺣﻮﺽ ﮐﻮثر
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ علیّ
ﺍﻣﺎﻡ ﻏﺮّﻩ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﺣﺠﻠﻪ
ﻧﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﺣﻮﺽ
ﮐﻮثر ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّدﻭ
ﺣﻮﺯﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻮﺍﺯﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ محمّدﻯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕﮔﺮﻓﺘﻪﻭ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ علیّ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّدﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖﻭﻟﻮ
ﺑﺘﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ . ﻭﻏﺮّﻩ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﺣﺠﻠﻪ
ﻧﺸﻴﻦﺗﻨﻬﺎ ﺯﻳﺒﺎﺭﻭﻳﺎﻥ
ﺁﺭﺍپس ﮐﺮﺩﻩ
ﻋﺮﻭس ﮐﻪ ﺑﺤﺠﻠﻪ
ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺩﺭ
ﻣﻮﮐﺒﻰ ﺑﺎ
ﺟﺸﻦ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻨﺰﺩ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﺯ
ﺍﻭل ﺒﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻦ
ﺑﻨﺰﺩ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺷﺖﺗﺸیع
ﺠﻨﺎﺯﻩ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﺸﺪ . ﮐﻪ ﺟﺎ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺎﺳﺎﺯ
ﻭﺩُﻫﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺸﻴﻴﻊ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺷﻚ ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ
ﻭ ﺷﻴﻮﻥ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺑﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﺮﻳﺴﺖ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ علیّ ﺭﺍ
ﺍﻣﻴﺮ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻭﻧﻪ
ﺃﻣﻴﺮﺍﻟﻤﺴﻠﻤﻴﻦ
ﮐﻪ ﺧﻠﻔﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
هستندﮐﻪ علیّ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻳﺎ
ﻏﺎﻳﺐﭼﻨﻴﻦ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻣﻦ ﻭ علیّ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻮﺭﻯ
اﻟﻬﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻳﻢ . ﻣﻨﻈﻮﺭﺍﺯ
ﻳﻚ ﻧﻮﺭ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ( ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ) ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻮﺭﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭ علیّ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭﺑﺮﺗﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺎﻧس
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد علیّ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺗﺎﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﭽﻮﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪمحمّد
ﻭعلیّ اﺯ
ﭘﺸﺖﻋﺒﺪﺍﻟﻤﻄﻠﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺒﺪﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﻤﻄﻠّﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ
ﻓﺎﺳﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻮ ﻟﻬﺐ
نیر ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﻳﺸﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﻣﺸﺘﺮﻙﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺩﺍﺭﺩﻭﻧﻪ ﺑﺎﻋث
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭ علیّ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﻤﻄﻠﺐ
ﻳﻌﻨﻰﺑﻨﺪﻩﺍﻯ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻋﻮﺕ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺃﺑﻮﻃﺎﻟﺐﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺍﺑﻮﻃﺎﻟﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
که ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻋﻮﺕ ﮐﺴﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﺎﻟﻚﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ .

ﻭﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﻩﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﺁﺩﻡ
ﺑﺒﻌﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﮐﻤﺮ
ﺍﻭﮐﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻗﺪﻣﺎ ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
هر ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺁﺩﻣکی ﺩﺭ
ﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺷﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﻩ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﺩﻡﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡﺻﺎﺣﺐ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ
ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ
ﺩﻳﻥﻮﺩﺍﻧﺘﺎﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭِﺩّ ﻭ
ﻭِﺩﺍﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩ . ﻭﮐﺘﺎﺏ
ﻭﻯ
ﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺑﻌﺪ
ﮐﺘﺎﺏﺷﺪ . ﻭﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﻌثت
محمّدﻭﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﻌثت محمّدﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ(
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ)ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻧﻮﻉ (شرافت
برتر ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ)
ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﺁﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯولی
ﮐﺎﺷﻒ شهود
(ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ) ﻭشهود
هشتم ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ( ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺑﻌثت) ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻭﺗﻨﻬﺎ تمامی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ طول
زمانها
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺍﻥ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
خواهند بود که
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭمحمّد علیّ
ﺒﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻬﺪﻯ اﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﺭﻭﺍﺡ محمّد
ﻭ علیّﻮﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﭼﻮﻥ محمّد ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ ولی
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺩﺭ(ﺳﺘﺮﺕ
ﺍﻟﻤﻨﺘﻬﺎ)ﻳﺎ
ﺳﺘﺎﺭ ﻭﭘﺮﺩﻩ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﮑﻮﻩ
ﻗﺎﻑ ﻭ ﺣﺪّ ﻳﻘﻒ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺭﻭﺡ
ﻭﻫﺮﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻠﻰ محمّدﻯﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻭﻗﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧُﻢ ﻭﻧﺼﺐ
علیّ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ محمّد
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻯﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﺄﻣّﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻪﮐﻪعلیّ
ﺭﺍ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻥﻤﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﺮ
ﮐس ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺣﮑﻤﻰ ﺭﺍ ﺭﺩ
ﮐﻨﺪ ﻣﻠﻌﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﻫﺮ ﮐس ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻧﻤﻮﺩ
ﻣﺮﺣﻮﻡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﮐﻪﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺮﭼﻢ ﻋلیّ
ﺮﺍ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩﺑﺤﻮﺽ
ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ علیّ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﮐﻮثر ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ حوض و
ﺣﻮﺰﻩ ﺩﺭﺳﻰ محمّدﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺣﻮﺯﻩﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺳﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ ﺩﺭ
(ﺃﺯﻫﺮ ﻣﺼﺮ)ﻭ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻗﻢ ﻭ ﻧﺠﻒ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﺟﺎ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺖ . علیّ
ﭘﺮﭼﻤﺪﺍﺭ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﭼﻮﻥ
ﺻﻔﻮﻑ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥﮐﻪ
ﺑﺠﻨﮓ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻧﻔس ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻟﺎﺯﻡ ﺷﺪ ﺑﺠﻨﮓ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﻠﻪ
ﻭﺗﺠﺎﻭﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ .

ﺍﮔﺮ
علیّ ﻭﺍﺭث
ﻋﻠﻢ محمّد
ﺍﺳﺖﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺶ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﻋﺼﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻋﺼﺮﻯ ﻳﻚ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰﻭ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّهﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ولی ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻮﻧﻪﻫﺎﻯﺎﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ محمّدﻯﻧﺎﻗﺾ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺼﺤﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﻭﺭﺯﻣﺎﻥﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﻙﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . علیّ
ﻨﻴﺰ ﻣﺴﺘﻮﺩﻉ
ﻭ ﻣﺨﺰﻥ
ﻣﻴﺮﺍث ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎ محمّد ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯعلیّ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ علیّ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺩﺍﺭ محمّد
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪﭼﻮﻥ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻠﻰ الهی
ﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﮐﻪ اُمّی و
امانت دار
الهی ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ .
ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . علیّ
ﺣُﺠّﺖ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
حجّ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﺘﺪﺍ
(ﺣﺠّﺖ ﺍﺳﻠﺎﻡ)
یعنی ﻭﺳﻴﻠﻪ حجّ
ﻋﻤﺮﻩﭼﻨﺪ
سالک ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭعلیّ
ﺒﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺪﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻏﺎﻳﺐ
ﻭﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻣﺮﮒ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ . ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻭﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻰﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭ علیّ ﺭﮐﻦ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ(
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰمحمّد ﻭ علیّ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ علیّ
(ﻣﺼﺒﺎﺡ
ﺍﻟﺪُﺟﻰ) ﻳﺎ ﭼﺮﺍﻍ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺣﺘﻰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ مرتضوی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ . ﻭﺣﺘﻰ
ﭘس ﺑﻌثت ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﺃﺗﻢﻭ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﺳﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ علیّ
(ﻣَﻨﺎﺭ)
ﺍﻟﻬﻰﻳﺎ
ﻓﺎﻧﻮس ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻧﻮﺭﺍﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮔﻤﮕﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻫﺮ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس علیّ
ﻫﺮﮔﺰ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﭼﻮﻥ محمّد
ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻫﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﺮ
ﺃﺭﻳﮑﻪ ﻓﺘﻮﺍ
ﻭ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ ﺻﺪﻭﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺐ ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻩﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ محمّد
ﮐﻪ علیّ ﺭﺍ
(ﻳﻌﺴﻮﺏ) چون
ﻣﻠﮑﻪ
زنبورها برای
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ است . ﭼﻮﻥ
ﻣﻠﮑﻪ ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ
ﺯﺍﻳﻨﺪﻩ ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎ
ﺍﺳﺖ و نجات
سالکان
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭ محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻫﺮ
ﺳﻄﺤﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻴﺮﻓﺖﺩﺭﻣﻴﻴﺎﻓﺖ
ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ علیّ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢ ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺭﻭﺡ علیّ ﺷﺶ
ﺳﺎﻟﻪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ علیّﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺩﺭ
ﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ علیّ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻟﻬﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ ﻭﭘﻴﺎﻣبر
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
اگر ﺩﺭﺧﺘﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻘﻠﻢﻭﺩﺭﻳﺎﻫﺎ
ﻣﺮﮐّﺐ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﺻﻒ
ﻣﻘﺎم علیّ
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭﮐﺎﻣﻞ اُمّی
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ .

M138

تشیّع
یا تسنّن یا
هیچ کدام

ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﻧﻴﺰ
ﻫﻴﭻ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺭﻭﺵ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﻭﻡ الهی
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻧﻬﺎﺋی
ﻮﺗﺠﻠّﻰ الهی
ﻤﻴﺴّﺮﺧﻮﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺴﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺍﺯ ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﭼﻮﻥﺎﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﺑﻌثت
ﻭﻣﺄﻣوﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻭحقّ
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪﻭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺑﺰﻭﺭ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ
ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ
ﺑﺪﻳﻦ و ﻣﺬﻫﺐﻭﺣتی
ﺒﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﻃﻞ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﺍﻧﻪ
ﻭ ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰﻭ ﻳﺎ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
میکنند . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ که
بیشترﺳﺘﻢ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺎﻃﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥﻭ ﺻﺎﺣﺐ حقّ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺩﺭﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺣﮑﻮﻣﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺣﻔﻆ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺍﺋﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ نیز
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﮑﻨﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻦ
ﻭ ﻣﻘﺘﺼﺪ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﻨﺪﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻤﺎﻳﺪﻭﻧﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ مجازات
نمایند . ﭘس ﺣﮑوﻤﺖ
ﺳﺎﺯﻯﻮ
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ چنین ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺗﺸﮑﻴل
ﺸﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰﻭﻫﻤّﺖ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺗﺼﻤﻴﻢ
ﮔﺮﻓﻦﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﺎﻓﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻃﺮﻑ داوری
الهی ﻫﺴﺘﻨﺪﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻳﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺩﺭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯﻧﻬﺎﺋﻰﺁﻧﻬﺎ
. ﻭﻫﻴﭻﮐس ﻣﺴؤوﻝﺩﻳﮕﺮﻯﻧﻴﺴﺖ
. ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﮐﺎﺷﻒ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮکی ﺨﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎم ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
مربوطه ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﺷﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭلی ﻧﻪ ﺁﻥ
ﺁﺩﻡ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺍﺯﮔِﻞ ﺑﺪﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺪوﻥ
ﭘﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﺑﻨﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭلی
ﺸﺨﺼﻰ ﺑﻨﺎم
ﺁﺩﻡ ﺑﻘﻮل
ﻤﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺑﻘﻮﻝ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﺎﻓﻰ ﺭﺳﻴﺪ . و
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻳﺎ
ﺩﻭ ﻭﺍﻟﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺴﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﺎ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻨﻮﺭنخستین
تجلّی الهی
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ
ﺣَﺴَﻨﻰ دوم تواد
پیامبرگونه
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ کرد ﻭ
تنها ﻧﺒﻮّﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ را
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰم ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭ
ﻋﻨﻮﺍﻥ نَبیّ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭼﻮﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻧﺒﺄ ﻭ
ﺧﺒﺮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﻳﺎ
ﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ
ﺍﮔﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧوح ﻭﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦﮐﻪ ﺷﻬوﺪ
سوﻡ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻧﻮﺭ(ﺷﻴﻮﺍ)
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬوﺪ
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﻏﺪﻭﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﺮﻳﻢﻭ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭﻧﺰﺩ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺯﻳﻨﺐ
کبرا ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺷﻴﻮﺍ ﺗﺎ
ﺯﻳﻨﺐﺩﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّیﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ وﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﺩﻭ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺭﺍ ﻭﻋﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﻳﮑﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﺳﭙس
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ محمّد
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻠﻘﺪس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺷﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
برسد ﮐﻪ ﻧﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻳﺎ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
و ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻯ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﭘس ﺍﺯﻭﻓﺎﺕ
ﻫﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﭘﻴﺮﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻳﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻧﺪﻭﻳﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪولی
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ثروﺕ ﺟوﺌﻰ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﮔﺮﻓﺘﻪﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺑﺰﻭﺭﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻳﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﺮﻳﺐ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ ﺍﺳﺘثماﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﺻﺪﻫﺎ ﺷﺎﺧﻪ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻨﻔّﺬ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺴﺎﻋﺪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻣﺬﻫب
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻰ
ﺑﺮﭘﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺗﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻭ ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﺠﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺒﻠﻰ ﺷﻬﺮﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺟﺰ ﻧﺎﻡ ﻭ ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻨﻴﮑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ولایت سلوکی
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ ﻳﻚ ﻭﺩﻳﻦ
ﻣﻮﺳﻰ
ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ ﺩﻭ ﻣﺬﻫﺐﻭ
ﺩﻳﻦ محمّدﻯ
ﺍﻭ ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ
ﺳﻪ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﻘﺴﻴم
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﺎﻡ
ﻭﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺣﻴﺎﺗﻰﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﻳﻚ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ بحقَّ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ معرّفی
ﺻﺮﻳحا ﺁﻥ ﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺐ راستین
ﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩ ﺗﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺳﺮﮐﻮﺑﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﻓﻌﻠﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ذاستین ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ ﻫﻤﮕﻰ
ﻧﻴﺰ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻥ
ﻳﮑﻰ ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﺳﺖﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﺪﻑ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻧﻘﺶ ﺩﻳﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻰ ﺑﺮﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻭﺍﻟﻪ ﺷﺪﻥ
ﮐﻪ ﻟﻔﻈﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭولی
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺭﻫﺒﺮ
ﻭﺣﺎﮐﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻃﻔﺎل ﻮ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
خود ﺻﻔﺖ
ﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭﮐﺴﺐ ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﻋﻘﻞ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . و چون محمّد
ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﺮﺩﻭﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﻋﻤﺪﻩ
ﺑﺎﺯﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺻﺤﻨﻪ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق ﻨﻴﺰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻪﺍﻯ ﻫﻢ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻫﻤﮕﻰ
ﮔﻢ ﻧﺎﻡﻭﻳﺎ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﻢ ﺭﻧﮓ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ، ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﻭﻩ
ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺭﺍﺷﺪﻳﻦ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎﺳﻠﺎﻡ
ﻋﺸﺎﻳﺮﻯ و
قبیلع ای
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ افراد
ﺗﺎﺑﻊ ﺭﺋﻴس
ﻗﺒﻴﻠﻪ بودنه آنگاه
ﺗﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻣﺘﻔّﺬﻳﻦ
ﻋﺸﺎﻳﺮ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﺤﺪ ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭفتی ﮐﻪ علیّ ﺑﻨﺎﭼﺎﺭﻯ
ﻭ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﺷﻮﺭﺷﻴﺎﻥ ﺑﺨﻠﺎﻓﺖ
چهارم ﺭﺳﻴﺪﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻋﺸﺎﻳﺮﻋﻠﻨﺎ با
او ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺧﻠﻴﻔﻪﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻭ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺟﻨﮓ ﺟﻤﻞ
ﻭﺟﻨﮓ ﺧﻮﺍﺭﺝ
ﻭ دو ﺟﻨﮓ
ﺻﻔّﻴﻦ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ثرﻭﺕ ﻭ
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺧﻮﺩﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺭﺍ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﺎﺗّﺤﺎﺩ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺧﻮﻳﺸﺎﻭﻧﺪﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻗﺮﻳﺸﻰ ﺑﻮﺩﻥ حود
را صاحب حقّ
خلافت پیامبر
میگفتند . و ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋثماﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﺎ ﻗﻮﻡ قُریش
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻭﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
خلفتی اسلام ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
بودند ﺃﻋﻢ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺧﻮﺩﻭﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ الهی ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ ولی
ﺑﻄﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺧﻠﺎﻓﺖ علیّ
ﻮ ﺍﻭﻟﺎﺩ علیّ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﻋﺮﺍﻕ مزر
ایران ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﻭﻩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺻﺎﺋﺒیان ﻭ
ﺍﻳﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰﻫﺎ
ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺩﺭﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ
ﺩﻭﻡ ﻣﺘّﺤﺪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﺯ حقّ
علیّ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪعلیّ
نیز ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
حقّ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻗﺎﺋل ﻨﺒﻮﺩ . ﻭ
ﺑﮑﺎﺭ ترویج
ﺳﻠﻮک الهی
ﺁﺭﺍﻡ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥعلیّ
ﺭﺍ ﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ رهبری
ﻗﻄﺐ ﺳﺎﺯﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
مسلمانان ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
. گرچه
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
مقام ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ علیّ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
با نام ( ﺷﻴﻌﻪ علیّ)
ﻳﺎ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ علیّ
در مقابل خلفای اصطلاحا
سنّی
ﭙﻴﺪﺍﺷﺪﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ(
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻋلیّ)
ﺪنباله ﻭﻟﺎﻳﺖ
سلوکی محمّدﻯ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
برهبری
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺮﭘﺎ می
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ اینان
شیعه سیاسی
ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻌﻪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﭼﻮﻥ(
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
)ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﻏﻴﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺳُﻨّﻰ ﺑﺪﻭﻥ ﺳُﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻪ ﺷﻴﻌﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻌﺎﻉ ﺃﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺧﻠﻔﺎﮐﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭان
هرﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺷﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻭﺍﺻﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
علیّ ﺮﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺃﺻﻞ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﺑﻮﺩﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺍﻣثاﻝ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻭ ﺳﻬﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻘﻀﺎﺕ
ﻫﻤﺪﺍﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺩﺭﭘﻮﺳﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻩﻭﺑﺮﺳﺮ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﺗﺎ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻔﮑﺮ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻰﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻧﺸﻮﻧﺪﻭﺍﺯ
ﺑﻄﻠﺎﻥﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐﻭﺧﻠﻔﺎ
ﻧﮕﻮﻳﻨﺪ .

ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﻴﺮﻭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻭﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﻠّﻯ مذاهب سنّی
وشیعه امروزه
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐثرﻳﺖ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ ﺭﺍ
ﺳﻨّﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﮔﺮﭼﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻘﺸﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻗﻠّﻴﺘﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺸﻴﻌﻪ علیّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﺍﻣﺎﻣﻰ ﺯﻳﺪیه
در ﻳﻤﻦ ﻭﻳﺎ ﺷﺶ
ﺍﻣﺎﻣﻰ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﻪ
ﻭ ﺑُﻬﺮﻩ ﻫﻨﺪ
ﻭ ﺩﻫﻬﺎ ﻣﺬﻫﺐ
ﺷﻴﻌﻪ ﮐﻮﭼﻚ ﻭﮔﻤﻨﺎﻡﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﻗﺮﻥ
ﺃﺧﻴﺮ ﮐﺸﺘﺎﺭ
میشدند ﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻴﺨﻴﻪ
ﮐﺮﻣﺎﻥﻮ
ﺍﺧﺒﺎﺭﻯ هاﻯ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ ﻭﻗﻢﮐﻪ
ﺑﺎﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺠﺘﻬﺪﻳﻦ
برای ﺷﻴﻌﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺳﻨّﻯﺒﻮﺩﻩ
ﻭ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻣﺼﺮ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . و
ﺑﺠﺰ ﭼﻨﺪ
ﺩﻭﻟﺖ ﻣﺤﻠّﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺷﻴﻌﻪ ﭼﻮﻥ ﻃﺎﻫﺮﻳﺎﻥﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥﮐﻤﺘﺮ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻧﮓ
ﺳﻨّﻯ ها ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ(
ﺍﺩﺭﻳﺴﻰ)
ﻟﻴﺒﻰ ﻭﻳﺎ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﻣﺮﺍ
کَسﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺷﺮﻳﻒ ﺣﺴﻴﻦ
ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻧﺶ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺳﺎﺑﻖﻋﺮﺍﻕ
ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺭﺩﻥﺸﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺑﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺳﻴّﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣثلا
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ علیّ
ﻮ ﺣﺴﻦ ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﻗﺮﻳﺸﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﺩﺍﺕ . ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﻟﻴﻞ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻭﻳﺎ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ، وﻫﺮﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺑﺮﭘﺎﺋﻰ ﻭﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ویا ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻭ
اﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﮐﻪﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺮﻙ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﺍﻍ ﺗﺮﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . وﺑﺮﺧﻰ
صوفیّه ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﻭﻧﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭحتی
ﺧﻮﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ که
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ، و
انگشت شماری
از آنها ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺨﺺ ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ
ﻃﻠﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
مأموریّت
تعلیم سلوک و
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
وظیفه الهی دارند
. ﻭلرای
دیگران مدّعی
مسلمانی ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . تنها
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﮔﺮکسی ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
بوده ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺑﺎﺷﺪ مورد
رضایت خداوند
و بهشت تولد
نوع فوق بشری
دارند .

ﭘس
ﺣﻘّﺎﻧﻴﺖ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﻮﻥ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐﺃﻋﻢ
ﺍﺯ ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺑﻈﺎﻫﺮﻭ
ﺷﻬﺮﺕﻋﺒﺎﺩﺕ
که ﮐﺴﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
نتم مؤمن الهی
ﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻳﻥﻤﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴخ حیوانی
ﻮﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ و
گندیدگی
گیاهی ﻭﺭﺳﺦ
جمادی ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠوﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺑﺎ ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﺤﺖ ﻫﺮ
ﺷﻌﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ولی ﺍﻳﻨﻚ
اموات آنان
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺭﺳﺘﻰ برای
تقلید عبادی
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻭﺑﺎ
ﻫﺮ ﻧﺎﻡ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻣﻮﻟﺎﻧﺎ
ﻭﮐﺎﺭﺩﻳﻨﺎﻝ
ﻭﻣﻠّﺎ ﺑﻮﺩﻥ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﻤﺼﻮﻧﻴّﺖ
ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻫﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺳﺮﺑﺴﺘﻪ
ﺍﺯ ﺗﺮس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . که
ﺑﺮﻭﺷﻨﻰ من
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ ﭼﻮﻥ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﻭﺍﻗﻌی ﻮ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺑﻴﺎﻥ
را در امریکا
ﺩﺍﺭﻡ . ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻤﺮﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﺳﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ
در سلوک با ولی
الهی ﺭﺳﻴﺪ . زیرا
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
اولیای ﺍﻟﻬﻰ
و تجلّیات
رسید که ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍند با
آنها ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ روحی
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ خاص
انسانهای
کامل ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
محمّدﻯ
ﺭﺍﻫﺮﻳﻚ ﻳﻚ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰم ﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ محمّد
ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺁﻥ
ﻭﻧﻴﺰﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺖ محمّد
ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴنی ﻮﺣﺴﻨﻰ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ نیبز ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻭ ﻏﻴﺮﺁﺷﮑﺎﺭﮐﻪ
ﻣﻘﺎم ﺤَﺴَﻨﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﮐﺎﻣل اﺳﺖ . ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﻳﺎ ﺣﺴﻨﻚﻭ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺭﮐﻤﺎل اﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ششم تجلّی
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻧﺎﻡ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺑﺂﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ مقام
هفتم ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻮﺭﺵ ﻣﻮﺭﺩ
ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻭﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ولی
محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﺧﻮﺩ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ
نمونه
وﺳﻤﺒﻮﻟﻰﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﻰﻧﻬﺎﻳﺖﺍﺭﺑﺎﺏﻧﻮﻉ
هست ﻭﺍﺯﺁﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺳﺮﺩﺭﺁﻭﺭﺩ .

ﭘس
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﺍﺳﺎﻣﻰ مُقدّس
و ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺴﻤّﺎ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗی ﻮ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ می
ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﺮﮐﻪ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻴﺪ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻤﺎﺋﻴﺪﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻳﺪ
. ﭼﻪ ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭتَقذُس
با نام ﻋُﻤﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ علیّ
باشد و ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺎﺣﺐ (ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ) ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﺪ محمّدﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﮐﻪﺭﻭﺡ محمّد
ﻭمحمّدﻳﺎﻥ
کاﻣﻞ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﺎﻥﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ
. ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺭﻭﻧﻮﺷﺖ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮکی
ﺨﻮﺩﮐﻪ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ خویش
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻡ
ﺑﻘﺼﺪ ﺭﻭﺷﻦ ﮐﺮﺩﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥﻮﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ
ﻗﺼﺪ ﺁﮔﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺍﺭﻡﻭ
ﻧﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
پذبرفتن وﻣﺬﻫﺐ
ﺳﺎﺯﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ . ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
محمد ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ اﻋﻤﺎﻝ محمّد
ﺭﺍ بعنوان
عبادت ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻢ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺟﺎﻯ ﺑﺤث
ﺍﺳﺖﻭ ﻫﻢ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺟﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﺩ ﻭﺑﺤث
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮐثر
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
سنّی ﺳﺎﺩﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺍﺻﻠﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . و
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺳﻨّﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻋﻠﻴﻪ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ولی
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﻣﻘﺘﺪﺭﺗﺮﻳﻦ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰﺟﺰ
ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺳﻤﻴّﺖ ﻧﺸﻨﺎﺧﺖ
. ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ آنها
ﺑﻨﺎﻡ (ﺳَﻠَﻔی
) ها تنها ﺑاخبار
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣّﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﮐﻪﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ علیّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﻭ داشتند
ﻭ ﻫﻤﮕﻰ درویش
ﻭ تصوّف ﻭ با
اعمال ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ که
اینان نیز
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻠﻔﺎ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ار آنان
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻳﻦ ﺃﺩﻳﺎﻥ
ﺪﻳﮕﺮ تنها
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺧﻠﻔﺎ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ علیّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ . ولی
ﺑﻌﺪﻫﺎمعنی ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎن ﮐﻪ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ علیّ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻭﺭﺍﺑﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ( ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ) ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ و
حکومت ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﺎﺩ علیّ
ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺳﻴﺎﺳی ﻤﻄﺮﺡ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻴچ اﻣﺎمی مقام
ﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺖ . ولی
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺳﭙس
ﻏﻴﺮ
ﺷﻴﻌﻪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
بدتبال اﻳﻦ
ﺁﺭﺯﻭ ﺑﻔﮑﺮ (ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻘﻪ ﻓﻘﻴﻪ)
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ .

ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺑﺪﻟﺎﺋﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻧﻘﻠﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺼﻮﺩﻯ
ﺳﻠﻮکی
ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪﺍﺯ ﺁﻥ
ﻏﺎﻓﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﻭﺗﺴﻨّﻦ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﻭﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺷﺎﺧﻪ سوﻡ ﮔﻢ
ﻧﺎﻡ ﻭ ﻣﻈﻠﻮﻡ
(ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) محمّد
ﻭعلیّ ﺭﻭﺷﻦ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﻗﺼﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻘﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﻭﻋثماﻥ
ﺨﻠﻔﺎﻯ
ﺴﻴﺎﺳﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ولی
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺯﻳﺎﺩ در آن
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ علیّﺩﺭ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻭ ﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﺟﻤﻊ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﮐﺴﻰ ﻣﻄﻠﺐ ﻳﺎ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺖﮐﻪ
ﺭﺍﻭﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﮔﻔﺖﻣﻦ
ﺁﻥ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺟﻌﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻳﺎ
ﭼﻨﺪ ﺭﺍﻭﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﺟﻌﻞ
ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
عُمر ﻇﺮﻑ ﺩﻩ
ﺳﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥﻮ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﻡ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭ ﻣﺼﺮ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺑﻘﺎﻧﻮﻥ
ﻭﻣﻘﺮﺭﺍﺗﻰ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﺭﻟﻤﺎﻥ
باشد پس ﺍﺯ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺷت
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ(ﻗﺮﺁﻥ)
ﻳﻌﻨﻰ (ﺩﻭ قُرّه
)ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﻭ قُرّه ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . (ﮐﺘﺎﺏ)
ﻧﻴﺰ ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺰﺑﺎﻥﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻣؤﻣﻦ ﺑﻮﺩﻥﻮﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺍﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ محمّد ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥﺑﻤﻄﺎﻟﺐ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ زبان
ﻋﺮﺑﻰ
ﺩﺍﻧﻰﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ که
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ
ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﻓﺎﺳﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . (ﻣﺤﮑﻢ
ﺁﻳﺎﺕ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ آیات و( ﺁﻳﺪ
)ﻫﺎﻯ تجلّیات
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻮ ﺩﺭﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩﺑﻮﺩﻩمیﺑﺎﺷﻨﺪ

ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﺳﻘﻴﻔﻪﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﺑﺎﻧﻈﺮ ﭼﻨﺪ
ﺭﻫﺒﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ
ﻣﺘﻨﻔّﺬ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻗﺮﻳش ﺮﺍ
ﻋﻠّﺖ ﺍﺻﻠﻰ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺳﻨّﻴﺎﻥﻧﻴﺰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮﺳﻨّﻰ
ﻭﻳﺎ ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ
ﺭﺍ ﻣﺸﻤﻮﻝ
ﻧﺎم ﻤﺬﻫﺐ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
عبد ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻦ
ﺳﺒﺄ ﺻﻨﻌﺎﺋﻰ
ﻭ ﮐﻌﺐ
ﺍﻟﺄﺧﺒﺎﺭ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ، ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻨﺎﺡ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻠﻔﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻡ علیّ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ولی ﭘس
ﺍﺯﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
در کنگره غدیر
خُم معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﻩ ﺟﺒﻬﻪ
ﺷﺎﻡ ﻭﻣﺼﺮ که
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ علیّ
ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﺑﺰﻧﺪ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺗﺮﻭﺭ ﮐند . ﻭﻧﺎﻡ
علیّ نزد
مخالفین خلفا تنها
شعار سیاسی
ﺤﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ بوده
است ﮐﻪ علیّ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ محمّد
ﻭ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﻮﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺃﮐثرﺃﻫل
ﺼﻮﻓﻴّﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻋثماﻥ ﺧﻠﻴﻔﻪ سوّم
ﺩﺭ ﻣﺼﺮ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻣﺎﻝ ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻋثماﻥ ﻭﻋُﻤّﺎﻝ
ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺭﺍ
ﻧﺎحقّ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻗﺘﻞ
ﻋثماﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﻭعلیّ
ﺭﺍ ﺑﺨﻠﺎﻓﺖ
ﻧﺸﺎﻧﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ علیّﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺭﺍﺿﻰ
ﺑﺎﻳﻦ
رﻳﺎﺳﺖﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻓﺘﺎﺭﮐﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺪﻑ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ مردم
ﻭﻧﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺸﺎﺋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﺑﺎﺯﻯ
ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻏﺎﺭﺕ ﻭ ﻣﺎﻝ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ﺯﮐﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻟﻴّﺎﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻦ . تنها
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﭘﻴﺮﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ علیّ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﺃﺑﻮﺫﺭ ﻭ
ﻋﻤّﺎﺭ ﻳﺎﺳﺮ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﮔﻢ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺃﻧﺪﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﺧﻴﺎﻝ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻢ ﮐﻢ
ﺷﺎﺧﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ
ﺧﻢ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺁﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺤﺰﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ شیعه وضدّ
آن سنّی ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻳﺎﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ صوفیّه
ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥﺣﺰﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺷﻴﻌﻰﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺬﻫﺐ ﺩﻳﻨﻰ
در آمد . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﻧﻘﻄﻪﺍﻯ ﻭﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳی ﺨﻮﺩ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻧﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
به ﻧﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻘﻪﻓﻘﻴﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﺪﮐﻪ
ﺧﻤﻴﻨﻰ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮﻯ ﺗﺰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺑﻌﺪ نیز
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ
تأکید گرد .

ﺷﻴﻌﻪ
ﺩﺭ ﻟﻐﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ(
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ) اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ولی ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ(
ﺷﻌﺎﻉ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ) ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ علیّ
ﺑﻮﺩﻩﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺳﻨّﻰ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
علیّ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ﺑﻮﺩ . ﻭﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺪﻕ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎ ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ محمّد ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥﺴﻠﻮکی
ﻘﺒﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
علیّ ﺭﺍ
ﻋﻤﻮﺯﺍﺩﻩ
ﻭﻳﺎ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪﻋثماﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪ . ولی
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺯ علیّ
ستایش ﻭ ﺍﺯ تَقذُس
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ که ستایش
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﺒﺎﻟﻐﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻋﻠﻴﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
میباشد . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ( ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﺎﺗﻌﻬّﺪ
ﺍﻭم) ﻨﻤﻮﺩﻥﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﺍﻋﻤﺎل
اﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
خود ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺧﻴﺮ
ﺍﻟﺒﺮﻳّﻪ)
ﺑﻮﺩﻧﺪ . یعنی
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﺩﻝ و
سلامتی ﻋﻘﻠﻰ
و روانی ﻭ با
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
حتی ﺩﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺪ . ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ علیّ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮ ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺗﻮ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺭﺍﺿﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﺿﻰ ﺍﺯ تو و
شیعیانت
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺰﺏ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻳﺎ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋلیّ ﺒﺎﺷﺪ که
ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ الهی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺳﺎﺭﻕ
ﻭﺟﻨﺎﻳﺖ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺑﻴﻥﺸﻴﻌﻴﺎﻥ
هستند ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
(ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ) و
سلوکی ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺃﻫﻞ
ﺳُﻨّﺖ ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭمی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭمعنی
ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻧﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭﻋلیّ ﺪﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺑﺎ ولایت
سلوکی ﻣﻬﺪﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﻭ
ﺍﻭﻟّﻴﻦ ﻓﺮﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭح
االقُدُس ﻭ
ﻧﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯمحمّد
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ محمّد
ﺑﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳُﻨّﺖ محمّد
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﻭ(ﺳِﻨﺖ)ﻭمُقدّس
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮐﺴﻰ
ﻫﻢ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻟﻤﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ
ﺣﻮﺭﻳّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭﮐﺎﺭﺵ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺳﻬﻢ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
چه میشود . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻓﺎﺣﺸﻪ
ﺧﺎﻧﻪﺍﻯ ﺍﺯ ﺟﻨس
ﺯﻥ ﻭﻏِﻠﻤﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺑﻠﮑﻪ(ﺣﻮﺭﻳﻪ)ﻫﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻮﺭ ﻭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻫﺎ ﻭقُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ محمّد
ﮐﻪ
ﺧﻴﺮﺍﻟﺒﺮﻳّﻪ
ﻳﺎ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡﻭ ﺑﺎ
ﺑِرّ ﻭ ﻓﺮّ و
فروهر ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎه
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﺍﺣﻪ ﺍﻯ ﺑﺎ
ﺁﺑﻰ ﮐﻢ ﺩﺭ
ﻣﮑﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
بود ﻭ ﺩﺭ
ساختمانﮐﻌﺒﻪ
ﮐﻪ( ﺑَﮑّﻪ )
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪ
ﻧﻈﻴﺮ ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ فارس
جای بَغ ها
ﺑﺮﭘﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑنور ﺷﻬﻮﺩِی
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺴﻴﺢ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ قُریش
ﺭﺍ مانند دیانت
یهود وبسیاری
فرقه های
سلوکی دیگر
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ زردشت
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭمحمّد
ﻳکی اﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ گروه
ﺑﺒﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ
که محمد (ﻫَﺸﻢ)
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ . و محمّد
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺠﺴّﻢ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺭﺷﺪ . ﭘس محمّد
ﺍﻳﻨﻚ
ﺧﻴﺮﺍﻟﺒﺮﻳّﻪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ(
ﺧﻴﺮ ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
و کمال ﺷﻬﻮﺩﻯ)
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺳّﻠﺎﻥ محمّد
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻧﻴﺰ
ﺧﻴﺮ ﺍﻟﺒﺮﻳّﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﺪ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺧﻴﺮ
ﺍﻟﺒﺮﻳّﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . و ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻮﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ . ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻋلیّ
ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔوی ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠم ﻤﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ) ﺷﺪﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ به
ﻗﻴﺎﻣﺖ خود ئر
مرگ قبل از
مرگ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
علیّ ﺻﺎﺣﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ (ﻏﺮّه
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﺣﺠﻠﻪ
ﻧﺸﻴﻦ) ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺒﻬﺸﺖ یا
همان نوع فوق
بشری فرشته
گونه ﻫﻤﻴﻦ قُرّه
ﺩﺍﺭﺍن
ﺷﻬﻮﺩﻯ تا
قائم ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﻣﺎﺩِ ﺭﺍ
ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻭﺳﻰ
ﺑﺨﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
او ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
ﻨﻴﺰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . (قُرّه
ﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ) ﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺩﻳﻨﻰوسلوکی
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ قُریش ﻭمحمّد
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث ﺍﻭ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩَﺭﻯﻳﺎ ( ﺩَﺭ
ﻭ ﺑﺎﺏ) ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . ﺭﺍﺿﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ خویش
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺣﺴﻴنی ﺮﺳﻴﺪﻩ
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺭﺍﺿﻰ
ﺷﺪﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
نیز بشرط ﺭﺍﺿﻰ
ﺷﺪﻥ ﺭسوء ﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﻭﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺁل
عبا میباشد . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
مراسم ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺖ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ، آنگاه
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍﺿﻰ
ﺷﻮﺩ ، ﮐﻪ سالک
مهدوی ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ، ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ نوع ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﺕ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ الاّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﺭﺳﺘﻢ
ﻭﺍﺭ ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻭﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ثوﺍﺏ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﺰﺩﻳﻜﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . تا ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﺘﻰ
در ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ چه رسد
بکارماها ﻧﺸﻮند
. ﮐﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺩﺍﺭﻧﺪوانواع-نیزدرعظمتهای
هریک بردیگری نهایت
ندارند
تابخدای الله
رسید .

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ علیّ
ﺭﺍ( ﺃﺥ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭ) یا
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺮفی ﻤﻴﮑﺮﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ ﻭ ﻳﮑﺴﺎنی
ﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖﺭﺳﻴﺪﻩ
. ﺣﺠﻠﻪ ﻧﺸﻴﻨﻰ علیّ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ علیّﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﺸﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻣﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﺯ ﺟﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ
ﺑﺮﮔﺸﺘﻪﻭﺑﺮ
ﺷﺘﺮﻯ
ﻭﺣﺠﻠﻪﺍﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭ ﭘُﺮ ﺯﻳﻨﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺃﺭﻳﮑﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺎﺝ ﻭﻓﺮّ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺑﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﺘﻤﻌﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ علیّ
ﻭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺍﻭ
ﺭﺍ( ﻓﺎﺋﺰﻭﻥ) ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻣﻴﮕﻔﺖﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻭ (
ﻓﺮّ ﺭﻭﺯﻯ ﻭ
ﻓﺮﻫﻪ) ﻭ ﺑِﺮّ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ علیّ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﻩ ﻭسوﺧﺘﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﭼﻮﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭﻟﺎﻳﺖﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﻤﻪ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺳﺮ
ﺑﺰﻳﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺳﺮ ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌی
ﻮﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻳﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪﻭﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﭼﻪ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺗﻰ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ در
موجودیّت
(ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ)و
ﻧﻮﻋﻰ چگونه
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ فرشته
گونه ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ علیّ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭ ﺩﺭﺁﺗﺶ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺯﻳﺮ ﺁﻓﺘﺎﺏ
سوﺯﺍﻥ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻓﺮﺍﺭ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺷﮑﺎﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺸﻨﻪ ﭼﻮﻥ ﺑﻤﺮﺩﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺗﻠﺦ
ﻭﻣﺘﻌﻔّﻦ ﻭ
دﺍﻍ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﺘﻠﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﺷﮑﺎﺭﮔﺎه
آنها
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ
ﮐﻪﺗﺸﻨﻪ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻴﺰﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫﺮﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﻣﺤﺒّﺖ(ﺫﻯ القُربی)ﻣﻴﮑﺮﺩﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺎﻥ و
اقربای ﻣﺮﺍ
ﻣﺤﺒّﺖ ﮐﻨﻴﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺻﻴّﺖﻣﻥ اﻳﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﺍﻭ
ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ محمّد
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺻﻌﻮﺩ ﻭ
ﻋﺮﻭج ﻮ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ محمّد
ﭼﻮﻥ علیّ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﭼﻪ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. آنگاه ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﺴﻨﻰمی شوند
که ﺩﻭ ﻣﺨﻠﻮﻕ
انسانی ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
هستند ﮐﻪ همان
ﺩﻭ ﺭﻭﺯی که
خداوند ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﻭلی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
کاملان الهی ولایت
محمدی
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
نیز ﺭﻭﺯ ﻫﻔﺘﻢ
ﺑﺮﻋﺮﺵ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ گرفت . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻣﺪﻩ . ﭼﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ محمّد
ﻣﻘﺮﺑّﺎﻥﭼﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﺩﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺷﻪ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﻭ ﺻﺤﺮﺍ
ﮔﻢ ﻧﺎﻡﺟﺰ
ﺗﻮﺳّل
ﺒﻮﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﭽﻴﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺻﺤﺎﺏ و
صحابه ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ میدانست
ﻭﻧﻪ
ﻣﺼﺎﺣﺒﻴﻦ
کنار ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺗﺶ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻭﻣﺠﺒﻮﺭ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻴﮕﺮﺩ
. ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﻭﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
(ملاء) یا ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﻘﺸﺮﻯ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻗﺎﺗﻠﻴﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﺻﺤﺎﺏ ﺧﻮﺩﭼﻮﻥ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﻫﺘﺪﺍ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﻫُﺪﺍ
ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﮐﺸﺘﻰ ﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ ﺑﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
مربّی و ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭ ﺻﺎﺩﻕﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﺂﻧﻬﺎ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
مربّی ﺭﺍ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺍ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩﻩﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻡﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . که
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ علیّ
ﻭ ﺃﺑﻮﺫﺭ ﻭ
ﻣﻘﺪﺍﺩ ﻭ
ﺳﻠﻤﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ ﺗﺎ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﮕﺮ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
معرّفی ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﭼﻬﺎﺭ ﻧﺎﻡ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ
. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻔﺖﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﮑﻰﮐﺎﻣﻠﻰ
تازه شاهد عرش
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰﻭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩیدﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻭﺭﻭﺩ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺎﻳﺮﺍﻥﻭﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﺷﻐﺎﻟﻰ
ﺧﻠﻔﺎ یک
ﺍﺩّﻋﺎﻯ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪﮐﻪ ﺩﻭﻳﺴﺖ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﮐﺸﻴﺪ . ولی
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣی
ﻮﻓﺮﻫﻨﮕی ﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻯﺎﺯ
ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺤﺘﻰ ﺑﻨﺎم
اﺳﻠﺎﻡ ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺟﺒﻬﻪ
ﺣﻤﻠﻪ ﻏﺎﺗﮕﺮﺍﻧﻪ
ﻭ ﭼﺮﻳﮑﻰ
ﮔﺮﻳﻠﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺎ ﺭﺍﺿﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻮﺩ
ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ ﺩﺭ
ﻳﻤﻦ ﺑﻮﺩﻧﺪﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﺭﺍ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻥ
اﻟﻬﻰ ﻭﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻭﺩﻳﻦ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺻﻔﻮﻑ ﻣﻬﺎﺟﻤﻴﻦ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺎ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰﻭﻳﺎ
ﻫﺮ ﻣﺪﻋﻰ ﺗﺎﺝ ﻭﺗﺨﺖ
ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻏﺎﺭﺕﮔﺮ
ﻭﻏﻴﺮﻣؤﻣﻦ . ﭘس
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩﮐﻪﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺳﻨّﻰ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺷﻴﻌﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ . ﻭﻫﺮﺩﻭ
ﻧﻴﺰ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﭘﻨﺎﻫﻨﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭﻏﻴﺮﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
مزﺩﻭﺭﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺑﺎ ﻟﺒﺎس
ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ . ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﻰ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻓﻘﻴﺮ
ﺻﺤﺮﺍﺋﻰﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻔﮑﺮ
ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﻣﺼﺮ
ﻭﺭﻭﻡ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺯﻧﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺯﻧﺎﻥ
ﺳﻴﺎﻩ
ﭼﻬﺮﻩﺩﺭ
ﻧﻘﺎﺏ
ﻭﺗﻌﻔّﻦ ﻋﺮﻕ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻨﻴﺰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﺭﻭﻣﻰ ﺑﺨﺮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺭﻭﺵ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻋﻤﺮ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﺰﺩ ﻭ
ﺣﻘﻮﻗﻰ ﻧﻤﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﺎ
ﺣﻤﻠﺎﺕ ﺑﻰ
ﻧﻈﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻭم
ﻮ ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺟﻨﮓ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
ﻭﻏﺎﺭﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ خُمس
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺨﻠﻴﻔﻪ ﻳﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﻭﭘﺴﺮﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﻭخُمس
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻠﻴﻔﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺃﻏﻠﺐﺍﻋﺮﺍﺏﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ
ﺟﺰﻳﻪ
ﻭﻣﺎﻟﻴّﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﺷﺪﻧﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﺮﺍﺝ
ﻣﻴﺒﺎﻳﺴﺖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﻣﻮﻯ
ﻭﻋﺒّﺎﺳﻰﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭﻟﺎﻳﺖ
علیّ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺒﻮﺩﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺧﻮﺩ
ﭼﻪﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺷﺪﻧﺪﻭﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪﻭ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺗﺴﻨّﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎل
ﻨﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ ﻗﺪﻳم
اﻳﺮﺍﻧﻰ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﺑﻨﺎﻡ
ﺗﺸیّع ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺻﻔﻮﻳﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﻨﺎﻡ ﻟﺰﻭﻡ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻣﻊ
ﻋثماﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ حتی
ﺻﻔﻮﻳﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺰﻭﺭ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺷﻴﻌﻪ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺸﻴّﻊﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺒل عاﻣﻞ
ﻟﺒﻨﺎﻥ و
فراری از
حکومت عثمانی ﺒﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺗثبیت
ﺷﺪﻧﺪ . ولیهمچنان
ﻫﺮﮔﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺃﻧﺪﮐﻰ صوفیّه
ﮐﻪ ﺃﮐثرا ﻧﻴﺰ
ﻗﺒﻠﺎ ﺳﻨّﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥﺪﺭ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺷﻴﻌﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
زیادی ﺷﺪﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻭﺩﺭ
ﺍﻧﺰﻭﺍﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺗﺮس اﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻘﺒﻠﺎ ﺳﻨّﻰ ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺷیعه
ﺪﻫﺎ ﺩﺭﮔﺮﻭﻩ
ﺷﻴﻌﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ
. ﻭ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻳﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺁﻟﺖ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ علیّ
ﻭمحمّد ﻭﺧﺪﺍ
ﻋﻤﻞ سلوکی
نمی ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪ
ﻭﻣﺤﻘﻖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ علیّ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . با
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻬﺎﻥ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻘﻞ می
کرﺩﻧﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻳﻦ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﻳﮋﻩ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﺩﺭﺟﻬﻨﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ بوده
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺭﺍ ﻧﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻨّﻰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ تصوّف
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺳﺎﺩﺍﺕ کامل
شده ﺳﺮﻭﺭﻯﺎﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
دارند . ﺍﺷﻌﺎﺭ صوفیّه
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺧﻮﺩ ﺑﻄﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻫﺰﺍﺭعارف
ﺩﺭﻫﺰﺍﺭﻩ
دنباتله حکمتهای
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ادامه
دادند . و ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﻭ ﺳﻌﺪﻯ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﻋﺎﺭﻓﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺁثاﺭﺷﺎﻥ
ﻧﺎﭘﺪﻳﺪ ﺷﺪﻩ همه
ﻫﺪﻑ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﭽﻨﺪ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭﻫﺪﻑولی
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﻋﻤﻖ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻳﻚ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﺍقعی ﻤﻴﺸﺪﭼﻮﻥﺒﺴﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤﺎل
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ باز
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ خود
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪﺻﺎﺣﺐ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺳُﻨّﻰ ﺑﺎ
ﺳُﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙﻭ ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﺎ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ .

ﺣﺘﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺷﻴﻌﻪﺑﺠﺰ
ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻟﺰﻭﻣﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﮐﺎﻇﻢﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ
ﺍﺯ ﭘﺪﺭ خود
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖهرﮐس
ﺍﻃﺎﻋﺖ علیّ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺪ ﻣﺮﺍ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻫﺮﮐس ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﮑﻨﺪﻣﺮﺍ
ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
علیّ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻣﻦ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻗﺘﻰ علیّ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧُﻢ
ﻭلیّ ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ بعلیّ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻭ ﻇﺮﻑ
ﻫﻔﺖ ﻣﺎﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﺍﻭﺭﺍ بعلیّ
معرّفی
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
پیامبر ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ خویش،
ﺩﺧﺎﻟﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥکاملان
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﮕﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻪ محمّد
ﻭعلیّ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻠﺄ
ﻳﺎ ﻣﻠّﺎﻫﺎ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋُﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ سوﮔﻨﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﻭﻳﺎ
ﺗﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺗﺨﻴّﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﻋﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻋﺸﻘﻰ
ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎی
شیعه ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺯﻳﺎﺭت
ﮐﺮﺑﻠﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﺎﺯباشد
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺎﺯ ﺑﺘﻦ
ﺍﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻭﺩﺭﺁﻥ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﺑﻬﺸﺖ ﺳﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺒﻌﺪﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻬﺮ ﺯﺣﻤﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﺭﻭﺯ
ﻋﺎﺷﻮﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﻭ ﻫﺮ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﺮﺑﻠﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺳﭙﺎس ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﺳﺮﺵ
ﺩﺭ ﻗﺎﻫﺮﻩ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ( ﺣﺴﻴﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ) ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻴﻨﻪ
ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻭ ﺳﺮ
ﺑﺸﮑﺎﻓﻨﺪ ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
نفس ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺷﻚ
ﺭﻳﺰﻯ ﻨﻤﺎﻳند
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮعلیّ
ﺭﺍ ﺃﻣﻴﺮ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﮔﻔﺖ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ محمّد
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻭﻣﻨﺼﻮﺏ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺪ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺃﻣﻴﺮ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﻭﻫﻢ علیّ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻫﻢ محمّد
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
فرقه (علیّ
ﺍﻟﻠﻬﻰ) ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ علیّ
ﻭمحمّدﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺪﻳﻢﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺃﻫﻞ حقّ . ﻳﺎ علویّونﺩﺭ
ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﮐﻪ
ﺑﮑﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪﺍﺯ
ﻧﺎﻡ علیّ ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﻫﻢ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ علیّ
ﺁﻧﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ علیّ
نزد محمّد ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ علیّ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ
ﻳﺎﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﺩﺭﻗﺎﻋﺪﻩ تثلیث
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ علیّ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ ﻣﻴﮕﻔﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺘﻦ علیّ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ وﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﺷﻴﻮﺍ ﻳﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻭﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺯﻳﻨﺖ کبرا
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ (ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺯﻳﻨﺐ) و
ﺩﺭﻫﺮ ﻧﺎﻣﻰ
دیگر ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺎﻥ
ﻣﺸﻌﻞ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ ﻧﻮﺡ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ محمّد
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺯﻳﻨﺐ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡﮐﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺮ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ
. ﺍﺻﺎﻟﺖ ﮐﺎﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻴﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﺮﻙ
ﺁﻣﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺷﻴﻌﻪ علیّ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑشهود علیّ
ﻮﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺒﺄﻴّﻪ ﻭ
ﺧﻄﺎﺑﻴّﻪ ﻭ
ﻋﻠﻴﺎﻭﻳّﻪ
ﻭﻣﺨﻤّﺴﻪ ﻭ
ﻧﺼیرّﻴﻪ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺃﻫﻞ حقّﻭﻳﺎ ﺯﻳﺪﻳﻪ
ﻳﻤﻦ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑُﻬﺮﻩ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺯ
ﻣﺸﻬﻮﺭﺗﺮﻳﻦ
فرق شیعه
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺪﻋﺖ
ﮐﺮﺩﻩولی ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ .

ﺑﺤث
ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺪﻧّﻰﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻥ
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺮﻭلیّ
اﻟﻬﻰﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﻌثت
ﻭ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺎ فرضا
به ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻨﻮﺯ(ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺃﻫﻮ)ﻫﺮﺩﻭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(
ﻫﻮ) ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩﭼﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻠﻪ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢﺍﺯ
ناسوتی ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺗﺎ ﻟﺎﻫﻮﺕﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻤﺎﻝ
ﺟﺴﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ علیّ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭﺩﺭ
ﻧﺎﻡ علیّ ﺍﺳﺖ
. ﻭلی ﻤﻘﺎﻡ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺭﻭﺡ علیّ ﻭمحمّد
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺻﺎﺣﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺑﻨﺎﻡ ﻣﻬﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺧﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﻥ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﺟﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮند ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻳﺎ علیّ ﺩﻭﮐس
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
هستند ﻳﮑﻰ
ﺁﻧﮑﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﻳﮑﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ حَقّ ﺘﻮ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻭ
ﻏﻠﻮّ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
علیّ ﺭﺍ ﺧﺪﺍ
ﻭﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
علیّ ﻭ محمّد
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺃﻣﺮ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻳﺎ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﮐﻢ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﻗﻴﺎس
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺪﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻧﺠﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺨﺘﻰ ﺟﻬﻨﻢ
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻳﺎﺩﻩ
ﺭﻭﻯ ﮐﻨﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺷﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢﻭ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺍ ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺰ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺮﺧﺪﺍ
ﺣﺠّﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻃﻠﺒﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺣﺠّﺖ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
حجّ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﺄﺳﻠﺎﻡ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ . ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﮐﻪ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻦ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺑﺮﺳﺮ ﻭﮐﻠّﻪ
ﻫﻢ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﺣﻘﻴﺮﻯ
ﮐﻪ ﺑﺤﻘﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻬﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
آخوندی
میگوید ما ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺳؤﺍﻟﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻏﺎﻟﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﻟﻌﻨﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯﮐﺎﻓﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ ﺣﻔﻆ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻏﻠﻮ علیّ
ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺩﺭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﻨّﻰ ﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺳُﻨّﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻣثاﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ ﺳﻌﺪﻯ
ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﻨﻴّﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﻧﺪ . ﭘس ﺻﻮﻓﻰ
ﻧﻪ ﺳُﻨّﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻪ ﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻭﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻣﺴﺦ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺿﻤﻨﺎ
صوفیان صافی
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻭﺗﺸﻴّﻊ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋثماﻧﻰﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ، ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻭ
ﺑﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺁﻝ ﺍﻭ ﺻﻠﻮﺍﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﺃﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥﺁﻭﺭﺩﻳﺪ
ﺑﺮ ﺍﻭ ﺻﻠﻮﺍﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﺪﻭﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﺪ
ﻭ ﺳﻠّﻤﻮﺍ
ﺗﺴﻠﻴﻤﺎﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺫﮐﺮ ﻧﺎﻡ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻠﻴﻪ
ﺍﻟﺴﻠﺎﻡ چنین
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭﻧﻤﺎﺯﻯ
ﺑﺮﮐﺴﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺗﺎ محمّد
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺻﻠﻪ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ سوﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺗﻀوﻯ
ﻭ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻨﺞ ﺻﻠﻪ ﻭ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﻭﻋﺪﻩ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻭلیا
ﻫﺮﻳﻚ محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻭ ستایش
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺠﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺧﺪﺍﻳﺎ
ﺻﻠﻮﺍﺕ
ﺑﺮﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﭘﺪﺭﺵ
ﻭﺷﻮﻫﺮﺵ ﻭﺩﻭ
ﻓﺮﻧﺪﺵ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﮐﻦ . یعنی
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ بوده
اﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮس ﻫﺎ ﮐﻪ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻤﺎﺯ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪﮐﺴﻰ
ﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻣؤﻣﻦ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭ ﻭﺍﺟﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺎﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻝ
محمّد
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮاﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ الهی
ﻤﻌﺮّﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﮐﻨﻮﻥمحمّد
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺭسوﻟﺎﻥﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻮﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺭﺟﻌﺖ
ﺍﺭﻭﺍﺡ محمّد
ﻭعلیّ ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
بعدی ﺭﺳﺎﻟﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺳﺎﻟﺖ محمّد
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّد ﺩﺭﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ محمّد
ﻭ علیّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻄی
کنند .

ﺯُﺑَﺮ
ﻳﺎ ﺯﺑﻮﺭﻫﺎ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺯﺑﻮﺭ ﻓﺼﻞ ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺍﻭﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ(
ﺯُﺑَﺮ) ﺟﻤﻊ
ﺯﺑﻮﺭﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺯﺑﻮﺭ
ﺩﺍﻭﺩﺩﺭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡ ﺟﻤﻊ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻋﺮﺍﺏ قُریش
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺘﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺯﻧﺪ
ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﺯﻧﺪ
ﺯﺑﻮﺭ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﭘسﺍﺯ محمّد
ﺍﻋﺮﺍﺏ قُریشﻭ
ﺧﻠﻔﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻓﺘﻮﺣﺎﺕ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺁثاﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻗﻮﻡ قُریش
ﻭ ﺃﺻل ﻮ ﺭﻭﺵ
ﺣﻨﻴﻒ محمّد
ﺭﺍ ﻣﺤﻮ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩ محمّد
ﺭﺍ
ﺑﺎﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ قُریشﺑﺮﻫﻤﻨﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺯ
ﻳﻤﻦ که ﻣﮑّﻪ
ﺭﺍ معبدی
سلوکی
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . که ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻭﺍﺣﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﻰ
ﺁﺏ ﺑﻮﺩ . ﻭﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ
ﺭﺳﺘﻢﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ ﻓﻨﻰ
ﮐﻪ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺭﻭ ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻧﺪﺑﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺴﺘﻦﻭ ﺃﺷﻚ ﺭﻳﺰﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺍﺳﺖ
ﺳﺎﺧﺘﻨﺪﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﮑّﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺟﺎﻯ(
ﺑَﻐﻬﺎ)
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ . ﻭﺷﻬﺮ
ﻣﮑّﻪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﺟﺎﻯ( ﻣُﻎ
ﻫﺎ) ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩَﺭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﮐﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ قُریش
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺯﺑﺎﻥ قُریش
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﺎﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻋﺮبی ﻤﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﺩﺭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺩﺭ
ﺩﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ نه ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻳﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨﺺ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . ولی
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻳﻬﻮﺩﻭﭼﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻳﻤﻦﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺮﻫﻤﻨﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻳﻞ ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ و اله
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
وﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ومقدّس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﺑﻮﺭﻫﺎ
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻣﺘﻮﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ کتب مقدّس
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭﻫﺮﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺑﻮﺭﻫﺎ ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺃﻋﺪﺍﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻳﮑﻰ
ﺍﺯﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻋﻠﻤﻰﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺣﻔﺎﻇﺖ ﺷﺪﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﻋﻠﻢ
ﺣﺴﺎﺏ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻧﺠﻮﻡ ﻭﺷﻴﻤﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﺵ و حقایق
ﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯﻋﻠﻤﻰ
ﺯﻣﺎﻥﺩﺭﺟﺎﻣﻴﺰﺩﻧﺪ
.

ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺷﻮﺩﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ
ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺗﺸﻴّﻊﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ . ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻓﺨﺮ ﺭﺍﺯﻯ
ﺳﻨّﻰﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ محمّد ﺁﻝ
ﻳﺎﺳﻴﻦ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻭﺵ ﻋﺼﺮ خود
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﻣﻮﺭﺩ گفته
تست . ﻳﮑﻰ ﺳﻠﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻦﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
پیمان سلوکی ﺧﻮﺩ
که ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺳﻠﺎﻡ
ﺑﺮﺗﻮ ﺃﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺑﺮ ﺁﻝ
ﻳﺎﺳﻴﻦ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻧﻤﺎﺯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﺩﻭ
ﭼﻴﺰ ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻭﻡ ﺩﺭ
ﻃﻬﺎﺭﺕ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻃﻪ
ﻳﺎ ﻃﺎﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺗﻄﻬﻴﺮ ﻭ
ﻃﻬﺎﺭﺕ ﭘﺮ ﻭسوﺍس
ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺩﻟﻴﻞ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺘﻰ
ﺷﺪﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
که ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺷﻤﺎ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺗﻄﻬﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺍﻳﻦ
ﺗﻄﻬﻴﺮ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﻭﺿﻮ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ یا
ﺩﺭ ﺗﻮﺍﻟﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﺴﺘﻦﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ که
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻭﺿﻮ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ سوﻡ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺗﺤﺮﻳﻢ ﺻﺪﻗﻪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﺻﺪﻗﻪ
ﺭﺍ ﺩﻓﻊ
ﺑﻠﺎﻯﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺗﻨﻬﺎﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻪ ﺻﺪﻗﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺻﺪﻗﻪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. (ﺻَﺪﻗﻪ)
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺍثباﺕ
صدق وﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺳﺎﻟک اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ دارد
ﻭﻣﻨّﺘﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺩﺭ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻣﺮﺍ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﮐﻨﻴﺪ ﺗﺎ ﺧﺪﺍ
ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻳﻚ
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭلی
اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺩﻋﻮﺍﺕ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻭﺿﻮﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻘﺒﻠﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩﭼﻮﻥ
سالکان
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﭘﻨﺠﻢ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﻣﺰﺩﻯ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻡﻣﮕﺮ
ﻣﻮﺩّﺕ ﻭﻋﺸﻖ ﺑﻘﺮﻳﺐ
. ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﺩﺍﺕ
الهیﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﻏﻴﺮ الهی
ﻤﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﻣﻄﺮﻭﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﻭ از
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻧﺒﻮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ ﻋﻀﻮ
ﺁﻥ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ تقرّب ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺒﺎﺕ
ﺍﻭ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ محبوب
الهی
هستندﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ هستند
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ولی
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ با
ﻓﺪﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺪﻡ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪﻧﻪﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﻧﻪ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺪّﻋﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﭘﺪﺭ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺴﺮﻧﺪﺍﺷﺖﻭﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻗﺪﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺟﻨﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
را ﺁﺩﻣﮑﻰ ﺩﺭ
ﮐﻤﺮ ﭘﺪﺭ میدانستند
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺭﺷﺪ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﻔﺎﺭﺵﺁﻣﻴﺰﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺻﻠﺎﺕ
ﺑﺮمحمّد ﺩﺭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﺗﺸﻬّﺪ
ﻭﺳﻠﺎﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﺪ  ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ، ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﺻﻠﻮﺍﺕ ﺑﺮمحمّد
ﻭ ﺁل ﻤﺤﻤﺪ
ﺑﻔﺮﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭ ﺻﻠﺎﺕ
ﮐﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻭﺻﻠﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺁﻝ محمّد
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ و
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﺯ ﺁﻝ محمّد
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﻬﻴﭻ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺁﻝ محمّد
ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻝ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
میباشندﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻭ ﺃﺏ الهی
ﻮ ﭘﺪﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺤﻖ ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩﭼﻮﻥﺰﺭﺩﺷﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪﻭﻯﺪﺭﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﺎﻟﻪ ﺑﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺄﺻﻞ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺳﻠﺎﻡ ﺑﺮ محمّد
ﻭ ﺁﻝ محمّد
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
سلام ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺭﻭﺩ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﺣﺎﻓﻈﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖﻧﺠﺎﺕﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰدارند
که صورت الهی محمّد
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ
ﺳﻨّﻴﺎﻥﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺪّﻋﻰ ﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﮔﻔﺘﻪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭﺳﻌﺪﻯﺸﻴﺮﺍﺯﻯ
ﺳﻨّﻯﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻪﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻢ ﺳُﻨّﻰ
ﺍﺻﻴﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺳُﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﻢ
ﺷﻴﻌﻪ ﺣﻘﻴقی
هستند ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﻉ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﭼﺎﻟﻪ ﺩﺭﺁﻣﺪﻥ
ﻭ ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ( ﻭﻳﻞ
ﻭ ﻫﻴﻞ فرنگی )
ﺟﻬﻨّﻢ ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
عموم ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻭ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻭﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻫﺎﺋﻰ مذهبی
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺻﻠﺎح ﺮﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﺍدﻧﺪ . ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﻃﺮﺯﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺫﮐﺎﺭﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻮﺭﻭثی ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺤﻴﻄﻰﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺵ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻫﺮ
ﻃﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑوﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
نور ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨی ﻮلی
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
او ﺩﺭ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻪ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻮﺍﻡﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻮﻯ
ﻗﺒﻠﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻰ ﺍﻳﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﮐس
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺪﺍﻧﺪﻣﮕﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفیﻧﻤﺎﻳﺪ
وﺍﮔﺮﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺑﺤثهاﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣثلا
ﺑﺤث ﮐﻨﻢ ﮐﻪ ﺯﻳﺪﻳﻪ
ﻳﻤﻦ ﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
اﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﻣﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﮐﻴﺴﺎﻧﻴﻪ ﭼﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ محمّد
ﺣﻨﻔﻴّﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﻮ ﺑﮑﺮﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ علیّ
ﺭﺍﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺣﺴﻦ ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻓﺮﻗﻪ
ﻫﺎﻯ ﺷﻴﻌﻪ ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻗﻪ ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺟﺎﻯ پیدایش
ﻣﺬﻫﺐ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﻪﺑﺎﻓﺮﻳﻘﺎ
ﻭ ﺑُﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰ
ﻫﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺟﻌﻔﺮﻳﺎﻥ سوﺩﺍﻥ
. ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﺍﻣﺎﻣﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﭼﻨﺪ ﻧﻘﻄﻪ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻧﺎﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺯﻳﺎﺩ
ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺴﺘﺪﻝ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﻨﻘﻠﻴّﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥﻫﻴﭻ
یک ﻣﻘﺒﻮلیّت
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻌﺒﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪﺳﺮ
ﺍﺯ ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﻌﺪّﺩ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﺩﺭﭼﻬﺎﺭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺻﻠﻰﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺳﺮ ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺬﻫﺐ
ﺳﻨّﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﺮچهاﺭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺭﺍﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻣﺬﻫﺐ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺟﺎﺋﻰ
ﻣﻘﺘﺪﺭﺗﺮﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ ثرﻭﺕ
ﻧﻔﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﻫﻢ
ﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗثبیت ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻫﻢ ﺑﻬﻤﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎمی
ﻭﻏﻴﺮﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺴﺎﺟﺪ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﻭﻋﻈﻴم ﻤﺬﻫﺐ
ﺳﻌﻮﺩﻯ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻭﻫّﺎﺑﻰ
ﮐﻪﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺮﭘﺎ
ﺷﺪﻩﺑﺎ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭند . وﻟﻰ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻄﻠﺎﻥﻣﺬﻫﺒﻰﺧﻮﺩﺭﺍﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
.

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﺴﻠﻚﮐﻪﻧﻪ
ﺳﻨّﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻪ ولی
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻫﺮﺩﻭ
ﮔﺮﻭﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍ
ﻗﺎﺑﻞ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍع ﺒﻨﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّد
و علیّ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺻﺪﻫﺎ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺤﻘﻖ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍم که ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺁﺷﻨﺎ
ﺷﺪﺗﺎ ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍه ﻫﺎ
ﺑﺮُﻡ ﻳﺎ ﺍﻭﻡ و
خُم ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧُﻢ ﻭ ﻗُﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﺩﺭ ﻏﺪﻳﺮ ﺧُﻢ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭ ﻗﻢ ﮔﻔﺘﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪﺩﺭ
ﺷﻬﺮ ﻗﻢﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﻗﻢ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﭽﻮﻥ
ﺧﻤﻴﻨﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻋﺼﺮﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭ ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻭ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭبّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭعلیّ ﻮﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺍﻥ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﻋﺼﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻫﺮﻧﻮﻉ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮﺑﻌﺪﻯ
هستند . ﻭ ﻫﻴﭻ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺴﺎﮐﻦ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﮐﺴﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﮐﺎﻓﻰ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ انجام
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

M139

) أمر بین الأمرین
( در
احادیث غریبه

ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
اﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺰﺩ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﮐﻔﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺰﺩ
سُنّیان ﻫﺴﺖﮐﻪ
شیعیان ﺁﻧﺮﺍ
ﮐﻔﺮﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻏﺮﻳﺒﻪﺩﻩ ﻫﺎ
ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﺬﻫﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﻴﭽﮑﺪﺍﻡ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍثباﺕ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻏﺮﻳﺒﻪ
ﻧﺰﺩ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺸﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪ ﺑﻨﻈﺮﻫﺮ
ﺩﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ
. ولی ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻮﺻﻴﻪ إصالت
ﺁﻥ نکنند . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻏﺮﻳﺒﻪ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺃﮐثرﺍ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﭼﻨﻴﻦ ﻏﺮﻳﺒﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪﻭلی
ﺒﺮﺧﻰ ﺭﺍ ﻧﺎ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻊ ﺣﺪﻳثی
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎﺷﻴﻌی
ﺪﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺧﺒﺎﺭﻭ
ﺍﺣﺎﺩیث ﺻﺤﻴﺢ
ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩﻳﺎ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ
ﺻﺤﻴﺢ ﻧﻴﺴﺖ
ﻳﺎ ﻣﺸﮑﻮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ
ﺣﺪﻳث ﻧﻘﻞ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣثلا ﻣﺨﺎﻟﻒ علیّ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎنی ﻤﺨﺎﻟﻒ
ﺣﺪﻳثی ﺑﻮﺩﻩ
پس نام راوی ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ ﻳﻚ
ﺣﺪﻳث ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ وکاذب ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶ
ﮔﻔﺘﻪﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺍﺯ ﻗﻮﻝ ﻣﻦ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻄﻠﺐ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ
ﮐﻨﻴﺪﮐﻪ کدام
ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﻭﺳﻨّﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ ﻭ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﻋﺘﺮﺕ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
مینماید . ﺍﮔﺮ
ﺗﻄﺒﻴق کرﺩ ﻣﻦ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﻢ ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺑﮑﻮﺑﻴﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻫﻢ ﻣﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺳﻨﺠﺶ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻨﺠﺶ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺽ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺁﻳﺎﺕ
ﺁﻥ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﻨﺘﻔی ﺸﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﺪﺍﻡ ﺁﻳﺎﺕ
ﻧﺴﺦ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﭘسﻫﺮﮐس
ﺑﻌﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﻫﺮ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﻣﻨﺴﻮﺥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍثباﺕ
ﺻﺤّﺖ ﻳﻚ
ﺣﺪﻳث ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻢ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻧﺪﺍﺷﺖولی
معنی ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺗﺼﺤﻴﺤﺎﺕ
ﻋثماﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻳﻌﻨﻰﻭﻇﻴﻔﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻭ از
ﻧﻮﻉ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰبا
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻳﻌﻨﻰ (ﺩﻭ قُرّه
) ﺟﺪﻳﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﻨﺞ قُرّه ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﺯ
ﺣﺪﻳثی ﮐﻪ
از (ﻋﺘﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ)ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
(ﺳِﻨﺖ)ﻳﺎمُقدّس
ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺍﻥﻭﻣﻄﺎﺑﻘﺖﺑﺎ
ﻋﺘﺮﺕ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ولی
ﻧﻪ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ محمّد
ﻭﺳﺎﺩﺍﺕ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
عترت باشند . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ( ﺁثاﺭ
ﺑﺎﻗﻴﻪ محمّد)
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮکی
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﺪﻳث ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ محمّد
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺣتی
اﮔﺮ ﺧﻮﺩﺵ
ﻧﮕﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﺑﺎﺯ
ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﻢ
آنچه ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﮕﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭘس
ﺣﺪﻳثی ﮐﻪ محمّد
ﮔﻔﺘﻪ ﻭ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺷﻮﺧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺣﺮﻓﻰ
ﮐﻪ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪﻫﺎﻯ ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﮔﺎهی ﺸﻮﺧﻰ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺳﺖ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ
ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺳﺖ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﻫﻤﻪ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺪﻳث مُقدّس
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ
ﮐوﺒﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭼﻮﻥ
ﻃﭙﺎﻟﻪ ﮔﺎﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻴﺮﺍﻳﻦ
ﻣثاﻝ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ .

ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﺣﺎﺩﻳثی
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻫﺮ ﻃﺮﻑ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖولی
ﺧﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﺒﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ اﻭ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﻨﺠﺶ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻳﺎ ﺑﺎ ﻗﺮﺁﻥ
ﻮ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺑﺎ
ﺳُﻨّﺖ ﻭ ﺳِﻨﺖ
ﺷﺪﻥ ﻭمُقدّس
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﻋﺘﺮﺕ ﻭ
ﺁثاﺭﺑﺎﻗﻴﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﻭ
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻳﺎ ﻧﻪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﺪﻳثی ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﮐﻪ
ﺁﻳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻡ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﺠﻌﻮﻝ ﻭ
ﺑﺎﻃﻞ ﺣﺘﻰ ﺑﻘﺼﺪ
ﺑﺪﻧﺎﻣﻰ
وﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﺪﻣﺖ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻥ ﺍﻭ
ﻋﺎﺋﺸﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺣﺪﻳث ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﮑﺴﻰ
ﻭﻫﻢ ﺧﻮﺍﺑﮕﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺃﺩﺏ
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻋﺎﻳﺸﻪ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺨﻮﺩ
ﻟﺬﺗﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﻧﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺎﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺧﺒﺮﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩﻥ . ﺑﺪﻭﻥ
ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮسّل
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺳﻴﻨﻪ ﺯﻧﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ
ﺷﮑﺎﻑ ﺳﺮ خویش
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺪﻕ ﻃﻠﺐ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺣﺎﻝ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﻭلی
اﻟﻬﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪمحمّد ﻭعلیّ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺣﺪﻳثیﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺑﺪﺍﻧﺪﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻘﻞ ﻧﺸﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺑﺎ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺳُﻨّﺖ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺪ
. ﺫﻳﻠﺎ ﭼﻨﺪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭها ﺣﺪﻳث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﻧﺨﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ(ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﻴﻦ ﺃﻣﺮﻳﻦ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺁﻥﻭ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻫﻢ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﺁﻥ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﺳﺖﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ
ﺑﺎﻃﻠﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍوﻧﺪ
ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺒﺨﺸﻰ ﺍﺯﺁﻥ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻦ ﺍﻳﻦ
ﻃﺮﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻢ ﺩﺭﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﻡ
ﺍﺯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻢ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﻭﻣﺎﻩ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﺮﺩﻡﺗﺎ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻢ ﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺁﻳﺎﺕ ﻣﺠﻌﻮﻝ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻗﺮﺁﻥﭼﻮﻥ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺘﻞ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
احتمالا
مجعول ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﺟﻌﻞ (
ﺃﺑﻮ ﻫﺮﻳﺮﻩ)
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪﮐﻪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻑ
ﺩﺭﺳﺖ ﻳﺎ ﺁﻥ
ﻃﺮﻑ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻥ ﻨﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ
ﻭﺩﺭﺳﻄﺤﻰ
ﺍﺳﺖ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ ولی
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞﺭﻭﺡﺧﻮﺩ
.

حدیث
های ﺭؤﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺣﺪﻳث
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭؤﻳﺖ
ﺑﭽﺸﻢ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﻫﺮ
ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﮑﺮ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﮑﻮﻫﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﻳﺪ . ﭼﻮﻥﺪﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ
که (ﻟﺎ ﻳﺪﺭﮐﻪ ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ
ﻫﻮ ﻳﺪﺭﻙ
ﺍﻟﺄﺑﺼﺎﺭ) ﻫﻮ
ﺍﻟﻠﻄﻴﻒ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺒﻴﻨﺪ
ولی ﺍﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﺪﻥ ﭼﺸﻤﻬﺎ
ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪﺯﻳﺮﺍ
ﻟﻄﻴﻒ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻗﻴﻖ ﭼﻮﻥ
ﻫﻮﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻗّﺖ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘﻞ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺁﻳﺎ
ﺷﻤﺎ ﺿﺮﺭ ﻭ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻥ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻩ ﺩﺭ
ﺷﺐ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﺪ؟
ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ سوﮔﻨﺪ
ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺩﻳﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺃﺑﻮ
ﻫﺮﻳﺮﻩ ﻧﻘﻞ ﺣﺪﻳث
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻮ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﭘس ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﮐﻔﺮ ﻭ ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ
. ولی ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﮕﻔﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﮔﻔﺖ ربّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺒﺪﺭﻣﻨﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ . ﮎ
ﻫﻤﺎﻥ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻯ کماﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎل ﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﺪ . ولی
ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُسﭘﺎﻳﺎﻥ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑنوع
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺯ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻰ
ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺰﻭﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻫﻤﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺭﻭﺡ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻭ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ و
ﻫﻤﻴﻦ دبدار
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻫﻤﮕی
هماﻥ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﺭﺍﺯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻭﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
. ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺁثاﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻦ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ خویش
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل
ﻤﻴﺪﻫﺪ یا
جامعه دیگری . ولی
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﮐﺠﺎﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑوﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺃﺑﻮﻫﺮﻳﺮﻩ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ اُمّت
ﻫﺎ در قیامت
ﺑﺎ ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . اُﻣّﺖ
ﻫﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ یک
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﻭ هر
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺒﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮعی
ﺨﻮپسﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻳﺎ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺧﺪﺍ
ﺭﺍﺩﺭ ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻨﮕﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺼﻴﺐ ﺷﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﭼﻮﻥ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺩﺭ
ﺁﺗﺶ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰﺑﺮﺍﻯﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪربّ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺃﺩﻧﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺧﺪﺍوﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﻣﺮﺑّﻯ ﺴﺎﻟک
ﺘﺠﻠّﻰ ﺍﻭﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺏ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭلی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻨﻔﺠﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ سلوک ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻳﺎ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻨﮑﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺮ ﺧﺪﺍ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﺪﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﭼﻪ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻟﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ . ﺳﭙس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﻣﻴپرﺳﺪ مگر
ﺷﻤﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﻣﻨﮑﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺷﺪﻩﺍﻳﺪ؟
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﮐس ﺩﻳﮕﺮﻯﺮﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ربّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ . ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
اﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺩﺭﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﺮﻭح القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﻭﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﺎﻥ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﻮﺳﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺪ ﺁﻳﺎ
ﺷﻤﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﻣﻨﮑﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺷﺪﻩﺍﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺳپس ﺍﺑﻮ
ﻫﺮﻳﺮﻩ
ﺗﻔﺼﻴﻠﻰ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺣﺪث ﺭؤﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﭘس ﺩﻳﺪﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺎﻕ
ﭘﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭘس
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻭﻯ ﻭﺍﻣثاﻟﺶ
ﺩﺭ ﻧﻘﻞ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻧﻘل
کنند . ﻭﻳﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻓﻬﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻠﻂ ﺑﺘﺒﺪﻳﻞ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻫﻢ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ . ﻭ ﺟﺰ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻫﻤﻪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮکی اﮔﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻥ ﺣﺪﻳقی ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺘﻔﮑﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﺭﺳﺖ
ﺁﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺟﻮن
نا ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩﺑﺎ
ﻫﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻋﻤﺮ
ﻭ ﻋثماﻥ ﺑﺎﺯ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﺮﺁﻧﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺣﺪﻳث ﺭؤﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻧﻴﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ(ربّ)
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﺣﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓّﻖ ﻣﺪﺍﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺷﺪﻩ
ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺃﻫﻮﺑﺎﺯ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ( ﻫﻮ ﻭ
ﺍﻭ ) ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
اﻭﻟﻴﻪ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ) ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺟﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎی
ﺒﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺗﺎ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍلله ﺪﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺮ
ﺷﺎﻫﺪ یک ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﭘس
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻠﻪﺍﺯ ﻣﺎسوﺕ
ﻭناسوتی ﻭﻣﻠﮑﻮﺕﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﺗﺎ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ( عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ) ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ
ﻭﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻟﺎ
ﺑﺸﺮﻁ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻭ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﺒﻪ عَدَمﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺸﺮﻁ
ﻟﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥﺪﺭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻮﺳﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ربّ
ﺃﺭﻧﻰ ﺃﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻴﻚ ﻗﺎﻝ ﻟﻦ
ﺗﺮﺍﻧﻰ . ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
ربّ ﻣﻦ ﺑﮕﺬﺍﺭ
ﺗﻮﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻢ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺳﺦ ﻟﻦ
ﺗﺮﺍﻧﻰ
ﻳﺎﻫﺮﮔﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻰ ﺩﻳﺪ
ﺷﻨﻴﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻧﻮﺭ ﺍﻭﻭ
ﺩﺭﻣﻄﻠﻖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺍﺯ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ محمّد
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪﻣﻮﺳﻰ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺳﻰ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺳﻰ ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ ﻣﻰ
ﮔﺸﺘﻪ . ولی
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺏّ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﭘس ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﻋﻴﺴﻰ
ﻫﺮ ﺩﻭربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻧﺪﮐﻪ محمّد
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻤﮕی
ﻮﺑﺎ محمّد
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ بجهان ﻭ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻣﻔﻬﻮﻡ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻳﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻫﻨﻮﺯ(ﺍﻭ
ﻳﺎ
ﻫﻮ)ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﻔﻆ
ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﻟﻔﻆ ﺃﻫﻮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻣﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻭﺵ
ﺟﺪﻳﺪ محمّد ﺍﺯﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻦ ربّ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻡﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﺒﻴﻨﻢ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻢربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻡ . ﮐﻪ
ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ علیّ محمّد
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ربّ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﺣﺴﻴﻨﻰ علیّ
ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺩﻳﺪﻥ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ . ولی عَدَم
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ربّ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪﻭ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺏّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭ ﺑﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﺍﻭ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . محمّد
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﺧﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻩﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ محمّد
ﻭ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻨﻤﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ که
ﺑﺎﻟﺎﻯ عرﺵ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺑﻴﻚ (
ﺣِﺒﺮ)
ﻣﺴﻴﺤﻰﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺭؤﻳﺖ ﺧﺪﺍپسﮐﻪ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﻭ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﭼﺸﻢ
ﺗﻦ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻭ
ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﻟﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس ﺍﺯﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻫﺮ
ﻳﻚ ﺭﺑّﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻧﻴﺰﻫﺮ ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﺑﺤث ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻟﻠﻪ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ربّ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﺩﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﺍﻳﻠﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﺨﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺏّ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ محمّد
ﺑﺮﺏّ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭ ﺑﺨﻠﻖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ
.

ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ محمّد
ﮐﻪ ﻣثلا ﺳﻨﮕﻰ
ﺑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻫﮕﺬﺭ ﺳﻠﺎﻡ
ﮐﺮﺩﻩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﺳﻰ ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﺍﺯ
ﺍﻭﺁﻣﺪﻩﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺷﻔﺎ ﺩﺍﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻳﺎﭼﮕﻮﻧﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ
ﺷﮑﺎﻑ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭﻳﺎ
ﻋﺼﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺎﺭﮐﺮﺩﻩﻣﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺮﻋﻮﻥﺮﺍ
ﻣﻴﺒﻠﻌﺪ . ولی
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍﭼﻨﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﮐﻪ ﺳﻨﮕﻰ
ﺑﻤﺤﻤﺪ ﺳﻠﺎﻡ
ﮐﺮﺩولی
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳند
ﺷﺎﻳﺪ ﺳﺮ ﺩﻟﺖ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﺮﺩ . ﻫﺮﮐس
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﭼﻪ سوﺩ
ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭ ﻋﻴﺴﻰ
ﻭمحمّد ﭼﻨﻴﻦ
ﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﻴﺰ ﺭﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻧﻪ ﮔﻔﺘﻦ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ . ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺏ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺪ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻮﺩﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻠﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺁﺧﺮﺷﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺏﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﻮﻟّﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭلی
همه ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻳﻚ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺃﺑﻮ ﻟﻬﺐ
ﻋﻤﻮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮊﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﻤﻄّﻠﺐ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﻟﺬﺍ
ﺣﺪّ ﺍﮐثر
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﺷﺨﺺ محمّد
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎ
ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
نَبیّ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻳﺎ حجّ ﻋﻤﺮﻩ
ﮐﻪ ﺑﻌﻤﺮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﻳﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﻩ
ﻳ ﺎﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ ﺍﺭﺯﺵ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ محمّد
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺁﺯﺭ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖولی
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ . ﭘس ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭ
ﻧﻪ ﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﭘﺪﺭﺟﺴﻤﺎﻧی
اﻭ(تاﻟﺢ) ﻋﮑس
ﺻﺎﻟﺢ ﻳﺎﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺖ ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻭﻯ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﻟﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﺎﻥﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ ﺷﻮﻧﺪ
. ﻭﻳﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺼﻠﻴﺐ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﺷﻮﺩﻭ ﻳﺎ محمّد
ﺩﻧﺪﺍﻧﺶ
ﺑﺸﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺑﺪﻧﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺤﻮﺍﺩث
ﺩﻧﻴﺎﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ ﻓﺮﻕ
ﺑﻴﻦ ﺟﺴﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻴﭻ
ﺩﻭ ﭼﻴﺰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺪﻭﻥ
ثاﻧﻰ ﻭ ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺷﺒﻴﻪ
ﻧﺴﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ ﻧﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
.

ﺧﺒﺮ
ﺃﺑﻮﻫﺮﻳﺮﻩ
ﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺟﺎﻥ
ﻣﻮﺳﻰ ﺑﻨﺰﺩ ﺍﻭ
ﺁﻣﺪ . ﻭﮔﻔﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﻤﺎﺋﻰ . ولی
ﻣﻮﺳﻰ ﻣﺸﺘﻰ
ﺑﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﺯﺩ ﮐﻪ ﮐﻮﺭ ﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻠﻚ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺪ
ﻓﻬﻤﻰ ﺭﺍﻭﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺎ ﺧﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺗﺎ ﺧﻮﺩ
خواستارمباشند
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﺮﺩ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻠﻚ
ﺍﻟﻤﻮﺕ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺟﺎﻥ
ﮔﺮﻓﺘﻥﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻣﻬﻠﺖ می
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻭﺻﻴّﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﻠﻚ
ﺍﻟﻤﻮﺕ
ﻋﺰﺭﺍﺋﻴﻞ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﻟﻔﻆ
ﻋﺰﺭﺍﺋﻴﻞ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﺍﺳﺮﺍﻓﻴﻞ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺮﮐس ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺣی ﺒﺮﺍﻯﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺟﺎﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﮔﻔﺖﭼﻮﻥ
ﻭﻗﺖ ﺍﺳﺮاء
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺷﺮﻑ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺑﻌﺮﺵ
ﺍﻟﻬﻰﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺳﺮاء
ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪﺑﺮﺣﺴﺐ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺮﺻﺖ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﻧﺎﮔﺎﻩ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﭘس ﮐﺴﺐ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﻫﻢ سوﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻣﺸﺖ ﺑﭽﺸﻢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ اﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭼﻨﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻣﻴﻞ ﻭ ﺭﻏﺒﺖ
ﮔﻮﺵ ﺑﺪﻫﺪ . ولی
ﺯﺑﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥﭘﻴﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ
ﻣﻀﺤﮑﻪ ﻭ ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺪﻋﻰ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ
. ﻟﺬﺍ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻗﺮﺁﻥﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺃﺻﺢ
ﺍﻟﮑُﺘﺐ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺂﻥﻨﻈﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﺩﺍﻧﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﻯ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﺮﺩ ﻭﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺃﻫﻞ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻫﻞ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪﺗﺎ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺑﻨﺎ
ﻋُﺮﻑ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺑﻨﺎ ﻋُﺒﺪ
ﺍﻟﻠﻪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣﻨﻈﻮﺭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﺯ
ﺯﻧﺎﻥ ﻭ
ﻧﻮﮐﺮﺍﻥ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﻧﻮﺍﺩﮔﺎﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺣﮑﻢﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﻮﺣﺘﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻥ ﺩﺭ
ﺣﺮﻣﺴﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺳﻠﻮکی ﺒﻮﺩﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺗﺎﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪﻣﺮﺩﺍﻥﺯﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻮﻫﺮ ﻳﺎ
ﺑﻰﺷﻮﻫﺮ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺑﺸﻬﻮﺕ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
هستندﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍ ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﺳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎﺍﻧﻮﺍﺭﻋﺮﺵربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﻣﺠﻠس محمّد
ﻳﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث و
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﮐﻨﺪ
ﺗﺎﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ محمّدﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺍﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭیا ﺗﺬﮐﻴﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻘﺎم
اﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘُﺮﻣﺤﻨﺖ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺠﺪﺩ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ . ﭘس
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ولی ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺸﺮﻁ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﭘس ﺍﺯ
ﺗﺤﻘﻖ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﺭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻮﺣّﺶ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﺩﻳﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻬﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰولی
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺘﻰ . ﮐﻪ
ﺍﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻫﻢ ﺑﺸﻮﺩ ﻳﺎ
ﻧﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺎ
محمّد ﻭ ﺁﻝ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺍﻭﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺑﻬﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﻫﺘﺪﺍ
ﺷﻮﺩﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﻭﻫﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﺳﻴﺪ
.

ﺍﻣﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺣﺪﻳث ثقلین
که ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻤﺎ ﺩﻭ ﭼﻴﺰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﺑﺎﺷﻴﺪ . ﻳﮑﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻋﺘﺮﺕ
ﻣﻦ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺣﺘﻰ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﭼﻨﺪ ﺁﻳﻨﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺩﺍﺷﺖ که
ﭼﻴﺰﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺎﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺪﻳث ﻗﺪﺳﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻩ . ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﻴﻨﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﺪﺍ معنی
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰّ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻭ قُرّه ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
محمّدﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ . ولی
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺍث ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ محمّد
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ محمّد
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺗﺶﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻀﺎﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺿﻮ ﻳﺎ ﻭﻯ سوﻭ
ﺳﻤﺖ ﻭ سوﻯ ﻭ
ﻧﻮﺭ ﻭﺿوء اﻟﻬﻰﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻬﺮ
ﺩﻋﺎ ﻭﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻋﺎﻯﺒﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . (ﻋﺘﺮت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ
ﺁثاﺭ ﺑﺎﻗﻴﻪ)
ﺍﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﺯﻧﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭ ﻭ
ﻠﻰّ ﻭﻫﺮﮐس ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﻭ
ﻣﻴّﺖ
ﻭﻣﻘﺒﺮﻩﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﮐﺴﺐ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
(ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ)
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
. ﻭ ﻣﺎ ﭼﻮﻥ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﭼﻮﻥ محمّد
ﻭعلیّ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﻧﻪ ﺍﺳﺎمی
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮐﻪﻫﺮﮐس
ﺩﺍﺭﺩﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻫﻢ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ علیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎﺯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﮊﻧﻬﺎﻯ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﭘس
ﻫﺮ ﻣﺎﺩﺭﻯ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻔﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
خویش ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ولی ﻫﺮ
ﻣﻮﻟﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺯ سوﺍﺑﻖ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮋﻧﺘﻴﻚ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺩﺭ
ﺷﮑﻞ ﻭﺗﻦ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﺁثاﺭ
ﺑﺎﻗﻴﻪ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﺍﻭ ﻭﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺳﻨﺠﺶ
ﺍﺣﺎﺩیث
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ ﺃﻣﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﻧﻬﺎﻭﻳﺎ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﺳﻨّﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰﻭ ﻫﻢ
ﺷﻴﻌﻪ ﺣﻘﻴقی ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻢ ﺳِﻨّﺖ
ﻭ تَقذُس
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻫﻢ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ محمّدﻯﻮﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﺮ ﻃﻠﺐ ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖﮐﻪ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﻭﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﺭﻫﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻫﺮ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻭ ﺟﻠﻮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻭ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﻫﺮﺩﻋﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ چه ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺗﺎ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺮﺳﺮ
ﻗﺒﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻫﻴﭻ
ﺍﺭﺯﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﻴﭻ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍثرﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻀﺮﺭ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﺸﺮﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻝ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻀﺮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ . ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺩﺍﺋﻢﺑﺎ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭ ﺳﻴﻨﻪ ﺯﻧﻰ ﻭ
ﺳﺮ ﺷﮑﺎﻓﺘﻦ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻚ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﺑﺸﺨﺺ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺣﻀﻮﺭﻯﻭ ﻳﺎ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﻫﺮ ﺩﻋﺎ
ﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﺩﺭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﮐﻪ
ﺳﺮﺵ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻗﺎﻫﺮﻩ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻫﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰﻋﻴﻨﺎ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﻟﻮ ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻭ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺍثباﺕ
ﺻﺪﻕ ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ . ﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﮐﻪ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻯ ﭘس
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻋﮑس
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺟﺎﻫﻞ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺷﻬﺮﺕ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺗﻮﻃﺌﻪ ﮔﺮﻯ
ﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﻭ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﺑﻰ ﺩﻳﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪ ﺩﻳﻦ ﺑﻮﺩﻥ
اﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
(ﺑﻪﺩﻳﻨﻰ) ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻤﻮﺩ
ﺗﺎ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ الهی
ﺘﺮ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﺷﺮﻁ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺷﺮﻁ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻧﺼﺎﻑ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﻭ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﮐﺎﻓﻰ ﺷدﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺯ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻟﺠﺎﺝ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﻰ ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺧﺖ ﺑﻰ
ثمرﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ ﺩﺍﺋﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﭼﻪ
ﺳﻨّﻯ ﺒﺎﺷﺪ
ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰﺑﺎﻳﺪ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮکی ﻮﻫﻤﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﻭﺩﺑﺎﺯ ﺑﺮُﻡ
ﺧﺘﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﻘﻢ ﻭ ﻗﻴﺎﻡ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُسﺩﺭﺳﻠﻮک
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻧﻪﺩﺭﺷﻬﺮﻗﻢﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
. ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺷﺮﻙ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﻃﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﺷﺮﻳﮑﻰ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﻫﻢ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺑﺖ ﺳﻨﮕﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ
ﺯﻳﺮﺍ حقّ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﺩﺳﺘﻤﺎﻥ
ﺑﺨﺪ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑُﺖ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪﺍﻳﻢ
ﮐﻪ ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﮐﻢ ﺿﺮﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺭﺍﺻَﻨَﻢ ﻭ
ﺑﺖ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﻭ
ﺗﻠﺒﻴس ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺑﻔﺮﺽ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻣﺎﻧﻌی
ﻨﺪﺍﺭﺩولی ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰﻣﮕﺮ
ﻳﻚ
ﺗﺠﺮﺑﻪﭼﻬﻞ
ﺭﻭﺯﻩﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻳﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ(
ﻋﻘﺪ ﺻﻴﻐﻪ
ﺗﻤتّع )ﻤﻮﻗّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰﺑﻨﺎﻡ
ﺻﻴﻐﻪ ﺗﻤﺘّﻊ
و ﻟﺬﺕ . ﺑﻠﮑﻪﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻳﻚ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﺘﻤﺘّﻊ ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﺑﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺍﺯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﺎﻭ ﮐﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﻣﻮﻗّﺖﻳﻚ
ﺣﺘﻰ ﭼﻨﺪ
ﭼﻠّﻪ ﭼﻬﻞ
ﺭﻭﺯﻩ ﺁثاﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻗﺒﻮﻝ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯﭼﻨﺎﻥ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﮔﺎﻫﻰ ﻳﻚ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭘس ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺷﺮﻙ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺮﻳﻚ
ﺧﺪﺍ ﻧﺴﺎﺧﺘﻪ . ولی
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺷﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﺮﻳﻚ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰﻭ ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻣﺸﺮﻙ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺷﺮﻙ ﻣﺒﮑﻨﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺷﺮﻙ
ﺟﻠّﻰ ﻭ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺷﺮﻙ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺑﺎ ﺷﺮﻙ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻳﺎ
ﺷﺮﻙ ﺩﺭ
ﺍﻓﻌﺎﻝﻭﺷﺮﻙ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻏﻴﺮﻩ
. ﺩﺭ وﺍﻗﻊ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺷﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮﮐﺴﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﮑﻨﺪﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻌﺒّﺪ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗﻔﺎﻗی گفتن ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ سوﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻧﮑﻨﻴﺪﻭ
ﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺸﻤﺎ معرّفی
ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﮐﻨﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻐﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻦ سوﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ محمّد
ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺑﻮﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﻋﻘﻠﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭالاّ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ بالقوّه
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺣﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﺷﺮﻙ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻣثلا
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻏﻠﻂ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰﺁﺧﺮ خویش
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﺪ . ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻝﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎﻓﻌﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍع ﺒﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﮐﻪﺍﻓﻌﺎﻝ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﻓﻌﺎلی اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯﻤﺬﻫﺒی
ﺮﺍ ﺑﻬﺮ ﺍﺳمی
که ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺻﻮﺭﺕﮔﻴﺮﺩ
ﺷﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ
. ﺍﻳﻨﮑﻪ اکنون
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻏﻞ ﻭ ﺯﻧﺠﻴﺮ
ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺷﺮﻙ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺗﻌﺒّﺪﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ ﭼﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺑﭽﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻨﺪﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﺍﺳﺖ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﺎﻣﺮﮒ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺧﻴﺮﺍﺕ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ ﺑﮑﻨﺪولی
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﺪ ﺷﺮﻙ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻬﻢ
ﺍﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ .

(ﻧﺬﺭ
ﮐﺮﺩﻥ) ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻗﺼﺪ ﮐﻤﻚ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﺧﻴﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ . ﺍﻣﺎ
ﻧﺬﺭ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﮑس اﻟﻌﻤﻞ
ﺍﻭ ﮔﺮﺩﺩ ﺟﺎﻯ
ﺑﺤث ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﻣﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺪﻫﻴﻢﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﭼﺎﺭﮔﺮﺩﺩﻫﺮ
ﻗﺪﺭ ﮐﻢ
ﺑﺪﻫﺪﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺬﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺩﻙ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻓﺮﻳﺐ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻧﺬﺭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻌﻬّﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎ ﻭ ﭘﺎﻙ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺳوء
ﻧﻴّﺖ ﻭ ﻧﻈﺮ . ﭘس
ﺷﺨﺺ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ .ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﮑﻨﺪﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﻯ
ﮐﻤﻚ ﻭ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻳﻥﺸﺨﺺﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻭلی اﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ ﺗﺎ
ﺑﺎﻭﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﺗﻌﻬّﺪ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺑﺨﻮﺭﺩﮐﻪ
ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﻧﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺬﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ ﮐﻪ
ﭘﻴﺶﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﭼﻨﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ
ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺷﻚ
ﺑﭽﺸﻢ ﻭ ﻏﻢ
ﺑﺪﻝ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻓﺮﺷﺘﻪﻣﺪﺑّﺮ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺷﺨﺺ ﺑﺠﻬﺎﻥﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻚ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩﻭ ﻫﻢ
ﺯﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻫﺪ . ﭘس
ﺩﺭ ﻧﺬﺭ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻘﺶ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺣﻔﻆ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﻌﻠﻰﻭ
ﮐﻤﻚ ﺑﮑﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺣﻴﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺪﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﮐﻔﺶ ﻭﮐﻠﺎﻩ
ﻭ ﻟﺒﺎس ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﻧﻴﺰ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺫﺭﺍﺕ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺷﺼﺖ
ﺳﺎﻟﻪﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺫﺭﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﺯ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﻋﻀﻠﺎﺕ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﻭ ﻋﺪﺳﻰ
ﺷﻔّﺎﻑ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻋﻮﺽ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺟﺎﻥ ﻮﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﻰ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ
ﺫﺭﺍﺕ ﺗﻦ ﺑﺪﻭﺭﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺟﺎﻥﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﺎ ﻫﻢ
ﺯﺍﺩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﺮﺷﺘﻪﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺷﺨﺺﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﺭﺷﺪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﺣﻔﻆ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺷﺨﺺ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﻳﺎ ﻣﻠﻚ
ﺍﻟﻤﻮﺕ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
. ﭼﻪﺩﺭ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺟﺎﻥ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎﺃﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ
ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﭼﻪ
ﻋﻀﻮ ﻳﺎ
ﺳﻠّﻮﻝ ﻳﺎ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ
ﻭﻳﺎ ﺃﺗﻢﻭ
ﻳﺎﺩﺭﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺗﻌﺎلی ﺪﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﻨﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺑﻠﮑﻪﻳک
اﻧﺘﺰﺍع ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻫﺮﻣﻘﺎﻣی که
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻧی ﻤﺎ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻪﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺎﻳﻪﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻯﺍﺯ ﺁﻥ
ﺃﺻﻠﻴّﺖ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩﻭ ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ الهی
ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻫﺮﮔﺰﻣﺮﮔﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪولی
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻣﻈﻬﺮ ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻮﻗﺘّﺎ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻀﺎ ﻭﺧﻠﺎﺋﻰ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺯﻣﺎﻥﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺭؤﻳﺎ ﻭﻫﺮ
ﻓﮑﺮﻯ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻓﺮﺿﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻢ
ﺯﺍﺩﻯﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺮﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖﻭ ﻫﻢ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ها
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻳﻌﻨﻰ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻳﺎ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺗﺮﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﺯﺍﺩ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﺩﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻌﺠﺰﻩﻫﺎ ﻭ
ﺁﻳﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻭ ﻣﻬﻢ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻭ
ﭼﻪ ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ ﻭ
ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻮﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻣﺠﺪﺩ
ﻧﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺍﮔﺮ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺨﺺ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺬﺭﻧﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﺷﻮﺩ . ﻧﻪﮐﻪﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﺨﺺﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖﺑﻮﻯ
معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﺷﺪﻳﺪﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺷﺨﺼﻰ ﮐﻪ ولی
الهی ﺘﺸﺨﻴﺺ
ﺩﺍﺩﻩ ﺻﻴﻐﻪ
ﻋﻘﺪ ﻣﻮﻗّﺖ ﻭ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻳﻚ ﭼﻠّﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻨﻌﻘﺪ
ﮐﻨﺪﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺭﻩ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻭ ﺭﻭﺵ ﺍﻳﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺑﺂﺷﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺭﺳﻴﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺄﻳﻴﺪﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻌﻘﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ولی
الهی ﻮ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻣﮕﺮ ﻭﻗﺘﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺖﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﻗﻤﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ ولی
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺃﻧﺪﻙﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺤث ﻧﺬﺭ
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﺗثبیت ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﮔﺮﺩﺩﺗﺎ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺬﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ خویش
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺪﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻔﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﺧﻮﺏ
ﺷﻮﺩ ﻳﺎﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻀﺮﺕ
ﻋﺒّﺎس ﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺍﺳﺖ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﺷﺨﺺ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻧﺬﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﭼﻮﻥ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ ﻫﺮ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭالاّ
ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺒّﺎس
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﻣﺮﻳﻢﺍﮔﺮ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺨﺺ ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﺷﺨﺎﺻﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺗﺸﺎﻥ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﺗﺄﻳﻴﺪﻯ
الهی ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻫﻴﭻ سوﺩﻯ الهی
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺃثر ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺷﺪﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻭﺷﺮﻙ
ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺁﺗﺶ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻧﺬﺭ
ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﺗﻌﻬّﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ الهی
اﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘس ﻫﺮ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻯ
ﻭ ﺩﻋﺎ
ﻭﺧﻄﺎﺑﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﻧﺬﺭﻯ ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﺬﺭﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻴﺮ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻳﺘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎل ﺨﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻋﺎﺩﻯﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻧﺬﺭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ . ﻭ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻧﺬﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺳﻴﻨﻪ
ﺯﻧﻰ ﻭ ﺳﺮ
ﺷﮑﺎﻓﻰ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺣﺴﻴنی
ﺮﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ولی الهی
ﻮﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨی ﺰﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯﺧﺪﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥﺤﺴﻴﻥ
ﺘﺎﺭﻳخی
ﺮﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ
ﺷﻬﻴﺪ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ
ﺷﺎﻫﺪ
ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻌﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪﺗﺎ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﻣﻨﻈﻮﺭﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺍسلامی قشری
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
هستند . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺭﺗﻮﺩﻭﮐس ﻭ
ﮐﺎﺗﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﻭ ﺻﺪﻫﺎ ﻧﺎﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﮐﺸﻴﺸﻰﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺸﺄ ﮐﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻧﺬﺭ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻌﻬّﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻧﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯﮐﻪ ﺟﺰ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﻙﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﺷﺮﻙ ﻳﺎ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻦﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻧﺎﺷﻨﺎﺵ
ﺭﺍ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻴﺴﺖ . ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪﭘس
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
هاﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﺍﺳﻤﻰ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺳﻤﻰ ﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺎﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻧﻤﺎﺯﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﺩﻋﺎ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ خویش
ﺣﺎﺿﺮﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﺧﻠﺎﻝ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﺎﻟﻚﻳﻚ ﻓﮑﺮ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ جهاﻧﻰ
ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﺟﻠﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪﭼﻪﺭﺳﺪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ . ﻭ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻔﮑﺮ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯﻮﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﺮﻙ ﺧﻔﻰ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻳﺎ ﺃﻣﺮﻯ ﺭﺍ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟک ﺒﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺧﻮﺩ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺷﺪﻩﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺷﺮکی ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﮔﻨﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻤﺎﻝ ثوﺍﺏ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺼﻠﺤت
ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
گناهی ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ

ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻓﻠﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻓﻠﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮﺩﻭ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺖ ﻳﺎ
ﺍﺑﻠﻴسﭘﺮﺳﺖﻣﮕﺮ
ﺑﺎﺩﺍﻭﺭﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ(اُمّت ﻭﺳﻂ)
ﺑﻴﻦ ﻫﻤﻪ
ﮔﺮﻭهﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺷﺮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺂﻧﻬﺎﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ(ﺷﺮﻙ
ﺩﺭ
ﺃﺳﺒﺎﺏ)ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﻙ
ﺩﺭﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻫﺮﮐس
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻴﺪ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻴﺪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻳﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺒﺐ ﻭ ربّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﺃﺧﺪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺷﺮک
ﻨﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻴﻦ ﻋﺒﺎﺩت ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﻣؤثّر
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖﺍﮔﺮﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣؤثّر
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺿﻤﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺪﻫﺮ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ
ﻧﺎﺳﺰﺍ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻳﻦ
ﻭﻣؤثّرﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺁثاﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪﺍﮔﺮﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺩﻫﺮ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰﺩﺭ
ﺭﺃس ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺒﺎﺏ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻳﺎ ﺃﺑﻮﺍﻟﻔﻀﻞ
ﺑﺪﺍﺩﻡ ﺑﺮس ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺷﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﺑﻮ
ﺍﻟﻔﻀﻞ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺷﺮﻙ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﻳﻦ
ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﻔﻀﻞﺑﺎﻳﺪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻪﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻠﻮﻙﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ مُقدّس
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻗﺒﻮﺭﺁﻧﻬﺎﻭ
ﻳﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺎﺩﺕ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺒﺮﺩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﺰ ﺷﺮک ﺒﺎﺷﺪ ولی
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺷﺮﻙ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﺎﻓﺮﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺟﺎﻫﻞ . ﻭ
ﻓﺮﻗﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﻬﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺮﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪﮐﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮﺟﻬﻞ
ﺁﻧﺎﻥﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﻧﺴﺦ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻳﺎ علیّ ﮔﻔﺘﻦﻭﺳﻴﻠﻪ
ﮐﻤﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ ﮐﻪ علیّ
ﺯﻧﺪﻩ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚعلیّ
ﻋﺎﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋلی
ﺘﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪﻭ ﺑﺎ
ﺍﻭ ﻫﻢ ﻧﻤﺎﺯ
ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻭﺟﻨﮓ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪﻭ
ﻧﺬﺭ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﭘس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮐﺎﻓﺮ ﻭ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻫﻤﻪ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﻭﺳﺘﺎ ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺍﻧﺠﻴﻞﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻘﺼﺪ
ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﻭﺻﻨﻌﺖﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺖﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺟﺎﻟﺒﺘﺮ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﻭﻭﺻﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﻮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻀﺎﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﻭﺻﻴّﺖ
ﻫﺎﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻬﻢ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﻣﻴﺸﻤﺮﻳﻢ . ﻭ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻥ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺮﻙ
ﺁﻣﻴﺰﺣﺪﻳث
ثقلین ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻋﺘﺮﺕ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻨّﺖﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ محمّد
ﺑﺎﻗی
ﻤﻴﻤﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺗﺎﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻮﺽ ﺍﻭ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻮﺽ ﮐﻮثر
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﻴﻞ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻥﺪﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘس اﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﺎ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺼﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
خویش ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻋﺘﺮﺕﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺩﺷﻤﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﻠکه
(ﺁثاﺭ
ﺑﺎﻗﻴﻪ)ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ می
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﺎ ﺳُﻨّﺖﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻋِﺘﺮﺕ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻫﻤﺎﻥ(ﺳِﻨﺖ)
ﺷﺪﻥ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﺘﺮﺕ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻋﺎﺩاﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻋﻄﺮ ﺯﺩﻥ ﻭ ﺯﻥ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺃثر ﻣﻴﺮﺍثی
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺍث
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺍﮐثر
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﺬﻳﺐﻳﺎ
ﻣﺠﻌﻮﻝ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ(ﺧﺒﺮ
ﻭﺍﺣﺪ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻨﺒﻊ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺧﺒﺮ ﺟﻌﻞ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ
. ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊﺧﺒﺮ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث ثقلین
ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
منبع و
أثرﻫﺮﮔﺰ
ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍشت . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪﻳث
(ﺳﻔﻴنة ﺍﻟﻨﺠﺎﺕ)
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣثاﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺷﻤﺎﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺸﺘﻰ
ﻧﻮﺡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐس ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺸﺘﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻤﺎ
ﻫﻠﺎﻙ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﻏﺮﻕ ﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺸﺘﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐس ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﮐﺸﺘﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺑﺤﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘُﺮﻫﻴﺠﺎﻥ
ﻃﻮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﭘﺮ ﺑﻠﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮐﺸﺘﻰ ﺑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ ﻧﻮﺡ ﻭ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺃﺻﻞ
ﻣﺒﺤث
ﻣﻬﻢ(ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻦ)ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ
ﺩﺭﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﮐﻮﺭﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﺍﻩ ﻧﺮﻓﺘﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺩﻭ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﻧﺒﻴﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺭﻓﺘﻨﻰ ﺣﺘﻤﺎ
ﺯﻭﺩ ﻳﺎ ﺩﻳﺮﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺩﺭﻧﺪﻩ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻭ ﻳﺎ
ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ ﻭ ﻫﺮ ﻣﺎﻧﻌﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ
ﺭﺍﻫﻰ ﺷﺴﺘﻪ ﻭ
ﺭﻓﺘﻪﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﭘﻴﺮ ﻫﻴﺰﻡ
ﺷﮑﻨﻰ
ﮐﻪﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺟﻨﮕﻞ ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﺭﺍه ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺎ
ﻇﺎﻫﺮﻯﺒﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺎﺩﻩ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﮔﻢ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺟﻨﮕﻞ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭﺧﺪﻣﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺩﻋﺎﻫﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺩﻋﺎﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﺳﺖ ولی
ﺗﻮﺳّﻞ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻧﻴّﺖ
ﻭ ﻧﺬﺭ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨی
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ از
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺣﺎﻝ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﻭﺍﻭﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻋﻔﻮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻄﻠﺒﺪ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ سوﮔﻨﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﺎﻯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻫﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻔﻮ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﻋﻔﻮ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺣﺼﻮﻝ(ﺑﺪﺍ)ﻭ(ﺣﺘی
ﺃﻋﻠﻢ)
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭح اﻭ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩسوﮔﻨﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺷﻬﻴﺪ
ﺍﻭﻝﻣﮑّﻰ
ﻋﺎﻣﻠﻰﻣﺠﺘﻬﺪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ678 ﻫﺠﺮﻯ
ﺩﺭ ﻟﺒﻨﺎﻥ
ﺑﺠﺮﻡ ﺗﺸﻴّﻊ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻴﺪ ثاﻧﻰ
ﺯﻳﻦ ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻋﺎﻣﻠﻰﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ﺩﻫﻢ
ﻫﺠﺮﻯ ﺩﺭ ﺷﺎﻡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋثماﻧﻴﻬﺎ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺩﺭ
ﺷﺎﻣﺎﺕﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺃﻣثال ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺗﻀﺎﺩ ﺩﺍﺋﻢﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﻳﮑﻄﺮﻑﻭ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭﻧﻴﺰﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺒﻰ ﻗﺪﻳﻢﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻭﺯﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻠﻮﻯها ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺍ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﺬﻫﺐ ﺷﻴﻌﻪ
ﺭﺍ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻨﻄﻖ
ﺁﻥ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯﮑﻪ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﺳﺎس ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﭼﻨﺪ
ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺷﻴﻌﻪ
ﻟﺒﻨﺎﻥ ﻭ ﺟﺒل
عاﻣﻞ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺻﻔﻮﻳﻪ ﻣﺸﻮﻕ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺳﻨّﻯ ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ
ﻋثماﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ
ﺗﺌﻮﺭﻳﺴﻴﻥ
هاﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺷﻴﺦ ﺑﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ زیرا
ﻋﺮﺑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺃﻫﻞ
ﺗﻔﮑّﺮﻧﻪ
ﺳﻨّﻰ ﺳﺎﺑﻖ
ﺑﻮﺩﻧﺪﻭﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﻌﺪﻯ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ تصوّف ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﻭ
ﻋﺬﺍﺏ ﺗﻤﺎﻡ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﺒﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻧﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺻﻔﻮﻳﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻋث
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﻤﻠﺎﺕ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺗﺮﮐﻤﻦ ﻫﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺭﺯﻣﻴﺎﻥ
ﻭ ﺍﺯﺑﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﺎﻏﻨﻪﮐﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﺷﺮﻕ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺻﻔﻮﻯ ﻣﺮﮐﺰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﻭ ﺷﻴﺮﺍﺯ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋثماﻧﻰ
ﺁﺳﻴﺎﻯ
ﺻﻐﻴﺮﻭ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺎ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺑﻐﺪﺍﺩ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻗﺼﺪ ﻏﺎﺭﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖﺑﺤﻤﻠﺎﺕ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺻﺪﺍﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﻭﺑﺎ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ ﮐﻤﻚ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻈﺎﻡ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻭﺭﻩ ﺻﻔﻮﻯ
ﺘثبیت ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﻨﺎ
ﺑﺮﺍﻳﻦ صوفیّه
ﻭ ﺃﻫﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ
ﻭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮒﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ علیّ
ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﻗﺪﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺗﻮﺍﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﺟﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﻫﺮ ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ علیّ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﮔﻮﺋﻰﮔﻮﻫﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺒﻮﻫﻰ
ﺭﻳﮕﺰﺍﺭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮔﻮﻫﺮ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﮕﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﺑﺮ
ﺳﻴﻨﻪ ﻭﮔﻮﺵ ﺧﻮﺩ
ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﭘس ﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺷﺨﺼﻰ ﺟﻬﺎﻥ
هاﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺃﺳﻴﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺒﺎﺯﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻠﻒ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯﻫﻢ
ﻓﺘﻮﺍﻫﺎﻯﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻃﺮﻓﻴﻦﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﻭ
ﻏﺎﺭﺗﮕﺮﺍﻥ
ثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻔﺘﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌی
ﻮﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺄﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺪﻩﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻔﺮﺕ ﺳﻨّﻰ ﻭ
ﺷﻴﻌﻪﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﭘﺎﺭﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻳﻌﻨﻰ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺁﻧﺎﻧﮑﻪ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻨﺎﻣﻰ
ﺷﻬﺮﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺃﺭﻣﻨﻰ ﻭ
ﺁﺷﻮﺭﻯ ﻭ ﻗﺒﻄﻰ
ﻣﺼﺮﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺑﺎ
ﺁﻧﺎﻧﮑﻪ ﺩﺭ
ﺭُﻡ ﺑﺴﺎﻁ
ﭘﺎﭖ ﺭﺍ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﻣﻰ
ﺟﻨﮕﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﺷﻮﻟﻴﻚ ﻫﺎ
ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻋﻠﻨﺎ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻋﻠﺎﻥﺩﺭﺟﻨﮓ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﻣثاﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑا ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﮐﻪ
خُمس ﻭﺯﮐﺎﺕ
ﺭﺍ ﻧﺼﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ
.

ﺷﻬﻴﺪ
ثالث ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺿﻰ
ﺷﻮﺷﺘﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ1019 ﻫﺠﺮﻯ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺟﻬﺎﻧﮕﻴﺮ
ﻣﻐﻮﻝ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻫﻨﺪ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﺷﻬﻴﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻗﺎﺗﻞ
ﻭﻣﻘﺘﻮﻝ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻨﻰ ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺳﻨّﻰ
ﮐﺮﺩﺳﺘﺎﻥ
ﻭﺍﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ
ﻭ ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎﻥ
ﻭ
ﺗﺮﮐﻤﻨﺴﺘﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺭﻭﻯ
ﺟﻬﻞ ﻭ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻣﻊ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻨﮕﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ ﻭ ﺑﺎ
ﻏﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻃﺮﻑ ﮐﻪ
ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩﺑﺴﻮﺩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ هر کسﻣﺬﻫﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺻﻞ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺒﺪﺩﻳﻨﺎﻥ
هستند ﻭ ﻭ
ﺧﻮﺷﺎ ﺑﺤﺎﻝ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻰ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺷﺎ
ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ
ﺑﻬﺪﻳﻨﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺟﺸﻦ
ﻋﻴﺪ ﺳﻌﻴﺪ
ﻓﻄﺮ ﻭﻧﻮﺭﻭﺯ
ﻭﻗﺮﺑﺎﻥ
ﻮﻣﻴﻠﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭﺷﺐﻳﻠﺪﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻮﺩﺭﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
فراوان ﻧﮑات ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﺨﺘﻠﻒﻧﻴﺰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻃﺮﺡ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺷﺮﺡ ﺁﻥ ﻣثنوﻯ
ﺭﺍ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻣﻦ
ﮐﺎﻏﺬ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻫﺎﺃﺻﻞ
ﺗﺴﻨّﻦ ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﻭ ﮔﻢ
ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﮐس
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ ﺟﻨﮕﻴﺪﻥﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺟﺰﻣﻰ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻓﺴﺎﺩ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ ﺷﺪﻩ . ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻣﺴﺘﻬﻠﻚ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﻠﻮﮐﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻠﻮ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻗﺪﻣﻰ ﻫﻢ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢﺗﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻴﻢ
. ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺳﻴﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
خواهد
ﺭﺳﻴﺪﺗﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﭼﻘﺪﺭ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ (
ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ) ﺭﺍ
ﺗﻔﺼﻴﻞ ﺑﺪﻫﻢ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻧﻪﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺁﻥﻭ
ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻢ
ﺁﻥ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻞ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﺩﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﻭ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧﺴﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ300 ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢولی
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ بالقوّه
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﺸﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺟﻮﻟﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎل
ﺒﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ .

M140

امامت
سیاسی ومذهبی
یا امامت اُمّی
کاملان الهی

ﻟﻔﻆ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ
ﺭﻫﺒﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ ﻧﻤﺎﺯ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻨﻔّﺬ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻗﺸﺮﻯﻮﻳﺎﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙﺍﻟﻬﻰ . ﺳﻨّﻴﺎﻥﺎﻣﺎﻣﺖﺭﺍ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺭﻓﺘﻮﺍﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥﺑﮑﻠّﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ
ﻭﺍﮊﻩ
ﻣﻮﻟﺎﻧﺎ
ﺩﺭﺷﺮﻕﻭ ﺷﻴﺦ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﮐﻪ
ﺣﺰﺑﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥﺒﻮﺩﻧﺪﻭ
ﺃﮐثرﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪﭼﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺩﻝ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭ ﻳﺎ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﻠﻔﺎ . ولی
ﺑﺸﺪّﺕ ﺗﺤﺖ
ﺳﺘﻢ ﻭ ﺿﺮﺑﺖ
ﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻠﻔﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ علیّ
ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﺩﺭﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ بعلیّ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﻪ محمّد
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﻭولی
ﻋﻬﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭ ﻧﻪ علیّ درویش
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻃﺎﻟﺐ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻠﻔﺎ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎن هاﺋﻰ ﮐﻪ
ﺗﺤﺖ ﺷﻌﺎﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ حقّ ﺧﻠﺎﻓﺖ
علیّ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪﻧﺰﺩ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ
. ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
محمّد ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭعلیّ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻳﻚ
ﻟﺎ ﻗﺒﺎ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﻭ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﮐﻪ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ
. ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﻠﺎﻓﺖ علیّ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺮﮐﻮﺑﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺧﻠﻔﺎ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺿﺢ
ﺍﺯﻗﺮﺁﻥ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻧﻬﻀﺖ
ﺃﺑﻮ ﻣﺴﻠﻢ ﺩﺭ
ﺧﺮﺍﺳﺎﻥﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺃﻧﺪﺍﺧﺖ . ﻭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺭﺍ ﺑﺎﻋث
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ حقّ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻋﺒّﺎس
ﻋﻤﻮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯﺍﺩﻋﺎﻯ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
علیّ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭼﻮﻥ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺑﻘﺪﺭﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﻪ
ﺷﻮﺭﺷﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺃﺑﻮ ﻣﺴﻠﻢ ﺭﺍ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ علیّ
ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﺭﺍﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ولی ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ علیّ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺎﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺩﺭﺩﻝ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻌﺘﺮﺽ ﻓﺴﺎﺩ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺑﺎﺯ ﺍﻣﻴﺪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﺮﻳﺤﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻓﺮﺻﺖﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺩﺍﺷﺖ ﭼﻮﻥ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺑﺎﻃﻨﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑبودند . ﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ
ﺳﻨّﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺳُﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﻭﻫﻢ ﺷﻌﺎﻉ
ﺃﻧﻮﺍﺭ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺭﺍ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺻل
ﺒﻤﻌﻨﻰ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﻭﻣؤﻣﻦ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻫﺒﺮ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻧﺪ
ﻭ ﺩﺳﺖ ﺑﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ . ولی
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺎﻟِﻢ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺩﺍﻧﺶﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺯﻳﺎ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰﻫﺴﺘﻨﺪ
.

ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺭﻫﺒﺮ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ ﻟﻘﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﻳﺎ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻭﻣﻮﺍﺟﻪ ﻭ ﻗﺒﻠﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺻﻮﺭﺕ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﻭ
ﻗﺒﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴل
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ(ﻭﺿﻮ)
ﻳﺎ ﻭﻯ سوﻭ
ﺳﻤﺖ ﻭﻧﻮﺭ
ﻭﺿوء ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪﺳﻤﺖ
ﻗﺒﻠﻪ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﻭ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﭻ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺣﻘﻴﻘی اﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﻪ ﺩﺍﺧﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺠﻬﻨّم قهقرا
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺧﺎﻟﻰ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺄثیرﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
نبودند . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ادّعا
ﮐﺮﺩﻧﺪﭼﻮﻥ
ﺷﻮﺭﺵ ﺯﻳﺪ ﺑﻦ علیّ
ﺳﺠّﺎﺩ ﺩﺭ
ﮐﻮﻓﻪﻭ ﻳﺎ
ﻗﺒﻠﺎ ﺷﻮﺭﺵ
ﻣﺴﻠﻢ ﺑﻦ
ﻋﻘﻴﻞ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺍﻣﺎم
ﺤﺴﻴﻦ
ﺑﮑﻮﻓﻪﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻏﻢ
ﮐﺸﺘﻪﺷﺪﻥ
ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻧس ﺑﻘﺎﻯ
ﻧﻬﻀﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّد
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ولی
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﻫﺮﺷﻬﺮ ﻭ
ﺩﻳﺎﺭﻯﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﻬﻀﺖ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﺭﺍﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﺪﺳﺖ ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ . ﻭلی
اﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﮑﺮﺩﻩﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﺎﻡ
ﻣؤﺳﺴﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺷﻬﺮﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻌّﺎﻟﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﺒﻞ
ﻋﺎﻣﻞ ﻟﺒﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺯ ﻓﺸﺎﺭ
ﻋثماﻧﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻴﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﺰﺩ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺻﻔﻮﻯﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ
ﻫﺠﺮﺕ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﺮﻑ
ﺍﻭﻝ ﻭ ﺁﺧﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺷﻴﻌﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻳﺎ ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﺷﺮﺡ
ﻟﻤﻌﻪﮐﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﻬﻴﺪ
ﺍﻭﻝ ﻋﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﻟﺒﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻴﺪ ثاﻧﻰ ﻭ
ثالث . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺷﻬﻴﺪﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖﮐﻪﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﺷﻬﻴﺪ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻬﻀﺖ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺃﺧﻴﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻥﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰﻭ
ﺻﺮﻳﺤﺎ ﺗﺎﺑﻊ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ ﺣﺮﻑ
ﻫﻴﭻ ﮐس ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺭﻭﺯﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻓﻘﻴﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻇﺎﻫﺮ ﺳﺎﺯﻯ
ﺩﻳﭙﻠﻮﻣﺎﺗﻴﻚ
ﻭ ﺩﻣﮑﺮﺍﺗﻴﻚﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﻀﺮﺑﻪ زﺩﻥ
ﺑﺎﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻬﺎﺭﺍﻣﺎﻡ
ﻣؤﺳﺴﺎﻥ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺃﻫﻞ ﺗﺴﻨﻦ
ﺑﺎﺯ ﺍﻣﺎم ﺮﺍ
ﻋﻨﻮﺍﻥﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭلی ﺒﻤﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺶﻧﻤﺎﺯﻳﺎ
ﺭﻫﺒﺮﺩﻳﻨﻴی
ﺒﻮﺩ ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺃﺑﻮ
ﺣﻨﻴﻔﻪ ﻭ
ﻣﺎﻟﻚ ﻭ
ﺷﺎﻓﻌﻰ ﻭ
ﺍﺣﻤﺪ ﺍﺑﻦ
ﺣﻨﺒﻞﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﻭﺭ
ﺩﺳﺖﺍﺳﻠﺎمی
مذهب رایج
ﺒﻮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﺩﺍﺩﻥ
ﺒﻴﻦ ﻣﻨﺎﻃق
اﺳﻠﺎمی هیچ
گاه ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺼﺮ ﻭ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﻭ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻨﻬﺮﻳﻦ ﻭ
ﺷﺎﻣﺎﺕ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺘﻔﮑﺮﻳﻦ ﻋﺮﺏﮐﻪ
ﻗﻮﻣﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺘﺤﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺗﺎﻫﺮﮔﺰ ﻣﺘّﺤﺪ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﺮﺑﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻰﻗﺎﺩﺭ
ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻧﺸﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻋﺮﺍﺏﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﺑﺎ ﺷﺮﻕ ﻣﺪﺗﺮﺍﻧﻪ
ﻭﻳﻤﻦ ﻭ ﺧﻠﻴﺞ
ﻓﺎﺭس ﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ . ﻭالاّ
ﻫﺮﻳﻚ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
قومی ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻧﻰﻋﺮﺏ
ﻧﮕﺎﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ،
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺤﻠﻰ ﻳﻚ ﻃﺮﻑ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻨﻄﻘﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻳﻚ
ﮐﻠﻤﻪ ﺍﺯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺷﻤﺎﻝ
ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﻭﻣﺮﺍ کَس
ﻭﺍﻟﺠﺰﺍﻳﺮﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
اﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻣﻘﺘﺪﺭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺳﻨّﻴﺎﻥحقّ
ﺗﺄﺳﻴس ﻣﺬﻫﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﻣﺬﻫﺐ
ﺃﻫﻞ ﺗﺴﻨّﻦ
ﺩﺭ ﺷﻤﺎل ﺨﺮﺍﺳﺎﻥ
ﻭﻣﺎﻭﺭاء
ﺍﻟﻨﻬﺮﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺷﺪﻧﺪ
ﻭﺑﮑﻠّﻯﻔﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﺻﺤﺒﺖﺍﺯ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻫﺮ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺴﻨﻦ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺸﺮﻙ
ﻭﻣﻠﺤﺪ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺗﺮﻭﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ .

ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﻫﻮﻡ ﻧﻤﻮﺩﻩﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﻓﺖﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ اُمّی
ﭼﻮﻥ محمّد اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﻧﻪ اُمّی ﺑﻰ سوء
ﺍﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ سوﺍﺩ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯﺎﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ ﺷﻴﻤﻰﻭ
ﺷﻌﺮ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ
ﻭﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺩﻝ ﻭ
ﺫﻫﻦ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻫﻤﻴﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﻧﺎﻥ ﻫﻴﭻ
ﻧﺪﺍﻥ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ اُمّی
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﻭﺭﻫﺒﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﭘﻴش
ﻨﻤﺎﺯ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻧﻪﭘﺸﺖ
ﭙﻴﺶ ﻧﻤﺎﺯ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺿﻮﻯ ﻭﺍﺿﺢ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﻤﺎﺯ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯﮔﻮﺋﻰﻭﺿﻮﻯ
ﻧﻤﺎﺯ ﮔﺬﺍﺭﺗﺮﺳﻴﻢ
ﺻﻮﺭﺕﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗﻴﻖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﮔﺮ ﻧﻤﺎﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﺑﺎﺷﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺧﻴﺎﻝ
ﺳﺎﻟﻚﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺿﻮﺡ ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﺑﺎﺷﺪ ﭘس
ﻧﻤﺎﺯ ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖولی ﻧﻤﺎﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﺿﻮﺡ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﺨﻴّﻞ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺧﻮﺩﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺎﺭﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺶ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭﺑﺮﭘﺎ
ﻧﮑﺮﺩﻥﺁﻥ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻤﺎﺯ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻌﺒّﺪﺍﺕ ﻭ
ﺟهنّمی ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﻭﺡ ﻧﻤﺎﺯ
ﮔﺬﺍﺭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺧﻤﻴﻨﻰ ﺭﺍﮐﻪ ﺑﺨﻮﺩ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻳﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩﺍﻭﺭﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﻴﺰﺩﻫﻢ
ﻣﻨﺤﻮس
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻮﻡ ﺑﻮﺩﻥ
ﺭقم13 ﺭﺍ ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﻭ ﺭﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﻭﺷﺮﺡ
ﻭﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻫﻔﺖﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺷﻬﻴﺪ ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﺮ
ﺍﻭﺭﺍﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻦ ﺍﻭﺭﺍﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪ
ﻭ ﻗﺒﺮ ﺭﻭﺣﺶ
ﮔﺮﺩﻳﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮐس ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺭﺍ ﻭ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﺭﺍﺑﺠﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺁﻧﻬﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﺩ . ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ربّ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﻳﺾ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹﻧﺴﺨﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ . ﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﺎ
ﺗﺨﻔﻴﻒ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻟﻐﻮ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺴﺨﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺍﺣﺎﺩﻳثی ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﻌﺘﺮﻑ
ﺑﺘﻀﺎﺩ ﭼﻨﺪ
ﺭﺍﻭﻯﺍﺯ ﻳﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻋﺎﻡﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﮑﻢ
ﺷﺮﻉ و شریعتی
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥﻳﺎ ﺣﮑﻢ
ﻗﺎﺿﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺗﻔﻮﻳﺾﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﺮﮔﻮﻧﻪﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺭﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﻯﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﻯﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭسوﻝ ﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک
اﺳﺖ . ﭘس ﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺸق ﺒﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
همان ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﻭﻟﻮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ باشد . ﻭ
ﻃﺒﻌﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏﮐﻪ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
بی نهایت وﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻝﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪﻫﺴﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴﻴﺮ
ﻭﮐﺎﻧﺎﻝ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻭﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻳﺎ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰﻳﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮔﻴﺎهی
ﻮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﻨﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺭﻧﺞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﺑﺎﺯ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
لفرض محال ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ هستی
ﮔﺴﻴﻞ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺣﺪﻭﺩ ﻭﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﺎ ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﺍﻭ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﭘس اﺯ
ﻭﻓﺎﺗﺸﺎﻥ ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺣﺮﺍم
ﻮﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻘﻠﻴﺪﺯﻧﺪﻩ
ﻳﺎ ﻣﺮﺩﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪﭼﻮﻥﺃﻋﻠﻢ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﭼﻴﺴﺖ . ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﻠﻢ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻋﻠﻤﻴّﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﻳﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ خویش ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖﻭ ﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ علیّ ﻭ
ﺁﮔﺎهان
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻤﻴﮕﻔﺖﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﭘﻴﺸﻰ
ﻧﺠﻮﺋﻴﺪﮐﻪ
بعنوان سالک
مطیع ﺯﻳﺎﺩﻩ
ﺭﻭﻯ نکنید ﻭ ﻳﺎ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﻧﻤﺎﺋﻴﺪﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻠﺎﻙ
ﺧﻮﺍﻫﻴﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺎﻣﻮﺯﻳﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺷﻴﻤﻰ ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯﺮﻭﺡ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺧﻮﺩ ﺁﺳﻴﺐ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﺎﻟﻢ
ﺗﺎ ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩ . ولی ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻭ ﻏﺮﺏ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻤﻌنی
ﺪﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﺍﻣﺎﻡ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰﺣﮑمی
اﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻪﻭﻇﺎﻳﻔﻰ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟکی ﺮﺍ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻮﻯ
ﺑﺪﻫﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻓﺮﻗﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﺎس ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولیﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻨﺎﺳﺐﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺩﻡﻭﺳﻄﺢﻋﻘﻞﻣﺮﺩﻡﺧﻮﺩﺩﺳﺘﻮﺭﺳﻠﻮﻙﻣﻴﺪﻫﻨﺪ

ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ الهی
ﻮﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻣﮕﺮ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺗﺠﺎربّ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺧﻮﺩﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ . ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺳﻨّﻰ
ﻭﺷﻴﻌﻪﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺷﺎﻓﻌﻰ
ﺩﺭ
ﻣﺼﺮﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺷﺮﻋﻰ ﺃﺑﻮ
ﺣﻨﻴﻔﻪ ﺩﺭﺑﻐﺪﺍﺩ
ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺷﻮﻡ
ﺗﺮﻳﻦ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺷﺮﻉ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺭﺍ ﭘﺸﺖ ﻭ ﺭﻭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺮﻉ ﻭﻣﻨﺒﻊ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰﺧﺎﺹ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺯﻣﺨﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺍﺑﻮ
ﺣﻨﻴﻔﻪ ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ ﺟﺎ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳﺮﺍﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﮔﺮ محمّد
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻣﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . و ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺑﻮ ﺣﻨﻴﻔﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﭘس اﺯ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺩﺭﺑﺎﺭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻭ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭ ﻓﺘﻮﺍ ﺻﺎﺩﺭﮐﺮﺩﻥﮐﻪﺍﺳﺎس
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﮐﻨﺪ . ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﻭ ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﻣﺘّﻬﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﭘﺸﺖ
ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺃﺷﻌﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺳﻨّﻰ ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺭﺍ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺮﭘﺎﺋﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭﺣﻔﻆ ﻭﺣﺪﺕ مِلّت
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎﺑﻊ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺑﺮﭘﺎﺋﻰ ﺩﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﺍﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﺪﺍﻡ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ معرّفی ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩهر کسﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﻨﺎﺳﺪ ﭼﻮﻥ
ﻋﻬﺪ ﺟﺎﻫﻠﻴّﺖ
کافر مشرک ﻣﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻣُﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮐﻪﺍﻣﺎﻡ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻧﻪ
ﻫﺮﮐس اﻣﺎﻡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ
ﺑﭙﺴﻨﺪﺩﺗﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺒﺘﺮ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖﺍﻣﺎﻡ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ ﻏﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس ﮐﻔﺮ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺟﺎﻫﻠﻴّﺖﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺑﻌﻠّﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺳﻨﮕﻴﻥﺘﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻥﺮﻭﺍﻥ خویشﺑﺎ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺑﺪﮐﺎﺭﻯ هاﺎ ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﮐﺎﻓﺮ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩوﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺷﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻟﺎﺯم اﺳﺖﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍنی ﺮﺍ
ﮐﻪ ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺰﻭﻡ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻣﺴﺦ . ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﻣﺎﻡﻭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺄﻣﻮﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻳﻌﻨﻰ سالک
وﭘﻴﺮ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻭﺟوﺪ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻚ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻰ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪﺑﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻋﻘل ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭﻧﺎﻗﺺ
ﺧﻮﺩﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺍﻣﺎم اﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻭلیۀ اﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴی
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖﻣﻨﺎﺳﺐ ﺣﺎﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻭﺿﻊ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﺘﺨﺼﺺ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻟﺎﺯم
اﺳﺖ . ﻭﻧﻪﺍﺯ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﻣﻄﺐﻫﺮ ﻃﺒﻴﺐ
ﺭﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﭘس ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﺳﺖﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ . ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺳﻴﺪ
. ﭘس ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺖﺑﻴﺎﻓﺘﻦ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻧﻤﻰﺗﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﻨﺒﻮّﺕﻫﺮﮔﺰ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ ﺍﻟﻔﺒﺎ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺴﺘﺎﻥ
ﻭ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻭﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ
ﻭﺍﺭﺩ
ﺩﺍﻧﺸﮑﺪﻩ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺒﻮّﺕ ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺒﻮﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺎولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ ﻳﻚ
قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎم اﻟﻬی
ﻨﺴﺒﺖ ﺑﺎﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻭﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺒﻮّﺕ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻨﺒوء ﻭ ﻧﺒﺄ
ﻭ ﺧﺒﺮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺖﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺒﻮّﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻧﺒﻮّﺕ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﭘﭙﺎﻣﺒﺮﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺒﻮّﺕ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻫﻢ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺒﻮّﺕ
محمّدﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ محمّد بعلیّ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺴﻔﺮﺟﻨﮓ
ﻳﺮﻣﻮﻙ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﺑﺮﻭﺩﺍﻭﺭﺍﻣﺴؤﻝ
ﺯﻧﺎﻥ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . علیّ
ﮐﻪ ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ
ﺑﻮﺩﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻫﻤﺴﻔﺮﻯ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﺩﺭ
ﺟﻨﮓ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺑﺎ
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﮕﺮﻓﺖ . ولی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ بعلیّ
ﮔﻔﺖﺁﻳﺎ ﺗﻮ
ﺭﺍﺿﻰ ﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺳﻰ ﺑﺎﺷﻰ؟
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﺩپس
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩ . ﻭعلیّ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺳﺖولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
محمّد ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭنَبیّ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ ﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻘﺎﻡ محمّد
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ بعلیّ
ﺩﺭ ﻧﺎﻡﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻘﺒﻠﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺫﺍﺕ ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺤث ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺭﺍ ﺧﺘﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻢﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ . ﭼﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﻳﺎ
ﺗﺸﺒﻴّﻊﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ نا
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯﻧﻈﺮ
الهی ﺪﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻل اﻃﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻬم ااﺖﻧﻪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﻮﺭﺩﺍﻃﺎﻋﺖ .

M141

توصیف بیشتر
از مولا علیّ

ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺣﺎﺩیث
پیاﻣﺒﺮ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺃﻭﻟﻴﺎﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﻮﺩ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﺑﺎﺳﺘﺎنی
ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻣﺮﺗﺠﻌﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ
ﻃﺮﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺃﻫﺮﻳﻤنیﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﻮﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﮑﻨﻴﻢ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻥ در ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯﭘس ﺍﺯ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥﻭ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺑﻰ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺩﺭﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻨﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺒﻢ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺒﺎﺷﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺍﺭﻯ ﺑﮑﻨﻴﻢﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻬﻔﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰﺑﺎﺯ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻘش
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﻧﻘﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻫﺮ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﮐﺴﺐ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ محمّد
ﮐﺸﻒ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ سوﭘﺮﻣﻦ
ﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺁﻏﺎﺯ پیدایش
ﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﻨﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﺮﺳﻨﺪﻗﻄﻌﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻫﺮﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ محمّدﻯﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﻫﺮ ولی
ﺳِﻨﺖﻭمُقدّس
ﺷﺪﻩ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ اﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ هاﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﺎﻧﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯﺑﺮﺍﻯ ﺷﺪﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺗﻬﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﻳﻦ ﺃﺭﻭﺍﺡ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺩﺭﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﭼﻪ
ﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻮﻫﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺃﻭﻟﻴﻥ ﺼﺎﺩﺭﺷﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺭﺍﻩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺗﺄﺳﻴس
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ولی
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺠﻌﻮﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺷﺪﻩ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻫﻞ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﻫﻢ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺳﻘﻮﻁ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪﺩ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﮐﻪﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻮﺍﻥ ﺃﻧﺠﺎﻡ
ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪﻭ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﻫﻨﺪپس ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻳﺎ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ .

ﻭ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﺼﺪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢﮐﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺣﺎﺩﻳث محمّدﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭﻗﺒﻠﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺣﻮﺍﺩث ﻭﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﻌﻨﻮﻯﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ .

ﺣﺪﻳث
ﺩﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﻴﻥ
اوﻟﺎﺩ الهی
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻦ ﻳﺎ
ﺣَﺴَﻨﻚﻭ
ﺣَﺴﻦ
ﮐﻮﭼﻚﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭﺣﺴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﮑﻤّﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﻘﺎﺻﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺣﺴﻦ
ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺳﻴّﺪﻫﺎ ﻭ
ﺳﺮﻭﺭﺍﻥ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎﺯ
ﺧﻴﺮ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻯ اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻰﮐﻮﺷﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّل
عباﺩﻯﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ)ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺘﺎﺯﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺗﻤﺎس
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﻭﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ
ﺯﻣﻴﻦ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻮﻥ
ﺁﺩﻡ ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻥﺮﺍ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵﺍﻭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭلی
اﻭﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﺗﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﻮﺩﺑﺮﻋﺮﺵ
ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻮﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺣﺴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺣﺴﻨﻚ
ﻭﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﺎﻣﻞ . ﻭ ﺣﺴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ
ﺍﺯﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﻣﺎ
ﺳﻴّﺪ ﻳﺎ
ﺳﺮﻭﺭﺑﺎﺯ
ﺻﻔﺖ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . (ﺳﻴّﺪ)
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺪﻳﻢ(ﺷﻴﺪ) ﺩﺭ
ﻟﻔﻆ ﺟﻤﺸﻴﺪ . ﺳﻴّﺪ
ﺟﻢ ﺷﺪﻩ ﻭﺟﻤﻊ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺩﺭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ . ﮐﻪ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺩﺭﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺳﻴﺪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﺯﻳﺪ ﻳﻤﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻴّﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﺮﻭﺭﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ ﻭ خُمس
ﻭﺯﮐﺎﺕ ﺧﻮﺭﺩﻥ
. ﻭﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻨﻴﻦ ﺍﺯ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺟﻮﺍﻥ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﻫﻞ(
ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ)
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ نوعی
و ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻭﺍﻫﻠﻴّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﺷﺪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻮﺩﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺧﻴﺮ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﻗﺼﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ سوء ﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺪﺭک
اﻟﻬﻰ ﻓﺎﻃﻤﻰ خویش
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻳﺎ ﻣﺮیم
ﻭﺷﻴﻮﺍ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻨﺎﻡ علیّ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
محمّد
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻭ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺳﭙس ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﺑﻬﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
(ﻧﺰلة
ﺍُﺧﺮﻯ)ﺩﺭ
ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻌثت ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ علیّ ﻭ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ( ﺧﻴﺮ
ﺍﻟﻨﺴاء) اُمّت
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺤﺖ
ﻧﻈﺎﺭﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ علیّ
ﺑﻮﺩﻭ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺯﻧﺎﻥﺰﻣﺎﻥ
ﺷﺪ . ﺧﻴﺮﺍﻟﻨﺴاء
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻁ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ستایش
ﺍﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻭ ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺯ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﻳﺠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺸﺪﻧﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ پس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻫﺮ
ﺯﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩﺍﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻄﻢ ﻭﺗﺮﻙ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭﺣﮑﻢ
ﺯﻥ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭپس ﻭ
ﺳﺒﻴﻞ . ﻭ ﻧﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻧﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺑﻮﺩﻩﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻓﺎﺧﺘﻪ
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺯﺟﻨس ﻣﺮﺩ(اُمّی)ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
. ﻭ ﺯﻧﺎﻥ(ﺍﻡّ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ)ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
ﻭ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻥ ﻳﺎ ﻣﺮﺩ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥﺃﺥ
ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻘﺶ ﺯﻥ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ناسوتیﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭼﻮﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻮﻣﮑﺎﻥ ﻭﺟﻨﺴﻴّﺖ
ﻭ ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﮔﺮﺩﺵ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ . ﻭ ﭼﻮﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎﺯ ﺟﻨﺴﻴّﺖ
ﻫﺴﺖ . ولی ﻧﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ . ﺍﮔﺮ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺯﻧﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ
ﺷﻬﻮﺩ سوء ﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺻﻮﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻘﺶ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ سوء ﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . (اُمّت )ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﺎﻡ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻄﻮﺭﮐﻠّﻰ
ﻧﻴﺴﺖ، ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ عر یک
امّت ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ مِلّت
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻭ
ﻣﻴﻞ ﺑﺴﻠﻮک
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ
ﭘﻴﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﻙﻭﻏﻴﺮ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
(ﻗﻮﻡ) ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ مُقدّس
ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡولی
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﻳﻢ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺷﻴﻮﺍﻯ ﺑﻮﺩﺍ
هستند . ﻭ ﺯﻳﻨﺖ
ﮐﺒﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﺍﺯ
ﺩﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ
ﻭﻧﮕﻬﺒﺎﻥ
ﺯﻥﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﻳﺎﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺪ(ﺑُﻌﺪﻯ)ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺑُﻌﺪﻯﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﻪ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﻋﻘلی ﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺯﻥ
ﺧﻴﺮﺍﻟﻨﺴاء ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺮﻳﻢ
ﺩﺧﺘﺮ ﻋﻤﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢﻭ
ﺁﺳﻴﻪ ﺑﻨﺖ ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻣﻮﺳﻰﻭ
ﺧﺪﻳجه ﺑﻨﺖ
ﺧﻮﻳﻠﺪ ﻫﻤﺴﺮ محمّد
ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻪﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ ولی
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺸﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺫﮐﺮﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺩﻳﻦ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻣﻮﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮﻭ طریقت
ﻳﻮﺳﻒ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺄﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺳﻰ
ﺳﺘﺎﻳﺸﻬﺎ
ﺷﺪﻩﺗﺎ ﺟﻠﺐ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﻣﮑّﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻧی
قریش
ﺒﻮﺩﻧﺪﻭﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻣﮕﺮ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ ﻳﺎ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﻣﻎ ﺑﭽﮕﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ خویش
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﭘﺪﺭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻃﺎﻟﺢ ﻋﮑس
ﺻﺎﻟﺢ .

ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﺃﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺗﻮﺭﺍ
ﻣﮋﺩﻩ
ﻣﻴﺪﻫﻢﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻮﺭﺍ ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩﻭ
ﺗﻮﺭﺍ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻄﻬﻴﺮ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺧﻴﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ در
ﺩﻳﻦورزی ﺍﺳﺖ .
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﺪﺭ
ﻭ ﺷﻮﻫﺮﺵ علیّ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﭘس
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺯﻣﺎﻥﺮﺍ
ﺑﻴﻦ ﺯﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺍﻡّ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻡ ﺳَﻠﻤﻪﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺍﻡّ
ﻭﻣﺎﺩﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺯﻧﺎﻥ
ﺟﻨﺴﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩهﻭ ﻧﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺧﺘﺮ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ محمّد
ﺑﻮﺩﻥ . ﮐﻪ ﺩﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺮ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻓﺎﻃﻤﻪﻣﻘﺎﻡ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺘﻰ ﻳﺎ
ﺃﻫﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻭﻗﺒﻠﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
روح ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖﮐﻪ ﻧﺼﻴﺐ
ﻫﺮﺷﺎﻫﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻓﻮﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ
ﺭﺍ ﺑﻤﻘﺎﻡ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻳﺎ
ﺗﺬﮐﻴﻪ ﻭ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻯ
ﺒﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ سالک
اکنون ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻳﻚ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺒﻮﺕ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺍ
با شهود هفتم
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻥ ﻳﻚ ﺩﺭﺻﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻭ
مجددا ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮی
ﻭﻟﻮﻏﻴﺮﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . آﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ (ﻓﻄﻢ) ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺷﺪﻥﻫﺮﺷﺎﻫﺪﻗﺎﺋﻢﻣﺮﺩﻳﺎﺯﻥﺍﻳﻦﻫﻤﺎﻧﻰﻣﻘﺎﻡﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺭﺍﺑﺮﺍﻯﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚﺧﻮﺩﭘﻴﺪﺍﻣﻴﮑﻨﺪ
.

ﺗﻄﻬﻴﺮ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻧﻈﺎﻓﺖ ﺗﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭسوﺍس ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﻰ ﺗﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ است ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺗﺎ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺗﻄﻬﻴﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﻳﻌﻨﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺘﻰﻫﻨﻮﺯ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺭﻓﻊ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ کرﺩﻩ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺗﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﮕﻴﺮﺩ
. ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ، ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﻭﻳﺎ
ﻳﻚ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﻳﮕﺮﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺮﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ در
کوچکی نوعی
خود
ﻧﻴﺰﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﻓﻀﺎ ﻭ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻭ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺩﺭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵ حدود
وﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩﭘس ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﻮﺩﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻭﻋﻤاء بگفته پیامبرﺑﻴﺮﻭﻥ
اﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ
ﻫﺪﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .ﺿﻤﻨﺎ
ﺯﻧﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡﻣﻨﻈﻮﺭﺯﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻣﮕﺮﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻰﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ(ﺧﻴﺮ ﺩﻳﻦ)
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻴﺮﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻠﻌﻮﻥ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
هستند . ﭼﻮﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﭼﻮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙﺍﻟﻬﻰﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡالقُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ
ﻫﻴﭻ ﻣﺰﺩﻯ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻡﻣﮕﺮ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﻮﺩّﺕ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﺄﻫﻞ
ﻗﺮﺑﻰ . ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
به آنها ﻧﻴﮑی
ﮐﻨﺪ ﻣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺣﺴﻦ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺗﺶ ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻣﺰﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺳﺎﻃﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
قائم
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . (ﺃﻫﻞ
ﻗُﺮﺑﺎ)
ﻗﺮﻳﺒﺎﻥ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺎﻥ محمّد
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ اﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ تقرّب ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺩﺭ ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ تقرّب
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
خویشﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰﻫﻤﭽﻨﺎﻥ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﻤﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻣﻮﺩّﺕ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
او ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
(ﻭﺿﻮ) ونور
توسّل ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻫﺮ دعا
وﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺬﮐﺮ ﻭﻫﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﻭﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻴﺮﺍﻧﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ، که ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩﻧﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ (ﺣُﺴﻨﺎ)
ﻳﺎ ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺃﻫﻞ ﻗﺮﺑﺎﻯ
ﺗﻮ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻤﺎ ﻣﻮﺩّﺕ و
وداد ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻓﺮﺽ و
ﻭﺍﺟﺐ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ علیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ محمّد
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻧﻮﮐﺮﺍﻥ ﺍﻭ
أهل قربی
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻴﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﭘس ﺍﺯﻭﻓﺎﺗﺶ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ و
مکتب دین ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺯﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻣﻮی ﻭﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻴﺎﻥ
ﻭﻋثماﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻭﺭ
ﺍﺯﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﻧﻔﺮﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎﺑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ و ولایت
محمدی ششم
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ
تا ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ داشته
باشند، ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺟﻌﺖ ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻨﻴﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺃﻫﻞ
ﻗﺮﺑﺎﻥ ﻭ تقرّب
ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﮐﺮّﻭﺑی
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ
الهی ﺷﻮﻧﺪ
ﺩﺭﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ خویش
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺰﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ محمّد
ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻳﻚﻧﻔﺮ ﺍﺳﺖﺭﻫﺒﺮﻯ
۳۱۳ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ سوء ﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰﻋﻠﺎﻣﺖ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻧﺠﺎﺕ ﻗﻄﻌﻰ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﮔﺸﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯاست . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻘﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌثت ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُسﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯﭘﻴﺎﻣﺒﺮعلیّ
ﻭﻫﻤﺴﺮﺵ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺭﺍ
ﻋﺰﻳﺰﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖﭼﻮﻥﺪﺭ
ﺣﻴﺎﺕ پیامبر،
علیّ ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺷﻬﻮﺩ سوّمﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺩﺭ
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭﮐﺘﺐ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻣﻘﺒﻮﻝ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻫﺮﻋﺼﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﻭﻍ ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭمنابع ﺻﺤﺎﺡ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ
ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﻚ
ﻣﺮﻍ ﺳﺮﺥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺨﻮﺭﺩ . ﻭ ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻮ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺑﻔﺮﺳﺖ
ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﺷﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺷﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
علیّ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻭ ﻫﻢ
ﺳﻔﺮﻩ محمّد
ﺷﺪ . ﻭ علیّ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﻣﻦ
ﺩﻋﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪﻡﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻡ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﻢ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻠﻪ
ﭘﺎﺗﻰ علیّ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ محمّد
ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎس
ﮐﺮﺩﻩ است . ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﻍ
ﺑﺮﻳﺎﻥﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﺣﻤت هاﻯ
ﺑﺪﻧّﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﮕﻰ محمّد
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ علیّ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﺩﺭ
ﻓﻬﻢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ محمّد
ﺧﻮﺩ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺷﺮﻳﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ علیّ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ علیّ
ﻭ ﺣﺴﻮﺩﺍﻥ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥﺑﺪﻫﺪ . ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻴﮕﻔﺖﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ .

(ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ) که
ﮔﺮﻭﻩ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ و ذکر
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺎﺷند
ﻫﻤﻴﻦ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﺳﻠﻮﻙﻭ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺣﺘﻤﻰ ﺑﺮﻭﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺄﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺨﺺ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺧﻮﺍﻫﺪ کرد
ﺑﺮﺳﺪ و ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﻫﻢ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ
ﺫﮐﺮ و یاد
مراتب الهی ﻭﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺘﺬﮐﺮﻭ
ﻳﺎﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﻢ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﭘس اﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺟﺰ
ﺑﻴﺎﺩ ﺧﺪﺍ
ﻭﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺷﺮﺡ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵﺳﻔﺎﺭﺵ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولیﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﺭﺍ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﻳﺎ اُمّی
ﻫﺎﻯ ﻣؤﻣﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻭﮐﺴﺐ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﭼﻨﺪ ﺣﺪﻳثی
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭘﺴﻨﺪﻧﺪ . ﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺨﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﻮﻟﺎ ﺧﻮﺩﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴتند . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺨﻪ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﻣﻮﻟﺎ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻳﺎ
ﺳﺎﺩﺍﺕﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺭثاﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭعلیّ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺩﺭ ﻧﻄﻘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻳﺪ
ﻫﺮ ﭘﺮﺳﺸﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﺪ
ﺑﮑﻨﻴﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﮐﺘﺎﺏ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﻢ . ﭼﻪ ﺷﺐ
ﻳﺎ ﺭﻭﺯﻯ
ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩﻭ
ﻳﺎﺩﺭ ﮐﻮﻩ ﻭ
ﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
سوﮔﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢﻫﺮ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﭼﻪ
ﺧﻴﺮﻯ ﻧﺎﺯﻝ
ﺷﺪﻩﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻪ ﮐﺴﻰ ﻧﺎﺯﻝ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺍ
ﺯﺑﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﮔﻮﻳﺎ ﻭ ﻗﻠﺒﻰ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺳﻴﺎﺳی ﺒﻮﺩ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﺤﺒﺘﻰ ﺭﺍ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻋﻠﻨﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺗﺼﺤﻴﺤﺎﺕ
ﻋثماﻥﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﺪﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎ
ﻧﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ
ﻧﺴﺨﻪ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ
ﻭﻣﺼﺮ ﻭ ﺷﺎﻡ
ﺑﻮﺩ . ولی ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﺪﺍﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎلی ﻨﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ بوده ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺎ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮکی
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ ﻳﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺷﺶ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ . ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻳﺖ ﻭ(ﺁﻳﺪ)ﻭﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﻰ ﮐﻪ
ﻫﻢ ﮐﺎﺗﺒﺎﻥ
ﻭﺣﻰ ﻭﻳﺎ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺁﻳﺎﺕ ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ
ﻭﻳﺎ ﻋثماﻥ ﮐﻪ
ﺗﺼﺤﻴﺤﺎﺕ
ﺯﺑﺎﻥ عرﺑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ هاﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻔﺎن
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﭘﺮﺳﺶ
ﺍﺯ علیّ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﺍﻭ
در باره قرآن
عثمان ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭘﺎﺳﺦ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺳؤﺍﻝﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻭلی اﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﭘﻴﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺖﺑﻴﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻢ ﻧﺎﻡ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﺑﺎ
ﺣُﺴﻦ ﻧﻴّﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺮﮒ
ﻣﻮﻟﺎ ﭼﻮﻥ
ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﺑﻴﻔﺘﺪ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻣﻮﻟﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻭﺭﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻭ ﺍﺑﻠﺎﻍ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ علیّ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﺷﺎﻡﻭ ﻓﻮﻕ
ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ثروﺗﻤﻨﺪ
ﺷﺪﻩ بود ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻣﻮﻟﺎ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﻑ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥﻤﻴﮑﺮﺩ . ﺁﻳﺎﺕ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ( ﺁﻳﺪ
ﻫﺎﻯ) ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﻧﮑﺎﺕ
ﻣﻬﻢ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺑﺎﻃﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺪﻋﻰ ﮐﺎﺫﺏ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ علیّ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﻴﺪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪ ﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﭼﻴﺴﺖ . ﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺪّﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﻟﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻪ ﮐﺴﻰ
ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺁﻳﺎﺕ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﺍﺣﮑﺎﻡ ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻧﺰﻭﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄی ﺒﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺑﺂﻥ ﻓﮑﺮ
ﻳﺎ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﭼﻪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻋث ﻧﺰﻭﻝ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﺷﺪﻩ
ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩﻩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻣﻮﻟﺎ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺷﺄﻥ ﻧﺰﻭﻝ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ(
ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ ﻧﺎﻃﻖ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭالاّ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻫﺮ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻭ ﺻﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻘوﻞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻰﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﻫﺒﺖ علیّ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪﺍﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻰ الهی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻚ ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻣﻨﻴّﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ( ﻗﻠﺐ
ﻋﺎﻗﻞ علیّ)ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻯ الهی ﺷﺪﻩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺯﺑﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺯﺑﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭﭼﺮﺍ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺑﭽﻪ
ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ اﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺻﻞ
ﻣﻬﻢ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ وصورت
وسیرت آنان
صورت وسیرت الهی
میباشد وبقول
فردوسی عارف
الهی چو فرمان
یزدان چو
فرمان شاه
الهی . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﺑﺎ عَدَم ﻳﻘﻴﻦ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻫﺮ ﺑﺤث ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﭘﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﻴﺎﻧﻰﺑﺎﺯ
ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺿﺪ ﻭ ﻧﻘﻴﺾ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪ ﺑﺤث
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺿﺪ ﻭ ﻧﻘﻴﺾ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ولی
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ الهی
اﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﻌﻘّﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻄﻠﺐ
ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ
ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﻴنیان را
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮﮐس ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﻨﺪ ﺟﺎپس ﺩﺭ
ﺁﺗﺶ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﮑﺮﺩﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺁﻥ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ولی
ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺄﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
سلوکی ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺗﻮﺿﻴﺤﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺎﻋث ﻧﺤﺮﺍﻑ
و ضلالت برخی
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺭﺍﻣﻴسازد . ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻳﺎﺕ ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻧﺰﺩ کاﺗﺒﺎﻥ
ﻭﺣﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺑﻮﺩﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﻮﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺯ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ حقّ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭﻳﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ
ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺸﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ . ﮐﻪ
سوﺍﺑﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺰﻭﻝ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﻣﻌﻴﻨﻰ
ﺩﺭﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻭﻫﺮ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﮐﻪﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﺰﻭﻝ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻣﻮﺍﻟﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﭼﻨﺪ
ﻣﺬﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ ﺩﺭﺣﻴﺎﺗﺶ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭعملا
نیز ﺑﺮﭘﺎ ﺷﺪﻧﺪ
. ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﮕﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﻳک ﻤﺬﻫﺐ . ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺘﻨﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﻣﺘﻀﺎﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻳﮑﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﮔُﺮﺩﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥسوﺍﺭﻯﺑﮕﻴﺮﻧﺪﻭﻣﺎﻝ
ﻭﻧﺎﻣﻮسﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﮐﻨﻨﺪ
. ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮﻳﺎ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﻟﻐﻮﻯ ﻭ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰﭼﻮﻥ
ﺳﻔﺮ ﺑﻔﻀﺎ
ﻭﻣﻮﺷﻚ ﻭ ﺃﺗﻢ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍثباﺕ
ﻣﺬﻫﺐﺧﻮﺩ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍثباﺕﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺣﺘﻰ
ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻏﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻫﻤﻪ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ است
. ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﮔﺎﻥﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩﮔﺮﻯ
ﺍﺩﺑﻰﻭﻓﻠﺴﻔﻰﻭﻋﻠﻤﻰﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
.

ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﻣﮑّﻪ
ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﻭﻫﺠﺮﺕ ﮐﻪ
ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﺎﺭﻯ ﻣﺨﻔﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﮐﻪ
ﺑﮑﻮﻫﻰ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺎﺭﻋﻨﮑﺒﻮﺕ
ﻭ ﻴﺮﻩ
ﺑﺪﻫﺎﻧﻪ ﻏﺎﺭ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﮐﻪ ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﺭﻳﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻏﺎﺭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺻﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ
ﻣﻘﺎﻡ خلافت
سیاسی
اﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻣﻴنمایند . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻳﺎ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻭ ﻫﻢ
ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﻏﺎﺭ ﻭ
ﻣﺼﺎﺣبت ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎعلیّ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺎﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺯﻧﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺷﺐ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻫﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻰ
ﺷﻮﻫﺮ وﻟﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮﺩ
ﻭﮐﻨﺎﺭ ﮐﻠﺒﻪ
ﮔﻠﻴﻦ خویش
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻏﺎﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﮐﻪ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﺪﺗّﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺺ
ﺩﻭﻣﻰ ﮐﻪ ﻣﻴﺸﺪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻭﺭﺍ ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﻭﺭ
ﺍﺯﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﺎﻟﺒﺎ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ
ﻭﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺰ ﻧﮕﺮﺍنی
ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻋﺎﻣﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻣﻮﺠﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺖ
ﺁﻧﻬﻢ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯﻭ
ﺳﭙس رﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﺒﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ .

ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﻭﺳﻬﻮﻟﺖ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﮐﻨﺪﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﮐﻪ ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﺩﺭﺩﻝ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺃثر
ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﮐﻪﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﻤﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺧﻮﺩﺵﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺑﺎ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﻮﺩﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻳﺴﻚ ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻟﺬﺍ محمّد
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻏﺎﺭ
ﺣﺮﺍٴ ﺑﻮﺩ ﻋلیّ
کوﺩﻙ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ
ﻳﺎ ﮐﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ محمّد
ﻭﺧﺪﻳﭽﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﺧﺪﻳﭽﻪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﺵ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
قُریش ﻣﺎﻧﻨﺪ محمّد
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺩﺍﺋﻰ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻯ
ﺧﺪﻳﺠﻪﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺪﻳﭽﻪ ﻭمحمّد
ﺑﻮﺩ . ولی محمّد
ﭘﺮ ﮐﺎﺭ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻏﺎﺭ ﺣﺮاء ﭘﺮ
ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭ
ﺩﺍﻍﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺩﺍﺋﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ . علیّ
ﻏﺬﺍ ﺁﺏ ﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﺑﮑﻮﻩ ﺣﺮﺍٴ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻘﻄﻪ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺑﻠﻨﺪﻯ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺯﻣﻴﻦ
ﺳﻨﮕﻰ ﺩﺍﻍ
ﭘﺎﻯ علیّ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ محمّد
ﺁﺷﻨﺎ ﺑﻮﺩ . ﭘس ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ محمّد
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ
ﺑﻌثت
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻳﺎﻓﺖﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ محمّد
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﮐﻪ
ﺗﻌﻠّﻖ
ﺑﻤﺴﻴﺢ ﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
محمّدﺑﮑﻤﻚ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﻢﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ الهی
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ محمّد
ﺑﺨﺎﻧﻪﻧﺰﺩ
ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻏﺎﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺑﺎﺭﺩﻭﻡ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ(ﻧﺰلةﺍﺧﺮﻯ)
ﻭ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝﺗﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺟﺪﻳﺪﺍ ﺍﺳﻢ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻭ
ﺍﺑﻠﺎﻍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ محمّدﻭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ محمّد
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻭ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﻳﺠﻪ ﻭعلیّ
ﻓﻮﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﺩﻭ
ﺑﺼﺪﺍﻗﺖ محمّد
ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ محمّد
ﺭﺍ ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻳﻚ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺒﺮﺳﺪﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﭘس
علیّ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺣﺘﻰﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺎﺯﻩ علیّﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧی خود
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺮﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺩﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺍﮔﺮ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺍﻥ ﺗﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮔﺮﺩﺩﻫﻢ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﻢ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ
ﻧﻴﺮﻭﻣﺘﺪﺗﺮﻯﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻭﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺯﻭﺩﺗﺮﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮﺗﻨﻄﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ ﻓﻀﻴﻠﺖ
علیّ ﺩﺭ ﻭﻓﻮﺭ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﻰﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺘﻤﺪﻧﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
علیّ ﺭﺍ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯﻭ ﭼﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ علیّ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺖﻳﺎ علیّ
ﻫﺮﮐس ﺗﻮﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﺩﻣﺮﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻤﺮﺗﺒﻪﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺒﺮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻭﺭﺟﻌﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪﮐﻪ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﮐس علیّ
ﺭﺍ ﺑﻐﺾ ﻭ ﻧﻔﺮﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ . پس
ﺩﺍﺧﻞ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺑﻮﻳﮋﻩ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
علیّ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺠﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮکی ﺪﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ علیّ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ محمّد
ﻭعلیّ
ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪولی
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ
ﻭمحمّد ﻭ علیّ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪﺩﺭ حقّ علیّ
ﻣﻴﮕﻔﺖ . ﺯﻳﺮﺍﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻓﻄﺮﺕ
علیّ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﮐﻔﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻣؤﻣﻦ ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﮐﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﺭﻓﻄﺮﺕﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺭﺍ ﺻِﺮﻑ
ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻢﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﺷﺪﻩﺍﺳﺖ
. ﺍﻣﺎ ﺩﻳﺮﮐﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻨﻴﻦ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﻢ
ﺍﻧﺪﺍﻭﺧﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺭﻳﺸﻪ
ﺩﺍﺭﺗﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻥ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻃﻮﻟﺎنی
ﺘﺮ ﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻮﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . پس
ﺩﺭﻙ ﮐﻔﺮ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍثباﺕ ﺻﺪﻕ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُسﻟﺎﺯم
ﻣﺒﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
کنوﻧﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﺠﺎﺗﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭘس ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺪﺍﺭﺩ . ﺩﻭﻋﺎﻣﻠﻰ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺩﻭﻟﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﻫﻢ
ﺩﺷﻤﻦ ﻭ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺯﺧﻤﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﻋﻰ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﮑﺮ ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﻭ ﺗﻮﻃﺌﻪﮔﺮﻯ
ﻭﺯﺭﻧﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺗﺎ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﮐﻨﺪﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖﻭ ﺑﺎ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻌﻠﻰﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ
ها ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
یاد و
ﺗﺬﮐّﺮﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﺑﻨﻤﺎﻳﺪﻭﻳﺎ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻋﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻫﺮﮐس
ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩﻗﻄﻌﺎ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ ﺻﻨﻢ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ
. ﻣﮕﺮ علیّ ﺑﻦ
ﺃﺑﻰ ﻃﺎﻟﺐﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻗﺒﻠﺎﺯ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺍﮔﺮﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﻫﻢﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ﺑﺎﻃﻞ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘی ﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺷﺮﻙ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﺳﺖ . ولی علیّ ﻃﻔﻞ
ﻭﺟﻮﺍﻥﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﺪﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ قُریش
ﻭﻏﻴﺮﻩﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻤﺤﻤﺪ ﻭﺧﺪﺍ ﺁﻭﺭﺩﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖﮐﻪ
(ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ)ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ(ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ)ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ(ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺍﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏﻭﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ ﻗﺒﻞ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻓﺮﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻠﻤﺎﻥﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻳﻚ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﻡ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻭﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺁﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ولی ﭼﻮﻥ
محمّد ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺒﻌﻮث ﺷﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺭ سوﻡﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﭘس ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﮑﻨﻨﺪﻭﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ اﮔﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻧﺸﻮﻧﺪﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﺮﮒﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺎ ﻧﺴﺦﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ .

ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻣثالی اﺯ
ﺳﺎﻟک ﺒﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ
علیّ ﺮﺍ ﺑﺎ
ﺗﺮﺍﺯﻭ
ﺑﺎﺍﻳﻤﺎﻥ ﺗﻤﺎﻡاُمّت
ﻣﻦ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻔّﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ علیّ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺎ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﭼﻨﻴﻦﺩﺭﺟﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ علیّ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻦﭘس
ﺍﻳﻤﺎﻥﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﻳﺎ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﺭ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺗﺎﺯﻩ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺗﺮﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﻣﻬﺪﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﮔﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻭ ﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﮐﻔّﻪ
ﺗﺮﺍﺯﻭ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪﮐﻔّﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ علیّ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺯﻧﺪﻩﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻳﻤﺎﻥ علیّ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
محمّد
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﻭ علیّ
ﭙﻴﺮﻭ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪمحمّد
اُمّی ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻥﺎﻳﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮعلیّ ﺭﺍ
ﺃﻓﻀﻞ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺤﺴﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺎم اﻭ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻣﻴﻦ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ . ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻧﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺩﺭ ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﻳﻤﺎﻥ
علیّﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻮﺑﺖ ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺣﺴﻦ
ﻭﺣﺴﻴﻥﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﻭ ﻧﻴﺰ
ﺣﺴﻦ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﺩﺍﺭﺩﻧﺎﻡ
ﺑﺮﺩﻩ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺳﭙس ﻧﻮﺑﺖ
ﺣﻤﺰﻩ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﻤﻄّﻠﺐ
ﻋﻤﻮﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺟﻌﻔﺮ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺃﺑﻮﻃﺎﻟﺐ
ﻋﻤﻮﺯﺍﺩﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭ علیّ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﻧﮕﺸﺘﻨﺪ
ﻭﺩﺭ ﺟﻦ ﻭﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺷﻬﻴﺪ ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺍﺯ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﺎﻟﻰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﺯ ﺃﺣﻤﺪﺑﻦ
ﺣﻨﺒﻞﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺭﺑﻌﻪ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺧﻠﻔﺎ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﺗﺎ
ﺧﻠﻔﺎ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻠﻔﺎ ﺭﺍ
ﺭﺍﺿﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭلی
باﺯ علیّ
ﺧﻠﻴﻔﻪﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻳﺎﺩﻯﻨﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺴﺮﺵ
ﭘﺮﺳﻴﺪﭘس چرﺍ
ﺍﺯ علیّ ﭼﻴﺰﻯﻧﮕﻔﺘﻰ
ﮐﻪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺑﻮﺩ؟ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺑﻦ ﺣﻨﺒﻞ
ﮔﻔﺖﻣﻮﺿﻮﻉ علیّ
ﺍﺯﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺧﻠﻴﻔﻪﻫﺎ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ می
کرﺩﻧﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻣؤﻣﻦ اُمّیﺷﺪﻩ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
علیّ ﺭﺍ
ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ .

ﻭ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘﻞ
ﺷﺪﻩﮐﻪ بعلیّ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ بحقَّﻋﺒﺎﺩﺕ
ﮐﻨﺪ(ﻳﻌﻨﻰ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﮐثرﺕ
ﻭﺩﻗّﺖﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻗﺸﺮﻯﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ )
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺗﻮ ﻭ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺗﻮ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺎ
ﻓﻀﻴﻠﺖﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻨﮑﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﺳﻴﺎﺳﻰ علیّ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺑﺎ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ علیّﺑﺎﺯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﭼﻮﻥ
ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ علیّ
ﻮﻓﺎﻃﻤﻪﻭ
ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ محمّد
ﺣﻨﻔﻴّﻪﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ ﺧﻠﻴﻔﻪﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﭘﺪﺭﺵﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎعلیّ
ﺑﻮﺩ ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ علیّ ﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺎﻡ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺣﻨﻔﻴّﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﺎﻡ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ علیّ
ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻧﮑﻨﺪ ﻭ ﺣﻨﻔﻴّﻪ
ﻳﻌﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺵﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺣﻨﻴﻒﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎولی الهی
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺷﻚ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩعلیّ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺗﺶ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺗﺶﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﻌثت
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ .

ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﺧﻨﺪﻕ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻣﺪﻳﻨﻪﮐﻪ ﺧﻂ
ﺩﻓﺎﻋﻰ ﻋﻠﻴﻪ ﺣﻤﻠﻪ
قُریش ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ علیّ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻨﮓ ﺗﻦ
ﺑﺘﻦ ﺍﺯ ﺧﻨﺪﻕ
ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺩﺷﻤﻦ ﻋﻤﺮﻭ
ﺑﻦ ﻋﺒﺪ ﻭِﺩ ﺟﻨﮕﻴﺪ
ﮐﻪ ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ
ﺑُﺖ( ﻭِﺩ) ﺩﺭ
ﮐﻌﺒﻪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻧﻪ
ﻭِﺩ ﻭ ﻭﺩﺍﺩ
ﻭﻋﺸق اﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﮐُﺸﺖ
. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺖﺿﺮﺑﺖ علیّ
ﺭﻭﺯ ﺧﻨﺪﻕﺑﺎ
ﻓﻀﻴﻠﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ثقلین ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﭼﻪ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﺪﺍ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺣﺎﻝ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻨﮓ ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺍﻩ
ﺧﺪﺍﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺷﺨﺼﻰ . ﺗﺎ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻓﻀﺎﻳﻠﻰ ﺭﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﺩﺭ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻤﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
علیّ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐس
ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﻔﺮﻭﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺼﺮﻑ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺿﻰ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺃﻧﺪﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺭؤﻑ ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ ﮔﺬﺭﺩ ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺑﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴّﺖ ﻋﻤﺮﻭ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﻴﻨﻪﺳﺎﺯﻯ
ﺧﻠﺎﻓﺖﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘس اﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﻚ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﭼﻮﻥﻤﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺑﺰﻧﺎﻧﺶ
ﺣﻔﺼﻪ ﻭ
ﻋﺎﻳﺸﻪﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻭ
ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺖﮐﻪ
ﺑﭙﺪﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻴﮑﺮﺩﻭ
علیّ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﺎﻧﻨﺪ
. ﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﻋﻮﺍﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﺧﺪﺍﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺎ
ﺟﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻥ علیّ
ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ محمّد
ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﻗﺮﻳﺸﻰ
محمّد
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﮑﺸﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺠﺮﺕﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ علیّ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ
ﺩﻳﺪﻧﺪﺩﻳﮕﺮﺩﻳﺮ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ علیّ
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻮﺩ
ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻔﻆ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺣﻔﻆ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻔﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻓﻀﻴﻠﺘﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﺠﺮﺕ
ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﺑﺮﺩﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﻟﻮ ﻧﺪﻫﺪ
. ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻗﺒﻠﺎ
ﻭ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﻳثرﺏ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ .

ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﻤﺮ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻣﻘﺘﺪﺭ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ علیّ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﮔﺮعلیّ
ﻧﺒﻮﺩ ﻋﻤﺮ
ﻫﻠﺎﻙ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﻣﺮﺍ ﺑﺮﮐﻨﺎﺭ
ﻧﻤﺎﺋﻴﺪﮐﻪ علیّ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺷﻤﺎ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻣﻦ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻳﻦ ﺑﻴﻦ
ﺷﻤﺎ ﺑﺎﺷﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﮑﻴﻦ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ علیّ
ﺭﺍ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﻋﺮﺏ
ﻫﺮﻳﻚ ﺧﻮﺩ
ﻃﺎﻟﺐ
ﺭﻳﺎﺳﺖﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺧﻮﻳﺸﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﻮﻡ قُریش
ﮐﻪﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ ﺩﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﺍﻫﻞ
ﺳﻘﻴﻔﻪﺭﺃﻯ ﺑﺨﻠﺎﻓﺖ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﺩﺍﺩ ولی ﻧﻪ
ﺁﺭﺍﻯ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻄﻮﺭﺩﻣﮑﺮﺍﺗﻴﻚﮐﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻫﻢ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺟﺎﻟﺒﺘﺮ ﮐﺎﺭ
ﺃﺑﻮﺳﻔﻴﺎﻥ ﻭ
ﭘﺴﺮﺵﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺩﺷﻤﻨﻰ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﻭلی
ﺒﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻥ ﻧﺎﭼﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﻓﺮﻣﺎنده ﺷﺎﻣﺎﺕﻭ
ﺳﭙس ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻃﺮﺡ
ﻓﺮﻳﺐﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ
ﺻﻠﺢ ﺑﺎ ﺍﻣﺎم
ﺤﺴﻥ ﺒﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻣﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﺩﺭ
ﮐﻮﻓﻪ ﺭﺳﻤﺎ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺑﻮﺩ . ولی ﮐﻨﺘﺮﻟﻰ
ﺑﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻊ ﻭ
ﺳﺮﺩﺍﺭﺍﻥ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﻭﻏﺎﺭﺕ ﮔﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﺎﻭﻳﻪ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩ ﺑﺸﺮﻁ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ ﺁﻥ
ﺑﺨﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ . ﮐﻪ
ﻭﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﻳﺰﻳﺪ ﺣﺴﻴﻦ
ﻭﺍﺭث ﺣﺴﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺮﺑﻠﺎ
ﮐﺸﺖﺗﺎ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ .

ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻋﻤﺮ
ﭘس ﺍﺯ محمّدﭼﻨﺪ
ﻣؤﻣﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﻌﺪﻭﺩ محمّد
ﺭﺍ ﺑﺸﺪّﺕ
ﺁﺯﺍﺭ
ﻣﻴﺪﺍﺩﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮکی ﺒﺎﻗﻰ
ﻧﻤی گذﺍﺷﺖ
ﮐﻪﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺣﺬﻳﻔﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻩ ﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ
ﻋﻤﺮ ﺑﺮﺳﺒﻴﻞ
ﺗﺤﺒﻴﺐ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺳﺮﺷﻨﺎﺵ ﺩﻭﺭﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ﺣُﺬﻳﻔﻪ
ﺩﻳﺪﻥ ﮐﺮﺩ
ﻭﭘﺮﺳﻴﺪﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻯ؟ﻭﻣﻨﻈﻮﺭﺵﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﻧﻈﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻮ
ﭼﻴﺴﺖ؟ ﮐﻪ
ﺣﺬﻳﻔﻪ
ﮔﻔﺖﺑﺨﺪﺍ سوء ﮔﻨﺪ
ﮐﻪﺍﺯ حقّ
ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ
ﺷﺪﻩﺍﻡﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺘﻨﻪﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻡ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭﻯ ﻳﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻢ ﮐﻪ
ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻡ ﻭ
ﺻﻠﺎﺕ ﻧﻤﺎﺯ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺿﻮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﺨﻮﺍﻧﻢ
. ﻭﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﺩﺭ
ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻠﺎﻡ ﺣﺬﻳﻔﻪ ﮐﻔﺮ
ﻭ ﻋﺼﺒﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ علیّ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺣﺬﻳﻔﻪ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﮐﻔﺮﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . علیّ
ﮔﻔﺖ ﺣﻘّﻰ ﮐﻪ
ﺍﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻧﻔﺮﺕﺍﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌی می
ﺒﺎﺷﺪﮐﻪ حقّ
است ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻗﺎﺋﻢ . ﻭﻓﺘﻨﻪﻫﺎﺋی
ﺮﺍ ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺘﻨﻪ
ﻫﺎ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻤﺎﺯ ﺑﻰ ﻭﺿﻮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻭﺿﻮ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﻮﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺻﻠﺎﺕ ﻧﻤﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻠﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺯﻥ
ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺧﻮﺩﺵﺭﺍ . ﭘس
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﮕﺮ
ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣُﺬﻳﻔﻪ
ﺩﺭﻋﻤﺮ ﻧﺒﻮﺩﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺭﻑ ﻧﺒﻮﺩ ولی
ﻋﻤﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﺰﺩ علیّ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ       ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺟﻨﮕﻰ علیّ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ جنبه ﺩﻓﺎﻋﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻣﻬﺎﺟﻤﻴﻦ قُریش
ﺑﻮﺩﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻋث
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﻨﮓ ﺧﻴﺒﺮﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻔﺖ
ﻫﻴﭻ ﺷﻤﺸﻴﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺫﻭﺍﻟﻔﻘﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎ فتوّتﭼﻮﻥ
علیّ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ( ﻓﺘﻰ ) ﺟﻮﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ فتوّتﻭ
ﺷﺠﺎﻋﺖ و جوان
مردی ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺴﺘﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺟﻨﮓ ﺍُﺣﺪﮐﻪ
ﻟﺸﮑﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻭ
ﺩﻧﺪﺍﻥ محمّد ﻧﻴﺰ
ﺷﮑﺴﺖ ﭼﻮﻥ
ﺻﺪﻣﻪ ﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕﺑﺎ
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻫﻮﺳﺮﺍﻥ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﻧﺪﺍﻧﺶ ﻣﻰ
ﺷﮑﻨﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺪﺍﺩﻥ ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺷﻬﺎﺩﺕ ﻭ
ﻓﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎﻣﻴﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺟﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ ﺟﻨﮓ
ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩولی
ﭘﻴﺮﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻭﺍﺣﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺃﺣﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺯﻯ ﮔﻔﺖ ﻫﺮ
ﮔﺎﻩ ﮐﻪ علیّ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﺃس
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺑﺠﻨﮓ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺩﺍﺩﻡ ﻣﻴﺪﻳﺪﻡ
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺍﻭﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺍﻭ ﻭﻯ
ﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ
ﻭﻯ ﺭﺯﻕ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭﺟﻨﮓ
ﺑﺎ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ علیّ ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺣﺎﻓﻆ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻨﻴﻦ ﻣﻮﺭﺩ
ﺣﻔﻆ ﻭﺣﻤﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻳﻪ
ﺃﺑﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ علیّ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺪّﺕ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﮔﺮﻣﺎ
ﻧﺨﻮﺭﺩﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺳﻔﺮ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺭﻭﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﺳﺮﻋﺖ
ﺣﺮﮐﺖ ﺃﺑﺮﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺳﺮﻋﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻩ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺳﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣؤﻣﻨﻰ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
. ﻭﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﺟﻨﺒﻪ ﺭﻭﺣﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﻴﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﻔﺖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺑﺎﺗﻮ ﺑﺎﺷﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻬﺎﻳﻢ ﻳﺎ
ﻋﻘﻠﻢ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺩ . ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻳﻦﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﻭ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﺤﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭﻣﺎﺩﺭ ﻭﭘﺪﺭ
ﻭﺟﺪّ ﺁﻧﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ علیّ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ولی
ﻧﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
نبوده ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮔﻔﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ علیّ ﺻﺤﺒﺘﻬﺎ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ .    ولی
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺑﻰ
ﺣﺪّ ﻭﺣﺼﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺩﻟﻴﻞ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﮐﺎﺫﺏ ﺗﺸﻴّﻊ علیّﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﺖ
علیّ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪﺣﻘّﺎﻧﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺎﻓﺮ ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺩﺭ ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ خُمس
ﻭﺯﮐﺎﺕ ﻭ ﺯﻥ
ﺑﺎﺯﻯ
ﻭﻣﻔﺖﺧﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮔﻢ ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد ﻭ علیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﺩﺍﺕ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺟﺪّ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺮﺍﺭ
ﺍﺯ ﺩﺭﻧﺪﻩ ﻭ ﺷﮑﺎﺭﭼﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺗﻠﺦ ﻭ ﺩﺍﻍ ﻭﻣﺘﻌﻔّﻦ
ﺗﺸﻨﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﻗﺘﻠﮕﺎﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﮐﻤﻴﻦ
ﻫﺎﻯ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭلی ﺳﺮ ﻣﺴﺖ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻰﺑﻴﻨﻴﻢ .

M142

نکاتی
عرفانی از
ولایت سلوکی محمدی
ششم

÷ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺃﻭﻟﻴﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﻮﺩ
ﻣﻔﻴﺪ سلوکی
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭﺑﺎﺳﺘﺎنی
ﻨﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻣﺮﺗﺠﻌﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ
ﻃﺮﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺃﻫﺮﻳﻤنی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﻮﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ انسان
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯﭘس ﺍﺯ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥﻭ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺑﻰ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ و ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻨﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺒﻢ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
بدانیم ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺑﮑﻨﻴﻢﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻬﻔﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰﺑﺎﺯ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﻧﻘﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻫﺮ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﮐﺴﺐ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ محمّد
ﮐﺸﻒ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓوﻖ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ
. ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ سوﭘﺮﻣﻦ
ﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺁﻏﺎﺯ پیدایش
ﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﺮﺳﻨﺪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻫﺮﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫند ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ولایت محمّدﻯﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﻫﺮ ولی
ﺳِﻨﺖﻭمُقدّس
ﺷﺪﻩ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ اﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻬﺪی های
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﺎﻧﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯﺑﺮﺍﻯ ﺷﺪﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺗﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﻳﻦ
ﺃﺭﻭﺍﺡ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﭼﻪ
وﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺃﻭﻟﻴﻥﺼﺎﺩﺭﺷﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺩﺍﺭﺩﻭﺭﺍﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺗﺄﺳﻴس ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮولی
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺠﻌﻮﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺷﺪﻩ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻫﻞ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻫﻢ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺳﻘﻮﻁ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪﺩ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ ﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻮﺍﻥ ﺃﻧﺠﺎﻡ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪﻭﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﻫﻨﺪﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻳﺎ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﻭبالقوّه
ﻟﺎﺯﻡﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﺼﺪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢﮐﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺨﺼﻮﺹﺍﺣﺎﺩﻳث
محمّدﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﻭﻗﺒﻠﺎ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻈﺮﻯﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺣﻮﺍﺩث ﻭﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﻌﻨﻮﻯﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﻴﺮیم . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ .

ﺣﺪﻳث
ﺩﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻦ ﻭ
ﺣﺴﻴﻥ اﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟهی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭعلیّ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺎﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻦ ﻳﺎ
ﺣَﺴَﻨﻚﻭ ﺣﺴﻦ
ﮐﻮﭼﻚﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭﺣﺴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﮑﻤّﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﻘﺎﺻﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺣﺴﻦ ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺳﻴّﺪﻫﺎ ﻭ
ﺳﺮﻭﺭﺍﻥ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﺧﻴﺮ
ﻭﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻰ ﮐﻮﺷﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ می
ﺒﺎﺷﻨﺪﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳل
عباﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ) ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﺑﺪﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥﺘﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺗﻤﺎس
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﻭﺭﻭﺯ ﺍﻭﻝ
ﺯﻣﻴﻦ را
آفرید ﻳﻌﻨﻰ
دو ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
زنده ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﭼﻮﻥ ﺁﺩﻡ ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻥﺮﺍ
آفرید ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵﺍﻭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭلی
اﻭﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﺗﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﻮﺩﺑﺮﻋﺮﺵ
ﺧﻮﺩ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻮﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺣﺴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺣﺴﻨﻚ
ﻭﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﺎﻣﻞ . ﻭ ﺣﺴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺯﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮّﻑ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﻣﺎ
ﺳﻴّﺪ ﻳﺎ
ﺳﺮﻭﺭﺑﺎﺯﺻﻔﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
(ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ)
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ و نه
فرزندان
جسمانی . (ﺳﻴّﺪ)
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺪﻳﻢ(ﺷﻴﺪ)ﺩﺭ
ﻟﻔﻆ ﺟﻤﺸﻴﺪ . ﺳﻴّﺪ
ﺟﻢ ﺷﺪﻩ ﻭﺟﻤﻊ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺩﺭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ . ﮐﻪ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺩَﺭﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺳﻴﺪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ( به
دون تشدید) ﻭ
ﺯﻳﺪ ﻳمعنی
ﺳﻴّﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﺮﻭﺭﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ ﻭ خُمس
ﻭﺯﮐﺎﺕ
ﺧﻮﺭﺩﻥ . ﻭ ﺍﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﺍﺯﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺟﻮﺍﻥ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺃﻫﻞ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻭﺍﻫﻠﻴّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺭﺷﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻮﺩﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺧﻴﺮ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﻗﺼﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺪﺭک اﻟﻬﻰ ﻓﺎﻃﻤﻰ
خویش ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
یا دغدو وﻳﺎ
ﻣﺮیم ﻭﺷﻴﻮﺍ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻨﺎﻡ علیّ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
محمّد
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺳﭙس
ﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
(ﻧﺰلة ﺍُﺧﺮﻯ)
ﺩﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻌثت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ولی ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭمحمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭعلیّ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺎﻃﻤﻪ را (ﺧﻴﺮﺍﻟﻨﺴاء)
اُمّت ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺤﺖ
ﻧﻈﺎﺭﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭعلیّ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ و خیر
بیشتر ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺯﻧﺎﻥ ﺰﻣﺎﻥ
ﺷﺪ . ﺧﻴﺮﺍﻟﻨﺴاء
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻁ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ستایش
ﺍﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻥ نیست . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻭ
ﺩﺧﺘﺮ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺯﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﻳﺠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖ ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺸﺪﻧﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘسﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻫﺮ ﺯﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﺍﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ(
ﻓﻄﻢ ﻭﺗﺮﻙ)
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺯﻥ ﺍﺳﺖ ﻭﭼﻮﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺭپس ﻭ
ﺳﺒﻴﻞ . ﻭ ﻧﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻧﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺑﻮﺩﻩﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻓﺎﺧﺘﻪ
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺯﺟﻨس ﻣﺮﺩ(اُمّی)
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭﺯﻧﺎﻥ
( ﺍُﻡّ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ)
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻥ ﻳﺎ ﻣﺮﺩ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥﺃﺥ
ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻘﺶ ﺯﻥ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ناسوتیﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥﻮﻣﮑﺎﻥ ﻭﺟﻨﺴﻴّﺖ
ﻭ ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
بیداری ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎﺯ ﺟﻨﺴﻴّﺖ
ﻫﺴﺖ . ولی ﻧﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ . ﺍﮔﺮ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺯﻧﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ
ﺷﻬﻮﺩ سوء ﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺻﻮﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻘﺶ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ سوء
ﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . (اُمّت )ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﻄﻮﺭﻋﺎﻡ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻄﻮﺭﮐﻠّﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ( هر یک از
ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ)
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍلاّ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ (مِلّت
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻳﻞ) ﻭ
ﻣﻴﻞ ﺑﺴﻠﻮک
دارند ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮکی ﺒﺎ
ﭘﻴﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﻙﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
(ﻗﻮﻡ)ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ مُقدّس(
ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡولی
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﻳﻢ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﺑﻮﺩﺍﺋی
هستند . ﻭ ﺯﻳﻨﺖ
ﮐﺒﺮﺍ ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ ﺍﺯ
ﺩﻭ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ
ﻭﻧﮕﻬﺒﺎﻥ
ﺯﻥﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﻳﺎﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺪ(ﺑُﻌﺪﻯ)ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺑﻌﺪﻯﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺭﻭﺡ الهی دارند
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﻪ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ
ﻋﻘلی ﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺯﻥ ﺧﻴﺮ
ﺍﻟﻨﺴاء ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺮﻳﻢ
ﺩﺧﺘﺮ ﻋﻤﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢﻭ
ﺁﺳﻴﻪ ﺑﻨﺖ ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻣﻮﺳﻰﻭ
ﺧﺪﻳﭽﻪ ﺑﻨﺖ
ﺧﻮﻳﻠﺪ ﻫﻤﺴﺮ محمّد
ﻭ ﻣﺎﺩﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻪﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ ولی
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺸﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺫﮐﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺩﻳﻦ ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺯ
ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭ
ﻳﻮﺳﻒ
ﻭﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺄﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺳﻰ
ﺳﺘﺎﻳﺸﻬﺎ
ﺷﺪﻩ ﺗﺎ ﺟﻠﺐ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﻣﮑّﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎنی
ﺒﻮﺩﻧﺪﻭﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻣﮕﺮ ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ(
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ ) ﻳﺎ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﻣﻎ ﺑﭽﮕﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ خویش
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﭘﺪﺭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺖ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﻃﺎﻟﺢ ﻋﮑس
ﺻﺎﻟﺢ بود . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﺃﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺗﻮﺭﺍ ﻣﮋﺩﻩ
ﻣﻴﺪﻫﻢﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻮﺭﺍ ﺍﺻﻄﻔﺎ
ﻭ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﻭ
ﺗﻮﺭﺍ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻄﻬﻴﺮ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﭽﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺧﻴﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﺪﺭ
ﻭﺷﻮﻫﺮﺵ علیّ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﭘس
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺯﻣﺎﻥﺮﺍ
ﺑﻴﻦ ﺯﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﻡ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻡ ﺳﻠﻤﻪﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺍُﻡّ
ﻭﻣﺎﺩﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﺟﻨﺴﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺖ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻭ ﻧﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺧﺘﺮ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ محمّد
ﺑﻮﺩﻥ . ﮐﻪ ﺩﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺮ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻓﺎﻃﻤﻪﻣﻘﺎﻡ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺘﻰ ﻳﺎ
ﺃﻫﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻭﻗﺒﻠﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖﮐﻪ
ﻧﺼﻴﺐ ﻫﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻓﻮﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮود . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺻﻞ
ﺭﺍ ﺑﻤﻘﺎﻡ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ( ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻳﺎ ﺗﺬﮐﻴﻪ) ﻭ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻯ
ﺒﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻳﻚ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺒﻮّﺕ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻥ ﻳﻚ ﺩﺭﺻﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻟﻮ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﮔﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ(ﻓﻄﻢ)ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺷﺪﻥ
ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﺮﺩ ﻳﺎ
ﺯﻥﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﻄﻬﻴﺮ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻧﻈﺎﻓﺖ ﺗﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭسوﺍس ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﻰ ﺗﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺗﺎ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺗﻄﻬﻴﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﻳﻌﻨﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺘﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺭﻓﻊ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮑﺮﺩﻩ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﮕﻴﺮﺩ
. ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﻭﻳﺎ
ﻳﻚ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﻳﮕﺮﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺣﻨﮕﻴﺮﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﻓﻀﺎ ﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﻭﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩﭘس
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭﻋﻤّاء
ﺑﻴﺮﻭﻥ اﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ
ﻫﺪﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺯﻧﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺯﻧﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﺭﺳﻤﻰ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻣﮕﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺍﻗﻌﻰﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ(ﺧﻴﺮ
ﺩﻳﻦ) ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡﻳﻌﻨﻰ ﺧﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﭼﻪﺭﺳﺪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻠﻌﻮﻥ
ﺗﺮﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﭼﻮﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ . ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻗﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺷﻤﺎ
ﻫﻴﭻ ﻣﺰﺩﻯ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻡﻣﮕﺮ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﻮﺩﺕ
ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﺄﻫﻞ
ﻗُﺮﺑﻰ . ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﻧﻴﮑی ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻨﺪﻣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺣُﺴﻦ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺗﺶ ﻭ
ﻫﺮﮐﺎﻣل
ﺤﻤﺪﻯﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻣﺰﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺳﺎﻃﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺃﻫﻞ
ﻗﺮﺑﺎ
ﻗﺮﻳﺒﺎﻥ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ محمّد
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ اﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻭ
ﺧﻠﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺎﻝ تقرّب
ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺩﺭ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕﺍﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺿﻤﻦ تقرّب
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
خویشﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﻤﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻣﻮﺩّﺕ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻭﺿﻮﻯ)ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺬﮐﺮ ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻴﺮﺍﻧﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻧﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
(ﺣُﺴﻨﺎ) ﻳﺎ
ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺃﻫﻞ ﻗﺮﺑﺎﻯ
ﺗﻮ ﭼﻪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ﮐﻪﺧﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯﻤﺎ ﻣﻮﺩﺕ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻓﺮﺽ ﻭﺍﺟﺐ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯعلیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﺣﺴﻦ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ محمّد
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻧﻮﮐﺮﺍﻥ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻴﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ ﭘس
ﺍﺯﻭﻓﺎﺗﺶ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺯﺍﻫﻞ ﺑﻴﺖ ﻧﻴﺴتند
ﮐﻪ
ﺧﻠﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻣﻮی ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋثماﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﭘﺎ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﻧﻔﺮﻭﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎﺑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ
ﻭﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻣﺎﺩﻩ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺶﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . پس
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺃﻫﻞ
ﻗﺮﺑﺎﻥ ﻭتقرّب
ﺟﻮﻳﺎﻥ ﮐﺮﻭبی
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ ﺷﻮﻧﺪ
ﺩﺭ ﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ خویش
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺰﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ محمّد
ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺍﺳﺖﺭﻫﺒﺮﻯ
۳۱۳ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻧﺠﺎﺕ ﻗﻄﻌﻰ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚﻭﻭﻋﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﮔﺸﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻘﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺘﻢﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻌثت ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﺣﺪﻳث
ﺩﻳﮕﺮﻯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
علیّ ﻭﻫﻤﺴﺮﺵ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺭﺍ
ﻋﺰﻳﺰﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖﭼﻮﻥﺪﺭ
ﺣﻴﺎﺕ علیّ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺷﻬﻮﺩ سوء
ﻡﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎم ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺩﺭ
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻭﮐﺘﺐ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﺃﻫﻞ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻣﻘﺒﻮﻝ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻋﺼﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﻭﻍ
ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﺩﺭ
ﺻﺤﺎﺡ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﻧﻴﺰ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﻚ ﻣﺮﻍ ﺳﺮﺥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺨﻮﺭﺩ ولی
ﮔﻔﺖ ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻮ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻳﻢ ﺑﻔﺮﺳﺖﺗﺎ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﺷﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺷﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
علیّ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻭ ﻫﻢ
ﺳﻔﺮﻩ محمّد
ﺷﺪ . ﻭ علیّ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﻣﻦ
ﺩﻋﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺷﻨﻴﺪﻡﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻢ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﻡ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﻢ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻠﻪ
ﭘﺎﺗﻰ علیّ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
محمّد ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎس
ﮐﺮﺩﻩ . ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﻍ
ﺑﺮﻳﺎﻥﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻧّﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﮕﻰ محمّد
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ علیّ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﺩﺭ
ﻓﻬﻢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ محمّدﺧﻮﺩ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺷﺮﻳﻚ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ علیّ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚﻭ ﻳﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ علیّ ﻭ
ﺣﺴﻮﺩﺍﻥ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐﻣﻴﮕﻔﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ .

(ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ)ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻗﺮﺁﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺎﺷﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﺳﻠﻮﻙﻭ قُرّه ﻫﺎﻯ
مقرر ﺷﻬﻮﺩ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺎﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺣﺘﻤﻰ
ﺑﺮﻭﺩﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺄﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﺨﺺﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﻫﻢ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ
ﺫﮐﺮ ﻭ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺘﺬﮐﺮ
ﻭﻳﺎﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻫﻢ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﭘس
اﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺟﺰ
ﺑﻴﺎﺩ ﺧﺪﺍ
ﻭﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺷﺮﺡ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵﺳﻔﺎﺭﺵ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﻣﻔﻴﺪ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﺭﺍ ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﻳﺎ اُمّی
ﻫﺎﻯ ﻣؤﻣﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻭﮐﺴﺐ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﭼﻨﺪ ﺣﺪﻳثی
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭘﺴﻨﺪﻧﺪ . ﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺨﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﻮﻟﺎ ﺧﻮﺩﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴتند ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺﻧﻴﺎﺯ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺨﻪ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ ﻣﻮﻟﺎ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻳﺎ ﺳﺎﺩﺍﺕﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺭثاﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ ﻭ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺣﺘﻰ ﭘﻴﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻭ علیّ
ﻭمحمّد ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺩﺭ ﻧﻄﻘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﻣﺮﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻳﺪﻫﺮ
ﭘﺮﺳﺸﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﺪ
ﺑﮑﻨﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮐﺘﺎﺏ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻳﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﻢ . ﭼﻪ ﺷﺐ
ﻳﺎ ﺭﻭﺯﻯ
ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩﻭ
ﻳﺎﺩﺭ ﮐﻮﻩ ﻭ
ﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
سوﮔﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢﻫﺮ
ﺁﻳﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﭼﻪ
ﺧﻴﺮﻯ ﻧﺎﺯﻝ
ﺷﺪﻩﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻪ ﮐﺴﻰ ﻧﺎﺯﻝ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺍ
ﺯﺑﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﮔﻮﻳﺎ ﻭ ﻗﻠﺒﻰ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺳﻴﺎﺳی ﺒﻮﺩ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﺤﺒﺘﻰ ﺭﺍ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻋﻠﻨﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺗﺼﺤﻴﺤﺎﺕ
ﻋثماﻥﺗﻨﻬﺎ
ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﺪﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎ
ﻧﻴﺎﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ
ﻧﺴﺨﻪ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ
ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ
ﻭﻣﺼﺮ ﻭ ﺷﺎﻡ
ﺑﻮﺩ . ولی ﮐﺘﺎﺏ
ﺧﺪﺍﺑﻤﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎلی ﻨﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﻭﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎ ﺷﺶﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮکی ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ ﻳﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺷﺶ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ . ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻳﺖ ﻭ(ﺁﻳﺪ)ﻭﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﻰ ﮐﻪ
ﻫﻢ ﮐﺎﺗﺒﺎﻥ ﻭﺣﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﻋﻤﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺁﻳﺎﺕﺭﺍﺳﺘﻴﻦﻭﻳﺎ
ﻋثماﻥ ﮐﻪ ﺗﺼﺤﻴﺤﺎﺕ
ﺯﺑﺎﻥ عرﺑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺮﺩﻩ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯﻬﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮐﺎﺷﻔﺎﺕ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﭘﺮﺳﺶ
ﺍﺯ علیّ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭘﺎﺳﺦ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺳؤﺍﻝﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﭘﻴﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﻟﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺖﺑﻴﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻢ ﻧﺎﻡ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺩﻕ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻭﺑﺎ ﺣﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺮﮒ
ﻣﻮﻟﺎ ﭼﻮﻥ
ﺍﺗﻔﺎﻕ
ﺑﻴﻔﺘﺪ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﻣﻮﻟﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻭﺭﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻭ ﺍﺑﻠﺎﻍ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ علیّ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﺷﺎﻡﻭ ﻓﻮﻕ
ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ثروﺗﻤﻨﺪ
ﺷﺪﻩﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻣﻮﻟﺎﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺪﻑﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥﻤﻴﮑﺮﺩ . ﺁﻳﺎﺕ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ(
ﺁﻳﺪﻫﺎﻯ)
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﻧﮑﺎﺕ
ﻣﻬﻢ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭ ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺑﺎﻃﻞ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺪﻋﻰ ﮐﺎﺫﺏ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ علیّ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﻴﺪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﺪﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﭼﻴﺴﺖ . ﻫﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺟﺪّﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺧﻮﺩﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻮﻟﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻪ ﮐﺴﻰ
ﻧﺎﺯﻝ
ﺷﺪﻩﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻳﺎﺕ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﺍﺣﮑﺎﻡ ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﻠّﺖﻭ ﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄی ﺒﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺂﻥ ﻓﮑﺮ
ﻳﺎﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﭼﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻋث ﻧﺰﻭﻝ
ﺁﻳﻪﺍﻯ
ﺷﺪﻩﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﻮﺩﻩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻣﻮﻟﺎ ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺷﺄﻥ ﻧﺰﻭﻝ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻃﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻫﺮ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻭ ﺻﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻘوﻞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭآنها
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻰﺑﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺃﺻﻞ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ .

ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻣﻮﻫﺒﺖ علیّ)
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪﺍﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻚ ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻣﻨﻴّﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻗﻠﺐ
ﻋﺎﻗﻞ علیّﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻯ اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﺑﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺯﺑﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﭼﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭﭼﺮﺍ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺑﭽﻪ
ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻭ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . پس ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﻔﻮﻳﺾ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺻﻞ ﻣﻬﻢ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﺑﺎ عَدَم ﻳﻘﻴﻦ
ﻭﮔﺸﺎﺩﮔﻰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻫﺮ
ﺑﺤث ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﭘﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﻴﺎﻧﻰﺑﺎﺯ
ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺿﺪ ﻭ
ﻧﻘﻴﺾ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪ ﺑﺤث
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺿﺪ
ﻭﻧﻘﻴﺾﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ولی
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر
ﺗﻌﻘّﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻄﻠﺐ
ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ
ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮﮐس ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﻨﺪ ﺟﺎپس ﺩﺭ
ﺁﺗﺶ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻄﻠﻖ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﮑﺮﺩﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻥ ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ ولی
ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺄﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥﺮﺍ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺗﻮﺿﻴﺤﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ خود
ﻗﺮﺁﻥ که ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺎﻋث اﻧﺤﺮﺍﻑﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺭﺍﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻳﺎﺕ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻧﺰﺩ کاﺗﺒﺎﻥ
ﻭﺣﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺑﻮﺩﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﻮﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺯ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ حقّ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭﻳﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ
ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺸﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﻭﻧﻪ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ . ﮐﻪ سوﺍﺑﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺰﻭﻝ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﻣﻌﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﮐﻪﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﺰﻭﻝ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﻣﻮﺍﻟﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﭼﻨﺪ
ﻣﺬﻫﺐ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ ﺩﺭﺣﻴﺎﺗﺶ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﻭ ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻴﺰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﻤﮕﻰ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﻳک ﻤﺬﻫﺐ . ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﻫﻤﻴﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﻣﺘﻀﺎﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻳﮑﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺘﻀﺎﺩ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ های
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻭ ﺍﺯ
ﮔﺮﺩﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ سوﺍﺭﻯ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪﻭﻣﺎﻝ
ﻭ ﻧﺎﻣﻮس ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺼﺎﺣﺐ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی ﻮﻳﺎ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ ﻟﻐﻮﻯ
ﻭ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰﭼﻮﻥ
ﺳﻔﺮ ﺑﻔﻀﺎ ﻭ
ﻣﻮﺷﻚ ﻭ ﺃﺗﻢ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻥ اﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍثبات ﻣﺬﻫﺐ
ﺧﻮﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍثباﺕﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺣﺘﻰ
ﺁﻳﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻏﻴﺮ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻫﻤﻪ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﮔﺎﻥﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ ﻣﻌﺠﺰﻩﮔﺮﻯ
ﺍﺩﺑﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯ ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﻣﮑّﻪ
ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﻭﻫﺠﺮﺕ ﮐﻪ
ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﺎﺭﻯ ﻣﺨﻔﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﮑﻮﻫﻰ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺎﺭﻋﻨﮑﺒﻮﺕ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺑﺪﻫﺎﻧﻪ ﻏﺎﺭ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﮐﻪ
ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ شدند . ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﺭﻳﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺩﺭ
ﺍﻳﻦﻏﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺻﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺻﺎﻟﺖ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﻳﺎ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻭ
ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
نمی ﺒﺎﺷﺪ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﻏﺎﺭ ﻭ
ﻣﺼﺎﺣﺐﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎعلیّ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺎﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺯﻧﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺍﻭﺍﺧﺮ ﺷﺐ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻰ
ﺷﻮﻫﺮ وﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﮐﻠﺒﻪ
ﮔﻠﻴﻦ خویش
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﻏﺎﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﮐﻪ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﺪﺗّﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺨﺺ
ﺩﻭﻣﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﺪ ﻧﺎﻡ
ﺍﻭﺭﺍ ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻧﮕﺮﺍﻥ ﻧﺒﺎﺵ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻏﺎﻟﺒﺎ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍ
ﻭﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺰ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻴﻨﺪﺍﺭﺩ
. ﺍﮔﺮ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻄﻴﻊ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﻋﺎﻣﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻣﻮﺠﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺴﺖﺁﻧﻬﻢ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯﻭ
ﺳﭙس ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠق
ﺒﺎ ﺁﻧﻬﺎ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺼﺎ ﺣﻔﻆ ﻭﺣﻔﺎﻇﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ
ﺣﻤﺎﻳﺘﻰ خویش
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﻠﺎﻫﺎ
و امتحانات
الهی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻳﻪ
در ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﻝ ﻧﻔﺮ
ﺩﻭﻡ ﻭلی ﻧﻪ در
محمّد ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺎ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻧی
ﻔﺮﺷﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﻤﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻝ ﺁﺭﺍﻡ ﺳﺎﻟﻚﻭﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . وﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻏﻴﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ است
ﭼﻪ ﺷﺎﺩﻯ
ﻣﺼﻨوعی ﻭﻳﺎ
ﺃﻧﺪﻭﻩ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ باشد . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺨﺺ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺳﻔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. وﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺁﺭﺍﻣﺸﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ ﻏﺎﺭ
ﺣَﺮّاء
درﮐﻮهﻫﺎﻯ
ﻣﮑّﻪ ﻋﺰﻟﺖ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪﺍﻯ
ﺗﻨﻬﺎ و
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ، ﮐﻪﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
هست . ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﻗطع ﻨﮕﺮﺩﺩ . ﺟﺎﻟﺐ
ﺗﺮ ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺭﺍﻭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪ ﮐﻪ ﭼوﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﺯﻣﮑّﻪ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪﻭ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﺶ ﮐﻪ
ﻗﺼﺪ ﮐﺸﺘﻦ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﻧﺸﻮﻧﺪﭘس
علیّ ﺩﺭ
ﺭﺧﺘﺨﻮﺍﺏ محمّد
ﺧﻮﺍﺑﻴﺪﻭ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺑﻮﻯ ﻧﺪﺍﺷته
باشد . ﭼﻮﻥ وی
ﺍﺯ ﺳﺮﺍﻥ قُریش
ﺑﻮﺩ ﻭﺷﺎﻳﺪ محمّدﺭﺍ
ﻟﻮ ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍثباﺕ
ﺻﺤﺖ ﻭ ﺳﻘﻢ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻭعلیّ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺤﻘﻖ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺩث
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻋﺒﺮﺕ ﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﮐﺴﻰ ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . در ﺍﻳﻦ
ﺁﻳﻪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺑﻠﻴس ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ ﻃﺮﺩ
ﮐﺮﺩ ﻭﮔﻔﺖ
ﻟﻌﻨﺖ ﻣﻦ ﺑﺮﺗﻮ
ﺗﺎ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻟﻌﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺑﺮﺩﻥ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻧﺎﺳﺰﺍ
ﮔﻔﺘﻦ ﻭ
ﻧﻔﺮﻳﻦ ﻭ ﺑﺪ ﻭ
نا سزا ﮔﻔﺘﻦ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺑﻠﻴس ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺩﺍﺭﺩولی ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ(ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﻦ) ﮐﻪ
ﻫﺮﺭﻭﺯﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﺩﻳﻦ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻣﺨﻠﻮﻗﻰ
ﻋﺪﻣﻰ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻭﺳﺎﺋﻞ آزمایش
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻋﮑس ﺑﺮﻫﻤﻦ یا
ابراهیم در
معنی ﺍﺳﺖ . یکیﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺍﺑﻠﻴس
ﺩﺭ ﻟﺒﺎس ﺭﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮﺑﺘﻘّس
است . ولی تَقذُس
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻴﭻ ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮﻋﻠﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ خود
ﺷﺨﺺﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻔﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭﻗﺘﻰ
ﺷﻨﻴﺪ ﮐﻪ ﻭﻯ
ﻋﻤّﺎﻣﻪﺍﻯ
ﺷﺒﻴﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺮﺳﺮﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻭﺭﺍ
ﻟﻌﻨﺖ ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻴﭻ ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻮ عمّامه و
لباس
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ولی
دلی نا ﭘﺎﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﺷﻴﻄﺎﻥ شخص
ﻫﻤﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻳﻚ سوﮊﻩﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
کشاندن ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . که
ﺩﺭ ﺩﻝ وفکر
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺗﺎ کنترل
نفس و خویشتن
داری
وﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺳﺎﻟک ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭﭼﻮﻥ ﺍثباﺕ
ﺻﺪﻕ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
و ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ معنی (
ﺭﻭﺯ ﺩﻳﻦ یا
قیامت) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺍﻭ
نیز ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺭﻭﺯﺩﻳﻦ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺯ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻭﺯ ﻗﻴﺎﻡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻭﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
میباشد . ﻗﻴﺎﻣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺍﻟﻬﻰ برای
سالک ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﻴﺎﻣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ بای
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻗﻴﺎﻡ ﻭ
ﺑﺮﺧﻴﺰﺪ ﺗﺎ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻧﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺪﻭﺩ . ﻭلی
ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢﺑﻴﻤﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯﻫﺮﮔﻨﺎﻩ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺑﻠﻴس
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎﻫﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻧﻴﺮﻧﮕﻰﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻥ ﺸﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻭﻋﺪﻩ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . (
ﺭﺟﻴﻢ) ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺳﻨﮕﺴﺎﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺑﻠﻴس رﺍ
ﺩﺭﻣﮑّﻪ ﻫﻔﺖ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮓ
ﺑﺮﺁﻥ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
. و ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺗﻤثیل ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ یا همان
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ میرسد
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻨﮕﺴﺎﺭاﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ
کرده ﻭﺗﺤﻘﻴﺮ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﻮﻡ
ﻳﺎ ﺭﻭﺯﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻫﻔﺖ ﺷﺐ ﻳﺎ
ﺭﻭﺯی ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ سالکاز
نوع بشری ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
متولد تا
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ (ﻳﻮﻡ
ﺍﻟﺪﻳﻦ) ﺭﻭﺯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺩﻳﻥ
ﻮﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻗﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ
ﺍﻭﺭﺍﻣﻴﺒﻴﻨﺪ
. ﻭ(ﺩﻳﻦ) ﻟﻔﻈﻰ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻳﺎ ﺩﻳﻦ ﻭﺩّ
ﻭﻣﺤﺒّﺖﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺩﻳﻦ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﺋﻴﻦﻭﺭﻭﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﻭ قُریش
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﻭ ﺳﭙس ﺑﻤﮑّﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺣﻪﺍﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ
ﺷﺒﻴﻪ ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ
ﺭﺳﺘﻢﻭﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﺨﺼّﺎﺕ
ﻓﻨﻰ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻭ
به (ﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻧﺪﺑﻪ) ﺧﻮﺩ
ﺍﺷﻚ می ﺮﻳﺰﻧﺪ
. ﻭﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻓﺮﻭ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ
ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺘﻘﺪّس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . و
درﻣﮑّﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﺮﮐﺰ
مبادله
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ، و
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﮐﺎﻟﺎ رسیده
ﺍﺯﻫﻨﺪ ﻭﻳﻤﻦ
ﺑﻤﮑّﻪ ﻭ ﺗﺪﻣُﺮ
ﺩﺭ ﺍﺭﺩﻥ
ﻭﺭﻭﻡ ﺷﺮﻗﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﻳﺎ ﺷﻬﺮ(
ﺃﻧﺒﺎﺭ) ﺩﺭ
ﺳﺎﺣﻞ
ﻓﺮﺍﺕﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻠﻴﺞ ﻓﺎﺭس ﮐﺎﻟﺎ
ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ . و
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﺮ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺎ ﻧﺎﻡ
ﺍﻧﺒﺎﺭ در بین
النهرین عراق
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻳﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻳﺎ ﻣُﺮﺩﻥ ﺩﺭ
این ﺍﻣﺎﮐﻦ مُقدّس
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
چنین هم ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺳﮓ ﻭ
ﮔﺮﺑﻪ ﻭ ﺍﻟﺎﻍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ولی
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﮐﻨﺎﻥ
ﺍﻣﺎﮐﻦ مُقدّس
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﮔﻔﺘﻪ
استﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭﺣﺘﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻳﺎ ﺍﺑﻠﻴس ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺍﺯ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻋﺎﺑﺪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻳﻚ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﺳﺮﭘﻴﭽﻰﺩﺭ عَدَم
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺳﺠﺪﻩ ﺑﺂﺩﻡﻭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺁﺗﺶ ﺍﺳﺖ با
ﮔِﻞ ﮐﻪ ﺁﺩﻡ
از آن ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺕ ﻭ سوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻳﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺗﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺯﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮک
الهی ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺁﻏﺎﺯ پیدایش
ﻋﻘﻞ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﺩﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻠﺒﻴس ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺘﻘﺪّس ﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ ﺳﺮ
کَس ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﺠﺪﻩ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺩﻡ
ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭﺑﺠﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻋﺒﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺩﺍﺳﺘﺎن
هاﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ باشد
ﺑﻬﺮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭﺳﻤﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩﺍﻯﻃﺒﻖ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻳﻚ
ﻣﺨﻠﻮﻕﺍﺳﺘثناﺋی
برای
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻭﻫﺪﻑ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﻀﺮﺭﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﻋﺒﻮﺭ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺁﺩﻡ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻋﺰﺍﻡ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ
وﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ
ﺁﺩﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﻧﻴﺰ
با اراده خود
ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﻳﺎ ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﺮﺍﺏ ﻭﻧﺎﺑﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﺎﺧﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺭﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺮﮐس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺗﻮﻟﺪﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺷﺨﺺ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ حقّ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻟﺬﺕ
ﺑﺒﺮﺩ . ﻳﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺻﺮﻑ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﺗﺎ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﻘﺪﻩ ﺭﺍ ﺭﻳﺸﻪ
ﮐﻦ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
ﻓﺎﺭﺳﻰ (ﺑﻪ
ﺷﺪﻩ)ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺟﻨّﺖ
ﻭﺟﻨﺎﻥعرﺑﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻨﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻴﺰ
ﺟﻬﺎﻧﻮم
ﻴﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﺟﺤﻴﻢ قُریش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺭﻧﺨﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎ ﺁﻣﺪ
ﻭﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯﺒﺎﺭﺩﻭﻡ
ﮐﻪ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻩ
است .

ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺁدﻡ ﻭ ﺣﻮﺍ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ ﭘس
ﺷﻴﻄﺎﻥ نفس
امّاره
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻋﻰ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻳﺎ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﻭ
ابلیس
ﺷﻴﻄﺎﻥﺍﻳﻦ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺟﺪّﻯ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺴﺐ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣثبت
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻣثبت
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺧﻄﺮﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺸﻴﻄﺎﻥ
ﻭﻧﻔسﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ قشری ﺃثرﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺑﻠﻌﻢ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺑﺎﻋﻮﺭﺍٴ
ﺍﺯ ﻣﻘﺮﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩ . ولی ﭼﻮﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻮﺳﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﺪﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻮﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﺴﺒﻴﺪﻩﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎ ﺁﺩﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّدﺍﮔﺮ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﭼﻮﻥ ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷند،
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻴﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
برای ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
میشود . ﻭﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﺮﺩﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮑﻠّﻰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯﺍﮔﺮ
ﺩﻋﻮﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻤﻬﺪﻯ
ﻧﺸﻮﻧﺪﻫﻤﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻄﺮ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﻭﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ بوده اگر
ﺗﺴﻠﻴﻢ سلوکی
ﻧﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﮐﻠﺎس ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ شهودی
ﻓﻌﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﮐﻠﺎس
ﻧﻮﻋﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ .

ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺎﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
هستﮐﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﮔﻔﺖ تا ﮐﺎﻓﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻨﮑﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ باشد . ﺳﭙس
ﺷﺨﺺ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻩ گقت که
از خدا میترسد
. وﺸﻴﻄﺎﻥ نیز
ﮔﻔﺖﺣﺎلا ﺍﺯ
ﺗﻮ ﻧﻔﺮﺕ
ﺩﺍﺭﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻦ نیز ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻴﺪﭼﺮﺍ
ﺳﺠﺪﻩ ﺑﺂﺩﻡ
ﻳﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﮑﺮﺩ . ﺳﺎﻟک
ﻤﺴﺘﻌﺪ به
ﺁﺩﻡ ﺷﺪﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻦ
ﻧﺪﺍﺩﻩﭘس ﺗﺮس
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺯﻳﺎنی ﻭﺩﺭﻭﻍ
ﺑﺰﺭﮒ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﮑﻨﻴﻢﺿﻤﻦ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎس با
برداشت سلوکی
امور ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﮑﻴﻨﻪ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﻝ محمّد ﻭ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮﺩﺭ
ﻏﺎﺭﻯ ﻧﺎﺯﻝ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺮﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺎﺯﻝ ﮐﺮﺩﻩ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺁﻳﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﮑﻴﻨﻪ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺭسوﻟﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺯﻣﻴﻦ ﻧﺎﺯﻝ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻮﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻭ
ﺑﺂﺭﺍﻣﺶ
ﺧﺎﻃﺮ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺭسوﻝ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻠﻖﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣؤﻣﻦ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ اُمّی
ﺷﺪﻩﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻧﺼﻴﺤﺖﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . پس ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻏﺎﺭ
ﻭ
ﺃﺑﻮﺑﮑﺮﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
برای تأکید
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ علیه
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎم اﺯﻣﺤﻞ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺳﻴﺼﺪ ﺁﻳﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍﺩﺭ
ﺷﺄﻥ علیّ
گفته اند، ﺍﻭﻟّﺎ
ﮐﺎﺗﺐ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻭ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺁﻳﺎﺕ ستایش علیّ
ﺭﺍ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ علیّ
ﺍﺯﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺁﻧﺎﻥﺳﺮﺍﺳﺮ
ستایش ﺍﺯ علیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﺟﺎﺭﻯ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﺎﻡ علیّ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﺑﺮﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭستایش ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ علیّ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺍﺳﺖ . پس ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺳﻴﺼﺪ
ﺁﻳﻪﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﻳﺎ ﺩﺭ ستایش
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺧﻄﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺳﺨﺖ
ﮔﻴﺮﺍﻥ ﺑﺮ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ
ﻭ ﺭؤﻭﻑ
ﺑﻤؤﻣﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻭ ﻳﺎ
ﺷﺪﻳﺪ ﺳﺨﺖ
ﮔﻴﺮ ﺑﺮ
ﮐﺎﻓﺮﺍﻥﻭ
ﺭﺣﻴﻢ ﻓﻴﻤﺎ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
ﺒﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺭﺃﻓﺖ ﻭ ﻧﺮﻣﺶ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺳﺨﺖ ﮔﻴﺮﻯ
ﺑﺮﮐﺎﻓﺮﺍﻥ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻤﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﺳﺨﺖ ﮔﻴﺮﻯ
ﻭ ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺷﻮﻧﺪ . ﻗﺸﺮﻳﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﭘس
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺷﺪﻳﺪ الهی
ﻮﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻨﺴﺦ ﻭ
ﻣﺴﺦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﭼﻮﻥ
ﺷﺪﺕ ﻭ ﺿﺮﺑﺖ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺧﺸﻮﻧﺖﮐﻪ
ﺑﻬﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩﮐﺎﺭ أمثال
ﺧﻠﻔﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺧﺪﻣﺖ ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻭﺭﻫﺒﺖ
ﻭ ﻗﺘﻞ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻓﺘﻮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻇﺮﻑ ﻳﻚ ﻫﻔﺘﻪ
ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ
ﺃﺳﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﮑﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺷﺪﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ درویش
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺣﺎﺿﺮﻡ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺑﺮﻭﻡﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺑﺮﻭﻧﺪ
.

ﺩﺭ
ﺣﺪﻳثی ﺁﻣﺪﻩ
که ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻭﺯ ﺩﻭﺷﻨﺒﻪ
ﻣﺒﻌﻮث ﺷﺪﻭ علیّ
ﺭﻭﺯ ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺍﻫﻤﻴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ علیّ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺁﻭﺭﺩ . ولی
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺣﺪﻳث ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺵﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺪﺍﺷﺘﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﺩﻭ
ﻳﻮﻡ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﺒﻌﻮث ﺑﺨﻠﻖ
ﺷﺪ . ولی علیّ ﮐﻪﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ محمّدﺑﺎﻳﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ علیّ ﺑﺎ ﺳﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﻓﻖ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻭ ﺳﭙس
نور ﻗﺎﺋﻢ
ﻭسوم ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺷﺶ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﻭ ﺟﻢ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺟﻤﻊ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺯ ﺁﺩﻳﻨﻪ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺃﺩﻳﻨﻪ)ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻌثت محمّد
ﺑﺎ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺑﺮﺗﺮﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ ولی ﺑﻌثت علیّ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ وﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ محمّد
ﻳﺎ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﺷﺸﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺍﻟﺴﺎﺑﻘﻮﻥ
ﺍﻟﺄﻭﻟﻮﻥ ﺍﺯ
ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ ﻭ
ﺃﻧﺼﺎﺭ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺒﻘﺖ ﮔﺮﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺼﻮﺭ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥﻭﺩﺭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﺯ
ﮔﺎهی اﻭﻟﻮﻥ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺒلی
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ محمّدﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﻏﻴﺮ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖمحمّد
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺏﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯﮐﻤﻚ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺰﺭگی
ﺪﺭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺣﺘﻰ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺍﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﻧﻴﺰ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﺎ محمّد
ﺍﺯ ﻣﮑّﻪ
ﺑﻤﺪﻳﻨﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺠﺮﺕ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺼﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ محمّد ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻴﻦ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻳثرﺏﻭﻗﺮﻳﺸﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻣﮑّﻪﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺟﻨﮓ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ محمّدﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪﮐﻪ محمّد
ﺭﺍﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ
ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻳﻢ . ﺑﺎﺯﺍﻳﻤﺎﻥ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻧﺪ
. ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ سودﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺑﺮﻣﻦ ﻭ علیّ ﺻﻠﻮﺍﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﮔﻮﺍﻫﻰ
ﺫﮐﺮ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﻣﮕﺮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﻦ ﻭ علیّ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻭ علیّ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻋﺎ ﻭ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﺍﺯ
ﮐﺴﻰ ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ محمّد ﻭعلیّ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﻬﻮﺩ علیّ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺷﺪﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی ﭘس
ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ علیّﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺎﻣﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺩﻩ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ ﻳﺎﻳﺪ . ولی
ﻧﺠﺎﺕﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻖ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺪﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭ ﭘﻨﺠﻢ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﻗﺒﻠﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺍﻭﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺴﻰ(ﻓﻄﻢ)ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﻭﻗﺖﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋم ﻮﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻋﻤﺮ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻫﻤﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ایلی ﻭ ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻳﮑﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ
ﻧﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻋﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﻫﻨﻮﺯﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﮐﻪ
ﺍﺯ۵۵ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﭘس
اﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺷﺸﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻬﺪﻯﻤﻮﻋﻮﺩ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰﮐﻪ
ﻫﺸﺖ
ﺑﻬﺸﺖﺍﻳﻨﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝﺭﻭﺡ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﮐﻨﻨﺪﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢﻭ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ باز ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ربّ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻳﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺣﺮﮐﺖﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺎﭼﺸﻢ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﻫﻢ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﻌﺪﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﻣﻴﻠﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺎﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺩث
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻦ ﻭعلیّ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎن هاﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
محمّدﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺩﺭ
ﻧﺎﻡ ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ .

ﺻﻠﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﻭﺻﻠﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻌﺪﻯﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ)
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ(بِدای
ﺍﻟﻬﻰ)ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺍﮔﺮ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺭﺿﺎﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺑﺎ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺷﺎﻧس ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ .

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺩﺭﻃﺮﺡ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖﭼﻮﻥ
ﺸﺶﺻﺎﺣﺐﺻﺤﺎﺡ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖﻧﺴﺎﺋﻰ
ﻭ ﺑﻠﺨﻰ
ﺣﻨﻔﻰﻭﺗﺮﻣﺬﻯ
ﺣﻤﻮﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻣﺎﺟﻪ ﻭ ﺍﺣﻤﺪ
ﺣﻨﺒﻞ ﻭ ﺣﺎﻓﻆ
ﺃﺑﻮ ﻧﻌﻴﻢ
ثعلبی ﻭ ﺍﺑﻦ
ﻣﻐﺎﺯﻟﻰ ﻭ
ﺃﺑﻮ ﺍﻟﻤؤﻳّﺪ
ﺧﻮﺍﺭﺯﻣﻰ ﻭ
ﺩﻳﻠﻤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺿﻤﻦ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺒﺎﺭﺭﺍﻭﻳﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺄﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻘﻮل اﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﻭ قدم ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﻧﺸﺪﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﺩﺭﻙ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭﻫﻤﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥﺮﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻮﺍﻣﺎﻧﺖ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪﭘﻴﺸﺮﻓﺖﺣﺎﺻﻞ
ﺷﺪﺳﭙس ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﭙﺎس ﻭ ﺷﮑﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟکی اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻤﮑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻤّﻖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺎﻳﺒﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺳﺒﺐ پیدایش
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺗﻘﺼﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭﺭﺍﺿﻰ ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﻳﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ ﺗﺎﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻟﻨﮓ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺷﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻰ ﺧﻮﺍﻧﻴﻢ .

ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻭ صوفیّه
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻮﻟﺎ علیّﺑﺪﻟﻴﻞ
ﺃﻫﻤﻴّﺖ ﻧﻘﺶ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻡ ﻣﻮﻟﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ولی
ﺫﺍﺗﺎ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ است . ﮐﻪ علیّ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ علیّ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣلی کرﺩ ﻭ
ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﺠﺎﺕﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺩﻥ صوفیّهﭼﻪ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻨّﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺳﻨﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻫﺒﺮ ﻣﺤﻠﻰ
ﻣﺬﻫﺐ ﭘﺮ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺣﻨﻔﻰ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺗﺮﻙ ﺯﺑﺎﻥ
ﻗﻮﻧﻴﻪ
ﺁﺳﻴﺎﻯ ﺻﻐﻴﺮ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺣﺪﻳث ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻘﺎﻡ علیّ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺭﺍ ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻢ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﮐﺴﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺑﻌﺪﺍ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﭼﻮﻥ محمّد
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﺧﻮﺑﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻘﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥﺠﺪﻳﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻘﺶ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﺎ
ﺧﻮﺑﻰ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﺑﺎ
ﺧﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯﺒﺎ
ﺻﻔﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻘﺶ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻳﻔﺎ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪمحمّد
ﺭسوﻝ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺖ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ . ﺗﺎ
ﺭﻭﺵ ﺩﻳﻦ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﻯ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺭﺍﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﺑﻤﺒﺎﺭﺯﻩ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺍﺯﻳﻚ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ثابت
ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﻣﻦ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺎﺯﻝ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﻧﺒﻮﺩﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭙﻴﻤﺎﻥﺴﻠﻮکی
ﻮﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﺷﺨﺺ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺰﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ ﺑﺎ
محمّدﻳﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻗﺒﻠﺎ ﭘﻨﺞ
ﺑﺎﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪﺍﻳﻨﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺭ
ﺷﺸﻢ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . (ﺳﻴّﺪ)ﺳﺮﻭﺭ
ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﺪﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺭﺍﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭ علیّ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﻭ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﮔﻔﺘﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺮﻭﺭ
ﻣﻦﺗﻮ ﻣﻮﺳﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻯ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭمحمّد
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻫﻢﻭ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭﻧﻪﻧﻔﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ . ﻭ ﻣﻮﺳﻰ
ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺧﻮﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺑﺮﺍدرسﺭﺍ
ﻭﺯﻳﺮ ﺍﻭ
ﮐﻨﻰﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻭﻯ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺤﮑﻢ
ﮐﻨﺪﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺍﻭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻣﻮﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻧﺶ ﺍﻟﮑﻦ
ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ . ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﻭﻣﺴﻠﺴﻞ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﺪﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺳﻰ
ﺑﻮﺩ . ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ
ﻣﻮﺳﻰ ﻭﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻮﺳﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕ ﺍﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺪﻑ ﻣﻮﺳﻰ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪولی ﻣﻦ
ﺍﺯ ﺗﻮ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻡﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﺧﻮﺩﻡ
ﻭﺯﻳﺮﻯ ﺑﺮﺍﻳﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﻰﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻭﻯ ﻣﺮﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﭘس علیّ
ﺭﺍ ﻭﺯﻳﺮ ﻣﻦ
ﮐﻦ . ﭼﻮﻥ علیّ
به ( اﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ) محمّد
ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘس ﻋﻤﻮ ﺑﻮﺩﻥ علیّ
ﻳﺎ ﺩﺍﻣﺎﺩ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻥ علیّ
ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ علیّ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﭘﺴﺮ
ﻋﻤﻮ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺩﻭ ﺩﺧﺘﺮ
ﺑﺰﺭﮒ محمّدﺗﺎ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺁﺧﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﻮﻫﺮ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺻﻒ
ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ قُریش
ﻋﻠﻴﻪ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﺳﻴﺮ
ﺷﺪ ﻭﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ
ﺯﻧﺶ ﺁﺯﺍﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ولی ﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺧﺘﺮ ﺑﻤﮑّﻪ
ﻓﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻭﻧﺰﺩ ﺷﻮﻫﺮ
ﺧﻮﺩﺭﻓﺖ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ علیّ
ﻭﺯﻳﺮ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻣﻦ
ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﺷﺠﺎﻋﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻩﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﻟﺒﺎس ﻫﻴﺒﺖ
ﺑﭙﻮﺷﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺮ ﺩﻝ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻧﺶ
ﺗﺮس ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻣﺴﺘﺪﻝ ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﮐﺴﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﻠﻴﻪ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺎﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪﻭﭼﻮﻥ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺘﺮﺳﻨﺪﻣﻄﻠﺐ
ﺑﻰ ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﻧﻤﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
علیّ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻦ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥﺁﻭﺭﺩ
ﻭﺗﺼﺪﻳﻘﻢ
ﮐﺮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺩﻭﻡ ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ محمّد
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺧﺪﺍﻯ خویش
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ علیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺴﻰ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﻦ
ﺑﺘﻮﺣﻴﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ
ﻳﻌﻨﻰ علیّ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ محمّد
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻭ ﺑﻌﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ محمّدﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻭﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ
. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺿﻮﻯ ﺩﺍﺋﻢ
ﻣؤﻣﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﺿﻮ(ﻭﻯ سوءﻭ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﺿوء ﻭ
ضیاء و ﺳﻤﺖﻭ
ﻗﺒﻠﻪ) ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﻫﺴﺖﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻤﻞ ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺟﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺸﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﻌﺒﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪربّ ﻭ ﺍﻟﻪ
ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻰﮐﻪﺍﻭ
ﺑﺎﺯ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﻔﻆ
(ﺍﻟﻠﻪ) ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﻟﻔﻆ (ﺃﻫﻮ)
ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ قُریشﺍﺳﺖ
. ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﮐﻪ(ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻮ)ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺃﻫﻮ ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﻫﻮ ﻳﺎ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺎﻳﺪﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻴﺎﺑﺪﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭﭼﻮﻥ
ﻣﻦ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻡ ربّ ﻋﺰّ
ﻭﺟﻞ ﻣﻦ ( ﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﺳﺎﻟﻚ ربّ
ﺣﺴﻴﻨﻰﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ربّ
ﺍﻭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺍﺳﻄﻪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺗﻤﺎس
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ ﺑﻐﻴﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰﺑﻬﻴﭻ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻴﭻ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ محمّدﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻭﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ولی ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
علیّ ﺭﺍ ﺑﻤﻦ
ﺩﺍﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺡ علیّ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭﻳﮋﻩ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻴﻠﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭح االقُدُس
ﺭﺍ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ محمّد
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ . ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﭘس
ﺍﺯﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺎﺯ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍﺑﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ کاﻧﺪﻳﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋم
ﺒﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻳﺎ(ﺗﺬﮐﻴﻪ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﭘس علیّ
ﺳﺮﻭﺭ ﺃﻭﺻﻴﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﻭﺻﻴّﺖ
ﻭ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ محمّد
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﻮﻯ
ﻣﻠﺤﻖ ﮔﺮﺩﺩ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺳﺪ . ﻧﻪ ﺩﺭﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻮﻟﺎ ﺍﺫﻋﺎﻥ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺩﺭ
ﺟﺸﻦ ﺳﻌﻴﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺟﺸﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم اﻭﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻭﻝ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭﺟﺎﻯ
ﺟﺸﻦ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻃﺎﻋﺖ علیّ
ﺧﻮﺩ ﺷﻬﺎﺩﺕ
ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﮒ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺑﻤﺮﺯ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭصَمَدیّت
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﻨﺠﺎﻣﺪﺑﺎﺯ
ﭼﻨﺪ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ علیّ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﺳﻢ
ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ( ﺩﺭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺫﮐﺮ ﻧﺎﻡ
ﺻﺮﻳﺤﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻫﻤﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻮﺳﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮﮐﺘﺎﺏ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻰﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻏﻴﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ محمّد
. ﺗﻮﺭﺍﺕﻳﺎ
ﺗﻮﺭﺍﻩ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻮﺭﻳﻪ ﻭ
ﺭؤﻳﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍتب
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺭؤﻳﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳِﻨﺖ ﻭمُقدّس
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻭﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻧﻪ
ﮐﺘﺎﺏ . ﺑﻠﮑﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭ ﺣﺘﻰ محمّد
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺵﺁﺧﺮﻳﻦ سوﮊﻩ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻳﺪه . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﺻﻮﺭﺕ محمّد
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
محمّد ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭ ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺗﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . (محمّد)ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﻮﻯ
ﮐﻪ محمّد ﺍﺳﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻣﺎدرس
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋلیّ که ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺍﻳﻠی ﻮ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﺑﻮﺩ
ﻭﻣﺎدرس ﺍﻭﺭﺍ
ﺣﻴﺪﺭﻩ
ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﻫﻤﺴﺮ
ﺍﻭ ﺻﺪﻳﻘﻪ
ﺩﺧﺘﺮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﻭ
ﭘﺴﺮﺵ
ﺳﺮﻭﺭﺍﻥ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺃﻫﻞ
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺴﺮ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
جُفت ﻭ شَفع
ﻭﻫﻢ ﺳﻔﺮﻯ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺻﺪﻳﻖ ﻭ
ﺻﺪﻳﻘﻪﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍثبات ﺻﺪﻕ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭسوﮔﻨﺪ
ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯﻣﺮﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮔﺬﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق
ﻘﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ علیّ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪﺑﺎﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ محمّد
ﻭ علیّ ﻮﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺴﻦ ﻭﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ
ﺣﺴﻴﻦ ﮐﻪ ﺣﺴﻨﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺴﻦ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻤﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺴﻦ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺳﺎﺩﺍﺕ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻧﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺸﺮﻙ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ نیز ﺍﺯ
ﻧﺴﻞ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪولی ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﻨﺸﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥﻧﺒﻮﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺳﺮﻭﺭ
ﻭ ﺳﻴّﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻭﻟﻮ
ﺩﺭ ﺳﻦ ﻭﺳﺎﻝ
ﺟﻮﺍﻥ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ قُریشﻭ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ إسراء
ﻃﻠﺐ ﻳﻬﻮﺩﻯﻭ
ﻣﻎ ﺑﭽﮕﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚﺑﻬﺸﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
ﻭﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . قُریش قُرّه
ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺃﻧﺪﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻨﻰ
ﻫﺎﺷﻢ
ﻳﺎ(ﻫَﺸﻢ)ﻭﺧﻮﺭﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ محمّد
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﻭ
ﻧﻮﮐﺮﺍﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭعلیّ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻭﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻳﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺎﻡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡﻳﻌﻨﻰ اُمّی
ﻭ ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﻭﻧﻪ
ﺭﻫﺒﺮ ﻳﺎ ﭘﻴﺶ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﻰﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺣﺴﻦ
ﻋﺴﮑﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺣُﺠّﺖ ﺑﻦ
ﺍﻟﺤﺴﻦ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖﻭﻧﻪ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻣﺮﺩﻡﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺧﻠﺎﻓﺖ ﺭﺳﻤﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻫﻢ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
(ﺣﺴﻨﻴﻦ )
ﺣُﺠّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺧﻠﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﺣﺠّﺖ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ حجّ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ اُمّت
ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﻭ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﺒﻮﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮐﻪ اُمّت
ﻭﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻧﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﺑﻨﻰ
ﺍﻣﻴّﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی
ﻤﺮﺩ اُمّیﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻥ ﺍمّ
اﻟﻤؤﻣﻨﻰﻳﺎ
ﺍﻡّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻪ ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ . ﭘس
ﻫﺮﮐس ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﮐﻨﺪﺍﺯ ﺁﺗﺶ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻪ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﺪﺭﻭﻍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﺁﻧﺎﻥﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻫﺮﮐس ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻳﺎ ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺗﺸﺎﻥﺣﺴﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻦﮐﻪ
ﺩﻭ سوﮊﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ)ﻭ
ﺍﮔﺮﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻗﺘﺪﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻣﻮﺭﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ(
ﺍﻗﺘﺪﺍ)
ﺩﺭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺭﻭﺵ
ﻋﺒﺎﺩﻯﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻘﻴّﺪ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ الهی
ﻮﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻘﻴّﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﻧﻮﺡ
ﮐﺸﺘﻰ ﺑﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺤﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ)
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﺗﺎﺑﻌﺎﻥ ﺑﺼﺮﺍﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ (
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﻘﺎﺋﻢ ﻭ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﮔﻮﻧﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ(ﺻﺮﺍﻁ)
ﻟﻔﻈﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ ﺍﺳﺘﺮﻳﺖ
ﻭ ﺍﺳﺘﺮﺍﻳﺖ ﻭ
ﺭﺍﻳﺖ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ
ﻫﺮ ﮐس ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﻫﺒﺖ ﻭﺭﺣﻤﺖﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ ﺑﺪﻝ
ﺑﻨﺪﻩﺍﻯ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﻨﺪ
ﺑﻬﺸﺖﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪﺑﻨﺪﻩ
ﻋﺎﺑﺪ ﻣﻮﺑﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰﺩﺭ ﻭﺿﻮﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻫﺮﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪﺑﺎﺯﮔﺸﻨﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﭼﺸﻢ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻭ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺗﺒﺼّﺮﻋﺒﺎﺩﻯﻭ
ﺑﺼﻴﺮﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻋﺒﻮﺭﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻋﺮﻓﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺘﻮﻥ مُقدّس
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯعلیّ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ محمّدﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻣﻄﻠﺐ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺸﻨﻮﻯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻣﻦ
ﮐﺎﻏﺬ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﺎ
ﻫﻢ ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﻫﻢ
ﺑﻌﺪﺍﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﻡ ﺧﻮﺍﻫﻢ
ﮔﻔﺖ . ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﺯ علیّ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻗﺸﺮﻯﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﻚ ﻟﺎ ﻗﺒﺎ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻟﺒﺎﺳﻬﺎ ﭘﺮ
ﻭﺻﻠﻪ ﻭ ﮐﻔﺸﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘﺮ ﻭﺻﻠﻪﺑﻮﺩﻩﻭﻫﺴﺖ
. ﮐﻪﺍﮔﺮ ﻣﺎﻟﻰ
ﻫﻢ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﺪ ﻓﻮﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺨﺮ ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ .

M152

عشق
الهی و دوست
داشتن

ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺸﻖ مُقدّس
ﺍﻳﻦ ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻢﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺍﮊﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺸﻖ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﻭﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺗﻰﺑﺼﻔﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﻣﻬﺮ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻘﻄﻪ
ﺁﺧﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻰ
ﮔﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻋﺸﻖ
ﮐﺸﺶ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖﺃﺗﻤﻰ ﻳﺎ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻋﺸﻖ ﺭﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺭﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻤﺎﺩﻯﻭﺟﻤﺎﺩﻯﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ناسوتی ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻣﻠﻤﻮس ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺪﺭ
ﺍﻳﻥ ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﺗﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎهی
ﻤﺎﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪﻣﻴﺮﺳﺪ
. ولی ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺧﺎﻟﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺍﻟﻠﻪ)ﺩﺭ
ﺃﺯﻝﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎم أرواح ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯﻮ
ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪولی
ﻣﻤﺘﻨﻊ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
. ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺑﺠﻠﻮ
ﺭﺍﻧﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﮐﻪ
ﺃﺻل هر
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺁﻥﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﮐﺸﺶﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮﮐﻮﺷﺶ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻥﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﭘس
ﻋﺸﻖ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﺪﺍﺋﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺷﺪّ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺤث ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻌﺸﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . کششهاﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻫﺴﺖ ولی
ﮐﺸﺶ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﺤﻞّ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺰﻳﺮ
ﺧﺎﻙ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺁثاﺭﻯ
اﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺭﺍﻩ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺗﺮ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻐﻠﻂ
ﻋﻮﺍﻡ
ﺟﺎﻫﻞﺁﻧﺮﺍ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺻﻔﺖ
ﻭﮐﻠﺎس ﻭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻣﮑﺮﺭﺍ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺤث
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨﻴﻢﺗﺎ
ﺃﻫﻤﻴّﺖ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺷﻦ ﮔﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻓﻮﻕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﭽﻪﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﻫﺮ ﻭﺍﺣﺪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻭ
ﻟﻮﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺻﺎﺩﺭﺍﻭﻝ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﺠﻠّﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺳﺖﻭ ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺍﻟﻠﻪ
.

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻈﻠﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖﺭﺍﻩ
ﻭﺭﻭﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺃﺼﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳگر
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ تقرّب
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺑﺨﺪﺍ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﺸﻖ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻮﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭ تقرّب
ﻭ ﮐﺮّﻭﺑﻰ
ﺷﺪﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﺗﺎ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ ﺯﻳﺮﺍ ﺍﮔﺮ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬ
ﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ
. ﻭﻭﺍﻗﻊ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺟﻬﻨّﻢ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮم ﻮ
ﺟﻬﺎﻥﺪﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﮐﻤﺘﺮﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﮐﻤﺘﺮﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس
ﺍﻳﻨﻚ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﻦﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺁﻥ ﻫﺴﺖﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺩﺍﺭﻡ . ﻭ
ﺑﻄﻮﻝ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻥﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺯﺵ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺗﻠﺎﺵ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﻤﻪ ﮐﺎﺭﻩ
ﺭﻫﺎ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﺯﺃﺯﻝ
ﺁﻏﺎﺯﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻳﻢ . ﻋﺸﻖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ . ﻭ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﺭﺍﻩ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢﮐﻪﺭﺍﻩ
ﺣﻠﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕﺧﻮﺩﻣﺎﻥﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﮑﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﻦ ﻣﺎ
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴم
ﺒﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻮﻩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﻓﻊ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ ﻫﺎ ﺑﺮﺳﻴﻢ
. ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻤﺎ
ﮐﻤﻚ ﮐﻨﺪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻳﻢﻭ ﺑﻨﻘﻄﻪ
ﻣﻌﺒﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﺎﻝ ﻋﺸﻖﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻔﺮﺷﺘﻪ ﻋﺸﻖ
ﮐﻴﻮﺑﻴﺪ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﻳﺎ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻫﻔﺖ
ﮔﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﺎ ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺍﮔﺮ
با ﺯﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﺩﺭ
ﻧﻴﺎﺑﻴﻢﺑﺎ
ﭼﻤﺎﻕ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺁﻣﻮﺧﺖ . ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻭﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪﻭ
ﻧﻴﺸﻬﺎﻯ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﻮﺷﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ . ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ معرّفی
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﻣﺎ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻧﻴﺰ ربّ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎنی ﺴﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻪﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺷﺎﮔﺮﺩﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺑّﻴﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﮐﻪﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﻤﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ سوء ﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭ ﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﺩﻏﺪﻭ
ﺑﺮﺳﻴﻢﮐﻪ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺸﻘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺪﺭﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ می
ﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻌﻠّﻤﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﻭم اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖﮐﻨﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺻﻄﻔﺎﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ ﻣﻬﺪﻯﻤﻮﻋﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮔﻔﺖ . ﺣﺎﻝ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖﻭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺁﻥ ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭ ﺭﺍﻩ ﺣﻠﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﻘﻠّﻪ
ﮐﻮﻩ ﻗﺎﻑ
ﻭﺣﺪّ ﻳﻘﻒ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻋﻈﻤﺖﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﺍﺋﻞ ﺭﺍﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﮔﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻌﺪﺍﺩﻯ ﺑﻬﺮ
ﺧوﻥ ﺟﮕﺮ
ﺧﻮﺭﺩﻥﺑﺨﻂ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ولی ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺩﻭﻧﺪﻩﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺨﻂ ﺁﺧﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﻃﻰ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺭﻭﺡﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺁﻧﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﭘس ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻣﺤﺘﺮﻡﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻭ ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺳﻔﺮ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺩﻟﺰﺩﮔﻰ ﻭ ﮐﻢ
ﺣﻮﺻﻠﮕﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﻯ
ﺁﺳﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺪﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﮐﺎﻣﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺎﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻧﺞﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﻟﺬﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ ﻟﺬﺕ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻰ ﺑس
ﺩﺭﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪﺣﺴﺮﺕ ﻭ
ﻧﺪﺍﻣﺖ ﻭ
ﺍﻓﺴﻮس ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻭ
ﮐﻮﺷﺶﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺋی
ﺘﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﻟﺬﺕ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﺗﻮﻟﺪ
ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻥ
ﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺎﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻄﺮح هستند . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰﮐﻪ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺩﺭ
ﮐﻮﺩﮐﺴﺘﺎﻥ ﻮ
ﻣﺪﺍﺭس
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢﻭﻳﺎ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ
ﭼﺎﺭﻩ ﻣﻮﻗّﺖولی
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ اﺴﺖ . ولی
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻠﻮﻍ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﭘس ﺍﺯ
ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻴﻢ . ﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺳﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭح ﺒﺴﺎﺯﻳﻢ ﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴی ﻤﺮﺩ
ﻭﺯﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭﺯﻥ ﻭ
ﺷﻮﻫﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻄﻠﺎﻕ
ﻭﻫﺮﺣﻠﺎﻝ ﻭ
ﺣﺮﺍﻣﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻌﻨﻰ جُفت
ﻭ ﻫﻤﺴﻔﺮﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻣﺘﻮﻥ مُقدّس
ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻋﻘﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻭ ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺩﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪﺗﺎ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻭ ﺍﺣﺮﺍﻡ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ ﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ
ﺭﻫﺎ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﮐﻪ ﻋﺒﺎ
ﻭ ﻗﺒﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺗﻦ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ .

ﺩﻭﺍﻡ
ﻋﺸﻖ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﻭﺍﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﻣﺎﻩ ﻳﻚ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺑﻠﻮغ ﻮﺩﻭﺍﻡ
ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖﻭ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ ﻳﺎ
ﺻﻠﻪ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﺤﮑﻢ
ﺗﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭼﻪ ﺣﻀﻮﺭﺍﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﺎﺭﺝ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺰﺍﺣﻤﻴﻦ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺩﻭﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﺸﻖ
ﺑﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕﻭﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺳﺮﻋﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭﺻﺎﺑﺮ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻋﺎﻗﻞﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺷﺒﻬﺎﻯ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙﺑﺄﻧﺪﺍﺯﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﺭﻩ
ﺭﻭﻯ ﺻﺎﺩﻗﺎﻥ
ﻏﻴﺮﻋﺎﺷﻖﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺶ ﻳﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺪّﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺮﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻇﺮﻑ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝﺍﺯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻦ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻔﺮ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﭘﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻢ ﮐﺎﺭ
ﻣﻘﺘﺼﺪﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﺯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪﺩﺭﺣﺎﻝ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺴﺦ ﻭﻣﺴﺨﺮﻩ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺮﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ
ﻭ ﺣﻤﺎﻗﺖ ﻭ
ﺣﺮﺹ ﻟﺬﺕ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺟﺴمی
ﺒﮕﺬﺭﻧﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺍﮔﺮﮐﻪ ﺧﻮﻙ
ﻭﺑﺪﺗﺮﺷﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﻫﺎ ﺳﺎﻝ ﺗﻠﺎﺵ
ﻣﺠﺪﺩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﻭﺡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ
ﺷﻮﻧﺪ ﺗﻮ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﻰ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻝﺗﻠﺎﺵ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﮐﻨﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺑﻔﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺳﺨﻬﺎﻯ ﭼﻮﻥ
ﮐثاﻓﺖ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻨﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﺑﻰ
ﺗﺠﺮﺑﮕﻰ ﺧﻮﺩﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺸﻖ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻳﻦ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﻓﮑﺮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺮﺗﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺸﻖﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﻔﻆ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕﻭ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭﺗﺤﮑّﻢ
ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ ﺯﻭﺭ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ ﮔﺮﻯ
ﻭﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻞﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﺍﻥ
ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻮﻯ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻭﻣﻔﺖ ﺧﻮﺭﻯ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺕ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺍهی
ﺒﺮﺍﻯ اثباﺕ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﺻﺤﻴﺢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻭﻋﺎﻗﻞ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ تَقذُس
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺯ ﭘﻠّﻪ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺩﻭﺳﺘﻰﺑﭙﻠّﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪﮐﻪ ﭼﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺃﺳﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻮﺋﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰﻭ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻋﻠﻤﻰﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻋﺎﺷﻖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻋﻠﻤﻰ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻥ ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﺍﻗﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﮐس ﻭﺍﺟﺐ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺂﺏ ﻭ
ﻧﺎﻥ ﻭ ﭘﻮﻝ
ﻭﺗﻨﻔس . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺑﺮﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﻭﻯ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻤﻴﺮﺩ ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻋث ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺸﻮﺩ . ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣی
ﻮﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩ ﺭس
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻌﻤﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﻋﻤﻠﺎ ﻫﻢ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﭘس ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ
ﺳﺮﻋﺖ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻨﺪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻋﻀﺎ ﺑﻔﺮﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ ﻳﺎ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﻫﻢ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭﻫﻢ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻭﻫﻢ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﻠﻢ
ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻯ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺳﺖ ﮔﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳرﺍﺷﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺗّﺤﺎﺩ ﻭ
ﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻫﻢ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻳﺎ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ربّ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺳﺎﻟک ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻥﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣی ﺒﺎ ﮐﻤک
عشق ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚﺣﺘﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺭﺣﻤتی اﻟﻬی
عظیم ﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ الهی
ﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻮع ﺒﻌﺪﻯ
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺧﻮﺩﺵﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻨﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﻰﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻌﺸﻖ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻳﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﺷﺪ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚﮐﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻭ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺭﺍﻩ الهی
ﺨﻮﺩ ﺑﻌﺸﻖ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻋﺸﻖ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺧﻮﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻨﻴﻢ
ﭼﻮﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺃﻋﻢ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺟﺰ ﺧﻴﺮ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺟﺰ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﻭﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خویش
ﻭﻳﺎ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺧﻮﺩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖﺁﻧﻬﺎ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭی
ﺟﺰ ﻧﻔﻊ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ثاﺑﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺍﻋﻤﺎل ﺧﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﮑﺴﺐ
ثوﺍﺏ ﻭﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻳﺎ
ﺑﻘﺼﺪ ﺁﻥ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎ
ﻫﺮﮔﺰ ﻋﻤﻠی
ﻨﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ثوﺍﺏ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ

ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﺍﺯ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺑﺎ
ﺟﻨس ﻭ ﺳﮑس ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺁﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻖ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻟﺬﺕ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺩﺭ ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺭﺷﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣثلا
ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﻭﺭﺯﺷﻰﻭ
ﻳﺎ ﻧﻤﺮﺍﺕ
ﺩﺭﺳﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﻠﺎﺵ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻔﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺑﻨﻔﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻣثلا ﮐﺴﺐ
ﻣﺎﻝ
ﺿﺮﻭﺭﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺭﻓﻊ ﺷﺪﻩﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺗﻴنی
ﻮﻋﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﻤﺘﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺒﻌﺪ ﺑﺎ ﺭﺷﺪ
ﮐﺎﻓﻰ ﺟﺴﻤﻰﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰﺑﻔﮑﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻓﺮﺻﺖ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻳﺎ ﺗﺄﻣّﻞ ﺩﺭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪﻭ
ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻨﻊ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩ
هاﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺳﺨﺖ
ﺑﺎ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮﻳﻚ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻦ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺩﺭ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭﺃﻧﺪﻳﺸﻪﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺩﺭ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧﻴﺎﺯ
ﻫﺎﻯ ﻨﻔس ﮐﺮﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻗﺎﺋﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺨﺎﻃﺮﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻣثبت
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺸﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮع
ﺤﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﺁﻣﺪﻧﺪ . ﭘس
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺭﺍﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺟﻨس ﻭ
ﺳﮑس ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﺪﻫﻨﺪ . ﺍﮔﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺣﻔﻆ
ﻧﻈﺎﻡ
ﻭﺍﻣﻨﻴّﺖ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺗﺎ ﺑﻬﻢ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺪﺭ ﻃﻔﻞ ﺑﺨﺼﻮﺹﻣﺸﺨﺺﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﺎﻧﻪ ﺧﺎلی
کنند . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺮﻑ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺗﺼﻮﻳﺒﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪﭘﺪﺭ
ﺭﺍ ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺍﺯﺩواﺝ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﻭﺍﺟﺐ الهی
اﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﺣﺘﻤﻴّﺖﺍﺧﻠﺎﻗﻰﻭﻧﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻨﻄقی
اﺳﺖ . ﮐﻪﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
هم ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺍﻣﺎ
ﻋﺸق ﻮﺳﮑس
ﻣﺠﺎﺯﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻭﺭﺍﻯ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﺨﻔﻴﺎﻧﻪ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺳﮑس
ﺃﻣﺮﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴم
گرﻓﺘﻥ اﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﮐﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺩﺭس
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺴﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺩﺍﺋﻢﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﺎﺯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﺑﻮﺩ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮﺩ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﺭس
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻏﻔﻠﺖ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻏﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﺰ ﺑﺎ ﻏﻢ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﺩﺭس
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ پیدایش
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻟﺬﺍ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﺍ
ﭘﺮ ﺧﻄﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﺗﻤﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺯﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮ ﻧﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﺷﻮﻫﺮ ﻳﺎ
ﺯﻧﻰ ﺑﺎ
ﺣﺴﺎﺩﺕﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺣﻔﻆ جُفت ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻋث ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﻫﺎﻯ ﻣثبت
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻫﺮﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﮐﻤﻚ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺷﺨﺺ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭﺿﻌﻰ ﻳﺎ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
هستند . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻴﭻ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﮔﻨﺎه
کاﺭﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻧﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯﮐﻪ ﻧﺎ
ﻓﻬﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺁﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﮐّﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ
ﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻧﺎﻥ
ﻣﻔﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ
ﺁﻥ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﺮﺳﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﭘس ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻋث
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﻭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻋث
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪﺣﺘﻰ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﺑﻌثت ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ .

ﺩﺭﻋﺸﻖ
الهی ﻮ
ﻣﻴﻨﻮﻯﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻫﺴﺖ
ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ
ﺩﺭﺍﺣﺴﺎس ﻭﻓﮑﺮ
ﻭ ﺩﺭﻙ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻋﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺍﻧﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺑﺎ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺩﻭﮔﺎﻧﮕﻰ ﺩﻭ
ﻫﻤﺴﺮ ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞﺳﺮﻋﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭﻋﺸﻖ
ﺑﺪﻧﻰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﺣﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺣﻔﻆ ﺍﻧﻮﺍع
ﺮﺍ ﻟﺎﺯم
ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﺪﻑ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻭﺍﺟﺐ ﮐﻔﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
عَدَم
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﮐﺴﻰﺑﺎﻋث
ﺯﻭﺍﻝ ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺻﻔﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻧﺴﻞ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﮐﺎﺭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﮐﺎﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺍﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﺭﺍ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ولی ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻋﺸﻖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯ ﻭ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﺎﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺍﺟﺐﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﻧﻪ ﺩﺭﺁﻥﺴﻄﺢ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺷﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﻗّﻔی ﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ولی
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﮐﺴﺐ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ . ولی
ﭘس ﺍﺯ ﺭﺷﺪ
ﻭﺑﻠﻮﻍ
ﺫﻫﻨﻰﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰ ﻃﻔﻞ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﻔﻴﺪﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺃس
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺸق
ﻮﺑﺎﻭﺭﻯﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ اﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻫﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩ
. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣثبت
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻧﺸﻮﻧﺪﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺭﺍ می
ﺴﺎﺯﺩ . ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻘﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﻮﺷﺶ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎن هاﻯ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻭﺣﺸﻰ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺩﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﺼﻞ ﻭﻋﻘﻞ
ﻋﺎﻟﻴﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
. ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻤﻠﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺷﺒﺎع ﺸﺪﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻭ ﺭﻳﺸﻪﺩﺍﺭ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺧﻮﺏ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭﮐﻮﺷﺎ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻨﺪﮐﻪﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺟﻨﺴﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯﻋﺰﻟﺖ ﻭ
ﻋﺰﻭﺑﻴّﺖ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ولی
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺭﺍ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
(ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ)
ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰﺑﻘﻴّﻪ
ﺍﻳّﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺑﮑﺎﺭ ﻧﺮﻭﺩ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﺠﺎربّ
ﺁﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺷﺨﺺ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ ﺭﺍﻫﻰ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺴﻄﺢ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ .

ولی ﺁﻳﺎ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﻬﺮ ﺳﻄﺢ
ﺁﻥﺍﺯ
ﺩﻭﺳﺘﻴﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ؟ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻭﺳﺘﻴﻬﺎ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻄﻔﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻫﺴﺖ . اﮔﺮ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺎ
ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﺑﻌﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ ولی
ﻣﺸﮑﻞ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺃﺑﺪﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺩﺭﺳﺖﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻴّﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﻳﺎ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻧﺸﺪﻩﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺑﺎ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻳﺎﻋﺸق اﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
مُقدّس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺧﻄﺮ ﻭ
ﺿﺮﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ می
ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺿﺮﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺪﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺿﺮﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺒﻴﻨﻨﺪﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻣﺸﮑﻞ
ﮐﺎﺭ
ﻏﻴﺮﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭ ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭ ﺑﻘﺼﺪ ﺣﻤﻠﻪ
ﺧﺎﺋﻨﺎﻧﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰﻭﺣتی
ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻋﺸﻖ
ﺩﺍﺋﻢ ﻭ مُقدّس
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺣﻤﻠﻪ
ﺧﺎﺋﻨﺎﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻭ ﻫﺪﻑ
ﮔﻴﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻫﺪﻑ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻫﻤﻪﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺁﺩﻡ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯﺑﻨﺎﻡ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩّ ﻭ
ﻭِﺩﺍﺩ ﻭﻣﺤﺒّﺖﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ . ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻮﺩﺍﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭ ﺳﭙس
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺴﻴﺢﺗﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﻢ محمّد
. ولی ﻧﻪ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ایلی ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﻳﺎﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ (ﺍﻧﻮﺍﻉ)
ﻧﻴﺰﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺩﺭﻋﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﺩﻭﻣﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولیﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ هر
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺍﻳﻦ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻭﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻭ ﺣﺘﻰ
ربّ ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﻫﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺩﺍﺩﻥ
ﻧﻌﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﻫﺪﻑ
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻟﺰﻭﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر
ﻣﻴﺴّﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
خویشﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﻤﻚ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .

ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺷﺮﻭﻉ ﺁﻥﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﻋﺸﻖ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻳﻌﻨﻰ ﻋﺸﻖ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺒﻠﻰﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍﭼﻪ ﻧﺎﻡ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺑﺪﻫﻴﻢﻳﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻋﺸﻖ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ محمّدﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﻮﺩﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻖ ﻋﺸﻖ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎ ﺗﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺑﺪﻥ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪﺗﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﻮﺩﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻴﭻ
ﮐﺎﻣل ﻤﻬﺪﻭﻯ
ﻧﻴﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﺮﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪﺗﺎﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ . که ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﺮﺿﻰ
ﺑﺄﺻﻞ ﻫﺮﻧﻮﺭ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﺭ ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺍﻭﻝ ﻭﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﺑﻮﺳﻴله ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯﺨﻮﺩﺵﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺍﻟﻠﻪ ﺁﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﻠﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺃﻫﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ قُریش ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ولی ﺍﮐثرﺍ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﮐﺎﺫﺏ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻨﻴﺰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﻨﻰ ﺍﻣﻴّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺿﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ اُمّی
قُریشﮐﻪ ﺑﻨﻰ
ﻫﺎﺷﻢﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝﻭ ﻳﺎﭼﻮﻥ
ﻣﻎ ﺑﭽﮕﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻘﻠّﻪ ﮐﻮﻫﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﻮﻳﻢﺍﻓﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ سوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻫﺴﺘﻰ . ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻳﻢﺍﻓﻘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﭘس
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺭﺍﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﻳﻢ ﺑﺮُﻡ
ﻳﺎ ﺍﻭﻡ ﻭ ﺧﻢ ﻭ
ﻗﻢ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ اُمّی
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ
ﻭﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺪﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺩﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻫﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ
ﺭﻫﻨﻤﺎﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ مُقدّس
سِنت ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻮﺑﺪ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻭ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭﺷﺮﻳﻒ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﺷﺪﻩﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺳﻴّﺪﻯ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺑﺎﺯ
ﺑﻤﺒﺪﺃ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ . ﻋﺸﻖ
ﻣﻮﻟّﺪ ﻋﺸق
اﺳﺖﻭﺩﻭﺳﺘﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺧی
غرﻳﺰﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﺮﺗﻌﺮﻳﻔﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺒﺮﻳﻢﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻌﺸﻘﻬﺎﺋﻰ می
ﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻋﺸﻘﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻗﺒﻠﻰﻣﻮﻟّﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﺍﺯﻋﺸﻖ ﻭ ﺷﺪﺕ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﻚ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻋﺸﻖﻭ ﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﺷﺪﺕ
ﻋﺸﻖﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻋﺎﺩﺕ
ﻭﺳﺎﻳﺒﺮﻧﺘﻴﺘﻴﻚ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﻣﻠﮑﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺍﺯﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﺎﺩﺗﻰ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗثبیت ﺻﻔﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﻘﺶ
ﻋﺎﺩﺕﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗثبیت ﺁﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪﻑ . ﺟﻬﺶ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻋﻤﻠﺎ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺎﺩﺕ
ﭘﻴﺸﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺎﺩﺍﺗﻰ
ﻣﻬﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎل ﺒﻌﺪ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﻫﻤﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﭼﻤﺎﻕ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔی
ﺠﻬﺎﻥﻋﺎﺩﺕ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺷﺪﻩﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻧﻪ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﭘﺎ ﺭﻭﻯ
ﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪﻭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻨﻔﺠﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﺩﺭﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﺸﻬﺎﺩﻯ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ به اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺷﺮﻑ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﮐﺸﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺑﺎﻋث
ﻣﺮﮒ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺸﻮﻧﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﻭﺳﺘﻴﻬﺎ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﺁﻥ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﻦ ﻋﺠﻴﺐ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﻭ
ﻣﺘﺪﺭّﺝ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻳﺎﻓﺖ
ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪﺁثاﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻮﺍﺯﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺬﻫﻦ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺨﺘﺮﻉ ﻳﻚ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰﺑﻴﻚ
ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻴﻚ
ﻓﮑﺮ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ ﻫﻢ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻴﮕﺬﺷت
ﺗﺎ ﻣﺒﺘﮑﺮ ﺑﺎ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺸﻒ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﭘﻰ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺁﻥ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻮﺩﺍ
ﺑﺎﺷﺪﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﺴﻴﺢﻭ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺍﻳّﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻨﺪ ﻭﺃﻧﺪﺭﺯ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﻭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺒﺪﻭﻥ
ﻫﺮ ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﭘس
ﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻠﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺮﻭﻉ ﺑﺼﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﻣثاﻝ ﻭ
ﺗﻤثیل ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺒﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻓﮑﺮ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺍﺯ ﺳﻪ ﻫﺰﺍﺭ
ﮐﻠﻤﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﻦ
ﺩﺍﺩ ﻫﺰﺍﺭ
ﮐﻠﻤﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻬﻤﻪ ﮔﻔﺘﻢﻭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﮔﻔﺘﻢﻭ ﻫﺰﺍﺭ سوﻡ
ﺭﺍ ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﮕﻔﺘﻢ ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺁﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﮑﻨﺪ
. ﭘس ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻮﭼﻚﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﺎ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﺸﻖ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﻋﺸﻖ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻴﮑﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺍﺯ ﻋﻠّﺖ
ﻋﺸﻖ . ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ ﺑﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺪﺭﻯ ﺑﺮﺯﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭ
. ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺗﺮس
ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﺗﻠﺨﻰ
ﺭﺍﮐﻪ ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺒﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺮ
ﻗﻴﻤﺖ ﮐﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ
ﻣﻨﻔﻮﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﮐﻪ
ﻣﻨﻔﻮﺭ
ﺑﻮﺩﺑﺪﻭﻥ
اﻧﺘﻈﺎﺭ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺨﺺ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺁﺩﻡﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺖ
. ﻭﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻨﺮﻫﺎ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻴﻢ .ﻣﺘﻔﮑﺮ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﭘﺎﻟﺎس ﺁﺗﻨﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﺎﻟﻎ
ﻭ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮﻫﺎ
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﺯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺑﺎﻟﻎﻭ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻠّﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ
ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮐﻴﻮﺑﻴﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺩﺭﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮐﻴﻮﺑﻴﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻫﻤﺰﺍﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﺎ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻢ ﺯﺍﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻘﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻗﺪﻳﻢ
ﺭﺍ ﻧﻴز ﭘﺬﻳﺮﻓﺖﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯﻋﺸﻖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻌﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﻋﺸﻖ ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ولی ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ . ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺑﺪﺍﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﺃﻣﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭘس
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺁﻥﻳﺎ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻭ
ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯﮐﺎﺭ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺑﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺭﺯﺩ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺑﺮﺍﺯ عشق ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻳﻚ
ﻧﮑﺘﻪ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺑﺎ
ﻧﮕﺎﻩ ﺍﻭﻝ
ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻡ ﻳﺎ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻡﻭ
ﻳﺎ ﺭﺍﺳﺘﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩﻳﺎ
ﻫﺮ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺷﻠﻮﻍ
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﻰ
ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﭼﻨﺪ
ﻋﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻓﮑﺮ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﻮﺍﺩث
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻭﻣﺸﺎﺭﮐﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻫﺎ
ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺭﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺟﺰﺋﻰﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﻰ ﻭﻓﺎﺋﻰ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻗﺒﻠﻰﻣﻌﺸﻮﻕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﺎﺷﻖ ﺳﺎﻟﻚ خویش
معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ . ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺩﺭ
ﺍﻣﺎﻡﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﻭﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻈﻤﺘﻰ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ ﻫﺰﺍﺭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻤﻦ معرّفی
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻋﻘﺐ ﮐﺸﻴﺪ ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﻝ
ﺑﻮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺭﺍ معرّفی
ﻧﻤﻮﺩ . ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺻﻮﻝ
ﻫﻤﮕﺎﻥﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻭلی ﺨﻮﺩ
ﻗﺪﺭﺕ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﭘس ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻋﺸﻖ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢﻭ
ﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﻚ ﻣﻈﻠﻮﻡ
ﻳﺎﻓﻘﻴﺮ ﻭ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺩﻭﺍﻣﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ نمی
ﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯﺑﺎ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰﻭﺩﺭﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺪﻧﻴﺎ . ﺑﺮﺧﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻭﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺸﻒ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﮐﺎﻣلی
اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺁﻳﻨﺪﻩﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ الهی ﺘﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻋﺸﻖ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻔﻊ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻋﺸﻖﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﻫﻢ
ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺑﭙﺎﺩﺍﺵ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﻴﻦ
ﻧﻔﻊ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻓﺮﺿﺎ ﻧﻔﻊ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﭘس ﻧﻔﻊ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻔﻊ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻔﻊ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﻔﻊ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ،
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﺸﻖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻳﺎ
ﺳﭙﺎﺵ ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺑﻴﻚ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﺑﺎﺯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﻟﺬﺕ ﺳﭙﺎس
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ستایش
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓّﻖﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺳﭙﺎس ﭘﻴﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﻧﻮﻉ ﻋﺸﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﻭﻧﻔﻊ
ﻭ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻘﺎﻧﻮﻥ(ﻫﻤﻪ
ﻳﺎ ﻫﻴﭻ)ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﺤﺒّﺖﻭﮐﺸﺶ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻌﻤﻴﻢ
ﺑﺪﻫﻴﻢﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎن ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺸﻖ
ﻭﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻯالهی
ﺪﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡﺗﺎ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺴﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺑﻌﻠﻠﻰ
ﻏﻴﺮ ﻋﻤﺪﻯﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻓﻰ ﻳﺎ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﻃﻮﻝ
ﻋﻤﺮﻳﺎ ﺩﻳﺮ
ﮐﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺮﻭﻉ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣثلا ﺩﺭ
ﺳﻦّ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻳﺎ ﺷﺼﺖ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺗﻮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖولی
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﻋﻤﺮ ﺩﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﮐﺸﺶ ﺑﺮﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯﺩﺭﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪّ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻭ ﻳﺎ ﺳﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪولی ﻋﻤﺮ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﮐﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺘواﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺎ ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺣﺪّ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ استثنا
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻠﻖﺑﻨﻔﺎﻕ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ خُنثی
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮﺍﺯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎ ﻭ ﻓﺎﺳﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻴﺪ ﻫﻮﺵ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﮑﻨﻨﺪﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺁﻏﺎﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﺩﻟﺰﺩﮔﻰ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻫﻤﻪﻳﺎ
ﻫﻴﭻﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﻳﻚ
ﻋﺸﻘﻰ ﺭﺍ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﮐﻨﻴﻢ
ﻫﻤﻪ ﻋﺎﺷﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ ﭘﺮﻣﺤﻨﺖ
الهی ﺒﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺳﺘﻢ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ
ﻭﻣﺎﻧﻊ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ ﺑﺎﺯﻋﺸﻖ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪﻩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪﺑﺎﺯ
ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﮕﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮع
ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ثوﺍﺏ
ﻫﺎﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮع
ﻔﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﺪﻳﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ . ﭘس
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯﺍﻣﮑﺎﻥ عَدَم
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻔﺮﺽ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﻃﺒﻌﺎ ﺭﻭﺵ ﺁﻧﺎﻥ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﺟﺪﻯﺘﺮ ﺩﺭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺭﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺮﻭﺵ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻭﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﺷﺮﺍﻳﻂ آزمایش
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺻﺪ ﺷﺎﻫﺪﻗﺎﺋﻢﻳﮑﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺳﻨﺠﺶ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﻫﺎ
ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻋﺸﻖ
ﻣﻌﺘﺪﻝﻳﺎ
ﻋﺸﻖ ﺷﺪﻳﺪﻭ
ﻳﺎ ﻋﺸﻖ استثناﺋﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ عاﺷﻖ
ﻳﺎﻧﺎﻇﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺳﻨﺠﺶ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻮﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪ
ﻫﻮﺵ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻧﻪ ﻧﻤﺮﻩ ﻫﻮﺵ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﻪ ثاﺑﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻣﺪﺍﺭس ﻫﺮﭼﻪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﮑﺮﻯ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﻮﻥ ﺁﺏ
ﺩﺭﻳﺎ ﻣﻮﺍﺝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﻭﻟﺤﻈﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺼﻴﻞ ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺁﻏﺎﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪﻗﺒﻠﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﻃﺎﻟﺐ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻌﺪﺍ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻏﺎﺯﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺪﻭﺭﻩ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﺣﺮﺍم
ﻮﺗﺤﺮﻳم هفت
ﺳﺎﻟﻪﺩﺭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
. ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﻣﺒﺪﺃ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻭ ﺍﻳّﺎﻡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺗﻘﻮﻳم
که ﺃﻣﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺴﺎﺏ
ﺳﺎﻝ ﻭﻣﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﻓﻨﻴﻠﻮﻥ
ﺍﺯ ﻧﺰﺍﻫﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻭﮐﺎﻧﺖ ﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﮐﻴﺮﮔﺎﺭﺩ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﻯ ﻗﻠﺐ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻪﻋﺸق
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻢ ﻭﺑﻴﺶ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪولی
ﺣﺘﻤﺎ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺖ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻴّﺮﻩ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ ﻳﺎ ﭘﺎﮐﻰ
ﻗﻠﺐ ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎ
ﺭﺍ ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ سوﮔﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮔﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﺠﺮﺕ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
. ولی ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﻧﻴﻤﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﻘﻠی ﻮﻟﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺒﺪﺃ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ (ﺃﺳﻤﺎ ﻭ
ﺃﻋﻠﺎ) ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻧﻪ
ﺧﻴﺮ ﺍﻗﺼی که ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ ولی
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﮑﺘﺐ ﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒﻫﻤﮕﻰ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . (ﺃﺳﻤﻰ) ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ و
روحی
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ .

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺫﻫﻨﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻫﻴﭻ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺳﻨﺠﺶ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺳﻨﺠﺶ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺁﻧﻬﻢ
ﺍﮔﺮ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺑﺎﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ ﻓﺮﺿﻰﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭناسوتیﺗﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺮﮐس ﺭﺍ
ﻣﺸّﺨﺺ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘسﺍﺯﻣﺮﮒﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭﻫﻤﺰﺍﺩ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻴﻚ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ ﺗﻠﻒ
ﻧﺸﺪﻩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﻭﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﺩﺭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻄﺎ
ﻭﺷﺮﻙ ﻭﮐﻔﺮ ﻭ
ﺟﻬﻞ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻮﺻﻮﻝ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
کماﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎ
ﻫﺮﭘﻴﺮ
ﺭﻩﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺟﺪّﻯ ﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎل ﺒﻌﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ
ﺑﻴﺎﻧﺘﻬﺎﻓﺮﺿﺎ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻋﺸﻖ ﺧﺎﻟﺺ ﻭﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ ﺫﺍﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺣﺎﻝﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﻣﻮﺭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﺳﺖ
ﺧﺎﻟﺺ ﻧﺎﺏﭘس
ﺍﺯ ﺧﻠﻮﺹ ﻭ
ﺭﻓﻊ ﺷﻮﺍﺋﺐ ﻭ
ﺯﻭﺍﺋﺪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ اﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻭ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻋﺸﻖ ﺧﺎﻟﺺ
ﺷﺮﻁ ﻭﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻰ
ﺭﺍ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺢﻣﺮﻳﻢ
ﻣﺠﺪﻟﻴّﻪ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺖ
ﻧﮕﻔﺖ ﺍﮔﺮ
ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻫﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﮑﻨﻰ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﺨﺸﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻭﻝ ﻣﺮﻳﻢ
ﺭﺍﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻌﺪ ﻣﺎنع
اﺯ
ﮔﻨﺎﻩﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻭ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﻳﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺴﻴﺢﺩﺭ ﻳﻚ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺤﺪّﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﺗﺮس
ﺍﺯ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻧﺶﻭ
ﺷﺪﺕ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺗﺼﻤﺒﻢ
ﺟﺪّﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺗﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺑﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻧﻴﺰ ﺻﺒﻮﺭﺗﺮ
ﻭﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّدﺧﻮﺷﺎ
ﺑﺂﻥ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﻭﺟﺪﺍﻥ ﺫﺍﺗﻰ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ ﮐﻨﺪ
ﻭ
ﺑﺘﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ﭼﺎﺭﻩ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ ﺟﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺸﻖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﻫﻤﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﺢ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺩﺳﺖ ﻧﻮﺍﺯﺵ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺎﺯ ﺍﻭ
ﻫﻤﺎﻥ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﺎﮔﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺃﺣﺒّﻬﻢ
ﻭ ﻳﺤﺒّﻮﻧﻰﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﻣﺮﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻗﻀﻴﻪ
ﻋﮑس ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺧﻠﻮﺹ
ﻧﻴّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻮﺻﻮﻝ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺑﺸﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺷﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰﭼﻮﻥ
ﺑﺮﻕ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟک ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻴﻔﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭ ﻧﻪ
ﮐﻤّﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﻘﺶ
ﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭﻏﻴﺮﺗﻤﻨﺪﻯ
ﺮﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭﺟﻤﻊ
ﺗﻤﺎم اﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﻭ
ﻫﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﻋﺸﻖ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻋﺸﻖ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪﺯﺍﻳﻨﺪﻩ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻌﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ(ﻧﺰلة ﺍُﺧﺮﻯ)
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻋﺸﻖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺤﺴﻮس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﮐﻤّﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺭﭼﻪ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻧﻌﻤﺎﺕ
ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺰ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺣﻮﺍﻝﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ
ﺗﺮ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺮﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻇﺮﻓﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
دارد ﮐﻪ
ﻫﺮﺭﻭﺡﻣﻮﻓق
ﺒﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖﻭ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﻇﺮﻓﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﻤﻞ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﮑﻮﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ تقرّب
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ .

ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﻨﺪ ﭘس
ﻣﻨﺸﺄ ﻋﺸﻖ
ﻭﻧﻮﻉ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﭼﻴﺴﺖ ؟
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﭼﻘﺪﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻬﻴﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺷﺨﺺﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ
. ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶﺭﻭﻯ ﺷﺨﺺ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺒﺮ ﻭﺯﻭﺭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺑﺎﻓﻬﻢ
ﻭﻋﺸﻖ ﻋﻤﻴﻖ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺁﺯﺍﺩﻧﺪﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﺍﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺳﺨﺖ ﺭﻧﺞ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻟﺬﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺷﺨﺺﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻥﺎﺳﺖ
ﺑﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﺼﺮﻑ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺴﺖ
ﻭﺳﺮﻣﺴﺖ
ﻟﺬﺕﻫﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﮔﻮﺋﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺨﺘﻰ
ﻭﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺭﺳﺖ ﮔﺬﺭ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚﻭ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻭﻧﮕﺮﺍنی اﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ عَدَم
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻓﺮﺻﺖ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰﻭ(ﺍﺟﺘﺒﺎ)
ﻳﺎ ﺟﺬﺏ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﺷﺪﻳﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﺳﺎﻟﻚﻧﻮﺑﺖ ﻫﻤّﺖ
ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﻫﻮﻡ ﻭﺍﻭﻡ
ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻫﻮﻡ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺭﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻫﻢ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﻫﻢ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﻫﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺯﻣﺎﻥﻭﻳﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻴﺰ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ . پس
ﺑﺒﻬﺸﺖ سوء ﻡ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍل
اﻟﻬﻰ ﻣﺨﺼﻮﺻی
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺷﺨﺺ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻭﻝ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﭘُﺮ
ﮔﺮﺩﺵ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭﻡﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺷیرﻳﻦ ﻭ
ﻣﻄﻠﻮﺏ به
ﺒﻬﺸﺖ سوﻡ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﻳﺎﻗﺘﻪ
ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺏﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻋﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺨﻮﺍﺏ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭘﺮﺳﺸﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺯ ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺨﺖ ﺭﺍﺳﺨﺖ
ﻧﺪﻳﺪﻩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ ﺍﻭ
ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﺩﺭﺍﺯﺑﺎ ﺁﻥ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎﻭ ﺁﻥ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻰﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺳﻔﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﺎﺩﻭﺋﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﻤﺎﺧﻮﺍﺑﻴﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻤﻴﺮﻳﺪ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﺪ .

ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻨﺸﺄ ﻋﺸﻖ
ﻭﻧﻮﻉ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺯ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺗﮑّﺎﻣﻞ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺃﻣﺮﻯ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﻧﺎﮔﻬﺎنی ﻮﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﻣﻨﺸﺄ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻳﺎ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ ﺧﺎﻡ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺳﭙس
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ خویش
ﺭﺍﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﺪﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻨﺪ تا ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺴؤﻝ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﺁﻥ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻗﻌﻰﮔﻮﺋﻰ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺗﻮﻗﻒ
ﺁﺯﺍﺭﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯﻭﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﺗﺼﻤﻴﻤﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﻣﺤل
ﻤﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻮﻥ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺧﺎﻡ ﻭ
ﺳﺴﺖ ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻋﻘﻞ ﺍﻭ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢﺑﻰ
ﻧﻘﺸﻰ ﺍﺯﻋﻘﻞ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﻧﺎﻗﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎﺑﻊ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﺎﺑﻊﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭﺍﺯﺗﺮ
ﻃﺮﺣﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺬﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺑﺎﺯ ﺟﻨﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺍﺑﻠﻴس
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻃﻠﺐ
ﻧﻴﺰ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺪﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻳﺎﺭﺍﻥ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺷﻴﻄﺎﻥﺧﻮﺩ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﺎﺫﺏﻭ
ﺗﻠﺒﻴس
ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻋﻴﺐﭼﻮﻥ
ﮔﺮﮒ ﺩﺭ ﻟﺒﺎس ﻣﻴﺶ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮔﻨﺎه
کاﺭﺗﺮ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮﻭ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻭ
ﺩﺭﮐﺎﺕ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺴﺦ ﺷﺪﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻮﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺎﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
می ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺭﻧﺠﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻳﻢ .

ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻫﺒﻮﻁ ﻭ ﺍُﻓﺖ
ﻭ ﺳﻘﻮﻁ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁثاﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﻭﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻫﺴﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺷﺮﺍﻓﺘﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﻠأثَرﻑ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭ
ﺍﺣﺎﻃﻪ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻭﺍﮔﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻮﺩﻙ ﺍﺳﺖ
. ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺭﺍﺍﻓﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖﻟﺤﻈﺎﺗﻰ
ﺑﻌﺪ ﺳﻘﻮﻁ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﺑﻴﺎﺑﺪﻭ
ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺷﺨﺺ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺖ ﮐﻪ
ﺃثرﺵ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺖﺑﺎﺯﻧﻘﺶ ﻣثبتی
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻧﻴﺴﺖ ولی ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺷﺪﺕ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﺘﻈﺮﻩﺍﺯ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﮑﻤﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸق ﻮﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻢ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺳﺨﺖ ﻭ ﻣﺮﺩ
ﺃﻓﮑﻦﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﻮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﺃثرﻯ
ﻭﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﺑﻘﺒﻮﻝ ﻣﺒﺪﺃ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ ﺭﻭﺡ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪﻣﺎ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮐﺎﺭﺩ
ﺑﺎﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﺧﻄﺮ
ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﭘﻴﺪﺍﻣﻴﺸﻮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺸﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﺎﻡ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺨﻔﻴﻒ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺍﻭﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﻯ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺑﻄﻮﺭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮﺳﭙﺎس ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺴﺖ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﮐﻢ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﮐﻢ ﮐﺎﺭﻭ
ﻣﻘﺘﺼﺪ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻗﻄﻌﺎ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺗﺮﻙ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻦﻳﺎ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﻨﻔﻊ
ﻳﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺠﺎسوﺳﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻌﺒﺮ ﻭ ﭘﻞ
ﺻﺮﺍﻁ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪﺑﺮﺧﻰ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎﻥﻭﺑﺮﺧﻰ
ﺩﻭﺍﻥ ﺩﻭﺍﻥﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺳﻴﻨﻪ
ﺧﻴﺰﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﻘﻠّﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺩﺳﺖ ﻭﭘﺎﮔﻴﺮ ﺍﺳﻴﺮ
ﻭﺯﻣﻴﻦ ﮔﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺣﺬﻑ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﮐﻨﻨﺪﻭﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﺸﻮّﻗﻬﺎﻯ
ﺣﺮﮐﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﻏﺼّﻪ
ﻭ ﻏﻢ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻫﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻌﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
محمّد ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ ﮐﺠﺎ
ﻭ ﺁﻥ ﮐﺠﺎ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻠﻤﻰﻋﺸﻖ ﻳﻚ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻔﺎﻯ ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﻮﻧﻰ
ﻭﺑﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ولی
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ خویش
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻋﺸﻖ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺎﺯ
ﻳﺎ ﮐﻤﺒﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ
ﺗﺼﻤﻴﻤﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺭﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺁثاﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻌﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﻭ ﮔﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﺎ ﭘﺬﻳﺮ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺭﻭﺷﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﻥ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ
ﻭﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ثرﻭﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩﭼﻨﻴﻦ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺄﺻﻞ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ ﻭ ﺷﺎﻧس
ﻭ ﺗﺼﺎﺩﻑﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻗﻤﺎﺭﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺻﺎﺣﺐ
ﻗﻤﺎﺭﺧﺎﻧﻪ . ﻭﺩﺭﻋﺸﻖﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺪﺍﻡ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺠﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻯ ﻭ
ﻓﺸﺎﺭ
ﻭﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﻭ ﺗﺮس ﻭﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﻭ ﻧﺎﺩﺍﻧﻰ
ﻋﺎﺷق ﺸﻮﺩ
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻧﺎﭼﺎﺭﻯﺪﺭﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻤﺠﺎﺯﺍﺗﻰ ﻫﻢ
ﻧﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺨﺒﺮ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻨﺪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺎ ﻭﺿﻊ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭﻙﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ ﺑﺘﻌﺒّﺪﺍﺕ
ﺑﺎﻃﻞ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻌﻘﺐ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺍﻃﺎﻋﺘﻰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻠﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ثوﺍﺏ
ﻭﮐﺎﺭ ﻣثبتی
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ثوﺍﺏ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻳﺎ
ﺣﺮﺍﻡ
ﻭﺣﻠﺎﻝﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﮔﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﻋﻤﺮ رعایت
کنند ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
خویش ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺮﺍﻡ ﺣﻠﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺗﺮ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ثئﺍﺏ
ﻳﺎ ثوﺏ ﻭ
ﭘﻴﺮﺍﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮ ﺗﻦ ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﻟﺒﺎس
ﺗﻦ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥﻭ
ﻳﺎ ﻟﺒﺎس
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻟﺒﺎس ﺭﻭﺍﻧی
ﻴﺎ ﺣﺘﻰ ﻟﺒﺎس ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻪ
ﺑُﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻭ
ﺑُﻌﺪﻯﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻳﻚ ﺑُﻌﺪﻯ . ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻗی ﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻨﻴﻦ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﻋﺸﻖ
ﺁﻧﺎﻥﺍﻏﻠﺐ
ﺧﻴﻠﻰ ﭘﺴﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺯﺷﺘﻴﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺮﺕ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻣﻌﺸﻮﻕ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﻴﻞ
ﺷﺪﻳﺪ ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﻓﺸﺎﺭﺁﻥﺩﺭﻫﺮ
ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮق که ﮐﺎﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻨﺪﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺟﻨﺴﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﮔﺬﺷﺖﻭ عَدَم
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﻧﻔﻊ
ﮐﻤّﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
اﻟﻬﻰﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺠﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ که
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﺧﻄّ
ﻣﻮﻓّﻘﻴﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ .

ﺍﮔﺮ
ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻧﻴﺎﺯ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪﭘس
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻭﻝ ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻮﺍﺏ
ﻣثبت ﺑﺪﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻌﺸﻖ ﺟﻨﺴی
ﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺩﺭﻋﺎﺷﻖ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺴﺘﻪ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻔﮑّﺮﻯﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﻧﺎﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺏ
ﻭ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻡ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺑﻰﻭ ﺧﻴﺮ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﻫﺮﮔﺰ
ﻫﻴﭻ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺳﺮﺍﻍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺳﺎﺭﺕﺍﻭ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺧﺒﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺪﺍﻡ
ﺳﺒﮑﺒﺎﺭﻯ ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺷﺪﻥﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺩﺭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺮﺍﻩ
ﺧﺪﺍﻭ ﺑﻮﺟﻪ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯﻋﺎﺷﻖ
ﺗﺮ ﻭﺁﺯﺍﺩﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﺑﺎ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﻴﺎﻩ
ﻭ ﺧﺎﻝ ﻭ ﺃﺑﺮﻭﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﻋﺸﻖ ﻧﺰﺩ
ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﺑﺮﻭﺳﺖﻋﺎﻃﻔﻪﺍﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻒﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻓﺸﺎﺭ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﺮ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻘﻰ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﻭﺩﺭﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺟﻮﺍﻧﻰﻭﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺭﻭﺍﻧﻰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺣﺎﻟﺘﻰ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺎﺑﻊ
ﺃﻣﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭﺧﻮﺩ
ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ
ﻓﺎﻋﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻔﻌﻮﻝ
ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﻭﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﮐﻠﻤﻪ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﻮﺩﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ
ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺫﻫﻨﻰﻣﻮﻓﻘﻴﺖ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮﻡﻭ
ﺗثبیت
ﻭﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖﻣﺮﺍﺗﺐ هَوَس
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖﻭ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻌﺸﻖ
ﻭﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻄﻒ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺄﻣﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻫﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻬﻮﺳﻬﺎﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥﻤﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰﮐﻪ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﺗﺄثیر
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺭﺍ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯﻣﺎﺩﻩﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺸﻘﻰﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﻭﺍم
ﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﺳﺎﺳی اﺯ
ﻋﺎﺷﻖ ﻗﺎﺑﻞ
ﺯﻭﺍﻝ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺎﻃﻔﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ هَوَس ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ولی ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺷﻤﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺯﻭﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻧﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی
اﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻃﻔﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺼﻮﺭﮐﻨﻴﻢﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻗﺪﻳﻢ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻋﺸﻖ ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻖﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﭼﻮﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻳﺎ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺯﻳﺒﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺍﻳﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺯﻳﺒﺎ
ﺑﻨﻈﺮﺵ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺒﺎﺋی اﻭ
ﭼﻴﺴﺖ؟ ﮐﻪ
ﺑﻮﻯ ﺗﺤﻤﻴل
ﻮﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﻳﺎ ﮐﺴﻰ ﺯﻳﺒﺎ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻳﻚ ﺷﻮﻙ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﻫﺸﺖ ﻭ
ﺗﻌﺠّﺒﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻤﺎ ﺟﻠﻮﻩ
ﺯﻳﺒﺎ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻳﺎ
ﺩﺭﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ
(ﺣُﺐّ
ﺍﺳﺘﻄﻠﺎﻉ)
ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺑﺮ
ﺷﺨﺺ ﻏﺎﻟﺐ
ﮔﺮﺩﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻤﺎﻥ سوﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺗﺄثیرﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺩﺭ ﺷﺨﺺ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣثلا
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺭﻗﻴﺐ ﻭ ﺷﺨﺺ ﺩﻳﮕﺮﻯﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﻋث
ﺳﻘﻮﻁ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖﻗﺎﻧﻊ
ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻋﺸﻖ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺎﻟﻌﮑس
از اﺑﻬﺎﻡ ﻭ
ﻏﻤﻮﺽ ﻭﻳﺎ
ﺳﺮّﻯ
ﺑﻮﺩﻥﻭﺳﺨﺘﻰ
ﺩﺭﻙ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺟﻨﺒﻰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻋث ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﺎﺭ
ﺫﻫﻨﻰﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭﻫﻤﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺣﺎﻟﺘیﺼﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﻇﺎﻟﻤﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺁﻥ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻪﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﮐﺎﺫﺏﺗﻘﻮﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺸﻘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻯ خُنثی
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺩﻥ ﻋﺸﻖ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮﺧﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﺎﻗﺺ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺻﺎﺩﻕﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
. ولی ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﻚﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺍﻭ
ﺑﺴﻮﮊﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺸﻖ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺸﻘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﻭ
ﻧﻪ ﻋﺸﻘﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻖ .

ﺭﻭسو ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻴّﺖ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻋﺸﻖﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺁﻣﻴﺰ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻥﻬﻢ
ﻫﺴﺖولی ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻫﺎ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ سوﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻮﺭﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻘﻴﻘی
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪﻭﺩﺭﻙ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻙ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻧﮑﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻭﺿﻊﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭﺑﺴﻴﺎﺭمُقدّس
ﻭﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻭ ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻭﺭﺍ
ﺑﮑﺠﺎ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﮑﻮ ﺭﺍﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﻣﻘﺼﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺭﺍﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺑﺮﻧﺪﻩ
ﻧﺪﺍﻧﻴﻢﻭﻳﺎﮐﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰ
ﻧﺪﺍﻧﻴﻢﮐﺎﺭ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮﻭ
ﻓﺎﺳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻯ ﻳﺎ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑﻳﺎ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﻯ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻋﻠّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
هیچ ﮐﺪﺍﻡ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺭﺍ ﻧمی
ﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﺣتی
اﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭ
ﻋﻮﺍﻡ ﺟﺎﻫﻞ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﺪﻋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻘﻞﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺟﺎﻫﻞ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻡﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻥ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻫﻞ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺎ ﭼﺮﺍﻍ
ﺑﺪﺯﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ .

ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﺑﺮﻭﺳﺖﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺫﺍﺗﻰ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻣیکند . ﮐﻪ ﻋﺸق
ﺮﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺫﺍﺕﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌلی
اﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘلی ﺒﺪﻫﺪ
ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﻴﻤﺎﻯ ﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﮐﺸﺶ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ ﮐﻪ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻭﻝﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻭﻝ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﺩﺭﺳﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﻗﺼﺪ ﺍﻣﺘﻠﺎﻙ
ﻭ ﺗﺴﻠّﻂ ﺑﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺑﻨﻔﻊ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺩﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋشق ﻭﺧﺪﻣﺖ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﺃﺷﻚ ﺭﻳﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﻏﻀﺐ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ . ﭼﻮﻥ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺐﮐﻪ
ﻣﻬﻢ ﻭ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ معرّفی ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﻭﻝﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﻘﺪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺮ
ﻭﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﻫﻤﺴﻔﺮﻯ ﻭ شَفع
ﻭجُفت ﻭ
ﻫﻤﭙﺎﻟکی
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺳﺎﻟک ﺮﺍ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﻥ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺂﺑﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻨﻈﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﺑﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻯﺩﺭ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭﺗثبیت
ﻭﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ربّ اﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻘﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻭﭘﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺩﺭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ .

ﺑﺮﻭﺳﺖ
ﻣثاﻟﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﻇﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﻗﻄﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺧﺘﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻪ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺪﺧﺘﺮ ﺯﻳﺒﺎ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﻚ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻣﺤﺘﻮﺍﺋﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ ﺟﺰ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰﻭ ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮ ﻭﺟﻮﺩﻭ
ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﺣﺎﮐﻢ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﻴﺎﻝ
ﻭﺍﻫﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺧﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺧﻴﺎﻝ
ﻭ ﮐﺎﺭ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﺫﻫنی ﺮﺍ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩﻋﺸﻖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﭘس
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻭ ﺟﻨﻮﻥ ﻭ ﻫﺬﻳﺎﻥ
ﻭﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖﻭ ﺍﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻧﻈﺎﺭﺕ ﺑﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺷﻨﻴﺪﻩﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭ ﻣﻄﻠﻮﺑﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣثبت ﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻘﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﻭﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻫﺮ ﺷﺐ
ﺳﺎﻟﻚﺗﺎ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻭﻫﻤﻪ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﻭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭘس
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﻭﺳﺖﺧﻴﺎﻝ
ﻭ ﺗﻮﻫّﻢ ﻧﻘﺶ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺑﺎ
ﻣﺤﺮﮐّﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻰ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺤﺒﻮﺏﺑﺎ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎ ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﭘس ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺤﺒﻮﺏﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻧﻴﺴﺖ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺺ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺮﺩ
ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰﺩﻭﺯﺩ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺗﻨﻬﺎ ﺩﻝ
ﺧﻮﺵ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋی اﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﻣﺮی
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺷﺨﺼﻰ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﺑﺎ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯﺮﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﭘس ﻳﻚ ﻭﻫﻢ ﻭ
ﺧﻄﺎ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﻭ
ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺿﻌﻴّﺖ
ﻭﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻘﻰ
ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪﭼﻪ
ﺑﻰ ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻋﻴﺐ
ﻭ ﺧﻄﺎﺋﻰ ﻧﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺗﻞ ﻭ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻋﺸﻖ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﻮﺍﻟﻬﻮس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﺮﺳﻴﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺧﻴﺎل
ﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﭘﻴﺮﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺩﺭﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺮ ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﺳﻴﺮﺕ ﭘﻴﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖﻣﻬﻢ ﺗﺮ
ﺍﺯﺻﻮﺭﺕ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺧﻮﺩﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺭﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
وﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
اسات . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﺸﻖ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﻧﻔﺴﺎﻧی
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﺮﺩﻭ ﻃﺮﻑ می
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺑﺪﻭﺍﻡ ﻋﺸﻖ نمی
ﮐﺸﺪ . ﻭ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭﻋﺎﺷﻖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﭘس
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻮﺭﻯ ﻋﺼﺎ کَس
ﮐﻮﺭ ﺩﮔﺮ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻘﻰ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺪﻫﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ الهی
ﺮﺍ ﺑﻬﺮ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮﺁﻳﻨﺪﻩﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﮐﻤﻚ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻬﺮ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺳﺖ ﻴﺰﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺣﻘﻴﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎ
ﻭﻫﻢﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺁﺭﻣﺎﻥ
اﻋﻠﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﭼﻮﻥ
ﺁﻳﻨﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﺪﺍﻡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺭﻧﮕﻰ ﻭ
ﺗﮑﻴﻴﻒ
ﺑﮑﻴﻔﻴّﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎﻋﻴﻦ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎﻋﻴﻦ
ﻣﺰﻳﺪ ﻋﻠﻞ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻟﺬﺕ
ﺭﻧﺞ ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺳﺎﺩﻳﺴﻢ ﻣﻴیابد
. ﮐﻪ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑﺍﺯﻋﺎﺷﻖ
ﺧﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﺟﻨﮓ ﻭ ﺩﻋﻮﺍﻭ
ﺣﺘﻰ ﺯﺧﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻟﺬﺕ
ﺟﻨﺴﻰ ﺁﺭﺍﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺁثاﺭ
ﺿﺮﺏ ﻭ ﺟﺮﺡ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﭼﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺒﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﮐﺎﺫﺑﻰ ﮐﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﺪﺕ ﻧﻔﺮﺕ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺩﺭﻟﺤﻈﻪ
ﺷﺪﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺁﻥ ﺗﻦ ﺑﻴﻚ ﻟﺬﺕ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻴرسند . ﻭ
ﻧﺎﻡ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﻫﻢ ﻋﺸﻖﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﺟﺴﺘﻦ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖﻳﺎ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ . ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ ﺿﻤﻴﺮ
ﻣﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ . ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻳﻦ ﻣﻦ ﺣﻘﻴﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ ﻣﻦ بالقوّه
ﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻦ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺒﻠﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺿﻌﻴﻔﺘﺮ
ﺩﺭﺍﻧﺮﮊﻯ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴش
ﺮﻓﺖ ﺑﺴﻮﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺳﻘﻮﻁﭼﻮﻥ
ﻣﺰﻳﺪ ﺷﺘﺎﺏ
ﺩﺭﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﻣﺎﻧﻌﻰ کند ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺳﻌﺎﺩﺗﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺣﻴﻮﺍﻧی
ﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺼﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻭ
ﺳﺒﮑﺒﺎﺭﻯ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻌﻮﺩ ﺑﻘﻠّﻪ
ﮐﻮﻩ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻗﻠّﻪ ﮐﻮﻩ
ﻗﺎﻑﻭ(ﺣﺪّ ﻳﻘﻒ)
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﺷﺪ ﻭ
ﮐﻨﺪﺗﺮ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺖﺑﺎﺯ ﺷﺘﺎﺏ
ﺩﺭ ﺳﺮﺑﺎﻟﺎئی
و ﺃﻣﺮ
ﻏﻴﺮﻣﻨﻄﻘﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺯﻣﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ این
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺳی ﺮﻭﺯ
ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺴﺎﺏ ﺍﺭﻗﺎﻡ
ﻭ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖولی
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺎﻳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻮﺷﻤﺎﺭﺵ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺭﻗﺎﻡ
ﻭﮐﻤّیتها
ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻃﻠﺎ ﻭ ﺟﻮﺍﻫﺮ
ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻭ
ﮔﺮﺍﻥ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﻤﻴّﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻋﻘﻞ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ناسوتیﺗﻰﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺪﺩﻯ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ ﺑﺎﺯﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺗﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬم
ﺸﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ .

ﭘﺮﺳﺶ
ﺟﺎﻟﺒﻰ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﻣﻴﺪﻫﺪﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﻌﺎﺷﻖ ﻣﻴﺪﻫﺪ؟ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﮔﻔﺖ ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻳﻨﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖﻭ
ﺁﺭﺯﻭ ﻭ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻳﻨﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺻﻔﺤﻪ ﺩﻝ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ ﭘﺎﻙ
ﮐﻨﺪﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﻪ
ﭘﻴﺮﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺩﻳﺪﻥ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﻣﻄﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎکی
ﺪﺭ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺟﺴﻤﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭙﺎﮐﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻡ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻣﺎﮐس
ﺷﻠﺮ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻋﺸﻖ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯعَدَم
ﺧﻠﻖ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻳﻚ
ﻭَﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ ﭘس
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭ ﺩﺭﻭﺻﻠﺖ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯﺟﺪﻳﺪﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻭﻫﻤﻰ
ﻭ ﻋﺪﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﻠﻤﻮس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻌﺎﻑ ﺍﺯ
ﺍحتماﻝ ﻫﺮ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭﺟﻨﺴی
ﺒﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻮﺋﻰﻭ ﻃﻠﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻫﻢ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻋﺸﻖﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺤﻘﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﭘﻴﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ کُلّ
ﮐﺸﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ
ﺍﻭﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﺠﺘﺒﻰ ﻭ
ﺑﻘﻠّﺎﺏ ﺻﻴﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺁﻣﺪﻩﭼﻨﺎﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺎﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪﺍﺯ
ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﮔﺬﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﺸﻬﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘس
ﺍﺯﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺷﻠﺮ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﻓﻌﻞ
ﺩﻳﻨﺎﻣﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺒﺎﻟﺎﻟﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻠﺎﻡ
ﺷﻠﺮ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺟﻨﺴﻰﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﻋﻘﺪﻩﺍﻯﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺗﺮ
ﺑﺒﺮﺩﮐﻪ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺪﺍﻡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﺿﺨﻴﻢ ﺗﺮ ﻭ
ثاﺑﺖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺮﻙ
ﺁﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺤﻘﻖ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّهﺍﻯ
ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺟﺰ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺦ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﻭ ﮐﺴﺐ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺤﻘﻖ ﺩﺍﺩﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّهﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻧﻔس لَوّامه
ﻭ ﺳﭙس ﺑﻨﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻨﻔس مُلهمه ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﮊﻧﺘﻴﺒﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﭘس
ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺭﻭﺡ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻴﻤﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻏﺎﺯﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺩﺭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ . ﻭﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢﻭ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺁﻏﺎﺯﮔﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯﻭ ﻫﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﻳﺎ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ
ﻫﺮﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻫﺮﭼﻪ ثوﺍﺏ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮﺳﻠﺎﺡ
ﺩﻭﻟﺒﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺸﺎﻥﻤﻴﺪﻫﺪﻭﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻩ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻞ
ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ ﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﻣﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻪﺑﺎ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﺧﺎﺭﺟﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻗﺶ
ﺑﺪﻫﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺣﺎﺻﻞ ﻳﻚ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
اﺯ ﻳک ﺃﺻﻞ
ﻋﺪﻣﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﻣثبت ﻭ
ﭘﺎﺳﻴﻮﮐﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺁﻥﺍﺭﺯﺵ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖﻭ
ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺑﺎﺭﺯﺵ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻫﺮﺩﻭ
ﺍﺯﻣﺤﻞ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧند ﻗﺪﻣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺗﻮﻗّﻔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﭘس ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻧﺮﻓﺖ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺳﻘﻮﻁ
ﻭ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﻴﺮﺗﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻌﻠّﻖ ﻣﺎ
ﺑﺸﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﺑﺎﻋث
ﮐﺴﺐ ثوﺍﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻭﻫﻤﻔﮑﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻣﺰﺍﻳﺎﻯ
ﻤثبت
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻌﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺨﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻫﺮﮐس ﻣﺴؤﻝ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥﺨﻮﺩﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ خویش ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻄﺎﮐﺎﺭ ولی
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩﻯﺁثاﺭﻣﻨﻔﻰ
ﮔﻨﺎﻩ
ﺁﻧﻬﺎﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝﺍﺯ
ﻋﻠّﺖ ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺴﻰ ﻣﻄﻠّﻊ ﺷﺪﻳﻢ
. ﻭ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯﻋﻠﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻳﻢﻣﺎﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻠﺖﺑﺎﻋث
ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻭﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻣﺎ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺑﺎ
ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻋﻠﻞ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﻭﺑﻬﻤﺎﻥ
ﮔﻨﺎﻩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﻭ
ﻋﮑس ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﺎ ﺗﻨﻔّﺮ
ﺍﺯ
ﺃﻣﺮﻯﺪﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭ ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﮐﺸﺶ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﺪّﻯ ﺑﺎ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﻭ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻥ ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻗﺘﻰ
ﻋﻠّﺖ ﺑﺎﻋث
ﻫﺮ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺿﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻣﺎ ﻋﻠﻞ
ﻣﻨﻔﻰ ﮔﻨﺎﻩ
ﺳﺎﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍﺑﺎ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻌﻠﻞ
ﻣثبت ثوﺍﺏ
ﺳﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ ﻋﻠﻞ
ﻭ ﺍﺳﺎس ﻭﻣﺒﺪﺃ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻓﻬﻢ
ﻣﻄﻴﻌﺎﻧﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻭﺳﺨﺖﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻠﻞ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺿﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﻭ
ﺣﺘّﻰ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﻃﻠﺐ ﻭ
ﺟﺪﻳّﺖ ﻭﮐﻮﺷﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﺪّ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺳﺮﻋﺖ
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﮐﻴﻔﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻭ
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻋﮑس ﻭ
ﻧﻴﮑﻮ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﺩﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺑﻬﻢ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺪﺭﺕ
ﻓﻬﻢ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻃﻠﺒﻰ
ﻫﺎ ﻋﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﺒﺮﺕﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔی ﻤﺤﺒﻮﺏ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻭﺑﺎﻭﺭﮐﺮﺩنی
اﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻭﻏﻬﺎﻯ
ﻃﻔﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎدرس
ﮐﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻧﻰ ﻭ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺑﻨﻈﺮﺵ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺑﭽﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﺭ . ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ تَقذُس
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺭﺍﺳﺖ
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘی
ﺒﮕﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
. ﺩﺳﺘﺶ ﺩﺭ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻫﺎ
ﻭﺯﺑﺎﻧﺶ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻭ ﺩﺭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﻭ
ﺳﻴﺮﺕ ﺍﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﮐﺖ
ﻭ ﻓﺰﻭﻧﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺯﺑﺎﻧﺶ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻭﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻗﺒﻮﻝ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
اﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ محمّدﺑﺨﻮﺩ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﻭ ﺳﺮﻳﺮﻩ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ الهی
ﺪﺭ ﺣﺼﻮﻝ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ برایش
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﭼﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺩﺭﻭﻥ
ﭘﻴﺮﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮﺵﭼﻮﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺣﺪ ﺃﮐثر
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ می ﺮﺳﺪ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺤی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﻨﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ محمّد ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻯﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻡ
ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻭﺟﺪﺍﺳﺎﺯﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﺣﺪ ﻣﺘﺨﺼﺺ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩولی
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺎ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻏﻴﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﭼﻴﺰﻯﻨﻴﺴﺖ
. ﻭﺣﺘﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻓﻀﺎ
ﻭﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺘﻰ ﺍﺯﺩﻳﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺭﻭﺡ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺭﺍ (ﺗﺬﮐﻴﻪ) ﻳﺎ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯﻧﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚﺍﺯ
ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﺩﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ ﺑﻌﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﺮﺩﺩﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺴﻢ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺗﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ ﻫﻢﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
می ﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖﻫﺎﻯﺤﻘﻴﻘﻰ
ﻭﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﻣﮕﺮﺑﻨﺠﺎﺕﺳﻠﻮکی
ﺒﺮﺳﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩﺍﺯ
ﻣﺤل ﺪﻳﺪﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﻭﺻﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪﻭﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻘﻮل
ﻘﺮﺁﻥﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺸﻤﺎ ﻣﻌﺮﻓی ﻤﻴﮑﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥﺮﺍ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺩﺭﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻭﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻭﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻓﻮﺭﺍ
ﺭؤﻳﺎﻯﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
خویش معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻭ
ﻧُﺼﺢ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﮑﻮﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﭼﻮﻥ
ﻟﺎ ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻳﻦ ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺫﮐﺮ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ(ﺍﻟﻠﻪ)ﻧﻴﺰﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻠﻪﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻮﺭﻣﺎ ﻫﺴﺖ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ یا ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪﻯﻣﻨﺘﻈﺮﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭﻫﺮ ﺭﻭﺯﻯ
ﺪﺭ ﻳﻚ ﺷﺄﻥ
ﻭﮐﺎﺭﻯﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸی
ﻤﺸﻐﻮﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺭﺣﻤﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺭﺣﻢ
ﺍﻟﺮﺍﺣﻤﻴﻦﺩﺭ
ﺑﺮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺩﻭﺭﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻫﺎﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻟﺎﻫﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰﻗﻄﺮﻩ
ﻫﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻫﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭنیز ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﮐﻪ
ﻣﺎﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺴﺘﻴم . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎ ﺣﺪّﻯ
ﺑﺎﺧﺒﺮ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺯﻳﺒﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻋﻴﺐ
ﻭ ﺯﺷﺘﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻫﻢ ﺁﻫﻨﮕﻰ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ خویش
ﺩﻳﺪﻩﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﻫﺮﭼﻪ
ﻓﮑﺮ ﮐﻨﺪﭘﻴﺮ ﻫﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮالهی
اﺳﺖ . ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺗﺎ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﭘس
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻮﺭ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﭼﺸﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻧﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺿﻌﻴﻒ
ﻭ ﮐﻢ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﭼﺸﻤﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﺁﻫﻦ ﺗﻴﺰ
ﻭ ﺑﺮّﺍﻥ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ
ﺷﺪﻳﺪ ﻭﻣﺤﮑﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺗﺮس
ﻫﺮﻧﺎﻇﺮ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻴﺰ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﺷﻖ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﻮﻯ
ﺑﻨﺎ حقّ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻧﺎﺷﻰ ﺍﺯ
ﻭﻫﻢ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﺘﻮﻫّﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺧﻠﺎﺻﻰ ﻳﺎﺑﺪ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺩﺵﻧﺎﺷﻰ
ﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻪﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺟﻨﺴﻰ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺍﻳﻦ
ﻭﺿﻊ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺴﺒﺖ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻫﻴﭻ
ﺻﻔﺘﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺼﻔﺘﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﭘﻴﺮ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ
. ولی ﻣﻌﺸﻮﻕﺟﻨﺴﻰﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺎ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻖﻭﺑﺎ
ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ شانس
ﺁﻧﺎﻥ ﻃﻠﺎﻕ
ﻭﺟﺪﺍﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﻴﻊ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﺗﺮﻙ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﮑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﺘﺼﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻘﺎﺻﺪﻯ ﺩﻧﻴﻮﻯﺩﺭﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻨﻴﮑﻰ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻭﻓﺮﻳﺐ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺟﺎسوﺳﻰ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﻓﺎﺳﺪﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺪﺍﻣﺒﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﻟﺪﻧّﻰ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
. ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﻭﻟﻮ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭ ﭘﻴﺮ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺻﺤﻨﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ هاﻯ
اﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻳﻥ
ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯﻮ
ﺟﻨﺴﻰﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎﻋﺸﻘﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺮﺩ
ﻭﺯﻭﺩ ﮔﺬﺭ
ﻭﻣﻮﻗّﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺠﻮﻳﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺎﮐس
ﺷﻠﺮﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻫﺮﮐس ﻭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻏﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻭﺻﻒ ﻳﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﻭﺻﻒ . ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺫﻫﻨﻰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺻﻔﺘﻰ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﮐﺸﻒ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﻪ ﻋﺸﻖ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ولی ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺳﺮﺍﺳﺮﻭﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺴﺐ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ثبت ﺩﺭﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻫﺮ ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻃﺮﺩ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺯﺷﺖ ﻭﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺯﻏﻴﺮﻳّﺖﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﺍﺳﻘﺎﻁ
ﻭ ﺗﺄﻭﻳﻞ
ﺑﺄﺻﻞ ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻤثاﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺯ ﻣﺮﻩ ﻭ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻭﺭﺩﺟﺰ ﺍﻧﺎﻧﻴّﺖ
ﻭﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﮐﺮﺩ
ﻫﻢ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺑﺮﺩﻩﻭﻫﻢ
ﺍﺣﺴﺎس ﻏﻴﺮﻳّﺖ
ﻭﻏﺮﻳﺒﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻧﺎﺷﻰ ﺍﺯ عَدَم
ﻧﺠﺎﺕ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺳﮑس
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﭼﻪﺭﺳﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺎﮐس
ﺷﻠﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺍﺣﺴﺎس
ﻏﺮﻳﺐ
ﻭﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺍﺯﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭﻙ ﺁﻥ ﮐﻨﻴﻢ .

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﺎ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻭﺗﻔﮑﻴﻚ ﺑﻌﻠﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ
ﺩﻟﻴﻞﻣﻰ
ﺟﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﻮﺩﭘس
ﻳﻚ ﻃﺮﺡ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﻧﺘﻔﺎﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻳﻚ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﺸﺎﺭ ﺷﮑﺴﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻴﭻ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺟﺰ
ﻟﺰﻭﻡ ﮐﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭﮐﺴﺐ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﭘﺎﺳﺦ
ﻣثبت ﻭ ﻟﺒّﻴﻚ
ﮔﻔﺘﻦ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺮ الهی
ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﻄﻤﻊ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰﻳﺎ
ﻓﺮﺍﺭ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻫﺎ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺳﺨﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺁﺳﺎﻥ
ﻭ ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻞ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻋﻠّﺖ خویش
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺷﺨﺺ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺨﺖﺗﻮﻗّﻊ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﭼﺮﺍ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﺟﻮﺍﺏ ﻗﺎﻧﻊ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺪّ
ﺃﮐثر
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺧﻮﺩﻡﺧﻮﺩﻡ
ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺍﻭ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﻋﺸﻖ
ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻴﻨﻮﻧﻴّﺖ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩﻭ
ﻧﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺗﻤﻠّﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭﻳﺎ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺘﻰ خویش
ﺧﻮﺩﺭﺍﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﻴﺮ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﺍﺯﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ
.

ﺍﮔﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺤﺴﻮس
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻧﺎ
ﻣﺤﺴﻮس ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻭ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ(ﺫﺍﺕ)ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯﺎﺯ
ﻓﺼل ﻨﻮﻋﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺎﮐﻤﺒﻮﺩ
ﻭﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻠﻐﺰﻧﺪ ﻭﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻔﻴﺪ
ﭘﻮﺳﺘﻰﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺳﺖﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎ ﻋﺠﺰ
ﻭﻧﻘﺺ ﻋﻀﻮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺭﻧﺞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﻭﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﺭﺍﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﺗﺸﺒﻴﺶﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩپس ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﺳﭙس ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰﻭﻳﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻏﻴﺮ
ﺟﻨﺴﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻃﺮﻓﻴﻦ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺑﻬﺮﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﺁﺳﻴﺐ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ولی
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺧﻮﺩﻭ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺩﺭ
ثوﺍﺏ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪولی
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ خویش
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻳﮑﻄﺮﻓﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺮﺩ .

ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞﻭ ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ . ﭘس ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﮐﻨﻮنی
اﻭ ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺻﻔﺎﺕ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺧﻮﻙ ﻭ ﺧﺮس ﻭ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﺍﺭﻭﺍﺣﺸﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺍﻭﺍﺧﺮ
ﺍﻳﻥﺴﻠﺴﻠﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
هستیم . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴم ﺒﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺑﺪﻫﻴﻢﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺴﻠﻮک
اﻟﻬی می ﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺟﻬﺶ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺗﺪﺭّﺝ
ﻭﭘﻠّﻪ ﻫﺎ
ﻭﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺷﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺟﺰ ﺗﺮﻙ
ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻳﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل
ﺮﺍﻫﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘسﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﺳﻄﺢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﻭ
ﺫﺍﺕﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮﺵ
ﻭﺣﺸﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺬﻳﺮﺵ ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺻﻔﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﺣﺪّﻯ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻫﺎ ﺑﺮﺳﺪ ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍﺩﺭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﭼﻨﺪ ﭘﻠّﻪ ﻳﮑﻰ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻭ ﺗﻮﺍﻟﻰ ﺟزء
ﺑﺠزء ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻭﺍﺣﺪ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺑﻮﺩﻥ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺩﺍﺩﮐﻪ
ﺍﻭﻝﻋﺸﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﻌﺪ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﺸﻖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﮐﻪ
ﻭﺿﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻳﻌﻨﻰ
ﺁثاﺭ ﻣثبت ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﺪﻧﻰﻫﺴﺖ
. ﮐﻪ ﭼﻪ
ﻋﻮﺍﻣﻠﻰ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ سوﻕ ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ
ﺑﺠﻠﻮ
ﻣﻴﺮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﭘﻮﺷﻴﺪﻩ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍﻳﺎ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﻓﮑﺮ
ﺑﮑﻨﻨﺪﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺎﺭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺴﺖ . ﻭﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪﭼﺮﺍ ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻭ ﭼﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻟﺶ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻳﻚ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﺍ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺪﺭﻙ ﻋﻠﻞ
ﻭ ﭼﺮﺍﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺻﻔﺖ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍﺩﺭ
ﻳﻚ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻋﺸﻖﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻋث
ﻋﺸﻖ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ ﺍﻭﻝ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺎﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﺮ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭﻳﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﻤﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭﻋﺸﻖ ولی
ﮐﺎﺭﺷﻨﺎﺵﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﺎﺡ ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﻨﺪ . ﭘس
ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻧﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻭ
ﺷﻤﺎﺭﺵ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻃﺒﻖ ﻃﺮﺣﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺪﻭﻥ
ﻃﺮﺡﻭ ﺑﻌﮑﺶ
ﻋﺎﺷﻖﭘﻴﺸﮕﺎﻥﻃﺮﺡ
ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ ﻳﺎ ﺯﻳﺮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻃﻮﺭﻯ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻨﻔﻊ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻮﺩ
. ولی ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺟﻨﺴﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﻋﻤﻞ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﺍﺯ ﺑﻌﻀﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﻳﻚ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﺟﻤﺎﻟﻰ
ﻭﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻫﺪﻑ ﻭﻏﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﺪﻭ
ﻧﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ . ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
. ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻘﺶ ﻣُﺼﻠﺢ
ﻭﻣﻌﻠّﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ ولی
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻘﺶ ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻭ
ﻣﺤﺼّﻞ ﻣﻄﻴﻊ
ﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩﻭ
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺍﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ خویش
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﺗﺮﻙ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺏ
ﻭ ﺑﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺗﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺮﻁ ﻭ ﺷﺮﻭﻃﻰ
ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻴﺘﺮ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺎﺋﺒﻪ ﻭ ﺩﻏﻞ
ﮐﺎﺭﻯﻋﺎﺷﻖ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺴﺖ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ
ﻫﺮﻋﺸﻖﺍﮔﺮ
ﺷﺮﻭﻃﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﻢ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ ﻋﺸﻖ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ها
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻪ
ﻋﺸﻖ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺑﺨﺸﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭﻣﻌﺸﻮﻕ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺒﻰ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺷﻠﺮﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺣﻘﻴﻘﻰﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍﺍﮔﺮ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ . ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﻫﺪﻑ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻧﻈﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯعاﺷﻖ
ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ ﭼﺮﺍ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ؟ﭘﺎﺳﺦ
ﺍﻭ ﮔﻮﺋﻰ ﮐﻪ
ﻣﺴﺤﻮﺭﺷﺪﻩ ﻭ
ﺍﻓﺴﻮﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻳﺒﻰ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻋﺸﻘﻰ
ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﺯ
ﻧﺨﺴﺖ ﻣﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﻚﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻈﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺮﻙ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺁﺳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭ ﻣﺤﺼّﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺻﻔﺖ ﻋﻤﺪﻩ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺻﻔﺎﺕﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻧﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﮐﺎﺫﺏ
ﺩﺭﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺪﻳﻮ
ﺯﺷﺘﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻭ ﺯﺣﻤﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺸﻴﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺸﻖ ﺧﺎﻟﺺ
ﺟﺴﻤﻰ ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﻄﻠﻖﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﻤﺮ
ﺗﺎﭘﻴﺮﻯ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺩﻭﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﻰ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻴﻢ . ﻳﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺁﻧﻬﺎﺑﮑﻨﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺿﻌﻒ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﺪﻋﻰ
ﺧﻠﻮﺹﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺯ تَرس
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﺯﺍﺣﻮﺍل
ﻨﻴﮑﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺒﺘﻠﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﺗﺮﻙ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺁﻥ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺴﺎﺭﺕ ﻭ
ﺟﺮﻳﻤﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﺮﻳﻤﻪ ﻫﺎئی
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘسﺍﺯ ﻣﺮﮒ برایش
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺧﻠﻮﺹ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﻰﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻯ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ ﻭ ﻧﻈﺮﻯﻭ
ﺣﺪﺃﮐثر
ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ ﺧﻠﻮﺹ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻠﻮﺹ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻪ
ﺑﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺼﻔﺎ ﻧﺎﻡ ﻋﺸﻖ
ﻳﺎ ﺧﻠﻮﺹ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸق هاﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺑﺎﻋث
ﻣﻈﻠﻮﻣﻴّﺖ ﻭﺍﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﻘﺶ ﻋﻘﻞﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺧﻠﻮﺹ
ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ
ﻧﮕﻴﺮﺩﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺸﻖ ﺃﻣﺮﻯ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺿﻌﻴﻒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﺒﻮﻁ ﻭﺳﻘﻮﻁ
ﻭ ﺿﻌﻔﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺤﻘﻴﻘﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﻋﺎﺷﻖ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺧﺪﺍﻳﺎ
ﭼﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰﻫﺎﺗﻮﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﻡﻭ ﻫﻢ ﺭﻭﺍﻧﻢﻭ
ﻫﻢ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺍﺯ
ﺗﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺧﺪﺍﻳﺎ
ﺗﻮ ﺻﺎﺣﺐ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻰ . ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻣﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻠﻞ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺖﻭﺑﻘﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﮐﻪﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﻭﺗﻮﺍﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯﺭﺳﻴﺪﻩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺳﭙﺎس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﮔﺮﺍﻥ ﺑﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﺎﻯ
ﺳﭙﺎس ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻏﺮﻕ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻤﻖ ﺑﻬﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪﺗﺎ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺳﭙﺎس ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﻣﻴﻌﺎﺩﮔﺎﻩﻫﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺑﺨﺸﺪ ﻭ
ﺭﻧﺞ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﻭﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺧﻴﺎﻝ ﺑﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ ﻭ
ﻧﺎﻟﻪﺍﻯ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﻗﺘﻰ ﭘﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮ ﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺵ ﮔﻔﺖﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺎﺵ ﺑﺎ ﺗﻮ
ﮐﺎﺭ ﺩﺍﺭﻡﮐﻪ
ﺑﺮ ﻣﻰ ﮔﺮﺩﻡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩ ﻭ ﻟﻰ
ﭘﻴﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩ ﻳﮑﺴﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﮐﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺎ
ﮔﺬﺷﺖﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺁﻧﺠﺎ ﺩﻳﺪﻭ
ﭘﺮﺳﻴﺪ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﭼﻪ ﻣﻴﮑﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﻔﺖ ﺗﻮ
ﮔﻔﺘﻰ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺎﺵ ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻡ . ﻳﮑﺴﺎﻝ
ﻫﻢ ﮔﺬﺷﺖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﻣﺘﻌﺠّﺐ
ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻧﻴﺰﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺷﮑﺎﻳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻳﮑﺴﺎﻝ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﺸﻖ ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻴﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺎﭘﻴﺮ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ ﻣﻰ
ﮐﺸﻴﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﻋﺠﻠﻪ
ﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺤﺒﻮﺏ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺎﺭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻨﺎﻳﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺖ ﻧﻔس
ﻭهَوَس ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﻟﻴﻞ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﺑﺎﺯ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﭘس
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺑﻬﺮ
ﮐﺎﺭ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﺳتی
ﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ
ﺃﺣﺒّﻬﻢ ﻭ
ﻳﺤﺒّﻮﻧﻰ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻭﺭﺍ
ﻃﻤﻊ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻤﺎﻝ
ﻣﻌﺸﻮﻕﻭ ﻳﺎ
ﻟﺬﺕ ﺳﮑسﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻧﻴﺰ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﻧﺎ
ﺧﺎﻟﺺ ﺑﻮﺩﻥ
ﻋﺸﻖ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﮔﺮﻳﺰ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺳﺮﻋﺘﻰ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺑﺘﺎﺯﺩﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻋﺰﻳﺰ
ﺗﺮ ﻭ ﮔﺮﺍﻥ ﺗﺮ
ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﭙﺎﻯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﻬﺪﻳﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺧﺎﻙ ﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
خویش ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻟﻮ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺪ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﺎﺳﮑﺎﻝﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻢ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﺩﭘس
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﻔﺎﺗﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻦ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻓﻨﻮﻥ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﭘﻴﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻴﭻ ﺣﮑﻤﺖ
ﻭﻫﻨﺮﻯ ﻫﻢ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻧﺪﻫﺪﻳﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻭ
ﺑﺎﻳﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺗﺮﻙ
ﻳﺎ ﺿﻌﻔﻰ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻥ ﮐﻠﻨﭻ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻣﺮﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺮﺯ ﻧﻴﺰ
ﮔﺬﺷﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻋﺸﻖ ﮐﺎﺫﺏ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺯ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮﺵﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺯ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﺗﺎ ﻫﻢ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍﺭﺍﺿﻰ
ﻭ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠّﻯﭙﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮﻋﺎﺷﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﺰﺩ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺮﺩ

ﺑﺮﺍﻯ(ﻣﺎ)
ﺷﺪﻥ (ﻣﻦ ﻭﺗﻮ)ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻖﮐﻪ ﻋﻴﻦ
ﺟﻬﺶ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﺪّ ﻭﺳﻄﻰ ﺭﺍ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ . ﮐﻪﻋﺸﻖ
(ﻫﻤﻪ ﻳﺎ ﻫﻴﭻ)
ﺍﮔﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﻳﻥ
ﻘﺎﻧﻮﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺩﺭﻓﻴﺰﻳک
ﻮﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭﻫﻴﭻ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭﺳﻄﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻗّﻒﺁﻥ
ﮐﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺪﺭّﺝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺖ ﻭﻧﻴﺰ
ﻫﻴﭻ ﺣﺠّﺖ ﻭ
ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺭﺳﻴﺪﻥﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﻣﺎﺩﻯﻫﺮ ﮔﺎﻩ
ﻧﻔﻌﺶ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺿﺮﺭ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺷﺨﺺ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺸﻮﺭﺗﻰ
ﻭﺷﺮﻳﻚ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﺪﻫﺪ . ﻓﺮﻕ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻭﻓﺸﺎﺭ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻳﻚ ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ می
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺮﺩﻩﺍﻯ
ﺧﺪﻣﺖ ﮔﺬﺍﺭ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺷﺨﺺ ثالثی
ﭼﻮﻥ ﺣﻠﻘﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﺩﻟّﺎﻝ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻠﻘﻪ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻃﺮﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻰ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﺩﺭ
ﻧﺴﻖ ﻫﺎ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺣﻀﻮﺭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﺯ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﻮﺩﺵ ﭘﻴﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺣﻀﻮﺭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﻖ ﻭ
ﺃﺗﻤﺴﻔﺮ ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺟﺴﻢ
ﻭﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﭘﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ . ولی
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪﺍﻯ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﺣﺘﻰ ﻃﺒﻖ ﻳﻚ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻋﺎﺷﻖ
ﻳﻚ
ﺳﻨﺎﺭﻳﻮﺋﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻳﻔﺎ ﮐﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺮ ﻋﺸﻘی ﺨﻮﺩ
ﻳﻚ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﻳﻚ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﻧﺎﻣﻮس
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﺰﺍﺝ
ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺑﺘﺸﺒّﻪ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺟﺴﺘﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﻯ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ ﻭ
ﺗﻤثیلی ﻭ ﺗﻄﺒﻴقی
ﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﺸﻖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻪﻭﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹﺗﺄثیرﻋﻤﻴﻖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴخ ﮐﻮﺏ ﻭ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
سوﮊﻩ ﻋﺸﻖ ﻳﻚ ﺍﻳﺪﻩ ﺑﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ ﻳﻚ
ﻭﺍﻗﻌﻪﺍﻯ
ﻋﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎ ﺫﺍﺕ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻋﺎﺷﻘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥﮐﻪ
ﺗﺄثیرﻯ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ ﭘﻴﭻ
ﻭﻣﻬﺮﻩﺍﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﻢﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺭﻧﮓ ﺩﺭﻭﻥ
ﻫﻢ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭﻣﮑﻤّﻞ
ﻫﻢ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻳﻚ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﻚ ﺗﻘﻮﻳﻢ اﺯ
ﺳﺎﻟﻨﻤﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﻭﻣﺪّﺍﻗﻪ
ﻋﻤﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺤﻴﺎﺕ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭼﻮﻥ
ﺟﻤﺎﺩﺍﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻋﺸﻖﮔﻮﺋﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻧﺒﻮﺩ ﻭ عَدَم
ﻭﺟﻮﺩ ﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﻋﻤﺮ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻣﻴﮑﻨﺪ

ﺩﺭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯﻣﻈﺎﻫﺮ ﻭ
ﺁثاﺭ ﻗﺎﺑﻞ
ﻟﻤس ﻋﺸﻖ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﺮﺩ . ﻋﻠﻞ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺖﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ
ﮔﺮﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺣﺴﺎس
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﻳﻚ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻘﺶ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﻭﺧﻄﺮ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻓﺮﺍﺭ
ﺍﺯﺟﻬﻨم های
کارﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﮐﻪﺑﺎﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﻳﻚ ﻋﺸﻖ ﺷﺪﻳﺪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰﻭﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ . ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺘﻌﻠﻖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺰﺩ ﺑﻬﺸﺖ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﺩﻣثلا
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﻫﻤﮕﻰ سوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﺸﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺑﻨﺤﻮ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻫﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﺴﻴﺎﻥ
ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﺳﭙس
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﻟﺰﻭﻡ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻨﺎﻡ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﻤﻨﻮﻋﺎﺕ
ﻭﻣﺤﺮﻣﺎﺕ عقدﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻨﻔﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠّﺖ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻮﺍس
ﺍﺳﺖ ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺣﻮﺍس
ﺩﺭﻳﻚ
ﺟﻬﺖﻭﻳﻚ
ﻧﻘﻄﻪ ﻭﻫﺪﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﭘس
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﺁﻥﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺑﺎﺯ
ﺁﻧﻘﺪﺭﻋﻴﺐ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻮﺟﻪ
ﺷﻮﺩﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻴﻚ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺭﻓﻊ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻣﺎﺩﻯﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺮ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻧﻴﺎﺯ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻘلی
ﻠﺰﻭﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺮﻣﻮﺯﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ
ﻭﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻯﺘﺮﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺳﺤﺮ ﻭ
ﺟﺎﺩﻭ ﺑﺎ
ﻧﮕﺎﻫﻰﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﭘﺮ ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺷﺎﻳﻊ
ﺍﺳﺖﺑﻌﻀﻰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻳﺎ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺍﺯ
ﮐﻮﺩﮐﻰﺑﺎﻋث ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﺩﺭ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ
ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺷﻮﻫﺮﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻥ ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﺧﺎﻟﻰ ﭘﺪﺭ
ﻣﺤﺎﻓﻆ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺧﺘﺮ ﺷﻮﻫﺮ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺴﺮﺍﻥ ﻫﻤﺴﺮ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻴﺎﻟﺶ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﺩﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻴﻚ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﻈﺎﻫﺮ تَقذُس
ﮐﺎﺫﺏﻭ
ﺣﺮﻓﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻧﻰ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی ﭼﻮﻥ
ﺑﻠﻮﻍ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎی
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﻌﺮ
ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭِﺭﺩ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﺤﺴﻮس ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﻌﺒﻮﺩ ﻏﻴﺮ
ﻣﺤﺴﻮس ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﺗﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻴﻚ ﺑﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
معرّفی ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺼﻮﺭ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭ ﺗﺎ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻧﻪﺭﺍ پسﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻇﺮﻑ
ﺳﺎﻋﺘﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﮕﺬﺭﺩ
ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺑﺼﻮﺭت
ﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﻋﺸﻘﻰ
ﻭ ﻇﻬﻮﺭﺍﺗﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﻃﻔﻞ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﮐﻪ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﺄثیرﺍﺕ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪ
ﺁثاﺭ ﻣﺨﻔﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﺮﻭﺯﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺮﻭﺯ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﭼﺎﺭﻩ ﺳﺎﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻨﻰ ﺟﻮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻟﺐ ﺭﻳﺰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺧﻄﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺃﺳﻴﺮ
ﺣﻘﺎﺗﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺩﺭﺩﻏمناﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘسﭼﺎﺭﻩ
ﺭﺍ ﺟﺰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﻭ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺭﻓﺘﻦ ﺟﺰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ به آﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺩﻝ ﺑﺒﻨﺪﺩ ﺑﺎﺯﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺁﺭﺍﻣش هاﻯ
ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺭﺍﻩ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺎ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻭ
ﻫﻤﺪﺭﺩﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮ
ﻫﻤﻔﮑﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﻳﻢ
ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﺯﻯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻰ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﺣﻠﺎﻡ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪﻳﺎ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﻭ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺴﻮﺋﻰﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﻮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ
ﺗﺨﺼﺼﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻪ
ﺁثاﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﺫﺧﻴﺮﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺭﺍﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻯ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺩﻭﺭﻩ
ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻫﺎ
ﮔﺮﺩﺵ ﺑﺴﻮﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮﻳﻚ
ﻗﻄﺮ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻭ ﭼﺮﺥ ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍﻯ
ﺍﻭﺑﻴﻚ ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﻳﻚ ﺳﺮﻋﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺠﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻗﻄﺮ
ﺍﻳﻦ ﭼﺮﺥ ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺳﻤﺖ
ﺣﺮﮐﺖ ﺍﻳﻦ
ﭼﺮﺥ ﺭﺍ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﻮﻯ
ﻫﺪﻑ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﭘس ﻫﺮﮐس
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻧﭽﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﮐﺎﺷﺘﻪ
ﺩﺭﻭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮑﺎﺭﺩﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻬﺮﻩﮔﻴﺮﻯ
ﺁﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﺍﻯ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﺻﺮﻑ
ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﮑﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻃﺒﻌﺎ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠی
ﻮﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺑﻄﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻔﻊ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺟﻮﺍﻥ ﺑﻬﻤﺴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻭ کَس
ﮐﺮﺩﻥ سِکسﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻟﻎ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﻃﻐﻴﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﻃﻐﻴﺎﻥ
ﺗﻦ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺑﻘﻴﻪ ﻋﻤﺮ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﮐﺮﺩﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻴﺎﺩ ﺍﻳّﺎﻡ
ﻧﻴﻚ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﻭ
ﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻋﺸﻖ
ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮﻳﻦ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻭ
ﻋﻈﻤﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺗﻦ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻰ ﻧﻈﻴﺮ ﺭﺍ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺩﮔﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺰﻥ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺸﻮﻫﺮ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﭙﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺫﺍﺕ
ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻮﻯ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺩﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩﺧﻠﺎﺻی اﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﮐﻨﻮﻧﻰ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻭ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه ﺑﻴﺸﺘﺮﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺳﺖﻭ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻌﺎﺷﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻴﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎ
ﻋﺸﻖسوﮊﻩﺍﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺷﻌﺮﺍ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴی
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺩﺭﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﻮﺩﻙ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮐﻴﻮﺑﻴﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯﻯ
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻗﻠﺐ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻴﺮﻯ
ﺑﻬﻢ ﻣﻰ ﺩﻭﺯﺩ . ﭘﺎﺳﮑﺎﻝ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻋﺸﻖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩﺵ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﺸﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻧﻄﻔﻪﺍﻯﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺷﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩﺷﺶﮐﻠﺎس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻮس
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺑﺎ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ
ﻧﻴﺰﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻮقف
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﻭ ﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺑﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺪﻭﺭﻩ ﮐﻮﺩﮐﻰﭘﺎﻙ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﻭﺭﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻃﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ولی ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ولی
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﻮﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﺑﻰ ﺩﻟﻴﻞ
ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻤﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻳﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺣﻞّ ﻣﺸﮑﻞ ﮐﻨﺪ
. ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ . ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺣﻞ ﺷﻮﺩﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺯﺣﻤﺘﻰ
ﻧﺴﺎﺯﻧﺪ ﭘس
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻫﺮ ﻋﺸﻘﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪﻋﺸﻖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﺻﺪﻕ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺳﺨﺎﻭﺕ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﺩﻭﺍﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ
ﭘﺎﮐﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻫﺮﮐس
ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﻫﻢ
ﭘﻠﻴﺪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ آزمایش
ﻋﺸﻖ ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﭙﺎﮐﻰﻳﺎ
ﺑﻘﺼﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﭘﻠﻴﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﺩﮔﻰ
ﻭﺗﻮﺍﺿﻊ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ ﺭﺿﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻮﻓﻖ
ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁﻥ ﻋﺸﻖ ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﺮﭼﻪ ﺟﺪّﻯ
ﺗﺮ ﺑﺪﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺳﺎﺑﻖﻭﺣﺘی
عقدﻩ ﻫﺎﻯ ﻣﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺧﻮﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ
ﺃﻧﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﻣﺤﻮﺭﻯ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﻣﺰﻳﺪ
ﺑﺮ ﻋﻠّﺖ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﺎ ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻧﺎﺩﺭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺮﺑﻴﺘﻰﺁﺳﻴﺐ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻫﺴﺖ ولی
ﮐﺎﺭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﺸﻒ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻘﺶ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
.ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺮﻙ ﻧﺴﺒﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺫﺍﺕ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻏﻴﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺤﺪّﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﺮﺯ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺳِﻨﺖ
ﻣﻘﺪّﺳﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﺎﻥ ﺩﻯﻠﺎ
ﮐﺮﻭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﻡ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺒﺎﺯﻡ . ولی
ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﻳﺪﻡﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺩﻩﺍﻡ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻠﺎﺵ
ﺗﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﺼﺪ ﺟﻨﮓ
ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺸﺘﻪﺷﺪﻥ
ﺩﺭﻋﺼﺮ محمّد
ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮ
ﻣﻴﮑﺸﺘﻨﺪ ﻭ
ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﻤﺸﺪﻧﺪﮔﺮﻳﺎﻥ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻋﺎ
می ﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﮐﻪﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ
ﺣﻤﻠﻪﻭﺟﻨﮓ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻨﺮﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺳِﻨﺖ ﺍﮔﺮ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﻳﺪﻩﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولیﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﺷﺒﻴﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻟﺬﺕ
ﺑﺨﺸﻰ ﻭ ﺍیثاﺭ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺪ . ﻭ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﺨﺸﺶ ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺍﺯ
ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ
ﺑﺨﺸﺶ ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﻨّﺖ
ﻭ ﺗﻠﺨﻰ ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﻭ
ﺩﻳﺮﮐﺮﺩ
ﺯﻳﺎﺩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺪﺭﺕ ﺃثر
ﻫﺪﺍﻳﺎ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮﭼﻮﻥ
ﺟﻮﺍﻫﺮ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﻭﻉ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻫﺪﻳﻪ
ﺩﺍﺩﻥﻮﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳّﺎﻡ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﺗﺄثیرﻯ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺍﺯ
ﻫﺪﺍﻳﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻗﺎﻧﻊ ﺑﺮﻣﻮﺯ
ﻭ سوﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺨﺸﺸﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺨﺸﺶ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺎﻙ
ﺗﻘﺪﻳﻢ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﺟﻮﺍﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺳؤﺍﻝ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﻋﺎﺷﻖ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﺨﺸﺪ . ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻗﺼّﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺸﻘﻰ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻠﻞﺟﻮﺍﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﭼﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻧﮑﻪ ﻫﺪﻳﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺎﻝ
ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺎﺷﻰ
ﺍﺯ ﺭﻭﺣﻴّﻪ ﺷﺪﻳﺪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﺨﺸﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻭﻋﺪﻩ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ مُقدّس
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﻬﺸﺖ
سوﻡ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ولی
ﺷﺎﻣﻞ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻨس
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ
ﺷﻮﻧﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻔﻊ ﺷﺨﺺ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺭﺯﺵ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﺩﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﻭح القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻋﻈﻤﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ چه
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺫﺍﺕ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻧﮑﻨﺪﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﺩﺭ ﺩﺭّﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﮑﻤﻚ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍ ﺿﻤﻦ
ﺩﺍﺩﻥ ﻓﺮﺻﺖ
ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺣﻘﻴﺮ
ﺷﺪﻩ ﺭﺍﺿﻰ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺭﻧﺞ ﺑﻴﺸﺘﺮﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺯﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺷﻮﻫﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍﺿﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭﮔﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺯﻥ ﺧﺎﻧﻪ
ﻧﺸﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺎ
ﺷﻮﻫﺮﺵﺭﺍﺿﻰ
ﮔﺮﺩﺩﺭﺍﺿﻰ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻮﻫﺮ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﭘﺎﺭﻩ
ﮐﻨﺪﺗﺎ ﺍﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﻭﺯﺩ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺭﺯﺵ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺷﻮﻫﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ های
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮ ثوﺍﺏ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻋﻴﻨﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ .

ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺑﻴﻦ
ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻣﺮﺩﺍﻥﺍﻳﻦ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ ﮐﺸﻒ
ﻭﺟﻮﺩ خویش
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ ولی ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﺸﺎﻥﺩﺍﺩﻩﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮔﺬﺭ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﺘﻤﻬﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻘﻠّﻪ ﻗﺎﻑ ﻭ
ﺣﺪّ ﻳﻘﻒ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺯﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻘﺶ ﺯﻥ ﺩﺭ ﻣﺮﺩ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺗﺄثیرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺯﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩ
ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺯﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﻨس وﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﺩﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ خویش
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻣﺸﺘﺮﻙﺩﺭ
ﻧﻘﺶ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻣﻬﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﻫﻢﺑﺎﻋث
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺣﺼﻮﻝ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯحقّ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﻮﻯ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟک ﺮﺍ برایش
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺩﺍﺭﺩﺗﺎ
ﺑﻮﻯ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﮐﺎﺭ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥﺧﻮﺩ ﺳﺒﺐ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﻴﻞ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻰ
ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﭘس ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺎﻧﻊ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻫﻢ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ ﻫﻢ آزمایش
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﺟﺎﻥ ﮐﻠﻴﻨﺞ ﻋﺸﻖ
ﭘﺎﻧﺪولی
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺍﻓﺰﺍپس
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺪﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﮐﺮﺩ . محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩﺑﻬﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭﻯ
ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺘﻌﻬّﺪﺍﺳﺖ
ﺩﻩ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻥ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﮐﺎﻓﻰﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﺮﭼﻪ ﺟﻠﻮﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻭﺭ
ﻣﻰﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﺸﻮﺩ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻭﻫﺮﭼﻪ ﮐﻤﺎﻝ الهی
ﺠﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻘﺐ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮﻫﺮربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﮑﻤﺎل اﻟﮕﻮﻯ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻠﺰﻭﻡ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ محمّدﺩﺭ
ﺍﺳﺮاء ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﺎ ﻗﺎﺏ
ﻗﻮﺳﻴﻦ ﺍﻭ
ﺃﺩﻧﻰﻭ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻌﺮﺵ ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺯﻳﺮ ﭘﺎ
ﺭﺍ ﺧﺎﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰﻭ ﻳﺎ
ﺩﻟﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺮﺯ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺧﻮﺩﭘس ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ . ﻭ ﻗﺎﺏ
ﻗﻮﺳﻴﻦ ﺃﻭ
ﺃﺩﻧﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﭽﺸﻢ ﺭﺳﻴﺪﻥﺩﻭ
ﺳﺮ ﮐﻤﺎﻥ ﺗﻴﺮ ﺃﻧﺪﺍﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻗّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻴﺮ ﺃﻧﺪﺍﺯﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺣﺘّﻰ (ﺃﻭ
ﺃﺩﻧﻰ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺘﻰ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ برایش
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝﻭ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩﺵ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭﻙ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻭ
ﺣﻔﻆ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺍﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯﺒﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ
ﻧﻪ ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻳﺎﺩﻳﮕﺮﻯ . ﻭ
ﺣﻔﻆ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎ سوﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺟﻨﺴﻰﺣﻔﻆ
ﻓﺮﺩﻳّﺖﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ . ﭘس
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﺸﺮﻁ
ﻭ ﺷﺮﻭﻃﻰ ﮐﺮﺩ ﻣﮕﺮ
ﺑﺸﺮﻁ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣُﺴﻦ ﻧﻴّﺖ ﻭ
ﭘﺎﻙ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺭﻭﺍﻥ . ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺧﻄﺮ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻭ
ﺍﻣﺘﺰﺍﺝ ﻫﺮ
ﻋﺎﻣﻞ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯﻋﺸﻖ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﮐﺸﻨﺪﻩ
ﺁﻥ . ﻭ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﺍﺗّﺤﺎﺩﺍﺯ
ﻣﻌﻴّﺖ ﻭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ ﻭﺩﺭ
ﻓﮑﺮﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﻗﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﺒﻴﻨﺪﺗﺎ
ﺑﭙﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺍﺯ
ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻴﺮﻭﻥﺒﺮﻭﺩ
. ﺍﺯﻋﺎﻟم
اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﺑﻄﻮﺭ ﻗﻄﻊ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺮﻭﺩﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺖ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻭ استثناﺋﻰ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺳﺖﻧﻤﻰ ﺩﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ
ﻭﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺭﻭﺩﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺩﺍﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭﺑﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻪ ﺳﭙﺎس ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖﻣﻌﺸﻮق
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﺷﺮﺍﺏ
ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺭﺩ ﮐﻪ
ﺟﺎﻧﻰ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻭ
ﻣﻌﺎﻑ
ﺍﺯﻫﺮﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ خویشﻭ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺍﻯ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﺩﺭﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﻨﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﻭﻧﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻌﺸﻖ ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃ
ﺷﺮﻭﻉ ﺁﻥ
ﻋﺸﻖﺑﺤث
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻴﻢﻭ ﻳﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﺵ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﭘﺮﻭﺭﺷﻬﺎﻯﻤﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺪﺭ
ﻋﺸﻖﺩﺭﮐﺴﻰ
ﺑﮑﺠﺎ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﻭﭼﻪ ﻭﺿﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭﺣﮑﻢ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻫﻤﻰ ﺫﻫﻦ
ﻋﺎﺷق
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻰ ﻭﻓﺎﺋﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕﻭ ﻳﺎ
ﺩﻝ ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ثمرﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺭﻧﺞ ﻭ
ﻏﺼّﻪ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﭼﻪ
ﻣﺴﺎﺋﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻬﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺃس ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻟﻮﺍﺯﻡﻃﻠﺐ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﻣﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻘﻮﻳﺖ ﻋﺸﻖ
ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻟﺎﺯﻡ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺗﮋﻯ
ﻫﺎ
ﻭﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻫﻨﺮﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﮐﺴﺐ
ﻳﻚ ﺭﻧﮕی ﻮ ﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰﻭ
ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﮐﻴﻔﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰﭼﻘﺪﺭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻬﻤّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻳﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻫﺮ ﻧﻘﺺ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ ﺭﺍ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺭﻧﺞ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﺪ . ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﻧﻴﺴﺖ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮﻫﺮ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﻋﺸق
ﻘﺒﻠﻰ ﻭ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﺒﻌﺪﻣﺎ
ﺳﺮﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻥ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﻭ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺧﻮﺩﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻘﺶ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺼﺮﻑ ﺃﻧﺮﮊﻯ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﺩﺭﻋﻘﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺮﮊﻳﻬﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﺎس
ﺩﻭﺭﻯ ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻗﺼﻴﺪﻥ
ﻣﺴﺘﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻣﺼﺮﻑ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ولی ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﺟﺰ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺧﻴﺎﻝ ﻟﺬﺕ
ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﭘﺎﻯ ﻋﻘﻞ
ﺑﻤﻴﺎﻥ اﺳﺖ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ
ﺁﻏﺎﺯ می گرﺩﺩ .
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦﻭ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺍﻭﻝ
ﺑﺠﺎﻯ ﺩﻝ
ﺧﻮﺷﻰ
ﺑﺎﺣﺴﺎﺳﺎﺕﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻌﻘﻞﻭ ﺣﮑﻤت
هاﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﻧﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﮑﻤﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻫﺮ
ﭼﻨﺪﻯ ﺩﺭﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﭼﻨﺎﻥ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﻋﺸﻖ
ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻈﺮ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﻔﻠﻰ
ﺍﺳﺖﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺠﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﻯ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭘس
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻳﺪﭼﻪ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺑﺎﺩ ﺭﻓﺘﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺷﻴﺮﻳﻦﺟﺰ
ﺣﺴﺮﺕ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ ﻭﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﻧﺎ ﻣﻄﺒﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ الهی
ﺒﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻭ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ خویشﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻗﺪﺭت
هاﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻋﺸﻖ ﺍﻭ
ﺑﮑﻤک هاﻯ
اﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺁﺭﺍﻡ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺟﻨﺴﻰﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺟﺰ ﺿﻌﻒ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﻋﺸﻖ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻣثبتﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ﺧﻮﺩﭼﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮔﺮﺩﺩ .

ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﺗﻤﻨﺪﻯ
ﻣﺤﺮﻙ ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻋﺸﻖ ﺿﻌﻴﻒ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﻑ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺤﻈﺎﺗﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻳﻦ ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﺩﺭﻭﻥ ﻋﺼﺒﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻋﺎﺷﻖ ﺣﺴﻮﺩﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻋﺸﻖ ﻓﺮسوﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺣﻴﺎﻯ
ﺁن شده ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪﺑﺎﻋث
ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣؤثّر ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻣثلا
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺗﻨﺪﺗﺮ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻫﺎﻯ ﺧﺸﻦ
ﺗﺮﻭ ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ عاﺎﺷﻖ ﺣﺴﻮﺩ
ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ
ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣﺴﺎﺩﺗﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺑﺎﻫﻢ
ﻭ ﺷﺪﻳﺪﺍ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﻟﺨﺴﺘﻪ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺷﺎﺩﺑﺎﺵ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﮐﺸﺘﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻧﺠﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻋث
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
غیرﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻏﺒﻄﻪﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻣﺤﺮﻙ
ﻣثبتی ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ خویش ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﻮﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻌﺸﻮق اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰﺩﺭ
ﺟﻨﺐ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻭ ﻃﺮﻑﭼﻪ ﺯﻥ
ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺮﺩ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘﺎپس
ﺍﺯ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﻫﻮﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻔﻆ
ﻣﺎﻟﮑﻴّﺖ ﺍﻭ
ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﺎﻟﺘی ﺪﺭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩﮐﻪ عَدَم
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﺗﻤﻨﺪﻯ
ﻳﻌﻨﻰ عدَم
ﻋﻨﺎﻳﺖ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﮐﺴﻰ ﺑﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸق ﻮ
ﻋﺎﺷﻘﻰ
ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﻋﺸﻖ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﺍﺯ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺣﺴﻮﺩﺍﻧﻪ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺖﺩﺭ عَدَم
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻭ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺧﻠﺄﻯ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺸﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺣﺴﺎﺩﺗﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺧﻄﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻳﺎ ﺗﻐﻴﺒﺮ
ﻣﻨﻔﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ . ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ
ﺷﻬﻮﺕ ﻃﻠﺐﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺧﻄﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ
ﺷُﺮُﻑ ﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻓﻨﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺣﻮﺍﺩث
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻗﺎﺗﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻟﺎﻡ ﻭ
ﺁﻣﺎﻝ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﻔﻆ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻥﻳﺎ
ﺩﻓﻊ ﻋﺎﺷﻖﻣﺮﺩ
ﺍﺯ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﻤﻪ ﺟﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﺩﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻫﻢﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻠﺨﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺟﻨﮓ ﻭ ﺩﻋﻮﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ
ﺍﺳﺖﻭ ﭼﺎﺭﻩ
ﺩﺭ ﻃﻠﺎﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ ﺳﺨﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﺯ
ﺍﻭﻭ ﺩﻭﺭﻯ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﮐﻪ ﺑﺎﻋث ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮﻋﻘﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺍﻭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻧﻌﻤﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻭ ﻭ ﭼﺎﺭﻩ
ﮐﺎﺭ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﻳﺪﻥ ﻤﺠﺪﺩ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍثباﺕ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺍثبات ﺻﺪﻕ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﻦ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻗﻞ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺎﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻋﺪﻩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺭﺣﻤﺖ
ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ
ﮐﻪ ﻃﺎﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪﻓﺸﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﮐﺎﺭﺩ
ﺑﺎﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻧﻔس
ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺎﻣّﺎﺭﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭ ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺻﺒﻮﺭﻯﻭ ﺩﺭﻙ
ﺍﺭﺯﺵ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺟﺒﺮﻳﻞ
ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﻋﺸﻖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺎﺭﺳﻞ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻭﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ ﺑﺮ
ﮔﺰﻳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻭﻓﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﻔﺎﻕ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ سوﮔﻨﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻧﻰ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺭؤﻴﺎﻫﺎ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪﭘس
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺎ ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ولی ﭼﻮﻥ
ﻗﺪﺭﺗﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﭘس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﺮﺯ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻃﺎﻗﺖ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﺎﺑﻖ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﻌﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ خویش
ﻭﻣﻌﺒﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﻥﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻰ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎﻯ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺒﻞ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺁﻨﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣُﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻃﻠﺎﻕ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﮑﺮﻭﻩ ﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻃﻠﺎﻕ ﻭﻃﺮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻭﺯﻧﺎﻥﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻃﻠﺎﻕ ﻭ (ﺻِﺪﺍﻕ)
ﺟﺎﻯ ﻧﻔﺮﺕ
ﺩﺍﺭﺩولی
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎﻯ
ﻣﺤﻴﻂﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺘﺸﻨّﺞ ﺑﻴﻦ
ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ ﻭ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺍﺯ
ﻫﻢ . ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﭘﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺳﺴﺘﻰ
ﻭ ﺗﺮﻙ ﻋﺸﻖ
ﻫﺴﺖولی ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﭘﺎﻯ
ﺗﻨﻔّﺮ ﻭ ﺟﻨﮓ
ﻭ ﺗﻠﺨﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻭﻗﺎﺕ
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰﮐﻪ
ﺑﺠﺰ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻣؤﻣﻦ ﻭ ﺑﻨﺪﻩ
ﻣﻮﺑﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﺎﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﻮﻧﺪﻣﺸﺮﻙ
ﻭﮐﺎﻓﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻣﻠّﺎ ﻭ
ﮐﺸﻴﺶ ﭘﺮﺳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﻪ ﺧﺪﺍ
ﭘﺮﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ تَقذُس
ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻴﺰﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣﻈﻠﻮﻡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﻍ ﮐﺸﺘﻦ ﺩﺭ
ﻋﺰﺍ ﻭ ﻋﺮﻭﺳﻰ
ﺳﺮ ﺑﺮﻳﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻧﺒﻮﺩﻧﺶ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺑﻮﺩﻧﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﻭﺣﺎﺩثه
اﻯﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻟﻄﻤﻪﺍﻯ ﻭ ﺃثرﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍثر ﻣثبت
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺬﺍﺷﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻧﺪﭼﻮﻥ
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻯ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ معرّفی
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖﭘس اﻧﺴﺎﻧی
ﻮﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﭙﻴﺮ ﺃﻣﺮﻯ ﻣﻮﻗّﺖ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻭ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻨﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ .

ولی ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺪﻭﻥ سوﮊﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﻠﻤﻮس
ﺃﺑﮋﮐﺘﻴﻮﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭﻭﻳﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪﺗﺎ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪﻭﺍﻗﻌﺎ
ﭼﻪ ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭولی بحقَّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺯ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻭ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺷﻔﺎﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻢ ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺷﺪ ﻭ ﺳﭙس ﻫﻢ ﺣﺎﻝ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﻔﺮﺽ
ﻋﺎﺷﻖ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ
ﻏﻴﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺎ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﺷﺪﻋﻤﻠﺎﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﻟﺒﺎس
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻏﺎﻳﺐ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪﺑﻮﻯ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ
ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ
ﺭﺍﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ ﻋﻘﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰﻭ ﺣﺘﻰﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺃثر
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭلی
ﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﺁﻥ ﮐﺎﺫﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﺑﺎﻋث ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯﮐﺴﻰ
ﻭ ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺍﺳﺖﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻋﻘﻞ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻞ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﻋﺸﻖﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭهَوَس ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺯﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺣﺎﮐﻢ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ . سوﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺭ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭﻣﺠﺮﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ سوﻕ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻋﺸق اﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺩﺭﻙ
ﮐﻤﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ولی
ﭘﻴﺮ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﺸﻖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻘﻞ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﺸﻖ ﭘس
ﺍﺯﻋﻘﻞﺟﺬﺑﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺪﺍﺭﺝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺸﻖ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺟﺬﺑﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﺎﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺍ (ﻋﻮﺍﻃﻒ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻋﻮﺍﻃﻔﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺟﺰ
ﺩﺭﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺩﺭﻙ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻧﺪﻩ ﺧﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺷﻴﺮ
ﺩﺭﻧﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻃﻔﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻬﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻃﻔﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺖﺑﺒﭽﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﻴﺮﻫﺎ ﻭ ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺗﺮﺣّﻢ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻋﺬﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻃﻔﺎﻝ
خویش ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ .
ولی ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺷﻤﻨﺎﻥ ﺑﺪ
ﺧﻮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﻣﺮﺯ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭘس
ﻋﺎﻃﻔﻪﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﻘﻠﻰﻳﺎ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺸﻖ
ﺑﻬﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺑﺪﺍﻥ ﻣﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻗﺘﻞ ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﮐﻨﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯﺍﺯﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﭘﺸﻪ
ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﮐﺴﻰﻏﻴﺮﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ کسی
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﻫﻤﭽﻨﺎﻥﺎﺻل
اﻟﻬﻰ ﺩﺭﺁﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺩﻩ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺗﻥ هر
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺻﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﮐﺴﻰ ﻳﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ
ﺍﺯ ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻭﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻥ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔی
ﺒﺠﻬﺎﻥﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﮔﻠﺒﻮﻟﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﺭﺧﻮﺩ جمع
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺷﮑﻞ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻦ ﻣﺤﺴﻮس
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺮﻭﺡ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻭﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺮ ﻏﺮﻗﻪ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ
ﻏﻴﺮﻣﺤﺴﻮس
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ پس ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ
ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﮑس ﺁﻥ
ﺗﺮﺣّﻢ ﺑﻬﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪﻭ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﺍﺣﻴﺎﻯ
ﻫﺮ ﻧﻔﺴﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﺣﻴﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻗﺘﻞ
ﻫﺮ ﻧﻔﺴﻰ ﻗﺘﻞ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻋﺪﺍﻡ ﻗﺎﺗﻞ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺍﻭ
ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪﻩ
ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻳﻚ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ ﺩﺭ
ﮐﻤﺮ ﻭ ﺭﺣﻢ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﺻﻴﺮﻭﺕ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺷﺪﻥﻭ ﺍﺯ
ﻗﻴﺪ ﺯﻣﺎﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﻴﺪ
ﻓﻄﺮﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻌﻠﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻭﻝ ﻋﺸﻖﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﻟﻤس ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻳﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ ﺑﻤﺤﺒﻮﺏ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺁﻏﺎﺯﺵ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺘﻦ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻭ
ﻭﺍﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺳﭙس
ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﻨﻬﺎﻭﺳﻴﻠﻪ اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟکی
ﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻋﺸﻖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﻔﺮ ﺩﺭ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺳﻔﺮ
ﺍﻟﻰ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
لله ﻭ ﻓﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺨﻠﻖ( ﻣِﻦ
ﺍﻟﻠﻪ) ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍﺩ
ﻣﺎﺭﺳﻞ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﺎﺩﻯ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺟﻨﺴﻰﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻋﺸﻖﺩﺭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﺑﺎﺷﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻭﺍﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﺸﻖ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﭘﺮﺳﺘﺶ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ .

ﺟﺒﺮﻳﻞ
ﻣﺎﺭﺳﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖﺩﻟﺎﻟﺖ
ﺁﻧﺘﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ معرّفی
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺷﺨﺺ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻭﺭﺷﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﺭﺳﻞ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭسوﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ
ﺫﺍﺕ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭﺻﺎﺣﺐ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻳﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺫﺍﺕ ﭘﻴﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻃﺮﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺁﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺭﺍ ﺧﺪﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻤﺖ
ﻣﺘﺤﻴّﺮﻡ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻧﻤﺖ . ﻭ
ﮔﻮﺋﻰ علیّ
ﻧﻴﺰ ربّ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﺑﺮﺧﻰ
ﺷﺪﻩ . ﻫﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖﮐﻪ
ﻫﺮ ﻋﺸﻘﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻓﻄﺮﺕﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺩﺭﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰﺑﺎﺯ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮐﻪ
ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﺭﺿﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺪﺭﻙ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺗﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺷﻮﺩ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮع ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮع ﻔﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ
ﭘﻴﺶﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎای ﺒﻴﺎﺑﺪ
ﻭﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﮐﻨﺪ .

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴی
اﺳﺖﻳﮑﻰ
ﺍﺯﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻳﻚ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺑﺨﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﺭﺍ ﻭﺍﺳﻄﻪ
سوﻣﻰ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ
ﻣﻨﺸﺄ ﻳﺎﺑﻰ
ﺑﺄﺯﻟﻴّﺖﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢﮐﻪﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪﺗﺒﻠﻴﻎ
ﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﻢ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻓﺎﻣﻴﻞ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺻﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﮔﺎﻫﻰ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻨﻊ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺻﻠﺘﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻯ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ ﻋﺸﻖ ﻧﻤﻮﺩ
. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﻣﻠﻤﻮس ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺷﮑﻞ ﺗﻦ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺩﺭﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩﻭ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ
ﻋﺸﻘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﻭ ﻳﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ
. ﺩﻭ ﺃﻣﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻴﭻ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻟﻮ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻗﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻣﻮﻓﻖ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻫﺎﻯ
ﺘﺎﺯه
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﮐﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﻫﺮ ﻋﺎﺷﻖ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﻣﻮﻗّﺖ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﮐﺴﻰ
ﻫﻢ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟّﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ
ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻧﻴﺮﻭ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺼﺮﻑ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺮﻭ
ﺭﻭﺯﻯ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻮﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ ﺷﻮﻕ
ﻭ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﺴﻴﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
نیزﺨﺴﺘﮕﻰ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻋﺸﻖ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮﺃﻣﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﺗﻨﻮﻉ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻟﺬﺕ ﻭ
ﺷﻮﻕ ﺳﺎﺑﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺎ
ﻫﺮ ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺟﺴﻤﻰﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺗﻮﺍﻥ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻭﻋﺪﻩ ﺷﻬﻮﺩی
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺮﻭ ﻭ ﺷﻮﻕ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﮐﻤﻚ
ﻭ ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻪ
ﮐﻤّﻰ ﻳﺎ
ﮐﻴﻔﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﺗﻦ به ﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭﺷﻔﺎﻯ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯﻭ
ﻳﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰﺑﺎ
ﻫﺮ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﺒﻮﺩ ﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻴﺮﻭ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻟﺎﺯﻡﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻰ
ﺣﺎﺻﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺸﻖ ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻋﺖ ﺍﻭﻝ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ سوء
ﮔﻨﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭﻧﻴﮑﻮ
ﻭﺍﻣﻴﺪ
ﺑﺨﺶﻭﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻃﻔﺎﻟﻴﻚ ﺯﻭﺝ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﻋﺸﻖ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺸﻮﺩ ولی
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺎﻋث
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻃﻔﻞﮐﻪ
ﻟﺎ ﺟﺮﻡ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻃﻔﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻀﻌﻴﻒﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﮒ ﻋﺸﻖ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺭﺳﻴﺪﻭ ﻳﺎ
ﺩﻳﺮ ﺭﺳﻴﺪﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺩﺍﻧﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺤﺪّ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺴت ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ علیّ
ﺭﻏﻢ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺎﺯ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺮﺳﺪﺗﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻳﻨﺪﻩﭼﻨﺎﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺍﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﻋث ﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﺟﺎﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﻃﻔﻞ
ﺧﻮﺩ ﻋﺸﻖ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ثمرﻩ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﺣﺪﺕ ﺯﻥ
ﻭﺷﻮﻫﺮﮐﻪﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ . ﻭ ﺑﺎ
ﻃﻔﻞ ﺑﺎﺯ
ﮐثرﺕ
ﺑﺨﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞﺩﺭ
ﻫﻢ ﻭ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﮐثرﺕ
ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺤﻴﻮﺍنی که
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﮐﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻨﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﺑﺘﺪﺭیج ﺑﻨﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻧﻔس مُلهمه ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﭘﺬﻳﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐثرﺕ
ﻧﻔﻮﺳﻬﺎﻋﻤﻠﺎ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺷﺪ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻃﻔﻞ ﺩﻭﺳﺎﻟﻪ
ﻭ ﺩﻩ ﺳﺎﻟﻪ ﻭ
ﺑﻴﺴﺖ ﻭ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕﺧﻮﺩ علیّ
ﺭﻏﻢ ﮐثرﺕ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻃﻔﻞ ﺑﻴﻦ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻘﺸﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﮐثرﺕ
ﺩﺭ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺄثیر
ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﻃﻔﻞ ثمرﻩ ﻋﺸﻖ
ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﻣﺮﮒ
ﻋﺸﻖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﮔﺎﻫﻰ
ﺯﺭﻧﮕﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺻﺎﻝ ﻭﻭﺻﻠﺖ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺕ
ﻓﺮﺍﻕ ﻋﺸﻘﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺴﻨﺪﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪﻣﺮﮒ ﻋﺸق
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻫّﻢ ﺍﺳﺖﻭ ﻣﺮﮒ
ﻋﺸﻖ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺯ پیدایش
ﻃﻔﻞ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ
ﺭﺳﻤﻴّﺖ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺻﺎﻝ
ﻋﺸّﺎﻕ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﻓﻊ
ﻧﻘﺺ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻃﺮﻑ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ ﺩﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻓﺮﺻﺖ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻭ ﺑﻰ ﻭﻓﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺸﻪ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﻋﺸﻖ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺑﻌﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺟﺴﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺸّﺎﻕ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺑﺎ
ﻭﺻﺎﻝ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﺸﻨﺪ ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺻﺎﻝ
ﮐﺸﺘﻨﺪ .ﻭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺪّﻳﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻌﺸﻮق اﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺳﮑس ﺭﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﺸﻖ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺧﻴﺎﻝ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﺸﻬﻮﺭﺗﺮﻳﻦ
ﻋﺎﺭﻑ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﻗﻠﻤﻰ
ﺍﻭ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺯ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻭﻫﺮ
ﻋﺎﺭﻓﻰﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﻡﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻤﻴّﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺵ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻋﻘﺪ
ﺻﻴﻐﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻋﻤﻠﺎ
ﻳﻚ ﮐﺎﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰﮐﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍج
ﺠﻨﺴﻰ
ﻭﺍﮊﻩﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺪﺭﻭﻍ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺒﺎﻃﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﺂﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐﻠﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺕ توجّهی
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻧﻴﺰ ﻋﻠﺎﻗﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺟﻨس ﺑﺎﺯﻯ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻓﺴﺎﺩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎ
ﻭ ﻣﺮﺍﺳﻢﻋﻘﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪﻭ ﻳﻚ
ﺷﺐ ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻫﻢ ﺧﻮﺍﺏ
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﻮﺩﺗﺎ
ﺑﺮﮐﺖ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺗﻮﺭﺑﻪ ﻭﻫﻢ
ﺍﺯ ﺁﺧﻮﺭ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ . ﭼﻬﺎﺭ
ﺯﻥ ﻋﻘﺪﻯ ﻭ ﭼﻬﻞ
ﺻﻴﻐﻪ
ﺗﻤﺘّﻊﻭ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺑﺮﺩﮔﺎﻥو
کنیزان (امّ
الولد)
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺳﻴﺰﺩﻩ
ﺯﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺑﻰ
ﺷﻮﻫﺮ . ﮐﻪ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺯﻧﺎﻥ
ﺑﻰ ﺷﻮﻫﺮ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣؤﻣﻦ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﻚ ﮐﻠﺎﻩ
ﺷﺮﻋﻰﺍﺯ
ﺍﻳﻤﺎﻧﺶ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
اُمّی ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﻡ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻡ ﺳﻠﻤﻪ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺯﻥ ﺩﻳﮕﺮ .

ﻧﻈﺮ
ﮐﻴﺮﻙ ﮔﺎﺭﺩ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺻﻠﺖﮐﻪ
ﺩﺷﻤﻦ ﻋﺸﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺟﻨﺴﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺮﻙ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ ﺣﺮﺍﻡ
. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻚ ﻣﺠﺮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻨﺪ . ولی ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺟﺎﺯﻩ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭمی
ﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺩﻟﺶ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺑﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻧﻴﺰ
ﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ ﺭﺍ ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
میدﺍﻧﺪ . ﻭﺑﺎﻋث
ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺁﻏﺎﺯﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﺤﺸاء
ﻧﻔﺮﺳﺘﻴﺪﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺯﻥ ﺭﺍ ﻣﻈﻬﺮ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺟﻠﺐ ﻟﺬﺕ ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯﺍﺣﻴﺎﻧﺎ
ﺍﻧﺎﻧﻴّﺖ ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺧﻮﺩﭘﺴﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﺍ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻭﺭﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ
. وﻠﻰ ﺑﺎﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﻳﮋﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﺰﺷﮑﻰ ﮐﻪ
ﻣﺘﺨﺼﺺﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻧﺴﺨﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺎﻥ
ﻋﺮﻑﺟﺎﺭﻯ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻭ
ﻋﺎﺩﺕ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪﺩﺭ
ﺣﺴﺎﺩﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺰﻧﺎﻥ خویشﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﻠّﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﺑﺎﻋث
ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻥ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺸﺮﻩ
ﻣﺎﺩﻩﭘس ﺍﺯ جُفت
ﮔﻴﺮﻯ ﻣﻐﺰ ﻧﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺶ
ﻣﻴﺰﻧﺪ
ﻭﻣﻴﮑﺸﺪﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﺳﻴﺒﻰ
ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﻓﻄﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺟﻨﺴی
ﻨﻴﺴﺖ . ولی ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﻧﻤﻰﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎ
ﻭﺍﺭﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﺮﻓﻰ
ﺟﺎﺭﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﺑﻠﻮﻍ ﺟﻨﺴﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻧﻪ ﺳﺎﻟﮑﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺑﻠﻮﻍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﺁﺑﺮﻭﻯ
ﻓﺎﻣﻴﻞ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺟﻨﺠﺎﻝ ﻭ
ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ ﭘُﺮ
ﺳﺮ ﻭ ﺻﺪﺍﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻄﻤﻊ
ﻭﻟﻴﻤﻪﺍﻯ
ﺩﺭﻋﺮﻭﺳﻰ
ﺣﺎﺿﺮ ﮔﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﻳﻜﺒﺎﺭ
ﻭﺷﻴﻮﻥ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺩﺧﺘﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻌﺪﺍ
ﺻﺤﺒت ﻨﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰﺩﺭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺮﮔﺰ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻧﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺗﻘﻴّﻪ ﺍﺯ
ﻫﺮﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺤث
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﻔﻆ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍﺟﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻮﻝ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻧﻈﺮ ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﺭﺍ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺍﻭ
ﺑﺎ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺮﻙ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻭﺍﺭﺩ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺸﻖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺕ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ(ﻋﺸﻖ ﻭ ﺃﺷﻚ)
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﺍﺋﻢ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﺎﺋﻞ
الهی ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺭﻭ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻧﺪﺑﻪ ﺃﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻟﻔﻆ ﻋﺸﻖ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻣﺸﺘﻖ
ﺷﺪﻩﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﭼﺴﺒﻨﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ ﻭﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ
ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺗﺮﻳﻦ
ﻭﺍﮊﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦﺻﻔﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺻﻔﺖ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻋﺸﻖ ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺍﺷﺘﺮﺍﻙ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺁﺧﺮﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺟﺎﻥ
ﮔﻴﺘﻮﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﺎﻧﻊ ﻋﺸﻖﻭ
ﺑﺎﻋث ﺗﺸﺘﺖ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎولیّ
ﺍﻟﻬﻰ خویش ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺮﻙ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭ سوﮔﻨﺪ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺮﻭﺯ . ﺟﻤﻌﻪ ﻭ
ﺃﺩﻳﻨﻪ ﻳﺎ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺟﻢ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ ﻓﺮّ
ﻓﺮﻳﺪﻭﻧﻰ
ﻭﺗﺎﺝ ﻭ
ﻓﺮﻭﻫﺮ
ﭘﺎﺩﺷﺎهی
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﺟﺴﺘﻪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺩﻳﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯﺭﻭﺡ
القُدُس ﻭ
ﻗﺎﺋﻤﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﻫﻮﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻥ
اﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﺮﻑﺟﺎﺭﻯ ﺑﺎﺯ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻧﺸﻮﻧﺪﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺬﻫﺐ ﺭﺍﻳﺞ ﻣﺤﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ولی
ﮐﻴﺮﮐﮕﺎﺭﺩ
ﻭﻗﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻳﻚ ﺭﻧﮕﻰ
ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺯﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍﻋﺎﻣﻞ ﺷﮑﺴﺖ
ﻭﻭﻳﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻋﺸﻖ
ﭘس ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺸﻖ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﻌﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺗﻴﻦ ﻭ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺘﻰ
ﺍﻳّﺎﻡ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯﻋﺸﻖ
ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩ ﮐﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺷﺎﻋﺮ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﻋﺸﻖ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﮑﺮﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﺷﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﻚﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﻴﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔﺘﻨﻰﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺭﺯﻳﺪﻩﻫﻤﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ
ﻧﮕﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮐثرﺍﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻮﺍﻧﺐ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺭﻋﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺁﻥﮐﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺕ
(ﺷﻨﻴﺪﻥ) ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰﻭ
ﻳﺎ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﺭ ﻟﺬﺕ
(ﺩﻳﺪﻥ) ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﻣﺤﺮﻙ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮﻯ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺷﻮﻕ ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺮﮒ
ﻋﺸﻖ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻣﺮﮒ ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﺑﻘﺼﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻨﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻋﺎﺭﺿﻪ ﺗﻮﻗﻒ
ﻋﺸﻖ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻘﺘﺼﺪ ﻭﮐﻢ
ﮐﺎﺭ ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻧﺰﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣؤﻣﻦ ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﻨﺪولی
ﺩﺭ ﺑﺎﻃﻦ
ﮔﻮﺋﻰ ﻧﻔﺎﻕ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎن ﺷﮑﻦ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻤﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﻋﻬﺪﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩ ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻔﺎﻕ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﺧﻴﺎﻳﺖ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖﺑﻨﻔﻊ
ﻳﻚ ولیّ ﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
پیدایش ﻃﻔﻞ
ﺑﺎ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﻳﻚ سوﮊﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺮﮒ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻧﺎﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﭘﺎﻙ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﺸﺮ
ﺑﺸﻨﻮﻳﻢﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻧﻔﺎﻕ
ﮐﻪ ﺩﺭﺃﺻﻞ
ﻋﺸﻖ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖﻭﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺍﺯ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ
ﻭﺳﺎﺩﮔﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﺩﻩ
ﺃﻧﺪپس ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻮﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻧﻔﺎﻕ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺩﻥ ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺧﻠﺎﻑﮐﺎﺭﻯﻤﮑﺮﺭﺩﺍﺭﺩﭘﻴﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﻃﺮﺩ ﻭ
ﻃﻠﺎﻕ ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ سوﮔﻨﺪ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳوء ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻋﺸﻖ
ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﺍﺯ
ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ
ﻧﻴﺰ ﻋﺸﻖ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰﺣﺘﻤﺎ
ﻣﺮﮒ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪﺍﻥﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻯﻮ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧی
ﻤﺤﻴﻂ ﺑﻨﻈﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ولی ﻋﺸق اﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻭ ﺿﻌﻒ
ﻋﺸﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﮒ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻘﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ تقرّب
صفاﺗﻰ
ﻫﺮﭼﻪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ مرﮒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰﺍﺯ
ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺿﺪ
ﻋﺸﻖ ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻔﺮﺕ ﻭ
خوﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺩﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺷﻌﺮﺍﻯ ﺧﻴﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯ
ﺍﺯ ﺧﻠﻮﺩ ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻋﺸﻖ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺭﻭﺡﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺭﻓﺘﻦ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺑﻌﺪﻡ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻓﺘﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣی
اﻧﺴﺎﻥﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻴﺎﺯ ﻓﻄﺮﻯﺑﺠﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺎﺯ
ﻓﻄﺮﻯ ﻃﺒﻖ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎﻧﻴﺰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﺍﻣﺎ
ﺷﻌﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﻡﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻌﺮﺍﻯ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻏﻴﺮ
ﺍﻣﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺳﺮﺳﺨﺖ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻣﻠﺄ ﻳﺎ ﻋﻮﺍﻡ ﭘﻴﺮﻭ
ﻣﻠّﺎﻫﺎ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺘﻮﻯ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺴﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺷﻌﺮﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻨﺮ
ﻧﻈﻢ ﺷﻌﺮ ﻭ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﮐﻠﻤﺎﺕﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﺎﻋﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺭﻧﺪﻯ
ﻣﺎﻋﺮﻯ ﻣﺎﻫﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻧﻌﺮﻩ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺷﻌﺮﺍ
ﺑﺎﻟﻔﺎﻅ ﻋﺸﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺸﻌﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻋﺸﻖ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺎﻟﻖ
ﻫﺮﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﮑﺮﻯ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﻣﺎﺭﺳﻞ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺮﮒ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﻣﺮﮔﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶﺩﺍﺭﺩ . ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﺮّ
ﺭﻭﺯﻯﻭﺟﺸﻦ
ﻓﺮّ ﻭ ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻮﻳﮋﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ
ﻣﺪﺍﻡ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻴﮑﻮﻭ ﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ لَوّامه
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻠﺎﻣﺖ خویش ﺩﺍﺭﺩﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺧﺎﻙ
ﭘﺎﻯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺟﺎﻥ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺩ . ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻦ (ﻣﻦ ) ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﻮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺗﺮﻙ
ﻫﻤﻴﻦ (ﻣﻦ) ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ
ﺑﻨﮕﺮﻳﻢﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ( ﻣﻦ )
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ (
ﺗﻮ) ﻭ ( ﻣﺎ ﺭﺍﺩﺭ
(ﻣﻦ) ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ناسوتیﺗﻰ
ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺪﺕ
ﺫﺍﺕ ﻣﻦ ﻭ ﺗﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺮﻙ ( ﻣﻦ)
ﺧﻮﺩ ﺑﻘﺼﺪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺻﺎﺣﺐ(ﺿﻤﻴﺮ
ﺗﻮ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﻩ ﻣﺴﺘﻘل
اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻫﻢ ﺫﺍﺗﺎ ﻫﺴﺖ
ﻭﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺳﺎﺑﻖ خویش ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻫﺴﺖ . ﭘس
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﺸﻖ
ﭼﻮﻥ ﻋﻤﺮ ﮔﻞ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺩﺭ
ﺷﺪﺕ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﻏﻨﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﻏﻨﺎﻯ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺩﺍﺭﺩﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺮﮒ ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﮔﻞ ﮐﻢ ﻋﻤﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮔﻞ ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺎﺧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎ ﮔﻠﻬﺎﻯ
ﺭﻧﮕﻴﻦ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻴﻚ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺃﻧﺪﻙ ﺃﻧﺪﻙ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﺭﺍﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﻋﺪﻣﻰ ﻭ ﻓﺮﺿﻰ ﻭ
ﻭﻫﻤﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭﻭﻍ
ﻭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺑﻔﺮﻳﺒﺪ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﮐثر
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎ ﻧﺎﻡ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﭘﺎ
ﺷﺪﺑﺎ
ﻧﺎﮐﺎﻣﻰ ﺭﻭﺑﺮﻭﻣﻴﺸﻮﺩ
. ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻧﺘﻮﺍﻧﺪﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
. ولی ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﺮﮒ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻔﻰ
ﺩﺭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺒﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ .

ﻋﻴﺐﻳﺎﺑﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻋﺎﺷﻖ ﻏﻠﺒﻪ
ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻋﻮﺽ ﺷﺪﻩ
. ﻳﺎ ﺑﻰ ﻭﻓﺎ ﻭ
ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰﻋﻴﺐ
ﮔﻴﺮﻯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻘﺼﺪ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺑﻰ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﻧﻘﺺ
ﻭﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺧﻮﺩ ﻏﻠﺒﻪ ﮐﻨﺪﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺧﻮﺩ . ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻏﻮﻟﻬﺎﻯ
ﭘُﺮﻣﺪّﻋﺎ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻏﻮﻝ ﭘﻴﮑﺮ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻨﺪﺍﺭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮑﻮﺗﻮﻟﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻏﻮﻝ
ﭘﻴﮑﺮ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ
. ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﮐﻪ
ﺷﮑﺴﺖ ﺣﺘﻤﻰ
ﻳﺎ ﺳﺮﺩ
ﻣﺰﺍﺟﻰ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺍﺳﺖﺍﮔﺮ
ﺑﻴﻮﻓﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺯﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺩ هَوَس ﻣﺮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺍﺯﻋﺸﻖ
ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ ﻗﻄﻌﻰ
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ
ﺍﺯ ﺷﮑﺴﺖ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﮔﻰ
ﻭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻠﺎﺵ
ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﻣﻴﻢ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩﻭ ﻳﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻋﺸﻘﻰ
ﺑﻌﺸﻖ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺳﺎﻣﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺳﺎل
ﺨﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻮﻓﺎﺩﺍﺭﻯ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻭﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ولی ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﭘُﺮﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﭙﺎس
ﮔﺬﺍﺭ ﻭ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺮﺵ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺭﺍ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﻨﺠﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺮﺵ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﻭ ﺑﻰ ﻭﻓﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺍﮔﺮ
ﻧﻈﺮ ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻋث ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺷﺪﻩ باشد ﻧﻈﺮﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎ
ﺩﻗّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ
ﺩﺭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺯﻥ . ولی ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺟﺰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﺵ
ﺑﭙﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﭘس
ﺍﺯﺿﻌﻒ
ﻭﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﺷﺪﻥ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰﺍﺯ ﭼﺸﻢ
ﻫﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯﻋﺸﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺻﺎﻝ ﺁﻥ ﭼﻪ
ﺭﻧﺠﻬﺎ ﻭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺮها را ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﮑﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﻨﻮﻉ ﻃﻠﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻮﻉ ﻃﻠﺒﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻓﻄﺮﺕ ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﮔﻞ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺸﺒﻴﻪﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﭼﻮﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻠﺒﻪ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺮ ﮔﻴﺎﻩ ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ ﺯﻥ
ﺯﻣﻴﻦ ﻭ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪولی
ﻣﺮﺩ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧی
ﺤﺮﮐﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺫﺍﺕ ﻣﺮﺩ ﻭﺯﻥﺭﺍﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﮔﺬﺷﺘﮕﻰ
ﻳﮑﻄﺮﻑﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺯﻥ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﮐﺸﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﺯﻥ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻃﻠﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﺮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺯﻧﺎﻥ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴف
های ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺯﻥ ﻭ ﻣﺮﺩ ﺩﺭ
ﮐﺘﺐ مُقدّس ﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺑﻮﺩﻩ . ولی
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺁثاﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﺳﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁثاﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺗﻤثیلی
ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﺩﺭ
جنس زﻥ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻏﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻓﻄﺮﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﺋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺣﺎﮐﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺮﺩ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ
ﺣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﺩﺍﻃﻠﺐ ﺑﺎ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻭﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶ
ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻗﺒﻠﺎ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ
ﺟوﻫﺮﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻓﻌﻞ
ﻭﻋﻤﻞ ﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻓﻌﻞ
ﻧﻴﺰ ﻃﺒﻴﻌﺘﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﻌﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ ﭼﻴﺰﻯ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻭﺍﻧﺘﺰﺍعی
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺃﺯﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻟﺎﺯﻡ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩ . ﻫﻤﻪ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻴﻞ ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﺣﻤﺖ ﺩﻫﻰ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﻭ
ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﺴﺘﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪﻭ
ﺑﺎ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗفاوت ﺯﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺑﺪﻧﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺮﺩﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺯﻥ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﺑﺮپس
ﻭﺳﺒﻴﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﺕ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻪ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮ ﻣﺮﺩﺍﻥ خویش
ﺣﺎﮐﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻯ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺮﺩﻯ ﺭﺍﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﺸﺎن ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﺍﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻦﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺭﺍﺩﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺯﻯ ﮐﺴﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺮﻳﺪ
ﻭ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﭘﻴﺮ ﻭﻣﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻨس ﻣﺮﺩ ﻭﺯﻥ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﺿﻊ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﺕ ﻭ
ﻣﺮﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻣﺮﺩ
ﺟﻨﺴﻰ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻭﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥﺭﺍ
ﻣثلا ﺑﻠﻔﻆ
ﺟﻨس ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﻔﻆ ﻧﺮ
ﻭﻣﺎﺩﻩ . ﻭ ﺯﻥ
ﻭﻣﺮﺩﻯﺮﺍ
ﻭﻳﮋﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺖ .

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ
ﺯﻥ ﻳﺎ ﻣﺮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎم ﻮﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﻮﺻﻴف های
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﺁﮔﺎﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺍﻟّا
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﻰ ﺣﺪّ ﻭ ﺣﺼﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻠﻮﻟﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺍﺭﺗﺸﻰ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺼﻒ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮﮐس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺟﻠﻮ
ﺗﺮ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻠﻨﺪ
ﻗﺪﺍﻥ ﺩﺭ ﺍﻭﻝ
ﺻﻒ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪﻭﮐﻮﺗﻮﻟﻪﻫﺎ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﻮﺗﻮﻟﻪﻫﺎ ﺻﺪﻫﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺷﺪﻥﺘﮑﺎﻣﻠی
ﻮ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﻠﻨﺪ ﻗﺪﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺮ
ﮐﻨﻮﻧﻰﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺠﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺴﺐ
ﻭﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺯﻧﺎن
ﻴﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻧﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻣﺎﻝ ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻫﺮﭼﻪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﺯﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻠﺒﻪ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﺮ
ﺯﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ
ﮐﺴﺐ
ﻣﺎﻟﻰﺗﺼﻮﺭ
ﺳﻠﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻭ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ﻳﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰﻭ ﻳﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﺮﻫﻢﮐﻪﺟﺰ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯﻨﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺍﺩﻥ
ﻭ ﺩﻫﺶ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﺎﻡ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﻫﺶﻭﺩﺍﺩﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻫﺪﺍﻳﺎ
ﻭ
ﺧﺪﻣﺘﮑﺬﺍﺭﻯ
ﺑﺸﺨﺺ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺍﺩﻥ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪﭼﻮﻥ
ﻫﺪﻳﻪﺍﻯﺎﺯﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺮﺳﺪﻭ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ تقرّب
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﻡ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻦﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﻬﻴﺪ
ﻭﺷﺎﻫﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺯ
ﺳﻴﺎﻭﺵ ﻧﺎﻡ ﺑﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﻥ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺑﻰ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺭﻳﺨﺘﻪ
ﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﺧﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺣﺘﻰﺩﺭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ .

ﺯﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﮐﻤﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺮﺩ
ﺭﺍﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻣﺮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﭘﺬﻳﺮﺍ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻥ ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺎﻧﺪﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺖ ﺯﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
خویش ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ . پس
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻴﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻮﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﻠﺎﺟﻰ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪﺗﺤﻤّﻞ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺪﺭﻙ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ ﻓﺮّ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻣﻠﮑﻪ
ﻟﻮﻳس
ﭼﻬﺎﺭﺩﻫﻢﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻮﻫﺮﺵ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺑﺂﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻴﻞ ﺷﻮﻫﺮ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﻴﻞ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻮﻫﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮔﺎﻫﻰ ﺯﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺩ خویش
ﺑﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪﺑﺤﺪّﻯ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩ ﺭﺍ
ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻫﻢ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻳﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺭﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﺮﺩ ﻣﻮﻓّﻘﻰ
ﻳﻚ ﺯﻥ ﻣﻮﻓﻖ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞولی
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯﺎﺯ
ﺯﻧﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﺷﺘﻪ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻰ ﭼﻪ
ﺷﻮﻫﺮ ﻳﺎ ﭘﺪﺭ
ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺯﻥ
ﭘﺸﺘﻮﺍﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﻭ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺭﺍﺯ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ . ﺯﻥ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ ﺍﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻮﻯ ﮐﻤﻚ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺰﻥ
ﻧﻴﺰﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻨﻔس
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﻳﻨﺎﻣﻴﻚ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﻣﻨﻘﻠﺐ ﻭ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻭﻓﺎ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﺪ
ﻭﺯﻭﺩ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﺠﺪﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺯﻭﺩ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ(ﺩﻭﻥ
ﺟﻮﺍﻥ) ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺸﻪﻋﺎﻃﻔﻪﺍﻯ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺣﻤﻠﺎﺕ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕﻣﺮﺩﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖﻭﻣﻮﺭﺩﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﺷﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﭼﻪ ﺯﻥ
ﻳﺎ ﻣﺮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻣﺮﺩ
ﺟﻨﺴﻰ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺯﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺿﻌﻒ
ﺍﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺮﺩ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﺎﺡ ﺯﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ ﺃﺷﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﻥﺩﺭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺮﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . (ﺃﺑﺎﺣﻴّﻪ)
ﻭ ﻋﺎﺩﺕ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻮﺑﺘﻌﻬﺪ ﻭ ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﺮﺩﻫﺎ
ﺭﺍﻳﺞ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺣﺖ
ﺷﻮﻧﺪﻳﺎﺩﺭ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ ﺯﻥ
ﻏﺼّﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻫﻤﺴﺮ ﭼﻴﺰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺟﻨس ﻫﻢ
ﻣﺸﮑﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﻭﻝ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺑﺎ
ﻧﮕﺎﻩ ﺍﻭﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻧﮕﺎﻩ ﺑﺰﻥ
ﺳﺨﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺧﺠﻠﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺯ
ﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺪ . ﺧﺠﻠﺖ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻩ
ﻇﺎﻫﺮ ﺩﺭﻭﻥ ﺭسوﺍ
ﺷﺪﻩ ﺑﻨﻈﺮﺵ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺧﺠﻠﺖ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺍﺗّﺨﺎﺫ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻭ ﺣﮑﻢ
ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺧﺠﻠﺖ ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻄﺎﻯ
ﺫﺍﺕﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺷﺨﺺ
ﺭﺍ ﻧﮕﺎﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻤﻠّﻚ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺨﺮﻧﺪﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺮﺑﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺧﺮﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﻭﻗتی
اﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﺫﻟّﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺑﻮﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﺪ
ﺳﺎﺭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻫﺎ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﻭ ﺳﻠﺐ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺒّﺮ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻄﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﺴﺮﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﻑ ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺫﺍﺕﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﻠّﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﻤﻠّﻚ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺷﻴﺌﻰ
ﻳﺎ ﺗﻤﻠّﻚ
ﺫﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﻠّﻚ ﻭ
ﺭﺑﻮﺩﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻣﺸﮑﻞ ﺍﻭﻝ
ﻋﺸﻖﺧﻄﺮ ﺗﻤﻠّﻚ
ﻭﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻫﻤﻪﭼﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪﻋﮑس
اﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑل
ﻄﺮﻑ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻭ
ﻧﻔﺮﺕ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﭘس ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺸﻖ ﺩﺍﺋﻢﻭ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺭﺍﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ سوﺩﻯ
ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﺍﻣﺘﻠﺎﻙ
ﻭ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﺟﺴﻢ ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﺘﻠﺎﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ ﻃﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﭘﻴﺮﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻋﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﺑﻰ
ﻭﻓﺎﺋﻰ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭ
ﺗﻤﻠّﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯﭼﻪ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﺍﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺟﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﻋﺸﻖ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺪﺍﻭﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﻭﺻﻞ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮق ﺒﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺪﺍﻡ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
.

ﻫﻤﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺗﻌﻬّﺪ ﺧﻮﺩ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻓﺎﻯ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﻧﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ . ﺷﺎﻳﺪ
سوﮔﻨﺪ ﻭﻗﺴﻢ
ﻣﻰ ﻃﻠﺒﺪولی
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻗّﻊ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﺳﺖ
ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺸﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﭘس
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻪ ﺑﻠﻮﻍ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ
ﺑﻠﮑﻪ ﺁﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ
ﻧﻘﺶ ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻟﺬﺍ
ﺑﻨﻈﺮﺳﺎﺭﺗﺮﻋﺎﺷﻖ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺘﺄثیرﻯ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
می ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻗﺒﻠﻰﻳﺎ
ﺩﺭﺣﺪّ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺁﻥ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺪّﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ
ﺗﺎ ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﮔﺮ
ﻓﻠﺎﻥ ﺭﻭﺯ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻢ
ﺗﺎﻣﻮﺭﺩﺗﻌﻠّﻖ
ﺗﻮ ﺷﻮﻡ ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺘﻮ ﻧﺒﻮﺩﻡ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺮﻑ ﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﺎس
ﻣﻌﺸﻮﻕﻳﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻋﺸﻖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﻳﮋﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﮐﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥﻋﺸﻖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺎﻫﺶﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﺮﮒ
ﻋﺸﻖ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﻥ
ﺑﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭﺑﺎ
ﭼﻪ ﺯﺣﻤﺘﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺳﻴﻨﻪ ﺯﻧﻰ
ﺣﺴﻴنی کندﺗﺎ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻭﺭﺍﺿﻰ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﻤﺎﻥﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻌﻬﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪﻯ ﺩﻭ
ﻃﺮﻓﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭﻋﺸﻖ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻗﻴﺪ ﻭ ﺑﻨﺪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻪ ﺑﺸﺪﺕ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻠﺐ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺭﺍﺯ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺮﻙ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ ﻧﻪ ﺑﻬﺮﮐس
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺨﺺ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﺨﺺ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﻭﻝ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻢ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻳﻢ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪﻫﺎﻯ
ﺃﺯﻟﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫم
ﻨﻴﺴﺖ . ولی
ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﻋﺸق
اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
. ولی ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . و ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ثوﺍﺏ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮثوﺍﺏ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺮ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺭﻭﺡ
ﺗﺎ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ
ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩﻭﺑﮑﻤﺎل
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﻬﺮﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﺑﺮﺏّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐُﺮه
ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐُﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﺟﻴﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ خویش
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﺸﻘﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺴﺖﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻔﺮﺗﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥﻨﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﻧﻪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﻃﻔﻞ ﻣﺘﻮﻟﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺷﺨﺺ ﻳﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺯﻥ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻭ ﻇﺮﻳﻔﺘﺮ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﭘس ﺑﺎﻫﻮﺵ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻮﺵ هر کس ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺴﻮﺍﺑﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭت هاﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣی هستند . ﭘس
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺩﻭﻃﺮﻑ ﺑﺎ
ﻫﻮﺵ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﺗﺮﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﻤﻴﻦ ﻓﮑﺮ ﺑﺎ
ﻫﻮﺵ ﺗﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺯﻥ ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﻋث ﻧﻔﺮﺕ
ﻭﮐﺪﻭﺭﺕ
ﺧﺎﻃﺮ ﻃﺮﻑ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺯﻥ ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻥ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮﻋﻤﺮ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺍﻳﻦ
ﻧﻔﺮﺕ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻧﺪﻫﺪ . ولی
ﻗﻄﻌﺎ ﻭﻋﻠﻨﺎ
ﻋﺸﻘﻰ ﻫﻢ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻭ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺭسوﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺑﺎ
ﻫﻮﺵ ﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﻭﺗﺨﺼﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣثلا
ﭘﺰﺷﻚ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺳﺠﺪﻩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ سوﺍﺩ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻥ
ﺑﺸﻮﻫﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻓﻠﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﻣثلا
ﺧﻮﺍﻫﺮﻡ ﺭﺍ
ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻰﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﺪﻯ ﺷﻮﻫﺮ
ﺩﺍﺭﺩﻣﺮﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻯ ﻭ
ﺣﺘی ﺪﺭ ﻣﺮﺩ ﻧﻴﺰ
سوﮔﻨﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ
ﻣﻦﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﻣﺎ
ﺩﻭﺗﺎ ﻧﺒﻮﺩ ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪﻡ
ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﺑﻮﺩﻡ
ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻢﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﻭﺻﻠﺖ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﻮﺩﻡ ﺑﻨﻈﺮ
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﺍﺭﺯﺵ
ﻋﺸﻖ ﮐﻪ ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩﺵ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩﻭ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺨﺸﺶ ﻭ
ﺩﻫﺶ ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﻭﻣﻌﺸﻮق اﺳﺖ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺪﻟﻴﻞ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪﻭﻟﻮ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺸﻘﻰ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺪﻟﻴﻞ پیدایش
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﻭﺻﻠﺖ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻋﻠﺖ ﻏﺒﻄﻪ ﻭ
ﺳﺮﻭﺭ ﺷﺮﻭﻉ
ﻋﺸﻖﺩﺭﻙ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻠّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ هیچ
ﺗﺒﺎﺩﻟﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﺒﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺘﻤﺎﻟﺖ ﻭ
ﺩﻟﺠﻮﺋﻰ ﻭ
ﺗﺮﺣّﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﺒﺎﺩﻝ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﻌﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺿﻌﻒ
ﻋﺸﻖﻭﺣﻔﻆ
ﺑﻘﺎﻯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝﺍﺳﺘﻤﺎﻟﺖ
ﻭ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ
ﺗﺮﺣّﻢ
ﻳﮑﻄﺮﻑ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻋﺸﻖ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻤﻨّﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺒﻮﻝ ﻋﺸﻖ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﻗﺼﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﺮﺣّﻢ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻭ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﻋﺸﻘﻰ ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺩﺭ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﮐﻨﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺸﻘﻰ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﻭﻏﻴﺮ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻭﻏﻴﺮ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ . ﻭﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺷﺪ  ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺘﺼﻮﺭﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺍﻳﻦﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ
ﻋﺸﻘﻰ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻭ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
مثلا ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺷﻮﻧﺪ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺟﺎﻫﻞﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮﻭ ﺭﺍ ﺍﻭ
ﺧﻮﺩ ﻃﺮﺩ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺍﻭ ﻃﺮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩﻯ
ﺑﺮﻧﮓ
ﻋﺎﻃﻔﻰﺗﻠﻔﻴقی
ﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺒﺮﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﺳﺎﺯﺵ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﺎﻟﺐﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﺎ
ﺩﺭﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ . ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻘﺶ ﻓﺮﻳﺐ
ﻭ نمایش
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺗﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ
معشوﻕ ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﺌﻰ ﻭﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﻠّﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺘﺮﻙ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﻟﮑﻴّﺖ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭﭼﻮﻥ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﭘﺎﺳﺦ ﻣثبت ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﻤﺎﻳﺸﺎﺕ
ﻭ ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎراﻧﻪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ ﺟﻠﻮ
ﺗﺮ
ﺑﺪﻫﺪﻭﻋﺎﺷﻖ
ﮐﻪ ﺗﺮﻙ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﻋﺸﻖ ﻗﺪﺭت
ﺧﻮﺩﻏﻢ ﻓﻨﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻄﻠﺒﻨﺪ . ﻭﭼﻪ
ﻧﻴﺮﻧﮕﻬﺎ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺧﻠﻮﺕ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻠﻮﺕ
ﻧﺸﻴﻦ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺍﺩﺭﻣﺤﻴﻄﻰ ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻭ ﺳﺎﮐﺖ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﻣﻰ ﮔﺰﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﺗﺮﺳﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ(ﻭﺿﻮﻯ)ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻞ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺭﺍﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻓﻌﻪ ﭘﻴﺶ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﺎﺷﺪﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖولی
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺄثیر
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺸﺪﺕ ﻭ ﻭﺿﻮﺡ ﻫﺪﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻪ
ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻧﺨﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﺫﺍﺗﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﺪﻋﻪ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺭﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ می ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻋﻠّﺖ
عَدَم ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖﺩﺭﻙ
ﺍﻳﻦ ﺧﺪﻋﻪ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺑﻴﻦ
ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺳﺨﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﺎﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪﭘس
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻳﺐ
ﺫﺍﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻗﺼﺪ ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻭﺿﻊ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﺴﺐ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ اﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻳﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺩﻳﮕﺮ . ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﻇﺮﻔﻴّﺖ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﻨﺪﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﺑﻔﻨﺎ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺍﻍ ﺗﺮ می
ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﻓﻨﺎﻯ
ﺫﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻣﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ الهی
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﻗﻒ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ ﺑﻔﻨﺎﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﺯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . عَدَم
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰﺯﻳﺎﺩﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﻟﺬﺕﻭﻣﺴﺘﻰ
ﻫﺮ ﺩﻡ ﺷﺪﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻋﻮﺽﺍﺯ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ اﻧﺴﺎﻥ
ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻩ ﮐﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ سو ﺧﺖ
ﻟﺬﺕ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ولی ﺩﺭ ﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺑﻴﺎﺩ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ تقرّب
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﻃﻠﺐ
ﻭﺗﺸﻨﮕﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺪﺍﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻬﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻴﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍپسﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺎﺩﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﮐﺸﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﺑﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﺯﻣﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺫﺍﺕ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﺟﻮﺍﻥ
ﺗﺮ ﺩﺭ احساس
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺷﺒﻴﻪ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻩ ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﺒﻬﻢ ﻭﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ برایش ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺭﻭﺷﻦ ﻭﻭﺍﺿح
ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻮﺡ
ﻭﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻَﺮﻑ ﺑﺎﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﺁﮔﺎﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻋﺎﻣﻞ
ﺩﻭﻡ ﺩﺭﻋﻠﻞ
ﺷﮑﺴﺖ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ
ﻋﺸﻖﻭﺩﺭﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﻮﺿﻮﺡ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﻮﺩﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﮐثرﺕ
ﺟﺎﻯ ﻭﺣﺪﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺸﻖ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﺑﺮﻭﺯ
ﺣﺎﻟﺖ عَدَم
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺪﺍﻡ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ . ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﻏﻴﺒﻰﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻩ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣﺪﺑّﺮ الهی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺍﺯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕﻏﻴﺒﻰ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭح
اﻟﻬﻰ(ﭼﻬﺎﺭﺑُﻌﺪﻯ)
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩق
ﺪﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺃثرﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺻﻮﺭﺕ سوّم ﺷﻚ
ﻋﺸق ﺴﺎﺭﺗﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ عشق
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻄﻠق
ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﻋﺸق ﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺍﻏﻴﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻃﺒﻌﺎ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﻧﺴﺒی
اﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻌﺸﻮﻗﻰﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻌﺸﻖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﻌﺎﺩﺕﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﻨس ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻘﻮﻳﺖﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﮑﻴﻪ ﻭ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺣﻀﻮﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺪﺍﻡ . ﺩﺭﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺍﻳﻦ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺍﻭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺍ ﺑﻌﺪﻡ
ﺭﻓﺘﻦ ﻭ ﻓﻨﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺎﺻﻞ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﺳﻠﻮک
ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ولی
ﻣﺪﺍم
ﺪﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻢ
ﻧﺸﻴﻦ ﺧﻴﺎلی
ﻤﺤﺒﻮﺏ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ .

ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﺷﮑﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺳﺎﺭﺗﺮﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺃﻣﺮﻯ ﻣﺤﺎل
ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﺎﻡ ﻋﺸﻖ
ﻫﻢ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﮐﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻋﺸﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺫﺍﺗﻰ ﺧﺎﺹ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﻨﺎﻗﺾ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺫﺍﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﺸﻖ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺸﻖ
ﺧﺎﻟﺺ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﺩﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺘﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ الهی
ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺧﺎﺹ
ﻣﻨﺎﺳﺐﻋﺸﻖ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺭﺍﺟﺰ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﻭﻥ
ﺟﻮﺍﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺸﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﻋﺬﺍﺏ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻋﺸﻖ ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺩﺭﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺩ ﻭ ﻏﻢ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖﻧﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻋﺸﻖ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻭﺧﺎﻟﺺ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟک
ﺒﭙﻴﺮ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺟﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ
ﺑﺪﻫﺪﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ
ﻫﺴﺖﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
می ﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﺩﻋﺎﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺳﺮﻋﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺳﺎﻟﻚﭼﻨﺎﻥ ﺯﻳﺎﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ
ﮔﺮﻓﺘﻦﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺷﺘﺎﺏ ﻣﻌﮑﻮس
ﺩﺭﮐﻨﺪﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﮐﻮﻩ
ﻧﻮﺭﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰﺷﺘﺎﺏ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻮ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ

ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﮕﻞ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻫﻤﻪﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻓﻴق
که ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺟﻠﻮ
ﺑﺰﻧﺪﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺍﺟﺴﺎﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ
ﻭﻟﮕﺪ ﻣﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺎﺑﺪﻭﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻳﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰﺳﺎﺭﺗﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺩﻭ ﺟﻨﺶ ﺩﺭﺟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺒﺎﺩﻝ ﻣﺤﺒﺖ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﺟﻨس ﺍﺯ
ﺗﻤﻠّﻚ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻤﻠّﻚ
ﻭ ﻣﺎﻟﮑﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺳﻌﻰ
ﻭﮐﻮﺷﺶﺍﻭ
ﺩﺭﺑﺨﺸﻴﺪﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺤﺒﻮﺏﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﻫﺪ . ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ ﺳﻬﻢ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺩﺭﺳﺖ
ﻋﮑس ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺣﺘﻰ ﺍﺯﻃﺮﻓﻴﻦ
ﻫﻴﭻ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺧﻮﺍﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ ﺩﻫﺶ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺪﻭﺩ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﺑﻬﺘﺮولی
ﺑﭙﺎﻯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪﺩﺭ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻔﻊ ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺏ ﺩﻭﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ ﺷﻮﺩ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ می
گرﺩﺩﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﺴﺐ
ﻧﻔﻊ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻧﻔﻌﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺣﺘﻤﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻪﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺷﺮﻁ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯﺗﺮﻙ
ﻣﺎﻟﮑﻴّﺖ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺩﻫﺶ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻨّﺖ ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﺑﻄﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﺷﻘﻰ
ﻣﻨّﺘﻰ ﺑﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻧﺪﺍﺷﺖﭘس
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺩﻫﺶ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﮑﻨﺪ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ
ﻣﻨّﺖ ﺧﻮﺩ کند .

ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﺑﻮﺻﺎﻝ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﺫﻭﺍﺕﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﻋﺸﻖ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻋﺸق ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍﺍﺯ ﻭﺭﺍﻯ ﻋﻴﻨﻚ
ﺳﻴﺎﻩ ﭼﺸﻢ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺳﻴﺎﻩ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻝ ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻭﻣﺄﻣﻮﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻌﺸﻮق
ﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻨّﺖﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻋﻤﻠﺎ خُنثی
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻫﺮ ﻫﺪﻳﻪﺍﻯ
ﺑﻤﻌﺸﻮق
ﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻝ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮﻭ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﻯ
ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺩﺍﺋﻢ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺿﻮﻯ
ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻏﺎﺯ ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﻭ
ﺩﻋﺎ
ﻭﺗﻔﮑّﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ(
ﻭﻯﺴﻮ) ﻭﻧﻮﺭ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﻴﺮ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺍﻡ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ
ﻫﻢ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻞ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺮﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﻭﻝ ﻭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﺴﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﺴﺘﻪ ﻭ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻏﻢ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻧﻮﺭ
ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﻣﺪﺍﻡ
ﻋﺸﻖ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺩﻫﺶ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ .

ﺍﮔﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻋﺎﺷﻖ ﺑﻨﻈﺮ
ﺳﺎﺭﺗﺮﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﺸﻖ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﻣﺘﻰ ﻫﻢ
ﮐﻨﺪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﻮﺵ ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺧﺎﻟﻪ ﺧﺮﺳﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺭﺍﺩﻩﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭﻣﻴﻞ
ﺧﺎﻃﺮ ﺗﻘﺪﻳﻢ
ﭘﻴﺮ الهی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻋﻴﻨﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻣﺸﮑﻞ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﭼﻴﺴﺖ؟ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺭﺍ ﺳﺎﺭﺗﺮ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﮑﺮﺩﻩﻳﺎ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ ﺁﻥ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﺠﺎﺕ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺃﺑﺪﻯﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻪ
ﺩﺭﻳﻚ ﮐﺸﺘﻰ سوﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﮐﺸﺘﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﻳﺎ ﻫﻴﭻ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺸﺪﺕ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ
. ﭘس ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺮﺳﻴﻢﻭ
ﻫﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍﺩﺳﺖ ﮔﻴﺮﻯ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﮔﺮﭼﻨﻴﻦ
ﺷﻮﺩ . پس ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻭﺣﺼﻮﻝ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺑﺎﻋث ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋی
ﺸﺨﺼﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺣﺴﺎﺩﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﭼﻮﺏ
ﻟﺎﻯ ﭼﺮﺥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯﻓﺮﺻت هاﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﻭ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ثوﺍﺏ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ثوﺏ ﻭ
ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺮ
ﺑﺮﺗﻦ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﻦ
ﺧﻮﺩ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﺰﺣﻤﺖ ﻭ
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﻳﻚ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺣﺘﻰ ﺭﻧﺞ
ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟﻪﻳﻚ ﺷﺒﻪﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺭﻓﺘﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻧﻴﺎ ﺑﺎ
ﺳﺨﺘﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﺪ
ﻳﮑﺠﺎ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﻩﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺭﻧﺞ ﻭ ﻏﻢ ﻭ
ﻏﺼّﻪ ﻭ ﻏﻢ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﻳﻥﺰﻧﺪﮔﻴﻬﺎ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻧﺞ
ﻭ ﺗﺮس ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻋﻘﻞ ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺮس
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻋﻘﻞ
برﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﺗﺮس ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻠﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺮس ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ولی ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺿﺎﻓﻪﮐﺮﺩﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
می ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺰﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ بالقوّه
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻘﺶ
ﺩﺭﺩ ﻭ ﻏﻢ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩ ﻭﻣؤثّر
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺷﻖﺍﮐثرﺍ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺳﺨﺖ
ﻧﮕﻴﺮﺩﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻭ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺯﺣﻤﺖ ﻭﻣﺎﻧﻌﻰ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺨﺖ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺮﻋﻤﻠﺎ ﺩﺍﺭﻭﻯ
ﺗﻠﺦ ﺷﻔﺎ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻪﻣﺸﮑﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺸﺘﺮﺗﻠﺎﺵ
ﻭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺍﻭ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ . ﭘس
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻯ ﻭﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﺳﺨﺘﻰ ﻭ ﺭﻧﺞ
ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ
ﺭﺍﻏﺐ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﺼﻴﺐ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪپس ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮﻧﻴﺰ ﺳﭙﺎس
ﮔﺬﺍﺭ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﻠﺎ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻭ ﻣﺤﻨﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺩﺭ
ﺻﺪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻃﺎﻗﺖ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﮐﻠّﻰ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺼﻴﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻥﺘﻮﻟﺪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﭼﻮﻥﺪﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺪ ﺃﻗﻞ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺟﺪﻯﺘﺮ ﻭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻟﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﺍﻥ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻏﺼّﻪ ﻫﺎﻯ ﺁﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ .

ﻋﺸﻖ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮ ﻫﻤﻄﺮﺍﺯ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﺩﺭﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺗﺮﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺩﻭﻃﺮﻑ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ . ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻋﺎﺷﻖ ﻧﮕﺮﺩﺩ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺍﺳﺘثماﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ ﻋﺸﻖ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﭘﺎﺳﺦ ﻣثبتی
ﺍﺯﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﺭﺳﻰ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ الهی ﺪﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻣﻨﺰﻟﺖ
ﻭﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻋﺎﺷق ﺸﺪﻩﺍﺳﺖ
. ﻧﻮﺑﺖ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺷﺨﺺ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖﻗﺒﻮﻝ
ﻋﺸﻖ ﺍﻭ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪولی
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ
ﺩﺭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻧﺰﺩ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ مثلا
ﻳﻚ ﮐﻠﺎﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻭ
ﺻﻴﻐﻪ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ
ﭘﻠّﻪ
ﺧﻮﺩﺁثاﺭﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ الهی
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻨﻮﺑﺖ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺁﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﻧﻔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﭘﻴﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﻴﻐﻪ ﻋﻘﺪ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺿﻤﻦ ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻣﺘﻌﻪ
ﻭ ﺗﻤﺘّﻊ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻃﺎﻟﺐ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞﺭﺍﺑﭙﺬﻳﺮﺩ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻋﺸﻖ
ﺍﻭﺭﺍﻭﻟﻮ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻧﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺑﻴﺮﻭﻥ
اﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪﻣﻘﺎم او
اﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻥ ﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻓﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺟﺎﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺧﺎﻙ ﺭﺍﻩ
ﺍﻭﺭﺍ سوﺭﻣﻪﭼﺸﻢ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ . ﻭﺩﻳﺪﺍﺭﺵ
ﻗﻠﺐ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﻠﺮﺯﺍﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﺭﻧﺞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﺭؤﻳﺎﺋﻰحقّ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺣﻀﻮﺭﻯ ﻧﺰﺩ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻋث ﺯﺣﻤﺖ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻣﻮﻗﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﺠﻠس ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﭘﻴﺮ ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮکی
ﻮﭘس ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺷﺎﻧس
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺁﻧﺮﻭﺯ
ﺑﺨﺖ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻧﺼﻴﺐﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻬﻢ ﺩﺭ
ﺑﺤث ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺩﺭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻧﻘﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ
ﺑﻬﺮﻩﮔﻴﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻟﻮ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦﺑﻴﻦ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻓﻬﻢ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﺧﻄﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻭﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻦ . ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ . ﻭلی
ﭙﻴﺮﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﻄﺮﻯ
ﻣﺘﺰﻟﺰﻝ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻄﺮ
ﻧﻔﻮﺫ ﺍﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰﺑﻬﺮﻧﺎﻣﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺑﺮﺍﻩ ﺣﺰﺏ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺑﻴﺎﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﻣﺎﻝ
ﻭﻧﺎﻣﻮس ﻣﺮﺩﻡ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﮑﻴﻢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻄﻔﻪ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﮐﺸﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻩ الهی ﺮﺍ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﺑﮑﺸﻨﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻬﺪﻳﺪﻭﺍﺯ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .  ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﭘس ﺍﺯ
ﻭﺻﺎﻝ ﺑﺎ ﺟﻨس ﺩﻳﮕﺮﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﻯ
ﺑﻬﻤﺪﻳﮕﺮﻭﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝﻫﻤﮕﻰ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺍﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺑﻌﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ . ﺧﻄﺮﺍﺗﻰ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﺩﻳﺴﻢ
ﻭﻣﺎﺯﻭﺧﻴﺰﻡﻭﺑﻨﺎﻡ
ﻋﺸق ﻤﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﻫﺮﺩﻭ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﻳﻚﺑﺎ
ﺭﻧﺞ ﺩﻋﻮﺍ ﻭ
ﺿﺮﺏ ﻭﺟﺮﺡ ﺣﺎﻟﺖ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻟﺬﺕ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻧﺞ
ﺑﮑﺸﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺎﺯﻭﺧﻴﺰﻡ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻧﺞ
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻟﺬﺕﮔﻴﺮﻯﺒﺎﺷﺪ
ﺳﺎﺩﻳﺴم اﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯهاﻯ
ﺭﻭﺍﻧی
اﺯﺟﻤﻠﻪ ﺃﻧﺪﻙ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯهاﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺘﻌﺪﺩﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻣﻴﮑﺮﻭﺑﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﻳﮑﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺗﺮﺷﺪﻥﻳﺎ
ﺩﺭ ﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺷﻮﻧﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﭘﻠّﻪ ﻫﺎ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻭﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰشانس
ﺷﻔﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺷﻔﺎ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻭﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡﻋﻤﻠﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﮐﺴﻰ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻣﻴﺪﺍﺭﺩﻭ
ﺍﺯ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺸﻮﻳﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﻧﺞ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺒﺮﺩ
. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻗﺒﻮﻝ ﺭﻧﺞ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺕ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻁ ﺗﺮﻙ ﺫﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﻮﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ .

ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺖﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺎﺯ
ﻓﺸﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭﺍﺭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻌﺸﻮﻗﻰ
ﻫﺮﮐﻪ ﺷﺪ ﺑﺮﻭﺩ
. ﻭ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺎﺷﻘﻰﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺩﺭﻭﻏﻴﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺴﻮﻥ ﺫﺍﺕ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻌﺸﻮﻗﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﭘﺮﺳﺘﺪ . ولی
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﺳﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﻝ ﺯﺩﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﻣﺮﮒ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺁﺭﺯﻭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﻮﺩﺗﻮﻗّﻊ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﻧﺞ ﺑﺒﺮﺩ
. ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪﻋﺎﺷﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯﺁﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺗﻨﻬﺎﺋی
عزﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﻧﺞ ﻫﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻧﻴﻤﻪ
ﺷﺐ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺴﺘﻨﺪﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪﻭﺭﻧﺞ
ﺑﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺟﻨﺴﻰ . ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﭼﻨﺎﻥ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺮﮒ
ﻳﺎ ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
. ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻣﻴﺪ
ﻗﻄﻌﻰﺑﺮﺍﻯ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺟﺎﻥ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺑﻤﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺭﻧﺞ
ﭘﻨﻬﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﻧﺎ ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺮﻙ ﻋﺰﻟﺖ ﻭ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺗﻮﺳّﻠﻰ
ﮐﻨﺪ . ﭘس ﻋﺸﻖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺭﻧﺞ ﻭ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻋﺸﻖ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻔﺮﺕ ﺷﺪﻳﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻋﺸﻘﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻣﮕﺮ ﻓﺸﺎﺭ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ نیز
ﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﻘﻄﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﻠﻮﻍ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺮﮔﻰ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ ﮐﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻌﻠﻰﻳﺎ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭﺁﺗﺶ
ﺫﻭﺏ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻟﻴﺎﮊ ﭼﻨﺪ
ﻓﻠﺰ ﺫﻭﺏ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﻫﻢ . ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﺸﻖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻳﺎﻋﺸﻖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺧﺎﺹ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﻝ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻭﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺤث ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ(ﺃﻫﻮ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﻈﻤﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻔﻬﻢ
ﻳﺎﮐﺴﺐﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻟﺎﻫﻮتی
ﺮﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻗﻄﻌﺎ
ﻋﺸﻖ ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺑﺎﻟﻠﻪﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﺯﻋﺸﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ناسوتیﺗﻰﻭ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﻋﺸﻖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﺸﻖ ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯﺗﺎﺑﻌﺸﻖ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ
ﺍﻟﻠﻪﻭﻋﺸق هاﻫﻮﺗﻰ
(ﻫﻮ) ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪﺗﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﮔﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺸﻖﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﻮﺩﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﻢ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﻧﺎﻣﮑﺮﺭ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻣﮑﺮﺭ
ﺍﺯ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻋﺸﻖﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺧﺴﺘﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺑﻌﺎﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﮔﻮﺷﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻏﺮﻗﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﺪﻥ ﻭﻧﻮﺷﻴﺪﻥ
. ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭﭘﺎ
ﺯﺩﻥﺑﻴﻚ ﻃﻌﻤﻪ
ﻭﻟﺬﺕ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ
ﻭﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﮔﻮﺷﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎ ﻭ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ چه
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﻋﺸﻖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﮐﺮﺩ . ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺟﺎﻯ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﻃﻮﻝ
ﮐﻠﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﺮ ﻭﺍﮊﻩ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﻔﻆ ﻋﺸﻖﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ
ﻫﺮﮔﺰﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺯ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺩﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻫﻤﻪ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻧﻪ ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﻭﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺟﺰ ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﺍﺩﻥ .

ﺷﮑﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﻰ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺭﻧﺞ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻟﺬﺕﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪﻥ
ﻃﺎﻗﺖﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍ ﺍﮔﺮ ﻓﺮسوﺩﮔﻰ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﺩﺭﺩﺳﺮﻫﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺗﻠﺦ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﻔﺎ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺭﻧﺞ
ﻭﺁثاﺭ
ﺯﺧﻤﻬﺎﻯ ﺩل ﻮ
ﺩﻳﻥ عاﺷﻖ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪ ﻭﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻧﺞ ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺸق ﺸﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﮐﺮﺩﻩولی
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺑﺮﺗﺮ
تجرﺑﻪ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﻧﺞ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭک ﺁﻥ کند . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﻰ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪﻧﺎﭼﺎﺭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺭﺍﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺟﻮﺋی ﺮﻭﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺧﻄﺮ
ﺯﻭﺍﻝ ﻭﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣی
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﺮﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺑﻌﺪﻯ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻃﺮﺡ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻔﺮﺩﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﺮﮐس
ﺃﺯ ﻳﻚ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺨﺺﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺭﺍﻩﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﻫﺎ به
ﺮُﻡ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﻫﻮﻡﻭﻳﺎ
ﺧ، ﻢ ﻭ ﻗﻢ ﺧﺘﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺃﻧﺒﻴﺎ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻣﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻭ ﻳﺎ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﮑّﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺤﻘﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﻗﻄﻌﺎ ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﭘﻴﺶﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ
ﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ .

ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﻈﺎﻫﺮ ﺟﺎﻟﺐ
ﻋﺸﻖ ﺣﻘﻴﻘی
الهیﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻴﻤﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺗوﺴﻌﻪ
ﺷﻌﺎﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻭ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻋﺸﻖ
ﺍﺯ ﻓﺮﺩ ﻭ ﻳﻚ سوﮊﻩ
ﺑﺘﻤﺎﻡ سوﮊﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻋﺸﻖ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﻭﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭﺍﺟﺐ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﻓﺮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻋﺒﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻰﻭ
ﻫﺮﮔﺮﻭﻩ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺳﻴﺪ می
ﺘﻮﺍﻥ ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ ﺭﺳﺪ
به کرﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻧﻤﻮﺩ . ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺮﻭﺭ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻣﺘﻌﺼّﺐ ﺑﻌﻠّﺖ
ﻟﺬﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﻔﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻥ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ . ﺟﻨﺴﻰ ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﺸق اﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘی
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻖ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺰﻭﺩﻯ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺟﺰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ
ﻟﻐﺰﺵﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥﺪﺭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮعی ﻮﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺰﻳﺪ ﻋﻠّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ
ﺳﺮﻋﺖ ﻭ ﺷﺘﺎﺏ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺃﻯ
ﮐﺎﺵ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﮑﺘﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭼﻪ ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﻓﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﺸﻖ ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻋﺎﺷﻖﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻬﻢ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺴﻮﮊﻩ مُقدّس
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻌﻤﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ولی
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺿﺎﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﺎﺷﻖ(ﻋﺸﻖ)ﺑﻮﺩﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻭﺻﻠﺖ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺗﺤﻘﻖ
ﻧﻴﺎﺑﺪﻭﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﮐﻮﺷﻴﺪﻥاﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻤﺎﻥﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺒﺮﺳﻴﺪﻥ
به آﻥﮐﻪ ﮐﻠﻴﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺣﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺩﻭﻳﺪﻥ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥ
اﺳﺖﮐﻪﺍﺯ
ﭼﻨﺪ
ﺻﺪﻫﺰﺍﺭﺩﻭﻧﺪﻩ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪﺭﺍ
پایان ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﮑﻰ ﺩﺭﻣﻘﺎم
اﻭل اﺳﺖ . ﻭﭼﻨﺪ
ﻧﻔﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻳﻚ
ثاﻧﻴﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻧﻔﺮﺍﺕ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ عرﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍﺑﻄﻪﻫﺎﻯﻠﺎﺯﻡﺍﺩﺍﻣﻪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
حتیﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﺮﻕ
ﻣﺤﺴﻮﺳﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻘﻮﻝ محمّدﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻳﮑﻰ
ﺍﻭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻯ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﻓﺪاﮐﺎﺭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻨﻮﻉ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ ﺗﻨﻰ
ﻭﺑﺪﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭﻳﮋﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﺍﺯ
ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ولی ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺭﺣﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺴﺎﻟک
ﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ
ﻭﮐﺴﺐ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﺎﭼﻴﺰﺍﺳﺖ
. ﮐﻪﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺷﺪﻩﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺩﺯﺩﻯ
ﻭﺯﻧﺎﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﮔﻨﺎﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺃﺑﻮﺫﺭ
ﻧﺒﻮﺩﮐﻪ
ﻣﻄﻴﻊ ﺗﺮﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
محمّد ﺑﻮﺩ
ﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﻯ ﮔﻔﺖﺭﻏﻢ
ﺃﻧﻒ ﺃﺑﻮ
ﺫﺭﻳﻌﻨﻰ ﮐﻪ ﺩﻣﺎﻏﺖ
ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﺑﺨﻮﺭﺩ . ﻭ علیّ
ﺭﻏﻢ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﻮﺑﺎﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﻌﺼﻴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻣﻌﺼﻴﺖ
ﺷﺮﻋﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻗﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻭ ﺑﻘﻮﻝ محمّدﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮک ﻮﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎم
ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺑﻬﺮﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻌﺼّﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ ﺭﻭﻯ
ﻣﻴﻦ ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺯﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻗﺎﺗﻞ
ﻭﻣﻘﺘﻮﻝ
ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻭﻧﻔﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻗﺎﻟﺐﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﺯﺍﺩﺍﮔﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻟﺬﺗﻰ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﻟﺬﺕ ﺭﺍ
ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻀﺎﺩ ﻟﺬﺕ
ﺑﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺠﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺳﺮﺩﻯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺳﺴﺘﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻀﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯﻫﻤﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ هاﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺳﺴﺘﻰ
ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﻤﻪ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻟﺎﺯﻡﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻫﻤّﺖﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﺻﺤﻨﻪ ﺭﺍ
ﺧﺎﻟﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪﻣﮕﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﺸﻖ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺟﺎسوﺳﻰ ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻬﻰ ﻓﺎﺳﺪ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺑﻴﻦ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯﻳﻚ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﻭ ﻧﻪ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﺎﺷﻖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻨﻴﻦ
ﺣﺎﻟﻰ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ ﻋﺸﻖ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ؟ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﺸﻖ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺘﻠﺎﻙ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻮﺩ ﭘس ﺗﺴﻠّﻂ
ﻭﻏﺎﺭﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻠﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺒﻮﺩﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﻃﺮﻓﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﺮﮔﺰ
ﻓﮑﺮ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﻫﺎﻯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
. ﺯﻭﺭ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺻﺤﻨﻪﺍﻯ
ﻏﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺷﮑﺴﺖ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺩﺭ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻳﮑﻄﺮﻑ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﺯ
ﻋﺠﺎﺋﺐ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻊ
ﻣﺘﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻭ
ﺍﺿﺪﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﺎﺭﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﮐﻪﺍﺭﺍﺩﻩﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻗﺎﺩﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮ ﻋﺸﻖ ﺩﻳﺪﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻔﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪ
. ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺷﺮﻭﻉ
ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﻤﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻋﺸﻖ
ﭼﻪ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﻋﺸﻖ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺍﺳﺖ
ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﻣﺘﻮﻗﻒ ﺷﺪ ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﺋﻴﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺑﺎﺗّﺤﺎﺩ
ﺳﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ . ﻃﻔﻞ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﺍﺯ
ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﺑﺰﺭﮒ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖﺟﻤﻊ
ﺩﻭ ﺿﺪ ﺍﻣﻴﺪ ﻭ
ﻳﺄس ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻳﺄس
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ
. ولی ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻣﻴﺪ ﺩﺭ ﺍﻭ
ﻏﺎﻟﺐ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﻳﮑﻰ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﻣﻴﺪ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍﺩﺭ ﻳﺄس ﻭ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﺮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺎﺝ ﺑﺮﺳﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﭽﺸﻢ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭ عَدَم ﺷﮑﺴﺖﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻴﻦ ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﻋﺸﻖ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺧﺖﭘس
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺣﺴﺮﺕ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮکی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎ
ﺩﺭﺩ ﻭ ﺳﺨﺘﻰﺑﻬﺘﺮ
ﻟﻤس ﻭﺩﺭﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﺄس
ﻭﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺩﺭﺩ ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﺧﻠﺎﻝ ﻳﺄس
ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ ﻳﺄس
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙﺗﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﺏ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﭼﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭ
ﺭﻓﻊ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟک
ﺒﺮﺳﺮﺷﻮﻕ
ﺑﻴﺎﻳﺪﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ(ﻣﻦ
ﺣﻴث ﻟﺎ
ﻳﺤﺘﺴﺐ)ﻭ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺍﻣﻴﺪ ﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻗﺒﻠﻰ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻳﺄس ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﻭ ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

(ﻣﺎﺭﻳﺎﻧﺎ
ﺁﻟﮑﻮﻧﺎﺭﺩﻭ)
ﺭﺍﻫﺒﻪ
ﻋﺎﺭﻑﻭﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺸﻪ
ﻣﻌﺎﺻﺮﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ
ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﻡﮐﻪ
ﻣﺮﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻳﺄس
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻯ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﺑﻠﺎی ﻳﺄس
ﻭ ﺩﻳﺮ ﺷﺪﻥ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺸﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻨﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪﮐﻪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎﺭﻯ
ﮐﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺄﺧﻴﺮ
ﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺎﻟک اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻟﺎﺯﻡﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺭﻑﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻋﺸﻖ
ﻣﺮﺍ ﺑﺎﻗﻰﻭ
ﺭﻧﺞ ﻣﺮﺍ ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﮐﻦ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣثنوﻯ ﺭﻭﺡ
ﺁﺷﻔﺘﻪﺍﻡ
ﺭﺍﺧﺪﺍﻳﺎ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮ ﮐﻦ . ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻄﺎﺏ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻫﻤﺎﻥ ﺧﻄﺎﺏ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻄﺎﺏ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺧﻄﺎﺏﺑﻮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻳﺄس ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﻚ ﺩﺭ
ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯﺒﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻋﺸﻖﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ محمّدﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯﮐﻪﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻧی ﻮ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺣﻴﺎﻧﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﻭﻏﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻥﺟﺰ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﮔﺸﺘﻦ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻫﻤﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺳﻴﺮ
ﻭ ﺳﻴﺎﺣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺗﺮﻙ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﻮﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺗﺎ ﺣﺼﻮﻝ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﻴﺪ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻮﻟﻮس مُقدّس
ﻋﺸﻖ ﺑﻬﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﺑﻬﻤﻪ
ﭼﻴﺰ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣثلا
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺮﻭﺩ
. ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺒﺮﺩ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﮐﻠﺎس ﺩﺭس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺕ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝﭼﻮﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭﻋﻤﻖ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﻭﭼﻴﺰ ﻭﺣﺎﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺧﺪﺍ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﺧﻠﻖ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﻮﺍﻟﻰ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﻪﺩﺭﺳﺘﻮﻧﻰ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﺯ ﺻﻔﺮ
ﻭعَدَمﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ
ﺟﺪﻳّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﻳﮑﻰ
ﺩﻭ ﭘﻠّﻪ ﺍﻯ
ﺭﺍ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺪّﻯ
ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻒ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺟﺎﻯ ﺟﻠﻮ ﺗﺮﻯ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺻﻒ ﻭ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﻭتقرّب
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺪﻯ ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﺘﻮﻥ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺟﺎﻯ
ﻋﻘﺐﺗﺮ ﻭ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭ ﻟﺞ
ﺑﺎﺯ ﻭ هَوَس
ﺭﺍﻥ ﻭ ﺳﺮ کَسﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺖ .

ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻋﺸﻘﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ سوﮊﻩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﺭﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺳﻌﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎ
ﺑﺮﺷﻤﺮﺩﻥ 500 ﺟزء ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻋﺎﻃﻔﻪﻣﻌﻠﻮﻡ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ هَوَس
ﻭﻟﺬﺕ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﻄﺎ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺩﺳﺖ ﺩﻭﻡ ﻳﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ
ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺣﻘﻴﻔﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﻭﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّد ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎنی که
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻓﺮﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺭﺍﻩ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺑﺎﻳﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﻗﺪﺭﺕﺑﻴﻨﺶ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﺎﻯ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻧﺎﻇﺮ
ﻋﺮﺵ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﮔﺮﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﺯﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺍﺯﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻳﺎ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣا
(ذﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﺎ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ .

ﻋﺸﻖ
ﻧﻪ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺩﺭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﺸﻖ ﺗﺄثیرﻯ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻭﺫﺍﺗﻰ
ﻭﺩﺭﻭﻥ ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﺸﻖ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻓﻌﻞ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ . ولی
ﮐﻠﺎس ﺩﺭس ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻓﻌّﺎﻝ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﻳﺎﻧﺎﺕ
ﻣﻌﺮﻭﻑﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﺸﻌّﺐ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﻳﻚ
ﻣﺬﻫﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺸﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺗﻌﻄﻴﻞ ﺷﺪﻩﻭ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻓﺎﺳﺪ ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺳﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺭﻳﺘﻢ ﻭ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ ﻭ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻧﻈﺎﻣی
ﺪﺭ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺎﻡ ﻫﺎ
ﻭ ﺭﻳﺘﻤﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺳﺮﻋﺖ ﻭ
ﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣؤثّر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻧﻈﺎﻡ ﻭﺭﻳﺘﻢ
ﻭﺁﻫﻨﮓ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻓﺮّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺁﻫﻨﮓ ﻭ
ﺭﻳﺘﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﮑﺘﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺳﺖ می آﻭﺭﺩ
. ﻭﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮ
ﺭﻳﺘﻤﻰﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺭﺍ ﺑﺮﻗﺺ
ﻭ ﻭﺟﺪ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺭﻳﺘﻢ ﻭ
ﺁﻫﻨﮓ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﻗﺺ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﺩ
ﻭﻣﺘﺤﻮﻝ
ﻭﭘﺮﻭﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ .

ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﮐس ﺭﺍﻳﻚ
ﺭﺍﺯ ﻭ ﺳﺮﻯ
ﺑﺪﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﺮﻣﻮﺯﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﮑﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﻳﮑﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﮔﺮﻯ ﻭ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﻯ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪﻯ
ﻣﺘﻮﻟّﺪ
ﺷﻮﺩﻳﺎ ﮐﺎﺭﮔﺮ
ﻭ ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﻳﺎ ﻧﺴﺎﺧﺘﻦ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻥﺁﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺯﻯ
ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎ ﺯﺩﻥ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﮐﻔﺮ ﻭﺟﻬﻞ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻋﺸﻖ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻫﺮ ﮐس ﺩﺍﺭﺩ . ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻋﺸﻖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﺪولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺸﻖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺗﺮ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺑﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺸﻖ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻧﻔس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻘﻮﻁ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻋﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻣﺎﻥ
ناسوتیﺗﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯﻭ ﺩﺭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺴﺮﻋﺖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ خویش
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ اﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺮ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻋﻘﺐ
ﺑﻤﺎﻧﺪﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭﺍﺯ
ﺗﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻰﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻣﻰ
ﮔﺬﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﺟﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﺮ
ﺑﻨﻈﺮﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻣﺴﺘﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺭﻧﺞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺩﺭﻙ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺩﺭ
ﻟﺬﺗﻬﺎ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﺯ ﺁﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍﺻﺮﻑ
ﮐﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﺑﻬﺸﺖ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ
ﻣﺼﺮﻑﮐﻨﺪﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﺯ ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣثلا
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﻳﺐ
ﺑﻬﺘﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺠﺎﻯ
ﻓﺮﻳﺐﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺁﻧﻬﻢ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺑﺎﺯ
ﭘس ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺽ ﺑﻬﺸﺖ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍلی ﺁﻥ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﺭﻗﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻯﺪﺭﮐﻴﻔﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻬﺸﺘﻰﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﺎﻳﺪﻳّﺖ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰﻭ ﺧﻠﻖ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺃﺯﻠﻰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﮔﺮ ﭘس
ﺍﺯﺁﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻧﻮعی
ﻨﺒﺎﺷﺪﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧسان ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺷﺒﺎﻫﺖﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻧﺴﺒﻰﻭ عَدَم
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘی
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﺴﻰ ﺑﻮﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻟﮕﻮﻯﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪﺩﺭ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
زنده ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮐﺮﺩ
ﻭﻟﻮ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻋﺸﻖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺍﺳﺖﺑﺎﺯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ هَوَس
ﻣﺘﻘﻠّﺐ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠی ﺪﺭ
ﻋﺸﻖ
ﻫﺴﺖﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋی ﺪﺭ هَوَس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻧﻪﻋﺸﻖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻣثبت ﺭﺍ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﻭﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻣثبت ﺩﺭ هَوَس
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻟﺎﻓﺎﻳﺖﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﻰ
ﻗﻠﺐ ﻳﺎ ﻋﺸﻖﻭ ﮐﻤﻰ
ﺗﻦ ﺩﺭ ﺗﻠﺎﺵ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻋﺸﻖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﻧﺴﺠﺎﻡ ﻭ ﻫﻢ
ﺁﻫﻨﮕﻰ ﺑﻴﻦ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺟﺴﻢ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺭﻭﺣﻰﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺩﺭﻧﻮع ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺭﺍ ﮐﻤﺘﺮﻭ
ﺩﺭﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺭﺍ
ﮐﻤﺘﺮ
ﮐﻨﻴﻢﺑﺘﻘﻮﻳﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩﺍﻳﻢ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻋﺰﻟﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻭﺭﺯﺷﮑﺎﺭﻯ
ﺰﻳﺒﺎﺋی
اﻧﺪﺍم ﻤﻴﮑﻨﺪ
.

ﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﺭ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ولی ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺳﻴﺮﺍﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺣﺪّ
ﻳﻘﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪﺑﺴﻴﺮﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﻧﺮﺳﻴﻢ . ﻣﺎﮐس
ﺷﻠﺮ ﻫﺮ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻣثبت ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺪﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻫﻨﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ مثبتﻭﺯﻳﺒﺎﺗﺮﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻫﻨﺮﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺑﺤﺪّ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺑﻌﺪﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻭ ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﺗﺮﻭﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻨﻔﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺍﮐثر
ﺣُﺴﻦ ﻧﻴّﺖ
ﺍﺟﺮﺍ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯﭼﻮﻥ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﺎﻝ ﻭ
ﮐﻠﮑﺴﻴﻮﻥ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻭﺭﺯﺵ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﺸﻖ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﺷﮑﺴﺖ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪ ﺷﺪﻩﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺑﺰﺭﮒ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻴﻚ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﻃﻮﻝ
ﻋﻤﺮ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ هَوَس
ﺑﺎﻋث ﻃﻮﻝ
ﺣﻴﺎﺕ ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻋث
ﮐﺴﺐ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
اﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﻣﺮﮒ
ﺯﻭﺩ ﺭس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ ﺍﻭ
ﺑﻀﺮﺭ ﻭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ
ﻗﻤﺎﺭثرﻭﺗﻰ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻀﺮﺭ
ﺑﺮﻧﺪﻩ ﻗﻤﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺗﺠﺎﻭﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺤﻘﻮﻕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺧﺴﺎﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻭﻟﻮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺍﺭﺩﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ ﮐﻨﺪﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ولی
ﻣﺤﺘﺎج ﺒﺤﺪب
ﺃﻗﻞ ﻫﺎ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﺮ هَوَس
ﺩﺭ ﻭﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﻮﺩ .

ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺟﻮﻫﺮ ﻫﻤﻪ
ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺪﻭ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﺩﻭﻡ ﭼﻴﺰﻯ
ﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺳﻢ
ﺑﻰ ﻣﺴﻤّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . ولی
ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﻭ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺍﺳﺎﺳﻰﻭ
ﺭﻳﺸﻪﺍﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ ﺍﺳﺘﻴﻌﺎﺏ
ﻭﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻭﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺑﻬﺘﺮ ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺪﺭﺕﻭﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﮐﺴﺐ ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺃﺑﺪﻯﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﭘس ﻫﺴﺘﻢ . ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺩﻭﺳﺘﻰ
ﺟﺴﻤﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﭼﻮﻥ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ
ﭘس ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻥ
اﺳﺖﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻭﺟﻮﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺍﺭﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯﻭ
ﻣﺼﺮﻑ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺍﻳﻨﻚ ﺻﺮﻑ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ولی
ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﺻﺮﻑ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﺍﺋﻢ
ﺗﺮ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺗﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﺪﺕ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻠﺎﺵ ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻭ ﻟﺠﻦ
ﺯﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻌﻤﻖ ﻧﻴﺴﺘﻰ ﻭ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﭘﻴﺶﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﺪﻣﻴﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮﺩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻓﻄﺮﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥﺩﺳﺖ
ﺍﺯ ﺳﺮ ﻣﺎ ﺑﺮ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻳﻢﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﻳﻢ
ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺭﻓﺖ
. ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﻮ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ(ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ)ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺁﻏﺎﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ
. ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ إﺑﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻓﻨﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺟﺎﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺰﻳﻨﻪ ﮐﻨﺪ
ﻭﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻧس ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺎﺑﺪ .

ﭘﺎﺳﮑﺎﻝ
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻘﺪﺭ ﮐﺎﻓﻰ
ﻋﺎﺷﻖ ﺷﺪ ﻣﮕﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩ . ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺗﻠﺎﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻭ ﺟﺪﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺒﺎﻳﺪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﻋﺸﻖ
ﻭﮐﻤﺎل
ﻨﻤﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﻣﻴﺴّﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠی اﺯ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ . ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭح
االقُدُس ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻭ ﺁﺧﺮﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮکی
ﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻮﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺩﺭ ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻣﺎﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺖ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺳﺮ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻮﭼﻚ
ﺩﺭ ﺳﻘﻒ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻧﻮﺭ
ﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻤّﻞ ﭼﺸﻢ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭ ﺑﻴﻨﺶ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﺗﻦ ﻭ ﭼﺸﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺩﻳﺪﻥ ﺁﻥ ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥﺮﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺖ . ﭘس
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﮐﻪ سوء
ﺩﻣﻌﺎﻣﻠﻪﺍﻯ
ﺗﺠﺎﺭﻯﺒﺎ
ﺧﺪﺍ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ .

ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺻﻔﺖ ﺭﺣﻤﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺻﻔﺖ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺰﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻋﺎﺷﻖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﺩﻭﺳتتاﻥ
ﺩﺍﺭﻡ . ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻭﻯ ﺗﺮﺣّﻢ ﻭ
ﺭﺣﻤﺖ ﻧﻤﻮﺩﻥ . ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻓﺮﻭﺗﻨﻰ ﻭ
ﮔﺬﺷﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ  ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺑﺪﻧﻰﭼﻮﻥ
ﺿﻌﻒ ﺍﻭ
ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰﭼﻮﻥ
ﮐﻤﻰ ﻋﻠﻢ
ﻭﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻧی
ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ که
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﮐﻮﺭ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﺯ ﺻﺪ ﻧﻔﺮ
ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﮐﻤّﻰ ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘدس ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪ .

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﺪﻣﺖ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﻃﺒّﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﺯ ﺣﺠﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺧﺪﻣﺖ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﺋﻰ ﺭﺳﺎﻧﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺻﺖ
ﺷﻔﺎﻯ ﻃﺒّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﭘس ﮐﻤﻚ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻐﻴﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥﻋﻤﻠﺎ
ﻓﺘﻨﻪ ﻭ ﺑﺎﻋث
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ ﮐﻤﻚ
ﻣﺎﻟﻰ ﺑﻴﻚ
ﻣﻌﺘﺎﺩ ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
. ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻭ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺧﺖﺑﻌﺪ
ﺍﮔﺮ ﻃﺎﻟﺐ ﺑﻮﺩﻧﺪ،
ﻣﺮﺑّﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺭﻭﺵ و تجربه
شخصی ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯاند . ﺑﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘُﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﻨﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻤﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻭﻟﺎﺩﻭ ﻳﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭﺗﻤﺪﻧﻰ
ﺩﺭﻫﺮﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺑﺴﺒﻚ ﺧﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻌﺪ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ . ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫم
ﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪﺧﻮﺩﺑﺴﻮﻯ
ﺑاﻠﺎ ﻗﺪم بجلو
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
ﻭﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﺑﻠﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻰ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻋﺸﻖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻭ
ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞﻳﺎﺭﻯ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ سوﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﻘﻠّﻪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺧﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻋﺎﺭﻑﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺭﺯﺵﺩﺭﺟﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﻙﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻧﻌﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﺎﻟﻚ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﻋﺸﻖ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
ﻋﺸﻖ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻟﺎﻫﻮﺗﻰ ﺍﮔﺮ
ﻧﺒﺎﺷﺪﺍﺭﺯﺵ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﺍﻭﻝ
ﻭ ﺩﻭﻡ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻣﺎﻫﺴﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ .

ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺁﻥﺍﺭﺯﺵ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻣﺪﺕ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﺟﻮﺍﻧﻰﻭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺮﻯ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻪ
ﺑﻔﻀﻴﻠﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﻀﻴﻠﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻀﻴﻠﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﺿﻤﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺣﻴﻢ
ﭘﺮ ﺭﺣﻤﺖ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺭﺣﻢ
ﺍﻟﺮﺍﺣﻤﻴﻦﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺭﺣﻤﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ
. ولی ﺑﺎﺯ
ﻓﻀﺎﺋﻞ ﻣﻄﻠﻖ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻇﺮﻑ
ﺩﺭﻙ ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺣﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﺡ القُدُسﻭﻳﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻄﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﺴﺐ ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ ﻭ
ﺩﺭﻙ
ﻓﻀﻴﻠﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺭ
ﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ زنده
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ .

ﺍﮔﺮ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ(ﺁﻧﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺻﺎﺣﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﮐﺴﺐ ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧی
اﻳﻤﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭﻟﻮ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻝ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞﻫﻤﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ آتش
ﻳﻬﻮﻩ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻘﻮﻝ ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﮕﻔﺖ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻞ ﻭ ﺍﻟﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ
ﮐﻪﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻌﺮﺵ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺭﺳﻴﺪ ولی ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪ . ﻭﺁﻧﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ . ﻭﻯ
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩ . ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﭘس ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺷﺎﻫﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻮﺍﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻧﻮﻋﻰ ﺟﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺷﺮﻙ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻓﺘﻮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . در
حالیکه اولیا
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﺐ می
ﻧﻤﺎﻳند . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﻴﻦ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺮﻁ ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭ ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪﻭ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻔﺎﻇﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺯماﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺿﻪ ﻭ
ﻓﻴﺾ ﻭﺭﺣﻤﺖ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺒﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻳﺎ ﻗﺼﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺤﺪ
ﺃﮐثر ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﻣﺮﺯ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻫﻤﻪﭼﻴﺰ
ﺧﻮﺩﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ خویش
ﺭﺍ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﺭﻧﺞ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﻌﻬّﺪ
ﺑﭙﻴﺮﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻢ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺴﺨﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭلی
ﺒﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
عاﺷﻖ ﻟﺬﺕ
ﺑﺨﺶ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺣﻔﻆ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻋﺸﻖ ﻭﺻﺒﺮ
ﺩﺭﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺖﻭ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖﺧﺎﻥ
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺮﺳﺘم
گوﻧﻪ ﮔﺬﺷﺖ
ﮐﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥﺮﺳﺘﻢﻭﺟﻤﺸﻴﺪ
ﺷﺪﻩ ﭼﻮﻥ ﺟﻢ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻭ
ﻏﺮّﻩ ﻭ ﻓﺮّ
ﺷﺎهی ﻮ
ﻓﺮﻭﻫﺮ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻳﺪﻭﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویشﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﭘس ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﺑﺴﻄﺢ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻘﻴﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪﻩ ﻭ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭثوﺍﺏ
ﻭ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ و الهی
ﺒﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻧﻈﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻭﺍﮊﮔﻮﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﺮﻙ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻳﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ ﺴﺎﻟک
ﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﺮﺍﻫم
ﻤﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻭﺍﮊﮔﻮﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪﮔﻮﺋی ﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺟﺎﻥﺨﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺒﺎﺯﺩ . ﻭﺍﺯ
ﻫﺮﮐﺎﺭﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺄﻧﻮس
ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺭﺍﻩ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻠﺎﺹ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﺮﻋﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻯﺒﺸﺮﻯ
کمﺘﺮﺷﻮﺩ .

ﻫﺪﻑ
ﻭﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ . ﺑﺮﺍﻯ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥﻭﺑﺮﺍﻯﻤﺴﻴﺢ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥﻭمحمّد ﻭمحمّدﻳﺎﻥ
کاﻣل اﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻟﻘﺎﻯ اﻟﻬی
ﻮ ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺸﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯﻭﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ
ﮐﻮﺭ ﭘُﺮﺗﻌﺼّﺐﺑﮑﻨﺪ
ﺑﻬﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﮐﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ولی ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺩﺭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﺒﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﺍﺟﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﺎ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﭘس ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﺪ . ولی ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺨﻠﻮﻗﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺣﻘﻴﺮ
ﻭ ﺟﺎﻫﻞ
ﻧﺎﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻴﺰﭼﻮﻥ
ﺷﮑﺴﺖﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ ﺗﻘﺼﻴﺮﺍﺕ
ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ
ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ولی
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﺸﻖ ﭘﺮ
ﻣﺸﮑﻞ
ﺧﻮﺩﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻘﺼّﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺑﺪ ﻭ ﺳﺨﺖﭼﻮﻥ
ﻧﻘﺺ ﻋﻀﻮ ﻭ
ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺑﺪﺭﻯ ﻭ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻴﻬﺎﻯ
ﻃﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪ ﺑﺎ
ﺻﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﺟﺒﺮﺍﻥ گناﻫﺎﻥ
ﻭﻟﻮﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻓﻘﺮ ﺍﻭ ﻓﺨﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﺮﻗﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻘﻴﺮ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻟﻰ
ﮐﻨﺪﭘس ﻓﻘﺮ
ﺍﻭ ﮐﻔﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺘﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪولی
ﺳﺘﻢ ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﺍﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﺩﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺒﺨﺸﺪ ﻭ ﮐﻤﻚ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ محمّد
ﻭﻫﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﻳﺎ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﻮﺗﻮﻟﻪﻫﺎﺋﻰﮐﻪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻣﺪﺭﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﻤﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ سوﺍﺭﻯ
ﺑﺪﻫﻨﺪﻭ
ﺑﺬﻟّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺩﺭ
ﺗﻤﺎس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﻟﻮ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻄﻠﻖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﺮﻯﺒﻮﺩﻩ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪﺑﺎﺯ
ﺟﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻟﻮ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺑﻘﻠّﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﻣﻔﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﻋﺠﺐ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ
ﻓﺸﺮﺩﻩ ﻭ
ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻣﺪﺕﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺗﻀﻌﻴﻒﺧﻮﺩ
ﺗﺎﻣﺮﮒ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﺩﺳﺖﺑﺪﻫﺪ . ولی
ﺩﺭﻋﺸق اﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰﻣﺪﺍﻡ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﺃثرﻣثبت
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﺸﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﻋﻘل کلّی
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﮐﺎﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻭ ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺃثر ﺁﻥ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﻋﻘﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﮐﺸﺶ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺗﺎ ﺩﻟﺰﺩﮔﻰ
ﻭﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭﺑﻰ
ﺻﺒﺮﻯﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻬﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﻫﺎﻭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺳﺎﻟﻚ ﻫم
ﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖﺟﻨﺴﻰ
ﺧﺴﺘﮕی ﺠﺴﻢ ﻭ
ﮔﻴﺠﻰ ﺫﻫﻦ ﺑﻴﺎﺩ
آورده ﻭلی اﺯ
ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﻧﻘﻄﻪ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻥ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﻭﺷﻮﻕ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻣﺠﺬﻭﺑﻴﻦ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺴﻮﺋﻰ ﺟﺬﺏ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﻋﻤل ﺪﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﮑﺮ ﻭ ﺳﭙﺎس
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺟﻨﻮﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻓﻨﻮﻥ
ﻭﻫﻨﺮﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪﻫﻨﺮﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
اﺳﺖ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ
ﻋﺸﻖﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺧﺴﺘﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻟﺰﺩﮔﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺍﺋﻤﺎ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻨﺸﻴﻥ
اﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ بالقوّه
ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻌﻨﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺎﺑﺪﻭﺑﺎ
ﺗﻨﻬﺎی دیگر ﺑﻮﺩﻥ
باز ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﺑﺎ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺰﺋﻰ ﮐﻠّﻰ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍل
ﺒﻌﻠّﺖ
ﺭﻗﺺﺑﺎ ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺭﻗﺺ ﻭ
ﺭﻳﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺷﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺳﻤﺎﻉ ﻭ ﺭﻗﺺ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﻇﺮ ﺭﻗﺺ ﻭ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺭﻗﺺ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺎﻇﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺭﻳﺘﻢ ﭘﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﺃﺣﺒﺒﺖ
ﺃﻥ ﺍﻋﺮﻑ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻢ
ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺷﻮﻡﮐﻪ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻢ
ﻭﭼﻪ ﻫﺴﺘﻢ . ولی
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺑﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻴﺮﻳنی
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﮓ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩﺑﺎﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻴﻦ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯﻮ ﻓﺮ
ﺃﻓﺮﻭﺯﻯﻮﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻭﺧﻮﺭﻩﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺭﻫﺮ ﻋﻴﺪ
ﻧﻮﺭﻭﺯﻯ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﻯ مُقدّس
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﻭﺳﻴّﺪ
ﻭﺁﺭﻳﺎ
ﻭﺍﺯﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺩﺭﻙ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ ﻭ
ﺑﺪﺑﺨﺖ
ﮔوﻨﻪﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﭼﮕﻮﻧﻪﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﭽﻪ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯﻟﺬﺕ
ﻭ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﺃﺑﺪﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﻫﺮ ﻧﻔﻊ ﻓﻮﺭﻯ
ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎت ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﻟﺨﻮﺵ
ﺑﻌﻠﻒ ﻭ
ﭼﺮﻳﺪﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﻧﻔﻊ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭﻓﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻔﻊ
ﻓﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯﺘﺮ
ﻭﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺗﺮﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﭘس
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺗﻘﺪﻳﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺰﺩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖﻭ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻭ ﺗﻠﺎﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺳﺎﺯﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭﺝ
ﺍﻳﻦ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺩﺭﺳﺖﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘق اﻳﻦ
ﻳﮕﺎﻧﻪﻫﺪﻑﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﻓﺪﺍﻯ
ﻓﺮﺩﺍﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮﺷﺐ ﻭ ﺳﺎﻋﺘﻰﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
عَدَم ﺳﻠﻮﻙﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻓﺮﺻﺖ
ﻋﻤﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﺭﺍ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺣﻴﺎﺗﻰﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻓﺮﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﺎﺷﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﺮﮒﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﺯ ﻭﺭﻣﺰ
ﺃثرﺳﺠﻮﺩ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺸﻪﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺁﺩﻡ
ﺑﺪﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺩﺭﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﻴﺶﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺑﻠﻴس
ﺧﻮﺩﺳﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﺠﺪﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﺩم
ﻮﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
اﺩﻳﺎﻥ
ﺴﻠﻮﮐﻰﭘﻨﺞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎﻧﻮﺡ
ﻭﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﻭ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺍﺑﻠﻴس
ﻣﻠﺒّسﻠﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯﻭ
ﺩﺭ ﺗﻠﺒﻴس
ﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪﻩ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻋﻴﺐ
ﻭﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﮐﻪﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺑﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭ
ﺟﺎﻩﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎم ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻠﺒﮑﺎﺭﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥﺴﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍلی ﺒﺮﺳﺪ
ﻭ ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﺭ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎﺟﺒﺮﻳﻞ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪﺯﻳﺮﺍﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢﻭﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﻭﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻴﻬﺎﻯ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺯﺷﺖ ﺳﻴﺎﻩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻬﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺮﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻭﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ می
ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺖﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺩﺭ
ﻋﻴﻦ ﺟﻬﻞ
ﻭﺷﺮﻙ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺠﺪﻩ
ﺑﺂﺩﻡ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧفس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩﮐﻪﻭﺻﻠﺖﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺸﻖ ﺁﺩﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺁﺩﻣی
اﻟﻬﻰ ﻭﺻﻠﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻠﻮﻍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍﻓﻴﻠﺴﻮﻓﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯﻭ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻟﻐﺖﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺎﻇﺮ
ﻭﺻﻠﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺒﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺻﻠﺘﻰ
ﮐﻪﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻩﻭﺣتی
اﮔﺮ ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﺒﺮﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺭﻭﺡ
ﻳﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﻌﺮﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻭﺝ
ﮐﺎﺭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء کرﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﺃﺻﻞ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺻﻠﺘﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﻭﻳﮑﺘﻮﺭ
ﻫﻮﮔﻮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺟﻮﺍﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻓﻘﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺍﻭ ﮊﻧﺪﻩ
ﻭ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺏ ﺩﺭ
ﺍﻭ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥﺠﻮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﻳﺪﻡ . ﻫﻮﮔﻮ
ﺷﺎﻋﺮ ﺟﻮﺍﻥﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩولی
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺮﺍ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﻣﻴﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﻝ
ﺍﻳﻦ ﻓﻘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻧﻮﺭﻫﻤﻪ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺎﻩ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ می ﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺻﻠﺖ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ ﻭ
ﻓﺮﺧﻨﺪﮔﻰ
ﻭﻓﺮﺭﻭﺯﻯ ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﺍﺭﺯﺵ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ اﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﺯﺵ
ﺑﺰﺭﮒﮐﻪﺳﺎﻟﻚ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺻﺎﺣﺐ
چنین
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻯ
ﺑﻬﻴﭻ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺁﻥ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺧﻮﺷﺎ
ﺑﺤﺎﻝ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪﻋﺎﺷﻖ
ﺷﺪﻭﺩﺍﻧﺴﺖ
ﭼﮕﻮﻧﻪﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺭﺯﺩﮐﻪ
ﺣﺘﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻨﺪ . ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩﮐﻪ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﻟﻨﮓ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻗﻬﺮﺁﻣﻴﺰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻭﺿﻌﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻗﺒﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻋﺸﻖ
ﺗﺨﻢ ﻭ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﺃﻣﺮ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻫﺮﭼﻪ ﭘﺎﻙ
ﺗﺮﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻋﺎﺷﻖﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺧﻴﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻈﻤﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ
ﺧﻴﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﻯﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺃﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ولی ﺑﻤﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﻣﮑﺮﺭﺍ ﻭ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺗﻮ
ﺍﻟﻪ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻰ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺫﮐﺮ ﻟﺎ ﺍﻟﻪ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻟﻠﻪﻭ
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
. ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﻯ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻰولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻡ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﺽ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﺷﺎﻫﺪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻳﺎ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻰ . ﮐﻪ(ﺍﻟﻠﻪ)ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﻟﻔﻆ(ﺃﻫﻮ)
ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﻗﻮﻡ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﻭ ﻣﮑّﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﻭﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺩﺭ ﺯﺑﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻟﻠﻪﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﺭ
ﺍﻭﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ در
مکان لا مکان
است .

ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻨﮓ ﺩﻝﻭ ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻧﻰ ﻭ
ﺟﻨﺎﻳﺖ ﮐﺎﺭ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ هم ﺭﺣﻢ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺟﻨﺎﻳﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺭﻧﺞ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﺮﺩﻩﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻟﺬﺕ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ
ﻧﺎﻓﺮﺟﺎﻡ ﻭ ﺑﺪ
ﻓﺮﺟﺎﻡ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻗﻤﺎﺭﻯﺭﻭﻯ
ﻳﻚ ﺷﻤﺎﺭﻩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻳﮑﺠﺎ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑﺁﻥ
ﺷﻤﺎﺭﻩ ﺑﺮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺖﺣﺘﻤﺎ
ﺩﺭ ﺩﻓﻌﺎﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﻯ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺁﻥ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ سوﺩﻫﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﺧﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﺩﮐﻪﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭ ﺳﻨﮓ
ﭘﺮﺳﺖ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﭘﺮﺳﺖﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳﺖﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮسوﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﺩﺣﺘﻤﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺳﻘﻮﻁ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﻫﺮ ﻋﺸقی
ﺪﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺖﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻨﻮﻧﻴّﺖﻭ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﺎﻟﺎﺑﺒﺮﺩ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
کنوﻧﻰ ﻧﻮﺑﺖ
ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺩﺭ ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﺩﺭس ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻌﻠّﻤﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺎﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺷﻮﺩ .

ﭘس ﺑﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﻭﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻮﻓﻖﺑﻴﺎﻥ
ﺭﻭﺯ ﺟﺸﻦ
ﻭﻋﻴﺪﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﭼﺮﺍﻏﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﮑﺒﺎﺭﻩ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺭﻭﺯ ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﺭﻯﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻴﻨﻨﺪ . ﮐﻪﭼﮕﻮﻧﻪﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ بالقوّه
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭﻣﺎﺩﻳّﺖ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ خویش
ﺗﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻧﺮﻭﺩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭﺟﻮﺩ بالقوّه
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ ﻭ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ بالقوّه
ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﺷﺪﻩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰﻳﺎ
ﺑﻔﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭﻯﺸﻌﻠﻪ
ﻭﺭ ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺁﻫﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ
ﺗﻴﺰ ﻭ ﺑﺮّﺍﻥ
ﺩﺭ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺁﺗﺸﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺸﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﻭ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺻﻴﻘﻞ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪﮐﻪ
ﺩﻝ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺫﻭﺏ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺟﺬﺏ
ﻭﺫﻭﺏ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺁﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﻟﻴﻮﺯ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺩﺍﻥ
ﻓﺮاﻧﺴﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻋﺸﻖ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺭﻳﺘﻢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺶ ﻭ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻮﺍﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﻫﻨﮓ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﻯ ﻣﻰ
ﻧﻮﻳﺴﺪ ﭼ ﺮﺍ
ﻣﻦ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻡ ولی ﺩﺭ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﻡ ﺁﻥ
ﺁﻫﻨﮕﻬﺎ ﺑﺪﻝ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺩﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻧُﺖ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﻭﻯ ﮐﺎﻏﺬ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﻭﻯ ﮐﺎﻏﺬ
ﻳﺎ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﻴﺎﻳﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﮐثر
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻫﻢ ﺫﻭﻕ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﻭﺗﻤثیلات
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻥ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻌﺪﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻤﻮﺭﺩ
ﺍﺟﺮﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ. ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻫﻢ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﻫﻢ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺩﻭﺑﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺻﺪﺍ
ﻭ ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﺸﻖﺳﻌﻰ
ﺩﺭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺁﻥ ﺍﺣﺴﺎس
الهی اﺯ
ﻧﻮﺍﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻫﻨﮓ ﻭﻳﺎ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺎﺩ ﻫﺎﻯ
ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻋﺸﻖ
ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺷﮑﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﮐﻢ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ ﮐﻢ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯو
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﻢ
ﺻﺒﺮﻯ ﻭ ﮐﻤﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔی
ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﺎﺭﺍﺗﻮﻥ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮﻭ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩﻥﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻫﻤﮕﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﮐﻪ ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻟﻠﻪﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻩﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻯﭼﻪ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ
ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻟﻰ ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺃﺯﻝ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﻧﻴﺰ
ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻠﻪﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻤﻰﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ داشته
و یا خواهد
داشت . ﺍﺯ ﻣﺎسوﺕ
ﻭ ﺍﺻﻞ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺎس ﻭ ناسوتی ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺎ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻧﺎس
ﻣﺮﺩﻡ ﻳﺎ ﻧﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻴﺰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺍﻭﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ داشته
است .ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﻟﻠﻪ دارد
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯﻫﺮﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩ
نمود .ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﺎسوﺕ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﻓﺸﺮﺩﻩﺍﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺩﺭ
ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﻣﮑﻌّﺐ ﺁﻧﺮﺍ250 ﺗﻦ ﻭﺯﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺸﺮﺩﻩﺍﻯ
ﺍﺯﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺃثیرﻯﻭ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﮐﻪﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﺮﺍﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻳﺎ
ﻓﻮﺗﻮﻥﻭ ﻳﺎ ﻭﺍﺣﺪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ سوﺍﺭ
ﺑﺮ ﻣﻮﺝ ﺍﺯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻫﺮ
ﻣﻨﺒﻊ
ﻧﻮﺭﻯﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻪ
ﺃﺗﻢ ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺗﻢ ﺭﺍ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺎﻥ ناسوتی
ﻣﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻯﺑﺴﻠّﻮﻝ
ﻭ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﺟﺴﺎﻡ ﺭﺍ
ﺩﺭﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺑﺎﺯ ﺃثیرﻯﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯﺗﺎ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪﺑﻤﺎﺩﻩ
(ﺷِﺒﻪ عَدَم)ﺑﺮﺳد
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
در هاهوت عمّاء
ﻫﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﺮﺍ(عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺖﻭﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭ عَدَم
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺑﺎ ﺿﻤﻴﺮ ﻣﻔﺮﺩ
ﻏﺎﻳﺐ(ﺍﻭ ﻳﺎ
ﻫﻮ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺑﺮﻭﺷﺪﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . و
عاقبت ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﺍﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻭﻫﺴﺖ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻋﻨﻮﺍﻥ(ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ)
ﻳﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻇﻬﻮﺭ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺩﻳﺪﻥﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻔﺖ (ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ)ﮐﻪﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ.
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻠﻪ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﻮﺻﻴﻒ(ﺑﺸﺮﻁ ﻟﺎ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺻﻔﺘﻰ
ﮐﻪ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻫﺴﺖ، ولی
ﻧﻪ ﺑﺂﻥ ﺷﮑﻞ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟِﻢ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻋﺎﻟِﻢ ﺍﺳﺖ ولی
ﻧﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻋﻠﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺩﺭ
ﻟﻔﻆ ﻳﮑﻰ ولی
ﺩﺭﺫﺍﺕ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻳﮑﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ
ﺩﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻫﻢ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
ﺍﺳﻢ ﺍﻟﺒﺎﻃﻦﮐﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻇﻬﻮﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺩﺭ
ﺍﺳﻢ (
الخاﺭﺝ)ﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻮﺻﻴﻒ
(ﺑﺸﺮﻁ ﻟﺎ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﻫﺮﺻﻔﺘﻰ
ﮐﻪﺑﺎﺷﺪ ﻧﻈﻴﺮﺵﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺍﻭ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺻﻔﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻫﺎﻫﻮﺕﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺍﻟﺬﻯ
ﻟﺎ ﻫﻮ)ﻭ ﺃﻫﻮ
ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﻳﻌنی
اﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪﻳﻚ
ﻣﻨﺸﺄ
ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﻭﮔﺎهی
ﺒﺎ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻫﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺭﻭﻯ
ﮐﺎﻏﺬ ﻳﺎ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ

ﺍﮔﺮ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺁﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
ﺷﺎﻳﺪ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ ولی
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭﺷﺨﺼﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . پس
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﻟﺎﺯم اﺳﺖ . ﮐﻪﺟﺰ
ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻄﺮﺡ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺗﺎ فهم
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺁﻫﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺴﺎﺯﻳﻢﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺁﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯﮐﻪ
ﮔﻮﺋی کلاس
هاﻯ ﺗﻤﺮﻳﻥ
اﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﺎ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻭﻟﻮ
ﺩﺭﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ داشتن ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﺮﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﺸﻒﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ و
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯﺮﺍ ﮐﻪ اولی
العَزم ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ ﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖولی ﻧﻪ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺢﻭﻧﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻴﺢﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮔﻔﺖ
ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻭﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻧﻮﻉ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﻳﻞ ﻳﺎ
ﺑﺎﻫﺮ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ. ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﺭﻭﺷنی
اﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
ﺷﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭالله
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻣﻄﻠق
اﻟﻬی اﺯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ
ﻋﺎﺭﻑﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺁﻟﺎﻑ ﻭ
ﺍﻟﺄﻟﻮﻑ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻭﻝ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﺃﺩﻳﺐ
ﻭﺷﺎﻋﺮ
ﻭﻣؤﺭﺥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻋﺸﻖ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺎﺑل
ﺒﺮﺭﺳﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧی ﻮ ﻓﻠﺴفی
اﺳﺖ . ﻭﻯ
ﺗﺴﻠﺴﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﺿﻪ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﺮﺗﻴﺒﻰ
ﻣﺘﻮﺩﻳﻚ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﺭ ﻫﻤﻪ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﺍﻥ
ﺁثاﺭ
ﻋﺸﻖﻭﺭﺯﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻤﻴﮑﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻋﺸﻖ
ﺍﺯ ﻣﻨﺸﺄ
ﺷﺮﻭﻉ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﻋﺸﻖﻭﺍﺯ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﻈﺎﻫﺮ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺄﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪﻭﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭﺻﻞ ﻭ
ﻓﺼﻞ
ﻭﻫﺠﺮﺍﻥﻭﻭﻓﺎ
ﻳﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺕ ﻳﺎ
ﺗﻌﻔﻒ ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻣﻌﺎﺻﺮﻳﻦ
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻘﻴﻪ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﻋﻴﺐ ﻭﺯﺷﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻟﺬﺍ ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ
ﻗﺒﻠﺎ ﻋﺬﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻋﺸﻖ
ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﺁﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﮔﻔﺘﻨﻰ ها
ﺩﺍﺭﺩ . ﺃﺑﻮﺩﺭﺩاء ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﺎﺩﻯﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺩﺭﺩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻓﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺮﺭﺳی
ﺮﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
گرﻓﺘﺎﺭ ﺑﺎﻃل
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﮐﻤکی ﺒﺮﺍﻯ حقّ
ﺷﻮﺩ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻋﻤﺪﻯﺑﻘﺼﺪ
ﺗﺮﻙ
ﻏﺮﻭﺭﻭﺑﺎ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻨﻔﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ مثبت. ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ(
ﺍﺟﻤﻌﻮﺍ
ﺍﻟﻨﻔﻮس)
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
(ﺟﻢ) ﺷﺪﻥ ﻭﺟﻤﻊ
ﺣﻮﺍس سلوﮐﻰ
ﺩﺭﻣﻌﺒﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺷﺪ ﻭ
ﻓﺮّ
ﻓﺮﻳﺪﻭﻧﻰ
ﻭﺣُﺴﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺣﺴﻴﻦ ﻫﺎﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
(ﺃﺭﻳﺤﻮﺍ
ﺍﻟﻨﻔﻮس ﻓﺎﻧّﻬﺎ
ﺗﺼﺪﺃ ﮐﻤﺎ
ﻳﺼﺪﺃ
ﺍﻟﺤﺪﻳﺪ)ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍﺣﺖ ﮐﻨﻴﺪ ﻳﺎ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﺋﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻫﻦ
ﺣﺘﻤﺎ ﺯﻧﮓ ﻣﻴﺰﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺣﺖ
ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺡ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻭﻟﺶ
ﻣﺴﺨﺮﮔﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﺁﺧﺮﺵ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺟﺪّی
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ بقول
حافظ شیراز ﺁﺳﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﺶ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ولی
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻣﺸﮑﻞ
ﻫﺎ ﺳﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺍﺑﻦ
ﻓﺎﺭﺽ ﻣﺼﺮﻯ
ﻋﺎﺭﻑﻋﻈﻤﺖ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﻨﺎﺕﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻟﺎﻡ
ﻭ ﻓﺘﻨﻪﻫﺎ
ﻭﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﺑﻌﻠّﺖ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ هر
ﮔﺎﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺩﺳﺖ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻟﺎﻡ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﻭ
ﭼﺸﻴﺪﻭ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﺁﻟﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﮑﺮﺩﮐﻪ سوﺩﻯ
ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺭﺍ ﺣﺘﻰ ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﺣﻠﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻋﺸﻖ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺃثرﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
که ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﺷﺨﺺ
ﻣﺘﺄﻟّﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺣﺮﺍﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻭﺍﺟﺐﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﻠﺎﻝ ﺷﺮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ولی ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﻓﻬﻢ
ﺃﻫﻤﻴّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺪﺭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﻋﺸﻖﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺤث ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﻓﺤﺸﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺍﻧی
ﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﻣﻈﻠﻮﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﺸﻖﮐﻪ
ﺍﺷﻚ ﺭﻳﺰﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
علمی ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ولی
در ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﻙ برای
خود ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ از عشق ﻭﺿﻊ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ .

ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﺸﻖ ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ
بدرستی ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﺩﺳﺖ
ﺧﺪﺍ ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺷﺄﻥ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﭘُﺮ
ﻋُﻘﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺧﻠﻔﺎی الهی ﻭ
ﻣﻬﺪﻳّﻮﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ ﺩﺭ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﺷﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﻏﻀﺐ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
اﺳﻠﺎﻣﻰ
ﮐﻪﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺪﻋﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺮﺩﻡﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻣﺎﻡ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﭼﻮﻥ محمّد
اُمّی ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ . ﺗﺎ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﺣﺰبی
ﻮﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥﻤﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﺮﺍن ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. و ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻳﻦ
ﻣﻠﺄ ﻳﺎ
ﻣﻠّﺎﻫﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻗﻠﺐ ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻄﭙﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺷﻴﻌﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﻭ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺷﻴﻌﻪ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺳُﻨّﻰ واقعی ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳُﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﻳﺎ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺑﺨﻄﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺳﻨّﺖ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ ﻋﻄﺮ ﻭﺯﻥ
ﻭﺳﺒﺰﻩ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺳﻨّﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﺳُﻨّﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﺎﺯﻯ ﺧﻠﻔﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺣﮑﻮﻣﺘﺸﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺻﺤﻴﺢ
ﻭ ﺻﺎﺩﻕ ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ حدیث
ها و دستورات ﺭﺍ
ﺟﻌﻠﻰ ﻭﮐﺎﺫﺏ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ .

ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ
ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﺗﺠﺎربّ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮﻭ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ظاهرا ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻗﺸﺮهاﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﭼﻮﻥ ﻭﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﻭﺩﻩ
ﻭ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻳﺎ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺍﺯﻋﺸﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﭼﻪ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺫﻫﻨﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺎﺳﻠﺎﻡ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﻣﺼﺮ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻥﻮ ﺭﻭﻡ
ﻭﻏﻴﺮﻩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ بحقَّ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ زردشت
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ایلی
یا ایلیا
چهارم ﻭ ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
پنجم ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﭼﻮﻥ قُریش
و ایلی الهی
های علیّ
اللهی، ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺧﻂ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻧﻈﻤﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻣﻴﺸﺪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﻧﻮﺷﺖ . ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻨﺒﻊ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ ﺍﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺧﻮﺩ
ﺳﻘﺮﺍﻁ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺖ . ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺵ ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺍﺯ ﺧﻂ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩ. و به ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺭﺍﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻭﻝ ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺸﺎﻭﺭ ﻭﻫﻢ
ﺳﻔﺮ ﺟﻨﮕﻰ ﺍﺳﻨﺪﺭ
ﻣﻘﺪﻭﻧﻰ
ﺑﻮﺩﺗﻤﺎﻡ،
ﺁثاﺭﻋﻠﻤﻰ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﭼﻮﻥ
ﭘﺮﺳﻪﭘﻮﻟﻴس
ﻭ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﻳّﻪ
ﻭﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﮑﻠﻮﭘﻴﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻧﻮﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﮐﻠﻤﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﺍﺭﺯﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻣﻨﻄﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻫﻴﭻ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻧﮑﺮﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥﻳﺎ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﺍﻧﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞﺭﺍﻩ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺭﺍ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩ . ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺃﺩﺑﻰ
ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳّﻮﺏ ﺻﺒﻮﺭﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻮﻧﺎﻥ ﻭﺭﻡ
ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺁثاﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻫﻨﺪﻯ
ﻭﭼﻴﻨﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ عرﻓﺎﻥ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﺤﺪّ
ﺃﻋﻠﺎ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭمی ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭانﻋﺎﺭﻑ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﻳﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﻌﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﺍﺳﻠﺎﻣﻰﭘﻴﺮﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ محمّد
ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺳﻨّﺖ محمّد
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮐﻪ ﻣﺎﻧﻴﺰ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ،ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ،
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡالقُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺮاء
اﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺟﻬﻨم ﻴﺎ ﻟﻔﻆ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﻓﺎﺭﺳﻰﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻨّﺖ ﻭ ﺟﻨﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰﮐﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﮔﻨﺎﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﻳﺎ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻋﺮﺏ
ﺯﺑﺎﻥ ﺒﻮﺩ . ﺭﻭﺵ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ محمّد
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩ . ﻭﻯ ﺒﻠﺰﻭﻡ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ(ﻧﻔﻮس
ﺟﺰﺋﻰ)ﺭﺍ ﻣﻬﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﺟﺰاء ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺮ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﮐﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺒﻮﺩﻩ
ﻭﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ أجزاﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﻭﺍﺣﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺄﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
اﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﻤاء ﻟﻠﻪ
ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻭﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺢﮐﻪ ﻣﺎ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ تَقذُس
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴم اﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯﺮﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯﻮﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺑﺠﻬﺎﻥﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺎﺳﺖ
. ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑﻴﻚ و
تجزیه ﻭ
ﺗﻌﻤﻴﻢ ﻧﻔﻮس
ﺑﻄﻮﺭﺍﻓﻘﻰﺍﺯ
ﻳﻚ ﻧﻔس ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻧﻔﻮس
ﺟﺰﺋﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻌﻤﻴﻢ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻭﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
(ﺗﻠﻮ
ﺍﻟﺄﺧﺮﻯ)ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎ ﻭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺟﻬﺶ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺍﻳﻨﻚ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﮐﺎﻓﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﺑﺮﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ پس ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﺬﺷﺘﻪﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﻫم
اﮐﻨﻮﻥ
ﺿﻌﻒﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﻓﺴﺦ ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭﻭﺣﺘﻰ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ( ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺻﻠﻪﻫﺎﻯ
ﻭﺍﺟﺐ) ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻋﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺯ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﻫﻢ
ﺗﮑﺎﻣل عموﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺯ
ﺗﮑﺎﻣل ﻤﺸﺘﺮک
اﻓﻘﻰ
ﻭﻋﻤﻮﺩﻯﺮﺍﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻟﻮﻟﺒﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓَﻨَﺮ ﭘﺮ
ﭘﻴﭻ ولی ﻣﺘﻌﺎلی
ﻮﻣﺘﺪﺭّﺝ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭﻣﻠﻤﻮس
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯﺒﺎ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻤﺮﺍﺗﺐالهی
کاﺭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘس اﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﺘﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻟﺎﺯﻡﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺟﺰﺋﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ(ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ)ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺤﻘﻖ
(ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ)ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎﻓﺖ ﻭ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ثوﺍﺏ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ( ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ .

ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻯ
اﻳﺮﺍنی که
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻋﺸق
ﺪﺭ(ﺃﻳﺮﻭس) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﻋﺮﻭس)
اﺼﻄﻠﺎﺡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻣﺤﺎﻭﺭﻩ
(ﻣﺄﺩﺑﻪ)ﻳﺎ
ﻣﻬﻤﺎنی اﻭ
ﺁﻣﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ(ﺍﺳﺘﺤﺴﺎﻥ) ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻤﺘﺰﺝ
ﻭﻣﺨﻠﻮﻁ ﺑﺎ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻧﻔﻮس ﻳﺎ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ محمّد
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ(ﺧﻠﻘﮑﻢ
ﻣﻦ ﻧﻔس
ﻭﺍﺣﺪة ﻭ ﺧﻠﻖ
ﻣﻨﻬﺎ ﺯﻭﺟﻬﺎ) ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻳک ﻧﻔس
ﻭﻣﻨﺒﻊ ﻭ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﮐﻪ
ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﺯﻭﺝ
ﻫﺮ ﻧﻔس ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁﻳﻪ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﺯﺩﻭﺍﺝ ﺯﻥ
ﻭﻣﺮﺩ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻧﻔس لَوّامه
ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚﺑﻨﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ مُلهمه ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﭼﻮﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻧﺒﺄ ﻭ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺧﺒﺮ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﻬﺎﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺎﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰﻗﺎﺑﻞ
ﺑﻴﺎﻥ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻥ ﺒﮑﻠﻤﺎﺕ
ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺁﻣﺪ . ﮔﺮﭼﻪﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯﺩﻴﮕﺮﺍﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﺪﻩ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺸﺮﻯﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺗﻨﺰﻳﻠﺎﺕ
ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻳﮑﻰ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺯﻳﺎﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﻋﺸﻖ
ﺑﺼﻮﺭﺕﻇﺎﻫﺮ
ﻣﺎﺩﻯ شده ﺤﻘﻴﻘﺖﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐثر ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ
ﻫﺎ ﺯﻳﺒﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﺷﺖ ﺻﻮﺭﺕحقّ ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ
ﺷﺪﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺳﻴﺮﺕ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺳﻴﺮﺕ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺨﺺ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﻠﺒﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻮﻯ
ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺭﺯﺩ
ﭼﻮﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺠﺴّﻤﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻴﺮﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺕﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻯ ﻭ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺷﮑﺴﺘﻪ
ﻭﮐﻮﻓﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻟﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻭﺯﻳﺒﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﻤﻖ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺩﻟﻴﻞ ﻣﺤﺴﻮﺳﻰ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭالهی اﻭ ﺍﺳﺖ .
ﻭﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺳﻴﺮﺕ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ ﺩﺭﻙ
ﻭ ﻃﻠﺐ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪﻟﻴﻠﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻗﻪ ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﻗﻴس ﻋﺎﻣﺮﻯ
ﺭﺍﺍﺯ ﺻﺤﺮﺍ
ﺑﺒﻐﺪﺍﺩ ﺍﺣﻀﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻢ
ﺧﻮﺍﮔﻰ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ
ﺷﻌﺮﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻟﻴﻠﻰ ﺳﺮﻭﺩﻩﺍﻧﺪ
. ولی ﭼﻮﻥ
ﻟﻴﻠﻰ ﺭﺳﻴﺪ
ﻫﺎﺭﻭﻥ ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﺧﻠﻴﻔﻪ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﮔﻔﺖﺗﻮ ﮐﻪ
ﺯﻳﺒﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻰﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻣﺠﻨﻮﻥ
ﮐﻨﻰ . ﻟﻴﻠﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻔﺖ
ﺯﻳﺒﺎ ﻧﻴﺴﺘﻢولی
ﺗﻮﻣﺠﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻰ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﻃﺎﻟﺐ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻧﻮﻉ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺯﻥ
ﻭﻣﺮﺩ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ خویش
ﺯﻳﺒﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻮﺳﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﺳﻔﻴﺪ ﭘﻮﺳﺖﻭ
ﻳﺎ ﭼﻴﻨﻰ ﻳﺎ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ . ﺣﺘﻰ
ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺰﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﮐﺴﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯﮐﺴﻰ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﻣﺠﺬﻭﺏ
ﮐﻨﺪ . ﭘس ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﭼﻮﻥ ﺟﻮﻯ
ﺁﺏ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﻭﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺗﻤﻠّﻚ ﻭ ﺗﺼﺎﺣﺐﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻫﺎ
ﻭﺗﺮﺣّﻢ ﻫﺎ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻤﻠّﻚ
ﻫﺎ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻠﺬﺕ
ﺭﺳﺎﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺬﺕ ﺑﺪﻧﻰ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺒﺎﺣث
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻨﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺗﻤﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻋﺸﻖ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﻌﺪﻯ اﺳﺖ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖﺟﺰ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﻭ ﮐس ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﻭﻫﻢ ﻧﻔس
ﺑﻮﺩﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻘﺐﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﭘس
ﺳﺎﻟک ﺒﺎ
ﻫﻤّﺖ ﻳﺎ ﻫﻮﻡ
ﻭﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ کند ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
(ﻣﺤﺒّﺖ ﺭﺍ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﻯ ازعشق
ﺧﺎﻟﺺ) ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺄﻋﻤﺎﻕ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻔﻮﺫ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺤﺒّﺘﻰ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﺍﺋﻞ
ﺷﺪنی ﻨﻴﺴﺖ . ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺯ
ﺗﻦﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻤﻖ
ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ساﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻢ ﺯﺍﺩ و
قرین ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺁﻧﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻨﺎﻥربّ
برتر ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺭﺍﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻳﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺸﺒﻴﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺪﻥ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﻪ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺎﺯ
ﻫﻢ
ﺯﺍﺩﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻭﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺯﺍﺋﻞ ﺷﺪﻩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺍﺳﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﭘس ﺍﺯ
ﺗﺮﻙ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻋﺸﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺧﺎﺹ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮﭼﻪ سوﮊﻩﺍﻯ
ﺯﺷﺖ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻨﻔّﺮ ﺭﺍﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﮐﺴﻰ ﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ . ﻭسختی
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﺎﺑﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻭﻗﺒﻮﻝ ﺳﻠﻮﻙ جُفت
ﻭﺯﻭﺝ ﻭ شَفع
ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻦ ﭘﻴﺮ الهی
ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺒﻬﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺯﺷﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻣﮕﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﭘﻴﺮ الهی ﻮﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ . ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺒﺎﺩﻝ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﻴﻦ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻋﺎﺷق
ﻮﻣﻌﺸﻮﻕ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺒﺎﺩﻝ ﻋﺸﻖ
ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﺷﺮﻁ ﻧﻴﺴﺖﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﻚﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻋﺸق
اﺳﺖﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪﭘس
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖﻭ
ﺩﺭﻋﺎﺷﻖ
ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺿﻄﺮﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻫﺪ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﺸﺪ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﻮﺳل
ﻮﺗﻤﺮﮐﺰﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺩﻫﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺷﺪﺕ
ﻋﺸﻖ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺃﻳﺮﻭس ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻋﺮﻭس ﻭﻋﺸﻖ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥﮐﻪ
ﺍﺻلی الهی
اﺳﺖ . ﻭ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻋﺎﺷق
ﺘﺮﺩﺭﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﻤﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻋﺒﺎﺭﺕ(ﺃﺣﺒّﻬﻢ
ﻭ
ﻳﺤﺒّﻮﻧﻰ)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻡﮐﻪ
ﺩﻭﺳﺘﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ مُقدّس
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻣﺤﺒّﺘﻬﺎﻭ
ﻧﻌﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﺩر ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮک
ﺪﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﺤﺒّﺖ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﻳﻦ آزمایش
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺻﺪﻕ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﻭﻋﻤﻖ
ﺸﻖ ﻭﻗﺪﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺸﺨّﺺ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩﻭ
ﮐﺴﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﻭﺩﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻗﺒﻮﻝ ﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩﻯﻭﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎ ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ ﺟﺴﺘﻦ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﻭ
ﻣﻮﻗﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﺫﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺸﺒّﻪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻭﺗﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﭘس
ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧی ﺨﻮﺩ ﻧﻴﺰﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺟﻨﻮﺩ ﻣﺠﻨّﺪﻩ)
ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ ﺩﺭ
ﻧﻈﻢ ﻭ ﺗﺮﺗﻴﺐﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺩﺭﺻﻔّﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻃﻮﻝ ﻗﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﺍﺋﺘﻠﺎﻑ
ﻭ ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ و
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻬﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻭ ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ(ﺗﻨﺎﮐﺮ)ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺍﻓﮑﺎﺭﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ آزمایشﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﺩﻯﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺯﻃﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺻﻞ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﻟﺰﻭﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻃﺎﻋﺖ . ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﺯ ﻫﻴﺰﻡ
ﺷﮑﻨﻰ ﺑﺎﺷﺪ ثوﺍﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﻘﺮﺍﻁ
ﺣﮑﻴﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻫﺮﮐس
ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖﺑﺪﺍﺭﺩﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺮﺍ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻥ ﻣثل
ﭼﻴﻨﻰ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺩﻭﺳﺘﻢ
ﺑﺪﺍﺭﺗﺎ
ﺗﻮﺭﺍ بفهمم و ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻢ . ﻭ
ﺩﺭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻗﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺎﻋث
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺍﻭﺿﻌﻴﻒ
ﺷﺪﻩﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭘﻴﺮ
ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﻓﺮﺻﺖﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺧﻄﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﺩ . ﺑﻘﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺯﻳﺒﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭ
ﻣﻮﺍﻓﻘﺖﻭﻫﻢ
ﮔﺎﻣﻰ ﻭﻫﻢ
ﻧﻔﺴﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥﻋﺸﻖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ
ﺃﺯﻟﻰ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﺯ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺭﻡ
ﺃثرﻯ ﺟﺰ ﻣﻨﻔﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﻫﻨﺮ
ﻋﺸﻖﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮﻋﺸﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺤﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻧﻔس
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﺸﻢ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺳﭙس ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭﺩﻧﻴﻮﻯﭼﺸﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺯﻭﺩ
ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮ
ﻣﻨﻈﺮﻩﺍﻯﺟﺰﺑﭽﻨﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻔﻊ ﻭ هَوَس
ﺍﻧﺴﺎﻥﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻫﺴﺖ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺑﺨﺼﻮﺹﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﻧﮕﺎﻩ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
(ﺻﻠﺎﺕ)
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺩﻋﺎ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﻮﺭﺕﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻭﺭﺍﮐﻪﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ
ﺪﺍﺭﺩﺑﺤﻘﺎﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﭘس اﺯ
ﻣﺮﮒﻭﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥو
ﺟﻬﻨّﻢ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﻫﺮﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺯﻣﺎنی
ﺪﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺍﻇﻬﺎﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﺴﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪﻭ
ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻫﺎﻯ ﺗﻤﺮﻳﻨﻰﺗثبیت
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻨﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺁثاﺭﺭﺍ ﺭﻳﺸﻪ
ﮐﻦ ﮐﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺣﺬﻑ
ﺑﮑﻨﺪ ﻭ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﺑﺒﺮﺩ
. ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﺐ
ﺍﻭﻝ ﻗﺒﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﺑﺎﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ معرّفی
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻗﺒﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚﻫﻤﺎﻥ ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﺸﻖ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻝ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺩﻟﻴلی عاﺷﻖ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﭙﻠﮑس ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﭼﻨﻴﻦﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻋﺸﻖ ﻋﺎﺷﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﻘﺪﻩﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺑﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻃﺮﻑ ﺩﻭﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻋﺸﻖ
ﻃﺮﻑ ﺍﻭﻝ
ﻋﺎﺷق ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻴﺎﻩ ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﺎﻙ ﻭ
ﺳﻔﻴﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻴﺰﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺠﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺗﻴﺮﮔﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰﻧﻔﺮﺕ ﻭ
ﻣﻴﻞ ﺑﻔﺮﺍﺭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻋﺎﺷﻖ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺻﻔﺎتی
اﺯ ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺻﻮﺭﺕﮔﻴﺮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻌﻠّﺖ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺒﻴﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺑﺎ ﺩﻝ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﭘﻴﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﺷق ﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﻋﺸﻖ ﺑﺎ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻧﮕﺎﻩ ﺍﻭﻝ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻧﺪﻳﺪﻩ
ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻨﺎﺳﺒﻰ ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻥ اﻨﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺪ ﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺟﺴﺘﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﻴﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﺴﺖ ﻳﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﺑﺪﺭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺣﺴﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﺳﻴﻨﻪ ﻣﻴﺰﻧﺪ
ﻭ ﻭﺻﻒ ﭘﻴﺮﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻩ ﻭﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ ﻭ
ﻭﺻﻔﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﺘﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖﮐﻪﺍﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﻘﺶ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻔﺎ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞﻭ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻭﺯﻭﺩ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﻔﺎﻕ ﻭﺟﺎسوﺳﻰ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻨﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻋﻬﺪ الست ﻳﺎ سوﮔﻨﺪ
را ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﮐﻢ ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﻣﻘﺘﺼﺪ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻧﻴﻮﻯﺍﺯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺴﻠﻴﻘﻪ
ﻭﮐﺸﺶ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺷﺮﻁ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻭ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺭﺍﺩﺭ
ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ
ﭼﻠّﻪﺩﺭﮐﻨﺎﺭﺧﻮﺩ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺩﺍﺋﻢ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺩﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
.

ﺳﺎﻟک که
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﻋﺎﺋﻰﺩﺍﺋﻢ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣل
ﻮﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ خویش
ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺪﻫﺪﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺁﺑﻴﺎﺭﻯ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺍﻭﻝ
ﭼﻨﻴﻦ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻋﻘﺐ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻨﺪﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺮﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺘﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﻋﺸﻖﻭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻮﺟﻪ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ(ﻭﺿﻮ)ﻳﺎ(ﻭﻯ
سوﻯ)ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻤﺖ ﻭ سوﻯ ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﺣﺎﻓﻆ
ﻏﺰﻟﺴﺮﺍ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦﭼﻨﺎﻥ ﺟزء
ﺑﺠزء ﺗﺮﺳﻴﻢﻭ
ﻫﻨﺮ ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺗﺶ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﻳﺮﻭﺯ ﺑﺎﺷﺪﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﻳﺮﻭﺯ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖولی
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻓﻌﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺿﻮﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻧﻤﺎﺯﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻤﺎﺯ
ﮔﺬﺍﺭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺒﻠﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﻴﺮﺩ . ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﻧﻴﻤﻪ ﺑﺎﺯ
ﺳﺎﻟﻚﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮﺑﻤﻌﺒﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﺧﻄﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪﻭﻟﻮ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻗﺒﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻤﮑﻦ ﻫﺴﺖ .

ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺶﺍﺯ ﻧﻘﺶ ﻭﺃثر
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس ﻭ
ﻣﻠﻤﻮس
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺣﻮﺍﺩث
ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺳﺎﻟﻚﻧﻈﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﺟﻠﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ولی ﺩﺭ
ﺧﻴﺎﻝ ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ (ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ)
ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻪ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﺒﮋﮐﺘﻴﻮ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﻠﻤﻮس
ﺍﺳﺖﺃثر
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺻﺪ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻣﺘﻌﺒّﺪ
ﻗﺸﺮﻯ ولی
ﻣﺸﺮﻙ
ﺣﺘﻤﻰﭼﻨﺎﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺧﻴﺎﻝ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺨﻴّﻠﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﮐﺎﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﻠﻤﻮس
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﮐﺎﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﻘﺶ
ﺧﻴﺎﻝ ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺟﺎﻟﺐ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩخویشﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻳﻚ
ﺑﻬﺸﺖﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘی هماﻥ ﺩﺭک
ﺴﻤﺒﻮﻟﻴک از
ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰﺩﺭﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﭼﻪ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﭽﻪ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻭﻟﻮ ﺃﻧﺪﻙ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺟﺎﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻧﮕﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺷﺪﻩ . ﺧﻴﺎﻝﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺮﻭﺍﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻮﺳﻴﻬﺎﻯ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻓﺎﺳﺪ
روان ﻭ ﻗﺎﺿﻰ
ﺷﺮﻉ ﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ .

ﺷﻨﺪﺭﺍﻝ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺷﺮﻗﻰﺍﺯ (
ﺍﻳﺪﻩ ﺗﺒﻠﻮﺭ
ﻭﻭﺿﻮﺡ ﻋﺸﻖ)
ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ ﻳﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﺑﻠﻮﺭﻳﻥ ﭙﺎﻙ
ﺭﺍ ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺭﺍ ﺟﻮﺍﻫﺮ ﻭ ﮔﻮﻫﺮﻯ
ﻗﺎﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻄﻮﻟﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﻋﺎﺷقد
اﺯ ﻣﻌﺸﻮﻕﺩﻭﺍم
عشق اﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﮐﺎﺭ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﺴﺨﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺴﺎﻟﻚ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖﭼﻨﺎﻥ
ﺁثاﺭ ﻣثبت
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺭﺍﺳﺦ
ﺗﺮﻯﺍﻳﻦ ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﻰ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭘس
ﺧﻄﺮ ﺯﻭﺍﻝ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺯﻧﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﺮﺩﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺸﻖ ﺯﻥ ﻋﺸﻖ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﻰ
ﺃثر ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻴﺰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺭﺍﺯﻥ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺩ الهی اﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺯﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎ
ﻩﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﺮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑثمر
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ خویش ﺩﺭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﮑﻮﺷﺪ ﻭﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﻴﺮﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺃﺻﻞ
ﻣﻌﺎﻳﻨﻪ ﻭ
ﺑﻌﻴﻦ ﻭ
ﭼﺸﻢﻣﺤﺴﻮس
ﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻏﺎﺯ ﻫﺮ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖﭘس ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻗّﺖ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺰﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻠﺰﻭﻡ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻭ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭﺍﺣﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺺﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺺﺩﺭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣثبت ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺩﻭﺍﻡ
ﻭﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺤﻨﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﻓﺘﻨﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻧﻌﻤﺖ
ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺣﺪّﻯ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺩ ﺑﺎﺳﺘﺨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺰﻭﻧﻰ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺩﺭﺣﺪّ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻃﺎﻗﺖ
ﺳﺎﻟﻚﺁﺭﺍﻡ
ﺗﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯﮐﻪ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻭ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪﺧﻄﺮ
ﺗﺮﻙ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ الهی
اﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﺤﻤّﻞ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﺕ
ﺧﻮﺩﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺎ
ﻭﺳﺒﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺍﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟک ﺘﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺁﺭﺍﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺑﺎﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﻭ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﻟﺎﺯﻡ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺗﺎ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﭘسﺍﺯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯﻭ ﻧﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺸﺮﻙﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﺎ اُمّی
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﻧﺪ . ولی
ﻗﺸﺮﻯ ها
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﭼﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺗﺮﻳﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑُﺖ
ﺳﻨﮕﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﻴﺪﻧﺪ
ﺑﻬﺘﺮﺑﻮﺩ .

ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﮔﺎﻧﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﭙﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ . ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﺎﻡ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰﻭ
ﻧﻴﺰﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﮐﻪﺣﺪّ ﺍﻭﻝ
ﻧﺠﺎﺕﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍرﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢﻭﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﻭ محمّدﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ ۳۱۳
ﺗﻔﺮﻫﻢ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺎربّ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗثبیت ﺩﺍﺋﻢ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ آزمایش
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺗﺮﻙ صلاﺕ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﻘﻮﻁ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺷﺮﻙ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﺴﺎ ﺑﻤﺎﺭ
ﻭ ﻣﻮﺭﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﻔﺎﻕ ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭﻓﺸﺎﺭ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻣﺬﻫﺒﻰﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻦ ﻭﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺭﺍﺿﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺘﺪﺭﺟﺎﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ .

ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺎﺷﻖ ﺩﺭﻭﻍ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﻣﺘﻈﺎﻫﺮ
ﻗﺎﺗﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﺑﻔﺮﺽ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻭ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﻭﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯ
ﻭﺣﺘﻰ ﺧﻄﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﺠﺪﺩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖﺳﻪ
ﺑﺎﺭ ﻣﻄﺮﻭﺩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺮﺍ
ﻣﻴﻄﻠﺒﺪ . ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻮﺩ . ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺳﻪ ﺳﺎﻝ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﮐﺸﻴﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺍﺯﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺯ ﺣﺴّﺎس
ﻭﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻭ ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ محمّد
ﻣﺼﻄﻔﻰﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻭ
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻡ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﻕ ﮔﺮﻓﺘﮕﻰ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻴﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻡ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺍﺯﺭؤﻳﺎ
ﻭﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩﻭﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﺑﻘﻴّﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺭﻭﺯ
ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ (ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺖ)
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰﻭ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻇﺮﻑ
ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺗﺬﮐﻴﻪ ﻳﺎ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﻭ
ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎنی
اﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻇﺮﻑ ﺳﻰ ﺭﻭﺯ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ(ﻣﺴﺠﺪ
ﺍﻟﺄﻗﺼﻰ)
ﻳﻌﻨﻰ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺳﺠﻮﺩ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﮔﺎﻩ ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺑﻌﺮﺵﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﺑﻌﺮﺵ
ﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻌﻠّﻖ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺯﻳﺮ
ﭘﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺗﺎﺭﻳک اﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﭼﻨﺎﻥ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺩﻟﺎﻟﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺘﺪﻟّﻰ ﻭ ﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﻮﺻﻴﻒ
(ﻗﺎﺏ ﻗﻮﺳﻴﻦ
ﺃﻭ ﺃﺩﻧﻰ)ﺩﺍﺭﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻌﺮﺵ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯﻯﺪﺭ
ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺭﻭﻯﺩﻭ
ﺳﺮﻗﻮس ﮐﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭽﺸﻢ خویش
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻭﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺩﻗﻴﺌﻖ ﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ حقّ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺭﺍﺑﺎ ﻟﻔﻆ(ﺃﻭ
ﺃﺩﻧﻰ)ﻳﺎ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺍﺯ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﭼﺸﻢ
ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯ
ﺍﺯ ﺩﻭ ﺳﺮ ﻗﻮس
ﮐﻤﺎﻥ
ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯ ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺳﻪ
ﮔﺎﻧﻪﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺧﺎﺹ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟک
ﺨﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪﻣﺮﺩﻡ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪ ولی ﻋﻤﻞ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﺭﺯﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺗﺎ
ﭘﺎﻯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻫﺪﻑ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻭﺗﻨﺒوء ﻧﺒﺄ
ﻭ ﺧﺒﺮﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻭﻝ
ﺳﻠﻮﻙﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭﺑﺎ ﻧﻔس لَوّامه
ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺁﺭﺍﻡ ﻭﻣﺴﺘﻘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻘﻄﻪﺍﻯ(ﺧﺎﻝ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻗﻮﺍ
ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ
. ﻭ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺭ
ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦﺩﺭ
ﻗﺮﺍﺭﮔﺎﻩ
ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺮﺍﻯ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ ﺣﻨﻴﻒ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﻔﻆ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﻫﻤﺎﻥ ﻘﺮﺁﻥ
ﻋثماﻧﻰ ﮐﻪ می
ﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐﺁﻥ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯﻭﻓﺎﺗﺶ
ﺟﻤﻊ ﺁﺭﻭﻯ ﺸﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﻭ
ﺣﺬﻓﻴّﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﺁﻥ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻗﺮﺁﻥﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭقُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ محمّد
ﺍﺳﺖ . (قُرّه )ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ(ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ) قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح االقُدُس
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﺮﺵ
ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪ ﻭقُرّه
ﺩﻭﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﺯ
ﻧﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﺮّﻩ ﻭ
ﮐﻴﺎﻥ ﺧﻮﺭّﻩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﺍﺟﺐ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﺎﺹ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺧﺎﻃﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﻌﺼﻴّﺖﻭﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪﮐﻪ برایش
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩﺁﺭﺍﻣﺶﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺪﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯم
ﺮﺍ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻫﺮﮔﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﺋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺑﻘﻮّﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺿﻤﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺖ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ سوﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺩﺭ ﺷﺶ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮﺩﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ربّﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺗﺎﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
سوﻡ ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻧﺎﻡ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ .

ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﺩﺭ ﮐﻨﻴﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ(ﺣﺰﻡ ﻭ ﻋﺰﻡ)ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ
ﺩﺭ ﻭﺻﻒ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻳﮑﻰ
ﺑﻴﻨﻰ ﺍﺳﺖ ﭘس
ﺗﻌﺪﺩ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖﺩﻟﻴﻞ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻧﻈﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﺩﺍﺋﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ الهی
اﺳﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻭﺑﺎ ﻳﻚ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺟﺸﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻭﻯ ﻭ
ﻣﻴﻠﺎﺩ ﻭ
ﺍﻋﻴﺎﺩ ﻓﻄﺮ ﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ ﻣﻠﻞ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻋﻴﺎﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺍﺻﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﻋﺸﻖ ﺑﺎ ﭼﻨﺪ سوﮊﻩ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﻭﻫﻮﺳﺒﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺸﺮﻯﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺮﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺑﺪﻗّﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻫﻢ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺑﺎﺯ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﺤﻴﻢ
ﻗﺮﺁﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖﺑﻬﺘﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﺠﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻬﺸﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺍﺭﺩﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﻭ
ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵﻭﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺗﻘﻮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺯﺍﺩﻯ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻧﻴﻮﻯ . ﮐﻪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﺧﺮﻣﺎ
ﻫﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻭﮐﺎﺭ ﭘﺮﺩﺭﺁﻣﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻬﺮﺕ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﮐﻪ ﻭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧی ﻤؤﻣﻦ
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﻭ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﻨﻈﺮ ﺭﺳﺪ . ﻭﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺗﻘﻠّﺐ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻔﺘﻦﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﻳﺎ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻭ
ﻳﺎﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭؤﻳﺎﺍﺯﻧﻮﻉ
ﺗﻘﻠّﺐﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﻨﻤﻬﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ . ﭘﺮﺣﺮﻓﻰ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﻟﻴﻞ ﮐﻤﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭﻋﺸﻖ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺩﻟﺰﺩﮔﻰ ﻭ
ﮐﻤﮑﺎﺭﻯ ﻋﺒﺎﺩﻯﻭ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻝ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩﭘس
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﻘﺎمی
ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻤﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﻘﺎﻁ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﻧﻘﺎﻁ ﻓﻌّﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﻧﻔﻮﺫﻯ ﺩﺭ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻳﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺟﻨﺴﻰﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﺷﺒﺎﻉ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻳﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺳﭙس ﺗﮑﺎﻣل
ﺮﻭﺍنی ﺘﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺣﺼﻮﻝ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺖ . ولی ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻳﺎﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰﻭ
ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺎﻳﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ
ﻣﺮﺯﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺗﺎ
ﺑﻬﺪﻑ ﺧﻮﺩﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺪﻑ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺁﻥ ﺣﺘﻤﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺣﻘﻴﺮ
ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﭼﻮﻥﺒﻮﺿﻊ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪﻭ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻋﻤﻞ
ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ پس ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻫﻤﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺑﺎﻳﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻓﻬﻢ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﺑﺮﺳﺎﻧﺪﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺃﺯﻝﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﻬﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﺪﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻤﻴﺸﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺎ ﺗﻠﺎﺵ ﺷﺨﺺ
ﺑﮑﻤﻚ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﻳﺎﺭﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺑﺘﺸﺒّﻬﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻯ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐلّ اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭ ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺤﺴﻮس ﻭﻣﻠﻤﻮس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ .

ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﻠﺬﺕ
ﻭﮐﺎﻡ ﺟﻮﺋﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻣﻔﺖ
ﺑﺪﺳﺖﺁﻭﺭﺩﻩ
ﮐﻪﻋﻤﻠﺎ ﻣﻔﺖ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻟﺬﺕ
ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻣثاﻝ
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺸﻖﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﮐﻨﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻣﻰ ﺧﺮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻮﺻﺎﻟﺶ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺩﻟﺰﺩﻩ ﺷﺪﺁﻥ
ﮐﻨﻴﺰ ﺭﺍ
ﺍﺭﺯﺍﻥ ﻣﻰ
ﻓﺮﺷﺪ
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻭﻥ
ﺟﻮﺍﻥ ﻫﺎﻯ
ﻋﺼﺮ ﻣﺎﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻭ ﺷﮑﺴﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
. ﻟﺬﺍ ﻭﻯ
ﻭﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﭘﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺳﺖ
ﻣﺘﮑﺒّﺮ ﻭ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮐثرﺍ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺪﻑ ﺗﻤﻠّﻚ
دﻳﮕﺮﻯ
ﻭﺧﺪﻣﺖ
ﺑﻬﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﭘس ﺍﺯﻣﻮﻓﻘﻴّﺖﺩﻧﺒﺎﻝ ﻃﻌﻤﻪ
ﻭ ﺷﮑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﮑﻤﻰ
ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻤﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﮔﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﺍﺳﺮﺍﻑ ﭘس
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﺩ .

ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺻﻔﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺻﻔﺖ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺗثبیت
)ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻳﺎ ﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﮑﻮﺑﺎﺷﺪﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺻﻔﺖ ﻧﻴﺰ
ﺻﻔﺘﻰ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺁﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
اﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪﭼﻮﻥ ﺩﺭﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻝ
ﻧﺒﻨﺪﺩ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻠﻮﻍ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻭﻯ ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻠﺎﺝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﺁﻥ
ﻣؤثّر ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﺯﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﻳﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
. ﭘس ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻓﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻨﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺟﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺟﺎﻫﻞ
ﮐﻢ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭘسﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺣﻤﺖﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻃﺒﻌﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭ
ﺩﺷﻤﻦ ﻫﺮﭼﻴﺰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﻘﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺟﺰ ﺗﻮﺣّﺶ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻴﻤﻮﻥﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﺑﮑثرت
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻳﻚ ﺣﮑﻢ
ﻗﻀﺎﺋﻰ ﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻳﻬﺎ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﺗﺎ
ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﺮﺩ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﺑﺘﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ . ﺍﻳﻦ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﺄﻥ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺮﮐس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﺋی
ﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﮐﻨﻴﺪ
ﻭ ﺗﺤﻘﻖ
ﻣﻴﺪﻫﻴﺪﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ .

ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻳﻦ
ﻋﺠﻴﺐ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﮐﺮ ﻭ ﮐﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﺸﻖ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﻨﺎﺗﺮ ﻭ
ﺷﻨﻮﺍ ﺗﺮ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺮ ﻭ ﻓﻌّﺎﻝ
ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﭼﺸﻢ ﺑﻴﻨﺎ ﻧﺎ
ﺑﻴﻨﺎ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻭ ﺁﻧﭽﻪ حقّ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
می ﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﻫﺠﻮﻡ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺣﺴﺮﺕ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺗﺎﺑﺎﻋﺸق
اﻟﻬﻰ ﻃﺎﻟﺐ ﺃعلیّ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﻧﺎﻗﺼﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ
ﻧﺎﻗﺺﺣﻘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺷﺮﻳﻒ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻳﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮﻯﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
. ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻋث
ﺍﺧﺘﻠﺎﻝ
ﻭﺯﻭﺍﻝ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﮐﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩﭼﺸﻢ
ﺑﻴﻨﺎ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﺸﻢ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﮑس
ﺁﻥ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭼﺸﻤﺎﻥﺮﺍ
ﭼﻮﻥ ﺁﻫﻦ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻭ ﺩﻗﻴﻖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺠﺎﻯ
ﻣﻮ ﭘﻴﭽﺶ ﻣﻮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮ ﻭ
ﮔﻴﺴﻮﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﺭﺍ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﮐثرﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰﻭﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
که ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺩﻫﺎﻥ ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻧﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻳﻢ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻫﻤﺎﻥ
اﻧﺴﺎﻥ ﺒﺎ
ﺣﺰﻡ ﻭﻋﺰﻡ ﻭ
ﺟﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺭﺳﺘﻢ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ  ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻧﻴﺰ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻧﺨﺴﺖ(ﺍﺳﺘﺤﺴﺎﻥ)ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖﻳﺎﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺭﻭﺵﻭ ﺩﺭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭﺗﻌﻘﻴﺐ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺤﺴﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺃﺣﺴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﭼﻴﺰ ﻭﺩﻭ
ﺃﻣﺮ ﻧﻴﮑﻮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺷﺮﻁ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺘﺨﺎﺏ(ﺃﻫﻮﻥ
ﺍﻟﺸﺮّﻳﻦ)ﮐﻪﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﺃﻣﺮ ﺭﺍ ﺑﺪ ﺁﻧﮑﻪ
ﺑﺪﻯ ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻮﻳﮋﻩ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻮﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ(ﻫﻮﻥ)ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ ﺷﺮ
ﻭﺯﺷﺘﻰ ﻭ
ﺍﻫﺎﻧﺖ ﺁﻣﻴﺰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﺧﻮﺏ
ﻫﺎﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺋﻢ(ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﮐﻠﺎﻡ
ﻫﮕل اﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩق گفته
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺑﺮﺍﻳﻨﺪ
ﻫﺮﺃﻣﺮ
وﻫﺮﭼﻴﺰﻯ . ﻭ
ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺗﺰ ﻭ
ﺁﻧﺘﻰ ﺗﺰ
ﺑﺎﻋث پیدایش
ﺳﻨﺘﺰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ ﭘﺮﺳﺶ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩﮐﻪ
ﺁﻳﺎ ﻣﺮﻍ ﺍﻭﻝ
ﺑﻮﺩﻩﻳﺎ ﺗﺨﻢ
ﻣﺮﻍ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻴﭻ ﻣﺮﻏﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﻍ
ﻣﺎﺩﺭ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻏﻰ ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺨﻢ ﻣﺮﻍ ﻧﺴﻞ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺧﻮﺩﻳﻚ ﻭﺿﻊ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ .

ﺍﺳﺘﺤﺴﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻣﺘﻔﻠﺴﻒﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﺘﺤﺎﺏ
ﺑﻬﺘﺮﺭﺍﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩولی
ﺑﺎﻃﻨﺎ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩﻭ ﺿﺮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﻤﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻃﻔﻞ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﭼﻮﻥ
ﮐﻔﺮ ﻭﺷﺮﻙ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﺷﻖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺍﺳﺘﺤﺴﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﻭﻝ
ﻋﺸﻖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻠﺎﺵ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ
ﮐﻨﺘﺮل ﻨﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻥﺪﺍﺭﻯﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺣﻨﻴﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﺳﺘﺤﺴﺎﻥ ﻭ
ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯﻮ(ﺣُﺴﻦ)ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺣﺴﻴﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻳﺎ ﺣﺴﻨﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻳﮑﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ۳۱۳
ﮔﺎﻧﻪ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮؤﻳﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺩﻭﻣﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻳﺎ ﻧﻮﺡ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺁﺩﻡ
ﻳﺎﮐﻴﻮﻣﺮث ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻭﻝ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﻋﺮﺵ ﺣﺴﻨﻰ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭﺳﺮﺩﺳﺘﻪ
ﺷﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . وﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .

ﺩﺭﺟﻪ
ﺩﻭﻡ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ
ﺩﺭ(ﺍﻋﺠﺎﺏ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺟﻠﺐ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺨﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ
ﻭﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺰﺩﻳک ﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻏﺮﻭﺭ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻓﻘﻬﺎﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﻣﺮﺣﻠﻪ سوﻡ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ(ﺍُﻟﻔﺖ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻫﺮﻭﺣﺸﺖ ﻭ ﻧﺎ
ﺁﺭﺍﻣﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻋﺸﻖ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺩﺭﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
. ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭﺩﺭﺟﻪ ﭼﻬﺎﺭﻡ(ﺗﮑﻠّﻒ)ﻭﻣﺘﮑﻠّﻒ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﮑﺮﺭﺍ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﮐﺮﺩﻥﻳﺎ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺿﻴﻪ ﺑﻠﻮﻍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺩﺭﮐﺴﺐ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻗﻄﻌﺎ ﺁﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻨﺠﻢ(ﺷﻔﻘﺖ)ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭﺧﻮﺭﺍﻙ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻋﺎﺷﻖ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺍﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻭ ﺭسوﺍﺋﻰ
ﻭﺟﻨﻮﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﺮﮒ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﮐﺎﺭ ﺭسوﺍﺋﻰ
ﻭ ﻏﺼّﻪ ﻭ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺩﺭﺩ ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭ
ﺷﻚ ﻭ ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﻨّﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺩﺭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ پس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﮐﻨﺪ
ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻋﺸﻘی ﻤﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭﻋﺸق اﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮح اﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯﺮﻭﺍﻧﻰﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﺿﺎﻓﻪﮐﻨم
که ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ (ﭼﺸﻢ)
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺭسول ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺟﻨﺴﻰﺍﮔﺮ
ﺧﺎﺋﻦ ﻧﺒﺎﺷﺪﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺑﻴﻨﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻧﺎ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭﻯ
ﺣﻮﺍس ﺭﺍ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﺎﺏ
ﻭﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻘﻠﺐ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻔﺬ ﭼﺸﻢ ﺗﻦ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻣؤثّر
ﺗﺮﻭﺟﺎﻣﻊ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺯ
ﻧﻘﺶ ﭼﺸﻢ ﺩﺭ
ﺗﺮﺍﺳﻞ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭ ﺗﻮﺍﺻﻞ
ﻋﺸّﺎﻕ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻳﺎﺩ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﺁﻳﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻨﻰﺑﺎ ﻳﻚ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﮋﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻭ ﺃﺑﺮﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﮔﻔﺖﻭ
ﻳﺎ ﺑﻨﻮﺷﺘﻪ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻋﺠﺎﺋﺐ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺒﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﺍﺑﻦ
ﺣﺰﻡ ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﺸّﺎﻕ ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥﻭ
ﻋﻮﺍﺭﺽ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺏ ﻋﺸﻖ
ﮐﺘﻤﺎﻥ ﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺻﺒﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ اﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﺷﻖﮐﻪ
ﮐﺘﻤﺎﻥ ﺭﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺭسوﺍﺋﻰ
ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻮﺻﺎﻝ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﺩﺭ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻭﺻﺎﻝ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻀﻄﺮﺏ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰربّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺿﻄﺮﺍﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻴﺠﺎﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺮس ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭﻣﻬﻢ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﺮس
ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺩﻳﺪﻡﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ
ﻧﮕﺮﺍﻥ عَدَم
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻭﺗﺬﮐﻴﻪ
ﻭﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻭ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﭼﻪ
ﮐﺴﻰ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭﺍﺯ ﺁﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩﻭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺷﺘﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﺩﺭ(ﻧﺰلة
ﺍُﺧﺮﻯ) ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﺮﺷﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﺋی
اﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺎﻫﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺩﻭﻡ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ خویشﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ سوﻡ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﻭﺭﻭ ﺷﺪﻡﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻭ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻧﮕﻮ ﻭ
ﻧﭙﺮس ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺻﻞ (محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ)ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ محمّد ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺤّﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﺟﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻌﻴﻦ
ﻭﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﮐﺎﻣل
ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ حَقّ
اﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺷﺪﻩﮐﻪﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ حَقّ ﻮ
ﻭﺳﻴﻠﻪحجّ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
محمّدﻯ
ﺗﺎﺯﻩﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﻤﺪ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﺸﻰ ﻭ ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ ﺭﻭﺍﻧﻰﺩﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﺑﻄﻠﺎﻥ ﻋﻘﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎس ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎس ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮔﺮﻭﻫﻰ مِلّت ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﺷﺮﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺪﻩﭘس ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺧﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﻥ(ﺑﮑﻦ
ﻳﺎ ﻧﮑﻦ)
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﻣﻨّﺖ
ﮐﺸﻴﺪﻥ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺕﻣﻘﺎم
ﺮﻭﺣی ﺨﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻋﺎﺷﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻄﻴﻊ ﻣﻌﺸﻮﻕﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺷﻬﻮﺕ ﻋﺎﺷق
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﻴﻊ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺷﺪﺕ ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻋﺸﻖ ﺍﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﺯ
ﺁﻓﺎﺕ ﻋﺸﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺭﻗﻴﺐ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴی
ﻮﻧﺎﭘﺎکی
ﺮﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺭﻗﻴﺐ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺍﺭﺩولی
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﻳﺎ ﺑﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ ربّ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻠﻮﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻗﻴﺐ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺩﺭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﺰﺍﺣﻤﺖﺭﻗﻴﺐ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩولی
ﺣﺴﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﭘﻴﺎﻟﻪ ﻫﺎ
ﺳﺮ ﻣﻰ
ﮐﺸﻨﺪﻭﻧﻮﺵ
ﻧﻮﺵ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻏﺒﻄﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ. ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﮑﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻃﺎﻟﺐ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻔﻆ ﺍﻧﻮﺍع
ﺮﺍ ﻃﺎﻟﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻋﺸق ﺠﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺟﺐ ﮐﻔﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﻭﺻﺎﻝ
ﻭﺣﺮﺹ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻳﺎ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺩﻭﺍﻡ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺷﺪﺕ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎل
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺷﻮﺩ ولی
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺧﻮﺩ
ﺫﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﻟﺎﻙ ﺁﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﻭ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮﻯ
اﺳﺮاء ﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺫﺍﺕ ﻋﺎﺷﻖ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﺑﻤﻌﺸﻮﻕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻓﺼﻞ
ﻭﻭﺻﻠﺖ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﺻﻠﺖ
ﻫﺎ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻓﺖ . ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﮐﺎﺭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ الهی ﺪﺭ
(ﻓﺼﻞ) ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺗﻦ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺭﻧﺞ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﻭﺣﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺍﺯ
ﻭﺻﻠﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﮔﻰ
ﻭﺗﻨﻬﺎئی
ﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
دﺭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺺ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺴﺘﻦ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺠﺎربّ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻔﺎﺧﺮﺍﺯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻭﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﻟﻐﺰﺵ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺼﻮﺭﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﻯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻮقّف
ﺭﻭﻯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻳﺎ ﺑﺎﺯﺷﺘﻦ
ﺑﻘﺒﻞﻭﻳﺎ
ﭘﺮﺕﺷﺪﻥ ﻭ
ﺑﻨﻮﻋﻰ ﻋﺪﻣﻰ
ﺭﻓﺘﻦ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺻﻠﺖ ﺁﺭﺯﻭ ﺍﺳﺖ
. ولی ﺿﻤﻨﺎ
ﻗﺎﺗﻞ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺻﻮﻝ
ﺁﺭﺯﻭ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕﻫﺎ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﻠﺎﻝ
ﻭﺷﺮﺍﺭﺕﺧﻴﺮ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻋﺸﻖ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻃﺒﻌﺎ
ﻏﻴﺮﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﺻﻠﺖ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻋث ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﺸﻖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﺭﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻋﺸﻖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻗﺎﻋﺪﻩ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻧﺪ
ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﺵ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﺑﺎﻋث
ﺩﻭﺍﻡ ﻋﻠﻞ ﺩﺭ
ﺩﻭﺍﻡ ﻫﺠﺮ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﻭﺻﻞ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺠﺮ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺷﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﺮﻭﺭ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺑﻨﺰﺩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﺻﻔﺎ
ﺑﻤﺮﻭﻩﺩﺭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺻﻔﺎ
ﻣﮑﺎﻥ
ﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺴﺘﻦﻭ مُروِه
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﮐﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﻭ
ﻣﺮﻭٴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﺠﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻧﺞ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﻭﺻل اﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺯﻣﺎﻥﺮﺍ
ﮐﻮﺗﺎه
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﺠﺮ
ﻣﻠﺎﻝ ﺁﻭﺭ ﻭ
ﮔﻠّﻪ ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖﺁﻳﺎ
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻭ
ﺭﻗﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺎﻋث
ﻫﺠﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻧﺞ ﻋﺎﺷﻖ
ﺷﺪﻩﻳﺎ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻋﺎﺷﻖ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﻟﺰﺩﮔﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺬﺭ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭﺑﻰ
ﻭﻓﺎﺋﻰﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺁﻓﺎﺕ ﻋﺸﻖ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻧﻔﺎﻕ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻨﻰﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻘﺘﺼﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻭﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺩﺭﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻃﺮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭ ﻣﻘﺘﺼﺪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﺍﺯﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭ ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩﻭﻫﻤّﺖ
خویش
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻃﺮﻓﻴﻦ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖولی ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺑﭙﻴﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺄس ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ
ﺩﺭﻋﻤﺮﻋﺸﻖ ﻧﻘﺶ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩ ﻋﺎﺷﻖ
ﺟﻨﺴﻰ ﻳﺄسﻭ
ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻭﻣﺮﮒ ﺳﺮﻳﻊ
ﻋﺸﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻋث
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻋث
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ . و
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﺴؤﻟﻴّﺖ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻨّﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﺮ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺪﺭ
ﺷﻨﺎس ﺟﺎﻯ
ﺳﭙﺎس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﺕﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﺷﺪﺕ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺩﺭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻋﻤﻴﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻫﺎﻯﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺁثاﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ ﺑﺮﻭﻯ
ﮐﺎﻏﺬ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻕ ﻭﻭﺻﻞﻭ
ﻳﺎ ﻭﻓﺎ
ﻭﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭ
ﺁثاﺭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺭﺍﺳُﻨّﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﻟﻮﺍﺯﻡ ﺁﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻃﻔﻮﻟﻴّﺖﻭ
ﺑﻰ ﺗﺠﺮﺑﮕﻰ ﻭ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﻫﺪﻑ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻪ ﺃﺑﺮ
ﻭﺑﺎﺩ ﻭ ﻣﻪ
ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭ
ﻓﻠﻚ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻧﺪ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﻐﻔﻠﺖ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ
ﺑﺮﺩﻥ ﻭ ﺣﺮﺹ ﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻨﺎﻝﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺗﻔﺮﻳﺤﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻨﻄﻖ
ﻧﺎﺭﺳﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﭼﺸﻢ
ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ
ﭼﺸﻢ ﺗﻦ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﺑﻴﻦ . ﻭ
ﻳﺎ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺰ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﻟﮕﺪ ﻣﺎﻝ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺍﻕ ﺍﺯ
ﻣﺤﺒﻮﺏﺭﺍ
(ﺍﺧﻮ ﺍﻟﻤﻮﺕ)
ﭼﻮﻥﺒﺮﺍﺩﺭ
ﻣﺮﮒ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯﺮﺳﻴﺪﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻴﺎﺑﺪحقّ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭘس
ﻣﺮﮒ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻏﻴﺮ
ﻣﻮﻓﻖﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻥ ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻮﺻﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻟﻮ
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺫﻟّﺖ ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭﻭﺣﺸﻰ ﺍﺯ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭﺻﻞ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﺑﻮﺻﻞ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻮﺻﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻃﺮﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻟﻌﺒﺎ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻴﻚ
ﻧﺎﻡ ﺷﻬﺮﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﻧﻮﺭﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻭ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ ربّ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﺎ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻧﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ تقرّب
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﺎﮐﺎﻣﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
محمّد ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ سوﺭﻩ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻭﺗﺎﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّدﺍﺯ
ﻧﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻈﻤﺖ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎ ﻧﻮﺭﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭼﺸﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﻳﺪﻥ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﻴﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺖ ﺃﻋﻈﻢ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ سوﺧﺘﻥ
ﺒﺂﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﭼﺸم ﻮﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰﺍﺯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﻣﺎﻧﻨﺪ ﺟﺴﻢ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ سوﺧﺖ
. ولی ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻮﭼﻚ
ﺟﺰﺋﻰﺍﺯ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤّﻞ
ﭼﺸﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎﻯ ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ ﻣﺎ
ﻧﻘﻄﻪ ﮐﻮﭼک
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﺪ ﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺭﻭﺍﺡ ﻧﺒﺎﺗﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﻫﺮﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ
ﻫﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻓﺮﺿﻰ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺩﺭ
عمّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻭ
ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻟﺎﺑﺸﺮﻁ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﻢ
ﻭﺻﻔﺖ
ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳﺖﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻧﺎﻡ
(ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺃﻫﻮ
)ﻳﻌﻨﻰ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻴﻨﻰ
ﺑﻴﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻫﺠﺮ ﻭ ﻓﺮﺍﻕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺣﺎﺿﺮﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺣﻀﻮﺭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﮔﻮﺍﻫﻰ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻠﺎﺯ ﻣﺮگ
اﻭ ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ . ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻧﻔس لَوّامه ﺑﺎ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻭﻋﻠّﺖ ﻓﺮﺍﻕ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺗﺮ
ﻭﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻫﻢ ﺍﻳﻨﻚ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰﺍﺯ
ﻫﺠﺮ ﺍﺯ
ﻣﺤﺒﻮﺑﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺠﻠّﻯ اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺎﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺍﻕ ﻭ
ﻫﺠﺮﺍﻥﺑﺪﻭﻥ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﺳﻴﺐ ﻋﺸﻖ
ﻭﺯﻭﺍﻝ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺁﻥﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭ(ﻧﺰلة ﺍُﺧﺮﻯ)ﻭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
سوﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ولی ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺍﺭﺩ
که ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﻮﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﻭﻣﻄﻴﻌﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻣﻬﺪﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩﻭﺗﺎﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﺗﺎ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻨﻚ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺸﻬﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯﺣﺘﻰ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﻟﻴﻬﺎﻯ
ﻨﻮعی ﺨﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺭﻫﺴﺘی
ﺠﺎﺋﻰ ﺧﺎلی اﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﺑﻨﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﻓﻀﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﺴﻰ
ﻫﻢ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻮﻟﻪ
ﻋﺸﻖ ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﭼﻴﺰ ﻣﻬﻤﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻧﺸﺪﻩﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﮐﻠﻤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺍﺯ ﻋﻠﻞ
ﺳﻠﻮﻛی را
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ
. ﻭ ﻗﺎﺗﻞ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺳﻪ ﻋﻠّﺖ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻭﻭﻗﺖ ﮐﺸﻰ
ﻫﺴﺖ . ﻳﮑﻰ
ﻣﻠﺎﻝ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝﻭ سوّم
ﺣﻴﺎﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻋﻠّﺖ
ﺍﺯ ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻫﺴﺖﻳﮑﻰ ﻫﺠﺮ
ﻭﺩﻭﺭﻯﻭ ﻧﻴﺰ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭﺑﻰ
ﻭﻓﺎﺋﻰﮐﻪ
ﺍﺯﻋﺸﻖ ﺟﻨﺴﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻋﻠﻞ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺎﻙ
ﻧﺸﺪﻩ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺷﻬﻮﺕ ﺣﺎﺻﻞ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺭﻗﺎﺑﺖ ﺑﺮ
ﺳﺮﺗﺴﻠّﻂ ﺩﺭ
ﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﺸﮕﺎﻥﻭﺧﻮﻥ
ﺭﻳﺰﻯ ﻭ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﺕﺑﺎﻋث
ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻔﺮﺕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﻞ ﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻝ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ محمّدﻯ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ ستایش
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯﻣﺮﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﺯﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭثرﻭﺗﻤﻨﺪﻯﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻋﻮﺕ ﺑﻌﺸﻖ ﺑﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩولی ﺍﻭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻋﻬﺪ ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﻗﺒﻴﺢ
ﺗﺮﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺯﻧﻰ ﺷﻮﻫﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺗﻤﺎﻡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺯﻧﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﮐﻪ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﭘس
ﺍﺯﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﻧﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻋث
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﺴﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭﭘس ﺍﺯﮐﻤﺎﻝ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ .

ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﺧﻮﺍﻥ
ﺍﻟﺼﻔﺎ ﺩﺭ
ﺭﺳﺎﺋﻞﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ
ﺩﺭ(ﺃﺩﺏ
ﺍﻟﮑﺒﻴﺮ ﻭ
ﺃﺩﺏ ﺍﻟﺼﻐﻴﺮ)
ﻭ ﺟﺎﺣﻆ ﺩﺭ
ﺭﺳﺎﻟﻪ ﻫﺸﺘﻢ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺸﻖ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﺑﻦ ﺣﺰﻡ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰﺑﺪﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻋﺸﻖ ﺗﻮﺟﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ ﻭ
ﻣﻴﺪﻳﺘﻴﺰﻡ و
میدی تیشن و
معالجه حقیقی
ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻳﺎ ﺁﻥ
ﮐس ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻋﻴﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ خویش
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯﻋﺬﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﮐﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻴﭻ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺑﻬﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍﻳﺞ
ﻫﺴﺖ ﻧﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺸﺮﻙ ﻭ
ﺿﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭولیّ
ﻭ ربّ ﻣﺮﺑّﻯ
اﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﭘﻴﮕﻴﺮمعرّفی
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻧس ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﮐﻪ محمّد
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﮐﺸﻒﺁﻥﻨﻤﻮﺩ . ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻧﻮﺭ ربّﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺁﺧﺮ ﻭﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺍﺯ
ﻟﻔﻆ ﻋﺸﻖ ﻫﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺍﻳﻥﺪﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﻧﻴﺪ
ﻣﮕﺮ ﻟﺰﻭﻡ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
معرّفی ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻭ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﺎ ﺗﺠﻠﻴّﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﭽﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺪﻫﺪ ﻭ
ﻣﻴﻠﺶ ﺑﭽﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﭘﻴﮕﻴﺮ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺘﻰ
ﮐﺴﻴﮑﻪ ﺧﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﺣﺎﺻﻞ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻫﻤﺎﻥ(ﺩﻫﺮ)
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ ﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻮﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺪﻫﺮ
ﺑﺪ ﮔﻔﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻫﺮ
ﻭﻫﺴﺘﻰﺧﻮﺩ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . و
. بقول امام
صادق دین ورزی
همان عشق ورزی
است .

M154

فتوّت
وجوانمردی در
سلوک الهی

ﺁﺋﻴﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮکی اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺠﺎﻉ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻟﺤﻈﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﻓﮑﺮﻭﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺩﺭﺗﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺿﻌﻴﻒﻭﻳﺎ
ﺑﺎﺩﻋﺎﻯ ﺁﻥ ﻗﻨﺎﻋﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻫﻤﺎﻥ فتوّتﻋﺮﺑﻰﮐﻪ
ﻓﺘﻰ ﺟﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﻓﺮﻧﮕﻰ
ﻧﺎﻳﺖ knight ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻨﺎﻣﻰﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺧﻄﺮ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺧﻮﻧﻴﻦ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻫﻤﻪﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯﺍﮐﺘﺸﺎﻑ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺘﺎﮐﻨﻮﻥﺒﻮﺩﻩﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻗﺮﻳﺐ ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻘﺸﺮﻯ گرﻯ ﻭ
ﺁﻟﺖ ﺩﺳﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻭﻣﻠّﺎﻫﺎ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ هوﺳﺒﺎﺯ
ﺧﻮﺩﻭﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی
ﺒﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺑﺠﻬﺎﻥﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻏﻠﺐ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﮔﻢ
ﻧﺎﻣﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻮﺷﺸﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻭﻓﺘﻮﺍﻯ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭﻣﺮﮒ
ﺁﻧﺎﻥﺣﻠّﺎﺝ
ﻭﺍﺭ ﻗﻄﻌﻪ
ﻗﻄﻌﻪ ﺷﺪﻩﺃﻧﺪ
. ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻰﺩﺭﺧﺸﺪ . ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﮐﻴﺎﻥ ﻣﺮﺩ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥﮐﻪ
ﻭﻯ ﺑﺪﻭﻥ ﭘﻴﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺪﺳﺘﺎﻥﺨﺪﺍﻭﻧﺪﻃﻴﻨﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﻧﺴﺒﻰ
ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭﻋﺮﺵ
ﺣﺴﻨﻰﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ولایت محمّدﻯ
ﺒﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ به ﻧﻮﺡ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭﻣﻬﺮ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
شد که ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﺑﺎﻋﺮﺵ
ﻓﺎﻃمی ﻴﺎ ﺷﻴﻮﺍ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭﮔﺮﻭﻫﻰ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﺎﮐﺘﺸﺎﻑ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻮﺩﺍﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ سوء ﻡ
ﻧﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﻳﺎ ﻣﺮﻳﻢ
ﺭﺍﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻋﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﺩﺭﺩﻳﻦ
ﺁﺩﻡ (ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ) ﻳﺎ ﺩﻳﻦ) ﻭِﺩّ
ﻭ ﻭِﺩﺍﺩ
و حنیف و LOVE( )
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﻮﺩﻩﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﻧﺎﻡ ﻣﻬﺮ
ﻭﻣﺤﺒﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﻮﺩﺍ
ﻧﻴﺰ ﻳﻌﻨﻰ
جاوید وﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﺍﻳﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖﻭﺑﺎ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻨﺠﻢﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖﻭ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﺷﻬﻮﺩ
سوّم ﺑﻮﺩﺍ
ﺷﻴﻮﺍ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﻏﺪﻭ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﻳﻢﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ محمّدﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﺯُﻫﺮﻩ و
زهراء
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧی ﻮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺳﻢ ﺃﺻﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﮑﻠّﻰ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . محمّد
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
رسیده و
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺁﺩﻡ ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭ ولی
ﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯﺎﻭلی
اﻟﻌﺰﻡﻳﺘﻴﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ اﺯ ﻧﻈﺮ
ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﺒﺮﺗﺮﻯ کشف
ﻧﻮﺭ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺑﺎﻋﺮﺵ
ﺑﺎﺯ ربّ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻴﺴﺘم
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﮐﻪﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺖ ﮔﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﻴﺒﺖ
ﻭ ﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯﻘﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻌﺮﻭﻑﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺮﻙ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍﻳﻦ
(ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ)
قشری ﻧﺴﺒﺖ به
(ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ)
سالک ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
تنها (ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ) ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻔﺘﻮﺕ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ در أصل
ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻭﺵ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﻣؤﻣﻦ
ﺑﻮﺩﻥ نیز
ﻳﻌﻨﻰ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﺩﻳﻨﻰﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻟﻔﻆ
ﻗﺮﺁﻥﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭ قُرّه ﻳﺎ
ﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ کتاب
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻳﻌﻨﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﮑﺘﻮﺏ
ﻭﻣﻘﺮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺴﺐ
ﺩﻭقُرّه ﺗﺎﺯﻩ
محمّدﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯﺑﺎﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﻋﻤﺮ نوع بشری
بهتر ﻭ نیز ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ شهود
های پیشین در
ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﻋُﻤﺮﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺭﻭﺡ القُدُس حَجّ
ﺃﮐﺒﺮﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻋﻬﺪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ که حجّ
ﺃعلیّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳
ﻧﻔﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
مربوط بوی
ﮐﺎﻓی اﺳﺖﺗﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺳﺖﻭﻫﻤﻴﺸﻪﻳﮑﻰ
ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺰﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺁﻏﺎﺯﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺒﺎﻃﻞ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺳﻨّﻰ
ﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺒﺎﻃﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺳﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻫﻤﻴﻦ
(ﺳِﻨﺖ)ﻭمُقدّس
ﺷﺪﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳُﻨّﺖ محمّد
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﻩﻣؤﺳﺴﺎﻥﻤﺬﺍﻫﺐﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺧﻠﻔﺎ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺁﻟﺖ
ﺩﺳﺖ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺍﻧﮕﻠﻴس ﺷﺪﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥﺩﻳﺪﻩشد
.

ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﺷﻴﻮﺍ ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﺰﺍﻳﺎﻧﺪ
ﻭﻣﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ
ﻣﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺯﺭﺪﺷﺖ
ﻫﻠﺎﻝ ﻭ ﻳﻚ ﺳﺘﺎﺭﻩ
کوچک ﺑﻮﺩﻭ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺳﺘﺎﻩ
ﻧﺠﻢ ألثاقِب
پُر نور
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺩﺭﺧﺖ ﮐﺮﻳﺴﻤس
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻤﺎم
اﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺍﺩﻳﺎﻥﺩﺭﻧﻮﺭﻭﺯ
ﻭ ﮐﺮﻳﺴﻤس
ﻭﺷﺐ ﻳﻠﺪﺍﻭ
ﻧﻴﻤﻪ
ﺷﻌﺒﺎﻥﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﻧﺠﺎﺕﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﻭﻟﺎﺗﻴﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺯﺑﺎﻧﺎﻥﻃﻰ
ﻗﺮﻧﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ(ﻓﺘﻰ)ﻭ
ﺟﻮﺍﻥ ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ جدید محمّدﻭﺻﺎﺣﺐ
ﻧﺎﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمدی ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﮐﻪ
ﻓﺮﻣﻮﺩ (ﻟﺎ ﻓﺘﻰ
ﺍﻟّﺎ علیّ)ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯعلیّ و
مانند علیّ
ﮐﺴﻰ ﻓﺘﻰ
ﻭکامل الهی و
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭدر ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﮐﻪ علیّ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞمحمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻓﺘﻰ ﻭ علیّ
ﻋﺎﻟﻰﻭ ﺣﺘﻰ محمّد
ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩ
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺟﻨس
ﻣﺮﺩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺑﺎ
ﻫﺮﺳﺨﺘﻰ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ مقام شهودی
خود ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ولی
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ محمّد
ﻭعلیّ ﺑﺮ
ﻣﺮﺩﻡ ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟکان ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﻧﻘﺶ
ﻧﺎﺻﺢ ﻭﻣﻌﻠﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧُﺼﺢ ﻭ
ﺃﻧﺪﺭﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
ﻭ ﻳﺎﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻣﻌﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﻭ
ﺑﺎ ﺟﺪﻳّﺖ ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﻨﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺮ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﺪﻭﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺟﺰ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﺯﺷﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﺩﺭ
ﺭﺃسﻓﺴﺎﺩ ﻫﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺭﻯ
اﺳﺖ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﺩﺭﭘﻴﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﻧﻔﺎﻕ ﺑﺎ ﭘیر
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺟﺎسوﺳﻰ
ﻳﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
باز ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﺎﻥﻭﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺑﺨﺸﻨﺪﻩ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺸﻴّﻊ
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭﺗﺴﻨّﻦ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺳُﻨّﺖ محمّد
ﺩﺭ(ﺳِﻨﺖ)ﺷﺪﻥ
ﻭتَقذُس
ﺳﻠﻮﮐﻰﺟﺰ
ﺧﺪﺍ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ(ﻣﻘﺘﺼﺪ)
ﻭﮐﻢ ﮐﺎﺭﻭ ﻳﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺁﻣﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺸﺪﺕ
ﻋﺸﻖ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺍثباﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﺁﺋﻴﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯﮐﻪ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﻣﺠّﺎﻧﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﺑﻨﺎﻡ حقّ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﺩﺭ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻠﻔﺎ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﺳﻨّﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﮔﺮﺍﻥﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎﻯ ﺿﺪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺧﺪﺍ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺰﻭﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻤﻮﺩﻩﻭ
ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﺳﺮﮐﻴﺴﻪ
ﻭﻏﺎﺭﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺷﺒﺎﻉ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ ﻭﺳﻴﺮﻯ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﮐﻪ(ﺁﺧﻮﻧﺪ)
ﻫﻤﺎﻥ(ﺃﺧﻮﻧﺪ)
ﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩﻭ قراءت
ﻳﺎ (قُرّه ﮔﻴﺮﻯ)ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﺰﺏ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺍﺭﺗﺶ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻭمحمّد
ﻣﻴﺎﻣﻨﺪ . ﻭ ﭼﻤﺎﻕ
ﺩﺍﺭﺍﻥ ﺑﺎ
ﻣﺴﻠﺴﻞ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺁﺋﻴﻦ
ﺟﻮﺍﻣﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪﮐﺎﻣﻠﺎ ﺯﻳﺮ
ﺯمینی ﻭ ﻣﺨﻔﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻗﻠﻴّﺖ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
وﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺬﻫﺒﻰ . ﺍﻳﻥﺮﻭﺵ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻀﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺎﺷﻌﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺃﺭﻳﮑﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩﺳﺘﻢ ﮔﺮﻯ
ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻳﻚ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ ﭼﻪ
ﻭﻋﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ ﺁﺋﻴﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺧﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭﭼﻘﺪﺭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻣؤثّر ﻭﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﺩﻳﮕﺮﻯﺁﺋﻴﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺫﺧﺎﻳﺮ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎس ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺃﻧﺒﻮﻫﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﻭﻋﻮﺍﻡ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺍﺩﻥ ﺳﻄﺢ
(ﻓﺮّ) ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻫﻨﮓ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻓُﺮّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺴﺘﻦﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻏﺮﻕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
هر ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ ﺗﺴﻬﻴﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺟﺰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺮﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻥ
ﻠﻘﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﻃﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻫﺮﺭﻭﺯ
ﺑﺎ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺎ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺁﺋﻴﻥ که ﺩﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪﺁﺯﺍﺩﻯ
هاﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻭ
ﺑﺼﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻣﺠﻬّﺰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢﻭﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﮐﺖ
ﻭﺷﻔﺎﺩﻫﻨﺪﻩ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺩﺭ
ﮐﻔﺮﺍﻥ ﻭcover ﻭﮐَﭙَﺮﻯ
ﻭﭘﻮﺷﺸﻰ
ﺑﺮﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻧﻔﻊ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﺍلاّ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪولی
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻣﺎﻧﻊ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﺷﺮﻳﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻓﺎﺳﺪ
ﻣﺬﻫﺒی ﺮﺍ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻰ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪ .

ﻋﻠّﺖ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺑﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮﻙ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺖﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺃﺻﻞ
ﺩﻳﻦ ﻭﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺒﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺪﺭﻙ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺿﻤﻨﺎ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻣﺘﻤﺪﻧﺎﻧﻪﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﻭﺗﻤﺪﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺷﻬﺮ
ﻭﻣﺪﻳﻨﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺮﺩﻥ . ﻭﻋﻮﺍﻡ
ﻣﺮﺩﻡ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻓﻬﻢ ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ الهی
ﺸﺒﻴﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪولی
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﺪﻑ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﻤﻮﺟﺐ
(ﻗﺎﻧﻮﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎ)ﻭﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻭﺟﺮﻡ ﻭﻣﺠﺮﻡ
ﺷﺪﻥﺩﻧﺪﺍﻥ ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺩﻧﺪﺍﻥﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻨﻴﺰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﻣﻴﻨﻮﻯﻤﻨﻈﻮﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰﺑﻨﻔﻊ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺳﻠﻴﻘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻨﺪ ﺑﮑﺘﺐ مُقدّس
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺷﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐّﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ
. ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﭘس ﺍﺯﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ(ﺍﻟﻠﻪ)ﺁﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩ (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻳک ﺎﺧﻠﺎﻕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﺩﻟﺴﻮﺯﻯ
ﺑﻬﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﭼﻮﻥﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﺸﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ . ﻭ سپس
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﭽﻨﻴﻦ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻭفتوّت ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺟﻪ ﻧﺒﻮّﺕ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﻬﺮﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪﺟﺰ
ﻟﺒﺎس
ﺗﺰﻭﻳﺮﻭ
ﺗﻠﺒﻴس
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰﻭ ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺪﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻭﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻗﺎﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣل ﻮﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘُﺮ هَوَس
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﺪﺭﮐﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺁﺋﻴﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﺭﺍﺷﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺫﻫﻨﻰﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻘﺎﺻﺪ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺷﻴﻌﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺩﻟﺨﻮﺵ ﺑﻨﺎﻡ
ﺳُﻨّﺖﺟﺰ ﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ(ﺳِﻨﺖ)ﻭ
ﻣﻘدّس ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . و
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﻳﺎ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﮐﺴﻰ
ﺑﻴﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻃﻰ ﮐﺮﺩ
. ﻭ حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪ . ﻣﺬﻫﺐ
ﺳﻴﺎﺳی ﺸﻴﻌﻪ ﺑﺨﺼﻮﺹﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
اﺯ
ﻧﺎﺭﺍﺿﻴﺎﻥ اﺯ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺧﻠﻔﺎﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﺷﻌﺎﺭحقّ
علیّ ﺒﺮﺍﻯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﺳﻠﺎمی
ﺮﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ محمّد
ﻭعلیّ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥﺍﺯ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﻴﻌﻪ
ﻭﺗﺸﻴّﻊ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﮑﺮﺩﻧﺪﻭ
ﺑﻌﻨﺎﻭﻳﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩ ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭ ﺻﻮﻓﻰ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
. ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻳﺎ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺳﺨﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﻗﺪﺭ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﻫﺮﮐس ﺟﻬﻞ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺂﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺵ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎ
ﭼﻤﺎﻕ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯﺠﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻪﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭﻋﺎﺷق
ﻮﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍ ﻭﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺷﻬﺮﻫﺎ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺭﻓﺎﻫﻰ
ﻭﺳﺮﮔﺮﻣﻰ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ
ﮐﻮﭼﻚ ﻭ ﺩﻫﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺎﻁﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍﻧﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺷﺎﻧس ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ
ﮐﻮﭼﻚﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺘﻰ ﺗﺤﻤّﻞ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎﻧﻘﺸﻰ
ﺩﺭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﺸﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯکنوﻧی ﺮﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺁﻥﮐﻤﺘﺮ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺧﻮﺭﻧﺪولی
ﺁﻟﺖ ﺩﺳﺖ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﻭﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻴﻬﺎ ﻭ
ﺣﺮﺹ ﻭﻃﻤﻊ
ثرﻭﺖ ﺃﻧﺪﻭﺯﻯ
ﻮﻟﺬﺕ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺷﻮﺭﺷﻬﺎ
ﻭ
ﺟﻨﮕﻬﺎﺑﺎﻋث
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺘﺬﮐّﺮ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺭﺍﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺂثاﺭ ﻣثبت
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮔﺎﻫﻰ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺭﻓﺘﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻨﺠﺎﺕ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﺎﻙ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻧس ﻧﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻟﻔﻆ
ﺟﻮﺍﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻢ ﺳﻦ ﻭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰﺟﻮﺍﻧی
ﺎﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﻮﺍﻥ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ خویش
ﺍﺣﺴﺎس
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﺎﺑﻖ ﺧﻮﺩ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻮﻟﺪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪﻭﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺗﻦﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺗﺠﺎربّ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻣﺮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺟﻨﺴﻴّﺖ ﻣﺮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺭیش ﻭﺳﺒﻴﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
(ﺍﺭﺍﺩﻩ)
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺑﺎﺭﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺟﻨس
ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺯﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴمی
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻣﺮﺩ ﺑﺮ
ﺯﻥﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮﺣﺎﻣﻠﮕﻰ
ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺣﻤﻞ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻤﺮﺩ ﻣﺤﺎﻓﻆ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺗﻦ
ﺑﺎﻳﻦ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﺮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻘﺶ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ ﻭﻋﺮﻑﺟﺎﺭﻯ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ ﺑﺮ ﺯﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ ﺯﻥ
ﻭﻣﺮﺩ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻣثل
ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺑﺮﻣﺮﺩﺍﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﻄﻮﺭ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺯﻥ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍثر ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺁﺭﺍﻡ ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻧﻴﮑﻮ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﺍﺩﺍﺭ ﮐﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﺎﻝ ﻭ
ثرﻭﺕﻳﺎ ﺯﻭﺭ
ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﻓﻘﻴﺘﻬﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻭﻗﺪﺭﺕﺑﺪنی
ﺮﺳﻴﺪﺍﮐثرﻳﺖ
ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗﻔﺎﻕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﻨﺎﺻﺮ ﺁﺯﺍﺭ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻮﺟّﻪﻭﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﺎﺩ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﺯﺍﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺖ
ﭘﻮﺳﺘﻪﺍﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻴﻨﻮﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ فتوّتﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺎﺭﺑﻴﻦﺧﺎﺹ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ ﺗﻤﺪﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﻟﻐﺖ
فتوّتﻭ ﻓﺘﻰ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺪﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺧﻠﻔﺎ
ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭﮊﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺭﮊﻳﻢ
ﺷﻴﻌﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻴﻬﺎﻯ ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﮋ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥﺑﺎﺷﻌﺎﺭﺍﺳﻠﺎم
ﻮﻣﺬﻫﺐ ﺍﺳﺖ . ﻭفتوّتﺩﺭﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﺑﭙﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻳّﺖ ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺣﮑﻤﺖﻭ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﺹ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺑﻬﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﻳﻨﻰﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻳﺎ ﺩﺭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ
ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻨﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰﻓﺮﺻﺖ ﺳﻘﻮﻁ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﺮ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻫﺴﺖ . فتوّتﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻭﻓﺘﻴﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﻟﺒﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺎ ﺑﮑﻠّﻰ
ﭘﻮﭺﻭ ﺗﺄثیرﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ زبان
ﻟﺎﺗﻴﻦ juvenis ﻣﻌﻨﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ فتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥالهی
ﻴﺎﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ(ﺣﻘﻴﻘﻰ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺠﻮﺍﻧﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﮑﻮﻓﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺷﻠﻮﺍﺭ
ﭘﻮﺵ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺍﺭﻯ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮّ ﻭ ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺳﺮ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪﮔﺮﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺍﺯ
ﺳﻨّﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺟﺮﻣﻦ ﻭ ﺁﺩﺍﺏ
ﻭ ﺷﻌﺎﺋﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭسوﻣﻰ ﺍﺯ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺻﻠﻴﺒﻰﻭﻳﺎﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺎ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺷﺪ . ولی ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺍﺭﻯ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﮐﻪ سوﺍﺭﻩ
ﺩﺭ ﭘﻴﺸﺎﭘﻴﺶ
ﺟﻤﻌﻴّﺘﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺣﺘﺮﺍم ﺨﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻣؤثّر ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻚ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ .

ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﮔﺮﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ ﺷﮑﻞ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻋﻨﻮﺍﻥﻧﻈﺎﻣﻰ
ﮔﺮﻯ ﺑﻨﻔﻊ
ﻓﺌﻮﺩﺍﻟﻬﺎ ﻭ
ﻣﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻄﻮﺍﺋﻒ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ
ﻭﺭﻳﺎﺳﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﻣﮑﺘﺐ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪﮔﺮﻯ ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ
ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺮﺍﺭﺕ
ﻭ ﺭﻳﺎﺿﺖ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺗﻠﺎﺵﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﻟﺬﺕ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﺪﻓﻰ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﻫﺎﺍﻧﻀﺒﺎﻁ
ﺷﺪﻳﺪ ﻭ
ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﻭ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺗﻌﻤﻴﺪ ﻭ ﻏﺴﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺸﻮﺭﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺁﻏﺎﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺭﺍ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺌﻮﺩﺍﻟﻬﺎ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮑﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺿﺪ ﺧﺪﺍﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺸﺨﺺ ﻭ ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺷﺪﻩ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﻭ
ﻗﻄﻌﻪ ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺳﺘﺮ ﻋﻮﺭﺕ
ﻟﺒﺎس ﻭﻫﻢ
ﺳﺠّﺎﺩﻩ ﻭ
ﺳﻔﺮﻩ ﻭ ﻓﺮﺵ
ﺧﻮﺍﺏ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﻭﺻﻠﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻭ ﺳﺎﻣﻮﺭﺍﺋﻰ
ﮊﺍﭘﻨﻰ ﻭ
ﭼﻴﻨﻰﻭ فتوّتﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﻋﻴّﺎﺭﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯﺍﻣﺮﻭﺯﻩﻫﺴﺖ
. ﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻴﻮﻧﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻬﺖ
ﻣﺤﮑﻮﻡ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﺷﺨﺺﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺮﻙ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻣﻀﺎ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ سوء
ﮔﻨﺪ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺭﺝ مُقدّس
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ (ﺟﻮﺭﺝ)
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﮔﻔﺘﻪﻣﺴﻴﺢ ﮔﻔﺘﻨﺪﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻧﺎﻡ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞﺑﮕﻔﺘﻪ
محمّدﻧﻔﺮﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ
ﻟﮋﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻴﻮﻧﺮﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥﺒﻨﺪﻯ
ها ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺣَﺴَﻦ
ﺻﺒّﺎﺡﻭ
ﺍﺧﻴﺮﺍ ﺣﺰﺏ ﺍﻟﻠﻪ
. ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﻧﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭﺍﺳﺮاء ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺭﺍ ﻧﺎﻗﻞ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ تقرّب
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺐ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪﻳﺎ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺠﺴّﻢ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺠﺴّﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺁ ﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﭼﻮﻥ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩﺩﺭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﺪﻩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺠﺎﻩ
ﻃﻠﺒﻰ ﻭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻰﻭﻳﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺭﮊﻳﻤﻬﺎ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻣﺎﺳﻴﻮﻧﺮﻫﺎﮐﺎﻣﻠﺎﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﻫﺮ ﻟﮋﻯ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﺍﺳﺖﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻭﻳﺎﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭﻋﻤﻮﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺭﺍﺳﺖ ﻭﺩﺭﻭﻍ ﺧﻮﺩﺷﻮﺭﺷﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﻟﮋﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭼﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﺋﻰ
ﮐﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻟت
ﺘﻤﺎﻣﻰ ﻟﮋﻫﺎ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻴﻚ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰﻭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﺩﺍﻭﺩ
ﻭ ﺳﻠﻴﻤﺎﻥﻭ
ﺳﭙس ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺁﻟﻤﺎﻧﻰ
ﻭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ ﻭ
ﺍﻃﺮﻳﺸﻰ ﻭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﻭﺍﺗﻴﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻈﺎﻡ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺯﻳﺮﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻫﻤﻪ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻧﮕﻠﻴس ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻧﺎﻡ
(ﺟﻮﺭﺝ مقدّس) ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﺩﺭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻣﻌﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻗﺪﻳﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﻟﻮﮊﻫﺎ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ
ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺸﻬﻮﺭﻭﻣﺤﺘﺮﻡ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ
ﻓﻨﻮﻥ ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﻧﺎﺩﺭﻭﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺍﺭﺍﻥ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺷﻌﺎﺭ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺮﻳﻢﺩﺭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺯﻫﺮﺍﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ ﻓﺴﺎﺩ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﻴﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﻫﻮﻣﺮ
ﭘﻮﺭ ﮔﺸﺘﺎ ﺧﺎﻭﺭ
ﺷﻨﺎﺵ ﻧﻈﺎﻡ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺍﻟﻨﺎﺻﺮ
ﻟﺪﻳﻦ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻓﻌّﺎﻟﺎﻥ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎﺍﺯ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﻓﺮﺍﻋﻨﻪ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﭼﻴﻦ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻧﻈﺎﻡ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻓﺪاﮐﺎﺭ
ﻭﻣﺠﺮﻯ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭﺧﺪﺍ ﻭ
ﺧﻄﺮ ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ ﻭ ﺍﻋﺪﺍﻡﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ ﻓﺪﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ ﺣﺰﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺍﺧﻮﺍﻥﺍﻟﻤﺴﻠﻤﻴﻦﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ هاﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻘﺶ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﭘﻮﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺯیع
ﺒﻴﮑﺎﺭﺍﻥ
ﻭﻟﮕﺮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺩﺭ ﺳﺘﻢ ﻭ ﻇﻠﻢ
ﻭﺧﺸﻮﻧﺖﻭ
ﺍﺭﻋﺎﺏ ﻣﺮﺩم
ﺒﻬﺘﺮﻳﻥ
ﻮﺳﻴﻠﻪ ﺗﺮﻭﺭ
ﻭﺗﺮﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﮔﺮ ﺿﻤﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻧﮑﻨﻨﺪ
. ﻇﻬﻮﺭ ﻓﺘﻴﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻫﺠﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻣﻮﻳﻪﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﻭﻣﻰ ﻭ
ﻣﺼﺮﻯ ﻭﻓﻴﻨﻘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﻧﻈﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺂﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮔﺰﺍﺭ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺍﻳﻦ
ﻓﺘﻴﺎﻥ ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﺎﻥ
ﻭ ﻳﺎﻏﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥ
(ﺭﺍﻩ ﺯﻥ) ﺷﻬﺮﺕ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭﺩﺭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻋث
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺼﻠﻴبی اﺳﻠﺎﻡ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺑﻮﺩﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺟﺪّﻯ
ﻋﺒﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺑﻘﻠﺐ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻤﻘﺪّس ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻣﺴﺠﺪ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻗﺒﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﺩﻭ
ﺩﻳﻦﺑﻬﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﻭﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪّس
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﺎﺩﻯ این ﺸﻬﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ (ﺑﻴﺖ)
ﻳﻌﻨﻰ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻭمُقدّس
ﺻﻔﺖ ﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺮاء ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ(
ﻃﺮﻳﻘﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
) ﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﮑﻪ ﻭﮐﻌﺒﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﻭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﺁﻥﺗﻨﻬﺎ نمایش
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﺠﺴّﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﻤﺖ
ﮐﻌﺒﻪ ﻗﺒﻠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺟﻬﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺒﻠﻪ ﺷﺪﻥ
ﻫﺴﺖ . ﻭ(ﻗﺒﻠﻪ)
ﻫﻤﺎﻥ(ﮐﺒﺎﻟﻪ)
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﺑﺎﺯ ﺭﻭﺵﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم
ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺎﺑﻊ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺁﺯﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ . ﻭﻗﺮﺁﻥ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺍ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺁﺯﺭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﭘﺪﺭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﺎﻟﺢﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﮑس ﺻﺎﻟﺢﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺖ
ﻳﺎ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻋﻤﻮﻯ ﺍﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﭘﺪﺭﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺍﻣﻮﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻃﻰ ﻗﺮﻭﻥ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺸﺪﺕ
ﺭﺍﺑﻄﻪ قُریش
ﺍﺟﺪﺍﺩ ﺩﻳﻨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍﺑﺎﺩﻳﺎﻧﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﻦ ﺍﺯ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﻭﻩ(ﺟُﺮﻫﻮﻡ
) ﻳﺎ قُرّه ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﻫﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺣﻨﻴﻒﺑﻤﮑﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ . ﻭﺍﺣﻪﺍﻯ
ﺑﺎ ﮐﻤﻰ ﺁﺏ
ﺑﻮﺩ ﺗﺎ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺨﺖ
ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻘﻄﻪ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ ﺑﻴﻦ
ﻳﻤﻦ ﻭ ﺷﺎﻣﺎﺕ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﮐﻌﺒﻪ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ
ﻋﻤﻠﺎ ﺟﺎﻯ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﻧﺒﺎﺭ
ﺑﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﻋﺮﺏ
ﺷﺪ . ﭼﻮﻥ ﭘﻴﻤﺎﻥ
عَدَم ﺗﻌﺮﺽ ﺑﮑﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎ
ﻣﻨﻌﻘﺪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻰ
ﭼﻬﺎﺭﻣﺎﻩ
ﺟﻨﮓ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﺮﻳﺪﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﻤﺎم
اﺳﺎﻣی
ﭽﻮﻥ(ﻣﮑﻪ ﻣﻎ
ﻫﺎ)ﻭ(ﺑﮑﻪ
ﮐﻌﺒﻪ ﻳﺎ ﺑﻎ
ﻫﺎ) . ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﮐﻪ
ﻗﺮﻳﺸﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ قُریش
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻩﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﻨﺎم
ﺒﻨی هاﺷم
ﺴﻠﻮﻙ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ( ﻫَﺸﻢ)ﻭ
ﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻧﺪ
ﺑﻘﻴﻪ ﮐﻪ ﺍﻭﻡ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
(ﺑﻨﻰ
ﺍﻣﻴّﻪ)ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﮐﻪﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﻡ ﺭﺍ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . محمّد ﺷﺨﺼﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﭼﻮﻥ ﺗﺼﻔﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺰﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ علیّ ﻧﺰﺩ
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ (ﺭﻭﺡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ) ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ولایت
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
محمّد ﻭعلیّﻮ
ﺳﺠّﺎﺩﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ سوﺍﺑﻖ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﺎﻡ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺗﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﺁﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻟﺒﺎس
ﻧﻮﻋﻰ ﻋﻮﺽ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﭘﻮﺳﺖ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﭼﻮﻥ
ﺭﺳﺘﻢ ﺩﺭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ولایت
محمدی وﺩﺭ ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨی ﻴﺎ
ﺷﻴﻌﻰﺗﻤﺎﻡ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺣﻮﺍﺩث
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ را ﺍﻋﺮﺍﺏ
قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ(
ﻓﻬﻠﻮﺍﻥ)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
(ﻓﻬﻠﻮﺍﻧﻴّﺎﺕ)
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪﺑﻘﻮل
کامل اﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻫﻨﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ ﺁﻧﺎﻥ
اﺳﺖ ﻭ ﺑس ﺣﺘﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺳﭙﺎﻫﻴﺎﻥ
ﻋﻴّﺎﺭ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻧﻈﺎﻡ ﻓﺪﺍﺋﻰ
ﮔﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺍﺯ
ﻣﺰﺍﻳﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻥ ﺻﻠﺢ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺣﺴﻦ
ﺻﺒّﺎﺡﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥ ﻓﺪﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺸﻮﺍﻟﻴﻪﮔﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎنی
گرﺩﻳﺪ . ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺟﺰﺋی اﺎﺯ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺷﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪﮔﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙﭼﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﮐﻪ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ(
ﻫﺨﺎ ﻳﺎ ﺁﻗﺎ )
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﻭﮐﻮﺭﺵ
که ﭼﻬﺮﻩ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﺮّ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﺪ ﻣﻮﺑﺪ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ
ﭼﻮﻥﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺮﺍ
ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻓﺮّ ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻳﺎ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﻠﻮﺍﺭ
ﮔﺸﺎﺩ ﻭ ﭼﻠﻮ
ﮐﺒﺎﺏ ﺭﺍ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥﺩﺭ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﮔﻢ ﻧﺎﻡ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻴﭻ ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ تَقذُس
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭیشان ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺑﺎﺯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ .

ﻭﻋﻴّﺎﺭﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﺑﻖ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺩﻭﺍﺭﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭ ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﮔﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺩﻭﺍﺭﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺁﻥﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭﮐﻤﺎل
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺷﺸﻢ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﻳﺎ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮس ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻰ ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ نَبیّ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﻧﺒﻮّﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍولی
اﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻳﺎ
ﺑﻬﺸﺖ ﻫﺸﺘﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻤﺎﻟﻰﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻧﻴﺰ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﻭ ﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻓﻰﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺟﻬﻨﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨﻤﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻫﻤﻪ ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮﻓﺮﺽ
ﺷﻮﺩﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ ﺑﻬﺴﺘﻰ
ﻧﻔﺮﺳﺘﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻔﻮﺫ ﻋﻈﻴﻢ
ﺧﻠﻔﺎ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺍﺩ . ﭼﻪ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻮﺩﻩﻳﺎ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﺳﺮ
ﻭﻫﻢ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺗﺎ
ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﭼﻮﻥ
ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﺑﺸﻮﺩﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﻠّﻰﺟﺰ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺑﺒﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﺁﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺣﻤﺎﺳﻪ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﺯﺑﺎﻥﺮﺍﻳﺞ
ﻋﺮﻓﺎنی
اﺳﻠﺎﻣﻰ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺳﻨّﻰ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﻔﺘﻴﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﺗﺎ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ
ﺣﻠﺎﺍﺝ ﻭ ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻘﻀﺎﺕ
ﻭ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺯﻣﺎﻥﺨﻮﺩ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻳﺎ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺰﻧﺪﻩﺍﻯﺒﻮﺩﻧﺪﮐﻪﺃﻣﺮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻧﻮﻳﺴی
ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ محمّد
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻋﺮﺏ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﻧﻬﻢ
ﺧﺎﺹﺍﻋﺮﺍﺏ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶﻧﻴﺰ سوﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺁﻥﺻﺪ ﺩﺭ
ﺻﺪ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺁﻥﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻥ ﺁﻳﺎﺕ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻩ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺭﺍﺷﺪﻳﻦﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺟﻨﮓ
ﻭﺧﻮﻥ ﻭﻏﺎﺭﺕ
ﻭ ﺍﺳﻴﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻦﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮﺍﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﻭﺣﺸﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎ(ﺁﻳﻪ ﺳﻴﻒ) 223 ﺁﻳﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺗﻌﻄﻴﻞ
ﻭﻣﻠﻐﻰ ﺷﺪﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻔﺘﻨﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﺤﺎﮐﻤﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍثباﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ محمّدﮐﺎﺷﻒ
ﺩﻭ قُرّه (ﻗﺮﺁﻥ)
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ .

ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪولی
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﻭﻳﺞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔﻊ ﭘﻴﺮﻭﺯﮐﻪ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺘﺐ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺩﺭﺁﻭ ﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻧﻴﺰ ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺁﺭﻳﺎﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﻳﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ولی
ﺧﻠﻔﺎ (ﺍﺑﻥ
ﻤﻘﻔّﻊ) ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺮﺍﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬی ﺮﺍ ﺩﺭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﻭﺯ
ﺧﻮﺩﻧﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺴﺖ می
گفتند . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺑﻦ ﻣﻘﻔّﻊ
ﮐﺘﺎﺏ ﮐﻠﻴﻠﻪ
ﻭﺩﻣﻨﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﺄﻟﻴﻒ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻋﺮﺏ
ﺭﺍ ﺷﮑﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ولی
ﻳﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺍ
ﻣﻨﺴﻮﺏ ﺑﺎﺻﻞ
ﻫﻨﺪﻯﻭ ﺗﻠﺎﺵ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺑﻮﺫﺭﺟﻤﻬﺮ
ﻧﺨﺴﺖ ﻭﺯﻳﺮ
ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﮐﺮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﻮﺷﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻨﺨﺴﺖ
ﻭﺯﻳﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ولی
ﺍﺑﻦ
ﻣﻘﻔّﻊﻋﻠﺎﻗﻪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺍﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻪ ﻧﺴﺨﻪ
ﻫﻨﺪﻯﻭﻧﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺑﺰﺭﮔﻤﻬﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
.

ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﮕﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖﻫﺪﻑالهی
ﺮﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺃﻣﻦ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺻﺮﻳﺤﺘﺮ
ﻭﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺑﺎ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻣﻨﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻠﻰ ﺗﺎ ﭼﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺴؤﻝ
ﺣﻔﻆ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﺪﻓﻬﺎی ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺣﻔﻆ ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺭﺍﻩ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖﻭ
ﺻﺤّﺖﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻳﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯ نَفس
ﺑﺎﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺷﺪﻥ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﮐﺸﺘﻪ
ﺷﺪﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﻃﻮل ﺘﺎﺭﻳﺦ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﺼﺪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺻﺒﻮﺭﻯﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐﻣﺮﮒ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﻫﻢ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻧﺪﻭ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﭼﻮﻥ علیّ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪﺑﺎﺯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ علیّ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻃﻔﻞ
ﺑﭙﺴﺘﺎﻥ ﻣﺎدرس
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺍﻳﻦ ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺟﻬﺎﻥﺑﺴﻴﺮ
ﻭﺳﻴﺎﺣﺖ
ﻭﺗﺒﻠﻴﻎ ﻫﺪﻑﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﻭﻳﺎ ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ لباسﺟﻨﮕﺠﻮ
ﻭ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻭ فتوّت
ﺍﻧﺘﻘﺎم اﺯ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺗﺮﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻣﻨﺪ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﻞ ﻣﺮﮒ
ﭼﻮﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ ﻫﺎﻯ
ﭼﻮﻥ
ﻫﻴﺮﺍﮐﻴﺮﻯ
ﮊﺍﭘﻨﻰﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ ﻫﺎﻯ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ ﺩر
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﻣﮑﺮﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻭﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﻧﻴﺰﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺟﻌﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻘﻠﻪ ﮐﻮﻩ
ﺍﻟﺒﺮﺯﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ خویشﺑﺪﻳﻮ
ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ خویش
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﺍﻭﺭﺍ ﮐﺸﺘﻪ
ﻭ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ الهی
ﺮﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻓﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻋﺎﺭﻑ
ﺑﻮﺩﻭ ﺍﺯ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻣﻴﺴﺮﻭﺩﺗﺎ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻯﺒﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻣﺤﻴﻂ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
حجّ ﺃﮐﺒﺮﻭ پس ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺑﺎﺭ حجّ ﺃﺻﻐﺮ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺟﻨﮓﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﺣﺘﻤﻰ ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪﮔﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺣﺘﻤﺎ ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺁﺧﺮﺳﻔﺮ ﺍﻟﻬﻰ
حجّ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺟﻬﺎﺩﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺟﻬﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﺎﺯ ﻣﻴّﺖ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺗﺸﻮﻳﻖﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺪﻳﮕﺮﺑﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺍﮐثرﻳّﺖ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ محمّد
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ
.

ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺑﺎ ﺭﻭﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﭙﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺣﺎﻓﻆ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﻳﺎ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭘس
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮒ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺣﻀﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ
ﺑﺒﻴﻨﺪﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻭﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﺯﻭﺩﺭس
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﻗﺎﺋﻢﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﻣﻰ
ﺷﺪﻧﺪ ﺷﺮﺍﺏ ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﻭﻣﻘﻮﻯ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻮﺷﻴﺪﻧﺪﮐﻪ
ﺟﺎﻧﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﺳﭙﺎس
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺣﺎﻓﻆ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻫﻞ ﺩﻝ
ﻓﻬﻢ ﺁﻥ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺳﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺩﻓﺎﻋﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻠﻴﻪ قُریشﻭ
ﺻﺤﻨﻪ آزمایش ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺠﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺪ . ﺍﺑﻮﺑﮑﺮﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺯﮐﺎﺕﻭ
ﻋﻤﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺑﻴﻀﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻡﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻏﺎﺭﺗﮕﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﻭ ﻇﺮﻑ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ
ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻋﻨﻪ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﮐﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ خُمس
ﻏﺎﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪﻭ
ﺍﻧﺒﺎﺭ
ﻃﻠﺎﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻭ
ﺩﻣﺸﻖ
ﺑﻮﺟﻮﺩﺁﻣﺪ . ﻭ
ﻧﺎﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻧﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻠﻞ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺘﻢ
ﮐﺮﺩﻧﺪﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻪ
ﺟﺎ ﺭﻭﺍﺝ ﺩﺍﺭﺩ
. ولی ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭتقرّب
ﺑﺨﺪ ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﺮﻭﻩ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺭﻭﻯ(ﺻُفه) ﻳﺎ سکّو
و ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﺴﺠﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻰ ﻧﺸﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺍﺫﮐﺎﺭﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺘﺼﻔﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺻﻮﻓﻰ
ﺻﺎﻓﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺗﺎ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﻭﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺩﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺻﻮﻓﻰﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﺑﺎ
ﺗﻦ ﺧﺴﺘﻨﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﮐﻪ ﺁثاﺭ ﮐﺘﺒﻰ
ﻭ ﺷﻌﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺻﻮﻓﻰ
ﻭﻋﺎﺭﻑ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻠﻞ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺩﺭﺷﺮﻕ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺭﺍ ﭼﻬﺎﺭ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻠﻞ ﻣﻰ
ﻳﺎﺑﻴﻢﻭﺍﺻﻄﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥﺭﻳﺸﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ(ﺩﺭﻯ
ﻳﺎ
ﺑﺎﺏ)ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﺻﻞ
ﻳﮕﺎﻧﮕی عرﻓﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﺎﻧﺴﮑﺮﻳﺖ
ﺗﺎﺯﺑﺎﻥ ﺩﺭﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ . ﻟﺒﺎس ﺻﻮﻑ
ﻭ ﭘﺸﻤﻴﻨﻪ ﭘﻮﺷﻴﺪﻥ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺭﺯﺍﻧﻰ ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﺁﻥ . ﮐﻪ ﻟﺒﺎس
ﻧﺮﻡ ﭘﻨﺒﻪ ﻭ
ﺃﺑﺮﻳﺸﻢ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ . (ﺻﻮﻓﻴﺎ)
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻭﻡ
ﺷﺮﻗﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ(ﺍﻭﺭﻓﻪ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ) ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﮐﺰ تصوّف
ﻏﺮﺏ ﺑﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻋﺼﺮ ﺳﻘﺮﺍﻁ
ﺑﺒﻌﺪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﺸﻖ ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﺑﺦ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻗﺮﻥ ﺍﺳﺖ . (ﻋﻠﻢ)ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﺍﻧﺶ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺁﻧﻄﻮﺭ
ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰﻭ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ پیدایش
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺑﺎﻭﺭﻧﮑﺮﺩﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺎ
ﺗﻤثیل ﻭ
ﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻣﺎﺩﺭﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻓﻬﻢ ﺑﭽﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺸﺮﻯﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺯﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﮕﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪﺗﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣثاﻝ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
خویش ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﺼﺮﻑ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻌﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺧﻮﺩ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺗﺮﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﻤﻪ
ﻭﺣﺸﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺳﺪﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮﻣﻮﻓّﻖ
ﺷﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﻴﻦ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺮﻗﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻭ ﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ ﭼﻨﺪ
ﻗﺮﻥﺑﻌﺪ . ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﺃﺩﻳﺐ ﻭ
ﻣؤﺩﺏ ﻭ
ﻣﻌﻠﻢﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﻗﺮﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮐﻠﻤﻪ ﻋﻠﻢ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﻌﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻓﻨﻮﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻋﺼﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻬﺎﺷﻤﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ(
ﻫَﺸﻢ) ﻭ ﺧﻮﺭﺩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﻮﻣﻰ
ﻳﺎ ﻣﺤﻠّﻪﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺻﻮﻓﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺍﺯ
ﺑﻨﻰ ﺍﻣﻴّﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
اﻣّﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺎﻃل ﻤؤﻣﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . تصوّف
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶﺑﺎ ﺑﻌثت
ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﮐﻪ ﺑﺎﺑﻠﻴﺎﻥ
ﺁﺩﻡ
ﮔﻔﺘﻨﺪﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺮﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻘﺎﻁ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﺨﺶ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺳﺮﺥ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻮﻣﻰ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﭼﻴﻨﻴﺎﻥ
ﻭ ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ ﻭ ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ
ﻭﺟﺰﺍﻳﺮ
ﺩﻭﺭﺩﺳﺖ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﻄﺮﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﺼﺮ
(زن یا ﻣﺎﺩﺭ
ﺳﺎﻟﺎﺭﻯ)
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﺑﻮﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻭﻳﺎ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭ ﺩﻏﺪﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﺭﺍ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺴﻴﺢﻭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ محمّد ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻮﺭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻳﻦ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺩﺭﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﻬﺘﺮﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺷﻬﻮﺩ
سوّم ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭﺩﻏﺪﻭ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﻓﺎﻃمی ﻮ
ﺯﻫﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻧﺎﻡ
ﺯﻳﻨﺐ
ﻭﺯﻧّﻮﺑﻴﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭﻣﻘﺎﻡ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻭ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻭ(ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺎﻥ)ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺸﻌﻞ ﻋﻘﻞ
ﺑﺪﺳﺖ ﺗﮑﻴﻪ ﺑﺮﺳﺘﻮﻥﻧﺎﻇﺮﺑﺮﺫﺑﺢ
ﮔﺎﻭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻫﺎﻯ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺘﺤﺮﻳﺮ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭ ﺍﮐثرﺍ
ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯﻭ
ﺗﺤﺖ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﺬﺍﻫﺐﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺁﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻘﻴﻢﺑﻴﺎﻥ ﺍﺻﻮﻝ
ﻭ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺑﻴﺴﻮﺍﺩ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎ
ﭽﺸﻢ ﺗﻦ ﻭ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺟﻨﺠﺎﻝ
ﻭﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺕﺑﻌﺰﻟﺖ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻫﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺂﻧﻬﺎ معرّفی
ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪﺍﻳﻢ
. ولی ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﺩﻭﻧﻔﺮﻯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻤﻪﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪﻭﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺩﻥ
ﺃﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
اﺳﺖ .

ﭘس
تصوّف ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﺩﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭘﻨﺞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺴﻠﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭼﻮﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ
محمّدﺩﺭ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰﺍﺯ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪﺍﺯ ﺣﺠﻬﺎﻯ ﺃﺻﻐﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ ﺍﻟﻠﻪﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﺃﻫﻮ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ ﻫﻤّﺖ
ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺣﻤﻴّﺖ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺩﺭ ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎ ﺁﻏﺎﺯ
سوﮔﻨﺪ
ﻭﺗﻌﻬّﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻤﻠی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺑﺎﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﭘﺪﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻣﺄﻣﻮﺭ
ﺧﺎﻭﺭ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺑﺮﻫﻤﻦ)ﻭ
اُمّی ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺩﺭ ﺍﻭﺭ ﺩﺭ
ﺟﻨﻮﺏ ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻨﻬﺮﻳﻦﻭ
ﺳﭙس ﺩﺭ ﺑﺎﺑﻞ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪﻣﻮﺭﺩ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯﺎﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﺪﻣﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻃﺮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻭ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ ﺍﻭﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺻﻠﺢ ﻭ ﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺑﺮﭘﺎ
ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻤﻘﺪس
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥﺑﺎﻧﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ ﺷﺪﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺭﺍ به
ﻣﺴﺠﺪ
ﻋﻤﺮﺗﺒﺪﻳل کرﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺳﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﺠﺪ ﺑﻴﻦ
ﻳﻬﻮﺩ ﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺩﻋﻮﺍ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻳﻚ
ﻣﻌﺒﺪ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺴﺎﺟﺪ
ﻭﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻭﮐِﻨِﺸﺖ ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻳﮕﺎهی
اﺳﺖﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺁﻥ
هرﮔﺰﺣﻀﻮﺭﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺒﺮﺍﻯ
کسی ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻣﻮﺳﺎﻯ
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﻦ ﻓﺮﻋﻮﻧﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻳﻮﺳﻒﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ
. ﻭﻫﻤﺎﻥ
(ﻣﻮﺷﻪ)ﻭ ﻣﺎﺷﻰ
ﺭﻫﺮﻭ ﺳﺎﻟﻚ واکِرﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﻭ(ﻣﺎﺷﻴﻪ) ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪ
. ولی ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣل الهی
ﺗﺎﺑﻊ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰم اﺳﺖ . ﺷﺎﻫﺪ
(ﺍﺳﻤاء ) ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻧﺎﻣﻬﺎ ﻭ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻭمحمّدﻭعلیّ
ﻭﺣﺴﻴﻥﺰﻧﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﺳﻴﻨﻪﺯﻧﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣؤﻣﻦ ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻠﻮک
ﻮﻗﺸﺮﻯ هاﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺳﻴﻨﻪ ﺯﺩ ﻭ ﺳﺮ
ﺷﮑﺎﻓﺖ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﻭ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﺷﺪﻩﻭ ﺑﻮﺩﺍ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻭ ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻩﻭ
ﺳﻴّﺪﺃﻫﻠﺒﻴﺖﻭﺣﺘﻰ
ﺷﺨﺼﺎ ﺑﻬاء و
نور ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻩﻭ ﺣﺎﻣﻞ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ(ﻧﺎﻣﻮس)
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﻧﻤﺎﺯ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺩﺭﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﻋﺎیش
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻧﻤﺎﺯﺵ ﺑﮑﻤﺮﺵ
ﺯﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻙ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﻧﻔس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺑﻬﺮ ﺍﺳﻤﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺷﻴﻮﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﻭفتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
تصوّف ﻳﺎ فتوّتﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﻣﻠﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯﻫﻢ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻧﺰﺩ
ﻣﺘﻌﺼّﺒﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﭙﻴﺪﺍﮐﺮﺩ
. ولی ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺳﺎﻣﻰﻭ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﻳﻚ ﺭﺍﻩ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
تصوّف ﺭﺍ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﺷﻴث
ﭘﺴﺮ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥﻭﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
کیامرد ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﻴث ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺁﺩﻡﻭﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭ ﺍﻭﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭﺩﻭﻡ
ﻋﺮﺵ ﺣﺴﻨﻰﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻫﺎﻯ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺩﻡ
ﺑﻮﺩﻩﻭﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺍث
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ . ﻳﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺗﻨﻰ ﻭ ﺁﺩﻡ
(ﭘﺪﺭﺟﺪّ
)ﺗﻤﺎﻡ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ
ﻭﮐﻤﺮﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﺑﻘﻮﻝ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺪﺳﺘﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻃﻴﻨﺖ
ﻭﮔﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﺎﻟﺶ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺁﺩﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻳﻦ ﻭِﺩّ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻭﺩﺍﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺁﻥ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻭﭘﺎﻧﻴﺸﺎﺩ
ﮐﺘﺎﺏ مُقدّس
ﻭﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﺸﺪﻩﻭﺳﭙس
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺳﺎﻧﺴﮑﺮﻳﺖ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍ
ﺷﮑﻮﻩ ﻭﻟﻴﻌﻬﺪ
درویش
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﻫﻨﺪ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ ﺗﺮﺟﻤﻪ
کرد ﮐﻪ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴش ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﮐﺎﺷﻒ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎ ﺧﻮﺭّﻩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺷﻴﻮﺍ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ . ﻭﺗﺎ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺩﻳﻦ ﺭﺍﻳﺞ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺳﭙس ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﻴﻮﺍ
ﻳﺎ ﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﺯُﻫﺮﻩ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥﺳﻠﻮﮐﻰﺩﺭ
ﻋﻤﻖ ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮔﻢ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻤﺴﻴﺢ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﺋﻰ ثبت ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ
محمّد ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻨﺎﻡ ﺍﻣﺎﻡ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻝ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺷﺎﻥ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻣﺪﻋﻰ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻧﺪ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﭘﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻫﺎﻯ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺑﺎ
ﻟﺒﺎس تَقذُس ولی
ﺑﺎﻃﻦ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩه
ﻭﺟﻬﻨﻤﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻳﻬﻮﻩ ﻃﻠﺐ
ﻭ(ﻳﺎ ﻫﻮ)
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻧﺪ ﮔﺮچه ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺣﻮﺍﺩث
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﺎﻥﺩﺭ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺮﻗﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻪ ﻳﮑﻰ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭﻧﺎﻣﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﺳﺖﻭﺩﺭﺣﺪّ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ .

ﺭﻭﺷﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻃﻮﻝ ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻗﺮﻥ ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺷﻨﻴﺪﻧﺪ
ﻭﺑﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰﻭﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺩﺭﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻗﻠﻢ
ﻓﺮﺳﺎﺋﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﮔﺮﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺃﺩﺏ ﺍﻟﻬﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ تصوّف ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺭﺍﺩﺭ فتوّتﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺝ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺗﺮﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﮐثرﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﺷﻌﺮﻯ ﻭ
ﺑﺮﻳﺪﻩ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃنی
ﻮ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻳﺖﺍﻟﻠﻪﻭ(
ﺁﻳﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ)
ﻭﻋﻠﺎﻣﺖ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
اﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺒﺮﻣﻰ
ﺷﻤﺮﻧﺪ
ﮐﻪﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻔﺖﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺭسوﻟﺎﻥ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞﮐﻪﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻫﺮﮔﺰ ﺑﻔﮑﺮ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻭﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺍﻭﺩ
ﻭﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﻭﮐﻮﺭﺵ ﻭﺣﺘﻰ محمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺳﺎﺧﺘﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻣﺮﻯ
ﻫﻤﺴﻔﺮﻣﻮﺳﻰ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺷﺎﻥ
ﻣﻮﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
یک ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ .

ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻌﺠﻮﻥ
ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺍﺯ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺩﻳﻨﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻣﺎﻝ
ﻣﻔﺖ ﻭﻫﺮ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪﻭﻧﻴﺰﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ . ﺳﭙس ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﻣﺘﻔﮑﺮﻳﻦ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻠﻞﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻧﺎﺭﺳﺎ ﻭ
ﺁ ﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ولی
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻪﻗﻬﻘﺮﺍﺋی
ﺘﺮ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﻭﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭ ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰﻭ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻮﻡ ﭘﺰﺷﮑﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﮐﻪ
ﻗﺼﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻧﻪ ﻗﺼﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
. ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﮐﺎﺭ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰﺑﺎﻃل
ﺠﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺷﺪﻳﺪ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﺟﻨﺠﺎﻝ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﭼﻨﺪ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺍﺩﺑﻴﺎﺕ ﻭ
ﻧثر ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺿﺪ ﻭﻧﻘﻴﺾ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻫﻢ ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﮔﻮﺵ
ﺷﻨﻮﺍﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻔﮑﺮ
ﺗﺤﻘﻖ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺭﻓﺘﻨﺪ ﺻﺒﻮﺭﻯﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺫﺍﺗﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺬﺍﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﺷﻮﻧﺪ .

ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻭ ﺷﻴﻌﺎﻥ ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺗﻮﺣﻴﺪ ﺧﺪﺍ
ﻭﻧﺒﻮﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﻗﻴﺎﻣﺖ
ﻭﻣﻌﺎﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪولی
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺖﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺭﺍ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﻫﺮﺩﻭ ﺍﺯ ﺍﺻﻞ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ
ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﮔﻔﺘﻦ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
خویش ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺤﺎﻝ صَمَدیّت
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺑﺎلاترﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻳﺎ
ﭘﻴش ﻨﻤﺎﺯﻯ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﻭاُمّی
ﺷﺪﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ محمّد اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ اُمّی
ﺑﻰ سوﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎ سوﺍﺩ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺻﻮﻝ ﺩﻳﮕﺮﻯﮕﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖﻭﻣﻌﺎﺩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﺼﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﻮﺍﻥ
ﺑﻔﮑﺮ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭼﻨﺪ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻃﺎﻟﺐ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻧﺒﻮﺕ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯﺷﺶ
ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻌﻠّﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻭ
ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ
ﻭﺩﺭﺩ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺪﻝ
ﻭﻋﺪﺍﻟﺖ ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﻭﻣﺤﮑﻤﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﻣﻌﺎﺩ
ﻋﻮﺩ ﻭﺑﺎزﮔﺸﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ . ﻭﻳﺎﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻰﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ . ﻭ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻘﻴﺎﻡ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭپس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﺑﺮﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪ
ﻗﻴﺎﻡ ﻭ ﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﺎﺩﺭ
ﺑﺪﻭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﺍﻣﺎ ﻣﺤﺸﺮ
ﺁﻧﺎﻥﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﻣﺤﺸﻮﺭ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﮔﻠّﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻫﺎﻯﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺍﺯﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻣﺤﺸﻮﺭ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ(ﺣﺸﺮ
ﻭﻧﺸﺮ)ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥﺸﻮﻧﺪ
. (ﺟﻬﻨّﻢ) ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻮم
ﻴﻮﻧﺎنی ﻮ
ﺟﻬﺎﻥ فارسی ﺍﺳﺖ
. ﻭ(ﺑﻬﺸﺖ) ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺟﻨّﺖ ﻋﺮﺑﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻨﺎن ﻫﻨﺪﻯ
ﻳﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻭ ﻫﺮ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺍﺻﻮﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺫﮐﺮ ﺍﺻﻮﻟﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ ﺳﺎﺯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺻﺪﻫﺎ
ﻭﻫﺰاﺭﺍﻥ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺭﺍﻳﺞ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻣﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻟﻐﺖ
ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﻧﻮﺷﺖ ﭼﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭﻋﺮﺑﻰ
ﻭﻳﺎﺣﺘﻰ
ﺑﺰﺑﺎن هاﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺗﺎﺣﺪّ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ . ﻭﺭﺍﻩ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯﻫﻤﻪ
ﻫﺴﺖ .

ﺍﻳﻮﺟﻴنیو
ﺩﻭﺭس ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺩﺭ
ﺍﺻﻮل ﺰﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺸﻮﺍﻟﻴﻪ
ﮔﺮﻯﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﮕﺮﻭه
ﻫﺎﻯ(ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺻﻮﻓﻰ)ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺪ . ﻭلی ﺪﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ تصوّف
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺑﻘﺪﺭﺕﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﭼﻨﻴﻥکرﺩﻧﺪ . ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺎﺭﺑﻴﻦ
ﻣﺤﻘﻖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻭﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
سوﺷﻴﺎﻧس
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّدﻭﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻥ
ﻇﻬﻮﺭﺍﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ
ﻇﻬﻮﺭ ﻭﺑﻌثت
ﻫﻤﻪ
ﻧﻮﺁﻭﺭﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺪﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ سوء
ﺷﻴﺎﻧس
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﺒﻠﻪ ﻳﺎ (سو ﻭ
ﺳﻤﺖ ﻭ ﻧﻮﺭ)
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺨﻴّﻞ
ﺑﺮﺗﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ ﺁﻥ
ﻧﺰﺩ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ(ﻭﺿﻮ)
ﺷﺪ . ﻳﺎ ﻭﻯ سوءﻭﺳﻤﺖ
ﻭﻧﻮﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺨﻴّﻞﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻤﺎﺯ
ﮔﺬﺍﺭﺍﻥﮐﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻄﺎﺏ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ . ﺩﺭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺳﻪ سوﺷﻴﺎﻧس
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﺎﺷﻒ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺩﻭﻣﻴﻦ محمّد
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻒﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭسوﻣﻴﻦ
سوﺷﻴﺎﻧس
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺒﻌﻮث
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ ﻣﺸﺮﻙ
ﻭﻓﺎﺳﺪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻈﻬﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﺗﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ اُلی
العَزم ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺍﻳﻦ ﻧﻘﺶ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ( محمّدﻯ)
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ (ﺣَﻤﺪ)ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
محمّد ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺃﺣﻤﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﻤﻮﺩ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﻣﻮﺭﺩ ستایش
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ سوﺷﻴﺎﻧس
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪمعرّفی
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭﺵ
ﺳﻴﻨﻪ ﺯﻧﻰ
ﻭﺳﺮ ﺷﮑﺎﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﺪﻕ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ سوء ﺷﻴﺎﻧﺴﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝمحمّد ﻫﻤﻴﺸﻪ
۳۱۳ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻓﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﺍﻣّﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﻏﺎﻳﺐ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻭﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺮﻣیگزﻳﻨﺪ
. ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻓﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
. ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻢ معرّفی
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪولی
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰﺑﺮؤﻳﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺣﺠّﺖ
ﺑﻦ
ﺍﻟﺤﺴﻦﺑﻮﺳﻴﺴﻠﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﻋﺴﮑﺮﻯ ﻳﻚ
نمایش ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻴﻤﻪ
ﺷﻌﺒﺎﻥ
ﻣﺒﻌﻮث
ﺷﺪﻩﻳﺎ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﺟﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ . ﺗﺎﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ علیّﻭ
ﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﺎﻧﺪﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ محمّد
. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻪ محمّدﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﭼﻮﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯﻘﺒﻠﻰﻟﺒّﻴﻚ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮔﺮﺩﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ولی ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭسوﮔﻨﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢﺩﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺭﺁﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺎﺩ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻭ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﺮ
ﻟﺬﺕ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺳﺮﻣﺴﺖ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪﺑﻬﺸﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺑﻬﺸﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺻﺮﻑ ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺭﺍ ﭘس
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻳﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﻟﺬﺗﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺳﺨﺖ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ولی ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﻟﺬﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺨﺶ ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﺎ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﻬﺪﻯﻫﺎ ﻭ سوﺷﻴﺎﻧس
هاﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﻭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻪ سوﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ سوﺍﺭ
ﺑﺮ ﺍﺳﺐ
ﻭﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺑﺪﺳﺖﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺸﺎﺋﻰ ﮐﻨﺪﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺎﺷﺎﭼﻰ
ﺑﻮﺩﻥﺑﺒﻬﺸﺖ ﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﺎﺷﻒ ﺟﺪﻳﺪ
ﺟﺰ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ مُقَدَس
ﻧﻤﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﺑﻤﺐ ﺃﺗﻢ . ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ . ﺗﺎ
ﻫﺮﮐسﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪﮐﻪﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻬﺪﻯﻓﺴﺎﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍﺁﻣﺎﺩﻩﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰﻇﻬﻮﺭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻴﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺳﺮ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻭ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﺤﺖﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺭﺟﻌت هاﻯ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻓﺴﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﭘﺎﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭسوء ﺷﻴﺎﻧس
ﺍﻭ ﻇﻬﻮﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺟﺰ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻏﺎﻳﺐ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻫﻢ
ﻧﺸﺪﻩ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﺍﺳﺖ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎ ﺯﻥ ﻭ
ﺑﭽﻪﺩﺭ ﺗﻪ
ﭼﺎﻩ ﺳﺎﻣﺮّﻩ
ﻭ ﺟﻤﺎﺭﺍﻥﻭ
ﻫﺮ ﻧﻘﻄﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﭼﺎﻩ
ﺟﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻭﺟﻤﮑﺮﺍﻥﻋﻤﻠﺎ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺟﻢ ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥزردشتی
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﻢ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﻤﻌﻪ
ﻭ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻧﺒﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﻭﺝ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺡ فتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺩﺭ
ﻗﺮﻥ 14 ﻧﺰﺩ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﺭﺗﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﮐﻬﺎﺭﺕ ﻭ ﺟﺎﻥ
ﺗﺎﻭﻟﺮ ﻭ ﻫﻨﺮﻯ
ﺯﻭﺯﻭ ﮐﻪ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺭﻭﻟﻤﻦ
ﻣﺮسوﻥ ﮐﻪ
ﺟﺰﻳﺮﻩ ﺳﺒﺰ ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺠﺎﻯ
ﺻﻮﻣﻌﻪ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺳﺒﻮﺭﮒ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩ . ﺭﻭﺑﻠﻦ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﮐﻪﺍﺯ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﻮﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰولی
ﻣﺪﻋﻰ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﺑﺎ حقّ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻮﺩ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺁﺭﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺂﺭﻣﺎﻥ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺭﺍﮐﻪ ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪﭼﺸﻢ
ﺑﺴﺘﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺴﻮﻯ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻐﻴﻴﺮ ﺟﻬﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ درویش ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺑﻤﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺣﺘﻰ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ  ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻣﺪﺭﻙ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺒﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺯ فتوّتﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ
ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻥﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی تصوّف
ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻨﺪﻳﮑﺎﻫﺎﻯ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﮐﻪ ﺍﺯ
ﻟﮋﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻴﺮﻧﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
تصوّف ﻭﺍﻗﻌﻰﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻗﺖ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ولی
ﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺁﻥﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ ﻭﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﺑﺠﺎﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻭﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ پیش
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ . ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺻﻔﺖ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ
. ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳﺖﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎلی ﺼﻔﺎتی
اﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
. ولی ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺰﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﻭ فتوّتﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ
ﺩﺍﺩ ﻭ ﺳﺘﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠی
ﺨﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﻚ ﺳﻄﺢ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪﻭ
ﻧﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻮ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ .

ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺻﻠﻴﺒﻰﻭ
ﻫﺠﺮﺕ ﻫﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪﻭ
ﺳﺒﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ ﻭآزمایشﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻃﺮﻳﻘﺖ
محمّدﻯ
ﺷﺸﻢﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﮐﻠﺎس
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺄﻧﺪﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﺩﺭ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺍﺯﭼﺎﻟﻪ
ﺑﭽﺎﻩ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪﮐﻪ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪ . ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﺭ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻤﻘﺪس ﭼﻪ
ﺟﻨﮕﻬﺎ ﻭ
ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎ ﮐﻪ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺵ ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐﺠﺎ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻣﮑّﻪ
ﻭ ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ مُقدّس
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻋﻤﻠﺎ
ﺷﺮﻙ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻤﺎم اﻳﻦ
ﺍﻣﺎﮐﻦ مُقدّس
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ (ﻣﺴﺠﺪ ﺿﺮﺍﺭ)
ﮐﻮﺭﺍﻥ ﻭ ﭘﺮ
ﺿﺮﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺴﺠﺪ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺭﺍ ﺧﺮﺍﺏ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﺠﺪ ﻭﺟﺎﻯ
ﺳﺠﻮﺩ ﻭﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﮐﻮﺭﺩﻟﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﻴﻌﻪ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻯ
ﺒﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ
ﺷﺮﻳﻚ ﺧﺪﺍ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺎﻯﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭ ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻋﻈﻴﻢ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ ﺟﻬﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺁﻟﺖ
ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻔﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻤﻘﺪﺵ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﮐﺮﺑﻠﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥنجاﺕ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ولی
ﻗﺼﺪ ﻋﺒﺎﺩﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ(ﺗﻌﺒّﺪ)
ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺑﺎﻃﻞ ﻣﻴﻴﺎﺷﺪ
. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻌﺪﻯ محمّدﻫﺎ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻫﺎ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻞ الهی
هستند ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺄﺟﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺗﺄثیرﺍﺕﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ محمّد
علیّ ﺭﺍ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ ﮐﺮﺩ
ﻭﻧﻪ ﺣﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺧﻠﻴﻔﻪ
ﮔﺮﻯﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻔﺖ ﻣﺎﻩ
ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﺑﻬﻴﭻ ﮐس ﻧﻈﺮ
ﻣﺸﻮﺭﺗﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺩ . ﻭﻧﺰﺩ علیّ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﺮﺍﻏﺶ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻭحقّ ﭘﺬﻳﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻳﻚ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭلی
الهی
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﺸﺮﻙ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺣﺮﺍﻡ ﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻳﻚ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯﻮ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯﻮ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ ﺧﻄﺎﺋﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺻﻞ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ
.

ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﻫﺎ ﭘﺮﺳﺘﺸﮕﺎﻩ
تمپل ﻭﻣﻌﺒﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﭼﻨﺪ
ﻗﺮنی ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﺎ
ﺭﻧﮓ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰﺩﺭ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺻﻠﻴﺒﻰ
ﺷﺮﮐﺖﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﻳﺎ
ﻗﺎﻓﻠﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺮﺍ ﺗﺎ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪس
ﺣﻔﻆ ﺍﻣﻨﻴّﺖ
ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﮔﺮﻭﻫﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺒﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻓﺮﻭﺵﻭ
ﮐﻠﻴﺪ
ﺑﻬﺸﺖﺭﺍ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﻔﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﻣﻘﺘﻮﻝ ﺩﺭ
ﺟﺒﻬﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﻨﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﻭﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﻣﺮﺩﻡﻭﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺎﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﮔﺮﺍﻥ ﺧﺎﺭﺟی
ﺒﻰ ﺩﻳﻦﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺷﻤﻦ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺍﺯ ﻣﺎﻝ
ﻭﻧﺎﻣﻮس
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺻﻠﻴﺒﻰ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻬﺎﻧﻪ ﺧﻮبی
ﺒﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺮّﻯ
ﻭﺯﻳﺮﺯﻣﻴﻨﻰﻭﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺍﻩ ﺯﻧﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻟﮋﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻣﺎسوﻧﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﺍﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁﺑﺎﺩﺍﻧﻰ ﻭ
ﮐﻤﻚ ﺑﺴﺘﻢ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻭﻯ
ﻣﺎﻓﻴﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺳﻔﻴﺪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺭﻭﺵ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺩﺭﻏﺮﺏ ﺩﺭﺃثر
ﺗﻤﺎس ﺑﺎ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﭼﻪ
ﺻﻮﻓﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻳﺎ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻰﻭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰﺷﺒﻴﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﺑﻮﺩﺑﺮﭘﺎ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻣﻌﺒﺪ
ﺑﺮﻧﺎﺭﺩ مُقدّس
ﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﮔﺮﺍﻝ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪﻭ
ﮔﺮﻭﻩ گرال
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ . ﻭ
ﺭﻭﺵ ﻣﺨﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ تصوّف
ﻭ ﺻﻮﻓﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺧﻄﺮ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ
ﻭﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﻳﻞ
ﻧﺎﻡ ﺟﺎﻡ
ﻣﻘﺪّﺳﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻗﺪﻳﻢﺍﺯ ﺟﺎﻡ
ﻫﺎﻯ مُقدّس ﭼﻮﻥ
ﺟﺎﻡ ﺟﻢ ﻭ
ﺳﺎﻏﺮ ﺷﺎﻋﺮ
ﺻﻮﻓﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻇﺮﻓﻰ
ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺷﺎﻡ ﺁﺧﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻮﺷﻴﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺿﺮﺑﺖﺳﺮﻧﻴﺰﻩ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻰ ﭼﮑﻴﺪﻭ
ﺁﻥ ﺟﺎﻡ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺭﻭﭘﺎ
ﺑﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﻔﻘﻮﺩ
ﺷﺪ . ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﺟﺎﻡ
ﺧﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺑﺮﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪﻭ
ﺷﺮﺑﺖ ﺷﻬﺎﺩﺕ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ
ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ
. ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺟﺎﻡ ﺧﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻠﺎﺵ
ﺁﺭﺗﻮﺭ ﺷﺎﻩ ﻭ
ﺩﻟﺎﻭﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺰﮔﺮﺩ ﺍﻭ .

ﺩﺭ ﻏﺮﺏ
ﻧﻈﺎﻣﻴﺎﻥ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻡ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻪ مُقدّس
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻣﮑّﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ تصوّف
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺎﺭﻭﺷﻠﻴﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﮑّﻪﻗﺒﻠﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ حجّ
ﻣﮑّﻪ
ﻭﮐﻌﺒﻪﻳﻚ نمایش
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺠﺴّﻢ
ﺑﺮﺍﻯﺤﺞ
ﺍﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ
ﺯﻳﺎ قُریش
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻩﺩﻝ ﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺑﺘﺨﺎﻧﻪ
ﮐﻌﺒﻪ ﺧﻮﺩﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ محمّد
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻣﺠﺴّﻢ
ﮐﺮﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ حَجّ کعبه
ﻭ ﻳﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺗﻰ ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺭﻭﺵ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ ﺳﺮﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻗﺮﻥ 18 ﻭ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥﺁثاﺭﺵ
ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻥ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺍﺳﻴﻮﻧﺮﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﻯﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺵ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ مُقدّس
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ ﻣﺪﺭﻥ
ﮐﻪ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪولی
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻧﻈﺎﻡ
ﺣﻔﻆ ﺭﻗﺎﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺤﻠﻪ ﻭ ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﺳﮑﺎﺗﻠﻨﺪﮐﻪ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ ﺑﻨّﺎﻳﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ صوفیّه
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺷﻌﺎﺭ
ﻣﻌﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰ ﻭ ﺷﻬﺴﻮﺍﺭﺍﻥ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪّس
ﺍﺳﺎس ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻧﻪ
ﻭﺻﻨﻌﺖ
ﮔﺮﺍﻧﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪﮔﺮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺍﺳﻴﻮﻧﺮﻫﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﻳﺎﺭ ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻧﻴﺰ
ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻈﺎﻡ
ﺳﻨﺪﻳﮑﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﻭ فتوّت خویش
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﺷﺮﻕ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺭپس ﺳﻔﻴﺪﺍﻥ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﺎ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺧﺎﺹ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﺎﻣﻠﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﻨﻔﻊ ﺳﻠﻄﻪ
ﻃﻠﺒﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﺯ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﮐﺎﺷﻰ ﺳﺎﺯﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﺴﺎﺟﺪ ﻭ
ﺍﻣﺎﮐﻦ مُقدّس
ﺧﺪﻣﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ﮐﺎﺷﻰ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻴﻮﻧﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻮﻝ ﺩﺭ ﻣﻌﺎﺑﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺗﺎ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﺍﺗﻴﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺣﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ ﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ
. ﻭﺍﺳﺘﺎﻧﺪﺍﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺗّﺤﺎﺩﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﺎﺗﺤﺖ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺭپس
ﺳﻔﻴﺪﺍﻥ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭﺗﻤﺪﻥ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ
ﺳﻨﺪﻳﮑﺎﻫﺎﻯ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﻴﺸﺪ
ﮐﻪ أکثرا ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻩﺗﺎ
ﺧﺪﻣﺎﺕﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ . ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﮐﻤﻴﺘﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺣﺮﻓﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻫﺎ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺭﻧﮓ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ ﺧﺎﺻّﻯﻮ
ﺁﺷﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﻳﺴﻴﭙﻠﻴﻦ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺄﺟﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﻀﺎﮐﻪﺑﺎ ﮐﻤﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯهستند
. ﻭﺍﻗﺘﺼﺎﺩﮐﺸﻮﺭ
ﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮل
کنند .

ﻳﺎﺭﺍﻥ
(ﺩﻭﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ
ﮔﺮﺩ) ﻭﺳﻴّﺎﺣﺎﻥ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ ﺩﻭﭼﺮﺧﻪ
سوﺍﺭﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺷﺪﻩﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﻬﺎﻧﻰﺑﻴﻦ ﻳﻬﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
تصوّف
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺫﺍﺗﺎ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻤﻠﻠﻰ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻠﻞﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻠﻞ ﺩﺭ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻫﻢﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﭘﺪﺭ ﺟﺪّ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ثلاثه ﻭ(ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﻔﺘﻴﺎﻥ)
ﺻﺎﺣﺐ
ﻓﺘﻮﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺗﺎﺑﻊﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏ ﺁﺳﻴﺎ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭ ﺧﺎﻭﺭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻭﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﺍﻓﺮﻳﻔﺎ
ﺭﺍﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ آثار
تصوّف ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ ﮐﻪ قُریش
ﻧﻴﺰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥﮐﻪ
ﻫﺎﺷﻤﻴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫَﺸﻢ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺗﻀﻌﻴﻒﮐﻨﻨﺪﻩﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪﺑﮑﻤﺎل
ﺮﺳﻴﺪ . ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻌﺒﺎﺕ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺋﻞ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺒّﺎﺭ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﺷﻌﺎﺭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻗﺒﻠﻪ ﻭﺍﺣﺪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﺷﻌﺒﺎﺕ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﻧﻴﺰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺖ ﻭ
ﺑﺼﻠﻴﺐ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﺷﺪ . ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﮑّﺎﻡ ﺭﻭﻣﻰ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦﺭﺍﺿﻰ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻣﻬﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻳﻚ
ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭ ﻓﺘﻮﺍﻯ ﺁﺧﻮﺯﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭﭼﻮﻥ ﺣﺴﻴﻦ
ﺣﻠّﺎﺝﻣﻮﺭﺩ
ﺣﻠّﺎﺟﻰ ﻭ
ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ
ﺷﺪﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ .

ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺎﺭﺑﻦ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺷﺶ
ﺗﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﺷﻔﻰ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻔﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﺮﺯﺍﻕ
ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺭﻑ ﻣﺘﺄثّر
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺷﺶﺭﺳﺎﻟﻪ ﻭ فتوّتﻧﺎﻣﻪﺩﺭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻗﺮﻥ ﻫﻔﺘﻢ
ﻭ ﻧﻬﻢ ﻫﺠﺮﻯ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺪ . ﻭفتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯﮐﻪ
ﻣﺸﺎﻭﺭﺩﻳﻨﻰ
ﺍﻟﻨﺎﺻﺮ ﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮﺩﻭ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ فتوّت
ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ ﻭ
ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ
ﻧﻮﺷﺖ . ﻭ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﮐﺮﺩﻥ فتوّتﻧﺎﻣﻪﻫﺎ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﺭﺍ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﮐﻪﺩﺭﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺷﻬﻴﺪ
ﺍﻟﻨﺎﺻﺮ
ﻟﺪﻳﻦ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻮﺭ ﺩﻳﺪﻧﻰ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺩﻝ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﻳﻢ
ﻭﻣﺴﻴﺢﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭمحمّدﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭ ﭘﻨﺠﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
محمّدﻯ . ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ شانس ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺁﻧﺎﻥﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﻴﺢ ﻳﺎ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻣﺮﺗﻀﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺭﻙ ﺍﺭﺗﻀﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺷﺎﻧس ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ(ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ)ﺩﺭ حقّ
ﺁﻧﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻳﻦﺳﺎﻟﻚﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺬﮐﻴﻪ ﻳﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻭ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺎﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺻﺪ ﻳﮑﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . پس ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺩﺍﻣﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﻭ ﺑﻮﺳﻪ ﺳﭙﺎس
ﺍﻭ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺮﺍﺏ ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﻣﻘﻮّﻯ ﻭﺟﺎﻥ
ﺑﺨﺶ ﻣﻴﻨﻮﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺎﻧﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﻨﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻭﻫﻔﺘﻢ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻰ
ﻳﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ نَفس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ قوس
ﻧﺰﻭﻝ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺩﺭ(ﻧﺰلة
ﺍُﺧﺮﻯ)ﺑﺎ
ﺭﻭح االقُدُس ﻭﻭﻇﻴﻔﻪالهی
اﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺩﻭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺳﭙﺎس
ﺑﻰ ﺣﺪّ ﻭﺣﺴﺎﺏ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪﺷﺎﻧس
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ (ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ)
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺑﺮﺍﻯﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺩﻳﻨﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺳﻬﺮﻭﺭﻯ ﻧﻪ ﺑﺘﻔﺼﻴﻞ
ﻭﻭﺿﻮﺡ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺧﻮﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﻮﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﻦ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ( ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﺩﻭﻡ
ﻗﺎﺋم اﺑﻠﺎﻍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺑﻴﻦ
ﻧﻮﺭ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻫﺮ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻥﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎﻭ ﻧﻴﺰ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
تصوّف ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘثماﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻧﻰ
ﺑﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺎسوﻧﻰ ﻭ
ﺻﻮﻓﻰ ﮔﺮﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺒﺎﺯﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﻋﺒﺪ ﺍﻟﺮﺯﺍﻕ
ﮐﺎﺷﺎﻧﻰﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺮﺑﻴﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻭﻯ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﺰﺭﮒ ﺷﻴﻌﻪﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ
ﺃﻧﺪﻟﺴﻰ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﮋﺍﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺑﻐﺪﺍﺩ
ﺑﺎﻧﺪﻟﺶ
ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻴﺰ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ . ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﺑﻨﺎﻡ ﺗﺤﻔﻪ
ﺍﻟﺄﺧﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ(ﻓﻰ
ﺧﺼﺎﺋﺺ
ﺍﻟﻔﺘﻴﺎﻥ)ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎ ﮔﻮﺋﻰ ﺗﺰ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی
ﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺭﻑ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ(ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ)ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﮕﺎﺷﺘﻪﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﮑﺮﻯﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻭ ﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﻓﺎﺿﻠﻪﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎ
ﻓﻀﻴﻠﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ
. ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺪﻧﻴّﺖ ﺧﺪﺍ
ﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻣﺪﺭﻙ
ﻗﺒﻮﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﺎﺿﻠﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺟﻤﻬﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ محمّدﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﻭبعلیّ
ﻭﺍﺭث ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ علیّ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﺧﻠﻴﻔﻪﻭ ﻋﻤﺮ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﻩ ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﭼﻨﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻧﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻭﺍﺭثاﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭ علیّ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻣﺎﻡ
ﺑﺎﻗﺮ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕﻭ ﮐﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎﺍﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻧﺒﻮﻯ ﻭﻭﻟﻮﻯ
ﻧﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﻫﻢ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩﻭﻣﻮﺭﺩ عَدَم
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﺭﺍ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ ﮐﻪ ﻫﺮﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﭼﻮﻥ ﺷﻌﺮﺍ
ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻧی
اﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺸﻮﺩ ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻴﭻ
ﮐس ﺣﺮﻑ ﺑﻰ
ﺭﺑﻄﻰ
ﻧﻤﻴﺰﻧﺪ . ولی
ﻣﻬﻢ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺭﺍﺑﻂ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺁﻥ
گفته ﻫﺎ ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻤﺮ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
علیّ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﺑﻨﺰﺩ علیّ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
محمّد
ﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖﻭ علیّ
ﻧﻴﺰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﺸﺎﺭ
ﮐﻮﺩﺗﺎﭼﻴﺎﻥ
ﻭ ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﻋثماﻥﺑﺎﻣﻴﺪ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ
ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺑﻌﺼﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺪﺕ
خلاﻓﺖ ﺧﻮﺩ
ﺻﺮﻑﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰﭼﻮﻥ ﺯﺑﻴﺮ
ﻭﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻴﺰ
ﺗﺮﻭﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﺑﺎﺭ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺁﻳﺎﺕ ﺟﻨﮓ
ﻭﺧﻮﻥ ﺭﺍ ﻋﻤﺮ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩﮐﻪ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﭘﻬﻨﺎﻭﺭ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﺷﺪﻩ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﮐﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺑی ﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺑﺤث
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻄﺮﺕ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮﻣﺘﻐﻴّﺮﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﻗﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ هست . ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪﺗﺮ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻗﺸﺮﻯﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺴﺦ ﺷﺪﻩﻭ
ﻳﺎ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ فتوّتﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺍﺣﺘﻴﺎﻁﺍﺯ
ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮﻣﺘﻀﻤﻦ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻫﺎ ﻭﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎه
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﮐﻪ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﭙﻠﮑﺶ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺑﺤثهاﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﺰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥﺸﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻋﻠﻮﻡ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻬﻢ ﭼﻮﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻭ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻧﻮﻳﻦحقّ
ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﺮﻙ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯﻭﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻢ ﻭ ﺑﻴﺶ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻡ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﮔﻔﺖ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
علیّ ﺭﻏﻢ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩ ﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ شانس
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺩﺭﺣﺎﻝ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕبالقوّه
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﺑﺒﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺷﻮﺩ . ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﺃﺗﻤﻰﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ
ﻭﻟﻮﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺟﻬﻨﻤّﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺳﻬﺮﻭﺩﻯ ﻭ
ﮐﺎﺷﺎنی ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻥﻨﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ . ﺩﺭﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺷﻦﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺳﻤﺎﺋﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺷﺎﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّد
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﻨﺎﻡ حجّ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ ﻣﻰ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﺑﺠﻬﺎﻥﭘﻴﺎﻣﻴﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭ علیّ
ﻮ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﻮﺩﻩﻭ ﺩﺭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻳﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺭﻭﺵ ﮐﺎﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻴﭻ ﻭﺟﻪ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻳﻚ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺭﻭﺵ ﺗّﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕﺳﺤﺮﺁﻣﻴﺰﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ مُقَدَس
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﻭّﺕ
ﻭ ﻣُﺮﻭٴﺖ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
(ﻣَرء)ﻋﺮﺑﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺯﻥ (إمرأﻩ
یا مَرءه ) ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺩﻯ ﺑﺎ ﺭپس ﻭﺳﺒﻴﻞﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﺳﺘﻢ
ﻭﺍﺭﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺮ ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﻤﺪﺍﺭﺝ ﺍﻟﻬﻰ
خویش ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺯﻥ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺯﻧﺎﺷﻮﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺮﻙ ﺷﻬﻮﺕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺯﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﮐﺎﻣﻞ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺯﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍُﻡ ﻳﺎ
ﺍُﻡّ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﺑﺎﺯﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﺮﻭّﺕ ﺷﺮﻁ
فتوّتﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺮﻭّﺕ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎثباﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻧﻴﮑﻮﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺣﻴﺪﺭ
ﺁﻣﻠﻰ ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ فتوّتﻭ تقرّب
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺍﺯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻴّﺎﺕ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻭﻫﻮﻡ
ﻭﮐﻮﺷﺶ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺭﺿﺎﻳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻣﻠﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺡ
ﺩﺭﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﮔﺮﻯ ﻭ فتوّتﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍهﻫﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﭘس ﺍﺯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺷﺶ
ﺍﻳﺴﺘﮕﺎﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺮﻭح
االقُدُس
ﻭﺭﻭﺣﻰ مُقدّس
ﺷﺪﻩ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥﻳﺎ
ﻫﺮﮐﺮﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻳﻮﺣﻨّﺎﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﺎﺩﻣﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻧﺪﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻓﺮ ﻭ ﺗﺎﺝ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﺸﻴّﺖﻭﺍﺭﺍﺩﻩﺑﺎﺯ
ﺍﺯ(ﻣَﺸﻰ)ﻭ
ﺭﻭﻫﺮﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺭﻫﺒﺮﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﭘﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻣﺨﺎﻃﺐ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﻠﻚ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺫﮐﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺩﻳﻨﺎﻥ
هرﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﺭﻭﺵ ﻭﻣﺸﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭلی ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﺗنها ﻟﺬﺕ ﻭ
ﻧﻔﻊ ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ . پس ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﮑّﺘﺮ
ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ .

ﺍﮔﺮ
ﻣﺮﻭّﺕ یا مرد
انگی الهی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻋﺮﻓﺎﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺳﺖﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺗﺮک
ﺪﻧﻴﺎﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﺎﻯﺪﺍﺕ
ﻭﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺗﻮﺑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ
ﻗﺒﻠﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﻭﻳﺎ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻯ
ﻭﮔﻨﺎﻫﻰ ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻳﻢﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻫﻢ
ﻫﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺩﺳﺖ ﮐﺸﻴﺪﻭ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺭﻭﺵ
فتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻄﻬﺎﺭﺕ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﭘﺎﮐﻰ نفس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻔﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪﺑﺎ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺮﺩﻥﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻈﻤﻰ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﻥ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﺑﻨﺎﻡ ﺣﻔﻆ ﻃﺒﻴﻌﺖ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻴﮑﻮﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩﺍﻳﻢﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻳﻢﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﺎﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﺩﻯﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﻭ
ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻠﺎﺡ
ﺩﻭﻟﺒﻪﺍﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺒﺮﺩ . ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﺮﺍﻍ ﮐﺴﻰ ﺑﺪﺯﺩﻯ
ﻭ ﻏﺎﺭﺕ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ خویش
ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻧﺼﺎﺭﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺭﺍ به هنر
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ سوﮔﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺍﻳﻦ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ
ﻗﺎﻟﺐ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻮﻟﺎ علیّﺑﻌﻬﺪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻮﺩ
. ﻭ ﺑﺎ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺨﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﺗﺠﺴّﺪ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺪ . ﻭمحمّد
ﻧﻴﺰ ﺗﻌﻬﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻬﺪﻯﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﺑﻮﺩﻩﻭﻟﻴﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯمحمّد
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮعلیّ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﮐﻪﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺷﺪﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻯﺪﺭ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﺑﺎﺯ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕﻫﺎﻯﺘﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﮐﻴﻔﻰ ﻭﻣﺎﻫﻮﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻰﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
.

ﻫﻔﺖ
ﻧﻔﺮ ﺃﻫﻞ
ﮐﻬﻒﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻭ ﺭﺍﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻌﺰﻟﺖ ﮔﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺰﻭﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺰﻭﻯ ﮔﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺗﺮﻙ
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﭼﻮﻥ
ﻗﺒﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺯﻳﺮﺳﺎﻳﺒﺎﻥ
ﺳﺎﺩﻩ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﮐﻮﻩ ﻭﮐﻤﺮ
ﻭﺟﻨﮕﻞﺟﺰ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺳﺎﺋﻂ الهی
کاﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺧﺎﺭﺝ
ﮔﺮﺩﺩ
ﻫﻴﭻﮔﻮﻧﻪ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺑﺎ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻢ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﮔﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﺒﺎ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻣﺮﮒ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥﻭﺣﺘﻴﺪﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺷﺶ ﺃﻫﻞ
ﮐﻬﻒ ﻭ ﺳﮕﺸﺎﻥ
ﺭﺍ309 ﺳﺎﻝ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﺎﺭﻯ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪﺍﻯ
ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺘﺎﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺃﻫﻞ ﮐﻬﻒ ﺩﺭ
ﺷﻬﺮ ﺍﻓﺴﻮس
ﺗﺮﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﻭﻣﻰﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺎﻡ ﻃﺮﻃﻮس
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻐﺎﺭﻩ
ﻭﮐﻬﻔﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﭘﺎﭖ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﻭﺵ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﻭﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺭﺍ
ﺩﻗﻴﺎﻧﻮس
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺯ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﭘﺎﺭس
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﺑﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪﻯﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺳﻪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﭘﺎﺭﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺳﻦ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺑﻮﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻭﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻏﺎﺭ ﺃﻫﻞ ﮐﻬﻒ
ﺩﻭ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺮﻭﻕ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﻏﺮﻭﺏ ﺁﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺧﺮﻭﺝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﺎﻡ ﺻﻔﺎ ﻭمُروِه
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻨﺰﺩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ مُروِه
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮوءﺖ ﻭمُروِه
ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻌﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ
. ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻫﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺷﺎﻡ
ﻏﺮﻳﺒﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﺷﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﺏ
ﺃﻫﻞ ﮐﻬﻒ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰﺧﻮﺩﺩﺭ(ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ)ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻯﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺻﺤّﺖ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻴﻦ ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻪ ﻋﻴﻦ ﻭ ﭼﺸﻢ
ﺗﻦ ﻭﭼﺸﻢ
ﺩﻝﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺍﺯﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﺑﻌثت ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ (حَقّ
اﻟﻴﻘﻴﻦ)
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﻳﻘﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ حقّ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﻭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺩﺭ ﺳﻔﺮ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻘﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰپس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﻳﮑﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻩ ﻳﺎ ﻳﻚ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ محمّد
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ علیّ
ﻣﺘﻮﻟﺪﺷﺪﻩ . ولی
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥﮐﻪ
ﺧﺪاﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ربّ ﺷﻤﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺮﺟﻌﺖﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﻣﻦ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯﻫﺮﻳﻚ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ سوﻡ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﺯﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﻴﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﻗﺎﻣﺖﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺃﻫﻞ ﮐﻬﻒ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥﻭ309 ﺳﺎﻝ
ﺑﮕﻔﺘﻪ محمّدﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﻘﻮﻳﻢ ﻫﺠﺮﻯ
ﻳﺎ ﺷﻤﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺳﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺭﺍ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﻋﺼﺮ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﻭﺿﻊ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻄﺒﻴﻖﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺧﻠﻂ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻋﺼﻮﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘت ها
ﺁﺩﻡ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﻗُﻄﺐ ﻭ محمّد
ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﺁﺩﻡ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭﻗﻄﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ محمّد ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺩﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﺧﻮﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﻣﮕﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﮐﻪ
ﺑﻘﺮّﻩ
ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﺩﻡ ﺷﺪﻩﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻭ
ﺑﺪﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻭ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺟﺰ ﻇﻬﻮﺭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﻨﻴﺴﺖ . ﻭمحمّد
ﺧﺎﺗم
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺗﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﺘﻢ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺑﻌثتی
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺍﺯ ﺫﮐﺮ
ﻧﺎﻡ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻔﻮﺫ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺩﺭ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﻧﺎﻡ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺩﻩ
ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﺯﺭﺷﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﮐﻪ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ محمّد
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ
محمّد ﺷﻮﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
. ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩﺗﺎﺁﻧﺠﺎ
ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻡﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻭ ﻋﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡﮐﻪ ﺷﺎﻣﻞ
ﻫﻤﻪ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ .

ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ فتوّتﺣﺪﻳث
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
علیّ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩﺍﺯ ﺧﺎﻧﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎﺯﺩﻳﺪ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺒﺮﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺯﻧﺎﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ علیّ ﭼﺸﻢ
ﺑﺴﺘﻪ ﺩﺍﺧﻞ
ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺪ
ﻭﺧﺎﺭﺝ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺪﻳﺪﻡ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻭ ﺣﻔﻆ
ﺁﺑﺮﻭﻯ ﺁﻥ ﺯﻥ
ﻭ ﻣﺮﺩ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ عَدَم
ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ
ﺑﺎﻫم
ﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﻮﺩ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺗﻔﺘﻴﺶ ﺧﺎﻧﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﻤﺎﻡ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻣﻌﺮﻭﻑﻃﺒﻖ
ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻨﻊ ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﮑﻢ
ﺯﻧﺎﻯ ﺷﻮﻫﺮ
ﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﭘﻴﺮ ﭼﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﺍﺯ ﻫﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺪﻗﺖ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﮐﻪ ﻣﺸﺮﻙ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﮐﻮﺭ
ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺯ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ بعلیّ ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﻳﺎ علیّ ﺗﻮ ﻓﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ اُمّت ﻫﺴﺘﻰ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻮ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ اُمّت ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻰ . ﻭ ﻧﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﺪﺍ ﻭﺭسوﻝ
ﺧﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻫﺮ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺭﺍ(ﻗﻮﻡ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﺤﻘﻴﺮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ (اُمّت )
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
(مِلّت )
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻫﻨﻮﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﭘﻴﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﻓﺮﺩﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻧﻴﺰ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺮ ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﺩﺳﺘوﺮ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻧﻈﺮﻯﺮﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮبحقَّ
ﺻﺪﻭﺭ ﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻭﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻩ
ﻭﻃﺮﻳﻖ
ﻭﻧﺤﻮﻩ ﺳﻔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺁﺧﺮﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ حَقّ
ﻮﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺕ ﻭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻋﻀﻮﻳﺖ ﺩﺭ فتوّتﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯﺩﺭ
ﻫﺮ ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺗﺎ ﭘﻴﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﭼﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﭘﻴﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖ پس
ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺕﺍﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭ ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻟﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺑﺪﻭﻥ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺍﺕ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻳﻚ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻳﺎ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺳﻤﻰ ﻫﺴﺖ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﺏ ﻭﻧﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺎﻧﻴﺪ
ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺣﻔﻆ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻧﻤﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ علیّ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ ولی ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖعلیّ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪﺑﻮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺗﻮ ﺭﻓﻴﻖ ﻭ ﺑﺮﺍﺩﺭ
ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻰﻭﻣﻦ ﺭﻓﻴﻖ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞﻭ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﻓﻴﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺭﻓﻴﻖ
ﺑﺎ ﺭﻓﻖ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﻧﺮﻣﺶﺑﺎﺯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻫﻢ
ﺳﻔﺮ ﻭﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ علیّ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺼﻮﻡﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﻌﺼﻴﺖﻭﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺧﻄﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺨﺖ ﻭ
ﭘﺮ ﺑﻠﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻫﻤﺎﻥ ( ﻧﺠﻢ ألثاقِب)ﻭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﭘُﺮ
ﻧﻮﺭ ﻭﻓﻌّﺎل
ﺒﻮﺩ . ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻫﻠﺎﻝ ﻭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺩﺍﺧﻞ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ(ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮ)ﻣﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﻧﻮﺭ
ﺧﻨﮓ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺑﺨﺶ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﮐﻮﭼﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﺮ ﻧﻮﺭ
ﻭﻏﻴﺮﻗﺎﺑل
ﺘﺤﻤّل ﭽﺸﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺮﺹ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﭼﺸﻢ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ولی ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻠﮑﻮﺕﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺳﻤﺒﻮل ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ ﻳﻚ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉﻭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻳﻚ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺒﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺍﮔﺮ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ (ﻫﺎﻫﻮﺕ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻔﺖ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ
ﺷﺪﻩ ﺃﻫﻮﻟﻔﻆ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺍﻳﻦ ﻫﻨﻮﺯ
ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ)ﻭﺍﻟﻠﻪ ﺧﻠﺎﺻﻪ
(ﺍﻟﺬﻯ ﻟﺎ ﻫﻮ) ﺍﺳﺖ . ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺣﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺮ ﻋﻘﻞ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ اﺯ
ﺍﻣﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻣﻴﮕﻔﺖ
ﮐﻪﺑﺪﻫﺮ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺑﺪ ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺧﺪﺍﺭﺍ
ﺭﻭﺡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺗﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺗﻦ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻋﻤﻠﺎ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺮﺍﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻫﺮﻳﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﻳﺰﺗﺮﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﻭﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﻦ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﻭ أجزاﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺒﺠﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﻫﺮ
ﮔﻠﺒﻮﻝ ﺳﺮﺥ
ﺧﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ
ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮﻯﻤﮑﻌﺐ
ﺁﻥ ﭘﻨﺞ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰ
ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪﻭﺩﺭ
ﻃﺤﺎﻝ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻇﺮﻑ
ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻳﻚ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻤﻰﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻦ ﺍﻭ ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﻗﺮﻧﻴﻪ ﺷﻔﺎﻑ
ﭼﺸﻢ .

ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
که ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﻋﻈﻤﺖ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺍﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﻭﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻳﻦ ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻤﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻋﻈﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﻣﮑﺮﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺴﺘﻰولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺫﮐﺮ ﺭﺍ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺃﺑﺪﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﻬﺮ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻝ ﺗﻨﮕﺶ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺳﻤﺎﻥ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭمعرّفی
ﺷﺪﻩ ﺍﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ علیّ
ﺯﻧﺪ ﻭمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺮﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ ﺯﺷﺖ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﺎﺩﺕ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﺯﺷﺘﻰﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺗﻰ
ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ ﺁﺏ
ﻭﻧﻤﻚﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻫﺮ ﺭﻭﺵ
ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ علیّﻭ
ﺣﺬﻳﻔﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺳﻠﻤﺎﻥﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺗﺎ
ﻋﺼﺮ ﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﻭعلیّ هرﻳﻚ
ﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻭ ﺍﺯ ﺩﺭ ﺍﺻﻠﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺘﺼﺪﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﭙﺮﺳﺪﺗﻮ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﺑﻬﺸﺖﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺪﻯﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ
ﻧﺸﺪﻡﭼﻮﻥ هرﮐﺎﻣﻠی
اﻟﻬﻰ
ﻧﮕﻬﺒﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻭﻯ ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻬﺸﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺗﻮ ﻧﻴﺰ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻯ . ﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺘﺼﺪﻯ ﺑﻬﺸﺖ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻣﺰﻣﺎﻥ
ﺣﺴﻨﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﻣﻰ ﮔﺰﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖولی
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ ﺳﻤﺖ
معرّفی ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻣﮕﺮﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﻭﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻭﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺘﺼﺪﻳﺎﻥ
ﺑﺎﺏ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖﺍﻭﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪﺭﻭﺯﻫﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮ ﺩﻝ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺳﺮﻣست ﺷﺮﺍﺏ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭﻳﮋﻩ
ﺧﻮﺩ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﻥ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﻠﻰﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﻭ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯﺧﻮﺩ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺗﻘﻮﺍﻯ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﮐﻨﻨﺪﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺶ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭﻡ ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺖ ﺁﻣﻮﺯ
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ سوّم
ﺧﻮﺩﺩﺭﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺮﺍﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭ ﺑﻰ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺤﺪّﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺑﻮﺫﺭﮐﻪﻭﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ ﺑﺎ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺖﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻨﻰ ﺗﻮ
ﺑﺨﺎﻙ ﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺭﺩﺣﺘﻰ ﺯﻧﺎ
ﻭﺩﺯﺭﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻌﺼﻴﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﻋﺼﻴﺎﻥ
ﻭ ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺻﻠﺎﺕ ﻧﻤﺎﺯﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻮس ﺍﻟﻬﻰﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﻁ ﻭﺍﺟﺐ
ﺩﺍﺷﺘﻦﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭﺍﺑﻠﻴس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺩﻗﻴﻖ
ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻢ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻩ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺪﻑ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻣﻘﺎﻡ
الهی ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻴﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻧﺠﻢ
ﺍﻟﺪﻳﻦ ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ فتوّتﻧﺎﻣﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺒﻴّﻦ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺁﺏ
ﻭﻧﻤﻚﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻧﺎﻥ
ﻭﺷﺮﺍﺏ ﻣﺮسوّم
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺂﻥ ﺩﻝ ﺧﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﻭﻓﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺘﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻫﻔﺘﻢﻭ ﺳﭙس ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
. ﺷﺮﺍﺏ ﻫﻮﻡ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﮐﻪ ﺑﻌثت
ﻭﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﻭ ﺗﻠﺒﻴس
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ ﻟﻴﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻧﺒﻠﻴﺴﻰ ﻫﺎ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ .

ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻠﻢ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﮔﺮﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺩﺭ فتوّت ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺍﺯ ناسوتی ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎﮐﻪ ﺑﻌﺎﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﻋﻮﺍﻟﻤﻰ
ﮐﻪ ﻣﻠﺎﺋﻚ
ﺩﺭﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺁﻥ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻮﻟّﺪﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺗﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ) ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ(عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺧﺎﻟﻖ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﻬﺮﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ فتوّتﻭﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻭ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﮔﺮﻯ ﻭ تصوّف ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﺎ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝﻭ ﺑﻤﺮﺯ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ناسوتی
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ ﺟﻬﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺎسوﺕ ﻭ(مَسّ Mass
ماده اولیه ) ﮐﻪﺩﺭ
ﻣﺮﮐﺰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ناسوتی ﻫﺴﺖﺻﻔﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻧﺰﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻫﺴﺖ
ﻣﻴﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﺎﺏ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻤﻴﻨﻮﻯ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﺑﺤﺪﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻡ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪﻣﺎ
ﻣﻌﻠﻮم ﺸﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻳﺎ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﺷﺮﻳﻌﺖ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﮐﺴﻰﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﻌﻘﺪ
ﮐﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺻﺎﺩﺭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻧﻘﻞ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ
ﮔﻔﺘﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻬﻢ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ
.

ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺁﻧﺎﻥﮐﺴﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﻳﺎ ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻳﺪﺍﻳﻦ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻄﺮ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻴﻚﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭘس ﺍﺯﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺑﺎﺯ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙﻭﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺕ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﻭفتوّتﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﭼﻮﻥ
ﺁﺏ ﻭﻧﻤﻚ ﻳﺎ
ﻟﺒﺎس
ﻣﺨﺼﻮﺹﭼﻮﻥ ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﻭ ﻳﺎ ﻟﻨﮓ
ﺑﺴﺘﻦ ﺑﻨﺎﻡ
(ﺃﺯﺍﺭ) ﻳﺎ ﺯِﺭِﻩ
ﻭ ﺷﻠﻮﺍﺭﮐﻪ
(ﺳﺮﻭﺍﻝ) ﻭﺯﻳﺮ
ﺟﺎﻣﻪ ﻭ
ﭘﻴﺠﺎﻣﻪ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺣﻔﻆ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻳﺎﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺤﻀﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺗﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﭼﻮﻥ خِرقه ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻭ ﻋﺒﺎ ﻭﻗﺒﺎﻯ
ﭘﺮﻭﺻﻠﻪﮐﻪ ﺳﻤﺒﻞ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﺑﻪ ﺍﻭیس ﻗﺮﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺮﻣﺖ ﻟﻨﮓ
ﺯﻭﺭﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺭﺍﻳﺞ ﺷﺪﻭ
ﺑﺴﺘﻦ ﮐﻤﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥﻭ
ﺑﻨﺪﻫﺎﻯ
ﺑﺴﺘﻦ ﮐﻤﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻭﺭﻧﮓ
ﮐﻪ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻣﺸﺨﺼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺭﻩ
ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﮐﻠﺎﻩ
ﻭﺗﺎﺝ ﻭ ﻓﺮ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺳﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺩﺭ
ﺩﺍﺧﻞ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺸﻮﻳﻖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺍﻳﻨﺎﻥﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻳﺎ ﻣﻌﺒﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺣﻀﻮﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﻭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻔﺎﻕ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﮔﻨﺎﻩ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﺮﺯﺍﻕ
ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ فتوّتﻧﺎﻣﻪﻧﻮﻳس
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺏ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺧﺮﺩ ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﻮﻩ ﺩﺭﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﻭﮐﺸﺶ
ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺗﺤﻘّﻖﺁﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺁﺏﺭﺍ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪﻭ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺮﻳﺎﺕ
ﺁﺏ ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟّﻚ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺷﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ ﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺗﺮ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﺨﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﻧﻴﺰ ﺭﺣﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﻯﺒﻴﺸﺘﺮﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﻨﺎﻡ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻗﺪﻣﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﺴﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
لَوّامه ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﻧﻔس لَوّامه
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﻤﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻭﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻠﺎﻣﺖ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻄﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺷﻮﺩ ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ نَفس
ﻣﻄﻤﺌﻨﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻯ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﺪﺻﺎﺣﺐ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭمُلهمه ﻭﻋﻘل
اﻟﻬﻰﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺳﺎﺯ
ﻭثوﺍﺏ ﺁﺧﺮﺕ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺮﺍﺏ ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ . ﺍﺯ
ﻧﻬﺮﻯ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺁﺏ
ﻧﻬﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻣﻔﻴﺪ
ﻋﻮﺍﻡ ﻭ ﻧﻬﺮﻯ ﺷﻴﺮ
ﺧﺎﺹ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ولی
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ ﻧﻬﺮ
ﻋﺴﻞ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻏﻠﻴﻈﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮﻩ
ﺍﺯﺷﺮﺍﺏﻭﻳﮋﻩ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺴﺘﻌﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺳﺮﻣﺴﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
ﺑﻨﻴﮑﻰ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻌﺪ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﻄﺮﻩ
ﺷﺮﺍﺏ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﺑﺮﺗﺮﺑﺎ ﻫﻀﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺷﺪﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﺮﺍﺟﻌﻪﺑﭙﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺷﺪﻩ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ ﺗﺮﻙ
ﺁﻥ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
.

ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﺭﺍ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻭ
ﺍﻧﺼﺎﻑ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺵﮐﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻃﺮﻓﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺿﻰ
ﻭﺧﻮﺩ ﻣﺘﻬﻢ ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﺩﺍﺩﺳﺘﺎﻥ
ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﭘﻴﺮ
ﻋﺪﺍﻟﺖ ﺭﺍﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻭﻣﻠﺎﻣﺖﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺍﻧﺼﺎﻑ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺎﺿﻰ
ﺑﻮﺩﻥﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻬﻢ
ﺑﻮﺩﻥﮐﻪ
ﺭﻋﺎﻳﺖ حقّ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺁﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻓﺴﺎﺩ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﭽﺸﻢ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻡ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺎ ﺑﺎﺯﺟﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻦ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺩﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝ
ﺯﻧﺪﺍﻥﻭ ﺧﻮﺩ
ﺯﻥﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﻝ
ﺷﻮﻫﺮ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻄﻤﻴﻊ
ﻭﻓﺮﻳﺐ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻃﺎﻟﺐ ﻃﻠﺎﻕ
ﺑﻮﺩ ﻣﺮﺩ ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ
. ﻭ ﻣﺠﻠس ﺷﺎﺩﻯ
ﺯﻥ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺑﺎﺯﺟﻮ ﺭﺍﺑﺎ ﺭپس
ﻭﻋﺒﺎ ﻭ ﻗﺒﺎ، ﻣﺮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺭﻧﺞ ﻣﻴﺪﺍﺩ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻭ
ﮐﺮﺩﻡ ﮐﻪ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺖ .

ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﭼﻪ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺧﺎﺹ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍت ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻧﻌﻤﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﺎﻡ ﻧﻌﻤﺖ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ محمّد
ﺭﺍ ﻧﻌﻤﺖ ﺧﻮﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺩﻡ ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻞ
ﺁﺧﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻧﻌﻤﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﭘس
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﻧﻌﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺧﻮﺭﺩﻧﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻠﺎﺡ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺸﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻳﺎ ﺑﺘﺄﺧﻴﺮ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﻳﺎ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻭﻣﺴﺘﺠﺎﺏ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﻧﻌﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﻭﺍﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﻳﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺩﺳﺖ
ﻳﺎﺑﻰ ﺑﺮﺣﻤت
هاﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺍﺯ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﭘﻴﺮﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﻧﺎﻗﻠﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭﺍﺧﺒﺎﺭﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻧﻘﻞ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺭﺍ ﺑﺎﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻥ
اﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺻﻠﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻘﻞ ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﮐﻠﺎﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭﺍﺧﺒﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻧﺪﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﻯ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻋﻴﻦ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ
ﻣﻬﻢ ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﻙ
ﻭﻟﻐﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ
ﺗﺨﻔﻴﻒ
ﻭﺗﺸﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺿﺮﻭﺭﺕﺩﺍﺭﺩ
.

ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺍﻩ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻭ ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺻﻠﺎح
ﻮﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ هفت
ﻫﺰﺍﺭ ﺩﻳﮕﺮﺑﺎﺷﺪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح القُدُس
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺤﻘﻖ
ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ حَقّ ﻮ
ﺣﺠﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
بحجّ ﺃکبر
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻭمعرّفی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ ﺷﻴﻌﻰ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻰﻭ
ﺑﻬﺮﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺩﻳﻦ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ خویش
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﺳﻴﺮﺕ ﻭ
ﺫﺍﺕﻳﺎ
ﺳﺮﻳﺮﻩ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺭﻭﺵ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻧﻪ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻦ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﻫﺮﺻﺎﺣﺐ ﻣﺬﻫﺒﻰﺑﺎ
ﻫﺮ ﺩﻟﻴﻞ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﺑﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩیث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺳﻴﺮﺕ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻠﻢ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺗﻦ ﻭﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻯ
ﺯﻳﺮ
ﺟﺎﻣﻪﺍﻯﺮﺍ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻰ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻓﻀﻴﻠﺖ ﻭ
ﻋﻔّﺖ ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯﺷﻬﻮﺕﺑﺎﺟﻨﺴﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭﻣﻮﺍفق
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻯﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻋﻔّﺖ
ﺷﻬﻮﺕ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻯﺷﻬﻮﺕ
ﺧﻮﺩﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻣﺠﻠس فتوّتﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﭘﻴﺮ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻤﺮ ﺑﻨﺪ
ﺑﺴﺘﻦ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﺠﺎﻋﺖ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﻘﻴﺎﻡ ﻫﺮ
ﺧﺪﻣﺖ ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻋﺒﺪ
ﺍﻟﺮﺯﺍﻕ ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ فتوّتﺭﺍﺁﻏﺎﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ تصوّف
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﺸﻰ ﺍﺯ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻢ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ولی ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﻔﻆ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ(ﻭﺍﻟﻪ)ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯﻫﺎﻯ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﻮﺳّل ﺒﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ ﻭﻓﺎﺳﺪ ﺟﻬﻨّﻤﻰﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﺭﺃس ﻫﻤﻪ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭسوﻝ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺃﻣﺮﻯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪﻭﺩﺭ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺳﻠﻮک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻭعلیّﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
اﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭﺩﻟﻴﻞ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻧﺒﻮﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯگشت
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﺳﺨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺭﺩﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻡ ﺩﻳﻦ ﻳﺎ
ﺁﻥ ﺩﻳﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻪ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﺍﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ( ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺘﻰ) ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻣﻮﻟﺎ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﻧﺒﻮّﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻧﻮﺑﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺒﻮﺕﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻭﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭ ﻧﺒﻮّﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻣﺴﻴﺢ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪﺷﻬﻮﺩ(
علیّ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ)ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻥ بعدی(
ﺑﺼﻮﺭﺕ روح ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ)
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻮﻟﺎﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﺳﻴﺪﻥ بعدی
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺎ ﻣﻮﻓّﻘﻴّﺖ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻭ برایش
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﻤﻪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻧﻮﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ
ﺍﻳﻠﻰ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﺭﻫﻠﺎﻝ
ﻭﺳﺘﺎﺭﻩ ﺩﻳﺪ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ (ﻧﺠﻢ ألثاقِب)
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺩﺭﺷﺖ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﺩﻳﺪﻩﻭ محمّد ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻧﻪﺍﻯ ﺩﺭﻭﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﺷﺪﻳﺪ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ باشد . ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﺩﺭ ﺗﺠﺮﻳﻪ
ﻋﺮﺷﻰ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﺮﺹ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﻮﺩﮐﻪﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ
. ﻭ ازﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻧﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ
باز ﮐﻮﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ ﭼﺸﻢ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ ﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺣتی
ﺪﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻮﺭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻭﻳﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ علیّ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﺭﺯﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎم
ﺒﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﮔﺮﻫﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻧﺮﻓﺘﻨﺪﻧﺠﺎﺕﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ندﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
نگرﻓﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﭼﻮﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﻴﺰﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ الهی
اﺳﺖﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﺍﺣﻤﻖﺩﺭ ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺗﺮﻫﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻣﻦ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺪﻫﻢﮐﻪ ﭘس
ﺯ ﻣﺮﮔﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻟﻪ ﻣﻦﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻥﻤﻴّﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺘﻬﺎﻯ
ﻏﺮﻭﺭ ﻭ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻫﺮﻃﻮﺭ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺑﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻭﻧﺼﺎﻳﺢ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﻫﻴﭽﮑﺪﺍﻡ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺒﺎ
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺪﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﮐﻨﺎﺭﻫﻢ
ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭘﺰﺷﮑﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮﻉ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﺎ
ﭘﺰﺷﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺗﺎ ﺷﻔﺎﻯ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯﺑﺎﺯ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﭼﻮﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺁﺩﻡﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗنها
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺪﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﺑﺎﺑﻌثت
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ولی
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪﺳﺎﻟک ﺮﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻭﺍﻟﻪ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺧﻠﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺧﻠﻒ ﻭﻧﻔﺮ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻠﻒ
ﺧﻠﻒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺠﻠﺴﻰ
ﭼﻮﻥ ﻏﺪﻳﺮ
ﺧﻢﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﻧﻘﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻭﻯ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻤﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ .

ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﻧﻮﺭ
ﻓﻄﺮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﻄﺭﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔت گاﻧﻪﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻄﺮﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺖ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺍﺑﻠﻴس
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﻓﻄﺮﺕ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪﻭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل
ﻨﻴﺴﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺗﺤﻘق ﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻪﺍﻳﻢ . ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﻣﻴﺴﺎﺯﻳﻢ
. ﭘس ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺷﮑﻮﻩ ﮐﻨﻴﻢﻭ
ﺧﺪﺍ ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﺴؤﻝ ﺁﻥ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎﻋث
ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦﮐﻤﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ . ﻭﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺗﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻴﻢﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﺁﻣﺪﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﻳﺪ
(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻴﻢ ﭘس
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺘﻴﻢ
. ﮐﻪ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯﻴﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﻘﻠﻰﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﻔﺮﺯﻧﺪﺵ
ﺣﺴﻦﻳﻌﻨی هر
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل
ﻮ ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ . ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ(ﺍﻟﻌﻔﻮ
ﻋﻨﺪ ﺍﻟﻘُﺪﺭﻩ)
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
اﻧﺘﻘﺎﻡ ﻭﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞﺑﺎﻳﺪ ﻋﻔﻮ
ﻭﮔﺬﺷﺖ ﮐﺮﺩ . ﻭﻳﺎ(ﺍﻟﺘﻮﺍﺿﻊ
ﻋﻨﺪ
ﺍﻟﺪﻭﻟﻪ)ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺪﻭﻟﺖ ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﺳﻴﺪ
ﺗﻮﺍﺿﻊ ﺩﺍﺷﺖﻭﻣﻐﺮﻭﺭ
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﮑﺮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ
(ﺍﻟﺴﺨاء ﻋﻨﺪ
ﺍﻟِﻘﻠّﻪ)ﮐﻪ ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﻰ
ﺩﻫﺶ ﺩﺭ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﮐﻤﺒﻮﺩ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﺨﺘﻴﻮﻧﺎﺩﺍﺭﻯﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺨﺸﺸﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍثر ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻳﺎ ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ
(ﺍﻟﻌﻄﻴّﻪ
ﺑﻐﻴﺮ ﺍﻟﻤِﻨّﻪ)
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻋﻄﺎﺋﻰ ﻫﻢ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻣﻨّﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﺟﻮﺋﻰﻧﺒﺎﻳﺪﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻄﺎﺋﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺩﺳﺖ ﭼﭗ ﺍﺯ ﺩﻫﺶ
ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ ﺁﮔﺎﻩ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ثوﺍﺏ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﮔﻮﻧﻪﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ ﻫﻢ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺗﻮﺑﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻞ
ﺩﻳﻨﻰﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻋث
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻣﺤﻴﻂ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﺗﺮﻙ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﺑﻬﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖﮐﺮﺩ
. ﺗﻮﺑﻪ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﻃﻮﺑﺎﻭ
ﻳﻮﺗﻴﺒﺎ ﻳﺎ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﻮﺑﻪ
ﺗﺮﻙ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ ﺃﭘﻰ
ﺳﺘﺮﻭﻑ ﻳﺎ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺫﺍﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺄﺻﻞ
ﺧﻮﺩﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
. ﻭﻳﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
به (ﻤﺘﺎﻧﻮﻳﺎ) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺭﻭﻥ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺯﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﻮ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺪﺍﻭﻡ . ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻋﻔّﺖ
ﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺄﺻﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻳﻢ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻳﻢﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎﻡﻭﻣﮑﺎﻧﺖ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻢ ﺗﺎ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻭﻧﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺷﻮﻳﻢ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻣﺎﻭﺍﺯ
ﻋﻠّﺖ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻫﻤﻴﻦ ﺭﻓﻊ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻴﺎﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺭﻓﻊ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﭘﺎک کرﺩﻥ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻞﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺪﺍﺭﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯلی
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻫﻞ فتوّتﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺁﺯﺍﺩﮔﻰ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺭﺍﻩ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺧﺖ .

ﺳﺨﺎﻭﺕ
ﺑﺎلاﺘﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﻣﺮﻭﺕ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺳﺨﻰ
بخشنده
اﺯﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺎﺑﺪ
ﺑﺨﻴﻞ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺑﺨﺎﻟﺖ ﺩﺭ ﺩﻫﺶ
ﻣﺎﻝ ﺍﮔﺮ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺎلی
ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎﺟﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﻭﮐﺴﺐ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﺎﺑﺪ
ﺑﺨﻴﻞ ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﺸﺮﻯﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺑﺪﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺘﻪ
ﻭﺃﻧﺪﮐﻰ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ثَمَرﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺁﻧﻬﻢ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺳﺨﺎﻭﺕ ﺭﺍ
ﮐﺎﺷﺎﻧﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻳﮑﻰ
ﺑﻰ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﭼﺸﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﺭ
ﺩﻫﺶ . ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺭﺍ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮﺩﺍﺩ ﻭ
ﻣﻨّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩ
. ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺬﻝ
ﺑﺮﺳﺒﻴﻞ
ﺗﻔﻀﻴﻞ ﻭ عَدَم
ﺗﺮﻙ ﺃولی ﻭ
ﺃﻭﺟﺐ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺨﺎﻭﺕﺍﺯﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻭﻟﺎﺯﻣﺘﺮﻳﻦ
ﻭﻓﻮﺭﻯﺘﺮﻳﻦ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍ ﺩﺍﺩ . ﻭ سوﻡ ﺳﺨﺎﻭﺕ
ﺑﻤؤﺳﺴﺎﺕ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﭼﻮﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻭ
ﻣؤﺳﺴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﮔﺮﻭﻫﻰ . ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻭ عَدَم ﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﺗﺤﮑّﻢ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﻣﻴﻞ ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻏﻀﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻓﻀﺎﺋﻞ
ﻭﺣﻘﻮﻕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺭﺍ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺧﺎﻃﺮ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪﻭ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻯ ﻭ عَدَم
ﻭﺣﺸﺖﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﺸﮑﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﻮﺕ ﻗﻠﺐ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﺭﺍ
ﺑﺎ ﺁﺏ ﻭﻧﻤﻚ
ﻭﺍﻧﺪﺭﻳﺪ
ﮐﺮﺑﻮﻧﻴﻚ ﻫﻮﺍ
ﺳﺒﺰﻳﻨﻪ ﻭ
ﻏﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺭﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻴﻘﻪ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﻋﺸﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍ ﻋﺰﻳﺰ
ﺗﺮﻳﻦ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺑﻰ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺭﺍ ﻓﺮﺻﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮ
ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﻋﺰﻳﺰ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺍﺳﺖ ﻭﺑﻤﺮﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻤﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒل
اﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺑﺮﻫﻤﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﺷﻮﻧﺪﻭ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﺎﻣﻬﺎ
ﻭﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺷﻴﻌﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﻮﻧﺪ
ﻭ ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻭ ستایش
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳُﻨّﻴﺎﻥ
ﺳُﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ(ﺳِﻨﺖ)ﻭ
مُقدّس ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻮﺩ ﺗﺎ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ .

ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
تصوّف ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻬﺎﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ ﺧﻮﺩ ﻣﻬﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻈﺮ ﻋﻤﻮﻡ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﻤﻰ
ﻫﻢ ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺻﺤﺒﺖ ﻭ
ﺃﻧﺪﺭﺯ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺪﻳﻪ ﻋﻮﺍﻡ ﻭ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ولی ﺑﺎﺯ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺨﻴﺮﺍﺕ
ﻭﻣﺒﺮّﺍﺕ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻓﻮﺭﺍ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺮﺝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻣﺎﻝ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭﺍﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﺎ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻃﻠﺒﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺻﺪﻕ ﻭﺭﺍﺳﺘﻰ
ﻭ ﺍثباﺕ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘُﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺩ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺒﻴﻨﺪﺗﺎ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺑﻮﺳﻪ ﺳﭙﺎس
ﻭ ﺷﺮﺍﺏ ﺻﺒﻮﺣﻰ
ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺮ ﻣﻰ
ﻧﻮﺷﺪ ﺗﺎ
ﺟﺎﻧﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻭﺍﻓﺴﻮس
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﻫﺎ
ﻭﮐﻢ ﮐﺎﺭﻯ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﺮﺍ
ﺩﻳﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﻓﻖ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺟﺪﻳّﺖ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﻇﺎﻫﺮ
ﻭﺑﺎﻃﻦﻳﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﺑﺎ ﺣﻔﻂ
ﺗﻦﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻘﺼﺪ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺁﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﻮﺷﻴﺪ . ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺭﺍ ﻫﺮ ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﺻﺤﻴﺢ ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
(ﻫﺪﺍ)ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻭ(ﻳﻬﻮﺩﻯ)ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻳﻬﻮﻩ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﺍ ﻭﺧﺪﺍ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ (ﻳﺎ
ﻫﻮ) ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ولی
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ(ﻣﻬﺪﻯ)ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺷﺪﻩ ﻭﻫﺪﺍﻳﺴﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞﻭ
ﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢﻭ
ﻳﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻋث ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﭽﺸﻢ ﻭ
ﻋﻴﻦ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺑﻴﻘﻴﻦ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﭘﻴﺮﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﻘﻴﻨﺎ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
(ﻳﮕﻴﻦ ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ)ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺧﻮﺩ بحقَّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬی ﺸﺪﻩ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﺳﺎﺑﻖ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻤﻌﻠّﻢ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻣﺤﺴﻮس ﻭ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﮔﻮﻳﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻓﻊ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﻐﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻧﺼﻴﺤﺖ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﺰﺍﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ ولی
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺄﺟﺮﺍﺍﺳﺖ
ﻭ (ﻧُﺼﺢ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ)ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﺑﻌﻤﻮﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ قُریشﻭﻣُﻎ
ﺑﭽﮕﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ

ﻭﻓﺎ ﻭ
ﭘﺎﻯ ﺑﻨﺪﻯ
ﺑﺘﻌﻬّﺪ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻓﺎﻯ ﺑﻌﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺑﺮﺍﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺘﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﺭﻭﺡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺴﻮﮔﻨﺪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
ﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﻓﻄﺮﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻮﺷﺪ . ﺑﻔﺼﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ ﺭﺟﻌﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎثباﺕ
ﺻﺪﻕ ﻭ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺳﺨﺖ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻠﻮﺹ ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﺧﺎﻟﺺ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻥﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ . ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻮﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺯ
ﺁﻓﺎﺕ فتوّتﺁﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﻏﺮﻭﺭ ﻭ
ﻧﺨﻮﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻦ
حقّ ﻏﺮﻭﺭ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺳﺴﺘﻰ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒﭼﻪ ﮐﻤّﻰ
ﻳﺎ ﮐﻴﻔﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻭﺑﺎ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﻔﺘﻮﺕ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ(ﻣُﺘﻔﺘّﻰ)
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺎﺕ ﺳﺨﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ خُنثیﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺰﻳﺪ
ﺑﺮﻋﻠّﺖ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﺍ ﺩﺭﺍﺯﺗﺮ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﻨﺮﻯ ﮐﺮﺑﻴﻦ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯﻣﺤﻘﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙﻭ
ﺁﺷﻨﺎئی
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳی ﺪﺍﺷﺖ . ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺁﻥﻭ ﭼﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳثذ ﻧﺒﻮﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺻﻔﺎﺕ اُمّی
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ ﺍﻭﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻗﻄﻌﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺮﺑﻴﻦ ﻧﻴﺰ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﺷﻤس ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺁﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻭﺑﭽﺎﭖ ﺭﺳﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺘﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺤﻴﺎﺕ
ﻓﻄﺮﻯﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﻣﻨﻴّﺘﻰ ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻗﻠﻢ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺴﺎﺥ ﮐﺘﺐ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺳﺨﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮐثرﺍ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺩﺭ ﮐﻠﺎﻡ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻋﻮﺍﻡﺍﮔﺮ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺤﻞ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﺘﻬﻢ
ﺑﮑﻔﺮ
ﻭﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ ﻧﺸﻮﻧﺪ
. ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺗﻤﺎﻡ
ﻫﻤﻪ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎ
ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ
ﻭﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪ ﻭ
ﺩﻳﮑﺴﻴﻮﻧﺮﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻟﺎ ﺃﻗﻞ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻟﻐﺖ
ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎ ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ

ﺁﻣﻠﻰ
ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺍﻟﻤﻌﺎﺭﻑ(ﻧﻔﺎﻳس
ﺍﻟﻔﻨﻮﻥ)ﻧﻮﺷﺘﻪﻭﺑﺮﺍﻯ
فتوّتﻫﻔﺖ
ﺷﺮﻁ ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺃﻫﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻣﻠﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺁﺋﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻧﻴﺰ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﺎﻣﺖ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝﻭﻣﺮﻭّﺕ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺨﺸﻨﺪﮔﻰ
ﻭﺗﻮﺍﺿﻊﻭ
ﻧﻴﺰ ﺣﻴﺎ ﺭﺍ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺑﺖ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮔﻮﻫﺮ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥﻳﺎ
ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﭘﻨﺞ
ﻟﺸکرﻳﺎﻥ حقّ ﻭ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﻭﭘﻨﺞ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺃﺑﺪﻯﻭ ﻳﺎ ﺑﺤﻘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺃﺧﺬ)ﻭﮐﺴﺐ فتوّت
ﻳﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻧﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻟﺤﺮﺍﻡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﮐﻌﺒﻪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺖ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﭘﺎ ﻧﮕﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺮﻭﺯ ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺣﻀﻮﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺭسوء ﻝ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺣﺰﺏ
ﻳﺎ ﮔﺮﻭﻩ
ﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺰﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺑﺎﺯﺍﻥ ﮐﻪ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺒﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﺰﺏ
ﺍﻟﻠﻪﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻏﻴﺮ ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﺩﺳﺘﺠﺎﺕ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻴﮑﻮﺷﻨﺪﻭﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . (ﮐﺒﻴﺮ)
ﺑﺰﺭﮒ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭﻫﻢ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻳﻦ ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺣﻰﻣﻮﻓﻖ
ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺭﺳﻴﺪ
ﺑﺎﺯ ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻰولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﻳﺎ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻰ . ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟﻖ
ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ
ﺍﻟﻠﻪﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

(ﺭﻓﻴﻖ) ﻫﻤﻄﺮﺍﺯ
ﻭﻫﻢ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻣﻌﺎﺷﺮﺍﻥ ﻭﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺳﻔﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩﺑﺎﺯ
ﺑﻬﻢ ﺭِﻓﻖ
ﻭﺗﺮﺣّﻢ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻣﺸﻮّﻕ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻓﻴﻖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﮐﺸﺘﻰ سوﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻏﺮﻕ
ﻳﮑﻰ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻏﺮﻕ ﻫﻤﻪ
ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻔﮑﺮ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . (ﻭﮐﻴﻞ)ﻧﻴﺰﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺑﭙﻴﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﮐﻴﻠﺎﻧﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﻴﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺠﺮﻯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ . (ﻧﻘﻴﺐ)ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻋﺰﺍﻣﻰ
ﭘﻴﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻧﺠﻴﺐ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺍﺟﺎﺑﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ ﻭﺑﺴﻮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺮ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ ﮐﺮﺩ .

(ﺯﻋﻴﻢ)ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﻭﺭﻳﺎﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﻣﺪﻋﻰ
ﮐﺎﺫﺑﻰ ﻫﻢ
ﺯﻋﻢ ﻭ ﺍﺩﻋﺎ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺪّ
ﻭ ﺣﺪﻭﺩ ﻭﻣﺮﺯ
ﺩﺭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ
ﺗﻘﺮّﺑﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
. (ﺣﺪ ﺯﺩﻥ)
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺳﺘﻢ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺑﻤﺮﺩﻡ ﺍﺳﻴﺮ
ﺍﻳﻦ ﺩﻏﻞ
ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺣﺪّﻭﺣﺪﻭﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ
ﻣﺮﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻣﺮﺯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻣﺮﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻴﺰﺍﻳﺎﻧﺪ
ﻭﻣﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﮐﺴﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ(ﻣﺴﺎﺋﻞ)ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﭼﻪ ﺳؤﺍﻝ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﻳﺒﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻴﻞ ﻫﺎ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﭼﻮﻥ
ﺳﻴﻞ ﺁﺏ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺑﻰ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . (ﺩَﻙ)
ﮐﺮﺩﻥ ﻫﻢ ﻃﺮﺩ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﻭﻧﺎ ﺑﺎﺏ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻦ ﻳﺎ
ﻣﻘﺘﺼﺪ ﻭﻳﺎ
ﻣﻨﺎﻓﻖ ﺟﺎسوس ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﻚ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﻧﻘﻴﻞ)ﻭﻧﺎﻗﻠﺎ
ﺍﺯ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
صوفیّهﮐﻪ
ﺗﺮﻙ ﺟﺪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﺗﺮﻙ ﺟﺪّ
ﺑﺰﺭﮒ ﻃﺮﻳﻘﺖمحمّد
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﻫﺪﻑ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺎس
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺷﺮﺏ ﺁﺏ ﻭﻧﻤﻚ
ﻭﻳﺎ ﺩﻭﻍ ﻭﺣﺪﺕﻳﺎ
ﺷﺮﺍﺏ ﺧﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺷﺮﺍﺏ ﻭ ﺁﺏ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﻫﺪ . (ﺯﻧّﺎﺭ)ﻭ
ﮐﻤﺮ ﺑﻨﺪ
ﻋﻔّﺖ ﺗﺮﻙ
ﺷﻬﻮﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭﺭﺍﻫﺒﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺮﮐﻤﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮐﻤﺮﻫﻤّﺖ
ﺑﺴﺘﻦﭼﻮﻥ
ﻟﻨﮓ ﻭ ﺃﺯﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻭتَقذُس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﺭ ﺯﻭﺭﺧﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚﻧﻘﺶ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﺩﺍﺋﻤﺎﻭ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . (ﻣُﺤﺎﺿﺮﻩ)ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺑﺪﻭﺭ ﭘﻴﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣﻘﻠّﺪﺍﻥ
ﺩﺍﺋﻢ ﻳﺎ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺍﺳﺖ . (ﺗﻌﺒﻴﺮ)
ﻧﻴﺰ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺳﺖ ﭼﻪﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺪﺭﻙ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﺎ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻣﻘﺎﻡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺗﻤثیلی ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ
ﻳﺎ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺮﺑﺮﺍﻯﮑﺴﺐ
ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ
ﺳﺎﻟﻚﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰﻭ آثار
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭ ﻇﺎﻫﺮ ﺷﻮﺩﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﻧﻘﺶ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻔﻬﻤﺪ
ﻭﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺴﻬﻮﻟﺖﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭﻓﻊ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺯﺷﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻋﮑس ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺭﻭﺷﻰ ﺩﺭ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻧﻔﺮﺕﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻔﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻣؤثّر
ﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺷﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﻮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﺃﺧﺬ)
ﻳﺎ ﺍﺳﺘﺮﺩﺍﺩ حقّ
فتوّت ﻭﻳﺎ سوﮔﻨﺪ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﺘﺼﺪ
ﺑﻤﻘﺎﺻﺪﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﻏﻴﺮ
ﻣﻄﻴﻊ ﻭﮐﻢ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻋﻠﻨﺎ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻨﻰ
ﻭ ﻧﻔﺎﻕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﻋﺎﻣﻞ
ﻳﻚ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . (ﺭﻣﻰ)ﻭ
ﭘﺮﺗﺎﺏ ﺗﺮﻙ
ﻋﻴﺐﮐﻮﭼﻚ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻴﺐ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ(ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ)
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﻳﺎ
ﻣﺘﻬﻢ ﺑﺨﻄﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺮﺩ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺯﻥ . ﻭﺍﻟّﺎ ﮔﻮﺍﻫﻰ
ﺯﻥ ﻧﺼﻒ ﻣﺮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﮔﻮﺍﻫﻰ
ﮐﻮﺩﻙ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻗﻀﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺍﻭﺭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﻭﺩﺍﻭﺭﺍﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﻭ
ﻃﺮﻑﻣﺮﺯ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻭﻫﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺭﺍﻃﺒﻖ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻭﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
حقّ ﻋﻔﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﻋﻠﻞ
ﻣﺨﻔﻔﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺧﻄﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻩ ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﻳﻚ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺯ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺟﺮﻳﻤﻪ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﺣﮑﻢ ﻋﻔﻮ
ﺁﻥ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣﺤﺎﮐﻤﺎﺕ
ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊﺟﻨﺒﻪ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺟﻤﻌﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻄﺎﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻋﻴﺐ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﺨﺺﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻭ
ﻇﺎﻫﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻋﻴﺐ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﺯﺷﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
. ولی
ﺍﻟﻬﻰﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺑﺎ
ﻣﺤﺎﺳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﻭﻗﻒ)ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﭼﻪ ﻭﻗﻒ ﻣﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺩﻡﻭﻳﺎ ﻗﻄﻊ
ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺧﻄﺎﮐﺎﺭ
ﻭﻣﺘﻬﻢﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺣﮑﻢ
ﺑﺮاءﺖ ﺍﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ ﺻﺎﺩﺭ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﻰ حقّ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ
ﻣﺠﺎﻣﻊ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺗﺒﺮﺋﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢﺿﻤﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
آزمایش ﺻﺪﻕﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﺩﺭ ﺻﺪﻭﺭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻭﺍﺗﻬﺎﻡ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﭘﻴﺮﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻏﻀﺐ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪﻭ ﭘﺸﺖ ﺑﭙﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺗﺮﻙ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮔﻨﺎﻫﻰ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻳﻦ ﮔﻨﺎﻩ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑثوﺍﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ ﻭﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺤﮑﻮﻡ ﺑﻰ
ﮔﻨﺎﻩﺑﺎﺯ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻣﻴﺰﺍﻥ ﻋﺸﻖ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﺎﻫﺪ . ﻭ ﺑﺘﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . (ﻫِﺒِﻪ)ﻭ
ﻫﺒﺖ ﻭ ﻣﻮﻫﺒﺖ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻥ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎﻕ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ الهی
ﺒﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس ﮐﻤّﻰ
ﻭﮐﻴﻔﻰ ﺑﺎ
ﺯﺣﻤﺎﺕ ﻣﻮﺭﺩ ستایش
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﺯﺍﺭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺑﺪﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﺭﺍﺯﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺩﺷﻤﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻬﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻭ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﻧﺼﺎﻳﺢ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻣﺤﺎﺻﺮﻩ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺣﻔﻆ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺟﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻓﺎﺵ ﮐﺮﺩﻥﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮕﺮﻭﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺁﺳﻴﺐ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ ﺑﻠﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺳﺨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕالهی
ﺁﺧﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ
ﺑﺴﻄﺎﻣﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺭﺍﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻭ سوﮊﻩ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺤﺒّﺖ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻋﺸﻖ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﻟﺬﺍ ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻣﺴﻠّﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺍﻭ
ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭﻗﺘﻰ ﻧﻈﺎﺭﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﭼﺸﻢ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺮ ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥ ﻧﻈﺎﺭﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
الهی ﺤﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍ
ﻭﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻬﻢ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺎﺭﺑﻴﻦ ﺻﻮﻓﻰ
ﺷﻨﺎس
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﺷﻬﺎﺏ ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻋﻤﺮ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﺨﺺ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﺎﺏ
ﺍﻟﺪﻳﻦ ﺑﻦ
ﻳﺤﻴﻰ ﺍﺑﻦ
ﺣﺒﺶ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﻣؤﺳس ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻳﺎ
ﺍﺷﺮﺍﻗﺎﺕﻭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻯ
ﺍﺯ ﺍﻗﻄﺎﺏ صوفیّه
ﻣﻘﻴﻢ ﺑﻐﺪﺍﺩ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻓﺮﻗﻪ تصوّف
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻳّﻪ
ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯفتوّتﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺷﻴث ﺭﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻭﺻﺎﺣﺐ
ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺍﺋﻢ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻨﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ فتوّتﺍﻭ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕﺟﺪﺍ
ﺍﺯ فتوّتﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ خویش
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺭﺑﻄﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﻄﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖﮐﻪﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭتصوّف ﻣﺸﺮﻙ
ﻭ ﮔﻨﺎﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻓﺮ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻭﺑﻰ ﺩﻳﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . فتوّتﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﻬﺮﻭﺭﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﮐﺎﺭ ﺷﻠﻴﻨﮓﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻭ ﻋﺎﺭﻑ
ﺁﻟﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ ﮐﻪ
ﺣﻮﺍﺩث
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﺗﺎﺑﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ محمّد
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥﻮﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
تصوّف
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ . ﻭ ﻧﻪ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺸﻨﻤﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﺗﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺟﻬﺎﻥ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺷﺒﺎﻫﺘی
ﺒﺎ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﻴث ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺧﻮﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯ
ﻓﻨﻮﻥﺳﻨﺪﻳﮑﺎ
ﻭ ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺕﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪﮔﺮﻯ
ﺭﺍ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویشﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﮐﻪ هر کسﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﻟﻮ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﭽﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺠﻠﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﻭﺍﺭﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﮔﺮﺩﺩﻣﺮﺩﻡ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺟﻠﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪﺍﺯ
ﺭﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥﻤﺸﻐﻮﻟﻨﺪ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻭﻟﻮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺑﮑﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﺍﺯ ﻫﺮ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﻫﻴﺰﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻢ ﻓﺮﻭﺷﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻳﺎ ﺑﺪ
ﻓﺮﻭﺷﻰ ﻭ ﮔﺮﺍﻥ
ﻓﺮﻭﺷﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺗﺮﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﮐﻤﮑﻰ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻴﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺷﺨﺼﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺷﻴث ﺭﺍ
ﺑﺎﻓﻨﺪﻩﺍﻯ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻪ فتوّتﻣﻴﺒﺎﻓﺖﻭ
ﭘﻮﺷﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﻟﺒﺎس
ﻭﺑﺎﻓﻨﺪﮔﻰ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻟﺒﺎس ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
. ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻏﺎﺯﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺶ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪﺗﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﭘس
ﺷﻴث ﺩﻋﻮﺕ
ﺑﭙﻮﺷﻴﺪﻥ ﻟﺒﺎس
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺳﻠﻮﻙ ﭼﻮﻥ
ﺍﺣﺮﺍﻡ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭ
ﺣﺠّﺎﺝ ﻣﮑﻪ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﺮﻳﻢ ﻧﺦ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺭﻳﺴﻴﺪﻩﻭ
ﻋﻴﺴﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﭼﻮﻥ ﻟﻨﮓ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻟﺒﺎس
ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ
ﻧﺮﻣﺶ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻟﺒﺎس
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺪﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ
ﻭﻭﺍﺗﻴﮑﺎﻥ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺟﺎﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺗﻤﻠّﻚ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻭﻫﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻪ ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻫﻢ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺮﺩ ﺻﻔﺎﺕ
ﺯﺷﺖ ﻭ ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺷﻴث
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻭﺩﺭ
ﻫﺮﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺶ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻭ ﺑﺎ
ﻋﺰﻳﻤﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﺭﻕ
ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯبحقَّ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻥﺁﻧﻬﺎ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﻭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﻭﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﮐﺸﻒﻧﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
محمّد ﻭعلیّ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺳﭙس
ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪﻭﺗﻮﻟّﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺩﺭﺑﺎﻓﻨﺪﻩ ﻟﺒﺎس
ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﺷﻴث
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ
ﭘﻨﺞ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶﻭﺳﭙس
ﺁﻧﭽﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺑﻞﺩﺭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻧﻮﻳﺴﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺰﻭﺩﻧﺪﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥﺭﺍﻧﻴﺰ
ﻧﻘﻞ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺒﺪﺃ پیدایش ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﻚ ﺷﺨﺼﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﻓﺮﺽ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﮐﺮﺩﻩ ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﺩﻡ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻭ
ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻫﻤﻪﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ
ﻭﻋﺪﻩ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﻧﺎﻣﻮﺵ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻳﻦ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ پس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ولی
ﻗﻄﻌﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺨﻠﻮﻕ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭح القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯﺎﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺩﺍﺵﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﭼﻨﺪﺍﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻳﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺻﻮﻓﻰ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﺻﺎﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺗﺎ
ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩﺍﺳﺖﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻭنَبیّ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻨﺒّوء ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭ ﻧﺒﺄ
ﻭﺧﺒﺮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ معرّفی
ﺑﻮﻯ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺮﺑﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﺸﺮﻳﺢ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﺎﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻮﺍﻣﺮﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﻨﺪ ولی
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻘﻞ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ صوفیّه
ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ هر
کسﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ ﻓﺼﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﻋﻘﻞ ﺧﺎﺹ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺟُﻨﻴﺪﻯ
ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻴﺰ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺭﺍﺯﻣﻴﻨﻪ ناسوتیﻭ
ﻋﻤﻮﻣی ﻮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺗﺮﻙ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺸﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﻮﻳﺾ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰﺟﺎﻯ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻧﻘﻞ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺩﺭﺳﺖ
ﻳﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﺍﺯ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺧﻮﺩﺳﺨﺖ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺗﻌﺼّﺐ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﻳﻨﻰﻭ
ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺟﺰ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﻫﻮﺍﻯ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻭ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻫﺎﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﺷﻴﻌﻪ
ﻭﺳﻨّﻰ ﻭ
ﻓﻘﻬﺎﻯ ﺳﻔﻴﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥﮐﺎﺭ
ﻓﻘﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ(ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ) ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭ القُدُس
ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺁﻧﺎﻥﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﭘس
ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﻫﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﻌﺪﻯﺷﻴث
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﺩﻡﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﻭ ﻳﺎ علیّ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﭼﻮﻥ ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺷﺒﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻫﺘﺪﺍ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﺗﻮﺳل عباﺩﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﺑﻬُﺪﺍ
ﻭﺧﺪﺍ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻳﻬﻮﻩ
ﻭ ﺑﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎﺑﻊ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . پس ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻓﻬﻤﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭼﻨﻴﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻧﺠﺎﺕﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻳﻚ ﺭﻫﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻳﺎ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺁﺏ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻭ ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺪﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﺗﺎﺯﻩﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺭﺍﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷت
هاﻯ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ . ﻣثاﻝ
ﺩﺭﻳﺎﻧﻮﺭﺩﻯ
ﺳﺨﺖ ﻭ
ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺑﺤﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰﻭ ﭘﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﻭﻃﻮﻓﺎﻥﮐﻤﺘﺮ
ﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺭﺍ شانس ﻧﺠﺎﺕ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻏﺮﻕ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ
ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺸﺘﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺎﺧﺪﺍﺋﻰ
ﭘﻴﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﮐﺸﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﻧﺠﺎﺕﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﮐﺸﺘﻰ ﻧﻮﺡ ﻭ
ﻃﻮﻓﺎﻥ ﺍﻭﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻏﺮﻕ ﺩﻧﻴﺎﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺭﺍﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﻧﻴﺰ ﮐﺸﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺸﺘﻰ ﺑﺎﻥ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪﺣﺘﻤﺎ
ﻭﻋﺪﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ آزمایش
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺰﻧﺪ
. ﻭﺳﺮ ﺑﺸﮑﺎﻓﺖ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺣﺴﻴﻦ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺰﻭﻯ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺣﺘﻤﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻰ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﺰﻧﻰ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎﺷﺪ

ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺖالهی
ﺘﺮﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺎﻋﻤﺎﻕ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻫﺎ ﮐﻢ
ﻭﺑﻴﺶ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺻﺪﻓﻬﺎﻯ ﺑﺎ
ﺩﺭ
ﻭﻣﺮﻭﺍﺭﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭﺩﺍﻧﻪ
ﻭﺁﻥ(ﺩُﺭّ
ﻳﺘﻴﻢ) ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻋﻤﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺁﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻧﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺧﺎﺹ ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻢ ﺧﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﺷﺪﻳﺪ
ﻭﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺫﻫﻨﻰﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﻪآزمایش
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﭼﻮﻥ ﮐﺸﺘﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺣﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻫﻢ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﭘس ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ فتوّتﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﮔﻮئی
ﺪﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺟﺰﻳﺮﻩﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺳﻔﺮ
ﮐﺸﺘﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺟﺰﻳﺮﻩ
ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ ﻭ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻯﺑﻌﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻥ بحقَّ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻫﻢ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺭﺍ
ﻭﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﻭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺩﻩﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺷﺎﻫﺪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ محمّدﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ علیّ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻌﻤﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

دﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ فتوّتﺑﻨﺎﻣﻴﻢ
ﻳﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﺍﺳﻢ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻣﺎ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻫﺮﻭﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺡ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﺨﺴﺖﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮔﺸﺖ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻭ
ﺑﺘﺠﻠﮑﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎن
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ فتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺟﺰﺍﻳﺮ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ
ﺟﺰﺍﻳﺮﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﺭﻭﺡ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺗﺎ ﺑﺠﺰﻳﺮﻩ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺧﺎﺹ
ﺁﻥﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻨّﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰﻣﺎ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﺟﺰﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎ ﻭﻧﻘﻞ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺵﻋﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺮﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻫﺴﺖ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺧﺎﺹ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻗﺒﻠﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻪ(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّدﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺗﺎ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﭼﻮﻥ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ ﻳﻚ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺤﺼّﻞ ﺁﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻝ ﻭﭼﻨﺪ
ﺗﻮﻟﺪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﻗﺒﻮﻟﻰ ﺑﮑﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ . ﺗﺎ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻞ ﺷﻮﺩ
. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺪﺍﺭس
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻭ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻫﻤﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﭘس ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺗﻮﺣّﺶ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻭﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﺪﻳّﺖ ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻣﺤﮑﻢ ﻭ
ﺟﺪّﻯﺭﺍ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﺭﮐﻦ
ﻭ ﺃﺻﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺷﺶ
ﺭﮐﻦ ﻭﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﺍﺯ(ﺯﻳﺮﺟﺎﻣﻪ)
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻋﻔﺎﻑ
ﺩﺍﺋﻢ ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻞ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﻃﺮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﻭﻡ(ﺷﮑﻢ
ﺑﻨﺪ)ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻗﻨﺎﻋﺖ ﺩﺭ
ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﻭ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻣﺤﺮﻣﺎﺕ
ﺷﺮﻳﻌﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖﻭﺍﺭﺩ
ﻧﺸﺪﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﺟﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭ
ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺧﻮﺩ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺩﺍﺩﻩ
ﻧﺸﻮﺩ . سوّم(ﺑﻨﺪ
ﺯﺑﺎﻥ)ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ
ﺍﺯ ﻏﻴﺒﺖ ﻭ
ﺑﻬﺘﺎﻥ ﻭ ﺳﺨﻦ
ﺑﺪﺷﻤﻨﻰﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
ﺳﺒﻴﻞ ﺑﻠﻨﺪﺩﻫﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺨﻔی
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻠﻮﻩ ﺭﻳﮕﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ
ﺩﻫﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺩﻡ ﺭﻳﮓ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪﮐﻪﺯﻧﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻬﺎﺭﻡ(ﭼﺸﻢ
ﻭﮔﻮﺵ) ﺑﺴﺘﻦ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ(ﺑﺴﺘﻦ
ﺩﺳﺖ ﻭﭘﺎ)ﮐﻪ
ﺑﮑﺴﻰ ﺁﺳﻴﺒﻰ
ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﻭ
ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺷﺸﻢ(
ﺑﻨﺪ ﺣﺮﺹ)ﻭ ﺩﻝ
ﺑﺴﺘﻦ
ﺑﭽﻴﺰﻯﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّدﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ(ﻣﻮﺗﻮﺍ
ﻗﺒﻞ ﺁﻥ
ﺗﻤﻮﺗﻮﺍ) . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻭﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﺑﺮﺳﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﻣﻘﺘﺼﺪ
ﻭﮐﻢ ﮐﺎﺭ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻭﻭﻧﻴﺰ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺨﻮﺩﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﺩ
ﻋﻈﻴﻢ
ﻭﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺩﺭﻙ ﻭﺍﺣﺴﺎس ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻣﺮﮒﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺘﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻣﺮﮒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ ﺗﺮس
ﻭﻣﻘﺎﻭﻣﺖﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺒﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻭﻧﻴﻤﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺎﻧﺪﻥ ﺭؤﻳﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺪﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﻣﺮﮒ ﺣﺘﻤﻰ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ
ﮔﺮﻳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺩﻋﺎﻯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺣﻤﻠﻪﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﺍﺯ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻧﺎ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺷﺶ ﺭﮐﻦ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻭ ﺑﺎﻃﻨﻰﺍﻳﻦ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﮑﻰ
(ﺳﺨﺎﻭﺕ)
ﻭﺑﺨﺸﺶ
ﻓﺮﺍﻭﻥ ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖﮐﺴﻰﺍﮔﺮ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﻭﺑﺮﺍﻯ ﺳﺨﺎﻭﺗﻤﻨﺪ
ﻣﻌﻠﻮم ﺸﺪ . ﻭﺩﻭﻡ
(ﺗﻮﺍﺿﻊ) ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮒ
ﻧﭙﻨﺪﺍﺷﺘﻦ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ . ﻭ سوّم(ﮐﺮﻡ)ﻭ
ﺑﺨﺸﺶ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻨّﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﺳﺨﺎﻭﺕ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺮﻳﻢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺃﺭﺣﻢ
ﺍﻟﺮﺍﺣﻤﻴﻦ . ﭼﻬﺎﺭﻡ
(ﻋﻔﻮ) ﻭ ﺭﺣﻢ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﻭ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺑﺮﻧﺠﺎﻧﻨﺪ ﻧﺮﻧﺠﺪ
ﻭ ﻧﺮﻧﺠﺎﻧﺪ
ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻣﻰ
ﻧﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻣﻨﻴّﺖ ﻭ(ﻣَﻦ
ﻣَﻦ) ﮔﻔﺘﻦ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺰﺭﮒ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺗﺮ ﺩﻳﺪﻥ
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ ﻭﺧﻮﺩﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻨﻢ
ﺯﺩﻥ
ﻭﺧﻮﺩﺭﺍﻋﺎﻣﻞ
ﻫﺮﮐﺎﺭﻯ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭼﻮﻥ ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻯﺗﻮ
ﻧﺒﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﻧﻤﻮﺩﻯ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺩﺭﺩﺳﺖ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﺸﻢ(ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ)ﺩﺭ
فتوّتﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﻫﺪﺍ ﻫﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺿﺪ ﻫﻮﺵﭼﻮﻥ
ﻏﺮﻭﺭ ﻭﻣﺴﺘﻰ
ﻫﺎ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ فتوّتﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ اُلی
العَزم ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺷﻴﺦ
ﻣﺮﻧﺪﻯ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
فتوّتﺳﺎﺧﺘﻪﺍﻯ
ﺍﺯﻧﺒﻮﺕ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺒﻮﺕ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋی
ﻮﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺩل
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ فتوّتﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ ﺩﺭ
ﻫﻢولی
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻫﻤّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﻓﻄﺮﻯ ﺍﺳﺖولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺗﺸﻴّﻊ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺗﺸﻴّﻊﮐﻪ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺷﻴﻌﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻳﻚ ﻟﺎ ﻗﺒﺎ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻭ
ﻗﺼﺪ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ولی
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥ ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺯﻳﺮ ﻋﻠﻢ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺰﻫﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻭﻳﺎ
ﺳﻴّﺪ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺼﻮﺭ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﻧﮓ
ﻋﻮﺍﻡ ﭘﺬﻳﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻨّﻴﺎﻥﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﻨّﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰﺃﻫﻞ
ﺳﻨّﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻥﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥﺗﺸﻴّﻊ
ﻭﮐﺴﺐﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ تصوّف
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ ﺑﻨﺎﻡ
فتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻧﺎﻣﻰ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺶ
ﻧﻤﺎﺯ ﻭﻳﺎ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻓﻘﻬﺎﻯ
ﺳﻔﻴﻪ ﺑﺮﺳﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦﺑﺸﮑﻞ
ﺧﺠﻠﺖ ﺁﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺳﺮ ﻭ ﮐﻠّﻪ
ﻫﻢ ﻣﻴﮑﻮﺑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡﻳﻌﻨﻰ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚﺍﻣﺎﻡ ﻭ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺳﺎﻟک
ﻘﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭمحمّد
اُمّی
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺩﺭﺁ ﻏﺎﺯ ﺑﻰ سوﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ محمّد
ﺍﻣﻴﻦﺍﺯ
ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺭ قُریش
ﻳﻌﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﻫﺎﺷﻤﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ(ﻫَﺸﻢ)ﻭ
ﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ . ﻭ
ﺯﻧﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ (ﺍﻡ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﭼﻪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﺯﻥ . ﻋﻤﻞ ﺗﻮﻟّﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺﺳﺎﻟﻚﺑﺎ سوﮊﻩ(ﻭﺍﻟﻪ)
ﺷﺪﻥ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ سوء ﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺋﻢ
ﺃﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﮐﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻦﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻓﺎﻃﻤﻰﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻔﺎﻃﻤﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﻮﺧﺖ . ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺳﺎﻟﻜﺎﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻦ ﺍﻭ
ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﻯﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﻭﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﺸﻴّﻊﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﺗﺸﻴّﻊ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭﮔﺬﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪﺑﻨﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﺰﺑﻰ
ﻭﺩﻳﮑﺘﺎﺗﻮﺭﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺷﻴﻌﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻓﺸﺎﺭ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭﺷﮑﻨﺠﻪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﮐﻪ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺍ ﭘﺪﺭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺑﻨی
اﺳﺮﺍﺋﻴل ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﮑﺮ
ﻧﺒﻮﺕ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﮐﺎﺷﻒ ﻳﻚ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﺗﻌﺼّﺐ
ﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻭﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻏﻴﺮﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﭘﺪﺭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺎﻟﺢ ﻳﺎ ﻃﺎﻟﺢ ﻋﮑس
ﺻﺎﻟﺢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﺷﺶ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺒﻌﻮث
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﺁﻥ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺣﺴﻨﻴﻦ ﻭ ﭘﺪﺭ
ﻭﻣﺎﺩﺭ ﻭﺟﺪّ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰالهی
ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻴﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎنی ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﺎﻓﺖ
. ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺣﺴﻴﻦ ﻭعلیّ
ﻭ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
فتوّتﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺩﺭ فتوّتﻫﺴﺖ
. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻓﺘﻰ
ﻭ ﺟﻮﺍﻥ ﺻﺎﺣﺐ فتوّتﺧﻮﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰم
ﺁﻧﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺗﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺑﺂﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺷﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺧﺎﺹ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪ
ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﺎ
ﺗﺨﻔﻴﻒ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻟﻐﻮ
ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻗﺒﻠی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻭﻧﺒﺄ ﻭﺧﺒﺮ ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭپس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﺮﺍﺗﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻴﺎﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻫﻢ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﺒﻮّﺕ ﺑﺎﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭﻯ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺑﻴﻦ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺩﺭ ﺗﺄﺳﻴس
ﮐﻌﺒﻪﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻫﺮ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻳﻞ ﻭ
و اله و ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻧﻰ
ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ (
ﺗُﺒّﻊ )
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﮑّﻪ
ﺭﻓﺖﮐﻪ
(ﺟُﺮﻫﻮﻡ ﻳﺎ
ﮔﻮﺭﻫﻮﻡ)ﻭ قُرّه
ﮔﻴﺮﺍﻥ ﻫﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥﺑﺠﺰ
ﺍﻗﻠّﻴﺘﻰ
(ﻫﺎﺷﻤﻰ)ﺑﻬﺸﻢ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ محمّد ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺒﻮﺩ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﺑﻨﺎﻡ
ﻗﻠّﺎﺑﻰ ( ﺑﻨﻰ
ﺍﻣیّه) ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﻭﻡ
ﻧﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ ﺍﻣﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﻄﻊ
ﺭﺍﺑﻄﻪ محمّد
ﻭ قُریش با
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻳﻬﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻯ ﺳﻴﻨﺎ
ﻭﺩﺭﻳﺎﻯ ﺳﺮﺥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺷُﻌﻴﺐ نَبیّ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﺁﻣﺪﻩ
ﻣﺼﺮ ﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺩﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺑﻤﮑّﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩَﺭﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺫﮐﺮ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ . ﻭ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯ
ﻭﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺼﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻯﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻳﻚ ﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺩﻳﻦ
ﺣﻨﻴﻒ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﻭﺵ ﺣﻨﻴﻒ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ محمّد
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺃﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻭ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻧﻤﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻟﻔﻆ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﻧﻤﺎﺯ
ﻳﺎ ﺻﻠﺎﺕ
ﻋﺮﺑﻰ یعنی
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ ﺑﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ دعا
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .الاّ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻳﺎﻧﻤﺎﺯﻯ
ﺑﮑﻤﺮ ﻧﻤﺎﺯ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺯﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﭼﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﺑﺮﻭﺯﻩﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ
ﺷﺮﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ محمّد
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ فتوّت
ﮐﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻭلی اﻭ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ محمّدﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺍﻗﻠّﻴﺘﻰ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺷﺪﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩه
اﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺼﻠﻴﺐ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪﻭ
ﻳﺤﻴﻰ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺳﺮ
ﺑﺮﻳﺪﻧﺪﻭ علیّ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻋﺎﺭﻑﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺷﻴﻌﻪ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﭘﻮﺳﺖ ﮐﻨﺪﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺣﻠّﺎﺝ
ﻭﺳﻬﺮﻭﺭﻯ ﺭﺍ
ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ و
حلّاجی
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺒﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺴﻰ
ﻫﻢ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺁﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭﻓﺘﻮﺍ
ﺩﻫﻨﺪﻩﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻬﻤﺖ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﺯﻧﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
خود ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻳﺎ ﻣﺠﺎﻫﺪ ﺧﻠﻖ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ
بوده اند . ﺍﻟﺒﺘﻪ
محمّد ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﮐﻠﺎس ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺄﺳﻴس
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻧﻔﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﺒﻮﺩ ﭼﻮﻥ
محمّد ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﺪﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
محمّد ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶﻭﺑﻌﺪ
ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺗﺶﻫﺮﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭﺷﻬﻮﺩﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮﻧﻮﺭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﻮﺩ . محمّد
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺑﺎﺭ ﻧﺎﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﮐﺎﺷﻒ ﻋﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﺎﻡ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﺎﻡ ربّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ را ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﻤﺎﻣﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ( ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺻﻠﻰ
)ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺭﺣﻤﺖ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﻳﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺍﻧﺠﻴﻞ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺗﺸﺎﻥ
بلکه ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺗﺸﺎﻥﮐﺘﺎﺏ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﻘﻮﻝ علیّ
ﺩﺭ ﻧﻬﺞ
ﺍﻟﺒﻠﺎﻏﻪﺩﺭ
ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﻯ
ﭘﻮﻝ ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭی
ﻭﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﻳﺎﺕ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺳﻴﻒ ﻭ
ﺷﻤﺸﻴﺴﺮ
ﻭﺧﻮﻥ ﮐﻪ ﻋﻤﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺳﻴﻊ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﻧﻴﻦ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﺗﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻣﻮﺭﺩ ﺩﻓﺎﻉ
ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﮐﺎﺳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﺵ شده اند .
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﺎ ﺩﻭ
ﻗﺮﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
علیّ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻤﺮ ﻭﻋثماﻥ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺎ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺿﻌﻒ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﺟﺎ
ﻧﻴﻔﺘﺎﺩن ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎ
ﻃﺮف ﺪﺍﺭﺍﻥ ﺁﻥ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻰ ﻫﺎ
ﺟﺎﻳﺰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﻳﺎﺕ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺗﻘﻴّﻪﻭ
ﺣﻔﺎﻇﺖﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻨﻔﺬ ﺳﻨّﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﻴﺮﺩ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺧﻤﻴﻨﻰ
ﮔﻔﺖ ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ محمّد
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﻣﻦ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . محمّد
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﮐﺮﺩ
ﻭﭼﻮﻥ ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖ ﺑﺎﺯ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﺰﻳﺮ ﺯﻣﻴﻦ
ﺭﻓﺖ
ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺑﻨﻰ ﺍﻣﻴّﻪ
ﺑﺎ ﻗﺮﻳﺸﻴﺎﻥ
ﻫﺎﺷﻤﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﺖ . ولی
محمّد
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺟﺎﻣﻊ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ولی
ﻫﺮ ﻋﺼﺮﻯ ﻋﻘﻞ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻭ ﻣﺮﺩﻣﺎﻧﻰ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭمحمّد
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯﮐﻪ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻧﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﭘس
ﻫﻤﮕﻰ ﺟﺎﻣﻊ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺷﺮﻁ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺭﺍ
ﺷﻴﻌﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﭘس ﻋﻨﺼﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ ﺑﻮﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺭﺳﻤﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ ﮐﻪ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ رسیدن
به ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺑﻤﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﻓﺮﻣﻮﺩﮐﻪ شما
ﺷﻴﻌﻪ ﻧﻴﺴﺘﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ . محمّد
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﻬﺮ ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺖﻭ علیّ
ﺑﺎﺏ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻭﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﻠﻢ محمّدﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻭ ﻭ
ﻧﻴﺰﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﮐﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
که ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭعلیّ
ﺑﺎﺏ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺷﻬﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ ﻭﺑﺎﺏ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯﺎﺳﺖ
. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ علیّ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ۳۱۳ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﻭﻧﻔﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﻭﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ و
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻨﺎﻡ
(ﻣﺄﻣﻮﻡ) ﻭﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻫﻤﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ .

ﻣﻠّﺎ
ﺻﺪﺭﺍ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ محمّد
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻳﺎ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭنَبیّ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﺎﺑﻊ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖﺑﺮﺍﻯ
(ﻭﺍﻟﻪ ﺷﺪﻥ) ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮﺑﻌﺪ
ﺍﺯ محمّد
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻟﻔﻆ نَبیّ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﺷﺪﮐﻪ ﺧﻠﻔﺎ
ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﮐﻪﺑﺎعلیّ
ﭼﻮﻥ ﺃﺑﻮﺫﺭ
ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﺑﻤﺮﺍﺗﺐالهی
ﻨﺒﻰّ
ﺑﻮﺩﻧﺪﭼﻮﻥﺰﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺒل ﻨﺰﺩ
ﻳﻬﻮﺩ نَبیّﻭﻧﺰﺩ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺭسوﻝ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻤﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻧﺒﻮّﺕ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ تَقذُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ محمّد
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ نَبیّ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻨﺒّوء
ﻭ ﻧﺒﺄ
ﻭﺧﺒﺮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺯﻧﺒﻮﺭﻋﺴﻞ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﺃﺻﻞ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩﻣﻮﻗّﺖ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﻣﺎﻡ
ﻋﺴﮑﺮﻯﺩﺭ نمایش
ﺗﻮﻟﺪ ﺣﺠّﺖ
ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺷﺖﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺎﻡ ﺍﻣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻗﺖ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥﺣﺠّﺖ
ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬﻰ حَجّ
ﺃﮐﺒﺮ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻦ
ﻋﺴﮑﺮﻯﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﺯ ۳۱۳
ﮔﺎﻧﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻭ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﺘﻮﻓّﻰ ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎ ﺯﻥ
ﻭﺑﭽّﻪﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻫﻢ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ محمّد
ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺑﻮﻟﻴﻌﻬﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ (ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ) ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ
ﮐﻨﺪﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ (ﺗﺬﮐﻴﻪ
یا تزکیه ) ﻭ
ﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﺗﻮﺭﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺮﺏّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ قبل از
مرگ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺣﺴﻴﻦ ﻭ علیّ ﻭ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺩﻭ ﺩﺭﺟﻪ فتوّتﻳﺎ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
محمّدﻯ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻋﻨﻮﺍﻥ(خِرقه
ﺗﺬﮐّﺮ)ﻭ(خِرقه
بحقَّ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﺷﺪه ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﭘس ﺑﺮﮐﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻦﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯﺴﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
بحقَّ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ حَقّ ﻮحَجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭخِرقه
صوفیّه ﻗﺒﺎ ﻭ
ﻟﺒّﺎﺩﻩﺍﻯ ﻣﺸﺨّﺺ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭ ﻳﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺗﻥ ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮ . ﻭ خِرقه
محمّد ﺳﺮﺍﺳﺮ خِرقهﻫﺎ
ﻭﻭﺻﻠﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺧﺘﻪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺎﻣلی ﻨﻴﺰ
ﺑﺠﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺘﻌﻬّﺪ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻭﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ ﻭﮐﻤﻚ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ صوفیّه
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺎﺋﻰﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺖ .ﺿﻤﻨﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺩﻭﺭﻩ
ﮐﻮﺗﺎﻩﻭﻣﻮﻗّﺖ(ﻋﻘﺪ
ﺗﻤﺘّﻊ) ﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ
ﭼﻠّﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﺘﺼﺪﻳﺎﻥ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻭﺑﺪﻗّﺖ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟک
ﻤﺤﻤﺪﻯ آزمایشﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﺪ ﺩﺍﺋﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻋﻘﺪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ(ﻧﮑﺎﺡ)ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ( ﻧﮕﺎﻩ ) ﻣﻮﻗّﺖ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺟﻰ
ﺟﻨﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﺟﻨﺠﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺯﻥ ﻣﻄﻴﻊ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﭼﻬﺎﺭﺯﻥ
ﻋﻘﺪ ﺩﺍﺋﻢﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﭼﻬﻞ ﺯﻥ ﺻﻴﻐﻪ
ﺗﻤﺘّﻊ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥﺪﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻮﻗّﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻘﺮﺍﺭﺩﺍﺪ
ﺩﺍﺋﻢ ﺗﺎ ﺁﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺯﻭﺝ ﻳﺎ
جُفت ﻭ شَفع ﻭ
ﻫﻤﺴﻔﺮ ﻭﻫﻢ
ﭘﺎﻟﮑﻰ
ﺩﻭﻣﺴﺎﻓﺮ ﺑﺮ
ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺷﺘﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪبحجّ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ .

ﺍﻣﺎ(خِرقه
ﺳﻴﻔﻰ)ﻳﺎ
ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺟﻨﮓ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﻭﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺣﻤﻠﻪ
ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺪﻓﺎﻉ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خِرقه
ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻳﺎ
ﻟﺒﺎس ﻧﺒﺮﺩ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎﻭﻯ
ﺑﺠﻨﮓ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪﮐﻪ ﻓﺪﺍﺋﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻤﺎ
ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﻧﺪﺗﺎ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻗﺒﻠﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ
ﮔﺮﻳﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺩﻋﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ . ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺮﺑﺖ ﺷﻬﺎﺩﺕ
ﺑﻨﻮﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺷﺮﺑﺖ
ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ( ﺷﺮﺍﺏ ﺻﺒﻮﺣﻰ)
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﻣﻰ ﻧﻮﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺟﺎﻧﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﮐﻨﺪﻩﻭﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺟﺴﻤﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
فتوّتﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻣﺒﺎﺣثی
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﺒﻠﻴﻎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻓﺘﻰ ﻳﺎ
ﺟﻮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﺟﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ
ﻭﻣﻌﻨﻰ(ﻓﺘﻮﺍ)
ﻭ ﺣﮑﻢ ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡﺁﻧﻬﻢ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺎﻫﻞ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺑﺤث ﺍﻳﻨﮑﻪ
فتوّتﺑﺎ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﭼﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻗﺸﺮﻯﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ ﮔﺬﺭ
ﺍﺯ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺟﻨﺒﻪ ﻗﺎﻃﻊ
ﻭﭼﻮﻥ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺮﻭّﺕ
ﻭ ﺗﺮﺣّﻢ ﻭ
ﮔﺬﺷﺖ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
صوفیّهﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﺘﻮﺍﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﻪ
ﻓﺘﻮﺍﻯ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺼﺎﺹ ﻭﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
. ﻓﺘﻮﺍﻯ فتوّتﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻠﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی ﻓﺘﻮﺍﻯ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﮐﺴﺐ
ﺭﺿﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . فتوّتﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍﺯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﺸﮑﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﺗﻤثیل
ﻭﻣثاﻝﭼﻬﺎﺭ
ﺭﺍﻩ فتوّتﺩﺭ
ﺷﺮﻳﻌﺖ
ﺩﻳﻨﻰﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ فتوّتﺩﺭ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺎﺿﺮﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
. ﺍﻃﺮﺍﻑ ﭘﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺠﻠﺶﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﺸﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ صوفیّه
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺍﻗﻄﺎﺏ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻝ ﻭ
ﺍﻭﺗﺎﺩ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻫﺮﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻳﻬﻮﻩ ﺟﻮ
ﻭﻫﺪﺍ
ﺟﻮﻳﺎﻥﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻭﻣﻠّﺎ
ﻭ ﮐﺸﻴﺸﻰﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﺮﻓﺘﻪﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻗﺎﻓﻠﻪ
ﺳﺎﻟﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢﮐﻪ ﺭسوﻟﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺴﺢ ﺩﺳﺖ ﻭ
ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺸﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺴﺎﻣﺎﻥ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣؤﻣﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻡ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺮﺩﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺷﻬﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻨﺸﺴﺘﻪﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺴﻠﻢ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺖﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺷﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭘس
ﻫﻤﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﭼﻬﺎﺭ ﺃﻣﺮ
ﺧﺎﺹ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍﻳﮑﻰ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﻭﺍﻳﻦ
ﺷﺐ ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘس ﻟﻔﻆ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ ولی
ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻣﺎﻩ
ﺭﻣﻀﺎﻥﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺎﻩ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺸﺎﻫﺪ
ﺁﻥﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺷﺐ ﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﻗﺪﺭ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭﺷﺐ ﻗﺪﺭ
ﻣﺸﺨﺼﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ثلث سوﻡ ﺭﻣﻀﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺁﺧﺮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
. ﭘس ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﺭﻣﻀﺎﻥ
ﻳﺎ ﻣﺎﻩ (ﺭﻣﺾ
ﻋﻴﻦ) ﻭﺗﻮﺭﻡ ﭼﺸﻢ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﻟﺰﻭﻡ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺎﻳﻦ ﺁثاﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻰ
ﺷﻮﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺧﻮﺭّﻩﮔﻴﺮﻯ
ﻭ قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﺨﻢ ﭼﺸﻢ
ﺑﻴﺮﻭﻥ زده . ﻭﻋﻮﺍم
اﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺑﺎﺑﺎ ﻗﻮﺭﻯ)
ﺑﺎﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯﻧﻔﻮﺫ
ﻭﻳﮋﻩ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﻪ
ﻣﺎﻫﻬﺎﻯ ﻗﻤﺮﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺎﻡ ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﺷﺪﻭﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﻗﻮﻣﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺭﺟﺐ ﺭﺍ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﺭﺍﺟﻴﻮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺯ
ﻣﺤﺮﻡﻭﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺗﺎسوﻋﺎ
ﻭﻋﺎﺷﻮﺭﺍﻭﺫﻯ
اﻟﺤﺠّﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻔﺮ ﻣﮑّﻪﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
حَجّ کعبه ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
.

ﻣﻮﺭﺩ
ﺩﻭﻡ ﺧﺎﺹ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍ(ﻏﺴﻞ
ﺟﻨﺎﺑﺖ)ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﻩ . ﭼﻮﻥ
ﻏﺴﻞ ﺗﻌﻤﻴﺪ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ ﻣﻌﺒﺪ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﻭ ﺻﺎﺋﺒﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺍﺧﻞ ﺁﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺑﺎﺯ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻳﺎ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺿﻌﻒ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴباﺷﺪ ،ﺑﺎ
ﻏﺴﻞ ﺟﻨﺎﺑﺖﻣﺮﺍﺳﻤﻰ
ﻣؤثّر ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﮑﻮﻫﺶ ﮐﻨﺪﻭﺑﻔﮑﺮ
ﺷﻬﻮﺕ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻏﺴﻞ ﺟﻤﻌﻪ
ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺟﻤﻊ ﻭﺟﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﺎﺭﺝ ﻭ ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺤﻀﺮ ﭘﻴﺮ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻏﺴﻠﻰ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻏﺴﻞ ﻣﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻤﻰ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
. ﻧﻈﺎﻓﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻏﺴﻞ تن
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﺁﺏ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮﺭﻭﺯ
ﻧﻈﺎﻓﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺳﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪﺑﺎﺯ
ﻏﺴﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻏﺴﻞ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺳﻤﻰ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺷﺴﺘﻦ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯمحمّد
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪولی
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
خویش ﺑﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﻭ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ
ﭘﺮﭼﻢ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ
ﺑﺎ ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥﻗﺒﻠﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻨﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻮﺭﻭﺵ ﻭ
ﺩﺍﻭﺩ ﻭﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻰ ﺟﻨﮕﻴﺪﻧﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺟﻨﮕﺪ . ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮﻳﻚ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭘﺮﭼﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ ﺑﺮﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮﭼﻢ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺩﺕ
ﭘﺮﭼﻢ ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﻧﺪ ﭼﻬﺎﺭ
ﭘﺮﭼﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺠﺎﻟس صوفیّه
ﭼﻨﺪ ﺷﻤﻊ ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻨﺪ ﭼﺮﺍﻍ ﻭ
ﻟﺎﻟﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻣﺤﻠّﻰ ﻭﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .ﺁﺏ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺯ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﻬﺸﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻫﺎﻯ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﺷﺮﻁ
فتوّتﻧﻮﺷﻴﺪﻥ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﭼﺸﻤﻪ ﺁﺏ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺪﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻴﺮﻭ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺐ ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺷﻬﻮﺩ
صوفیّه ﻣﺎﺩﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻫﺎﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﺩ .

ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻳﻚ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﺪﻑ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭفتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺟﻨﺒﻪ
ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ(ﺍﻟﻔﻴّﻪ)ﻭﻫﺰﺍﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻌﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯﻋﻠﻮﻡ(ﺧﻔﻴّﻪ)
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﺣﺴﺎﺏ ﻭ
ﺍﺭﻗﺎﻡ ﻭ
ﺳﻴﻤﻴﺎ
ﻭﮐﻴﻤﻴﺎ ﻭ ﻟﻴﻤﻴﺎﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻮﺷﺶ
ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺧﻄﺮ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺰﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻋﻠﻤﻰﺑﺮﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻧﺪ
. ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺍﺯﺗﺮ ولی
مؤثّر ﺗﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﻠﻢ ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ . ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
فتوّت25 ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺩﻧﺪﻭﻫﻔﺖ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺣﺮﻑ ﻑ ﻭ 14 ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺣﺮﻑ ﺕ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺑﺎ
ﺣﺮﻑ ﻭﺍﻭﮐﻪ ﺗﻔﺼﻴﻞ
ﺁﻧﻬﺎﻓﻀﻞ ﺑﺎ
ﺭﺣﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺘﻮﺡ ﻳﺎ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺷﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻓﺼﺎﺣﺖ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﻓﺮﺍﻏﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺍﺯ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕﻭ ﻓﻬﻢ
ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻓﻌﻞ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺮﻑ
ﺗاء ﺗﻮﺑﻪ
ﻭﺗﻮکُلّ
ﻭﺗﻮﺍﺿﻊ ﻭ
ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻭ
ﺗﻄﻮﻉ ﻭ ﺗﻬﺠّﺪ
ﻭ ﺗﻠﻄﻒ ﻭ
ﺗﺒﺮﻙ ﻭ ﺗﺼﺮﻑ ﻭﺗﻔﮑّﺮﻭ
ﺩﺭ ﺣﺮﻑ ﻭﺍﻭ
ﻭﻓﺎ ﻭ ﻭﺭﻉ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭﻭﺻﻠﺖ
ﻳﺎ ﺣﻔﻆ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ اﺳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻭﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺧﻮﺩﻭﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺍﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺒﺎﺕ
ﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ تصوّف
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺪﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ .

ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺧﻄﺎﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻳﺎ
ﺭؤﻳﺎیش ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎﭘﻴﺮ
ﺭﺍﻩ ﺣﻠّﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﭘﻴﺮﺗﺎ
ﻭﻗﺖ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ سوّم
(ﺳﺨﺎﻭﺕ)
ﻭﻣﺮﻭﺕ ﻭ آثار
ﮔﺸﺎﺩﻩ ﺩﺳﺘﻰ
ﻭ ﺩﺭﻳﻎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﮐﻪ درب
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﻭﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﺯﻣﺎیش
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﺩﺍﻧﺶ ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨﺺ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺸﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ سوﺍﺑﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻭ ﻫﻔﺘﻢ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺻﻮﺭﺕﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍ سوﮔﻨﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻋﻔﻮ ﻭﻏﻔﺮﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺃﻫﻞ فتوّتﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻤﺘﺮ
ﭘﺮﺳﺶ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ حقّ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺗﺎ
ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭسوﮔﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﺮﺳﺸﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻬﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎقی
اﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﮕﻮﻳﺪﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻋﻴﻦ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺯﻳﻮﺭﻯ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻧﻈﺎﻓﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﻌﻄّﺮ ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺳﻔﺮﺟﺰ ﻋﺼﺎﻯ
ﺑﻠﻨﺪ
ﻭﻣﺤﮑﻤﻰ
ﺳﻠﺎﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻓﻊ ﺧﻄﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﮐﻤﮑﻰ
ﺩﺭ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺍﺯ . ﺩﺭ ﺳﻔﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﺳﺘﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻏﺬﺍ ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺭﻧﺪﺗﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻧﺸﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﺭﺍﺩﺭ ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﻨﺮﻯ ﮐﺮﺑﻴﻦ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ ﻧﺠﻢ
ﺍﻟﺪﻳﻦ ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺗﺒﺮﻳﺰﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺷﺎﻋﺮﻯ ﺻﻮﻓی
ﻤﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻗﺼﻴﺪﻩ ﺟﺎﻟﺒﻰ
ﺑﺮ ﺑﺎﺭﻩ فتوّتﺩﺍﺭﺩﻭﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﺳﻬﺮﻭﺭﻯ
ﺩﺭ ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺩﺭ712
ﻫﺠﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺒﺮﻳﺰ ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﺯﺭﮐﻮﺏ ﻃﺮﺯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻢ
ﺑﻴﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﻫﺮ ﻗﻮﻣﻰ ﻭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻰﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺁﺩﺍﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭼﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻬﻢ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ
. ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺍﺯ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻮﺍﻡﻭ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﮔﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻧﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﻧﻮﺭ
ﻣﻦ ﺑﻮﺩﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺩﺭ ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﻭ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡﻭﺗﺎ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯﺮﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺩﺭ(ﻋﻠﻢ ﺃﺯﻟﻰ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺕ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍح ﺪﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺭﺍﻩ ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺎﺩﺭ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻮﺭ
ﺁﺩﻡ کیومرث ﭼﻪ
ﺧﻮﺩﺵﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﻭﺍﻭﻟﻴﻦ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻮﺭ محمّد ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻋﻤﻠﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪولی
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ محمّد
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﺧﻮﺩ
ﺭﻭح االقُدُس
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
محمّد ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ(ﻧﻮﺭ ﻣﻦ)
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
محمّد ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶ
ﻭﻳﺎﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩﻩﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ)ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻩﺍﻯﭼﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﺩﺭ
ﻣﻘاﺒﻞ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺍﺑﺎﻳﺪ ﻃﻰ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ .

ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻧﮑﺘﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺒﻊ ﻫﺮ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺮﺁﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺖ ﻭ ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﻧﻪﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﺗﺎ
ﻓﺮﻕ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﺑﺎ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻭ
ﭘﻨﺎه ﺑﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺁﻥ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﮔﻔﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﺑﻴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ محمّد
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻔﺎ ﻭ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ محمّد
(ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ)ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ . ﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّد
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﻫﺮﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﺎﻳﺒﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺳﺘﻮﻥ ﺍﺻﻠﻰ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﭼﻨﺪ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻫﺴﺖ . ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻣﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﻗﺮﻥ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﭼﺎﻩ ﺳﺎﻣﺮّﻩ
ﻭ ﻳﺎ ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻔﺒﺎﻯ ﺩﻳﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﺸﻴّﻊ
ﺑﺸﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﻘﻴﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ(ﭘﮕﻴﻪ) ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ (ﭘﮕﺎﻫﻰ ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰ)
ﺑﻨﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
.ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﻭ
ﻳﺎ ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺍﺯ
ﺣﺪﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ(ﮐﻨﺖ
ﻧﺒﻴّﺎ ﻭ ﺁﺩﻡ
ﺑﻴﻦ ﺍﻟﻄﻴﻦ
ﻭﺍﻟﻤاء )ﮐﻪ
ﻣﻦ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ محمّدﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻢﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﺁﺩﻡﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻴﻦ
ﺧﺎﻙ ﻭﺁﺏ ﺩﺭ
ﮔﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﺎﻟﺶ ﺩﺍﺩ ﻭ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭلی
اﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﻡ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻡ . ﺍﻣﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ محمّد
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺑﺎ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﻭح
االقُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ولی
ﺭﻭﺡ محمّدﭘﻨﺞ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭﺡ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻌﺪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﮐﻪ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﻴﺶ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯﺨﻮﺩﺑﺎﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪﺧﻮﺩﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺗﺎﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﭘس ﻗﺒﻠﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﺩﻡ ﻭ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺷﻒ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
. ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﺁﺩﻡ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﻧﻴﺰ
ﺁﺩﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺁﺩﻡ
ﺷﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻌﻠّﻢ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺡ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺭﺍﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺰﺩ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ
. ﮐﻪ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪﺯﺭﮐﻮﺏﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻋﻠﻨﺎ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺷﻮﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺳﻄﺤﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺷﺮﻳﻌﺖ ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻔﺒﺎﻯ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﺷﺮﻋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﺸﺮﻳﻌﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻘﻴّﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﻧﺠﻢ
ﺍﻟﺪﻳﻦ ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺍﺯ ﺳﻪ ﻧﻮﻉ فتوّتﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻧﺨﺴﺖ(فتوّتﺯﺑﺎﻧﻰ)
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻦﺑﺎﺯ
ﺗﻮﺟّﻪﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﻏﻴﺒﺖ ﻭ
ﺑﻬﺘﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺩﻭﻡ(ﻓﻄﺮﺕ
ﺩﻝ)ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺑُﺨﻞ ﻭ
ﺣﺮﺹ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ سوّم
(فتوّتﭼﺸﻢ)ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﮐﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ هَوَس ﻭ
ﺁثاﺭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺩﺭ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﺸﻢ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺭﻋﺎﻳﺘﻬﺎﻯ فتوّتﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎﻃﻨﻰﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺤﻘﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻴّﺌﺎﺕ ﻭ
ﺑﺪﻯ ﻫﺎ
ﻭﺯﺷﺘﻴﻬﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺤﺴﻨﺎﺕ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰﺳﺮﺍﺳﺮﻯ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺑﺎﺯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﺧﺎﺹ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩﻩﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ اُمّی
ﺷدﻩ ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺗﺠﻮﻳﺰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ

ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﻧﻴﺰ ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺳﻪ
ﻧﻮﻉ فتوّتﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﭘﺎس ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﭘﺎس
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﻧﺤﻮﻩ ﺻﺤﺒﺖ
ﺑﺎ ﺃﻫﻞ ﺧﺪﺍ . ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍﺭﺍ ﭘﺎس
ﺩﺍﺷﺘﻦﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﮐﺴﻰ
ﻧﺎﻇﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻠﺎﻣﻰ الهی
اﺳﺖ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺣﮑﻤﺖﺳﻠﻮک
اﻟﻬی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﺎﺹﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﮔﻔﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻩ . ﺍﻣﺎ
ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﻳﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﻭ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﮑﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ)
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯﺎﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻭ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶﻭﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺳﭙﺎﺵ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﺑﺎ ﺃﻫﻞ
ﺧﺪﺍﻣﺮﺩﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﺑﺎﻳﺪ
ﺭﻋﺎﻳﺖﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻋﻘل ﻮ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
. ﺍﻣﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺎ
ﺃﻫﻞ ﺧﺪﺍﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﭘﺎس ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ . ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺃﻫﻞ ﺧﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪ ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻳﺎﻓﺖﺑﭽﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ .ﺗﻘﻮﺍﻯ
ﺷﺮﻳﻌﺘﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺣﺮﺍﻣﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺮﻭﻑﻳﺎ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﻳﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺧﻮﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻴﮑﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﻴﭻ ﮔﻮﻧﻪ
ﺃثرﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺗﻘﻮﺍ ﻳﺎ
ﺗﻘﻴّﻪﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ تَرس ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ ﻧﮑﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺳﺖ
ﮐﻢ ﺑﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﮑﻨﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺎ
ﺳﺴﺘﻰ ﻭﮐﻢ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻣﺎ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﺑﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺟﺎﻥ ﻭﺟﺴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﮐﺸﻨﺪﻩ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺘﻮﺍﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺘﮑﻔﻴﺮ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺗﻘﻮﺍ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ .

ﻭ
ﻳﺎ ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺍﺯ فتوّتﻋﺎﻡ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﻭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺗﺎﺑﻊ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻋﺎﻣّﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﻋﻮﺍﻡ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻋﻤﺎ ﻭﮐﻮﺭ
ﺩﻟﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ فتوّتﻋﺎﻡ
ﺻﺤﺒﺖ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﻮﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ فتوّتﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻧﺼﺎﻳﺢ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﺻﺤﺒﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺍﻫﺪﺍﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺺﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﻴﺮﺩ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺁﻥ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
ﺮﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻏﻴﺮ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﺎﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣثلا
ﻓﻠﺎﻥ ﻣؤﺳس
ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﻗﺸﺮﻯﭼﻴﺰﻯ
ﮔﻔﺘﻪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻋﺎﻣﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍثبات
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺪ
ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭﮐﺸﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻣثلا ﻧﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﻣﺎ حقّ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ حقّ ﺁﻥ
ﺑﮑﺎﺭﺑﺮﺩﻥ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﺭﺯﻕ ﻭﻧﺎﻥ
ﻭﺍﻧﺮﮊﻯ ﺑﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺭﺯﻕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻳﺎ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﺎﻥ ﺭﺯﻗﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺣﮑﻤﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﻋﺒﺮﺕﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﭘﺎس ﻧﻌﻤﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩﻭ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺯ
کُلّ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺯﻕ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺍﺯ فتوّتﺧﺎﺹ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺣﻔﻆ حَقّ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﻗﻮﻝ ﻭﻓﻌﻞ ﻭ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯحقّ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻃﺎﻋﺖﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺪﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﺟﺒﻬﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ فتوّتﺧﺎﺹ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺪﺍﺭﺟﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﺩﺍﺏ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﻋﻤﺎﻟﺶ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚﻭﻳﺎﺩﺭ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺸﻒ ﻭﺷﻬﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺑﺸﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﮐﺸﻒ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺻﺎﻟﺤﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ
ﺑﺎﻥ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﺳﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻤﺎﻝ فتوّتﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻟﺰﻭﻡ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻭﺩﺳﺘﻮﺭﭘﻴﺮ
ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻃﺎﻟﺐ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻮﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻳﺎﻓﺖبحقَّ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ حقّ ﺷﺪﻩﻭ
حجّ ﺍﮐﺒﺮ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ محمّد
ﺷﻮﻳﺪ . ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺍﺳﻢ ﺁﻧﻬﻢ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺩﺍﻥﮐﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ محمّد
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭﺗﻮﺳﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻭﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ محمّد
ﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺤﻤﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻳﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻋﺮﺵ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ ﻭﻭﻗﻴﺢ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭ
ﻭﻓﺎﺳﺪ ﺟﺎﻩ
ﻃﻠﺐ . ﭼﻪ ﺳﻨّﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰﻭ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ ﺩﻳﮕﺮﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻮﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻫﻤﮕﻰ
ولی ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﺍﻟﻪ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰﺑﻴﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ
محمّدﻯ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﺴﻴﺢ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻳﺎﺑﺎﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
.

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
فتوّتﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺧﺎﺹ
ﺃﻣﺮ ﺧﺎﺻّﻰ
ﺑﻴﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ حقّ
ﺭﺍ ﺑﺼﺎﺣﺐ حقّ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻣﺴؤﻝ ﺣﻔﻆ ﺍﻣﻮﺍﻝ
ﻭﺣﻘﻮﻕ ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻭﺟﻨﮓ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ حقّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﮐﻪ ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ سوﮔﻨﺪﻯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺕ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ حقّ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻳﺒﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ حقّ ﺃعلیّ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس حَقّ
ﻮ ربّ ﻋﻈﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭحَجّ
ﺃﮐﺒﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ حجّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ . حقّ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻃﺎﻋﺖﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺩﺭ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺣﻘﻮﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻮﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ حقّ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﺑﺮ
ﺩﻟﻬﺎﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺣﻘﻮﻕ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻬﺎ
ﻫﺴﺖ ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺯ حقّ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻳﻌﻨی از ﻤﻘﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻰﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﻓﻖﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
. ﻭ ﻳﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺣﻘّﺎﻧﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ
تقرّب
ﺑﮑﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
.

ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻋﺎﺭﻑ ﻧﻴﺰﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻦ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘس اﺯ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺖ ﻫﺎﻯ علم
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻣﻴﻨﻮﻳّﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻧﺨﺴﺖ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﺎ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺸﻬﻮﺩﻩ
ﻭﻧﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻩﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺎﺋﻞ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻟﻠﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺃﻫﻮﻭﻫﺮﺩﻭ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰﺩﺭ ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻭﺍﻟﺨﺎﺭﺝ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ ﺍﺳﻢ
ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ
ﻫﺴﺘی ﻮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻫﺮ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖﺑﻌﺪﻯ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺗﻴﺰ ﺭﻭﻯ سوﺍﺭ
ﮐﺎﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥﻫﺪﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺤﻘﻴﻘﺖ فتوّتﻭ
ﻧﺒﻮّﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺁﻧﺎﻥﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭﺩﺭ
ﻧﺰلة ﺍُﺧﺮﻯ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝﺑﻌثت
ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻤﮑﻦﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻌﺪﺍﻭ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺎﻣﺖ
ﻭﻧﺒﻮّﺕ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻴّﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺷﺮﺍﻕ ﻭ
ﺷﺮﻭﻕ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ ﺷﺮﻭﻕ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺩﺭﻫﺮ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﺭﻭﺯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻭﻧﻮﺭﻭﺯ ﻭﺭﻭﺯ
ﻣﻴﻠﺎﺩ
ﻭﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﻭﺁﺭﻳﺎﺋی ﻮ
ﺟﻢ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺟﺸﻦ ﻋﻴﺪ
ﻗﺮﺑﺎﻥ ﻭ ﻓﻄﺮ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻭﻝ ﺭﺍ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻭﺣﺸﺮﻩﺍﻯ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺻﺒﺢ
ﺷﺐ ﻳﻠﺪﺍﻭ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺁﺧﺮ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻳﺎ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺑﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﻳﮋﻩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺤﺎﻟﺖ
صَمَدیّتﻭﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻫﻨﺪﻯﻭ ﺑﻰ
ﺧﻮﺩﻯ ﻭﺗﺮﻙ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺣﺪّ
ﺃﮐثر
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎنی اﺳﺖ . ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ 13 ﺷﺮﻁ فتوّتﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻧﺒﻮﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
ﺍﺯ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺕ ﺷﺪﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻥﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﻧﻮ ﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﻧﻮ ﭘﺬﻳﺮﻯ ﻭ ﻧﻮ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺑﺮﺩﮔﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﻟﻎ
ﺑﺎﺷﻨﺪﭼﻪ
ﺑﻠﻮﻍ ﺟﺴﻤﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺎ ﺑﻠﻮﻉ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺯﺭﮐﻮﺏ ﮐﻢ
ﻋﻘﻠﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻫﺪﻑ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ لَوّامه
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻭ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﻨﻘﺪ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﺗﺎ
ﮐﺸﻒ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺁﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻭﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭﻧﻘﺶ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭ هَوَس ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺣﻔﻆ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻣﺤﻴﻄﻬﺎﻯ ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺃﻧﺪﻙﻭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﻳﻚ
ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻢ
ﺑﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﺴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭ ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﺑﻰ ﺷﻤﺎﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺸﺮﻯﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺗﺎ ﻫﻤﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻧﻴﺰ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
.

ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﻳﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﺍﻥ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻎ
ﺑﭽﮕﺎﻥ ﻭ ﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻭ
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯﻭ
ﺍﻣﻴﻦ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯ
ﻳﺎﺻﻠﺎﺕ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺧﻮﺩﻭﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺣﻴﺎ ﻭ ﺧﻮﺵ
ﻣﻨﻈﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺭﻭﻯ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﻋﻴﺐ . ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺗﻦ ﺭﺍ ﺑﺒﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺷﺠﺮﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭﺧﺘﻰ
ﺑﺎ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺧﺬ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺂﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻓﺎﺳﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ (ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫل اﻟﺒﻴﺖ)
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯﺑﻤﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﺩﺭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﻭﻫﺪﻑ
ﺳﻌﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ خویش
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ خویش
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﻭﺿﻮ ﻳﺎ ﻭﻯ سو
ﻭ ﻧﻮﺭ ﻭ ﺳﻤﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻌﺒﻪ ﻭ ﻗﺒﻠﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺻﻮﺭﺕ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﻤّﺖ
ﻭ ﺳﻌﻰ ﻭ ﭘﺸﺖ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺑﺠﺎﻯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪﺗﺎ
ﺑﻬﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻳﺪﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﺸﺪ . ﻭ
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﻳﻨﻪ
ﻓﺎﺿﻠﻪ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﮐﻪ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﮔویا
ﺑﻮﺩﺍﺯ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﭘﻨﺞ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻴﺮ ﻭ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﻭﭘﻨﺞ ﻟﺸﮑﺮﻳﻦ
ﺷﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺟﻠﺴﺎﺕ
ﻭﺍﻳّﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻠﮑﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻭﺭﻳﺸﻪ
ﮐﻦ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺯﺷﺖ ﺑﮑﻮﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮ ﻋﻠﺖ ﺯﺷﺘﻰ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﺑﺎ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ
ﺗﺮﻙ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺁﺳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺤﺪّ
ﻣﻄﻠﻖ ﭘﺎﮐﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻗﺒﻠﻰﻭ ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻓﻌﻠﻰﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺻﻮﺭﺕﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭﻗﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻗﺪﻣﻰ
ﮐﻪ ﺑﺴﻤﺖﺧﺪﺍ
ﺟﻠﻮﻣﻴﺮﻭﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺩﻩ ﻗﺪﻡ ﺟﻠﻮ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﺑﺎ
ﻫﺮﻗﺪﻡ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﻩ
ﻗﺪﻡ ﺑﻌﻘﺐ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭﺻﺪﺑﺤﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﭘس
ﺍﺯ ﺗﺤﻘﻖ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ
ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡﮐﻪﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻧﺒﻮﺕ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭﺑﻌثت
ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺑﻌثت
ﺑﺎ ﺩﻭﺷﺮﻁ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺠﺪﺩﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻭﺭﺳﺎﻟتی
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﻠﻮﻟﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺎﺯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺎﺩﻟﺎﻧﻪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻌﺪﻳﻞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻭﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ . ﺩﻭ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰﻭﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻭﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻤﻠﮑﻮﺗﻰ . ﻭﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭﺭؤﻳﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ ﻓﻀﺎ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻳﻚ ولی ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﺩﺭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ

ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﺩﺭ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺳﻪ
ﺩﺳﺘﻪﺍﺻﻨﺎﻑ فتوّتﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻳﮑﻰ(فتوّتﺑﺰﺑﺎﻥ)
ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﮑﻰ(فتوّتﺑﺎ
ﺷﻤﺸﻴﺮ) ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺪﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋم ﻮﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺒﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺟﻨﮕﺪﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺻﻨﻒ سوﻡ ﺭﺍ
ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ(ﻋﻀﻮﻳّﺖ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻭ فتوّتﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻭ ﻣﮑﺎﻧﻴﻮ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺧﻮﺩﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺗﺒﻠﻴﻐﻰ خویش
ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭﺗﺎﺭﻳﺦ ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﻭ ﭘﺮ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻣﻮﺳﻰ
ﺍﺯﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺹﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﻬﻮﻩﻃﻠﺐ(ﻳﺎﻫﻮ)ﮔﻮﻳﺎﻥ
ﺑﺎ ﻳﻚ ولیّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﮔﺬﺭ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻬﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺴﺒﺖ ﻭ ﺗﻌﺼﺐ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻫﻤﻪ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ ﺍﺯ خِرقه
ﺗﺒﺮﻙ ﻭ خِرقه بحقَّ
ﻭخِرقه
ﺗﻌﻬّﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﭘﻮﺷﺶ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺩ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﻴﭻ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ ﺩﺍﻝ ﺑﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭﺗﻈﺎﻫﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﭼﻪ ﻣﺼﻠﺤﺖ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺨﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . پس ﺭﺍﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺃﻧﻔس
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻟﺒﻴّﻚ ﺑﮕﻴﺪ
ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﮐﻮﺭ
ﺩﻝﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . پس ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯﮐﺎﻓﺮ ﺍﭼﺰ
ﺧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳت ﮐﻪ ﺷﺪﻥ ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺗّﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ ﮐﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻮﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺻﻔﺘﻰ
ﺣﻴﺎﻧﻰ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭﺻﻔﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺃﺑﻮ ﺟﻬﻞ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻋﻤﻮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ(ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺤﮑﻢ)ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻗﺮﻳﺸﻰ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻧس
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺃﺑﻮﻃﺎﻟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺮﺩﻩ
ﺩﺍﺭﻯ ﮐﻌﺒﻪﺭﺍﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪﻣﻘﺎﻡﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ قُریش
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩ . ﻭﻯ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﺸﺪ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺗﺎﺯﻩ محمّد
ﺗﻦ ﺑﺪﻫﺪﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﻚ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﺃﺑﻮ
ﺟﻬﻞ ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
قُریش ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ
ﺷﺮﺍﺏ ﻫﻮﻡ سوﮔﻨﺪ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﻧﺨﻮﺍﺳﺖ
ﺗﺮﻙ سوﮔﻨﺪ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﻨﮕﻬﺎ ﮐﺮﺩ
ﻭﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪ . ﻭﻋﻨﻮﺍﻥ
عموﻯ ﺳﻠﻮکی
ﺪﺍﺭﺩ ﭼﻮﻥ ﻭﻯ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻗﺮﻳﺸﻰﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﺍﻧﺘﺴﺎﺏ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰﺩﺭﺍﺻﻞ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ(ﺃﺑﻮ
ﻭﻋﻤﻮ ﻭ ﺣﻤﻮ ﻭ
ﺧﺎﻟﻮ ﻭﻋﻤّﻪ
ﻭﺧﺎﻟﻪ ﻭ ﺍﻡّ
و أب ) ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻢ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّدﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺁﺧﺮ
ﻗﺒﻠﻰﺍﮐثرﺍ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﻧﺎﮔﻬﺎﻩ
ﺑﺪﺭجه
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ
ﺳﻘﻂ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮﺍﻃﺎﻋﺖﺍولی
ﻭ ﺃﻫم ﻮ ﺃﻭﺟﺐ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩولی
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻴﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺠﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺳﻴﺪ ولی
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ محمّد
ﻣﺒﻌﻮث ﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺄﻣﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻤﺤﻤﺪ
ﺩﺭ ﻣﮑﻪ ﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ محمّد
ﻫﻨﻮﺯ ﺷﻬﺮﺕ
ﺩﺭ ﺍﻓﺎﻕ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺖ .

ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻧﻮﺷﻴﺪﻥ
ﺷﺮﺍﺏ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺁﻥﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺩﻭﻣﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭﻗﺮﺁﻥﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻮﺡ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ
. ﺷﺮﺍﺏ مُقدّس ﻳﺎﺷﺮﺍﺏ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰﻃﻰ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺗﻰ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩﻧﺪ
. ﺷﺒﻴﻪ ﺷﺮﺍﺏ ﻫﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭ
ﺷﺮﺍﺏ ﺷﺎﻡ
ﺁﺧﺮ
ﻣﺴﻴﺢﻭﻳﺎ
ﺩﻭﻍ ﻭﺣﺪﺕ ﻣﻌﺮﻭﻑ
صوفیّهﻭﻳﺎ
ﺁﺏ ﻭﻧﻤﮑﻰ ﮐﻪ محمّد
ﻣﻴﺨﻮﺭﺍﻧﺪ . ﮐﻪﭘﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺰﻡ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺁﺳﻴﺎﻯ
ﻣﺮﮐﺰﻯ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺒﺎﺑﻞ
ﻣﺮﮐﺰ ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺡ
ﻳﺎ ﺃﻧﻮﺥ ﻭ
ﺃﻧﻮﺵ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪ . ﻭﻧﺰﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻬﺮ
ﻭﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭﻣﺤﺒّﺖو نوح ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺗﺎ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺭﻡ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ ﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎهﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺰﺍﻳﺮ ﻭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﮐﻪ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﺪﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻓﻘﺮﺍﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﻳﻦ ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻠﺤﻖ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻏﻨﻴﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪﺩﻝ
ﺍﺯ ﻣﺎﻝ ﺩﻧﻴﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪﺑﻮﺩﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﺮﺩ . ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺭﻭﻣﻰ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺷﻌﺎﺭ ﺩﻳﻦ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﺭﺍ
ﺍﺗّﺨﺎﺫ
ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺸﺎﺋﻴﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻭ
ﺁﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻇﺮﻑ ﺩﻩ
ﺳﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻭﺭﻭﻡ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭ ﻣﺼﺮ ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻏﺎﺭﺕ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﺭﻭﺵ ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻏﺎﺭﺕ
ﺑﻮﺩﻩ . ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ
ﻭ ﺧﻠﻔﺎ خُمس ﻏﺎﺭﺗﻬﺎ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭﺑﻴﺴﺸﺘﺮ
ﻫﺪﻓﺸﺎﻥ ﻃﻠﺎ
ﻭ ﺯﻥ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﮐﻢ ﺳﻥ ﻮ ﺳﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺮﺩﮔﻰ ﻳﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻟﺬﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ . ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺷﺨﺼﻰﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ ﻋﺰﻟﺖ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ ﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﮔﺮﻭهﻫﺎﻯ
ﺟﻨﮕﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺤﻠﻰ
ﻭﺯﺑﺎﻧﻰﺑﺘﺤﺮﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﺁﺏ
ﻳﺎ ﺧﻮﻥ ﮔﺎﻭﻯ
ﮐﻪ ﻣﻰ ﮐﺸﺘﻨﺪ
ﺧﻮﻧﺶ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﮔﺎﻭ ﮐﺸﻰ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﮐﺸﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻋﻘﺮﺑﻰ ﺑﺮ
ﺑﻴﻀﻪ ﮔﺎﻭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺫﺑﺢ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﻠﺎﻏی
ﻤﻨﺘﻈﺮ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﻞﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺒﺮﺩﺍﺩﻥ ﺑﭙﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ ﭘﺮ
ﭘﻴﭻ ﻭﺧﻢ
ﻭﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻧﺎﻥ ﻧﺒﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻰ ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺍﺯ ﭼﻨﺪ
ﻣﺘﺮ ﺁﺏ ﺩﺭﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺮﻭﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺗﻮﻧﻠﻰ
ﺷﻨﺎ ﮐﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻳﺎﺿﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺧﻮﺩﺑﻤﻴﻞ
خویش ﻭ ﺑﺪﺳﺖ
ﭘﻴﺮ
ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﭼﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺳﻨﮓ
ﻣﺬﺑﺢ ﻣﻌﺒﺪ
ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻭ
ﺷﻬﺎﺩﺕ ﺟﻨﮕﻰ
ﺑﺎ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺐ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭﺷﺪﻧﺪﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺻﻨﻒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّد ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﻌﺮﺵ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻌﺮﺵربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻳﻚ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﻳﺖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ربّﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺯﺯﻣﺎﻥﺮﺟﻌﺖﺧﻮﺩﻭ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ(ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﻳﺎ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
.

ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﻋﺮﻭﺝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ ﺗﻦ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺍﮊﻩ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﻗﻮﻡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺃﺭﺝ ﻭ
ﺃﺭﮒ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮ ﺃﺭﻳﮑﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻋﺮﺵ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻘﻒ ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎلاتر ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺭسوﻡ
ﺩﻳﻨﻰﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻧﻘﺎﺷﻰ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﻋﺮﻭﺝ
ﻭ ﻓﺮﻭﻫﺮﺑﺎ
ﺑﺎﻝﺳﻤﺒﻮﻝ
ﭘﺮﻭﺍﺯﻭ
ﺣﻠﻘﻪ ﺩﻭﺳﺘﻰ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺪﻳث ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﮐﻪ
ﻣﮑﺮﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻭﺻﻒ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﺑﻤﻦ ﺩﻭ
ﺟﺎﻡ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺷﺮﺍﺏ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺷﻴﺮ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻦ ﺟﺎﻡ
ﺷﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﮔﺰﻳﺪﻡ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺷﺮﺍﺏ ﺩﺷﻤﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰﻭﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﻐﺰ ﻭ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻴﭻ
ﻣﻨﻌﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ
. ﺷﺮﺍﺏ ﻭ
ﺷﻴﺮﭼﻮﻥ ﺁﺏ ﻭ
ﻋﺴﻞ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ ﺑﻬﺸﺖﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺁﺏ
ﺭﻗﻴﻖ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺷﻴﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻏﺬﺍﻯ
ﻃﻔﻞ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﺴﻞ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻠﻴﻆ ﺻﻌﺐ
ﺍﻟﻬﻀﻢ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻫم
ﻤﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻫﻢ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺷﺮﺍﺏ
ﻧﻮﺷﻴﺪﻧﻰ
ﺧﺎﺹ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺷﺪﻭﻟﺬﺕ
ﻭﻣﺴﺘﻰ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺒﺮﺩﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻟﺪﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺷﺮﻳﻚ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﻗﻄﺮﻩ ﺗﻪ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ دُﺮﺩ
ﺳﺎﻏﺮ ﺷﺮﺍﺏ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻮﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻣﺴﺘﻰﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ محمّد
ﺍﺯ ﺟﺎﻡ ﺷﻴﺮﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺻﺮﻑ ﺑﻘﻴّﻪ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯﺘﻌﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
محمّدﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ محمّد ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺳﻪ ﻫﺰﺍﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﻦ
ﺩﺍﺩﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻬﻤﻪ
ﮔﻔﺘﻢﻭﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ ﻭﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺭﺍ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻡ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﻣﺮﺯﻫﺎﻯﺒﺎﻟﺎﻯ
ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﺴﻰ ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤﺎﺗﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﺿﻮﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺁﻥ ﺷﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺭﺷﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﻓﮑﺮ
ﻭﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﺮﺍﺳﻢ(ﺷﺮﺍﺏ
ﺻﺒﻮﺣﻰ)ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺗﻦ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻫﻴﭻ ﻣﻨﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺮﺍﻣﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺸﻮﺩﻭﺍﻟّﺎ ﺣﺮﺍﻣﻬﺎﻯ
ﺷﺮﻋﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚﺣتی
اﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﺑﺪﻗّﺖ
ﻧﻴﺰ
ﺭﻋﺎﻳﺖﺁﻧﻬﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺳﺮﮐﺸﻰ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﻧﻴﺰ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﮔﺎﻫﻰ
(ﺟﺸﻦ ﺷﺮﺍﺏ ﻭ
ﺟﺸﻦ ﻧﻮﺭ)ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺴﻠﺎﻣﺘﻰ ﻳﻚﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﺷﺎﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﻣﻴﻨﻮﺷﻴﺪﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺮ ﻫﺮ ﺣﻠﺎﻝ
ﻭ ﺣﺮﺍﻣﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻣﻴﺄﻧﺪﺍﺯﺩ
. ﻧﻪ
ﺁﻧﮑﻪﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﭼﺮﺍﻏﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺯ ﻣﺒﻌث ﻳﻚ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﻳﺎ ﻧﻴﻤﻪ ﺷﻌﺒﺎﻥﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﺎﺭﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ
ﮐس ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﻭﺷﺒﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻋﻴﺎﺩ
ﻓﻄﺮ ﻭﻗﺮﺑﺎﻥ
ﻭ ﻧﻮﺭﻭﺯ ﻭ ﺷﺐ
ﻳﻠﺪﺍ ﻭ ﺷَﻢّ
ﺍﻟﻨﺴﻴﻢﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﻣﻠﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻫﻤﻪ ﺑﻤﻨﺎﺳﺐ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺭﻭﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻳﻚ ﻭلی
اﻟﻬﻰﻭﻳﺎ ﻫﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺸﻮﻳﻘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
(ﻋﻴﺪ)
ﺟﺸﻦ(ﺳﻌﺎﺩﺕ)
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖﻋﻴﺪ
ﻓﻄﺮ ﻭﺍﻓﻄﺎﺭ
ﺭﻭﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮ ﻣﺎﻩ
ﺭﻣﻀﺎﻥﻋﻠﺎﻣﺖ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯﻭﺭﻳﺎﺿﺖ
ﮐﺸﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭﻣﺎﻩ
ﺭﻣﻀﺎﻥﻣﺎﻩ(ﺭﻣﺾ)ﻭ
ﻭﺭﻡ ﭼﺸﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰﭼﺮﺑﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯﭙﺸﺖقُرّه
ﻭﺗﺨﻢ ﺧﺸﻢ ﺍﻭ
ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﺸﻢ ﺍﺯ
ﮐﺎﺳﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺯﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﻫﻴﺒﺖ
ﺧﺎﺻﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ(ﺻﻴﺎم
ﻮ ﺻﻮﻡ) ﺭﻭﺯﻩﮔﻴﺮﻯﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﻫﺎﻥ
ﺑﺴﺘﻦ ﺍﺯ
ﮔﻔﺘﺎﺭ . ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺑﺠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺴﻦ
ﺑﻠﻮﻍ 20
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻫﺪﻳﻪ
ﺷﺮﺍﺏ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ ﻳﺎ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﺷﺠﺮﻩﻭﻟﺎﻳﺖ)
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺧﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺩﺭ
ﺗﻨﻪ ﺩﺭﺧﺖ ﻭ ﺷﺎﺧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺟﻮﺍﻥ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺧﺖ
ﮐﺮﻳﺴﻤس
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺗﻰ
ﮐﻪﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﺭﺧﺖ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺬﺭ ﻣﻰ ﺑﻨﺪﺩ . ﻣؤﻣﻦ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩﻳﺎ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ(ﻓﺘﺢ
ﻭﻓﺘﻮﺡ)ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺟﻨﮕﻰﻳﺎ ﺑﺎﺯ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭﻯ ﺑﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﺒﺮﺍﻯﺘﺎﺯﻩﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﺘﺢ
ﺑﺎﺯ( ﻓﺮ ﺭﻭﺯﻯ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ)
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﻗﺪﻳﻢ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻓﻮﺯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻭﻫﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻳﺎ
ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ .

ﺑﺎﺯ
ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ فتوّتﺑﺎ
تصوّف ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰﺳﻪ ﻧﻮﻉ
ﺷﻴﺨﻮﺧﻴّﺖ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . (ﺷﻴﺦ
ﺗﻤﺴّﻚ) ﻭ(ﺷﻴﺦ ﺗﺨﻠّﻖ)
ﻭ( ﺷﻴﺦ ﺗﺒﺮّﻙ)
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﺒﺎﺣث ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﻭ ﺗﻔﺼﻴﻠﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ تصوّفﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ فتوّتﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍﻳﺞ ﺑﻮﺩﻩﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﻄﺮح
ﻤﻴﺸﺪﻩ ﮐﻪ تصوّف
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻈﺎﻟﻢ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ . ﺑﺨﺼﻮﺹﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍﻳﺞ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪﻫﺮﮐس
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺖﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﻯ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺷﻬﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺑﺂﻥ ﺷﻬﺮ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﮐﻪ(ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ)ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﻧﺎﻡ
ﻫﺮ ﺷﻬﺮﻯ ﻫﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺪ ﻭﺍﮔﺮ
ﺷﻬﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺷﻴﺮﺍﺯ
ﻭﮐﺎﺷﺎﻥ ﻭ ﻗﻢ مُقدّس
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ مُقدّس
اﺳﺖﮐﻪﭘﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺷﻬﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻴﭻ ﺟﺎﺋﻰ تَقذُس
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﻣﮑﻪ
ﻭﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺷﻬﺮﻫﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺖﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭﻭﻥ ﺁﻥ ﭘﺎ
ﻧﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﮐﻨﺞ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﻓﺮﺍﺧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﻨﺮﻯ ﮐﺮﺑﻴﻦ
ﺍﺯ ﻓﺘﻮﺣﺎﺕ درویش
علیّ ﺑﻦ ﻳﻮﺳﻒ
ﮐﺮﮐﻮﻫﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻓﻰ805 ﻫﺠﺮﻯ فتوّتﻧﺎﻣﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻯ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻭ
ﻋﻴّﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴی اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﺪﻭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺁﺧﺮﺕ
ﻫﺮﺩﻭ ﻓﺮﺍﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻋﺒﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﻳﺎ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ برایش
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻧﻪ
ﻃﻤﻊ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺗﻮﺭﺍ ﺩﺍﺭﻡﻭﻧﻪ
ﺍﺯﺟﻬﻨّﻤﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻢ
ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭘﺮﺳﺘﺶﻣﻴﺪﺍﻧﻢﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻴﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﭘس ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻧﺼﻴﺐ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻭﺭﻭﺡ علیّ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻭ ﻧﺎﻡ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﻬﺪﻭﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺮﻭﺵ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺒﺮﺳﺎﻧﺪ
. ولی ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺑﺮﻭﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺁﻥ ﻋﺮﺵﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺮﺷﻬﺎ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖﺗﺎ ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻌﺮﺵ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪ .

ﺍﺯﺻﻔﺎﺕﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥﮔﺬﺷﺖﻭﻋﻔﻮ
ﭼﻮﻥ کاﺭ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻋﻔﻮ
ﻭﺭﺣﻤﺖﻭﻓﺮﺻﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
علیّ ﺑﺎﺑﻦ
ﻣﻠﺠﻢ ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺗﻮ ﻗﺎﺗﻞ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺑﻦ ﻣﻠﺠﻢ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ علیّ
ﺑﻮﺩﻭلی علیّ
ﻧﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﻧﻔﺎﻕ ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﻗﺎﺗﻞ ﺍﻭﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﻫﺪﻑ ﻫﺮ
ﻣﻨﺎﻓﻖﻋﻤﻠﺎ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺑﻦ ﻣﻠﺠﻢ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺯ
ﺗﻌﻬﺪ ﺑﺎ
ﺧﻠﻴﻔﻪﻭﻳﺎ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺑﺎ ولی الهیﺴﺮ
کَس ﺑﻮﺩ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﺑﻦ ﻣﻠﺠﻢ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻟﺠﺎﻡ ﻭ ﻗﻨﺎﻉ
ﺑﺮﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺳﻴﺮﻯﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺭﺍﺿﻴﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﻮﻝ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﻄﻤﻴﻊ
ﻣﻴﮑﺮﺩﮐﻪ
ثرﻭﺕ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻳﮑﺠﺎ ﻧﺰﺩ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . فتوّتﻧﺎﻣﻪﻫﺎ
ﺷﺮﺡ تصوّفﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻣﺮﺩﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻄﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭ ﺗﻤثیلی ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺗﺤﺖ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺷﺮﻋﻰ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﮐﺴﻰ ﺻﺮﻳﺢ
ﺻﺤﺒﺖ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ صوفیّه
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ تصوّف
ﺣﺰﺏ ﻭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺍﻗﻠﻴّﺖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺷﺪﻳﺪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺩﺍﺭﺩﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺍﺳﺘﻤﺎﻉ
ﺷﺨﺼﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭ
ﺃﺑﺪﻯ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺳﻤﺖ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺮﻓﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺩﺭ فتوّت
ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﮐﻤﮑﻰ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ
ﺃﻫﻞ
ﺣﺮﻓﻪﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﺎ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﻨﺪﻳﮑﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﮔﺮﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺍﻳﻦ
ﻧﻘﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻳﻔﺎ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎﻳﺎﻥ
ﻭ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭﺯﻭﺭﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ(ﭼﻴت
ﺳﺎﺯﺍﻥ)ﻳﺎ
ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎﻥ
ﭘﺎﺭﭼﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ
ﺍﺭﺯﺍﻥ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺮﻓﻪ
ﺑﺎسوﺩ ﮐﻤﺘﺮ
ﻭﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﭼﻴﺖ
ﻟﻔﻈﻰ ﻫﻨﺪﻯ
ﻭﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ(ﺷﻬﺮﺑﺎﻓﺎﻥ)
ﻳﺎ (ﺷﻌﺮ
ﺑﺎﻓﺎﻥ)ﺑﺎﻓﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﻮﻯ ﺑﺰ ﻭ
ﭘﺸﻢ ﻧﻴﺰﺍﺯ
ﺣﺮﻓﻪ ﻫﺎﻯ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﺯﺭﮐﻮﺏ فتوّتﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺻﺎﺪﻕ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﻭﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺷﻴﻌﻰﻳﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﻣؤثّرﺗﺮﻳﻦ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺭﺍ
ﺟﻠﻮ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻘﺎﺻﺪﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
خویشﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩق
ﻨﻮﺍﺩﻩﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯﺿﻌﻒ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥﻭ
ﺟﺎ ﻧﻴﻔﺘﺎﺩﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥﻫﺮﭼﻪ
ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺨﻔﻰ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻧﻤﻮﺩ . ولی
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﭼﻨﺪ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩولی
ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺍﺑﻠﺎﻍ ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺹ ﺍﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻏﻀﺐ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻧﺎﺷﻨﺎس
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮ
ﺩﺭ
ﻣﻄﺐﭘﺰﺷﮑﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻳﺴﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻭ ﻃﺒﻴﺐ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﺎﺹ
ﻫﺮﻳﻚﻧﺴﺨﻪ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯﻤﻴﺪﻫﺪ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ ولی
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺭ
ﺷﻔﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺑﺎ ﻣﻮﺝ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﺸﻴّﻊ ﻭ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺭﺍ ﻋﻠﻨﺎ ﺑﻤﻮﻟﺎ
علیّ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ
ﭘﻴﺮﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺭﺍﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻭتصوّف ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺷﻴﺦ
ﻋﻄﺎﺭ ﻭ ﺷﻤس
ﺗﺒﺮﻳﺰﻯ ﻭ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﻭ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺰﻳﺪ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ
ﻧﮕﻬﺒﺎﻧﻰ درب
ﺧﺎﻧﻪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺑﺎ ﺍﻣﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺑﺎﻥ
ﻭ ﺑﺮﺩﻩ
ﺯﺭﺧﺮﻳﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ معرّفی
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ
ﺷﻮﺩﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻭﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﭼﻮﻥ کسانی ﺒﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺤﺒﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﺷﺮﮐﺖﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻧﺤﻮﻩﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺷﻬﺮﺗﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺷﺎﻋﺮ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪﮐﻪ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﺯﻭﻥ
ﻭﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺭﺩ ﺯﺑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ . ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ
ﻗﺴﻤﺘﻰﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻣﺮﺩﻡ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺯﺭﮐﻮﺏ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺷﺮﻳﻌﺖﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﻃﺮﻳﻘﺖﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﻳﺎﺭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻪ
ﺑﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺗﺎﻫﻢ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﻭﻫﻢ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ علیّ
ﺭﺍ ﻗﺎﻧﻊ ﮐﻨﺪ
ﺗﺸﻴّﻊ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺟﻨﺒﻪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺣﺰﺑﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪﺑﺎ
ﮔﺮﻭﻩ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
علیّ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ علیّ
ﻧﺒﻮﺩ . ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺁﺩﻡ ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ ﻭمحمّد
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻗﺮﻳﺸﻴﺎﻥ ﺧﺒﺮ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻫﻨﺪ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺫﮐﺮ ﻧﻘﺶ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ قُریش
ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﻟﺬﺍ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻋﺮﺏ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﺪ ﺑﺰﺭﮒ ﻋﺪﻧﺎﻥ
ﻭ ﻗﺤﻄﺎﻥ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻰﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺟﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﺍﺯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻋﺪﻧﺎﻥ ﻭﻗﺤﻄﺎﻥ
ﺣﻤﺎﻳﺖ ﮐﺮﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﺻﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ ﺍﻣﻮﻯ
ﻭ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﮑﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﺳﭙس
ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻋﻤﻖ ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻣﮑﺘﻮﺏ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺟﺪﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺴﺒﺘﺎﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ محمّد
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺮﺩ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻣثاﻝ ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺴﻨﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﻗﺒﻠﺎ
ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐﻭﺑﻌﺪﺍ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺷﺎﺧﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﻭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻫﺰﺍﺭ ﺣﺪﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺭﻳﺸﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ ﺭﺍﺩﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ قُریش
ﻭمحمّد
ﻭﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﺧﻂ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺗﺎ پیدایش
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . (ﺍﻟﻠﻪ)
ﻣﻌﺮّﺏ(ﺃﻫﻮ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ . ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺯﺑﺎﻥ قُریش ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻴﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺁﺩﻡ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥﻭﺗﺎ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻭﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺷﺶ
وﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﺍﺋﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺭﻭﺵ ﻋﻤﻠﻰ
ﺗﺎﺯﻩﻭ ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐخویش
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ محمّد
بعلیّ ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ (ﺗﻮ ﻳﺎﺭ
ﻣﻨﻰ ). ﻳﻌﻨﻰ علیّ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﻫﻨﻮﺯ محمّد
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﻧﺪﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺩﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻫﻢ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻳﺎﺭ
محمّد ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻭﺩﺭﺗﺄﻳﻴﺪ محمّد
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﻭ ﺃﺥ محمّد
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺰﻭﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻭﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺑﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
علیّ ﭘﺴﺮ ﻋﻤﻮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . علیّ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ علیّ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﺗﺠﺴّﺪ
ﻧﻮﺭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻬﺪﺍﻟﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ
ﻭﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ
محمّد ﺑﺎعلیّ
ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﺭﻭﺡ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺎﻫﺪﻯ
ﺭﺍﺍﺯ ﻳﺎﺭﺍﻥ
ﻭ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻭﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺗﺤﻮﻳﻞ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯﺪﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﺑﻨﻰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ خویش
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺍﺯ ﺣﻮﺯﻩ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺤﻮﺯﻩ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩﺭﻭﺵ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺑﺪﻧﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﺎﮐﻤﻚ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﻡ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺻﺮﻳﺢ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺁﻳﺎﺕ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﮕﻰﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﭼﻮﻥﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻦﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻤﻦ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻳﻚ
ﺍﻳﺪﻩ ﺩﺭ ﺣﺠم
ﻮﮐﻤﻴّﺖﻓﮑﺮﻯ
ﮐﻮﭼﻚ ولی
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻦ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻢ . ﺍﮔﺮ حقّ
ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﺍﺩﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷم
ﺠﻮ ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻰ
ﺧﻮﺩﻡﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﺷﺘﻢ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩﻡ ﻣﻰ ﮔﺸﺘﻢﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ .

ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡﺑﺨﺼﻮﺹﻋﻠﻢ
ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮐﻪﺑﻬﺘﺮﻳﻥﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﻣﺤﺼّﻠﺎﻥ
ﺷﻴﻤﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﺍﺯ
ﺟﻮﺷﺎﻧﺪﻥ
(ﺑﻮﺗﻘﻪ)
ﭘﺎﺭﭼﻪ ﻳﺎ
(ﺑﻮﺗﻪ)
ﭘﺎﺭﭼﻪﻫﺮ ﺩﻭ
ﺭﺍ ﺑﻤﻨﺰﻟﻪ ﻣﺤﺮﺍﺏ
ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﻭﻋﻆ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻪ ﺭﻧﮕﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺗﻘﻪ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ
ﻭﺫﻭﺏ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻧﮓ ﻭ
(ﺻﺒﻐﻪ) ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ ﺯﺭﮐﻮﺏ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮ ﺑﺎ
ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ فتوّتﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﻰ
ﺑﺤﺎﻟﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻏﻠﻴﺎﻥ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥﺑﺤﺎﻝ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﻏﻨﻰ ﺗﺮ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﻏﻠﻴﻆ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ الهی
ﺪﺭﺁﻳﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻟﻮﻁ
ﭘﻴﺎﻣﺒﻴﺮﻯﺎﺯ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻫﻨﺮ ﺭﻧﮕﺮﺯﻯ
ﺭﺍ ﺁﻣﻮﺧﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻟﻮﻁ ﺣﺮﻓﻪ
ﮔﺎﺯﻭﺭﻯ ﻭ
ﻟﺒﺎس ﺷﻮﺋﻰ ﻣﺘﻮﺍﺿﻌﺎﻧﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻫﻢ
ﻋﺼﺮ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥﺷﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﺁﺩﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﻪ
ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ .

ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺮﺑﻴﻦ ﺍﺯ
ﺑﺤث ﺧﻮﺩﺍﻳﻦ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺁﺋﻴﻦ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ فتوّتﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﺮﺍﻳﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﻏﻠﻂ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻮﺭﺩ ﻣﺼﺮﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎﺯﺗﺎﺏ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﻣﺎﻟﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
ﻓﮑﺮﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﺗﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﭼﺎﻟﻪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻥ ﻭ ﺑﭽﺎﻩ
ﻭﻳﻞ ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺁﻥﺪﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻥﻔﮑﺮ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﺳﺖﮐﻪ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺮ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﮐثر ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺒﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﻋﻴﺐ ﺁﻥ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮﻫﺎﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻔﺮﻳﺐ ﻭﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﮑﺴﺖ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﮑﺴﺖ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣؤﻣﻨﻴﻦ
ﻣﺠﺘﻤﻊ ﺩﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩﮐﻪ اُمّی
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺟﻤﻊ ﻭ
ﺟﻢ ﺷﺪﻩﺭﻭﺯ
ﺟﻤﻌﻪﻭ
(ﺃﺩﻳﻨﻪ وآدینه
) ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﺯﺗﺠﺴّﻢ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻤﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨﻰ . ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﻭﻯ ﺩﺭﺟﺴﻢ
ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ ولی ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﺧﻠﻔﺎ
ﻭﻣﺠﺘﻬﺪﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺭﺍ
ﺗﺠﺴّﺪﻯﺎﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ
ﺑﺮﺧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺣﺸﺮﺍﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻤﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩ . ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻦﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭﻟﻤس ﻭﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﻣﻠﻤﻮس ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻯ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﻣﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰﺗﻴﻤﺎﺭ ﺧﻠﻖ
ﻭﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﺗﻴﻤﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﺸﺮﺍﺕ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻓﺮﺻﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﮐﻤﮑﻰ
ﻫﻢ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺷﻮﺩ ﻭ
ﺑﻤﺴﺘﻌﺪﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺴﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯﻫﺮﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻓﺮﻩﻭﺷﺎﻥ
ﻭ ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻓﺮّ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺣﮑﻢ ﻧﺒﻮّﺕ
ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻋﻠﻴﻪ ﻇﻠﻢ ﻭ
ﻇﻠﻤﺖﻭ ﺳﺘﻢ
ﻭﺑﻰﻋﺪﺍﻟﺘﻰ
ﻫﺎ ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﺑﻨﻔﻊ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻤﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻌﺮﺵ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺭﺟﻤﻨﺪﻯ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺷﻮﺍﻟﻴﻪﮔﺮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭﻳﺎﺭﺍﻥ
سوﺷﻴﺎﻧﺖ
ناﺟﻰ ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﻭپیدایشﻗﺎﺋم
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥﺒﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎس ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻮﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ سوﺷﻴﺎﻧﺖ
ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺯ ﺳﻪ سوﺷﻴﺎﻧﺖ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭمحمّدﺗﺤﻘﻖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩسوء ﺷﻴﺎﻧﺖ
یا سوشیانس محمّد
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﺼﺮ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻳﺪ
. ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻠﺎس ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺴﺘﻠﺰﻡ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﻦ
ﻋﺮﺑﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﻨّﻰﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
فتوّتﺑﺮ
ﻣﺒﻨﺎﻯ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﺸﻴّﻊ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺸﻴّﻊ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﻫﺪﻑ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺳﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺳِﻨﺖ)ﺷﺪﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯﻤﻘﺪس
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﺗﻬﺪ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺗﻄﺒﻴﻘﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺟﺰ ﺿﺪ
ﻭﻧﻘﻴﺾ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺑﺮأساس ﻣﻬﺮ
ﻭﻣﺤﺒّﺖﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻬﺮ
ﻭﻣﺤﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﭼﻪ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻯ
ﺁﺩﻡ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶ ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺩ ﻭ ﻭﺩﺍﺩ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﺑﻮﺩ
ﻳﺎ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭﻣﻬﺮﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻬﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﮕﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ؟ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪﺧﻮﻳﺸﺘﻥﺮﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺡالقُدُس
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺘﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﭼﻮﻥ
ﻋﺒﺎس
ﺍﻗﺒﺎﻝﺃﻫﻞ فتوّتﺭﺍ
ﺟﻤﺎﻋﺘﻰ درویش
ﻭ ﻓﻘﺮﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ ﻗﺮﻥ ﭘﻨﺠﻢ
ﻫﺠﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻤﺎﻟﻚ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻋﻮﺍﻡ صوفیّه
ﻭ ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﺎﺭﺍﺿﻰ ﺍﺯ ﺳﺘﻢ
ﺧﻠﻔﺎ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ تصوّف
ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ . ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥﻓﺮﺻﺖ
ﺑﻈﻬﻮﺭ ﻭ ﻋﻠﻨﻰ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ تصوّف
ﺩﺍﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺴﺎﻋﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺳﻌﺘﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻤﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻟﻮﻁ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﺎﻧس
ﺷﻬﺮﺕﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺖ
. ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺷﻬﺮ ﻟﻮﻁ
ﻭﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺁﻥ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﺷﺪ . ولی
ﻣﻮﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺷﺪﻩ ﺷﻌﻴﺐﺗﺎﺑﻊ
ﻳﻮﺳﻒ ﻭ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺩﺭﻣﻬﺎﺟﺮﺕﺍﺯ
ﻣﺼﺮ
ﺑﺎﻭﺭﺷﻠﻴﻢﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺳﺘﻢ
ﻓﺮﺍﻋﻨﻪﺑﻴﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺷﺎﻧس
ﺷﻬﺮﺗﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﮐﻪﻫﻨﻮﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭﺑﻨﺎم ﺪﻳﻦ
ﺑﺮﭘﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥﻤﻮﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺍﻭ ﻣﻮﺷﻪ
ﻭﻣﺎﺷﻰ ﺭﻫﺮﻭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ(ﻣﺎﺷﻴﻪ)
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﭼﻬﺎﺭﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻇﻬﻮﺭﻣﺎﺷﻴﻪ
سوشیانس اول
زردشت ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻪ
ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥ . ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮ
ﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻧﺪﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺣﺘﻰ ﻧﺎﻣﺸﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
ﻭﺣﻠّﺎﺡ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻔﺘﻮﺍﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺳﻨّﻰﻭ
ﺑﻌﺪ ﻓﺎﺳﺪﺗﺮ
ﺷﻴﻌﻰولی
ﻫﻤﮕﻰ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﻰﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻧﺪ ﻭﺩﺭ
ﭘﻮﺳﺘﺸﺎﻥ
ﮐﺎﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪﻭﺑﺮﺳﺮ
ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ ﻫﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥﻨﻴﺰ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺳﻌﺖ(
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﺷﻴﻌﻪ)
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ گروه
ها وﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﺧﻠﻔﺎ
ﺑﻬﺮ
ﻣﮑﺘﺒﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﻭﺝ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺩﻡﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻨﺎﺻﺮ ﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻟﻠﻪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﻠﻮﻯ ﻭ ﺷﻴﻌﻰ
ﻭ ﺻﻮﻓﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﭼﻬﻞ ﻭ
ﺷﺶ ﺳﺎﻝ
ﺧﻠﺎﻓﺖ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﮐﻤﻚ ﺑﺘﻮﺳﻌﻪ تصوّف
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﻣﺄﻣﻮﻥ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﺎﻳﺘﺨﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺑﻐﺪﺍﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻄﻮس ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺷﻬﺮﺕ
ﺑﺮﻳﺎﺳﺖ ﺃﻫل
ﺒﻴﺖ پیامبر و
علیّ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺰﻭﺭ
ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﻟﻴﻌﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻨﺼﻮﺏ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺳﭙس ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺮﺍﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺷﻬﺮ
ﺍﻫﻮﺍﺭ
ﻭﺷﻴﺮﺍﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻩ ﭼﺮﺍﻍ ﺩﺭ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﮐﺸﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ تصوّف ﻭ
ﺗﺸﻴّﻊ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﻞ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺧﻮﺩ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗﺸﻴّﻊ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ . تصوّف
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺁﻥ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻰ
ﻭﺳﻨّﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺘﺠﺪﺩﺍﻥ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺣﺘﻰ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮﻳﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﻭﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
هستند . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻫﻤﭽﻨﺎﻥﺒﺎ
ﮐﻨﺪﻯ ﻭ ﺭﻧﺞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﻯ
ﺑﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺘﻴّﺖ
نوع ﺑﺸﺮﻯﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻭﮐﺎﻧﺪﻳﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻠﺎﺋﮑﻪ
ﻭﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ(ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ) ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﻪ ﺑُﻌﺪﻯﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻭ
ﺑُﻌﺪﻯﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻳﻚ ﺑُﻌﺪﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻓﺮﻭﺯﺍﻥ
ﻓﺮ ﺍﺯ ﺣﺴﺎﻡ
ﺍﻟﺪﻳﻦ
ﭼﻠﺒﻰﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﻣﻮﻟﺎﻧﺎﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ . ﮐﻪ(ﺯﺍﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ)ﻭ(ﻓﺘﻴﺎﻥ
ﺟﻨﮕﻰ)ﻭﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﻣﺴﻠّﺢﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺣﮑﻮﻣتهاﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﻭﻳﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭسوّم
(ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﺖ)ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻣﻰ
ﺟﻨﮕﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﻡ(ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺶ)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻬﺎ
. ﺍﻣثاﻝ
ﻓﺮﻭﺯﺍﻥ
ﻓﺮﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪولی
ﺳﺨﺖ
ﺑﺮﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻣﺸﻐﻮﻟﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻡ . ﻭﻧﺸﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻧﺪﻳﺪﻡ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻩ ﭼﻪ ستایش
ﻫﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﭼﻮﻥ
ﻣﺼﺪﻕ ﺁﻣﺪﭼﻪ
ﻧﮑﻮﻫﺸﻬﺎ
ﮐﺮﺩ ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺯ ﺷﺎﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻧﻤﻮﺩ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﻗﺼﻴﺪﻩ
ﺳﺮﺍﺋﻰ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻀﺐ ﺷﺎﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻮﻯ ﮔﻔﺖ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺑس ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ
ﺭﺍ(ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ) ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺘﻌﺒّﺪﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻓﺮ ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ(ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ)ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺑﺨﺸﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺑﻌثت
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ پیدایش
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺖﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻓﺘﻴﺎﻥ ﺟﻨﮕﺠﻮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮ
ﻓﺘﻴﺎﻥ ﺟﻨﮕﺠﻮ
ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻘﻴﻪ ﺳﻴﺎﺳﺖﺑﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺗﺤﺖ ﭘﻮﺷﺶ
ﻭﺷﻌﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ .

ﻫﻨﺮﻯ
ﮐﺮﺑﻴﻦ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻣﺴﺘﺸﺮﻕ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ
ﮔﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺄﻣﻮﺭﺍﻥ
ﻣﺨﻔﻰ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻣﺘﺼﻮﻓﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻫﺮﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺣث
ﺁﻥﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻭ
ﺗﻮﺍﺻﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺦﺩﺭ
ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﺨﺘﻠﻒﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﺘﺐ مُقَدَس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﮔﺮﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰﺟﺰ
ﻣﺰﻳﺪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﺤﻘّﻖ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺒﺎﺣث ﻣﻦ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺩﻳﻦ ﺷﻨﺎسی ولی
ﺑﻰ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
سوﺧﺘﻪ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﺰﺑﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺟﻬﻨّﻤی
هستند . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ
ﺩﻟﻰ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺭﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺑﺨﺪﺍ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻭﭼﻪ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﭼﻪ
ﺭﻭﺵ ﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻘﺮﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﺯ
ﻋﻨﺼﺮﻯ ﻧﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺟﻮﺍﻥ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺵﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻭ ﮔﻴﺘﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺗﻮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻣﻔﻴﺪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻗﺪﻳﻢ سوﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮ ﺍﺳﺐ ﺗﻨﻬﺎ
ﻃﺒﻘﻪ ﺧﺎﺹ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺘﻰ ﺑﭙﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻋﻤﻠﺎ ثرﻭﺗﻤﻨﺪ
ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺧﺎﺹ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍلاّ ﭘﻬﻠﻮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﭘﻴﺮﻭ
ﺍﻭ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺍﺳﺐ ﺍﻭ
ﺭﺍﻩ ﻣﻰ
ﺭﻓﺘﻨﺪﻭ
ﭘﻬﻠﻮ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻗﺎﻫﺮﻩ ﺭﻭﺯﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺒﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻩ ﻫﺎ
ﻓﺮﻗﻪ ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﮐﺮﺩﻡﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎ سوﺍﺭ
ﺑﺮ ﺍﺳﺐﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎپس
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﻦﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺴﺘﻌﻤﺮﺍﺕ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻭﻣﺮﮐﺰ ﻣﻬﻢ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻉ ﻣﻠﻞ
ﻣﺨﺘﻠﻒ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﮑّﻪﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺣﻪﺍﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﺰﻟﺖ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﺖﺑﻮﺩ . ﻧﺰﺩ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺤﻠّﻯ ﻨﻴﺰ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻳﺎ(ﻓﻬﻠﻮﻯ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ می
ﺸﺪﻧﺪﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺭﺳﺘﻢ ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ
ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﻳﻮ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﻪﻭ ﻓﺮّ
ﻭﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ قُریش
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ(ﻓﻬﻠﻮﻳّﺎﺕ)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺭﺍ(ﺃﻫﻞ
ﺑﻴﻮﺗﺎﺕ)ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺮ ﺑﻴﺖ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﻳﻚ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰﻭ ﻣﺤﻞ
(ﺑﻴﺘﻮﺗﻪ)
ﺷﺐﺯﻧﺪﻩﺩﺍﺭی
ساالکان ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺮﺑﻮﺩﻩ . ﻭﺃﻫﻞ
ﺑﻴﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﺳﺎﺩﺍﺕﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﻣﺮﺍﺳﻢ(ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺖ)
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯﻣﺎپس
ﺁﺧﺮ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺪﺍﺭﺷﺪﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶﺩﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎﻯﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﺁﻣﺪﻩﺳﺮﺍﺳﺮ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺣﮑﻮﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺣﺮﻑ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻟﺸکرﻳﺎﻥ
ﺟﻨﮕﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻭﮐﻮﺭﺵ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺣﻘﻮﻕ
ﺑﺸﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺸﺎﺋﻰ ﮐﺮﺩ . ﻭ
(ﺍسوﺍﺭﺍﻥ)
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻓﺘﻴﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﮐﻪ
ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻯ ﻭ ﺧﻠﺎﻓﺖ
. ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥﺍﺯ
ﻫﻔﺖ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﻌﺮﻑ
ﺍﺻﻴﻞ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻣﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻄﻮﺍﻳﻔﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ سوﺍﺭ
ﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﺑﻘﻴﻪ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﺭﻭ ﻭ ﺭﻫﺮﻭ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﻓﻌﺎﻝ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ سوﺍﺭﮐﺎﺭﺍﻥ
ﺗﻨﺪ ﺭﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺮﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﻳﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻩ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺭ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥﻫﻔﺖ
ﺭﻭﺯ ﻧﺰﺩ ربّ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ که
ﺑﻬﺸﺖسوﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ربّ
ﻗﺎﺋﻢ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﺯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺩﻭﺭﻩ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥﺑﻤﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ .

(ﺯﺭﻧﮓ)ﻳﺎ
ﺳﺮﻫﻨﮓ ﺭﺋﻴس
ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥﻧﺰﺩ
قُریش ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻋﻴّﺎﺭ
ﻣﻌﺮﺏ (
ﺃﻳّﺎﺭ)ﻭﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ قُریش
(ﺫﻯ ﻳﺎﺭ) ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ(ﻳﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﻴﻖ)ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﻪﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭﻋﺮﺏﺭﻓﻴﻖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﻓﻘﺖ
ﻭﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻨﺠﺮ
ﺳﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻏﻠﺎﻑ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻳﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺯﺧﻤﻰ ﺑﺰﻧﺪ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻳﻌﻘﻮﺏ ﻟﻴث ﺻﻔّﺎﺭﻯ
ﺳﺮﻫﻨﮓ ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥ
ﺳﻴﺴﺘﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻭﺭﺍﻩ
ﺯﻧﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺑﺮﻳﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻣﺤﻠّﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻧﺪﻭﺣﻘﻮﻕ
ﺑﮕﻴﺮ ﺷﺪﻧﺪ ﻭ
ﻟﺸﮑﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﭘﺎﺳﺪﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﺑﺴﻴﺠﻴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﮑﺎﺭﻯ
ﻭﮔﺮﺳﻨﮕﻰ
ﺣﻘﻮﻕ
ﺑﮕﻴﺮﺍﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺒﺎﻃﻞ ﮐﻠﻴﺪ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮ ﮔﺮﺩﻥ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻗﻔﻞ
ﺩﺭﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺰﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺍﻳﺮﺍﻥ
ﮐﻪ تصوّف ﻭ فتوّتﺑﻬﻢ
ﺁﻣﻴﺨﺖﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻏﻠﺒﻪ
ﻣﻐﻮﻝ ﻧﻈﺎﻡ فتوّتﺭﺍﻳﺎﻓﺖ
. ﮐﻪ ﺭﻧﮓ ﺟﻨﮕﻰ
ﺁﻥ ﺣﺬﻑ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﻭﻫﺮ ﻣﺤﻠﻪ ﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺯﻭﺭﺧﺎﻧﻪ
ﻭ ﭘﻴﺶ ﮐﺴﻮﺕ ﻭ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻭ
ﻋﻴّﺎﺭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻳﻚ( ﻟﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﻟﻮﺗﻰ)ﺭﺋﻴﺶ
ﻋﻴّﺎﺭﺍﻥ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﮐﻬﻨﻪ سوء
ﺍﺭ ﻭﭘﻴﺶ
ﮐﺴﻮﺕ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺟﻨﮕﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﮐﻪ ﻣﻴﺎﻧﺪﺍﺭﻯ
ﭘﻬﻠﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺯﻭﺭﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﭘﺮﺗﺎﺏ ﻟﻨﮓ
ﺑﺮ ﮐﺸﺘﻰ
ﮔﻴﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﮐﺸﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺍﻭﺭﺍﻥ (ﻓﻮﺕ
ﺑﺎﻝ)ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﭘﺮﭼﻢ
ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺯﻭﺭ
ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻭﺭﺯﺵ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺟﻨﮕﻰ .

سوﺍﺭ
ﮐﺎﺭﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢﺩﺭ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺻﻠﻴﺒﻰ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ
ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻭ
ﺷﻠﻮﺍﺭ ﭘﻮﺵ مُقدّس
ﻧﻘﺶ ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺴﻴﺢ ﻭﮐﻤﺘﺮﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ . ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺻﻔﻮﻳﺎﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺭﺍ
ﻓﺘﻴﺎﻥﻭ
ﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﮐﻠﺎﻩ ﻗﺮﻣﺰ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻋثماﻧﻰﺟﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
(ﮔﻠﻴﺎﺩﻭﺗﻮﺭ) ﻗﺰﻝ
ﺑﺎﺷﺎﻥ ﮐﻠﺎﻩ
ﻗﺮﻣﺰ ﻳﺎ سوﺍﺭﮐﺎﺭﺍﻥ
ﺗﺮﮐﻤﺎﻥﻭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﭼﻮﻥ ﺣﻴﺪﺭﻯ ﻭ
ﻧﻌﻤﺘﻰ ﺑﺮﺍﻩ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻗﺎﺟﺎﺭﻳﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻬﻢ ﺭﻳﺨﺘﻨﺪ . ﻗﺎﺳﻢ
ﻏﻨﻰ ﻣﺤﻘﻖ
ﺍﺯ(ﻣﺮﺍﺑﻄﻴﻦ)ﺳﺮﺣﺪّﺍﺕ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻧﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﺎﻓﻆ ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺑﺎﻁ
ﻫﺎﻣﺤﻞ ﺭﺑﻂ ﻭ
ﺑﺴﺘﻦ ﺍﻓﺴﺎﺭ
ﺍﺳﺒﺎﻥ ﺧﻮﺩﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﻣﺤﻞ ﺭﺑﺎﻁ
ﺍﻓﺴﺎﺭ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻯ ﺍﺯ(فتوّتﺃﻧﺎﻇﻮﻝ)ﺗﺮﮐﻴﻪ
ﻭ(ﻧﻬﻀﺖ ﺃﺧﻰ)ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺧﻮﺍﻥ
ﺍﻟﺼﻔﺎ
ﻭﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﺧﻮﺍﻥ
ﺍﻟﻤﺴﻠﻤﻴﻦﺑﻨﺎﻡ
ﺩﻳﻦ ﺗﺠﻤّﻌﺎﺕ
ﻭﺗﻌﻬّﺪﺍﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻗﺎﺳﻢ
ﻏﻨﻰ فتوّتﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﺻﺤﺮﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺗﺼﻮﻓﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ولی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ(ﺻﻔﻪ)ﺩﺭ
ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺘﺼﻔﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺪﺍﺩ ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍ ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﻬﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﺴﻰ
ﻧﻪ تصوّف ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﻭﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺭﺍ ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﻬﺪﻯ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﻣﻌﺠﻮﻥ
ﻭ ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ
ﻋﺠﻴﺐ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻥ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺸﺮ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﺭﺕﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺎﻡ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺗﺎ ﺍﮔﺮ ﺑﮑﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺁﺩﻡ
ﺷﻮﻧﺪ
ﻭﺁﺩﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﺳﻔﻴﺪ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻳﻚ
ﮔﺎﻭﻯ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻴﺎﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﻫﺴﺖ .

ﺍﺑﻦ
ﺑﻄّﻮﻃﻪ(ﺃﺧﻴﻪ)ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﺭﻯ ﻫﺎ
ﻭﺍﺧﻮﺕ
ﺭﺍﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺍﺯ ﺯﻫﺪ ﻭ ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ
ﮔﺮﻯ ﻭ فتوّتﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﻭ(ﻏﺸّﺎﺷﺎﻥ)ﻭ
ﻓﺪﺍﺋﻴﺎﻥ(ﺣﺸّﺎﺵ)ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻠﻴﻪﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﺗﺤﺎﺩﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺧﺎﺩﻣﺎﻥ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ(ﺃﻧﺎﻇﻮﻝ
ﺗﺮﮐﻴﻪ)
ﮐﻨﻮﻧﻰ(فتوّتﺍﺷﺮﺍﻓﻰ)ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﻋﺒّﺎﺳﻰﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻣﺤﻠّﻰ ﻭ
ﺷﻴﺨﻮﺧﻴّﺖ
ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﻭﺍﺯ ﻗﺮﻥ ﺷﺸﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ فتوّتﺭﻧﮓ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ
ﭙﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ
ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻧﮓ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖعلیّ
و محمّد
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﻘﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥﺘﺎﺭﻳﺨﻰﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻗﺮﻥ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﺎ ﺩﻫﻢ ﻫﺠﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
فتوّتﻭ
ﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯ ﻇﺎﻫﺮﻯﻭﺣﺘﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺮﻯ ﺟﺬﺏ صوفیّه
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺷﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺻﻔﻮﻳّﻪ
ﺣﺎﺻﻞ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
تصوّفﺭﺍ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻘﺼﺪ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺷﺨﺼﻰﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ تصوّف
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻧﺎ ﺍﻣﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻦ
ﺷﻬﺮﻫﺎﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ
ﺷﻬﺮﻫﺎﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺴﺘﻮﻩ
ﺁﻣﺪﻩﺭﺍ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺑﺠﻨﮕﺠﻮﻳﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . (ﻣﻠﺎﻣﺘﻴّﻪ)ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳثاﺭ ﻓﺘﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﻧﻔس ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻧﻔس لَوّامه
ﻧﻘﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭ ﻋﻴﺐ ﺟﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻫﺮ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻳﺎ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﻔﮑﺮﺷﺎﻥ
ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﻣﺮﺍﻗبه ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻫﺮ ﻋﻴﺒﺐ
ﻭﻧﻘﺼﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﭘس ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﺍ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﭘﺎک ﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
(ﻣﻠﮑﻪ)ﻭ ثاﺑﺖ
ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﻠﺎﻣﺘﻴﻪﺑﺎ
ﺍﺻﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺳﺨﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ خُنثیﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻫﻤﻪ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ خویش
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﭘس
ﻋﻤﺪﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭼﺸﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻨﺎﻫﺎﻧﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﻭ ﻟﻌﻨﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﺗﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﮔﻔﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻭﻫﻮﺳﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﻮﺩ .

ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ فتوّتﻭﺟﻮﺍﻧﻤﺮﺩﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺻﺤﺮﺍ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ محمّد
ﺍﺯ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍﻩ
محمّدﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﺻﺤﺮﺍ
ﺟﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮐثر
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥﺩﺭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺑﻨﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻳﻤﻦﮐﻪ
ﮐﺎﻟﺎﻯ ﻫﻨﺪ
ﻭﭼﻴﻦ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺘﺪﻣﺮ ﻭ
ﻓﻠﺴﻄﻴﻦ ﻭ
ﻣﺼﺮ ﻭﺭﻭﻡ
ﺷﺮﻗﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪﺩﺭ
ﺭﺷﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺗﺄثیر ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ولی ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺑﻴﻦ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺭﺑﻂ
ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﻘﺮﻳﺸﻰ ﻳﺎ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﻧﮋﺍﺩ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﮐﻮﻳﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺗﻀﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺘﺼﻮﻑ
ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ پیدایش
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰﮐﻪ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺩﺭ(ﻓﻠﺴﻔﻪ پیدایش)
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﭼﻮﻥ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ صوفیّه ﻋﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻭ ﺻﻠﺢ ﺩﻭﺳﺖ ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺷﻌﺎﺭ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻮ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺳﻦ
ﻭﺳﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎلا ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﻏﺮﻭﺭ ﺟﻬﻞ
ﮐﻤﺘﺮﻭ
ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻭﭼﺎﺭﻩﺟﻮﺋﻰ . ﺗﻦ
ﻭﺍﻋﺼﺎﺏ ﺿﻌﻴﻒ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺘﻤﺎﻳﻞ
ﺑﺎﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺑﻘﻴﻪ
ﺍﻳّﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﭼﻪ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﮑﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺨﺖ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﺒﻪ
ﻧﻔس ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻡﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﺎﻣﻮﺭﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻭﻳﺎ
ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﭘﻮﺯﺵ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰﺍﺯ
ﻃﻮﻝ ﮐﻠﺎﻡ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻴﺶﺍﺯﺍﻳﻦ
ﻧﺪﺍﺭﻡ .

M157

یونگ
و عرفان علمی
وناخودآگاه

ﮐﺎﺭﻝ
ﮔﻮﺳﺘﺎﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎس
ﺩﺭﻣﮑﺘﺐ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻮﺩ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﺑﻨﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻭﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﺷﺎﺧﺺ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺷﺮﻗﻰ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﻭﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻭ ﺳﺎﻳﻨﺘﻴﺴﺖ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻰﺩﺭ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻣﺒﺪﺃ ﻋﻠﻢ
ﻭﺩﺍﻧﺶ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺃﺻﻞ ﻓﮑﺮ
ﺭﺍ ﺗﺮﺷّﺤﻰ
ﺩﺭﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
گوﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺻﻔﺮﺍ
ﺍﺯﮐﺒﺪ
ﺗﺮﺷّﺢ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺎﻣﻞ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎ ﻳﻮﻧﮓ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﻭ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻋﻘﺪﻩ
ﺍﻭﺩﻳﺐ ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ
ﺑﺎ ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺭ
ﻃﻔﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻧﺶ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻋﺎﻣﻞ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺨﺘﻠﻒﭼﻮﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﺍﻭﺩﻳﺐ
ﻭ ﻓﻘﺮﻭ ﺳﺮﮐﻮﻓﺘﮕﻰﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻋﻘﺪﻩ ﺳﺎﺯ ﺩﺭ
ﻃﻔﻞﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ
ﻋﺎﻗﻞﺩﺭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻃﻔﻞ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﻭ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﺧﺎﺻﻰﻋﺎﻣﻞ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻳﺎ ﺟﺎﻥ ﻭﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﺍﺯ
ﻟﻔﻆ(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ) ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭼﻪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ ﺩﺭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﮐﺎﻓﻰﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪﺑﺎﻋث
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﻳﻮﻧﮓ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺵ
ﺃﻫﻞ ﮊﻧﻮ
ﻣﻬﺎﺟﺮ
ﺑﭙﺎﺭﻳس ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﺍﺷﺮﺍﻗﻰ
ﻭﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﻣﺸﺮﻕ ﺯﻣﻴﻦﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻏﻨﻰ
ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ ﭼﻴﻦ ﺗﺎ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭﺭﻭﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻳﻮﻧﮓ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺻﺤﺒﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺪﮐﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺑﺴﻄﺢ
ﺟﻨﻮﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺷﺪﻳﺪ ﻭﺃﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﻄﺢ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻟجه ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﻣﺎ
ﺩﺭﺷﺮﺡ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖﺑﺎ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ولی ﻳﻮﻧﮓ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﺯﺍﺭ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯﺎﺯﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻭﺗﻌﺮﻳﻒ ﺭﻭﺣﺎﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﺍﺕ
ﺟﺎﻟﺐ
ﻳﻮﻧﮓﺍﻳﺪﻩ
(ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺭﺳی
اﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﻠّﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻋﻠّﺖ ﺭﺍ
ﭼﺎﺭﻩ ﺟﻮﺋﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺗﺄثیر
ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﺩﺭ
ﺍﻋﺼﺎﺏﻭﻳﺎ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺷﻮﻙ
ﻭ ﮐﻤﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻋﻠﺎﺟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﺭﺍﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺳﺎﻟﻢﺑﺴﻄﺢ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪﺣتی
ﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ صوفیّه
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴّﻪﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭘس ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺒﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻭ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻳﻮﻧﮓ
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻓﮑﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻋﻨﻮﺍﻥ
(ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ)ﻭ
ﻃﺒّﻰ ﺑﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ (ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺪﺭﻥ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯﺘﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻋﺎﻟﻤﺘﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻫﺮ ﮐس
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻓﻄﺮﺕ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﻮﻧﮓ
ﻳﻚ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﺎﻋﺪﻩﺍﻯ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮﺩﺭ
ﺍﮐثر ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯﺍﺻﻮﻝ
ﻭﻗﻮﺍﻋﺪﻯ ﺪﺭ
ﮐﺎﺭ ﻭﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻨﺎﻣﻴﻢ . ﻭ
ﻋﻠّﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻳﺎ
ﺷﮑﺴﺖﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻳﺎ ﺭﮐﻮﺩ ﻭﮐﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺁﻥ ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﻬﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﮐﻪ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ﺁﺧﺮ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮐﻤﻰ
ﺁﺭﺍﻡ ﺷﺪﻩﻭ
ﺳﺨﺖ ﮐﻠﺎﻓﻪ
ﺍﺯ ﺃثر
ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻯ مُخَدّر
ﻭﭘﺮﭼﺎﻧﮕﻰ
ﻃﺒﻴﺐﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﺧﺴﺘﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺎ ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﭼﻨﮓ
ﭘﺰﺷﻚ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﺑﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻫﻢ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻫﻢ
ﭘﺰﺷﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻧﻴﺎﺋﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﮐﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥﮑﺎﻭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺪﺭﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺎﻟﻢ
ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﻄﺒﻴﺐ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﭘﻴﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ ﮐﺎﺭ
ﺷﻔﺎ ﻳﺎﺑﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﻧﻴﺰ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣؤثّر
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺴﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰﭼﻮﻥ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻳﺎ
ﺭﮐﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﮑﺴﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ ﻣﺘﺄﺳّﻔﺎﻧﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ اﺯ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺟﺎ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻳﻮﻧﮓﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺳﺮﺷﻨﺎس
ﺗﺮﻳﻦ ﻭﻣﻮﻓﻖ
ﺗﺮﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎس ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻃﺒّﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﭼﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺁﻥﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ .

ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻳﻮﻧﮓﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ)
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻭﺿﻊ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﮔﻮﻧﻪﻭ ﻧﻴﺰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺷﻔﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺳﺎﻟﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﻘق
ﻨﻴﺎﻓﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺍﺣﻠﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﻭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻠﻞ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐﻭ ﺁثاﺭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔی
ﺪﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻓﻦ ﺑﻴﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﺗﺮﻙ
ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﺳﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭﺭﺍ
ﮐﻠﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺗﺮﻙ ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺳﮑّﻪ
ﻫﺎﻯ ﻃﻠﺎﻯ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﻨﻴّﺖ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺁﻥ
ﺑﻴﻦ ﻓﻘﺮﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺭﻓﻘﺎپس ﻋﻘﺐ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻭ ﺳﻨﮕﻴﻦ ﻭﺯﻥ
ﺷﺪﻩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﻭﺩ
ﻭﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺯ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻧﻴﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﮔﻢ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ ﺳﮑّﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﻭﺭ
ﺭﻳﺨﺖ ﻭ ﺳﺒﻚ
ﺑﺎﺭ ﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺭﺍﻩ ﺭﻓﺖ
. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻃﻠﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻗﺪﻣﻰ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁ
ﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﻭﻣﺘﻨﻔّﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ﻃﻠﺎ
ﻭﭘﻮﻝ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩﻭﺟﺪﻯ
ﺗﺮ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻴﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻳﻦ
ﺧﻠﺎﻓﮑﺎﺭﻯ ها
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻭ
ﺭﺍﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ(ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ) ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻋﻤﻞ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺿﻌﻴﻒ ﻭ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺗﺮﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺳﺮ ﺍﺯ ﻣﺤﺎﻓﻞ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﺩﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻘﺘﺼﺪ ﻭﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺭﺍ ﻣﻐﻀﻮﺏ
ﻋﻠﻴﻬم
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺮﺍﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺗﺎ ﺑﺎﺯﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻥ ﺑﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﻤﺘﺮﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺭﻭﺷﻦ
ﻭ ﺩﻟﭽﺴﺐ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺳﺎﻟک ﻨﻴﺰ ﺍﺯ ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻗﻴﻤﺘﻰ ﻭ ﺯﻳﺒﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺃثر ﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻟﺐ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡ
ﻋﻄﺮ ﻭﻣﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﺷﻴﺮﻳﻦﻭ
ﺳﻔﺮﻩ ﻫﺎﻯ ﺭﻧﮕﻴﻦ
ﻏﺬﺍﺋﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻗﺺ ﻭ
ﺷﺎﺩﻯﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﺑﺎ
ﻣﺤﺒﻮب ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﻤﺮﺍﻫﻴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻔﺴﺮ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﻫﻢ
ﺟﻨﺒﻪ ﮐﻠّﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩﻭﻫﻢ
ﺟﻨﺒﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺻﺤﻨﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑﺶ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﭼﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﺑﺪ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﭘﺮ
ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺪﺍﻡ ﺗﺮس
ﻭ ﺁﺗﺶ ﻭ ﻓﺮﺍﺭ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳکی ﻮ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻳﺨﺘﻦ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺩﻭﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﻧﻴﺰ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺯﺍﻧﻪﻋﻤﻠﺎ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﭼﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﺩﻭ
ﺟﻬﻨﻢ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻨﻚ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺟﻬﻨّﻢ
ﺭﻭﺡ ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻣﺴﺦ
ﺁﻣﻴﺰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺯﻳﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻭﺗﺮس ﺩﺍﺋﻢﻭ
ﺩﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﻭ
ﺷﮑﺎﺭﭼﻴﺎﻥ ﺑﻰ
ﺃﻣﺎﻥﻭ
ﺗﺸﻨﮕﻰ ﻭ
ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﺯ
ﺑﺤث ﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻭ ﺧﺎﺭﺝ
ﻧﺸﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺷﻔﺎ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺍﺳﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮐﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻌﺎﻳﺒﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁثاﺭ
ﺧﺎﺭﺟﻰﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻮﺍﺩ ﺳﺨﺖ مُخَدّرﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺭﺯﺵ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍﺩﻟﻴﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻳﺎ ﺟﺎﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺴﺎﻥﺮﺍﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺧﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻳﻮﻧﮓ
ﭘﺰﺷﻚ ﺩﺭ
ﻧﻮﻋﻰ ﻃﻠﺴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻃﺒّﻰ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻃﺒّﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ . ﮐﻪ ﺍﻭ ﻭ
ﺍﻣثاﻟﺶﺑﺎﻳﺪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺠﺎﺻﻮﻝ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺷﻔﺎﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺗﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭ
ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪﺗﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺁﺭﺍﻡ ﮔﺮﺩﺩ . پس
ﻳﻮﻧﮓ ﻫﻨﻮﺯ
ﭘﺎﻳﻨﺪ ﺍﺻﻮﻝ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻃﺒّﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻃﺒّﻰ
ﺍﻭﻣﺰﺍﺣﻢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﻮﻧﮓ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺍﺯ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻳﻮﻧﮓﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻠﻞﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﻮﻡ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻣﻠّﺘﻰﺣﮑﻢ مُقدّس
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻭﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭاستوری ﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻠﻞ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺰﺷﻚ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻳﺎ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﭘس ﻳﻮﻧﮓ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻭﮐﻤﻰ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﻋﻠﻞ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﻣﺸﮑﻞ
ﻋﻀﻮﻯ ﻭ ﻣﻐﺰﻯ
ﻭ ﻋﺼﺒﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎﻯ ﺑﺸﮑﻞ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺑﺎﻋث
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻣﺴؤﻝ
ﺩﺭ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﭼﻮﻥ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺟﻤﻌﻰ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﻭﺯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺮﺍﻯﺎﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺎ ﺗﺮﻙ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣثلا
ﺍﺯ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭسوﮊﻩ ﻫﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ ﻭ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﻫﺪف
هاﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻣﻠّﻰ
ﭘﺮﺳﺘﺶﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣثلا
ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺷﺎﻩ ﺁﺗﺶ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺟﻤﺸﻴﺪ ﺷﺎﻩ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﻤﺸﻴﺪ
ﺷﺪﻩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﺁﺗﺶ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻭﻓﻬﻤﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻔﮑﺮ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﻋﻠﻞ سوﺯﺍﻥ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﭼﻮﻥ هَوَس
ﻭﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻧﺴﻮﺯﻧﺪ .

ﭘس
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻃﺒّﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻳﻢﮐﻪ
ﻳﻚ ﻋﺎﺭﻑ ﻋﻠﻤﻰ
ﭼﻮﻥ ﻳﻮﻧﮓﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﺩﺭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﮐﻨﺪﻭﻋﻠﻞ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺩﻭﻥ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻭﺭﺩﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻃﺒّﻰ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﻥ ﺍﺧﻴﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻬﻤّﺖ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻭﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺍﺯ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﺳﺤﺮ ﺁﻣﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺟﻦ ﮔﻴﺮﻯﻭﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺧﺎﺹ ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻕ
ﻣﻄﺐ
ﺧﻮﺩﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙﻭﻧﺴﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ پیدایش
ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻯ مُخَدّر
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻭ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺷﻮﻙ
ﻭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻌﻠﻢ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻃﺒّﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻔﻴﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺭﻭﺣی
ﺪﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻔﺎﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻔﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻨﻨﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .

ﻭﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﻴﻦ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﻦ ﻭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺗﻤﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﺴﻬﻴﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻴﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻃﺒّﻰ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻭ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻣؤثّر ﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻣؤثّرﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣؤﺳﺴﺎﺕ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﺗﺮﺑﻴﺖﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭ
ﺩﺍﻧﺶﺁﻣﻮﺯﺍﻥ
ﺟﻮﺍﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺪﺍﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺗﺨﺼﺼﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفسﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄثیر
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺳﺘﺎﺩﺍﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﮐﻠﺎﻡ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﻏﻴﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﻭﻫﻢ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺯ ﺳﮑس ﻫﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺃﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺖ
. ولی ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻥ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﺮﺍﻯ ﻓﺴﺎﺩ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﻫﻤﻪﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ سِکس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺭﺍ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻳﻮﻧﮓ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﺑﺎﻳﺪ حقّ ﺩﺍﺩ
. ﮐﻪ ﺳﮑس ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﺭﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺑﻮﺩ ولی
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺳﮑس ﻭ
ﻫﺮ
ﻫﻮﺳﻰﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭﻭﺭﺯﻳﺪﻩ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﺳﮑس ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﮑس ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ
ﺟﻨﺴﻰﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻴﻞ ﺑﻬﻢ ﺟﻨس
ﮔﺮﺍﺋﻰﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺷﮕﺎﻫﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﻫﺎﮐﻪ
ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ ﻭﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﻣﻴﻠﻮﻟﻨﺪ . ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻋﺮﻳﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﻳﻦ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺭﺍ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻓﻴﻠﻤﻬﺎﻯ
ﺳﮑﺴﻰ ﻭ ﺭﻗﺺ
ﻏﻴﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻈﺎﻫﺮﻯ ﺍﺯ ﺑﺮﻭﺯ
سِکس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﺰﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻗﺺﻫﺎ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻨﻮﻥ ﺳﮑس
ﺑﺮﺍﻯﺳﺎﻋﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺟﻨﺴﻰﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻓﺸﺎﺭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺟﻮﻙ ﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﮐﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺁﻥ ﻓﻮﺭﺍ
ﻭﺩﺍﺋﻢ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻳﺪ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺣﺎﻝ ﻭﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺘﻬﺎ
ﻭﻳﺎ ﺗﺸﻨﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﻳﮕﺮﻯﻃﺒﻖ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺭﺍﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻮﮐﻬﺎﻯ ﺁﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺟﻮﻙ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺭﻭﻥ ﺍﻭ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ می
ﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻓﺮ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﺑﮑﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ .

ﺍﻣﺎ
ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﻧﻮﻉ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻧﺴﻞ ﻓﻌﻠﻰ
ﺧﻠﺎﺻﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻗﺪﻳﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﺭﻩ ﻗﺮﻧﻬﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳخی
ﺮﺍ ﺑﻄﻔﻞ
ﻣﻴﺂﻣﻮﺯﻧﺪﻭﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺑﺎﻃﻔﺎﻝﻭﻳﺎ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ . ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺩﺭ ﺳﻴﺒﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡﮐﻪ
ﮐﻤﻰ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ مُخَدّر
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺍﺭﺩ
ﺧﻮﻥ ﻣﻌﺘﺎﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﻣﺎﺯﺍﺩ
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﺩﺭ ﺍﺩﺭﺍﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺍﺩﺭﺍﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩﻧﺪﺗﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ مُخَدّر
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﺯﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺩﺭﺍﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩﻧﺪ
ﻭﺑﻬﻤﺪﻳﮕﺮ
ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﻣﺴﺖ ﺑﺎﺯﻯ
ﺳﺎﺧﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﻃﻔﺎﻝ
ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺁﻣﻮﺧﺖﮐﻪ
ﺍﺩﺭﺍﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺃثر
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺭﮐﻮﺩﻙ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﺠﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﻋﻘﺪﻩﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺎﻡ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﻣﻮﺭ مثبتﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﺭﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﻗﺪﺭﺕﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﻧﺼﺎﻓﺎ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺍﻳﻦ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻴﮑﻮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺘثبت
ﻭﻧﻴﮑﻮ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺣﺬﻑ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻳﻮﻧﮓ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ آثار
ﻣﻨﻔﻰ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ ﻗﻮﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡ ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺍﻳﻦ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻏﺬﺍﻫﺎ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﮔﻮﺷﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﺎﺻﻰﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺁﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪﻭ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺩ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣثبت ﻭﻣﻨﻔﻰﮐﻪ
ﻳﻮﻧﮓ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻳﻚ ﭘﺪﺭ
ﻭ
ﻣﺎﺩﺭﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﭘﺮﻭﻧﺪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ ﺑﻤﻀﺮﺍﺕ
ﺁﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺭﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ثابت
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﺩﺍﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺳﺨﺖ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻤﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﺟﺪﻯ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍنی
ﺮﺍ ﮐﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﻨﻨﺪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺣﺪ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻭﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺷﺪﻩﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﻭ
ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺍﺯ ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺷﻮﻧﺪﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺟﻤﻌﻰ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺣﻔﻆ
ﺁثاﺭ ﻣثبت
ﻭﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻦ ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎﻃﺮﺩ ﻧﺴﺒﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻨﻬﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻫﺮﮔﺰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺁﺷﻨﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻳﻦ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺴﺘﻤﻊ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺷﻮﺩﺣﺘﻰ ﻳﻚ
ﮐﻠﻤﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﮐﺴﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪﮐﻪ ﻳﻚ
ﮐﻠﻤﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻴﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﻳﺎ
ﺗﺮﮐﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺻﺤﺒﺖ ﺷﻮﺩﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺻﺪ ﮐﻠﻤﻪﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﮔﻮﻳﻨﺪ ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺍﻳﻢ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻨﺴﺐﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻥ ﺯﺑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺭﻭﺡ
ﻣﺎﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰﭘﺮ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﻧﻮﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺬﮐّﺮ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺏ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭﻳﺎ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﺤﻨﻪ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺷﺨﺺ
ﺑﺮﻭﺯ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯﺣﺎﻝ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎ ﻫﺴﺖ ﺩﻝ ﺷﺨﺺ
ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ ﻗﻠّﻪ
ﻧﻮﺭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻠﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ولی ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻬﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺁﻥ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻳﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﺪ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺑﺤثهاﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺣﺪﺍﻝ ﻣﻨﻄﻘﻰﻧﻘﺸﻰ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺁﻥﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻘﻞ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰﻭ ﻳﺎ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪﺍﻥ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻐﻠﻂ
ﺗﺼﻮﺭ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎ
ﺑﮑﺎﺭ ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ
ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺸﮑﺴﺖ ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰﻫﻤﺎﻥ
(ﺗﻤثیل
ﮐﻠﺎﻣﻰ) ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﺸﺎﻟﻮ ﺗﻤثیل
ﻮ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﮐﻪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮﻳﻢ ﺑﺨﻴﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺩﻗﻴﻖ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﭘس ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﻫﺮﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ ﻣثاﻝ
ﻭ ﺗﻤثیل ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺑﻴﺎﻧﻰﭼﻮﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺁﻥ
ﺗﻤثیلی ﺍﺳﺖ ولی
ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁثاﺭﻯ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻧﺎﻇﺮ
ﺭؤﻳﺎ ﮐﻪﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ پس ﺁﻧﺮﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﻧﺴﺒﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪولی
ﻧﻪ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻣﻄﻠﻖ . ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺎﻯ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺭﺍ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﺍﺻﻠﻰ
ﻭ ﻣﻨﺒﻊ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑُﻌﺪﭼﻬﺎﺭﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻮﻧﮓ ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻧﻘﺸﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮکی
ﻨﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﻭ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰ ﻓﮑﺮ
ﻭﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻳﻮﻧﮓﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻧﻈﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮﻭﺍﻥ
ﺁﺷﻔﺘﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﻒ
ﻣﻨﺒﻊ ﻭﻣﻨﺸﺄ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﻭﺟﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﺪﻑ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﺮﺣﺪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺑُﻌﺪ چهاﺭم
ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺮﻭﺍﻥ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﻣﺎ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩﺵ
ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻫﻢ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻫﺮﻓﺘﻪﻭ ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍﺑﻴﻨﺎ
ﻭﺭﻭﺷﻦ ﺩﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﮑﺴﻰ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ولی ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺋﻰ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻔﻬﻢ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻊ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻬﻤﻰ
ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﺏ
ﺭﺍﺑﺮﺯﺧﻰ
ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺸﻮﺩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ . ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﭽﻨﺪﻳﻦ
ﺷﮑﻞ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﻤﻮﺩﮐﻪﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﺎﮐﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺯ ﺩﺭﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻴﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻭ
ﺗﺄثیرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺍﺯ سوﺍﺑﻖ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺳﺎﻟﻚﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻳﺎ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﻳﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﺍﺧﺮﭼﻪ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻫﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺎﺻﻞ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺳﺖ ﺑﺎﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
ﮐﻪﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﭼﻮﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺷﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ خویش
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻳﻮﻧﮓﺧﻮﺍﺏ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﭼﻪ
ﺭﺳﺪ بکاملاﻥ ﺍﻟﻬﻰﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻧﻈﺎﻡ ﻭ
ﻫﺪﻓﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺗﺎ ﺷﺨﺺ
ﺻﺎﺣﺐﺭؤﻳﺎﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﺭﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺩﻝ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻭ ﺗﻠﻘﻴﻨﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﭘﻴﺮ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺧﻮﺩﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺍﺏ
ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺗﺮﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺍﻭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﭙﻴﺮﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮐﻠﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺫﺍﺕ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻭ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻣﻌﻨﻰ
ﺧﺎﺹ ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ ﺟﻤﻌﻰ
ﻳﻚ
ﺭؤﻳﺎﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺧﺎﺹ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺸﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻋﻠﻞ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ . ﻭ
ﻳﺎ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺭؤﻳﺎ
ﻧﺎﻡ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﺣﺘﻤﺎلی
ﺮﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺤﺎﺳﻦ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺑﺎﻗﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺩﺭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﭘﺰﺷﻚﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺍﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻣﮕﺮ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻭ ﻃﺮﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺑﻨﺤﻮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯﺎﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ولی ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻭ ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯﻮﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪﻭﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺯ
ﮔﻮﻧﻪ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩاُلی
العَزم
ﺑﺮﺗﺮﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﻭﻟﻮ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎ به ﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺨﻔﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺑﺎﻣﻮﺭﻯ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﻭ
ﭘﻴﺪﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺩﺭﻙ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﻧﻘﺶ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﺮﻙ
ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺳﺎﻥﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
عکسﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻧﻴﮑﻮ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﻙ ﻧﻘﺶ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻄﻴﻊ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﭘﻴﺮ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ الهی ﺪﺭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻣﻨﮑﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﺨﻔﻰ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﺎﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﺪﻩ ﻫﺎﺑﻴﺎﺩ
ﻭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ولی
ﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺍﻭ ﻫﺮ ﺩﻭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺯﺧﻰ
ﺍﺯ ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻤﮑﺎﻧﻴﺴﻢ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻬﻴﭻ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻤﮑﺎﻧﻴﺴﻢ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻓﮑﺮﻯﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻳﻮﻧﮓ ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﮑﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﻋﻠّﺖ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻠّﺖ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺯﻭﺩ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﻑ ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺴﻮﻯ ﻫﺪﻑ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺁﺳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﭘﺬﻳﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﺪﺍﻝ
ﻭ ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ ﺟﺒﺮﻯﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﺮﺿﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺟﺰﻣﻰ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
. ﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺷﺎﻧس
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . پس
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﺮﮐﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺑّﻰ ﻋﻮﺍﻡ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻢ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥﺁﻧﻬﺎﺩﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥﺑﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺎﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻫﺎﻯ ﻣﮑﺮﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ولی ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﻭ ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺑﺨﻄﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خویش
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﭘﺬﻳﺮ
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺩﻗﻴﻖ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣثبت ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺎﻥ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﮐﻤﺘﺮ ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﻯﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺨﻔﻰ
ﻭ ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺑﺎ
ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻣﺘﺄثّر ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥﮐﻪﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻃﺒّﻰ
ﺍﻣثاﻝ ﻳﻮﻧﮓ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻝ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﻰ ﻃﺮﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ بحقَّ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﻗّﻒ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻳﻢ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﺍﻳﻦ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺍﺯﻫﺮﺷﮑﻞ ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﻪﺍﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ کَس ﺍﺳﻴﺮ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﻴﺮﺩﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻭﺭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺳﻄﻮﺡ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺟﺎﻟﺐ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺂﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴم
ﺮﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻭﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﻄﺢ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﮐﺴﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
الهی ﻮﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﻐﺮﺍ
ﻭﮐﺒﺮﺍ ﺩﺭﻳﻚ
ﺣﮑﻢ ﻭ ﻗﻀﻴّﻪ
ﻣﻨﻄﻘﻰﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺍﺳﻴﺮ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻓﺮﺻﺖ
ﺑﭙﻴﺮﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧی
ﻨﻴﺰﺩﺭﻙ
ﺯﺑﺎﻥ اﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴم
ﺮﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺯﺩﻩﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺭﺍﻩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ . ولی
ﺑﺸﺮﻁ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺳﺖﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻫﻴﭻ ﺭﺍﻫﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖﻭ
ﺭﻫﺮﻭ ﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺼﺪ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﺎﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﻭ
ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺎ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ثاﺑﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑاﺸﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﺮﻳﻖ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﭽﻮﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺣﺪ ﺗﻮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺎربّ
ﻋﻤﻠﻰ ﺷﺨﺺ خویش
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻢ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﻭ ﻃﻰ ﻃﺮﻳﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻓﺘﻦ . ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﻭ ﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺟﺪﻳّﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ ﻭلی
اﻟﻬﻰﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻣﺤﻔﻮﻅ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﭘﺮ ﺭﻧﺞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻭ ﺗﻮﺍﻥ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ حجّ
ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﻌﻤﺮﻯ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺷﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﺑﻤﺮﺯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟّﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ(سوﭘﺮ
ﻣَﻦ) ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﻓّﻘﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ محمّدﻯﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺠﺪﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺗﺒﺮﻳﻚ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﺭﺳﺎﻧﻰ ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺑﺪﻫﺪﻭ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﺎﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﺗﺎ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺟﻌﺖ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮﻭ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﻤﺪﻧّﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻟﺬﺕﺯﻧﺪﮔی
ﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺿﻌﻴﻒ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﻯ ﮐﻨﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻩﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﻠّﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺯﺣﻤﺖ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺳﺘﻢ ﻫﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥﺑﺎ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻘﻠّﻪ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺧﺎﻥ ﺭﺳﺘﻢ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪﻭ
ﺩﻳﻮ ﺳﻴﺎﻩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻥ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺭﻣﻨﻄﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺯ ﺣﻴﺮﺕ ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻓﺎﺭﻍ ﻧﺸﺪﻩﮐﻪ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﻴﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﻟﺬﺕ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ ﺳﻬﻮﻟﺖ ﻃﻰ
ﻃﺮﻳﻖﺁﺳﺎﻥ
ﺗﺮ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻟﺬﻳﺪ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭﻭﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺁﻥﺩﺭ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﻭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻗﻀﺎﻭﺕ الهی
ﻮ(ﺣﺘﻰ ﺃﻋﻠﻢ ﻭ بِدای
ﺍﻟﻬﻰ) ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻗﻄﻌﻰ
ﻭ ﻧﻬﺎﺋﻰﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺳﺮ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭبُعد ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻃﺮﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﻚ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺣﻴﺮﺕ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻭ
ﭘﺮﺗﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻳﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺴﻴﺮ
ﺭﺍ ﻣﺤﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻞ ﻫﺎﻯ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺟﺎﺩﻩﮐﻪ
ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﻣﺴﺎﻓﺖ ﻳﺎ
ﻧﺎﻡ ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻫﺮﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺭﻓﺘﻪﻭﺍﻣﻴﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻘﺼﺪ ﻗﻄﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺧﻮﺭﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﺭﻧﺎﻣﻪ ﻣﻮ
ﻓّﻘﻴّﺖ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎﺋﻰ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒﺍﺯﻧﻮﺭﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﻋﻈﻤﺖ ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻌﻄّﺮ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻳﻮﻧﮓﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭﻟﻮ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﻤﻠﺎﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻫﺒﺮﻯ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺷﻔﺎ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺒﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﺑﺴﻄﺢ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﭘس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﺠﺎﻭﺯﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺭﺍﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯﻨﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﭼﻨﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ
ﻭ ﺑﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻟﻬﺎﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺮﮔﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻓﻮﺭﺍ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﺳﺘثناﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺑﻬﺸﺖ
سوّم ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻋﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻉﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ تَقذُس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺭﻭﺍﺝ ﻭ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺑﺪﻯ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺻﻌﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻭﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﻩﺍﻟﻬی هست ﻭﻫﺮﻟﺤﻈﻪ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺖ ﻋﻴّﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺂﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺎﻇﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺸﮑﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺷﺎﻳﺴﺘگی
ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﺶﻭ
ﺟﻠﺐ ﻭ ﺍﺟﺘﺒﺎﻯ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ ﺭﻫﺮﻭ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻫﺮ
ﺣﻴﻠﻪ ﻭ ﻣﮑﺮ
ﺧﻴﺮﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
.

ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺏﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻘﻞﺳﺮﺑﺎﻟﺎ
ﺍﺯ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻦﻭﺳﭙس
ﺍﺯ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦﺑﻘﻠّﻪﻫﺎﻯ
ﺑﻠﻨﺪ
ﮐﻮﻩﺳﺎﺭﺍﻥ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻭ ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎناﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﻯ ﺳﻄﺢ
ﺯﻣﻴﻦﻣﺪﺍﻡ
ﺑﭽﺎﻩ ﻭ
ﮔﻮﺩﺍﻝ ﻫﺎﻯ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﺑﺒﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻥ ﺁﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﮔﻮﺩﺍﻟﻬﺎ
ﻭ ﭼﺎﻟﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺳﻄﻮﺡ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﺑﻘﻮﻝ ﻳﻮﻧﮓ
ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻣﺎﺭﭘﻴﭽﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺣﺮﮐﺘﻰ(ﻟﻮﻟﺒﻰ)
ﭼﻮﻥ ﻓﻨﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺤﺪ
ﺍﻟﻤﺮﮐﺰﺑﺎ
ﮐﻤﻰ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻳﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ . ولی
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺎﺯ ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻟﻮﻟﺒﻰ
ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﺍﻳﻦ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﮐﻮﻩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﻮﻫﻨﻮﺭﺩﺍﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻘﻠّﻪ
ﮐﻮﻩ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﻭ ﺍﻣﻴﺪ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﺩ
. ﻭ ﻫﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﺗﺤﻤّﻞ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﻧﺠﻰ ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﻧﺎﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎﻳﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ
. ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﺳﻤﺎﻉﻭ ﮔﺮﺩﺵ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺭﻗﺺ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺳﻄﻮﺡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻟﻮﻟﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺭ
ﮔﺮﺩﺵ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮔﺮﺩﺵﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﮔﺮﺩﺵ
ﻟﻮﻟﺒﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ ﺑﻤﺮﺩﺍﺏ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﻣﻴﻠﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﻧﺪ .

ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻳﻮﻧﮓ ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭﻭﻥ ﺩﻝ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪﻭ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡﻭ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﻧﺼﺎﻳﺢ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺼﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻭﺯﻣﺰﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪﭼﻮﻥ
ﮐﻠﺎﻡ ﺣﺎﻓﻆ ﻭ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﺃﻧﺪﻯ ﻋﺎﺭﻑ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﭽﺎﭖ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺭﺍ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺃﺩﺑﻰ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ
ﺑﻘﻠّﻪ ﮐﻮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪﺑﺎ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺑﻘﻠّﻪ ﮐﻮﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻨﺪﺭﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﻯ ﺳﻄﺢ
ﺯﻣﻴﻦ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ولی ﻳﻮﻧﮓ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ حقّ
ﻫﻢ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی ﺩﺭ
ﺳﻴﺮﺕ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﻣﻦﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺂﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ کاﻭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍﺑﻮﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭ ﺣﺴﻴﻨﻰﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻳﻨﻚ پس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺭؤﻳﺖ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭﺑﺘﺮﺗﻴﺐﺁﻧﮕﺎﻩﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺭﺍﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻧﻮﺭﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻭ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﻫﺮ
ﮐﻠﺎس
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩﺍﻟﻬﻰﻫﻤﮕﻰ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﺃﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ بحقَّ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﻧﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﻨﺤﺮﻓﻴﻦ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺼﺪﻫﺎ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻟﻨﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﻳﺎ
ﺩﻳﻦ ﻭﺩ ﻭ ﻣﻬﺮ
ﻭﻣﺤﺒّﺖ ﺩﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﻢ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺩﺭ ﻣﻬﺮ
ﻭﻋﺸﻖ ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺗﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ محمّدﻯﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺩﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦﻭ
سپس ﺑﻤﮑّﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
محمّدﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ . ﻭ ﺗﺎ
ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺁﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺃﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥﮐﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻳﻚ ﻫﺪﻑ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻳﻚ
ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﻭﻣﮑﺘﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﮑﻤّﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻫﻴﭻ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻳﺎ ﻗﻮﻣﻰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺳﻪ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎلاترﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺳﭙس ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ
ﺁﺫﺭﺑﺎﻳﺠﺎﻥ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻓﻠﺴﻄﻴﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻣﻰ ﻭ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮐﺎﺷﻒ قُرّه
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﺴﺘﻘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭﺩﺭ
ﺍﻣﺎﮐﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﻬﺮﻩﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻓﺮﺁﻳﻨﺪ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻋﻠﺎﺝ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻳﻮﻧﮓ
ﺭﺍﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . پس ﻳﻮﻧﮓ
ﻭ ﻫﺮ ﭘﺰﺷﻚ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺷﺨﺼﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺁﻥ ﺍﻟﮕﻮ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﺎﺗﺼﻠﻪ
ﺯﻳﺎﺩ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥﺑﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺍﺭﻭﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭﻃﺎﻟﺐ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺎ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﻧﮑﺘﻪ ﺍﺿﺎﻓﻰ ﺧﺎﺹ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﻃﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﭘس ﺁﺭﺍﻣش
هاﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺰﺷﻚ ﻭ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰپس ﺍﺯ
ﮐﺴﺐ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺯ
ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﻯ ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻳﮋﮔﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺻﺒﺮ ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺮﺣّﻢ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺁﺯﺍﺭ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ ﺩﻋﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻳﻮﻧﮓ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﻗﺮﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﻯ ﺃﻫﻞ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ولی
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﺎﺭ
ﻳﻮﻧﮓ ﻃﺐ
ﺗﺤﻠﻴﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺰﻣﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺭﺍﻩ
ﺪﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺷﻔﺎﻯ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺯ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻨﺮ ﺩﺭﻗﺪﺭﺕﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖﮐﻪ
ﺣﺪ ﺃﻗﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺨﻔﻰ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ ﺑﻨﺤﻮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ ﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﺏ ﺷﺪﻩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻞ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺧﻮﺍﺏ ﺷﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻥ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﺩﺍﺭﺩولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ
ﻋﺎﻗﻞﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞﺧﻮﺩ
ﺷﺨﺼﺎ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺿﻌﻒ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺭﺍﻩ
ﺳﻴﺮ ﻭﺳﻴﺎﺣﺖ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺟﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻡﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻳﻮﻧﮓ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﺑﺴﻰ ﻫﺰﺍﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻳﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﻭ . ﻟﺬﺍ
ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻠﻢ ﺩﺭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﻠم گرﺍﻳﺎﻥ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻴﮑﻰ
ﺑﻬﺮﻩ
ﺁﻧﺮﺍﮔﺮﻓﺘﻨﺪ
. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻌﻘّﻠﺎﺕ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺘﻪ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎﺯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺎﻋث
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎن هاﻯ
ﺧﺸﻦ ﻭﺑﺪ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺗﻨﺪﺧﻮ
ﻭﻣﺘﻨﻔّﺮ ﻭ
ﺩﺷﻤﻦ ﭘﺮﻭﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺎﺯ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﺻﺪﺍﻫﺎ ﻭ
ﺁﻭﺍﺯﻫﺎ
ﻭﻧﺎﻟﻪﻭ ﺩﻋﺎﻫﺎﻫﺴﺖ
ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺮﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻭﺝ ﮐﻤﺎﻝ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ
ﻭﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺍﺷﮑﺎﻝﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺍﺩﺑﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﻤﻖ ﺃثر
ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻢﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺑﻰ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺗﺠﺎﺭﻯ
ﻭ ﺃﺩﺑﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻐﺰ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ آثار
ﺧﻨﺸﻰ ﻭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ مثبتﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺗﺼﺎﻭﻳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﮐﺎﺭﻳﮑﺎﺗﻮﺭ
ﻭ ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺒﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺳﻴﻤﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻫﺮ ﮐس ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥﺑﺎﺯ ﮐﻤﻚ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﮔﺮﻓﺖ . ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﮐثرﺍ ﺣﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻭﻓﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﻟﻮ
ﻣﺤﺪﻭﺩ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮐثرﺍ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
گرﻓﺘﻪﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻳﺎ ﺭﻭﻯ ﮐﺎﻏﺬ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﺎﺻﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﭘس ﺩﺭﻭﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻭ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺍﮐثرﺍ
ﻋﺎﻣﻞ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻓﺰﺍپس
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻣﻌﺮﺍﺟی اﺯﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍک های ر
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺩﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﭼﻨﺎﻥ ﻗﻴﺎﻓﻪ ﻧﻴﮑﻮ
ﺩﺭﺁﻭﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ
ﻏﻀﺐﻭﺑﺎﻋﺠﻠﻪ
ﻭ ﺣﺮﺹ ﻭﻃﻤﻊﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺟﻨﻮﻥ
ﺁﻧﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺃﮐثرﺍ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻥ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺳﻘﻮﻁ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ
. ولی ﺑﺎ ﻫﻤّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﭘﺮﻋﺬﺍﺏ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥﺟﺰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺎﻡ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺣﺪّ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮﻭﺩ .

ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮل هاﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺎﺩﻯﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩﻭ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺗﻤثلاﺕ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ولی
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺸﺨّﺺﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ ﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮑﺴﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﺧﺪﺍﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﮑﻨﻴﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﻴﻨﺎ ﻭ ﺷﻨﻮﺍ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻤﺎ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻴﺪﺗﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﭙﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺪ
ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ
ﺗﻮﺻﻴﻒﺷﺪﻩ
ﻟﺬﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻫﺎﻯ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ناسوتی ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
ولی ﻣﺤﺪﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ بحقَّ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮑﻪﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﻢ ﺳﻄﺢ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺖﻧﺎﻣﻰ
ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮل هاﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ولی ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ ﺑﺨﺪﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻥﻨﻈﺮﻯ
ﻳﺎ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﻋﺬﺍﺏ
ﺑﺪﺗﺮﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻔﻬﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎّ
کوﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺃثرﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻌﻠّﻢ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮ ﻟﻴﻚ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁثاﺭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻌﻠم
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻮﺍﻡ ﻭ
ﻣﺘﻔﻠﺴﻔﻴﻦ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺭﺍ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﺫ
ﮐﻪ ﻟﺰﻭﻣﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺘﻮﻥ مُقدّس
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺪﻭﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﻔﻴﺪ
ﻓﻬﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺎﻋث ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻫﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﻯﺑﻬﻤّﺖ ﺍﻣثاﻝ
ﻳﻮﻧﮓﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺭﺍﻩ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺯﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻭ
ﺻﺤﺒﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭘس
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺫﻫﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺁﺷﻨﺎ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﭼﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﺪﻫﺮﮔﺰ ﻭﻟﻮ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﮔﻮﻳﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﭼﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩﻭ ﻳﺎ
ﭼﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺷﺄﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺮﮒ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺣﻤﻠﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﮔﺮﮒ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﮔﺮﮔﻬﺎ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻣﻴﻞ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻗﺎﺩﺭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺠﺎب هاﻯ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺯﻳﺎﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺑﺎ ﺿﻌﻒ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻣﻐﺰﻯﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻳﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩﻭﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻓﺮﺻﺖ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻴﭻ
ﻣﺮﺗﺒﻪﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺁﻥ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻥ
ﺃﺑﺮﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮐس ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠق ﻨﻴﺰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺴﻢ ﻫﺎ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﺁﻥ ﮐﻪ
ﭼﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ ﮔﻴﺎﻩ
ﻭ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺴﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺟﻌﻞ
ﻭﺗﺤﻤﻴﻞ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﮑﻰ
ﮐﻨﺪﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﻨﮑﺮ ﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺵﺍﺯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥﺎﻟﻬﻰﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻴﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺎﺯ ﻋﻠﻞ ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺷﻤﺮﺩ . ﻣﺎﻝ
ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻭ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺗﮑﺒّﺮ ﻭ ﻏﻴﺮﻩﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺟﺎﻫﻞﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺳﺎﺩﻩﺗﺮﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ناسوتی
ﻣﺎﺩﻯﻧﻘﺶ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺎﺑﻊ ﻧﻔس
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ﺣﻮﺍس ﮐﻪ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ ﻟﻤس ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ ﭼﺸﻴﺪﻥ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻓﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﻳﻚ ﭘﻴﺎﻡ
ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﺍﺗﺼّﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺣﺴّﻰ
ﺑﺎﻋﺼﺎﺏ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻳﻚ ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﻤﻐﺰﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺐ ﺫﻫﻦ
ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ ﻳﻚ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﭘﻴﺎﻡ
ﺣﺴّﻰ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺧﻮﺩ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻘﺶ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﻳﺎ ﻋﺎﺩﺕ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . پس
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻐﺰ
ﺁﻧﺘﻦ ﺣﻮﺍس
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺪﻥﺑﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺘﺎ ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺳﺪﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺮ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ناسوتیﺗﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺩﺭﺳﺖ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺭﺳﻴﺪ
. ﺣﺘﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﮐﻪ
ﺣﺠﺎﺏ ﺃﻋﻈﻢ
ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﻋﻠﻢ ﻳﻚ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﺳﻬﻤﻰ
ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻣﮕﺮ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻨﺎ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺟﺰ ﺑﻴﻨﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﺭﻑ
ﻭﺷﺎﻫﺪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺪ ﻭ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ .

ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺻﻞ ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ناسوتیﺕﻣﺠﺎﻭﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﻋﻠﻤﺎﻝ ﻣﺎﺩﻯﻣﻨﮑﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﺍﺯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻐﺰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻃﺒّﺎ ﻭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥﮐﻪ
ﻫﺪﻓﺸﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺑﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﺑﺎ ﺩﺍﺭﻭ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺮ ﻭﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻧﻘﺶ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﺄثیر
ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﭙﺰﺷﻚ
ﻭ ﺩﺍﺭﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺗﺄثیرﻯ ﺍﺯ ﺩﺍﺭﻭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﻣﻮﺍﺩﻯ ﮐﻪ ﺃثر
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺨﻄﺎ
ﺑﺒﻴﻤﺎﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩﻭ
ﻳﺎ ﭘﺰﺷﻚ
ﺍﺷﺘﺒﺎﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻭﻯ ﻧﺎ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺍﺩﻩ . ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﭙﺰﺷﻚ ﻭ
ﺩﺍﺭﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻟﺎ ﺟﺮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻨﺼﻒ
ﻭ ﻣﺤﻘﻖ
ﺭﺍﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻧﻘﺶ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺃثر
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﻣﻐﺰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺑﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺩﻭﻡ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
. ﻭ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺩﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐس
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎلی که
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺍﺯ ﺳﻪ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻣثاﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﻭ ﻳﺎ ﺳﻪ ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺷﺨﺼﻴّﺖ
بالقوّهﺍﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭﺗﺤﻘﻖ ﺑﺪﻫﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﭘس
ﺍﻳﻦ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻨﻄﻘﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
بالقوّه
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثاﻝ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺣﺪّ ﺃﮐﺸﺮ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻓﺰﻭﺩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ ﻟﺰﻭﻡ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﻢ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻴﻚ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮﻙ
ﺳﻄﺢ ﻗﺒﻠﻰ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺗﺶﻧﻤﻮﺩ
. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭ ﻳﺎ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺳﺎس ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﮔﻮﺍﻫﻰ
ﻧﺎﻣﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ بالقوّه
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩﺍﮔﺮ
ﺗﺮﻙ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺠﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﻮﺩﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴﺐ ﺷﺪﻧﻰ
ﻫﺴﺖ . ولی ﺑﺎﺯ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺯ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺮﮒ
ﺟﺴﻢﻭ ﻣﺮﮒ ﺫﻫﻦ
ﺩﺭ ﺑی سوﺍﺩﻯﻭ
ﻣﺮﮒ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﺟﻨﻮﻥ
ﺑﺒﺎﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﻭ ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﻟﺰﻭﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕﻭﺗﻮﺟﻪ
ﺑﻤﺮﺗﺒﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺗﻦ ﻭ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺫﻫﻦ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﭘﺰﺷﮑی
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰﻭﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هست . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻄﻔﻪ بالقوّه
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﻳﺎ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻭ ﮐﺎﺭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑُﻌﺪ ﭘﻨﺠﻢ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑّﻌﺪﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭘﻨﺞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﻢﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺳﻄﻮﺡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﺯ ﻧﺴﺒﻰﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭘس ﺍﻳﻨﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻪ ﺑُﻌﺪﻯﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺑﺒﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑُﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎﺑﻌﺎﺩ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﭘﻨﺞ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺩﻩ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺻﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﮐﻨﻴﻢ .

ﭘس
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺸﺨﺼﻴّﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺩﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻋﺘﻰ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺳﺎﻋﺘﻰ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮔﺎﻫﻰ ﺟﻨﺎﻳﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺑﻌﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺮﺣّﻢ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ ﺗﺮﺣّﻢ
ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺷﺨﺼﻴﺒّﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺗﻮﺣّﺶ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺟﻨﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . پس ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺷﻮﻙ
ﻭ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭﻣﻐﺰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻐﺰﻯ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﻬﻢ ﺑﺮﻳﺰﻧﺪ
ﺗﺎﺗﻨﻬﺎ
ﺟﻨﺒﻪ ﺁﻥ ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺟﻨﺒﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ
ﺩﺍﺭﻭﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣؤثّر
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺗﺤﺼﻴﻠﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺃثرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺷﻔﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺩﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺗﺮﻙ ﺁثاﺭ
ﺟﻨﻮﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭلی
ﺁثاﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺳﻄﻮﺡ
ﺗﻮﺣّﺶﻭ ﺁثاﺭ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﺪﻩ
ﺗﻮﺣّﺶ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻭﭘﺎﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﮐﻪﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯ
ﺗﻮﺣّﺶﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺷﻮﺩ ﺗﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻌﻘﻞ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻘل ﻠﺘﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭپس
ﺍﺯ ﺷﺶ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪﻭﺳﻠﻮﻙ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﮐﺴﺐ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺷﺨﺼﻴﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭘس
اﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺎﺑﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺻﺤﺮﺍﻫﺎ
ﻭﺑﻴﺎﺑﺎﻥ ﻭ ﺟﻨﮕﻞﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻣﻴﺮﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭﺑﺪﺭﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻫﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻨﺪ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪﻭﺿﻊ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭﻭﺿﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﮔﻔﺘﻴﻢﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺗﻤثیل
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻃﻔﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﺎﻟﻢ
ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ سوّم ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﺪ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﻰ
ﻫﺮ ﻃﻔﻠﻰﻭﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯﻭ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺠﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻦﺑﺮﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ناسوتی
ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺩﻭﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﭼﻮﻥ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ سوّم
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺴﻄﺢ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣلی ﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ سوّم ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪﮐﺮﺩ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭت ها ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎ
ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻭ
ﺩﻩ ﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﺻﺪﻭﻫﺰﺍﺭﮔﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺮ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺴﺐ ﻧﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻫﻴﭻ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮ .

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﺎ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻭ ﺩﻭ
ﺑﻌﺪﻯ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺣﺘﻰ ﭘﺸﻪ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
. ﻭ ﮐﺎﺭ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﭼﻮﻥ ﺧﺎﻧﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﺑﭽﻪ
ﺩﺍﺭﻯﻭ ﺗﻠﺎﺵ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﺎﻧﺪﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﻴﺶﮐﻪ ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺪ ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺍﻭﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺪﺳﺘﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻄﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﮐﻪﺑﺤﺪّ ﮐﺎﻓی
اﺯ ﺑﻠﻮﻍ ﺭﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﺩﻡ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺍﻭﻟﻤﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
. ﮐﻪﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻰﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﻫﺰﺍﺭﻩ ﺭﺍ
ﮔﻔﺖﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﺩﻡﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺁﺩﻣﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺣﺴﻨﻰ ﺩﻭﻥ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اُلی
العَزم ﺩﻭﻡ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺁﺩﻡ
ﺑﺎﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺩﻭﻡ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺑﻨﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺘﺮﺍﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ ﺑﻨﻮﺭ سوﻡ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻮﺍ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﺍ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
سوﻡ ﺭﺍ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳت هاﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺩﺭﺗﻮﻟّﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻰ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻧﺪ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ ﺗﺎﺭﻳﺦﺗﺎﺭﻳﻚ
ﮔﻢ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺶ ﻗﺮﻥ ﺑﻌﺪمحمّد
ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺮﻳﺸﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺵ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ
محمّد ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﺳﻴﺪﻡ . ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺄﺳﻴس ﮐﺮﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺑﺎﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻭﺭﺍ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّدﻭعلیّ
ﮐﻪﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻭ ﺭﻭح
ﺰﺭﺩﺷﺖ
ﻭﺳﺠّﺎﺩ ﺷﺪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﻯ محمّدﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﻴﻮﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻏﺪﻭ ﺩﺭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻭ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﺯﻳﻨﺐ
ﮐﺒﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺯﻧّﻮﺑﻴﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻮﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﺍﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ
ﻭﻣﺒﻌﻮث ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻧﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺿﻤﻨﺎ
ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝﺩﺭ(ﻧﺰﻟﺖﺍﺧﺮﻯ)
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐﻭﺑﻌﮑس
ﺩﺭﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ
ﺁﻧﮕﺎﻩﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖ
ﺣﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭمحمّدﺍﻃﻠﺎﻉ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻘﺶ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﻣﻴّﺖ ﺷﺮﻙ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺑﻮﺩ . ولی ﻧﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ ﺍﻭﻝ
ﺍﺯ ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻳﺎ
ﻣﺎﺭﻯ ﻭمُقدّس
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻧﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ . ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭﺵﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﻭ ﺑﻮﺩ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﻦ ﺍﻳﻦ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . محمّد
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﻭﻡ
ﻳﺎﻓﺖ ﻭ علیّ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺷﻬﻴﺪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮑﺴﻰ معرّفی
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﻭﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭعلیّ
ﺻﺎﺣﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻭﺗﺠﺴّم
ﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﭽﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻓﺮ ﺑﻰ ﺩﻳﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﭘﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﺩﻭ ﻗﺪﻡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ
ﺭﺍ ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﻭﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻌﻠّﻤﻰﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﮔﻔﺘﻨﻴﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﻭمحمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ .

ﺑﺤث ﻣﺎ
ﻃﺒق ﻤﻌﻤﻮﻝ
ﺍﻣﻮﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭالهی اﺳﺖ . ﮐﻪﺍﺯ
ﻫﺮ ﺭﺍﻫﻰ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻔﮑﺮ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺩﺭﻫﺮ سوﮊﻩﺍﻯ
ﺒﺮﻭﻳﻢﺳﺮ ﺍﺯ
ﺭُﻡ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍﻫﻬﺎ ﺑﺮُﻡ
ﺧﺘﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ
ﻫﻨﺪﻭ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺁﻣﻦ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ اُمّی
محمّد ﻭ ﺧﻢ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮﮐﻰ
علیّ ﻭ ﻗﻢ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕﻳﺎ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ . ﻭﻧﻪ
ﺷﻬﺮ ﻗﻢ
ﮐﻪﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺁﺭﺯﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺮ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺪﻭ ﺧﻮﺩ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﮔﻮﻧﻪﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﺟﻤﺸﻴﺪﻯ(ﺟﻢ ﻭ
ﺟﻤﻊ)ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭصَمَدیّت
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﮔﺎﻩﻫﺎﺋﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ
ﭼﺎﻩﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺩﻝ ﮐﻮﻩ
ﻭﻣﻴﺎﻥ ﺟﻨﮕﻞ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻗﻴﺎﻡ ﺍﺯ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺑﭽﺎﻩ
ﺳﺎﻣﺮﻩ ﻭ ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ
ﻭﺟﻤﺎﺭﺍﻥﺩﻭ
ﻧﻘﻄﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻧﻘﺎﻁ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻮﺩﻩﺗﺎ
ﺟﻢ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺟﻤﺸﻴﺪ ﻭﻓﺮﻳﺪﻭﻥ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭﺟﻤﻌﻪ ﻭ
ﺁﺩﻳﻨﻪ ﻳﺎ
ﺃﺩﻳﻨﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻠّﻰ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺗﻬﻴﻪ ﮐﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﻓﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺮﻡ ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻳﻚ ﭘﺰﺷﻚ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ ﻳﻮﻧﮓ
ﻭ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎس
ﺩﻳﮕﺮﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺡﻭﻟﻮ
ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺭؤﻳﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺼﺤﺒﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻳﻮﻧﮓ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﻢ ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
. ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ پیدایش
ﺧﻂ ﻭﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻫﻨﻮﺯ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻣﻨﻄق
اﻟﻬی
ﺘﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭﺷﺶ
ﮐﻠﺎس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق
ﻮﻟﺎﻳﺖﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﺒﻴﻪ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻠﺎس
ﺷﺸﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﻦﺍﺳﻠﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻭ
ﺭﺳﻤﻰﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭمحمّد
ﺭﺍ ﻋﻤﻞ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ محمّدﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺣﺴﻴﻦ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ ﻧَفَسی
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻠﻘب گرﺩﻳﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺭﺿﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰﻭﻣﻈﻬﺮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐ ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﺮﺯﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺗﺤﺖﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺁﻣﺪﻧﺪﻭﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺎﻋﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍج ﻮ
ﺍﺳﺮاء ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﻤﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺮﻗّﻰ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻳﺎﻓﺖﮐﻪ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ . ﻳﺎﺍﻳﻞ
ﻭ ﺍﻟﻪ ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
. ولی محمّد ﺑﻨﻮﺭ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ ﺑﻴﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﺗﺎ ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰﮐﻪﺍﺯ
ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐﮐﺎﻣﻞ
ﺣﺴﻴﻨی
ﺎﻧﺘﺨﺎﺏالهی
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﺁﻥ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﻋﺮﺷﻰ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺡ
ﻭ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻋﻤّاء
ﭼﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻩ
ﺻﺎﺩﺭ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻫﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﭘس ﺧﺪﻣﺖ
ﺍﻣثاﻝ ﻳﻮﻧﮓ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺭﻭﺡ ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺩﺭ
ﺳﻄﺤﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺭﺍه
ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﭘس ﺍﺯﮐﺎﺭ
ﻳﻮﻧﮓﺑﺎﻳﺪﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺘﺨﺼﺺ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻭﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﻌﻘﻞ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺍﺯ ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﻭﻋﻘﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭلی
ﺸﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ(ﻧﻔس
لَوّامه )ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻠﺎﻣﺖ ﻭﻧﻘﺪ
ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪﭘس
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ(ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ) ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻌق اﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻳﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺪﻣﺖ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ (ﻧﻔس
مُلهمه )ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺗﺎ
ﺯﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖﮐﺮﺍﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠّﺖ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙﻧﺘﻴﺠﻪﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺮس
ﺩﺍﺋم اﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺷﻮﻡ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻴﺰ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺯﺍﻓﺰﻭﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻫﻢ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻫﻢ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﻬﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻟﻴﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﺮﻭﺭ
ﻋﻠﻤﻰﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﮐﻮﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
عَدَم ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﭼﻮﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﮔﺸﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻥﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺘﻦ
ﮐﻪ ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺗﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ آزمایش
ﺷﻮﺩ . ﺗﺎ ﻫﺮ
ﮐﺴﻰ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﺗﺎ ﮐﺠﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻥ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﻯ ﻗﻤﺎﺭ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ(ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺭﺳﻴﺪ
.

ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩﺩﺭﻙ
ﺧﻄﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﺽ ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﺎﻓﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺒﻠّﻐﺎﻥ
ﻓﺮﻳﺐﮐﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﻪﮐﺮﺩﻥ
ﺧﻮﺩﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﮐﻪ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﻢ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﻢ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺴﺘﻪﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯولی
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﺋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖﺍﺳﺖﻳﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ ﻳﺎ
ﺑﻬﺮﻭﺯﻯﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﻭﺣﺸﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪﻭ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺑﺎ ﻋﻘﻠﺎ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﻭﺧﻮﺭّﻩ ﻣﻨﺪﻯ
ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻭﻝﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻭﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪﺗﺎ
ﻣﺮﮒ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺍﺏ ﻫﺮﺷﺐﺑﺒﻬﺸﺖ
سوء ﻡ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﻟﻌﮑﺶﺩﺍﺭﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﻭ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺩﻧﺎﮐﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻦﺭﻭﻯ ﺳﻄﺢ ﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻣﻴﻦ
ﺳﺮﮔﺮﺩﺍﻥ ﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻧﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺭﻯ ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺗﻦ ﻣﺤﺎﻓﻆ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡﺍﺯ
ﺭﺣﻢ ﻳﻚ ﻣﺎﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﻨﺪﺗﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺷﺪﻥ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﺟﻬﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺧﺎﻟﻰ ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺮ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﻣﻄﻠﻖﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭘس ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ .

ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﺷﺪﻳﻢ ﻭ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻳﻮﻧﮓ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﻢ ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﺍﮔﺮ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺂﻥ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ ﻭﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥﮑﺎﻭﺍﻥ
ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺸﻨﻮﻳﻢﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﻌﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
. ﻣثلا ﺍﺯ ﭼﻪ
ﺍﺷﺨﺎﺻﻰ
ﻧﻔﺮﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ ﻳﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﺷﻴﺎٴﭽﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻮﻉ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﮕﻮﻧﻪﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﭼﻪ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭽﻪ ﺍﺷﺨﺎﺹ
ﻭﭼﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ
ﺍﺷﻴﺎﺋﻰ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﭼﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻭﺿﻌﻰ
ﺍﺳﺖ
ﻭﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﭼﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺷﺪﻳﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮﻧﺎﻡ
علیّ ﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﻣﺪﻋﻰ
ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻭﻣﺤﺒّﺖﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﻔﺮ
ﻭﺟﻬﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺯﻳﺮﺍ علیّ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭمحمّدﻯ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭعلیّ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺑﻴﮑﻰ
ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻫﺮ
ﺩﻋﺎ ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ .

ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌی ﻮﻋﺮﻑ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺑﺮﺍﻯ هر
ﻓﺮﺩ ﺁﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﻢ
ﺳﻄﺤﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﮐﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺴﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﻟﺬﺍ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯﺎﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺍﺩﻩ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺪﻫﺪ
. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻨﺪﻭ ﺍﺯ ﻧﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺭﺍﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﺗﺎ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺗﺎ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭﺟﺪﻯ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻭ ﺻﺒﻮﺭ
ﻭ ﺑﺮﺩﺑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﺪﻫﻨﺪﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﮐﻢ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻭ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪﺑﻴﻚ
ﻧﻮﻉ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﺸﻰ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﮐﻪ ﺗﻤﺴﺎﺣﻰ
ﺭﺍ ﺟَﺪّ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺎﺭ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﭙﺮﺳﺘﺪﭼﻮﻥﭙﺪﺭﺑﺰﺭﮒ
ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺠﺴّﻢ
ﺁﻧﺎﻥﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﻭﻫﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ولی ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻧﻴﺰﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ ﮐﻪ محمّد
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﺯ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﻮﻧﺪﻭ ﭘﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﻮﻧﮓ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺍﺯ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪﻣﺘﺠﺎﻧس
ﻭ ﻳﻚ ﺭﻧﮓ
ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻳﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﭼﻨﺪ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐس ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﻮﺵ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﮔﺮ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﺑﻘﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻫﺠﻮﻡ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﻧﺎمُقدّس
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺣﺰﺑﻰ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻩ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺟﻨﻮﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺪﻳﻮﺍﻧﮕﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ
ﻗﺒﻴﻠﻪﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪولی
ﻣﺘﻤﺪﻧﻴﻦ
ﺩﻧﻴﺎ ﺭﺍ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺨﻮﺩ حقّ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻬﺎ
ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﺪﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻟﻴﺪﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻗﺎﻟﺒﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺑﺪﻥ
ها ﻣﺴﺘﻘﺮﻧﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺳﺮﻋﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﻭﺡ ﮐﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺪﻥﻬﺎﻭﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪﺳﺮﻋﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ
ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻧﮋﺍﺩﻯ
ﻭﻗﻮﻣﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻃﻠﺴﻢ ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ خویش
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﭘﺎﻙ ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺎ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻋﻮﺍﻡ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍﻩ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖﮐﻪﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﺪﺍﺋﻰﻗﺪﺭﺕ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻓﻬم ﻮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻳﻤﺎﻧی ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺮﻁ ﺍﻭﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﺣﺘی ﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎم
ﺠﻮﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﻧﻴﻥ ﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺗﻮﺍﻥ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎه
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ ﮐﺸﺘﻦ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﮔﺬﺷﺖ
ﻭﻋﻔﻮ
ﻣﺰﺍﺣﻤﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﻓﻘﺮﻯ خویش
ﺩﻟﺨﻮﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ثرﻭﺕ ﻏﺮﻭﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻦ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕﺍﻳﻦ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﻳﺎ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ . ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺁﻏﺎﺯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻧﻈﺮﻯ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻣﺪﺭﺳﻪ . ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻥﺩﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺴﺐﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺗﻤﺪﻧﻰﻋﻤﻠﺎ ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻋﻮﺍﻡ
ﺟﺎﻫﻞ
ﻭﺧﻮﺩ ﺳﺮ ﻭ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻣﺘﻨﻔّﺮﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﻦ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻏﻴﺒی
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻊ
ﻭﺟﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ خویش ﺩﺭ
ﻫﺪﻑ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻗﺪﻡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺒﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ ﻮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺯ ﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﮐﻪ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺭﺩ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺷﻬﺮ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭ
ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ ﺑﺎ
ﻋﻈﻤﺖ ﺭﺍ
ﺗﻤﺪﻥ می
ﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﻓﺴﺎﺩ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺑﺮﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ پس ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺸﺮﻳّﺖﻭﺣﺸی
ﺘﺮ ﻭثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﻭﻟﺬﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺮﻗﺎﺑﺘﻬﺎ ﻭ
ﺣﺴﺎﺩﺕﻫﺎﻯ
ﺑﺮ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺑﺮﺳﺮ
ﻭﮐﻮﻝ ﻫﻢ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﺒﻢﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺮ ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪﻭ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰ ﺭﺣﻢ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺍﻋﺪﺍﻣﻬﺎﻯ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﻧﻔﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻤﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﻭ
ﻓﻘﻴﺮ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺣﺎﻝ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩﻭﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
. ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﮑﺠﺎ
ﺑﺴﻮﻯﭙﺮﺗﮕﺎﻩ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭼﻪ
ﺳﻨﮓ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪﻳﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥﺻﺎﺣﺐ
ﺑُﻤﺒﻬﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺍﺳﻠﺤﻪ ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﻭ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻗﻴﻖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺳﺮ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻧﺘﻴﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺧﻄﺎ ﺩﺭ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﺭﻭﻯ
هاﻯ ﻣﻮﺷﮑﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺑﺤث ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺻﺤﺒﺖﺍﺯ
ﻣﻮﺷﮑﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻣﻌﺠﺰﻩﮔﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ . ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺮﮐس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﻌﮑس ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭﺍﻗﻮﺍﻡ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺁﻧﮑﻪ ﮐﻪ ﮐﺮﻩ
ﺧﺮ ﺁﻣﺪ ﺍﻟﺎﻍ
ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﺧﻴﺎﻝ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﺭﻧﺞ
ﺑﺒﺮﻧﺪ
ﻭﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪﺗﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺠﻴﺐ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﺮ ﺁﺷﻮﺏ ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﻮﭼﻚ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ خویشﻭ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ
ﭘﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﻧﺼﻴﺒﺶ ﺷﻮﺩ ﻳﻚ
ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ

ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ ﻋﻠﻴﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﺍﺯ
ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﺎﺭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺁﻧﺎﻥﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻳﻮﻧﮓ ﻭ أمثال
ﺍﻭﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﻔﺎﻯ
ﻓﺮﺿﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺯﻳﮕﻤﻮﻧﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻣﺒﺘﮑﺮ ﺍﻳﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺃثر ﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺍﻭﮐﻪﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ . ولی
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻳﺮﺍﻧی
ﺒﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺻﺤﺒﺖﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺧﻮﺍﺏﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺎ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
رﻭﺯﻣﺮّﻩ ﻧﻴﺴﺖ
. ﭼﻪ ﻭﺿﻌﻰ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ ﺑﺎﻋث
ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻰ ﻭ
ﺩﺭﺩ ﻭ ﺧﻮﺍﺏﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺗﺸﻨﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ
ﻫﺮﭼﻪ ﺁﺏ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ ﺳﻴﺮ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩﻭ ﻳﺎ
ﺩﺳﺘﺶ ﺑﺂﺏ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪﻭ ﺁﺏ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻏﻢ ﻭ
ﻏﺼّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺧﻮﺍﺭﺳﺎﺯ
ﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ کابوس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻋﺼﺐ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺧﻮﺍﺏ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍﺩﺭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﭘس
ﺁثاﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏﺩﻳﺪﻥ ﺃﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﺎﺑﻮس ﻫﺎ
ﺭﺍﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺏ ﻭﺑﺪ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺎ
ﻧﻔس مُلهمه ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ ﻓﻀﺎﺋﻰ
ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭘﺮ ﺍﺯ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺭﺍﻥ ﮐﺎﻭ ﺍﺻﻞ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍﺑﺸﮑﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺘﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ
ﻭ ﺻﺮﻉ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴک
هاﻯ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺷﻮﻙ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻳﮑﻰ ﮐﻨﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﮐﺸﻨﺪﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﺗﺠﻮﻳﺰﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃﻧﺪﻙ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭلی
اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺧﻮﺏ
ﺭﺍﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺭﺍﻩ
ﻃﺒّﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻳﻢﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺳﻘﻮﻁ ﺩﺭ
ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻡ ﻳﺎ
ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ ﻭ
ﺧﻢ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ( ﻗُﻢ)
ﻧﻈﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩق عزﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻘﻴﺎﻡ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﮔﻮﻧﻪ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻫﺎﻯ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺯﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎیﺑﺮﺗﺮﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺨﻮﺍﺏ
ﮐﻪ ﻳﻮﻧﮓ
ﺗﺨﺼﺺ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﻓﮑﺮﻯ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﻨﺪ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺑﻴﻨﺶ ﻫﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﺑﻴﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﺮﺕ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴم
ﻮﺗﻤثییل
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺮ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻤﺘﺮ
ﺩﺭﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺍﮔﺮﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻧﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭﻣﺮﮒ ﻭ
ﻣﻴﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﻋﺬﺍﺏﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
أثیر ﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺧﻮﺍﺏ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﮐﺎﺭ ﺗﻦ ﺯﻧﺪﻩ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺍﺏ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺭﺍ
ﻓﺮﺻﺖ ﻇﻬﻮﺭﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺷﻮﺩﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﻓﻊ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻝ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺰ عملا
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﻭ ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺫﻫﻨﻰﺗﺼﻔﻴﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺏ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﺧﻮﺍﺏ
ﺭﺍ ﻧﺎﺭﺳﺎ ﻭﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖولی
ﻳﻮﻧﮓ ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻘﻄﻪﺍﻯ ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﻴﻢﺑﻤﺮﮐﺰ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺎﻋث ﺧﻮﺍﺏ
ﺷﺪﻩو ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﻬﻤّﻰ ﺍﺯ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ
ﻣﺤﺮﻙ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻭ ﻋﻘﺪه ﻫﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺭﺍﻧﺪﻳﺸﻰ
ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ بالقوّه
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ عَدَم
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺘﺤﺮﻳﮑﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺒﺪﺳﺖخویش
ﺻﺪﺍ ﻳﺎ
ﻓﺮﮐﺎﻧﺶ
ﺣﺴّﻯ اﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺮﺥ
ﺩﻋﺎ ﻭﺟﻘﺠﻘﻪ
ﮔﺪﺍﻳﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺗﺒّﺘﻰ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰﻳﺎ
ﻣﺎﻟﺶ ﺩﻭ ﻗﻄﻌﻪ
ﭼﻮﺏ ﺑﺮﻫﻢ . ﻭﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺩﺍﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺗﺴﺒﻴﺢﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻣﺴﻤﻮﻉ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﻭﺍﻟﺘﻤﺎس
ﻭﻃﻠﺐ ﮐﻤﻚ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
. ﻫﻤﻪ ﺿﻤﻦ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻇﻬﻮﺭﻭﺑﺮﺍﻯ خُنثی
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺰ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﺩﻯ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭلی
اﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺳﺮﻋﺖ ﺣﺮﺹ ﻭﻃﻤﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﻮﺍﺭﺩﻭ ﮐﺴﺐ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﻭ ﺭﻓﻊ
ﻣﻀﺮﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﻳﻮﻧﮓ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻫﺮ ﻓﮑﺮﻯ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻴﺰﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﻯ ﺑﺘﺪﺍﻋﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻋﻠﻞ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻫﺮﺭؤﻳﺎﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻓﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺧﻮﺍﺏ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ ﮐﻢ
ﺍﺭﺯﺵ ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﻟﺬﺍ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻧﻮﻋﻰ
ﺗﮑﻠّﻢ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴک
اﻟﻬی ﺮﺍ
ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻤﺎﺷﺎﮐﺮﺩﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺩﺭﺗﻮﺿﻴﺢ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺭؤﻳﺎ
ﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻨﻘﺎﻁ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺭؤﻳﺎﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﭼﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﺧﻄﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴگردد . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ خویش ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩﺳﺮﻋﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
.

ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﺪﺍﺭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺴﺖ . ولی ﺩﺭﺧﻮﺍﺏﻧﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎﻭ
ﻧﻪ ﻣﺘﻦ ﺁﻥ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﻬﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﻧﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ
ﻣﺸﺨﺺ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻮﺟّﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺣﻮﺍل ﺨﻮیش
ﻧﻈﻢ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﭼﻪ ﻋﻠّﺖ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﺷﺪﻩ ﻭ
چه ﺠﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﻬﻢ
ﺩﺭ ﺧﻠﺎﻝ ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﭼﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﻫﻨﺮ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮیش
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﭘس ﺑﮑﻤﻚ
ﺳﺎﻟک ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺧﻮﺍﺏﺭﺍﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻔﺎﻳﺎﺑﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺝ ﺩﺭﻳﺎﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
ﻭ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﺍﺳﺘﺎ
ﺍﺳﺖ ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺨﺖ ﻭﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﻭ ﭘﺮ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﭘﺰﺷﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﺁﻣﻮﺯﺵ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻋﻠﻞ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺟﻠﺴﺎﺕ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺗﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﭘﺰﺷﻚ ﻓﮑﺮ
ﮐﻨﺪ ﻭﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﺻﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻓﮑﺮﻣﻴﮑﻨﺪ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﺍ
ﺭﺍﺿﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻫﻢ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﻫﻢ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ ﺑﭙﺰﺷﻚ
ﺗﻦ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰﻭ
ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺂﻧﺠﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻮﻯ ﮐﻤﻚ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻠﻞ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕﺧﻨﺪﺍﻥ
ﻭ ﺭﺍﺿﻰ
ﺑﭙﺰﺷﻚ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺣﺎﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﭘﺰﺷﻚ
ﺭﺍﺳﺖ ﻣﻴﮕﻔﺘﻪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭﺑﭙﺰﺷﻚ
ﮐﻤﻚ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﻗّﺖ
ﮐﻨﺪ ﻭﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺩﺭﺣﮑﻢ ﻳﻚ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺒﺎﺩﻝ ﻧﻈﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﭘﺰﺷﻚ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭ
ﺍﻭﻗﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﭘﺰﺷﻚ
ﻧﻴﺴﺖﭼﻮﻥ ﭘﺰﺷﻚ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻋﻠّﺖﺟﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻒ ﺍﺳﺖ
ولی ﮐﻤﻚ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﺩﻭ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﻫﺴﺖ
ﻳﮑﻰ ﭘﺰﺷﻚ
ﻭﺭﺯﻳﺪﻩ ﻭ
ﻳﮑﻰ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﻫﻤﺪﻟﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺎ
ﭘﺰﺷﻚ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺪﻟﻰﻧﻘﺶ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺯﻥ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺯﻥ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺷﻔﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺎ
ﺯﺣﻤﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺒﻬﺎﻧﻪﻫﺎﻯ
ﺟﻌﻠﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺍﻭ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﺮﺩﻩﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺯﻥ
ﺑﺎﻳﺪ سوﮊﻩ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﺑﺎ ﻣﺮﺩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺣﻘﻴﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪﮐﻪ ﺷﺮﻁ ﻭﺟﻮﺩ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻮﺩﺵ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﮐﺸﻒ ﻋﻠﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺷﺮﻁ ﺩﻭﻡ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﻗﺖ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺫﮐﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻋﺸﻖ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﻋﻠﺎﻡ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ سوﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﭘﻴﺮﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ سوﮊﻩ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻋﺸﻖ
ﺑﻬﻤﻪ
ﭼﻴﺰﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺑﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺟﺰ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ولی ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﺎﺭ
ﺳﻠﻮﻙﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻋﺸﻖ
ﺑﭙﻴﺮﻋﻤﻠﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ سوﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ .

ﺍﻣﺎ
ﻣﺮﮒ ﮐﺴﻰ
ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ که ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺍﺯ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﭼﻪ
ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭلی ﺪﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﺭﮐﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﭙﺰﺷﻚﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﭙﺰﺷﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻫﻢ ﺩﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺒﻴﻤﺎﺭ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺰﺷﻚ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻭ ﺍﺳﺖﻭ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻘﺶ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﺷﻔﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﭘﺰﺷﻚ
ﮔﺎﻫﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﻋﺸﻘﻰ ﺑﺒﻤﺎﺭ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭ ﺍﺷﻚ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩ
ﻭ ﺳﺮ ﺑﺮ ﺷﺎﻧﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺯﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺗﺸﻨﻪ ﻋﺸﻖ
ولی ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺩﺭ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻋﺸﻖ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺍﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭﺩﻝ
ﺑﭙﺰﺷﻚ
ﻣﻴﺴﭙﺎﺭﺩ . ﻭ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﺰﺷﻚ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻗﻠﺒﻰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺮﻋﺖ ﺷﻔﺎ ﺑﺎ
ﺷﺘﺎﺏ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ ﻳﻮﻧﮓ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻭ ﮐﺸﻒ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭﻋﻠّﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﻣﺤﺒّﺖ ﭘﺰﺷﻚ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞﻭ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺑﻤﺪﺍﺭﺝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﻘل
اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺩﻝ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺣﺘﻰﺍﮔﺮ
ﺑﻬﻴﭻ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﺎﺩﻯﻳﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺍﻭ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻗﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ .

ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻳﮑﻮﺗﺮﺍﭘﻴﺴﺖﺑﺮﺍﻯ
ﺳﮑس ﻭﻋﺸﻖ
ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻭﺭﺷﺪﻩ
ﻭﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻪﻭ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻧﻘﺶ ﺳﮑس ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺟﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩﻋﺸﻖ
ﻭﺳﮑس ﺭﺍ ﻏﻴﺮ
ﺿﺮﻭﺭﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻀﺮ ﺑﺤﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﮑس
ﺷﺪﺕ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺩﺍﻧی
ﺨﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻥ ﻋﺎﺷﻖ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﭘﻴﺮ
ﺯﻧﻰ ﺭﺍ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺪﺍﺩﮐﻪ ﺯﻥ ﺩﻭﭼﺎﺭﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﺪﻩ
ﺳﮑس ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺟﻨﺴﻰ
ﭘﻴﺮ ﺯﻥ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻃﺮﻑ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭ ﻋﺸﻖﺍﺯ ﺍﻭ
ﻓﺮﺍﺭ نمی کند . ﭘس
ﺣﺮﻑ ﺍﻭﺭﺍ
ﮔﻮﺵ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺑﺪﻝ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺳﮑس
ﺗﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺍﺭﺿﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻔﮑّﺮ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻴﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺿﻌﻴﻒ ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ
ﮐﻨﺪﺑﭙﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﻣﺤﺎﺳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺧﻮﺩ ﺳﺨﺖﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﭘﻴﺮ ﻣﺨﻔﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺭﻭﺵ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﭘﺰﺷﻚ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﺩﻭ
ﺧﺴﺘﻪﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﻭﺵ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻘﺎﻁ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﮐﺎﺭ
ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺰﺷﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺍم
عوﺽﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﺴﺘﻬﺎ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺄﻋﻀﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﺻﻔﺎﺕﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻭﺯﻧﺎﻧﮕﻴﺮﺍ
ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻴﭻ ﻣﺮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﺮﺩ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭ ﻫﻴﭻ ﺯﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺯﻥ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ
ﺩﺭﺟﻪ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﻭﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺯﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻦ ﺯﻥ ﻭ
ﺷﻮﻫﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻧﺎﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﻋث
ﺳﺮﺩﻯ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻣﺮﮒ ﻋﺸﻖ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻃﺮﻑ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺴﺎﺩﺕ ﻭ
ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺭ
ﻃﺮﻑﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﺟﻨﺴﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﺎﺕ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻬﺎﻧﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﺍﺯ ﻋﻠّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻳﺎ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮ ﻭﻳﺎ ﻧﻨﮓ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻭﺟﻮﺩ
ﺯﻧﻰ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ
ﻫﺮ ﻣﺮﺩ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ(ﺭﻭﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﻪ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮ ﻭﺿﻌﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺗﻦ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻳﺎ ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺮ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﮔﺎﻫﻰ
ﺯﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻧﺶ ﻳﻚ
ﺯﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺧﻰ
ﮐﺎﺭﻫﺎ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻭ
ﺍﮐثرﺍ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﺎ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﺮس ﻭ
ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭﻣﺼﺎﻟﺢ ﺧﻮﺩ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣؤﺩﺏ ﻭ
ﺁﺭﺍم ﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺘﻮﻗّﻌﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺃﺩﺏ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻴﻠﻰ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪﻭ
ﺍﻇﻬﺎﺭﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺳﺮﺑﺎﺯ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﺯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺳﺨﺖ ﮔﻴﺮﻭﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻓﺮﻣﺎﺗﺎ
ﺷﻐﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪ
ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﺎﻯ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﺩﺭ
ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ) ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻫﺮﮐس
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻭ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺯﻳﺒﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﮐﻤﻰ
ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺮﮐﻮﺑﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﮑﻨﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭﮐﻤﺘﺮ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﭘﺎﺩﺍﺵﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
. ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﺩﺭ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﻭﺿﻊ ﺟﺴﻢ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﺁﻧﭽﻪ
ﺿﺮﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ
ﻭﻣﺼﻨﻮعی اﺳﺖ
. ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭘﺎﻙ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ثباﺕ ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯکسب
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ ﻳﺎ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻬﻤﺪﻳﮕﺮﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ
ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﺮﻗّﻰ ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺧﻮﺩﺳﺎﻧﺴﻮﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻳﻚ
ﺍﻳﻔﺎﻯ ﻧﻘﺶ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﻯ ﺻﺤﻨﻪ
ﺗﺂﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﭼﻮﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺻﺤﻨﻪ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻣﺒﺤث ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺳﺎﺯﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺬﻳﺎﻥ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺰﺷﻚﻭ
ﻳﺎﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺭؤﻳﺎ
ﻳﻚ ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻧﻘﺶ
ﺑﺎﺯﻯ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺧﻮﺏ
ﻭﺑﺪﺑﻘﺼﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭلی
هنوﺯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺣﻘﻴﻘﺖﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎﺯ ﻧﻘﺶ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪﺑﺎﺯ
ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩﻭ
ﺗﺤﺖ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﺩﺍﺋﻢ
ﻫﺴﺖ . ﭘس
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﭙﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻰ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻭ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺗﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭ ، ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺎﺯ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺯﻳﺎﺩ مؤثّر ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﻗﻀﺎﻭﺗﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻭﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻰ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﮐﻪ ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖﻓﺮﺿﻴّﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﭘس ﺗﻨﻬﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺏ ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺯﻳﺎﺩ ﻫﻢ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﻏﺮﻭﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﮔﺮﺩﺩ . ولی
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﻍ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻧﺸﺎﻥﻤﻴﺪﻫﺪ ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺗﺮس
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﻭ عَدَم
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻭﺑﺎ
ﺟﺪﻳﺖ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺭﺍ ﮔﻮﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻤﻪ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻫﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺟﻠﻮﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺑﻮس
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭ
ﺑﺮﺍﻯﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺰﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺬﮐﺮ
ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮﮒ
ﻭﺧﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻥ
ﺷاء ﺍﻟﻠﻪ
ﮔﺮﺑﻪ ﺍﺳﺖﻭ
ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻨﺪﺩ . ﻭ
ﺑﺮﮐﻮﺭ ﺩﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ . ﭘس
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﺪ
. ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻫﺮﮐس
ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺍﻣﺮﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠی اﺳﺖ
. ﻟﺬﺍ ﺑﺴﻮﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺮ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﺑﺎ
ﻫﻢ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﭘﺮ
ﺿﺮﺭﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺩﺍﺋم
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺯﺷﺘﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪﻭ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﻟﻮ
ﻣﺼﻨﺘﻮﻋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﺎﺩﺕ
ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚﻭ
ﻣﻠﮑﻪ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺍﺯ ﻳﻚ
ﺻﻔﺖ ﻧﻴﮑﻮ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﻭﺟﻮﺩ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
.

ﻏﺮﻭﺭ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻧﻴﭽﻪﮐﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍﺩﺭ ﻧﻘﺶ
ﺩﺭﺳﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺼﺒﻰ
ﻭﻣﺘﻌﺼّﺐﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻳﻚ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﻓﻌّﺎﻝ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﺴﺒﻴﺪﻩ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻌﮑس ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺿﻌﻴﻒﻭ ﺑﻰ
ﻗﺪﺭﺕﺩﺭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺟﺴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺭ
ﺍﺷﺪّ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﻗﺒﻠﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺍﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﺁﮔﺎهی بیش ﺘﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻦﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺧﻴﺎﻝ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻤﺘﺮ
ﺧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺯﻭﺩﺗﺮﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺎﻋث ﻃﻮﻝ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻏﻠﻴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪولی ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﭘس ﺍﺯ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
. ﻭﻋﻤﻠﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻳﺴﺘﻬﺎ
ﺩﺭﻏﻀﺐ ﻭ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺮﺷّﺤﺎﺕ
ﻭﻳﮋﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺧﻮﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺳﻤّﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﺳﻤّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﻋﻤﺮ ﺭﺍ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻭ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ ﻋﻤﺮ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻃﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ولیﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻭﻗﺖ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻬﻤّﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ ﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﻧﺴﺒﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻭﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺷﺨﺺ ﺍﺯ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺧﺎﺭﺝ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻘﺶ ﻣثبت ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺩﺭ
ﻋﻮﺽﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﮊﺳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺟﻠﺐ ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺑﺴﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺷﻌﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﺣﮑﻤﺖ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻘﻠﻰﻳﺎ ﻃﺮﺡ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭼﻮﻥ ﻗﺼﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺟﻠﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭ ستایش
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
. ﺍﮔﺮ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﻭ
ﻫﺪﻑﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺒﺮﻧﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣؤثّر
ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻟﻮ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭ ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺷﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻴﺎﻝ ﻭﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻨﻴﻬﺎ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﺎﺕ
ﻭ ﺍﺳﺘﺒﻄﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦﻭ
ﻗﻴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﺮاءها ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﭼﻮﻥ ﺻﻐﺮﺍ
ﻭﮐﺒﺮﺍﮐﻪ
ﺳﻠﺴﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻞ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﻣﻮﻗّﺖ
ﻳﺎ ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺍﺋﻢ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﭘس ﺩﺭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺟﻤﻊ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ ﻫﺮ
ﻋﻠّﺖ ﻭ ﻋﻴﺒﻰ
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪﻭﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺧﻄﺎﺏ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺃﻧﺪﻙ ﺃﻧﺪﻙ ﺳﻄﺢ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻤﺘﺮﻭ
ﺗﺼﻌﻴﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺁﻣﺎﺩﮔﻰ(ﺗﺼﻌﻴﺪ
ﻋﻘﻠﻰ)
ﭘﻴﺪﺍﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻗﺪﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺪﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺟﺐ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ربّ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﮐﻪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺮاء
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭﺍﺭﺟﻤﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺍﻳﻞ
ﻭﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭﺍﻟﻪ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺎﻳﻞ
ﻭ ﺍﻳﻠﻴﺎ إسراء
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺑﻨﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ علیّ ﻭ
ﻣﺮﺗﻀای الهی
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺑﺎ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠّﺖ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻝ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻯﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭ
ﺣﻔﻆ
ﺣﺎﻓﻈﻪﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﺯﻳﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺁﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻭ ﻳﺎ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻧﻔﻊ
ﻭﺿﺮﺭﻭ
ﺣﺴّﺎﺳﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺟﻪ
ﻓﻬﻢ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻳﻚ ﻣﻄﻠﺐ ﺍﮔﺮ
ﺿﻌﻴﻒ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﭘس ﺁﻥ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺩﺭ
ﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺴﺖ
ﺍﺳﺖﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﻭﺯ
ﻭ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺑﺬﻫﻦ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻳﺎ ﺩﻓﻊ ﺿﺮﺭ
ﻭﺧﻄﺮ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ
ﺧﺎﻃﺮﻩﺍﻯ
ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﻭﻣﻮﺍﻓﻖ ﺍﺻﻮﻝ
ﮐﻠّﻯ
ﻮﺃﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪﺑﺎ ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﺑﻘﺎﻯ ﺁﻥ
ﺨﺎﻃﺮﻩﮐﻪ ﻟﺎ
ﺟﺮﻡ ﺑﺬﻫﻦ
ﺷﺨﺺ ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺿﻌﻴﻒ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﺩﻭﺍﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺣﺬﻑ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺿﻌﻴﻒﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻴﻚ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻭ ﻫﺮ
ﺣﺎﺩثه اﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺸﻌﺎﻉ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻇﻬﻮﺭ ﻭ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻣﺪﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﺮﺿﻰ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻗﺼﺪ
ﺑﺤﺎﺩثه ﺍﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﮐﻨﺪﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺿﻌﻴﻒﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
. ﻭ ﮐﻤﻰ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻳﺪ
. ﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺗﺮس
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺷﺨﺺ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ ﺁﻧﺮﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻋث ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺭﻭﻯ سوژﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻫﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ
ﻭﻓﮑﺮﺟﺎﻟﺒﻰﮐﻪﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻃﺮﺡ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﺿﻌﻴﻒ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭﺑﻴﺎﺩ
ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ . ﺍﮔﺮ ﺿﻌﻒ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺿﻌﻒ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ولی
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭﺟﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺭﻭﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺭﺍ ﺿﻌﻴﻒ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯﻭ
ﻳﺎ ﻗﻮﻯ ﻗﺎﺑﻞ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻓﻮﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻫﺎ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺭﺍ ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﻳﺎ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻓﻮﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻫﺎ ﺍﺯﻧﻌﻤﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﻧﺒﻮﻩ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻧﻴﺎﺯ ﺑﻈﺮﻓﻴّﺖ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻧﻰﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻇﺮﻓﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻴﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﻮﺍﺩث ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ
ﺁﺯﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺭﻭﺣﻴﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻌﻤﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﮐﻴﻔﻰ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ خویش
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺷﺮﻁ ﺍﻭﻝ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠی ﺮﺍ ﺩﺭﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ حجّ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺭﻳﻚ حجّ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮعی
ﺒﺎﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻳﺎ حقّ حجّ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺸﻒ ﺷﻮﺩ
ﻭ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻌثت ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠﻖﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ الهی
ﻮﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﻭ ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺴﺨﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻴﻮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﺎ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ ﻫﺴﺖﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺭﺳﻴﺪ
ﺗﺎ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻓﺖ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﮐﻪ ﺃﺻﻞ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺮﮒ
ﻭﻣﻴﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﻬﺎﻥ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭ ﺑﻴﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻧﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎ ﺩﻫﺎﻥ
ﻭﺑﻴﻨﻰ ﻭ ﭼﺸﻢ
ﻭﻏﻴﺮﻩ . ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﺟّﻬﺎﺕ
ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﻯ
ﻫﺎ ﻭﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻚ ﻳﺎ
ﺑﺮﺧﻰ سوﮊﻩ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ . پس ﺑﻘﻴّﻪ
ﺣﻮﺍس
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺧﺎﺭﺟﻰﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻨﺎﺭ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻥ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﮔﺮﺩﺩﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ ﺁﻥ
ﮔﺎﻫﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﻤﮑﻦ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺩﮐﻰ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺍﺭﺩﻫﻤﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺗی
ﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻋﻤﻠﺎ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎﺯ ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻳﺎ
ﺍﮐثر
ﺳﻠﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﮐﻮﺭﺗﮑس
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺯﻯ ﺩﻭﻳﺴﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻄﻮﺭ ﻋﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻘﺶ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺁﻧﺘﻦ ﻣﻐﺰ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﻣﺼﺮﻑ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﺣﻴﺎﻯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺗﻮﺟّﻬﺎﺕ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﻮﺟّﻪ ﻳﻚ ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس ﺣﻔﻆ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻳﻌﻨﻰ
ﺣﮑﻤﺖ ﻧﻈﺮﻯ ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﺑﺎﺯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻫﺴﺖ
. ﺗﺎﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻭ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﻟﻰ ﻭﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩﺩﺭﮔﻴﺮﻯ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪﺿﻌﻒ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻋث ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻮﺟّﻬﺎﺕ
ﻫﻤﻪ ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻈﺮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻔﻴﺪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﺷﺨﺺ ﻳﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺑﻴﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺎ ﻓﺼﻮﻝ
ﺟﺪﻳﺪﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺋﻤﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻮﻫﺮﮐس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﺶﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰﺩﺭﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻬﺶ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕبالقوّه
ﻫﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﺑﻬﺘﺮﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺩﻭ ﻟﺒﻪﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﻯ ﻭﻏﻴﺮ
ﺧﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺑﺎﺧﻮﺩ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﻨﺪﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻴﺮﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ سوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﺮﺍﻍ
ﺑﺎﺳﺘثماﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﮐﻪﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ . پس
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻋﺪﺍﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻫﺴﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﺨﺘﺎﺭ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺭﺍﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺪﻫﺪ
. ﭘس ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻭﺍﺟﺐ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪﺑﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﭘس ﺍﺯ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﻭ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
می کنند
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ربّﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺮﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺎ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ ﻋﺬﺍﺏ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﺮﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﮕﻴﺮﻳم که
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮک هزﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﺒﺮﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﻤﻰ ﺩﺍﻍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﮐﻤﻰ
ﺧﻨﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺑﻬﺸﺖﺍﻭﻝ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ . ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺸﺘﺮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻭﻓﺎﺩﺍﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ

ﻇﻬﻮﺭ
ﺻﻔﺎﺕﻣﻨﻔﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺩﺭ
ﺿﻌﻒ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺯ ﻣﻰ ﮐﻨﺪ
ﻭ
ﺑﻴﺎﺩﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺷﮑﻞ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺟﻨﻮﻥﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺣﺘی
ﺒﺪﻳﻮﺍﻧﮕﻰ
ﻣﻰ ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭﺣﺸﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﺑﻬﺮ
ﺟﻨﺎﻳﺘﻰ می
ﺰﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺗﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﺑﺎﺯﺍﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺍﺳﺖ . ﻭﻭﺳﻴﻠﻪﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﻭﺗﻮﺑﻪ
ﻣﺠﺪﺩﻭﻃﻠﺐﻋﻔﻮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻴﺎﮔﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . پس ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺩﺭس
ﻋﺒﺮﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣثلا
ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﭼﻪ ﺳﺘﻤﻰ
ﺑﮑﺴﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻳﺎ ﻣﺎﻝ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺭﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﻃﻠﺐ ﻋﻔﻮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺨﺸﺶ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺗﺮﺣّﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﺨﺸﺪ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻮﺷﺎ
ﺑﮕﻨﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺬﮐّﺮ ﮔﻨﺎﻩ
ﺑﺎﻋث ثوﺍﺏ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺑﺎ
ﻫﺮ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺎﻥ
ﻭﻳﮑّﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻮﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻧﻴﮑﻰ ﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
.

ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﺭﺯﺵ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻋﻠﻤی
ﻴﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻣﺎ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺣس
ﻭﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩﻭﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻋﻘﻞﮐﻪ ﻣﺤﻞ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ ﺟﺴﻢ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺗﺮﺷّﺢ ﻓﮑﺮ
ﺍﺯ ﻣﻐﺰﺧﻨﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺗﺮﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴﺘﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺗﺮﻳﺎﻟﻴﺴﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺯﺷﺖ ﻭ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺯﺑﺎﻟﻪ
ﺩﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺳﻠﻮﻙﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪﻭﺗﺤﻠﻴﻪﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﺑﺎﺯﻣﻴﺸﻮﺩ
.

ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ سوّم
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺎﻥ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ (ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪﻣﺤﻞ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭ ﻋﻠﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺸﮑﻞ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧی ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺗﻦ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥﻭﺿﻊ ﺟﺴﻤﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺿﻊ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺒﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺟﺪﻳﺪﻯﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﻧﻮﻉ ﻭ ﮐﻠﺎس
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﮐﺘﺎﺏ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﻣﺤﻞ
ثبت ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻠّﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻏﺪﺩ ﺑﺴﺘﻪ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰﭼﻮﻥ ﮐﻮﺭﺗﮑﺶ
ﺯﻳﺮ ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺂﻥ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺭﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺗﺮﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻣﻬﻢ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﻮﺩﻙ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﭘﺎﻙ
ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪﻭ ﺳﭙس
ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ(ﺣﻘﺎﻳﻖ)
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﺑﺠﺎﻯ(ﻭﻗﺎﻳﻊ)ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭ ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺪﺭ
ﺁﻳﺪ . ﻭ ﺑﺎ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭک ﺒﻬﺘﺮ
ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐﻣﻔﻴﺪﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺃﺑﺪﻯ
ﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﻨﻔﻊ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﭘﻴﺮﻯ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﺖ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭﺃﺭﺯﻳﺎﺑﻰﻭ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﺐ ﺿﻌﻒ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻮﺟﺐ ﺯﻭﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺿﻴﺤﺎﺕ
ﺭﺍﺩﺭ ﺩﻭ ﻭﺍﮊﻩ(ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ)
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺎ ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . بویژه
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻳﺎ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺑﻰ ﺗﻮﺟّﻬﻰ ﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻥ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺮﺯﻩ ﻭ
ﻧﻬﻠﻴﺴﺖ ﻭﭘﻮﭺ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺧﻨﺪﻩ
ﻭ
ﺧﻮﺵ ﮔﺬﺭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺭﻓﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺨﺎﺯﻥ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭﺟﺪﻯ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻭﺻﺒﻮﺭﺍﻧﻪﺗﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺮ
ﺑﺮﺩﻩ ﻭﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻮﺩ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ .

ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﺮﻑ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻫﺪﻑ
ﻣﺸﺨّﺺ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺣﺮﻑ ﻭﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﮐﺎﺭ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﮐﻪﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪﻫﺎﻯ
ﻭﺍﻓﺮﻭ ﺑﺎ
ﻓﺮّ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪﮐﻤﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺗﺤﻘﻖ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭ ﺍﺧﺮﻭﻯ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭ ﮐﻪ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﮔﺮﺩﻳﻢﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺴﺘﺤﻖ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨﻤﻰ ﻭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺑﻰ ﺻﺒﺮﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻣﻬﺮ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ
ﺷﺪﻥﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﭘﻮﺍﻥ
ﮐﺎﺭﻩ ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺩﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻮﻟﻪ ﺷﻴﻤﻰ
دﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺷﻴﻤﻰ
ﺩﺍﻥ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺪﻳﻮﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ . ﺣﺘﻰ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻧﻈﻢ
ﻫﻤﻪ ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ
ﺃﻣﺮﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﮑس
ذﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﮔﺎﻩ ﺗﺮ الهی
ﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺸﺮﺍﺕﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺳﻄﺢ ﺧﻴﻠﻰ ﺳﺎﺩﻩﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣثلا
ﺯﻧﺒﻮﺭ ﻋﺴﻞ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻨﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﻈّﻢ ﺑﺴﺎﺯﺩ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻳﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻥﺩﺭ
ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺃثیرﻯﻭ
ﻳﺎﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﻤﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻓﻴﺰﻳﮑی ﻮﺩﺭ
ﺗﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻳﺎ ﺑﻤﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﺭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺃﺗﻤﻰ ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﻰ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢﮐﻪ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺳﺒﻚ ﻋﻤﻞ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺣﺘﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩﺩﺭ
ﺻﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕبالقوّه
ﺧﻮﺩ ﻣﺼﺮﻑ ﮐﻨﻴﻢ
. ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ خویش
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﻮﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻧﺠﺎﺕﺑﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﺮﺯ ﻭﺍﺟﺐ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺣﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﺎ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻳﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭﺣﺸﻰ
ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪﻥ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺭﺍ ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﻟﺤﻖ
ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻧﺠﻮﻣﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ناسوتیﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﺟﺴﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺫﻫﻦ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺮﻭﺥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُسﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺼﻴﺐ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺭﺍ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺎ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻫﺮﻗﺪﺭ ﺩﻗّﺖ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﺮﺍ
ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
ﮐﻪ ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﺭﺯﺵ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﺪﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﻟﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ مُقدّس
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎ ﺑﺴﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻧﺰﻭﻝ
ﮐﻨﺪ ﮐﻢ ﻣﻌﻨﻰﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻤﺎﻥ
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﮐﻢ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺮﺕ ﻭ ﺯﺷﺘﻰ
ﻭ ﺧﺸﻮﻧﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺤﺖ ﻫﺮﺷﻌﺎﺭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻗﻮﻣﻰ
ﺑﺨﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ سوﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﭘﺬﻳﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ . ﺟﻨﺠﺎﻟﻬﺎ
ﻭ ﺷﻮﺭﺵ ﻭ
ﻧﺎﻓﺮﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ
ﮐﻪﺑﻬﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺟﻨﺠﺎﻝ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﺧﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺳﺒﺐﺷﻮﻳﻢ . ﻭﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ ﺯﻳﺎﺩ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ
ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭘﻴﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ
. ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﮐﺸﺘﻪ
ﮔﺮﻓﺘﻴﻢﻭ ﻳﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺍﺯ
ﻫﻤﺴﺎﻳﮕﺎﻥ
ﮐﺸﻮﺭ ﮔﺮﻓﺘﻴﻢ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ستایش
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺑﻮﺩ ولی
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻏﻨﻴﺘﺮﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭﻫﻮﺵ
ﻣﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﻣﺎ
ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻮﻙ ﻭﺩﺭ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻭ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻭ ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺣﻮﺍﺩث ﻭﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ
ﺭﺍﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﺗﻤﺎﻡ
ﺧﻄﺎﺏ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭ ﻣﺼﻠﺤﺖ
ﺟﻮﺋﻰ ﻭ ﮐﻤﻚ
ﺭﺳﺎﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻠﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻮ
ﺣﺠﻬﺎﻯ ﺍﺻﻐﺮ
ﻋﻤﺮﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ حَجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﺿﺎﻓﻰﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻬﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻭﻋﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤثیلی ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺧﻠﻒﻫﺮ
ﻭﻋﺪﻩﺍﻯ
ﮐﻪﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻳﻮﻧﮓ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺍﻭﺑﺎﻳﺪﻣﻔﺼّﻠﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻳﺎﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺗﺎ(ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ)ﺭﺍ
ﺑﭙﺎﻯ (ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ)ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ اﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻋﺼﺮ ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴم
ﺒﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻠﻢ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﻰ
ﺍﻣثاﻝ ﻳﻮﻧﮓﻗﺪﻡ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﮕﺬﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺳﺮ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﭼﻮﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻩﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺮﻙ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮﮐس
ﻫﺴﺖ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺑﺤث ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﺩﺁﻭﺭﺩﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ(ﻭﻗﺎﻳﻊ)ﺩﺭﺳﺖﺭﺍ
به
(ﺣﻘﺎﻳﻖ)ﺩﺭﺳﺖﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺎﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥﻭ
ﻳﺎ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻳﻢﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻥﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺍﮐثرﺍ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻭﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻋﻘﻞ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺻﻔﺎ ﻭﺟﻠﻮﻩ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﻭﻋﺸﻖ
ﻭ ﺷﻮﻕ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺭﻭﺍﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ(ﺗﺬﮐّﺮ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯﮐﻪﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻨﻘﻄﻪ ﻭ
ﻗﺒﻠﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﺸﻢ
ﺩﻭﺧﺘﻪ ﻭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻧﻴﺰ
ﭼﺸﻢ ﺑﺮﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ولی
پس ﺍﺯ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻮ
ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥﻭﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩ(ﺃﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ)ﻣﮑﺮﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﻬﺮ
ﺯﺑﺎﻧﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﮑﺮ
ﺑﻴﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺫﮐﺮ(ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﮐﺒﺮ)ﺑﻤﻌﺒﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺴﺘﻰولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺍﻟﻠﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺍﻳﻦ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﺻﻠﺎﺕ ﻳﺎ ﺻﻠﻪ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻠﺎﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺻﻠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺻﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚﺻﺒﻮﺭ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﻗﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻣﻰ
ﻧﺸﻴﻨﺪ . ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺮ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺮ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ ﻭ ﮐﺸﺘﻪ
ﻧﺸﻮﺩﻭﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ  ﭘس ﺫﮐﺮ
ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮﻩ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺬﮐّﺮ
ﻋﻤﻠﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪﺍﻳﻦ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺁﻥ
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﺣﻤﺖ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺨﻮﺩ
ﻓﺸﺎﺭ ﺁﻭﺭﻳﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﻳﻢ . ولی
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﺧﺪﺍﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺣﺴّﻰﻳﻚ
ﺍﻣﺪﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﺧﺪﺍﺩ ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺑﻤﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺗﺬﮐّﺮ ﻳﻚ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻥﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﺍﻳﻦ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺑﺎ
ﺩﻓﻌﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺗﺮ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺣﺎﻓﻈﻪﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺩﺭﻭﻥ ﻭ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻓﺎﺻﻠﻪﺑﻴﻦ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻥ ﮐﻤﺘﺮﺍﺯ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﺍﻡ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﻭﻳﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭘﺎﮐﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻭﺿﻊ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﺬﮐﺮﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
نَفس ﻋﻤﻠﺎ ﻭ مؤثّر
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻗﺒﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺗﺮ
ﻭﻣؤثّرﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﻭ
ﺷﺘﺎﺏ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﺍﺯﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﺟﺪﻯ ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﺒﻰ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ .

ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﻩﻫﺎﺑﺸﺘﻮﺍﻧﻪ
ﺫﻫنی ﻮ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻗﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﻏﻨﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻯﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﻏﻨﻰ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣثبت ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﭘﺮ
ﺗﻮﻗّﻊ ﻭ ﭘﻮﻝ
ﺳﺎﺯﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی سوﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﺕ
ﺷﺨﺺ ﻋﺎﻟﻢﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮ ﻭ ثروتمند
ﻭﻣﺘﻨﻔّﺬ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . پس ﻗﻄﻌﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﮐﻢ سوﺍﺩ
ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻥ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﺮﺍ
ﮐﻪﻣﺪﻋﻰ ﻓﻬﻢ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﮔﻨﺎﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑﻭﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺣﺰﺑﻰ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺭﺍﺣﺖ ﮐﻨﺪ پس ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﺮﻣﺘﻰ ﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺯﺩ ﺑﺎ
ﭼﺮﺍﻍ ﮐﺎﻟﺎﻯ ﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ سوﺩﻯ
ﺑﻀﺮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ
ﺷﺪﻥﻣﻮﺟﺐ
ﻓﻘﻴﺮﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻓﺎﻩ ﺟﻤﻌﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﺭﻓﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺭﻓﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻋﺎﻗﻠﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺑﺎ
ﺣﻔﻆ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ . ﻧﻪ
ثرﻭﺗﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺒﺎﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺸﺪﻭ ﻧﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺮﻗّﻰ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮐثرﻳﺖ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﻰ سوﺍﺩ ﻭﮐﻢ
ﻋﻘﻞﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺎﺭﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﻫﺴﺖ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﺎﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﭘﺰﺷﮑﻰ ﻭ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ
ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﮐﻤﺘﺮ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻬﻢ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﺎﺩﻩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖﺍﻟﻬﻰﻫﻴﭻ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻭﻫﺮ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﻃﺮﺡ ﺭﻳﺰﻯ
ﭘﺮ سوﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻓﻮﺭﻯﻫﻴﭻ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝﺿﺮﺭﺵ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ سوﺩ ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﺮﻳﺎﺳﺖ
ﺩﻭﻟﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪولی
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﻭ ﺧﻄﺎ ﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺭﺋﻴﺶ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻋﺰﻝ ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺭﻧﺞ
ﺧﺎﻧﻪ
ﻧﺸﻴﻨﺎﻥ ﭘﺮ
ﺟﻨﺠﺎﻝ ﻭ
ﻫﻴﺎﻫﻮﻯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺗﺮﺍﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻛﺘﺮﺍﺳﺖ
. ﻭﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﻤﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺤﺮﻭﻣﺎﻥ
ﺍﺯ ثرﻭﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻰ سوﺍﺩ
ﻭ ﻓﻘﻴﺮﻣﻌﺰﻭﻝ
ﻧﻤﻰ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮐثرﺍ
ﺗﮑﺎﻣل
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻋﻤﺮ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻧﺴﺒﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺭﺍﺣﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺑﻨﺪ . ﮐﺎﺭﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻳﺎﺑﺪﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺭﻗﺎﻡ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺭﺍ ﺷﻤﺎﺭﺵ
ﮐﻨﻨﺪ . ولی ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﺮﭼﻪ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺗﺮ
ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺣﺮﺹ
ﻭﺣﮑﻢ ﻭ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯﻭﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺟﺎﻟﺐ ﻧﻈﺮ
ﻓﻴثاﻏﻮﺭث
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭ
ﻋﻨﺎﺻﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺟﻮﻳﺎﻯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﻳﻦ
ﮐثرﺕ ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭﺭﻓﺎﻩ
ﻭﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻋث ﻋﺒﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ . ولی
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺻﺎﺩﻕﺑﺤﻴﺮﺕﻫﺎ
ﻭ ﺣﺴﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺒﺮﺩ
. ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﻓﻀﺎ
ﺭﺍ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺑﻪﺳﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ولی
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ
ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪولی
ﺧﻴﻠﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣثبت ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ إسراء
ﻭ ﺑﻠﻨﺪ ﭘﺮﻭﺍﺯﻯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﺍ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﺎ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﻣﺖ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵﺣﺘﻰ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ
ﻭﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞ
ﺯﻳﺮ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﮐﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺰﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻣﻄﻠﻖﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻭ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﻮ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﮐﻤﺎﻝ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻣﻄﻠﻖﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺴﺖ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩمحمّد
ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻟﺎﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﻭﺣﺒﺸﺮﻯ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻋﺮﺵ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ربّ
ﺷﻤﺎﻳﻌﻨﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺁﻥ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻫﺮ ﺭﻭﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم ﺩﺭﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﻭﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎﻳﺪ
ﺻﺤﺒﺖﺍﺯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰﻭﺣتی
ﺪﺭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺍﺯ ﻣﻠﻴﺎﺭﻫﺎ
ﺳﺎﻝ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭﺗﮑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﺎ ﺍﻭﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺣﺪﻭﺩ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﻭ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﻭﺑﻔﻬﻤﻴﻢ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺮﺳﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ) ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺁﻥ ناسوتی
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻭﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻴﻢ .

ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻣﻴﮑﻨﻢﮐﻪ
ﻳﻮﻧﮓ ﻭ أمثال ﺍﻭﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩﮔﺮﺍ ﭼﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﻋﻈﻴﻢ ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺶ ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
اﻣﺮﻭﺯﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﻠﻢ
ﻭﻓﻬﻢﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ
ﻣﺎﺭﮐﺴﻴﺴت
هاﻯ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺧﺪﺍ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺗﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﻘﺒﻮﻝ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻫﻢ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪﺍﻣﻴﺪ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﺑﺎ ﺿﻌﻒ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ﻳﻚ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﻴﻔﺘﻴﻢ . ﺍﮔﺮﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺭﺍ ﺑﻮﻯ معرّفیﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺍﺫﮐﺎﺭ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺻﻠﺎﺡ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻭﻣﺸﻐﻮﻟﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﭽﺸﻢ
ﻭﮔﻮﺵ ﻭﺣﻮﺍس
ﺩﻳﮕﺮﻭﺃﺳﻴﺮ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺷﺪﻥ
ﮐﻪ ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ . ﻭﺩﺭ
ﮐﺎﺭﮔﺮ ﻳﺎ
ﮐﺎﺳﺐ ﮐﺎﺭ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺴﻄﺤﻰ ﺗﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺯ
ﻣﺮّﻩ ﻭ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﻐﻮﻟﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻦ ﻣﺘﻮﻗّﻒ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺍﺏﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﻳﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺨﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﺪولی
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻃﺒﻴﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﺪﺕ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﮐﺎﺭ ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻭﻳﻮﻧﮓ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﻣﻦ ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﻭﺷﺶ ﺭﺍﻩ
ﺁﺷﻨﺎ ﻫﺴﺘﻢ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻤﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺍﺏ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ ولی
محمّد ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﮐﻠﺎس ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍ ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﺍه
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﭘﺰﺷﻚﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﺎﻟﻴﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻣﻮﺍﺩ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻭ مُخَدّرﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﻊ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﺷِﺒﻪ ﺧﻮﺍﺏﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ ﮐﺸﻨﺪﻩﭼﻮﻥ
ﺷﮑﻨﺠﻪ
ﺑﺎﺯﺟﻮﻳﺎﻥﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﺑﺮﺍﻯﺮﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺷﮑﻨﺠﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﺟﻮ ﻧﻴﺰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﻴﺴﺖﻭ
ﺷﮑﻨﺠﻪ ﺭﺍ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺑﺎﺯﺟﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﻣﺘﻬﻢ
ﺭﺍﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ
ﻧﺨﺴﺖ ﺷﺨﺺ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﺯﺟﻮﺋﻰﻫﺮ
ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺒﺎﺯﺟﻮ ﺑﺪﻫﺪ
. ولی ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ خویشﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﭘﺎﺳﺦ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺑﺪﻫﺪ
. ﻭ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻭ
ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ ﻭﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﻭ ﺣﺬﻑ ﺍﻣﻮﺭ
ﺧﺠﻠﺖ ﺁﻭﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﮐﻠﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰﻭ
ﻋﻠﻞ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧی
ﻮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺘﺮﻑ ﺑﺨﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﮔﺬﺷﺖ ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻋﻔﻮﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻮﺷﺪ .

ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ ﻭ
ﻋﺠﻴﺐﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻌﻄّﺮ ﻭ ﺧﻨﻚ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ولی
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺍﺯﺍﮔﺮ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺮس
ﻭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﻮﻟﻨﺎﻙ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺟﻬﺪ ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﺭؤﻳﺎﺋی
ﻮﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺴﻮس
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪﮐﻪﭼﺮﺍ
ﺑﻴﺪﺍﺭﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻴﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻴﺒﻰ ﻳﺎ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻴﺒﻰ ﻧﻈﻴﺮ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﺎﻙ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺁﺳﺎﻥ ﻭﺳﺮﻳﻊ
ﻭثابت
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻧﻬﻔﺘﻪﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭؤﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻴﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻮﻋﺪﻩ
ﺩﺍﺩﻩﻣﻴﺸﻮﺩﻭﺑﺮﺍﻯغیر
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻋﻴﺪ ﻭﺗﻬﺪﻳﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻫﺎﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺨﺺ ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﻭﺭﺯﻳﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
خویش ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺑﺎ ﭼﻪ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻭ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯﺭؤﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﻋﺒﺮﺕ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﺠﻮﻳﺪ
. ﺩﺭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ . ﻭﺑﺎ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﻭ
ﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﭘس
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺰﻭلیاﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﻳﺪﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺟﺴﻢ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻭﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﺑﻮس ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺷﺨﺺ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺑﻬﺸﺘﻰﻭﭼﻪﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ
ﻭﺗﺬﮐّﺮﺍﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮔﺮﮔﻰ ﺩﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﻧﻴﺰ ﮔﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺗﻤثیلی ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺎ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ
ﺑﺸﺨﺺ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺳﺖ
ﭘﺮﻭﺭﺩﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺿﺪ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻮﺳﻰ
ﮔﻔﺖ ﻓﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﻦ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻡ
ﺍﻳﻨﻘﺪﺭ
ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺑﻤﻦ ﻧﮑﻨﺪ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻤﻮﺳﻰ
ﮔﻔﺖﺍﻳﻦ
ﭘﺎﺳﺦ ﺭﺍ ﺑﺂﻥ ﺷﺨﺺ
ﺑﺪﻩﮐﻪ ﺗﻮ
ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻦ
ﻧﺒﺎﺵولی ﻣﻦ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻯ ﺗﻮ
ﻫﺴﺘﻢ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮ
ﺗﻮﺍﻥ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻮﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻭﻋﻤﻠﺎ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭﻣﺸﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﻠﺎﻡ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻨﺪﻩ
ﻣﻄﻴﻊ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺗﻮ
ﻧﻴﺴﺘﻢ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻡ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻡﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ ﻟﺬﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺒﺮﻡ
ﻳﺎ ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻡﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻢ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻗﻮﻯ
ﻧﻴﺰﺟﺰ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻣﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺑﺒﻴﻨﺪ
. ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺟﻮ ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎ ﻭ ﺭﺿﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺯﺍﺋﺪ ﻭﻣﻀﺮ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﭼﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﭘس ﭼﻨﻴﻦ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﺎﺭﺝ
ﺷﺪﻩ ﺑﺬﻫﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﻣﺘﻔﻠﺴﻒﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻣﻔﻴﺪ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻟﺬﺕ ﻓﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس ﺫﻫﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺫﻫﻦ
ﺳﺎﻟﻚﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻨمی آﻳﺪ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻄﺎﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻨﻈﻮﺭ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯﻤﺬﻫﺒﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻫﻤﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻢ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻩ
ﻭﺟﻌﻠﻴّﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻢ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﻠﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ
ﻫﺮﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺗﺤﺮﻳﻤﻰ
ﺑﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪ
ﺣﺮﺍﻣﻬﺎ
ﺣﻠﺎﻝ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺣﻠﺎﻝ ﻧﻴﺰ
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺠﺎﺯﻭﻳﺎ
ﮔﺮﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﻭ ﺣﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﻴﺪ ﻭﺷﺮﻃﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺣﻠﺎﻝ
ﻭﻣﺠﺎﺯ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺘﺤﺴﺎﻥﻮ
ﺣﺴﻨﻪﻭ ﻳﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﻣﮑﺮﻭﻩ ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﺪﮐﻪﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻥ ﻳﺎ ﻧﺪﺍﺩﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻧﻈﺮﻯ اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺃﻣﺮ ﻣﺴﺘﺤﺐ ﻭ
ﺣﺴﻨﻪ ﺷﻮﺍﺏ
ﺩﺍﺭﺩ ولیﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻥ ﺁﻥ
ﮔﻨﺎﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
.

ﺍﻳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺩﺭﺟﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕﻧﻌﻤﺖ
ﻭ ﺭﺣﻤﺖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻭ
ﺧﻮﺩ ﺧﺪﺍﻯ خویش
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺪﻯ ﻭﭘﺮ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﺮﺳﺪﺗﺎ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ الهی
ﺒﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻃﻤﻊ ﻭ
ﺣﺮﺹ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﭼﺸﻢ
ﻭﮔﻮﺵ
ﺑﺎﺯ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﻣﻮﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺭﻓﺎﻫﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﻮﺩ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺗﻤﺴﺎﺡ
ﺗﺼﻮﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻧﻊ ﺣﻤﻠﻪ ﺗﻤﺴﺎﺡ
ﺑﺨﻮﺩﺵ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻚ
ﮐﺸﻴﺶ ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﻚ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻭﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺯ ﭼﻨﮕﺎﻝ
ﺗﻤﺴﺎﺡ ﻧﺠﺎﺕ
ﺩﺍﺩﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺸﮑﺮ ﺍﺯ
ﮐﺸﻴﺶ ﺍﻭﺭﺍ
ﮐﺸﺖ . ﻭ ﮔﻔﺖ ﮐﺸﻴﺶ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﺰﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﻣﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩ ﻭﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭ ﺷﻮﺩ . ﻭﺍﻭ ﺑﺎﻭﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪﻧﻤﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﭘﻴﺮﺭﺍﺷﻨﺎﺧﺘﻪﺍﺳﺖ
. ﮐﻪﻭﻯ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻮﻯ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﻮﻯ ﻣﻰ ﻭﺭﺯﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺟﺴﻢ ﺍﻭ
ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ
ﻧﻴﺰ ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﺍﺋﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻧﮓ ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﻭ ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺧﻴﺎﻝﺑﺠﻨﺒﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭﻭ
ﺳﭙس ﺑﺸﮑﻞ ﻧﻮﺭ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺰﺩ محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯﺑﺸﮑﻞ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻣﺎﻩ ﺷﺐ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻴﻨﺎ ﻧﺼﻴﺐ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯﻰ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﻧﺠﻢ الثاقِب
ﻳﺎ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺷﺖ ﻭ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ
ﻭﺭﻭﺷﻥﺒﻴﺎﺑﺪ
. ﻭﺩﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺳﺘﺎﺭﻩﺍﻯ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﺩﺭ
ﺑﻄﻦ ﻫﻠﺎﻝ ﻣﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺠﻠّﻰ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺸﮑﻞ ﻗﺮﺹ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻪ ﻧﻮﺭ
ﻭﺣﺮﺍﺭﺗﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﺍﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺑﺪﺍﺧﻞ
ﺍﻃﺎﻕ ﺗﺎﺭﻳک
ﺒﻮﺩﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻃﺎق ﭙﺮ ﺍﺯ
ﮔﺮﺩ ﻭﺧﺎﻙ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﺪ . ﻭﺩﻝ
ﻏﻤﺰﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺸﺪﺕ ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﭼﺸﻢ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺑﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﺪﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﭼﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﻴﺎﺩ ﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻏﺮﺑﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻢﮐﻪ
ﺍﺯ ﻭﻳﮋﻥ ﻣﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭؤﻳﺎ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﺎﺻﻰ ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥﻣﻌﺎﺩﻝ ﻫﻤﻴﻦ
ﻭﺍﮊﻩ ﻓﺮﻧﮕﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ الهی
ﺸﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩ . ﻭﺧﻮﺍﺏ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍﺑﺎ
ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
دریم ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻳﺎ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﻭ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻫﻤﻪ
ﻳﮑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﻭﺡ ﺁﺯﺍﺩ
ﺷﺪﻩ ﻧﺴﺒﻰﺍﺯ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻋﺠﺐ
ﺍﺯ
ﺭﻭﺷﻨﻔﮑﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﺧﻮﺍﺏ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺴﺖولی ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﺳﺎﺯ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﻳﺎ
ﺫﺍﺗﺸﺎﻥ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﻟﻪ ﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
(ﺣﺴﻘﻴﺎﻝ) نَبیّﻳﺎ
ﻣﮑﺎﻟﻤﺎﺕ
ﻣﻮﺳﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻮﺳﻰ ﺟﻨﺒﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻣﮑﺎﻟﻤﻪ
ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺣﺮﻑ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪﻭ
ﺟﻮﺍﺑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﺩﺭﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ الهی
ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﺳﻰ
ﻭﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮی ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﻋﺎﻣﻞ
ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭼﻮﻥ ﻗﺎﺋﻤﺮﺍ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪ . ﮐﻪ مثلا
ﺷﺨﺼﻰ ﺭﺍ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . پس ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺍﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺷﺨﺼﺎ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ولی
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﺮ
ﺷﺪﻩﻭ
ﻣﻐﺮﻭﺭﺑﻌﻠﻢ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻋﻘﻠﻰﻭ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪﺑﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻠﻒﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻣﺴﺦ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺑﮑﻨﻨﺪﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺳﻘﻮﻁ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ .

ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯﺧﻴﻠﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﺑﻠﻴس
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻴﺪﻭﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻭﺍﺟﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰﺍﻳﻦ
ﺗﺮس ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺑﻠﮑﻪﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺖﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺼﺮﻑ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﻭﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖﻭ
ﭘس ﺍﺯ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ بالقوّهﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﮐﻨﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﺮﺗﺮﻯﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﮐﺎﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻓﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﻋﻴﺐ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﻓﻬﻨﺪ
ﻭﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ پس
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻭﺩﻭﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
.

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻗﻮﻣﻰ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﺎﺣﺪّﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﮐﻬﻨﻪ
ﻣﻴﻨﺎﻣﺪﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻬﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺖﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﭘﺮ ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻳﻮﻧﮓ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﻤﺪﻧﺎﻥ
ﻣﺘﺠﺪﺩﺑﺎﺯ ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺑﺪﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﺣﺮﺍﻡ
ﻭﺩﻭﺭﻯ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺤﺎﺳﻨﻰ ﺍﺯ
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺍﻥ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻳﻢ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺮﺷﺘﻪﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﻮﻳﻢ
ﻧﻮﻉ سوﭘﺮﻣَﻦ
ﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪﮐﻪ ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﭘس ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺮﻳﺦ ﻭ
ﭘﺸﻘﺎﺏ ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﻓﻌﻠﺎ ﺑﺤث
ﻭﺟﺪﺍﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﻓﻀﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﺸﻘﺎﺐ
ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺐ ﻭﻧﻴﺴﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻮﻧﮓ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺭﺍﭘﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻣﺎﺩﻩﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺍﻣﻮﺭﻯ اﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻳﻮﻧﮓ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ( ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭ) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ولی ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
می ﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﻣﻌﺎﻧی
ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻌﻠﻞ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﺗﺮﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻴﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻋﺎﻗﻞﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺵﺍﺯ
ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴﻨﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪﻣﮕﺮﺍﺯ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
عبور ﺍﺯ ﺳﻄح
عقل ﺟﻤﻌی
ﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺮﺯﺧﻰ ﻳﺎ
ﺩﻭﺯﺧﻰ ﺑﻴﻦ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﮐﻮﺩﮐﻰ
ﺑﺒﻠﻮﻍﻭ ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻌﺪ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻭﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻧﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﻋﻤﻠﺎ
ﻋﺎﺭﻯﺎﺯ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻋﺎﻃﻔﻰﻭ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﻭﻣﺤﺒّﺖ
ﺧﺎﻟﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﻙ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺳﺖﻭﺷﻬﻮﺕ
ﻭثرﻭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﺁﻥ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﺭﺣﻤﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّم ﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺷﺪﻧﺪﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﺭﺿﺎﻳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﭘﺮ ﺣﺮﺹﻭ
ﻃﻤﻊ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻤﺘﺮﻳﻦ ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻳﻥاﻧﻌﮑﺎس ﻧﻤﺎﻳﺸﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺭﺍﺣﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺍﺏﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﮐﻠﺎس درس ﻭ
ﻣﻌﻠﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ها ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻭ ﮐﺴﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭﻭﻥ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺑﺎ ﮐﺴﻰ
ﺷﻮﺧﻰﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻣﻴﻞ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻫﺮ ﻫﻮس
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﻘﺼﺪ
ﺣﻔﻆ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻧﻌﻤﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻗﺒﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺻﺮﻑ ﻧﻈﺮ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﻋﺒﺮﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ
. ﺍﮔﺮ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﮑﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑﻓﻄﺮﺕﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺩﺍﻧﺶ ﻳﺎ
ثرﻭﺕ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﻳﺎ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﻗﺘﺪﺍﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺟﺰﺧﻠﺄ ﻭ
ﻧﻬﻠﻴﺴﻢ ﻭ
ﭘﻮﭼﻰ ﭼﻮﻥ
ﻃﺒﻞ ﭘﺮ ﺻﺪﺍ
ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺤﺘﻮﺍ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭﺟﻨﺠﺎﻟﻬﺎﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺗﻮﺧﺎﻟﻰ
ﻭﻣﻐﺮﻭﺭ ﭘﺮ
ﻣﺪﻋﺎﻭ ﭘﻮﭼﻰ
ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪﻣثلا
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ
ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻋﻮﺕﺑﻤﺠﻠس
ﻴﮑﻨﻨﺪﻭﭼﻮﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻮﺩ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﮔﺎﻭ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ ﮔﺎﻭ
ﻭﺧﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻤﺠﻠس
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺳﮑﻮﺕ ﻭ
ﮔﻮﺷﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻭﺗﻮﺍﺿﻊ ﺩﺍﺭﺩﺑﺎﺯ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺻﺪﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺠﻠس ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺻﺪﺭ
ﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﺠﺎﻟﺶ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻓﺼﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻮﺩ .

ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻳﻚ ﮐﻨﺶﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﻧﻘﺶ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻳﺎﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﺭؤﻳﺎ
ﻭﺿﻊ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻴﺎﮔﺮﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﭙﺰﺷﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
اﺯﺭؤﻳﺎ ﻳﻚ
ﺭﺍﻩ ﺣﻞ
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺎﻟﺞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺭﻓﻊ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﺑﺎﻋﺸﻖ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺒﻬﺒﻮﺩ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚﻫﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺍﻩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻔﺎ ﻳﺎﺑﻰﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . پس ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﺑﺎﻋﺶ
ﺗﻌﺎﺩل ﻮ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻦ ﻭﻣﻐﺮﻭﺭ
ﮐﻪ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻫﺪﻑ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﭘس ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﭘﺮﻭﺍﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﮑﻨﻨﺪﺑﺴﻘﻮﻁ
ﺑﺮﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻋﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺮﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦﻋﻤﻠﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﻚ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﺴﺦﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺮؤﻳﺎ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ
ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮیش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﺮﻓﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺮﺕ
ﻧﮕﺮﻓﺖﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺑﻰ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪﻭ ﺑﺪﻯ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺭؤﻳﺎ ﺭﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺭﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘی
ﺒﺮﺍﻯ غیر
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺭﺣﻤﺖﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺻﺖ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﺑﺴﻮﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺗﻤﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﻓﺎﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ولی ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻴﻨﻮﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻋﻤﻠﺎ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦﻭﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧی
ﺒﻮﺩﻩ
ﮐﻪﮐﺮﺍﻣﺎﺕﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻴﺎﻓﺘﻪﺑﺴﺮﻋﺖﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﭼﻪ
ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺎﺷﺪﻳﺎ ﻟﺬﺕ
ﺟﺴﻤﻰﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺧﻴﺎﻟﻰ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺬﺕ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭﺍﺗﻠﺎﻑﻋﻤﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻴﺎﮔﺮ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺭﺯﺵ ﻭ ﻧﻈﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺰﺣﻤﺖ
ﻭ ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺑﺪﻭﻥ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺟﺰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﭼﺎﺭﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﻮﺣّﺶ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻣﻰ
ﮐﺸﻨﺪ ﻭ ﻏﺎﺭﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺳﺘﻢ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺭﺍﻩ ﻓﻄﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣل ﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﻭهَوَس
هاﻯ اﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﻫﻢ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﺁثاﺭﻯ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﻋﻘﺐ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ
ﻭﻭﺭﺯﺵﻭﻳﺎ
ﺑﺎ
ثرﻭﺕﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﻮﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺷﺘﺎﺏ ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ ﻣﻰ
ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﺎﺭﻩ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻗّﻒ عَدَم
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺳﺮ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻓﻄﺮﺕﺭﻭﺍﻥ
خویش
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺗﺎﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻭ ﺗﺼﺎﺩﻡ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﺸﻮﺩ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﻘﻖ
ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻭﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﺩﻩ ﺩﺭ
ﺻﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻋﮑس ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ ﭼﻨﺪ
ﺻﺒﺎﺣﻰ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﻏﺮﻭﺭ ﻭ
ﺳﺮﻓﺮﺍﺯﻯ
ﮐﺎﺫﺏ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
پس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺷﮑﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺮﻍ
ﻭﮔﻮﺳﻔﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺬﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻮﺣّﺶ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭ ﺗﮑﺒّﺮ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﺮ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥﺒﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺳﻰ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺩﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﺮ ﻫﻔﺘﺎﺭ
ﻧﻔﺮ ﺁ ﻧﻬﺎ
ﻳﻌﻨﻰ ﻫﻤﻪ ﺁﻥ أکثریّت
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺳﻤﺎﻉ
ﻭﺭﻗﺺ ﺩﺭ
ﮔﺮﺩﺵ ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪﺑﻤﻠّﺎ
ﺧﻨﺠﺮ
ﻣﻴﺰﺩﻧﺪ . ﻭ
ﭘسﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻤﺎﻉ
ﻣﻠّﺎ ﺯﺧﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺯﺧﻤﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺁﺳﻴﺐ
ﻣﻴﺰﺩﻧﺪ ﭼﻮﻥ
ﻋﺸﻖ ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﺏ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺯﺵ ﺯﻳﺎﺩ
ﻗﺎﺋﻠﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﻳﻮﻧﮓ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﺍﺭﺯﺵ
ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻗﺎﺋﻞ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ . ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺍﻧﮕﻠﺴﺘﺎﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩﻭ
ﺑﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﺤﮑّﻢ ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻣﺎ
ﺍﺯ ﺁﻥ پس ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﺏ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﭼﻮﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻔﮑﺮ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭﮔﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﺎﺭﻩ ﮐﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺗﻤﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﻓﻨﺪﻙ
ﺍﻫﺪﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺘﻌﻤﺎﺭ ﮔﺮ
ﺩﻝ ﺧﻮﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺧﻮﺍﺏ ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﺍﺏ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﺮﺩﻡ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ ﻗﺎﻧﻊ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻣﮕﺮ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﺯ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﻄﻴﻊ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ
ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺣﺮﮐﺎﺕﺭﻗﺺ ﻭ
ﺩﻋﺎ ﻫﺎﻭ
ﺷﻌﺎﺭﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺿﻌﻴﻒﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺪﺍﺋﻴﺎﻥﺪﺭ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﻭﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ولی ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﻳﻢ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻟﺬﺕ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ .

ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺳﺮ
ﺑﺼﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩﻭﺑﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
خویش
ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺟﻴﺐ ﭘﺮ
ﭘﻮﻝ ﺗﺮ ﺷﺪ ﻳﺎ
ﺗﻦ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺪﺍﻡ
ﻳﺎﻓﺖﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺗﺮس ﻭﺍﺯ ﺿﻌﻒﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﻃﻤﻊ ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺮﻳﺐﺧﻮﺭﺩﮔﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻣﻨﻈّم ﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺑﻬﺮ ﺑﺤث
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮﺩﻳﻨﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻪ ﺩﻧﻴﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﺁﺧﺮﺕ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍ
ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺷﺮﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍ
ﺭﺍﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪﻯ ﻣﺬﻫﺐ
ﺳﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺍﮔﺮ
ﻗﺸﺮﻯﻤﺬﻫﺒﻰ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ ﺟﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﻓﺮﺻت هاﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﻬﺪﻳﻨﺎﻥ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺗﺎ ﻣﺮﺯ بالقوّهﺍﻯ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮکی
ﺁﺧﺮ محمّدﻯ
ﭽﻮﻥ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺎ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟّﺪﻳﻦ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﺭﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﻣﺎﺭ
ﺑﻤﺎﻟﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎ
ﺩﻳﺪﻥ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﻣﺎﺭ ﻣﺎﻟﻰ
ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ ﺍﻭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮﻳﻦ ﻭ ﻗﻄﻌﻰ
ﺗﺮﻳﻦﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺸﺎﻫﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺟﺴﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﭼﻬﺎﺭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔسﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺨﻪ
ﭘﻴﭽﻰ
ﻋﻠﺎﺟﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﺎﺻّﻰﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻫﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺑﺤﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻭﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖﺩﺍﺩ . ( بِدای
) ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺣﺘﻤﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ . ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻀﻮﻯ
ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﺠﺎربّ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ .

ﭘس ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﺎﺹ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻠﺎﺟﻰ ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭼﻮﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻋﻤﻞ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ پس ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺑﺎﻃﻞﻭﺣﺮﺍﻡ
ﺍﺯ ﻣﻴّﺖ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ محمّد ﻭعلیّ
ﺯﻧﺪﻩﻭ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺑﺎ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﭘ ﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰﻭﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻫﺴﺖ
ﺑﺎﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﺮﻳﻚ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﺑﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺠﻬﻨﻢ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻭﺑﻄﻮﺭ
ﻧﺴﺒﻰﭘﺰﺷﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻠﺎﺟﻰ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﻓﻴﻖ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺁﻣﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻔﻴﺪ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺧُﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺭﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ أکثرا
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙﻭ
ﻳﺎ ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﭼﻮﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻳﺎ ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﻭﻳﺎ ﺍﺿﺎﻓﺘﻰ
ﻣﻨﻔﻰﮐﻪ ﭘﻴﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ
. ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻟﻚ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﺍﺯ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﺮ
ﺭؤﻳﺎﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻌﺮﺵﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻌﺮﺵ
ﻗﺎﺋﻢﺗﺎ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺑﻌﺮﺵربّﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ محمّد
ﻧﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﮔﻔﺖ . ﻟﺬﺍ ﻣﻠﮑﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣثلا
ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﺷﻴﻮﺍ ﺩﺭ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ سوم
ﺩﻏﺪﻭ ﺩﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖﺩ
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ولیﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭﻣﺮﻳﻢﺁثاﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺑﺎﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺷﻬﻮﺩ
سوّم ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺯﻳﻨﺐ
ﮐﺒﺮﺍﺩﺧﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﺎﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ سوﻡ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﻋﻨﺎﻭﻳﻨﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﺎﻡ
ﺍﺻﻠﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﺸﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﮐﻪ
ﻓﺎﺧﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩﻭ علیّ
که ﺣﻴﺪﺭﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
محمّد ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ ﭼﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻡ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﻡ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺻﺎﺣﺐﻧﺎﻡ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻨﻴﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻟﻘﺎﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﻢ
ﻣﺸﻬﻮﺭ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺫﮐﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﺎﻡ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺍﺏ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻝﻭﺩﺭﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﺻﺎﺣﺐ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣثاﻟﻰ
ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎﻯ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻭ ﺳﻘﻮﻁ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﻔﺘﻴﻢ
ﻭ ﻳﺎ ﺗﺤﺖ
ﺗﻌﻘﻴﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻥ ﻭ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻓﺮﺍﺭ
ﺑﻴﻨﻨﺪﻩ ﺭؤﻳﺎﻭ
ﻳﺎ ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ ولی
ﮐﻮﭼﻚ ﻭﺣﻘﻴﺮ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ
ﻳﺎ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻴﺪﻭﻧﺪ
ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ)ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺤﺎﺳﻦ
ﺁﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﻭﺯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺒﻰﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ(ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ)ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺍﺯ ﻣﺤﺎﺳﻦ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺯﺷﺖ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﭘس ﺍﺯ ﻓﻬﻢﺍﺯ
ﺁﺳﻴﺐ ﭼﻨﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﮑﻮ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﺮﻙ ﺁﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﺁﺳﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﮐﻪ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺻﻔﺖ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﻙ ﺷﺪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺬﻑ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺻﺒﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﭼﻮﻥ ﺳﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺻﻔﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺻﺒﺮﻳﮑﺒﺎﺭﻩ ﻟﻮﺍﺯﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻭﺳﺮﻳﻌﺎ ﺣﺬﻑ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺬﮐّﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻋﺒﺮﺕ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭ
ﺑﻔﮑﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ
.

ﺍﻣﺎ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺑﺎ
ﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ(ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ)ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺟﺴﻢ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻓﺸﺎﺭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺗﻦ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﺍﮐثرﺩﺭ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﭘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﮐﻮﻩﻭﺩﺭ ﺗﻤﺎﺷﺎﮔﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻋﻈﻴﻢ
ﺁﺏﻣﻴﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮس ﻭﻣﺸﮑﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻋث
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺳﺎﻟﻚ پس
ﺍﺯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻦ ﻧﮑﺘﻪ
ﺟﺎﻟﺐ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺻﺤﻨﻪﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺎﻯﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺎﺷﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰﻭﺗﺬﮐّﺮ
ﻭ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗثبیت ﺳﻤﺒﻮل
هاﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎﺩﺭ
ﺣﮑﻢ
ﭘﻴﺶﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺁﻧﻬﺎﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺟﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﺮﺳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﺟﺪﻯ
ﻭﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺩﺭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﻮﺍﺏﻫﺎ
ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺿﻊ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻦﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﮐﻤﻰ
ﺩﺭﺩ ﻳﺎ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻤّﻞﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﺪﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﻌﺪﻩ ﻭﺭﻭﺩﻩ
ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺟﺴﻢ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻇﻬﻮﺭ
ﻋﻠﻞ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺵ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻥﺗﻮﺟّﻰ
ﺑﺨﻮﺍﺑﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺑﺎ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭﻋﮑﺴﺒﺮﺩﺍﺭﻯ
ﻭﻏﻴﺮﻩﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺗﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺟﺮﺍﺣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻔﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺁثاﺭ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺩﺭﺭﺍﺣﺘﻰ
ﻭﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ أثَرﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺪﻧﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﺑﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻧﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺘﺎﺯﮔﻰ
ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺭﺩﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮل
هاﻯ ﺑﺪﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺩﻫﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻧﺪﺍﻥ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. پس ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺗﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺤﺮﻭﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﺳﮑس ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . پس ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻋﻰ ﻳﺎ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺃثرﺮ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻴﭻ
ﮐس ﺩﺭ ﮐﺸﻒ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﺍﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻳﻚ
ﻣﺸﮑﻞ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻣﻌﺎﻳﻨﺎﺕ
ﻭ ﻋﮑس
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﺎﺕ
ﻃﺒّﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺴﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻦ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﺍﺯ
ﺫﻫﻦ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭﺭﻓﻊ
ﺍﻳﻦ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦ ﺗﺄثیر
ﺟﺪّﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣی هست ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ

ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺩﺭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ ﺷﻮﺩ
. ولی ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺗﺄثیر
ﺟﺴﻢ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺟﺴﻢ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ ﻧﻪ
ﺑﺎ ﺩﻋﺎ
ﻭﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻃﺒّﻰ ﻧﮑﻨﻨﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﺮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺁﺭﺍﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺟﺴﻢ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻠﺎﺝ ﻃﺒّﻰ
ﺑﺎ ﺩﺍﺭﻭ ﻭ
ﺟﺮﺍﺣﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﮐﺮﺩ . ولی
ﺷﻔﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺩﻭﻥ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺭﺍ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻳﻚ ﺣﺎﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪﺗﺎ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺧﺎﻟﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺁثاﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺰ
ﻧﺒﺎﺷﺪﺣﺘﻤﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺪ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻳﺎ
ﺿﻌﻴﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﮐﻢ
أثَر . ولی ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺎ
ﺟﺴﻢ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺟﺴﻢ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻃﺒّﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ
. ولیﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭﺭﻭﺡ الهی
گرﺩﻳﺪﻩ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺝ أثَر
ﺑﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺟﺴﻢﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺑﺪﻥ أثَر
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻣﻨﺘﻔﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻰﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ . پس
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺣﻴﺎﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺁﻳﻨﻪ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﻣﻰ
ﺷﮑﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﺗﺎﺑﻠﻮﻯ ﻋﮑس ﺍﻭ
ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﺑﻴﻔﺘﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺑﺮﺟﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻮﭼﻚ
ﭼﻨﺎﻥ ﻫﻮﻝ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﭙﺮﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ

ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﻳﻪ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻭﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﺪﻥ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋی اﺯ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺭﺍ ﺷﮑﻤﻰ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻃﻰ
ﻗﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﺗﺮ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﻚ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺷﺪﻩ ﻭﻳﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. مثلا ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﺸﻴﻄﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﻳﺸﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﻴﺰ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭلی
گرﭼﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭﻫﻤﻰ
ﻭﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺧﺮﺍﻓﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭﻟﺬﺍ
ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪولی ﺩﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﻮﺍﺯﻯ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻭﻫﻤﻰ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯﺠﻤﻌی
ﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﻧﻤﺎﺩﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺴﻰ
ﺑﻌﻤﺪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪﻳﻚ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻣثلا
ﺗﻔﮑّﺮ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻮﻳﺴﺘﻰ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺴﺘﻰ
ﻭﮐﺎﭘﻴﺘﺎﻟﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﮑﺮ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺧﻴﻠﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰﻭ ﻳﺎ ﻫﺮﻃﺮﺯﻓﮑﺮ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﻳﮕﺮﻭ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ولی ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻮﺭﻡ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺩﺭﺷﮑﻞ ﻇﺎﻫﺮ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﻄﺢ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﺍﻓﻘﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭ ﻣﺸﮑﻞ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣل
عموﻮﺩﻯ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯﺪﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻭﺳﻌﺖ
ﺍﻓﻘﻰ ﺫﻫﻦ ﻭﺗﻮﺭﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥﺍﺯ آثار
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻮﺭﻡ ﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻓﻮﺭﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﻣﺮﮒ ﻭﻣﻴﺮ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖﻭ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥﻳﺎ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻧﮕﺮﺩﺩ .

ﺿﻤﻨﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﺭﺍﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺻﺤﻨﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ثاﺑﺖ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺧﻠﺎﻑ ﻫﺮ ﺃﻣﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻯ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺳﮑﻮﻥ ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺏ ﻣﺪﺍﻡ
ﻭﻣﺘّﺼﻞ ﭘﻴﺶ
می ﺮﻭﺩﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻌﺪﻯﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻣثلا ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﺷﻴﻮﺍ ﺩﺭ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺩﻏﺪﻭ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎم ﻔﺎﻃﻤﻰﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎم اﻟﻬﻰ
ﺯﻳﻨﺐﮐﺒﺮﺍ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻫﻤﻪ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ تقرّب
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﺗﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻣﺤﺘﻮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﻳﻢ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ سوّم ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﻕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻰﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺴﻴﺢﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ
ﺍﻳﻠﻰ ﺭﺍﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪ علیّ
ﻣﺮﺗﻀﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻧس ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺍﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻌﺒّﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﻠﻮﺗﺮﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ محمّدﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﻠّﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻧﺎﻗﺺ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﻟﺎ
علیّ
ﻣﻴﮕﻔﺖﻣﻦ ﻳﺘﻮﺍﻧﻢ
ﻗﻀﺎﻭﺕ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍﺑﺎ
ﮐﺘﺎﺏ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﮑﻨﻢ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﻰ
ﻭﻗﻀﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺘﺐ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﮑﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ محمّدﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﺎﻝﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﭘﻨﺞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺬﻳﺮﺩ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻭﺩﺍﻧﺘﺎﺋﻰ
ﺁﺩﻡ ﮐﻴﻮﻣﺮﺵ
ﺭﺍ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﮐﺎﻣﻞ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ولی ﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ محمّد ﻭعلیّ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯﻇﺮﻑ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻭ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﭘس
ﺩﺭ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻃﺒّﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥﺑﺎ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﺪﻳﺪﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺷﺪ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﻠﻮکی
اﺭﺯﺵﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﭘس ﺍﺯﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻬﻤﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ
ﺗﺪﺍﻋﻴﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﻧﻴﺰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ
ﻳﺎﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﭘس ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺸﺨﺼی ﻨﻮﺑﺖ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺠﻤﻌﻰ .

ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻳﻮﻧﮓ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﻭ
ﺍثاثیه ﻗﺪﻳﻤﻰﺁﻥ
ﺩﺭ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻳﻮﻧﮓﻭ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺩﺍﺭ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﺃثر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺸﺮﻕ ﺯﻣﻴﻦ
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎ ﺑﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﻴﺮﺍﻧﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭ ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻫﻨﺪﻯ ﻭﭼﻴﻨﻰ
ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘی اﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
اﺧﻴﺮﺗﺤﺖ
ﺗﺄثبر ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﺁﻧﻬﻢ ﺗﺎ ﺳﻄﺢ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻳﻮﻧﮓ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﻘﺐ ﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻳﻮﻧﮓ
ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺂﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻳﺎﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
محمّدﻯ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﺎ
ﺭﺳﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﺟﻠﻮ
ﺗﺮ ﺑﻮﺩﻥﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺮ ﺑﻮﺩﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺗﻤﺪﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻗﺸﺮﻯﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻧﻴﺰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻦ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍﻳﺞ ﺟﻬﺎﻥﮐﻪ
ﻧﺎﺣﻘﺒﻨﺎﻡ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻃﻞ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﺣﻔﻆ ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺗﮑﻔﻴﺮﻫﺎﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪﻫﻤﻪ
ﻋﺮﻓﺎ ﺁﻧﺮﺍ ستایش
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ
ﺭﺍ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮐﺎﻓﻰ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴی ﺮﺍﺑﺴﻮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯﺴﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ
ﻭﺍﺟﺘﺒﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻓﻬﻢ
ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻋﺒﺎﺭﺕ(ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺃﻫﻞ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖمحمّدﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻭﺳﺘﺎ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺃﻧﺒﻴﺎ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺁﻧﻬﻢ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺗﺮ ﺑﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎﻯ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﮐﻠّﻰ
ﻭﺗﺒﻠﻴﻐی
هستندﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺣﮑﺎﻡ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻈﻢ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺳﻄﻮﺡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺑﺎﻳﺪ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺤﺼّﻠﻴﻦ ﻫﻤﻪ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺍﺭس ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻭ
ﻗﺒﻮﻟﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭﮐﻠﺎسﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺤﺸﻴﻞ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﭘس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭼﻮﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﭘس
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺑﺎﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﺎﺯ محمّدﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

پس ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﺎ
ﺳﻄﻮﺡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﻦ
ﻋﻴﺐﮐﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎﻣﺎﻧﻌﺎﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ
ﺑﻬﻤﺪﻳﮕﺮ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺭﺍﻩﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﻘﺒﻠﺎ
ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺷﺨﺺﺧﻮﺩ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﻣﻴﮕﻔﺖﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻤﻮﺟﺐ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥﻮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﻭﺷﻦ
ﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﻭلی
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳﻄح
ﭙﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺑﺂﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪ
. ﻭﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ به
ﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ محمّد
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﺠﺒﻬﻪ ﺟﻨﮓ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻥ
ﺣﺘﻤﻰ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺡ
القُدُس ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ولی ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻰ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
بعلیّ ﻳﺎ ﻫﺮ ولی
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺟﻨﮓ ﻧﻴﺰ ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺭﻓﺘﻨﺪ
ﻭﺯﻧﺪﻩﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺸﺘﻨﺪﻭ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
محمّد ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥﻄﺮﻳﻘﺘﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺗﺄﺳﻴس
ﺸﺪ . ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻳﻥ کاﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖمحمّدﻯﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﺎﻝﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﺭﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺑﺮﺗﺮ محمّدﻯﺮﺍ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻨﺪﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣثاﻝ شانس ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ ﻭ
ﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﻥ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﮐﻪ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠی ﺨﻮﺩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺭﻭﻧﻰﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬی ﺒﻘﺼﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰﻳﻚ
ﺗﺎﮐﺘﻴﻚ
ﻭﻓﻮﺭﻣﻮلی
ﻤﺸﺨّﺺ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﮑﻰ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺍﺳﺖ
ﭘﻴﺮ
ﻭﭘﺰﺷﻚﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ . ﻭ
ﺑﺎﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻭ ﻃﺮﺡ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻴﻢﻋﻤﻠﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﻢ
ﻭﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻤﻴّﺖ
ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺣﻰﮐﻤﻴّﺖ
ﻧﻘﺶ ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻨﻔﻰ . ﻭﻟﻴﺴﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻴﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺍﺯ ﻋﺎﻣﻞ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﮐﻤﻴّﺖ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺏ ﮐﻤﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻘﺶ ﻣثبت
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻴﻔﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ
ﻧﻴﮑﻮ
ﺩﺳﺖﺩﺍﺩ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺁﻥ ﻣﻔﻴﺪﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻏﻠﻂ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖ ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻤّﻰ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮﻋﻠّﺖ
ﻭ ﻣﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﭙﻴﺮ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭﺩﺍﻧﺎ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﭙﺰﺷﻚ ﭘﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺣﺘﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﻄﺢ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﻴﺮﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﻨﺎ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻳﻮﻧﮓ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﮑﻰ
ﻭﺧﻮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺩﺳﺖ
ﮐﺸﻴﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮﻙ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺭﻭﺵ
ﺧﻮﺍﺏ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺧﻮﺍﺏ ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﻚﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺯ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺴﻢ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺍﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻄﺮﺡ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺍﺏ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﻭﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﭘﺰﺷﻚ
ﻭﺧﻮﺍﺏ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ تأثیر
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ ﺑﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥﺩﺍﺭﺩﻭﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺠﺒﻮﺭ
ﺑﭙﺎﺳﺦ ﺍﺳﺖﻭ ﻳﺎ
ﺷﺮﺡ ﺩﻗﻴﻖ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﻭﻋﺎﺷﻖ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﭙﻴﺮ
ﺩﺍﺭﺩﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣثبت ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﻨﻔﻰ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ
ﺍﺯﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺎ ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻭ ﻳﺎ ﭘﺎﺳﺦ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﺐ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ .

ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮل اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﺩﺭﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻧﻴﺎﺯﺑﻴﺎﻓﺘﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻋث ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺎﻳﺪﺍﻧﺠﺎم
گیرﺩ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻣﺸﮑﻞ
ﻋﻤﺪﻩ ﮐﺎﺭ ﭘﺰﺷﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﭘﺰﺷﻚ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﺰﻧﺪﺗﺎ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻝ
ﻭﺍﺣﺪ ﻭﻣؤثّر
ﺩﺭﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻠّﺖ
ﺍﻭﻟﻴﻪﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠﺖ ﺍﻟﻌﻠﻞ
ﻭﻣؤثّر ﺗﺮ ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ
. ﻟﺬﺍ ﭘﺰﺷﻚ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﻭﺍﺣﺪ
ﺍﻭﻟﻴﻪﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺷﻮﺩﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﺩﺧﺎﻟت
هاﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﭘﺰﺷﻚ ﻣﺘﻮﺟّﻪﻧﻴﺴﺖ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﭘﺰﺷﻚﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﭘﺰﺷﻚ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺧﻄﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﭘﺰﺷﻚ ﻭﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺳﺎﻟﻚ ﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻳﻚ ﺷﺨﺼﻴﺖﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻳﻚ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩﺩﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﭘﻴﺮ ﻭﺳﺎﻟﻚﻫﺮﺩﻭ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭﮐﻢ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺗﺸﺒّﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﻭ تقرّب
ﺟﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ .

ﭘس
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﮐﻴﻔﻰ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺑﻴﺴﺎﺑﻘﻪﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﮐﻤّﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻘﺶﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺘﺎﺏ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ بالقوّه
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻭﻳﺎﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻪﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﭘس
ﺿﻤﻦ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺭﻭﺍﻥ(ﺍﺿﺎﻓﺎﺕﻳﺎ
ﻓﻀﺎﻳﻞ)ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻬﺮﻩ ﺑﮕﻴﺮﺩ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ ثوﺍﺏ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻀﻴﻠﺖ
ﻭﻓﻀﺎﻳﻞ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻬﻴّﻪ ﮐﻨﺪ
. ﻭ ﭘﻴﺮ
ﻭﺳﺎﻟﻚﺩﺭ ﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺍﺯ
ﻓﺮﺻﺖ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖﺭﻭﺣﻰ خویشﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻧﻴﺪ . ﻭﺩﻧﻴﺎ
ﺟﺎﻯ ﻟﻤﻴﺪﻥ ﻭ
ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﻧﻴﺴﺖﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ .

ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭙﻴﺮ
ﻣﻨﻌﮑس ﺮﺩﻩ . ﺍﮔﺮﺭؤﻳﺎ
ﺭﺍ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻨﻔﻰ ﻇﺎﻫﺮ
ﺷﺪﻩﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﻧﻴﺰ ﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﻭﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺃﻧﺪﻙ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺭﻓﻊ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻟّﺎﺍﮔﺮ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻧﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ
ﻫﺮﮔﺰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﻢ
ﺩﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺒﻴﻨﺪ
. ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭﭘﻴﺮ ﭼﻮﻥ
ﭘﺰﺷﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ
ﻭﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ آزمایش
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻴﻚ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻓﺮﺩ
ﻭﺳﻤﺒﻮل
ﺮؤﻳﺎﺋﻰﻭﺍﺣﺪ
ﺍﺻﻠﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﺮﻑ
ﺟﺎﺭﻯ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻘﺼﺪ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﮐﻮﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﭘﻴﺮ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖﺑﺎﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
(صوﺭﺕ)
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯﻤﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﺩﺭ(ﺳﻴﺮﺕ)ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻫﺘﺪﺍ
ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﻮﺩ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﺍ ﻭ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺎﻥﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻏﺎﺯﮐﻨﺪ
ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺍﺋﻢ
ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡﻭﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺍﺭﺩ
. ولی ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﺪﺁﻟﻬﺎ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰﻫﻤﻪ ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺣﺪﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻴﻚ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﻮﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ ﺗﺄﻳﻴﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﮐثرﺍ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺁﻥ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻃﺎﻟﺐ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺍﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ سوﮊﻩ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭ
ﺗﺮﻙ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺭﺍﻡ ﻭﺳﺎﻟﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺪﻥ ﺁﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﻧﮓ
ﻭﺑﻮﻯ ﺗﻮﺣّﺶ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﺎ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﻈﺎﻡ ﭼﻨﺎﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﺰﻭﺍل
ﻤﻴﺒﺮﺩ . ﻭﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺮﺿﻴﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﻤﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺳﺮﺑﺎﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﻣﺪﻋﻰ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩﺑﭙﺬﻳﺮﺩ
ﮐﻪ ﻃﺮﺡ
ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺷﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ ﻳﺎ آزمایش
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻭ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﻃﺎﻟﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﮕﻮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻳﺎ
(ﺻﻴﻐﻪ ﺗﻤﺘّﻊ)
ﺷﺨﺺ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰﺑﻨﻈﺮ
ﺍﻭ ﻣﻨﻌﻘﺪ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻠّﻪ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻯ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺗﻤﺘّﻊ
ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎﻓﺖﺁﻥ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻫﻤﻨﺸﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﻣﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺯﻥﻭ ﻃﺮﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰﭼﻪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺯﻥﺯﻭﺝ ﻭ جُفت
ﻭ شَفع ﻭﻫﻢ ﺳﻔﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻫﻢ
ﻧﺸﻴﻦ ﺩﺍﺋﻢ ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻭﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﻌﻬﺪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥﻭ سوﮔﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﺩﺍﺩﻩﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﻨﺸﻴﻨﻰ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺿﻌﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺃﻧﺪﻙ ﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﭘﺰﺷﻚ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺯﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻋﺸﻘﺒﺎﺯﻯ
ﭘﺰﺷﻚ ﺑﺎ ﺍﻭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐﻣﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺁﺭﺍم ﻮ
ﺟﻤﻊ ﻭﺟﻮﺭ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﭼﻮﻥ ﺁثار
ﺭ ﺷﻔﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﭘﺰﺷﻚ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻋﺎﺷﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮﻯ
ﺑﻴﻮﻓﺎ
ﺑﺒﻴﻤﺎﺭ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﻋﺸق ﻮﻋﺎﺷﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺮﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝﻳﺎﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔی
ﺎﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﻧﻘﺶﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺪﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰﺭﻭﺣی
ﻴﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺳﺎﺑﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻳﻦ ﻋﻠﺎﻗﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻘﺶ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻭﻓﻌّﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰﺭﻭﺯﺑﺮﻭﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭ ﻳﻚ
ﺧﻂ ﻭﻣﺴﻴﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﭘﻴﺶ می ﺮﻭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . عَدَم
ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﻳﻨﻚ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻧﻘﺶ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﻃﺮﺡ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻗﺪﺭت هاﻯ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺍﻭ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﻣﻔﻴﺪ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺁﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪﮐﺎﺭ
ﺳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﮐس
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺰﺷﻚ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻭﺿﻊ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺍﻳﻦ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻧﺴﺨﻪ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﻳﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻧﻮﻉ ﻏﺬﺍ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺒﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺳﺒﻚ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﺎﺑﻖ
ﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺁﻥ ﻧﺴﺨﻪ
ﻣﻨﺴﻮﺥ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﻫﻨﺮ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﺮ
ﺳﻄﺤﻰ
ﻋﻘﻠﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺨﻮﺩ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﻳﻚ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﻬﺮ
ﻭﻣﺤﻠّﻰﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ مُقَدَس
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻴﺰ مُقَدَس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ
مُقَدَس ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻓﺎﻳﺪﻩﺭﺳﺎﻧﻴﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﻣﺤﻴﻂ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﺑﻴﻦ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻭ ﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺣﻀﻮﺭ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣؤثّر
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺖ ﻭﺁﻣﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﺪﺕ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩ ﺍﺳﺖ .

ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺃﻧﺪﻳﺸﻤﻨﺪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﺎ
ﺗﻀﺎﺩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﺭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖﻣﺸﮑﻞ
ﺍﻭ ﺑﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻫﺮ ﻗﺪﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎهﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻧﮕﺎﻩ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻀﺎﺩ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﻓﻮﺭﻯ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ ﺭﻓﻊ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺭﻓﻊ
ﻧﻴﺎﺯﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻋﺸﻖ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻗﻀﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍﻳﺞ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﺷﺨﺺ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺤﺸﻮﺭ
ﺷﻮﺩﺑﻘﻀﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋث
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺩﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺍﮔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻭﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐﻫﻴﭻ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻧﻰﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻳﻮﻧﮓ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺁﺭﺍﻡ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺷﻔﺎ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﻗﺼﺪ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻔﺎ ﺩﻫﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻋﻠﻢ ﻃﺐ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺟﺴﻤﻰﻗﺪﺭﺕ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻭﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻭ
ﺗﺠﺎربّ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﭘﺰﺷﻚ
ﻭﺍﻭﺿﺎﻉ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﻭ ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻪ
ﺭﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺍﺯﺧﻮﺍﺹ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺟﺰ ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺟﻨﺠﺎﻝ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﻭ ﻫﺮ
ﭘﺰﺷﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻋﻘﺐﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺍﺳﺖ ﭘس
ﻫﺪﻑ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﭘﺰﺷﻚ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺸﺪ . ولی
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﭘس
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺳﻤﺖ ﺩﺍﺧﻞ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯﻮﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﺮﻙ ﺩﺭﻭﻥﮕﺮﺍﺋﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥﮕﺮﺍ
ﮔﺮﺩﺩ ﭘس ﺑﺪﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﻓﺘﻪﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺟﻨﮕﻞﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍ
ﺷﺪﻩ ﻭ
(ﺍﻧﻄﻮﺍﻯ) ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﺗﻮﻯ
ﺧﻮﺩ)ﺭﻓﺘﻦ
ﻭ(ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ)ﺍﺳﺖ
. ﭘس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻥﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺑﺴﻮﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎی
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣل
ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥگرﺍﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﻭﻥ
گرﺍﺋﻰ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻧﻪ ﺑﺘﺠﺎربّ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ . ﻭ
ﻃﺒﻌﺎ
ﺑﺮﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻫﻮﺵ ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻋﻈﻴﻢ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﻫﺪﻓﻤﻨﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻋﻠﻮﻡ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺍﮔﺮﻣﺎﻳﻞ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺭﺷﺘﻪ ﻃﺐﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ . ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﭼﻮﻥ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩ
ﻭﺗﻌﺎﻭﻥ ﻭ
ﻳﺎﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺧﻴﺮﻳّﻪﻭ ﻳﺎ
ﻣؤﺳﺴﺎﺕ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭ ﻳﺘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ . ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭ
ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﺁﺭﺍﻣﮑﺮﺩﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻧﻴﮑﻪﺯﻳﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺃﺑﺮ
ﻣﺮﺩﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺣﺪّ
ﺃﮐثرﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺴﻄﺢ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﻄﺢ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺁﻧﺎﻥ ﺃﺑﺮ
ﻣﺮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺗﻮﻓﻴق
ﺨﻮﺩ را ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻫﻤّﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺳﺮ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﺍﻫﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﭘﺮﺳﺶﺭﺍﻫﻰ
ﮐﺮﺩﻭ ﺍﻭ ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻮﺩ ﺑﻴﻚ
ﺳﻤﺖ ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﺭﺍﻩ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﭘﺮﺳﺸﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ ﺃﺑﺮ ﻣﺮﺩ ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولیﮐﺎﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍﺍﻣﺮﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯﻭ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻘﻞ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺗﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﻦ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭﺗﻮﺍﻓﻘﻰ
ﻫﻢ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺷﻔﺎﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎﺯ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺼﻞ
ﺭﺍﻳﺞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻋﻤﻠﺎ ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺎ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﻄﺤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻯ
ﻭﺍﺿﺢ ﻫﺴﺖولی
ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻭ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺩﻗﻴﻖ ﺍﻭ ﻭ ﺳﻤﺒﻮل
هاﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ
. ﻭ ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ
ﻧﻴﺰﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﺍﺯ
ﻓﺮﺿﻴّﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻮﺭﺩ ﺍﺟﺮﺍ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻭﺍﺣﺪ
ﻣؤثّر ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺮﺳﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻣثلا
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﺃﻧﺪﺍﺯﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺸﺪﺕ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻟﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﺷﺨﺎﺹ
ﺑﺎ ﻫﻮﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺣﻮﺍس
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﺗﻤﺎس ﺑﺎ
ﺧﺎﺭﺝ ﺑﻘﺼﺪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﺍثباﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺑﺰﺭﮒ
ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺤﺴﻮس ها
یﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻗﻮﻩ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺗﻌﻘّﻞ
ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻋﻠﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺩﺭ
ﺃﻧﺒﻮﻩ ﺑﺰﺭﮒ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺋﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﻟﺬﺕ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯﺠﻮﺋﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺩﻗّﺖ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻧﺪﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭﻓﻖ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺭﺍﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺳﺎﻟﻢ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﮐﺴﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﭙﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﻧﺒﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﺯﻳﺮ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺏﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ
ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻭﻇﻠﻢ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﺖ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ
ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻰﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺩﺍﺷﺘﻦ
ﮐﻤﮑﻬﺎ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﮑﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻌﻘﻞ لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻥﻭ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘل ﻨﻮع
ﺒﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻘﺼﺪ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺯﻭﺩ
ﮔﺬﺭ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﻘﺼﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥﭙﺎﺩﺍﺵﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﮑﻤﺎﻝﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﻭﻣﻨﺰﻭﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺁﺳﻴﺒﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪﻭ
ﺁﺳﻴﺒﻰ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ ﭘﺮ
ﺭﺣﻤﺖ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺍﺣﺴﺎس
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻫﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﺎﺩﻯﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﭘﺮ
ﺧﻄﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻔﻊ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺪﻑ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺎ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖﻫﺎﻯ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺑﺪﻥ
ﺍﺳﺖولی ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﻠﮑﻮﺕ . ﮐﻪ
ﺗﻦ ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ناسوتیﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻳﻚ
ﻋﻤﻞ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻭ ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣسّ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩﺍﻯﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺒﻖ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻃﺒﻖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺪﻝ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﻣﻴﮑﻨﺪﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺵ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ ﺣﻮﺍس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
(ﺍﺣﺴﺎس) ﺑﺎ ﻫﺮ
(ﺣﺴّﻰ ﻋﺼﺒﻰ)
ﻳﮑﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺣﺴّﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺯﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺗﺎ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺯ ناسوتیﺕ
ﺗﺎ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ .

ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺣس
ﻫﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣسّ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺁﻧﺎﻥﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻳﻮﻧﮓ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺁﻧﻬﺎﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺎﺯ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﺧﻴﻠﻰ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻧﻔس لَوّامه ﻭ
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺣﺴﺎس
ﻫﺎﻯ ﮐﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺑﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻌﮑﻮس ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﺍﺯ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﻴﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻬﺎﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺿﻌﻴﻒ ﻳﺎ
ﻣﺘﻮﺳﻂﻭ ﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﮕﻰ
ﺑﻤﻮﺟﺐﻳﻚ
ﻧﻈﺎﻡ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎﭼﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰﻭ
ﭼﻪ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻭ
ﺑﺎ ﭼﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺨﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺿﻌﻴﻒ ﻫﺴﺖولی
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ .

ﭘس
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻥ ﺑﺎ
ﺗﻮﺭّﻡ ﺍﻓﻘﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺑﺎ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥﮐﻪ
ﺑﺎﺭ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﻴﺸﺘﺮﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺗﻌﻘّﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺪس ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
ﻭﺍﺤﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺍ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻋﺪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺁﻥﻨﻴﺴﺖ . ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻫﻢ ﻭﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺪس
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ أکثرا
ﻭ ﻳﺎ
ﮔﺎﻫﻰﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻣﺘﺤﻘﻖ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﻙ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﻫﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻥ ﺳﻄﺢ ﺣﺪس
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺩﻳﺮ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﻓﺮﺩﺍ ﻧﻴﺰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺩﻳﺮﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻮﻟﻰّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥﻧﻴﺰ
ﺑﺘﺄﻳﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ ﺻﻴﻐﻪ
ﺗﻤﺘّﻊ ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻮﻗﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻭﺗﺎ ﭼﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻌﻘﺪ
ﺩﺍﺋﻢ ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﻮ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪﺑﺎﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺳﺨﺖﺍﻟﻬﻰﻋﺸﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺍﻥ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺷﺎﻧس
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻠﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻗﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ها ﺍﮐثرﺍ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺿﺮﺭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﻭ ﻧﺰﺩ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥﺴﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺩﺭ
ﺍﻗﻠﻴّﺖﻋﺠﻴﺒﻰ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺪﻥ ﺍﺯ
ﻣﺪﻧﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﺩﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺑﺮﻓﺎﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ ﻫﺮ
ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭ ﻓﻘﺮ ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻄﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺪﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﮔﻮﺵ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺷﺮﻕ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺿﺪ ﻭ
ﻧﻘﻴﺾ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﻳﺎ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﮑﻨﻨﺪ ﮐﻤﺘﺮ
ﺑﻔﮑﺮ
ﺳﻠﻮﻙﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭﻏﺮﺏﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﭼﻮﻥ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻳﻮﻧﮓ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ستایش
ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺳﻠﻤﺎﻥ ﭘﺎﺭﺳﻰ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺭﻳﺎ ﺷﺪﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﮋﺍﺩ
ﺟﺴﻤﻰ ﻳﺎ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻗﺒﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺧﺎﺹ . ﮐﻪ ﻣثلا
ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻧﻴﮑﻮ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺍث
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﻧﮋﺍﺩ
ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ محمّد
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭح االقُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﺴﺮ
ﻧﻮﺡ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﻨﺸﺴﺘﻨﺪ ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﻧﺒﻮّﺕﻭ
ﺍﺳﺘثنا ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﭽﻨﻴﻦ
ﻧﺎﺧﻠﻔﺎﻧی
ﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ .

ﻳﻚ
ﺣس ّ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻳﺎ
ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ ﻭﻳﺎ
ﻟﻤس ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺣسّ ﺧﺎﻡ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ ﻋﻮﺽ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﭘس ﺍﺯ
ﺣسّ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ الهی
ﻤﻴﺸﻮﺩﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧی
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻳﻦ
ﺣس ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺩﺭﻙ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﻚ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖﺣﺴّﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻋﻤﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻭﻣﻄﺒﻮﻉ
ﺑﻮﺩﻥﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺷﺪﻩﺑﺎ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺩﺭ ﺣسّ
ﺩﺭﻭﻥ ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺪﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞﺑﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻡ
ﺍﺯ ﮐﺠﺎ ﻭ ﺍﺯ ﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﭼﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻟﺬﺕ ﺷﺨﺺ
ﻭﻧﻔﻊ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻙ ﺍﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺑﺎﺯ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻳﻚ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎس ﻳﺎ
ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﺨﺼﻰﺍﺯ ﺣسّ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺮﺗﺒﻂ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺷﺨﺺﻭ ﻫﺪﻓﻬﺎ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺰﺍﺝ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﺭﻗﺎﺑﺖ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ سوﺍﺑﻖ
ﺃﻣﺮﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣس ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺣس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
ﻭ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺯﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻭﻝ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺟﺰﻣﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﺳﺎﻳﺒﺮ
ﻧﻴﺘﻴﻚ ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍﻳﺎ
ﻫﺮ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﻋﺎﺩﺕ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻧﺴﺒی
که ﺩﺭ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﻮﺩ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺷﺮﮐﺖ
ﺩﺭ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ . ﭘس
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻫﺮ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺒﻴﻨﺶ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﻨﺪ ﭘس ﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮ ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰﺩﻗّﺖ
ﻭﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺍﻣﻮﺭﻭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﻗﻮﺍﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ آزمایش
ﺫﻫﻨﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻯﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻠﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﺗﺮﻙ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﻗّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻭ ﻃﺮﺡ آزمایش
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻫﺮ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﺗﺎ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣؤثّر ﻭﺍﻗﻊ
ﺷﻮﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹﭘﺰﺷﮑﺎﻥﺮﻭﺍﻥﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺑﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻔﻬﻤﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﭘﺰﺷﻚﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﻭ ﻭﺣﺪ
ﺃﻗﻞ ﮐﻮﺷﺶ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻯ
ﺍﺯ ﺗﺮﺣّﻢ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﮔﺮ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻧﻴﺰﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻳﺎ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺿﻌﻴﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﮐثر ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﻔﺎﺋﻰ ﺑﺒﻴﻤﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻳﻚ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺷﺨﺼﻰ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺷﺨﺼﻰ ﭘﻴﺮ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭ ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻴّﺖ ﺧﻴﺮ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﮐﺴﺐ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﻣﺰﺩ
ﻭﻳﺰﻳﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﮐﻪﺍﮔﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺯﻳﺎﺩ ﺷﻮﻧﺪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﭙﺰﺷﻚ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪﻭ
ﺳﺮﺳﺮﻯ
ﻭﻳﺰﻳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﻯ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻳﺎ ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺧﺖ حقّ ﻭﻳﺰﻳﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ولی ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﭻ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺁﻧﺎﻥﻤﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﺯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﮐﻪ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﭘﺰﺷﻚ ﻣﻘﺪﻡ ﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺩﺭ
ﺁﺧرﭼﻪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺁﻳﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ؟ ﺗﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺑﺸﻮﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺑﻌﺪﻯ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﺎﻝ ﻓﻨﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪﻭ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﺎ ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘﻴﺮ ﺍﻭ ﻣﺘﺄﺳّﻒ
ﻫﻢ ﺑﺸﻮﺩﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﻭ
ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﻴﺮ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻮﻓﻖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺣﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻳﻮﻧﮓﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻃﻮﺭﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺍﺏﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻔﻬﻤﺪﻭﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻗﻮﺍﻋﺪﻯ ثابت
ﻭﻣﺸﺨّﺺ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ . ولی
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻣﺪﺍﻭﻡﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻧس ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺭﺍﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺑﻰ ﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻌﺒّﺮﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻳﺎﻓﺘﻢ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻳﻚ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻫﺮ سوﮊﻩ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﻣﺎﺭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ درویش
ﻋﺎﺭﻑﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﭼﻬﺎﺭ
ﻳﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﮐﻠﻤﻪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﮐﻪ ﻭﺿﻊ ﺧﺎﺹ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺷﺨﺺ
ﭼﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺭ
ﻋﻤﻮﻡ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺁﺳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺸﮑﻞ ﺳﮑس ﻳﺎ
ﻣﺎﻝ ﻭ ﻳﺎﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺭﻗﺎﺑﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻓﻌﻠﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻓﺴﺎﺩ
ﮐﻨﻨﺪﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭؤﻳﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺨﺺ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻧﻤﻮﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭﺿﻊ
ﻓﻌﻠﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯﻤﮋﺩﻩ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ولی ﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺰﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻫﺴﺖ ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺮؤﻳﺖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻤﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺑﻘﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ شانس
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ثوﺍﺏ ﻫﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﭘس ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّهﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﻤﻄﻠﻖ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻤﻄﻠﻖ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺪﺍﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﻄﺮﺕ خویشﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺤﻘّﻖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﺯ ﺑس
ﻧﻴﮑﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪ ولی
ﺑﺪﻯ ﺩﻳﺪﻧﺪﺑﮑﻠّﻰ
ﺗﺮﻙ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺷﺮﻭﻉ
ﺑﺪﮐﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺧﻄﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ
ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺿﻌﻴﻒ ﻳﺎ
ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺁﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺪﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺍﺗّﻖ ﺷﺮّ ﻣﻦ
ﺃﺣﺴﻨﺖ
ﺍﻟﻴﻪﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻮﺍﻇﺐ ﺷﺮﺍﺭﺕ
ﻭ ﺁﺳﻴﺐ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺵﮐﻪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﮐﺮﺩﻩﺍﻯ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺪﮐﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻫﺮﮐس
ﻣﻰ ﺷﻨﺎﺳﺪ . ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﻌﻠﻢ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻋﻘﻠﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻣﮑﺘﺒﻰ ﻭ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻭﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻓﻄﺮﺕ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﻣﺠﺎﻟﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﺎﻟﻤﺘﺮ
ﺷﺪﻧﺪ ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﺷﺪﻩ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻳﻊ ﻭ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﻚ ﻭﺑﺪﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ولی
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮ ولی
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻯ ﻭﺯﺷﺘﻰ ﻭ
ﺳﺘﻢ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ثوﺍﺏ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻭ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﮔﺮﺩﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺻﺒﺮ ﺩﺭ ﺑﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ثوﺍﺏ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﭘﺮﺳﺶ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ ﺭﻭﺷﻰ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﻭ
ﭘﺮ ﺣﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯﺒﻴﻤﺎﺭﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺗﻰ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﻋﻠّﺖ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕﺑﻌﻠّﺖ
عَدَم ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﭘﺰﺷﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻧﺴﺒﻰ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻢ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺿﺤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﺭ ﺑﺎﻋث
ﮐﻨﺪﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﻠﻞ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺎﻋث ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﺧﻄﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻣﮕﺮ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﮐﻪ ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﻌﻠّﺖ ﺍﺻﻠﻰ
ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻴﺰ
ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺣﺬﻑ ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻫﻮﺵ ﻭ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭﻧﻘﻞ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﺎ ﮐﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺮﺳﺪ
.

ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺍﻭ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺭ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﺭؤﻳﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﺮ
ﭘﺮﺳﺶ ﭘﺰﺷﻚ . ﻭﻟﺬﺍ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﺎﻟﻴﻨﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻓﺮﺻﺖ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻯ
ﮐﻠﺎﻡ ﻃﻮﻟﺎنی
ﺒﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺑﻔﮑﺮ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﻳﻮﻧﮓ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
حقّ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﮐﻠﺎﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺒﻚ
ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻗﺪﺭﺕ ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﭘﺮﺳﺶ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺍﺯﻣﺰﺍﻳﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﺩﺭ ﺫﮐﺮ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺗﺎ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ولی ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺎﻧﺴﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩﻭﺑﺎ
ﻓﻬﻢ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﺭؤﻳﺎ
ﺭﺍﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﮑﻤﻚ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘﻴﺮﺩﺭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﻮﺯﺵﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣُﺴﻦ
ﻳﻚ ﺻﻔﺖ ﻧﻴﻚ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﻠﺒﻴﮕﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻭ
ﺗﻔﺼﻴﻞ ﺩﺭ
ﺫﮐﺮ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ ﻭﻳﺎ
ﺍﺯﻣﻘﺎﺻﺪﺧﻮﺩ
ﺩﺭﭘﺎﺳﺦ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺑﭙﻴﺮﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻋﻤﻞ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻋﻴﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺻﻔﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻨﻔّﺮﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﭼﻨﺎﻥ ﺻﻔﺘﻰ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﮑس ﺁﻥ ﺻﻔﺖ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﺎﻳﺪ ﭘﻴﺮ
ﻭ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺭﻭﺷﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺤﻮ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﻭ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﮐﻤﺘﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﮔﻔﺘﻦ
ﺑﺼﺮﺍﺣﺖ
ﻭﻭﺿﻮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﻭﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺰﺷﻚ . ولی
ﺩﺭ ﻣﻌﺒّﺮ ﺍلهی
اﺯ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻘﺶ ﻣﺒﻬﻢ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﻔﺘﻦ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﺧﻮﺏ
ﺑﺪ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﮐﻮﺩکی ﻮﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﺮﺗﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺷﻮﻧﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎ
ﻭ ﻣﻠﮑﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﺳﺴﺖ ﻭ ﺯﺍﻳﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻴﻠﻰ
ﺭﺍﺣﺖ ﻭ
ﺳﺮﻳﻊﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﺒﺪﺃ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺯﺷﺖ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮐﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺤﺎﻟﺖ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺷﺪّ ﺁﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﻭﻫﺮﭼﻪ
سوﮊﻩ ﻫﺎﻯ ﺻﺤﻨﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺯﻳﺎﺩ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﺮﻭﻯ ﻫﻢ ﻣﻰ
ﻟﻐﺰﻧﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺭؤﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭﺿﻊ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻯ ﺑﻌﺪ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻭ ﻣﻴﺂﻳﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺩﻳﻚ
ﺁﺵ
ﺑَﻘﻮﻟﺎﺕﻣﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺯﻳﺮ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪﻭﺑﺎﺯ
ﻏﻴﺐ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﺩﺍﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﻭﻯ ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﻳﻦ
ﻏﻠﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﻠّﺖ ﺍﺻﻠﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻋﻠّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻏﻴﺮ
ﻣﻌﻘﻮﻝ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ
ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺭ سوﮊﻩ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﺵ ﺳﺮﺩ ﺷﺪﻩﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺍﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻮﻙ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺳﻄﺢ ﺩﻳﮓ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺿﻌﻴﻒ
ﻭ ﮔﺬﺭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯﺨﻮﺏﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺭﻭﺯ
ﻣﺮّﻩ
ﺁﻧﺎﻥﺮﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﻧﻘﺶ ﻣؤثّرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﺎﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﻭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ
ﺻﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻭ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩﭼﻮﻥ
ﻟﮑّﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﻋﻨﺎﻳﺘﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ولی ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺎﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﻧﻪ
ﺑﺨﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﺖﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓت هاﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﺯ
ﻳﻮﻧﮓ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻡ
ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺣﻴﻄﻪ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺫﻫﻦ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
کاﺭ ﺫﻫﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭ ﻗﺼﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﺍﺳﺖﮐﻪﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﻗﺼﺪ
ﻭﻧﻴّﺖﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩﺁ
ﮔﺎﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮐﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﻧﻮﻉ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪﺍﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﺯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖﭘﺮﺩﻩ
ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭙﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺮﺩﻩﻧﻪ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺯﻳﺎﺩ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻰ
ﺍﻧﺪﺍﺯﺩﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺮ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻒ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪﻗﺪﺭﺕ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺃﻧﺪﻙ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﺣﻔﺎﻇﺖ ﺗﻦ ﻭﺟﺎﻥﻮ
ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻰ ﮐﻨﺪولی
ﻋﻤﻠﺎ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭح القُدُس
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ . ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻢ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻭ ﻫﻢ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺒﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻭﻣﺮﮒ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺍﺯ ﻫﻢ
ﺟﺪﺍ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻩ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏﻭ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻭﻣﻄﻴﻊ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﺯﮐﻤﺎﻝ
ﮔﻮﻳﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﮓ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ
ﮐﺎﺭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺖﺗﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺿﻌﻴﻒ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻞ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻳﻮﻧﮓ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﺩﻯﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺄثیر
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺴؤﻝ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﻭﮐﻢ ﻋﻘﻠﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺷﺨﺺﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺣُﺴﻦ ﻧﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻭﭼﺎﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻭﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﺒﺎﺗﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻗﺒﻠﺎ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺣﻘﻴﺮﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻡ ﺑﺪﻡ ﺩﺍﻍ
ﺗﺮ ﻭﮔﻮﺩﺗﺮ
ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺗﺮﻭ
ﺗﺮﺳﻨﺎﮐﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻗﺒﻮﻝ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻫﺴﺖ ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻘﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﺎﻡ ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺒﻮﺩﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺷﺨﺼﺎ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻗﺪﺭ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭﻯ ﺑﺘﺨﺘﻪ
ﺧﻮﺭﺩﻩﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﻮﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻭﺍﺭث ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻳﻚ ﺯﻭﺝ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺃﺯﻟﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﻤﻪ ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻟﺬﺍ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﭘس
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﻧﻮﻋﺒﺸﺮﻯﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭح القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ تَقدُس
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘس ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﺴﻴﺢ ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ علیّ ﺩﺭ
ﺩﺍﻣﺎﻥ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺠﺴّﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ علیّ
ﮐﻪ ﻣﮑﺮﺭﺍ محمّد
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
أحادیث ﻧﺒﻮﻯ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ . ﻭﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﺑﺎﺣﺎﺩﻳث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻥﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻣؤﻣﻥ اﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣوﻓﻖ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ

ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻫﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎ
ﮐﺎﻓﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﻭﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻪ
ﺑﻬﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻨﻈﺮ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺍﺯ ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺍﺯ ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯﮐﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻨﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ولی
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺁثاﺭﻯ
ﺍﺯ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺁﻥ
ﻨﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﻠّﻰ ﻭﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺩﺭﻭﺭﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺟﺰﺋﻰ ﻳﺎ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺸﺘﻖ
ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻥ ﻨﻴﺰ
ﺍﻧﺪﮐﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺃثرﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻳﻚ ﭘﺪﺭ
ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺁثاﺭﻯ
ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦﻭ
ﺁثاﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰﻭﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺑﻂ ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦﻳﺎ ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺭﻭﺣﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻥﻤﻨﺪﻝ
ﻇﻬﻮﺭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
.

ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺧﻄﺎﻯ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻋﺒﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ ﺭﺍﻩﺃﺑﺪﻳﺖ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻗﺒﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث
ﻣﺎﺩﺭ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﺪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ سوء ﺯﺍﻧﺪﻥ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻳﻚ ﻗﻤﺎﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻧﺴﺦ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝﻋﺬﺍﺏﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎ
ﻭﻣﺮﮒ ﻭ
ﻣﻴﺮﻫﺎ ﻭ ﺯﺍپسﻫﺎﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪﺑﺎﺭﻩﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﺴﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﺎ ﺩﻭﻥ ﺃﺗﻤﻰ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ

ﭘس ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺩﺭﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻴﻂ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺁثاﺭﻯ ﻫﻢ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﺎ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﺎ ﺿﺒﻂ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺁثاﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺑﻬﺎﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺸﺨﺺ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭﺣﺸﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﻋﻴﻦ ﺁﻥ ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺁﻥ
ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺁثاﺭﻯ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺁﻥ ﺁثاﺭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﻭﺣﺸﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻧﻔﻮﺫ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺷﺨﺺ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻴﭻ
ﺩﻭﻣﻮﺣﻮﺩﻯ ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻜﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰﺑﻴﻦ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺁﻥ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻫﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻭ ﻣﺤﺘﺮﻡ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻋﻠﻢ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺩﺭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﻧﺴﻞ ﻫﺎ
ﺭﺍﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻴﭻ
ﺩﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ ﭼﻪ
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﻭ ﺑﺎ
ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻴﻦ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺎ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺍﺩﺭﺍﻥ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺻﻔﺘﻰ
ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪولی
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻳﻚ ﺟﺴﻢ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺍﺯ
ﻧﻄﻔﻪ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺭﺷﺪ ﺑﻌﺪﻯ . ﻭ
ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﺑﻬﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺄثیر
ﺑﺸﮑﻞ ﻭﺳیع ﺘﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﻚ ﻧﮋﺍﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻋﻠّﺖ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﻚ ﻧﮋﺍﺩﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺟﺰﻳﺮﻩﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﭼﻴﻨﻰ
ﻫﺎ ﻳﺎ
ﺍﺳﮑﻴﻤﻮﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﻠﻂ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻥ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍﻩ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ ولی
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﻧﻘﺎﻁ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖﻭ
ﺟﺰﺍﭘﺮ
ﺍﻳﺰﻭﻟﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻳﺎ ﺟﻬﺸﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺟﺴﻤﻰ ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻳﻦ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﻯ ﻳﻚ
ﺩﺳﺖﺭﺑﻄﻰ ﺑﺸﺒﺎﻫﺖ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﮐﻬﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﻳﺎ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﺷﺪﻩﺍﺯ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺭﺍﺑﻬﺮ
ﺗﻮﺟﻴﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﺸﻮﺩﺑﺨﻄﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺻﻠﻰ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺖ
ﻧﻤﻮﺩ ﻭﻇﺎﻫﺮ
ﺷﺪﻩﺍﺯ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭلی
ﺬﺧﻴﺮﻩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻫﺮ
ﮐس ﺑﻤﻮﺟﺐ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ
ﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺ ﺧﺎﺻﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﺎﻭﻟﺎﺩ
ﮐﺴﻰﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﮐﻬﻦﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺻﻠﻰ
ﺟﻤﻌﻰﺍﺯ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺎﺯ
ﺍﺭثی ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻭﻗﻮﻣﻰﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺑﻘﺼﺪ
ﻳﺎﻓﺘﻦ تَقذُس
ﺩﺭ ﻓﺮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﮐﺘﺐ ﺩﻳﻨﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﻳﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻌﮑﻮس ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ اُلی
العَزم ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﻗﻮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺑﻰ أثَرﻭ
ﺣﺘﻰﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ محمّدﻯ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻭﻓﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻪولی
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺑﭙﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻨﻈﺮ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺷﺨﺎﺹ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ تقرّب ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ . ﺑﺎﺯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
سوّم ﺷﻴﻮﺍ ﻭ
ﺩﻏﺪﻭ ﻭ ﻣﺮﻳﻢ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻰﻭﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ الهی
ﻮﺑﺮﺗﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻗﻮﻡﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻨﺞ ﺗﻦﻭ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﻮﻡﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻗﻮﻡ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﮐﻬﻦﺑﺎﺯ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮐس
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﺍﺳﺖﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ تَقدُس
ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻨﺪﺑﺎﺯ ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﺎﺹ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . پس ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻥ
ﻗﻮﻡ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﺁثاﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍﺑﺘﻮﺍﻥ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻭ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻬﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻧﻪ ﻋﻴﻦ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺩﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺵ ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺣﺘﻰ
ﺩﻭ ﺃﺗﻢﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺑﻴﻦ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻭ ﮐﻬﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻗﻮﻡﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﮐﺸﺶ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻫﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﺼﻞ ﻭﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺗﻮﺍﻥ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭ
ﺣﻮﺍس ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﻳﺪ ﻳﺎ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﻮﺩ . ولی
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺟﻤﻌﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭﺩﺭﻙ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﺼﺒﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺩﺭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﻚ
ﺷﮑﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻭﻟﻮ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﮐﻠّﻰﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺗﺬﮐّﺮ ﻫﺴﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﺍﻣﻮﺭﻏﻴﺮ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﮐﻪ ﮔﻔﺘﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻴﺰ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻴﺎﻝ ﺑﺎﻓﻰ ﻭ
ﺣﺪﻳث ﻧﻔس ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺫﻫﻨﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺎ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﭘس
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺧﺎﺹ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰﺍﺯ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺗﻠﻘﻴﻨﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻳﺎﻓﺖﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﭘس
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﻭ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﺭﺍﺍﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻓﮑﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺟﺪﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺯ
ﻧﻪ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻧﻪ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺗﻠﻘﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ ﻫﻢ
ﺑﻴﻦ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰﭼﻮﻥ
ﮐﻬﻦ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺗﺤﺖ تأثیر
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺯﺍﻳﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓﻖ ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣثلا
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻳﺎ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﺭﻭح القُدُس
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺻﺤﻨﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎﻫﻢ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻨﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍﺑﺸﮑﻞ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﻭﺩﺭ ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ ﺻﺤﻨﻪ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺣﻀﻮﺭؤ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻥ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﺭ ﺩﻭﻡﺍﺯ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ قوس
ﻧﺰﻭﻝ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻣﻌﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّرﻭ
ﻳﺎ ﺑﺨﻮﺍﺏ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﺮﺩ . ﻣﮕﺮ ﭘس
ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺍﻭ . ﻟﺬﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺍﺯ
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺻﻰﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﻭﻗﺘﻰ
( ﺣﺘّﻰ ﺃﻋﻠﻢ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﺍﺯ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﮐﻤّﻰ
ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺁﻥ ﺁﻧﮕﺎﻩ بِدای
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗثبیت
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻌﺘﺎﺩﺍﻥ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺼﻨﻮﻋﻰﻳﺎ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ خویش
ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺟﻬﻨّﻤﻰﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺩﺭﻙ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﺨﺘﻠﻂ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ
ﻫﺠﺮﺕ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻳﻚ ﻧﮋﺍﺩ ﻭ
ﺍﻗﺎﻣﺖ ﺩﺭ
ﻗﻮﻡ ﻭﻧﮋﺍﺩ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ . ولی
ﺁثاﺭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻬﻦ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺤﺴﺎﺏ ﺁﻭﺭﺩ
. ﻭ ﻧﻪ ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﺠﻠﻮ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ .

ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﻮﺭﺩﻯ ﺩﺭ
ﮐﻮﺩﻙ ﻫﺸﺖ
ﺳﺎﻟﻪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﻭ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺁﻥ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﮐﻮﺩﻙ
ﻳﮑﺴﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﻣﺮﺩ
. ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺟﻨﺒﻪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻌﺠﺰﻩ ﺩﺍﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻃﻔﻞ
ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎﻳﻪ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻗﺘﻀﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﻭ ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭﮐﻬﻦ
ﺍﻟﮕﻮ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ولی
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺷﺒﻴﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﻳﻨﻰ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﮐﻪ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺍﻟﻴﺎس ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﻬﺎﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﻭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺭﺁﻥ ﻗﻮﻡ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﺍﻟﻴﺎﺵﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭمحمّد
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻋﺼﺮ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ محمّد
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰﺑﺎﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺍﺯ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻃﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻔﺮﺽ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻃﺒﻖ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﻗﺮﻧﺘﻴﻨﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ ولی
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺢ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺪﺳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻫﺮ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﺢ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺷﺪﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﻳﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻮﺩﻩولی
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
محمّدﻳﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣل ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﺁﺩﻡ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﮐﺎﺷﻒ
ﺍﻭﻟﻴﻦ قُرّه ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺩﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ولایت محمّدﻯ
ﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﺁﺩﻡ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺁﺩﻡ
ﺷﺪﻩﺍﻯﺩﺭﻋﺼﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّدﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ محمّد
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﻫﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻮﻥ ﻳﻚ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ
ﻣﺎ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃثیرﻯﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭ ﻋﻀﻮﻯ ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺳﺮ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﻭﺣﺘﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻭﺭﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺑﺤﺪّ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻋﺎﻗﻞ
ﺷﺪﻩ ﭘس ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻟﺬﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺑﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪﻯ ﺑﮑﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻭﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﺑﺎﭼﻪ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺗﺎ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺑﺎﺁﻧﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻴﮑﺮﺏﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ(ﺃﻫﻮ)ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ قُریش ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻣﻬﺎﺟﺮ ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺑﻴﻤﻦ
ﺑﻌنوﺍﻥ ﻳﻚ
ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻯ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻟﻪ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﻧﻴﺴﺘﻰ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺃﻫﻮ ﻭ
ﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻭ
ﺩﺭﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻧﻴﺰ ﺟﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰﻯ
ﻗﻄﻌﻰ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﺩﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺿﻌﻴﻒﺗﺮ
ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺳﺎﻧﺴﻮﺭﻯ
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺂثاﺭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﻳﻚ ﻧﮋﺍﺩ
ﻭﻗﻮﻣﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯﺎﺟﺪﺍﺩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ
ﺳﺎﻟﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺍﺯ
ﮐﻬﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ
. ﺑﻌﺪﻫﺎ ﮐﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻬﻦ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰﺗﺤﺖ
ﺗﺄثیر ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﺷﺪﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺁﺩﻡ
ﺗﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّدﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻤﺒﻮل ها ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺟﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺧﺮﺍﻓﻰ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺰﺣﻤﺖ ﺑﺎ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺸﺖ . ولی
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺴﺐ
ﮐﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ .

ﺍﺯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪ ﮐﻪ
ﻭﺿﻊ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭼﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﮐﺎﺭﺵ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺫﻫﻦﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﺎﺭ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺖ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻖ ﺭﺍﻳﺞ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ
ﻭﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺑﺬﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ . ﮐﻪ
ﺫﻫﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺑﻴﺎﻧﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻥﻭ ﺑﻰ
ﺧﻄﺮ ﺑﻮﺩﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﻧﺎﻓﻊ ﺑﻮﺩﻥ
ﺑﺮﺍﻯﺨﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺭﺍ ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻟﻴﻞ
ﭼﻮﻥ ﺳﻴﻠﺎﺏ
ﺑﺮﺷﺨﺺ ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻫﺮ
ﺍﻳﺪﻩ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺎ
ﻣﺤﻴﻂ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﻭ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥﻮﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﮐثر
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻘﻴﺪﻩﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮﻭﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﺄثیر ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻨﺪﺍﻥ أثَر
ثابتی ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣؤثّر اﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻴﭻ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻭﻧﻤﻴﺸﻮﺩﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺑﻔﻬﻤﺪﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻭﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻳﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺷﺨﺼﻰ
ﺩﺍﺧﻞ ﺫﻫﻦ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﭘس
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺬﻫﻦ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﭘﻴﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﭘﻴﺶﺭﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﮐﻨﺎﺭ ﺯﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻫﺮ
ﺍﻣﺮﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﻣﻘﺪﺍﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﮔﺮﻩ
ﺧﻮﺭﺩﻩﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﻋﻀﺎ ﻳﻚ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﻈﺎﻫﺮﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ ﻋﻠﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻣﺨﻠﻮطی
اﺯ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻧﻔس
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻮﺩ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ خُنثیﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻌﮑﻮس
ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺧﻄﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﺪ
ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ
ﻟﺎﺑﻠﺎﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ثوﺍﺏ ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺪﻋﻰ ﺭﺍﻩ
ﺧﺪﺍﺑﺎ ﺍﻟﮕﻮ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ولی
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺗﻔﮑّﺮﺑﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻞﻳﺎ ﺑﻬﺮ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ مُقدّس
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﻮﺩ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥﺑﻌﮑس
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﺷﺮﻙ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻌﮑﻮس
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
(ﺟﺮﻡ)ﮐﻪﮔﺎﺭﻣﻪ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻗﺪﻳم اﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﮐﺎﺭﻣﺎ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . پس ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﻮﺍﻥ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰﻳﺎ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﺑﻬﺮ ﻋﻠّﺖ ﺍﺿﻄﺮﺍﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻄﻪ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺍﻳﻨﺎﻥﻋﻤﻠﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻀﺐ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺻﺘﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﺭ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪﻭ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﺠﺪﺩ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ . ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻬﻦ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﻠﻘﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻰ ﺑﺸﺮﻯ ولی
ﺳﻴﺮﺗﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺟﺪﺍﺩﺑﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺭﻭﺡ ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﮔﻮﺋﻰ
ﺟﺎﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣلی ﺮﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺮﻓﺖ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺻﻞ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺖ . ﻗﻄﺮﻩ
ﻫﺎ ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ ﺩﺭﻳﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﮐﺎﺭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﮐﻤﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ولی
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی
ﻮﺍﺯ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺠﺰﺍ ﺍﺯﻫﻢ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭﻳﺎ
ﺟﺎﺑﺠﺎ ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻈﻬﻮﺭﻫﻴﭻ ﮐﻤﻴّﺘﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﮐﻤّﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻴﻔﻰ
ﻭﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ صَمَد
ﺍﺳﺖ . ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻭﺣﺘﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺪﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﮕﻰ ولیﻋﻬﺪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺴﺐ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺣﻰﺷﻮﻧﺪ
. ﻭﺧﻮﺩ ﺭﺍﻧﻴﺰ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ
ﺭﻳﺎﻯﻮﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩﺍﻟﻬی
ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﻧﻪﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺳﺎﻟﮑﺎﻥهستند.
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺳﺮاء
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻰ ﺗﺎ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺗﺎﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ(ﺧﺪﺍ)
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺂﻳﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻫﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺷﺮﻙ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ بحقَّ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻰ ﺍﻋﺘﻨﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﭘﺮﺳﺖﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺑﻠﻴس ﺩﺭ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺑﻰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺑﻬﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙﻋﻤﻠﺎ ﻫﻢ
محمّد ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ مُقدّس ﭘﻴﺸین
ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ ﻧﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻭﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﺤﺴﻴﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﻭ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻓﺘﻪﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺟﺪّ ﺧﻮﺩ محمّد
می ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺩﺭ ﺯﻳﺮﺧﺎﻙ
ﺩﺭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﺮﺵ ﺩﺭ
ﻗﺎﻫﺮﻩ . ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺁﻥ ﻧﻘﺎﻁﺑﻬﺸﺖ
ﺳﺎﺯ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻮﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺭﻭﺣﺶ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻭ ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺘﻦ
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﭘﻴﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﺼﻴﺐ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺷﺪﻩ
ﻳﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . پس ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺴﻴﻦ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻴﻨﻪ
ﺯﺩ ﻭﺳﺮ
ﺷﮑﺎﻓﺖ ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻴﻢ
ﺗﺎ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻤﻔﻴﺪ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ .

ﺍﻃﺒّﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺟﺴﻢ
ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺐ ﻭ
ﻋﻔﻮﻧﺘﻬﺎﻯﺒﺪﻥﻭ
خُنثی ﮐﺮﺩﻥ ﺗﺐ
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ . ولی ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺗﻦ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻓﮑﺮ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻥﺮﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﺩﺍﺭﻭﻯ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻰ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭﭘﺮ
ﺗﺮﺣّﻢ ﻭ
ﺭﻓﺎﻗﺖﻭﺷﻴﺮﻳﻥﺒﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﺎ ﺧﻄﺮﺍﺗﻰ
ﮐﻪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻌﺎﻳﺐخویش
ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺑﺎﻭﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﭘﻴﺮﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻓﺮﻕ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺍﻟﻬﻰﺑﺎﺍﺣﻮﺍل
ﺠﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺟﺴﻢ
ﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻮﻧﮓﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﺍﺯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻩ ﺩﮐﺘﺮﺍﻯ
ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﻣﻮﻟﺎﻧﺎ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺍﮐثرﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺮﺍﻥ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻏﺎﻓﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺩﮐﺘﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﮐﺘﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺁﻧﻬﺎﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﺸﻮﺩﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﻋﺬﺍﺏ
ﻭﺁﺗﺶ سوﺯﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺯﻳﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺎﺯ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺷﺨﺼﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﻫﺮ
ﻣﻠﺘﻰﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺭﺳﺘﻢ ﮐﻪ ﺩﻳﻮ ﺳﻴﺎﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻗﻠّﻪﺍﻟﺒﺮﺯ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ . ﻳﺎ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺳﺮ ﺑﺒﺮﺩ . ﻭﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺑﺎ ﺍﮊﺩﻫﺎ ﺩﺭ
ﺧﺎﻭﺭ ﺩﻭﺭﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
إبلیس
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰﻭ نَفس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ هر کسﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻤﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﮑﻢ ﺍﮊﺩﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎپس
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﻳﻦ ﻃﻮﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻫﺮ مِلّت ﻳﻚ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﻣﺮﺩﻯ
ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﺩﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺍﺋﻢ
ﻗﻮﻡ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻟﻮ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﮐﻬﻦ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺮﺣﺴﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻳﻚ ﻗﻮﻡﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﺮﺳﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﮐﻠّﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﺸﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
. ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺳﺘﺎﺭﻩﺭﺍ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻭﺑﺎ
ﻫﻠﺎﻝ ﻣﺎﻩ . ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﺠﻢ ألثاقِب
ﻭﺳﺘﺎرﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺧﺸﺎﻥ ﻭ
ﺑﺰﺭﮒﮐﻪﺑﺎ
ﻳﻚ ﻧﺼﻒﻗﺮﺹ
ﻣﺎﻩ
ﺷﺐﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ . ولی
محمّد
ﺑﺴﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ

ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﻧﻴﺰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺍﮐثرﺍ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﮐﺎﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩسوﺩﻯ ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺎﻓﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮔﻮﺗﻪ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﻓﺎﻭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ (ﻋﻤﻞ)
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻤﻞ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﮔﻮﺗﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﮐﺎﺭ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ
(ﮐﻠﻤﻪ)ﺑﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ پیدایشﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ فکاﻥ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ(ﭼﺮﺥ
ﺳﺎﻣﺴﺎﺭﺍ)ﺍﺳﺖ
. ﻭﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﻭﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻓﺮﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺑﺸﻮ
ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺮﻭﻉ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺩﺍﺋﻢ
(ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻃﻰ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺧی ﺘﺄﺧﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺩﺭ پیدایش
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﭼﻮﻥﺸﺒﻨﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺎﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﻟﻠﻪ
. ﻭﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺯﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺑﺎﻳﻚ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﻤﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . پس
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﭘس
اﺯﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎم
اﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﮕﻴﺮﺩ
.

ﭘس
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
(ﮐﻠﻤﻪﺍﻯ)ﺍﺳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﮑﻠّﻢ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺧﻮﺩ
ﮐﻠﺎﻣﺶﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
محمّدﻫﺮﮐﺎﻣﻠﺎﻟﻬﻰ
محمّدﻯﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻭﻧﻪﺣﮑﻮﻣﺖ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﮐﻪ
ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﺯﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺪﺍﺋﻰ ﻭﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ علیّ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪ . ﮐﻪعلیّ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﻠّﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﻮﺳﻰ ﮐﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﻠّﻢ ﻫﺎﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻬﺘﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻓﺮﻣﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻌﻬﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﻨﻨﺪﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻘﺶ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺩﻩ ﻧﻴﺰ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺗﻘﻠﻴﺪﺍﺯﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺳﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﺸﻒ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻞ ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔﺴﻰ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ . ﻭﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ خویش
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭعلیّ ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . پس
ﺍﺟﺪﺍﺩ ﻭ
ﭘﺪﺭﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
گذﺷﺘﻪﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﮔﺮ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﻭﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻉ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻴﺮﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﻭﺑﺎ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ(ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺘﻰ)ﺭﺍ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴﻮ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺷﺨﺺﺑﺎﻳﺪ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﮕﻮﻳﺪ
. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﺠﺴّﺪ
ﻭ ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﻯ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻋﻤﻠﺎ
ﻟﺒّﻴﻚ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﮐﻪ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻟﺒّﻴﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎﻭﻣﻦ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻡ ﭼﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﺋﻰ؟
ﺗﺎ ﺩﺳﺘﻮﺭ های
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺍﻭﻝ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﻧﻴّﺖ ﻭ ﻃﺮﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ ﻭﺍﺭﺩ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰﺍﻭﻝ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺁﻧﻬﻢ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ
ﮐﺎﺭﺩﺍﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﮐﺎﺭﺳﺎﻟک
ﺴﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﻠﻰ ﺧﺪﺍ
ﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺳﺖ
ﺑﻬﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻧﻤﻰ ﺯﻧﺪ ﻣﮕﺮ ﭘﻴﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩﻩ ﻳﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﻓﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس
ﻓﮑﺮﺵ ﭼﻮﻥ ﻋﻤﻠﺶ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺟﺰﺋﻰﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﺳﻠﻮﻙﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺪﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﻠﺎﻡ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻗﺒﻠﻴﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺣﺎﺩﻳث
مُقدّس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﭼﻮﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ
ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﻭﻏﻴﺮﻩﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ ﻧﻘﻞ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﺑﺸﺮﻁ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭﺁﻳﺎﺕ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻫﺎﻯ مُقدّس
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻗﺪﺳﻰﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻋﻴﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵﺑﻴﺎﺑﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺎ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻮﺵ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻣﻐﺰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎ
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻮﺍﺏ(ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ پس ﺍﺯ
ﻋﻤﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﻄﺢ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﻤﻨﻔﻰ
ﮐﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻭﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﺷﺨﺼﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻣﺒﺮﺍﺕ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺷﺮﻙ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻘﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺪﺍ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
(ﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺠّﺖ)ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭﻟﻮ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﻓﻰ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻭﻓﺎﺩﺍﺭﻯ
ﻭﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻠﻞ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﺎ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪﺑﺴﻮﻯﺨﺪﺍ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻓﮑﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺩﺭﺁﻥ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ مثبتﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ آثار
ﺧﻄﺎﻫﺎ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﮐﻴﻔﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻥﺁﻧﻬﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻬّﺪ(ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ)ﺗﻮﻟّﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ سوﮔﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻟﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻭﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻃﺒﻌﺎ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻓﻌﻠﺎ
ﺩﺭﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻥﺨﻮﺩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺑﻨﺎحقّ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ خویش ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭﺍﺳﺮﺍﻑ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﺑﺠﺎﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻥﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺗﺎ
ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
رﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭼﻮﻥ ﻗﻤﺎﺭ
ﺑﺎﺯﺍﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺧﻄﺎ ﻭﺑﺎﺯﻯ ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﻣﻴﺒﺎﺯﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺰﻳﻨﻪ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺮ ﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺳﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮ
ﻋﺎﻗﻠﻰ
ﺩﺭﺑﻴﺎﺑﺪ ﻃﺒﻖ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﺳﻴﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﻤﺴﺦ
ﻭﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦشانس
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﺍﮔﺮﮐﻪ
ﺑﻤﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ
ﻭﻳﺎ ﺑﻔﺴﺨﻬﺎﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻧﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ
ﺣﮑﻢﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭ ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣﺪ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﮕﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺭﺍ ﻃﻰ ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ
. ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸته ﺑﺨﻠﻖﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻴﻢﻭﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺠّﺖ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﭘس ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺪﻫﮑﺎﺭﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﻌﻤﺎﺕ
ﺃﺯلی ﺮﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ .

ﺩﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺍﻓﺰﻭﺩﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯﻤﻨﻔﻰ
ﻭ ﻧﻘﺎﻁ ﺳﻴﺎﻩ ﺩﻝ
ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯﺒﻴﺸﺘﺮﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻋﺪﺍﻟﺖﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ولی ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺴؤل
ﻤﺠﺎﺯﺍﺕﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺁثاﺭﻓﺴﺎﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺍﻍ ﺗﺮ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢ . ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰﭘس
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﺁﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺁﻧﻬﺎﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺩﺯﺩﺍﻥ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﻤﻠﮑﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺭﺍﺑﺎ
ﭼﺮﺍﻍ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻴﺎﺳﺖ
ﻭ ﭘﻮﻝ
ﭘﺮﺳﺘﻰﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭘس ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻴﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﮐﻨﻮﻥﻤﺎ ﮐﻪ
ﭼﻪ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻳﻢﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺳﺎﺯﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺑﺨﺖ ﺑﺪ
ﺍﮔﺮ ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﺷﮑﻮﻩ
ﻧﮑﻨﻴﻢ .

ﺩﺭ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻗﺪﻳﻢ ﺷﺮﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﮑﺘﺐ محمّدﻯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺮﺍ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻫﺮﮐس آزمایش
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻭ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﭼﻪ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻫﺮﮐس ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﮑﻴﻔﻴّﺖ
ﻭ ﮐﻤﻴّﺖ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﻭ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻘﻮﻳﺖﻭﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤﻰﺑﺎ
ﻋﻈﻤﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻥﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺭﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎئم ﺑﺮﺳﺪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞﺑﺎﺯ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ .ﭘس ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﻣثبت ﻭﻣﻨﻔﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ
ﻭ ﺗﺄثیر ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ ﻭ ﺑﺪ
ﺷﺎﻧﺴﻰ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻠﺞ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺵ ﺷﺎﻧﺴﻰ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩﻣﺘﻮﻟﺪﺷﺪﻩ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺳﺎﺧﺘﻪﺷﺪﻩﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ می ﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺯﻩ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻓﻠَﺞﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺖ خویش
ﺧﻴﻠﻰ ﺧﻮﺵ شانس
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ
ﺻﺎﺣﺐ
ثرﻭﺕﺍﺳﺖﮐﻪﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭﺳﻠﻮﻙ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯﺁﻥ
ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ ﻟﺬﺕﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﺮﺑﺎﺭﺗﺮ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻣﺒﺮﺍﺕ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﻮﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻣثلا
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭ ﺷﻬﺮﺕ ﻭ ﺯﻧﺎﻥ
. ﻳﺎ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﻭﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺖ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻧﻌﻤﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﮑﺎﺭ ﻧﺮﻭﺩ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻓﺮﻳﺒﻬﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﮑﺮ ﺍﻭﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﮑﺮ
ﮐﺴﺎنی اﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯﻣﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺭﺍ
ﺧﺮﻳﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭلی اﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻧﻌﻤﺎﺕﺑﺮﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻔﻴﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ ﺣﺪﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﻬﺘﺮﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ اﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﻭﺩﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . پس ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺯﺍﺋﺪﻩ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﻫﺮ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻈﺎﻫﺮ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻫﻢ
ﺑﺸﻮﺩ ﺧﻴﻠﻰ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ ﻭﺑﺎ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﭘﻴﺶﺁﻣﺪﻯ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﻓﺮﺻﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺮﺩﺍ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺷﻮﺩ ﻓﺮﺩﺍ
ﻧﻴﺰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺩﻳﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺴﺎﻟﻬﺎ
ﺗﺄﺟﻴﻞ
ﻭﺑﻌﻘﺐ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﺃﺟﻞ ﻭﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣثاﻝ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻨﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺘﻤﺎ ﺭﺍﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺁﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻭ ﺩﺭﺑﺪﺭﻯ ﻭ
ﺗﻘﻠّﺐ ﻭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﻣﻌﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﻭ ﺍﺳﻠﺤﻪ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺖ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻫﺎﻯ ﺿﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﻟﺬﺍ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺩﺭ ﻣثاﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ
ﻫﻮﺳﻨﺎﻙ ﺑﺎﺷﺪﺣﺘﻤﺎ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻣﻮﻓﻖ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ
. ﻭﻟﻴﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻔﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖﺟﻬﻨﻢ
ﺳﺎﺯﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺑﻬﺸﺖﺳﺎﺯ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥﺪﺍﺭﺩ
ﻭﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺮﻳﺐ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﺩﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﺍﻋﻤﺎﻟﺶ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺍﻟﻔﺎﻅﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺯ ﻫﺮ
ﻟﻔﻆ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩﻣﻔﻬﻮﻡ
ﮐﻪ ﻟﻔﻆ
ﺩﺭﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻌﺮﻭﻑﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﻬﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺒﺮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ . ولی ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰولی
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﻙﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺟﻴﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺮﻩ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﻳﻚ
ﻟﻔﻆ ﺑﺎ ﺩﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﺻﺪﻫﺎ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﻟﻔﻆﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻳﺎ ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﻌﺎﻯ
ﻧﻴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠّﺖ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺷﺨﺼﻰ
ﺭﺍﻫﺮﮐس ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺑﺮﺁﻭﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺭﺍ
ﺍﺯ ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﭼﺎﻟﻪ ﺑﭽﺎﻫﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻣﻰ ﺍﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻣﺤﺎﻝ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻇﺮﻑ
ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺳﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻌﻤﺖ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻳﺎ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺍﻟﮑﻞ
ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺻﻮﺍﺏ
ﻣﻴﻨﻮﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺮﻙ ﺑﮑﺎﺭﻣﻴﺒﺮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﺟﺴﻤﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا زﻭﺩﺗﺮ
به ﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻣﻌﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐس ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻔﺎهم
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﺮ ﮐس ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﻭﺩﺭﺟﻪﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭﻯﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺠﻠﻮ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺴﺎﻟﻚ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺖ . که ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﻴﺰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻩ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﭼﻘﺪﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺮﻙ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺎﺩﻯﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﺮ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪﻯ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭﺑﺮﺣﺴﺐﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ . ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﻯﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ولی ﻫﺪﻑ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﮐﺮﺩﻥﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪﺍﻣﺮﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﮔﺮﺩﻧﺪﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻭ
ﻳﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ ولی
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﺎﻧﻰ
ﻭﺑﺪﺗﺮﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻓﻮﺭﺍﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪﺑﺎﻳﺪ
ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺎ
ﻗﺎﺋﻢﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﻭﺍﻗﻌی ﻴﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺩﻳﻥﻮﺭﺯﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻣﻨﻔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻤﺘﺮﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺰ
ﻏﻨﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰﺍﻧﺪﮐﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ .

ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻟﻰ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻭ
ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﻫﺮ
ﺳﻄﺤﻰ ﻣﺎﻧﻊ
ﻧﺒﺎﺷﺪﻭ ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘﺮل
ﺨﻮﻳﺸﺘﻦ ﻭ
ﺳﺎﻧﺴﻮﺭ ﻟﺎﺯم
اﻓﮑﺎﺭﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ ﺣﻔﺎﻇﺘﻰﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺸﮑﻞ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻮﺩﻩﮐﻪﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻴﻮﺍﻥ
اﺳﺖ . ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭﻳﺎ
ﺯﻭﺍﺋﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺷﻮﺩ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺪﺍﺭﻙ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ تَقذُس
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﮑﺪﺍﻡ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻣﺪﻧﻴّﺖ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺁﻧﺎﻥﺎﺳﺖ . ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺎﺯﮐﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩ
ﺷﺒﻴﻪﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻗﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺎ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ مُقدّس
ﻭ ﺳﻨﺖ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﺤﺘﺮﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺮ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝﺑﻌﻨﻮﺍﻥﺒﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺸﮑﻞ
ﺳﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺰﻭﺭ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻭ
ﺗﻠﻘﻴﻨﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩ ﮐﻤﻰ
ﺁﺭﺍﻡ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺑﺴﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ولی
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻫﺮﮐس
ﺑﺪﺭﺠﻪﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻔﺎ ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻤﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺑﻴﻨﺶ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﺭﻧﮓ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﺑﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭﭘﻴﺶ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻌﺎﺩﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺑﻬﺸﺘﻰﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰﺑﺎ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﺿﻌﻒ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
. ﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎن
هاﻯ ﺑﺪﺍﺋﻰﻭ
ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﻭﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭﮔﻴﺮ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ولی
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻥﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﻧﻮﻋﻰﻭﻳﺎ
ﺗﺮس ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺳﻴﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺣﻴﻢ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝﻭ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻴﻤﻮﻥﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﮐﺎﻣﻞ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉ ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﺪﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻣﻴﺮﻫﺎ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﻭﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺎ ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻨﻮﻧﻰﮐﻪﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺳﺮﺍﻍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ولیﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﮐﻠﺎس
ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﭘﻨﺠﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻮﺩﻭﻟﻴﻨﻪﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺐﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺴﻴﺤی ﻮﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﺗﺎ
ﺑﺎ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺧﻮﺩ محمّد
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ محمّد
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺭﺣﻌﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻳﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻬﺪﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﺪﺍﻡ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺪﺍﻡ
ﭘﺪﺭ ﮐﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﭘﺪﺭ ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﺑﺎ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﻨﺸﺴﺖﻭ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺪﺭﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ سوﺳﻤﺎﺭﻯ
ﺑﺨﻮﺭﺩﻥ
ﺣﺸﺮﺍﺕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﺎﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭعلیّ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻭﻣﻨّﺘﻰ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭼﻮﻥ ﭘﺴﺮ ﻧﻮﺡ
ﺍﺯ ﺻﺪﺭ
ﻧﺸﻴﻨﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺖ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻧﻔﺮﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺮﺍث ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﭘﺪﺭﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ
ﻃﻔﻞﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺧﺎﺹ ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺑﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺮﮐس ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻫﺮ
ﻓﺮﺯﻧﺪﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ مثلا
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺗﻦ ﺍﺯ ﻗﻠﺐ
ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭﻋﻀﻠﺎﺕ
ﻭ
ﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻧﻬﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻧﺰﺩ ﻫﻤﻪ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻢﮐﻪ
ﺑﻴﻨﺶ ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻭ
ﻫﻤﺴﺎﻥﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ نَفس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﻮﺩ . ﻭﭼﺎﺭﻩ
ﺁﻥﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﻴﺮﺍث
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻨﺶ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺑﻊ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺟﻤﻌﻰ
ﻗﻮﻡ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﭼﻮﻥ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻗﺸﺮﻯﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻦ ﻭ ﻣﺬﻫﺒی
ﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮ
ﻣﺬﻫﺐ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﻧﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﮐس ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭ ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻴﻦ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﺯﻧﺪﻩﻭ ﺳﻴّﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
محمّد
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ ﺍﺯﺳﺎﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ بحقَّ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﮑﺎﺭ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﺑﻮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻭ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰﮔﺮﭼﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﺩﺭﺳﺖ محمّد
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﻭ ﻭﺳﺦ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺳﻘﻮﻁ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻘﺪﺭ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ ﻫﺮ
ﻋﻠﻒ ﻫﺮﺯﻩ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺗﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﺎﻧﺪ
ﻭ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨﻤﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﭼﻨﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺤﺴﻮس ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻠﺄ ﻓﻀﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺧﺎﻟﻰﻋﻤﻠﺎ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭﻫﺴﺘی
هست ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ خویش
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪﭘس ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ
ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪﻭ
ﺍﺯﺯﻣﻴﻨﻪ ﺟﻨﻮﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻣﺎﺭﻫﺎ ﭘﺮ
ﺷﺮﺍﺭﺕ ﺗﺮ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﺗﺮ
ﻭﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖﺩﺳﺖ
ﺍﺯ ﺳﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺮﻧﻤﻴﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻭ ﻫﻢ ﺟﻨﺶ
ﺑﺎﺯﺍﻥﻭ ﺩﻩ
ﻫﺎ ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺮهَوَس
ﺧﻮﺩﺭﺍمی
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻮﺣّﺸﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎ ﻭ ﮔﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﻳﺎ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﻭﺣﺸﻰ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺮﻓﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻋﻠّﺖ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎ
ﻭﻧﺎﮐﺎﻣﻰ ﻫﺎ
ﻭﻧﺎ
ﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﻫﺎﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺼﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺑﺨﺎﻃﺮ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪولی ﭘﻴﺮﻭ
ﻧﻔس ﻫﻮﺳﺒﺎﺯﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺟﺪﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻋث
ﻫﻴﺴﺘﺮﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺟﻨﻮﻥ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﻗﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺁﻫﻨﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻧس
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﭼﻴﻦ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻨﻊ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻥ ﺷﻤﺎﻝ
ﺑﺠﻨﻮﺏ
ﮐﻴﻠﻮﻣﺘﺮﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺭﺍﻣﺮﺯ ﺑﻴﻦ ﺗﻤﺪﻥ
ﻭ ﺗﻮﺣّﺶ
ﮐﺸﻴﺪﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺭﺍ
ﺑﺎﺳﮑﻨﺪﺭ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺘﻮﻥ ﺭﻳﺰﻯ
ﺍﺯ ﻓﻮﻟﺎﺩ
ﻣﺬﺍﺏ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻩ . ﻣﻨﻈﻮﺭ عَدَم
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻏﺮﺑﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺩﻭﻗﺮﻥ ﺍﺧﻴﺮ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺣﻤﻠﺎﺕ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺸﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻔﺮﺕ ﺷﺮﻕ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻏﺮﺏ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺣﺎﻝ ﻧﻮﺑﺖ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻰ ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ
ﻋﻠﻴﻪﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﻭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺿﺮﺑﺖ
ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﻭ
ﻏﺮﺏ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻣﻴﺪ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺁﻥﭼﻪ ﻣﺼﻴﺒﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﻭﺍﻃﻔﺎﻝ ﺑﺒﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺟﻨﮓ سوﻣﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﻧﺸﺪﻩ
ﮔﺮﺳﻨﮕﺎﻥ
ﺻﺤﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻓﺮﺍ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﮐﻮﭼﻚ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻟﺬﺕ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺼﺒﺒﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭ ﺭﻳﺰﺵ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺩﻭﻗﻠﻮﻯ
ﻣﺮﮐﺰ
ﺑﺎﺯﺭﮔﺎﻧﻰ
ﻧﻴﻮﻳﻮﺭﻙ ﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺶ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻰ ﺩﻳﻦ
ﻏﺮﺑﻰﻭ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺷﺮﻗﻰ
ﮐﻪ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺗﺮﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ
ﺍﻧﺘﺤﺎﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﻣﻮﻯ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻧﺘﺤﺎﺭ
ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪﺗﻦ
ﺑﻠﻮﺭﻳﻦ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺯﻥ
ﺑﻬﺸتی ﺮﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯ ﺑﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺁﺳﻴﺒب
ﻨﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﻴﻨﺪﺍﺯﻡ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﺍ ﻓﺴﺎﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑﮐﻪﺍﺯ
ﻫﺮﻃﺮﻑ ﮐﻪ
ﮐﺸﺘﻪ
ﺷﻮﺩﺑﺴﻮﺩ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺗﺴﻠﻴﻤﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ . ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭﺷﺮﻙ
ﺑﺨﺪﺍ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍﺟﺰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺳﺨﺖ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺩﺭﻭﻏﻬﺎﻯ
ﺩﻳﭙﻠﻮﻣﺎﺳﻰﻭ
ﺳﺮ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﻠﺎﻩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻣﻠّﻰﻏﺎﺭﺕ
ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺗﻮﻃﺌﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺟﺎسوﺳﻰ ﻭ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻰﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﮑﺮﺩﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻘﺎﻋﺪﻩ ﺑﻦ
ﻟﺎﺩﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺑﺪﺭ ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎﺩﺭﺩ
ﺳﺮﻫﺎﻯ ﺑﺰﺭﮒ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻓﺪﺍﺋﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺐ ﺑﺨﻮﺩ
ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ
ﻭﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ
ﻭﻳﺪﻳﻮﻯ ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺣﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻨﻤﺎپس ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ ﺟﻨﮕﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻣﺎسوﻧﻰ ﻭ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﻗﺎﺭﭺ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯﻩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺳﻔﺎﺭت
ﺨﺎﻧﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻟﻨﺪﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﺩﺭ
ﭘﻮﺷﺶﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
. ﻏﺮﺏ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺷﺮﻕ
ﻫﻢ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭﺍﺻﻞ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻣؤﺳس
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﺟﺰ
ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮﻯ
ﺑﻘﻴﻪ ﺭﺍﻩ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﺟﻬﻨﻢ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺟﻨگ
هاﻯ ﺻﻠﻴﺒﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺷﺪّﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﭼﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻗﺎﺗﻞ
ﻭﻣﻘﺘﻮﻝ
ﻫﺮﺩﻭ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺳﻨّﻰ
ﻭﺷﻴﻌﻪﻳﺎ
ﮐﺎثوﻟﻴﻚ ﻭ
ﭘﺮﺗﺴﺘﺎﻧﺖﻭ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭ ﻏﺮﺑﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ . ﻭ ﺟﻬﻨﻢ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺟﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺁﻧﻬﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻋﻠﻢ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﺮﻡ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺘﻤﺪﻧﺎﻧﻪﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺎﻳﻦ
ﮐﺸﺘﺎﺭﻫﺎﻯﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢ ﻗﺎﺗﻞ
ﻳﮑﺼﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻇﺮﻑﻳﮑﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮐﻬﻦ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﻋﺼﺮ ﻃﻠﺎﺋﻰﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺧﻴﺎﻟﻰ ﺣﺸّﺎﺷﺎﻥ
ﻭﺗﻦ
ﭘﺮﻭﺍﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
. ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺒﻠﻴﻐﺎﺗﻰ
ﺟﻨﮓ
ﺍﻓﺮﻭﺯﺍﻥ
ﺷﺮﻕ
ﻭﻏﺮﺏﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺎﮔﻮﺍﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘﺮ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ ﻭ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﺗﻀﺎﺩ ﻭ
ﺗﻮﺣّﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﮐﺪﺍﻡ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺗﻀﺎﺩ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺑﺮﻧﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی ﺍﻳﻦ
ﺗﻀﺎﺩ ﻫﺎ
ﻫﺮﭼﻨﺪﻯ
ﻳﮑﻄﺮﻑ ﺭﺍ
ﻣﺤﻖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺮﮐﻮﺏ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪﻯﻧﻮﺑﺖ
ﺳﺮﮐﻮﺑﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨﻢ ﭘﺮ
ﺗﻀﺎﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﻨﺪﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔت گاﺎﻧﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﻴﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻧﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﻧﺎﺟﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﺍﻳﻦ ﺁﺭﺯﻭ ﻫﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﺎﺟﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻣﻴﺮﺳﻨﺘﺪ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪﻭﺧﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻳﺎﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
.

ﺍﮐثر
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﻭﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺗﺠﺎربّ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮ ﻭ
ﺗﻬﺠﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ ستایش
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻤﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻓﮑﺮ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺭﺍ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥﺍﺧﻴﺮﺍ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻧﻴﻢ
ﻗﺮﻥ ﻳﻮﻧﮓ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺑﺤث
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ ﻣﻔﻴﺪﻯ
ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﺭﻭﺍﻧی
ﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺳﺎﺑﻴﺪﻩ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺖ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﻧﺒﺎﺭ
ﻓﻀﻮﻟﺎﺕ ﺷﺪﻩ
ﻭﻧﻪ ﭼﻮﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺍﻧﺒﺎﺭ
ﻓﻀﺎﻳﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺍﺯﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺒﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺑﺮﺯﺥ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ
ﺑﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﺪ
ﮐﻠﻤﻪﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﺎﺭﺗﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺎﺷد .

M158

سیمبولهای
الهی و غیر
الهی

ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ . ﻭﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺁﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺵ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻭ ﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣﻰﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺗﺎ
ﻋﻠّﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻋﻠﻞ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺬﻟﻢ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺑﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ علیّ
ﺭﻏﻢ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﻧﺴﺒﻰﺑﺮ ﻣﻐﺰ
ﻭﻓﮑﺮ ﻭ ﺑﺮﺟﺴﻢ
ﻭ ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺪﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ولی
ﻇﺎﻫﺮﺍ أکثریّت
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ اﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺑﭙﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ معرّفی
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
أکثریّت
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻧﻴﺮﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺭ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ولی
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻫﺮﮐس ﺑﺬﺍﺕ ﻭ
ﺍﺻﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺑﺸﺮﻯ
خویش ﺁﺳﻴﺐ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﻤﭙﻠﮑﺴﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ .

ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺗﻠﻤﺒﺎﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎ
ﻭﻭﺿﻌﻴﺖ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧی
ﻤﺎﻧﻨﺪ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺍﻳﻦﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺗﻦ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ
ﺭﻓﻊﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻃﺎﻟﺐ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﻫﻤﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺎﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘسﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺒﻬﺸت هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺭﻓﻊ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﮐﺴی
ﺒﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺒﺮﺳﺪﻳﺎ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻟّﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻭﺩ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﻭﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻳﺎ
ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭ ﺟﺮﻡ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻬﻨّﻢ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺑﻔﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺎﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﻰ
ﻋﻘل ﺪﻳﮕﺮ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺭﻭﺡ القُدُسﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻳﺎ ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺷﺪﻥﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ .

ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻪ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﮔﻮﺋﻰ ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺗﻠﺎﺵ
ﺷﺨﺼﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﮐﻮﭼﮑﻰﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺁﺗﺶ
ﻋﺬﺍﺏ ﺟﻬﻨﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺴﺎﺯﺩ
. ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
الهی
ﺒﺮﺍﻯﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮع ﺨﻮﺩ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﻭﺩ
. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞﻭ ﻳﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺑﺄﻳﻞ ﻭ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ ﺍﻟﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﭘس ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻃﻠﺴﻢ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﺎ ﺟﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻧﺪﺍرﻳﻢ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸم
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ
ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻭﺷﺮﺍﻓﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺟﺐﺍﻟﻬﻰﺑﻌﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﻠﻞ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭﺟﻤﻌﻰ ولی
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺤثی
ﺧﺎﺹ ﻭﻧﻴﮑﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻫﻴﭻ ﺭﺍﻫﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻴﻮﺑﺎ
ﭘﻴﺮ
ﻭﻭلی اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﺍﻳﻦ
ﺷﻨﺎﺧﺖﻭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﺁﻥ
ﻭﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍﻫﻰ ﻧﺒﻴﺴﺖ . ﻭلی
هرﮐس ﺑﺤﺎﻝ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭﻭﺿﻊ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺿﻰ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﻭﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻭﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﺿﺎﻳﺖﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺮ ﺩﻭﺭﺍﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻳم ﻮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .

ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻔﺎﺳﺪﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺤﻘﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﭼﻮﻥ
ﺣﺮﺹ ﻭﻃﻤﻊ
ﻭﻳﺎ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻋﺘﻴﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺟﺪﻳﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮﺑﺨﺸﻨﺪﻩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺧﻴﺮﺍﺕ
ﻭﻣﺒﺮّﺍﺕ ﮐﻪ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯﻮ
ﻣﻨّﺖ
ﮔﺬﺍﺭﻯﻭ ﺑﻘﺼﺪ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻋﻴﺐ ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﺧﻴﺮﺍﺕﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﺑﺎﺷﺪ
. ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﺑﺎﺯ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﮐﻪ ﺣﺘﻤﻰ
ﺍﺳﺖﻭﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ هر
کسﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻤّﺖ
ﻭ ﮐﻮﺷﺶ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰﭼﻮﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
اﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺑﺎ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺟﻬﺎﻥﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭﻟﻮ ﻗﻴﻤﺖ
ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪﭼﻮﻥ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ .

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﮐﻴﻔﻰ ﺑﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻤﺘﻔﺎﻭﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺷﺨﺼﻰ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﮐﻪ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯﺠﻤﻌﻰ
ﮐﻪﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠﻰ
ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪﻯ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻫﺮ ﮐس ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺷﺨﺺ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﮐثرﺍ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘﺰﺷﻚ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﻋﻠّﺖ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺍﻳﻥ ﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺸﺨﺺ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . زﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻮﺑﺖ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺮﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻣﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻳﮑﺠﺎ
ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺎ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﺎ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺎﺩﺕ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭘس ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪﻧﻔس
ﻧﻘﺶ ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﻣﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰﺑﺎ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﺍﻧﺰﻭﺍﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ ﭘﻴﺮﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩولی
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺁﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﻰ
ﻭﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺟﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰولی
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺟﺰﺋﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻌُﺮﻑ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻣﻬﻢ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ استثناﺋﻰ
ﮐﺸﻒ ﻭ ﺍﺑﻠﺎﻍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
کرﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﻮﺳّل ﺒﺂﻧﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻭﻳﺎﺑﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮔﻴﺮﻯ
ﻭ ﻫﺪﺍ ﺟﻮﺋی
ﻮﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺭﻭﺵ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺧﺮ محمّدﻯﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻫﺮ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﻭحَجّ
هاﻯ ﻋﻤﺮﻩ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻭ
ﺁﺧﺮ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻭ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﻭ
ﺑﻌثت ﻭﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭﻋﻠﻢ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺼﺎﻳﺢ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﻰ
ﺍﻟﺰﺍﻣﻰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻟﻴﺒﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﻧﺼﺎﻳح اﻭﻟﻴﺎ
ﺣﮑﻢ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﻟﺎﺟﺮﺍ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﺍﺟﺐ
ﻳﺎ ﻣﺴﺘﺤﺐ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﮑﺮﻭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺣﺮﺍﻡ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺮ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﻯ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻭﺍﺟﺒﺎﺕ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻣﺴﺘﺤﺒّﺎﺕ
ﺭﺍ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺍﺯ
ﻣﮑﺮﻭﻫﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﻭﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺣﺮﺍﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﮐﻪ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺪﻭ ﻗﺮﻥ ﻫﻢ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯﻳﻌﻨﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ ﻫﺎ
ﻣﺸﺨﺺ ﺍﺳﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻫﺎ ﻭ ﻏﻴﺮﻩﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﻋﻘﻞ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢﺍﮐﺘﺴﺎﺑﻰ
ﻭ ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﺎﻫﺪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺷﺪﻩﻭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺳﺎﺯ
ﺁﺧﺮﺕﻳﻌﻨی
ﺒﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻤّﺖ
ﻭ ﻋﻤﻖ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻭﺷﻬﺎ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ
ﻫﺎ ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﺨﺼﺼﺎﻥﻮ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﭘس
ﺑﺸﮑﻞ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻬﻢ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ولی
ﺑﺎﺯ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﮐﺎﻣﻠﻰﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰﮐﻪﻫﺮﮐﺴﻰ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﭘس ﺑﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮل هاﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﻳﺎ
ﺷﻔﺎ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻣﻘﺎﻟﻪ ﻗﺒﻠﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻳﻮﻧﮓ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻳﻢ . ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﻭﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺗﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻭ
ﺍﺧﻴﺮﺍ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻃﺒّﻰ
ﮐﻪﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﮔﻔﺘﻪﺍﻳﻢ
ﺗﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﭼﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻭ
ﻧﻈﺮﻳﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﺟﺎﻟﺐ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪﻭ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭ ﻫﻤﻪ ﻳﻚ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺁﻧﺎﻥﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻫﺮ ﻗﺮﻧﻰ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﺭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩﻃﺮﺡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﺭﺍﻫﻬﺎﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻣؤثِرﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺁﻳﻨﺪﻩﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮﺁﻧﭽﻪ
ﻧﺎ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺴﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺭﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩﻫﺎﻯﺴﻠﻮﻙ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻥﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﺻﻮﻝ
ﮐﻠّﻰ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ
ﺗﻤﺪﻳﺪ ﻋﻤﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﻠﻒ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺟُﺮﻡ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ ﺩﻭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻤﻮﺩ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺗﺎﺃﺑﺪﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭ ﻳﻚ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺟﻬﻨﻢ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﺠﺪﺩﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﻴﺪﺑﺎ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻴﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻓﮑﺮﻯﻮ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻬﺮﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯﻮﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ
. ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻭ ﺃﻫﺮﻳﻤﻰ ﻭ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ ﺍﺳﺖ
ﺩﻭﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻄﻔﻪ ﺍﻳﻦ ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺭﺷﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﺁﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻥ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﻌﻰﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﮑﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻃﺒّﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥﺘﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﻭ
ﻳﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻫﺮﺩﻭ
ﺟﻬﺖ ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﻫﻢﻭﻣﮑﻤّﻞ
ﻭﺗﺼﺤﻴﺢ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﻘﻘﻴﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ ﮐﻪ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹﮐﻪﺑﺎ
ﻧﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳوء ﻧﻴّﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ
نَفس ﺧﻮﺩ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻨﺪ
. ﭘس ﻣﻔﻴﺪ ﺗﻮﺟّﻪﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻢ ﺩﺭﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﻧﻴﻚ
ﺃﻧﺪﻳﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﺍلاّ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﺭﻭﺍﻧﻰولی ﭘﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻫﻴﭻ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﮑﺘﺐ ﭘﺰﺷﮑﻰ
ﺭﻭﺍﻧی ﻨﻴﺴﺖ .

ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﮐﻤﺘﺮ ﺫﮐﺮ
ﻣﻨﺒﻊ ﻫﺮ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻔﺘﻪ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺟﻮﺯﻑ ﻫﻨﺪﺭﺳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﮔﻮﻫﺮﻳﻦﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻭ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﺍﻗﻠﻴّﺖ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻣﺘﻈﺎﻫﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺃﮐثرﻳّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﮐﻪ
ﺃﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﺤﺖﺃﺗﻤﻰ
ﻫﻤﻴﻥﺬﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺟﻮ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕﺭﻭﺍﻥﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻏﻴﺮ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖ ولی
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺴﺖ
. ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺟﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭلی اﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺷﺮﻑ ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﻭ ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻄﺎﻯ
ﺑﻮﻟﻬﻮﺳﺎﻧﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﺒﺪﺍﺋﻰ
ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡ
ﺍﻳﻦ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺑﺴﻮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ ﻭ
ﭼﻪﺭﻫﺮﻭﻯﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺭﺍ ﺧﺎﺗﻤﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺍﻳﻥ هماﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
.

ﻫﻨﺪﺭﺳﻦ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﻐﻴﺮ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺪﺭﻣﻴﺂﻳﺪ
. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻬم
هستند . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻫﻴﭻ
ﭘﺎﺳﺨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﺰﺷﻚ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻴﺎﺳﺖ
ﮐﻪﺷﺨﺼﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻔﻴﺪ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﻫﻢ ﺭﻭﺵ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻧﺎﺩﺭ ﻭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺶ ﻳﻚ ﻗﺮﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻤﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﻓﺮﺩﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺪﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﮑﻠﻰ
ﺑﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻨﻴﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻮﺟﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﺸﺖ
ﺳﺮﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻮﺟﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﺍﺯ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺳﺎﺋﻞ الهی
ﻨﺒﻨﺪﺩﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ معرّفی
ﻧﻤﻮﺩﻩﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺎﻥ
خویشﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﺸﺪﺍﺭ
ﻭ ﺃﻧﺪﺭﺯ ﻭ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺧﻄﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻠﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﻭﺑﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﺑﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻋﻮﺍﻡﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻠﻤﻰﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﻤثیل ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻭﺑﺎ
ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺎﺯ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺎﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﻋﺒﺮﺕ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪﻭ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﺗﺎ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺑﺎ
ﻫﻤّﺖﻭ
ﮐﻮﺷﺶﻫﺮﭼﻪﺑﻴﺸﺘﺮﻭﻫﻮﻡ
ﻭﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﻠﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻫﺮﭼﻪ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﺗﺎ ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺷﺐ ﻋﺒﺎﺩﻯﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﻭﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﺐﻫﺎﻯ
ﻗﺪﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻩ ﻭ ﻳﻚ ﻋﻤﺮ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﺭﺯﺵ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﮕﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺳﺮ
ﺳﭙﺮﺩﮔﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯﻮ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﻬﺪﻯﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵربّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ محمّد ﻭعلیّ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻭﻟﻴﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ پس ﺍﺯ محمّد
ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻤﺒﻌﻮﺵﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻋﻘﻞ
ﻋﻈﻴﻢ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻭﻯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻭ ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺰ ﺗﺠﺴّم
ﺮﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .

ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰﭼﻮﻥ
ﺳﻔﺮﻯ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﺷﺒﻬﺎ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎﺳﻴﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺳﻔﺮ
(ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﺩﺭ ﺧﺪﺍ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﺍﺯ ﺧﺪﺍ)
ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻓﺮﻧﮕﻰ(
واکر)
ﺭﻫﺮﻭ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﻴﺎﻟﻬﻰ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺳﻔﺮ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻧﻮﺭﺩﻯ
ﺩﺭ ﺑﺤﺎﺭ ﭘﺮ
ﻣﻮﺝ
ﻭﺑﺤﺮﺍﻧﻰﮐﻪ ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻏﺮﻕ
ﻭﻭﺍﮊﮔﻮﻧﻰ ﮐﺸﺘﻰ
ﻭﻣﺴﺎﻓﺮ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻫﺪﺍﻳﺖﺍﺯ
ﻣﺤﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﺳﻔﺎﺭ
ﺃﺭﺑﻌﻪﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﻧﺠﺎﺕﺩﺭ ﻳﻚ
ﺟﺰﻳﺮﻩ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻳﺎ ﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﺟﺰﻳﺮﻩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪﺑﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﺃﻣﻦ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺒک ﺒﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺎﺣﻠﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ ﺧﺎطر
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺃﺣﻮﺍﻝ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺍﻥ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﮐﺎﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺯﻳﺮ ﺧﺎﻙ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻰ
ﮐﺸﻨﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺁثاﺭ ﺧﻤﻮﺵ ﭘﻮﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﮔﻮﻳﺎﻯ
ﮔﺬﺷﮕﺎﻥﺎﺳﺖ . ﭼﻪ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻭ ﻳﺎ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥﺑﮕﻨﺠﻴﻨﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﻧﻤﻮﺩ
. ﻭﻳﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﻣﻌﺎﺑﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺑﺪﺍﺋﮓ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺗﻔﺤّﺺ
ﮐﺮﺩ ﻭ
ﺑﺎﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻭﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﻫﻨﺪﺭﺳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ آثار
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﻪ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺁثاﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﮔﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻧﻴﻢ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺖ ﺷﺪﻩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﺭ ﻧﺎﺏ ﺭﺍ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻓﻠﺰﺍﺕ
ﻣﻀﺎﻑ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺫﻭﺏ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺭﻧﮓ
ﺍﺻﻠﻰ ﺯﺭ ﻭ
ﻃﻠﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻄﻠّﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺯﺭ
ﻧﺎﺏﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﻄﻠّﺎ ﻭ ﺧﻮﺵ
ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺮﺩ
ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺻﻞ
ﺯﺭﻳﻦ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ خویش
ﺭﺳﻴﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺣﺘّﻰ ﺃﻋﻠﻢ) ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻃّﻠﺎﻉ
ﺍﻭﺍﺯ ﭘﺎﮐﻰ
ﺩﺭ
ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖﺩﺍﺩﻩ
ﮐﻪﺍﻭ ﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ( ﺑﺪﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ)ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻟﻦ ﺑﺪﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺗﺮﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻓﺴﺎﺩ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺘﻨﻔّﺬﺍﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻭﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺍﻳﻦ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ ﺻﻠﻴﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﻓﺎﺳﺪﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩولی
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻳﺖﺍﻟﻠﻪﻭ
ﺭﺑّﺎﻧﻰ
ﻭﺭﺍﺑﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺳﺮ ﻭﮐﻮﻝ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﭘﺎﮐﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺡ ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺰﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺎﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺁثاﺭ
ﺟﻬﺎﻟﺖﻭﻓﺴﺎﺩ
ﺗﻮﺣّﺶ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺗﻮﺣّﺶﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁثاﺎﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪﺟﺰ ﺑﺎ
ﺁﺗﺶ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥﭘﺎﮐﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺳﺖﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺟﻬﻨﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺴﻮﺯﻳﻢ . ﻭ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺪﺗﺮﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺮﮒ ﺟﺴﻤﻰ ﺭﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎﻣﻌﺎﺩﻝ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﻭﻣﺴﺨﺮﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﮐﻪ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺑﺎﻭﺭﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺟﺴم اﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﻫﺎﻯﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﻪ
ﺑﻌﺪﻯﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑُﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺑﮑﻨﻴﻢ . ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺳﻪ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﺩﻭ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭘﻨﺞ
ﻭ ﺩﻩ ﻭ ﺻﺪ ﻭﻫﺰﺍﺭ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖﺑﺎﺑﻌﺎﺩ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ ﻭﻏﻴﺮﻗﺎﺑﻞ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺩﻗﻴﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﮔﺮ ﺻﺪﻭﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻧﻴﺎﺑﺪﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺎﻟﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ ﺧﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺫﺭﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺮﺍﺕ ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺪﺭﻙ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻬﺎ ﭘس
اﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪﻭ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﻧﻔس کُلّ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﻫﻢ ﻗﻄﺮﻩ
ﻣﺸّﺨﺼﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻗﻄﺮﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺭﻳﺎﻯ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮﻯ ﺩﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ .

ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻦ
ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﻳﺎﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺎس ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻏﺮﺏﺑﺮ پایه
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﺎﺭ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ
ﻭﻣﺒﻌﻮثاﻥ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮﻭ ﻳﺎ
ﮐﺘﺐ مُقدّس
ﺧﻮﺩﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . پس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻤﺮﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺑﺎ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻳﺎ ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ
ﺁﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺷﺪﻩ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺴﺘﻪ ﻭ ﻫﺨﺎﻣﻨﺶﻳﺎ
ﺁﻗﺎ ﻣﻨﺶ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
اﻳﻥﻨﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﻭ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ ﺭﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ(ﺁﻗﺎ)ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﺍﻟّﺎ
(ﺁﻏﺎ)
ﺩﻳﮕﺮﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻗﺎ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺯﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻩﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺟﺰ ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﻘﻞ ﺣﻘﻴﺮﻭ
ﺟﺎﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ(ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡ ﻣﺮﺩﻡ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻄﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎ ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﺣﺴﻴﻦ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩﻭ
سپس ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﻳﺎ
ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ
ﻣﻴﮕﺰﻳﻨﺪ . پس ﺭﻭﺡ
ﺯﺮﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺑﻌثت
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺩﺍﺷﺖﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ سپس ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ علیّ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭعلیّ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﺯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﻣﻬﺪﻯ . ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥﺮﻭﺡ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻭﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘی
ﻨﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
محمّد ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻧﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺍ
ﮔﻔﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻴﺰﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻯ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ .

ﺩﺭ
ﻣﺮﺩﻡ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻫﻨﺪﺭﺳﻦ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺑﺠﺎﻯ ﺁثاﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺍﺯﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺑﺪﺍﺋﻰﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻴﻠﻰ ﻣﺘﻤﺪﻥ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﺒﺪﺍﺋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮑﺘﺐ ﻳﻮﻧﮓ
ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺗﺤﻠﻴﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﺍﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮل هاﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ
. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰﮐﻪ ﺍﺻﻠﻰ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﺖ ﺷﺨﺼﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺮﺍولی ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺭﻭﺡﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻳﻦ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻳﺎﺕ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻴﺮ
ﺍﻧﻔس ﺭﺳﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺁﻳﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻳﺪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻪ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
محمّدﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺍﺯﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺼﻰ ﻳﻚ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﻴﺮﺍث
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ
ﻭﻗﻮﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻃﻔﻞﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺗﺠﺎربّ
ﺧﻮﺩﺗﻨﻬﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﮐﻠّﻰ
ﺗﺮﻣﻴﺮﺍث
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕﻋﻘلی
ﺮﺳﻴﺪ
ﺑﺎﻳﺪﮔﻔﺖ
ﺁﻧﮕﺎﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭﺟﺴﻢ ﻭﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻋﻘل اﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﺎﺭ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺍﺯ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮک اﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﻋﻘﺐﺭﻭﻯ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻌﻘﻞ و نفس
ﺗﻮﺍﻧﺎﻯ لَوّامه
ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﺍﺯ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻝ خود را
ﺗﻨﻬﺎ بخاطر
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩ
دارند . که ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭼﻨﻴﻦ
توان ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺍﻟﮑﺘﺮﻭ
ﺷﻮﻙ ﻭ
ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﻯ مُخَدّر
ﺷﺪﻳﺪﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
از بیمار ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺁﺭﺍﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻬﻴﭻ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺼﻴﺐ هر
کسﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐثر ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺗﺎ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ ﻧﺎ
ﭘﻴﺪﺍﺍﺯ
ﺑﻴﻤﻨﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی ﺑﺮﺧﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺷﻔﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ﮐﻢ
ﻋﻘﻠی ﻮﻋﻠﻠﻞ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻭ ﺑﺎقی
اﺳﺖ . ﺍﻟﮑﻞ ﻭ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺩ ﻭ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺩﺭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻫﺎ
ﻭ ﺣﺮﺹ ﻣﺎﻝ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺣﺰﺑﻰﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﻬﻢ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻟﻐﺰﺵ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍنی ﺪﺭﻋﻘﻞ
ﻭ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻟﺬﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﺑﮑﺸﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺳﻴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﭼﻴﺴﺖﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺩﺭ
ﮐﺪﺍﻡ ﺳﻄﺢ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻭ ﭼﻪ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺰﺑﺎﻥ و فهم
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻴﺰ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﺁﺳﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺁﻥ ﻫﻤﺴﺮ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﻯ ﮐﻪ ﺷﺐ
ﺑﺸﻮﻫﺮ ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺖﺗﻮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻓﻠﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻯ . ﻭ
ﭘﺰﺷﻚ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﭘﺮﺳﻴﺪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻰ؟
ﮔﻔﺖ ﺗﻮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺁﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻯ . ﭘس
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﺍ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻭﺍﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﭘﺰﺷﻚ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺑﺪﻫﺪ . ولی
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺄثیرﻯ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﻣﻄﺮﺡ
ﺷﻮﺩﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺃثرﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺳﻄﺢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻗﻰﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ . ﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﺧﻨﺪﻩ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺗﺄثیر
ثاﺑﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻤﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺰﻳﺪ
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﮔﻨﺎﻩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺟﺎﻟﺐ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻴﺰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻭﻣﺰﻳﺪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ او
میبشود . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻧﺎﻗﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
الهی ﺪﺭﮐﻮﺷﺶ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﺎﺯﺩ
. ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻭﻳﺎ ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﺴﻤﻮﻡ ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻏﺮﺑﻰﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﭼﻮﻥ ﻣﺼﻠﻮﺏ ﺷﺪﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻋﻴﺪ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻣﺮﮒ ﻣﺴﻴﺢ
ﭼﻮﻥ ﻣﺮﮒ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺗﻦ ﺍﺯ
ﺣﻮﺯﻩ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺒﻴﺮﻭﻥ
ﺩﻓﻊ ﻭ ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﻭﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﻫﺮ
ﺭﻭﺯﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻯ ﻭ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ(ﺟﻤﻊ ﻭ
ﺟﻢ)ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . (ﺁﺩﻳﻨﻪ ﻭ
ﺟﻤﻌﻪ)ﻫﻤﺎﻥ
(ﺃﺩﻳﻨﻪ)ﻭﻓﺎﺭﻍ
ﺍﺯ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺩﻳﻥﻮﺭﺯﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥهر ﺷﺎﻫﺪ
ﻭﮐﺎﻣلی که
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺸﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺴﻴﺢﻭ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺴﻴﺤی ﺒﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﮔﺮﻓﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻦ ﺳﻰ ﻭﺳﻪ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭ
ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﺴﻴﺢﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺭﻭﺣﺶ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ مولا علیّ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎ محمّد
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ خود
به ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕﺑﺸﺮﻯ محمّد
رسید و ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻫﻤﮕﻰ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﭘس ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺟﻤﻌﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺸﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕالهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻴﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﻣﻔﻴﺪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
. ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﻋﺎ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺗﺶ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺻﻌﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻠﻞ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﻳﺰﻳس
ﻭ ﺍُﺭﻓﺌﻮس ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﺯ 124 ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺭﻭﺍﺣﻰ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻠﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ ﻫﻴﭻ
ﻭﺟﻮﺩﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ ﺟﻌﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻦ ﮐﺎﻓﺮ
ﺷﺪﻩﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﻭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻧﻴﺰﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯﻫﻤﻴﻦ ﻧﻘﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ محمّد
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺴﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻭﻟﻴﺎﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴک
کرﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪﻫﻨﻮﺯ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
علیّ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
محمّدﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮﺯﻣﺎﻥﺑﺎﺯ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﺻﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢﺗﻮﻟﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯﺒﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭﺧﻮﺩ علیّ ﻭ محمّد
ﻳﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺗﺠﺴﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻳﺎﻓﺖ ﭼﻮﻥ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻭمحمّد
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﮐﻪ ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺪ . ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﻫﺮﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﮔﻮﺋﻰ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺘﻦ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺘﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺎﺭﺩﻭﻡ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩﺭﻭﺡ
القُدُس ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺭﻭﺯﻯ مُقدّسﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺟﺸﻦ ﻭ
ﭼﺮﺍﻏﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﻤﻪ ﺷﻌﺒﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺗﺄﺳﻴس ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﺣﺰﺍﺏ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻏﻴﺒﺖ ﺣﺠّﺖ
ﺑﻦ
ﺍﻟﺤﺴﻦﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﻏﺎﻳﺐ ﺷﺪﻩﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯﻏﺎﻳﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻇﻬﻮﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﺎﻣﻰاُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺍﻭﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻋﺎﺩﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﻘﻴﺮ ﻭ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯﻴﺎ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪ . (ﺣﺠّﺖ)
ﻭﺳﻴﻠﻪ حَجّ ﻮ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯﻭ
ﻫﻤﺎﻥ حَقّ ﻮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﺟﺴﻤﻰ
. ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺁﺷﮑﺎﺭﻭ ﺍﺯ
ﺣﺠّﺖ ﺑﻦ
ﺍﻟﺤﺴﻦ ﺑﺒﻌﺪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻏﺎﻳﺐ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺣﺴﻴﻦ
ﺣﺴﻨﻚ ﺍﺳﺖﻭ
ﺣﺴﻦ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﺣﺴﻦ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻏﻴﺒﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺧﻮﺩ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻰ
ﺑﺴﺎﺯﺩﻭﺑﺎ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻫﺪﺍﻳﺖﺁﻧﺎﻥ ﺷﻮﺩ
. ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﻮﺩ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻭﻓﺎﺕ
ﻧﻤﺎﻳﺪﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﭼﺎﻩ ﺳﺎﻣﺮّﻩ
ﻭﺟﻤﮑﺮﺍﻥﻋﻤﻠﺎ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻨﺰﻭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭼﺎﻩ ﻳﻮﺳﻒ ﺩﺭ
ﻗﺎﻫﺮﻩ ﻭ
ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ
ﻭﺟﻤﺎﺭﺍﻥﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺯﺍﻭﻳﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻰ
ﻳﺎ ﺻﺤﺮﺍﺋﻰ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮﻭ ﺣﺘﻰ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺯﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭمحمّد
ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭ علیّ ﺩﺭ
ﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌثت ﻭﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﻣﺤﻮﻟﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭﺟﺸﻦ
ﻧﻴﻤﻪ ﺷﻌﺒﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﻭﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﺍﻟﻬﻰﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺟﺸﻨﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺯ ﻣﻴﻠﺎﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﺷﺐ ﻳﻠﺪﺍ ﻭ
ﺭﻭﺯ ﻧﻮﺭﻭﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺭﻭﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌثت ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻧﺶ
ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ ﺟﺸﻦ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻋﻴﺪ
ﻓﻄﺮ ﻭ ﻗﺮﺑﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﻭﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻭ
ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺯﻩ
ﺩﺍﺭﻯ ﻫﺎﻭ
ﺭﻭﺯ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰﻣﻮﻗﺘﺎ
ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻭ ﺗﻤﺎﺵ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻋﺒﻴﺎﺩﺍﺕ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ(ﻗﺒﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ) ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻦ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺣﺴﻴﻥﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻭ ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺻﻔﺎﻭمُروِه
حَجّ کعبه
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ حجّ
ﮐﻌﺒﻪﻭ ﻫﻤﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﭼﻨﻴﻦ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻗﺒﺮ ﺣﺴﻴﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺗﻦ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﺮ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺭﺍ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻭﻳﺎ ﺣﻀﻮﺭ
ﺑﺘﻦ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﻀﻮﺭ ﺑﺬﻫﻦ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺷﮑﻮﻓﺎﻥ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩﮐﻪ ﻣﺎ ﺗﺴﻤﻴﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻗﻮﻣﻰ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﺑﻮﺩﺍ ﻳﺎ
ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻪ محمّد . ﻭﺣﺘﻰ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﻣﻬﺪﻯﻫﻤﮕﻰ ﺷﻬﻮﺩ
سوﻡ ﻭﻣﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻮﻓﻖ
. ولی ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻫﻢ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻋﻴﺴﻰ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺷﺖﻭ علیّ
ﺣﻴﺪﺭﻩﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻧﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭعلیّ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﺴﺢ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺩﺳﺖ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻭﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻳﺎﻥ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺷﻔﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺣﻴﺎﻯ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ
ﻭاستوری ﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺩﻭﺍﺭﻯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﻤﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪﺩﺍﺭﻧﺪﻭﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻣﺴﻴﺢ
ﺷﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻗﺪﻳﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﭙﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻓﺮﻭﻫﺮ ﺑﺎ
ﺑﺎﻝ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭ ﺍﺳﺮاء
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﻠﻞ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺥ ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺳﻰ
ﻣﺮﻍ ﻋﻄﺎﺭ
ﻋﺎﺭﻑ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺳﻴﻤﺮﻍ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺁﺗﺶ ﻭ
ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ
ﻣﺤﻴﻂ ﻋﺰﻟت
گاﻩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻦ ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺘﻪ
ﻭ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﻭ
ﺍﺭﺟﻤﻨﺪﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺎﺭﮒ
ﺷﺎﻫﻴﮑﻪ ﻓﺮﻫﺮ
ﻭﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻤﻰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
آثار ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﭼﻮﻥ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﻟﻘﺎﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺴﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺭﺍ ﺍﻫﺪﺍﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﻣﺠﺴّﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﻳﻚ ﺷﺒﻪ
ﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﺎﺳﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﺑﺮﺳﺮ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻬﻰ ﺑﺮ ﺳﺮ
ﻭﮐﻮﻝ ﻫﻢ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺼﻮﺭﺕ علیّ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺮﻓﺖﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ولی محمّد
ﺭﻓﺖ . ﻭ علیّ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮔﻰﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺧﺪﺍﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﻭﺭﻩﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺷﺶ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ محمّدﻳﺎﻥ
ﻭ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ پیدایش ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﻋﺰﻟﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﺪﺍ ﮐﻌﺒﻪ ﭼّﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺭﺳﺘﺎﺧﻴﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﭼﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻭﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻭﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻗﻴﺎﻡ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﻗﻴﺎﻡ ﻗﻴﺎﻣﺖ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺳّﻞ ﺧﻮﺩﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﻫﺮ ﻗﻴﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﺭﺳﺘﻢ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺭﺳﺘﻦ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻗﻠّﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮ ﮐﻮﻩ ﺑﻠﻨﺪﺗﺮ
ﺍﻟﺒﺮﺯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ ﺩﻳﻮ
ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐﺸﺪ ﮐﻪ ﺑﺘﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺩﻳﻮ ﺳﻔﻴﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻓﺸﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺭﺍﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺑﺸﻌﺮ
ﺩﺭﺁﻭﺩﮐﻪﻓﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻪ ﻧﺎﻡ ﺩﻭﻡ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﻋﻨﺘﺮ
ﺍﻋﺮﺍﺏﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ ﻣﻠﻞ
ﺷﺮﻕ
ﻭﻏﺮﺏﭼﻮﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻭﺭﻭﻡ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕﻭ
ﻳﺎ ﺑﻮﺩﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖﺑﺎﻟﻮﻟﻰ
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی ﺍﺯ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥﺑﺎﻣثاﻝ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭ
ﻣﻮﺳﻰﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ قُرّه
ﻭﺧﻮﺭّﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺯﺭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﭘﺪﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺍ
ﺗﺎﻟﺢ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﺎﻟﺢ
ﻋﮑس ﺻﺎﻟﺢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺖﭘﺮﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﻴﺮﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻌﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻣﺪﻳﻦ ﺑﻨﺎﻡ ﺷﻌﻴﺐ
ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺳﺮﺥ ﺩﺭ ﺷﻤﺎﻝ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺗﺶ
ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺮﺏّ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
علیّ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻭﺍﻗﻌﻰ
علیّ ﻭمحمّد
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ محمّد
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻭﻧﺎﻡ محمّد
ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ محمّدﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﻫﻤﻪ ﺷﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ محمّد ﺷﻮﻳﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﺎﻡ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ محمّد
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ . ﻫﺮ
ﺑﺮﻫﻤﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻫﻮﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ
ﮐﻮﺭﺷﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪﺁﺯﺍﺩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻠﻞ
ﺍﺳﻴﺮ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﮐﻪﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﮐس
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻗﺒﻠﺎ ﭘﻨﺞ
ﺑﺎﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﻟﻮ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻋﺰﻡ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
محمّدﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻫﺮ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻬﻮﻩ
ﻃﻠﺐ ﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺳﻴّﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
محمّد ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ولی
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺍﺭﺵ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ می
ﺸﺪﻧﺪﻭﻳﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﮐﻪ
ﮐﻬﻦ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺭسوء ﻝ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐﻭﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺕ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭ
ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﺷﺎﻳﺴتگی ﺪﺭ
ﻣﺤﻀﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘﻰﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﺍﻧﻪ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺪﺗﺮ . ﭘس ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺪﺭﻙ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ
ﻫﺮ ﮐﻠﺎس ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
.

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺑﺠﺰ
ﺃﻧﺪﻙ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﭼﻮﻥ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﺖ ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﭘﺮﺳﺘﻨﺪﻩ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻋﻠﻤﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻫﺎﻯﺣﺰﺑﻰ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺑﻘﻴﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻭﺣﺸﻰ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ
ﻫﺎﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﻬﺮ
ﻧﺤﻮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺃﻧﺪﻙ ﺷﻌﺎﺋﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﻝ
ﺧﻮﺵ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍگر ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭﻋﺎﺷﻖ ﺑﻴﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﻭ ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺮ
ﻓﻘﻴﻪ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻩ ﺃﻧﺪ. پس ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰﮐﻪ ﻗﺮﻳﺒﺎ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺸﺖ ﺑﺘﺤﻘﻴﻖ
ﻋﻠﻢ ﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ
ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻭﭼﻮﻥﻘﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻃﺎﻟﺐ ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
.

ﺍﻳﻥﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻯﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺎﻳﺪﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﻤﺒﻮل
هاﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻠّﻴّﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﺰﺋﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺷﺎﻳﺪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺳﻄﻮﺭﻩﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻫﻮﻳّﺖ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺳﻄﻮﺭﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻬﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﺎ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻡ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪولی ﻋﻤﻠﺎ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﻳﻨﺎﻥ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺮﻭﺡ
القُدُس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺍﻣﺪﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﻭ
ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭﺑﻘﻮﻝ محمّدﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺣﺘﻰ ﺟﺒﺮﺍﺋﻴﻞ
ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﺋﻴﻞﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ولی ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧﻰ
ﻭﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺨﻮﺩﺷﺎﻥﻭ
ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺎﻥﻭ
ﻫﺮ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺗﺮﻙ ﻫﺮ ﺃﻣﺮ
(ﺍولی ﻭ ﺃﻭﺟﺐ)
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎ
ﻭ ﺗﺮﻗّﻴﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ثوﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎ
ﻭﺳﺎﻃﺖ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ شانس ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻋﻈﻴﻤﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺍﺳﻄﻮﺭﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻭﺭﻩ ﺣﻴﻠﻪ
ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺧﺮﮔﻮﺷﻰ ﻭ
ﺷﺎﺥ ﻗﺮﻣﺰ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻮﺃﻣﺎﻥ
ﺩﻭﻗﻠﻮﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺩﺭ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻫﺮ
ﻃﺒﻘﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺩﺭﺷﮑﻠﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺴﻴﺴﺘﻤﻰ ﮐﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﭘس ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺩﺭﺳﻄﺢ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ
ﻳﻌﻨﻰ ﺃﻫﻞ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺪﺍﺷﺘﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﮐﺘﺎﺏ ﺍﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﻴﺎﻭﺭﺩﻩ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﮐثرﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻭ ﻳﺎ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﻋثماﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻬﺼﺪ
ﺟﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﺬﻑ ﻭ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕﻭ ﻳﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﭼﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﺯ محمّد
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺍﻥ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﺑﺪﻭﻥ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰﺟﺰ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻫﻢ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻔﻴﺪ ﮐﺎﺭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ .ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﺑﺪﻭﻥ
ﺃﻫﻞ ﻋﻠﻢﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺎﻋث
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺃﻫﻞ ﻋﻠﻢ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﻃﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺩﺍﺭﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻫﺮ ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻨﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯﻭ
ﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّﺭﺣﻤﺎﻥربّ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺷﺸﻢ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻥ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻤﺮﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪﮐﻪﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺮ کَس ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺎ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﺎ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ثرﻭﻣﻨﺪ
ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﺣﺘﻤﺎعی
ﻮﻣﻴﺮﺍثی ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﻭ ثرﻭﺗﻬﺎ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺮﺍﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ ﻋﻘﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻔس مُلهمه ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﻪﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﻄﻌﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺮﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻫﻢ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ
. ﻣﮕﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺍﻣﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕی ﻮ
ﺣﺘﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ
ﭘﺮﻭﺍﺯﻫﺎﻯ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
.ولی ﺑﺎﺰ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺩﻭﻟﺒﻪ ﺧﻮﺩﻯﺮﺍ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺩﺷﻤﻦ ﺯﺧﻤﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻴﺒﻘﺘﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﺗﺤﮑﻴﻢ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯﻭ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻈﻠﻮﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺼﺒﻮﺭﻯ ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻧﻮعی
ﺘﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﻮﺑﻪ
ﻭﺗﺮﻙ ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻋﺒﺮﺗﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻟﻮ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪﺗﺎﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭﺷﺎﻧس
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎلاﺘﺮ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﻫﺮﭼﻪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺎ ﻓﺴﺎﺩ ﮐﻤﺘﺮ
ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﻔﺮﺩﺍ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻴﺰﻓﺮﺩﺍ ﺧﻴﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﻓﺮﺩﺍ ﻫﻢ
ﻓﺮﺩﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻳﻦ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻫﺰﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﻫﻤّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﺴﻰ ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻭ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻳﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟﻠﻪﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻪ ﻫﺴﺖولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ عمّاء
ﻳﺎ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺑﻔﺮﺽ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺮﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﺷﺮﺍﺏ
ﺧﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢﻭﻧﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺭﺯﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﺎﺕ ﺟﺴﻢ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪﻳﻚ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ
ﻧﺤﻮﻯ ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭﻳﺎ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻗﺸﺮﻯﺪﺭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍﺳﻤﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﻮﻣﺪﺭﻙ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺎﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺭﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ . ﺧﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﻥ
ﺟﮕﺮ ﺍﻭ ﻭ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻥﺪﺭﺁﻭﺭﺩﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﻭﺭﻳﺎﺳﺖ
ﻭ ﻧﺎﻥ ﻣﻔﺖ ﺧﻮﺭﺩﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺣﺪ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻴﭻ ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻣﺮﺩﻡ
ﺁﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﻨﻨﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻳﮑﻰ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد بعلیّ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻰﺧﻮﺩ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻯ .

ﺩﺭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ ﺑﺮﻋﻔﺮﻳﺖ
ﻭ ﺩﻳﻮ ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻋﻔﺮﻳﺖ ﻭ
ﺃﻓﺮﻭﺩﻳﺖ ﺿﺪ ﻓﺮّ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﻳﻮﻯ
ﺳﻔﻴﺪﺑﺎﺯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺭﺳﺘﻢ
ﺑﺮ ﺩﻳﻮ ﺳﻴﺎﻩ ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎ علیّ
ﻭ ﺣﺴﻴﻦ ﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﻭﻳﺎ ﻣﻐﻠﻮﺏ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩ . ﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻋﻤﻠﺎ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻣﺰﺍﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺑﺎﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺧﻰ ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﻭ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻭ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭﻣﻠّﻰﻭ
ﺣﺘﻰﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﮑﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻗﻮﻣﻰ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻭ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﺭﺷﺪ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭﺑﻠﻮﻉ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺗﺎ ﻣﺮﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ ﮐﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺟﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻭ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻴﺘﻮاﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﺑﻌﺪﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻴﻚ ﻋﻤﺮ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩنی
ﺳﺖ . ﻭ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺗﻤﺪﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺑﺎﺭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎﻯ
ﻋﻠّﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍﮐﻪ
ﺻﺮﻑ ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﮐﺴﺐ ﻧﻔﻊ
ﻭ ﺩﻓﻊ ﺿﺮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﻧﻴﺴﺖﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺑس
ﺑﺎ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻠﺬﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺮﺻﺖ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺎﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺷﺪﻥ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺍﺯ ﻇﻬﻮﺭ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﻏﺎﻓﻞ ﮐﻨﻨﺪﻩﺣﺎﮐﻢ
ﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺪﻩﺩﺳﺖ
ﺑﻬﺮ ﮐﺎﺭﻯ
ﻤﻴﺰﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﮑﻮ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻓﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻧﺪﺍﺩﻩ
. ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﻫﺮ ﮐس ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺎ ﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮﻭﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺪﺗﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻨﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ خویشﺗﺤﻘّﻖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺷﻮﻧﺪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻮﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﮐﺮﺩﻩﻣﻌﺎﺩﻝ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ برایش
ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﻏﺎﻓﻞ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣثلا
ثرﻭﺗﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺨﺖ
ﺧﻮﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪولی
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ ﻭﻳﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺬ ﻭ ﺑﺰﺭﮒ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﻴﺎﻳﺪ
. ولی ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺪﺑﺨﺖ ﻭ
ﻓﻘﻴﺮ ﻭ ﻳﺘﻴﻢ
ﻭ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻈﻠﻮﻣﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺑﺎ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍثباﺕ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯﻨﻔس ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﻮﺩﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻧﺞ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺁﻥﻫﻤﻴﻦ ﺍﺻﻞ
ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﺩﺍﺋﻢ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺶ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻓﻘﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻮﺩﺍ ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺰﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﭘﺸﺖ
ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺳﻠﻄﻨﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺯﺩ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮ
ﻭﻟﻴﻌﻬﺪﻯ
ﻭﻭﺍﺭث
ثرﻭﺗﻬﺎﻯ ﺑﺰﺭﮒ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺗﺮﺟﻴﺢ ﺩﺍﺩ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺿﻊ ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
. ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻭ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻓﺮﺻﺘﻬﺎﻯ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻏﻔﻠﺘﻬﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻐﺮﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
خویشﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﻗﻤﺎﺭ
ﺑﺎﺯﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺒﺎﻟﻎ ﺑﺰﺭﮒ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺎﺧﺖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ محمّدﺧﻮﺩ
ﻓﻘﺮﻯ خویش ﻓﺨﺮ
ﻭ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﮔﺎﻧﺪﻯ
ﺁﺭﺯﻭ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﭘسﺍﺯﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﻭﻗﻮﻡ ﻧﺠس
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﻴﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺠسﻭ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﻗﻮﻡ
ﻧﺠس ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺸﮑﻞ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﻣثلا
ﺭﻭﺡ ﺑﻮﺩﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺍﻳﻠﻴﺎ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﮐﻪ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﻭ ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻋﻠﻨﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻨﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻫﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی ﻗﻠﺒﺎ
ﺗﺎﺑﻊ ﻫﻴﭻ ﺩﻳﺎﻧﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻈﺎﻫﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻭﺣﻔﻆ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﭼﻮﻥ
ﺣﻠّﺎﺝ ﻗﻄﻌﻪ
ﻗﻄﻌﻪ
ﻧﺸﻮﻧﺪﻭ
ﺑﺨﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪﻯﺪﻳﺮﺗﺮ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﺑﻴﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻮﺑﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﻯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﺟﺪﻯ ﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻫﻴﭻ
ﮐس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﻫﺮﮐس ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﻮﺷﺪ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍﺑﺎ ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ثوﺍﺏ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﺪﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻢ ﻧﺸﺪﻩ ﻭ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻫﺮﮐس ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪ ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻳﺎ ﻓﺴﺎﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﭼﻘﺪﺭ
ﻓﻀﺎﺋﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺣﺘﻰ ﻣﺮﮒ
ﺯﻭﺩﺗﺮﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻣﺴﺦ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻔﻊ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ ﻳﺎ
ﻣﻔﻠﻮﺝ ﮐﻪ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺍﻧﺶ
ﺑﺎﻋث ﺍﻳﻦ ﻧﻘﺺ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮﮐس
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪﻭ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻟﻴﻞ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮔﻨﺞ ﭘﺮ
ﺭﻧﺠﺒﺎ ﺻﺒﺮ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻦ ﺍﺳﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺷﺘﺎﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ ﻳﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﺡ ﻭﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺎﻧﻴﺰ
ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻓﻴق هست ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻳﮑﺠﺎ ﻭ ﺳﺮﻳﻊ ﻭﺑﺎ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺭﺍﺣﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍﺩﺭﮐﺴﺐﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﺴﻰ ﻏﺮﻕ
ﻓﺴﺎﺩ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺴﻮﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰﺩﺭ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺳﻘﻮﻁ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺣﺪ ﺍﮐث ر ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺎ
ﭼﻪ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺟﻤﻌﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻮﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ سوء ﮔﻨﺪ
ﺑﺎ ﺍﻭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﻠّﻰ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ﻭﻣﻴﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻓﺎﻉ
ﺍﺯ ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ می
ﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﻗﺎﻧﻊ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻨﻴﻦ
ﻫﻢ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﻫﻢ
ﺣﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺗﺎ ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺖ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪﭘﻴﺮﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ بالقوّه
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺂﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘﺎﺑﻨﺪ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩﻭﺗﺮﻙ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﻩ ﻧﻔﺮﻯ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﮑﺎﻥ
بالقوّه
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻗﺎﻟﺐ
ﺗﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ولی
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ ﺍﺯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﺎﻧﻊ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺷﺎﻫﺪﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪولی
ﻣﺼﻮﻧﻴّﺖﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﺑﻬﻠﻮﻝ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻣﺪﻩ ولی
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﻠﻮﻝ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺷﺪﺕ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩﺑﺎﻳﻦ
ﺭﻭﺯ ﺍﺯ ﻓﺴﺎﺩ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺑﻬﻠﻮﻟﺎﻥ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﻤﺘﺮﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻤﺘﺮﻯﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ هر کسﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻨﻮﻁ ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﭼﻘﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻫﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺴﺐ
ﻭ ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺷﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﻣﻔﻴﺪ ﺁﺧﺮﺕ
ﻳﻌﻨﻰ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ الهی
هستندﮐﻪ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﺮﻋﺖ
ﺳﻘﻮﻁ ﻫﺎﻯ ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺗﻌﺼّﺐ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﺮﺩﻡ ﺁﺯﺍﺭﻯ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻘﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻳﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺑﺎ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻰ ﺩﻳﻦﻭ ﻗﺸﺮﻯﻬﺎﻯ
ﻭ ﺑﻰ ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻮﺷﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﭘس
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻥ ﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﻭﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺠّﺖ ﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺘثناﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻬﺘﺮﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ حقّ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺍﻭ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻫﺎﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻤﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮﮐس
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ
ﺑﺪﺑﺨﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺳﺘﻢ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺘﻢ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭﺷﺄﻥ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ ﺳﺘﻢ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﻭ ﺩﺭ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮﻭﻗﺘﻰ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﻴﺮ ﺩﻳﻮ ﻭ
ﺩَﺩ ﺷﻮﺩﻭ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ
ﺷﮑﺴﺖ
ﺧﻮﺭﺩﻩﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩﺳﺎلکی اﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺑﺮ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻭ
ﺑﺮ ﺍﻭ ﻏﺎﻟﺐ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﺴﺒﻰ
ﻭﻯﺑﺠﺎﻯ ﻫﺸﺪﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺯ
ﻏﻔﻠﺖ
ﺷﺨﺺﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺒﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﻋﺎﺷﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍﺑﺠﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﺩﺯﺩ ﺑﺎ
ﭼﺮﺍﻍﺳﺮﻗﺖ
ﮐﺎﻟﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻫﮑﺎﺭﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ پس ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﻗﺘﻰ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ
ﺧﻄﺎﺋﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﻋﻔﻮ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻔﻮ ﭘﻴﺮ ﻋﻔﻮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﺍﮔﺮ
ﻳﻮﻧس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺩﻫﺎﻥ ﻣﺎﻫﻰ
ﺷﺪ ﻭﺳﻪ ﺭﻭﺯ
ﺍﺳﻴﺮ
ﺑﻮﺩﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻳﻦ ﻳﻮﻧس ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻧﻮﻥ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻭ
ﺫﻭ ﺍﻟﻨﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﮐﺴﺐ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺳﻴﺮ ﻭﺩﺭ
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ ﻧﻔسر
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺳﻪ ﺭﻭﺯ ﻳﺎ
ﻳﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ ﻭ ﺳﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰﺍﺯ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻰ ﺑﺰﻣﻴﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﺍﺯ ﺩﻫﺎﻥ
ﺩﻳﻮ ﻳﺎ ﻣﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺣﻴﺎﺕ ﺍﺳﺖ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻨﺪ
ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪﭼﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﻌﺪﻩ ﻣﺎﻫﻰ ﻭ
ﺩﺭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺁﺗﺶ سوﺯﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪسوء
ﺧﺖ . ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺤﺼّﻞ ﻳﻚ
ﮐﻠﺎس ﺩﺭ
ﻣﺪﺭﺳﻪﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﻭﺍثبات ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ
ﮐﻠﺎ س ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺟﺎ ﻣﻴﺰﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﺪ ﮐﻠﺎس
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻫﻢ
ﺑﺮﻭﺩ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯﻓﻬﻢ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﮔﺮﻳﺰﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰﻭﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰﻭ
ﻣﺎ ﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻰﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﻮﺯﻯﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺻﺪﻫﺎ ﺑﺎﺭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﺑﻠﻘﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮ
ﻫﺎﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺰ ﻫﻨﻮﺯﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﻳﺎ ﻫﺎﻫﻮﺕﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺯ ﻣﻄﻠﻖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻣﻨﺸﺄ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕﻭ ﺩﺭﻙ
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻏﺮﻕ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻬﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﺒﻴﻨﺪ
ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ ﮔﺮﺩﺩ .

ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﺟﻤﻌﻰﻭﻗﺘﻰ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻘﻮﻳﺖ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻔﻬﻢ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺁﻥﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ ﻳﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻨﻔﻴﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
(ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ)ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﮐس ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﮐﻪ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺷﺨﺺ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﻭ
ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ولی
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖﺩﺍﻧﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩﮐﻪ
ﺩﺭس ﻋﺒﺮﺕ ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ ثرﻭﺕ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺧﻨﺪﻩ ﻭ ﺷﺎﺩﻯ
ﻫﺪﻑﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻋﺬﺍﺏ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻭﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻠﺎﻣﺖ ﮐﻨﺪﻭ
ﺑﺴﻮﻯ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺍﺏ ﭼﻮﻥ
ﺳﻔﺮ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻨﺎﻃﻖ ﺟﺪﻳﺪﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺭﻧﮓ ﺳﻔﻴﺪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺭﻧﮓ ﺳﻴﺎﻩ
ﻭﺁﺗﺶ ﻭﻏﻢ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﻩ ﻭ ﻏﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﺬﮐّﺮ ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺯﻧﺎﻥ ﺯﻳﺒﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻌﺒﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻫﺮﮔﺰ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﻐﺎﻳﺮ ﺑﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪﺗﺮﻙ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻴﻬﺎﻯﺪﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥﭼﻮﻥ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﻟﺒﺎس
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻋﻴﺎﻧﻰ . ﭘس ﺳﺎﻟﻚ
درویش ﭘﺸﺖ
ﺑﻬﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻴﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺯﻧﺎﻧﻪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺮﺩ ﻣﺴﺤﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺯﻥ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻦ
ﺷﻬﻮﺩ سوﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻦﺑﺎ
ﺑﻮﺳﻪ ﮔﺮﻡ ﻭ
ﻟﺒﺎﻥ ﻣﺤﺴﻮس
ﺑﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺩﺍﺷﺘﻢ
. ﻭ ﻳﺎ ﺳﻄﺢ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﮔﻠﺒﺮﮒﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻐﻴﺮ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺷﮑﻞ ﻧﻈﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻭﻯ ﺁﺏ
ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺭؤﻳﺎﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺻﺤﻨﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻫﻔﺖ ﺩﺭﻳﺎ ﺭﻧﮓ
ﺭﻳﺨﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﻥ ﻫﻢ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ ﺗﻤﺎﺷﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺎﻇﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺭﻧﮕﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﺯﻧﻰ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺗﻮﻗﻒ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺖﻭ
ﺑﺎﺯ ﺭﻧﮕﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﮔﻮﻧﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﻓﺮﺵ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﺯ ﻧﻘﻮﺵ
ﺭﻧﮕﻴﻦ ﻭ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺳﻂ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭ
ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥﻭﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﮐﺰﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺮاء
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﻣﻦ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ
(ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﺎ)ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩ ﺑﮑﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﮔﻞ ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺵ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻡﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﮔﻞ محمّدﻯ
ﺑﻤﻦ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻭﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻗﺎﺋﻢﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮔل ﮑﻮﭼﻚ ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ
ﻧﻘﻄﻪ ﺭﻧﮕﻴﻨﻰﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﻳﺪﻩﺍﻡ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻧﻤﺎﻳﻢ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﺣﺴّﺎس
ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻧﮕﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﮐﻮﺭﻯ ﺭﻧﮓ
ﺳﺒﺰ ﻭ ﻗﺮﻣﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺭﻭﺵ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻳﻞ
ﺑﺪﺍﺋﻰﮐﺎﺭﻯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻦ ﺭﺷﺪ ﻭ
ﺑﻠﻮﻍ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺟﻨﺒﻪ ﺩﻳﻨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﺯ ﻓﺮﺯﻧﺪﺵ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻳﻚ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﻠﻮﻍ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ نَفس
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮﺣﺎﺿﺮﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺗﺎﺳﺎﻟﻚ ﻭﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺯﻭﺩﺭس ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﮕﺬﺭﺩﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻭﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺷﺸﻢﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﺩﻳﺎﻧﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻳﺎ
ﻃﺒﻴﻌﻰﮔﺮﭼﻪ أکثرا
ﭘس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒﻳﺎ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻳﺎ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺷﺮﻑ ﻣﺮﮒ
ﺑﻮﺩﻥﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﺑﻰ ﺣﺎﻟﻰ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻧﻤﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﻣﻌﺪﻭﺩﻯ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪﻩﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭ محمّد
ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰﻭ علیّ
ﺩﺭ ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻭمحمّد ﺍﺯ ﺷﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﻭ
ﮐﻠﺎس ﻭﻣﮑﺘﺐ ﺟﺪﻳﺪﻯﺩﺭ
ﻣﺪﺭﺳﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﻭﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺮﻳﻚ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻮﻓّﻖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﻫﺪﺗﺎ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻧﻘﺶ محمّد
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﻫﻔﺖ ﺭؤﻳﺎ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ
ﺑﻤﻦ
ﻣﻴﺪﺍﺩﮐﻪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻡ . ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﻕ ﮔﺮﻓﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻢ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﮐﻪ ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻡ . ﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭﻣﺮﺍﺳﻢ(ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺖ)
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺿﻤﻦ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺳﺨﺖ ﻧﮕﺮﺍﻥ
ﺩﻳﺪﻡﮐﻪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺳﺨﺖ ﺧﻮﺭﺳﻨﺪ
ﻭ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺩﻳﺪﻡ . ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ عَدَم ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺧﻮﺭﺳﻨﺪﻯ
ﺍﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﺪﻥ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻫﺪﻑ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﭼﻮﻥ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮﻯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺩﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺯﻣﻴﻦ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﻘﺶ
ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻴﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻭﺍﺳﺮاء ﺭﻭﺡ
ﺑﮑﻨﺎﺭ ﻋﺮﺵ ﻭ
ﮐﻨﺎﺭ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ ﮔﻞ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺵ
ﻳﺎﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ( ﺩﻧﺎ
ﻓﺘﺪﻟّﺎ)
ﻭ(ﻗﺎﺏ ﻗﻮﺳﻴﻦ ﺍﻭ
ﺃﺩﻧﻰ)ﺩﺍﺷﺘﻢ
ﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻰﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﺸﻢ ﺗﻴﺮﺃﻧﺪﺍﺯ
ﺑﺪﻭ ﺳﺮ ﻗﻮس
ﮐﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻗّﺖ ﺩﻳﺪﻥ ﻭﻧﺸﺎﻧﻪ
ﺭﻭﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺍﺻﻞ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﻭولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻳﺎ
ﺩﻳﻨﻰ ﺑﺮﭘﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﻭ ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
ﺳﺎﺑﻖ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻧﺰﻟﺖ ﺍﺧﺮﻯ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻮﻯ
ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺑﺎﺭ
ﺍﻭﻝﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﻮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻥﺒﻮﺩﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ولی
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺒﺎ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻢ . ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺩﺭﮐﻒ ﺣﻴﺎﺕ
ﺧﺎﻧﻪﻭ ﺍﻭ ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺩﺧﺘﺮﺵ ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺗﮑﻴﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﮔﺮ ﻭ ﺧﻨﺪﺍﻥ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺑﺎﺭ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎ تأثیر
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﻕ ﮔﺮﻓﺘﮕﻰ
ﺑﺮ ﻣﻦ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﺭؤﻳﺎ
ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻤﻴﺸﺪﻡ
. ﻭ ﭼﻮﻥ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻳﺎﻓﺖﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﮐﺮﺩﻡ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻣﻮﺍﺟﻰ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺑﻄﺒﻘﻪ ﺍﻭﻝ ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻣﺪﮐﻪ ﭘﺴﺖ ﺩﺳﺖ
ﺑﺎ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻦ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻭﮔﻔﺖ ﺧﺴﺘﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﮐﻦ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻗﺖ ﻣﻘﺎﻡ ﺯﻳﻨﺐ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡﮐﻪ ﺑﺎ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﻭﺑﺎ
ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﻦ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻳﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻢ

ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺮﺡ
ﻣﻔﺼّﻞ ﺗﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺖ ﻭ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﭽﻨﺪﻳﻦ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻔﺼﻞ ﺗﺮ ﻧﻘﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ ﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ محمّدﻯﮐﻪ
ﺍﺳﺎس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻭﻋﺪﻩ ﺩﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻭﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ۳۱۳ ﺣﺴﻴﻦ
ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ علیّ ﻭمحمّد
ﻭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﺮﻳﻚ ﮐﻪ
ﻭﻓﺎﺕ ﮐﻨﺪ ﻩ
ﺑﻮﻓﺎﻯ
ﻋﻬﺪﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩﻭﺁﻧﭽﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭ ﭼﻮﻥ ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﻨﺪ ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻏﻴﺒﺖ
ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺯﻥ
ﻭﺑﭽﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﻳﺎ
ﺗﺤﺴﻴﻦ ﻭﺣﺴﻦ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺴﻴﻦ
ﺣﺴﻨﮑﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻤﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
محمّدﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﭘﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺿﻤﻨﺎ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻗﺎﺋﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪولی
ﺩﺭ ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻏﺎﻳﺐ ﺷﺪﻩﻭ
ﺩﺭ ﭼﺎﻩ ﺳﺎﻣﺮﻩ
ﻳﺎ ﺟﻤﮑﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻦ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﻧﻪ ﺗﺨﺮﻳﺐ
ﺟﻬﺎﻥ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ ﺗﻮﺟّﻰ
ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻓﺎﺳﺪ
ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺑﻠﻴﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺷﺶ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻏﻴﺒﺖ ﺣﺠّﺖ
ﺑﻦ ﺍﻟﺤﺴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﺸﺪﻩ ﻭ ﻏﺎﻳﺐ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪﺷﺶ
ﺳﺎﻝ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻭﺗﻨﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﭼﺎﻩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﻴﻤﻪ ﺷﻌﺒﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺯ
ﻣﻴﻠﺎﺩ ﻭ
ﻳﻠﺪﺍ ﻭﻳﺎ ﻧﻮﺭﻭﺯ
ﻭ ﻋﻴﺪ ﻓﻄﺮ
ﻭﻗﺮﺑﺎﻥﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻠﻞﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﺮﺍﻏﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻠﻖ ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪﻭﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﺎﺩﻋﺎ ﻭ ﺟﺸﻦ
ﻭﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ

ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻭﻝ ﻭ ﺩﻭﻡ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯﺩﺭ ﺩﻭ
ﻧﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﻭ
ﺣﺴﻦﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ
ﺭﻭﺯﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻭﺯ ﺯﻣﻴﻦ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﻭلی
ﺒﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﻴﭻ
ﮐﺎﺭﺵ ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻪ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﭼﻬﺎﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺯﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﻤﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺁﻓﺮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭﺍﻟّﺎ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻣﻈﺮﻭﻑ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻇﺮﻑ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﺳﺖ . ﻧﺨﺴﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﻇﺮﻑ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺎ ﻣﻈﺮﻭﻑ ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﺣﺠّﺖ ﺑﻦ
ﺍﻟﺤﺴﻦ ﻧﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻫﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﺸﺪﻩ
ﻭﻏﺎﻳﺐ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﺎﻡ
ﻋﺴﮑﺮﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻋﺴﮑﺮﻯﻭ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ ﻭﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻯ ﺣﺠّﺖ ﻭ
ﺩﻟﻴﻞ ﺧﺪﺍﻭ ﺍﺯ
حجّ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﺠﻮ
ﺣﺠّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﻭ
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﺧﺪﺍ ﻭ محمّد
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺨﻄﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺣﺴﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺴﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻔس
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺣﺴﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺤﺴﻴﻦ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﺎﺯ ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . علیّ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪﺳﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
. ولی ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﻓﺮﺽ ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﻨﺪﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻫﺮﺗﺠﻠّﻯ
اﻟﻬﻰﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
اﻟﻬی ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﻓﺮﺿﺎ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺑﺪﻳﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮﻳﻚ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺘﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻡ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺎ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻫﻤﮕﻰ ﭼﻮﻥ
ﮔﻞ ﮐﻮﭼﮑﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭلی
ﺪﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻫﺎﻯ
ﮔﻞ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮔﻠﺒﺮﮔﻰ
ﺩﻳﺪﻡﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﮔﻞ ﺭﺍ
ﻧﺪﻳﺪﻡﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺭﺍﺳﺖ
ﺻﺤﻨﻪ ﻓﺮﺵ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮔﺴﺘﺮﺩﻩﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻧﺎﻇﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ ﮔﻞ محمّدﻯ
ﻧﺒﻮﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ ﺭﺍﻩ
ﺑﺮﺍﻯ سوﺍﺭﮐﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﺘﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﺎﻧﺼﺪ ﺳﺎﻝ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ
. ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﮑﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍ ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭﺑﺎ ﺁﻥ ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻤﺪﻧّﻰ
ﻭﺑﻬﺪﺍﺷﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻪ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﮑﻨﻴﮑﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﺍﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﻳﺎ
حقّ ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ
ﻗﺪﺭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﻫﺮﻳﻚ
ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻩ ﺍﺭﺯﺵ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺑﮕﻔﺘﻪ
سوﺭﻩ ﻗﺪﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭاُمّی
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻧﻰ ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﻭﻟﻮ
ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺁﻥ ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻣﺤﻘﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎس ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﮐﻪﺷﺮﺡ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ
. ﻭ ﺟﺎﻟﺒﺘﺮﻳﻦ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﺁﻥﺩﺭ ﮐﺘﺎﺑﻰ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﻋﺎﺭﻑ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻥ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﮐس
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﻭولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﺪﻫﺴﺖﺗﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻨﻴﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻣﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺎﻝﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻭ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻨﻴﺪﻧﻴﻬﺎ
ﻭﺧﻮﺍﻧﺪﻧﻴﻬﺎﮐﺎﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻫﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻫﺮ ﮐس
ﻣﻴﺸﻮﺩﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﻧﻴﺰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﻘﻖ ﻭﻋﺎﻗﻠﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ ﻭ
ﭼﺸﻢ ﻋﻘﻞ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
. ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮل
هاﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺷﺶ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﻯ ﻧﻮﺡﻭ
ﺑﻮﺩﺍﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦﺗﺎ
ﻣﺴﻴح ﻮمحمّد ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺪ . ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯﺑﮑﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻬﺪﻯﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﺑﺪﺍﺋﻰﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺗﻮﺗﻢ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺖ
ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺳﺎﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺁثاﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل
ﭙﻴﺶﺍﻭﻟﻴﻥ
عاﺑﺪﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺁﺩﻡﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞﻭﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﮐﻴﺎﻥ ﻣﺮﺩ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺪﺭ ﻭﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺪﻭﻥ ﭙﻴﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥﺩﻭ
ﻭﺍﻟﺪﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
. ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﻭﺵ ﺁﺩﻡ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺍﺷﺖﺑﻨﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭﻡ
ﺣﺴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﮐﻠﺎس
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎس ﺁﺩﻡ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﺠﺪﺩ
ﻭﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺁثاﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ ﺭﻡ
ﻭ ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﻌﺎﺑﺪ
ﻭﻋﺰﻟﺘﮕﺎهﻫﺎﻯ
ﺻﻌﺐ ﺍﻟﻌﻮﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺳﺨﺘﻰ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﺭﻳﺎﺿﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺭﺍ ﺟﻮﺍﻥ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰﮐﻪ ﮔﺎﻭ
ﻧﻔسﺟﺎﻫﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻭ
ﻋﻘﺮﺑﻰ ﺑﺮ
ﺑﻴﻀﻪ ﮔﺎﻭﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﮐﻠﺎﻏﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﺒﺮ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻭ ﺑﺒﺮﺩ
. ﻭ ﺩﻭ ﺩﺧﺘﺮ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ
ﻣﺸﻌل ﻨﻮﺭ
ﺑﺪﺳﺖ ﮐﻪﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺷﻦ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﺋﻴﺴﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍﮐﻪ
ﺑﻮﺩﺍ ﺑﻌﺪﺍ ﮐﺸﻒ
ﻧﻤﻮﺩ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺮﻳﻢ
ﻭ ﺩﻏﺪﻭ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰﮐﻪ ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ
ﺩﻭﻡﺳﻤﺒﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﺯﻧﺎﻧﻪ سوّم ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺯﻳﻨﺐ
ﮐﺒﺮﺍﺩﺧﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﺍﺳﻢﺩﻳﮕﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺻﺤﻨﻪ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺯﻳﻨﺐ
ﮐﺒﺮﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﻣﺎﺩﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻡﮐﻪﻭﻋﺪﻩﮐﻤﻚ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻤﻦ ﻣﻴﺪﺍﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺃﺑﺮﻭ ﻭ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﮋﺩﻩﺍﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺟﻮﺍﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺳﺘﻢ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺳﺘﻦ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻘﻠّﻪ
ﮐﻮﻩ ﺑﻠﻨﺪ ﺍﻟﺒﺮﺯ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﻳﻮ
ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺸﺘﻪﻭ
ﺗﺎﺝ ﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﺮﻭﻫﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﭽﻨﮓ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺣﺴﻴﻨی
ﻮﺩﺭ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺭﺳﺘﻢ
ﻫﺎﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ نَفسﺍﻭﻡ
ﻭ ﻫﻮﻡ ﻭﻫﻤّﺖ
ﻫﺎ ﮐﺮﺩﻩﻋﺸﻖ ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ محمّد اُمّی
ﻭﻣؤﻣﻦ ﺍﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻭﻡ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺃﺏّ ﻫﻮﻡ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻭﻡ ﺩﻫﻨﺪﻩﺑﺮﻫﻤﻨﻰ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﻣﺴﺎﺑﻘﺎﺕ
ﻭﺭﺯﺷﻰ ﻭ
ﮐﺸﺘﻰ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﺎﺟﻰ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﺷﻴﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻧﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﻧﻴﺰ ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﻭ ﻫﻤﺎ ﻭ
ﻓﺮﻭﻫﺮ ﭼﻮﻥ ﭘﺮﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺳﻴﻤﺮﻍ
ﻭﺍﺭﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﻭ إسراء
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﺑﻌﺮﺵ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺁﺗﺸﻰ ﺯﻳﺮ
ﺧﺎﮐﺴﺘﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻩﻭ
ﺑﻤﻌﺮﺍﺝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺘﻪﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺍﮐثرﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺗﺒﻠﻴﻎ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ ﺍﻓﺴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻋﻮﺍﻡ
ﺍﺳﺖ
ﺗﺎﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
. ﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ ﭼﻮﻥ
ﺣﺴﻴﻦ ﺣﻠّﺎﺝ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻭﺣﻠّﺎﺟﻰ ﻭ
ﻗﻄﻌﻪ ﻗﻄﻌﻪ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺳﺮﺑﺪﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪﻭ
ﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺯﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﺑﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺷﺎﺭﺍﺗﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﻧﻪ ﺍﻯﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ
خویش ﮔﺮﺩﻧﺪ .

ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﻭﻝﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺑﺎ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺷﺪﻳﺪ
ﺁﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻮﺭﺩ ستایش
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﻳﻨﺎﻥﺁﺧﻮﻧﺪﻳﻌﻨﻰ(ﺃﺧﻮﻧﺪ)ﻭﺑﻰ
سوﺍﺩ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺍﻧﺪﻩﻭ
قراءتﻭ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻢﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ حقّ
ﻓﺘﻮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻫﺮﮐس ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺁﻧﺎﻥ
ﺻﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﺎﻯ ﻫﺮ ﻓﻘﻴﻪ ﺳﻔﻴﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﺗﺎﺯﻩﮐﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺟﺰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﻧﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥحقّ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮ ﺩﻝ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ هم
ﭽﻨﺎﻥ
اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺗﺮﻙ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺑﺰﻭﺭ
ﻭ ﻓﺸﺎﺭ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺑﺴﺘﻢ ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
بحقَّ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﻭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺩﺍﺩﮔﺎﻫﺎﻯ
ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﺍﺩﮔﺎﻩﺭﻭﺣﺎﻧﻴﻮﻥ
1200 ﻧﻔﺮ ﺍﻣثاﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ حبس و ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ ﺑﺮ
ﺳﺮ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺧﻮﺩﻣﺤﮑﻮﻡ ﺑﻤﺮﮒ
ﻭ ﺯﻧﺪﺍﻧﻬﺎﻯ
ﭘﺮﺷﮑﻨﺠﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺍﻫﺎﻧﺖ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎﻋﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻇﺎﻫﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺩﻧﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﮑﺴﺖ
ﺗﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﻇﺎﻫﺮ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺗﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪﺁﻧﻬﺎﺩﺭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺧﺎﻟﮑﻮﺑﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﻭﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪﺑﺮ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻣﻠّﻰ ﻭﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺎﺭ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺧﺘﻨﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻣﻨﻊ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭ ﺷﺮﻋﻰ
ﺑﻨﺎﻣﻨﺪ . ولی
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﻗﺪﻳﻢ ﻭﺳﻴﻠﻪ
آزمایش ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺰﺭﮒ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺧﺘﻨﻪ ﻭ ﺯﻧﺎﻥ
ﺩﻭﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺷﺮﻕ ﺁﻓﺮﻳﻘﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻏﻢ ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻓﺮﻫﻨﻰ
ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺧﻮﺭﺩﺳﺎﻝ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻭﺭﻧﺪﻭ
ﻳﺎ ﺭﻭﺯ ﺷﺸﻢ ﺧﺘﻨﻪ
ﭘﺴﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺩﺍﺩﻩﮐﻪ ﻫﺮ
ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺧﺘﻨﻪ ﺷﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺯﺧﻢ ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﺪﺕﻭ ﺣﺴﺎﺳﻴّﺖ
ﻣﺤﻞ ﺯﺧﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﻤﻰ ﮐﺮﺩﻧﺪپس
ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺑﺎﻳﻤﺎﻥ ﺑﻴﻚ ولی
الهی ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ ﻳﺎ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺗﻦ
ﺑﺰﺧﻤﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻦ
ﺑﮑﻨﺪﻥ ﺟﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﮕﻔﺘﻪ محمّد
ﻣﺴﻴﺢ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﺗﺎ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻟﻮ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯﻧﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻘﺎﻧﻮﻥ
ﺭﺳﻤﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﻳﺎ ﻋﺮﻑ ﺟﺎﺭﻯ
ﺁﻥﻮ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﻣﺮﺩﻡ
ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻫﺮﺣﻠﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻟﺒﺎس
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﻧﻘّﺎﺩ
ﻭ ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺯ ﻓﺮﺍﻣﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ولی ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻫﺎ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻭ ﻳﺎ ﮐﺴﺐ
ﺣﻤﺎﻳﺖ
ﺁﻧﺎﻥﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺣﺎﺩثه
ﻭ ﺑﺤﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁثاﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ هاﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺠﻨﻮﻥ ﺁﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﺳﺎﺑﻖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﻭﺫﺍﺕ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺑﺮﺧﻰ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﻧﺴﺒﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺑﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺻﺒﻮﺭﻯﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺭﺍ ﺿﻤﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ ثبات
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﺭﻳﺸﻪ ﭘﺎﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺍﻓﻘﻰﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺣﺠﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ
ﺻﻮﺭﺕﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻃﺎﻋﺖﺍﺟﺒﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺳﺮﺑﺎﺯﺍﻥ
ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﺎﻥ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺻﺤﻨﻪ
ﺟﻨﮓﺁثاﺭﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺿﻌﻴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺳﺮﺑﺎﺯ
ﻣﺮﺧﺺ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮔﺮﺩﺩ . ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻤﻌﺎﺑﺪ
ﻭﻣﺴﺎﺟﺪ ﻭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻬﺎﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻭ ﻣﺠﺎﻟس ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺘﺄﺳﻴﺴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﺟﺰ
ﺁﻏﺎﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻌﻬﺪﺍﺕ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭ ﻋﻀﻮﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺳﻴﻮﻧﻰ
ﻭ ﺣﺰﺑﻰ ﻭ
ﺗﺮﻭﺭﻳﺴﺘﻰ ﻭﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺑﺘﺸﮑﻴﻠﺎﺕ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ ﻫﺮﻣﺘﻨﻔّﺬﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺑﺎﺯ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺮ
ﺍﺟﺴﺎﺩ
ﺭﻓﻘﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺭﻭﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(ﺑﻠﻚ ﻣﻴﻞ)
ﻭﻣﺤﮑﻮﻣﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﮔﺮﻳﺰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻭ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭﻣﺮﺧﺼّﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻮﻗﺖﻭ
ﻳﺎ
ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﮕﻰ ﺁﻧﺎﻥﺍﺣﺴﺎس
ﻧﻔص ﺭﺍﺣﺘﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺗﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖﺍﻳﻨﺎﻥ ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭ
ﺗﺮ ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭﺁﺭﺯﻭﻯ
ﻣﺮﺧﺼﻰ ﻣﻮﻗﺖ
ﻭ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺖ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭﻣﺮﻭﺭ ﮐﻨﻴﻢﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻀﻮﺭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺍﻓﺴﺎﻧﻪ
ﻭﺍﺭ ﺷﺮﺡ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ ﻫﺮ
ﻣﺮﺍﻣﻰ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺣﺎﻓﻆ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻳﻚ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻤﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺃﻧﺪﺭﺯ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ولی ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻓﺎﻝﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺷﺨﺼﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﻫﺪﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻳﻚ ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﺕ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺳﺎﻟﻚﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻮﻝ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﻣﺸﻮﻕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺩﺍﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙﻭ عَدَم
ﺗﺮﻙ ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺁﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻫﺮﮔﺎﻩ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﺮﻙ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻳﺎ
ﺳﺴﺖ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺨﻮﺩ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﺳﺨﺖ ﻓﺎﺳﺪ ﻳﻚ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺭﺍﺣﺖ
ﻃﻠﺒﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﺤﺮﻳﻢ ﺣﻀﻮﺭ
ﺑﺨﺎﻧﻘﺎﻩ ﻭ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻨﺎﻥ
ﻭ ﻣﻘﺘﺼﺪﻳﻦ
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﺻﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯﻭ ﻳﺎ ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻥﻮﺟﺎسوﺳﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻓﺮﻳﺐ
ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﮑﻦ ﻭ ﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻦ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺟﺒﺮ
ﻭ ﻓﺸﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﻧﺼﺎﻳﺞ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺁﻧﺎﻥﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﻭﺵ ﺑﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﺨﻔﻴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺳﺴﺘﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﮐﻢ
ﮐﺎﺭﻯﻮ ﮐﻤﺘﺮ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻦﻭ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﮐﺸﻴﺪﻥﺪﺭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺎ
ﺩﻭﺳﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚﭼﻮﻥ
ﻃﻔﻞ ﺩﻭﺳﺎﻟﻪ
ﺍﺯ ﺷﻴﺮ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻧﺨﻮﺩ ﺳﻴﺎﻩ ﺑﻤﺄﻣﻮﺭﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﺮﻭﺩ ﺍﺯ
ﺩﺭﮔﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﻃﺎﻟﺐ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭼﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻤﮑﺎﺭ
ﻭﭘﻴﻤﺎﻥ ﺷﮑﻦ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻖ
ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺠﺪﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ
خویش ﺗﺎﺩﺭﺟﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ .

ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﺍﻥ
ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﺮس
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﻋﺎﻣﻠﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺗﺮس ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺭﻗﺺ ﺷﻤﺸﻴﺮ ﻭﭼﻮﺏ
ﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﺨﺖﺗﺮ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺗﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻋﺮﻭﺳﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺯﻳﻨﺖ
ﻋﺮﻭس ﻭ نمایش
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﺗﻤثیلی ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺪﻩﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﺯﻳﻨﺖ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺤﻀﻮﺭ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﺷﺪﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺯﻥ ﻣﻄﻴﻊ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﻣﻮﺭﺩ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺯﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺟﻨﺶ ﺯﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺷﺐ ﺯﻓﺎﻑ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺴﺘﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻋﻘﺪ
ﺷﺮﻋﻰ ﺟﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﻔﺘﻦ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺩﺯﺩﻳﺪﻥ
ﻋﺮﻭس ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺳﻦ
ﻣﻤﺎﻧﻌﺖﺍﺯ ﺑﺮﺩﻥ
ﻋﺮﻭس تمثیل ﮐﺎﺭ
ﺯﻭﺭﮔﻮﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺮﻙ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﺻﺮﺍﺭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺮﻭسﺵ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
(ﺃﺭﻭس ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢﺑﺨﺎﻧﻪ
ﺑﺨﺖ ﻭ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻧﺠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺧﺘﺮﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ
ﺩﺍﻣﺎﺩ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻔﺤﺸﺎ
ﻧﻔﺮﺳﺘﻴﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺟﻨﺴﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺨﺖ ﻭ ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﺮﻡ ﺳﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻥ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺟﻨﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖﻣﮕﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ
ﻋﺎﺋﺸﻪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺯﻥﺩﻳﮕﺮﺑﺎ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺯﻥ
ﺍﺯ ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻭﺗﺤﺮﻳﻚ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﺟﺎﻣﻌﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺷﮑﻞ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭ ﺣﺰﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺪﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻥ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺣﺮﺍﻡ ﺍﺳﺖ . ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . پس ﺑﺎﻳﺪ ﻫﺮﮐس
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮐثر ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﺁﻳﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﻣؤﻣﻦ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺩﻡﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ ﻃﺮﻳﻘﺘی
اﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻧﺎﻟﻪ
ﺍﻣثاﻝ ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯ
ﺍﺯ ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﺻﻮﻓﻰ ﺻﺎﻓﻰ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻥ(ﻣﻠﺎﻣﺘﻰ)ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻠﺎﻑ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻢ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣؤﻣﻨﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎ ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ خویش ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻋﺎﻳﺸﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻴﭻ ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺁﺳﻤﺎﻥ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺣﺠج ّ
کعبه ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻌﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻤثیل
ﻭﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﺑﻌﺪﺍ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﭘس ﺍﺯ
ﺗﻌﻠﻴﻢ حَجّ
کعبه ﺧﻮﺩﺑﻴﻚ
ﺻﺪﻫﺎﻫﺰﺍﺭ ﮔﻔﺖ
ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ حجّ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻳﺪ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺤج ﺃﮐﺒﺮ
ﺑﺮﻭﻳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ حَجّ ﻮ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺪﺗﺮﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺍﺳﺖ . ﻭﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﺎﺭﻓﻰﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﮑّﻪ
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﺮﺩ
ﺣﺘﻰ ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﺩﺭﺁﻥ ﺣﻀﻮﺭ
ﻧﻴﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻝ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩﻭ ﺧﺎﻧﻘﺎﻫﻬﺎ
ﻭ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻫﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﮔﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺎﻯ
ﺗﻨﮕﻰ ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺩﻝ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﺮﺍﺥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﮔﻮﺷﻪ
ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﺪﺍ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
محمّدﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُسﻭﻳﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﻴﻦ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻴﺮﻩ ﺩﺭ ﺧﻴﺎﻝ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﻰ ﺍﺯ ﺑﻬﻢ
ﺯﺩﻥ ﭘﻠﻚ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﻟﺤﻈﻪ
ﮐﻮﺗﺎﻩﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻭ ﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﻭﺩﮐﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﺷﺪﺕ ﻫﺠﻮﻡ ﺧﻮﻥ
ﺑﻘﺮﻩ ﭼﺸﻢ ﺍﻭ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺭﺍﻯ ﺁﻥ ﭼﺮﺑﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻩﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﺑﺎ ﻗﻮﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﺧﻮﺭﻩ
ﻣﻨﺪﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﭼﺸﻤﺎﻥﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ ﻳﺎ
ﻣؤثّر ﻫﺴﺘﻨﺪ .
ﻭ قُرّة ﺍﻟﻌﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﻬﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﺭﻭﺷﻨﻰ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺩﻝ
ﻭﭼﺸﻢ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺍﻭﺭﻓﻪ
ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﮐﺎﻣﻠﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﻣﺬﻫﺐ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺭﻭﻣﻰ
ﺩﻳﻮﻧﻴﺰﻭس
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭﺭﻓﻪ ﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺁﺋﻴﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﺎﺳﺮﺍﺭ
ﻣﮕﻮ ﺭﺍ ﺗﺄﺳﻴس
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ ﻧﻮﺁﻣﻮﺯﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﻴﮕﺴﺎﺭﻯ ﻭ
ﻋﻴّﺎﺷﻰ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻫﻤﻪ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻧﺪﺗﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﮐﺎﻫﺶ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺑﺎﺳﺮﺍﺭ
ﮔﻮﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ أسماء
ﺍﻟﻠﻪﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻮس ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ مُقدّس
ﺧﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺪﺭﺟﻪ
ﺁﺭﻳﺎ ﺩﻧﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻦ ﺩﻟﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﺮﻗﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ ﻏﺮﺑﻰ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﻭﺭﻭﺡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺁﺭﻳﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚﺟﺰ
ﺑﻠﮕﺪ ﻣﺎلی
ﻮﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺁﺋﻴﻦ ﻫﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﻌﺪﻯﭘﻴﻮﺳﺘﻪ
ﺍﺯ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﮑﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰﻭ سپس
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﮑﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻭﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺭﻭﺵ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻪﻭ
ﺑﭙﺮﺳﺘﺶ
ﺍﻭﺭﻓﻪ ﻣؤﺳس
ﻣﮑﺘﺐ ﺧﻮﺩﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﻮ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻭﺭﻓﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻗﺒﺮﺵ
ﺭﺍ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻇﻬﻮﺭ ﻣﺴﻴﺤﺖ
ﺩﺭ ﺭﻡﮐﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﺤﻠّﻰ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺭﻳﺸﻪﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻭﺭﻓﻪ
ﻭ ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ
ﺁﻥﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻟﮕﻮ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﻭﺭﻓﻪ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﺩﻭﺭﻩ
ﻫﻠﻴﻨﺴﺘﻰ
ﻳﻮﻧﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﻳﺎ ﺣﺪ ﺃﮐثر
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺒﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ محمّدﻯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺣﺴﻨﻰﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
رﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻭﺿﻌﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎ
ﺣﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ
ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺘﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺧﺼﻤﺎنه ﺑﺎ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﻳﺎ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﻧﺎحقّ
ﺑﻮﺩﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻭ ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢ ﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ ﻭمحمّدﻯ
ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻚ ﺩﺭﺧﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﺎﺧﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺷﺎﺧﻪ ﺁﻥ ﻣﻴﻮﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﺮﺩﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺪﮐﻪ ﺑﻨﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﭘﺎﮐﺘﺮ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭهر
کسﺑﺎﻳﺪ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻗﺒﻠﺎ ﺗﺎ
ﮐﺪﺍﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻥ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰﻭ ﺣﺘﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ تقرّب
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢ

ﻭ ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐﭘﻴﻮﺳﺘﻦ
ﺩﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻫﻠﻴﻨﻴﺴﺘﻰ ﻭﻣﺴﻴﺤﻰﺁﻧﮕﺎﻩﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﺩﺭ ﺭﻡ ﺟﺎ
ﺍﻓﺘﺎﺩ . ولی ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ
ﭘﺎﭘﻬﺎﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺤﮑﻮﻣﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﺪ . ﭘس ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻫﻢ ﺑﺮﻡ
ﻭ ﭘﺎﭘﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻢ ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﭘﺮﻭﺗﺴﺘﺎﻧﺖ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺐ ﻗﺪﻳﻢ
ﺩﻳﻮﻧﻴﺯس ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺮﻡ
ﺭﺳﻴﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪﮐﻪ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﻮﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻤﺴﻴﺢ ﻳﺎ
محمّدﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺣﺐ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻇﻬﻮﺭ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺒﻠﻰﺑﺮﺗﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ محمّد ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪﻭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﮐﻨﻨﺪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻫﺮﮐس
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺘﻰ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﮑﺮﺭ می
ﺮﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺠﺎﺕ ﻗﻄﻌﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻭ ﭼﻪ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
.

ﭘس
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ ﺑﺒﺮﺧﻰ
ﺷﻌﺎﻳﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻳﮑﺸﻨﺒﻪ ﻫﺎ
ﺧﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﺑﻰ ﺑﺎ
ﻧﻮﻧﻰ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﮐﺸﻴﺶ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﻭﻋﺪﻩ
ﻧﻤﺎﺯ ﺭﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻬﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﻭﺭﺯﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻋﻠّﺖ
ﻭﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ ﺑﻬﺮ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﻠّﺎﻫﺎ
ﻭ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎﺷﻴﻌﻰ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﻝ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺪﺍ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﺑﺨﺪﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺘﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺸﻴﺸﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻣﺴﺠﺪﻯ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺻﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺭﻗﻴﺒﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺘﻰ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﺝ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻔﻴﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥﻳﺎ
ﻣﻠّﺎ ﻋﻤﺮﻫﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﺍﻓﻐﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺑﻘﻮل ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺗﺶﺩﻳﻦ
ﺍﻭ ﺑﻬﻔﺘﺎﺩ ﺳﻪ
ﻣﺬﻫﺐ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﻳﮑﻰ ﺑﻘﻴﻪ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻗﻪ سوّم ﺭﺍ ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﮔﻔﺖ . ولی
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ ﻣؤﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﺑﻠﮑﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ
ﻣﺴﻠﻢ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
.

ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨّﺖﻓﻘﻴﻬﺎﻥ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺳﺎﺧﺖﮐﻪ ﺑﻴﻚ ﺻﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺎﺭﻭﻥ
ﺍﻟﺮﺷﻴﺪ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ ﻫﻤﻪ
ﺭﺍ ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻭﺭ
ﺩﺳﺖ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰﺑﺘﺤﺮﻳﻚ
ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰﺍﻳﻦ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺮﺍﺷﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻠﻔﺎ
ﮔﺮﺍﻥ ﺗﻤﺎﻣم
ﻴﺸﺪ . ﻣﮕﺮ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺃﻫﻞ ﺳﻨﺖ
ﺭﺍﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﻐﺪﺍﺩ ﺣﻨﻔﻰ
ﻭ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺼﺮ ﺭﺍ
ﺷﺎﻓﻌﻰ ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺎﻟﮑﻰ ﻭ
ﺣﻨﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺟﺪﻳﺪ ﺳﻨّﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﻧﺸﺪ . ولی
ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺬﻫﺐ
ﻓﻘﻴﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﻳﺸﻪ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺁﻥ
ﻣﺬﻫﺐ
ﻭﻫّﺎﺑﻰ ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣؤﺳس ﺁﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩ . ولی
ﺷﻴﻌﺎﻥ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﭼﻨﺪ ﺍﻣﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
علیّ ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺿﺪ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻠﻔﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻨﺪ
ﺍﮐثرﺍ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻝﻭ ﻳﺎ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺑﺎ ﺭﻳﺸﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔﺮﺕ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺯ ﺍﺳﻠﺎﻡﻭ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺍﻣﭙﺮﺍﺗﻮﺭﺍﻥ
ﺭﻭﻣﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
علیّ سوﮊﻩ
ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻄﻔﻪ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻫﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎ
ﻣﻴﺸﺪ ﺑﻨﺎﻡ
ﺷﻴﻌﻪ علیّ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺷﺪﻧﺪ . ولی
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺑﻮلی
عهدﻯ ﻣﺄﻣﻮﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻭ ﻃﺮﺡ
ﻣﺄﻣﻮﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻮﺭﺷﻬﺎﻯ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﺑﻮﺩﺑﮕﺮﻭﻫﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻴﻌﻪ علیّ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ
ﺷﻴﻌﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻴﺪﮐﻪ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ . ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻴﻌﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
علیّ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻏﺪﻳﺮ ﺧﻢ علیّ
ﺭﺍ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﮔﻔﺖ . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻨﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻮﺭﺵ ﻭ علیّ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎﭼﺎﺭﻯ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪﮐﻪ ﺟﺰ ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻴﺰ ﺗﺮﻭﺭ
ﺷﺪ . ﻭ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺑﺎﻣﻮﻳﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺯﺷﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎ محمّد ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺳﻨّﻴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﻍ
ﺩﺍﺭﻡﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺷﻴﻌﻪ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺷﻌﺎﻉ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﺪﻳﻨﺎﻥ ﺩﺭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﺴﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﻴﻌﻪ
ﻳﺎ ﺳﻨّﻰ ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺑﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﻪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪولی ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺍﻳﺞ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻣﺠﺎﺯﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻳﺎ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻭ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺁﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻳﺎﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ تقرّب
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
علیّ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺳﺠّﺎﺩ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺃﺑﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ الهی ﺘﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻳﺎﺑﺪ . ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻭﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﺑﺮﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺿﺪ
ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ
ﻭﺣﻘﻮﻕ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻭ ﺷﻴﻌﻪﻭ ﻳﺎ ﮐﺎثوﻟﻴﻚ
ﻭ
ﭘﺮﻭﺗﺴﻨﺎﻧﺖ
ﻭﻧﻴﺰﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻁ ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ ﻭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﻫﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﭘﺮﺩﻩ
ﺑﺎ ﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﻭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ
ﻭﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺟﻬﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ
. ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺧﺴﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﺍﺯ ﺣﺮﺹ
ﻭﻃﻤﻊ
ﻭﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺒﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ
ﺑﺰﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﺠﺎپس
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻭ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﺩﻳﻦ ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﮐﺸﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻣﺘﻌﺼّﺐ
ﺣﺘﻰ ﻳﮑﻰ ﻫﻢ ﺷﺎﻧس
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺎﻗﺒﺎﻝ
ﻭ ﺑﺨﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﮔﻤﻨﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺳﻨّﻰ
ﺣﻨﻔﻰﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻤﺶ ﺗﺒﺮﻳﺰﻯﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻫﻢ
ﺩﺭﺑﻴﻦ ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ ولی
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺻﻮﻓﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭﻧﻪﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
. ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻭ ﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺭﺍﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺷﻌﺎﺭﺵ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺑﻰ
ﻣﻨﺎﺯﻋﻰ ﺑﻴﻦ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺣﻨﻔﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺳﺮﺯﻣﻴﻦ ﺗﺮﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺷﺪﻭﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻟﺒﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻠﻴﻞ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺻﻮﻓﻰ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻣﻘﻴﻢ ﻧﻴﻮﻳﻮﺭﻙﺁثاﺭﺵ
ﮔﻮﻳﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ علیّ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺩﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻧﮑﺮﺩﻭﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ولی
ﺍﻭ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩ .

ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ ﺑﺘﺎﺭﻳﺦ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺷﻮﺩﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻳﺎ علیّ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺗﺸﺒﻴﻪ علیّ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﮔﻔﺖعلیّ
ﮐﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺂﻳﺪﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮﺟﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻡﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
علیّ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺧﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻣﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ علیّ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺼﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺁﺷﻨﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ محمّد
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺑﻮﺩ . ولی
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺑﻌثت محمّد
ﻭﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ علیّ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﺗﺠﺴّﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﭘﺪﺭ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ علیّ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﺍﻣﺎﻥ
ﭘﺪﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ محمّدﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭعلیّ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺻﺎﺣﺐ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ علیّ
ﻭﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
علیّ ﭙس ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺗﺶ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ۳۱۳ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﺑﻌثت ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺭﻭﺡ
محمّد
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﭘﻴﺮﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻭﺩﺭﻫﻨﮕﺎﻣﻰ
ﮐﻪ محمّد ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎ
ﻭ ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺕ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ علیّ
ﺷﺶ ﺳﺎﻟﻪ ﺑﻮﺩ . ولی
محمّد ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺑﻌثتﺧﻮﺩﺑﺎﺭﻫﺎ
ﻭ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺒﻠﻰﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﻭﺵ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺩﺭ ﺷﺎﺧﻪﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ محمّد
ﺍﻳﻦ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺭﺍﺑﺎ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ محمّدﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﭼﻮﻥ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻭﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺨﻮﺍﻫﻨﺪﺑﻮﺩ
. ﻭ محمّد ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﻮﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
محمّد ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﻗﺮﻳﺸﻰ
ﺧﻮﺩﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﻴﺤﻰمحمّد
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻴی ﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﺗﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ پس
ﺍﺯ محمّد
ﺑﻤﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻭﻣﻬﺪﻯ ﺩﺭ
ﻋﻤﻖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﺩﺭﻙ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪﻭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯﻭﺩﺭﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺖ .

ﻟﺬﺍ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘی
ﻮﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﻭ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺗﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺰ ﺷﺮﻙ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺷﻤﻨﻰ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺑﻘﻮﻝ محمّدﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺳﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﻭ ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻭ أسماء
ﺍﻟﻠﻪﻭ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻧﺎﻣﻮس ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻤﺎﺯ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻤاء ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻭﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﻤاء
اﻟﻠﻪﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ
محمّدﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﭘﻨﺞ
حَجّ عمرﻩ ﻭ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻳﻚ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭﻣﺎﺩﺭ ﻭﭘﺪﺭ
ﻭ ﺟﺪّ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻧﻪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ . ﻭﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻳﻦ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻌﺪﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺎﻣﻞ
محمّدﻯ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻭﺣﺰﺏ ﻭ ﺟﻨﮓ
ﺍﻓﺮﻭﺯﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺁﻓﺮﻳﺪ ﺩﻭﺭﻭﺯ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭ ﭼﻬﺎﺭ
ﺭﻭﺯ
ﺁﺳﻤﺎﻥﺒﻮﺩ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﻧﻪ ﺁﻓﺮﻳﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﺯ عَدَم
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺮﻭﻉ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ أسماء
ﺍﻟﻠﻪﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
. ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺻﻔﺎ ﻭمُروِه
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﺮﻭﻟﻪ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻗﺎﺋﻢ ﺷﺸﻤﻴﻦ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ محمّد
ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ حَجّ کعبه
ﺑﻴﻚ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺖﺍﻳﻨﻚ
ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻳﺪﮐﻪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻧﻮﺑﺖ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺮﻭﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﻧﻪ حَجّ
ّکعبه ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﻣﻴﻤﻮن
هاﺋی ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺃﻣﻴﺮ
ﺍﻟﺤﺞ ﺣﺠﺎﺝ ﺭﺍ
ﺳﺮﮐﻴﺴﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺮﻭﺭﻫﺎ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺳﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

ﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻋﻴﺴﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻳﻚ ﺯﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺷﻮﻫﺮ ﻭ ﭼﻨﺪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ
. ولی ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﺮﻳﻢ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ مُقدّس
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﻳﺤﻴﻰ
ﻣﻌﻤﺪﺍﻧﻰ ﺑﻦ ﺯﮐﺮﻳّﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﻏﺴﻞ ﺗﻌﻤﻴﺪ ﺩﺍﺩﻩ
. ﻭﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺮﻳﻢ ﺑﻮﺩﻩ . محمّد
ﺑﺎ ﺧﺪﻳﺠﻪ ﺩﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮﻯ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮﻫﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻘﺶ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻘﺶ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭﻭﺍﻟﺪ . ﭼﻪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺯﻥ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﮐﻮﺩﻙ
ﺍﺯ ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻰ
ﺳﺎﻟﮕﻰﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺩﺭ
ﺑﻌثتﻭ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
محمّد ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭ علیّ
ﺩﺭﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺑﻮﺩ . ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ ﭼﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩﻭﭼﻘﺪﺭ
ﻫﻤّﺖ ﻭ ﮐﻮﺷﺶ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﻤﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﻣﺎﺩﺭ
ﻭﭘﺪﺭ ﻣﻦ
ﻫﻤﻴﻦ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻣﺮﻳﻢ ﺑﺎﮐﺮﻩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ محمّد
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﺒﻴﺐ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺁنها ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﺭﻳﺎﺿﺖﮐﺸﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﻭﺭﻓﻪ
ﻭ ﺩﻳﻮﻧﻴﺰﻭس
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﺪﺍﺩﻧﺪﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺒﺪ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺎﻳﺪ (ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻬﺪﻳﻨﻰ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﺪﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻧﻴﺴﺖﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺭﻡ
ﺷﮑﻞ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩولی
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ محمّد
ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
قُریش ﺭﺍ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻨﻈﻮﺭ
نمایش ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﻔﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ حَجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻟﻴﻠﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺪ . محمّد
ﺑﻴﺴﺖ ﺩﻭﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ بعثت
ﺧﻮﺩ ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﻪ ﮐﺮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻧﻤﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ حجّ
ﺁﻧﺎﻥ ﺗﺠﺎﺭﺕ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ گرﺩﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻋﻤﺎﻝ حجّ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻘﺮﺭ ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭ ﻣﻨﻄﺒﻖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﻭ ﺻﻔﺎ
ﻭمُروِهﻭ
ﻃﻮﺍﻑ ﻭﺳﻨﮓ
ﺯﺩﻥ ﺑﺸﻴﻄﺎﻥ
ﻭ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭﺗﺤﺮﻳﻢ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . حَجّ
کعبه ﻭﺍﺟﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺴﺖولی
ﻭﺍﺟﺐ ﺩﻳﻨی
هماﻥﺤﺞ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻭ حَجّ
أﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺍﺳﺖ
. ﺁﺋﻴﻦ ﺷﺐ مُقدّس
ﻭﻋﻴﺪ ﻗﻴﺎﻡ ﻭ
ﺁﺋﻴﻦ ﻏﺴﻞ
ﺗﻌﻤﻴﺪﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﻚ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺪﻳﻤﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺖ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒی ﺪﺭﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ إبلیس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻔﻮﺫ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻭﻧﻴﺰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻭﺭﻓﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯﻤﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﭼﻨﻴﻦ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ
ﻭﭼﻮﻥ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﻭﺯ
ﺍﻓﺰﻭﻥﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﭘﺎﭘﻬﺎ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﻭﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻟﺬﺍ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﭘﺮﻭﺗﺴﺖ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭﻣﻌﺘﺮﺽ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻤﺎﻝ ﺍﺭﻭﭘﺎ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﮐﺸﻴﺶ
ﻭ ﺁﺧﻮﺩ
ﻭﻣﻠّﮑﺎﻯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺍﺯ ﺩﻟﺎﺋﻞ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺒﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻧﺸﻌﺎﺏ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﮑّﻞ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻳﻨﻚ
أساس ﺳﻨّﺖ ﻭ
ﺁﺋﻴﻦ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖﺩﺭ
ﻳﮑﺸﻨﺒﻪﻫﺎ
ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎ ﺟﺎﻡ
ﺷﺮﺍﺏ مُقَدَس
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪﮐﻪ
ﺧﻮﻥ ﻣﺴﻴح ﻮ
ﺍﺯ ﭘﻬﻠﻮﻯ اﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﻧﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﻫﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ شهر
باستانی (ﺍﻭﺭﻓﻪ)
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭ ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺷﺮﺍﺏ ﻫﻮﻡﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺁﻣﻴﻦﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻭﺍﮊﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ
(ﺍﻭﻡ)و
هومﻣﺸﺘﻖ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﻭﺭﻓﻪﭼﻨﮓ ﻭ
ﺁﻭﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﺪ . ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺳﻤﺎﻉﻭﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﺋﻴﻦ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺠﻠس ﺳﻤﺎﻉ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﺭﻗﺼﻴﺪﻥ ﺍﺷﻌﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺤﺎﻝ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻒﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭﺁﻭﺍﺯ
ﺍﻭﺭﻓﻪﺳﻨﮕﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻭﻯ ﺑﺮﺍﻩ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻧﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎله ﺮ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻟﺬﺕﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﻪﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﺍ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺑﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﺮﺍﻧﺴﻴس
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﻭﺭﻓﻪ ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺑﺎ
ﺣﻔﻆ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻄﻴﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺗﺮﻭﻳﺞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﺗﻮﺣّﺶﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻑ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻧﻴﺰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺖ مُقدّس
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺣﻔﻆ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺯﻳﺴﺖﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﻮﺍ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﻄﺮ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﺗﺮﻣﻴﻢ
ﻭﺗﺼﺤﻴﺢ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﺤﻴﻂ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕﺍﺯ
ﻇﻬﻮﺭ ﺧﻄﺮ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
.

ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻫﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ ﺷﻬﻮﺩﻯﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖﺍﺯ ﻳﻚ سوﮊﻩ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻴﺐ
ﺭﻭﺣﻰ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ ﻧﻪ
ﺑﻄﺒﻴﺐﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﺎﺳﺐ . ﮐﻪﺣتی
اﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ بحقَّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺪﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎﻡ ﻭ ثابت
ﻣﺘﺤﺠّﺮ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻘﺘﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ برایش
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭﺗﺒﺮﻳﻚ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ خویش
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﭙﻴﺮ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺪﻑﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ
ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻣﮕﻮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺨﻔﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ ﺑﺎ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮکی که ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭ ﺗﻌﻬّﺪ ﻭ سوﮔﻨﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ ولی
ﺗﺤﻘﻴﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﺑﺎ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻠﺤﻖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻫﺪﺍﻳﺘﺸﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺤﺮﻭﻣﺎﺯ
ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﻋﻘﺎﻳﺪﺷﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ
. ﺿﻤﻨﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺒّﺖ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻣﻨﻄﻖ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
. ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻴﻚ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺗﺼﺪﻳﻖ ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺣﺴﺎسش
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺋﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺎ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻭﻋﺒﺎﺩﺍﺕﮐﻪ ﻭﺍﺟﺐ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺗﺮﻙ
ﻓﺴﺦ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻭﺟﻮﺏ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﭘﻴﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﻭ ﺑﻘﺼﺪ ﺭﺍﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺩﻝ
ﺩﺍﺩﻥﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ ﺗﺮﻙ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﻫﺮ
ﻋﺎﺭﻓﻰﺑﻬﺮ
ﺣﻴﻠﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺪﻝ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﻗﺎﻧﻊ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﮔﻮﻧﻪ
ﻃﺮﺡ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻃﺮﺡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭ ﻏﻨﺎ ﻣﻰ ﺑﺨﺸﻨﺪ
.

(ﺷﺎﻣﺎﻥ)ﻳﺎ
ﺷﺎﻩ ﻣﺮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻧﻘﺶ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ ﻭ ﻃﺒﻴﺐ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺑﺎ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﺟﺎﺩﻭﺋﻰ
ﻭ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻧﺎﻥﺭﺍ
ﺩﺭﺧﻮﺩ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ ﺑﮑﺸﺎﻧﻨﺪ
. ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺩﺭﺳﻴﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻣﺎﻥ
ﻫﺎﻟﺒﺎس ﺍﺯ
ﭘﺮ ﺑﺮ ﺗﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻗﺪﺭﺕ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻣﺎﻥ ها
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻳﻞ ﺩﻳﮕﺮﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻟﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮐثر ﺍﻗﻮﺍﻡ
ﺟﻬﺎﻥﭘﺮﻧﺪﻩ
ﭘﺮﺩﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻯ ﺑﺎﺯ
ﺭﺍ ﺷﻌﺎﺭ
ﺭﺳﻤﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﻭﻫﺮ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺷﻌﺎﺭ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺩﺭ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺳﺮﺥ ﭘﻮﺳﺖ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ حقّ ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺭﺍ
ﺑﭙﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﻧﻈﺎﻣﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺣﻔﻆ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻠﺐ
ﻭﺟﺬﺏ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻣﻌﻠﻢ(ﺫﻥ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺷﻌﺎﻳﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ
ﺷﻴﻮﺍ ﻭ ﺩﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢ ﺩﻏﺪﻭﻭ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻳﺎ ﺯﻫﺮﺍ
و زهره ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻡ ﺍﺻﻠﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻓﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪﺩﺧﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ محمّد
ﻧﻴﺰ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ قُریش
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺩﺭﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ(ﮐﻮﺍﻥ
ﻳﻴﻦ)ﺩﺭ
ﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﭼﻴﻨﻰ
ﻭ سوﻓﻴﺎ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰﻭ
ﺩﻳﺎﻧﺎ ﻭ ﻫﻠﻦ
ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
. ﻣﺮﺍﺳﻢ حَجّ
ّﺴﺎﻟﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﻫﺴﺖ . ﺳﺮﺥ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺪﺭﻳﺎﭼﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥ
ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻭ ﺑﺎ
ﺁﺋﻴﻨﻰ
ﺧﺎﺹﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ ﻳﺎ حجّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺑﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ ولی
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﺒﮑﻪ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻫﻢ
ﻳﮑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﻳﮑﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻇﻬﻮﺭ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﮔﺮﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺴﺖ ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻇﻬﻮﺭ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﺮﮐﻮﺏ ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺷﺪﻩ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﻃﺒﻴﺐ ﻋﺎﺭﻑ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﺨﺼﻰ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺩﺭ
ﺍﺻﻞ ﻫﻴﭻ ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺯ ﻣﺤﻴﻂ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ پس ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺧﺎﻣﻮﺷﻰ
ﻇﻬﻮﺭﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻟﻔﺒﺎﻯ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺃﻣﺮ پیدایش
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﻤﺪ . ﺗﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺗﺄثیر ﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺭﻳﺎﺿﺘﻰﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙﻗﺴﻤﺖ
ﺃﻋﻈﻢ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺣﺬﻑ
ﻳﺎ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﻤّﺖ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﻣﻀﺮﺍﺕ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺸﮑﻞ ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺸﺘﺎﻕ
ﻟﻘﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﻬﺮ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻓﻴﻖ خویش
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻔﻰ
ﺩﺭﻭﻥ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺣﺬﻑ ﻳﺎ
ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺳﻠﻚ ﺍﺣﺴﺎی
ﺳﺒﻚ ﺑﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﻚ ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﺣﺘی
ﻨﺠﺎﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻌﺪﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺭﻓﻊ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﺪﻑ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻠﻪﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﻳﺎ
ﺑﻬﺮ ﻧﺎﻡ ﺩﻳﮕﺮﻯﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﺎﻟﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﺯﻭﺍﺋﺪﻯ
ﭼﻮﻥ ﺗﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺳﻰ
ﮐﻪ ﺷﺒﻨﻢ ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻭ ﺗﻘﺮﺑﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻟﺘﻬﺎ ﻭ
ﺗﻮﺣّﺸﻬﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻫﺎ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻓﺮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻴﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺄﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺍﺯ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻀﺎﻳﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ .

ﻟﺬﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺷﻔﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺒﻴﻤﺎﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺟﺰ
ﭼﻨﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭﺍﭘﻨﺞ ﻭ
ﻧﺪﺭﺗﺎ ﺑﻪ ﺩﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﻧﺸﺪﻩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺳﺨﺖ
ﺗﺮﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﻧﺴﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎلی
اﺯ ﺳﻄﺢ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﺭﻣﺎﻝ
ﺑﺴﻄﺢ ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻳﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ علیّ
ﺭﻏﻢ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙﺑﺎﺯ
ﺭﺍﺣﺖ ﻭ ﺳﺮﻳﻊ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﺳﻔﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﺮﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﺸﮑﻞ
ﺩﺭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ ﻳﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ ﻋﺸﻖ
ﺭﺍﺳﺘﻴﻦ ﻭ
ﺭﻏﺒﺖ ﺷﺪﻳﺪ
ﻭﻟﻮ ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺟﺎﻧﺒﺎﺯﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻳس
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻭ ﺳﻘﻮﻁ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮﺁﻧﭽﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻟﺬﺕ ﺍﻧﺪﻙ
ﺟﺴﻤﻰ ﻳﺎ
ﺟﻨﺴﻰ می
ﺴﻮﺯﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺸﺮﮐﺎﻧﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮ ﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﺤﺎﺳﻦ ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﺁﻣﻮﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻓﻊ ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﻭﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﺩﻭﻡ ﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻭﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﺣﮑﻤﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺷﻴﺮﻳﻨﻰ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﺎﺯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻨﺘﻈﺮ پیدایش
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺪﺑﻴﺎﺭﻯ ها ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻭﻫﻮﻟﻨﺎک
ﻄﻮﻟﺎﻧی
ﺒﺠﻬﻨﻢ سوّم ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﻭﻯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺯﻣﻴﻦﺯﻣﺎﻧﻰ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻳﻚ ﺍﺳﭙﺮﻡﺩﺭ
ﺟﻬﻨﻢ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺎ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰﺧﻮﺩ
ﺭﺍ پس ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﻦ ﺷﺐ ﻗﺪﺭﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺰﻭﻝ ﺍﺟﻠﺎﻝ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻬﺎﺋﻰﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
.

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻳﻮﻧﮓ ﻋﺎﺭﻑ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﺣﺪّ ﺍﺑﻠﻴﺶ
ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﻣﺮﮐﺰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻳﮑﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻓﺮﺽ ﺣﺶ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺮﮐﺰﻳّﺖ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺮﮐس
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﻋﺘﺮﺍﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻫﺮ
ﺭؤﻳﺎﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺎﻣﻞ ﻫﺮ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻳﻮﻧﮓ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﮔﻮﻳﺎ
ﺩﺍﺧﻞ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻐﺰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻔﺮﺽ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﻌﺎﺭﻓﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﻋﻮﺍﻡ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﻗﺒﻮﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﻮﻧﮓ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮐﺰ ﺭﺍ ﻧﺎﻡ (سِلف)
ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎس ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﻣثبت ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻫﻤﺁﻫﻨﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻧﺒﻴﺎﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﭘس ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﭼﻪ ﻣﺮﮐﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﺒﺎﺷﻨﺪﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺭﺍﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﺯﻟﺤﺎﻅ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺳﻠﻒ
ﻭﺧﻮﺩ
ﻭﻣﻨﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺪﺑﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﺑﺎﺷﺪ
ولی ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﻭ ﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻋﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺡ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺗﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﻴﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ

ﻭ ﺍﻳﻦ ﺃﻭﻟﻴﺎ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﺪﺍﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻴﭻ
ﺣﺪّﻯ ﺑﺮﺍﻯ
گمرﺍﻫﻰ
ﻭﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﺒﻞ
ﻭﻣﻘﺘﺼﺪ ﺭﺍ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻭ ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﭘﺪﺭ
ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺻﻞ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ سوﭘﺮﺍﮔﻮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ ﻭ
ﻗﺮﻧﻬﺎ
ﻭﻫﺰﺍﺭﻩ ﻫﺎ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﺑﺘﻔﺼﻴﻞ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺳﺎﺯ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻭﻳﻮﻧﮓ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺷﻮﻧﺪ . ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺍﺯ ﻣﻦ ﻭ سوﭘﺮﻣﻦ
ﻭ سوﭘﺮﺍﮔﻮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻓﺮﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻣﺠﺮﻳﺎﻥ ﺑﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﻥ اﻧﺴﺎﻥ ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺣسّ
ﻭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻳﺎ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻳﺎ ﺟﺎﻥ ﻭﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺒﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺭﻭﺡ
ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻚ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﻗﺒﻠﻰ خویشﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ ﺗﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﺮ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﻧﻪ ﺁﺭﺍﻣﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺁثاﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﺷﻌﺎﺭﺷﺎﻥ
ﻗﺒﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﻭﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻫﻰ ﮐﻨﺪﺗﺎ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺷﺒﺎﻉ ﺳﻴﺮ
ﻧﺎﺷﺪﻧﻰ
ﺧﻮﺩﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻠﻰ
ﺑﻤﻐﺰ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺑﺰﺑﺎﻥ ﻭ
ﻓﮑﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺘﻦ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻓﺮﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﺴﻰ ﺑﺮﺩﻩ ﻭ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﻩ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺎﺳﺪ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺷﺮﻙ
ﻭ
ﺟﻬﻨﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﺮﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﺍﺳﻤﻰ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﻳﻬﺎﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻓﺮﻳﺐ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯﺑﻮﺳﺘﺎﻧﻰ
ﻭ ﺣﻮﺭﻳﻪ ﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﺎﺧﻬﺎﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﻐﻞ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭﻳﺎ
ﺯﻧﺎﻧﺸﺎﻥ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎﻯ
ﻏﻠﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ

ﭘس
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣثبت ﻭ
ﺍﮐثرﺍ ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻗﺘﻰﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺧﻠﺴﻪ ﺭﺳﻴﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺍﻭ ﺑﺠﻤﻌﻴّﺖ
ﻭ ﺟﻤﻊ ﺷﺪﻥ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ خویشﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺟﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪﻭﺁﺭﻳﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺿﻤﻦ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ کُلّ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪ ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﻔس کُلّ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
أجزاﺋﻰ ﺍﺯ
ﮐﻠّﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺿﻤﻦ ﺁﻥ
ﻫﺴﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . پس ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﻧﻴﮑﻮ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯﻮ
ﻧﻴﮑﻮ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭکُلّ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ
ﻧﻴﮑﻮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻳﺴﺖ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻌﺎﺭ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺪﻥ
ﺭﮊﻳﻤﻬﺎ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣیبرﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺳﻴﺒﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺤﻴﻂ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻣﺤﻴﻂ ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ ﮐﻢ
ﻋﻘﻞ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪ ﻭکُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﻟﻄﻤﻪ
ﻣﻴﺰﻧﺪ .

ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻪ ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ
ﮐﻪﭼﻘﺪﺭ
ﻣﺸﮑﻞ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺳﭙس ﭼﻘﺪﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﺮﺩﻩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺟﻮ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻭﺍﺟﺐ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺁﺳﺎﻥ ﻫﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺴﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﺻﺒﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭ
ﻋﺸﻘﻰ مُقدّس
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﻫﺪﻑ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺭﺍﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﻮﺑﺖ
ﻫﻤّﺖ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻭ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻤﻮﺭﺩ ﺍﺟﺮﺍ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺁﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﻣﺪﺭﻙ ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس ﺑﺎﻋث
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻣﻞ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻫﻢ
ﺁﻫﻨﮓ
ﮐﻨﻨﺪﻩﭼﻮﻥ
ﺭﻫﺒﺮ
ﺍﺭﮐﺴﺘﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﻧﺎﻡ ﺩﻳﻮ
ﺩﺭﻭﻥ ﻳﺎ
ﺍﺑﻠﻴس ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ (
دایوان)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ولی
ﻣﺼﺮﻳﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﻭﺡ
ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺭﻭﺡ ﺁﺳﻤﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﻭ
ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﻗﻮﺍﻡ ﺩﻳﮕﺮ ولی
ﺭﻭﻣﻴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ (گینوس)
ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﻭﺡ ﻣﺤﺎﻓﻆ
ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺗﻮﺗﻤﻰ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺮﺥ ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻓﺎﻣﻴﻠﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺠﺰﺍ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﮐﻤﺘﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﭘس ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﻣﺼﺎﺣﺐ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ( ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻦ ) ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻗﻠﺐ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ ﻭ ﺟﺎﻭﻳﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺧﻮﺍﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ
ﻋﻘﻞﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯﺒﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻣﺪﺑّﺮ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﺯ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﺑﺰﻳﺮ ﺧﺎﻙ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﻗﺴﻤﺖ ﺁﻥ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﻰﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﻫﻮﻳّﺖ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﺯﻳﺮﺍ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﺑﺪﻥ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍﻩ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺃﺗﻢ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺟﺪﻳﺪﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻪﺍﻯ ﻳﺎ
ﭘﺮﻭﺗﻮﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻫﺎ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﺮ
ﻭﺍﺣﺪ ﺁﻧﻬﺎﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺍﺧﻞ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻳﮑﺼﺪ
ﻭ ﺃﻧﺪﻯ ﺍﺯ أجزاء
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻪ
ﺃﺗﻢ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
أجزاﻯ
ﺃﺗﻢﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺃثیرﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻳﻚ ﺃﺗﻢ
ﺑﺄﺗﻢ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﻤﺪﺍﺭ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ . ﮐﻪ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ ﺩﺭﻳک
اﻧﻔﺠﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺑﺒﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ مثلا
ﺃﺗﻢ ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺄﺗﻢ ﻫﻴﻠﻴﻮﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻨﮕﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﻫﻴﺪﺭﻭﮊﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻣﺮﮐّﺒﺎﺕ
ﻣﻮﻟﮑﻮلی
ﻘﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪﺍﻳﻦ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩﻣﺮﮐﺐ
ﭼﻨﺪ ﺃﺗﻢ ﻣﺨﺘﻠﻒﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺧﻮﺩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ
ﺑﺴﺎﺭﺩﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺳﻠﻮﻟﻬﺎ
ﻣﺘﺮﺍﮐﻢ ﻭ
ﺍﻋﻀﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺃﻋﻀﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﺋی
ﻤﺴﺘﻘل هم
ﭽﻨﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﻦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻭﺍﺣﺪ
ﻋﻀﻮﻯ ﻗﻠﺐ ﻭ
ﺭﻳﻪ ﻭﮐﺒﺪ
ﻭﻏﻴﺮﻩﻫﺮ ﻳﻚ ﻣﺴﺘﻘﻠﺎ
ﮐﺎﺭﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺎﻡ کُلّ
ﺗﻦﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻭ
ﻳﺎ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍﻩ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻧﻔس کُلّ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﻌﻨﻮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺸﺮﻯﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺭﺍﻩ ﺃﺑﺪﻯ ﺭﺍ
ﻃﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ ﭼﻪ
ﻭﺣﺪﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴم
ﺪﺍﺷﺖ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﻴﺎﻧﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻴﺰﻯﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻭ ﺧﺪﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﭼﻪ ﻭﺿﻌﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺪﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﭼﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻨﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﺪ . ﭘس
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺭﻫﺒﺮﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺭﻭﺡ ﻣﺎ
ﻣﻠﻴﺎﺭﺩﻫﺎ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺃﺭﻭﺍﺡ ﮊﻥ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ ﻭ
ﻋﻀﻮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭ ﺳﻠﻮﻟﻬﺎپس
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺷﺼﺖﺳﺎﻝ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺑﺎﺭ
ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﻣﻮﺍﺩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ ﻃﻔﻞ
ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﭼﻮﻥ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻗﺒﻀﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ ﻣﺎ
ﺭﺍﻳﺎ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﻓﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﮕﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﺳﻨﮓ
ﻭﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻯ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺑﻮﺳﺦﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ . ﻭ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻓﺴﺎﺩ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻧﻰ
ﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺭﺍ
ﻳﻚ ﺷﺒﻴﻪ ﻗﺘﻞ
ﻋﺎﻡ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺩﺭ
ﻋﺬﺍﺏ ﻭ ﺳﺘﻢ
ﻭﻣﻈﻠﻮﻣﻴّﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭘس
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺴﺨﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺭﺍﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻭ سوﺳﻚ
ﻭﮐِﺮﻣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻫﻢ ﻧﺮﻭﻧﺪ ﺗﺎ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﻮﻝ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ
ﮐﻪ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺎﺭﻓﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﻨّﻤﻴﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺑﻨﺰﺩ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮ
ﻗﻄﻌﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺘﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺒﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭ تقرّب ﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﺗﺎﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻭﻓﺮﺿﻰﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕﻭﮐﻤﺎﻝ
ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏﺭﺳﻴﺪ
.

ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴم که ﺍﻳﻦ
( ﺧﻮﺩ) ﻳﻮﻧﮓ
ﺑﺎ(ﺫﺍﺕ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﮑﻰ
ﻧﻴﺴﺖﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﺫﺍﺕ
ﻭﺧﻮﺩﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻘﺎمی
اﻟﻬﻰﻭﻳﺎﻫﻤﺎﻥﻤﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
بالقوّه ﺭﻭﺡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺎﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺖ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺳﺮﻣﺴﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺗﻊ ﺳﺒﺰ
ﻓﻠﻚ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻰ ﭼﺮﻧﺪ ﻭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺳﺘﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﻟﮕﺪ ﻣﺎﻝ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭ
ﺫﺍﺗﺸﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺴﻤﺖ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻫﺮﮔﺰ
ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺬﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس ﻳﻮﻧﮓ
ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎن
هاﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻗﻄﺮﻩ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﺍﻳﻨﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺩﺭﻓﺮﺩﻳّﺖﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺩﻗّﺖ
ﮐﻨﺪﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﮔﻮﻳﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﺪ ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺑﻴﻦ ﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ
ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻤﺎﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺯﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻭﺿﻌﻒﺗﺮﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺟﺴﻤﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﻗﺘﺎ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺧﻨﻚ ﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﮕﻬﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺎ
ﮔﺮﻣﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ .

ﻣﻦ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻭ (سِلف)
ﺍﻧﺴﺎﻥﺟﺰ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻏﻴﺮﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺑﻬﺸﺘی اﻟﻬی
ﺎﺳﺖ . ﺍﻣﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖ ﻭ ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻭ ﺩﺳﺖ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﺻﻮﺍﺏ
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﻣﻨﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻳﺎﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﺩﺍﺋﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻃﺮﺍﺡ ﻫﺴﺘﻰﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺟﺰﺋﻰ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﺩﺭ کُلّ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﺨﺺ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺁﻥ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺷﺨﺺ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰﻭﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺭﺷﺪ ﺟﻤﻌﻰﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻰ ﺃثرﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﺮ ﺃثرﻯ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ کُلّ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻮﺭﺩﻯ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.

ﻭﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺑﺤث ﻣﺎ
ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﺄثیرﻯ
ﺩﺭ کُلّ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﺗﻮﺍﻧﺎ
ﻳﺎ ﺿﻌﻴﻒ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺃثرﺵ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺷﺨﺺ احساس
ﺩﺭﺩ ﻳﺎ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥأثَر
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺗﺄثیر
ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧّﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ولی
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﻨﺪﺗﺮ
ﻧﻴﺰ ﻧﺸﺪﻩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺩﻡ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺍﻟﺎﺋﻰ
ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺭﻓﺎﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺩﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺃثرﺵ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﭼﻴﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺯ
ﺃثرﻯ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﺩﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻘﺪﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺠﺪﺩ ﺍﻭﭼﻘﺪﺭ
ﻫﺰﻳﻨﻪ ﻭ
ﺯﺣﻤﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣثبت ﺭﻭﺍﻥ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍثر
ﻣثبت ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺗﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣثبت ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺷﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﺘﻰﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺃﺗﻤﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﭘس
ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﮐﻤﮑﻰ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ کُلّ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﺫﺭﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖﭼﻮﻥ
ﺫﺭﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺃثیرﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺮﺽ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﻀﺎﻯ
ﺧﺎﻟﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺮﺽ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻰﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺻﻔﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺳﻰ
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡﺩﺭ
ﺻﺪﻭﺭ ﺷﺒﻨﻢ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
أثیر ﻯ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻗﻄﻊ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻭﺍﺭﺩ ﺻﺤﻨﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺫﺭﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﺫﺭﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺟﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺫﺭﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻭ ﻇﺮﻑ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺑﮑﻠّﻰ ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻗﺮﻧﻴّﻪ ﭼﺸﻢ
ﺷﻔﺎﻑ پس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯﺣﺪﺃﻗﻞ
ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺑﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻭ ﺑﺎ ﮐﺴﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻔﻞ ﻭ
ﺟﻮﺍﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﺎﻝ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﺭ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻬﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺟﺴﻴﻢ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻳّﺖ ﺫﻫﻦﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻳّﺖ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺑﻬﺪﻓؤ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺄﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻦ ﻭ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺘﻰ ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺮﺿﻰ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻠﻪﮐﻤﮑﻰ
ﻭ ﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
کُلّ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺍﺭﺩ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻔس کُلّ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ کُلّ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
.

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻣﻨﻴّﺖ
ﻭ ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﻳﻢ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻈﻤﺖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭ ﺣﺘﻰ ﻫﻴﭻ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺑﻰ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻢ ﻋﻘﻞﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ عَدَم
ﻭ ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﻭﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺎﺯﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﺎﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺺ
ﻫﺴﺖ ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻓﻌﻠﻰ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺩﻳّﺖﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻃﻔﻞ ﺷﻴﺮﺧﻮﺍﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . پس ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺯ
ﻓﺮﺩﻳّﺖﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺟﺴﻢ وجوﺩﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺫﻫﻦ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﺩﺍﻧﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. پس ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺳﺖﺍﺯ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥﻭ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡﻓﺮﺽ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﺴﺎس ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭ ﺩﻗّﺖ ﻭ ﺻﺮﻑ ﻋﻤﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﮔﺮﭼﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﺎﻥ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ احساس
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﮐﻠّﻰ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻔﻞ ﻭ ﺟﻮﺍﻥ ﻭ ﺳﺎﻟﺨﻮﺭﺩﻩ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﮐﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ
ﮐﻠّﻴﺖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ کسب
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻤﺎﻣﻴّﺖ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻳّﺖ
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻳّﺖ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻭ ﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪﺍﺯ
ﺟﻤﻌﻴّﺖ ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﺩﻭ
ﺿﻤﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻗﻄﺮﻩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﺮﻩ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺠﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎ ﺑﺪﺍﻧﺪ
ولی ﻃﺎﻟﺐ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺖﺍﻳﻦ ﻗﻄﺮﻩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻄﺮﻩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻗﻄﺮﻩ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻴﮑﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻥﻮﮔﻴﺎﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ ﺁﻭﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺁﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻃﻔﻞ
ﻭﺟﻮﺍﻥﻭ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷﻔﺎ
ﺩﻫﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻓﺮﺩﻯ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﻞ ﺑﻌﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﻫﻮﻳّﺖ ﻭ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ خویش
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺩﺭ ﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﭼﻘﺪﺭ ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺎ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﺸﺪﺍﺭ
ﺩﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺷﺨﺺ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻤﮑﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻃﻔﻞ ﺷﻴﺮﺧﻮﺍﺭ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻮﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﺍﻥ درس
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻫﻮﻳّﺖ
ﻭﻣﻨﻴّﺖ ﻭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﻃﻔﻞ ﺩﺭﻙ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺑﻄﻔﻞ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻳﺎ ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻓﺮﺩﻳّﺖ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻫﺸﺪﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﻮﻯ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ ﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ولی ﺷﺮﻁ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﻨﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪﻭ ﻳﺎ
ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺟﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻔﺮﺩﻳّﺖ
ﺟﻤﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . پس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﺳﻄﺢ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻭ ﺍﻟﻬی
ﺒﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﻫﻤّﺖ ﻋﺎﻟﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﻭ
ﺷﮑﺴﺖ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻃﻠﺐ ﺗﺎ ﺣﺪّ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﺟﺎﻥ ﺑﺎﺯﻯ
ﺗﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﻤﻌﺠﺰﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﺎربّ
ﺷﺨﺼﻰﻭ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﺠﺎربّ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻣﺴﺎﻓﺮ
ﭘﻴﺎﺩﻩﮐﻪ
ﻫﺮﺷﺒﻰ ﺭﺍ
ﭼﻘﺪﺭ ﺭﺍﻩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﺎﻓﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﺭﻫﺮﻭﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻠﻮ ﺑﻴﻔﺘﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ ﻫﻮﭘﻴﻤﺎ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﺳﺮ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﺭﻭﻫﺎ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻭﻗﺘﻴﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﺘﺮﻑ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﮐﻤﻚ ﻳﻚ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺵﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺷﺨﺼﺎ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﻧﺠﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺪﻫﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻫﻤّﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﮐﻤﻚ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺎﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﺁﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ ﺑﺎ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی
ﺑﺎﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻓﺮﺩﻳّﺖ ﺩﺭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻬﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺁﺷﻨﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻘﻌّﺮ
ﮐﻮﭼﻜﺘﺮ می
ﺒﻴﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻣﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﻪ ﺍﻳﻦ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﺍﺕ
ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖﻭﻣﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ احساس
ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺨﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺫﻫﻨی ﺨﻮپس ﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻄﺮﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭﻣﻐﺰ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻧﺘﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻫﻢ
ﺑﻨﻘﺶ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﮐﻪ ﻓﺮﺻﺖ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻘﺶ ﻭ أثَر
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ ﺑﺎﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﻋﻴﺐ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻧﻔس لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﭽﻨﺪﻳﻦ ﻋﻴﺐ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ولی
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩ
ﭼﻮﻥ ﮐﻮﻫﻰ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕﺣﺎﮐﻢ ﺑﺮﻭﺟﻮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻣﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺣﺬﻑ ﻳﻚ ﻳﺎ
ﭼﻨﺪ ﻋﻘﺪﻩﺑﺎﺯ
ﻋﻘﺪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻘﺶ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﺬﻑ ﺷﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺎﺷﻴﺎﻧﻪ
ﺗﺮ ﻭ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪ ﺗﺮ
ﻭ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺣﺬﻑ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﺃثرﻯ ﺩﺭ
کُلّ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺭﻳﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺟﺰ ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﻣﺎ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻳﮑﺠﺎ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺗﺮﻙ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺴﺐ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻋﮑس ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻭﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺳﺎﻟﻚ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﻭﺑﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺗﻮﻟﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺒﺮ ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺯﻳﺎﺭﺗﮕﺎﻩ
ﻭﻗﺎﺑﻞ ﺩﻳﺪﻥ
ﻭ ﺗﻤﺎس ﻭﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
ﻭﺑﺸﻨﻮﻧﺪﻭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺘﻰ ﻳﺎ
ﺻﻨﻤﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭘس ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭ
ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺩﺭ ﺳﮑﻮﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺯﺑﺎﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻫﻨﺪﮐﻪ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻟﻬﺎمی
ﺒﺘﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﻄﺎﺋﻰ
ﻫﻢ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﻨﺤﺮﻓﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺗﺬﮐﺮ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭘس
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺳﻌﺎﺩﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺍﻥﭼﻮﻥ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ . ﻭﺟﺎﻫﻞ
ﻭﺑﺪﺗﺮ ﻧﻔس ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﻣﺪﻋﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﭼﻮﻥ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺪﻋﻰ ﻋﻠﻢ
ﻭﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ کَس ﻣﺴؤﻝ
ﻭﺿﻊ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﮑﻨﺪﻭ ﻳﺎ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﻌﻠﻒ
ﭼﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺗﺎ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺴﺦ
ﺷﺪﻩﻭﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﻳﻮﻧﮓ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻥ ﻫﻴﭻ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﻭﻯ
ﺳﺮﻭﮐﺎﺭﺵ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ ﻋﺎﻗﻞ . ﺯﻳﺮﺍﻣﺎﻫﻴّﺖﺭﻭﺍﻥ
هر کسﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻳﻚ ﺑﺎﺭﻩ
ﻫﻤﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺏ
ﻭﺑﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﺎ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﭘس ﺍﺯﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺸﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻭ(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻭ(بِدای
ﺍﻟﻬﻰ)ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻘﺮﺭ
ﺷﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻌﺼﻮﻡ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺭﻡ ﻧﺠﺎﺕ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻏﻴﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢعلیّ
ﺭﻏﻢ ﺑﻘﻴّﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺎﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ
. ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﻳﻦ
ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺫﺧﻴﺮﻩ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﺯﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩﺑﭽﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم ﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ محمّد
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻧﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﮐﺴﻰ
ﺧﺒﺮ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻧﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪﮔﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺁﻳﺎ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺑﻨﺎﻡ
ﺷﻴﻄﺎﻥﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺠﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻴﺰﺑﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺑﺠﻬﻨﻤﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﻮ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭﺿﻤﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺧﻄﺎ
ﺩﺭ
ﻓﺮؤﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺩﻳﺮﺗﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ ﺣﺪﻯ ﺩﺭﻙ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﻋﺸﻘﻰ ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﻣﺮﺯﻯ ﺗﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻘﻮﻁ
ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﺯ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﮐس
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯﻯ ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺿﻌﻒ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﺠﺪﺩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻟﺬﺍ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻧﻔس ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻴﻢﻣﺮﺯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻭﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺷﻬﻮﺩ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺁﻥ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺩﺭ ﻧﺴﺨﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻤﻴﺂﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺣﻀﻮﺭ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
. ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ
ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺎﻫﻰﺍﺯ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولیﺍﺯ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺑﺠﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺩﺍﺭﻭﺋﻰ
ﺑﺎﻳﻦ
ﺣﻤﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﺶ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﭙﺰﺷﻚ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥ ﺑﺎ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﺁﻣﺎﺭ ﮐﻠّﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺳﺮﻭﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﭼﻨﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﺸﮑﻞ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﻳﺪﻧﺪﻭﻳﻚ ﺭﺍﻩ
ﺣﻞ مؤثّرﻯ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪﺁﻧﺮﺍ
ﻗﺎﻋﺪﻩﺍﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻃﺒﻘﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞﻭﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺎﻳﻦ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻫﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﭘس
ﺑﻨﺴﺒﺖ ﺍﻳﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻟﺬﺍ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺴّﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺣﻨﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ ﺭﺍﻋﮑس
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﮓ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ پس
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﻴﭻ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻫﻤﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﻤﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﮐﻪ ﻓﺮﺩ
ﺗﻨﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻟﻮﻧﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺁﻓﺮﻳﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺎ
ﭼﺸﻢ
ﻭﺑﻴﻨﻰﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﺮﮐس .

ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺂﻣﺎﺭ
ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﺯﻳﺎﺩ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﻭﺭ ﺍﺻﻠﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺑﻠﺎﻍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﮑﻢ ﻣﺪﺭﻙ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺎﻟﺐ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﭼﻪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺑﭽﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻫﻢ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﻰ
ﻧﻈﻴﺮ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ . ﻭ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺎربّ
ﮐﻠّﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻣﻌﺎﻳﺖ
ﻭ ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺍﺯ
ﻣﺤﺎﺳﻦ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩﻫﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ  ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﺂﻧﭽﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺩﺭﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥﺷﺒﻴﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺷﺨﺺ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻌﺪﺍ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺩﺭﺭﺟﻌﺖ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻨﺪﮔﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠی ﺒﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺩﻋﻮﺍﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ
ﻗﺒﻠﻪﮔﻴﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﻄﺎﺏ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺮ
ﭘﺮﺳﺶ ﺧﻮﺩ ﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﻣﺮﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﺍﺯ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻧﻘﺶ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻭ
ﭘﻴﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻭ ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ
ﻭﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ . محمّدﻳﺎﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﻭ
ﺍﻳﻠﻰ ﻳﺎ علیّ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻇﻬﺎﺭﺍﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯﺎﻧﮑﺎﺭ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻘﺶ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ محمّد
ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ) ﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﺗﺎ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻫﺎﻯ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭼﺸﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺁﻥ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺪﻝ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺣﺘﻤﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻮﺭ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺟّﻪ ﻳﻮﻧﮓ
ﻭ ﺩﻭﺳﺘﺎﻧﺶ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺟﺎﻟﺐ ﻭﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝﻣﺤﺘﻮﻯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﭘﻴﺶ
ﺭﻭﻯ ﻃﻔﻞ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭؤﻳﺎ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻣﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻃﺎﻟﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﻨﺪﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺁﺳﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
الهی ﺘﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻭﺝ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻄﺮﺍﺕ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺭﺍﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺻﺎﻟﺤﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﺒﺮﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺻﺤﻨﻪﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻭﻋﻴﺪ ﻭ ﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ ﺑﻴﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺭﺣﻤﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥﮐﻪ
ﮐﺎﺑﻮس ﺷﺨﺺ
ﺳﺮ کَس ﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺪﺗﺮﺑﺎﺯ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻃﻔﻞﻋﻤﻠﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺏ ﻳﺎ ﺑﺪ
ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﻮﻟّﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻋﺒﺮﺕ ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﻣﺘﻮﺟّﻪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﻟﻮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﭘس ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺪﺭﺟﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻘﺸﻰ
ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺎﻧﻊ
ﻓﻬﻢ ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩﻫﻤﻴﻦ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﺮﻭﻉ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻓﻬﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺮﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥﻭ
ﭼﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ . ﻭ ﭼﻪ
ﻫﺮ ﺳﻴﺮﺕ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ ﻫﺮ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺣﺘﻰ ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﺘﻰ ﺯﻧﺒﻮﺭ
ﻋﺴﻞ ﻧﻴﺰ ﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻭ ﺍﺟﺴﺎﺩ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺟﻪ
ﺭﺳﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺫﻫﻦ
ﺍﻭﺭﺍ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻏﺮﻳﺰﻩﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻧﻘﺶ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺘﻰ ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﻃﻔﻞ ﻫﺮ ﻣﺎﻧﻊ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺴﺒﺐ ﻭﻋﻮﺍﻣل
ﺨﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻳﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ﻭ
ﻳﺎﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﺧﺎﺭﺟﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻭ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﮐﺎﺭﮔﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ خُنثی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﻭﺝ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﭘﻴﺮﺑﻬﻴﭻ
ﭼﻴﺰﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﮐﻪ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺸﻮﻗﻴﺒﺮﺍﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻊﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﺗﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﭘﻴﺮﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻬﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺳﺎﻟک
ﺒﺎﺩﺍﻣﻪ
ﻣﺤﮑﻤﺘﺮ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﺨﺸﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﻭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ ﻭ برایش
ﺩﻋﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺍﺯﺍﻯ ﺁﺯﺍﺭ
ﺍﻭﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺭﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻮﺩ .

ﮔﺎﻫﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ
(ﺳﺎﻳﻪ)
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﮔﻴﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺧﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ ﻳﻚ
ﺗﻤثیل ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻣﺤﺴﻮﺏ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺳﺎﻳﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﻣﻄﻠﻖ ﻋﺪﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ
ﭼﻴﺰﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﻭ ﺃﻣﺮﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺳﺎﻳﻪ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺳﺎﻳﻪ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﺩﻳﻮﺍﺭﺑﻨﺎﻇﺮ
ﺳﺎﻳﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﭘﺸﺖ
ﺩﻳﻮﺍﺭ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ ﺑﺎﺷﺪ
. پس ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﻓﺎﻉ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ ﻳﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺘﻘﺒﺎﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻭﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺻﻔﺖ
ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻧﻴﮑﻮﺍﮔﺮ
ﺁﻓﺘﺎﺏ سوﺯﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺳﺎﻳﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﻧﻴﮑﻮ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭼﺮﺍﻏﺎﻧﻰ ﻳﻚ
ﻣﺤﻔﻞ . ولی
ﺷﺎﻫﺪ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﺩﺭﺧﺘﻰﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪﻭﻧﺎﻇﺮ
ﺷﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺳﺎﻳﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻭ ﺿﻌﻒ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖﻭ
ﻳﺎ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺧﻄﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﺧﻄﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺳﺎﻳﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﮐﻨﺎﺭﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻭﺍﺯ ﺟﻨﺠﺎﻝ
ﻭﻫﻴﺎﻫﻮﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻞ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺳﺎﻳﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻏﻔﻠﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﻫﻤﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻬﻢ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﭘﺮﺳﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺳﺨﻰ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ
ﻧﺸﻨﻮﺩﺑﺎﺯ ﺍﻫﻤﻴّﺘﻰ
ﺑﺮؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺳﺎﻳﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﺤﻴﻂ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﻳﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﮐثرﺍ ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . مثلا
ﮔﺮﻣﺎﻯ ﺍﻃﺎﻕ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺮﻓﺘﻦ ﺯﻳﺮ
ﺳﺎﻳﻪ ﺩﺭﺧﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺄثیرﺍﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﺣﺬﻑ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ ﻳﺎ ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻴّﺎﺕ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺪﺕ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻫﻮﻟﻨﺎﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﺗﺮﻯ
ﻭﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮ سوﮊﻩ
ﺭؤﻳﺎﭼﻮﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﺎﻳﻪ
ﺩﺭﻣثاﻝ ﺑﺎﻟﺎ
ﻓﺮﻕ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻣثبت ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻨﻔﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺨﺺ ﭼﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺳﭙس ﭼﻪ
ﺭﺍﻩ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺑویژه
ﮐﻪ ﺑﮑﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻫﺎﺋﻰ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﺭﻓﻊ ﻣﺸﮑﻞ
ﺩﺭ ﺑﺪﻥﺍﻳﻦ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺗﺤﺖ ﻓﺸﺎﺭ
ﺟﺴﻢ ﻣﻨﺘﻔﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ ﻭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺗﺸﻨﮕﻰ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺳﺎﻳﻪ ﺩﺭ
ﻣثاﻟﻴﮑﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻢ
ﺍﺭﺯﺵ ﺑﺎﺷﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺠﺎﺭﻯ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﭼﻮﻥ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﻳﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺃﺻﻞ ﻭﻋﻠّﺖ ﮔﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻳﻪ
ﺭﺍ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺎلاﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻨﺒﻊ
ﻧﻮﺭﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﻥ ﭼﺸﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺣﮑﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ الهی
ﻤﻌﺮﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﻭ ﭘﺮ
ﮔﻠﻮ ﻋﻄﺮ
ﻭﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ
ﺻﻔﺎ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ
ﻧﻮﺭﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩ ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻗﻄﻊ ﻧﮑﺮﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺭ ﺩﺭﺟﺎ
ﺯﺩﮐﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺎﻳﻪ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﺑﺎﻋث
ﺳﺎﻳﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﻳﻪﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﺍﻳﻦ
ﻋﺮﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﺳﺎﻝ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺩﺳﺖ
ﺭﺳﻰ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺑﻤﻨﺒﻊ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺭﺟﻌﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯﻭ پس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ . ﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﻭ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺑﺤث
ﺭﻭﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺯﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚﺑﺎﺷﺪﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ سوّم
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﺰﺍﻳﺪ ﻭ
ﻣﻴﻤﻴﺮﺍﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﻡ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭ ﺩﻏﺪﻭ
ﻭﺷﻴﻮﺍﮐﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺧﺘﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭﻓﺎﻃﻤﻪﺍﺳمی
اﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺮ ﻓﺎﺧﺘﻪ
ﺩﺧﺘﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺩﺭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﺩﺭﻯ ﻓﺎﺣﺸﻪ
ﺻﻔﺖ ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺷﺪﺕ
ﺷﻬﻮﺕ ﺩﺭ
ﺳﺎﻋﺘﻰ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻢ
ﺟﻨس ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﮐﻪ ﺑﺎﻋﺶ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﺯﻥ ﺩﺭ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻣﺮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻳﺎ خُنثی
ﻭ ﺑﻰ أثَر
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺯﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﺩ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﮑﻨﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﻴﻨﻰ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﺰﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﭼﻮﻥ ﺍﻃﻔﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻭﻋﺮﻑﺟﺎﺭﻯ ﻭ
ﻓﺸﺎﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩ
ﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻤﮑﻥﺎﺳﺖ ﺯﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﺳﭙس
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺪﻩﺑﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺎ ﺯﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭﺵ
ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﻋﺎﻣﻞ ﺷﻮﺍﺏ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻭﻥ ﺯﻥ ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ
ﻧﻴﺰ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ ﺍﻭ مُقدّس
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻣﺎ ﺯﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﻮﻫﺮ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺩﺭ ﺣﺮﻣﺴﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻥ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺯﻧﺎﻥ ﺷﻮﻫﺮ
ﺩﺍﺭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙﺍﮔﺮ
ﺷﻮﻫﺮ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﺷﮑﺎﻟﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻫﺮﺳﺎﻟﮑﻰ
ﻭﻟﻮ ﻣﺮﺩﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺯﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺮ ﻭ ﺷﻮﻫﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻴﺰﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺷﻮﻫﺮﺍﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ
ﺯﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻥ ﻫﺮ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻯ
ﺑﺪﻫﺪﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻧﻴﻤﻪ ﺷﺐ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ ﺷﻮﻫﺮ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭﻣﺎﻧﻊ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺯﻥ ﺍﺯ ﺷﻮﻫﺮﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﺒﺴﺘﺮﻯﻣﻐﺎﻳﺮ
ﺑﺎ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭘﻴﺮ
ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻨﺒﻪﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺪﻭ ﻳﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺯ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺯﺍﺋﺪ ﺩﻭﺭﻯ
ﮐﻨﺪﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻧﻔﺮﺕ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩ .

ﻳﻮﻧﮓ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻧﻘﺶ
ﺯﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻧﻈﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻳﻮﻧﮓ
ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻏﺰﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ
ﺩﺍﻭﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﻳﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺳﻰﻳﺎ ﺩﻏﺪﻭ
ﺷﻬﻮﺩ سوم ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪﺯﺭﺩﺷﺖﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
اُلی العَزم ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺗﺎ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
ﻭﺑﺎ ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺸﺘﻪ
ﻭﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯ ﺩﺭ
ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤﻰﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﺍﻭ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺩﺍﻭﻧﭽﻰ
ﻧﻘّﺎﺵ
ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎﺋﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻯ ﺭﻡ
ﻣﻮﻧﺎﻟﻴﺰﺍ
ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﻳﻢﺑﺎ
ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻭ ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﺎﻧﺎ ﻭ ﻫﻠﻦ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﻴﻮﺍ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ ﻭ
ﺷﻌﺮ ﻭ ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺯﻧﺎﻧﻪﮐﻪ
ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺩﻫﻨﺪﻩ احساس
ﻭﻋﺸﻖ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﻋﺰﻟﺖ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ(ﻓﻄﻢ)ﻭ
ﺍﻓﻄﺎﺭ ﻳﺎ
ﺗﺮﻙ
ﺗﺤﺮﻳﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻳﺎ علیّ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭﻭﻳﺸﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺷﺪﻧﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺷﺎﻧس ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﺎﻳﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﻓﺰﺍپس
ﻋﻤﻖ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻫﺎﻯ نَفس ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ شانس
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﺑﺪﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻣﻨّﺎ
ﺃﻫﻞ ﺍﻟﺒﻴﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻤﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ قوس ﻧﺰﻭﻝ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﺕ ﺩﺭﺍﺯ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺦ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻳﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻳﮑﺮﻭﺯ ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﻃﻮﻝ ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺏ ﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﭼﻮﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﻚ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺷﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺩﻩﻭﺑﺎ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺤﻬﺎﻥ ﺭﺟﻌﺖ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ .

ﻧﻮﻉ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﻇﺮﻳﻒ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ولی ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺰﻥ ﻭ
ثرﻭﺕ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﺩﺍﺏ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﮔﺮﻯ
ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺧﺎﺹ
ﺑﺰﻧﺎﻥﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻘﺼﺪ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭ ﺷﻴﻮﺍ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺷﻮﺍﻟﻴﻪ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﻣﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺘﻮﺟّﻪ ﺯﺍﺋﺪ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺑﺰﻧﺎﻥ
ﻭ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﺁﺩﺍﺏ
ﻣﻌﺎﺷﺮﺕ ﻭ
(ﺍﺗﻴﮑﺖ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺍﻟﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﻋﺎﺭﻑ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺸﻖ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺑﻤﺮﻳﻢ
ﺑﺎﮐﺮﻩ ﺭﺍﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺨﺶ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻋﺸﻖ
ﺑﺰﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺰﻧﺎﻥ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺯﺷﺖ ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺼﺮﻑ ﺳﮑس ﺭﺍ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﮐﺮﺩﻩﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺴﻮﺯﺍﻧﺪﻧﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﮐﺸﺘﻦ ﺍﻳﻦ
ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﺍﻥ
ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺯﻳﺒﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﻭﺭﻯ
ﻭ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻥ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮ
ﺁﺭﺍﺳﺘﻪ ﻭ
ﮔﻨﺪﻩ ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪولی
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻓﺎﺳﺪ
ﻭ ﺑﺎﻋث ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺷﺪﻥ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ
ﺯﻧﺎﻥ ﻓﺎﺣﺸﻪ
ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻗﺘﻞ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺯﻧﺎﻥ ﻓﺎﺣﺸﻪ
ﻧﻴﺰ حقّ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺗﻮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﻳﺎ
ﺯﻧﺎﻥ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺟﺎﺩﻭﮔﺮﭼﻮﻥ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﺍﻥ
ﻣﺮﺩ ﻭﺯﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﮐﻪﺗﺎ ﺁﺧﺮ ﺍﻳﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﻮﺑﻪ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭﭼﻴﻦ ﺑﺠﺎﻯ
ﻣﺮﻳﻢ ﺍﺯ
ﺁﻟﻬﻪ(ﮐﻮﺍﻥ
ﻳﻴﻦ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻴﺎﻥ
ﭼﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺎﻡ
ﺷﻴﻮﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭼﻪ
ﻣﺮﺩ ﻳﺎ ﺯﻥ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺮﺷّﺤﺎﺕ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺟﻨﺴﻰ ﺯﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩ ﺍﮔﺮﺩﻭﻃﺮﻑ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻬﻢ
ﺗﺮﺷّﺤﺎﺕ ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺭﺍﺿﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺯﻧﺎﻧﮕﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻭﻓﻴﻠﻢﮐﻪ
ﺗﺨﻴّﻞ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ ﺑﺎﻋث
ﺗﺮﺷّﺤﺎﺕ ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻴﻦ
ﺃﻳﺠﺮﻫﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﺳﺎﻟﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺟﻨﺴﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺳﮑس ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺯﻧﺎﻥ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺍﺷﺒﺎﻋﻰ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺗﺸﻨﻪ ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﭘﺴﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺑﺒﻠﻮﻍ ﺟﻨﺴﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺩﺭ
ﻣﻌﺎﺷﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﺯﻭﺩﺭس ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﮐﺸﺶ
ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪولی
ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ
ﺳﮑس ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ . ﭘس
ﺩﻭﺍﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺯﻥ ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻰ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺼﺎﺣﺒﻪ
ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻧﻰ
ﺍﻣﺴﺎﻝ 2006 ﺯﻥ
ﻣﻌﻠﻤﻰ ﺩﻓﺎﻉ
ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺟﻨﺴﻰ
ﻳﻚ ﺯﻥ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺑﺎ ﭘﺴﺮﺍﻥ
ﮐﻠﺎس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪﺍﻳﻦ
ﻣﻌﻠﻢ
ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ ﺷﺪ . ولی
ﻣﻌﻠﻢ ﺯﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻠﻮﺯﻳﻮﻥ ﺩﻓﺎﻉ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻠﻢ
ﺯﻥ ﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻭ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﻣﻦ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺍﺯﻣﻌﺎﺷﺮت
هاﻯ ﺟﻨﺴﻰ ﺑﺎ ﭘﺴﺮﺍﻥ
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻢ . ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺷﺪ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻣﺤﺼّﻞ ﭘﺴﺮ
ﻣﻔﻴﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺪﻳﻦ ﻧﺤﻮ
ﺯﻧﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻭﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺳﮑس
ﻭﮐﻤﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺮﻓﻪﺍﻯ
ﭘﻮﻟﺴﺎﺯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻦ ﻓﺮﻭﺷﻰ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺯﻥ
ﺩﺍﺭ ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺎﻓﻴﺎﺋﻰ
ﺗﺸﻨﻪ ﭘﻮﻝﺯﻧﺎﻥ
ﺯﻳﺒﺎ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻰ
ﺩﺯﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺷﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭسوﺩ
ﺁﻥ ﺑﺠﻴﺐ ﺩﺯﺩﺍﻥ
ﺯﻥ ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﮔﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻭﺳﻌﺖ
ﻓﻘﺮ ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺭﺍ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻓﺤﺸﺎ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺩﺭﺟﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻳﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث
ﻣﺎﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﮑﻠّﻰ
ﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺩﺭ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ ﺻﺪﻫﺎ
ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺧﺒﺮﻯ
ﺭﺍﻳﮕﺎﻥ ﺑﺼﻨﺪﻭﻕ
ﭘﺴﺘﻰ ﻫﻤﻪ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺯﻧﻰ ﺑﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺵ ﮔﻢ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻭﺯﻧﺎﻥﻔﺮﺍﺭﻯ
ﺑﺎ ﻃﻔﻞ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻚ ﻣﺮﮐﺰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﺷﻰ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺯﺩﺍﻥ ﺯﻥ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺩﺯﺩﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﺮﻭﺵ
ﮐﻠﻴﻪ ﻭ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﺍﻳﻦ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺩﻩ ﺳﺎﻟﻪ . ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻭﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ مثبتﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎﺩﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﺩﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺯﻳﻨﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺭﺑﻄﻰ ﺩﺭﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﭼﺴﻤﻰ ﻭ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺤﻴﻄﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻓﺎﻣﻴﻠﻰ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﻬﺎﻥﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ
ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺤث ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﮐﻪ ﺯﻥ ﻓﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕﻏﺮﻳﺰﻩﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺎﺩﻩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . پس ﺯﻧﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﮐﺸﺶ ﺑﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﺨﻔﻰ ﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﺤﺎﻓﻞ ﻓﺎﺳﺪ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻧﻘﺎﻁ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ ﻭ
ﺁﻣﺮﻳﮑﺎﺋﻰﺑﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺤﺎﻓﻞ ﺭﻗﺺ ﻭ
ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺯﺩﻭﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻫﻢ ﺟﻨﺴﻬﺎ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﺑﻴﻦ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . پس ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺯﻥ ﺑﺎ ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎﻯﺠﻨﺴﻰ
ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﭘس
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺸﺶ ﺑﻤﺮﺩﺍﻥ
ﺑﻬﺮ ﺣﻴﻠﻪ
ﻭﺗﺎﮐﺘﻴﻚ ﮐﻪ
ﺟﺎﻯ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖﺩﺭ
ﻣﺠﺎﻟسﺍﻧس ﻭ
ﻋﺸﺮﺕ ﻭ ﺭﻗﺺ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻭﺗﺤﺮﻳﮑﺎﺕ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺍﻳﻦ ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺬﺏ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺭﺍ ﻣﺤﺎﻓﻞ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﮐﺸﺶ ﺯﻥ
ﺑﻤﺮﺩﺍﻥﺑﻤﻴﺮﺍث
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﭘﺪﺭ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﺯ
ﭘﺪﺭ ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﮐﺸش ها
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﺯ ﭘﺪﺭ ﻧﻴﮑﻮ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻣﻴﺮﺍث ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﭘﺪﺭﻧﻴﺴﺖ
ﻭﺍﻳﻦ ﭘﺪﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خویش
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﻮﻉ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﭘﺮﻧﺴﻴﭙﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺯﻧﺎﻥ ﺧﺎﻭﺭ
ﺩﻭﺭ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺸﻮﻫﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ . ولی ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻪ
ﻣﺮﮒ ﺯﻭدرس ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺷﻬﻮﺕ ﺭﺍﻧﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻳﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺯﻧﺎﻥ ﻣﺮﺩ
کَس ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺯﻥ ﺩﺭ
ﺷﻮﻫﺮ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ .

ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﻣﻨﻔﻰﺧﺸﻮﻧﺖ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺸﮑﻴﻞ
ﻭسوﺍس ﺁﻣﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺯﻥﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺟﻨﺴﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺧﻮﺩﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺁﺑﺮﻭ
ﻭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻓﺎﻣﻴﻠﻰ
ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻣﺠﺒﻮﺭ
ﺑﻔﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺧﻴﺮﻳﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻴﺮﻳﻪ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ
ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮ
ﮐﺸﺶ ﺑﺠﻨس
ﻣﺨﺎﻟﻒﺍﻳﻦ
ﻳﻚ
ﺻﻔﺖﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺷﺪﺕ ﻭ ﺿﻌﻒﻭ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺩﺭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺻﺤﻴﺢ . ﻭ ﻳﺎ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻰ ﻭ
ﺍﺯ ﻓﮑﺮ ﻧﺎﺷﻰ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮔﻔﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺮﺷّﺤﺎﺕ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻰﺑﺎﺯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺟﻨس ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺳﮑس
ﻭ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝﻭ
ﻳﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺎ
ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺮﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ
ﺑﻨﻔﻊ ﺯﻧﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻞ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻣﺎﺩﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻣﺮﻳﻢ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ
ﻏﺪﺩ ﺟﻨﺴﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺮﺷّﺢ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻏﺴﻞ
ﺟﻨﺎﺑﺖﻋﻤﻠﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺩ ﻳﺎ
ﺯﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﺟﻨﺴﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮐﻤﺘﺮ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺗﺮﺷﺤﺎﺕ
ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻰ ﻳﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺯﻧﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻧﻴﺪﺭ
ﻣﺮﺯ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺳﮑس ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﻮﺍﺟﻪ ﻭﻣﺮﺩ ﺑﻰ
ﺭپس ﻳﺎ ﺯﻥ ﮐﻢ
ﮔﻴﺴﻮ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪﺧﺒﺮﻯﺎﺯ
ﺭﻭﺍﻥﺰﻧﺎﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺿﻤﻨﺎ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﻭﺯﻧﺎﻧﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺷﻨﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻤﻌﺎﻟﺠﻪ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻗﻞ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﻤﻌﺎﻟﺠﻪ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻤﻴﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺯﻥ ﺑﺎ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﺍﺳﺖ ﻭﺗﺸﻮﻳﻖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺭﻭﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻣﺮﺩﺍﻥﭼﻪ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺯﻥ
ﺑﺎﺯﻯﺑﻨﻔﻊ ﺗﮑﺎﻣل
ﻣﺎﺩﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻋﻤﻠﺎ ﺯﻧﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻭﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺟﺎﻣﻌﻪﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺭﻳﺎﺳﺖ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮐثر ﺯﻧﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺷﻮﻫﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﻤﺎﻣﻴّﺖ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻧﺰﺩ ﻣﺤﻘﻘﺎﻥ
ﻏﺮﺑﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﭼﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﺍﻧﻪﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻔس کُلّ
ﺯﻫﺮﺍ ﻳﺎ
ﻣﺮﻳﻢ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ سوّمﻭ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﺰﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺎﻡ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺭﺍ ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺘﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﻤﻴﺮﺩ
ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﺴﻴﻦ ﻫﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺁﻧﮑﺴﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻓﻰ
ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﻣﺘﻮﻓﻰ
ﻏﻴﺒﺖﮐﺒﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻡ . ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺑﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻋﻈﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻏﺮﺑﻴﺎﻥ
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﭘﺎﻧﮑﻮ ﻭ ﻳﺎ ﮐﻴﻮﻣﺮث
ﻭ ﻫﺮ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻗﻮﻣﻰ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺳﻤﺒﻮل
ﭽﻬﺎﺭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻧﺤﺼﺎﺭﻯ
کاﻣﻠﺎﻥﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻳﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻋﻈﻤﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻮﺍ ﻭ ﺩﻏﺪﻭ
ﻭﻣﺮﻳﻢ ﻭ
ﺯﻫﺮﺍﻯ
ﻓﺎﻃﻤی که ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ سوّم ﺯﻧﺎﻧﻪ
ﻣﺎﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﺑﺎﺯ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭتقرّب
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻌﺪﻯﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭتقرّب ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺯﻳﻨﺐ ﮐﺒﺮﺍﻣﺎﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﺎﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ تقرّب ﻭ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺗﺮ ﻭ
ﺁﺷﻨﺎ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻣﻔﺴّﺮﺍﻥ ﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﮔﺮﺍ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥﻳﺎ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﻋﻨﺼﺮ
ﻓﻠﺰﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺭﻧگ هاﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺁﺩﻡ
ﺍﺯ ﺧﺎﮐﻬﺎﻯ
ﻗﺮﻣﺰ ﻭ ﺳﻴﺎﻩ
ﻭ ﺳﻔﻴﺪ ﻭﺯﺭﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻋﻨﺼﺮﻯ ﻴﮑﺼﺪ
ﻭﺃﻧﺪﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻗﺪﻳﻢ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻘﺼﺎﺕ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺁﺏ ﻭﺧﺎﻙ
ﻭ ﻫﻮﺍ ﻭ
ﺁﺗﺶﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺍﺯ ﺳﻪ ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻣﻦ ﻭ
ﺍﮔﻮ ﻭ سوﭘﺮ
ﺍﮔﻮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑُﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﻨﻬﺮﻳﻦ
ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻧﺨﻞ ﺧﺮﻣﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺧﺖ ﺧﺮﻣﺎﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻧﺨﻞ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﮐﻪﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪ ﺁﺩﻡ ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺒﺸﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﻳﺎ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﭘﺸﺖ ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺍﻳﻦ ﺁﺩﻡ کیومرث
یا شیث تورات ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ ﭘﺮﻭﺵ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ . ولی
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﻤﻪ ﻳﺘﻴﻢ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﭘﻴﺮ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ولی
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺴﻨﻰ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮاُلی
العَزم ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺁﺩﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﻴﻚ سوء ﮊﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﻩ
ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺴﻮﮊﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻗﺒﻠﺎﺯ
ﺁﺩﻣﺒﻮﺩﻩ
ﮐﻪﺁﺩﻡ ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ ﻫﻨﺪ ﺍﻳﻦ
ﺁﺩﻡ ﺭﺍ
ﻳﻮﺭﺩﺷﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻏﺮﺏ
ﻣﺴﻴﺢﻭ ﺩﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ محمّد
ﺭﺍﻭ ﺩﺭ ﻫﻨﺪ
ﮐﺮﻳﺸﻨﺎ ﻳﺎ ﺑﻮﺩﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺁﺩﻡ
ﺩﺭ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﻬﻮﺩ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻭ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺎﺑﻞ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩﻭ
ﺑﻤﻮﺳﺎﻯﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﮐﻮﺭﺵ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻳﺎ ﺗﻮﺭﺍﻩ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺑﻞ ﻳﺎ
ﺑﺎﺑﻠﻴﻮﻥ ﺑﻮﺩﻧﺎﻡ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺒﻞ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺁﻥﻫﻤﻪ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺒﻞ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻳﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺰ
(ﺁﺩﻡ ﮐﺪﻣﻮﻥ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺁﺩﻡ
ﻗﺪﻳﻢ ﻳﺎ ﺁﻏﺎﺯﻳﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻳﺎ
ﮐﻴﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﻭ
ﻣﺮﺩ ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺁﻧﺘﺮﻭﭘﻮس
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺩﺭ
ﺁﻧثروﭘﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻋﻠﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺯ ﻣﺠﻬﻮﻝ ﻭ
ﻣﺨﻔﻰ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺩ ﮐﻴﻬﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﮑﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﺁﻣﺪﻩﻭﻳﺎ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﭘﺸﻘﺎﺏ
ﭘﺮﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ ﻭ
ﺍﻫﺮﺍﻡ ﻭ ﻣﻌﺎﺑﺪ
ﻋﻈﻴﻢ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻫﻤﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﻫﺮﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﺑﺎﻳﻦ
ﺷﺶ ﮐﻠﺎس
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺗﺎ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺗﺎﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﺮ ﺩﻡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻓﺰﻭﺩ ﮐﻪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﮐﻴﻮﻣﺮﺵ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺁﺩﻡ
ﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺁﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻣﺮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻗﺒﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﺎ ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺁﺩﻡ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺮﻭﺵ ﺗﺎﺯﻩ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﭙﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺗﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺷﺶ ﻗﺮﻥ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ علیّ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﮐﺎﺷﻒ قُرّه ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺷﺨﺼﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻗﺘﻰ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ ﻭﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺳﺠّﺎﺩ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ علیّ
ﺭﻏﻢ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻫﻤّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺑﺮﺳﺪﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭼﻪﺑﻬﺘﺮﮐﻪﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮﺷﺎﻥﻧﺎﻡ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻠﺎﺋﻚ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯﺑﺎﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﺶ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻧﺎﻣﻰ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ محمّد
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﻧﺎﻡ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﮐﺴﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻧﺎﻡ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻫﻢ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ربّ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺗﺎ ﻣﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺻﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﻳﺎ
ﻳﻮﻡ ﻭﺍﻭﻡ
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﻳﮑﻬﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎ احساس
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ولی
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ ربّ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺸﺖ ﺑﻬﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻣﻬﺪﻯ ﻭﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﺯﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭﭼﻨﺪ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎن هاﻯ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ
ﻭ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﻳﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰﺑﺠﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﻴﺎﺑﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﻄﻌﺎ ﺁﻏﺎﺯ
ﻳﻚ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ) ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﮐﻠﻴﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺄﺑﺪﻳﺖ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺮﺍﺕ
ﻭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﮐﻪ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ ﻳﻚ
ﺃﺗﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﻤﻴن ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴﺖ
ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘی ﺰﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺷﻴﺮ ﺩﺭ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺳﻨﮓ
ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﮐﻪﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻬﺮ ﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺭﺩ ﻃﻠﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺟﻨﮕﻞ ﺭﺍ
ﺷﻴﺮﮔﻔﺘﻨﺪﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺎﺝ ﻭﻓﺮ
ﺷﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﺫﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺑﺸﮑﻞ ﮔﻮﺯﻥﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺪﺭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻘﺎﺏ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﻘﺎﻡ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﺗﻦ ﻭ
ﺑﻴﺮﻭﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥﮐﻪ
ﻣﻮﻗﺘﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻴﻦ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺎﺯ
ﻣﺪﻓﻮﻥ ﺩﺭ ﺗﻦ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻳﺎﺭﺗﺶﻭﺍﺟﺐ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﻳﻚ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﻠّﺖ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺒﻰ ﺭﺍ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﺗﺨﻴّﻞ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻓﻬﻢ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﻫﻠﺎﻝ ﻣﺎﻩ
ﻭ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ
ﻣﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺗﺎﺑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻄﺢ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﻧﻮﺭ
ﮐﻮﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻋﺮﺷﻰ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺩﻭﻡ ﺩﻧﺎ ﻓﺘﺪﻟّﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺷﻰ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﭼﻮﻥ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺗﻀﻰﻭ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
. ﻭﻧﻴﺰ ﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻝ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﻮﺭﻯ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻝ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﺏ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ
ﺑﺎﺯ ﮐﺪﺭ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻝ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ ﻭﺭﻭﺣﺶ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺩﻩ ﮐﺪﺭ
ﻋﻨﺼﺮﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﻣﻨﻌﮑسﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﻳﺎﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ (مَس)
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺁﻥ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺳﻨﮕﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺠﺴﻤﻪﻭﺁثاﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﻭﻯ
ﺳﻨﮓ ﻗﺒﺮﻫﺎ
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻓﮑﺮ ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺯﻧﺪﻩﻫﺎ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺣﻴﺎ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﺰﺩ ﺑﺖ ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰﮐﻪ
ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻮﺗﻢ
ﻫﺎﻯ ﺁﻧﺎﻥﻳﺎ
ﺳﻨﮓ ﭼﻮﻥ ﺣﺠﺮ
ﺍسوﺩ ﮐﻌﺒﻪ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻟﻮﻗﺎﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻴﺰ ﺳﻨﮓ ﺩﻭﺭ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﺍﻭ
ﺟﺴﻢ ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻭ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﺠﺴّﻤﻪ
ﺳﻨﮕﻰ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎ ﻫﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺳﻨﮓ ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺁﺏ می
ﺠﻮﺷﺪﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻰ
ﻧﻮﺷﻨﺪ ﻭ
ﺗﺒﺮﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﺭﺳﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﻨﮓ
ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﮐﻴﻤﻴﺎ
ﮔﺮﺍﻥ ﻗﺪﻳﻢ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﻰ ﺟﺎﻥ
ﻭ ﮐﻢ ﺍﺭﺯﺵ ﭼﻮﻥ
ﻣس ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺰﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺯﺧﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺳﻨﮓ ﮐﻴﻤﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﺭ ﻗﻴﻤﺘﻰ ﻣﺘﻮﺳّﻞ
ﮔﺮﺩﺩ .

ﻳﻮﻧﮓ
ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﻭﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻗﺎﺑﻠﻔﻬﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭﭘﻴﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺟﺴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺯﺧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖﮐﻤﺎﻝ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺁﻥ ﭼﻮﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺭ ﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻬﺎﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﮐﻪ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻣﻴﻤﻮﻥﻭ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺧﺮﺵﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﻤﻨﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺠﻮﻣﻰ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﻭ ﻟﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰﺍﺯ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﮑﻨﺪ
ﻳﺎ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﻭﻳﺎ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﻭﺝ ﺁﻥ ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﻪﻧﺎﻡ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﮐﺮﺩ .

ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎﻫﻢ
ﺭﺍﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﭼﻴﻦﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺳﻨﺪ ﻋﻠّﺖ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﭼﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﭼﻴﺰﻯ
که ﭼﻴﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺬﺏ
ﻭ ﺩﻓﻊ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺹ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻋﺎﻣﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺟﺬﺏ
ﺩﻭ ﻫﻢ ﺟﻨس
ﺑﺎﻫﻢ ﮐﻪ
ﮐﺒﻮﺗﺮ ﺑﺎ
ﮐﺒﻮﺗﺮﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻭ ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﺗﻀﺎﺩ ﺩﻭﭼﻴﺰ
ﻣﺘﻨﺎﻓﺮ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻭ ﻗﻄﺐ
ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺪﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﺸﺎﺑﻪ ﻭ
ﻫﻤﺰﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺻﻴﺖ
ﺟﺬﺏ
ﻭﺩﻓﻊﻣﻌﻨﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭﺃﺯﻟﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺿﺪ ﻣﺎﺩﻩ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺗﻨﺎﻓﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ
ﻳﮑﺠﺎ ﻣﺘﺤﺪ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺧﺎﺻﻴّﺖﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﻫﻤﻴﻦ
ﻃﻮﺭ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻦ ﺍﻭ . پس ﻫﻤﻪ
ﭼﻴﺰ ﺑﺴﻮﻯ
ﮐﻤﺎل ﻮﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺗﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﻫﺪﻑ ﺭﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﺻﻞ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺤﮑﻮﻡ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮔﻔﺖ
ﺑﺸﻮ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻡ ﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ ﻣﻌﺪﻭﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺷﺪ . ﻭﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﻣﻨﻄﻘﺎ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻠﻪ ﺷﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻨﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﺟﺴﺘﻦ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﻪﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪﺩﺭﻙ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰﭼﻮﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻛﺎﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭﭼﻨﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﮐﻨﻰﻭ ﺩﺭﻙ
ﻭﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺪﺭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺭﻧﺞ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺩﺍﺷﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻮﺷﻴﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﺩﺭﺁﻣﺪ
ﻭﺭﺍﻩ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﮐﺴﺐ
ﻭﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻧﻴﺴﺖﻳﺎ
ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺷﻨﻴﺪﻥ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﭼﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﺑﺎ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ ﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻋﺸﻘﻬﺎﻯ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﺮﻭﺯﮐﻪﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﺪﻑ ﮔﻴﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺗﻔﺎؤﻝ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﺠﻮﻡ
ﻭ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻥﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺮﺩﺍﻯ
ﻣﺎ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻔﺎﻝ
ﻭﻓﺎﻟﮕﻴﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻨﺪﻩ
ﻭﺗﻔﺮﻳﺢ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﺻﺎﺩﻕ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻭﮐﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﮔﺮ
ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ خدﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ کاﻣﻞ
ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻭﺑﺎﺯ ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻣﻬﻢ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﭙﻴﺮﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﺩﻫﻨﺪﻩ . ﺣتیﺪﺭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻘﺎﻭ
ﺃثرﺗﮑﺎﻣلی
ﺮﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺑﺎ
ﺭﻭﺡ ﻋﻤﻞ ﻭﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻋﻤﻞ ﺑﺸﮑﻞ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺁﻥ .

ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﻭ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﺍﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ خویش ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻭﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺗﻌﻠﻴﻤﻰ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻫﺴﺖ . ﻭﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻳﻥﺘﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ﻫﻤﻪﺩﻭﺳﺖﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭدرس
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪولی
ﻫﻤﻪ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺩﺭﺳﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺟﺴﺘﻦ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﻭ
ﺣتی عاﻟﻴﺘﺮﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
. ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ﻳﻮﮔﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﺎ ﻳﻚ سوﮊﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺭﺍﻩ
ﺧﺮﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻧﻪ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺪﻧﻴﺎﻯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﻭ ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺑﮕﻮﺵ ﺩﻝ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺩﺭ ﮐﻠﺎس
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﻴﻚ
ﮐﻠﺎس ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡﺩﺭ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻚ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﮔﻮﻳﻨﺪﮐﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﺳﻴﺪﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻗﺒﻠﺎ ﺁﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ ﺭﺍ
ﮔﺬﺭﺍﻧﺪﻩ
ﻭﻣﻮﻓﻖ ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻥﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﮑﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺑﻌثت ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺎﺩﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺟﺎﻯ
ﺟﺸﻦ ﻭ ﺳﭙﺎس ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣثاﻝ
ﭼﻴﻨﻰ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﻗﻴﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺖﻭﺍﺯ
ﮔﺮﺑﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻣﻮﺧﺖﮐﻪ سوﺭﺍﺥ
ﻣﻮﺵ ﺭﺍ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﻨﺼﻴﺐ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﻭﺧﻮﺭﻩ
ﻣﻨﺪﻯ ﻭ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ سوﮊﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭ ﻣﻰ ﺩﻯ ﺗﻴﺸﻦ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ الهی
اﺳﺖ . ﻭﺍﺯﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻮﺟﻪ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺗﻮﺳّل
ﺨﻮﺩ ﻟﺤﻈﻪ
ﺩﺳﺖ ﺑﺮ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﭘﻠﻚ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺑﺮﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩﺗﺎ ﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪﻭﻳﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺳﺪﻭﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﭘﻠﮑﺎﻥ ﭼﺸﻢ
ﻣﺎﻧﻊ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺁﻳﺖ ﻭ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺗﻤﺸﻴﻠﻰ ﻭ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺩﻗّﺖ
ﻭﺗﻮﻓﻴﻖ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ الهی
ﺮﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ
ﺻﻮﺭﺕﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺷﮑﺎﻟﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥﻃﺮﺡ
ﻳﻚ ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻳﻚ
ﻣﺮﺑّﻊ ﺭﺍ
ﺗﻤﺮﮐﺰﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺪﺍﻟﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﻳﺮﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﻳﺎ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺷﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯﭼﻮﻥ
ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺵ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺳﻂ ﺍﻭﺭﻧﮓ
ﭼﻮﻥ ﺍﻃﺮﻧﺞ
ﺍﺳﺖﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺁﻥ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻧﻪ ﺑﻴﻥ
ﺤﺎﺷﻴﻪ
ﻭﺍﻭﺭﻧﮓ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ ﻧﻘﻮﺵ
ﮔﻠﻬﺎﻯ ﻧﺎﺩﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻘﺸﻰ
ﺭﺍ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪولی
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭼﻮﻥ عکس
ﻭﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﻣﺠﺴﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎ ﺍﮔﺮ
ﺃثرﻯ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﺑﺎﻣﺪﺍﺩﻯﻳﺎ
ﺷﻌﻠﻪ ﺁﺗﺶ ﻳﺎ
ﻧﻮﺭ ﺷﻤﻊﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕﻣﻮﻟﺎ
علیّ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ . ﻭﺣﺘﻰ صوفیّه
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﮑﺘﺐ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻧﻪ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ ﺷﺨﺺ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺻﺎﺣﺐ عکس
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪﭼﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ .

ﻭﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻢ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭﺭؤﻳﺎﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻧﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﻧﻴﺰ ﺭﻩ
ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪﺑﺮﻭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻫﻤّﺖ ﻭﻋﺸﻖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﭙﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﺪ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻭلی
اﻟﻬﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺵ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ مؤثّر
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﻧﻈﺮﻯ
ﺧﻮﺏ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﻋﻤﻠﻰ ﻣﻔﻴﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﭼﻮﻥ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻣﻴّﺖ ﺭﺍ ﺣﺮﺍﻡ
ﻭﺑﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻭﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺷﺮﻙ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺷﺮﻙ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪﮐﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﻭﺟﺎﻫﻞ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭﺩﻗﺖ ﻭﺩﺭﻙ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻣﺪﺑﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺧﻮﺑﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻫﺮﭼﻘﺪﺭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺟﻌﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺷﺎﻧس ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺑﺎ ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﺍﺷﮑﺎﻟﺎﺕ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻳﺎﻓﺖ .

ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﺳﮕﻰ ﺳﺮ
کَس ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﺍﻡ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪﺑﺴﻄﺢ
ﻓﻬﻢ ﺻﺎﺣﺐ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ ﻭ
ﺣﻮﺍﺩﺵ ﺁﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺍﺯﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺨﺼﻮﺹ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﻭﺗﻬﺪﻳﺪﺍﺕ
ﻭﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺠّﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎ
ﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﻭﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﮔﺮﺩﺷﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﻯ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺗﻤﺎﺷﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺻﺤﻨﻪ ﻫﺎﻯ ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﺯ ﻧﻘﺸﻬﺎ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎ ﭼﻮﻥ ﮔﻠﺴﺘﺎﻥ
ﻭ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻗﻠّﻪ
ﻫﺎﻯ ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻥﻭﻳﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻠﻨﺪ
ﺻﺪ ﻃﺒﻘﻪﻭ ﻳﺎ
ﭘﻠﻬﺎﻯ ﻋﺎﻟﻰ
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻗﻠّﻪ ﺩﻭﮐﻮﻩ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ هم
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺤﻴﻂ ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺁﻥﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻭﻋﺒﺮﺕ ﮔﺮﻓﺖ . ﺗﺎ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻭﮐﺸﺶ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺑﺎﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ولی
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ .

ﺑﺠﺎﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﺷﺨﺼﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﺟﻤﻌﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ولی ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ . ﭘس ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻳﺎ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺣﺘﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﻬﻴﭻ
ﮐﻠﺎﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺃس ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻭ ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺻﺎﺣﺐ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ولی ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻭ ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯﺒﺮﺍﻯﺠﺴﺘﻦ
ﺣﺴﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﺳﺮﺑﺰﺩ
ﻭ ﺳﻴﻨﻪ
ﺑﺰﻧﺪﻭﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﺕ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ
ﺧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﺟﺴﺘﺠﻮﻯ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺮ ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺧﻠﺎﺻﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﭘﻴﺮ
ﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘس
ﺍﺯ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺟﺰ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺴﻮﮊﻩ ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩولی ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐﺷﺨﺺ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺷﺨﺺ ﻧﻴﺰ ﺳﺨﺖ
ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺷﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻭ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ ﺑﺎ ﭘﻴﺮ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﺴﺘﻦ
ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺻﻴﻐﻪ ﻋﻘﺪ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ(
ﺗﻤﺘّﻊ) ﻭ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭﻯ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّلاﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻤﺪﺕ ﻳﻚ ﭼﻠﻪ
ﻳﺎ ﭼﻬﻞ ﺭﻭﺯ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺮ ﺑﺎﺯ
ﺗﻤﺪﻳﺪ ﮐﺮﺩ
ﺩﺭ ﭼﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭼﻮﻥ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ
ﺭﺳﻴﺪﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻳﺎ ﭘﻴﺮ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﻘﺪ
ﻭﮐﺘﺎﺏ ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﻪ ﻣﻄﺭﻭﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻃﻠﺎﻕ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ پس
ﺍﺯ ﺳﻪ ﺑﺎﺭ
ﺗﻮﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻃﻠﺎﻗﻰﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻮﻫﺮ ﺍﻟﻬﻰ(ﻣﺤﻠّﻞ)ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﺑﺮﺿﺎﻳﺖ
ﭘﻴﺮ
ﺩﻭﻡﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰﮐﻪ
ﺗﻌﺼّﺐ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻭﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺑﺎﻋث ﻓﺴﺎﺩ
ﻭ ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺑ ﺎﻋث
ﺟﻤﻌﻴّﺖ
ﺧﺎﻃﺮ ﺷﺨﺺﻭ پیدایش
ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﻣﺮﺑّﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍثرﺍﺕ
ﻣثبت ﻭ ﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﺍﮔﺮ
ﺧﻴﺮﺧﻮﺍﻫﺎﻧﻪ
ﺑﻨﻔﻊ ﺟﻤﻊ ﺑﺎﺷﺪﻭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺯ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺎﻋث ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻫﻤﻴّﺖﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺳﻨﮓ ﻭ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪﻳﺎ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭﻣﺎﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺠﺮﺩ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
(ابستراکت) ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻋﺪﺍﺩ ﻭ
ﺍﺷﮑﺎﻝ . ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ بالقوّه
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﻋﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻪ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻰ ﮐﻪ
ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﻭﻭﻋﻴﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴزم
واﺑﺴﺘﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪﻋﻘل
ﻮ ﺭﺷﺪ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺎﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﻣﻮﺭﺑﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺁثاﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻏﻴﺒﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﻫﻨﺮﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ
سمبوﻝ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ ﻳﺎ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ ﺭﮐﻮﺩ ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﺰﻭﻝ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻰ
ﻭ
ﺩﻳﭙﺮﺷﻦﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ
ﻣﻬﻴّﺞ ﻭ
ﻣﺤﺮﻙ ﻣث بت ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺘﺪ . ولی
ﻣﺤﺮﻙ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻋﻘﻞ
ﺿﻌﻴﻒ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﺗﺬﮐّﺮﺍﺕﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻮﻓﻖﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﺘﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﺎﻧﻪ
ﺭﺍﺣﺘﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﻏﻤﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻏﻢ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﮐﻨﺪﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺮﻭﺣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺷﺎﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﻗﺒﺾ ﻭﺑﺴﻂ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭﺝ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﺑﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺘﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺻﺎﺣﺐ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻏﻤﻨﺎﻙ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺣﺎﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺗﺬﮐّﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﻣﺪﺍﻭﻡﺑﺤﺎﻝ
ﻋﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻰ
ﻭ ﺍﻣﻴﺪ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺯﻯ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺷﻬﺎ
ﻭﻭﻋﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻔﺖ ﺭﻭﺯﻯ
ﺻﺪ ﺑﺎﺭ
ﺍﺳﺘﻐﻔﺎﺭ
ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻡ . ﮐﻪ ﻏﻢ ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺿﻌﻒ
ﻭﺗﺮﺩﻳﺪ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﻏﺎﻓﻞ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺬﺗﻰ ﻭﻟﻮ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻭ
ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮔﻮﻳﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻤﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺒﻴّﻦ ﺣﺎﻝ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﻳﻚ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ أکثریّت
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﻠﻘﺖ ﻭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺭﺍ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮕﻰ
ﮐﻪ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻴﻚ ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺳﻨﮓ ﺷﮑﻞ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻡ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺭﺍ ﺑﻨﺎﻇﺮﺍﻥ
ﻫﻨﺮ ﺧﻮﺩ ﺍﻟﻘﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
مُقدّس ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺭﺍﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻃﺒّﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ می
ﺘﻮﺍﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﺎﺑﺪ ﺧﺎﻧﻪ
ﺧﺪﺍ ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﺷﻴﺮ ﺑﺎﺑﻞ
ﻭﻫﻤﺪﺍﻥ ﺷﻔﺎ
ﺑﺨﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭ ﺳﻨﮓ
ﺳﻴﺎﻩ ﺣﺠﺮ
ﺍﻟﺄسوﺩ ﮐﻌﺒﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﻳﺎ ﺧﺎﻝ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻭﺟﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﭘﻴﺮ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﻳﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ
. ﻭﻗﺘﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﻨﺪﻭ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭﻭﺍﺯﻩ
ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺎﺏ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻭ ﻣﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻮﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ مؤثّر ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ تأثیر
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻁ
ﻧﺠﺎﺕ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﻨﻰ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺴﺘﻦ ﻧﺦ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺒﺮﻙ ﻭ
ﺷﻔﺎ ﺑﻀﺮﻳﺢ ﻳﻚ
ﺍﻣﺎﻡ
ﻭﻣﻘﺪﺳﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﺁثاﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﮔﺮ ﻣؤثّر ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻣﻴﻨﻮﻯﻭ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
(ﺳﺘﻮﻥ ﻫﻴﺞ) ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﻭ ﻳﺎ(ﺑﻴﺖ ﺍﻳﻞ)
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
(ﺧﺎﻧﻪ ﺧﺪﺍ)
ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﻭ
ﮐﻌﺒﻪ ﻭ
ﻣﻘﺎﺑﺮﭘﺎﺩﺷﺎﻫﺎﻥ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ . ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻫﺮﻣﺎ ﺩﺭ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻫﻨﺠﺎﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻥﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺘﻬﺎ ﻭ
ﻣﺠﺴّﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺪﺍﺋﻰﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺧﻮﺩﺑﺎﻋث
ﻓﺮﺍﻓﮑﻨﻰ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻓﺸﺎﺭ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻰﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻣﻴﺪ ﻭﺣﺘﻰ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﻤﺎﻥ
ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻳﺎﺩﮔﺎﺭﻯ
ﭼﻮﻥ ﻃﺎﻕ ﻧﺼﺮﺕ
ﻭ ﻗﻮس
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﻭ ﺷﻬﻴﺎﺩﻭ ﻫﺮ ﮔﻨﺒﺪ
ﻭﻣﻨﺎﺭﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺎﻇﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﮔﻮﻳﺎ
ﺳﻨﮓ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺳﻨﮓ
ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺁﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﺳﺖ
. ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﮑّﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻝﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻫﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎ ﮐﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺮﻫﺮﻭﺍﻥ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﻮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻨﮕﻬﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺯﻳﺎﺭﺕ
ﻣﺸﻬﺪ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﻃﻰ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﭘﻴﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺩﺭﻣﺴﺎﻓﺘﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﻨﮕﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻮﻯ ﻣﺸﻬﺪ
ﻣﻴﺒﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺴﺎﻓﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺳﻨﮓ ﺭﺍ
ﺑﻤﺸﻬﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺳﻨﮕﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﺎﺩﻩ ﻫﺎ
ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ . ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻏﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﻭ
ﺍﺳﭙﺎﻧﻴﺎ ﺍﺯ ﻋﺼﺮ
ﻳﺦﺍﺯ 10-ﺗﺎ 60 ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ
ﭘﻴﺎﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺑﻮﺩ
ﺍﺯ ﺳﺮﻣﺎ ﻭ
ﺳﻴﻞ ﺩﺍﺧﻞ
ﻏﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪﭘﺮ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺗﺮﺳﻨﺎک
ﺒﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﺁﺭﺍﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡﻭ
ﺻﺎﺣﺐﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺮﺃﺕ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﻏﺎﺭﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻫﺎ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﺒﺖ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺯ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﮐﺸﻒ ﻗﻠّﻪ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭﻓﺘﺢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﭘﺮﭼﻢ
ﻭ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻏﺎﺭﻫﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻌﺒﺪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﺴﻢ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﺮ
ﺭﻳﺎﺿﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ ﺩﺭ
ﻗﺮﻥ ۵۱ ﭘﺎﭖ ﺭﻡﻳﻚ ﻏﺎﺭ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻌﺒﺪ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ
ﺗﺤﺮﻳﻢﻭﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺃﻫﻞ ﮐﻬﻒ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭﻧﻘﻄﻪﺍﻯ
ﮐﻪﺯﻧﻰ ﻣؤﻣﻨﻰ(ﺫﻥ)
ﻣﺮﻳﻢ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩ ﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻣﺎ ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪﺍﻳﻦ
ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻌﺒﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺷﺪﻩ
ﻭ
ﺯﻳﺎﺭﺗﮕﺎﻩﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺣﻀﺮﺕ علیّ ﻴﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ
ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻘﺎﻁ ﺍﻗﺎﻣﺖ
ﻳﺎ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻌﺘﻘﺪﺍﻥ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻫﺮ
ﺳﺎﻋﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺧﺘﺼﺎﺹ ﺑﭽﻨﺪ
ﻧﻘﻄﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺄﮐﻴﺪﻯ
ﺍﺯ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺳﺎﻋﺖ
ﻧﻴﮑﻮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻨﮓ ﻭ ﺳﻔﺮ ﻭ
ﻫﺮ ﺍﻗﺪﺍﻣﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻧﺠﻮﻡﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﻧﻴﺮﻧﮓ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺳﺎﻋﺖ
ﻭ ﺭﻭﺯ ﺟﻨﮓ
ﮐﺎﺭ ﻳﻚ ﺟﺎسوس
ﺩﺷﻤﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﺭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮ
ﺣﻤﻠﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺷﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻧﺪﻩ
ﭘﺎﺩﺷﺎﻩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺟﻨﮕﻞ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺷﻴﺮﺧﺪﺍ ﻳﺎ
ﺷﻴﺮ ﻳﻬﻮﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭﮐﺘﺎﺏ ﺧﺪﺍﮐﻪ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺎﻳﺒﻞ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪ . ﻳﺎ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﮐﻪ ﻳﮑﺼﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳﻚ
ﺻﺪ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺍﺧﺒﺎﺭ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻭﺷﺎﻳﻌﺎﺕ ﻣﻨﺴﻮﺏ
ﺑﻤﺴﻴﺢ ﺭﺍ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺑﻮﺩﻧﺪﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪ . ﻭلی ﺪﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﻋﻤﺮ
ﻭﻋثماﻥ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ محمّد
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺳﻠﻴﻘﻪ ﺧﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻠﺎﻡ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻧﺎﻃﻖ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﮐﻠﻴم
اﻟﻠﻪﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺭﺍ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺭﻗﺺ
ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ ﺗﻦ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻗﺺ ﻭ
ﺳﻤﺎﻉ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎﻯ ﺭﻭﻣﻰ
ﻳﺎ ﺭﻗﺺ ﻣﺮﺩﻡ
ﺧﺎﻭﺭ ﺩﻭﺭ ﻭﻗﺒﺎﺋﻞ
ﺟﻨﮕﻠﻰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮔﻮﻳﺎﻯ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺭﻗﺺ
ﺟﺰﺍﺋﺮ
ﻫﺎﻭﺍﺋﻰ ﻭ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮﺳﻴّﻪ
ﺩﺭ ﺣﻔﻆ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺭﻗﺺ ﺳﻨّﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﺪﺕ
ﻣﻴﮑﻮﺷﻨﺪ ﻭمُقدّس
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺫﺑﺢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺧﺘﻨﻪ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﻙ ﺷﻬﻮﺕ
ﺭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﺍﻓﺮﻳﻘﺎﻯ
ﺷﺮﻗﻰ ﻣﺮﺩﺍﻥ
ﺧﺘﻨﻪ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺭﺍ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻭﺣﺸﻰ
ﻭﻭﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺧﺘﻨﻪ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮﺧﺘﻨﻪ ﺍﺯ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺷﺮﻭﻉ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﺭﺍ
ﺫﺑﺢ ﮐﻨﺪ . ولی
ﺭﻭﺵ ﺗﺎﺯﻩ ﺫﺑﺢ
ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻣﻘﺮﺭ ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﺣﻔﻆ
ﺟﺎﻥ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺩﺧﺘﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺯﻧﺪﻩﺧﺎﻙ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﮐﻪ
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ
ﺍﺯﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺍﻳﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍﻥﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻏﻢ
ﻭﻏﺼّﻪ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺷﻰ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺭﺍﻡ ﻭ
ﺭﺍﻡ ﮐﺮﺩﻥ نَفس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺘﻢ ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻈﻠﻮﻡ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺼﺒﺮ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪنَفس
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻇﺎﻟﻤﺎﻥ
همیشه ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻓﻮﺭﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﺸﻴﺒﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺗﻮﺑﻪ
ﻭﺟﺒﺮﺍﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺳﺘﻤﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻈﻠﻮﻡ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﭘﺎﺩﺍﺵ
ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ ﻇﺎﻟﻢ
ﭘﻮﺯﺵ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﮑﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺪﻑ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﻭﺭﺣﻤﺘﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﺻﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮔﺎﻫﻰ ﮐﺸﺘﻦ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺸﻰ ﻭ ﺁﺯﺍﺭ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﺠﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺑﻤﻌﺎﺑﺪ
ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺗﺎ
ﻣﺤﻴﻂ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﺍﻣﻨﻴّﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﻮﺩ . ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ ﺑﺎﺑﻠﻰ
ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺍﻟﺒﺮﻭﺝ
ﺳﺘﺎﺭﮔﺎﻩ ﺁﺳﻤﺎﻥﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺷﮑﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺗﺎﮐﻨﻮﻥ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻫﺴﺖﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺟﺎﻭﻳﺪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻣﺼﺮ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﺳﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻯ ﺁﻣﻮﻥ
ﻣﺼﺮﻳﺎﻥﻭ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ِﺶ ﺧﺪﺍﻯ ﺑﺨﺖ
ﮐﻪ ﺳﺮ ﻓﻴﻞ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭﻳﺎ ﺧﺪﺍﻯ
ﻭﻳﺸﻨﻮ ﮐﻪ ﺳﺮ
ﮔﺮﺍﺯ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺎﻧﻮﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺳﺮ ﺑﻮﺯﻳﻨﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺯﺋﻮس ﺑﺸﮑﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻗﻮ ﻳﺎ
ﻋﻘﺎﺏ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﻪ ﻓﺮﻳﺎ
ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻋﺸﻖ
ﻭﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥﺃﺭﻭس ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﻭس
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺭﻡ ﺭﺍﻳﺞ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺩﻭﺣﺰﺏ ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﺷﮑﻞ ﺧﺮ ﻭ ﻓﻴﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻧﺠﻴﻞ ﻫﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﮔﺬﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻟﻮﻗﺎ
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﮔﺎﻭ
ﻧﺮﻭ ﻣﺮﻗس
ﻋﻠﺎﻣﺖ ﺷﻴﺮﻭ
ﺑﻮﺣﻨّﺎ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻋﻘﺎﺏﻭﻣﺘّﻰ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻰ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﮑﻠّﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺑﺮﻩ
ﺧﺪﺍ ﻳﺎ ﻣﺎﻫﻰ
ﻳﺎ ﻣﺎﺭ ﺷﮑﻞ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺮ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﺷﻤﺸﻴﺮ
ﺣﮑّﺎﮐﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﻭ
ﻳﺎ ﺭﻭﻯ ﺻﻠﻴﺐ
ﺧﻮﺩ . ﻭﺗﻮﻟّﺪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺁﻏُﻞ
ﻭ ﻃﻮﻳﻠﻪﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻌﺒﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺩ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﭼﻮﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰﺑﻘﺼﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺭﺳﻴﺪﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻴﻞ ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻭﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺳﺘﻀﻌﺎﻑ
ﺍﺭﺍﺩﻯﺑﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭﺭﻭﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﻏﻴﺮﻩ ﺑﭙﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻋﻴﺪ ﻗﺮﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﺿﺤﻰ ﻭ
ﺗﻀﺤﻴﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ
. ﻭﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺿﻌﻴﻒ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ آثار
ﺑﻘﺎﻳﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻰ ﺃثر
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺑﻨﻔس
لَوّامه ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ خویش
ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎﻧﻔس ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻢ ﺑﻮﺩ نَفس مُلهمه
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻃﻖ ﻭﮐﻠﻴﻢ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﻫﻤﺎﻥ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺒﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﻌﻘلی ﻨﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻥﺪﺭﺁﻣﺪﻩﻭ
ﻫﺮﻋﻴﺐ
ﻭﮔﻨﺎﻩﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺍﺯ
ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﺍﻥ . ﺗﺎ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﻠّﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻋﻘﻞ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺿﻌﻴﻒ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﻴﺪﻩﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃﻧﺪﻙ ﻣﻰ
ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﺭﻭﺣﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﻄﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺸﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ ﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﺷﻴﺮ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﺴﺠﺪﻩ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺭﺁﻳﺪ . ﻭﻳﺎ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭؤﻳﺎ ﻓﺮﺍﺭ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ ﻭﺣشی
ﻨﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺳﺖ ﻳﻚ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ
ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﺮﺵ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺳﻂ
ﻣﺮﺑّﻌﻰ
ﺩﺍﻳﺮﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻴﻢ
ﻭﺑﻮﺩﻳﺴﻢ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺴﻢ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﺷﮑﺎل
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻣﺤﺘﻮﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﻇﺮﺍﻥ ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﺮﺷﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ ﺣﻤﺎﻥ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺷﺒﻴﻪ
ﻗﺎﻟﻰ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﭘﺮ ﺍﺯ ﻧﻘﻮﺵ
ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ
ﺧﺎﺹﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻩ . ﻭ
ﻧﻘﻮﺷﻰ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﺑﻰ
ﻧﻈﻴﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥالهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ محمّد
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺎﻓﻈﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﻭﻯ ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﻫﻤﺎ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍ ﻋﺮﺵ
ﺑﺸﮑﻞ ﮔﻞ
ﻧﻴﻠﻮﻓﺮ
ﺁﺑﻰﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ
ﮐﻪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺭﻭﻯ ﺳﻄﺢ ﺁﺏ
ﻭﻣﺤﻴﻂ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺧﺸﮑﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻰ
ﺣﺎﺻﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻃﺮﺣﻬﺎ ﻭ ﺭسوﻡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﺣﺘﻰ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺁﻥ ﻗﻮﻡ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺷﺎﺭ
ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻓﮑﺮﻭ ﻫﻴﺠﺎﻥ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭ
ﻫﻨﺪﻭﺳﺘﺎﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻭﺣﻮﺍس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﻮﺷﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺁﻥﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻟﺎﻣﺎﺋﻴﺴﻢ
ﺗﺒّﺘﻴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﺸﺖ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺤﺎﻓﻆ ﻋﺮﺵ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺩﻭﺵ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺳﺮ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻋﺮﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻨﮕﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻳﻮﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺩﻭﺵ ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﻭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﺩﺭ ﭼﻬﺎﺭ ﮔﻮﺷﻪ
ﮔﻮﻳﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻋﻮﺽ ﮐﺮﺩﻥ ﺣﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻋﺮﺵ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﭼﻬﺎﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﺍ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ سوﻡ
ﺷﻴﻮﺍ ﻭﻋﺮﺵ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻴﺎ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭمُقدّس
ﺷﺮﻗﻴﺎﻥ
ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
(ﻳﺎﻧﺘﺮﺍ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺎ ﺩﻭ
ﻣثلّث
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞﮐﻪ ﺳﺘﺎﺭﻩ
ﺩﺍﻭﺩ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺷﻴﻮﺍ ﺁﻟﻬﻪ
ﺯﻥ ﺩﺭ ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺷﺎﮐﺘﻰ ﻳﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺍﺿﺪﺍﺩ
ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ محمّدﻯﺑﻴﻦ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗثلیث ﻣﺴﻴﺢﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭ ﺧﺪﺍﻯ ﻣﺴﻴﺢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻳﮑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺗﺤﺎﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّتﻭ
ﺑﻘﻮﻟﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻫﻨﺪﻯ(ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ)
ﺭﺳﻴﺪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻴﺮﺍﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺟﺎﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺑﻨﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (
ﻣﺎﻧﺪﺍﻟﺎ)ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺩﺭﻫﻨﺮ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺭﻭﭘﺎﻭﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻫﺎﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮔﻠﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ
ﻗﺪﻳﺴﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﮑﻞ ﺗﺮﻣﻪ ﺩﺭ ﻫﻨﺮ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻫﻨﺮﻫﺎﻯ ﻗﺪﻳﻤﻰ
ﺗﺮﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﮔﻠﺒﺮﮒ ﻳﻚ ﮔﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺻﻞ ﮔﻞ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﺮﺷﻰ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﮔﻠﺒﺮﮔﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻥ ﮔﻞ . ﻭ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻴﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺄﺻﻞ ﮔﻞ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﮔﻠﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺑﻴﻦ ﺍﻭﺭﻧﮓ
ﻋﺮﺵ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻋﺮﺵﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ نمایش
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺠّﻠﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﮔﻞ محمّدﻯ
ﻳﺎ ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ
ﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯﮐﻪﺟﻤﻌﺎ
ﮔﻞ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻳﻮﻧﮓ
ﭼﺮﺥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺑﺎﻃﻦ ﺁﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻣﺘﺤﺮﻙ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻋﺼﺮ
ﺣﺠﺮ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﭼﺮﺥ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﭼﺮﺥ ﺗﺤﻮﻝ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺮﻳﻢ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﻭﭼﺮﺥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻰ ﮐﺸﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺑﻮﺩﺍ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﻭﺩﻳﺪﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ
ﻳﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُسﮐﻪ
ﺑﺎﻃﻥﺤﻘﻴﻘی اﻟﻈﺎﻫﺮ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﺮﺥ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﭘس ﺍﺯ ﺻﻌﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ علیّ .
ﻭ ﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ
ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ علیّ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﺩﺭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺗﺶ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﺣﺠﺎﺏ ﺳﻤﺒﻮﻝ شانس
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﭘﺎک
ﺴﺎﺯﻯ ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺭﺳﺎﻟﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﻣﺮﺣﻠﻪﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﺍﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻬﺎﺋﻰﻭپس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕﻗﺒﻠﻴﮑﻪ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﺩﺍﺭﻡ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻗﻄﻊ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺟﺴﻢ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺒﺮﻩ
ﮐﻪ ﮔﻨﺒﺪﻯ
ﺑﻠﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﺩﻳﺪﻡ
. ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺯ
ﺫﮐﺮ ﺍﻳﻦ ﭼﻨﺪ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﻡ
ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥﻭ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻦ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻫﻤﺎﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻡ ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻳﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
.

ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺩﺭ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎﮐﻪ
ﻣﺮﻳﻢ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭﺧﺘﻰ ﻣﻰ
ﮐﺸﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﻭﺳﻂ
ﺁﻥ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺳﻤﺒﻮﻝ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﻴﻮﺍﻯ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ ﺩﻏﺪﻭﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ولی
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . پس
ﺷﻬﻮﺩ سوّم
ﺷﻴﻮﺍ ﻭﻣﺮﻳﻢ
ﻭ ﻓﺎﻃﻤﻰ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﻘﻴﻘﺖ محمّدﻯ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ محمّدﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﻈﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﺳﻨﮕﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮﮐﻪ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻞ ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺑﻰ ﮐﺮﺍﻥ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎﺗﺎ ﻣﭻ
ﭘﺎ ﺩﺍﺧﻞ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﺣﻞ ﺁﻥ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺧﻴﻠﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻋﻤﺎﻕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻳﺎ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ
. ﭘس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﺮﺿﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺷﺪﻩﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺪﺭﻧﻰ ﭼﻨﺪ
ﻗﺮﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ستایش
ﮔﺮ ﻓﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﻳﺎ ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺳﻠﻤﺎﻥ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﻯ ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ثرﻳّﺎ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﻭﺭﺗﺮﻳﻦ
ﺳﺘﺎﺭﻩ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺸﺪﺩﺳﺖ
ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺭﺳﻴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭﻩ
ﺍﺧﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﺮﺍﻥ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻧﺎﻥ ﺩﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﻣﻮﻓﻘﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﺻﺪﻫﺎ
ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﭼﻨﺪ ﻗﺮﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻣﺎﻧﺪﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺷﻬﺮ ﺭﻡﻭﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﺄﺳﻴس
ﺷﻬﺮ ﻭﺍﺷﻨﮕﺘﻦﺑﺮ
ﺍﺳﺎس
ﻣﮑﺎﺷﻔﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﻮﺣّﻨﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻭ ﺧﻴﺎﺑﺎﻥ
ﻋﻤﻮﺩ ﺑﺮ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﺸﻴﺪﻩﮐﻪ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻭﻣﻌﺒﺪ ﺩﺭ
ﻧﻘﻄﻪ ﺗﻘﺎﻃﻊ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ
ﻧﻴﺰ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
. ﻭﺯﻳﺒﺎﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺑﺎ ﻣﻠﺎﺣﻈﺎﺕ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺣﻬﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﺸﺪﻩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﺳﺎس ﺳﺎﺯﺵ
ﺗﻀﺎﺩ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻨﻈّﻢﻭﻣﮑﺎﻥ
مُقدّس ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻣﺤﻴﻂ
ﻫﺎ
ﻓﺮﺍﺃﻓﮑﻨﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺍﻟﮕﻮﻯﻘﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺭﻭﻣﻮﻟﻮس
ﮐﻪ ﺷﻬﺮ ﺭﻡ ﺭﺍ
ﻃﺮﺡ
ﺭﻳﺨﺖﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻨﺎﺳﻚ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺗﺮﻭﺳﻚ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﻭﻥ
ﻭﺳﻄﻰﭼﻨﻴﻦ
ﺭﻭﺷﻰ ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﺷﻬﺮﻫﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﭘﻠﻴس ﻭ ﺩﻭﻟﺖ
ﺣﺎﮐﻢ ﺑﻮﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻭﭘﻴﭻ
ﺧﻢﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺍﻣﻨﻴﺖ
ﻭﺗﺴﻠّﻂ ﭘﻠﻴس
ﺩﺭ ﺷﻬﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻃﺮﺡ
ﺻﻠﻴﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺎس ﮐﺎﺭ
ﻣﻮﻓﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺻﻠﻴﺐ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎ ﺻﻠﻴﺐ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺟﺎﻫﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻋﺪﺍﻡ
ﺑﺪﮐﺎﺭﺍﻥ
ﻭﺟﻨﺎﻳﺖ
ﮐﺎﺭﺍﻥ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﺰ ﺻﻠﻴﺐ
مُقَدَسﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺷﺮﻗﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖﺑﺎﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺍﺿﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺻﻠﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻣﺬﻫﺐ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﺻﻠﻴﺐ
ﺷﮑﺴﺘﻪ
ﻫﻴﺘﻠﺮ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻫﻨﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﺻﻞ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺻﻠﻴﺐ ﻭ
ﺣﻤﻞ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﻣﺴﻴﺢﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻯﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺭﻧﺞ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﮒ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪ ﺑﺎﺯ ﺻﺒﻮﺭ
ﭼﻮﻥﺧﻮﺩ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺻﻠﻴﺐ
ﺩﺭﺩﺳﺖﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﮔﺮﺩﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭمحمّد
ﻭﻫﺮ ﺍﻣﺎﻡ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺍﻳﻨﻚ ﻧﻮﺑﺖ ﺣﻤﻞ
ﺻﻠﻴﺐ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻭ
ﺑﻴﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮔﻰﻗﺼﺪ
ﻋﺒﻮﺭ ﻭﺍثبات
ﺻﺪﻕ ﻭﻋﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﻴﺮ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻠﻴﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰﮐﺎﺭ
ﺗﺴﺒﻴﺢ ﻭﺍﻧﮕﺸﺘﺮﻯ
مُقدّس
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺟﺰ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺯﻧﮕﻮﻟﻪ
ﻭ ﭼﺮﺥ ﮔﺮﺩﺍﻥ
ﭼﻴﻨﻰ ﺩﺭ ﻣﻌﺎﺑﺪﻳﺎ
ﻣﺎﻟﺶ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺩﻭ ﻗﻄﻌﻪ ﭼﻮﺏ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﺭﻭﺵ ﺳﺮﺥ
ﭘﻮﺳﺘﺎﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﻤﻞ ﺟﺎﻧﻤﺎﺯ
ﺑﺮﺩﻭﺵ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻨّﺘﻴﺎﻥ
ﺍﺳﭙﺎﻧﻴﺎ
ﻭﺍﻣﺮﻳﮑﺎﻯ
ﻟﺎﺗﻴﻥﺎﺳﺖ . ﺻﻠﻴﺐ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺣﻤﻞ ﺩﺍﺋﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﮐﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩ . ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﻳﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺎﺷﻔﺎﻥ ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ولی
ﺑﺎ ﻇﻬﻮﺭ ﺭﻧﺴﺎﻧﺶ
ﻭ ﻧﻬﻀﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﮐﻪ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺣﮑﻤﺎﻯ ﻣﻠﻞ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﺝ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪ
. ﺳﻔﺮ ﺑﺪﻭﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﮐﺮﻭﻳّﺖ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
ﺍﺳﺎس ﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ

ﺩﺭ
ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﺮﺏ
ﻣﺴﺎﺋﻠﻰ ﭼﻮﻥ
ﺷﺮ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺯﻣﻴﻨﻰ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺍﻧﺪﻥ
ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﺎ ﻭﺭﺍﻯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻳﺎ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﺩﺭ
ﻓﺮﻗﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﺍﻥ
ﻭ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻩ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺪ . ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﺰﺩ ﮐﻴﻤﻴﺎﮔﺮﺍﻥ
ﺑﺎ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﺼﺪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻮﺟﺐ
ﮐﺸﺶ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ثرﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻠﺎﻥ ﮔﺮﺩﻳﺪ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺴؤﻟﻴﻦ ﺩﻳﻨﻰ
ﺩﺭ ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻣﻌﺒﺪ
ﻭ ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺴﺎﺟﺪ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻭ ﮐﻌﺒﻪ ﻭﻣﺮﺍﻗﺪ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭﻣﻘﺪﺳﻴﻦ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺴﺎﺟﺪ ﺁﺑﺎﺩ
ﻭﺩﻟﻬﺎ ﺧﺮﺍﺏ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻃﻠﺎ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮔﺮﺩﻳﺪﻭﺣﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﻓﺮﺍﻋﻨﻪ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﺭﻭﻯ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﻭﻣﺴﺎﺟﺪ ﻭ
ﮔﻨﺒﺪﻫﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻃﻠﺎ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺩﻡ ﺭﺍ
ﺟﻠﺐﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻓﻠﺰ ﻣﺶ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺯﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺖ ﺑﻬﺮﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺰﻧﻨﺪ ﻃﻠﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻨﺮ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎس ﺑﺮ
ﺩﻭ ﺳﺒﻚ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺒﻚ
ﺣﺴّﻰ ﻋﺼﺒﻰ
ﺑﺎ ﺗﺼﻮﺭﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻭﺭﺑﻴﻦ
ﻋﮑﺎﺳﻰ ﻋﻴﻦ ﻇﺎﻫﺮ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺳﺒﻚ
ﺧﻴﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞﻭ
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻟﺒﺮﻳﺰ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﻭ
ﺳﻴﺎﻩﻧﺸﺎﻧﻪ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺷﻦ
ﻭﺭﻧﮕﻴﻦ
ﻭﻧﻮﺭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺎﻧﺘﺰﻯ ﺁﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻟﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﻭﻗﺘﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﺯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭﻳﺎ
ﻏﺮﻕ ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺍﺭﺩﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻭﺗﻤثیلاﺕ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﻤﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﮔﻨﺠﺎپس ﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺎ ﮐﻤﻰ ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺪﺍﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪ
ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺒﻌﺪﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻧﺎﺭﺳﺎﻯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻋث ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺃﻫﻞ ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺖ .

ﻭﮐﺎﺭ
ﻧﻘّﺎﺷﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺪﺭﻥ ﻧﻴﺰ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻭ
ﺳﺮﺩﺭ ﮔﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻦ
ﻧﻘّﺎﺵﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ(
ابسترکت) ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻃﺮﺡ
ﺍﺳﺖﻭﻗﺎﺑﻞ ﺣﻔﻆ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﺎﻇﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺑﻮﺩﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺍﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ . ﻭ
ﺍﮐثرﺭﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﻨﺮﻯ
ﻓﻮﻳﺴﻢ
ﻭﮐﻮﺑﻴﺴﻢ ﻭ
ﺍﮐﺴﺮﺳﻴﻮﻧﻴﺴﻢ
ﻭﻣﻮﺗﻮﺭﻳﺴﻢ
ﻭسوﭘﺮﺍﻣﺎﻧﻴﺴﻢ
ﻭ
ﮐﻨﺴﺘﺮﮐﺘﻴﻮﻳﺴﻢ
ﻭ ﺍﻭﺭﻧﻴﺴﻢ ﻭ ﺍﻳﺴﻢ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺑﺎ
ﺩﺭ ﺑﺤث
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﻗﺎﺑﻞ
ﮔﻔﺘﮕﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﻨﺮ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻡ
. ولی ﻫﺪﻑ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﺯ
ﻫﻨﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮ ﺩﺭ ﺍﻭﺝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻭﻧﺎﻇﺮ
ﻭﻃﺮﻓﺪﺍﺭ ﻫﻨﺮ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﺷﻨﺎس
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﺁﻥﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺑﺂﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﻨﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﻭﺣﺘﻰ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺍﻧﺪﻳﺸﻪ . ﻭلی
ﻨﻘﻄﻪ
ﺁﻏﺎﺯﻳﻦ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻭﺝ ﻫﻨﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﻨﺒﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺴﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺟﺰﺋﻰ
ﻳﺎ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺘﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯﺒﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤثیل
ﻭﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻘﻰ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﻤﻨﻄﻖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﮑﻮﻩ
ﻧﻮﺭﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﻯ
ﺍﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﻬﺮﻣﺎن
های ﺷﺠﺎﻉ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺭﺳﺘﻢ ﮔﻮﻧﻪﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻋﺒّﺎس ﮔﻮﻧﻪ
ﻭﺷﺠﺎﻉ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﻠّﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺁﻣﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﮐﻮﻩ
ﻧﻮﺭﺩﻯ ﺑﮑﻨﻨﺪ
.

ﺍﻣﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺯﻣﺎﻡ ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﻨﺮ ﻭﻣﺪﺍﺭس
ﻫﻨﺮ ﻭﺑﺎﺯﺍﺭ
ﻣﺼﺮﻑ ﻫﻨﺮﻭ ﺗﻠﻘﻴﻨﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﺗﺮﻭﻳﺞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﻨﺮ ﻣﺪﺭﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻘﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻟﻄﻤﻪ
ﺧﻮﺭﺩﻩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺷﻮﺭﻭﻯ
ﻭﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﮐﺸﻮﺭﻫﺎ ﻫﻨﺮ
ﺳﻔﺎﺭﺵ
ﻣﺄﻣﻮﺭﺍﻥ ﺩﻭﻟﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﺭﮊﻳﻢ
ﺭﺍ ﺗﺒﻠیغ
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍثر ﻣﻌﻨﻮﻯ ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻮﺩ ﻫﺮﮔﺰ ﺍﺭﺯﺵ
ﻫﺎﻯ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺤﺶ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﺁﺑﺴﺘﺮﺍﮐﺴﻴﻮﻥ
ﻭ ﺭﺁﻟﻴﺴﻢ ﺟﺎﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﻫﻨﺮ
ﻳﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺫﻭﻗﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻣﺴﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺘﻮﻗﻒ . ﻳﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺁﻏﺎﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺮﻯ
ﻣﺪﺭﻥﺩﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺒﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻘﺒﻠﻪ
ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺷﺪﻩ . ﭘﻴﮑﺎسوﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺎ
ﺭﻧﮕﻬﺎ
ﺁﺷﻐﺎﻝ ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺎﮐس ﺍﺭﻧﺴﺖﺍﺯﺑﺮﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺟﺮﺍﻳﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻮﻓﻴﺘﺰﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺳﻪ ﻃﺒﻘﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻩ ﺳﺎﻝ
ﮐﺎﺭ ﺍﺯ
ﺁﺷﻐﺎﻝ ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻰ ﺳﺤﺮ
ﺁﻣﻴﺰ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻋﺼﺮ ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻧﻴﺰ
ﮐﺸﻴﺸﺎﻧﻰ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﺷﻐﺎﻝ ﮐﻠﻴﺴﺎﺋﻰ
ﺭﺍ ﺗﺮﺳﻴﻢ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﺧﺪﺍ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻧﻤﻴﺸﺪ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﻫﺪﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﺴﺘﻪ
ﻭﺁﺯﺭﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺠﻤﻊ ﻭﺟﻮﺭ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺭﺍﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﺎﻥ ﻭ
ﻗﻴﺎﻣﺖ ﺳﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﻧﺪﺍﺯﻩ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﺼﻮﻧﻴّﺖ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﺴﺐ ﮐﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻴﻪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻢ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﮐس ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖﭼﻪ ﺭﺍﻫﻰ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﮐﻤﮑﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪﻭﻳﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪﺭﺍﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺟﺬﺏﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ .

M162

برگسون
پا بپای عرفان
علمی

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﻃﺮﻳﺸﻰ
ﺗﺒﻌﻴﺪﻯ
ﺑﻔﺮﺍﻧﺴﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺸﻨﺎﺳﻰ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻄﺮﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﭘﺰﺷﻚ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﻯ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢﻭ ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﭘﺰﺷﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎس ﺍﺯ
ﺯﻳﮕﻤﻮﻧﺪ
ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻌﺪﺃﺻﻞ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪﻩﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﺳﭙس ﻳﻮﻧﮓ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﻭﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺁﻣﻴﺰﺗﺮﻳﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺭﺍ ﺑﺮ
ﮔﺰﻳﺪﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺷﺮﻗﻰ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﻓﺮﻭﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ و
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺷﺎﻳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺴﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻧﺎﺷﺮﻯ
ﺑﻴﺶﺍﺯ ﻫﺮﮐس
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺪﺭ
ﺗﺄﻟﻴﻔﺎﺕ ﺍﻭ
ﺃثر ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﮐﻪ ﺳﻰ ﻫﺰﺍﺭ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻭﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﻭ
ﻧﺎﻗﺪ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻄﻠﺐ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺃثر ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰﺁثاﺭﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺑﻄﻮﺭﮐﻠّﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔس ﻭﺟﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻋﺎﻣﻞ
ﺣﻴﺎﺕﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺄثیر ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭ(ﺧﻮﺍﺏ)ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺩﺭﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻴﻦ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻴﺎ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﺻﻔﺖ ﻋﺸﻖ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺸﺘﺮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺰ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺻﻔﺖ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩﻭﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ ﻳﻮﻧﮓ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺯﺥ ﻭ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺑﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ناسوتی ﻭﺟﻬﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺟﻬﺎنی
غیبی ﻣﻮﺟﻮﺩ ولی
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩﻭ
ﺩﺭﺷﺮﻑ ﺷﺪﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﻠﻤﻰﺭﺍﻩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﺧﻴﺮ بیش
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻓﺮﻭﻳﺪ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ روح
و ملکوت ﺭﺍ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻰﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﻧﻴﺰﮐﺴﺐ
ﺑﻬﺸت
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﻣثبت
ﺑﻮﺩﻥ
ﻧﻄﺮﻳّﺎﺕ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺻﺤّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ .

ﺟﺎﻟﺐ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﺣﺰﺏ
ﻭ ﺍﺗّﺤﺎﺩﻳّﻪ
ﺍﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ
ﻋﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻮﺍﺟﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﮑﺘﺐﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺍﺗﺤّﺎﺩﻳّﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﺣﺰﺍﺏ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﮐﻨﻨﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﻫﺮﮐس ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻳﺎ ﻧﻘﺪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺧﻴﺎﻧﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﺧﺎﺻﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻘﺪ ﻭ
ﺷﺮﺡ ﻣثبت ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ باشد . ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ولی
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻭﻳﺎ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺷُﺮُﻑ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
دارد ﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺁﻧﺘﻨﻰ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺟﻤﻌﺎ
ﻫﻤﮕﻰ ﺳﻄﻮﺡ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ فرشته
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﺮﺿﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰوحقیقی
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺍﺩﺍﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻴﺰ صاحب
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻗﺮﻥ 19 ﭼﻮﻥ ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﻭ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺭﺍﻩ
ﺣﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﺑﺎ
ﺭﺍﻩ ﺣﻠﻬﺎﻯ
ﺩﻭﮔﻤﺎﺗﻴﺴﺘﻰ
ﻭ ﻓﺮﺿی
ﻮﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭼﺮﺧﻴﺪﻩﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭ ﮐﻬﻨﻪ ﻭ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺍﺳﺐ ﻋﺼّﺎﺭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺣﺎﺻﻞ
ﺍﺯ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺮﺩﻩ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ
(ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻰ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ) ﻭ
ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻟﺎ
ﻳﻨﻘﻄﻊ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻭ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﻓﻮﺭﻡ
ثابتی ﻧﻤﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖﭼﻴﺰﻯ
ثاﺑﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﭼﻪ
ﻣﻮﺍﺩ ﻣﺮﺩﻩ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ ﭼﻮﻥ
ﺳﻨﮓ ﻭ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
باشند ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﻴﺰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﭼﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﻳﮕﺮ
ﭼﻮﻥ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ برحسب
ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺳﺘثنا
طبیعت ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ ﻭ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ ﻭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺁﺧﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺪﺍﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ .

ﭘس ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺤث ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺍﻭ
ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭﻳﺎ ﺑﺤثهاﻯ
تصوّف
و(ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ) ﺩﺭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ و
فطرت ذاتی خود
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺤث ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺪﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﺧﻄﺮ ﻭ
ﺩﺭﺩﻣﻨﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
آریائی ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺗﺤﺖ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺭ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ اﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

(ﭼﺮﺥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ) ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮔﺮﺩﺵ ﭼﺮﺥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺳﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮ
ﻭﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ(ﺷﺪﻥ
)ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻭﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ برای ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰﻫﺎ
ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﺩﺭ ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻋﺎﻟﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ ﺗﻤﺪﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﺪﺍﭘﺴﻨﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ به (ﺧﻮﺩ
ﺧﺪﺍﺋﻰ)
برﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻭ(ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﻣﺎﻫﻮﻯ) ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯﺮﺍ
ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭند . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺘﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻧﻘﺶ ربّ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺁﻧﻬﺎﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻨﺎﻥﺘﻨﻬﺎ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪ ﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﻴﺎﻧﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
.

ﺍﻳﻦ
ﭼﺮﺥ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺮﮔﺰ ﺗﻮﻗّﻔﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ
ﻋﺪﻩﺍﻯ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺸﻚ ﻭﺗﺮﻯ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﺗﺄﺧﻴﺮ ﻭ
ﺗﺤﻤّﻞ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥﻋﺎﻗﺒﺖ ﺭﺍﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﭼﻮﻥ ﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ (ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ)ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺮﻭﺡ
ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﮑﺎﺗﺒﻰ ﭼﻮﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﮔﺰﻳﺴﺘﺎﻧﺴﻴﺎﻟﻴﺰﻡ
ﮐﻪ ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ خود
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی ﺑﺎﺯ
ﺑﻔﮑﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﻧﻪ ﺑﻔﮑﺮ ﻭ
ﺻﻠﺎﺡ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﭘس
ﺗﺼﻮﺭﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩ . ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ها ﺟﺎﻯ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻧﻴﺰﻡ
ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﭼﻪﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻧﻰ
ﺁﻥﻭ ﭼﻪ ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻦ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﺤﻠّﻪ
ﻟﺎﺗﻴﻦ
ﭘﺎﺭﻳس ﻭ
ﮐﺎﻓﻪ ﻭﻣﺠﻠس
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﮔﺮﻡ
ﺷﺪﮐﻪ ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺸﺴﺘﻦ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻓﻪ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺳﺎﺭﺗﺮ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎ ﺷﺮﻭﻉ
ﺑﺘﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﻔﻠﺴﻒ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺩﺍﻩ ﺑﻮﺩ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﺟﻮﻯ
ﺭﺍ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ
ﺷﺪﻩ ﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﺭﮐس ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﮕﻞ
ﺭﺍ ﻭﺍﺭﻭﻧﻪ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭﻙ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺭﻙ
(ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ ﺷﺪﻥ)
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺪﺍﺩ . ولی
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣؤﺭﺧﻴﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻈﺎﻫﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻧﺎﺕ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺑﻴنشی ﺍﺯ
ﺑﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﮐﻠّﻴﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺟﺰاء ﺁﻥ
ﻗﺎﺑﻞﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻳﻚ(ﮐﻠّﻰ)ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ(ﻣﺴﻴﺮ
ﮐﻠّﻰ) أجزاﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻟﺎﺷﻠﻴﻴﻪ ﺩﺭﻙ
ﻧﺎ ﭘﻴﺪﺍﻯ
ﻣﺴﻴﺮ ﻳﻚ
ﻣﮑﺘﺐ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﻣﺴﻴﺮ
ﻣثبت ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮐثرﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷند . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﻋﻠﻤﻰﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺁﻧﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻭﻯ ﻧﻈﺮ ﺩﻭﻡ ﺟﺎﻟﺒﻰ
ﺭﺍ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺧﺮﻭﺝ
محقق ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻦ
ﻧﻔﻮﺫ ﮐﺮﺩﻩ
مهم است تا از
ﻣﮑﺘبی ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺭﻓﺖ
ﺗﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻃﻠﺴﻢ ﺁﻥ ﻧﺸﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋی
ﺎﺳﺖ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻧس ﺧﺮﻭﺝ
ﺍﺯ ﻃﻠﺴﻢ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﺴﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞﻳﺎ ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﻫﺴﺘﻰﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻴّﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖﻭ
ﺗﺮﻙ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮعی
ﻮﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ . تکامل
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺮک ﺼﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻴّﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺻﻔﺎﺕﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒل اﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ
که ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺗﺮﻙ ﻧﻤﻮﺩ
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻴّﺎﺕ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻭ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺎﺕ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﻭ ﺑِﮑﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ . ﺃﺻﻠﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﺗﻌﺎﻃﻒ ﻭ
ﻫﻢ ﻧﻔﺴﻰ ﻭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭﮐﺸﺶ
ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺠﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ) ﻫﺮﮐس
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭﻳﺎ ﺣﺎﺻﻞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻣﻞ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﭼﻴﻨﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﻭﺳﺘﻢ
ﺑﺪﺍﺭ ﺗﺎ ﻣﺮﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺸﻖ ﺟﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺭﺍ ﮔﺮﻓﻪ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
به( ﺣﺪس ﺑﺴﻴﻂ
و ساده ) ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ
ﻫﺮﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰﮐﺴﻰ ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس
ﺍﺯﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ یاﻤﺎﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
رسیدﻭ ﺳﭙس
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﮐس
ﻧﻴﺰﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺣﺪس ﻭﻧﻮ
ﺁﻭﺭﻯ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻧﺎﻡ ربّ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺖ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧِﺮس ﻳﺎ
ﺧﻮﻙ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﭘس ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﮑُﻨﺞ
ﻗﻔﺴﻬﺎﻯ ﺑﺎﻍ
ﻭﺣﺶ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻨﻴﺰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺩﺭﻋﻘﻞ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕﺍﺩﺭﺍکی که
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﭘس
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ ﺗﺮﺑﻴﺖﮐﻪ
ﺍﺳﺎس ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺷﺮﻁ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺘﻌﻠّﻢ
ﺍﺯ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ربّ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺷﺎﻧس
ﻓﻬﻢ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻠّﻢ ﻭ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠّﻢ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻬﺮ
ﺯﺣﻤﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺼﻌﻴﺪ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯﺒﺎﻃﻨی
ﻮ ﺑﺘﻨﺰﻳﻞ
ﺷﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺮ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪﻯﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﭘﻴﺮﻭ خویش
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﭘﻠّﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻧﺼﻴﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻫﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﭘﻴﺮ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘی ﻔﻬﻢ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﮑس ﺍﻳﻦ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰﻫﻤﺎﻥ (
ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺍﺷﺘﻦ)
ﺍﺯ هر ﺷﺨﺺ ﻳﺎ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭﻫﺮ
ﻣﻄﻠﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﮔﻮﺵ
ﺩﺍﺩﻥ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ .

ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ
ﻫﻤﺪﻟﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺄﺻﻞ ﻭﻣﻨﺒﻊ
ﺣﺪس ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺪس
ﺑﺴﻴﻂ ﻭ ﻧﺎﺏ و
خالص ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﺣﺪس ﺑﺴﻴﻂ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭﻧﺎﺏ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷند . ﺍﻣﺎ
ﺣﺪس ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻓﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻧﺎﻥ
ﭘُﺮﻋﻘﺪﻩ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﻘﻴﺪﻩﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺮ ﺑﺂﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻧﺎﻥﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮنمایند . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﭼﻨﺪ
ﺃﺻﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪس
ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﻂ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻄﻠﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﻳﻚ ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﺎﺭﻑ ﻭ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺃﺻﻞ
ﺣﺪس ﺑﺴﻴﻂ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻭ
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﻧﺒﻮﺩﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﮑﺮﺩ
ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﻳﮕﺮﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺁﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺎﻋث
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭﻫﺮ
ﻣﻨﮑﺮ ﺍﻳﻦ ﺣﺪﺳﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس (ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ) ﻳﺎ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺿﻊ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻭﺿﻊ ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﺯ انسان
(ﺑﺪﺩﻳن )ﻳﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﺻﻞ ﺩﺭ( ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ) ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺋﻢ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﺍﮔﺮ ﻣﺤﻘّﻖ
ﺑﺎ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ﺑﻘﺼﺪ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭ ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺏ ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
نمایدﻭﻟﻮ ﺑﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺬﺍﺕ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻳﻚ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺭﺳﻴﺪ ﻭﺳﻤﺖ ﺩﺭﺳﺖ
ﻳﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺴﻴﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﮑﺮ ﻭ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﻤﺴؤﻟﻴّﺖ
خویش
ﻫﺮﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﮑﺘﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺟﺰ ﻣﮑﺘﺐ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻃﺒّﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻳﻮﻧﮓ ﻭ ﻳا
(ﭘﺎﺭﺍ ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﺰﻡ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺤﻘّﻖ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐﺍﮔﺮ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﺣﺪس
ﻫﺎﻯ ﺑﺴﻴﻂ ﻭﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﮐﻨﺪﻭ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺃﺻﻞ
ﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﺮ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﺳﺪﮔﺎﻫﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺯ تقرّب
ﺑﻤﻨﺒﻊ ﺣﺪس
ﺁﻥ ﻣﮑﺘﺐ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻨﺸﺄ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺣﺪس ﺧﻮﺩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻣﻬﻤّﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻤﻨﺸﺄ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺎﻫﻰ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻨﺸﺄ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭﭼﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥبه
(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
عقلی ) ﺑﺎﻟﺎﺗﺮاز
شهودهای
تجلّیات ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
با ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ در
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻣﺠﻠس ﺩﺭس
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺸﻴﻨﺪ
ﻭﺑﻬﺮﻩ ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺒﺮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺮﺑّﻴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﮑﺘﺐ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖﺑﺸﻬﻮﺩنجم
و ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﻴﺤﻰﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﺭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ پنجم ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ محمّد ﻭعلیّ
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻘﺎﺋم شهود
ششم ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺠﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺣﺪس ﺑﺴﻴﻂ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ تقرّب
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﭘس
ﻫﺮ ﺣﺪس ﺑﺴﻴﻂ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻧﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺮﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﺎﺑﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ الهی
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺯ ﺭﺍ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
اﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻥ
ﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻋث
ﻓﻬﻢ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻬﻢ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ
ﻣﺎﺭﺍ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎ ﺃﻣﺮﻯ
ﺭﺍ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩﺍﻧﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺠﺎﻯ ﻣﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪﻭ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪﻭﺣﺘی
ﺤﻴﺎﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ (ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ)
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮﺗﺮ ﻏﺮﻗﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﻏﺮﻗﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﻳﺎ
(ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ) ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ( ﺍﻟﻠﻪ)
ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻭﺧﻮﺩ ﻏﺮﻗﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻳﮕﺎﻧﻪ (ﻣﻄﻠﻖ علیّ
ﺍﻟﺎﻃﻠﺎﻕ)
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ در عمّاء
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﮐﺴﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺖﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
خوﺩﻣﺎﻥ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷند
و میباشیم، ﮐﻪ
ﻗﺪﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ
ﻭﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺳﻄﺢ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﻳﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻧﻮﻋﻰ خویش
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ الهی
ﺘﺮ ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﻧﻴﺰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﻳﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ  ﻣﺸﮑﻞ ﺑﺰﺭﮒ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ ﺣﺪس
ﺑﺴﻴﻂ ﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﺎﺏ
ﺧﻮﺩﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺄﻟﻴﻒ ﮐﺘﺎﺏ
ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻃﺮﺡ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺣﺮﻑ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﭘس
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺷﻠﻮﻏﻰ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻴﺠﻰ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﺣﺪﺳﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭ ﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺨﻮﺩﺭﺍ ﮔﻴﺞ
ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻣﮕﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺣﺪس ﺑﺴﻴﻂ
و واضح ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﻟﺎﺕ ﻋﻤﻠﻰ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻤﺘﺮﻳﻦ
ﻣﻄﻠﺐ ﺭﺍ ﻣﻄﺮح
ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﺑﺤﻴﺮﺕ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﮔﻴﺞ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﭘﻴﺮ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭﻟﻮ ﺑﺎ ﺳﻄﻮﺡ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮیش
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﭘس
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ (
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺼﺎﺭ) ﺃﻧﺪﺭﺯﮔﻮﻧﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻨﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺼﺎﺭ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻥ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻈﺮ
ﻣﻄّﻠﻌﻴﻦ ﺍﺯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤی
ﻮ ﻃﺒّﻰ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺤﺪس
ﺑﺴﻴﻂ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺧﻴﻠﻰ ﺯﻭﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . وﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻨﺎﻡ ﻫﻮﻑ ﺩﻳﻨﮓ
ﺩﺭ 1916 ﻓﻮﺕ
ﮐﺮﺩ
ﻧﻮﺷﺖﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻣﻦ
ﺑﺎﻋث ﺗﺸﻮپس ﻭ
ﺗﺸﻮﻳﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ می
ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻟﺬﺍ ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻘﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﮐﻪ ﻧﻘﺪ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﺑﻠﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺮﻗﻪﻫﺎ ﻭ
ﻓﺮﻗﻪﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺗﺮﺍﺷﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍﻫﺮ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻳﻚ
ﺟﺮﻳﺎﻥﻣﺰﻳﺪﻯ
ﺑﺮ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﻭ ﺿﻠﻊ
ﺯﺍﻭﻳﻪﺍﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺩﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻣﺮﮐﺰ ﻳﺎ ﺭﺃس
ﺯﺍﻭﻳﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﺿﻠﺎع
ﺰﺍﻭﻳﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻳﺎﺑﺪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻣﻨﺒﻊ ﻭ ﺃﺻﻞ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻣﮕﺮ ﻫﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺮ
ﺣﺪس ﺑﺴﻴﻂ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ مستقیم
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺭﺍﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻮﺍﺯﻯﺁﻥ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻫﻴﭻ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﺯﺍﻭﻳﻪ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻨﺸﺄ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻭﺣﺘﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻃﻮﻝ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺧﻂ ﺳﻴﺮ ﭘﻴﺶ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﺎﻗﺪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻮﻳﺴﺪ
ﺣﺪس ﺍﻭﻝ ﻣﻦ (
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ) ﮐﻪ
ﺩﻭﺍﻡ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ اﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻭﺍﻡ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺣﺪس
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡﻭ
ﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﻣﮑﻤّﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﻫﺪﻑ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘی
اﮔﺮ ﺩﺭ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺑﺎﺣﺪس
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪ
ﺷﺮﻭﻉ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﭘس
ﺩﻭﺍﻡ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺍﮔﺮ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﻨﺪ ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﺧﻄﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ خویشﺟﻬﻨّﻢ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺪﺑﺨﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺩﺭﻙ ﭘﻮﭼﻰ ﻭ
ﺣﻴﺮﺕ
ﻭﺗﻮﺧﺎﻟﻰ
ﺑﻮﺩﻥﺪﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺧﻮﺩ کنند . ﻳﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ(
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ) . ﻳﺎ
ﺑﺪ ﻓﻬﻤﻰ ﻭ
ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﻭﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺣﺪس
ﺑﺴﻴﻂ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻭ
(ﮐﻮﺟﻴﺘﻮ)
ﻳﻌﻨﻰ ﻣﻦ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻭﻣﺴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺍﺻﻞ ﺧﻮﺩم
اﺩﺍﻣﻪ میدهم . ﻭ
ﺑﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻡ ﭘس ﺑﺎ
ﺑﻮﺩﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻢ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﺣﻘﻴﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﻣﺮﺩﻩ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ(ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺪ) . ﭘس ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻓﮑﺮﻣﻴﮑﻨﻢ
ﭘس ﻣﻦ
ﻫﺴﺘﻢﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭ ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ
ﻃﻠﺐ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻡ ﭘس ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﻪ ﺑﺸﺮﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻦ باشد . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﺸﺒﻴﻪ ﺑﻨﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻢ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻴﻦ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻭﮐﺮﻩ ﻣﺎﻩ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ . و
ﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻪﺍﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﺴﺘﻪ
ﺷﻮﻳﻢ
ﻭﺗﻮﻗّﻒ از
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺩﻭﺍﻡ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺒﻴﻢﺑﺎ
ﺳﻪ ﺭﺍﻩ ﺣﻞ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﻴﺎﺋﻴﻢﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﻭ ﺧﺴﺘﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺑﻨﻴﺴﺘﻰ ﻭ عَدَم
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺭﺍﻩ سوﻡ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﭘﻠّﻪ
ﻫﺎ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﭘﻠّﻪﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ولی
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ ﺁﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻳﺎ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻳﺎ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺘﻦ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ ﮐﻤﻚ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ (
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻓﮑﺮﻯ)
ﻭﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯﻭﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪان
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﮔﻮﻫﺮﻳﻥ ﻮ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺂﺭﺯﻭﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺂﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﺻﻌﻮﺩ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻤﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﭙﺮﺳندﺪ ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﺪ؟ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻳﮑﺮﻭﺯ ﻳﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻳﮑﺮﻭﺯ . ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﻮﺩﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻭﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻯ
ﻧﻤﻰ
ﮐّﻨﺪﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﮑم اﻳﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻥ
ﻧﻴﺰﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺗﻌﺎﻟﻰﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻃﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍاحساس
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭﻧﺎ
ﺍﻣﻴﺪﻯ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐﻣﺴﺘﻠﺰﻡ
ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺯ ﻳﮑﺎﻳﻚ
ﭘﻠﻪﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﻘﻴﻪ
ﻋﻤﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﺍﺳﺘﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺍﺭﺩ

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﺮﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ(ﺟﻮﻫﺮ ﻭﺟﻮﺩ)
ﺩﺍﻧﺴﺖ؟ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﻮﻫﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ (
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭﺟﻮﺩ)
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺻﻌﻮﺩ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻤﺎﺷﺎﻯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﮔﺬﺭﻋﻤﺮﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺳﺎﺧﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎﻓﺘﻦ
. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﺒﻞ
ﺩﺭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩﻭ
ﺩﺭ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﺧﺴﺘﻪ
ﻭﻧﺎﺍﻣﻴﺪ
ﻭﺑﻰ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺩﺭﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻴﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺭﻧﺞ
ﺑﺪﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺸﻮﺩ ﻭﻳﺎ
ﻗﺒﻮﻝ ﺭﻧﺞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺳﺖ ﺍﻭﺭﺍ ﻋﺎﻗﻞ
ﻧﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻋﺼﺮ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺘﻔﻠﺴﻔﻴﻦﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥکلام ﻣﻰ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺎﺷﻴﻦ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﺍﻳﺞ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻮﺩه ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
(ﺟﻮﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ)
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺧﻠﻂ ﻭﻣﺨﻠﻮﻁ
(ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ)
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺃﻧﺸﺘﻦ ﺁﻧﺮﺍ (
ﺯﻣﮑﺎﻥ )
ﻣﻴﮕﻔﺖ . ﻭﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻃﻰ ﺍﺯ
ﮐﻴﻒ ﻭﮐﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻣﺮﺩﻩ ﻳﺎ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺮﺩﮔﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﻴﻔﻰ ﻋﺎﻟﻰ
ﺗﺮ ﻭﮐﻤّﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺐ ﻣﺪﺍﺭ ﺩﺭ
ﺟﺎﺯﺩﻥ ﻭ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻥ
ﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻗﺘﻰ (ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺩﻝ) ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭼﺸﻤﺎﻥ
ﺗﻦ ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺕ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﻓﻀﺎ ﻣﻴﺎﻥ
ﺭﺍﻩ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﮔﻔﺘﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻭ ﺭﺍﻩ
ﻧﺠﺎﺕﺍﺯ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻥ
ﻨﻴﺴﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﺮﻕ ﺑﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻣﺎ ﺑﻴﻦ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﮐﻴﻔﻰ ﺑﺎ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﮐﻤّﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭘﻴﺶﺭﻭﻯ
ﺑﺎﺯﻧﺪﮔﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺭﻓﺘﻦ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺟﺴﺘﻦ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ
است . ﻭ ﺣﺘﻰ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩﮐﻪ ﺟﺰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﮔﻮﻧﻪ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺷﻴﻄﺎﻧی
نشاﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ(ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ)
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ(ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻥ) ﮐﻪ (ﺑﻪ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ)ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺵ
ﺭﻭﺷﻰ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻣﺪﻩﻭ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩﻭ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﭼﺮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﭘﺮﻭﺍﺭ ﺑﻨﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺸﺘﻪﺷﺪﻥ
ﻭﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭ
ﭼﺮﺍﮔﺎﻩﻣﺮﺗﻊ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﭘسﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﮔﺎﻭ
ﻭﮔﻮﺳﻔﻨﺪﻯ ﭘﺮﻭﺍﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺷﮑﺎﺭ ﻭ
ﻗﺼّﺎﺑﻰ ﻭ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺧﺪﺍﺋﻰﻭ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻠﺎﺵ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻟﻤﻴﺪﻥ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺷﮑﻢ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺷﮑﻢ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚ ﻭ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
(ﺣﺘﻤﻴّﺖ)
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖﻭﺟﺪﺍﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﺮﺍ ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﭼﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﻭﺡ ﻭ(
ﺃﺿﻞ ﻭﺟﻮﺩ )
ﺧﻮﺩ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻓﺮﻳﺐ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺒﺎﻃﻞ ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﺑﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺭﺍﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﻘﺪ ﻭ ﺍﻳﺮﺍﺩ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺳﻠﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻧﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺣﺠﺎﺏ
ﺃﻋﻈﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺘﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺟﻬﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻫﻢ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﻋﺮﻓﺎ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻃﺮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ﻭﺍﺿﺢ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺨﻄﺎ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻳﻘﻴﻨﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﺟﺰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﺎﺭﮐس
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﻓﻴﻮﻥ
ﻣﻠﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺭﮐس ﻫﻢ
ﺿﻤﻦ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻧﺮﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﻫﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﻭﻧﺪﺳﺮ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﺴﺘﺎﻥ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﮐﻌﺒﻪﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺮﻙ(ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ)ﻭ ﻓﻄﺮﺕ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻣﺘﻌﻬّﺪ
ﺑﺎ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻌﮑﻮس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭﺯﻣﺎﻧﻪ خویش
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻳﺎ ﻃﺒّﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺘﺠﺪﺩ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ ﮐﻪ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ولی
ﻧﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣثبت
ﺑﺎ ﻋﻠﻢ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺍﻓﺮﺍﻃﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻢ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﺯ ﻳﻘﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺩﺍﺭﺍﮐﺎﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﭘس ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﭘﻮﻝ
ﻭﺷﻬﺮﺕ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺭﺍﻯ ﭘﻮﺷﺶ
ﻋﻠﻢ ﻣﺨﻔﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﺧﻮﺩﺭﺍﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻌﻴّﻨﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪ . ﻭ
ﺷﻮﺭﺷﻰ ﻋﻠﻴﻪ
ﻳﻚ ﻣﮑﺘﺐ ﺟﺎ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺣﺘﻰ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻭ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻫﺎﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﺭﺳﻄﻮﺋﻰﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻣﺪﺭﺳﻴّﻮﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺎﻧﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﮑﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥﺑﺎ
ﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﻓﺎ
ﺭﺍ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭘﺰﺷﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﻭ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺷﺪﻳﺪ
ﺩﺭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭلی
در ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪﺁﻣﻮﺯﺵ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻘﻴﻪ ﺍﻳﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺎ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ
ﺳﻌﺎﺩﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻴﮑﻮ
ﺯﺗﺪﮔﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ (ﺃﺻﻞ ﻭ
ﻣُثُل)ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺷﺎﮔﺮﺩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥﻣﻨﻄﻖ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﺩﻯ
ﮐﻪ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﻄﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺍﺯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻫﺮ ﭘﻴﺮ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥﺑﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﻭ ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺻﻞ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣُثُل
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻋﺮﻓﺎ
ﺍﺳﺖ ولی ﺗﻨﻬﺎ
ﺣﺮﻑ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺃﺭﺳﻄﻮ ﺳﺮ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﻕ
ﺍﻣثاﻝ ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺍﺯ(
ﻣٌثُل ) ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻓﻬﻢ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻨﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺳﮑﻮﻟﺎﺳﺘﻴﻚ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﺪﺍﺭس ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺷﺮﻕ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩﻋﻤﻠﺎ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻠﺬﺕ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
برگسون
ﮐﺎﻧﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﺎﻟﺺ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﻃﺮﺍﺯﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﻤﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﻘﻞ ﺧﺎﻟﺺ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﮐﺎﻧﺘﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﻣﺪﺭﺳﻰ
ﻭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﮐﺘﻔﺎ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺣﻴﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺷﺪﻧﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮕﺮ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ که ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ ﺑﻌﻘﻞ کُلّ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﺧﻮﺩ ﺧﺎﻟﻖ ﻭﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭼﻪ ﺑﺴﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺍﻟﻠﻪ
وجود ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯﮐﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
فرض محال ﺑﻨﻮﺭ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎنی الله
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺴﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺍﻟﻠﻪ ﺑﻠﻤﺪ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺩﺭ ﺳﮑس
ﻭﺗﻨﺒﻠﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﻴﻨﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺰﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ
. ﻭ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﻴﻊ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻧﻴﺰﻡ
ﺩﺭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﮐﺎﻧﺘﻴﺰﻡﺍﻭﺭﺍ(ﻟﺎ
ﻋﻘﻠی ﻮ ﻟﺎ
ﺣﺘﻤﻰ)
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﻯ ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﺍﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺗا ﺳﻄﺢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺎﻧی
ﺤﺪس ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻤﻴّﺖﻭ ﺑﻴﻦ ناسوتی
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﭘﺎ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴبینند . ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ ناسوتیﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭﻙ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ خویش
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﻠﺐ
ﻭﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺳﺎس
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻭ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﺮﮐﺎﻣﻠﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺍﻧﮑﺎﺭﻯ
ﻭﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻳﻚ ﺟﻨﺒﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻔﺮﺩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻣثبت
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﭘﻮﭺ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﻋﺪﻣﻴّﺖﻭ
ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻈﻤﻰ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﮑﺮﻯﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﻓﮑﺮﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺃﻫﻞ ﻠﻢ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻗﺸﺮﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﮐﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺮﻑ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ . ﻟﺬﺍ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻯ
ﻣﻴﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻣثبت پوزیتیو
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺩﺍﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺍثبات ﺃﺻل
آﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﻣﻄﺮﺡ
ﮐﺮﺩﻩ . ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﮐﺸﻒﺍﺻﻠﻰ
ﮐﻪ(ﻓﻌﻞ)
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻭ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﭘﺎﮐﺮﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ(ﺃﺻﻞ
ﻣﺤﺒّﺖ)ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺷﺮﻗﻰ
ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎ ﺷﺮﻗﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎﺋﻰ
ﻭﺩﺍﺋﻰ ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺑﻮﺩﺍﺋﻰ ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻳﺎ تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﺍﺧﻴﺮ ﺑﺸﮑﻞ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻂ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﺍﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﻦ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺂﻧﻬﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩﻳﺎ
ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ ﻭﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯﺴﻠﻮﮐﻰ
تاﺭﻳﺨﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﻤﻪ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍع
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪﺗﺎ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺑﻔﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﺑﺘﻌﻠﻴﻢ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻭﺍﺭﺩ
ﺳﻄﺢ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺳﻄﺤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻧﻮﻉ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺻﺮﻳﺤﺎ ﻣﻌﺘﺮﻑ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻣﺒﺪﺃ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ
ﻭ(ﺍﻧﻄﻮاء) ﻭ
ﺑﺪﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﻭ ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﺭﭼﻪﺍﻯ (ﺗﺎ
ﺷﺪﻩ ﺑﺮﻭﻯ
ﺧﻮﺩ) ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺍﺭﺩ
ﺣﻮﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
(ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ)
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ خویش
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﺭﻭﺵ
ﻭ ﺧﺼﻮﺻﻴّﺖ
ﻓﮑﺮ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯﮐﻪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺭﺍ ﻣﺒﺪﺃ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻞ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺵ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﻊ ﻣﺸﮑﻞ
ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻃﺒّﻰ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ(ﻋﺎﺩﺕ)ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ (ﺟﻬﺪ ﻭﺭﻧﺞ)ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺒﺮﮔﻴﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻣﻴﻮﻟﻮﭘﻮﻧﺘﻰ
ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺩﺍﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺭﺍ ﮐﻠﻴﺪ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺑﺮﺗری
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﻳﻚ ﺟزء
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﮑﻞ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ولی
ﻳﻚ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ أجزاءﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻫﻤﮕﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺷﺄﻥ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺷﺪﻩﻭﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻣؤثِرّ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃﺻﻞ (ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) خداوند ﺩﺭ(ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ)
ﺩﺭ(ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ)ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک
اﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻥﭼﻮﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﺋﻰﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺍﺯ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ ﮐﻪ
ﺷﺮﻭﻉ
ﺑﺘﻔﮑّﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺯ کُلّ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻌﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺭﺍ ﻳﮑﺠﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﺭﻭﺵ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ناسوتیﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﺎﮔﻬﺎﻥ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻠﮑﻮﺗی ﻤﻴﮑﻨﻨﺪ
. ولی ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵﺭﻭﺡ القُدُس
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﻳﺎ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ، ﻭلی ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ ولی
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺭﻭﺵ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ
ﮔﻔﺘﻴﻢﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻋﻘﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ
ﭘﺮﺳﺘﺎﻥ
ﺷﺎﻣﻞ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺎ
ﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﭼﻪ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻳﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺘﻰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺮ ﺩﺍﺭند . ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻋث
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺳﺘﻢ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﺄﺟﺰﺍ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻋﻠﻞ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﺎﻣﻞ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﻭﺵ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻳﺎ(
اکسپرینس ) ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺷﺮﻗﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ولی
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺣﺴّﻰ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺗﺨﺼﺺ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ تصوّف
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
آریائی
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ سوء ﮊﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﻮﻕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﻭﻝ ﻭ ﺩﻭﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ولایت
سلوکی محمدی ﻭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺣﺴﻨﻴﻦﺑﺎﺯ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭ ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮکی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﺣﺴّﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﻔﮑﺮﺍﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺍﻳﻨﺘﻮﻳﺸﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ(ﺣﻨﻴﻒ)ﺑﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ(ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ) ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ (
اینتگرال) ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻘﺶ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎس ﺑﺎ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺎ
ﻫم ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰﺑﺎ
کُلّ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪﻭ
ﻣﺒﺪﺃ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻭ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﻭﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺤﺪس
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻭﺣﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﻭﺵ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭلی
ﺒﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺭﺳﻨﺪ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻴّﺖ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻬﻴّﺖ
ﺭﻭﺵ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪﻭ
ﺷﺒﻴﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻴّﺖ
ﻭﺿﻌﻴّﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ
ﻣﺴﻴﺢﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ علیّ
ّ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﻭﺵ محمّدﻭ
ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺩﺭﺭﻭﺵ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ .

(ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ)
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ بحقَّ
ﻭ ﺑﺴﻮﻯ حقّ ﻭﺧﺪﺍ
ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺮﺩﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﺮﻳﻦ
ﺍﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺭﻭﺵ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺒﺠﻬﺎﻥ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﺩﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺟﺎﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮐﻠّﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﺫﻫﻨی
ﻮﻳﺎ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﻭ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
نیست ولی ﭘس
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ ﻫﺴﺖ
. ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﻬﺮ سوﮊﻩ
ﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻭﺵ
ﺩﻳﮕﺮﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻃﺒّﻰﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺵ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﻳﻮﻧﮓ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻫﻢ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍﻟﺒﺎس
ﻭﻣﻈﻬﺮ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﮐﻪ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﭘﺮ
ﻓﺴﺎﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺳﺠّﺎﺩﻩ
ﻭﺗﺴﺒﻴح ﺮﺍ
ﻣﻈﻬﺮ ﭘﺎﮐﻰ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺟﺎﻩﻃﻠﺐ
ﻭﺍﻧﻤﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻳﺖﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻣﻮﻟﺎﻧﺎ ﺑﻮﺩﻥ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺑﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻫﻤﮕﺎﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ
ﻗﺮﻥ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍ ﻣﺴﻴﺮ ﻭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﮐﺸﻒ
ﮔﻨﺠﻴﻨﻪﻫﺎﻯ
ﻃﻠﺎ ﺩﺭ ﺯﻳﺮ
ﺧﺎﻙ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ولی
ﮔﻨﺠﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘی ﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺭﺍ
ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﻨﺼﻔﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ(ﺭؤﻳﺖ
ﺑﺴﻴﻂ) ﺍﺯ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺳﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ولی
ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻞ ﻧﻤﻰ
نمایند . ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡﻭ
ﭼﻮﻥ ﮐﻠﺎس
ﺩﺭس علمی ﻭ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ولی ﮐﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ یک ﻧﻔﺮﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺮﻭﺍﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﮐﻠﺎﻡ
ﮐﻠّﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻞ
ﺳﻠﻮکی ﺨﻮﺩ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺑﻘﻮﻝ ﻧﻴﮑﻮﻯ ﮐﺴﻰﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺧﻮﺵ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺷﺐ ﻧﺴﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺘﻮﺟّﻪﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺴؤﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ولی
ﺷﺐ ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﺷﺐ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﺩﺭﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ(ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ)ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
خویش ﻭﻳﺎ ﻫﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮش
گذﺭﺍﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖولی
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﻳﻚ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻭ ﺁﻧﻄﻮﺭ ﻫﻢ
ﺳﺎﺩﻩ ﻭ ﺁﺳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺳﺎﺩﻩ ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺴﻴﻂ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺎ
ﺁﺳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ
ﻓﺮﻕ ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺴﻴﻂ ﻭ ﻧﺎﺏ ﻭ
ﺃﺻﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺩﻳﺮﺗﺮ
ﻭ ﺑﺰﺣﻤﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺴﺐ ﻭ
ﻓﻬم ﻮ ﻭﺻﻮل
ﺒﻨﺘﺎﻳﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻫﻢ
ﻓﻬﻢ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺁﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖﻭ
ﻫﻢ ﺳﺎﺩﮔﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻤﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﻓﻬﻢ
ﺁﻥ ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖﻭ
ﻫﻢ ﻣﺤﺼﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺧﻮﺩ ﭘﺴﻨﺪﻯ
خویش ﮔﺬﺷﺖﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﭘس
ﺳﺎﺩﻩ ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﻴﻨﻰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﮑﻠّﻰ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺳﻴﺪ . ﭼﻪ
ﺯﻳﺒﺎ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺰﺭﮒ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻤﻴﻖ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﻭﻭﺍﻗﻊ ﺍﺳﺖ . ﺑﻴﻦ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺑﻴﻨﺸﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻗﻌﻰ . ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
به(ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﺤﻘﺎﻳﻖ)ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ به (
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ محمّدﻯ)
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ به
(ﮔﻞ محمّدﻯ)
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻘﺶ ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ
ﮔﻠﻬﺎﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻓﺮﺵ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻧﺎﭼﻴﺰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻳﻚ ﺃﺗﻢ
ﺑﺎ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﺩﺭ ﺣﺠﻢ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﮐﺎﻫﻰ ﮐﻮهی
ﺮﺍ ﻋﻈﻴﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﭘس ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻧﻴﺎﺯ
به( مرﮒ ﻗﺒل اﺯ
ﻣﺮﮒ)ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻏﺎﺯ پیدایش
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﺎ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺗﺮﻙ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ ﻧﮑﻨﺪﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﭘﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺗﺮﻙ ﺟﺴﺪ
ﻭ ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺠﺴﻢ
ﮐﻮﭼﻚ ﻧﻮﺯﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻭﺣﻘﻴﻘﻴﺘﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍنی ﻭ ﺩﺭ تصوّف
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﻋﻮﺍﻡﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﻇﺎﻫﺮ ﺑﺰﺭگ
ﺴﺎﻟﻰ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ .

ﺟﻬﺶ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻭ ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﺃﮐثر
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ ﻧﺎ
ﺻﺎﻓﻰ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ تصوّف
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺶ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﭼﻮﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺁﺏ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ اﺯ ﺁﻥ
ﮐﺴﺐ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺸﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭼﺸﻤﻪ ﺳﺎﺭﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎ
ﺟﻬﺪ ﻭ ﮐﻮﺷﺶ ﻭ
ﺭﻧﺞ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﺴﺐ
ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﺸﻤﻪ ﺁﺏ
ﺩﻣﻨﻪ ﻭ ﭘﺎﻯ
ﮐﻮﻩ ﺩﺭ ﻗﻠّﻪ ﮐﻮﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﺩﮔﻰ ﻭ
ﺑﺴﻴﻂ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺵ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻠﺎﺵ
ﺻﻌﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﮐﻮﻩ ﻧﻮﺭﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎ ﺳﺨﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺭﻧﺞ ﺑﮕﻨﺞ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﮐﺎﺭ
ﻫﺮ ﮐس ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﺮﺩ ﮐﻬﻦ
ﻭﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
(ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس )
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﻫﺮﮐس ﻫﺮ
ﺟﺎﺋﻰ ﺗﻮﻗّﻒ ﮐﺮﺩ
ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯﻋﻘﺐ
ﺭﻭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯﺩﻳﺎﺩ ﻋﻘﻞ
ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺘﻦﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺣﺪّﻯ اﺳﺖ
ﮐﻪﺩﺭ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺷﺨﺺ ﺑﻮﺩ . ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ ﺍﻭ
ﻣﺠﻌّﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺯﺣﻤﺘﻰ ﺑﻮﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺩﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﭽﻨﻴﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ ﺷﻮﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﭼﻴﻦ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺮﺷﺪ ﭘﻮﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻟﺎﻏﺮ
ﺷﻮﺩ ﭘﻮﺳﺖ
ﻟﺎﻏﺮ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﻣﺎﺯﺍﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﻦ ﺍﺯ ﭘﻮﺳﺖﺑﺼﻮﺭﺕ
ﭼﻴﻦ ﻭ ﻏﺒﻐﺐ
ﻭﺁﻭﻳﺰﺍﻥ
ﺷﺪﻥ ﭘﻮﺳﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺎﺯ ﭼﺎﻕ
ﺩﺭ ﺗﻦ
ﮔﺮﺩﺩﻧﻴﺎﺯ
ﺑﭙﻮﺳﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖولی ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺴﺨﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ ﭘﺮ ﺍﺯ
ﭼﻴﻦ ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻠﺎﺵ ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻟﺎﻏﺮ
ﺷﺪﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﭼﺎﻗﻰ ﺩﻭﺭﻩ ﺟﻮﺍﻧﻰﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ ﭘﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﺩﺍﺷﺖﻭﭘﺮ
ﺍﺯ ﺗﻮﺗّﺮ ﻭ
ﺑﺤﺮﺍﻥ و( تنشن)
بود ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻯ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐس
ﺗﻨﺒﻞ ﻭ ﺁﺳﺎﻥ
ﮔﻴﺮﻭﻣﻐﺮﻭﺭ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻋﺰﻟﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺪ ﻭﺗﻠﺎﺵ
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ(ﺟﻬﺎﺩ)ﺟﻨﮕﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺧﺎﺹ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﭘﻨﺠﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩﺑﻤﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺯﻭﺩ ﺭﺵ ﺑﺮﻭﺩﺗﺎ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ عَدَم
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺯﻭﺩﺭس ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺳﺎﻟﻚ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺟﻬﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﭘس اﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺎ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺑﺴﻄﺢ
ﻣﻨﻄﻖﻭﻃﺮﺡ ﺗﺮﺑﻴﺘی
ﻮﺍﺳﺘﺪﻟﺎلی
ﺨﺎﺹ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺳﺨﺘﻰ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭﻋﻀﻠﺎﺕﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻥ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﻭ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻟﺎﻏﺮ ﺗﺮ ﻭ
ﭘﻴﺸﺎﻧﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﭘﺮ
ﭼﻴﻦ ﻭﭼﻮﺭﻭﻙ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻌّﺎﻝ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺧﻴﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺭﻭﻯ ﮐﺎﻏﺬ ثبت
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ ﺗﻮﺍﻥ
ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭﻙ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻭ ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺭﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻟﻬﺎم کنند . ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺧﻮﺩﺳﻄﺤﻰ
ﺧﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﺍﮔﺮ
ﺑﻴﺎﻥ ﺷﻔﺎﻫﻰ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻭ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﺎ
ﺑﺎﻭﺭﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺧﺴﺘﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺧﻮﺏ
ﺻﺎﺣﺐ ﺳﺨﻦ ﺭﺍ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﺫﻭﻕ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺠﻰ ﺍﻳﻦ
ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺧﺴﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺗﻨﺒﻠﻰ ﻭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻫﺮ
ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﻨﺒﺎلی ﺨﺴﺘﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﺷﻮﺭﺵ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﻨﺒﻠﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺟﻤﻊ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺗﻨﺒﻠﺎﻥﮐﻪ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺘﺤﻘﻴﻖ ﻭ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﺩﺭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺗﻨﺒﻠﺎﻥ
ﺧﻴﺎﻝ ﺑﮑﻠّﻴﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭﮐﻤﺘﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻳﺎ ﺷﺒﻴﻪ
ﺁﻧﻬﺎ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﺗّﻬﺎﻡ ﺑﺮ
ﻭﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ(ﻟﺎ ﻋﻘﻠﻰ)ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻋﻘﻞ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﻣﺪﻋﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ . ﭘس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﮐﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﻋﻘﻠﻰ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﻠﺸﺪ . ولی
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺿﺪ ﺟﻨﮓ
ﺟﻨﮕﻴﺪ؟ﻭ ﻳﺎ
ﻫﻨﺮﻯ ﺿﺪ ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺷﺖ؟ﻭ ﻳﺎ
ﺩﻳﻨﻰ ﺿﺪ ﺧﺪﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩ؟ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﻓﺎﺳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻤﻊ
ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻭ
ﺍﺿﺪﺍﺩ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ ﺑﻴﻨﺶ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭﻧﻈﻢ ﺧﺎﺻﻰ ﺧﻮﺩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﻨﺶ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺪس
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺯﺣﻤﺖ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﺣﻤﺖ ﻭ ﺭﻧﺞ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻝ زده
گی ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺭﻭﺡ ﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺤﻤّﻞ ﺭﻧﺞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺭﻧﺞ
ﺑﺒﻴﺸﺘﺮ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺎﻡ ﺁﻧﺮﺍ
ﺭﻧﺞ ﻭ ﺑﻠﺎ
ﻭﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ ﻭ
ﻣﺤﻨﺖ ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ .

ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺠﻰ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎ
(ﭼﺸﻢ هنری) ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﭼﺸﻢ (ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ) ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺃﻧﺪﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺎ( ﭼﺸﻢ ﺩﻝ)
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . لذا
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ ﻫﻨﺮ
ﺭﺍ ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ ﺁﺭﻳﺎ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺭﻳﺎ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺍﻧﺎ
ﻭﺑﺮﻫﻤﻦ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺩﺭﺳﺖ ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ ﺑﻨﻴﮑﻮﺋﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺠﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭؤﻳﺖ
ﺍﺳﺖ ( ویژن) ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭؤﻳﺖ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﻓﺎﻧﺘﺴﺘﻴﻚﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠق ﻮ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
(شهوﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ) و الهامی
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺁﻧﻬﺎﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻴﺎﺯﺷﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﭼﻮﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺠﺮﺩ ﺍﺯ
ﻋﻤﻞ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺍﺯ ناسوتی ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﺠﺮﺩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺍﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭ( ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ)
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻋﺼﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﭘﺮﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻧﺎ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻬﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﺮ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ ﺮﺍ ﺭﻋﺎﻳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺﻭ ﻋﺼﺮ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﺯﺑﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ سوﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻨﺰﻳﻞ
ﺩﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﮐﻢ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺁﻥ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰﺑﺮ ﺣﺴﺐ
ﻋﻤﻖ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺃﺑﺪﻯ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻫﺮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﻄﺢ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻣﻰﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺯﺣﻤﺖﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﺮﺍﻩﺑﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﻟﺬﺕ ﻣﺨﺼﻮﺹﺫﻫﻨﻰ
ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻧﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺧﻄﺎﻯ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﮐﺴﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻟﺬﺕ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﺑﻠﻨﺪ
ﭘﺮﻭﺍﺯﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺳﺘﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺳﺘﻢ ﺩﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ
ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺤﺒﻮﺏ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ . ﭘس
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﻳﺎ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻮﻗﻒ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻏﺎﺯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺭﺍﻩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺣﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻫﻮﺳﻬﺎ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﻬﺮ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩﺍﻯ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪﺗﺎ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ 1859 ﺩﺭ
ﺍﻃﺮپس ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻭ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻧﺪﻭ ﻣﺎدرس
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰ
ﻣﻘﻴﻢ
ﺍﻳﺮﻟﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗثیر ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺷﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻓﮑﺮ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ اﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪﻏﻴﺮﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻳﻬﻮﺩﻯﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺍﺳﺖ
ﺑﻔﺮﺽ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﻳﻌﻘﻮﺏ
ﻭ ﻳﻮﺳﻒ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻣﻮﺳﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻮﺳﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ولی
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥﻣﻮﺳﻰ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﻳﻮﺳﻒﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﺩ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺳﻰ ﻃﺎﻟﺐ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺎﻋﻠﺎﻡ
(ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﺑﻴﺖ)
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪ . ﭘس
ﻣﻐﻀﻮﺏ
ﻓﺮﻋﻮﻥ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺣﺴﻮﺩﺍﻥ
گرﺩﻳﺪ . ﻣﻮﺳﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺮﻫﻤﻨﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪ . ﮐﻪ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﺃﮐثرﺍ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻧﺸﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪ . ﻣﻮﺳﻰ ﻳﺎ
ﻣﻮﺷﻪ(ﻣﺎﺷﻰ
ﺭﻫﺮﻭ) ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﺴﻴﺢ (ﻣﺎﺷﻴﻪ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﺷﺪﻩ)
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮسوﻯ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻏﻴﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻣﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻌﻴﺐ ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺳﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﺮ
ﻣﺪﻳﻦ ﮐﻨﺎﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺳﺮﺥ ﻭ
ﺻﺤﺮﺍﻯ ﺳﻴﻨﺎ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﻴﭻ
ﮐﺴﻰ ﺍﺯ ﺷﮑﻢ
ﻣﺎﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻧﻤﻰ
ﺁﻳﺪ . ولی ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﻳﮑﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﺼﺮ
ﻫﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰﺑﮑﺸﻒ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﻭ ﻣﻴﺘﺮﺍ
ﻭ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ محمّدﺍﻳﻦ
ﺷﺶ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﮐﻠّﻰ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴک
ﻤﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥﺴﺎﻟﻚ
ﺍﻭ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺪﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺗﺎﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯﻭ
ﺷﺎﻧس ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ .

ﺩﺭ ﺭﺷﺪ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ ﺃثر
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷته است . ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻌﻠﻮﻡ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕﻭ
ﺳﭙس ﺑﺄﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﺩﺍﻧﺸﺴﺮﺍﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺗﺤﺼﻴﻞ ﮐﺮﺩﻭ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺁﻣﻮﺧﺖ ﻭ ﺷﻐﻞ
ﮐﺘﺎﺑﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮐﺘﺐ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ تطوّر
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺳﺨﺖ ﺑﻌﻠﻮﻡ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻭﺿﻌﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻴﺰ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ ﻭ
ﻟﺎ ﺃﺩﺭﻯ
ﻧﻬﻠﻴﺰﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﺑﻨﻮﺷﺘﻦ
ﻋﻠﻴﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﻢ
ﻣﻄﻠق ﺒﻮﺩ ﻭ
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺠﺰﺋﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺁثاﺭ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺧﻮﺷﺶ ﻣﻴﺂﻣﺪ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﻤﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﻭ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺣﺘﻰ تطوّر ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪ . ولی
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺩ . ﭼﻮﻥ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﺗﻔﮑّﺮﺧﻮﺩﺳﺨﺖ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﻴﻨﻰ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻮﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺖﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺑﻪ(ﻟﻮﻙ ﻭ
ﻫﻴﻮﻡ)ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻫﺎﻭ
ﺑﺎ(ﻣﻞ)ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ ﺑﺎ
(ﺑﺮﮐﻠﻰ) ﺍﺯ ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﺫﺍﺗﻰ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺎﻋث
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﻧﮕﻠﻴس
ﺷﺪ . ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺑﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﻭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ ﺩﺍﺋﻢ
ﻓﮑﺮ ﺑﺸﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﺮﺳﺶ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ می کرﺩ ﻭ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﮑﺮﻯﻭ ﮔﺬﺭ
ﺑﻴﻨﺸﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺸﺎﺑﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻢ . ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻓﮑﺮﻯ ﻣﻦ ﺑﺒﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﻣﮑﺘﺐ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﭘس
ﺍﺯ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺩﻳﻨﻰ
ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺑﻤﮑﺘﺐ
تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺭﺳﻴﺪﻡ
. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﺰ ﺭﺍﻩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺮﻓﺘﻪﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
(ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ)ﻭ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ(ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝ)
ﺩﺍﺷﺘﻢ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺘﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻢ
ﻭ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ . ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﻡ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺟﺎﻧﺒﻪ ﻭ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻧﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﮑﺎﺗﺐ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﭽﻪ
ﺳﺮﻋﺖ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺯﺷﺖ خویش
ﮔﺮﻳﺰﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺤﻘّﻖ بالقوّه
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻴﻴﺎﻓﺖ
. ﻣثل ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺤﻘﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺑﺪﻫﺪﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻄﻠﺐ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻴﺰ ﺣﺪس
ﺑﺴﻴﻂ ﻭ ﺃﺻﻠﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎم
های ﺑﮑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ کاﻣﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺳﺒﻘﺖ
ﺑﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﮔﻮﺋﻰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﺍ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ خویش
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺨﺼﺎ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺤﺪس
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺍﺻﺮﺍﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺩﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﻃﻠﺎﻉ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﮑﺎﺕ
ﻣثبت ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭﻧﻘﺪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﺭﺳﺖﺑﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻣﻞ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣثبت ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻯ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺿﻌﻒ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﻰ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺤﻮﺯﻩ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻃﻠﺴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻘﻄﻪ
ﺷﺮﻭﻉ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ( ﻫﻨﺮ تطوّرﻯ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ)ﻳﻮﺩ . ﻭ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻣﺎﺩﻯﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﻌﻤﻴﻢ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ ﺍﺯ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻦ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭتطوّر
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺪﺑّﺮﻳﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . پس ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺒی هدﺍﻳﺖ
کنندﻩ ﺭﺍ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺑﺰﺑﺎﻧﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺳﻄﺢ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﺎﺭﺳﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭘس
ﻫﺮ ﻋﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩﺍ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﺼﺮﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﺮ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻰ ﻳﻚ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺕ
ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻧﻴﺎﺯﺑﺘﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﺮﻳﻊ ﻋﻠﻮﻡ
ﺗﮑﻨﻴﮑی
ﺠﺪﻳﺪﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺟﺎﺭﻯﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ ﻧﺎ
ﺁﺷﻨﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﺎ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻧﺴﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮐﻪﺭﺍﻩ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺮﻓﺖﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺧﻠﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ ﺧﻠﻂ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺎ ﻓﻴﺰﻳﻚﻳﺎ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺒﻰ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺎﺩﻯ ﺟﺎﺭﻯ
ﻋﻮﺍﻡ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺗﺮﻙ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻭ
ﻧﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻮﺍﻡ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﻞ ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻫﺎ
ﻧﻤﻮﺩ . پس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪ ﻭ ﻗﺼﺪ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺟﺒﺮ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ ﻭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﺴﻴﻦ
ﻫﺎ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺃثر
ﻣﻨﻔﻰ ﻳﺎ ﻣثبت
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭ ﺩﻭﺍﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭ تطوّر ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮ ﺑﻮﺩﻩ . ﭘس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﻧﻪ ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻗّﻒﺯﻣﺎﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﺮﮐس ﭼﻨﻴﻦ
ﺭﻭﺵ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﻭ ﻋﻠﻢ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺵ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﺳﺎﺯ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻗﺪﻳﻢﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ تصوّف
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﺍﺧﻴﺮ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻴﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺟﻤﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻬﺎ
ﻭ ﻫﺮ ﻣﺠﻠس
ﺳﺨن ﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻗﺒل اﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟﻪ
ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻴﺪ . ﮐﻪ ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻳﻚ ﺟﻬﺶ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﮐﺴﺒﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮐثرﺍ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻭ ﺣﻴﺮﺕ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻨﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻗﺒل اﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﺪ ﺑﻴﺎﺭﻯ های
ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻥ
ﻭﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺟﻨﻮﻥ ﺁﺯﺍﺭ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﮐﻪﺯﻧﺪﺍﻧﻰ
ﺗﻴﻤﺎﺭﺳﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪ ﺟﺎﻟﺐ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺁﺷﻨﺎﺋﻰ
ﺑﺎ ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺯﻧﻮﻥ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺋﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺍﺳﮑﻨﺪﺭﺍﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺂﺗﻦ ﻭ ﺭﻡ
ﺭﻓﺖ . ﻭﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺫﻭ
ﺍﻟﻨﻮﻥ ﻳﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺻﺒﻮﺭ
ﺍﻳﺪﺁل ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺍﻳّﻮﺏ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﭘﺎ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﻠﻘﻪ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﺷﺮﻕﺷﺪ
. ﺫﻭ ﺍﻟﻨﻮﻥ ﻳﺎ ﺯﻧﻮﻥ
ﺍﺣﻴﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﮑﺘﺐ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺷﺪﻩ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﮐﻪ
ﺃﺭﺳﻄﻮ ﻭ
ﺍﻣثاﻝ ﺍﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻀﺎﺩ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻧﻮﻥ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺳﺎﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﻌﺪﻯ
ﻋﺼﺮ ﻣﺴﻴﺢ ﻭ ﺳﭙس
ﻋﺼﺮ ﻃﺮﻳﻘﺖﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﮔﺮﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﭙﻴﺪﺍپس
تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ولایت محمدی
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﺪ . ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺷﺮﻗﻰ ﻭ
ﺍﺷﺮﺍﻕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻴﻦ ﻭ ﻫﻨﺪ ﻭ
ﻋﺼﻮﺭ
ﺑﺎﺳﺘﺎﻧﻰ
ﺑﻴﻮﻧﺎﻥ ﻳﺎ
ﻋﺼﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﮐﺸﻒ ﺍﻟﻔﺒﺎﻯ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻫﻔﺖ ﺳﺘﻮﻥ
ﺣﮑﻤﺖ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺭﻭﻧﻖ
ﺩﺍﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﻧﻮﺷﺘﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻋﺮﻓﺎ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﺒﻮﺩ
ﮐﻪﺑﺬﻫﻦ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺧﻄﻮﻁ
ﻣﻴﺨﻰ ﻭ ﻣﺼﺮﻯ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﺯ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﺒﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺳﻴﻨﻪ ﺑﺴﻴﻨﻪ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻣﻴﺸﺪ .

ﺗﻮﺟّﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻧﻮﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺯﻧّﻮﻥ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺋﻰﺩﺍﺭﻧﺪﻩ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺍﻳﻠﻰﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﻣﻌﺮﻭﻑ بعلیّ
ﺍﻟﻠﻬﻰ ﻳﺎ علویّونﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭼﻮﻥ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﺩﻩ ﻫﺎ ﻣﺬﻫﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠﻢ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﺪﻩﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺪﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻔس ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮑﻨﻨﺪ ولی
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺒﻰ ﮐﻪ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻣﺸﺮﻙ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻗﻌﺮ
ﺟﻬﻨﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد ﺩﺭ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺯﺭﺩﺷﺖ . ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺑﻨﻮﺭ ﭘﻨﺠﻢ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭ ﻋﺮﺵ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭ محمّد
ﺗﺠﺴّﻢ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺎﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺷﺎﻫﺪ
ﻭﻣﺸﻬﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺷﺮﺍﻓﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻗﺒلی
ﺒﺘﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎ ﺁﻣﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺳﭙس
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺎ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﺤﺼّﻞ ﺁﻥ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ .

ﭘس
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺯﻧﻮﻥ
ﺍﺣﻴﺎ ﻭ ﺭﻭﺍﺝ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ تصوّف
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻠﻂ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺃﻧﺸﺘﻦ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ (
ﺯﻣﮑﺎﻥ)
ﻣﻴﮕﻔﺖ . ﺯﻧﻮﻥ ﻣﻐﺎﻟﻄﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﻃﺮﺡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻳﺎ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺸﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺮﻭﻉ
ﺷﺪﮐﻪ ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺩﻳﺪ ﻋﻘﻞ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩ . ﻗﺒﻠﺎ
ﻧﻴﺰ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺷﺮﻕ ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ولی ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭتصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺑﮑﻠّﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻏﺮﺏ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺷﺮﻗﻰﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﭘﺮ ﺭﻭﺍﺝ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﺭﻭﭘﺎﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺧﺎﻭﺭﻣﻴﺎﻧﻪ محمّدﻯ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺷﮑﻞ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﮑﻤﺖ ﺍﻣثاﻝ
ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ
ﺍﻧﻔﺮﺍﺩﻯﭘس
ﺍﺯ ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧفس ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﺎﺭﺳﺎﻳﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻭ
ﺳﻨﺘﻬﺎﻯ ﻣﺴﻴﺤﻰﻳﺎﺑﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ولی ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻭﺭﺍ معرّفی
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻰ
ﺍﻭ ﺑﻬﻴﭻ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﺎﺯﺷﺎﻣﻞ
ﻫﻤﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . تصوّف
ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﻰ
ﺍﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺗﻠﺎﺵ
ﺯﻧﻮﻥ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﻤﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻏﺮﺑﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻃﺒّﻰ ﺭﺍ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﺗﺮﻯ ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ تصوّف ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻳﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍثباﺕ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺣﺮﮐﺖﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻭ ﻣﺤﺮﻙ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭﻯ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻳﮑﻰ
ﺃﻳﺪﻩ ﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺰﺩ ﺃﺭﺳﻄﻮ ﻭ
ﺳﭙس ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﺎﻧﺖ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﺩ ﻭ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﺧﻠﻂ
ﻣﺒﺤث زﻣﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﮑﺎﻥ ﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺤث ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ . ﻭ
ﺃﺭﺳﻄﻮ ﺭﺍ
ﻣﺴؤﻝ ﺧﻠﻂ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﺑﺎ
ﮐﻤﻴّﺎﺕ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺭﻭﺵ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭﺗﺮﮐﻴﺐ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻭﺵ ﺗﻌﻤﻴﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻤّﻖ ﻓﮑﺮﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺵ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﺎﺭﻯ
ﺷﺒﻴﻪ ﺭﻭﺵ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺋﻰ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻮﻧﻴﺎﻥ
ﺫﻯ ﺍﻟﻨﻮﻥ ﻳﺎ
ﺯﻧﻮﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺎ
ﺃﺻﻞ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﻦ ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺫﻫﻦ ﻭﻣﻐﺰ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺌﻴﻢ .

ﻭﻯ ﮐﺘﺎﺏ
( ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ) ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1897 ﻧﻮﺷﺖ . ﻭﻣﺸﮑﻞ
ﺗﺮﻳﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺭﻙ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺘﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﺟﺪﻳﺪﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻢ و ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭﻓﻀﺎ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺃﻧﺸﺘﻦ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻭ ﺳﺨﺘﻰ ﻓﻬﻢ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﺎﻗﺪﺍﻥ ﻳﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﺯﻳﺒﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﺪ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺑﮑﺮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻋﻘل ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﻌﺪﻯ خویشﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠق
ﻮﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ اﺯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﮐﻪﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﭘس ﺗﮑﻠﻴﻒ
ﺭﺍﺑﻄﻪﻣﺎﺩﻩ
ﺣﺴّﻰ
ﺧﺎﺭﺟﻰﺑﺎ
ﺁثاﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺗﺤﺖ
ﺗﺄثیر
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕﻣﺤﺴﻮس
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺣﺴﺎس ﺩﻗﻴﻖ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻓﻬﻢ
ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺣس
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺟﺰﺟﺮﻗّﻪﺍﻯ
ﻭﺍﺭﺩ ﻭﺳﭙس
ﻏﻴﺐ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻡ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺮﺍ احساسﺧﺎﺭﺟﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﭘﺮﻋﻘﺪﺍﺯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻓﻬﻢ ﻧﻴﺰ
ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﭘﺮﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖﻣﮕﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺬﺭﺍﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻧﺸﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺗﺮ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﭽﺸﻢ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪﻫﺎ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺠﺪﺩﺍ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﮔﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُسﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ سوء
ﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ .

ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﺿﻌﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻳﺎ ﻃﺒّﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺁﻣﺪﻩ ﮐﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﻫﻤﻄﺮﺍﺯ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺷﺮﺍﻗﻰﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯعرفاﻯ
ﺷﺮﻗﻰ ﻗﺪﻳﻢ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻣﻨﺒﻊ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﻏﺮﺏ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺁﻥ ﺑﻮﺩ
. ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻋﻠﻤﻰ لباسﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻳﺎ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﺒﺎس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺮﺗﻦ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮐﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍﻟﺒﺎس ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻰ ﭘﻮﺷﺎﻧﺪ
ﺗﺎ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮس ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺭﺍ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺃﻓﺎﺯﻳﺎ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻠﺎﻟﺎﺕ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﻟﻐﻮﻯ
ﻭ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻥﻭ ﻳﺎ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺃﻣﻨﺰﻳﺎ ﻳﺎ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻟﺎﺕ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﮐﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺎ ﻣﻐﺰ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﺍﺧﻞ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻏﺮﻕ ﻣﺤﻴﻂ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺎﻟﻢ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﺎﻧﻊ
ﻭﺿﻮﺡ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻋﻮﺍﻣﺒﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭ ﻫﺠﻮﻡ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﻧﺪ . ﻭﻟﻴﻢ
ﺟﻤﺰ ﮐﺘﺎﺏ(تطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ)ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﻳﻦ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺭﻳﺸﻪ ﮐﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﮔﻔﺖ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ
ﮐﭙﺮﻧﻴﻚ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ولی
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺎ
ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﮐﻠﻴﺴﺎ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪ . ﻭ
ﺁثاﺭ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺭ ﻟﻴﺴﺖ ﺳﻴﺎﻩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺟﻨﮓ
ﺃﻭﻝ
ﺟﻬﺎﻧﻰﺑﻤﺴﺎﺋﻞ
ﺟﻨﮓ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺷﺮ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻧﻮﺭ
ﺑﺮ
ﻇﻠﻤﺖﺯﺭﺩﺷﺖ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯﻯ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻪﺳﺮﺳﺮﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ . ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﻭح
اﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ ﻭ تطوّر
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ1918 ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﮐﻤﻴﺘﻪ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻠﻞ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﮔﺮﻓﺖ . ﻭ
ﺩﺭ 1928 ﺟﺎﻳﺰﻩ
ﻧﻮﺑﻞ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﺮﺩ
. ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﭘﻴﺮﻯ
ﻭ ﺿﻌﻒ ﺷﺪﻳﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ تصوّف
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ ﺩﺭ
ﺳﺎﻝ 1932
ﮐﺘﺎﺏ ﺑﺰﺭﮒ
(ﺩﻭ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺩﻳﻦ)
ﺭﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺍﻭﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﺍﻧﻘﻠﺎﺑﻰ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﻣﺤﺎﻓﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻮﺩ
ﻭ ﺭﻧﮓ تصوّف
ﺁﻥ ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺑﻮﺩ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ تصوّف
ﻣﺴﻴﺤﻰﺑﮑﻠﻴﺴﺎﻯ
ﮐﺎﺷﻮﻟﻴﻚ ﺭﻡ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1941 ﺩﺭ81 ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻭﻓﺎﺕ ﻳﺎﻓﺖﻭ
ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺖ ﮐﺎثوﻟﻴﮑﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﻔﺖ .

ﻣﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺣﺪﺳﻰ
ﺑﺮﻭﺵ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺷﺎﺭﻝ ﺭﻳﮕﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ ﺩﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻭﻗﺖ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ
. ﻳﮑﻰ (ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻰ)ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ (ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﮑﺘبی ) ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
. (ﻭﻗﺖ) ﺩﺭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎم اﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻭﻗﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ ﻳﺎ
ﻓﻬﻢ ﻭ ثبت ﺭﻭﻯ
ﮐﺎﻏﺬ ﻧﺸﺪﺍﻳﻦ
ﻭﻗﺖ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻡ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﮐثرﺍ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﻳﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺠﻬﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﺭﺍﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻄﺮﺡ ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺻﺤﺒﺖ
ﺑﺮﻭﺵ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺃﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻭ ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺭﺍ
ﺟﺪﻝ
ﺩﻳﺎﻟﮑﺘﻴﻚ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﻭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﺭﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻈﺎﻡ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻧﻴﺰﻡ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺣﺪس
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺑﺘﻌﺒﻴ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ(ﻣُثُل )
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭ
ﺩﮐﺎﺭﺕ
ﺭﺍ(ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺟﻮﻫﺮ) ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ(ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ)ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺋﻢ
ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ
. ﻫﺮ ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﻰ
ﺭﻭﺵ ﺍﻭ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ
ﻣﮑﺘﺐﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯﻬﺮ ﺭﻭﺷﻰ
ﺩﺭﻋﻤﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺩﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻠﻰ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
.

ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﻋﻠﻢ ﻧﺰﺩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
(ﺩﺍﻳﺮﻩ ﮐﻢّ) ﻭ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
(ﺩﺍﻳﺮﻩ ﮐﻴﻒ)ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ عَدَم
ثباﺕ ﺍﺳﺖ . (ﻋﻠﻢ)ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ثاﺑﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ(ﻓﻠﺴﻔﻪ)
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺷﻨﺎﺧﺖ ﻏﻴﺮ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻴﻔﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪﺍﺯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺃﺑﺪﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ بالقوّه
ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻋﻠﻢ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ می گوﻳﺪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﺩﻯﺪﺭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺒﺪﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻭ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﻚ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻫﺮﭼﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﻄﺢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮﻯﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺟﻠﻮﺗﺮﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘس ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﭼﻮﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﻠﻢ
ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺍﻗﻊ ناسوتیﺕ
ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻋﻤﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻤﻠﻰﻭ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﮐﻰ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﺮﺳﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭلی
کمتر ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻘّﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
تقرّب ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭﻫﺮ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻳﻦﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﻘﻞ ربّ
ﺍﻟﻔﺮﺩ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﻋﺮﺷﻰ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﺷﻬﻮﺩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺸﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺭﻭح ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺤﺼﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﺫﻫﻦﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻩ ﺣﻘﻴﻘﺖﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﺟﻨﮓ ﺑﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺗﺎ ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﺮﮔﺰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺧﻮﺩ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺫﻫﻦ ﻫﺎﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﭼﺮﺧﻴﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﺣﺘﻰ
ﺑﻮﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺷﺒﺎﻫتی
ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﻭﺍﻗﻊ
ﺩﺭﺫﻫﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺫﻫﻦ ﻳﻚ ﻣﻌﺒﺮ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﻣﺸﺘﺮﻙﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺫﻫﻦ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﭘﺎﻙ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻣﺎﺩﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺁﻥ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻯﺒﻄﻔﻞ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻭﺿﻊ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ ﻃﻔﻞ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﭘس ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻧﻘﺶ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺗﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﺎﻙ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺫﻫﻦ ﻃﻔﻠﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﭘس
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﮐﻮﺩﻙ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻋﻠﻤﺎ ﺍﺯ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺘﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﭼﺮﺧﺪﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
اﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﻭﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭﻙ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺎﻙ
ﺭﻭﺍﻥﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﻭﺍﺯ ﻫﺮ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻰ ﺩﺭس
ﻋﺒﺮﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻨﻔﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﻮﺍﻣﻞ ﻣثبت
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻟﺬﺍ(ﺍﺳﺘﻘﺮاء)ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﻧﮓ ﻭ
ﺷﮑﻞ ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍٴ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ(قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ)ﻭ(ﺧﻮﺭّﻩ
ﻳﺎﺑﻰ) ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ ﺣﺪس
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺣﺪس ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﭘس
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻋﻈﻴﻢ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ
ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻨﻌﮑس
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺎﺭﺝ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻗﺒﻮﻝ
ﻳﺎ ﺭﺩ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﭼﻨﺪ صدﮔﺎﻧﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻨﮑﺮ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻋﻠﻤﺎ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﺍﺳﺘﻘﺮاء
ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺟﺪﻳﺪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻗﺎﻳﻊ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮﻫﻨﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻗﺒﻮﻝ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺯﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰﻓﻮﺭﺍ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ سوﮊﻩ
ﻣﻄﻠﺐو ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺗﻨﺰﻳﻠﻰ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻟﻔﻈﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﻣﻠﮑﻪ
ﺷﺪﻩﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺭﺍﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺷﺮﻗﻰ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ(ﻫﻨﺮ
ﺑﺎﺯﻯ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ از
ﺍﻣﻮﺭ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ ﻭ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭﺳﺖ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎﺯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺁﻧﻬﺎﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﮐﺎﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ(ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺫﻫﻨﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺃﺳﺐ
ﻋﺼّﺎﺭﭼﺸﻢ
ﺩﻝ
ﺑﺴﺘﻪﺑﺪﻭﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭽﺮﺧﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭﺳﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻈﻬﺮ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻳﻚ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯﻋﻘﻞ
ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﻘﺮﺍی
ﻋﻠﻤﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ
ثاﻧﻮﻳّﻪ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺳﺖ ﮐﺸﻴﺪ
ﻭﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻠﻒ ﻧﮑﺮﺩ . ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﻭ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺗﻘﺮّﺑﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺗﺨﻤﻴﻦ ﻭ ﻇﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪﭼﻴﺰ
ﺩﺭﻫﻢ ﻭ ﺑﺮﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻥﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﻨﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺳﺎس ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺣﺪس
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺣﺪس
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒی ﺪﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﻬﺮ
ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ظاﻫﺮﺍ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺭﺍﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺠﻮﻳﻨﺪ ﻭ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺷﺮﻁ ﺍﻭﻝ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﺮﻙ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰﻭﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﻭﺳﺮﺍﺳﺮﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﺄثیرﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺗﺮﻙ
ﻫﻤﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺮﻙ ﻫﻤﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ
ثاﻧﻮﻳﻪ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺟﺎﻫﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻋﺎﺩﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ
.

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎس
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺣﺪس ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻳﻚ
ﻋﻤﻞ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ(ﻋﻤﻞ)ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﻴﺴﺖﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺄﮐثرﻳّﺖ
ﻋﻮﺍﻡﮐﻪ ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻋﻤﻞ
ﻣثبت ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﺍﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﺑﺒﺎﻃﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻤﻞ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺳﺎﻥ ﺑﺒﻬﺘﺮ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺭﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻐﻞ
ﺷﺎﻏﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﻗﺖ ﻭ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺑﺸﻐﻞ
ﻭﻋﻤﻞ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳل ﺑﺎ
ﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺩﺭﺩﻭﺭﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﮐﺎﺭﺵ
ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺎﺭﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻭ
ﮐﺴﺐ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﻭ ﺷﺮﺍﻓت
هاﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ (ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓی ﺪﺭ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪﻫم ﺃﮐﻨﻮن
ﺨﺎﺹﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺃﺯلی ﻮ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ
ﻭﺿﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﭼﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﮕﻮ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻭﭼﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻔﺘﮕﻮ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺁﮔﺎﻩ ﺗﺮ
ﻭﺩﺍﻧﺎ ﺗﺮ ﻭ
ﺃﻋﻠﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﻤﻞ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ
ﻭﺩﺍﻧﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻋﻤﻞ
ﻫﺮ ﺫﻫﻦ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﻫﺮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺨﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﺳﺨﺖ ﻭ ﻣﺮﺩﺍﻧﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ تقرّب
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ خویشﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻤﻞ ﺧﺪﺍ
ﭘﺴﻨﺪﺍﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻬﻴﭻ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯﺎﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭﺍﻓﺰﺍپس
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺷﺎﻧس
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ ﻋﻠﻢ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻭﺣﺠﺎﺏﺃﻋﻈﻢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻭ ﻟﺠﻦ
ﺯﺍﺭﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﺼﻮﺭ ﻧﺠﺎﺕ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﺪﺍﺧﻞ ﻟﺠﻦ
ﻫﺎ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻓﺮﻭ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻋﻤﻞ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﺍﻣﻪ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ
ﺿﻌﻴﻒ ﻭ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﻤﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﭘﻮﭺ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻨﺮ ﻟﻔّﺎﻇﻰ
ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ ﭘس
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﻓﺖ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺧﻮﺭّﻩ ﻳﺎﺑﻰ
ﻭ ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻥ
ﺍﻭ ﭼﻮﻥ ﺭﻭ
ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ﻧُﺪﺑِﻪ خویش
ﺃﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩﮐﻪ
ﭘﻠﻚ ﭼﺸﻢ ﺑﻬﻢ
ﻧﻤﻴﺰﻧﺪﻭ
ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺗﺮﻙ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﻤﺎﻳﺪﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ (ﻭﺿﻮ
ﻳﺎ ﻭﻯ سوﻯ)ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﮐﺴﺐ ﻧﻮﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨی اﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﻯﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭﺭﺍ
ﺣﺘﻰ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺎ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺍﻗﻊ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ
ﺍﺣﺘﻴﺎﻁ ﻭ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﺩﻗّﺖ ﺷﻚ
ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺳﺖ ﻧﻤﻰ
ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﻧﻮ
ﺁﻭﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ولی
ﺟﺎﻟﺐ ﻧﻈﺮ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﻳﺪ ﻣﺤﺒّﺖ
ﻭ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﻌﺘﺮﻑ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺃﺻﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺎﻟﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻧﻴﺰ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺳﺮ
ﻧﺒﺮﺩ ﻭﺟﻨﮓ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻨﻔﻊ ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﺑﻴﮑﻦ
ﺍﻧﮕﻠﻴﺴﻰﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮ ﺁﻥ ﻣﺴﻠّﻂ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺠﻴﺐﺗﺮﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻧﻪ ﺍﻃﺎﻋﺘﻰ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﻧﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ ﻭ
ﺩﻭﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻋﺎﺷﻖ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺭﺩ ﻭ
ﺗﮑﺬﻳﺒﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ولی ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﺎﺯ
ﺑﺪﺍﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﭘﺎﻳﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ
ﺑﺘﻌﺼّﺐ ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺣﺪس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﮐﺸﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻫﻢ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﻭ ﻫﻢ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﺣﻤﻘﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺭﻳﺴﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺪﻭﺯﻧﺪ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻠﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺰﻭﺭ ﮐﻠﺎﻡ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻴﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﻡ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺷﺪﻧﺪ ﺑﻨﻔﻊ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ سوﻡ
ﺭﻭﺡ ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﺭﻭﻯ
ﺳﻄﺢ ﻫﻤﻴﻦ کره
ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﺮﻧﺎﺭ
ﻭﻧﻮﺭﻯ ﻣﻴﺴﻮﺯﻧﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻧﻮﺭ
ﺩﺭ ﺗﺮس ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺗﺎﺯﻩ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﻧﻮعی
ﺮﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻓﻄﺮﻯ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺍﺯ سوﺯﺵ ﺭﻭﺡ
ﻋﺮﻳﺎﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻦ ﺣﺎﻓﻆ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﺷﻌّﻪ
ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺍﮐﺘﻴﻮ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺣﺪس
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ(ﺣﺪس
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ) ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺪﻥ ﺣﺠﺎﺑﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ ﺗﻠﻪ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧی ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺠﺎﺏ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻃﺌﻪ ﻭ ﺗﻠﻪ
ﺳﺎﺯﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺑﺠﺎﻯ
ﻫﺮ ﺑﻴﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻳﺎ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰﮔﻮﺋﻰ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤل
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻫﺮ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﮐﻔﺘﺎﺭ ﻧﻴﮑﻮ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﮑﻮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻮﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
لباسﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﭙﻮﺷﺎﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ (ثوﺏ ﻭ
ثوﺍﺏ) ﻧﻴﮑﻮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺑﺠﺎﻯ ﭘﺮﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﮐﺪﻭﺭﺕ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺠﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﺸﻨﻮﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻠﺎﺵ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺫﺍﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ ﻗﻄﺮﻩ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺑﺨﻮﺩ ﻫﺴﺖﻭ
ﻫﻢ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻳﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺗﺮﻙ ﺟﺴﻢ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ خویشﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻨﻬﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﺒﻮﺕ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺣﺴﻴﻨﻰﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪﺭﺳﺎﻟﺖ
ﻭ ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ ﺧﻮﺩ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﻭﻣؤﺭﺧﻴﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺁثاﺭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻰ ﻓﻬﻤﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭼﻮﻥ ﺷﺎﻋﺮﺍﻥ
ﻭ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﺍﻥ
ﻃﺮﺡ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﺯ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ الهی
ﻤﻴﮕﻮید . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻧﻘﺶ
ﻣﻨﻔﻰ ﺣﺪس
ﺩﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺎﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﻨّﺘﻰ ﻓﻠﺴﻔی
اﺳﺖ . ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﺯﺵ
ﻣثبت ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻤﻰﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺑﻔﻬﻤﺎﻧﺪﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍنی هستند . ﭼﻪ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺟﺪﻳﺘﺮ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺪس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺷﺠﺎﻋﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺑﺎ ﺻﺪﺍﻯ
ﺑﻠﻨﺪ ﻭ
ﻣﺤﮑﻢ(ﻧﻪ)
ﺑﮕﻮﻳﺪ ﻭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺳﻴﺮ ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﭘﺎﮐﺮﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺣﺪس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺍﺳﺖ
ﺷﺒﻴﻪ(ﻗﻠﺐ)
ﭘﺎﺳﮑﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻭ
ﮐﺸﺶ ﺑﺄﻣﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺿﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺍثباﺕ ﺁﻥ ﺃﻣﺮ
ﺑﺸﻮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻗﻠﺐ ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻓﻬﻤﻰ ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﻟﺬﺍ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻳﺎ ﺷﻚ
ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﮐﺮﺩﻩﻳﺎ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﻋﻤﻞ
ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻋﻤﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺑﻨﺴﺦ
ﺑﻬﺘﺮﻳﺎ
ﺑﻤﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺳﻘﻮﻁ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻫﻢ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻴﻠﻰ ﭼﻴﺰﻫﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮ ﺗﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎ
ﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎل
اثباﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺣﺪس
ﻗﻠﺒﻰ ﺭﺍ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭﻭﺟﺪﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
معرّفی ﺍﺯ
ﻣﻨﺸﺄ ﺃﺻﻠﻰ
ﺁﻥ ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺸﻒ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺟﺪ ﻭ
ﻳﺎﻓﺖ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺣﺪس ﺍﻭﺭﺍ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﺭﻧﮓ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺣﺘﻤﺎ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻓﻬﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺪﻩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺣﺪس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻳﻚ
ﺣﺪس ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺬﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ ﻭ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ ﺍﺯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺮﺳﺪﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺬﻫﻦ ﺍﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺣﺪس ﻗﻠﺒﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺎ
ﺯﺣﻤﺖ ﺑﺪﺳﺖ
ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺭﻧﺞ
ﮐﺴﺐ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺯﺣﻤﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
اﻟﻬﻰﻗﺒل اﺯ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﮔﻨﺠی ﺒﺪﻭﻥ
ﺭﻧﺞ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﭘس ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺍﮔﺮ
ﺯﺣﻤﺘﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻋﻮﺍﻡ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺯﺣﻤﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘی ﻮ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﻨﻨﺪ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺭﻧﺞ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺑﻴﺎﻧﻰﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻤﺮﻭﺭ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺍﻳﻦ
ﺯﺣﻤﺖ ﻧﻴﺰ
ﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻋﺎﺷﻖ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﮐﺎﻓﻰﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻢ ﭼﻨﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥﻮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻓﻬﻢ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺭﻧﺠﻰ ﮐﻪ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ ﺍﺯ
ﺣﺪس
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺣﺪس
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﺼﺒﻰ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍٴﻮ ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ
ﻭ ﺍﺳﺘﻄﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺘﻘﺮاء ﻫﻤﺎﻥ
قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺎﻓﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﮐﻪ ﺑﭙﻮﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ
ﻭﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺯﻭﺩﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻳﺎ ﻳﺎ ﻫﻮﺵ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺷﻬﻮﺕ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﻟﺬﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻠﺬﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﻭ
ﻋﻨﺎﻳﺘﻰ
ﺑﻠﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
.

ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺣﺪﺳﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﮐﻪ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺑﺎ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻘﻠی
ﻮ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻨﻄﻘی ﺮﺍ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﮐﺎﻧﺎل
ﺬﻫﻨﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻌﻮﺩ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻳﺎ
ﻧﺰﻭﻝ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺭﺍ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻫﺎ ﺗﺎ
ﺣﺪّ ﺃﮐثرﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻫﺴﺖ ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻭﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻧﺰﻭﻝ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺗﺎ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﮐﻤﻚ ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻭﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻣﺮﺩﻡﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻣﻨﻄﻖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺣﻘﺎﻳق اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺑﺮﻧﮓ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺤﻘّﻖ
ﺭﻳﺰﺑﻴﻦ
ﺁﺷﮑﺎﺭ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥﮐﻪ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻬﻨﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻣﺘﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻣﺎﺩﻯ
ﺭﻧﮓ ﻋﻠﻤﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪﻭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ولی ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪﺗﺮﮐﻪ
ﭘﺨﺘﮕﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﺯ ﺗﺠﺎربّ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍﻩ ﺣﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻤﮑﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﺯ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﻤﻪ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻧﻤﻰ
ﺷﻮﻧﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﭘﺨﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻭﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻤﺘﺮ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺒﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺎ ﺣﮑﻤﻰ ﺭﺍ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺣﻞ
ﮐﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺎﻓﻰﻭ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﻭ
ﺻﺤّﺖ ﻳﻚ ﺣﮑﻢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺣﺪس ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎﺩﻯﻭ ﺣﺴّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺣﺪس
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻣﺎﺩﻯﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻠﻖﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺸﮑﻞ ﺣﻞ
ﻧﺸﺪﻩ
ﻭﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻨﻄﻖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘسﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺣﺪس
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﻟﺬﺍ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻮﺩﻙ
ﭘﺬﻳﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ(ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻠﻤﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺩﻗﺎﻳﻖ
ﻭ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺷﺮﻁ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺪس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻣﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻗﻴﻘﺎ(ﻣﻨﺸﺄ
ﻣﻌﺮﻓﺖ)ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻳک ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺷﺨﺺ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺮﺍ
ﺑﻴﻦ ﺣﺪس
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺣﺪس ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﻠﻂ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺘﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺣﺴّﻰ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻳﺎ
ﺫﻫﻨﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﮐﻠّﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻳﺎ
ﺣﺪس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰﺭﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﮑﻨﻴﻢﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪﭼﻮﻥ
ﺳﻄﻮﺡ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ولی
ﺣﺪس ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮐثرﺍ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺑﮑﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ولی
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺑﺎ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻣؤﻳّﺪ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺭﻳﺰﻩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﮐﻠّﻰ
ﺗﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ئﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﺣﺪس
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕﻳﺎ
ﺣﺪس ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪﻭ
ﻫﻢ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
.

ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﻳﻚ
ﺣﺪس ﮐﻠّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻘﺮاء ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﺍﺯﺟﺰﺋﻴّﺎﺕﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺟﺰاء ﺑﻘﺼﺪ
ﻃﺮﺡ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺃﻣﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺪس
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺟزء
ﺒﺠزء ﺑﻴﻚ
ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﭘس
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻗﺼﺪ ﺟﺴﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮐﻠّﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺣﺪس
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮔﻮﺋﻰ
ﻭﻯ ﺍﺯ ﺣﺪس ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻏﺮﺏﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻳﺮﺍﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩ ﺑﻌﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺟﺰٴ
ﺑﺠﺰٴ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺍﻗﺘﺒﺎس
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﺷﻨﻴﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﻭ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺧﻮﺩﮐﺴﺐ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﮐﻠّﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
ﻣﮕﺮﻓﮑﺮ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﺎﻣﺸﮑﻞ
ﻓﮑﺮﻯ ﻟﺎ
ﻳﻨﺤﻞ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺍﮐثرﺍ
ﺩﺭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺍﻳﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻭﺑﻌﻠﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻭﺍﺻﻠﻰﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺮ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﮑﻠّﻴﺖ
ﻭﻣؤثّر ﺑﺮﺳﺪ
ﻭﮐﻤﻚ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰعلیّﺭﻏﻢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻤﺮﻳﻦ ﺩﺭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﺎﺭﮔﻴﺮﺩ . ﻭ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ
ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺁﻧﺎﻥ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻭ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺸﮑﻞ
ﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻠﺒﺎﻥﺑﺠﺰﺋﻴّﺎﺕﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺠﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
. ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻤﺎﻉ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻨﺪﺷﺎﻧس
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﮐﺸﺶ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﻣﮕﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ پیدایش
ﻧﻮﻉ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻢﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭﺣﺪس
ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻭ ﺭﻭﺵ
ﺳﺨﺖ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﻟﺎ
ﺟﺮﻡ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺎﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻃﺎﻟﺐ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی ﺩﺭ
ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻄﻴﻊ ﭘﻴﺮﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻮﻥ
ﻭﭼﺮﺍﻯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺳﺨﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺘﻰ
ﮐﻮﭼک ﺘﺮﻳﻥ
اﺣﺴﺎس ﺳﺨﺘﻰ
ﻭ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺷﺪﻥ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﮐﻨﺎﻥ ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻓﺘﻦ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﭘس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺣﺪس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩﻭﻧﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
(سنتیمنت) ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﺑﻴﻨﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻳﻘﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖﻭﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺷﻚ ﻭﺗﺮﺩﻳﺪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻳﻘﻴﻦ ﻫﺎﻯ
ﺍﻭ ﭘﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻘﺼﻴﺮﻯ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺗﺮ محمّدﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﺍﺟﺪﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺁﻧﺎﻥﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎم های
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﮐﻪ ﺟﺰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﮐﺴﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﻭﺟﺰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
محمّدﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢﮐﻪ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻧﺒﻮﺕ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻮﻗﺎﻳﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻃﺒّﻰ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭتصوّف
ﻏﻴﺮ ﻋﻤﻠﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﮑﻤﺖ
ﻧﻈﺮﻯﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
محمّدﻯ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ محمّد
ﻭ علیّ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻃﻮﻝ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻯ ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺎ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻴﻦ
ﺑﺤث ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻭ
ﮐﻠّﻴﺎﺕﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺷﺪﮔﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ .

ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺭﻧﮓ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﭘﺎﺭﺍﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮ ﺧﻠﺎﻑ ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺑﺘﺤﻠﻴﻞ ﻭ ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩﮐﻪ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺑﺘﺮﮐﻴﺐ ﻭ
ﺗﻌﻤﻴﻢ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻞﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺗﻌﻤﺒﻤﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﮑﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺗﻌﻤﻴﻤﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ
ﻭﻧﻪ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ ﺑﺎ
ﺍﻧﺒﻮﻫﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻭﻋﺎﻟﻢﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺼﺪ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺸﺶ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭼﻮﻥ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ
ﻳﮑﺠﺎ ﻭ ﮐﻠّﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻣﻴﺸﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺼﺎﺩﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻭﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭﺍﺻﻮﻝ ﺗﻌﺴّﻔﻰ
ﻭ ﺳﺨﺖ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻣثلا ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ( ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ)ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺪﺃ
ﺑﺤث ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻮﺍﺳﻄﻪ
ﺟﺴﻢ ﻭﺭﻭﺡ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻨﻔس ﺭﺳﻴﺪﻩﻭ
ﺍﺯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺃﻓﺎﺯﻳﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎﺭ
ﻣﻐﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﺎﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻐﺰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ سطح
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻭ ﻓﺎﺳﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﭼﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﮐﺎﺭ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﺷﻮﻙ
ﻭﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﺑﺎﺯ ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ ﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ
ﻭﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺑﺎﻟﻎ ولی
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﻴﮑﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮐثرﻳّﺖ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ولی
ﺣﺪﺳﻴّﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﻳﻦ سوﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﻠّﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻮﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻠﻴّﺎﺕ
ﺑﺮﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولیﺣﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕﮐﺴﺐ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﻧﺸﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﻠّﻰ ﮐﺴﺐ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺧﻮﺩ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﺯ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠّﻰ
ﻟﺪﻧّﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮔﺮﭼﻪ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﮑﻨﺪﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﻭ ﻗﺮﻧﻬﺎ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﻣﻬﻢ ﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﮊﻧﺘﻴک ﻮ
ﺃﺗﻢ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺃﺻﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻣثلا
ﺻﺒﺮ ﭼﻮﻥ ﺳﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺁﻥﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺳﻠﺴﻠﻪﺍﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺯﻳﺮ
ﺩﺳﺖ ﺻﺒﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﮐﻠّﻰ
ﻓﺎﺳﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺭﻳﺸﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﺎﺳﺪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ
.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺗﺼﻮﺭﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻠﻢ ﮐﺎﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻣﻰ
ﺟﻨﮕﺪﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻫﺮﮔﺰ
ﺩﺭ ﺿﺪ ﻋﻠﻮﻡ
ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﻭﻧﻴﺴﺖ . ﻭلی
ﺒﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺟﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﻣﮑﻤّﻞ
ﻋﻠﻢ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻠﻮﻡ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﺳﻴﺐ
ﺭﺳﺎﻥ ﺑﺬﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﺗﻨﻬﺎ (ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭ ﺃﺑﺪﺍﻥ) ﻣﻬﻢ
ﻭﺻﺎﺩﻕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺄﺑﺪﺍﻥ ﭼﻪ
ﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻟﺄﺩﻳﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
اﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ ﻋﻀﻮﻳﺖ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺗﺎﺭﻳﺨی
ﺴﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ .

ﻋﻠّﺖ
ﺧﻠﻂ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺣﺪس ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎ
ﺣﺪس ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﺰﺩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺎﻫﺪ
ﻭﻋﺎﺭﻑ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻬﺎﺋی
ﻨﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺗﻘﻠﻴﺪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﻗّﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻃﺮﺯ ﻓﮑﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻋﻤﻠﺎ
ﺟﺰﻡ ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺗﺤﺪﻳﺪ ﻧﻮﻋﻰﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺃﺻﻞ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺟﺰﻣﻰ ﻭ ﻗﺎﻃﻊ ﮔﻔﺖ
. ﮐﻪ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﻣﺎﺩﻯﻋﻤﻠﺎ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ ﮐﻠّﻰ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﻮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ(ﻣﻮﺿﻮﻉ)ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺮﺭﺳﻰﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ(ﺭﻭﺵ) ﮐﺎﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺁﻧﺎﻟﻴﺰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
. ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺭﺍ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺣﺪس ﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ(اینتویشن)
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺧﻠﻂ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻠﻂ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻠﻂ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺭﺍﻩ ﺳﺎﮐﻦ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺘﺤﺮکی
اﺳﺖﮐﻪ ﺭﻭﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻭسوﮊﻩ
ﻣﺮﺩﻩ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﺣﺪس ﺭﻭﺣﻰ ﻗﺎﺩﺭﺑﻨﻔﻮﺫ
ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺣﺪس ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺃﺻﻞ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺣﺪس
ﺑﺘﺤﻠﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ . ولی
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺑﺤﺪس
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﻧﺰﻭﻝ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺭﻓﺖ ولی
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﮕﺮ ﺑﺴﺨﺘﻰ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ . ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭﮐﻤّﻴﺘﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﻠﻢ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭ ﻋﺮﻭﺝ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﺩﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﮐﺖ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺣﺮﮐﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻨﺶ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻫﺮ ﮐس ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﻧﻈﺮ ﮐﻨﺪﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ(ﻧﻈﺮ ﺍﺯ
ﺩﺍﺧﻞ
ﻣﻮﺿﻮﻉ)ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺳﻠﻮکی
ﺴﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻪ ﻧﻈﺮ
ﺑﺪﺭﻭﻥ
ﺍﺷﻴاءﻭ ﻳﺎ
ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﺑﺪﻳﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻈﺎﻫﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ولی
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺗﻌﺎﻟﻰﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ ﺑﺎﻃﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺮﻭﺩ
.

ﭘس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪﻳﮑﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﺍﺷﻴاء ﻭ
ﺍﺯﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﺍﺯ
ﺑﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭ . ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻭﻝ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻬﺪﻑ
ﮔﻴﺮﻯ ﻣﺤﻘّﻖ
ﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﺤﻘﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﭼﻪ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﺪﻑ ﻣﺤﻘّﻖ
ﻫﺴﺖ . ﺍﻣﺎ ﻧﻈﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻬﺪﻑ ﻧﺎﻇﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ ﺍﺷﻴﺎ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ ﺍﺳﺖ (ریلاتیو) . ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻄﻠق
ﻮ ( أبسولوت)ﺭﺍ
ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ . ﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕﻭﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ
ﻭﺳﺎﺋﻂ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻝ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﻮﺻﻴﻔﻰ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻠﻰ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺎﻃﻨی ﺮﺍ ﺍﺯ
ﮐﺴﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻋﺸﻖ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰﻭ
ﺩﺭﺟﻪ تقرّب
ﺍﻭ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﺍﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺩﺭ
ﻋﺸﻖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ثاﺑﺖ ﻭ
ﻧﺴﺒﻴّﺖ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﻢ ﮐﻪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﻮﻳﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﺰﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺑﺎ ﺍﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﻭ
ﻋﻠﺎﺋﻢﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻥ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻭ
ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﻄﻮﺣﻰ ﺍﺯ
ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺤﻘﻴﺖ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﺳﻴﺪ ﭼﻮﻥ ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺴﻴﺮ ﻭﺗﺼﺤﻴﺢ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻳﺎ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺭﺍﻩ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺧﺪﺍ ﺭﺳﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . (ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ)ﺑﺴﻴﻂ
ﻭ ﺧﺎﻟﺺ ﻭﻧﺎﺏ
ﺍﺳﺖﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی(ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻯ)ﻭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻳﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭﺗﺤﻠﻴﻠﻰ
ﻭ ﺗﻘﺮﻳب
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﺪس ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻟﻮ ﺑﺎﺯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻮﺩﻥ
ﺁﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ولی
ﺍﻣﻮﺭ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺎﺯ
ﻧﺴﺒﻰ ﺭﺍﺑﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ولی
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺑﻌﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺣﺘﻰ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯﺠﺮﻳﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺘﻮﻗّﻒ ﮐﺮﺩﮐﻪ
ثباﺗﻰ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻳﺎﻓﺖ
. ﭘس ﻋﻠﻤﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﺩﻗّﺖ ﺧﻮﺩﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺩﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ .

ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻧﺴﺒﻰ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﻄﻠﻖ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺣﺪس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺒﺎﻃﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﺮﻭﺩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﻦ ﺫﺭّﺍﺕ ﺍﻣﻮﺭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺭﻓﺘﻦﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﺭﻓﺘﻦ
ﻧﻴﺴﺖ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ
ﮐﻪ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﺯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻏﻴﺮ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻓﮑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﺍﻣﻮﺭ
ﺣﺴّﻰ ﻧمی ﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس
ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺍﺭﺩ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺁﻥﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻳﻚ ﺷﻴﺌﻰ
ﻣﺎﺩﻯﻗﺴﻤﺖ
ﺃﻋﻈﻢ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺴﻤﺖ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍ ﻭﻧﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎ
ﺍﺯﺗﻦ ﺩﺭ ﺫﺭﺍﺕ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺷﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻥ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺍﺳﺖﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺁﻥﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺎﻡ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ
ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭﻙ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﭽﻪ ﻣﺎ
ﻣﺒﻴﺒﻨﻴﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﻭ
ﻣﻈﻬﺮ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺷﻴاء
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺣﺪﻭﺩ ﻭ ﻣﻈﻬﺮ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭﺍﮔﺮ
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪﻭ ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﺣﻔﻂ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﻣﻮﺭﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻘﺪﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭﻋﻴﺐ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺃﺻﻞ ﺃﺻﻴﻞ
ﻫﺮ ﺷﻴﺌﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺷﻴﺌﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺷﻴﺌﻰﺑﻨﺎﻡ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻩﮐﻪ ﺗﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺭﻭﺡ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﮐﻪ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻴﺌﻰﺳﻤﺒﻮﻝ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ ﺑﻤﺎ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻔﻮﺫ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﻔﻮﺫ
ﺑﺎﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻨﻴﻢﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺗﺨﻠﻴﻪ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪﻳﻌﻨﻰ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
کند .

ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﻴﻦ ﺍﺷﻴاءٴ
ﻧﻴﺰ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻔﻮﺫ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺷﻴاء
ﻧﻴﺰﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ ﺷﺨﺺ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﺳﺖﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﻧﻔﻮﺫ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺃﻣﺮ
ﻧﺴﺒﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﺫﻫﻨﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺄﻣﺮﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻧﻔﻮﺫ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﻔﻮﺫ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻫﻢ ﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺃﺑﺪﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ
اﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﻧﻔﻮﺫ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻋﻠﻢ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﺴﺒﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺟﺰ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﺩﺭ
ﺗﻔﮑﺮ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻣﻄﻠﻖ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻳﺎ
ﮐﺎﻧﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﺑﺎﺯ ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﻄﻠﻖ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺪﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﺯ
ﻧﻔﻮﺫ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﭘﻴﺶ
ﺭﻭﺩ ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﺮﮒ
ﻗﻄﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻧﺮﻭﻧﺪ ﻧمی
ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ . ﭘس
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﻭﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺩﺭ تَقذُس
ﻭﻣﻘﺎم اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ
ربّ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﻠﻢ
ﻭﺿﻌﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﻈﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺸﻒ
ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺷﻴاء ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﺪﻑ ﺗﺴﻠّﻂ
ﺑﺮ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺎﻡ ﺭﻓﺎﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﮐﺎﺭ ﻋﻠﻢ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺿﺮﺭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍ
ﺑﺨﺪﻣﺖ ﺧﻮﺩﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ خویش
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻋﺎﺭﻑ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺩﺭﻭﺟﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺵ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻞّ
ﻣﺸکل هاﺑﺎﻳﺪ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﻃﺮﺡ ﻭﺑﻄﻮﺭ
ﻣﻮﻗّﺖﻋﺒﺎﺭﺍتی
ﺮﺍ ﻭﺿﻊ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﺣﻞ ﻫﺮ ﻣﺸﮑﻠﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮ ﺣﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺪﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺑﺪﻭﻥ
ﻃﺮﺡ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺑﻴﻚ
ﮐﻠّﻰ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺣﻞّ ﻣﺸﮑﻞ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠﻢ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﺳﺎﺯ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺣﻞ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻫﺮ ﻣﺸﮑﻞﺑﺎ
ﺩﻩ ﻫﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻭ
ﭘﺮﺳﺶ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺑﺪﻭﺭ ﺧﻮﺩ ﭼﺮﺧﻴﺪﻥ
ﭼﻮﻥ ﮐﺎﺭ ﺍﺳﺐ
ﻋﺼّﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﻣﺤﻮﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﭼﺮﺧﺪﻭ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺭﻩ ﺭﻭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻋﻠﻢ ﻳﻚ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺮﺿﻰ
ﻭ ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
اﻧﺴﺎﻥ ﺷﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻓﻘﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺼﻴﺒﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﻠﻢ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺍﻣﻮﺭ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﺸﻒ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻳﻴﻢﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻴﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﺴﺒﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﻣﺎ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﻄﻠﻖ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺳﺖﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﻨﺴﺒﺘﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﺮﺍﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ ﻭ
ﻣﺮﺑﻮﺫ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺁﻥ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭﻙ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺟﺰ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﮐﺴﺒﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻭلی اﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﻘﻴّﻪ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ ﺭﻓﻊ ﺧﻄﺎ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﺎﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﺋﻴﻢﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻴﻢ
ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭﺑﺴﻮﻯ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟم
اﻟﻬﻰ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺕ مثبتﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭ ﺭﻓﻊ
ﻭ ﺩﻓﻊ ﻫﺮ ﺧﻄﺎ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﺿﻌﻒ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ناسوتیﺗﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻋﻠﻢ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﮔﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﻋﻤﻠﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻫﺮﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺭﻫﺮﻭﻯ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﻫﺴﺖ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻓﺮﺩﺍﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ولی
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺟﺰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺴﺎﺯﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﻳﻢﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻋﻠﻢ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺍﺯ
ﺟﻬﺘﻰ ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺗﻤﺎﺵ ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ
ﻳﻚ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻗﺪﻳﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺿﻤﻨﺎ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻧﻴﺰ ﺟﺰ
ﺻﻮﺭﺕﻭﺍﺯﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺪﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺗﺎ
ﻋﺎﻟﻢ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺷﺒﻪ عَدَم
ﺩﺭ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺒﺪﺃ
ﺻﻮﺭﺕﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ثاﻧﻮﻳﻪ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ثاﻧﻮﻳﻪﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﻣﻮﺭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻨﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ خویش
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺣﺎﺻﻞ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺟﺰ ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﻋﺎﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺍﺯﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺍﺳﺖ .

ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﻠﻤﻰﻭ ﻫﻢ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻫﺴﺖ . ﭘسﻫﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻮﻓّﻖﺑﻤﺸﺎﺑﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻭﺻﻨﻌﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ولیﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
اﺯ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺎﺭ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻥﺑﺎﺻﺎﻟﺖ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ولی
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪﻭ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻠﻢ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻥ
ﻧﺴﺒﻰ ﺑﻤﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻘﺎﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ
ﺑﻤﻄﻠﻖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﺁﻓﺮﻳﻨﺶﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺪﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻴﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰﻭ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﭘس
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﻠﻢ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭﺑﻄﻠﺎﻥ
ﮐﻪ ﺟﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ ﻧﻈﺮﻯ
ﺗﺌﻮﺭﻳﻚ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰﻭﻟﻮ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺗﺮ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺘﺮ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﮔﺮ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪﻭ ﻓﺮﺻﺖ
ﻫﻴﭻ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺻﻮﻡ ﻭ ﺻﻠﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺑﺪﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺠﻬﺎﻥﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺑﺨﺖ ﻭ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺳﻨﮓ
ﻭﺍﺭﻩ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻨﺤﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﺧﻄﺎﮐﺎﺭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺗﺮ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﭘس
ﻣﺎ ﺑﻬﺮ ﺩﻭ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻋﻠﻢ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺮ
ﺗﺮّﻫﺎﺕ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﻧﻴﺰ ﺟﺰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﮐﺴﺐ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻓﻘﻰ
ﺩﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﻤﻠﻰﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﺠﺎربّ
ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﺫﻫﻦ
ﻃمع کاﺭ ﻭ سوﺩ ﺟﻮﻯ
ﮐﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ سوﺩ ﻭ
ﻟﺬﺕ
ﻭﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﺧﻮﺩﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻥ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺻﻨﻌﺘﻰﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺼﺪﻭﺭ
ﺗﻌﻤﻴﻤﺎﺕ ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻭ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕﻭ
ﺣﺘﻰ ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ
ﺑﺪﻳﻬﻰ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺪﻳﻬﻰ ﻭ
ﻗﻀﻴّﻪ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻧﻔﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻣثاﻝ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ ﻭ
ﺍﺧﻴﺮﺍ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﻧﻴﺰ
ﺟﺎﻯ ﺗﮑﺬﻳﺐ ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺟﺎﻯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ ﮔﻨﺪﻳﺪﻩ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ . ولی
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﺑﺎﺏ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺑﺎﺭﻗﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺁﻏﺎﺯ
ﮔﺮﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻓﻀﺎ
ﺭﻓﺘﻪ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ (انتلیجنس) ﻫﻤﺎﻥ
ﺑﻬﺮﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺣﻮﺍس ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺣسّ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻓﺮﺿﻰ ﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺗﻮﺭﻡ ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰﻭ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺯﻳﺮﮐﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺮﺹﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻋﻠﻢ ﭼﻮﻥ
ﮐﺎﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺫﻫﻦ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ
ﻣﺤﻘّﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺎﺏ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺘﺮﻳﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﻧﻈﺮ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻋﻠﻤﺎ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻨﺸﺄ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻋﻠﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﺎﻣﺪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺟﺎﻣﺪ
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮﺭﻭﺡ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻟﻰﺗﺎ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻋﻀﻮﻯ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﺸﺮ ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺍﺗﻤﺎﻡ
ﺣﺠّﺖﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺟﻤﺎﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﻭ ﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻭﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . پس ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭﺍﺕ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻴﺰﺍﻥ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺎ ﭼﻪ
ﻧﻴّﺘﻰ ﮐﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﺣُﺴﻦ ﻧﻴّﺖ
ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻫﻰ
ﻣﻨﻔﻰ ﻧﮑﻨﺪ ولی
ثوﺍﺏ ﻣثبت ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺟﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﺮﻭ
ﺭﻓﺘﻥ
ﺴﺮﻧﻮﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺟﺰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺟﺴﺘﻦ ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰﻭﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺴﻨﮕﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﭘس ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻨﻮﻁ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺤﮑّﻢ
ﺑﺮ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺨﺺ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻨﺎﻇﺮ
ﻭ ﺗﺸﺎﺑﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻳﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺟﺎﻣﺪﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺠﺎﻭﺏ ﻭ ﻫﻢ
ﺯﺑﺎﻧﻰ ﻭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﻰ
ﻫﺴﺖ .. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺣﺴّﻰ
ﻭ سپس ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ثاﻧﻮﻳﻪ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺷﺪﻩﻫﻤﺎﻥ
ﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ ﺟﺎﻣﺪﺍﺕﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ
ﺍﮔﺮ(ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ
ﻧﺴﺒﻰ)ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻣﺎﺩﻩ
ﺟﺎﻣﺪ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻮﻥ ﺃﺻﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺴّﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺍﻥ
ﻓﻬﻢ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﺳﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻧﺎﻣﻴﺪ . پس ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺠﻰ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺎ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺿﻌﻒ ﻋﻘﻠﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺩﺍﺏ ﻓﺮﻭ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﮑس ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻞ الهی ﻨﻔس لَوّامه
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩﭼﻨﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯﺪﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﮑﻨﻮﻧﻰ برایش
ﻣﻔﻴﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻫﻤﺎﻥ ﻮﻋﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﺪ
. ﻳﺎ ﺍﺗﻔﺎﻗﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻯﻨﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﭘس ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭ ﺑﻠﻮﻍ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩﮐﻪ ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺯ
ﺭﺍﻩﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕﺗﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺭﺍ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻮﻓﻴق ﺪﺭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺃثر ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻫﺮ
ﭼﻪ ﻋﻠﻢ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺗﺌﻮﺭﻯ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﮐﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻔﻊ ﻋﻤﻠﻰ ﺁﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻧﻔﻊ ﻋﻤﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺑﺘﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ ناسوتی
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻋﻤﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮﺵ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻋﻮﺕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
(ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﻤﻞ) ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ
ﻭﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺑﺪﻭﻥ
عرﻓﺎﻥ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺳﻠﻮﮐﻰﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺨﺶ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻋﻤﻠﺎ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﻣﺎﺩﻳﻮﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﭘﺮ
ﻟﺬﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰسوﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﭘس
ﺑﺎﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻟﺬﺕ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ ﻟﺬﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻳﺪ
ﻋﻘﻞ ﻋﻈﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﺼﺮﻑ
ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻞ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺒﺮﺩ . ﭼﻪ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﻋﻤﻞ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ . ولی(ﻋﻤﻞ)ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻫﺪﻑ
ﻋﻠﻢﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎهی اﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻬﺸﺖ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻤﻞ
ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ ﺩﻳﻨﻰﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻋﻠﻢ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺟﺰ ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﮐﺴﺐ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ ﺭﻗﺎﺑﺖ
ﻭ ﮐﺎﺭﺷﮑﻨﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﻘﺼﺪ
ﻟﺬﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ سوﺩ
ﻧﻔﻊ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ سوء ﺧﺖ
ﻟﺬﺕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺑﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻳﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥﭼﺸﻢ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺤﻤّﻞ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﻇﺮﻑ
ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎل
ﺰﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﻮعی ﺪﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯﺁﻓﺮﻳﻨﺶ (ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ)ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺴﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
. ﻭ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺳﭙس
ﺑﻘﻴﻪ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺘﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ
ﺻﺮﻑ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻭ
ثوﺍﺏ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻭ ﺑﺄﺑﻮ
ﺫﺭﺣﺘﻰ ﺯﻧﺎ ﻭ
ﺩﺯﺩﻯ ﺍﺯ ﻧﻴﺰ
ثوﺍﺏ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﻴّﺌﺎﺕ ﺍﻭ
ﺣﺴﻨﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺣﮑﻢ ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻋﻠﻢ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﻣﺤﻴﻂ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭناسوتیﻣﺎﺩﻯ
ﻋﻤﻞ ﻭﻓﻌﻠﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ
. ﻭﻋﻠﻢ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺷﺮﻭﻉ
ﻋﻤﻞ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺪّ
ﺍﮐثر ﺗﻤﺎس
ﻋﻠﻢ ﺑﺎ (ﺭﻭﻳﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ) ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﭘس ﻋﻠﻢ
ﺍﺯ ﻭﺍﻗﻊ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺯﺣﻘﻴﻘﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻋﻠﻢ
ﻋﺒﻮﺭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺩﺭ(ﻋﻠﻢ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺳﻠﻮﻙ)ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ سوﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻠﺬﺗّﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﻤﻌﺘﻘﺪﺍﺕ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻭ سوﺩ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﻮﻓﻖ ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪﺧﻮﺍﻩ
ﻧﺎ ﺧﻮﺍﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﮐﻪ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺩﺭﺟﺎ ﻣﻴﺰﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺧﻮﺩﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﺮﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻫﺎﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﭼﻮﻥ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﻭﻟﻴﻢ ﺟﻤﺰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻳﮑﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﺮﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﻧﺖ
ﻣﻴﻞ ﺑﻀﺪﻳﺖ ﺑﻌﻘﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻏﻴﺮ ﻋﻤﻠﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻭﻫﻢ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭼﻪ ﻋﻠﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ ﻋﻤﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯﮐﻪ ﺟﺰ
ﺗﻮﺭﻡ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻋﻤﻠﻰﺑﻘﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺭﻗﻴﻘﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻘﻞ ﺩﺭ ﺗﻤﺎس ﺑﺎ
ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﺑﺎﻃﻦ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕﻫﻤﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭﻓﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﻫﻢ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺮ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻙ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ
ﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﭼﻴﺰﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ
ﻭﺳﻴﻊ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﻴﺌﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ ﻏﺎﻳﺖ
ﻭ ﻫﺪﻑ ﻭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ
ﻭ ﻃﺒﻔﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﭼﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ
ﺑﻨﺪﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻭ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻦ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺫﻫﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖﻫﺎﻯ
ﺗﺤﺖ أثیر ﻯﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﮔﻔﺘﻨﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻳﺎ
ﺍﺟﺴﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺪﻳﻢ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰﺍﺷﻴﺎٴﻴﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻳﺎ ﻫﻴﻮﻟﺎ . ﮐﻪ
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﺋﻰ ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﺗﺎ
ﺃﺯﻝ ﺍﻳﻦ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎﻯﺮﻳﺰﺗﺮ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺄﺯﻝ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺷﺒﻪ
ﻋﺪم الله
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ولی
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
می ﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏﺭﺳﻴﺪ
ﻭلی ﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ(ﻣﺎﺩﻩ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺍﻭ ﻋﺪﻣﻰ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳﺖ ﺍﺳﺖولی
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻄﻠﻖ ﺣﻘﻴﻘﺖﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﻭﺿﻌﻴّﻮﻥ
ﻣﻨﻄﻖ ﺭﻳﺎﺿﻰﮐﻪﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﮔﺮﺍﺋﻰ (
فنومونیزیم)
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﮐﻪ
ﮐﺎﻧﺖ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺿﻌﻴّﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻙ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻴﭻ
ﮐس ﺍﺯ ﻫﻴﭻ
ﺳﻄﺢ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﻙ
ﻭﺩﻳﺪﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﺠﺰﻳﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﻣﻮﺍﺩ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺍﺯ ﻣﻈﻬﺮ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺑﻴﻚ
ﻣﻈﻬﺮ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭﻧﻪ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻮﺍﻥ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﺣﻮﺯﻩ
ﻗﺪﺭﺕ ﺟﺬﺏ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ(ﺩﺭﻙ ﺻﻮﺭﺕ)
ﻳﻚ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﺪﺭﺕ
ﻭﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺭﻭﺡ ﮐﻪ ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺮ ﺷﻴﺌﻰ
ﺍﺳﺖﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﻳﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﻃﺎﻗﺖ
ﺗﻮﺍﻥﺪﺭﻙ ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ
ﻭﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺍﺯ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺑﻌﮑس
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﺩﺭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻣﻈﻬﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ ولی
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﮔﻮﻧﻪ ﺣﻮﺍس
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺑﺎﻋﺼﺎﺏ
ﻭ ﺣﻮﺍس ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
. ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻋﻤﻮﻡ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮ ﻧﻈﺎﻡ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺭﺍﺑﻤﻨﻈﻮﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻣﺠﺪﺩ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺷﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﺎﺋﺞ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ ﻓﺼﻞ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻧﻤﻴﺸﺪ
ﻭ ﺍﻳﻦ ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺷﺪﻩﻭ
بالقوّه ﻫﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﻭ ﻣﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻭ شانس
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺍﺣﻴﺎﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻣُﺮﺩﻩ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﺨّﺼﻪ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻃﻠﺐ ﻭﺿﻮﺡ
ﻭ ﺭﻓﻊ ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻃﻠﺐ
ﻓﻄﺮﻯ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﺰ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻌﻘّﻠﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺷﺪﻩ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺳﺖ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﮐﻮﺷﺶ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﺪﻥ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﻫﻤﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﺍﮊﻩ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻳﻚ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻋﻤﻠﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ولی ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﻳﺎ ﺷﻐﻞ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻓﮑﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﺿﻮﺡ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﻋﻠﻤﺎﭼﻪ ﺩﺭ
ﺗﺤﺼﻴﻞﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﻋﻘلی ﺸﺨﺺ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎ ﻭ
ﺃﻧﮕﻴﺰه ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺤﺮﻙ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﺿﻮﺡ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﮔﺮﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﺩﺭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰﻃﻠﺐ ﻭﺿﻮﺡ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺗﻮﺿﻴﺤﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻠﻂ ﻣﺒﺤث ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰﻭ
ﺗﻠﻘﻴﻨﺎﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺒﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺴﻮﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻤﺠﺮﺩ ﺧﻠﻂ
ﻣﺒﺤث ﻭﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ ﺑﻮﻯ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﺍﻣﺪﺍﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﻳﻚ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺿﺎﻓﻰﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭﻓﻊ ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻋﺸﻖ
ﮐﺸﺶ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺭﻓﻊ ﺷﻮﺩﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﻮﺿﻴﺢ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻳﺎ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺭﻓﻊ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﺭﻓﻊ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺭﺍﻩ
ﺣﻞ ﻫﺮﭼﻪ
ﺯﻭﺩﺗﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻴﻚ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻭ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ولی ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻭ ﺣﻴﺮﺕ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻥ ﺷﺎٴ
ﺍﻟﻠﻪ ﮔﺮﺑﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻭ
ﺭﻓﻊ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺭﻓﻊ ﺁثاﺭ
ﺣﻴﺮﺕﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻓﻊ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺃﻫﻞ
ﻧﻈﺮﮐﻪ
ﺑﺤﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪﻭ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺳﺮﺍﺳﺮﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺣﻴﺮﺕ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺨﺼﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ
. پس ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﻴﺮﺕ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﭘﺸﺖ ﮔﻮﺵ ﺍﻧﺪﺍﺧﺘﻦ
ﻭ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦﻓﺸﺎﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺣﻴﺮﺕ
ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻡﮔﻮﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﮑﻮﭼﻪ علیّ
ﭼﭗ ﻣﻰ ﺯﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻃﻠﺒﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﻧﮓ ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺭ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻋﻘﻞﻣﻨﺠﺮ ﺑﭙﻴﺪﺍپس
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺼﻮﺻﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻮﺭﺩﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻧﻈﺮﻯ
ﺷﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻧﻔس
ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺑﻌﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﻤﻴّﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﻓﺎﻳﺪﻩ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺘﺮ ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺍﻥﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑﺶ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺁﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺍﺳﺖ
ﺭﺍﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺭﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﭽﻨﺪ ﻗﺮﻥ
ﺟﻠﻮ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺼﺮ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﻩﻭ
ﻋﻘﻞ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﺗﺎ
ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺠﻠﻮ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺭﻓﻊ ﻇﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺗﺮﺩﻳﺪﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﻣﻮﺭ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺴﻠﺎﻣﺖ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﺎﻃﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
. ولی ﺗﺎ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺤﻘﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺑﻘﻴﻪ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﻪ ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺎﺭ ﺳﺎﻝ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺎﺯﻯ
ﻫﻢ ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﮐﻠﺎﺵ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻭ ﻣؤﺩﺑﺎﻥ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﺎ ﮐﺸﻒ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﻨﺎﺳﺐﺁﻥ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ الهی
ﺮﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﭼﻨﺪ ﻗﺪﻣﻰ
ﺑﺎﺯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻔﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻃﺒّﻰ ﺍﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻮﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺗﺮ
ﺩﺭتقرّب
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺯ ﺟﺰ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ ﻣﺰﻳﺪ ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺣﺘﻰ ﺑﻔﺮﺽ
ﺍﮔﺮ ﭘﺎﺳﺨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺑﻬﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪﺩﻩ ﻫﺎ
ﭘﺮﺳﺶ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻄﺮﺡ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﮐﻪﻏﺮﻕ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻥ ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻌﻤﻖ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻓﺮﻭ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔﻊ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﺭﻓﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﻌﻘﺐ
ﺑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻔﻌﻰ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﻣﮕﺮ
ﺭﺿﺎﻯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰ . ﮐﻪ
ﻃﺒﻌﺎ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . پس ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻔﻴﺪ
ﭘﺮﺍﮔﻤﺎﺗﻴﺰﻡ
ﺑﺎﺯﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮕﺮ
ﺧﻮﺩﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭﺳوء
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻓﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰﻭ ﮐﺴﺐ
ﻣﻮﻓﻘﻴّﺖ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﻪ ﺟﺰ ﻏﺮﻭﺭ
ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻧﻤﻰ
ﺳﺎﺯﺩ . ﻭﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺﺑﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮنی اﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭمُقدّس ﺷﺪﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺶﺑﺮﻭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭﺳﻰ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻤﺎﻡ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯﺑﺮﺍﻯ(ﺷﺪﻥ
ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ)ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑّﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻫﺴﺖ .

ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﻳﻦ
(ﻋﻤﻞ ﻣﻔﻴﺪ)ﺭﺍ ﺩﺭ(ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺫﺍﺕ)ﮐﻪ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﻭﺿﻮﺡ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻳﻚ
ﺁﺭﺯﻭﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺿﻮﺡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﻭﺿﻮﺡ ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﻤﻞ ﻣﻔﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻴﺪﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺩﺭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ(ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﻭﺣﻰ)
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻄﻮﺭ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﮐﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺟﺪﺍﺩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻴﻞ(ﻋﻤﻠﻰ
ﻋﻘﻞ)ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻏﺎﻳﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭتقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﻭﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﺍﺳﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﺸﮑﻞ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻋﺼﺮ ﺍﻭﺑﻴﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺑﻴﺎﻥ
ﺑﺎ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍﻳﺞ ﻣﺮﺩﻡ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻌﺼّﺐ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺩ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺩﺭ
ﻋﺼﺮ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﺷﮑﺎﻟﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﺑﻴﺴﻮﺍﺩﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺪ سوﺍﺩﻯ
ﻭﮐﻢ ﺩﺍﻧﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﺎﺩﺍﻧﻴﺪﺭ
ﻣﺮﺩﻡﻭﺣﺘﻴﺪﺭ
ﻃﺒﻘﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ ﻋﻠﻤﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪﭘس
ﻣﺰﺍﺣﻢ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺭﻭﺣی ﻮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺭﺍ
ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﺃﺻﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻭﺍﺟﺐ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ(ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ)ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺸﺒّﻪ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
. ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺭﻭﺣﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻨﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺧﺪﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﮐﻪﺩﺭ ﻓﺼل
ﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪﻭﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﻭ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﻊ
ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﭘﺎﺳﺦ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖ ﺁﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻘﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺑﺪ ﺩﻳﻨﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ . ﮐﻪ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ ﻳﻚ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺿﺮﻭﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻧﻔﻊ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﻧﻪ
ﻧﻔﻊ ﻓﻮﺭﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ ﻣﻬﻢ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
اﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻔﻊ ﻓﻮﺭﻯ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ ﻭتقرّب
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺩل کندﻥ
اﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺟﺰﺋﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ ﺳﺨﺖﺗﺮ
ﺍﺯ ﺟﺎﻥ ﮐﻨﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻧﮑﺘﻪ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﺨﺎﺭﺝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮﻭﺩﺗﺎ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ ﻳﺎ
ﻫﺪﻓﻰ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﺪﺧﻮﺍﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻩ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺨﺒﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﻰ ﺧﺒﺮ
ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻨﻔﻰﻳﺎﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻳﻬﺎﻯ
ﻓﻄﺮﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻭﺫﺍﺕ ﺃﺑﺪﻯ
ﻏﺎﻓﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭﺧﻄﺮﻧﺎﻙ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻬﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﺒﺮﺳﻨﺪ . ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﮐثرﺕ
ﻃﻠﺒﻰﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭلی
ﺒﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻦ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﭘﺮﺧﻄﺎﻯ خویش
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﺒﻴﺖﻭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻧس
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺁﻥ
ﮐﻤﺘﺮﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻳﺎﺑﺪﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺯ ﭘﻴش ﺮﻭﺍﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﭼﻘﺪﺭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻔﻊ ﺧﻮﺩ ﻓﻌﻞ
ﻭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺨﺎﺭﺝ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﻓﮑﺮ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ ﺷﮑﺴﺖ ﻭ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺯﻳﺮﺍ ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﮐﻪﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﮑﻨﻴﻢﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻓﮑﺮ
ﻭﺩﺭﻙ ﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ
. ﻭﺩﺭ ﺧﻠﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﻭ ﺁﻥ ﻓﺮﺻﺖ
ﺑﺎﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺧﻄﺎ ﺑﺨﻮﺩ ﻭﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﻫﻴﻢ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻓﻌﻞ ﻧﻴﺰ
ﺍﺭﺯﺷﻴﺎﺑﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﭼﻘﺪﺭ ﺧﻄﺎ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﻋﻤﻞ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﻭ ﻳﺎ
ﻧﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻂ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﭼﻘﺪﺭ ﺑﺮ
ﺧﻠﺎﻑ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎ ﻣﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﺎﺭﺝ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻄﺎﻯﻨﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥﭘﻴﺪﺍ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﻭ ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﺸﺎﻥﺪﺍﺩﻩﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣُﺴﻦ ﻭﺯﻳﺒﺎ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺠﺎﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻌﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﻋﺎﺷﻖ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﻫﺮ ﻣﺸﮑﻞ ﻭ
ﺧﻄﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﮑﻮ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻓﮑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . پس ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﻫﺮﺩﻡ ﺳﺮﻯ ﺑﺨﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﺰﻧﺪ
ﻭ ﺑﻴﺎﺩ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﻔﺘﺪ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻓﻌﻞ ﻭ
ﺷﻐﻞ ﺷﺎﻏﻞ
ﺳﺎﻟﻚﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻘﺼﺪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﭘﺎﮐﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥﻭﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﻭﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . پس ﺧﻄﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺧﻮﺩﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻫﻢ
ﺭﻧﮓ ﻣﺤﻴﻂ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ که
ﻤﺤﻴﻂ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻫﻢ ﺭﻧﮓ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻗﻠﺒﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺣﺪس
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺫﺍﺕ
ﺑﻌﻤﻞ ﺳﺨﺖ ﺑﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭﺑﺤﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﻳﻌﻨی
ﺤﺪس ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺳﺨﺖ
ﻋﻤﻞ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺪس ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻧﻔس . ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺪس ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﻳﺪﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺣﺴّﻰ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺣﺪس ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
الهی که ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﺩﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺳﺨﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻞ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻐﻞ
ﻭ ﻋﻤﻞ ﺑﻨﻄﺮ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭ نمایش ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﺪﻑ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ
ﺑﻌﺎﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻔﻊ
ﺁﺑﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﭘﻨﺠﻢ ﻣﺴﻴﺢﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯﺑﻌﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻌﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻧﻮ ﺑﻨﻮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑی
ﻮ ﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﮑﺸﺪﻭﺍﺯ ﺳﻄﻮﺡ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺴﺖ ﺩﺳﺖ
ﺍﺯ(ﻋﺸﻖ ﺑﻌﻘﻞ)
ﻭﻗﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺤﻠﻮﺍﻯ ﻧﺴﻴﻪ
ﺑﺎﻭﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ ﺑﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻴﻠﻰ ﻧﻘﺪ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺿﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻬﻢ ﺭﻳﺨﺘﻦ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﻣﻠﮑﻪ
ﺷﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎﺷﺪولی
ﺗﻨﻬﺎ ﻭ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﺎﻳﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺑﻬﻢ
ﺭﻳﺨﺘﻦ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﺗﻰ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﮑﻤﻚ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦﺣﺪس
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﻧﻪ ﺣﺪس
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺟﻬﺎﻥﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻰ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻫﺮ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺑﻴﻚ ﺷﮑﻞ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻈﺎﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺒﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
. ﺣﺪﺳﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﺎﻟﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻌﻬﺪ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺪﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰﻣﻴﺮﺳﺪ
. پس ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺷﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﭙﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺶ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﺭﺩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﻴﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّدﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﮐﺸﻒ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻯ ﻫﻔﺘﻢ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺣﺪس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪس ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﺁﻧﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺣﺪس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺻﻮﺭﺕ
ﺭﺍﺯ ﻭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﺮﻣﻮﺯ
ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻭﻣﺪﺭﻙ ﻓﺎﺭﻍ
ﺍﻟﺘﺤﺼﻴﻠﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﻥ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺣﺪس
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻟﺎﺟﺮﻡ
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻫﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﻭﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺏ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭﻧﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁل عبا
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ . ﺣﺴﻨﻴﻦ
ﻭﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﻭﺟﺪّ ﺁﻧﺎﻥ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺣﺴﻴﻦ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺴﻴﻦ ﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ۳۱۳ ﻧﻔﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺁﻧﭽﻪ
ﺧﻮﺑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻭ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩﻭﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻏﻴﺒﺖ ﮐﺒﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻭ
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋم ﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻫﻤﮕﻰ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ ﺣﺴﻴﻨﻰﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﭼﻮﻥ
اﺳﺮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻋﺎﻗﺒﺖﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻥ
ﺒﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺪﺭﺑﻴﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺍﺯ ﺯُﻣﺮﻩ
ﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺒﻴﺎﻳﻨﺪ . ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻨﺪ
ﺳﺨﺖ ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﻣﻘﺒﻮﻝ ﻭ
ﺩﺭﻓﻬﻢ
ﻭﺑﺎﻭﺭﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺣﺴﺎس ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺷﺨﺺ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
الهی که ﮐﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺣﺪس ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ
ﺑﺎﺯ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﺟﺪﻳﺪﻯﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ
ﮐﻬﻨﻪ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺷﺪﻩ ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺮﻳﺐ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺪﺳﻴّﺎﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻧﺎﻣﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ ﺃﺻﻞ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻭ ﻃﻠﺴﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺑﺠﺎﻯ ﺣﺪس
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭﻳﺎ
ﻧﻘﻞ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﺪس ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺳﻨﺪ

ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺣﺪس
ﺫﺍﺗﺎ ﻭﺳﺎﺋﻂ ﻭ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺩﺭ
ﻧﻮﺭ ﻭ ﻋﻠﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻙ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺯﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺻﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ اﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻫﻤﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﺮﻩ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺴﻨﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻴﭻ
ﺩﻋﺎﺋﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺪﻋﺎ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻭ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻋث ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻭﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻧﻤﺎﺯﺵ ﺑﮑﻤﺮﺵ ﺯﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ ﺍﺯ
ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺎﺏ ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻫﺎ ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﻗﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﻣﺘﻘﺎربّ ﺑﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﻔﮑﺮ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ

ﺩﺭ
ﺑﺤﺒﻮﺣﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﺎﺵ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﻔﺎﻫﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻋﻤﻠﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ ﻓﻬﻢ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺍﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﺎ ﮐﻮﺷﺶ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ . ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻭﺍﮊﻩ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺁﻥ ﺳﺨﺖ ﺑﺎﺷﺪولی
ﺑﻤﺠﺮﺩ ﺁﺷﻨﺎ
ﺷﺪﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﺭﻭﺵﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ ﻭ
ﺍﺯ ﺣﺪﺳﻬﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺤﺪﺳﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻣﻌﻠﻤﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ
ﺷﺨﺺﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻳﻚ
ﻣﻔﻬﻮﻣﮑﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﻫﻤﺎﻥ
آثار ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻭ
ﺗﺠﺎربّ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺴﻄﻮﺡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻫﻤﻴﻦ ﻟﺰﻭﻡ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺎﭼﺎﺭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺸﺎﻥ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘل
عاﺭﻑﻭﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮔﺎﻫﻰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﻘﻞ ﻋﺎﺭﻑ ﻭ
ﻋﺎﻣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺣﺪ ﺃﮐثر
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﺑﻮﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪﮐﻪﺑﻔﻬﻢ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺣﺪس
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺎ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺎﻣﺪ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻣﺼﺮﻑ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻋﻘﻠﻴّﻮﻥ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻓﺮﻕ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿی ﺒﺎ ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﺟﺰﻣﻰ . ﻭﺣﺘﻴﺒﺎ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺑﺪﻳﻬﻴّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﺎﻥ . ولی
ﺣﺪس ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻨﺸﺄ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻟﻮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺷﺒﻴﻪ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻋﻘﻠﻴّﻮﻥ
ﻭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻧﺮﻣﺶ ﻭﺍﻧﻌﻄﺎﻑ
ﻭ ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﺗﻨﺪ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻧﺮﻣﺶﻭ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺸﻨﻮﻧﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺧﻮﺩﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﻧﺎﺁﺷﻨﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺗﺮﻯﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭﺍﮊﻩ
ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﮐﻪﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ ﻳﮑﺎﻳﻚﻭﺳﭙس
ﺩﺭ ﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎ
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺍﺯ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻭﺍﮊﻩﻫﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻫﺮﻳﻚﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻗﺪﺭﻭ ﺍﺭﺯﺵ
ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧمی ﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺻﻌﻮﺩ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﺯلفظ (
ایمَیج) ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻧﻮﺭﺳﻴﺪ
ﺑﺬﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻳﺎ ﺧﺒﺮ
ﺑﮑﺴﻰ ﮐﻪ
ﭘﺬﻳﺮﺍﻯ ﻳﻚ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺗﺎﺯﻩﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﻗﺒلی ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻳﺎ ﺻﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺻﻮﺭ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻰﻭ
ﻳﺎ ﺻﻮﺭ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﺻﻮﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ(ﺻﻮﺭ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ)
ﺑﺎ(ﺻﻮﺭ)ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺑﻴﺎﺑﻴﻢﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ در ﻭﺍﻗﻊ
ﺻﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭثاﻧﻮﻳﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻓﺎﺻﻠﻪﻫﺎﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻣﻨﺸﺄ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻬﻢ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻳﻦ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺁﺷﮑﺎﺭﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ ﺩﺳﺖ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺎﻧس ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻟﻴﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻣﻰﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﺭﻑ ﺑﺮﺳﻨﺪﺟﺰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍﻫﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﻔﺎﻫﻴﻢ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﺧﻄﺎ
ﺑﺪﻭﻥﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻣﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺫﻫﻨﻰﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ
ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﺻﺤﻴﺢ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﺯ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺑﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺷﻮﺩ ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﻣﻌﻠﻢﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩ
ﺑﺮﺳﺮ ﮐﻠﺎس
ﺷﺎﮔﺮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻰ ﻧﺸﻴﻨﺪ . ﺯﻣﺎﻧی
ﻨﻴﺰ ﺩﺭﮐﻠﺎس
ﻣﺘﺨﺼﺼﻴﻦ ﮐﻪ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ ﻗﺒلی
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻣﻰ ﻧﺸﻴﻨﻨﺪ
ﻭﺃﺣﺴﻨﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﺍﺕ ﻭ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ
ﺭﺍﻩ ﻋﺒﻮﺭ
ﻭﺩﻭﺭ ﺯﺩﻥ ﻭ ﻓﺮﺍﺭ
ﻭ(ﻟﻒّ ﻭ
ﺩﻭﺭﺍﻥ)
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻭﺭ ﺯﺩﻥ ﺑﺎ
ﺣﻔﻆ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﺑﺎ ﺣُﺴﻦ
ﻧﻴّﺖ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺒﻴﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺳﺎﺩﻩ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﻫﻤﮕﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻭﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺃﮐثرﺍ
ﻫﻤﻴﻦﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺳﺎﺑﻖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ الهی
ﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺄﻓﺰﺍﻳﻨﺪﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻳﻚ مِلّت
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻠﺎﺵ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻳﻚ
ﻗﻮﻡ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺑﺎﺭ
ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ مِلّت ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭﺳﻄﻮﺡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ ﻭ
ﻣؤﺭﺧﻴﻦ
ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺗﻮﺟﻴﻬﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺳﻄﻮﺡ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻌﻠّﺖ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰﺩﺭﺳﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﺩﺭﺟﺎ
ﺯﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ﭘس ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻭﺍﮊﻩ
اﻯ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻭﺿﻤﻨﺎ
ﮐﻠّﻰ ﻭﻧﻴﺰ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻭﺍﮊﻩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺒﻴﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺃﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻣﺎﺩﻯ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻏُﻤﻮﺽ
ﻭﺍﺑﻬﺎﻡ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺎﺩﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻳﻚ (ایمیج)
ﻭ ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﺍﺯﺗﺠﺮﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻠّﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺑﺎﺯ
ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺑﺎ ﻫﺮ
ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺧﻮﺩﺑﺎﺯ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻄﺎپس
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺻﺎﺩﻕ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﺠﺮﺩ ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰﻭ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻓﺮﻕ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻃﺒﻌﺎ
ﺑﺎ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﻓﻌّﺎﻟﺎﻥ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺷﺒﻴﻪ ﻭ
ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺭﺍﺯ ﻫﺮ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺍﺯ ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻠﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻤﺎ ﺑﻴﻨﺶ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭘس
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﻰ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﮐﻠّﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺁﻥ
ﺑﺬﻫﻦ ﺁﻧﻬﺎﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻟﻔﻈﻰ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺒﺮﺩﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻓﺮﻕ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺑﻴﻦ ﮐﻠّﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩﻋﺎﻣﻞ
ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﮐﻠّﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻭﻗﺘﻰ ﺫﻫﻦ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺃﻣﺮ
ﺟﺰﺋﻰ ﮐﻠّﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
تقرّب ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ تقرّب ﻭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﺎ
ﻭﻗﺘﻴﮑﻪ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺍﮔﺮ
ﻣﺠﺮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎﻭ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ . ولی
ﮐﻠّﻯﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﺻﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﺒﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻨﻄﻘﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺭﺍ
ﺑﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ .

ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻏﻴﺮﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺧﻮﺩﻳﻚ
ﭘﻨﺎﻩ ﮔﺎﻩ
ﺿﻌﻴﻔﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺖ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺍﺯ ﺣﻴﺮﺕ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ
ﺣﻴﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻞ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭﻯ ﻭ
ﺩﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭ ﻳﻚ
ﻓﮑﺮ ﺣﻘﻴﺮ
ﭼﺮﺧﻴﺪﻥﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﺩﺭﻫﺮﮐس
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺩﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﺨﺺ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﻣﺰﻳﺪ
ﺍﺑﻬﺎﻡ ﻭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻓﮑﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺣﻴﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺩﺭﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﺨﺺ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﮐﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﻫﻢ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺎﻋث
ﺯﻭﺍﻝ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﭘس
ﻏﻴﺮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺣﻞ ﮐﻨﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﺟﺮﺍ ﻭ ﻣﻔﻴﺪ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯﻭ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺟﺪﻯ ﺗﺮﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺣﻴﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻨﺎﻩ ﮔﺎﻩ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻞ
ﻣﺸﮑﻞ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺧﻠﻮﺩ ﻭ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﺍﺳﺖﮐﻪﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﺭﺍﻩﺣﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
(ﺟﻮﻫﺮﻯ)ﺧﺎﻟﺺ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
(ﮔﻮﻫﺮ) ﮔﺮﺩﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻨﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺟﻮﻫﺮ
ﺑﺴﻴﻂ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻗﺎﺑﻞ ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻮ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺴﻴﻂ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺭﺍ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺑﻌﺪﻡ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺁثاﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻴﺮﺕ ﺁﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﻭ ﻗﺪﻣﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺟﻬﺎﻥﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻭ
ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺧﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻃﻔﻞ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺳﺒﺐ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻢ ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰﻳﺎ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﭼﻮﻥ
ﺭﺍﺳﻞ ﺭﺍ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺶﺍﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی ﺪﺭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻌﻠﻢ ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻳﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ ﻣﺘﺰﻟﺰﻝﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻄﻖ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮﻳﺴﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻄﻖ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺘﻌﻄﻴﻞ
ﺷﺪﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻫﺴﺘﻰﺩﺭﻣﺴﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻨﻄﻘﻰﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﻳﻦ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺣﺘﻰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻢﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻫﻤﻪ ﻋﻠﻮﻣﺮﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻴﺰﻳﻜﺪﺍﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻳﺘﺎﻟﻴﺎﺋﻰﻭ
ﻳﺎ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭﻋﻠﻮﻡ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻭﻏﻴﺮﻩﮐﺎﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﻋﻠﻢ ﺷﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻧفع اﺑﺪﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮ سوء
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻓﻮﺭﻯ اﺯ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ
ﻭﻣﻮﻗﻌﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ ﻭ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ . ﭘس
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻥ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻴﺐ
ﻋﻠﻮﻡ ﺩﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰﻭ ﻳﺎ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻫﺮ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻣﻮﺟﺐ
ﺗﺤﺒﻴﺐ
ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺴﺘﻌﺪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻴﺎﺩ (ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ)ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﺪﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ بد ائی
ﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍﻳﺎ
ﻧﻮﺡﻭ ﻳﺎ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ ﻭ محمّد
ﮐﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺕﻭ ﺳوء
اﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺑﺠﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻥ ﻋﻘﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﻭ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻣﺎﺭ ﻭﻣﻮﺭ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩ ﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻢ ﻭﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ ﺑﺸﻮﻧﺪ
. ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﻌﮑس
ﻋﻤﻞ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻴﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻠﻤﻮس ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪﺩﺭ
ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﭼﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﻴﻴﺮﻯ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪدﻭﭼﺎﺭ
ﺧﻠﻂ ﻣﺒﺎﺣث
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﺪ . ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻢﻭﻧﻴﺰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﺍﺩﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﮐﻠّﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻓﺎﺳﺪ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﻓﺘﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﮐﺴﺐ ﻋﺒﺮﺕ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﻤﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ولی
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﺴﺒﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺯﻭﺩ ﺑﺪﻭﻥ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻋث
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮ
ﺟﺴﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺑﻤﺴﺄﻟﻪ
ﺧﻠﻮﺩ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺗﻦ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺮﮔﺰ ﻣﺮﮒ
ﻭﺯﻭﺍﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﮐﻪ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﻘﻮﻁ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﺩﻭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﻨﻮﺭ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺭﻭﺍﻥﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻧﻔس ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺷﻌﻮﺭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰﺍﮔﺮ
ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻐﺰ ﻭ
ﺃﻋﺼﺎﺏ ﺑﺎﺷﺪ ﺿﻤﻨﺎ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ
ﻭﺗﺄثیر ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﺎﻣﺖ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺷﻌﻮﺭ ﺑﺎ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻐﺰﻭ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺗﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺧﻮﺩ
ﺩﻟﻴﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍثبات
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻭﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻮﻝ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺳﺎﺯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﻌﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ ﺑﺘﺼﻮﺭ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻴﻮﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻮﻡ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﭙﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻨﻮﻉ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﭘﻮﭺ ﻭ ﺑﺎ
ﺣﻴﺮﺕ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻋﻠﻮﻡﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻄﺮﺡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ أمثال
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ ﻭ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻧﺪ
. ﻭ أمثال ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭ ﺟﻮﻥ ﺩﻯﻮﻯ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻏﻴﺮﻋﻠﻤﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺎﻙ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺍ ﮔﺮﻓﺖﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺍﺳﺖ
ﺗﺎ ﺣﺪس
ﺫﻫﻨﻰﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻭﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
(ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻯ)ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺑﻴﻦ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺣﺪس
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺣﺴّﻰ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭ ﺑﻴﻦ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ
ﺧﻠﻂ ﻭﺳﻴﻌﻰ
ﺩﺭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻭﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﻳﺎ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻤﻮﺭﺩ ﺍﺟﺮﺍ
ﺩﺭﺑﻴﺎﻳﺪ
ﺭﻓﻊ ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻠﺎﻁ
ﻣﺒﺎﺣﺶ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺍﻭﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺎﺭﻯﻭ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﺭﺍ(ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﭘص
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﻟﻐﺖ ﻧﺎﻣﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ . ولی ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻓﺮﻫﻨﮓ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﮔﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭﻣﮑﺘﺐﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺎﺑﻌﺎولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺖﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﺮ ﻋﻤﺮ ستایش
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻳﻚ ﺗﻌﺎﺭﻑ ﻭ
ﺩﻳﭙﻠﻮﻣﺎﺳﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﺒﺎﺷﺪﭼﻮﻥ ﺑﻴﻦ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﻓّﺎﻟﻴّﺖ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . پس ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﺍﺩ
ﮐﻪ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﻏﺪﻭ ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﻣﺮﻳﻢﻭ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻣﺎﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺴﻄﺢ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﻠﻂ
ﻣﺒﺤث ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﺍﻭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻄﻠﺐ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﻄﻖ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺻﺮﻳﺤﺎ
ﻭ ﺑﺎ
ﻗﺎﻃﻌﻴّﺖ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﮕﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭتصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺻﺮﺍﺣﺖ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣؤﺭﺧﺎﻥ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦﻧﻈﺮﻳﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺣﺴّﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﻭ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﺠﺎربّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ
ﮐﺘﺐ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻟﻰ30 ﻫﺰﺍﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻮﺍﻓﻖ ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﺍﺭﺯﺵ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻘﺪﺍﺭ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺶ ﺭﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻔﻮﺫ
ﮐﺮﺩ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻧﻔﻮﺫﻯ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻟﻔﻈﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎنی ﻨﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻘﺶ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥﺘﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮐس ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻠﻢﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ
ﻋﻠﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺃﺻﻠﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺗﻘﺮﻳﺒﻰ
ﻭ ﻣﺒﺘﺬﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶﻫﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻔﻴﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺎﺻﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺍﮔﺮ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﺭﺯﺵ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﮐﻠّﻰ
ﺫﻫﻨﻰ
ﮐﺎﺭﺑُﺮﺩ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻭﻟﻮ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
ﭼﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻡ
ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪﻣﻌﺎﺩ ﺭﻭﺡ
ﻭﻋﻮﺩﺗﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﺭﻭﺯﻯ ﻧﻪ
ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﺩﻭﺭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻧﻔﻌﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺑﻔﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﺗﺎ ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺷﺮﻭﻁ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺁﺧﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﺍﻟﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ .

ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻫﺒﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻠﻤّﻰﮐﻪ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﺎ ﻧﻄﻔﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻳﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻣﺪﺭﻥﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺯ(ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ)ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ
به (ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻬﺪﻯ) ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻇﻬﻮﺭ ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘس ﺍﺯ ﮐﺸﻒ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭربّ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﺗﺮﻋﺮﻓﺎنی
ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﺍﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺟﻨﺒﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﺝ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺗﺎ ﺟﻨﺒﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻤﻠﻰ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ الهی
بوﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻣﻄﺎﺑﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻧﻤﻰ
ﻳﺎﺑﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻃﺮﺡ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺳﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺠﻨﺒﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻴﭻ ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﻌﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺯﻳﺎﺩﺗﺮﻯ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺭﻭﺵ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﻭ
ﺗﻮﺳﻠﻰ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻫﻤﺮﺍهی
ﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻓﺮﻕ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﻭ محمّدﻯﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰﭼﻮﻥ
ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢﻗﻄﻌﺎ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ﮐﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺍﻳﻦ ﺁﺭﺯﻭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻭ ﻗﻄﻌﺎ
ﺍﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺑﺼﻠﻴﺐ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﻧﺮﺳﻴﺪ
ﻭ ﺑﻌﺪﻫﺎ محمّد
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺷﺶ ﻗﺮﻥ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﻢ
علیّ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺁﺭﺯﻭ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ محمّد
ﻭعلیّ ﻮﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺴﺐ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺷﻮﻧﺪ ولی
ﺟﺰ ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍﻫﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ محمّد
ﻭعلیّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﻝ محمّد
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺁﻧﺎﻥ ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺃﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻥ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺃﺷﻚ ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﻥ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﮐﺴﺐﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ربّ
اﻟﻌﺮﺵ
ﺧﻮﺩﮐﻪﻧﺎﻣﻰ
ﻫﻤﺎﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺃﺷﻚ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺭﻳﺨﺖولی
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺂﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﮔیاﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺑﺸﺮ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﮐﻤﺎﻝ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﭼﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺴﻄﺢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺤﺒﺖ ﺍﺯ
ﺍﺳﺮاء ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩﻭ
ﻣﻌﺎﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ ﭼﻪ
ﺑﺴﺎ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺵ ﻭﻫﺪﻑ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻴﻦ
ﻭﺍﮊﮔﺎﻥ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺧﻠﻂ
ﻣﺒﺤث
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﺭﻭﺷﻦ ﮔﺮﺩﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻋﻠﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺻﺮﻑ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻤﻠﻰ ﻋﻠﻤﻰﻭ
ﻣﻘﺎﺭﻧﻪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻤﻮﺩ ﮐﻪ
ﻋﺎﺩﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠم ﻮﻋﻤﻞ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻳﻚ
ﺭﻭﺵ ﻭ ﺁﺋﻴﻥ
ﺒﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻋﻠﻢ ﺑﺎ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻧﻈﺮﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺴﺐ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﻋﻘﻞ ﺷﺄﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﻮﻳﺖﻭﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﺴﺐ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻋﻤﻠﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺗﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣثاﻟﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎ
ﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ
. ﻭ ﺍﺯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ولی ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ ﮐﻪ
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯ
ﺍﺯﮐﺎﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﺍﺯﮐﺎﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ محمّد
ﺧﺒﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻰ محمّد
ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻳﺎ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻳﻮﻧﮓ ﺭﺳﻴﺪﻡ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺭﺍﻧﻰ ﺩﺍﺷﺘﻢ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻢ
ﮐﻪ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻡ . ﻭﺑﻔﻬﻤﻢ
. ﻣﮕﺮ ﭘس ﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻡ . ﭼﻮﻥ
ﺣﺮﻑ ﻭﮐﻠﺎﻡ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻢ
ﺑﻔﻬﻤﻢ ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻡﮐﻪ
ﻫﺮﮐﺴﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﺪ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺳﺨﺖ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺒﻮﺕ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﺎﺹ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴﻦ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻴﺰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
پس ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﻄﻌﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺟﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺘّﻬﻢ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺷﻤﻦ ﻋﻠﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺗﻰ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺮﻋﻠﻤﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻋﻠﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺟﻨﺠﺎﻟﻰ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻌﻠﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ ﮔﻴﺮ
ﺑﺤث ﻭﻧﻘﺎﺵ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺍﺯ
ﺩﻳﺪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻓﺮﺍﻃﻰ
ﻋﻠﻤﺎﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺫﻫﻨی
ﻮﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیرﻋﺮﻓﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥﻮ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﺑﻮﺩﻩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻫﻢ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻋﺮﻓﺎ ﭼﻮﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﺯﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭ
ﺷﻬﺮﺕ ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻣﺮﺩﻡ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻧﺸﻮﺩ
. ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﻋﺼﺮ
ﻭ ﻋﻬﺪ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﻭﺩﻭﺭﻩ ﺭﻧﺴﺎس
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﻧﺎﻡ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻧﺎﻡ
ﻋﺎﺭﻑ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﮔﻮﺵ
ﺑﮑﻠﺎﻡ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﺩ
. ﻭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﭼﻮﻥ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﻳﻚ ﺑﺎﺭﻩ
ﺗﺮﻙ ﺷﻬﺮﺕ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻓﻰ
ﮐﻨﺪﮐﻪﺩﻭﺳﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎﻯ ﻣﻨﺎﺭﻩ
ﻣﺴﺠﺪ ﺍﻣﻮﻯ
ﺩﻣﺸﻖ ﮔﻮﺷﻪ ﺑﮕﻴﺮﺩﻭ
ﺍﺯﺷﻬﺮﺕ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻭﻝ ﻣﺪﺭﺳﻪ
ﻧﻈﺎﻣﻴّﻪ
ﺑﻐﺪﺍﺩ ﺩﻭﺭ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻏﺰﺍﻟﻰ ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺭﻫﺮﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻳﺎ ﻧﻪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺷﺸﻢ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻨﺪ ﻭﻣﺪﺭﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻥ بالقوّه
ﺑﺎ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّد
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻧﺪ
.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺣﺪس ﺫﻫﻨﻰ ﻳﺎ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺒﺨﺸﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻋﻠﻢ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﭘُﺮﺗﺠﺮﺑﻪ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰﺩﺭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺎﭼﻴﺰﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻠﻢ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﺣﺴﺐ
ﺣﺪﺳﻴّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺒﺮﻧﺪ . ولی
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفسﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺨﺺﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻟﻮ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻳﻚ ﺷﺨﺺﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺯﻧﺪﻩﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﺘﻮﺍلی
ﭙﻴﺶ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻣﺎﻧﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ ﺑﺪﺳﺖﻳﺎ
ﺳﻴﻨﻪ
ﺑﺴﻴﻨﻪﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﻭﺡ
ﻣﻴﺮﺳﺪﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻳﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪﺍﻳﻥ
اﻣﺎﻧﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ الهی
ﺮﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﭘس
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺩ . ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺒﻠﻰﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻏﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻏﻴﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﮐﻪ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺪ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺭﺳﻤﻰ
ﻭ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺟﻬﺎﻥ ﮔﻴﺮ
ﺷﺪﻩ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻳﺎ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﻤﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﺩﻳﻨﻰ(ﺷﺮﻙ
)ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻰ
ﺩﻳﻨﻰ(ﮐﺎﻓﺮﻯ)
ﻭﺟﻬﺎﻟﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺁﻧﻬﺎﺩﻟﻴﻞ عَدَم
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺳﺨﺖ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻠّﻴﺎﺕﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻭﻫﻤﻰ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻏﺎﻳﺖ ﺳﺎﺯ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس می
ﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢﻫﺪﻑ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮔﺮﻓﺘﺎﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺍﻭ
ﺻﺪ ﭼﻨﺪﺍﻥ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺫﺍﺗﺎ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻭ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ ﻟﺎ
ﺃﺩﺭﻯ ﻭ
ﻧﻬﻠﻴﺴﻢ ﻭ
ﭘﻮﭼﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺃﻫﻞ ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ ﺭﺍ
ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻣﺘﺤﻴّﺮﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭﻣﮑﺎﺗﺐ ﻟﺎ
ﺃﺩﺭﻯ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﺗﮑﻨﻴﻚ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﭼﻮﻥ ﺃﺳﺐ
ﻋﺼّﺎﺭﺑﺪﻭﺭ
ﻣﺪﺍﺭ ﻭ ﭼﺸﻢ
ﺩﻝ ﺑﺴﺘﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻯ ﻭ ﺿﻌﻒ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﺿﻌﻴﻒ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺷﺎﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪولی
ﺑﺎﺯ ﻟﺎ ﺃﺩﺭﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻣﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮ ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪﺑﻮﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻋﻤل کرﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ .

ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺮ
ﺣﺪس ﺧﻮﺩ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺪﻝ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﺎﻙ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻋﻘﻞ
ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ
. ﭼﻪ ﺩﺭﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭﺣﺪس
ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮﺗﺰﮐﻴﻪ
نَفس ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻨﻔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺄثیر
ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻯ
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺣﺪﻯﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎﺯ
ﺑﺎ ﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺣﺪس ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺯ ﺣﻮﺍس
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻠﻢ
ﮐﻪﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺁﻥﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻣﻨﺼﻒﻭﺑﺎﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﻟﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭﻙ ﻭ ﻓﻬﻢ ﺣﺪس
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻋﺮﻓﺎ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﺩﺭﺍﻳﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻋﻠﻤﺎﻭﻫﻤﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺳﻄﻮح ﻴﺎﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻋﻠﻤﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻠﻤﻰ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻋﻠﻢ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﻳﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﭼﻪ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺣﺪس ﺭﻭﺣﻰﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻓﮑﺮﻭ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻠﮑﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺻﺤﻨﻪﺗﻔﮑّﺮ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﺒﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻮﺩﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻩﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻋﻘﻞ ﻳﻚ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪﭘس
ﺪﺍﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻧﻴﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
اﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻫﻢ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻳﺎﺩ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﻭ ﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﻯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻳﺎقُرّه
ﮔﻴﺮﻯ هاﻯ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰﺑﻘﻴﻪ
ﻋﻤﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺩﺭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮﻭ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ ﺳﻄﺢ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻴﻮﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪﺳﻬﺎ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﻣﺤﺎﻝ ﺗﺮ
ﻭﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﻨﺮ
ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪس ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ولی
ﻣﻄﻠﻖ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭ
ﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ به
(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻓﺮﺿﻰ
ﮐﻤﺎﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺍﺏ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺣﻘﻴﻘﻪ
ﺍﻟﺤﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻓﺮﺽ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺧﺎﻟﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪﮐﻪ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﻋﻤّاء ﻭ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻭﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ(ﻋﺪم
ﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﻫﻮ)ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ عَدَم
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻟﻠﻪﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺻﺪﻭﺭ(ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﺎﺋﻰ)ﭼﻪ ﻗﺒﻠﺎ
ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺧﻮﺩ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻠﻪﺩﺭ
ﻳﻚ ﮔﻮﺷﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻨﻄﻘﺎﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻣﺤﻮﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺣﺪس ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩﮐﻪ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺁﻣﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﭼﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ . ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪﻳﺎ
ﻣﻄﻠﻖ ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ . ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﮐﻪ ﻭﻯ(دوری)
ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺭﻭﺡ
ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺑﺴﻤﺖ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰﻭ
ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻭﻫﺒﻮﻁ
ﻭ ﻓﺮﻭﺩ ﺭﻭﺡ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ عَدَم
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ . ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﺸﮑﻞ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ ﻭ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﻭلی اﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺮﻭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺷﺪﻥ ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺴﺐ
ﺣﺪس ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻭﺭﻩ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺃﺗﻤﻰﻭ ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ ﻭ ﻋﻀﻮﻯ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﻧﺸﺪﻩ ﭘﺎﻧﺼﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ ﺣﻴﺎﺗﺸﻨﺎﺳﻴﻄﻮﻝ
ﮐﺸﻴﺪﻩﮐﻪ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ
ﺍﻭﮔﺎﻧﻴﻚﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮﺣﺮﮐﺖ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗّﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺤﻘﺎﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺗﺎﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻴﺪﺭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭح االقُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪﻭﺣتی ﺪﺭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺩﮐﺎﺭﺕ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﮔﻔﺘﻪﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺋﻢ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻫﺎﻯﻏﻴﺒﻰ
ﺑﭙﺎﺋﻴﻥﺘﺮﻫﺎﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. (ﮐﻮﺟﻴﺘﻮﻯ)ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ(ﻣﻦ
ﻳﺎ ﺫﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ)ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﻳﻘﻴﻨﻰ
ﺗﺮﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻏﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻫﻤﻴﻦ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣی ﺨﻮپس
ﮐﻪ ﺃﺻﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﺒﻨﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻰ
ﻳﺎﺷﺪﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺍﺯﻧﺎﭘﺎکی ﻮ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﭘﺎﻙ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰﺑﺎﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻗﺪﻡ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻳﺎ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺷﺨﺼﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺴﻴﻂ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﻨﺶ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺒﺮ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺑﺪﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺴﺎﮐﻦ ﻳﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻦ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﻫﻢ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
عرﺿﻪ ﮐﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪﺗﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﮐﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻴﻨﻰ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻧﺰﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺗﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ
ﺷﺎﻫﺪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ پیدایش
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻗﻄﻌﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺁﻧﻄﻮﺭ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻧﺰﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺯﻝ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺁﻥ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ پیدایش
ﺍﻓﺮﺍﺩﻯ
ﺍﺯﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﻮﺡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﻨﻨﺪﮐﻪﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯﻭ ﻳﺎ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯﺟﺰ
ﺑﺪﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﭼﺮﺧﻴﺪﻥ
ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻫﺮ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻮﻋﻰ ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺟﻨﮕﻞ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻝ ﻭ ﻋﻠﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮﮐﻪ
ﺗﮑﺒّﺮ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺍﺟﺮﺍﻯ
هوﺳﻬﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚﻭ ﻳﺎ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺯﻯ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺤﻠﻴﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﮔﺮ ﮐﻪ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﻭﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘی
ﻮﻋﻘﻠﻰ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﻃﺮﺡ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻫﺮﮐﺴﻰﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﺗثبیت ﻭ
ﻣﻠﮑﻪ ﺷﺪﻩﻭ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺍﺯ ﻃﺮﻓﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻴﻦ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭﻟﺎﻳﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎت ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﻫﻤﻪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻘﻪ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﭘﻮﻝ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺪﺭﻫﺮ ﺗﺤﻘّﻖ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﭘس
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﮑﺮﺩﻩﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗثبیت ﻭ
ﺳﻴﺎﻩ
ﺗﺮﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺎ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻘﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺗﺤﻠﻴﻠﺎﺕ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﻳﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺎﺭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻣﻨﺤﺮﻑ
ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺨﻴّﻞ(ﭘﻴﺶ
ﺧﻮﺩ)ﺍﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﺴﻰﺁﺳﺎﻥ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ سوﺍﺑﻖ
ﻭ ﻟﻮﺍحقّ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﺴﻰ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪﮐﻪ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺁﻥ ﺷﺨﺺ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﺷﻮﺩ . ﻭ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻴﭻ
ﮐﺴﻰ ﮐﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻭﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﻣﻨﻴّﺖ
ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﺤﺼﻴﻞ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭﻳﺎﺑﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺘﻰ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺁﻥ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺬﻫﻦ ﻳﻚ
ﺭﻩﺭﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺭﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ .

ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺒﺪﺃ
ﮐﺎﺭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪس
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻬﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭلی ﺒﺮﺗﺮﻳﻦ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻭ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩﻫﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﻤﻰ
ﺭﺳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺩﺭﻙ(ﻋﻴﻦ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻨﻰ)ﻭ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺩﻝ ﺩﻳﺪﻥ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ولی ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺴﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺤﻘّﻖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ(ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻴﻘﻴﻦ)
ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻌﻴﻦ ﺍﻟﻘﻴﻦ
ﻭ ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ سوﻡ به(حَقّ
اﻟﻴﻘﻴﻦ)ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻧﻪ ﻓﻘﻂ بحقَّ
ﻭ ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ حجّ ﻭحَقّ
ﻮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖ(ﺣﺎﺟّﻰ
ﺁﻗﺎ)ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﻘﻮ(ﻫﺨﺎ)ﺷﺪﻩﻭ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺨﺺ کلّی ﺬﺍﺕ
ﺳﺎﺑﻖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩﻭ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ(ﺁﻳﺖ ﻭ
ﺁﻳﺪ)ﻭﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻭ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ ﻧﺰﺩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻣﻠﮑﻪ
ﻭ ﺻﻔﺘﻰ ﺫﺍﺗﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﻙ ﺃﻣﺮ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻣﻤﮑﻦ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺩﺭﻙ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﺍﻗﻊ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻨﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ
ﺣﻮﺍس
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ ﻟﻤس
ﮐﺮﺩﻥﻭ ﻧﻴﺰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻴﺎﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺯ(ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ) ﺧﻮﺩ
ﻭﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ . ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺯ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ . ولی
ﺩﺭ ﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﮕﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺎﻃﻨﻰﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺣسّ ﺧﺎﺭﺟﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ . ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﻙ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺣﻮﺍﺵ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺪس
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﻠّﻴﺎﺕﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﺁﻥﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﻫﺮ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺩﺍﺩﻩﻫﺎ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪﻭ ﺳﭙس
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ثاﻧﻮﻯ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ثاﻧﻮﻳﻪ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺰﺩ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺩه ﻫﺎﻯ
ﻟﻔﻈﻰ ﻭ ﺣﺴّﻰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺮﻭﻉ ﺑﮑﻠﺎﻡ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭼﻪ
ﺣﺪس ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻳﺪﻩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥﻭ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻏﻴﺮالهی
ﺪﺍﺭﻧﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖﺍﺯ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﮐﺸﺶ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﺨﻠﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺃثرﻯ
ﺍﺯ ﺑﻘﻴﻪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﭘﺎﻙ
ﻧﺸﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥتأثیرﻯ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻨﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻥﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻧﻘﻞ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻠﻂ ﺗﺄثیر
ﻣﻨﻔﻰ ﺁﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻴﻦ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻏﺎﺯ ﻫﺮ ﺑﺤث ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻳﺎ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻨﻘﻄﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻔﮑّﺮﻭ
ﻇﻬﻮﺭﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺑﺤث ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﻃﺮﺡ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﻳﻦ
ﻧﻘﻄﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﻴﺎﻥﺩﺭ
ﺋﻴﺸﺮﻓﺖ ﺑﺤث ﻭﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﻭ ﻓﻬﻤﺎﻧﺪﻥ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ(ﺍﺻﻮﻝ
ﻋﻘﻠﻰ)ﺷﺨﺺ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺻﻮﻝ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻫﺮ ﻣﮑﺘﺐﻭ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﮐﺎﺭ
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺮﻭﻉ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪﻭ ﻧﻘﻄﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺗﺄثیر
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﺴﺐ
ﺗﺼﺪﻳﻖ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
مؤثّر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺤث
ﻋﻠﻤﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺩﺭ ﻣﺒﺎﺣث ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺫﻫﻨﻰﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﻣﺒﺎﺣث
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ ﺃﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺠﺎﻯ ﺟﺬﺏ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺩﻝ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩﻣﺒﺎﺣث
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺑﺤﺶﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺗﺎ
ﻣثلا ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻳﻚ
ﺑﺤث ﺭﺍ
ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ ﺑﻘﻴّﻪ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺁﻥ ﺍﺻﻮﻝ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﭘس
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﻭﺭﺍﺣﺘﻰﺑﻔﻬﻢ
ﻭ ﺩﺭﻙ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻚ ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﺿﺪ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔﺮﺕ
ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﻣﻄﻠﺐ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺷﺨﺺ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻔﻬﻤﻴﺪﻩ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻳﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘس ﻗﺪﻣﻰ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧمی کندﻭﻳﺎ
ﻗﺪﻣﻰ ﺑﻌﻘﺐ ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﺴﺦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﺑﺤثی ﺭﺍ ﺷﺮﻭﻉ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺨﺎﻟﻒﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻨﮑﺮ
ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . پس
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻨﮕﻴﻦ
ﺗﺮ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ ﻭ
ﮐﻤﺘﺮ ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻧﺒﺮﺩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﻄﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﮐﺪﺍﻡ ﻳﻚ ﺷﻘﻰ
ﺳﺮ کَس ﻭ
ﺑﺪﺑﺨﺖ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﮐﺪﺍﻡ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺳﻌﻴﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰﺑﻘﺼﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﭘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻣﻘﺒﻮﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ .

ﭘس ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺧﻮﺩﮐﻤﺘﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﻳﻘﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ خویش
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺯﺵ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ ﺣﺪّ
ﺃﮐثز ﺒﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺣﻮﺍس ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻧﻪ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
محسوس ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ ﻧﻪ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﺭﺍ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻓﻬﻢﻭ سپس ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻴّﻮﻥ ﺟﺰ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺟﺰ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ
ﻧﻬﻠﻴﺰﻡ
ﻭﭘﻮﭼﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺗﺮﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺗﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ
ﻫﻢ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﮔﻮﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺳﺎﺩﻩ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺰﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻮﻗّﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ .

ﻟﺬﺍ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻤﺎﻡ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ ﻣﺒﺪﺃ
ﻳﺎ ﻣﻘﺼﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺑﺮﺍﻯﺘﺮﺑﻴﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﺪﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻣﻔﻴﺪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻣﮕﺮ ﻣﺒﺪﺃ
ﺣﺮﮐﺖ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﻣﺒﺪﺃ
ﺁﻏﺎﺯﻳﻦ
ﻣﺒﺎﺣث ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﺮ ﺃﺻﻞ ﻗﺒﻠﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﺒﺪﺃ ﺣﺮﮐﺖ ﻓﮑﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺃﻫﻞ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺎﻟﻌﮑﺶ ﻭﺑﺎ
ﺟﺮﺃﺕ ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﺭ
ﺷﺮﻭﻉ ﻫﺮ
ﺑﺤثی ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﺑﻴﺎﻥ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺃﮐثرﺍ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ الهی
ﺒﺎﺷﻨﺪ ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺻﺒﺮ
ﺿﻤﻦ
ﻧﺎﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺑﺸﻨﻴﺪﻥ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻫﺮﮔﺰ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻭ ﺩﺭﻙ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩﻧﺎﮔﺎﻩ
ﺭﻣﻴﺪﻩ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺸﻰﺑﻤﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺩﻭ ﮐﻠﻤﻪﺍﻯ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﻫﺪﻓﻰ
ﺩﺍﺭﺩﺩﻭ ﻓﺮﺽ ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻮﺩﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﺎ ﻫﺪﻑ ﺍﻭ ﺑﺤث ﻭ
ﺟﺪﺍﻟﻰ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺑﺨﻮﺩ ﺑﺤث
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻋﻤﺮ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵﺑﺒﺎﻃﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ولی
ﺑﺮﺧﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﺣﻤﻠﻪ
ﺑﻨﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪﭼﻪ
ﮐﺴﻰ ﺑﺘﻮ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﻫﺴﺖ؟
ﺁﻳﺎ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺘﻮ ﮔﻔﺖ؟ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯﻫﺪﻑ
ﺧﻮﺩ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺑﺤث
ﻭﺟﺪﺍﻝ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﻨﮑﺮ
ﺧﺪﺍ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺟﺰ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻋﻤﺮ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻨﮑﺮ ﻋﺎﺩﺕ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻫﺮ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻃﻔﻞ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻣﻐﺰﻯ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ
ﺍﻧﮑﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺪﻭ ﮐﻠﻤﻪ
(ﻧﻪ)ﺭﺍ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﻮﺩ ﺯﺣﻤﺖ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ .

ﺩﺭک
ﻮ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺍﺳﻄﻪ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯﻣﻨﮑﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﺑﻘﺒﻮﻝ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺩﻋﺎ
ﺭﺍﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻴﭻ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﭼﻨﺪ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﺒﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﮑﺮﺍﺭﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻋﻠﻤﺎﺋﻰ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻣﺴﺘﻘﻴم
ﻮﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻋﻠمی
ﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺮ
ﻭﻋﺪﻩ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺷﺨﺼﺎ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺭؤﻳﺖﻭﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ ﭘس
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﭼﻨﺪ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ ﻣﺤﻘّﻖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕﻣﺤﻘّﻖ
ﺗﺠﺮﺑﻪﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻗﺒﻠی ﺮﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭخُنثی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪﺑﺎﺯ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻳﺮﺍﺩ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻭ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻣﺤﻘّﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻧﻮﻉ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﺭﺷﺪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻫﺪﻑ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ ﺧﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥ
علمی ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻔﻠﺴﻔﻪﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺣﻴﺮﺕ
ﻭ ﭘﻮﭼﻰ
ﻭﺳﺮﺩﺭﮔﻤﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺍﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ(ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ
ﻫﺎ)ﻭ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﺷﺎﻳﺪ
ﻣﺸﮑﻞ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ
. ولی ﻓﻄﺮﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕﻫﺎﻯﻨﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭ ﺟﺮﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﻳﺎ
ﺃﺗﻢ ﻭﮔﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﺎ ﺍنساﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ .

ﻭﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺽ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﻫﺮ ﺑﺤث ﻳﻚ
ﺃﺻﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﺄﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻫﺪﻓﺶ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻚ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘی اﻓﮑﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺼﻌﻴﺪ
ﺫﻫﻨﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﻌﻠﺎ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺟﺴﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺳطح ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺭﻗﻴﻘﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻋﻈﻴﻢ
ﻋﻘﻞ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻓﻊ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ(ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ)
صوﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﮐﻪﺑﺎﺯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻳﻘﻴنی ﺮﺍ
ﺧﻮﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ولی ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺨﺼﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺣﻘﺎﻳﻖﻭﺣﺘﻰ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺳﺎﺑﻖ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﻘﻮﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻥ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﺎ ﺫﺍﺕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺣﺠﺎﺏ
ﻭﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺸﻒ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺑﺼﺎﺣﺐ ﭼﻨﻴﻦ آزمایش
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ خویشﻭﺑﺪﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺷﻮﺩﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻪ
ﻭﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻌﻘﻞ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢﻳﺎ ﻧﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻓﻬﻢ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺸﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺩﺑﻴﺮﺳﺘﺎﻥ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﻬﺎﻯ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺩ ﮐﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﺩﺩ .

ﮐﺎﻧﺖ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭﺿﻌﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ(ﻭﺟﻮﺩ)ﺫﺍﺗﺎ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﺎ
ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻣﻦ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ (شیئ
ﻓﻰ ﺫﺍﺗﻪ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻢ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﺣﺪس ﻗﺒﻀﻪ ﮐﻨﻢ
. ولی ﺍﻳﻦ ﺫﺍﺕ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻀﻪ ﺣﺪس
ﺷﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺫﺍﺕ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺣﺪس ﺃثر
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺫﺍﺗﻰ
ﭘﺎﮐﺘﺮ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺫﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮐﺎﻧﺖ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺫﺍﺕ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻮﺩﻭ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﭘسﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺑﺪ ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻳﻨﻚ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺿﻌﻒ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﺎ
ﺫﺍﺕ
ﺍﻭﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﭘﻴﺮﻯ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻴﺌﻰﻭ شیئ ﻓﻰ
ﺫﺍﺗﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻝ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻝ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻳﺎ ﺻﻔﺎﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻳﻨﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪﻭﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﺫﺍﺕﺭﻭﺣﻰ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻳﺎ ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﻤﺰاﺪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ ﺫﺍﺕ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﻗﻄﻌﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻔﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻃﻮﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺸﻴﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺍﺏ
ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻣﺤﺒﻮﺏ الهی
ﺨﻮپس ﺑﻘﺼﺪ
ﮔﺮﺩﺵ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻫﺮ
ﺷﺐ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺭﻭﺡ ﮔﺮﺩﺵ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻳﮑﺮﻭﺯ
ﻳﺎ ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
عَدَم ﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺧﻮﺍﺏ
ﻋﺎﺩﻯ ﻫﺴﺖ .

ﻓﻄﺮﺕ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯﻫﻤﺎﻥ
(ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ)ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻃﺮﺩ ﺻﻔﺎﺕ
ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﮐﺴﺐﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻟﺬﺗﻬﺎ
ﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻫﺎ ﻭﺳﺮﻣﺴﺘﻰ
ﻫﺎﺋﻰﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﻭﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢﺑﺎﻋث
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳی
ﻮ ﻳﺎ ﺟﺤﻴﻢ قُریش
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻧﺎﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺭﺍ سوﺧﺖ ﻟﺬﺕ
ﺷﮑﻢ ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﻭ ﻳﺎ ﺻﺮﻑ
ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻟﺬﺍ ﺟﺎﻯ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﻣﺎ
ﺫﺍﺕ ﻭﻓﻄﺮﺗﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﺨﻔﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻪ
ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻭﻟﻴّﻪﮐﻪ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ . ﻭ ﻳﺎ
ﻓﻄﺮﺗﻬﺎﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺩﻭﺭﻩﻃﻔﻮﻟﻴّﺖ
ﻭ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ . ﻟﺬﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻓﻄﺮﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ ﻭﺍﺟﺐﻭ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﻓﻄﺮﺕ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺠﻬﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺷﺪﻳﺪ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﺻﺒﺮ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺟﻬﺪ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺟﻬﺪ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻳﺎ
ﺟﻬﺎﺩ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺩﺭﻫﺮﺷﮑﻞ
ﺗﻠﺎﺵ ﻣﺎﺩﻯ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺠﻬﺎﺩﺑﺎ
ﺩﺷﻤﻦ
ﺧﻴﺎﻟﻰﻭﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ . ﭘس (ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﺍﺕ) ﺧﻮﺩ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭﻭﻥ
ﺃﻧﺪﺭﻭﻥ ﻭ ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﻫﺮﮐس
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ . ﭘس
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻫﺮﺟﻬﺪ
ﻭﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺎﻭﻫﺎﻡ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ خویش
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺁﺳﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﻫﺮ ﻃﻔﻞ
ﻭ ﺩﻳﻮﺍﻧﻪﺍﻯ
ﻣﺪﻋﻰ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﺭﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺳﺨﺘﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﻣﺘﺼﻮﻓﻪﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺗﻦ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻓﻨﺎ ﻭ
ﺑﻴﺨﻮﺩﻯ ﻭ صَمَدیّتﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ ﻭﺧﻠﺴﻪﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﺮﮒ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪﮔﻮﺋﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺗﺮ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭح االقُدُس
ﻗﺎﺋﻢﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻭﻡ
ﺳﺎﻟک که ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﻭ محمّد ﺩﺭ
ﭼﻬﻞ ﺳﺎﻟﮕﻰ ﻭعلیّ
ﺩﺭ
ﺑﻴﺴﺖﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧی
ﺁﻥ ﺍﻭﺭﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻔﮑّﺮﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺃﻣﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻫﺮ
ﻧﻴﺎﺯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺘﻰ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﮐﻪ
ﺯﺣﻤﺘﻰ ﻫﻢ
ﺑﺨﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﭘﺎﺳﺦ
ﻫﺮ ﺍﺑﻬﺎﻣﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ .ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺷﻨﺎﺧﺖ خویشﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﻭﻣﺤﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻥ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﻭﺍﺻﻞ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﻭ
ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﺯﻳﺒﺎ ﻭﻳﺎ
ﺗﺮﺳﻨﺎﻙ ﺍﺳﺖ ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻟﺬﺕ ﮔﺸﺘﻦﻭﺩﻭﺭﻯ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﺧﻄﺮ ﻭ
ﺗﺮس ﻭ ﺩﺭﺩ ﻭﻧﮕﺮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯﺑﻨﻴّﺖ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺳﻴﺪﺍﺣﺴﺎس ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﻟﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻠﺬﺕ ﺟﺴﻤﻰ ﻭ
ﺟﻨﺴﻰ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺨﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪﺑﺬﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﻮﺩ . ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﺒﻞ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺨﻮﺩ ﺳﺨﺘﻰ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺫﺍﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﮐﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﻮﻫﻨﻮﺭﺩﻯ ﻭ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻦﺳﺨﺖﺗﺮﻭﺧﺴﺘﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﺮﮐس ﺩﺭ
ﻧﻘﻄﻪﺍﻯ
ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﺍﺯ ﭘﺎ
ﻭ ﺍﺯ ﻧﻔس ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻘﻮﻁ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺭﻓﺘﻦﭼﻮﻥ
ﺳﻘﻮﻁ ﻗﻄﻌﻪ ﺳﻨﮕﻰ
ﺍﺯ ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺘﻪ
ﺩﺭﻩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﻴﭻ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻟﺬﺕ
ﻟﻐﺰﻳﺪﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﻫﺮ
ﻃﻔﻞ ﺭﻭﻯ
ﺻﺮﺻﺮﻩ
ﺍﺣﺴﺎس ﺍﻳﻦ
ﻟﺬﺕ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﺻﺮﺻﺮﻩ ﺭﻓﺘﻦ
ﻣﺠﺪﺩﺯﺣﻤﺘﻰ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻟﺬﺕ
ﻟﻐﺰﻳﺪﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﻯ ﺑﻨﺪﻯ
ﺭﺍﻩ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺘﻪ ﺩﺭﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺯﺣﻤﺖ
ﺗﻌﺎﺩﻝﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﺴﺎﺣﻞ
ﺃﻣﻨﻰ
ﺭﺳﻴﺪﺩﺭ
ﺃﻣﺎﻥ اﺯ
ﺧﻄﺮﺳﻘﻮﻁ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﺑﻨﺪ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﻮﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎﺩل
ﺮﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪﺳﻘﻮﻁ
ﺍﺯ ﺑﻨﺪ
ﺭﺍ(ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻟﻬﻰ)
ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﺯ ﺑﺎﺭﻳﮑﻰ ﻭﺗﻴﺰﻯ
ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪ
ﻭﺭﺍﻩﮐﻪﺻﺮﺍﻁ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮﺑﺴﻘﻮﻁ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﺯ
ﻋﻠﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻦ ﺳﺨﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺫﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮﺧﻮﺩﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡﻭ ﺟﻬﻞ ﺍﻭﻟﻴّﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻠﻤﻴﻦ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺩﺭﺳﺖ ﻣﺴﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﻫﺪﻑ
ﻣﺸﺨﺺﻭ ﻫﺪﻑ
ﻧﻮﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻫﺴﺖ ﻭ ﺑﺎ
ﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺳﺮﻳﻊ ﻭﺭﺍﺣﺖ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﮔﺮﺩﺩﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺻﻠﺎﺣﻰ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺑﺴﻮﻯ ﻧﻮﺭ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺶﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺳﺮﺳﺨﺖ ﺗﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻳﺎ
ﭼﻘﺪﺭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺩﺍﺭﺩ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺣﺪﻳث ﻧﻔس )
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﻘﻄﻪﺍﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﮑﻨﺪﻗﻄﻌﺎ
ﻭﺍﺭﺩ ﺑﻴﻚ
ﻧﻘﻄﻪ ﺧﻴﺎﻟﻰ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺧﻴﺮﻩ می
ﺸﻮﺩ . ﭘس ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻭﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺪﺍﺭﺩ . ﻣﻴﺎﻳﺴﺘﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺏ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﺗﻠﺎﻑ ﻋﻤﺮ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺮﺹ ثرﻭﺕ ﻭ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺯﻳﺒﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺗﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ
ﺍﺳﺖ .

ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ(ﮐﻴﻒ
ﻣﺤﺾ) ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻫﻢ
ﺟﻨﺴﻰ ﺑﺎ
ﺍﻣﻮﺭ(ﮐﻤّﻰ
ﻣﺎﺩﻯ) ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻮﻓّﻖ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺧﻠﺴﻪ ﻭ صَمَدیّت
ﺑﻴﺨﻮﺩﻯﻭ
ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳند
. ﮐﻪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ(ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﮐﻴﻔﻰ)ﻭ(ﻳﻚ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﻭﺡ) ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ(ﻋﻠم
اﻟﻬﻰ) می
ﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻔﺎﺕﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ(ﮐﻴﻒ ﻭ
ﺭﻭﺡ)ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭﺧﻮﺍﺏ ﻣﺎ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺁﻥ احساس ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺑﺮﺍﻯ
(ﻓﻬﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻭ
ﻣﺨﻠﻮﻁﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻯ ﻫﻢ
ثباﺗﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﮑﺎﻥﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻣﺒﻬﻢ ﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﻳﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭؤﻳﺎﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺸﺨﻴﺺﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺣﻔﻆ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺯﮐﻤّﻴﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺸﺘﻦ
(ﺯﻣﮑﺎﻥ) ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
.

ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﻣؤثّرﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﺭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﻋﺼﺒﻰﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺷﺎﺭﺍﺗﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺟﺮﻳﺎﻥ(ﺑﺮﻕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ)ﺑﻤﻐﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣؤثّر
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﺭﺍﺣﺴﺎس ﻧﻴﺴﺖ
. ﺗﺎﺯﻩ ﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﺑﻨﺪﺭﺕﺑﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﮐﻤّﻰ
ﺍﺯ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﮐﻴفی
ﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ . ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﺪ ﻭ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﻭﺑﺸﻨﻮﺩ
ﻳﺎ ﻟﻤس ﮐﻨﺪ . ولی
ﺧﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻧﻔس
ﻧﻴﺰﺣﺎﻟﺖ
ثاﺑﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺪﺭ
ﮐﻤﻴّﺖ ﺃثر ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺩﻭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ
ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻳﻚ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯﭼﻮﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺿﺪﺍﺩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﺁﺏ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻴﻢ . ﭘس
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس ﺁﺏ ﮔﺮﻡ
ﺗﺮﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﺏ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﺳﺮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺳﺮﺩﻯ
ﺩﺭﺗﺸﺨﻴﺺﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻟﻤس ﺁﺏ
ﺳﺮﺩﺗﺮ ﮔﺮﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺷﺪﺕ ﻧﻮﺭ ﺩﺭ
ﺩﻳﺪﻥ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﺁﻥ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺷﻴﺌﻰ ﺭﻭﺷﻦ
ﺗﺮ ﻳﺎ ﮐﻤﻰ
ﺭﻧﮕﻴﻦ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﻳﺪ . ﺣﺎﻝ
ﺍﮔﺮ ﻋﺎﻣﻞ
ﺩﺭﻙ ﻭﻓﻬﻢ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﺪﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺷﺨﺺ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﺸﮑﻠﻰ ﻭ
ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﺑﺮ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻭﻫﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﮐﻢّ علیّ
ﺭﺍﺩﺭ ﮐﻴﻒ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻭ ﻳﻚ
ﻗﻴﺎس ﻣﻊ ﺍﻟﻔﺎﺭﻕ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﮐﻴﻔﻰ ﺭﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﮐﻤّﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﮐﻴﻒﺍﺣﺴﺎس
ﺭﻭﺍنی اﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﻮﺍﺣﺪﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺖ . ﻭﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﻮﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺷﺪﻩﻭ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺭﺍ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻤّﻴﺎﺕ ثاﺑﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﺳﻴﺎﻟﻪ ﻭ
ﻣﺘﺤﺮﻙ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﺘﻰ ﮐﻤّﻴﺎﺕ
ﮐﻪ ﺑﻨﻈﺮ
ثاﺑﺖ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺫﺭﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﻌﻪ
ﺳﻨﮓ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﺩﺭ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺃﺗﻢ
ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺃﺗﻢ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭﺍﮔﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﮐﻤّﻴﺎﺕﻗﺎﺑﻞ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺣﺪّﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﮐﻴﻔﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺑﺪﻫﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻫﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰﭼﻮﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﻗﻄﺮﺍﺕ
ﺁﺏﻣﺪﺍﻡ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ(ﮐثرﺕ
ﮐﻴﻔﻰ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑثرﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﻋﺪﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﺎ ﻃﺒﻌﺎ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﮐثرﺕ ﺭﺍ
ﻋﺪﺩﻯ ﻭﮐﻤّﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻣﺘﻌﺪﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﻢ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐثرﺕ
ﻫﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺎ
ﻣﻄﺮح هستند . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﭼﻴﺰﻭ
ﺩﻭﮐس ﻭ ﺩﻭ
ﺃﻣﺮ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ(ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ)ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ
ﺑﻬﺘﺮﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺍﺯ ﻭﺍﺣﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰﺍﺯ
ﻭﺍﺣﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯﺮﺍ ﺩﺭ ﺗﺤﻘّﻖﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ(ﮐثرﺕ
ﺍﻓﻘﻰ)ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺳﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻔﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐثرﺕ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻣﺤﻞ
ﮐثرﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖولی
ﮐثرﺕ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ ﺩﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﮐثرﺕ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﺒﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﻤﺪﺍﻡ ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﺷﻴاء
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻰ
ﻭ ﺗﺸﺘﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺭﻭﺡ ﻳﻚ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ .

(ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻣﻮﺭﺩ
ﺑﺤث ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯﻋﻠّﺖ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻧﺖ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺯﻳﺒﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﺁﻥ ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﻫﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮔﺮﺩﺩ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﺍﺟﺐ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺍﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺘﻮﻥ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺻﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺠﻠﻮ
ﻣﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﻭ
ﮐثرﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺪﺩﻯ ﮐﻪ
ﮐﻤّﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻬﺎ ﻭ
ﮐثرﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻔﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ای
ﮐثرﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺪﺩﻯ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﻭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺍﺳﺖ ﻋﻤﻠﺎ
عَدَم ﺗﺠﺎﻧس
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺁﻥ ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﺘّﺼﻞ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺩﺭ
ﺷﺪﻥ ﻮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ می
آﻭﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﮐﻴﻔﻰ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺸﻮﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﻓﻘﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻭ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ، ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﻠﺴﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺠﺎﻧس ﻭ
ﻣﺘﻨﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﮐﻢ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﻔﮑﺮ ﮐﻢ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭﺗﻠﻘﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﻢ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻳﻚ
ﺷﻴﺌﻰﻭﺍﺣﻬﺎﻯ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺁﻥ
ﺫﺭﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﮐﻴﻔﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺘﺸﺨﻴﺺ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻋﻠﻢ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺟﺪﻳﺪ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻳﻚ ﺷﻴﺌﻰ
ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ کُلّ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﺳﻠّﻮﻝ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻳﺎ
ﭼﻨﺪﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﺮﻭﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﮐﻢ ﻧﻴﺰ ﮐﻴﻒ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﻤّﻴّﺖ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ
ﺍﺯ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻧﺸﺪﻩ ﮐﻪ
ﺃﺭﻭﺍﺡ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﻭ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻗﺪﻳﻢﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻘﻴﻪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ریزﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻗﻮﻯ
ﺗﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﻭﮐﻮﭼﮑﺘﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﺩﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭﻫﻴﻮﻟﺎ ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺗﻦ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡ ﻗﻮﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ثباﺕ
ﻣﺎ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺗﻦ ﻣﺎ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺭﻭﺡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻫﺎ
ﻧﻴﺰ(ﺻﻮﺭﺕﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥﺮﻭﺡ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭﺟﻮﺩﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ
ثاﺑﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﺷﻴاء ﻣﺮﺩﻩ
ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺍﺯ
ﺫﺭﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺃﺗﻤﻰ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻴﺰ ثاﺑﺖ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻥ
هاﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻰ
ﭘﻮﺳﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺭﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻳﺎ ﺗﺒﺨﻴﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻨﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻭﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡﻭ
ﻣﺠﻤﻊ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻳﺎ ﺍﻟﻠﻪ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ ﺍﺯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﻣﺪﺍﻡ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﮔﺬﺷﺖﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ .

ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻳﺪﻩ(ﮐﻴﻒ
ﮐﻤّﻰ)ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﻤّﻰ ﮐﻪ ﮐﻴﻒ
ﺍﺳﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺍﻧﺸﺘﻦ ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﺭﺍ(ﺯﻣﮑﺎﻥ)ﮔﻔﺖ
. ﮐﻪ ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﻫﻢ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻫﺮﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ(ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻟﺄﻣﺮﻳﻦ)ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻧﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧﻪ ﺁﻥ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﺁﻥ . ﻣﻔﻬﻮﻣﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕﮐﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻤﻴّﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺎﺯ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺟﺮﻳﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﻧﻴﺰ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎﭼﻮﻥ
ﮔﻠﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺥ ﻭ ﺳﻔﻴﺪ
ﺧﻮﻥ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﭼﻨﺪ
ﺭﻭﺯﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﮔﻠﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﻔﻴﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺣﻘﻴﺮﻯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺟﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻭﺡ
ﮔﻠﺒﻮﻝﺍﺯ ﺗﻦ
ﮔﻠﺒﻮﻝ ﺃﺗﻤﻰ
ﺟﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﺗﻦ ﺍﻭ
ﺟﺪﺍ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻦ ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﻭ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯﺁﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ مُقدّس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ .

ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻤّﻰ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻳﺎ ﻣﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺣﺴﺎﺏ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ؟ﮐﻪ
ﻣﻨﻈﻮﺭﺷﺎﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﭼﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ(ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﺎﺩث ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺧﺎﻟﺺﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺑﺄﺟﺰﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻤﺎﺭﺵ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮐﻴﻒ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﮐﻴﻔﻴّﺖﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ ﮔﻴﺮﻯ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻏﻴﺮﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻞ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺩث
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻴﻢ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﮐﻴﻒ ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﺍﻳﻦ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺯﻣﺎﻥﺩﻗﻴﻖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺎﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻮﻫّﻤﺎﺕ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﺎ
ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﻣﺘﺠﺎﻧس ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻚ ﺗﻚ ﺳﺎﻋﺖ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ( ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﻰ) ﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﮔﺬﺷﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺷﻤﺎﺭﺵ ﻧﻴﺴﺖﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻣﺘّﺼﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻳﮑﻰ(ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻯ)ﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺫﻫﻦ ﻫﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﻰ) ﮐﻪ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ ﻳﺎ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﺍﺣﺴﺎس
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻮﺍﺏ ﺑﺮﻭﺩ
ﻳﺎ ﺑﻤﻴﺮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺍﻣﻮﺭﻯ
ﮔﺮﺩﺩﺩﺭﻙ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﺎﻋﺖ ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ
ﺑﺪﻭﻥ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻋﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺩﺭﻙ ﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻗﺒﻞ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎ
ﮐﻴﻒ
ﺭﺍﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﺮ ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﻫﻢ(
ﻭﻫﻢ) ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﻏﻠﻂ ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻓﺮﻳﺒﻨﺪﻩ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺃﺑﺪﻯ اﺳﺖ . ﻭﺳﺎﻟﻚ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﺄﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺮﻙ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﺎﻋﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻏﺮﻕ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻫﺮﮐس ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﺭﻭﺯ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﺎﻃﻞ ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺣﺎﻝ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴّﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺣﻮﺍﻝ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺭﺍ
ﻭﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻳﮑﺠﺎ احساس
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮔﻮﻧﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﮔﻔﺘنی
اﺯ
ﻣﺸﺎﻫﺪﺍﺕﻭ ﻣﺤﺴﻮﺳﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ
ﭼﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮐﻠّﻰﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯﺮﺍ
ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻯﺘﺮ
ﻭﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺒﻬﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻭﻝ)ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻠﻂ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﮑﺎﻥﻭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺩﺭ ﺑﻄﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﻞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭ( ﻣﺒﻬﻤﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ) ﮐﻪ
ﺯﻧﻮﻥ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺋﻰ ﻳﺎ
ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ ﻭ
ﺃﻳّﻮﺏ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻃﺮﺩ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺣﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭﺩﺭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﻮﺍﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﭘﺮﺳﺶ ﺍﺑﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺟﻮﺍﺏﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﮑﺮ ﻭﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺟﻨﺴﻰﻭ ﻳﺎ
ﮐﺴﺐ ﻣﺎﻝ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰﻭ
ﻋﻤﻞ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺍﻭﻝ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﮐثرﺕ ﮐﻴﻔﻰ ﺩﺭ
ﺃﻣﺮﻯ ﺣﺮﮐﻰ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﮐﻪ
ﮐثرﺗﻰ ﮐﻤّﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﻟﻮ ﻭﻫﻤﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
. ولی ﺯﻣﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﭼﻮﻥ ﻣﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ (پروگرس)
می ﺒﺎﺷﺪ
ﺫﺍﺗﺎ ﮐﻴﻒ
ﻣﺤﺾ ﻭ ﺷﺪﻥ
ﺧﺎﻟﺺ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﻗﺒﻞ
ﻭ ﺑﻌﺪ ﻫﺮ
ﺣﺮﮐﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﮐﺴﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﮐﺎﻓﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﻋﻤﺪﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺠﻮﻝ ﻭ ﺗﻨﺒﻞ
ﺩﺭ ﺩﻗّﺖ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺎ
ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﻭ ﻧﻪ ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﺯﻣﺎﻥ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺁﻥ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻣﺘﻌﺎﻗﺐ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎ ﻳﺎ
ﺩﺭﺩﻫﺎ ﻭﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺟﻮﻫﺮ
ﻭﮔﻮﻫﺮ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻨﻮﻉ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﺩﺭﻭﺣﺪﺕ
ﺳﻤﺖ ﻭ ﺟﻬﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺟﻮﻫﺮ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻭﻫﻤﻰ
ﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕﻭﮐثرﺕ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻤﺘﺮ ﻫﺪﻑ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﮐﺎﺫﺏ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﻭﺑﺪﻭﺭ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﺳﺐ ﻋﺼّﺎﺭ
ﻣﻰ ﭼﺮﺧﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﻚ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﭘس ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﻭﺍﺯ
ﻧﻮ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻫﺴﺖﺗﺎ ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎشد
(ﺍﺣﻮﺍﻝ)
ﺍﺯﻧﻮﻉ ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺮﭼﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﻭ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﭘﺎﮐﺘﺮﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﺁﺳﺎیش
ﻭﻟﺬﺕ ﻭ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮﺍﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺣﻴﺮﺕ
ﻭﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻭﺑﻰ ﻧﻈﻤﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﻔﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺧﻮﺍﺏ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﻤﻴﺮﻧﺪﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭ ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﻳﮑﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻓﮑﺮ
ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ
ﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺑﻤﻨﺒﻊ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭﻫﺮ
ﻧﻮعی ﺮﺍ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻗﺒﻠﻰﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻔﻀﺎ
ﺭﻓﺘﻪﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
.

ﺑﺮﺧﻰ
ﺍﺯ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﻳﺎ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺭﺍ(ﺑُﻌﺪ
ﭼﻬﺎﺭﻡ)
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺑﻌﺎﺩ
ﭼﻮﻥ ﻃﻮﻝ ﻭ
ﻋﺮﺽ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﺭﺍ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺧﻴﺎﻝ ﮐﻨﻴﻢ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺘﺠﺎﻧس
ﻫﻮﻣﻮﮊﻥ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺻﻔﺖ
(ﻣﮑﺎﻥ)ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻭ
ﮐثرﺕ ﺷﺪﻥ
ﻋﺪﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﻳﻞ
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ ﺭﺍ
ﺑﺰﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻴﻢﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻴﺎﻧﺘﻰ
ﮐﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺧﻴﺎﻝ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻂ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﺎﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﻠﺤﻈﺎﺕ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻄّﻰ ﮐﻪ
ﺑﻨﻘﺎﻁ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺎﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻪ ﺑﺨﻨثی
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻠﻂ
ﻓﮑﺮ ﻣﮑﺎﻥﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﺤﺾ ﺍﺳﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺧﻠﻂ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ ﺑﺎ
ﮐﻤّﻴﺖ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻗﻴﺎس ﻣﻊ
ﺍﻟﻔﺎﺭق
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﻃﻮﻝ ﺑﺎ
ﻭﺍﺣﺪ ﻟﻴﺘﺮ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . (ﻣﮑﺎﻥ)ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ(ﺍﻣﮑﺎﻥ
ناسوتی ) ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭ( ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻟﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗی)
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺷﻴاء ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﮐثرﺕ
ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ ﺗﺘﺎﺑﻊ
ﻭ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻘﺎربّ
ﻭﻣﺠﺎﻭﺭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭ ﻧﻪ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺗﻤﻴﺰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺍﺳﺖﻭ ﺟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻭ ﮐﻴﻒ ﻧﻴﺴﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺯﻣﺎﻥ (ﮐثرﺕ ﺣﺎﻟﻰ)
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰﮔﺬﺭ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﮔﺬﺷﺖ
ﮐﻴﻒ ﻣﺤﺾ ﻧﻴﺴﺖ
. ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺎ ﻗﻮﺍﻡ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺠﺎﻧس ﻭ
ﺩﺭ ﺗﺘﺎﺑﻊ
ﮐﻴﻔﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ .

ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺧﻠﻂ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﺘّﺼﻒ
ﺑﺘﺠﺎﻧس ﺩﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻩ . ﻭ ﻓﮑﺮ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﺴﺘﻤﺮ
ﻣﺘّﺼﻒ
ﺑﺘﺘﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻗﺐ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺧﻠﻂ ﺩﻭ ﺯﻣﺎﻥ ناسوتی
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻟﻰ
ﻣﻠﮑﻮتی ﺪﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
(ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ) ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ ﻭ صَمَدیّت
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﺍﺕ ﺁﺏ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺃﺯﻝ ﻭ
ﺃﺑﺪ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﺮ ﺩﻭ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﮐﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ناسوﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥﻭﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﻠﮑﻮﺕ . ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺣﺎﻟﻰ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺰﺑﺮﺧﻰ ناسوتی
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ . ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﻭﺭ
ﺩﺭﻳﮑﻰ پیدایش
ﺁﻥ ﺷﺮﻭﻉﻭﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻣﻔﻬﻮم ﺴﻮﻣﻰ
ﺿﻌﻴﻒﺗﺮﻭﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺑﻌﺪﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺣﺬﻑ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ناسوتی ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ أسماء
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ الهی
ﻮﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎﮐﻪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻇﺎﻫﺮ ﻭ ﺩﺭ ناسوتی
ﻭﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻭﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ ﺗﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ( ﻣﺎ سوﺍ
ﺍﻟﻠﻪ)ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠﻴّﺎﺕ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻋﺖﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖﺍﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻣﺘﻨﺎﻗﺾ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻟﻰ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﮔﻮﻧﻪﻭ
ﺗﺄﻧّﻰ ﻭ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺑﻰ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺭﻭﺵ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭﺗﺼﻮﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﺍﺧﻞ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﻘﻮﻝ( ﻭﻳﻠﺰ) ﻫﻴﭻ
ﻓﺮﻗﻰ ﺑﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺴﺖ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺷﻌﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰﮐﻪ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺯﻣﺎﻥ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻣﺤﺾ
ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﮐﺸﻒ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﮐﻪ ﺣﺎﻟﺘﻰ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎ ﺍﺳﺖﮐﻪﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﺘﺎﺑﻊ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺎﺭﺝ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﺣﺎﻝ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩﻣﺎﻥﺷﮑﻞ
ﺁﻫﻨﮓ
ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺁﻫﻨگ هاﻯ
کنسرﺕ ﺑﺎ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺖﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺠﺎﻣﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ .

(ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﺁﻧﺮﺍ
آزمایش ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ ﻭ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻳﺎ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﻌﻠﻴﻤﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺣﻔﻆ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﺍﺭﺩ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺤﻠﻴل
ﻮﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﻤﺎﻧﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺭﺁﻳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻋﻤﻠﺎ ﺣﺠﺎﺏ
ﻭ ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﻳﻚ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
می ﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﭙﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﻋﺸﻖ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻗﺒﻠﻰﺯﻣﻴﻨﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻋث ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻭﻋﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﻭ ﺑﭽﺸﻢ
ﻋﻘﻞ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﭘس
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﻣؤثّر دﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺴﻰ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ۳۱۳ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟم اﻟﻬﻰﻭ
ﺍﺯﻫم اﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻭ
ﻧﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭ
ﻣﻄﻤﺌﻦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﺁﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎ ﭼﻨﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺑﺒﻌﺪﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﺮﺳﻴﺪ
. ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺟﺴﺘﻪ
ﺍﻳﻦﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺷﻬﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺎﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺯﻳﺮﺩﺳﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﻭ ﺻﺎﺩﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪﺟﻬﺎﻥ
ناسوتی ﻮ
ﻣﻠﮑﻮﺗی ﻮ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻠﻪﺑﺎﺯ
ﮐﺴﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺩﻳﺪﺍﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺩﺭ ﻋﻤّاء
ﻭﻫﺎﻫﻮﺕ ﻳﺎ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ(عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ)
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺿﻤﻴﺮ ﻏﺎﻳﺐ ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﮐﻠﻤﻪﺍﻟﻠﻪ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺃﻫﻮ ﺩﺭ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻟﻠﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺧﺎﺹ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﻠﻤﻪﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﺃﻫﻮ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
(ﺫﮐﺮ ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ
ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ) ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻫﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ ﺑﻬﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺑﺎﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻈﻤﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﺎﭼﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺮ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺟﺎﻯ
ﺑُﻬﺖ ﻭ
ﺗﻌﺠّﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﺍﻟﺒﺎﻃﻦ ﻭ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝ)ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻈﺎﻫﺮ ﻭ ﺍﻟﺪﺍﺧﻞ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺎله با ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﮐﺴﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻧﻴﺴﺖ
ﭼﻪﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗب
ﺩﻳﮕﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﻭ
ﺁﻧﭽﻪﻫﺴﺖﺭﻭﺣﻰ
پس دﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﻭ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﻧﻮﻋﻰﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺭﺍ ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ عَدَم
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻟﺎﺯﻡ
ﺟﺰ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭ ﻭﺳﺦﻋﻤﻠﺎ
ﺭﺣﻤﺘﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﺠﺪﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
که ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭمُقدّس
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎنی
ﺮﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ الهی
ﻤﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﻭﻁ ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪﭘس ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ یک ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻘﺪﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﭙﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺸﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﺤﺾﻭ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻴﻢﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﻭﻣﻨﻔﺼﻞ ﻭ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯﺩﺭ
ﺩﻭﺍﻡ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ خویش
ﺑﺮﻧﻤﻴﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻣﺎ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﻳﺎ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﺩﺭ
ﻣﻮﺝ ﻧﻮﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻭ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﻣﻮﺝ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﻣﻮﺟﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺽ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺴﻴﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﻓﻮﺗﻮﻥ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺍﺯ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﺃﻧﺒﻮﻫﻰ
ﺍﺯﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺟﺴﻢ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﻭ
ﺳﭙس ﻓﻮﺗﻮﻥ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺗﺮﺍﮐﻤﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﻰ
ﻭ ﻓﻮﺗﻮﻧﻰ ﻭ
ﺃثیرﻯ ﺩﺍﺧﻞ
ﺃﺗﻢ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . پس ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺫﺭّﺍﺕ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺸﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ ﺃﻣﺮ
ﮐﻴﻔﻰ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺭﺍﺗﺒﺪﺑﻞ ﺑﺄﻣﺮﻯ
ﮐﻤّﻰ ﻭ ناسوتی
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺁﻭﺭﺩ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ أجزاﻯ
ﻗﺒﻞ ﺃﻳثرﻯ ﻭ
ﺍﻳثری ﺗﺎ أجزاﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ
ﻭﻋﻀﻮﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻳﮕﺎﻧﮕﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ صَمَدیّت
ﻭﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ ﻳﮕﺎﻧﻪﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺗﺎﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺍﺣﺪ
ﺷﺪﻩﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻳﮑﺠﺎ ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺍﻟﻠﻪ
ﮐﺴﻰﺩﺭﻫﺴﺘی
ﻮﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﻔﺮﺽ
ﮐﻪ ﻣﺤﺎﻝ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﭼﻴﺰﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻫﻢ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ محسوس
ﻣﺎ
ﺍﺳﺖﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺎﺭﺟﻰﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍع
ﺬﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻴﺰ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻭﻫﺎﻣﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺫﻫﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺫﻫﻦ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﻫﻤﻪ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻭﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﮐﻠﺎﻡ ﻳﻚ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻥﮐﻪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﺩﺭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﺣﺮﻭﻑ ﻭ
ﺻﺪﺍﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭﻳک
ﺠﺮﻳﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺣﺘﻰ پس ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﮕﻮﺵ
ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﭽﺸﻢ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺁﮔﺎهی ﺪﺭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺑﻰ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﻋث
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﮔﺮﺩﺩ
ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﺼﻞ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻣﺴﻴﺮ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻳﻚ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻓﻀﺎ ﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻃﻰ ﻓﺮﺿﻰ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺩﺭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺖﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻋﻘﻞ
ﻭﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ ﻟﺎ
ﻳﻨﻘﻄﻊ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﻭ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻣﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﻭﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻋﻴﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮔﺮﺩﺩ
ﺩﻭﺍﻡ ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭﮐﻨﻴﻢ . ولی
ﻭﺿﻊ ﺍﻳﻦ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻋﺮﺷﻰﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟم
اﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﻧمی
ﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪ ﭘس
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻘﺎم ﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﺁﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻮﻋﻰﺗﺎ ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﻣﺠﺮﻡ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﺩﺭ
ﺃﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯﻭ
ﺩﻭﺍﻡ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺕ ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺩﻯ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺴﺎس
(ﻣﻨﻴّﺖ) ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ .

ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻓﺮﻳﺐ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺸﺪﻩﻭﺗﻨﺒﻠی
ﻔﻄﺮﻯ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻣﻴﻞ
ﺑﺴﻘﻮﻁ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭ ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻧﺞ ﺗﻌﺎلی
ﺮﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺭﻧﺠﻰ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎلی ﺪﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ(ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ)
ﻧﺘﻴجه ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻣﻌﻨﻰ
ﺷﺪﻩ ثاﺑﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺩﺭﮔﻮﺷﻪ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺰﺩﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻣﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﻫﺮ احساس
ﻣﮑﺮﺭ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ﻭ
ﺗﺄثیرﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎ(ﻭﻗﺖ)
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭﻗﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﮔﺮﻳﺨﺘﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖولی
ﺑﺎ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﻭﻗﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺪﺗﺮ ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ ﺗﺮ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭﻣﺤﺴﻮس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺩﻭ
ﭼﻴﺰ ﻭ ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﮕﺮﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﭼﻮﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﮐﻪ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺠﺪﺩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُسﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺩﺭ ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﭘس ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺭﺍ(حجّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ)ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣلی
ﺘﻘﺴﻴﻢ ﮐﻨﻴﻢ . ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻰ ﺧﺒﺮﻯ
ﻃﻔﻞﻭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﺟﻮﺍﻧﺎﻥ ﺍﺯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﺎﻥ
ﻭ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣثبت
ﻭﻣﻨﻔﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﻮﺩ ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ ﺷﻠﻮﻏﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﺯ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺯ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺟﺎﻯ ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺗﺤﺼﻴﻞ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚﺑﻮﺿﻊ
ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺬﮐّﺮ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻭ
ﻃﺮﺡ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﻨﻮﻧﺪ ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺣﻔﻆ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﺍﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﺎﻣﻴﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻭ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻌﺼّﺐ ﻭ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﺪﻩﻭ ﺧﻮﺩ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ ﻭ
ﺁﺯﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ
ﺑﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﻃﻮﻝ ﻣﻰ ﮐﺸﺪ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﻌﺼّﺐ
ﮐﻮﺭ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻋﺒﺮﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻫﻤّﺖ
ﻭﺟﺪﻳﺖ ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﮐﺸﺶ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﺗﺬﮐّﺮﺍﺕ
ﺩﺍﺋﻢ ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺣﻴﺎﺗی ﻘﺎﺑﻞ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺁﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻥ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﻭ ﭘیش
ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻫﺮ ﺭﻭﺵ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺍﺳﺘﻘﺎﻝ ﻋﻤﻞ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎ ﺁﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﺍﻧﻢ
ﻭ ﺁﮔﺎﻩ
ﮔﺮﺩﻡﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺭ(ﺣدّ
کفاﻳﺖ)ﺩﺭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻮﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺳﺮ کَس ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﺎﻭﻳﺪﺍﻥ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪپس ﺍﺯ
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﻭ ﺣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻟﺎﺟﺮﻡ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ(ﺟُﺮﻡ ﻭ
ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ)ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺍﺭﺩ ﻋﻘﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﻮﺣّﺶ ﻭ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﭼﺮﺧﻴﺪﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰﻣﺪﺍﻡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻮﻗّﻒﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻌﺪﻡ
ﺭﻓﺘﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻔﺮﺩﺍﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ(سوﭘﺮﻣَﻦ)ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﻭﺩ . ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﻫﺴﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ خُنثی
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﻓﻄﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺘﻰﮐﻪﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥﺮﺍ
ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻳﻚ ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺟﺪﻯ ﺧﻮﺩﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺮﺯ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻳﺪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺷﺪﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺁﻣﺪ ﺑﻴﻦ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﺩﺳﺖ ﻧﻴﺰ ﻗﺪﺭﺕ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺁﻣﺪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺟﺪّﻯ
ﻭﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
خویشﻭﺗﺤﻘّﻖ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻭ ﭘﺎک ﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﻫﺴﺘﻰ ﮔﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﭘس
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺗﻮﺍن هاﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻫﺮﮔﺰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس ﻟﺬﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺟﻨﺴﻰ
ﻭ ﺑﺎ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺫﻫﻨﻰﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺑﺎ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻭ ﻣﻴﻨﻮﮒ
ﻭ ﻓﻮﻕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﺳﺮﮔﺮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﺰﺭﻉ ﺳﺮﺳﺒﺰ
ﻓﻠﻚ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﭼﺮﻳﺪﻥ ﻭ
ﭘﺮﻭﺍﺭ ﺷﺪﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ ﺟﺰ
ﺩﺭﻳﺪﻩ ﻭ
ﻗﺼّﺎﺑﻰ ﺷﺪﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺍﻟﺠﺮﻳﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ ﺁﻥ ﺧﻠﻖ
ﻭﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺗﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺁﻥ
ﻏﻴﺮ ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺸﮑﻞ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻝ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩﺍ
ﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒل
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﺧﻮﺩﺳﺮ ﺟﺎﺭﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﺩﻭ
ﻧﻴﺮﻭﺋﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻫﻢ ﺻﻒ
ﺁﺭﺍﺋﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻭﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﻟﻖ
ﻫﺴﺘﻰﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ ﻧﻮﺭ
ﺑﺮ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﮑﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﺑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺗﺤﻘّﻖ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﻴﺮﺩ . ولیﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺠﻬﻨّﻤﻰﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﺣﺴﺎﺏ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺗﺎ پس
ﺍﺯ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔی
هاﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻭ
ﻭﺭﻭﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻫﻢ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻫﻢ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﭘﻴﺶﻣﻰ
ﺭﻭﺩ . ﻭ ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣثبت
ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮﮐس ﻳﻚ
ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻭ ﻳﻚ
ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺩﻭﺯﺥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺩﻭﺯﺥ ﺩﻭﺭﻩ
ﺳﺨﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﮐﺴﺐ
ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮی ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻭ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﻓﻊ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ
ﺗﺨﻠﻴﻪﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺷﺖﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻢﮐﻪ ﺣﮑﻢ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺠﻠﻮ ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ
ﻭ سوﻕ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺭﻳﺘﻢ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ(ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ) خویش
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﭘس
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭﺍﺯ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮ کَس
ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎﻫﺘﺮ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺃﻧﺪﻙ
ﮐﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ
ﺳﺨﺖ ﻭﺟﺪﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﭼﺮﺍﮔﺎﻩ
ﻣﺰﺭﻉ ﺳﺮ ﺳﺒﺰ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﭽﺮﻳﺪﻥ
ﻣﺸﻐﻮﻝﻭﮐﺎﺭ
ﺟﺪّﻯ ﻭ ﻣﻬمّ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﺏ
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺴﺖ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر
ﻣﻮﺍﺩ مُخَدّر
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻓﮑﺮﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋث
ﺗﻮﻗّﻒ ﻓﮑﺮ
ﺷﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺩﺭﺳﻤﺖ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﭽﭗ ﻳﺎ ﺭﺍﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺳﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺩﻭﺭ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﻫﻢ ﺗﺼﺤﻴﺤﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺗﺎﺯﻩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﻮﻯ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺧﻄﺎﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺮﻙ ﺗﻤﺎﻡ
ﺁثاﺭ ﻗﺒﻠﻴﺁﻥ
ﻳﺎ (ﺗﻮﺑﻪ ﻧَﺼﻮﺡ)
ﻭ نُصح ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻂ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺳﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺟﺪﻳﺪﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺣﺮﮐﺖ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺰﻳﺪ
ﺑﺮﻋﻠّﺖ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺨﻂ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺑﺎ ﭼﻪ
ﻗﻴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺭﻧﺠﻬﺎ ﻭ
ﺩﺭﺩﻫﺎ ﻭ ﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻫﺴﺖ .

ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﻮﻗّﻒ
ﺣﺮﮐﺖ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺳﻤﺖ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺁﻥﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻫﻤﺎﻥ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺒﻮﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺯ ﭘﺮﺩﻩ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯﻤﺠﺎﻭﺭﺕ
ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺭﻭﺡ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺻﻞ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ
ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻣثاﻟﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺮﻳﺎﻥ
آﺏ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﺘﻮﻥ ﻓﻮﺍﺭﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﻭ
ﻗﻄﺮﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ ﻣﺎ
ﻣﻴﮕﺬﺭﻧﺪ
ﻭﻣﺎ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺳﺘﻮﻥ
ﺁﻥ ﺭﺍ ثاﺑﺖ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺎ ﻣثاﻝ
ﻋﺒﻮﺭ ﻧﻮﺍﺭ
ﻓﻴﻠﻢ ﺳﻴﻨﻤﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭼﺸﻢ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻫﺮ ﻭﺍﺣﺪ ﻋﮑس ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺑﺎ ﻋﺒﻮﺭ
ﺳﺮﻳﻊﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻋﮑس ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﻴﻠﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ و وَهمﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻫﺮ ﻋﮑس ﺁﻥ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﺼﻞ ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻓﻴﻠﻢ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﻋﮑس
ﺁﻥﻫﻤﺎﻥ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﺼﻞ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥﻤﺴﺘﻘﻞ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻗﺮﺍﺭ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﺩ .

ﺧﻄﺎﻯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ نظریّه
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺴﻴﻂ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﺍﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺎﻟﺖ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﻋﺒﻮﺭ
ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﭼﻮﻥﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻋﮑس هاﻯ
ﻓﻴﻠﻢ
ﺳﻴﻨﻤﺎﺋﻰ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻣﺎ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻭ
ﻋﺎﺩﺗﺎ ﺩﺭ
ﭘﻮﺳﺘﻪ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻧﻔس ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻇﺎﻫﺮﺑﻴﻨﻰ
ﻋﻘل ﻮﺻﻔﺖ
ﺟﺰﺋﻰ ﺷﺪﻥﮐﻪ
ﺑﺪﺗﺮﺍﺯ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭ ﺧﺎﻣﻰ ﻭ
ﺑﺪﺫﺍﻧﻰ ﻭ ﮐﻢ
ﺩﺍﻧﻰ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﺒﺎﻃﻦ ﻧﻔﻮﺫ ﮐﻨﻴﻢﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺎﻣﺪ ﺑﻰ
ﺣﺮﮐﺖ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺑﺸﻮﻳﻢ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻧﻮﺍﻗﺺ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪﺍﻭ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋُﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﺑﺘﺤﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪ
. ﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺳﻄﺤﻰﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻣﺠﺪﺩ ﺍﺯ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﻣﺤﺼﻮﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻫﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭﭘﺬﻳﺮﺍﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻠﻘﻴﻦ
ﻭ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺷﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻭ ﺃﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﺁﻧﺮﺍ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ ﻧﺎ
ﺑﺎﻟﻐﺎﻥ
ﻣﻔﻴﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭ پس
ﺍﺯ ﺁﻥﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ
. ﻭﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩﻭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻨﻔﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺮﻭﺭ ﻣﺠﺪﺩ ﮐﻨﺪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺣﺴﺎس ﺳﮑﻮﻥ
ﻭ ﻣﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﺑﺎﻃﻦ
ﺫﺍﺕ ﺩﻭﺭﺗﺮ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐثرﺕ
ﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﻫﻤﻪ أجزاءﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﮐثرﺕ
ﺑﻴﻨﻰﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﺎﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴﻬﺎﻯ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﺍﺕ ﻟﻐﻮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺸﮑﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮﺍﺕ حقّ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺮﺳﺪ .

ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﺤث ﺭﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺳﻄﺤﻰ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﺍﻣﻮﺭ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﻫﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻧﻴﺰ ﺭﻭﺵ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮐثرﺕ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﺼﻞ ﺭﺍ
ﺩﺭﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﻳﻚ
ﻭﺍﺣﺪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃﻧﺪﻙ
ﻭﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻳﻚ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭﻣﻌﻴﺎﺭ
ﻭﺳﻄﺢ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻴﻨﻰ
ﻧﺎﺭﺳﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ
. ﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﻤﻖ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﻣﻮﺭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺩﻥ بالقوّهﻫﺎ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺩﻭﻡﻭﺑﺎ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺗﺎ
ﺣﺪّﻯ ﺑﻌﻤﻖ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪﺍﻳﻦ
ﺩﺭﻙ ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪﺑﻤﺮﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺣﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺍﻭ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭ ﮐثرﺕ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﮐﻪ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻧﺸﻮﻳﻢ  ﮐﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺣﺴﺎس
ﮐثرﺕ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺣﺪﺗﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺣﺪﺕ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻧﺒﻮﻫﻰ ﺩﺍﺩﻩ
ﻫﺎﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﮐﻮﻫﻰ
ﺷﮑﻠﻰ ﻣﺠﺴّﻢ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﮐﻮﻩ ﺭﺍ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﺩﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﮐﻤﻚ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭘﺮ
ﺗﻨﺎﻗﺾ . ولی
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺟﻨﻮﻥ
ﻭ ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻋﻮﺍﻡ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺳﻠﺎﻣﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻠّﺎﻯﺮﻭﻣﻰﺧﻮﺷﺒﺨﺖ
ﺁﻧﮑﻪ ﮐُﺮّﻩ ﺧﺮ
ﺁﻣﺪ اُلاغ ﺮﻓﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺑﺎﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻨﺎﻣﺤﻘﺎﻳﻖﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊﻭﻗﺎﻳﻊ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺣﻴﺮﺕ ﻭ ﺧﻠﻂ
ﻣﺒﺤث ﻭ ﭘﺮﺕ ﻭ
ﭘﻠﺎ ﮔﻔﺘﻦ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻳﻚ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻣﺪﺍﻭم اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﻣُﺘﮑثّر
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﻓﺮﺿﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺗﻮﺣﻴﺪ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﺳﺎﺯ خویش
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻤﻌﻤﻮﻟﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻋﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐثرﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺫﺍﺕ
ﻋﻤﻴﻖ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ
ﺷﺪﻩﺿﺮﻭﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺕ ﺍﺟﺘﻤﺎعی
ﺮﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎﻳﺪﮐﺮﺩ . ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻭﺭ
ﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

(ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ)ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﮐثرﺕ
ﮐﻴﻔﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﮑثرﺕ ﮐﻤّﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﺩﺭ ﻫﻢ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺗﺮﻗّﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ثاﺑﺖ
ﺑﺎﺷﺪﭘسﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺟﺒﺮ
ﻃﺒﻴﻌی ﺪﺭ ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﻧﻈﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴک ﺮﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺟﺒﺮﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺟﺒﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻀﺎﺩ ﺑﻴﻦ
ﻧﻈﺮ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﻨﺎﻣﻴﮑﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻭﺿﻊ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻨﻮﻧﻰ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻋﻠﻮﻡ
ﻣﺎﺩﻯ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻨﻔس ﺑﺎ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻃﺒّﻰ ﻣﻔﻴﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻨﻔس
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻣﻔﻴﺪ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﻧﻔس
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺳﺎﻟﻢ ﻭﻋﺎﻗﻞ
ﺍﺳﺖ ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻭﺣﺘﻰ ﮐﺸﺘﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺧﺎﺹ
ﻓﻄﺮﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺻﻮﻝ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ .

ﻫﺪﻑ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺃﻣﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻋﻠّﺖ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺩﺭﺍﺯ ﻣﺪﺕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺎ
ﮔﺮﻭﻩ ﭘﻴﺮﻭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺩﻳﺘﺮﻣﻨﻴﺰﻡ ﻭ
ﺟﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﺖ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻴﻦ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭ ثباﺕ ﻣﺎﺩﻩﻭ
ﻳﺎ ﺑﻴﻦ ﺗﺘﺎلی
ﻮ ﺗﺄﻧّﻰﻭ
ﺑﻴﻦ ﮐﻴﻒﻭﮐﻢ
ﺧﻠﻂ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺧﻠﻂ
ﺑﺮﻃﺮﻑ
ﺷﻮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺿﺎﺕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻋﻠﻴﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺁﺯﺍﺩ
ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺄﺻﻞ(ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ)ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻧﻈﺮﻫﺎﻯ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ ﺣﺘﻤﻴّﺖﻳﺎ
ﺟﺒﺮ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﻃﺮﻑ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻫﺮﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﻧﻴﺰ ﺳﺎﻗﻂ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺗﻌﻴّﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﺯﺍﺩﻯﻤﺸﮑﻞ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺣﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻋﻠّﺖ
ﺍﻫﺘﻤﺎﻡ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻤﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻭﺍﺧﻰ ﻗﺮﻥ 19ﻣﺴﺄﻟﻪ
(ﻗﻀﻴّﻪ
ﺍﻟﻘﻀﺎﻳﺎ) ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺍﻥ
ﻓﺮﺍﻧﺴﻮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ
ﮐﻪ(ﺍﻡ
ﺍﻟﻘﻮﺍﻧﻴﻦ)ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻫﻤﻪ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ ﺩﺭ
ﻗﺮﻭﻥ ﻭﺳﻄﻰ
ﻫﻤﻴّﺖ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺩﺍﺷﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻗﻀﻴّﺖﺍﻟﻘﻀﺎﻳﺎ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻳﺎ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻮﺍﻥ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻘﻮﺍﻧﻴﻦ ﮐﻠّﻰ
ﺑﺮﺳﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث پیدایش
ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﺧﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻋﻘﻞ
ﻭ ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺳﻄﺢ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻗﻀﺎﻳﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﻠّﻴﺎﺕ ثاﻧﻮﻳﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺰﺩﻳﮑﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ .

ﻣﺤﻘّﻘﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺗﺤﺖ
ﺗﺄثیر(
ﻟﮑﻴﻴﻪ) ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍ ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺍﺯ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﺷﺮﻭﻉ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺒﺪﺃ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ (ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩﻯ) ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺧﺎﻟﺖ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻭ
ﻗﻄﻌﻰ ﺩﺭﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺍﻭ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﻣﺒﺪﺃ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﻗﺪﺭﺕ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭ(ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺍﺭﻯ)ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﺮﻙ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩﺑﺎ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﻮﺩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺻﺤﻴﺤﺘﺮ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻣﺒﺪﺃ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺑﻮﺩﻥ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﻭ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺷﺨﺺ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﮐﻨﺘﺮﻝ خویشﻭ
ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺃﺻﻞ ﻭ
ﻗﺎﻋﺪﻩﺍﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﻧﮕﻴﺮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﻣﺘﻔﻠﺴﻒ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺨﺶﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﺑﻘﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﺎﺭ
ﻫﺮﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ ﺍﺳﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر
ﻟﮑﻴﻴﻪ ﻭ
ﺭﻧﻮﻭﻳﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺍﻭﻝ ﻧﻔس
وﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻄﻠﻖ
ﮔﻔﺖ . ﻟﺬﺍ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﺭﺍﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺩﻟﻴﻞ ﺑﻮﺩﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺤﺮﻙ ﺍﺳﺖ
. ﺍﻟﺒﺘﻪﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﺄﻥﻮﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﺷﺨﺺ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﻟﻴﻞ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺃﻧﺒﻮﻫﻰ
ﻧﻘﺎﻁ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﭘﻴﺁﻣﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺸﮑﻞ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻋث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻓﻌﻞ
ﻭﮐﺎﺭﻯ ﺁﺯﺍﺩﺑﺪﺍﻳﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻦ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻧﻪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ . ﻓﻌﻞ
ﻭﮐﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻣﺮﺩﻡ ﻋﺎﻣﻰ
ﻭﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻮﺍﻧﮕﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﺎﻯ
ﺗﻌﺠّﺐ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﻘل
هاﻯ ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﻋﺎﺷﻖ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺸﺮﻭﻁ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﺑﻀﺮﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻨﮑﺮ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻳﺪﻩ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ولی ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰﺑﺎﺗﺮﻙ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﺂﺯﺍﺩﻳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭ ﺟﻨﮕﻞ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺗﻌﺮﻳﻔﻰ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﮑﻨﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺭﺯﺵ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ولی
ﺭﻭﺵ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭﺳﺎﻟﻪ
ﺍﻭﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﮐﻤﻚ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺝ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻥﻨﻤﻮﺩ . ﻭﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺭﺍﻧﻪ ﻓﻘﻂ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺯ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺷﻌﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
(ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ)
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺩﺭﻙ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡﺩﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ ﻭ
ﻫﻴﭙﻨﻮﺗﻴﺰﻡ
ﻭ ﻣﺮﮒ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﺩﺭﻙ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻧﻔس
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭﻙ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺧﺎﺭﺟﻴﻤﺎﺩﻯﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻴﻞ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻧﻔس ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭘﺮﺳﺶ
ﻫﻤﻴﺸﮕﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺑﻮﺩﻩ
. ﮐﻪ ﺁﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ؟ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻧﺰﺩ ﺁﻧﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﺳﺖﻭﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻣﻤﮑﻦ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺯﻳﺮﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻪ ﺍﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺩﻩ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺿﻤﻨﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﭼﻮﻥ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻣﺘﻠﺎﻃﻢ ﺍﺯ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺤﺮﻳﮑﺎﺕ ﻭ
ﺣﻮﺍﺩث ﺧﺎﺭﺟﻰﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺸﮑﻞ ﻭ
ﺳﻤﺘﻰ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﻄﺮﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺑﺎﻋث
ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺑﻴﻦ
ﭼﻨﺪ ﻣﻤﮑﻦ ﻫﻢ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻃﻠﺒﻰ
ﻧﻔس ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﻨﺘﺮﻝﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﻭﻧﻪﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩﮐﻪ
ﺟﺰﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ عَدَم
ﺍﺷﺒﺎﻉ ﻧﻔس ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺷﺄﻥ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﺎﺹ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻳﻚ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺗّﺨﺎﺫ
ﻫﺮﺗﺼﻤﻴﻤﻰ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﻴﺶﺑﻴﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣؤثّر ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
اﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣلی
ﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﺎ ﺩﺭﺳﺖﺑﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺠﺪﺩ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻓﻄﺮﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ .

ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﻧﺸﺪﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﭘس
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺮ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺑﺪﻭ
ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺷﺪﻥ
ﻳﺎ ﻧﺸﺪﻥ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺑﺴﻤﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺷﺪﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
در روح یا ژنتیک
روحیﻭ ﻳﮑﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺩﺭ ﺷﺪﻥ ﻣﻌﮑﻮس
ﺑﺴﻤﺖ قهقرای
کارمائی و
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ . ﺍﻳﻦ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻳﮑﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻭﺗﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻣﻨﮑﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺷﺪﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ ﻋﻠﻢ
ﻭﻋﻠّﻴﺖﻭﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺑﻮﺩﻥ کُلّ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ولی ﺑﺎﺯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻋﮑس ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻓﻌﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﮐﺮﺍﮐﺘﺮ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻨﮑﺮ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺒﺮ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺟﺒﺮ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻗﻄﻌﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺤﺮﮐﻬﺎﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ
ﻣﺤﺮّﻙ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭ ﮐﺎﻓﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﻭﺩﮐﻪ
ﺩﻗﻴﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺑﻄﻮﺭ ﺁﻣﺎرﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﮐﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﻃﺮﺡ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺭﺍ ﻧﻘﺪ ﮐﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍ ثاﺑﺖ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﻣﺮﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳوء ﻓﻬﻢ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺣﻞ
ﺷﺪﻧﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺸﮑﻞ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧی ﺸﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪﭼﻪ ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
(ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ)
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ(ﻭﺟﻮﺩ
ﺷﻬﻮﺩﻯ)ﺩﺭ
ﺩﺭﻙ ﺭﻭﺍﻧی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﺩﺭﻙ
ﻧﻔس) ﺩﻳﺪﻥ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻧﻔس ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻳﺪﻥ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺁﻧﺮﺍ
ﻫﻮﺵ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻧﻘﺪ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﻧﻈﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ (ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ )ﺑﺸﮑﻞ
ﻣﺪﺭﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ
ﺁﻥﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻭ ﺩﻳﺪ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻋﻠﻤﺎ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺗﻮﺩﻩﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺑﻤﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺫﺭﺍﺕ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩه اﻯ
ﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﺮ ﻓﻌﻞ ﻭ
ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻴﻔﻴّﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﻮﺍس ﻣﺎ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭ ﺻﺪﺍ . ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﺑﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭﻣﺎﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻭ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺑﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﻋﻀﻮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺷﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻋﺼﺒﻰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﻣﺘﺤﺮﻙ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺩﺭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﻃﻠﺴﻢ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻣﺎ ﻭ ناسوتیﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﺭ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ
ﮐﻨﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺂثاﺭ ﻣﻌﻘﻮل
ﺘﮑﺎﻣﻠﻰ ﭼﻮﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺣﻴﺎﺗﻰ . ﻭ
ﺑﻔﺎﻳﺪﻩ
ﻏﺎﺋﻰ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﻈﺮ
ﺃﻧﺪﺍﺧﺖ . ﭘس
ﺣﺎﻟﺖ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻣﻐﺰ ﺩﺭﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺤﺮﻳﮑﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻣﺤﻴﻂ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﺧﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰﺣﺎﺻﻞ
ﺍﺯ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻰ
ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺫﺭﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻐﺰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻳﻚ
ﺍﺗﻔﺎﻕ ﺑﺪ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺑﺎﻳﺪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻤﺮﮒ
ﻣﻐﺰ ﻣﻴﺸﺪ . ﭼﻮﻥ
ﮔﻠﻮﻟﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﻤﻐﺰ ﺳﺮ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﮐﻨﺪ . ولی
ﻣﺎ ﺟﺰ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭﺍﮔﺮ
ﮐﺎﺭ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻭ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﻫﻤﻴﻨﮑﻪ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻳﻢ(ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺯﺍﺋﻴﺪﻩ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻣؤثّرﻫﺎ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣؤثّرﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻓﮑﺮ ﻣﺎ ﺩﺭﻫﻤﮕﺎﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﭘس ﮐﺴﺐ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻧﻔس و
روان ﭼﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ؟
ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺣﻮﺍﺩث
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﻤﻞ
ﮐﻨﺪﻭﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻌﮑﻮس
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰﺑﻴﻦ ﺧﻮﺩ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻌﮑسﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰﻣﺎ ﺿﺪ
ﻋﺎﻟﻢ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻔﻊ ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺸﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻫم
ﺒﻤﺤﻴﻂ ﻭ ﻫﻢ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺿﺪ
ﺧﺎﺭﺝﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻭﺿﻌﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﺎﻳﺮ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ (ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻯ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢﻭﻳﺎ
(ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺷﺮﻃﻰ ﻭ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ)ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻳﺎ ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺧﻠﻖ
ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎ
ﻧﺎﺑﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻭﺿﻊ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻋﺼﺐﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺎﻓﻌﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺫﺭﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮﻯﺪﺭ
ﺁﻧﻬﺎ أثَر
ﺩﺍﺭﻧﺪ . پس ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺗﻤﺪﻥ ﻭﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖﻭ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺁﻥﻭ
ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺠﺎﺍﺳﺖ؟ ﻫﺮ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﺭﻳﺎﺿﻰﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻭﺿﻊ ﺫﺭﺍﺕ
ﻫﺮﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻋﺼﺒی
ﺮﺍ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﺪﺍﻧﺪﻭ ﺍﺯ
ﻭﺿﻊ ﺩﻳﮕﺮ
ﺫﺭﺍﺕ ﻫﻢ ﺑﺎ
ﺧﺒﺮ ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺩﻗﻴﻖ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺣﺎﻝ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺷﺨﺺ
ﻣﺸﮑﻠﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺎﻟﻢ
ﻧﺠﻮﻡ ﮐﻪ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻓﻠﮑﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺧﻮﺩ
ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻧﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺩﺍﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﺷﻴن
هاﻯ ﺣﺴﺎﺏ ﺍﻭ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺧﺎﺭﺝ ﮔﺮﺩﺩﺗﺎ
ﻧﻈﺮ ﺟﺎﻣﻊ
ﮐﻠّﻰ ﺍﺯ
ﺫﺭﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰ
ﻳﺎﻓﺖ ﭼﻮﻥ
ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﻥ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ .

ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ(ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ)ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥﺤﻔﻆ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﺍ ﺑﺮ
ﻣﺎﺩﻩﻭ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺯﻧﺪﻩ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺩﺭکُلّ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﺒﺪﻳﻞ(ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺮﮊﻯ)ﺑﺴﻄﻮﺡ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒﻭﻧﻴﺰ
ﺗﻨﻮﻉ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ناسوتی ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞﻣﺎﻧﻨﺪ
(ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺍﻟﻬﻰ)ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺷﺪﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ها ﺩﺭ ﺣﻔﻆ ﻭ
ﺃثر ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ
ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﻣﻐﺰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺟﻬﺖ
ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﮔﺮﺩﺩﺑﺎﺯ(ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ) ﺗﺎﺑﻊ
ﺁﻥ ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ثاﺑﺖ ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﻫﺮ ﻭﺿﻊ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﻴﺎﻡ
ﻭﺿﻊ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﺎﺻّﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﺮ
ﻭﺿﻌﻰ ﻭﺟﻮﺩ ناسوتیﺗﻰ
ﻳﻚ ﺣﺎﻟﺖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺁﻳﺎ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻳﺎ
ﻭﺿﻊ ﻣﺎﺩﻯﺩﺭ
ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ﮐﻪ ﺣﺎﻝ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻝ ﻧﻴﺰ
ثاﺑﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﻭﺿﻊ
ﻣﺎﺩﻯﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺖ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻓﺮﺩ
ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺧﺎﺻّﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﻞ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺟﺰ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﻋﻤﻞ
ﻟﺮﺯﺵ
ﻋﺼﺒﻬﺎﻯ
ﺳﻤﻌﻰ ﻧﻐﻤﻪ ﻣﻮﺳﻴﻘﻰ
ﻭ ﻓﺮﮐﺎﻧس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺭﺍ
ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻣﺎ ﺭﺍ ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻧﻐﻤﻪ ﺭﺍ
ﺑﭙﺴﻨﺪﻳﻢ ﻳﺎ ﻧﻪ
. ﺣﻮﺍس
ﺍﻧﺘﻘﺎﻟﺶ
ﺑﻤﻐﺰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺣﻔﻆ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺍﺑﺪﺍﻉﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺣس ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻟﻮ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰﻟﺰﻭﻣﺎ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺑﺎ ﻋﺎﻣﻞ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺍﺯﻯ
ﺸﺎﻣﻞ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔس ﺑﺴﻴﻂ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
(ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ولی
حقّ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺗﻌﻤﻴﻢ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ
. ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺣﻮﺍس
ﻭﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺷﺮﻃﻰ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﺣﻴﺎﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺗﺎﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺑﻴﻦ
ﭼﻨﺪ ﺃثر ﻳﮑﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺴﺄﻟﻪ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ . ﻣﻈﻬﺮ
ﺣﺴّﻰ
ﻭﺟﺴﻤﻰﺗﺎﺑﻊ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻫﺴﺖﻭﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺮﮊﻯ . ولی
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺗﻔﮑّﺮﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﻋﺎﻃﻔﻪﻭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻯ ﺍﺯ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﻓﺮﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺷﺎﻳﺪ
ﻳﻚ ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ
ﺭﺍ ﻋﻠّﺖ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﭼﻨﻴﻦ
ﻭﺿﻌﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ثاﺑﺖ ﺷﻮﺩ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ ثابت
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﻧﺸﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ(ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ)ﻭ(ﺣﺎﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ)
ﺭﺍﺑﻄﻪ علیّ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﻳﺎ ﺣس ﻭ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺁﻥﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺣﻔﻆ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺑﺮ کُلّ
ﺣﻴﺎﺕﭘﺎﺳﺦ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻄﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺃﺻﻞﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﺁﻣﻴﺰ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﻌﻀﻰ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻋﻠﻮﻡ
ﺍﻳﻦ ﺃﺻﻞ ﻧﻘﺶ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﻨﻮﺯ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺣﻔﻆ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺰ
ﺃﻣﺮ ﻣﺴﻠّﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ(ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮ
گکه یونیورس
های نادیه
)ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻘﺶ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ . ولی
ﺧﻄﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺴﻠّﻤﻪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻭ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠّﻤﺎﺕ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻓﻌﻠﺎ
ﺍﻳﻦ ﺃﺻﻞ ﺑﺮ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﻣﻈﺎﻫﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻣﻨﻄﺒﻖ هست . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻮﻡ ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻨﻄﺒﻖ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻈﻮﺍﻫﺮﻋﺼﺒﻰ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﻮﻧﺪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯﺩﻳﮕﺮﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺧﺎﻟﻖ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻫﺎ ﺍﺯ
ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎﺍﻳﻨﮑﻪ عَدَم
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ ﺩﺭ
ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ ﻣﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﮐﻪ ﻧﻪ ﺯﻭﺍﻝ ﻭﻧﻪ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻗﺘﻰ
ﻫﺴت ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﺻﺖ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻮﺿﻊ ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﺩﺭ(ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺪﺍﺭﻯ)ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﺴﺖ ﺻﺎﺩﻕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ(ﺣﺮﮐﺖ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ)
ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﺍﻳﻮﻧﻰ ﺗﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﻓﻴﻤﺎ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﻫﻢﻭ ﻧﻴﺰ
ﺣﺮﮐﺖ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻪﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺑﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻤﺘﺪﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﺎ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ
ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺤﺎﻝ ﺍﻭﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣُﺮﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺃثرﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺟﺎﻣﺪ
ﻓﻮﺗﻮﻥ ﻭﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡﮐﻤﻚ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺍﺷﻌّﻪ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭبه
(ﻧﺼﻒﺍﻟﻌﻤﺮ)
ﺧﻮﺩ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﺎﺩﻩﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻮﺍﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻴﭻ ﺃثرﻯ ﺍﺯ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺍﺭ ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﺩﺭ (ﺷﺒﻪ ﺣﻀﻮﺭ)
ﻓﻌﻠﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺃﺑﺪﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ
. ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻣﺎ سوﺍ
ﺍﻟﻠﻪ ﺍﺳﻤاء ﺩﺭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻭﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻫﻴﻮﻟﺎ ﻧﻴﺰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺳﺖﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖولی
ﺧﻴﻠﻰ ﺩﺭﺍﺯ
ﻣﺪﺕ . ﻭ ﺁﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻩﻭ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﭼﻮﻥ
از نوع ﻋﻠّﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮﮔﺰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﻌﻘﺐ ﻭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺍﻭﻝ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺭﻭﺡ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞﮐﻪ
ﺑﻨﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻟﻴﻞ
ﮐﻪ ﻋﻀﻮﻯ
ﺍﺳﺖﺟﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ ولی
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺫﻭﻗﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺟﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . دﺭ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺷﻌﻮﺭ
ﭘﻴﺮﻯ
ﻳﺎﻓﺘﻦﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻭﺿﻮﺡ ﻭ
ﺷﮑﻞ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫد بود . ﮐﻪ(ﻭﻗﺖ)
ﺩﺭﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ بوﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ
ﻭﺿﻊ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻰ سوﺍﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ سوﺍﺩ
ﺷﻮﺩﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺑﺎ سوﺍﺩ
ﺑﻰ سوﺍﺩ
ﮔﺮﺩﺩ ﺍﺳﻤاء ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻧﺶ ﭘﻴﺮ
ﺷﻮﺩ . ولی
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﻳﻦ(
ﺿﻌﻒ قهقرائی
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻮﻋﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﻳﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﺧﻄﺎ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺧﺎﺹ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺍﺯ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ. ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﻴﭽﮕﺎﻩ ﻳﻚ
ﻭﻗﺖ ﻭ ﻳﻚ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﻴﭻ ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺎﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ( ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺣﺪ  ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ)ﻭ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﻭﺍﻗﻌﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﻳﺎ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﺎ ﻓﺮﺽ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻭ ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﮑﺎﻣﻞﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻭتقرّب
و بازگشت
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ تا
خداوند الله
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺮﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻣﺼﺮﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ . ﻫﺮ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﺴﺘﻦ
ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻪ اینک ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﮐﺸﺘﻪ ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺣﺎﻝ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺮﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻳﺎ
ﺧﺎﻃﺮﻩﺍﻯ
ﮐﻪﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺟﻨﻴﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻧﻄﻔﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻭﺍﺭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﻢ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺁﺧﺮ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺁثاﺭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﮐﻪ
ﻣﺒﻴّﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ 95 ﺩﺭﺻﺪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺁثاﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس
ﻧﻄﻔﻪ ﻣﻮﻟﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭﺣﺪّ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺘﻮﻗّﻒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻧﻮﻉ
ﺁﺧﺮﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭﻳﻚ
ﺁﺭﺷﻴﻮ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻋﻴﻨﺎ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻧﻈﺎﻡ ﮐﻴﻔﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ ﻧﻈﺎﻡ
ﮐﻤّﻰ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰﺩﺭ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻓﺎﺳﺪ ﺗﺮ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ
ﻭ ﭘﻮﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺷﮑﻞ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﻴﭻ ﺗﺄثیر
ﮐﺴﺐ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ ﺷﻌﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺩﺭﺟﻪ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰﻭ
ﻧﻘﻄﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺳﺖ .

ﺧﻄﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺩﺭ ﺍﻏﻔﺎﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ ﺃﻣﺮ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺋﻢ ﺑﺠﻠﻮ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺑﻌﻘﺐ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﺍﻋﺘﻨﺎﺋﻰ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻫﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ صَمَدیّت
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺩﻟﻴﻞ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪﻫﺰﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ نتیجه ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓّﻖ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﻮﻟﺪ ﺧﻮﺩﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺰﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﻤﻮﺭﺩ
ﺍﺟﺮﺍ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺣﺘﻤﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

(ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ)ﻧﻈﺮﻳﻪﺍﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﻠﮑﻪ ﻳﻚ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻳﻦ(ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺩﻳﺘﺮﻣﻴﻨﻴﺰﻡ)
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ(ﺟﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ)ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ
به (ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ)
ﺷﺪﻩﮐﻪﺧﺎﺹ
ﻣﺎﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ (ﺟﺒﺮ
ﺭﻭﺍﻧﻰ)
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻳﺎ
ﻣﻨﺠﺮﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
(ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ)ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺩﺭﺣﺘﻢ
ﻃﺒّﻰ نَفس
ﺷﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺘﻢ ﻓﺮﺽ ﺷﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﺁﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻢ ﻭ
ﺧﺎﺹ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥﺁﻧﻬم
ﺪﺭ ﻳﻚ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ . ﻧﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻳﻚ ﻣﺮﺽﻭﻧﻪ
ﺷﻔﺎﻯ ﺁﻥ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻋﻠﻢ
ﺍﻟﻨﻔس
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮﺏ
ﻭ ﺑﺪ ﺭﺍ ﺑﻔﻨﺎ ﮐﺸﺎﻧﺪﻩ
ﺗﺤﻠﻴﻪﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻳﺪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﻋﺎﻟﻢ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭﺩﺭﻙ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻧﻪ
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺭﻭﻯ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﻣﻴﻠﻐﺰﺩ
ﻭ ﺑﺮ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺃثرﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ . ﭼﻮﻥ ﺭﻳﺰﺵ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﺑﺮﻭﻯ
ﻫﻢﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺳﻘﻮﻁ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺁﺑﺸﺎﺭ . ﺩﺭﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻴﻬﺎ
ﺻﻌﻮﺩ ﻭ ﻧﺰﻭﻝ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺻﻌﻮﺩ ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺪﻭﻥ ﺃثر
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ ثاﺑﺖ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻞ
ﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺘﻌﻤﻴﻢ ﺃﺻﻞ
ﺑﻘﺎﻯ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻣﻮﺍﺟﻪﻣﻴﺸﻮﻳﻢ
. ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﮐﻠّﻰ ﺷﺎﻣﻞ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﭼﻮﻥ ﺍﺷﻴاء
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺤﺎﻝ
ﺳﺎﺑﻖ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
. ﺑﺎ ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﻋﺠﺰ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﮐﻪﺣﺎل ﻤﺎ
ﻧﻴﺰ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻭﺑﺎﺭ
ﺩﺭﺩﮐﻪ ﺍﺯ ﻳک
اﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ثاﺑﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺑﺎﻃﻦ
ﻭﻋﺎﻟﻢ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺭﺍ
ﻳﮑﻰ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺭﻭﺍﻥﺑﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻇﺎﻫﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺗّﺤﺎﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﮐﻪ ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺃﺻﻞ ﺣﻔﻆ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﺍﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻧﻴﺎﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺍﺳﺖ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺧﻠﻂ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻬﺎﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺤﺘﻤﻴّﺖ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﺘﻤﻴّﺘﻬﺎ ﻭ
ﺟﺒﺮﻫﺎ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﭙﺎﺋﻴﻨﺘﺮ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ ﻳﺎ
ﺟﺴﻢ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻧﻔس ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺷﺪﻩ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺩﺭ ﻃﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺧﺎﺹﺣﻮﺍس ﻭ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻫﺎﻯﺴﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﻧﻘﺪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻭﻡ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﮐﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑی
ﻮﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺫﺍﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻃﺒﻖ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭ ﻳﺎ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭﺍﺣﺪﻯﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﺑﺎﻫﻢ
ﺗﺠﺎﺫﺏ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﻣﮑﺘﺐ
ﻧﻔس ﺭﺍ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ ﺑﺮ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ ﻣؤثّر
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻳﻦ ﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﺑﺮ ﺍﻭﺿﺎﻉ
ﻣﺴﻠّﻂ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ ﺭﺍ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺸﻨﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﻨﺎﻳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﻦ ﺟﺮﻡ
ﻭﺗﺮس ﺍﺯ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻘﻮﻯ ﺗﺮ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺎﺭ ﺟﻨﺎﻳﺖ ﭘﻴﺶ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻴﮑﻪ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻧﻔس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺩﻯ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﺎﺷﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻃﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺍﻳﻦ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻭﻗﻮﻩ
ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺗﺎ
ﺑﻔﻬﻢ ﻭ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
. ولی ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻋﻠﺎﺝ ﻧﻔس ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺟﺴﻢ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭼﻪ
ﮐثرﺕ ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎ ﻭﭼﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﻳﮑﺠﺎ
ﮐﺸﺘﻪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﮔﺎﻧﮕﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻧﮕﻰ
ﻭﮐثرﺕ ﺳﺨﺖ
ﺗﺮ ﻓﻬﻤﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺮﺩﻥ
ﻭﻧﮑﺮﺩﻥ
ﺩﻭﺗﺎ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻳﺎ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ . ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺯ ﻧﻔس ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻥ . ﺩﻭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰﺑﺎ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ ﻗﻮﻯ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻓﻄﺮﺕ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞﮐﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻓﺮﺩ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰﻣﻘﺎﺑﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻓﻄﺮﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﺣﺎﮐﻢ ﺷﻮﺩ
. ولی ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭ
ﺑﺎﺯﺣﺎﮐﻢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻗﻮﻯﺘﺮﻏﺮﻭﺭ
ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺩﺭ ﺷﺪﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ(
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﺕ
ﻣِﻞ ﻭ
ﺍﻟﮑﺴﻨﺪﺭ
ﺑﻴﻦ) ﺩﺭ
ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺗﺮﺍﺑﻂ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎﻭﺑﺎ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﺍﺩﻥ
ﻳﺎﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
کاﻭﻯ . ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺮﺍﺭﺍﺩﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﮐﺮﺩ .

ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ
ﺗﺠﺮﻳﺪ کُلّ
ﻧﻔس ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪﺑﺘﺴﻠﻴﻢ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺍﺯ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ولی
ﻣﺎ ﺍﻏﻠﺐ به
اﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻋﻘﻠﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭﻋﻤﻞ
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺎﻯ
ﻋﻠﻤﺎ ﺭﺍ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻧﻔس ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﭘس ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺳﺖ
ﺑﺨﺎﻃﺮﻗﻬﻤﻴﺪﻥ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺟﺰﺋﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺍﺳﺖﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺎ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻏﻠﻂ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺎ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺍﺳﺖ
ﻭﺣﻴﺮﺕ . ﺁﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻣﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺮﻋﻠّﺖ
ﺗﻘﺪﻡ ﺟﺴﺘﻪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﻧﺪﻩﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻌﺪ
ﺍﺯﺍﺗّﺨﺎﺫ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﭘس
ﺃﺭﺯﺵ ﺁﻥ
ﺗﺪﺑّﺮ ﭼﻴﺴﺖ ؟ ﭘﺎﺳﺦ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺃﺻﻞ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﻚ
ﻭﻋﺎﺩﺕ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻧﻔس وروان
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺗﻌﻤّﺪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﮐﻪ
ﻓﻌﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﺗﻮﺟﻴﻪ ﻭ
ﮐﻠﺎﻩ ﺷﺮﻋﻰ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ
ﻋﻘﺎﺏﮐﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠی ﺮﺍ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻭﺟﻌﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺎ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ . ﺗﺎ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢﻋﻤﻞ
ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻰﻣﺎ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ ﻓﻌﻞ
ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺎﻳﺪ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻌﻠّﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺃﺳﻴﺮ ﻧﻔس ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺁﻥﻭ
ﻧﻪﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻔس ﺿﻤﻨﺎ ﺩﺭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟی
ﺒﺨﻄﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯﻫﻢ ولی
ﻣﺠﺎﻭﺭﻫﻢ می
ﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻴﻦ
ﺗﻌﺪﺩ
ﮐﻤّﻰﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺗﻠﺎحقّ ﻭ
ﺗﺠﺎﻭﺭ ﺑﺎ ﺗﻌﺪﺩ
ﮐﻴﻔﻰﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺮ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﻣﺘﺒﺎﺩﻝ ﺑﺎ
ﺍﻣﺘﺰﺍﺝ ﻓﺮﻕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﺣﺎﻃﻪ
ﺑﺮﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﻣﺘﺒﺎﺩﻝ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺑﻨﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﮐثرﺕ
ﮐﻤّﻰ ﺩﺭ
ﺗﺠﺎﻭﺭﺍﺳﺖ ﻭ
ﮐثرﺕ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﺸﮑﻞ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﮐﻪ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﺍﺣﺪ ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍﻭﭼﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﭼﻪ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﺃثر
ﺷﺪﻥﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻧﻴﺎ ﺍﺳﺖ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮ
ﺧﻄﺎﺋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﻓﻮﺭﺍ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺤﺴﻨﺎﺕ ﻭ
ثوﺍﺏ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻳﺎ
ﺩﺭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﮐثرﺕﺍﻣﺘﺰﺍﺟﻰ
ﻭ ﺧﻠﻂ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭﺟﺴﺘﻦ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻓﻨﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻳﻦ
ﺧﻠﻂ ﺍﺯ ﺧﻮﺏ ﻭ
ﺑﺪ ﺭﺍ ﺣﺬﻑ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰﺗﺤﺖ
ﺗﺄثیرﺍﻳﻦ
ﺃﺻﻞ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﺷﺨﺼﻰ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭﻧﻪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﻭﻧﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩﻯ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺭﻧﮓ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﮐﻨﻴﻢ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻴﻨﺶ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﺍﻝ ﺑﺮ
ﺁﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ ﺩﺭﺳﺖ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﻄﺎﺑﺎﺯ
ﺧﻄﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺳﺎﺧﺘﻦﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﻌﺼّﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺑﺘﻔﮑﻴﻚ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﻧﻔس
ﮐﻤﻚ ﮐﺮﺩﻩﻟﺬﺍ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﻓﻬﻢ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺍﺯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ(ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ) ﺩﻭﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻨﺎﻯ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕ ﺯﺑﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺎﻥ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺟﺰ
ﺟﺎﻧﺐ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺷﺨﺼﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﻰ ﻏﻴﺮ
ﺷﺨﺼﻰ ﻭ ﮐﻠّﻰ
ﺷﺪﻩﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺿﻊ ﺟﺪﻳﺪ ﻳﻚ
ﻭﺍﮊﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺴﻰ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺁﻥ ﺧﺒﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻓﮑﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻋﺎﺭﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻣﺎﺩﻯﺑﺎ ﺭﻭﺵ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ ﻭ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻋﺠﻴﺒﻰ
ﺩﺭ ﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ ﻭﺑﺎﺯﻯ
ﺑﺎ ﻓﮑﺮ
ﺷﺎﮔﺮﺩﮐﻪ
ﻧﻴﺮﻧﮓ
ﻣﻘﺪﺳﻰ ﺍﺳﺖﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺴﻄﺢ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ﺩﻭ ﻃﺮﻑ
ﺑﺎﻳﺪ(ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ)
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ(ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﻳﺎ
ﻧﻪ ) . ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻫﻮﺵ
ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ(
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ)
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺷﺎﺭﺍﺕ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﻓﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ
ﺑﺸﮑﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣثل
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻋﺸﻖ ﺩﺭﻫﻤﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺭﻭﺵ ﺧﺎﺹ
ﻋﺸﻖ ﻭﻧﻔﺮﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﮐﻠّﻰ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻟﻔﺎﻅﻭ پیدایش
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺟﺰﺋﻰﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺎ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭﮐﻠّﻰ
ﻫﺎ ﺗﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺑﺮﺁﻥ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﮔﺮﺩﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻭﻧﻔﺮﺕ
ﺷﺨﺺ ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻓﺮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﺩﺭﻟﻔﻆ
ﻭﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺩﺭﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰﻭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺤﺮﻙ ﻣﺎ
ﺑﻔﻌﻞ ﭼﻮﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﮐﻪ(ﺍﻟﺰﺍﻡ)ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻫّﻢ ﺩﻳﺪﻥ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﭘس
ﻣﺎ ﺧﺎﺿﻊ ﺫﺍﺕ
ﻭﺷﺄﻥ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢﻭ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻭ
ﺑﭙﺎﻯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﻓﻨﺎ ﺑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﮐﻪﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺮﺳﻴﻢ
. ﻧﻔس ﻣﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺃﺻﻠﻰ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖﻭ ﭼﻮﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻣﺮﺍﺗﺐ مُقدّس
ﺍﻟﻬﻰﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻭﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺣﺘﻤﻴّﺖﮐﻪ
ﺑﺎﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺳﻌﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺫﺍﺕﺭﺍ
ﻣﺘﺬﺑﺬﺏ ﻭ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭ ﻣﺸﺎﻋﺮ
ﻣﮑﺮﺭ
ﺭﺍﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﺣﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺑﻴﻨﺶ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﺍ ﺟﺎﻣﺪ ﻭ
ثاﺑﺖ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩﺩﺳﺖ ﺍﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺷﺪﻥ ﺑﺮﻧﻤﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺎ ﮔﻨﺎﻩ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻭ ﺑﺎ
ثوﺍﺏ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺃثر ﺁﻥ خُنثیﻭﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺎﻣﻞﮐﻪ
ﻳﮑﺠﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭙس ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺃﻫﻞ ﺟﺒﺮ
ﻭﺣﺘﻤﻴّﺖﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﺪﺑّﺮ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﺬﺑﺬﺏ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻘﺪﻡ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﮐﺮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﻋﻠم ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﮔﻴﺮﻯ
ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﻴّﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺷﺪﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻏﻠﻂ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻫﻢ ﮐثرﺕ
ﮐﻤّﻰﻭ ﻫﻢ
ﻋﻤﻞ ﺁﻟﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺭﺩ ﮐﻨﻴﻢ . ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻋﻮﺍﻣﻞﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺗﻔﮑّﺮﻭﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻓﮑﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﻣﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ ﻓﻬﻤﺎﻧﻨﺪ
. ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ
ﺣﺘﻤﻴّﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩﻫﺎ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣؤثّر ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻴﻬﺎﻯ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻳﻘﻴﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﻭﺷﻦ ﺷﻮﺩ
ﺑﻴﻘﻴﻦ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻳﻦ
ﺍﻋﺘﺮﺍﺽﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﺪﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺣﮑﻢ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ﮐﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﮐﺴﻰ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ
ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻋﻘﻞ ﺍﻭﺭﺍ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻳﻢ
. ﺑﺨﺼﻮﺹﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻓﻌﻞ ﻭﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﻓﻌﻞ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﻰ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺣﺎﻝ
ﺍﻭ ﺑﺪﻫﻴﻢﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻭ
ﺍﺳﺖﻭﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻴﻦ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻌﻴّﻨی ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﮐﺮﺍﮐﺘﺮ
ﺷﺨﺺﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﻳﺎ
ﺗﻨﺎﻇﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻣﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺎﺣﺎﻝ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺑﻂ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﺮﻕ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﻴﻦ
(ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ) ﻭ( ﭘﻴﺶ
ﮔﻮﺋﻰ ﻳﻘﻴﻨﻰ)
ﻫﺴﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻣﺎ
ﺑﺎ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﮐﺴﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺷﺪﻩﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻣﻬﻢ ﻭ ﻗﺎﻃﻊ ﺑﮕﻴﺮﺩ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺍﺳﺖﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺷﺨﺺ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻨﺪﻭ ﺟﻠﻮ ﺗﺮ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺎﻃﻊ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻰ ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﮐﻪ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﺧﻠﺎﺻﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﻧﻔﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﺍ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻪ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺣنی اﮔﺮ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﻣﻬم
اﺯ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺑﺎﺷﺪ
. ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻳﻚ
ﻓﺮﻕ ﻣﻬﻤﻰ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻦ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺣﺎﻟﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻣﻌﻴّﻨﻰ
ﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻡﻣﻴﺪﺍﻧﻢ
ﺷﺪﻥ ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺁﻥﻧﺴﺒﺖ ﺑﺪﻳﮕﺮﺣﺎﻟﺎﺕ
ﭼﻴﺴﺖ . ﺁﻧﺮﺍ
ﺃﻧﺪﺍﺯﻩ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﻳﻢﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺷﺪﻳﺪ
ﺗﺮ ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺫﺍﺗﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﻭﻭﻗﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻭﻗﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺖ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﺯ
ﺷﺪﺕ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﻳﻚ ﺭﻣﺰ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮﻳﻢ . ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺷﺪﺕ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﺑﺎ سوﺍﺑﻖ ﻭ
ﻟﻮﺍحقّ ﻭ
ﺁثاﺭ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻣﻌﻴﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺰ سوﺍﺑﻖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﺁﻥ
اﺣﺴﺎس ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺩﺭﻙ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﺮﺩﻩ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺪﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻳﻚ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺑﻄﻮﺭ
ﺻﺤﻴﺢ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺩﻭ ﺭﺍﻩ
ﻣﺨﺘﻠﻔﻰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﻴﻢ . ﻳﮑﻰ
ﺩﻳﻨﺎﻣﻴﮑﻰﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﻭﺵ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﮑﻰ
ثابت ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﺣﺴﺎس ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﻫﺎﺑﺸﮑﻞ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺭﻣﻮﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﻥﻤﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻧﺪﻩﻭﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ
ﺗﺨﻴّﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭﺳﻄﺢ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ ﺣﺎﻝ
ﺷﺨﺺ ﻣﻮﺭﺩ
ﻣثاﻝﺩﻭ ﺷﮑﻞ ﺍﺳﺖ
. ﻳﮑﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻧﺶ
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﺣﻮﺍﻟﺶ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺑﮕﻮﻳﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻘﺮﺭ
ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ
ﺭﺍ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﺯﻯ ﮔﺮ ﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ نمایشﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺯﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻄﻮﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰﺧﻴﺎﻝ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻓﺮﺽﺍﻭﻝ
ﻣﺮﺩﻭﺩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻓﻌﻞ
ﺑﭙﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﻯ ﻧﺎﻇﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺷﺨﺺ
ﺑﺎﺯﻯ ﮔﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﮐﺘﻮﺭﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺟﻠﻮ
ﺗﺮ ﻧﻘﺶ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻭﻗﺘﻰ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﺸﻮﺩﭘس
ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻨﺎﻣﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻧﻘﺶ
ﺭﺍ ﺑﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻳﻚ ﺣﺎﻝ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺩﻯﺍﮔﺮ ﮐثرﺕ
ﻳﺎﺑﻨﺪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻓﻌﻞﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﻟﺤﻈﻪ
ﻓﻌﻞ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻓﻌﻞ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻟﺤﻈﻪ
ﻓﻌل اﺳﺖ ﻭﺣﺎل
ﺤﺎﺿﺮ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻣﺤﺘﺮﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪ ﻓﻌﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺷﻮﺩﺩﻳﮕﺮ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻫﻢ ﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻓﻠﮑﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻧﻴﺰﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﭙﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻓﻌﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﭘس
( ﺗﻨﺒّوء) ﻭ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ( پری ویژن) ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺭؤﻳﺖ ﻭ ﻋﻴﺎﻥ
ﺑﭽﺸﻢ ﺩﻝ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ویژن
وشهود ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ ﻫﺮ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺧﻠﻂ ﺑﻴﻦ
ﺯﻣﺎﻥﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻓﻠﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯﺑﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻣﺎﻥ
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺧﻠﻂ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢﺑﺴﻮﺍﺑﻖ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ثاﺑﺖ
ﺑﻨﮕﺮﻳﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﻗﻄﻌﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺁﻥﻗﺎﺑﻞ ﻗﻄﻊ ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ ﮐﺮﺩ
ﮐﻪ ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻓﻠﺎﻙ
ﻧﻮﻋﻰﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺘﻰ ﺷﺒﻴﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺑﺎﻃﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﻣﻮﺍﺩ
ﻣﺮﺩﻩ ﺭﺍ ﺃﻧﺒﻮﻩ
ﻭ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﻭ
ﺷﮑﻞ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﺍﻳﻦ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺗﻮﺩﻩ
ﺧﺎﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﻳک
اﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨی
اﻧﺴﺎﻥ اﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺂﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺗﭙّﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺷﮑﻞ
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ( ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ)
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺷﮑﻞ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻰ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳج
ﺘﻐﻴﻴﺮ
ﺯﻭﺍﻟﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺄﻧﺒﻮﻩ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻋﻤﻠﺎ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺻﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺸﺮﺗﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺃﺭﻭﺍﺡ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺃﺻﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﻭﺡ
ﺍﻭﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰ ﺗﺮ
ﺭﺍﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻘﺪﺭﺕ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ الهی
ﻤﺎ ﺩﻭﺭﻫﻢ
ﺩﺭﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﺪ
. ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻨﻔﺼﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻇﺮﻑ60 ﺳﺎﻝ ﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻴﺠﻴﺴﺘﻬﺎ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻋﻮﺽ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎﻯﺠﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎ
ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺟﺴﻢ ﻃﻔﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺠﺴﻢ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺭﺑﻂ ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻦ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻘﻞ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎﻓﺮﻗﻰ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻴﻦ(ﺗﻨﺒوء)
ﻳﺎ ﻧﺒﺄ ﻭﺧﺒﺮ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﮔﻴﺮﻯ ﺫﻫﻦ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻧﺒﻮّﺕ
ﻭﻭﺣﻰ)ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ ﻧﻈﺮ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻋﻤﻞ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﮔﻴﺮﺩ . ولی
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺍﮔﺮ
ﺟﺪﻟﺎ ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻴﺴﺖﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺩﻟﺎﺋﻠﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ
ﮐﻪ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﮊﻳﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰﺗﺎﺑﻊ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﺗﺎﺑﻊ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
. ﻣثل ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻳﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺧﻮﺩﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﺧﺎﺹ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟیک
ﻧﻈﺮ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻫﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﺗﺎﺑﻊ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻋﻠّﻴﺖ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺯﻧﻮﻉ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺁﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺑﺎ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ ﻧﻴﺰ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭﻫﺮﺣﺎﻝ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺧﺎﺹﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺑﺨﻮﺩ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﻣﺎ ﺑﺮ ﺳﺒﻴﻞ
ﺟﻬﻞ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﻫﺎ
ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯﻳﻚ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺭﺍ
ﺷﺎﻣﻞ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺩﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺎﻧﻮﻥﻋﻠّﻴﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ علل ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺭﻭﺷﻦ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ ﺁﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﺃﺻﻞ
ﺑﺮﺣﻴﺎﺕ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﻫﺴﺖ
ﻳﺎ ﻧﻴﺴﺖ؟ﮐﻪ ﻋﻠﻞ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺩﻭﻣﻮﺟﻮﺩ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻋﻠّﻴﺖ
ﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻨﻄﺒﻖ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﻄﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻮﺍﺩث
ﺭﻭﺍﻥﺍﺯ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻠﻞ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻳﻚ ﻋﻠّﺖ
ﻋﻴﻨﺎ ﺩﺭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺰﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﻨﻮﻉ ﻭﻭﻳﮋﮔﻰ
ﺟﻮﻫﺮ ﻳﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰﻃﻮﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺤﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﺗﺸﺎﺑﻬﻰ
ﺑﺎﻫﻢ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ
. ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺩﻭ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ولی ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺧﺎﺭﺟﻰﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﻴﺪﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﮐﻨﺪ ﺗﺮ
ﻫﺴﺖﺍﮔﺮ
(ﺳﺪﻳﻢ ﺍﻭﻟﻴﻪ)
ﻳﺎ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻧﺸﻮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﺮﺳﺶ ﻭ
ﻣﻌﻤّﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﺨﻢ
ﻣﺮﻍ ﺍﻭﻝ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻣﺮﻍ ﻣﻰ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﻣﺮﻍ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﺗﺨﻢ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺎﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ ﮔﺬﺷﺖ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺍﺳﺖﻭ ﺣﺎﻟﺎﺕ ﺗﺸﺎﺑﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺣﻮﺍﺩث ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻴﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﻴﺮﺩﺑﺸﺮﻁ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻧﻴﺰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﻮﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﻌﻨﻰﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻣﮕﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻟﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ
ﻓﮑﺮ ﺍﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝ ﺩﺭ
ﻫﺮﻟﺤﻈﻪ ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻗﺎﻧﻮﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻠﻤﻰ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻓﮑﺮ
ﺑﺸﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﺍثبات ﻓﮑﺮ
ﺟﺪﻳﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺍﮔﺮ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺎﺷﺪﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻟﺎﺋﻠﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻄﻠﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻗﺒﻠﻰ . ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ . ﻭ ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
اﻳﻦ ﮐﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺁﻭﺭﺩ . ولی ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻬﺮ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩ ﺍثباﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺍﻗﺺﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ . ﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻰ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﺍﺳﺖ ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺳﺎس ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﻭﺍﮊﮔﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐﻠﺎس
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﻄﺢ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻮﺍﺩ ﺗﺤﺼﻴﻠﻰ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﺪﺍﺭس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻯ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺩ ﺩﺭﺳﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻥ اﺳﺖ
ﻭﻣﻨﮑﺮ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ
ﺗﻮﺿﻴﺢ ﻭ
ﺗﻔﺼﻴﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺩﻥ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻣﮑﻤّﻞ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭﺳﻴﻊ
ﺗﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪولی
ﺍﺳﺎس ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻨﮑﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺳﺎس ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺗﻦ ﻣﻴﻤﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﻣﻨﮑﺮ
ﻧﻴﺴﺖﻭﻭﺍﮊﮔﻮﻥ
ﻧﻤﻰﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﻭ
ﺯﻳﺒﺎﺗﺮ ﻭ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻦ ﻭ ﺟﺴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﻣﻐﺰ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﮐﻮﭼﻚﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻫﺎﻯ
ﻋﻠﻤﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻇﺎﻫﺮ
ﮐﻮﭼﻚ ﻭ ﺿﻌﻴﻒ
ﺗﺮ ﺩﺭ ﺗﻦ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﻣﺒﺪﺃ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺸﺎﺑﻪ
ﺧﺎﺹ ﻣﺎﺩﻩﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮﺍﺭﺍﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻌﺎﻗﺐ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻋﻠﻞ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻳﻢ . ولی
ﺗﺠﺎربّ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ
ﻳﮑﺴﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ
ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ ﻳﻚ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ . ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺧﻴﻠﻰ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ ﻭ
ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﻤﻴّﺖ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺁﻥ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﺍﻋﺪﺍﺩ
ﺭﻳﺰ ﺭﺍ
ﺗﺎﭼﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢﻭ
ﻳﺎ ﮐﻤﺒﻮﺩ ﺍﺯ أجزاء
ﺭﺍﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻋﺪﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﻮﺩﺍﺯ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﺒﺪﺍﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺣﺎلی که ﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﺼﺮﻑ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﮐﻤّﻰ ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺗﺠﺎربّ ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﺎﻧﻮﻧﻰ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺍﺳﺘﻨﺘﺎﺝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢﺩﺭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﻨﻴﻢﭼﻨﻴﻦ ﺍﻧﻄﺒﺎﻗﻰ
ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﻳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﻈﻢ
ﻭ ﺍﻃﺮﺍﺩ (رگیولاری
تی ) ﺁﻥﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺗﻌﻤّﻖ
ﮐﻨﻴﻢﻳﻚ
ﻋﻠّﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭﻯ ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪﻳﻚ
ﻋﻠّﺖﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺭﺍﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻠّﺖ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻝ
ﻫﺮﺩﻭﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺩﺭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﻫﻢﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻭ
ﻋﻠّﻴﺖﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻧﻴﺴﺖﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺩﺭ ﭘﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﺎﺹ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﮐﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﭘس
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻗﺎﺩﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﺩﺭﻙ ﻋﻴﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﺪ ﺩﺭ ﺻﺪﭼﻮﻥ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ﭘﺎﻙ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻫﻴﭻ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺩﺭ ﻫﻴﭻ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺿﻤﻦ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﻄﺎ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻫﺴﺖ
ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻥ
ﺫﺍﺕ خویش
ﺑﻨﺴﺒﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺷﺎﻳﺪ ﻧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺻﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﻣﺠﺪﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ
ﻭﮐﺴﻰ ﻭﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻌﺪﻡ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﻋﻠّﻴﺖ ﻭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍﻩ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺎﺯﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻫﻨﻮﺯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﻭ ﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﺑﺎ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻥ(ﻧﻴّﺖ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺳﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ ﺍﺯ
ﻣﺸﻴّﺖﺧﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺎﺯ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺭﺍﺩﻩﺍﻯ
ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ .

ﻣﺎ
ﺍﺯ ﻋﻠّﻴﺖ ﭼﻪ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﻢ؟
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻗﺐ ﻣﻨﻈﻢ
ﺩﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍولی ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺩﻭﻡ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ولی
ﺣسّ ﻣﺸﺘﺮﻙ
ﻳﺎ ﺫﻫﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺩﻭﻡ ﺩﺭﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺫﻫﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺩﺭﺳﺖ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺧﻴﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﻠّﻴﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺿﻤﻨﻰ ﻳﺎ
ﺑﻮﺩﻥ فورم
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺯﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺩﻭﻡ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺭﻳﺸﻪ ﻭﻣﺒﺪﺃ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﺩﺭﻋﻠّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪﺩﺭ
ﻗﺒلیﻮبالقوّه
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ ﺟﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﺘﺸﮑّﻞ
ﺑﻮﺩﻥ اﺯ
ﻗﺒﻠﺎﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺩﻭﻡ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺑﺪﻭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﺑﻄﻮﺭﺿﻤﻨﻰ
ﺩﺭﻳﻚ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻫﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺯ ﮐﻢ ﻣﺤﺾ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﺍﻭﻝ ﮐﻪ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﺧﻮﺩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺩﺭ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﺍﻭﻝ
ﻫﺴﺖ . ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻤّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﮐﺸﻒ ﺁﻧﻬﺎ ﻳﻚ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺴﻄﺢ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﺷﻮﻧﺪولی ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﻓﻬﻢ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﻣﻈﺎﻫﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺣﻮﺍس
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻤﻴﻴﺰﻭﺗﺸﺨﻴﺺ
ﮐﻤّﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺗﻤﻴﻴﺰ ﻭ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﮐﻴﻔﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌی
ﻘﻠﻤﺪﺍﺩ
ﮐﻨﻴﻢﺑﺴﺮﻋﺖ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻴﻔﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻳﻢ . ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻨﻮﻉ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻳﻚ
ﻋﺎﻟﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﺘﺠﺎﻧسﮐﻪ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺟﻨس ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﮑﻞ ﻫﺎﻯ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺍﺗﻨﻬﺎ
(ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻣﺘﺠﺎﻧس
) وﻳﻚ ﻧﻮﺍﺧﺖ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺨﻮﺩ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺩﺍﺩﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺣﺮﮐﺎﺕ أجزاءﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﺭﺍﺑﺎﻳﻚ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻣﺠﺮﺩﻭﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﺟﺒﺮﻯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﻋﻠّﻴﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺒﺮﻳﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺤﺴﻮس ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ناسوتیﺗﻰ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻋﻠّﻴﺖ
ﺭﺍﺍﻳﻨﻄﻮﺭ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﺍﺑﺮﺍﺑﻄﻪ
ﻫﺎﻯ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺍﺳﺖ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ ﻭﭼﻮﻥﺃﺻﻞ
ﺫﺍﺗﻴﻮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥﻤﻄﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
عقل ﺑﺸﺮ
ﺍﺳﺖﺑﻤﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻌﻘّﻞ(ﻟﺤﻈﻪ
ﺗﻌﻘّﻞ)ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻮﺍﻥ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻯﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻌﻘّﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﺃﺑﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﮔﻔﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺃﺻﻞ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺤﺎﺿﺮﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖﭼﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺣﺎﺿﺮﺭﺍ
ﺑﺤﺎﺿﺮ ﻭﺻﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺄﺻﻞ
ﻋﻠّﻴﺖﮐﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻬﻢ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺷﻮﻳﻢ . ﻳﺎ
ﻋﻠّﻴﺖ
ﺻﺎﺩﻗﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭﻳﻢ . ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺭﺍ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﻓﻮﺭﺍ
ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺠﺎﻯ
ﻋﻠّﻴﺖ
ﻇﺎﻫﺮﻯﺪﺭﻫﻮﻳّﺖ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﻳﺎ
ﺫﺍﺕ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻋﻠّﺖ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺷﻴاء
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻳﺎﺣﺎﻝ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﻋﻠّﺘﻰ
ﭘﻨﻬﺎﻧﻰ
ﻭﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻗﺐ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ ﻫﺮﮐﺪﺍﻡ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﺑﺎﺭ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺴﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﺸﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ ﻣﺎ
ﻣﺎﻳﻞ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢﮐﻪ
ﺍﻳﺪﻩ ﻋﻠّﻴﺖ
ﺭﺍﺑﺄﺻﻞ ﺫﺍﺕ
ﻭﺭﻭﺡ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﻪ ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﺫﻫﻥﺮﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻣﻐﺰ ﺳﺮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﮐﻨﻴﻢ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺨﺴﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻥ (پری
فورمیشن) ﺭﺍ ﺑﺮﻭﺍﺑﻂ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻣﻨﻄﻖ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻴﻦ
ﻋﻠّﻴﺖ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺷﺒﻴﻪ ﺗﺮﺍﺑﻂ ﺃﺻﻮﻝ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﺑﺎ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺍﺯ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﻋﻠّﻴﺖ ﺭﺍ
ﻃﻮﺭﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﮐﻤﻚ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﮔﺬﺷﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﻣﺘﻌﺎﻗﺐ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﻭﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﻧﻤﻰ ﻳﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢﻣﺎ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺎﺕ ﺑﻌﺪﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺣﺎﻟﺘﻰ ﻣﺒﻬﻢ
ﺩﺭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪﺑﻔﻌﻞ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﻣﺨﻔﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﻠﻐﺰﺩ
. ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻋﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩاحساس
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
(ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ ﺑﺘﻠﺎﺵ)
ﻭ (ﺍﺯ ﺗﻠﺎﺵ
ﺑﻔﻌﻞ) ﺁﻧﻘﺪﺭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺸﺨّﺺ ﮐﻨﻴﻢ ﭼﻪ
ﻭﻗﺖ ﺍﻳﺪﻩ ﻭ
ﻓﮑﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭﮐﺠﺎ
ﻓﻌﻞ ﺁﻏﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺗﺪﺭﺝ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭﻳﺎ
ﺷﺪﺕ ﻭ
ﮐﻴﻔﻴّﺖﻣﺮﺯﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺯﻫﺎ ﺧﺎﺹ
ﮐﻤﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻔﺼﻞ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰﻣﺮﺯﻯ
ﺭﺍ ﻗﺎﺋﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻮﺍﻟﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﻓﺮﺽ ﻭﺟﻮﺩ
ﻳﻚ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﺯ
ﻣﻮﺣﻮﺩﺍﺕﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺿﻤﻨﺎ ﺩﺭ
ﺣﺎﺿﺮﻭﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖﺍﻳﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺨﻔﻰ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻧﻘﺺ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ
ﺑﻴﻦ ﺣﺎﺿﺮ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯﺍﺯ(ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ) ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﻨﻴﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻳﺪﻩ ﻓﮑﺮ
ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ
ﺣﺪﻭث ﻓﻌﻞ ﺭﺍ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻧﺪﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻧﻘﺶ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻣﺎ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺧﺎﺹ ﺍﺯ
ﻋﻠّﻴﺖ
ﺩﺍﺭﻳﻢﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﻋﻠّﺖ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺭﺍﺑﻄﻪﺍﻯ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺩﺭ
ﻋﻠّﺖ ﮐﺎﻣﻦ
ﻭﻣﺨﻔﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕﺍﺣﺘﻤﺎلی
ﺪﺭ ﺁﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺸﮑﻞ ﺗﺼﻮﺭﻯ ﻣﺒﻬﻢ
. ﮐﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻓﻌﻞ ﺗﺎﺑﻊ
ﺍﻳﻦ ﻓﮑﺮ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﻋﻠّﻴﺖ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻳﺎ
ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻥﺃﻣﺮﻳﻦ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺟﺰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﮑﺮ
ﺩﺭ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ
ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﺯ
ﻋﻠّﻴﺖﺗﻠﺎﺵ
ﻭ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻳﻨﮑﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ
ﺑﺸﻮﺩﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝﺑﺸﺮﻁ ﺑﻮﺩﻥ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻯ اﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥﺤﺎﻝ
ﻭﮔﺬﺷﺘﻪﻳﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﺣﺎﻝ
ﻳﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰﺩﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻬﻢ
ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺩﺭﻋﻠّﻴﺖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺧﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖولی ﺑﺎ
ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻮﺩﻥﻭ
ﻃﻰ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﺰﮐﻴﻪ . ﻭ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﺳﺖولی
ﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ
(ﺿﺮﻭﺭﺕ)ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ(ﻣﺸﻴّﺖ)
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺟﺰ ﺩﺭ ﻣﺸﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺳﻨّﺖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻴﺰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺸﻴّﺘﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﺪ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﻠّﻴﺖ
ﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻴاء
ﻏﻴﺮﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺰﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻈﻴﺮ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖﺩﺍﺧﻞ
ﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ ﻳﻚ
ﺗﻮﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻣﺼﻨﻮﻉ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﻫﺮ ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺪﻳﺪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺤﺎﺿﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺫﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺤﺎﺿﺮ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻴﻮﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﻭﺡ شیئﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗل
ﻮ ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻫﻤّﺖ
ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻭ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺳﻨّﺖ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﺭﻯﻴﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮐﻨﺪ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩﻭ ﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﮐﻪ ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ ﺣﺎﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﺍﺩﺍﺕ ﻧﻮعی
ﭙﻴﺸﻴﻦ ﻗﺒﻞ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺍﻣﺎ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺃﺯﻟﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻭﺑﺎ
ﺻﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﺳﺮﻳﻊ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺒﻘﺖ
ﺑﺮ ﺯﻣﺎﻥ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺭﺍ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ
ﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﮐﻮﺗﺎﻩ
ﺳﻠوک
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﻚﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﺘﻪ(ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ)ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺭﻓﺖ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﭙﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯﻄﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻫﻴﻢﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻋﻠّﺖ
ﻭﻣﻌﻠﻮﻝ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﺭﻭﺡ
(ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ)
ﺩﺭﻭﻥ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺗﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻧﺪﻩ ﮐﻪ
(ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺟﺎﻯ
ﺿﺮﻭﺭﺕ)ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭﻣﺸﻴّﺖ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﺴﺖ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺎﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻣﺸﻴّﺖﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﺤﻘﺎق ﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﻋﻠّﻴﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺭﻭﺡ ﻭ
ﺗﮑّﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣی
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ . ﺑﺎﺯ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺳﻨّﺖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻳﺎ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﭼﻮﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻴﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪﻩ
. ﻟﺬﺍ ﻫﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭﺍﺿﺤﻰ ﺍﺯ
ﻋﻠّﻴﺖﻗﻄﻌﺎ ﻣﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻰ
ﺑﮑﺸﺎﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻳﺪﻩﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻓﻬﻢ
ﺻﺤﻴﺢ ﻋﻠّﻴﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻓﻬﻢ
ﻋﻠّﻴﺖ ناسوتیﺗﻰ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺎﻭ ﻋﻠّﺖ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ .

ﺍﮔﺮ
ﻣﺎ ﻫﺮ ﺩﻭﻯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺭﺍ ﺭﺩ
ﮐﻨﻴﻢﺭﺍﻫﻰ
ﺟﺰﭘﻨﺎﻩ
ﺑﮕﻮﺍﻫﻰ ﺷﻌﻮﺭ
ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ(
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﻭ ﻣﻴﻦ
ﺩﻯ ﺑﻴﺮﺍﻥ) ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺎﻧﻌﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ به (ﻣﻠﮑﻪ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ)ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﭘﻨﺎﻩ
ﺑﺒﺮﺩﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻫﺮﺣﺎﻝﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﮐﻮﺭ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ . ولی
ﺑﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﺑﻴﻨﺎﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺴﺖﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺿﺮﻭﺭﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺩﺭﻙ ﻧﻔس
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺃﺳﻴﺮ ﺃﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺫﻫﻦﻭ ﻫﺮﺳﻪ ﺍﺳﻴﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺑﻌﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻌﻮﺭ
ﺍﻭﻟﻴﻪﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﭼﺮﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯ ﺷﻌﻮﺭﺧﻮﺩﺭﺍﺩﻟﻴﻞ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺗﻦ ﻣﺎ
ﺃﺳﻴﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﻭﺍﻥﻭ
ﺃﺳﻴﺮ ﺍﺿﺎﻓﻰ
ﺗﺤﺮﻳﮑﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﺣﺴﺎس
ﺁﺯﺍﺩﻯﻭ
ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺩﺭﺗﺮﻙ ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﺎ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺫﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎ
ﻓﻌﻞ ﻣﺘﺤﻘّﻖ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺑﺎﺷﺪﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻓﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﺁﺯﺍﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻭﺗﺤﺪﻳﺪ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕﺷﺪﻩﺍﺳﺖ
. ﭼﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﻣﮕﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻳﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﻄﻠﻖ
ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭﻣﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﮑﻮﺷﻴﻢﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ ﻭ
ﺗﺎ ﺍﻳﻦ
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺸﻒ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﻭﺍﻗﻊ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ثاﺑﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺑﺎﺷﺪ ﺧﻮﺩ شیئ
ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﺣﺮﮐﺖ شیئﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﻗﺴﻤﺖ ﺍﺳﺖ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻧﻪ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
و ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺗﺤﻠﻴﻞﺣﺮﮐﺖ
ﺭﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺸﻴئ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ
ﻳﻌﻨﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺭﺍ ﺳﮑﻮﻥ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖﺍﺯ
ﻣﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻭﺩﻭﺟﺰ ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﻗﻰ
ﻧﻤﻰ ﻣﺎﻧﺪ ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻭﻗﺎﻳﻊ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺖ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺎﺗﺮﻙ ﺯﻣﺎﻥ (
ﺷﺪﻥ) ﺗﺒﺪﻳﻞ
به ( ﺑﻮﺩﻥ)
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺑﻰ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻌﺮﻳﻒﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺑﻨﻔﻊ
ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻣﺎﺩﻯﺒﺮﺍﻯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻋﻠﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ثاﺑﺖ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﺩﻭﺑﺴﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﺭﻭﺡ ﺩﺳﺘﺮﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺣﺪﻭث ﺍﻳﻦ
ﻓﻌﻞ ﺍﺳﺖ ﻓﻌﻠﻰ
ﮐﻪ ﻣﻴﺸﺪ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﻭ
ﺣﺎﺩث ﻧﺸﻮﺩ . ﻓﻌﻞ
ﻭ ﻋﻤﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﻣﻴﺸﺪ
ﻭ ﺟﺒﺮﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺸﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ثاﻧﻴﺎ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ
ﭼﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺯ
ﺷﺮﻁ ( ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ) ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﺪ
ﻭﺁﮔﺎﻩ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﭼﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪﻳﺎ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺍﺯ ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍع ﻮ ﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺷﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺑﺎﺭﻫﺎﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻌﺮﻳﻔﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
(ﺗﮑﺎﻓؤ) ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻴﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺑﺎ
ﺭﻣﻮﺯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺤﺘﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﮐﻨﻴﻢ
ﻓﻌﻠﻰ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﮐﺮﺩﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺽ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﺣﺎﻟﺎ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ ﻣﻌﻨﺎﻯ
ﺁﻥ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻭﺍﺭﺩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢﻭ
ﺑﺂﻥ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥﻓﻌﻞ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮔﺮﻓﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺷﮑﻠﻰ ﺭﻣﺰﻯ
ﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻠﺰﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪ
ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻣﺘﺠﺎﻧﺶ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺴﻠّﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻳﻢﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭ ﺭﻣﻮﺯ ﺁﻥ
ﺗﮑﺎﻓؤ ﻣﻄﻠﻖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ ﺩﻭم
اﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﻌﻤّﻖ ﮐﻨﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﻌﺮﻳﻒ سوﻡ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩﮐﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻌﻠّﺖ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻓﻌﻞ
ﺗﺎﺑﻊ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻋﻠّﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﻫﻴﭻ ﺿﺮﻭﺭﺗﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﺎﺑﻊ(ﻓﺎﻋﻞ
ﺁﺯﺍﺩ)ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﻘﺪﺳﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﺎﺯ ﺑﻴﻦ
ﺩﻭ ﺳﻨﮓ
ﺁﺳﻴﺎﺏ ﮔﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﻳﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﻣﻴﺮﻭﺩﻭ
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻠﻞ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﻠﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﻢ سوء
ﺍﺑﻖ ﺭﻭﺍﻥ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
(ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﺎﺕ)
ﺗﺤﻘّﻖ ﻳﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﮑﺎﻥﻣﺤﻴﻂ ﻣﺘﺠﺎﻧﺶ
ﻳﮑﺪﺳﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺗﮑﺎﻓؤ ﻭ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺑﺎ
ﺭﻣﺰ ﻣﮑﺎﻥ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ . ﭘس
ﺩﺭ ﺗﻌﺮﻳﻒ سوﻡ
ﺍﺯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺩﺍﻣﺎﻥ ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻳﻢ .

ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺑﺎﻳﻦ
ﭘﺮﺳﺶ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ
ﮐﻪ ﺁﻳﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍﻣﻌﺎﺩﻝ ﻭ
ﻣﮑﺎﻓﻰ ﻣﮑﺎﻥ
ﺩﺍﻧﺴﺖ؟
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭘﺎﺳﺦ ﻣثبت ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﺍﻣﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺟﻮﺍﺏ ﻣﻨﻔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻝ(ﺍﻧﻘﻀﺎﻯ
ﺤﺎﻝ) ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻌﻠﺁﺯﺍﺩ
ﺩﺭﺯﻣﺎﻥﺍﻧﻘﻀﺎﻯ
ﺩﺭﺣﺎل کنوﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺁﻥ . ﺑﺎ ﺣﻔﻆ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﺎﺯ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﻟﺂﻥ ﺑﺎ
ﺗﺤﻘّﻘﺶ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﺎ ﭼﻪ
ﻧﻴّﺘﻰ ﻓﮑﺮ
ﺁﻧﺮﺍ ﺷﺮﻭﻉ
ﮐﺮﺩﻩﻳﺎ ﺑﺎ
ﭼﻪ ﻧﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﻭﻫﻴﭻ
ﻓﻌﻠﻰ(ﮐﺎﺭ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺷﺪﻩ
ﻭ ﺍﻟﺂﻥ) ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﺳﺘﻪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ
ﻣﺎﻧﻊ ﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﭘس
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭﻭﺍﺿﺢ
ﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺷﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺁﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ(ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﻤﻮﻣﺖ)ﺩﺍﺩﻩﺍﻳﻢ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻓﮑﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﻬﺮ ﺯﺑﺎﻥ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ولی
ﻗﺴﻤﺖ ﺃﻋﻈﻢ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ ﻧﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ . ﻭ ﺩﺭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺣﺮﻑﻣﻴﺰﻧﻴﻢ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺘﺄثّر
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﺗﺎ
ﻣؤثّر . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺯ ﺍختیاﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻴﺰ
ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺑﺎﺯ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺩﻳﮕﺮﻯﮐﻪ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﺁﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣؤثِّر ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﻧﻪ ﻣﺘﺄثّر ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻤﻰ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﻭﻧﻪ ﺁﺯﺍﺩ . ﺩﺭﻙ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﺷﺒﺤﻰ
ﻣﺎﺕ ﻭ
ﺳﺎﻳﻪﺍﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ(
ﺯﻣﮑﺎﻧﻰ)
ثاﺑﺖ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﻣﺎ ﺍﮔﺮ ﺷﺨﺺ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﻭ
ﺟﻮﺭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﺮﺳﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻭﻗﺖ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻓﻌﻞ ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺁﺯﺍﺩﺗﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻨﺘﺮل کرﺩ . ﻭ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﮐﺮﺩ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭﺗﻮﻗّﻒ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﻭﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖﻭ ﺃﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﻗﻌﻰﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺫﺍﺕ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ احساس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻌﻠّﺖ ﺩﺭ
ﮔﻴﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩﮐﻤﺘﺮ
ﺑﺎﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺖﺩﺭ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻴﻢ . ولی ﻣﺎ
ﺍﮐثرﺍ ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ
(ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ)ﻭ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﻭ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻭ
ﻫﺮﻃﻮﺭ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﺎﻳﺪ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ عَدَم
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﺮﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢﻭ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﺠﺰﻳﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻃﺒﻴﻌﻰ
.

ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺪ ﻓﻬﻤﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯ ﻫﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻣﮑﺘﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﻳﻠﻴﺎﺋﻰ ﻧﻮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻧﻴﺎﻥ
ﻣﻐﺎﻟﻄﺎﺕ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪ . ﻭ أساس
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﻫﻢ ﻭ ﺧﻠﻂ
ﺩﺭﺗﺘﺎﻟﻰ ﻭ
ﺗﺄﻧّﻰﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﻭﻣﺴﺄﻟﻪ
ثباﺕﻭ ﺗﻮﻗّﻒ
ﻭ ﺩﺭﺩﻳﻤﻮﻣﺖﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ ﻭ
ﻳﺎ ﮐﻢ
ﻭﮐﻴﻒﮐﻪ ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻓﺮﻕ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﺑﻴﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻭﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻫﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺁﻥ ﺑﺎ
ﻋﻤﻞ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻥ . ﺍولی ﻭﻫﻢ
ﻭ ﺩﻭﻣﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻪ
ﺍﻟﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﺷﺪﻩ ﺭﺍ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻫﻨﻮﺯ
ﻧﺸﺪﻩ
ﺍﺳﺖﺑﻠﮑﻪ ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺂﻥ ﻭ (ﺷﺪﻥ
ﻣﺘﺪﺭّﺝ) ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮐﻪ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ ﻭﺿﻊ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺃﺻﻞ
ﻫﺮﺟﺪﻳﺘﻰ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺴﺖ ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻣﻨﺒﻊ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺟﺪﻳﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﺘﻤﻴّﺖﻭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌی
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻓﻬﻢ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻣﻨﻮﻁ
ﺑﻔﻬﻢ ﺍﻳﺪﻩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﮐﻪ
ﮐﻴﻔﻴّﺘﻰ
ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﻢ ﺟﻨس
ﺍﺿﺎﻓی اﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺘﺎﺑﻊ
ﻣﺘّﺼﻞﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻫﺮ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯﺗﺎ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻧﺸﻮﺩ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺃﺻﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻪ ﺑﺎﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺘﻤﺎﻳﻞ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭼﻮﻥ ﺧﺼﺎﺋﺺ
ﻣﺎﺩﻩﺩﺭ
ﺟﻤﻮﺩ ﻭﺃﻧﺪﺍﺯﻩ
ﻭﺷﮑﻞ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﻣﺤﺎﻝ ﺑﻮﺩﻥ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﺎ ﻓﮑﺮ ﺧﻠﻖ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺑﻴﺎﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺑﺎﺑﺪﺍﻉ
ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩﻭ
ﺣﻮﺯﻩ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﮐﻨﺪﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﻏﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺃﺳﻴﺮ
ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻗﺸﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﺑﺪﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﻣﺎﺩﻩ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻣﻨﺪﻣﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻇﻰ
ﻧﺮﻣﺶ
ﻧﺪﺍﺷﺖﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
(ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻯ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻄﻪ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻴﺴّﺮ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﻪ ﺣﺘﻢ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ثاﺑﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺳﺎﮐﻦ ﻭ ثابت
ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﻧﺮﻣﺶ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﺗﻀﺎﺩ ﺩﺭﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﺠﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻫﻢ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺑﺎﺷﺪولی ﺑﺎ
ﻇﻬﻮﺭ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﻟﺎ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﻭ ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﺸﺨّﺺ
ﺑﺎ ﻭﺿﻊ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﻭ
ﻣﻨﻄﻘﻪ ﻏﻴﺮ
ﺣﺘﻤﻰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻮﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭﺳﻴﻌﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺟﺰﺋی اﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﺷﻌﻮﺭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻔس ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻟﺎﮔﺮ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺗﻌﻤّﻖ ﮐﻨﻴﻢﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮ تلقائی
و(ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯ
ﻣﺤﺾ) ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺃﻣﺮﻯ ﺩﺭﻭﻥ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻠﻂ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺗﺒﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻓﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺑﺎﻳﻦ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﮕﺎﻩ ﮐﻨﻴﻢ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺭﺍ
ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺑﺰﻧﺠﻴﺮ ﻭ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﻳﺎﺑﺪ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﻮﻟﻰ
ﻭ ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻓﻘﻰ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭتطوّر ﻭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻘﻞ ﻭﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮ ﺁﻥﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ (ﺗﻠﺎﺵﻳﺎ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ)ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭﻭﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻠﻖ ﺫﺍﺕ
ﺭﺍ(ﺑﺎﻟﺬﺍﺕ)ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻳﺎﺑﻰ
ﺫﺍﺕﺍﺯ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩ ﻧﻴﺴﺖﻣﮕﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻩﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﮐﻪ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ . ﻭ
ﺭﻭﺡ ﻳﺎ ﺃﺻﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺠﺒﻮﺭ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺁﺯﺍﺩﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﮐﻨﺪ . ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮ ﺫﺍﺗﻰ
ﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﺍﺯ ﺟﺒﺮ
ﻋﻘﻠﻰﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ به
(ﺟﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ)ﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭﻫﺪﻑ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ . ﻭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﻳﺎ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺷﺸﻢ ﻭ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻓﺮﻣﺎﻥ
ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻤﻰﭼﻪ ﺭﺳﻴﺪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡﮐﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﺍﺻﻠﻰ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﮐﺎﺭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻣﺎ
ﺍﮐثرﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺃﺳﻴﺮ
ﻭﺭﺍثت ﻭﻣﺤﻴﻂ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻧﮋﺍﺩﻭﻳﺎ ﺃثر
ﺯﺑﺎﻥ
ﻭﻓﺮﻫﻨﮓ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻟﺬﺍ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩﻯﺍﺯ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ولی ﭼﮕﻮﻧﻪ؟ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ (ﺁﺯﺍﺩﻯ
)ﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻟﺬﺍ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕﻭ
ﺷﺪﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﺼﺤﻴح اﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮊﻧﺘﻴک
ﺮﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻭﭘﺮﻋﺬﺍﺏ
ﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﻭﺭﻧﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺗﺎ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ(ﻏﺎﻳﺖ
ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻑ)ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺭﺍ ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻭﻟﻮ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺁﻧﺮﺍﺻﺮﻑ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻭﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮐﺮﺩﻥ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻭ ﺩﺭ ﻧﻄﻔﻪ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺷﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﻳﻦ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻇﺮﻑ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﺩ . ﻭﺑﺄﻟﺄﺧﺮﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ حجّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﻌﻤﺮﻯ
ﻭ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻨﺞ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﻭ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻔﺤﻪ ﻭ ﺻﺤﻨﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺸﺎﻫﺪ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺖ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻭﺍﺯ ﻫﺮ
ﺧﻄﺎ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻣؤثّر ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﻭ ﺩﺭ
ﺧﻠﺎﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ(ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺻﺒﺮ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺍﻣﺘﺤﺎﻧﺎﺕ
ﭘﺮﻣﺤﻨﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻣﺸﻴّﺖﻭﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰﻗﺒﻠﺎ
ﻭﺩﺭ ﺧﻠﺎل
ﺪﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮک
ﻮﺣﺘﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻧﺠﺎﺕﺷﺮﻁ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ(ﺣﺘﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻨﻬﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺃﺻﻴﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ
. ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﻴّﺖﻫﺎ ﻭﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻭ ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭﻧﻮﺳﺎﺯﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻠﻖ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺗﻰ
ﻣثبت ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺮﻙ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻨﻔﻰ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﺤﻘّﻖ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّهﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ
ﻣثبت ﺑﻨﻔﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
می ﺪﻫﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰﻫﻨﺮ
ﻧﺰﺩ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﺁﺭﻳﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻩﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺑس . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﻫﻴﭻ ﺃﻣﺮ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺁﺳﻴﺒﻰ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺴﻰ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺗﺮﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ
ﻭﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺑﻬﻢ
ﻣﻴﺮﻳﺰﺩﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
(ﺣﺘﻤﻴّﺖﺍﺭﺍﺩﻯ)
ﮐﻪ
ﻣﻄﻠﻮﺏﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺟﺒﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺭﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺑﺠﺒﺮ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳاند . ﮐﻪ
(ﺟﺒﺮﻭﺕ)
نخستین ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس را
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻟﺎﺯﻡ
و واجب الهی
میرساند که
ﻭیزای ورود
به ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭم
عرﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥو
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠق برسد ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﮔﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﺑﻴﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ دیگر ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺍﻟﻬﻰ
را ﻣﻴﻨﻤﺎﻳند
ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ
حیوانی به ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭند . ﻣﮕﺮﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ فرشته
گونه وﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ در تن و
عقل وروان که
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺟﻮﻟﺎﻥ ﺩﺍﺩﻥ
ﺩﺭ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ را
دارند . ﻟﺬﺍ
ﻧﺎﻡ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﺎﻥﻣﻨﻄﻘﻰ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ سوﭘﺮﻣﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁنها ﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺣﺸﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
میگردند . وﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺁﺯﺍﺩﻯﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺑﺎ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
حیوانی
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭات
ﻓﻄﺮﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻔﻄﺮﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯ این هدف خداوند
را اجرا
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﮐﺮﺩ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ .

ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻭﺭﺍ(ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺯ ﺿﺮﻭﺭﺕ)ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﻓﻄﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺗﻰ
ﻋﻀﻮﻯ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪﺩﺭ
ﺧﻮﺩ باقی
ﻧﻤﺎﻧﺪ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻴﺎﺑﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺳﭙﻴﻨﻮﺯﺍﭘﺮ
ﺑﺎﺭ ﻭ ﻣﻤﻠﻮ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ ﺍﺯ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺫﺍﺕ
ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺑﻴﺎﻥ
ﮔﺮ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺮﺩﻯ و
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ ﻭﺳﺮﺧﻮﺩﻯ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻣﺘﻴﺎﺯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭﺷﺪﺕ ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰﻭ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻭ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ که
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻏﻴﺮﻋﺎﻗﻞ
ﻫﺴﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﭼﻮﻥ هَوَس
هاﻯ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﭘس
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﻮﺩﺭﻭ
ﺩﺭ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺭﻭﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ(ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ) ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧی
ﺒﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ ﻭ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ
ﺩﺍﻧﺴﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻫﺴﺖ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺷﺪّﺕ ﻳﺎ ﮐﻢ ﻭ
ﺑﻴﺸﻰ آن . ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺃﺳﻴﺮ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮﮔﺎﻩ ﮐﻪ
بند اسارت
لحظه ای ﺑﺎﺯ
ﺷﻮﺩ ﻓﻮﺭﺍ باز
ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﺧﻮﺩ
(ﺿﺎﻣﻦ) کنتذل
ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺠﻴﺮ
ﺍﺳﺎﺭﺕ
میباشد . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻥ
های ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟک
ﺩﺭ ﺳﻠﺴﻠﻪ
عملیّات
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
دائم . ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ را
ﺩﺍﺭند . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺩﻭ نفر ﻧﻴﺰ
تکاملی
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭدر
ﭘﺸﺖ ﮔﺮﺩﻥﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ و هنر
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﺄثیر
می ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ خود
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ غیر
تکاملی را می
سازد ﮐﻪ همان
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯژنتیک
روحی أرلی خود
برای ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ از
فطرت تکامل
روحی و اختیار
بی اختیاری
خویشتن داری ر
ا ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﺎﻓﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﺑﻄﻮﺭ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻰ و خود کار
ﺍﺯ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ را ﻣﺘﻮﻗّﻒ
و منحرف می
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭ ﺟﻬﺪ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ یا
(ﻓﻌﻞ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺫﺍﺕ)
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﻭ
ﺧﻮﺩﺵ ﺁﻧﺮﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ و
ﻣﺴﺘﺤﻖ
ﮐﺎﺭﻣﺎ شدن ﺍﺳﺖ
. ولی ﻓﻌﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻣﺘﺤﻘّﻖ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﭘﺎﺳﺦ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﻦ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍ
ﺑﺘﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﻭ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﺣﺴّﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﺭﺟﺎﻉ ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻡ
. ﺑﻠﮑﻪ اختیاری
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ در
مقابل ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯی است . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﺪ ﭼﻮﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
(ﺗﺄثّرﻯﺨﺎﻟﺺ)ﻭ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ ﻏﻴﺮﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣؤثّر و
فعّال ﺍﺳﺖ و
ﻧﻪ ﻣﻨﻔﻌل که
ﺧﺎﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥاﻟﻬی
ﻮﻏﻴﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯ میباشد . ﺍﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺭﺍ
ﻣﺮﮐّﺐ ﺍﺯﻋﻮﺍﻃﻒ
ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
تطوّر ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻔﻌﻞ (تطوّر
ﻋﻘﻠﻰ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ولی تطوّرﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ تطوّرو
تغییر طور
ﻃﺒﻴﻌﻰو
ﺍﻧﺤﺮﺍفی
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ تطوّر
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰﺑﺎ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
اﺳﺖ . ﮐﻪ( ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ) ﻭ(عَدَم
ﻓﻌﻞ) ﺗﻨﻬﺎ در
ﺍﻣﺘﻨﺎﻋﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮکی
وخویشتن داری
اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﻓﻌﻞ آزاد
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻓﻌﻠﻰ
ﮐﻪ ﻓﻌﻞ ﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻫﻤﻪ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻣثبت ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺷﺪنی یا کاﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻣﮕﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ . ﺍﻣﺘﻨﺎﻋﻬﺎﻯ
سلوکی ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﮔﺮﻓﺘﻨﻰ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻫﺎﻯ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﻣﺘﻨﺎﻋﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭ ﺗﺨﻴّﻠﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻧﺰﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺗﻤﻴﻴﺰ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖﻭ
ﺧﻴﺮ ﺍﺯ ﺷﺮ ﺍﺳﺖ
. ﺑﺮﺧﻰ بحقَّ
ﺧﻴﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
میباشد، ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺫﺍﺕ ﺧﺎﺭﺝ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻬﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . و
ﻣثل ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺿﺤی
ﻨﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯ و جهنّم
پروری است . ﺟﺰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ولی ﺍﻳﻦ ﻧﻘﺪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻓﻌﻞ ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﺰﺩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﺃﺳﻴﺮ ﮐﺎﺭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺰﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻐﺮﺍﻳﺰ ﻭ
ﺍﻣﻴﺎﻝ ﻭ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻨﺪﺭﺕ
ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺮﻣﻴﺰند . برگسون
ﺁﻧﺮﺍ ﺟﻤﻊ
ﻭﺟﻮﺭ ﮐﺮﺩﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺫﺍﺕ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . یعنی
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻭﻧﻪ
ﺍﺣﻴﺎﻯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺍﻗﻌﺎ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺷﺪﻥ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻓﻌﻞ
ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍﺿﺮﻭﺭﺗﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ از
ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻮﻥ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﮐﺮﺍﮐﺘﺮ ﺑﺎ ﺫﺍﺕ
ﻋﻤﻴﻖ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻠﻂ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭘﺎﺳﺦ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ (ﺫﺍﺕ
ﺑﺎﻟﺬﺍﺕ)
ﭼﻴﺰﻯ
ﺍﺯﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﺯﻟﻰ ﻭ
ﻟﺎﺯﻣﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎ
ﻫﺮﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺳﺖ . ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺳﻄﺤﻰﻭﻳﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺮﺟﻴﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ عمل
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭﺗﺸﺨﻴﺺ
(ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ) . ﻟﺬﺍ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰﺩﺭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖﭼﺮﺍ
ﺑﻔﮑﺮ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻭ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍﮐﻪ ﺗﺎﺑﻊ
ﺣﺎﻟﺖ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺑدانند
ﻭ ﺷﺪﻳﺪ باشد . ﻭ
ﺃﺳﻴﺮ
ﺑﻨﻈﺮﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺑﺎ
ﻓﺮﺍﺭ ﻧﺠﺎﺗﻰ
ﻧﻤﻰ ﻳﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﺎﻳﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻓﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎﻝ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻗﺒﻮﻝ ﻭ
ﺧﻀﻮﻉ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻳﺎ(ﻓﺮﺍﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ)ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺻﺒﻮﺭﻯﺍﺯ
ﺷﺄﻥ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺍﻧﺘﺸﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﻋﻮﺕ
ﺑﺸﻮﺭﺵ ﻭ
ﺗﻤﺮﺩ ﻭﺗﻮﺣّﺶ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﺧﻀﻮﻉ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﺑﺎ
ﺭﺿﺎﻯ ﺗﺎﻡ
ﺍﺯﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ ﻟﺬﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭﻗﺘﻰ
ﻣﻨﺘﺸﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺩﮔﺎﻥ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻙ
ﻋﺒﻮﺩﻳّﺖ خویش
را ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﺒﻮﺩﻳّﺖ ﻭ
ﺑﻨﺪﮔﻰ بحقَّﮐﻪ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﻀﻮﻉ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺍﺳﺖ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺧﻀﻮﻉ ﺑﻬﻢ
ﻃﺮﺍﺯﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻋﺪﻣﻰ
ﺷﺪﻥ ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺭﻓﺘﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﮑﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ .

ﻧﺎﻗﺪﻳﻦ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﻣﺘّﻬﻢ
ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺸﮑﻞ
(ﺍﺳﺘﻮای ﺍﻟﻄﺮﻓﻴﻦ)
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭ عَدَم
ﺍﻋﺘﻨﺎ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺮﺟّﺢ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻋﻘﻞ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﺍﺳﺖ
ﻳﺎ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻧﻔس . ولی
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺘﻮاء
ﺍﻟﻄﺮﻓﻴﻦ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﻨﻰ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﺰﺩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻣﻬﻢ
(ﻣﻀﻤﻮﻥ ﻓﻌﻞ)
ﻣﺎﺩﻩ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
(ﺻﻮﺭﺕ ﻓﻌﻞ)
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻌﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮﮐﺴﻰ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺷﺄﻥ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺗﺮﻙ ﻓﻌﻞﻣﻘﺪﻣﻪ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎم
ﺒﻬﺘﺮ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻓﻌﻞ
ﻭﻋﻤﻠﻰ ﺑﺎ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﻭﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺯﻧﺪﻩ
(ﺫﺍﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺷﺪﻩ) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺫﺍﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
بالقوّهﺍﻯ
ﻣﺘﺤﻘّﻖ
ﺷﺪﻩﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻧﺎﻗﺪﻳﻦ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﺮﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺷﻌﻮﺭ
ﺩﺭ(ﺗﮑﺎﻓؤ ﻭ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺿﺪﻳﻦ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺳﺘﻮاء
ﺍﻟﻄﺮﻓﻴﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
(ﺧﻠﻖ ﺍﺯ عَدَم)
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻧﺎحقّ ﻣﻄﻠﻖ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺧﻴﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﻋﻠّﻴﺖ ﻧﻮﻉ
ﺧﺎﺻّﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻋﻠّﻴﺖ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻠّﻴﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺤﺘﻤﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻪ
ﻧﻮﻉ ﺧﺎﺹ
ﻋﻠّﻴﺖﻭ
ﻳﺎ(ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻏﻴﺮ ﺿﺮﻭﺭﻯ)ﻭ
ﻳﺎ(ﻋﻠّﻴﺖ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻌﻠﻮﻝ)
ﻭ ﻳﺎ ﻣﻌﻠﻮﻝ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻠّﻴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﻌﻞ
ﺁﺯﺍﺩﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ
ﻏﺬﺍﻯ ﺫﺍﺗﻰ
ﺁﻥ ﻧﻈﺮ ﮐﻨﻴﻢ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺍﺭﺍﺩﻯها
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭﺑﻘﻴّﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻭ ﻧﻪ
ﻏﻨﺎ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﺎﻋﺪﻩﺍﻯ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺑﻤﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺩﻫﻴﻢﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭﺣﺪﺕ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻢ(ﻓﻌﻞ ﻭﺣﺮﮐﺖ)ﻭﺿﻊ
ﺧﺎﺹﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺯﺧﻮﺩ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﭼﻨﺎﻥ
ﻭﺿﻌﻰ ﻭ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﻋﻴﻨﺎ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩﻭ ﻧﻪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪﺵ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻌﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻭﺿﻊ ﻭﺳﻂ
ﻗﺮﺍﺭ ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ) ﻳﺎ همان
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
(ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس)
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻋﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺼﻤﻴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺫﺍﺗی
ﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ ﺻﺎﺩﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﮐﻪ
ﻧﻔس ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﻤﮑﻨﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﺼﻞ ﻣﻮﺿﻊ ﮐﻨﺪ
. ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻭ
ﻓﻌﻞ(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ عَدَم
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ)ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ ﺩﺭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﺍﻣﺘﻨﺎع اﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻳک
ﻔﮑﺮ ﺑﻌﺪﺍﺯ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺭﻧﮓ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺍﻗﻊ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﻴﻦ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﻯ
ﺑﺎ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺑﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺎ ﮔﺮﻭﻩ ﺍﻭﻝ
ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ ﺫﺍﺗﻰ
ﺷﺪ ولی ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﺘﮑﺎﻓؤ
ﻣﻤﮑﻨﺎﺕ ﭘﻴﺶﺭﻭﻯ
ﺫﺍﺕ ﻧﺸﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﮔﺮﻭﻩ ﺩﻭﻡ
ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﮔﺮﺩﻳﺪﮐﻪ
ﻗﻮﻝ ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺻﺪﻭﺭ ﻓﻌﻞ
ﺍﺯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﺪﻩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﻨﻈﺮﻳّﻪ
ﺩﻭﻡ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺰﺩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻳﮑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ ﻋﺎﻡ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺎ
ﺗﻠﻘﺎﺋﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩﻯﻭ
ﻫﺮﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﺎ
ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﺨﻠﻮﻁ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺷﺒﻪ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺑﺮﻣﺎﺩﻩ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﺁﻥ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ ﺑﻰ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺗﻔﮑّﺮﮐﻪ
ﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺖﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ ﺑﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺑﻰ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﻧﻴﺴﺖ ولی
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺷﻌﻮﺭ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭﺣﻴﺎﺕ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻘﻮﻩ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ(ﺣﺘﻤﻴّﺖ)
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﺴﺖ
ﺗﺒﺪﻳﻞ به
(اﻣﮑﺎﻥ ) ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭﺣﻴﺎﺕ ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻣﻴﻞ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭ ﺗﺄثیر
ﺑﺮﻣﺎﺩﻩ ﺧﺎﻡ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺟﻬﺖ
ﮔﻴﺮﻯ ﺍﻳﻦ ﻓﻌﻞﻗﺒﻠﺎ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺸﺨّﺺ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻫﺮ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪﺍﺯ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﭼﻨﺪ ﻓﻌﻞ
ﻣﻤﮑﻦ ﻳﮑﻰ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻗﺒﻠﻰﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻫﺪﻑ
ﺩﺍﺭﺑﺎﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻭ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻧﺘﺎﺋﺞ ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺩﻭﺍﻡﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﮐﺎﻧﺖ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺑﺎﻃﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻣﻠﺎﺯﻡ تطوّر
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت
ﺧﻠّﺎﻕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﺪﺍ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺗﻌﻠّﻖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻧﻪ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺟﻬﺎﻟﺖﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰﺗﮑﺎﻣﻞ
و تغییرﻣثبت ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﺩﻭﻡ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻠﺤﻈﺎﺕ
ﺍﺳﺘثناﺋﻰ
ﻭﺣﺎﻟﺎﺕ ﻧﺎﺩﺭ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ ﺳﻌﻰ
ﺩﺍﺭﻳﻢ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺑﮕﻴﺮﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺄﺑﺪﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﻭﻧﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻤﮑﻨﺎﺕ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﻭﻧﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺁثاﺭ ﻣثبتی ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑسﺁثاﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻋﻤﻞ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ ﻫﻢ
ﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺭﺍﻳﺞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺮﻯ ﻭ
احساس ﺧﻮﺩ
ﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ . ﻭ
ﺍﺯﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻏﺮﻭﺭ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ
ﻣﻬﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﻧﺎﺩﺭﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩاگر
ﺍﺗّﺨﺎﺫ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻳﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺍﺭﺯﺵ ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺑﺰﺭﮒ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﻮﭼﻚ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺭﻭﺗﻴﻨﻰ ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪﻯﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺫﺍﺕ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﻌﺎﻝﮔﺎﻫﻰ
ﺗﻌﺠّﺐ می
ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﺮﻳﺒﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻓﻌﻞ
ﻭ
ﺗﺼﻤﻴﻢﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﻓﻌﻞ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺪﻫﺪ . پیدایش
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ ﻭ ﺍﻗﻮﺍﻝ
ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﺸﺪﺕ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻋﻴﺒﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻳﺎ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪﭼﻮﻥ
ﻋﻴﺒﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﺍﺯ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﻭ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﺍﺯ
ﭼﻨﺎﻥ ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
از ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻧﻔﺮﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﭘس
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪﻳﺎ
ﺯﻭﺩ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺧﻄﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ .

ﭘس
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﻟﺤﻈﺎﺕ ﺣﻴﺎﺕ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰﺃﺳﻴﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺗﺠﻤّﻠﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ
ﻭﮐﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻧﺸﺪﻩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﺫﺍﺕ خویش
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ ﺑﺰﺭﮒﭼﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭﻋﻘﻞ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻬﺘﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎﮔﺎﻫﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺳﺮﻳﻊ
ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺷﺒﻰ برابری
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻳﺎﺩﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺄﻧﺪﺍﺯﻩ ﻳﻚ ﻋﻤﺮ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ . ﻳﺎﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﻩ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﮐﻪ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟّﺪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ
ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

بحقَّ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﺩﺭ
ﮐﻤﻴﻦ ﻣﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺳﺎﻝ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻓﺮﻳﺐ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻐﺮﻭﺭﻭﻣﺘﮑﺒّﺮ
ﻭﺧﻮﺩﺑﺰﺭﮒ
ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻋﺎﺩﺕ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﺯﺍﺩﺍﻧﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﻬﻢ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﺮﺩﻣﺎ
ﺭﺍ ﺧﻔﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺻﺖ ﺑﺨﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺘﺎﺩ ﺑﺨﻄﺎ ﮐﺮﺩﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺫﺍﺕ
ﻣﻐﺮﻭﺭ ﺳﺮکش ﻣﺘﮑﺒّﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺭﺍﻡ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﺿﻊ
ﻭﺧﺪﻣﺘﮕﺬﺍﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺑﻰ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﮐﺎﺭﻫﺎﺟﺰ ﺑﺎ
ﺗﻠﺎﺵ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺳﺨﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﺁﻧﻬﻢ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ الهی ﻮ
ﭘس ﻓﻬﻢ ﻋﻤﻴﻖ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻧﻈﺮﻯ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺷﺘﮕﻰ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ ثرﻭﺕ
ﻭ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻤﻴﻞ
ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺎﺭﺑﮕﺬﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻌﺸﻮﻕ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ(ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ) ﻭ
(ﺣﺘّﻰ
ﺃﻋﻠﻢ)ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍﮐﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻴﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺒﺎﺷﺪﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻭ ﺑﺎ
ﺩﺍﺳﺘﺎن هاﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭﺍﺟﺐ الهی
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﻫﻤﻪﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺭﺩﻭ
ﺑﻮﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺗﻨﻬﺎ
ﭘس ﺍﺯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﻳﺎ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺷﻴﻨﻰﻭ
ﺣﺘﻤﻴّﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﺎ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻣﺎﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻬﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣی ﻮ ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻫﺮﮐس
ﻧﻴﺴﺖﻭ ﺭﺳﺘﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻮﺩ
ﺷﺠﺎﻉ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻧﻪ .

ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﻮﺍﻓﻖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻴﻢ
. ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ ﺩﻭﺍﻣﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻭﺗﻔﮑّﺮ ﻫﺪﻑ
ﺩﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺍﻓﻖﺑﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺭﺍ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ
ﺧﻮﺩﻭﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ خویش
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ولی
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻳﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﺎﺯﻯ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
قائم ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎل ﻤﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﺑﺪﻥ
هاﻯ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺑﺠﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﮑﺸﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ می
ﺮﺳﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻋﺼﺮ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﺁﻥ ﻋﺼﺮﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﻗﺒﻠﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﮔﺮ ﺑﻨﻮﺭربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻋﺮﺷﻰ
ﻭﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ .

ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﺒﺎﺭﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﺎ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺗﺮﻙ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ)
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺎ
ﺩﺭﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺣﻘﻴﺮ ﺑﺸﺮﻯ
اﺳﺖ . ﻭ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯﮐﺎﺭ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﺩﻳﺪ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺭﻧﻈﺮ
ﻧﮕﻴﺮﻳﻢ ﮐﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ثاﺑﺖ
ﻭﻣﻨﻔﺼﻞ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺎ ﺑﻌﻤﻖ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﻳﺪﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻳﻚ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻟﺎ ﻳﺘﻨﺎﻫﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻄﻠﻖ ﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺟﻨﺒﻪ
ﺷﺒﻪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭلی
ﺘﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻣﺸﻴّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺪﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻋﺎﺭﺿﻰ ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻭﺍﻗﻌﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﺎﺭﺍ(ﺳﻴﺮﻯ
ﺑﺴﻤﺖ ﺁﺯﺍﺩﻯ) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻃﻠﺒﻰ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉﮐﻪﺍﻳﻨﻚ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺃﺳﺎﺭﺕ
ﻭ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺴﻮﻯ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ . ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭﻋﻤﻞﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺪس ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻧﻈﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎس ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﻤﻌﺎﻧﻰ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺣﻴﺎﺕﻳﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺖ ﺗﻌﺎﺭﺿﻰ
ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷﺪﻩﺍﻡ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺑﻴﻦ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺘﻌﺎﺭﺽ ﺑﻴﻦ
ﺣﺪس ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﻋﺮﻭﺝﻳﺎ
ﺑﺎﺗﺤﻠﻴﻞ ﻧﺰولی
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﻭﺍﺣﺪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭﻙ
ﺷﺪﻩ ﺍﺯ
ﺩﺭﻭﻥﻭ ﺑﻴﻦ
ﺁﻥ ﮐثرﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺷﻌﻮﺭﻯﺑﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻏﻴﺮ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺭﻣﺰﻯ ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺒﺤث ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﻫﺮ
ﮐﺘﺎﺏ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻧﻘﺪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎت ﺭﺍﻳﺞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﻧﻘﺪ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﻭ ﻧﻘﺪ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
(اسوشی نیزم) ﻭ
ﻣﻮﺍﺯﺍﺕ
(ﻧﻔﺴﺎﻧی ﻮ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﺟﻴﻚ)ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭﻣﻐﺰ . ﻭﻯ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺫﺍﮐﺮﻩ ﻳﺎ
ﺣﺎﻓﻈﻪﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺎﺑﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﺎ
ﺣﺎﻟﻰ ﮐﻠّﻰ
ﺟﺴﻢ ﺑﺎ ﺣﺎﻝ
ﺟﺰﺋﻰ ﻫﺮﻋﻀﻮ
ﺑﺪﻥ . ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﮐﻠّﻴﺎﺕﺁﻥﻴﺎﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ثاﺑﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﮐﺎﺭ
ﺭﻭﺡ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻴﺰ ﺯﺍﻳﻞ
ﺷﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻠﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺁﻧﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ(ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ)
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﮐﻢّ ﻭ ﮐﻴﻒ
ﺗﻌﺎﺭﺽ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ثاﺑﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﻤّﻰ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻭ
ﺗﺄﻧّﻰﻭ
ﺗﺠﺎﻧس ﻭﻫﻢ
ﺟﻨﺴﻰ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ . ﻭ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻴﻔﻰ ﻧﻔس
ﻳﺎ ﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﺗﺘﺎﻟﻰ
ﻭﺗﻮﺍﻟﻰﻭ عَدَم
ﺗﺠﺎﻧﺶ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻋﺎﻟم
کمّ ﻭ ﮐﻴﻒ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻓﻌﻞ ﺷﻌﻮﺭ
ﻳﺎ زﻤﺎﻥ ﺣﺎﻝ
ﮐﻠّﻰ
ﻭﺟﻮﺩﮐﻪ ﺑﺎ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﻭﺟﻮﺩ ﺟﺰﺋﻰ
ﺗﻦﻭ ﻳﺎ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﮐﻠّﻯﻮ(ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ)
ﻓﺮﺩﻯﮐﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻭ ﺫﺍﮐﺮﻩﺍﺯ
ﻳﮑﻄﺮﻑ ﻭ ﺑﻴﻦ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻭ ﺻﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮ ﻳﻌﻨﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺑﺎ
ﺟﺴﻢ ﻣﻐﺰﻭ ﻧﻴﺰ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺑﺎﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺎ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺟﺴﻢ ﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﺍ
ﺟﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﻐﺰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻟﻔﺎﻅﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﻔس ﺑﺎﺯ
ﮐثرﺗﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﭘﺸﺖ
ﮔﺮﺩﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ

ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺩﻗﻴﻖ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺠﺎﻭﺏ ﻭ
ﺗﻄﺎﺑﻖ
ﺗﺎﻡﺑﻴﻦ ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺎ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﺎﻟﺖ
ﺭﻭﺍﻥﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻭﺿﻊ ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺟﺴﻢ ﺗﺎﺑﻊ
ﻭﺿﻊ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺗﺎﺑﻊ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ ﺑﺨﻠﻂ
ﺑﻴﻦ ﻋﻠﻢ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺧﺼﻢ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ (تین) ﺻﺎﺣﺐ(ﮐﺘﺎﺏ
ﻋﻘﻞ) ﻣﺘﻮﻓّﻰ
ﺳﺎﻝ 1893
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺑﺎ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺗﺎﻡ
ﺑﻴﻥ اﺻﻮﻝ
ﺗﻴﻦ ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻭ پیدایش
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫن ﺒﻮﺩ . ﺧﺼﻢ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ(ﺭﻳﺒﻮ)
ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎﺏ
(ﺍﻣﺮﺍﺽ ﺣﺎﻓﻈﻪ)ﺑﻮﺩ
ﮐﻪ ﺳﺎﻳﮑﻮﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﮊﻳﺴﺖ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻯ ﺑﺎ
ﺭﻭﺵ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﭘﺎثوﻟﻮﺟﻰ ﻭ
ﻣﺮﺿﻰ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻭ
ﻣﻐﺰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﻮﺩ . (ﺗﻴﻦ)ﺍﺯ
ﺣﺴﻴّﺎﺕﻋﻀﻮﻯ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭ ﺍﺣﺴﺎس ﺭﺍ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﺼﻞ ولی
ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻓﻴﻤﺎ
ﺑﻴﻦﺑﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺗﺪﺍعی
ﻤﻌﺎﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺭﺍ ﻳﻚ ﻫﻠﻮﺳﻪ
ﻭ ﻫﺬﻳﺎﻥ
ﺻﺎﺩﻕ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻳﺎ
ﺁﻧﭽﻪ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭ ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی ﻣﺘﻤﺎﺳﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﺍﮔﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ ﺑﻰ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ولی
ﭼﺮﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﭼﺮﺍ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺩﺭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ؟ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻭﻫﻢ ﻣﺘﻤﺎﺳﻚ
ﭼﻴﺴﺖ؟ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﭘﺎثوﻟﻮﺟﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺁﻓﺎﺯﻳﺎ و
امنیزیا
ﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﺎ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺍﺳﺖ . ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺣﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮ ﺟﺪﺍ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺣﺴّﻰﻫﻤﮕی
اﺯ ﻣثاﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻴﺴﺖﻭﻳﺎ
ﺭﺋﺎﻟﻴﺴﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻴﻦ
ﻓﺮﺽ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺧﺎﻟﺺ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺬﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥﺧﺎﻟﺺ
ﻭﻧﺎﺏ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی ﺩﺭﻣﺮﻭﺭ
ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﻧﻔس
اﻣّﺎﺭﻩﺃثرﻯ
ﺑﺮ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺣﺎﻓﻆ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ
ﺁﻥﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮﺷﻌﻮﺭ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﺍﺍﺯ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ
ﺧﺎﻟﺺ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﻏﺮﺽ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢ ﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﻫﺴﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﻓﻌﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﻨﻴﻢ
ﺑﺎ ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺑﺴﻤﺖ
ﻓﻌﻞﻭﻧﻪ ﻋﻠﻢ
ﺑﺪﻭﻥ عمل می
ﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﻧﻈﺮ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ
ﻋﻘﻠﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﻟﻮﮐس
ﻭ ﺗﻔﻨّﻨﻰ
ﺑﺎﺷﺪﭘس ﻓﻌﻞ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺟﺰ
ﻋﻤﻞ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺧﺎﻟﺼﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻫﺪﻓﻤﻨﺪﺑﺴﻤﺖ
ﻓﻌﻞ ( أکشن)
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺤﮑﻢ
ﺑﺎ ﻣﻐﺰ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﺎﻧﺘﺮﺍﻝﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﺷﺎﺭﺍﺕ
ﻭﺗﺤﺮﻳﮑﺎﺕ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻓﻮﺭﺍ ﻳﺎ
ﺑﻌﺪﺍﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﺑﻘﺴﻤﺘﻬﺎﻯﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﻔﻨّﻦ
ﻋﻘﻠﻰﺑﺎﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻋﻤﻠﻰﻫﺮ ﺩﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻣﮕﺮ ﺗﺮﻙ
ﻋﻤﻞ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻋﻤﻠی ﺘﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﮑﻮ ﺍﺯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ . ﭘس ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﻓﻌﻞ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻧﻴﺰ ﺑﻤﻐﺰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺳﻠﻮک
ﺒﺎ ﺗﺮﻙ
ﻓﻌﻞﻣﻐﺰ ﻧﻴﺰ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ .

ﺍﻣﺎ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰﺩﺭﺣﮑﻢ
ﺁﻟﺘﻰ
ﺩﺭﺻﻨﻌﺖﺍﻋﺎﺩﻩ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ( ری
پریزنشن) ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﺧﻰ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺄثیرﺍﺕ ﻭ
ﺗﺄثّرﺍﺕ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻬﺎﻯ
ﺣﺮﮐﺘﻰﻭ نمایش
ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻄﺎﺭ ﻭ
ﻫﺸﺪﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻋﺼﺒﻰ ﺗﺮﻗّﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﻨﺪﺗﻌﺪﺍﺩ
ﻧﻘﺎﻁ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﻭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺭﺳﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺣﺴّﻰ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻣﺤﮑﻢ
ﺑﻴﻦ(ﻭﺳﻌﺖ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ)ﺑﺎ(ﺷﺪّﺕ
ﻓﻌﻞ) ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺴﺎﺣﺖ ﺍﻓﻘﻰ
ﺑﺎ ﺷﺪّﺕ ﻓﻌﻞ
ﻣﺎﮐﻪ ﺩﺭ ﻋﻤﻖ
ﻋﻤﻮﺩﻯﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺣسّ
ﻟﻤس ﻣﻨﻔﻌﻞ
(پاسیو) ﻭﻓﻌّﺎﻝ
( اکتیو) ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻫﻢ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻴﻮﺍﻥﻭﻫﻢ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺣﺴﺎس ﺧﻄﺮ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻭ
ﺍﺣﺘﮑﺎﻙ
ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻥ
(کونتاکت) ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭ
ﻓﻌﻞ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻳﺎ ﺣﺮﮐﺖ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﺮﭼﻪ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﮐﻨﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺷﺎﻧس
ﺩﻭﺩﻟﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣثلا
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺧﻄﺮ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺳﻤﻌﻰ ﻭﺑﺼﺮﻯ
ﺍﺯ ﺩﻭﺭ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻠﺎﺣﻘﻪ ﻭ
ﺍﺻﺘﮑﺎﻙ ﺑﺎ
ﺧﻄﺮ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ
ﮐﻪ
ﻗﺪﺭﺕﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﺯ ﺩﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﺷﺎﻧسﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﻭ ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭﺟﻪ
ﻧﻘﺶ ﻣﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺩﺭ
ﺟﺴﻢ ﺑﺪﻭﻥ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺯ ﻓﻌﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺫﺍﺕ
ﺩﺭﻙ
ﮐﻨﻨﺪﻩﺍﺯ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞﻭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﻰ
ﺫﺍﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻋﺼﺒﻰ ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻣﺤﺮﻙ
ﺟﺴﻢﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺁﻧﻬﺎ ﺃثر
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭﺻﻞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ( کوئداکتور) ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﺭﺍ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻭﺗﻮﺯﻳﻊ
ﻭ ﻳﺎ ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻭﺻﻞ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﺯ ﺗﻌﺪﺍﺩ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﭘﻴﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭ ﻣﺤﻴﻂ
ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻧﻘﺎﻁ ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺯ
ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻳﻦ
ﭘﺮﺳﺶ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﻣﺤﺮﻙ ﻭﻣؤثّر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻧﻈﺮ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﻧﻴﺰ ﺫﺍﺗﺎ
(ﻓﻌﻞ ﺣﺘﻤﻰ)
ﺑﺎ(ﻓﻌﻞ
ﻣﻤﮑﻦ)ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻢ ﻋﻠﻤﻮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﻋﻤﻞ ﻭ ﺍﺟﺮﺍ . ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻋﺼﺒﻰﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺄثیرﻫﺎ ﻭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
عکسﺍﻟﻌﻤل
اﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﮑس اﻟﻌﻤﻠﻰ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺘﺠﺎربّ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺷﺨﺺ
ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ
ﺃﻧﺒﺎﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﺭﺷﻴﻮ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﻄﺎ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻥﻭ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺷﺮﻃﻰ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻋﻘﻞ . ﭘس
ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺫﺍﺗﺎ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺠﺎﻯ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻴﻦ
ﺟﺴﻢ ﺑﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﺎﻣﻘﺎﻡ
ﺃﺻﻠﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣل
ﻤﻘﺎم اﻟﻬی
ﺰﻳﺮ ﻧﻈﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﺤﺎﻝ
ﺧﻮﺩ ﺭﻫﺎ ﺷﺪﻥ .

ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﺩﺭﺍﻙﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﻋﻤﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﻣﺎﺭﺍ
ﺑﻤﺴﺄﻟﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ﺷﻌﻮﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺠﺎربّ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﻌﻮﺭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺒﺶ ﺣﻮﺍﺩث
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻭ ﺩﺭﻙ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺭﺍ ﺧﺎﺋﻦ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﻣﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﻫﺎ ﮔﺮﺩﺩﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺩﺭ ﻫﻢﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺰﺍﺣﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻣﺎﻧﻊ ﮐﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﻟﻮ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﺑﺎﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﮐﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻏﻴﺮﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻣﻘﻮﻟﺎﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
. ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺄثیرﺍﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﺑﻠﮑﻪ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﺑﺘﺠﺎربّ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺍﺳﺖﻭ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮐﻪ ﺷﻌﻮﺭ ﺭﺍ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪﻣﺎ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ(ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎ ﻣﮑﺎﻥ) ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﺫﺍﺕ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺎﺩﻩ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻟﻴﭗ ﻧﻴﺘس
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻣﺪﺍﺭﻯ ﺩﻭﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩﭼﻮﻥ
ﭼﻴﺰﻯ ﺟﺪﻳﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﮐﻨﺪ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺠﺮﻳﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝﺍﺯ
ﻣﺨﺘﺼّﺎﺕ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺷﺮﻭﻉ
ﺷﺪﻩﻭ ﻗﺼﺪ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺷﺸﻤﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺷﻌﻮﺭ ﺩﺭﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻭ ﻧﻘﺶ
ﻣﻬﻤﻰ
ﺩﺭﺯﻧﺪﮔﻰﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﻭ ﭼﻪ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻳﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻧﻘﺶﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍﺩﺭ
ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﻋﻤﻖ
ﻭ ﺍﺭﺯﺵ ﺗﺠﺎربّ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻫﻤّﻴﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺎربّ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺷﻬﺎ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ ﻫﺎﻭ
ﺭﻧﺞ ﻫﺎﻯ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺠﺎربّ ﭘﺮ
ﺧﻄﺎ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺯ گذﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻪ ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﺪ
ﻳﺎ ﻧﺪﻫﺪ
ﺑﮑﺎﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺗﻘﻪ
ﺫﻭﺏ ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻴﺰ ﻳﮑﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻓﻌﻞ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺣﻮﺍﻝﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺗﺮﻙ ﻓﻌﻞ
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس
ﮐﻪ (ﻓﻌﻞ ﺑﻰ
ﻓﻌﻠﻰ)
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰولی
ﮐﺎﺭ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮکی که
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﻫﺎﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻌﻞ ﻏﺎﺋﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻧﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ .

ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﺭ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﺪﻫﻨﺪﻩ
ﺷﺄﻥ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
کمتا ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻣﻮﺭ
ﺭﻭﺣﻰﺍﺯﺟﻤﻠﻪ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺳﺮﻳﻊ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻴﻘﺎ
ثاﺑﺖ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﮐﻪ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻗﺴﻤتی اﺯ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕﺭﺍ
ﺑﭙﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﺭﺟﺎﻉ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ولی
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺫﺍﺗﺎ
ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﺍﺯ
ﺟﻨس ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﺟﻊ
ﺑﺪﺭﻙ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻧﺨﺴﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ
(ﻋﺎﺩﺕ)ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎ
ﻭﺍﻣﻮﺭ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﺍﺗﻮﻣﺎﺗﻴﻚﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺟﺴﻢ(ﺧﺎﺹ ﻓﻌﻞ)ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝﻭ ﺷﮑﻞ ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﻭﺍﺭﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ(ﺗﺼﻮﺭ
ﺧﺎﻟﺺ)ﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﻳﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﺎﻟﺺ
ﺑﻤﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﻫﺴﺖولی
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺍﺯ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣؤثّر
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﺫﺍﮐﺮﻩ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺳﺎﻳﺒﺮ
ﻧﻴﺘﻴﻚ ﺍﺳﺖﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺍﺳﺖﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﺑﻂ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﺍﺳﺖﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﺑﺪﺍغی
ﻮ ﺑﺪﻳﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺁﻧﺘﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺁﻣﺪ .

ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻟﻴﻞ
ﻓﻬﻤﺪﺭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻴﺎﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻴﺎﻳﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺘﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
. ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻭﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺳﺘﺮﺟﺎﻉ
ﻣﻄﻠﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻭﻝ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪﺑﻌﺪ
ﺍﺳﺘﺮﺟﺎﻉ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻔﺼﻴﻞ ﻣﻄﻠﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻠﺎﺋﻤﻰ ﻳﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺪﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ می
ﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ
ﺍﻭﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺘﺬﮐّﺮ
ﻣﺸﺮﻭﺡ ﻣﻄﻠﺐ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﺁﻥﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪﮐﻪ ﺍﻭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻣﻮﺭﺩ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﻭﻡ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺧﺎﻟﺺ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﺎﺏ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺗﻦ ﺍﺳﺖﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻣﻄﻠﺒﻰ ﻧﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﮐﺪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﺯﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺑﻴﺎﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻫﺴﺖ . ﺑﻌﺪ ﮐﻪ
ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻳﻢﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻥ ﺁﻥ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣثاﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺣﮑﻤﺘﻬﺎ
ﻭﺍﻣثاﻝ ﻣﻮﺭﺩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻣﻄﻠﺒﻰ ﻣﺠﺪﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﻮﺩ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﺑﻨﺤﻮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻭﻝ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﻚ ﻧﺤﻮ
ﺑﺘﻔﺼﻴﻞ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺳﺨﻨﺮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﻧﻮﺍﺭﻯ ﺿﺒﻂ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺷﺪﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﭘس
ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻭ
ﺣﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺗﻰ(
ایمیج) ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺣﻔﻆ ﺣﺎﻓﻈﻪﺍﺯ
ﺻﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺫﻭﻗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻳﻚ ﺣﺎﻟﺖ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺣﺪ ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﻩﺍﻯ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻋﺎﺩﺕ
ﺩﺍﺭﻳﻢﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺧﺎﺻﻰ
ﺑﺴﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﮐﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡﺗﺪﺍﻋﻰ
ﺩﺍﺩﻥ ﻫﻨﮕﺎﻡ
ﺣﻔﻆ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﮐﻪ
ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻌﺎﺩﺕ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎﺯﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯ ﺣﺎﻓﻈﻪﻫﺴﺖ
. ﻭﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﺑﻘﻪ
ﺍﻓﺰﻭﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻭ ﺑﺪﻭﻥ ﻭﺿﻊ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺫﻫﻦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ نمایش
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ (ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﺎﻟﺺ) ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ
. ﺍﻳﻦ ﺩﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻳﮑﻰ
ﺳﻤﺖ ﮔﻴﺮﻯ ﺑﺠﻬﺖ
ﻓﻌﻞﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻭ
ﺑﺴﻤﺖ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺎﺩﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺒﻴﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺟﺰ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺿﺮﻭﺭﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻓﻌﻞ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﮑﺸﺪ
ﮐﻪ ﺑﺮ ﻓﻌﻞ
ﻣﺘّﮑﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞﮐﻪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺎﺯ ﺣﺠﺎﺏ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﻣﻐﺰ
ﺭﺍ ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﭼﻮﻥ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻭﺗﺬﮐّﺮ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺗﺼﻤﻴﻢ ﻭﻓﻌﻞ
ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺯﺑﺎﻧﻰﻭ
ﺷﮑﻞ ﺣﺮﻭﻑ ﻭ
ﮐﻠﻤﺎﺕﻭ ﺑﺎ
ﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻘﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ
ﺩﺭ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻫﺎﻯ ﻣﺤﺮﮐﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﮐﺮﻯ ﻟﻔﻈﻰﮐﻪ
ﺩﺭﻙ ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﻤﻴﮕﻴﺮﺩﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺳﻤﻌﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . تأثیر
ﺳﻤﻌﻰ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺧﺎﺭﺝﺩﺭ ﺣﺮﮐﺎﺗﻰ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺟﻤﻠﻪ
ﺑﻴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﻣﻘﺎﻃﻊ
ﺭﺋﻴﺴﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ ﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺷﻨﻴﺪﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺑﺴﻴﻂ
ﺷﺪﻩﺍﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻄﻮﻁ ﺍﺻﻠﻰ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺳﻤﻌﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﻮﺩ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﻋﻀﻠﻰ ﮐﻮﭼﻚ (ﺷِﻤﺎﺋﻰ)
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﺗﺼﻮﻳﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﮐﺮﻯ
ﻟﻔﻈﻰﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭ
ﺣﺮﮐﻰ ﺁﺳﻴﺐ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﺭ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ ﻣﻐﺰﻯ
ﺍﻧﺒﺎﺭ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺁﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺎﻧﻪ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺻﻮﺭ
ﺳﻤﻌﻰ ﻫﺮ
ﮐﻠﻤﻪﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺟﺪﺍ ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ ﻳﻚ
ﮐﻠّﻯ که ﭼﻨﺪ
ﮔﻮﻧﻪ ﺗﻠﻔّﻆ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺭﻧﻴﻦ ﻭ ﻃﻨﻴﻦ
ﻭﺍﻧﻌﮑﺎس ﻣﺨﺘﻠﻒﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻳﻦ ﺻﺪﺍ
ثابت ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺷﮑﻞ ﺧﻂﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺖ ﺑﻴﺎﻥ
ﺟﻤﻠﺎﺕﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﻋﻠﻤﻰﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺷﺨﺺ ﺍﺯ ﻫﺮﻟﻔﻆﻭ
ﺃثر ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺂﻫﻨﮓ
ﮐﻠﻤﻪﻭ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻓﺮﺩ
ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺁﻥ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ ﻟﻐﺖ
ﺑﻤﻨﺎﻓﻊ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻳﺎ
ﺧﻄﺮﻫﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﺨﺺ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻐﺰ
می ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺻﻮﺭ
ﻳﻚ ﻟﻔﻆ
ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ ﺭﺍ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺷﮑﺎﻝ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺗﻠﻔّﻆ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻣثاﻝ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻫﻢ ﻫﺴﺖ . ﻳﻚ ﺷﺨﺺ
ﺑﭽﻨﺪ ﺷﮑﻞ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﺎ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻄﻮﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﻦ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺷﺨﺺ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻣﻤﻴّﺰﻩ
ﺧﺎﺹ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺿﺒﻂ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﺩﺭﻣﻐﺰ
ﺑﻮﺩﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﭼﻪﺧﻮﺍﻫﺪﺷﺪ
. ﮔﺎﻫﻰ ﻧﻴﺰ ﺗﺤﺮﻳﻚ
ﻋﻤﻴﻖ
ﻭﺍﻧﻔﺼﺎﻝ
ﺣﺎﺩ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻟﻔﻈﻰ ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻳﺎ
ﺍﻳﻦ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻤﻐﺰ ﭼﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺁﻓﺎﺯﻳﺎ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﺎﻟﺖ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯﺮﺍ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻃﺒﻖ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺑﻴﻚ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻝ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭ
ﺳﭙس ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻨﺴﻴﺎﻥ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻣثل ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺃﻓﺎﺯﻳﺎ ﺻﺮﻑ
ﻭ ﻧﺤﻮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺒﺎﺭ ﺷﺪ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺷﻮﺩ؟ ﭼﻮﻥ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺁﻓﺎﺯﻳﺎ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﻓﺘﻦ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس و
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﺍ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺳﻨﺪ
ﭼﺮﺍ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰ ﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻨﻈّﻢ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﭼﻪ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺁﺳﻴﺐ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﻬﺎﺑﺎ
ﻳﻚ ﻧﻈﻢ
ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻫﺎ
ﺩﺍﺋﻢ ﻣﺤﺘﺎﺝ
ﻋﺎﻣﻞ ﮐﻤﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺮﮐﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . (ﺍﺳﻢ
ﻋَﻠﻢ) ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻬﺮ ﮐﺴﻰ ﻳﺎ
ﭼﻴﺰﻯﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺎﻣﻰﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺍﺯ ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻫﺮ
ﺷﺨﺼﻰ ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖﻭ
ﺯﻭﺩ به
ﻔﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺻﻔﺎﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻋﻘلی ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻗﻬﻘﺮﺍ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻫﺎﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﺩﻭﺭﺷﺪﻥ اﺯ
ﺃﻓﺎﺯﻳﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻣﻌﮑﻮس ﺩﺭ
ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻋﻠﺎﺋم
ﺒﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻧی ﻤﺸﮑل
ﺒﻴﻤﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺟﺴﻢ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺗﻠﺎﺵ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺪﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﻮﺩﻩولی
ﺍﺳﻤاء
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﺩﺭﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺍﻭﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺑﺴﺮﻋﺖ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺎ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ . ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﺃﻓﺎﺯﻳﺎ
ﺃﻏﻠﺐ ﻣﺪﺗﻬﺎ
ﺩﻭر ﮐﻠﻤﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣثل
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺳﺖ
ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺭﻭﻯ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻟﻔﻈﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻭ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺑﻴﻤﺎﺭ
ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﻬﺮ ﺭﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﺪﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﻭﭼﺸﻢ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﺷﻬﺮﺭﻫﺎ
ﮔﺮﺩﺩ ﮔﻢ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﮐﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺷﻨﺎﺳﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻳﮑﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺁﻟﻰ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰﮐﻪ
ﺟﺴﻢ ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﺻﺮﻳﺢ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻓﻌﻞ)ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺑﺎ ﺗﺄﻣّﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯﻭ
ﺑﺮﺍﺳﺎس
ﺷﻌﻮﺭ ﺑﺄﻟﻔﺖ
ﻭ ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﺍﺷﻴﺎٴﻭ
ﺃﺩﺍﻯ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﻴﻴﻒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﺷﻨﺎﺋﻰ ﺳﮓ ﺑﺼﺎﺣﺒﺶ
. ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯﺷﻨﺎﺧﺖ
می ﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺑﺎ
ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ . ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺩﻭﻡ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮ ﺍﺳﺎس
ﺗﻮﺟّﻪ ﻭ
ﺩﻗّﺖ( أتنشن) ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺟﻮﻫﺮﺁﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ
ﻓﻌﻞ ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺧﺎﻟﺺ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﻪ ﻋﺎﺩﺕ ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ . ﻭ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺣﺴّﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺯ
ﺣﺎﻝ ﺭﺍ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺑﺎ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻭﺿﻌﻴّﺖﺍﻳﻦ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺭﺍ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺵ ﺭﺍ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﺑﻤﻠﺎﻗﺎﺕ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺘﻀﻤّﻦ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ
ﺩﺍﺧﻞ ﺑﺨﺎﺭﺝ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎ ﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮐﺰ
ﺑﻤﺤﻴﻂﻭ ﺍﺯ
ﺍﻳﺪﻩ
ﺑﺎﺩﺭﺍﻙ . ﺍﻳﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﮐﻤﻚ ﺗﻮﺟّﻪ ﻭﺩﻗّﺖ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﺎﻟﺺ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺧﺎﻟﺺﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺼﻮﺭ
ﻭ ﺗﺼﻮّﺭ(
ایمیج) ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﺑﺨﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻣﺤﺾ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﻣﺎ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮ ﺑﻨﻔﻊ ﺧﻮﺩﺗﺮﮐﻴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻧﻈﻴﺮ
ﺁﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻭﺑﺮ
ﺁﻥ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻔﻊ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﺁﻥﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﺸﻖ
ﻣﺎ
ﺑﺂﻥﻭﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻌﻘﻞ ﺟﺪﻳﺪ ﻭﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺁﻥ . ﭘس
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﺯ
ﺍﻳﺪﻩ ﻳﺎ
ﮐﻠﻤﻪ ﺫﻫﻨﻰ
ﻳﺎ ﮐﻠّﻰ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺑﺎ ﺩﺭﻙﻭ ﺍﺯ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺑﺄﻳﺪﻩ
ﺩﺭ ﮐﻠّﻰ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺗﺼﻌﻴﺪﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭ کُلّ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻥﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﺯ ﻣﺮﮐﺰ ﺩﺍﻳﺮﻩ
ﺑﻤﺤﻴﻂ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﻤﺮﮐﺰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺭﺍ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﻭﻟﻴﻪ( پری ایمیج) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯ
ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﻐﺎﻳﺮ ﺑﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ
. ﺩﺭﮐﻮﺩﻙ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻣﺒﺪﺃ ﺍﺳﺖﻭ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺗﺎﺑﻊ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺒﺪﺃ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻧﻪ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﻧﻪ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
. ﺑﻌﮑس
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻨﻮﻣﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﻭ
ﻧﻪ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻳﮑﻨﻮﺍﺧﺖ
ﻣﺘّﺼﻞ . بویژه ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
(ﻣﻴﺮﻟﻮﭘﻮﻧﺘﻰ)ﮐﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺭﺍ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺎﺳﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﺤﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻃﻔﻞ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﻏﺒﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﺟﺰ ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯﮐﻠّﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺩﺭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺎﺿﺮ
ﺷﺮﻳﻚ ﻣﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻃﻔﻞ ﺍﺣﺴﺎس ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺣﺴّﻰ ﮐﻤﻚ ﺩﺭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ
ﻓﻨﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺣس ﻧﻴﺰ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺑﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺯ ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺣﺴّﻰ
ﺳﺎﺑﻖﺑﺎ ﮐﺴﺐ
ﻗﻮﻩ
ﺟﺪﻳﺪﺑﮑﻤﻚ
ﻫﺮ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺣﺴّﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺗﻮﻫّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮﻧﻘﻄﻪ ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﻣﺮﺯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﻳﻦ ﺣﺪّ ﺟﺰ
ﺑﺎ ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺭﻙ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﻣﺸﺨﺺ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس
ﮐﻠّﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻮﻫّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢﮐﻪ
ﻣﺎ ﻓﻘﻂ
ﺑﺤﺎﺿﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻭ ﻓﻌﻞ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺟﺰ ﺣﺴﺮﺕ ﻳﺎ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺟﺰ ﺍﻣﻴﺪ
ﻭﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﭼﻴﺰﻯﺪﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . (ﺣﺎﺿﺮ
ﺑﺮﺁﻳﻨﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ)ﺍﺳﺖﻭﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺩﺭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ حال
حاضر ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﮕﺬﺷﺘﻪﻳﺎ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﻭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﺳﺖ . ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﻧﻴﺰ ﺟﺰ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺯﺁﻥ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺼﻮﺭﺑﺤﺎﺿﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻣﻠﻤﻮس
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻚ
ﻟﺤﻈﻪ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭ ﻓﺮﺿﻰ ﻧﻤﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻃﺒﻘﻪ
ﻗﻄﻮﺭﺗﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﺍﺯﺣﺎﺿﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮﻳﻚ ﺩﺭﻙ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰﻭ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻠﻤﻮس ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻓﻮﺭﺍ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺩﺭ ﺣﺎﺿﺮ
ﺗﻌﻤّﻖ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺳﺨﺖ
ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﭘس
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻣﺪﺍﻡ
ﺩﻭﺭﺍ ﺩﻭﺭ
ﺣﺎﻝ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻳﺎ ﻧﻔس ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻧﻰﭘس ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣثبت ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻰ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻗﺮﻳﺐ . ﭘس
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﺣﺴﺎس
(سنسیشن)
ﻭ(ﺁﻳﻨﺪﻩ) ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓﻌﻞ (
أکشن) ﻳﺎ ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﻋﻤﻞ ﻭﻓﻌﻞ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺣﺎﺿﺮ
ﻫﻢ ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺎﻫﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺮﮐّﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣس ﺣﺮﮐﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺣﺴﺎس
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺳﺮﮐﻮﺏ ﺷﻮﻧﺪ ﺗﺎ
ﺣﺎﺿﺮ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻏﻴﺒﻰ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻦ
ﻣﻨﺤﺼﺮ
ﺩﺭ(ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ)ﺍﺯﺟﺴﻢ
ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺣﺴﺎس ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻭﻗﺖ
ﺍﺩﺍﻯ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﻴﮑﻨﻢ . ﻭ ﺟﺴﻢ
ﻣﺮﮐﺰ ﻓﻌﻞ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺗﺄثیرﻭ ﺻﺪﻭﺭ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻦ ﺣﻠﻘﻪ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ
ﻣﺎﺩﻩ مؤثّر
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺘﺄثّر ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﻣﮑﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻭ ﻳﺎﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ ﺩﺭﻣﺎﺩﻳﺖﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺟﺴﻢ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺤﻔﻆ
ﺻﻮﺭ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻳﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪﺟﺰ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻌﻠﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﻫﺮﮐس ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺁﺭﺯﻭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺑﺨﺪﺍ ﻭﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ
. ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻣﻐﺰ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺭﺍﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺁﻥ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺷﻮﻧﺪ . ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺎﻯ ﻟﺪﻧّﻯ
ﺪﺭ ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺣﺎﺿﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﺪﻩ
ﮔﺬﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻧﺸﺪﻩ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻇﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺑﺮﺁﻳﻨﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﺎﻟﺺ
ﮐﻪ ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻓﻌﻞ
ﺷﺮﻳﻚ ﺍﺳﺖ
ﻭﮐﻠﻤﻪ
ﺷﻌﻮﺭﻭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
(کونشیسِنس) ﺭﺍﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺮ کُلّ ﻭﺟﻮﺩ ناسوتیﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻃﻠﺎﻕ ﮐﻨﻴﻢ
ﺑﻠﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﻓﻌﻞ ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺑﮑﺎﺭﺑﺒﺮﻳﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﺟﻮﺩ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﻟﺎ ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺬﻫﻦ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﺎ
ﺍﻭﻫﺎﻣﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺍﺯ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ . ﻭ ﺍﻳﻨﻬﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻣﺎﺭﺍ
ﺩﺭﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ ﻭ سوﮊﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﻧﮑﻨﻴﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﺩﻟﻴﻞ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻧﻴﺰ ﻭﻗﺘﻰ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﻣﻌﺪﻭﻡ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭘس ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ ﻭ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﻭﻭﻫﻤﻴّﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺷﺒﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻭﻝﺗﺎ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
پاکسازی شوند
تا ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻳﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﺷﺪ .

ﻭﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻓﺮﻭﻳﺪﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺩﺭ ﻟﺎ ﺷﻌﻮﺭ
را ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭﻟﻮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭﻯﻗﺎﺑﻞ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس ﺯﻭﺩﺗﺮﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻨﺤﺮﻑﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻭﻣثبت ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ
ﺿﺮﻭﺭﺗﺎ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻓﻌﻞ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺣﺎﻝ ﻭﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻓﻌﻠﻰﮐﻤﻚ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻣﺎﻳﻌﻨﻰ
ﺁﻧﭽﻪ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺷﻌﻮﺭﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎﺩﺭ
ﻭﻗﺖ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻋﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻣﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺷﻌﻮﺭ ﺑﻠﺎ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻨﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﺮﺯﻯ ﺑﻴﻦ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﻢ . ولی
ﺑﺎ ﻧﺴﻴﺎﻥ
ﻳﺎﺗﺮﻙ ﺁﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﮐﺮﺩﻳﻢﮐﻪ
ﮐﻠﻤﻪ ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ ﺭﺍﺑﺮ
ﻫﺮ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺶ
ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻃﻠﺎﻕ ﮐﻨﻴﻢ . ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺩﻳﺮﺗﺮ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻳﺎ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺷﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﮑﻮﻳﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺷﺄﻥ
ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﻌﻠﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﻧﺠﺎﺕ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺣﺎﺿﺮ ﻣﺮﺯﻯ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺷﺪﻥ یا
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺷﺪﻥ
ﺒﺷﺪ ﺗﻨﻬﺎ ﻟﺤﻈﻪ
ﺁﺧﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮐﺎﺋﻦ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﻣﺎ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻋﻤﻠﺎ ﺟﺰ
ﮔﺬﺷﺘﻪﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﺭﺍ ﺣﺎﺿﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻗﺴﻤﺖ ﺃﻋﻈﻢ
ﺁﻥ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﻮﺩ ولی
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺨﺺ ﺑﺎﺷﺪ ولی
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ سالک
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺩﺍﺭﺩﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮ(
آثار
ﮔﺬﺷﺘﻪ)ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺩﺳﺖ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﮐﺸﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻫﺮﻧﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻠﻢ ﻭﻫﺮ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ ﺭﺍ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺘﺎﺭﻳﮑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺁثاﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ ﮔﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ ولی
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰﺧﻮﺩﺵ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺗّﮑﺎﻯ
ﺣﺎﻝ ﺑﺮ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭﻣﻴﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺣﻀﻮﺭ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺭﺍﺗﻰ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﺟﺰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﻨﺪﺭﺝ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻧﻴﺴﺖﻭ
ﻣﻌﻨﺎﺋﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺁﻥ
ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻗﺒﻠی
ﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ که
ﺣﺪّ ﻓﺎﺻﻞ
ﺑﻴﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺣﺎﻝ ﺩﺍﺷﺖ ولی
ﭼﻮﻥ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺧﻮﺩ ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﮐﺎﺭ ﻭﻓﻌﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺷﻌﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺫﺍﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﺳﺖﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺑﺨﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﺷﻌﻮﺭ ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻓﻌﻞ
ﺣﺎﺿﺮ ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻄﻮﺭ ﺧﻠﺴﻪ
ﻭﻏﻴﺮ
ﻣﻨﺘﻈﺮﻩ
ﻭﺍﺭﺩ ﺣﺎﺿﺮ
ﺷﻮﺩ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﺸﺎﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺎﻧﻊ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎﻙ ﻭ
ﻣﻀﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﭘس
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺁﻧﻬﺎ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﻮﻓّﻖ ﺷﺪ
ﺧﺪﺍ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖﻭﻫﺮ
ﺃﻣﺮ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
. ﻭﺍﻳﻦ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺩﺭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺗﺪﺍﻋﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺻﺮﺍﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺩﺭﺳﺖﻭ ﺑﻮﺩﻥ
با ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻥﻭﺍﺳﻄﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺩﺭﺳﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮ الهی
ﺒﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺷﻌﻮﺭ
ﻭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﻧﻮﺭﻯ
ﺑﺘﺎﺑﺪﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﻌﻞ ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﺳﺖ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺨﻔﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﺎﻟﺺ
ﻭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺫﺍﮐﺮﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ (ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﻧﻴﻮﻯ)
ﻭلذا ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﻌﺎﺩﺍﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻩ ﺷﺒﻴﻪ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺤﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮﺑﺸﮑﻞ
ﻧﻔﻌی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ثاﻧﻴﺎ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺧﺎﻟﺺ ﮐﻪﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺧﺎﻟﺺ ﺑﺤﺎﺿﺮ
ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺧﻠﻮﺻﻰ
ﻫﻢ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻢ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺁﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺑﺎ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ(ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻯ)ﺑﺎﻫﻢ
ﻗﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ ﺑﺪﻥ
ﻧﺒﻮﺩ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻫﺎ
ﺍﺯ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺷﺪﻩ(ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﺎﻟﺺ)ﺩﺭ ﻫﻮﺍ ﻣﻌﻠّﻖ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺿﻊ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺯﻭﺍﻝ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺭﻭﺡ
ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺷﺪﻩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ(ﺟﺰ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ)ﻭ
ﺁثاﺭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺩﺭﺳﺖ به
ﺸﮑﻠﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﺭﻯ ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺷﺪﻩﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺎﺿﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺡﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮔﺮﻓﺘﻦﻭﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺑﺎ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻬﺎ
ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺎﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺒﺎﺷﺪﭘس
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﻳﻚ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺍﺭﻯ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻦﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه ﻫﺮ
ﻧﻮﻉﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﮕﻴﺮﺩ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺟﺮﻡ
ﺑﻔﺴﺎﺩ
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﭘس ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻭﺍﺟﺐ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﻳﺪ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎولیﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺑّﻰ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﺍﻭ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺗﺠﺎربّ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻧﻪ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻣﻊ
ﺫﻟﻚ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﺮﻋﺖﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻥ هست . ولی
ﻋﺪم اﻃﺎﻋﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺳﺮﻋﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻭﻗﺘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻗﺼﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺯ
ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥبی
اﻋﺘﻨﺎ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻄﻴﻊ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﮐﻪﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻓﺎﻧﺘﺴﺘﻴﻚ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺍﺏ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ صَمَدیّتﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﻭ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘﻨﺞ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰﺁﺩﻡ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﺍ
ﻭ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺩﻭﺭﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ
ﺟﻠﻮﺗﺮ ثوﺍﺏ
ﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
(ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ)
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎ ﺑﻌﺪ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ
ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻬﺎﺭ
ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﻌﺎﺩ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺑﻨﻮﺭ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪﺩﺭﻫﺮ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ
ﮔﻮﺋﻰ ﺁﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮع ﻤﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻘﺎمی اﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﻳﻦ
ﺩﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺑﺎﻫﻢ
ﻣﻨﺪﻣﺞ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥﺟﺴﻢ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺃﺭﻭﺍﺡ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺗﻦ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﻗّﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﻣﺪﺍﻡ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﺯ
ﺗﻦ ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺷﺼﺖ ﺳﺎﻝ
ﻋﻤﺮ
ﺧﻮﺩﭘﻨﺠﺎﻩ
ﺑﺎﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺫﺭﺍﺕ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘﻴﺮ ﻭ
ﻓﺮسوﺩﻩ ﻭ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﮔﺎﻫﻰ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺩﻳﻮﺍﺭ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﻣﻌﺪﻩ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻋﺖ ﻋﻤﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺎﻧﻊ سوﺯﺵ ﻭ
ﺁﺳﻴﺐ
ﺩﻳﻮﺍﺭﻩ
ﻋﻀﻠﺎﻧﻰ
ﻣﻌﺪﻩﺍﺯ
ﺍﺳﻴﺪ ﺗﺮﺷﺢ
ﺷﺪﻩ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺼﻮﺹ ﻣﻌﺪﻩ
ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﻭﻋﺪﻩ
ﻏﺬﺍﺋﻰﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ
ﮔﻠﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺳﺮﺥ ﻭ
ﺳﻔﻴﺪﮐﻪ ﺁﺯﺍﺩ
ﺩﺭ ﺧﻮﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯ
ﺑﻌﺪ
ﻣﻴﻤﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻃﺤﺎﻝ
ﻗﺒﺮﺳﺘﺎﻥ
ﮔﻠﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺳﺮﺥ
ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﻣﻮﺍﺩ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺁﻫﻨﻰ ﻫﻴﻤﻮﮔﻠﻮﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺭﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻣﻮﺍﺩ ﺩﻳﮕﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺧﻮﻥ
ﺩﻓﻊ ﻣﺪﻓﻮﻉ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﻟﻨﻒ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺧﻠﻰ ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺗﻌﺪﺍﺩﻭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺩﺭ پیدایش
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ وحدت
وجود
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥﺪﺭ
ﻧﻄﻔﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻋﻤﻠﻴﺎﺕﺫﻫﻨﻰﻗﺴﻤﺖ
ﻧﺴﺒﺘﺎ ﻗﺎﺑﻞ
ﻓﻬﻢ ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻃﻨی ﺘﺮ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭﺭﻭﺍﻥﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﻳﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﺗﻠﺎﺷﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺤث ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺟﻬﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺳﭙس
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﻢ
ﺃﮐﻨﻮﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻳﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ولی
عَدَم ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ ﺑﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻫﺮ
ﺗﻠﺎﺵ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪ ﺗﺮ ﺩﺭ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻮﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺗﺰﮐﻴﻪﺍﻯ
ﺩﺳﺖ
ﻧﺪﺍﺩﻩﮐﻪ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﺑﺪﺗﺮﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺑﺎ
ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺰﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺁﺧﺮ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭح االقُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﺗﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ ﻳﻚ
ﻗﺪﻡ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩﻭ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﺮﻭﻧﺪ
.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻳﻚ ﺻﻮﺭت
ﮐﻪ ﺭﺷﺪ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻧﻮعی
ﺨﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ولی
ثاﺑﺖ
ﺩﺭﮐﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺫﻫﻦ
ﻗﺎﺑﻠﻴّﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺭﺷﺪ ﺫﻫﻨﻰ
ﺟﺪﺍﺍﺯ ﺭﺷﺪ
ﺟﺴمی اﺳﺖ . ﺭﺷﺪ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺷﺪﻯ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺗﺮﺑﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻰﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ﺑﺘﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ(ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ) ﺭﻭﺣﻰ
ﻓﺮﺩﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﺟﺴﻢﻫﻤﻴﺸﻪ ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﭙس
(ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ)ﺑﻬﺘﺮ
ﺩﺭ ﺑﻮﺩﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪﻭ ﻳﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺪﺗﺮﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻧﺎﻡ ﮔﻨﺎﻩ
ﺩﺍﺭﺩﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﺳﭙﺮﻣﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭولی
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺫﺭﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﺭﺍ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﺟﻤﻊ ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﺗﻦ
ﻣﺠﺪﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﺑﺄﺧﺘﺰﺍﻥ
ﻭ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨی نیست . ﻭﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﺪﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎ
ﻧﻴﮑﻮﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﻳﺎ
ﻋﻘﺐﺭﻭﻯ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻋﻰﻳﺎ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ ﻳﺎ ﮔﻮﻫﺎﻧﻮﻡ
ﻋﺒﺮﻯ ﻭﺟﺤﻴﻢ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ ﻋﺮﺑﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺑﻌﺪﻡ
ﺭﻓﺘﻦ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻧﻄﻔﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺿﻮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻭ ﺍﺯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺤﺖ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻃﺒﻴﻌی
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺷﺸﻢ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮕﺬﺭﻧﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻘﻰ
ﻣﺸﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﮔﺮﺩﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺳﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﺁﺧﺮﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﻌﺼﻮﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺷﺎﻫﺪ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻘدس ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﻋﻤﺪﻯ
ﺍﻭ ﻧﻴﺰ ثوﺍﺏ
ﺍﺳﺖﻭﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ فر شته ثبت
ﮔﻨﺎﻩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ(ﻣﻨﻄﻘﻪﺍﻯ
ﺍﺯ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ)ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺗﻦ
ﻣﺤﻞ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ
ﺁثاﺭ ﻭﺍﺭﺩﻩ
ﻭ ﺻﺎﺩﺭﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﻠﻘﻪ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﻣﺎ
ﺃثر ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖﻳﺎ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﺷﻴاء
أثر می
گذﺍﺭﻳﻢ . ﻭﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭﺣس ﺣﺮﮐﻰ ﻭ
ﺣﻮﺍس ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺨﺮﻭﻃﻰ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﻗﺎﻋﺪﻩ
ﺁﻥ ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﺎﻟﺺ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ثاﺑﺖ
ﻭ ﻏﻴﺮ ﻣﺘﺤﺮﻙ
ﻭﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺧﺎﻟﺺ
ﻫﻤﺎﻥ ﺁثاﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺁﻧﺮﺍ(ﺭﻭﺡ)ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻣﺎ(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ) ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻏﺎﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﮔﻴﺮﺩﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ سوء
ﺭﻩ ﻗﺪﺭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺪﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻣﺪﺍﺭﺩ
. ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺳﻄﺢ ﺁﺳﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﻫﺮ
ﻧﻘﺶ ﺍﻳﻦ
ﻓﺮﺵﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻳﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﺧﺒﺎﺭ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺎﻫﺪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻭ
ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺷﺎﻫﺪﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻭﺳﻌﺖ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ اﻨﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺟﺴﻢﭼﻮﻥ ﻧﻮﻙ
ﻭﻣﻘﺪﻣﻪ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﮐﺎﺭ ﺫﻫﻦ
ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻭ
ﺳﭙس
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ(ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ)ﺩﺭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺴﺖ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺒﺎﻟﺎ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﻣﺴﻴﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺠﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖﻋﻘﻞ
ﺿﻌﻴﻒﺗﺮ ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﺿﻌﻒ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﺒﻴﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺗﻦ ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻴﺰ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ
ﺣﺮﺍﺭﺕ
ﺳﻨﺞﮐﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩﻭ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺁﺧﺮ ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺪﻝ ﻭ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻌﻨﺎﺻﺮ ﺣﺴّﻰ
ﺣﺮﮐﻰﻓﻌﻞ
ﺣﺎﺿﺮ ﺁﻥ
ﮐﻪﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭ ﻣﺤﺮﻙ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﻧﻴﺎ
ﻃﻠﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺮﮔﺮﻣﻰ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺩﺭ
ﻟﺬﺕ ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ
و ﻭهَوَس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭘس ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻨﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس لَوّامه ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩﻭﮐﻤﻚ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰبه (ﻧﻔس لَوّامه
)ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻥﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﺎﻧس
ﺭﺳﻴﺪﻥ به
(ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ)
ﭘﺎﮐﺮﻭﺍﻥ
ﺷﺪﻩﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﺻﺎﺣﺐ(ﻧﻔس
مُلهمه )ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻭ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﮐﻪ ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻦ ﻭلی
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺳﭙﺮﻡ ﻭ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺳﺖ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭﻗﺘﻰ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ثاﺑﺖ
ﺑﻤﺎﻧﺪﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻫﺴﺘﻰ . ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﮔﺮ
ﻣﺰﺍﺣﻢ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﻫﻢ
ﺑﺤﺎﻓﻈﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
ﭘس ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﻬﺸﺖ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﭘﺮ
ﮔﺮﺩﺵ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪﻭ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﭘس ﺍﺯ
ﻫﻔﺖﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝﮐﻪﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖسوﻡ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺩﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﻋﺘﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﻥ ﻃﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺑﺒﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺗﺠﻠّﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥﺪﺭ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ولی ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺩﺭ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺤﺎﻓﻈﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﻭ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺍﻭﻝ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﮐﻢ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺪﺍﻭﻡﻭﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺑﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺧﻮﻓﻨﺎﻙ ﻫﻮﻝ
ﺃﻧﮕﻴﺰﺟﻬّﻢ
ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ سوّم
ﺧﻮﺩﺭﻭﻯ ﺳﻄﺢ
ﻫﻤﻴﻦﺯﻣﻴﻦ
ﺭﻭﺡ ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﻣﺎﺩﻯﺍﺯ
ﺗﺎﺑﺶ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﻭ ﺗﺮس
ﺍﺯﺗﺎﺭﻳﮑی ﻮ
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻓﻄﺮﺕ تازه ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻴﭙﺬﻳﺮﻧﺪ
. ﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻓﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪﺟﻬﻨّﻢ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻭ ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻣﺮﮒﺩﺭﻳﺪﻩ
ﺷﺪﻥ ﻳﺎ ﺷﮑﺎﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪﻫﺮﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺴﻮﻯ تقرّب ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﭼﻪ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﻳﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕﻭ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴّﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻌﺒّﺪ ﺑﺎﻃﻞ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻋﺎﻗﺒﺘﻰ ﻭ
ﻋﻘﺎﺑﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﻋﻘﺐ
ﺗﺮ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺳﻄﺢ ﺣﺎﻓﻈﻪﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻟﺮﺯﺍﻥ
ﻭﻣﺘﺰﻟﺰﻝ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻳﮑﻰ
ﺳﻄﺢ ﻓﻌﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺳﻄﺢ ﺍﺣﻠﺎﻡ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺭ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ ﻫﺪﻑ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﮐﺘﻔﺎ
ﺑﭙﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩﻥ
ﺑﻤؤثّرﻫﺎﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻣﺸﻐﻮﻟﻴﻢ . ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺒﺮﺕ
ﻧﮕﻴﺮﻳﻢﻫﺮﭼﻪ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻯ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﮑﺮﻯ ﮐﻨﺪ
ﻭ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺧﻮﺏ
ﻭ ﺑﺪ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﻭ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﺒﺮﺕ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺧﻮﺩ
ﻧﮕﻴﺮﺩﻭﻋﺒﻮﺭﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻘﺼﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻓﻄﺮﻯ خویش ﺩﺭ
ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭ
ﻫﻤﺰﻳﺴﺘﻰ ﺑﺎ
ﻭﺍﻗﻊﺑﻘﺼﺪ ﺗﺤﻘّﻖ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺧﻴﺎﻝ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻳﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﮑﻨﻨﺪﭘس
ﻗﻄﻌﺎ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯپس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺰ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ ﺑﮑﺸﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻓﻌﻠﺎ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺧﺮس ﻭ ﺧﻮﻙ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺍﺳﺘﺠﺎﺑﺖ ﻭ
ﻟﺒﻴﻚ ﻳﺎ
ﺟﻮﺍﺏ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ
ﻣثبت ﺑﻔﻄﺮﺕ ﻭ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ( ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ) ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖﻭ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﻣﺠﺪﺩﻭ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮﮐﺴی
ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐﻋﻘل
ﺴﻠﻴﻢ ﻭﺟﺴم
ﺴﺎﻟﻢ ﺑﺪﺍﻧﺪﻭﺩﺭﻋﻤﻞ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ ﻓﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ خویش
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺣﺰﻡ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺭﺍﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﭼﻨﺪﻯ ﺍﺯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺩﻭﺭ
ﻣﺎﻧﺪﻥﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻮﻥ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟّﺪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻬﺘﺮﻯﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﻳﺎﺭﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﺯﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺑﻴﻦ(ﺩﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ)ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺣﺮﮐﻰ
ﻭﺣﺸﻰ ﺩﺭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺩﺭﻙ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﺻﺤﻴﺢ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﻋﻘﻞ ﺳﻠﻴﻢ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﻦ
ﺳﺎﻟﻤﻰﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺭﺍﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭ ﻳﺎ ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﮐﺪﺍﻡ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺻﻠﺎﺡ ﺩﺍﻧﺴﺖﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺂثاﺭﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ
ﻧﻴﮑﻮﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥﭼﻨﺎﻥ ﺗﻮﺍﻥ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺳﺎﻟﻤﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﻳﻦ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺕ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭ ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺑﺒﺮﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ ﻟﺬﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺟﻨﺴﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺩﺭ
ﺑﺪﺭﻯ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﻴﺮﺕ ﻭ ﺟﻨﻮﻥ
ﻭ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭﻣﻴﻨﻮﻯ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﻣﺪﺍﻡ ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻋﺎﻟﻢ( ﻓﻌﻞ ﻭ ﺍﺣﻠﺎﻡ)
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺑﻬﺮ ﺩﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪﻭ
ﺑﺎ ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻭثباﺕ
ﻭﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﮐﺎﻓﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻭ ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎﻯﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ ﭘﺮ
ﺁﺳﻴﺐ
ﺁﻧﻬﺎﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻔﻴﺪ ﻣﻮﻗّﺖ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﻭﺍﻥﻨﻴﺎﺯ
ﺑﺤﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺿﻊ ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﺍ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﺩﺍﺋﻢﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﺨتی ﺘﺄﻣﻴﻦ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻓﺼﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﺮﺍ
ﺑﺮﺳﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﮐﻪﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺣﺎالقُدُس
ﻗﺎﺋﻢﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﻣﻨﺪﻓﻊ ﺑﻴﻚ
ﺳﻤﺖ ﻫﺮ
ﺗﻔﮑّﺮﻯ
ﻧﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺍﺩﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﻔﻌﻞ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰﭘﺮﺩﺍﺧﺖ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﻭﻫﻤﻰ ﺍﺣﻠﺎﻡ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺎﻋث ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻋﻤﺮ ﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻥبه (ﺑﻦ
ﺑﺴﺖ)ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺴﻮﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺸﺘﻴﺒﺎﻧﻰ الهی
ﺒﻌﺪﻯ اﺳﺖ . ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻭﺍﺣﻠﺎﻡﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺎﺭ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻫﻮﺵﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺸﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻓﻌﻞ
ﻭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺣﺎﺻﻞ ﺍﺯ ﻓﮑﺮ (ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﺣﻴﺎﺕ) ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻓﻌﻞ پس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺨﺶ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ عَدَم
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻧﻔس
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺷﺨﺺ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻩﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻨﻴﺴﺖ . ﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕﺩﺭﻙ
ﻣﻌﺎﻳﺐﺁﻥﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻨﺪﻭﺯﻧﺪﮔﻰﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰﻭﺑﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺭﻭﺍﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮﻝ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺸﺮﻁ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺭﺷﺪ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦﻭ
ﻋﻘﻞ ﻫﻢ ﺳﻄﺢ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻳﺪ ﺑﻔﮑﺮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﺭﻓﺖ . ﮐﻪ ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺍﺳﺖ
. ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺎﻡ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪﻣﺒﺎﺩﺍ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﻮﺩ . ﻭﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺰﻳﺪ
ﺑﺮﻋﻠّﺖ
ﻧﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﺮﻙ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺣﻴﺎﺕﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢﺗﺎﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﭘس
ﺍﺯﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﺍﺗﻰ ﺳﺎﻟﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﺣﺘﻰ
ﺑﻬﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣل
ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ ﻟﺬﺍ
ﭘسﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺗﺎ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺠﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﺁﻥ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺷﻮﺩ . ﻭﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯﻤﻨﻔﻰ
ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺒﻴﻨﻴﻢ ﻳﺎ
ﻧﻔﻬﻤﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺒﻮﺩ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺮؤﻳﺖ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺒﺎﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻰﻭ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻭﻧﻮﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺭﺍﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻭﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ
ﻫﻤﻪﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭلی
ﻤﺸﮑﻞ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﺍﻳﻦ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﮐﻪﺭﻭﺷﻦ
ﻭﺩﺭﺳﺖ ﺑﺬﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻧﺪگی ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺑﺘﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﻓﮑﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭘس
ﻋﻴﺐ ﺟﻮﺋﻰ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﭼﻪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﻭ
ﻳﺎ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﮐﺮﺩﺍﺭ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻤﻚ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﺍ ﺯﻭﺩﺗﺮ ﻭ
ﺑﻬﺘﺮ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﻨﺪﺗﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﺎﻟﻤﺘﺮﻯ ﺑﺬﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﻫﻮﺵ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺯﻳﺮﮐﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﭘس
ﺍﮔﺮ
ﺩﻭﭼﺎﺭﻋﺎﺩﺕ
ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺁﻧﻬﺎ ﮔﺮﺩﻧﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﻭﻧﻴﮑﻮ ﻫﻢ
ﺑﻨﻈﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﺑﺎﻋث ﺟﻨﻮﻥ اﺣﻠﺎﻡ
ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡﻭﺑﺎﻋث
ﺍﻧﺪﻓﺎﻉ
ﻭﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﺑﺪ ﻭ
ﺑﺸﺪﺕ ﺁﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﺯﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻤﻚ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺣﻔﻆ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺬﺍﺕ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﻭﺗﻴﻨﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﺭﺳﻴﺪﮔﻰ
ﺑﺬﺍﺕ ﺧﻮﺩﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ خویش
ﺩﺭ ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭﻫﺮ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺬﺍﺕﺗﺮﻙ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺍﺯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺍﺯ
ﻋﻠﺎﺋﻖ ﻭ ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻮﺿﻊ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻋﻴﺐ
ﺷﻨﺎﺳﻰﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺭﻭﺍﻥ خویش
ﮐﻨﺪ ﻗﺪﻣﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺴﻮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ(ثوﺍﺏ)ﻳﺎ
ثوﺏ ﻳﺎ
ﭘﻴﺮﺍﻫﻦ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻦ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻋﻤﻮﻣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﺍﺯ
ﺩﻧﻴﺎ ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺟﻤﻌﻰﻧﺘﻴﺠﻪ عَدَم
ﻓﻬﻢﻳﺎ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻗﺪﺭﺕﺷﻨﺎﺧﺖﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻭﺿﻊ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺩﺭﻭﻥﮔﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﻟﻴﻠﻰ
ﺑﻨﻔﻊ ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺘﺮﺳﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪ .

ولی
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻌﺎﻟﻢ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﻭ ﺩﺭﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻧﻮﺍﻗﺺ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ خویش
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﻧﻔﻰ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯﺎﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺎﺩﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥﺒﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻳﻢ . ﮐﻪﺍﺯﺳﺮﻧﻮﺷﺖﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻗﺒل
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ
ﺍﻳﻨک ﻨﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮع
ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﻭﺑﻬﺸﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥﺮﺍ ﺿﻤﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺟﺪﺍ
ﻧﮕﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺟﺴﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯﺎﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻥﺪﺭ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﮐﻪﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺟﺴﻢ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﺃﺻﻠﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﺷﺨﺼﻴّﺘﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﺍﺷﺘﻴﻢﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻧﻤﻴﺸﺪﻳﻢ . ﭘس ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﺎ ﺣﺎﺻﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻭ
ﻧﻄﻔﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻋﺒﺮﺕ ﺳﺎﺯﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﺴﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﺑﺎ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﮐﻤﺘﺮ ﺭﺍﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﮒ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﻮﺩ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻭ
ﻫﺪﻑﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻭﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺭﺳﻤﻰ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺬﺍﻫﺐ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻫﻤﻪﺍﺩﻳﺎﻥ . ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻣﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﻣﺎ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻫﺮﻧﻮﻉ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻯﻬﺎ
ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺫﺍﺕ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻭ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔی
ﺮﺍ ﺑﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪﻣﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﮑس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻨﺪ
ﺩﺭﺟﻪﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺭﺍ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﻓﺖﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﻨﻬﺎ
(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ عَدَم
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ)ﺩﺭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﭘس ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُسﻭ
ﺑﺎ
ﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ . ﮐﻪ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﻭ
ﻣﺼﻮﻧﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻭ ﻧﺴﻴﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﮔﻨﺎﻩ ﻭ ﺧﻄﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ولی
ﺍﮔﺮ ﻋﺒﺮﺕ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺧﻄﺎﻫﺎ
ﺩﺍﺷﺖﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺭﺣﻤﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ . ﺑﻠﮑﻪ ﺭﺣﻤﺘﻰ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﭼﻮﻥ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺁﻥ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻋﺒﺮﺕ ﺍﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﺭﺍﻭیسوﻥ ﻧﺴﻴﺎﻥ
ﻭ ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﺑﺪﺭﻩ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻳّﺖﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺸﻮﻳﻢ . ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺑﺎ
ﻟﻐﺰﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ
ﺗﻠﺎﺵ ﺳﺨﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻧﻴﺰ
ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺗثبیت ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢﻭ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺒﺮﻳﻢ . ﺍﮔﺮ
ﺃﺻﻞ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻧﺒﻴﺎﻫﺮﻳﻚ
ﺑﺰﺑﺎﻧﻰ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻴﻢ
ﺑﺄﻣﻨﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ
.

ﺍﻣﺎ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺭﻭﺡ
ﻳﺎ ﺗﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ناسوتی
ﻳﺎ ﻧﺎس
ﻭﻧﺎﺳﻴﺎﻥ
ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍُﻧس
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺭﻭﺡ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻬﺮ ﺩﺭﺟﻪ ﺍﺯ
ﺭﺷﺪ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻥﭼﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭﮔﻴﺎﻩ ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺑﺴﻤﺖ
ﻣﻠﮑﻮﺕﻳﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺨﻠق ﻮ ﻭﺍﺻﻞ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻏﻴﺒﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﻠﻤﻮس ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ (ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ) ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﮐﻪ ﻣﮑﺎﻥ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺃﺑﺪﻯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ به
ﻠﺎﻫﻮﺕ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻬﻰ
الله ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ
ﻭﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ
ﺑﻬﺎﻫﻮﺕ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺧﺎﻟﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ ﺁﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻫﺴﺖ
ﮐﻪ ﺟﺎﻥ ﻫﻢ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮐﻪ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﻃﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﻧﻔس
ﺍﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺸﮑﻞ
ﺭﻭﺍﻥﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﺎﻡ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺍﻳﻦ
ﻧﻔس ﻧﻤﻮﺩ
ﻭﺗﺎ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻤﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻧﺰﻭﻝ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ سوﺭﻩ
ﻗﺪﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻣﺎ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻄﻮﺡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍﺩﺭ
ﻫﺮﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
(ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
. ﭼﻪ ﺟﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪﻳﺎ ﻧﻔس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺁﺧﺮ . ﻭ
ﺁثاﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﺒﻠﻰﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺑﺸﮑﻞ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ثبت اﺳﺖ
. ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺗﻦ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻋﻠﻢ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞﺑﻴﻦ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭﻫﻮﺵﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰﺑﺎ ﺟﺴﻢ
ﻭ ﻧﻔس ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻫم
ﻮﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻣﻐﺰ ﺟﺎﻯﺤﻔﻆ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴﻬﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻐﺰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻧﺘﻦ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﻴﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺗﻦ ﺍﻭﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻮﺑﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍنی
ﻮﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﻧﻴﺴﺖﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﺫﻫﻦ
ﻳﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺟﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّت
هاﻯ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖﭘس ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻭﺗﻔﮑﻴﻚ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻳﮑﺠﺎ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖﺩﺭ
(ﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﻫﻢ
ﺟﺪﺍ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺩﺭ ﺩﻝ
ﺧﻮﺩﻭﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﻳﺎ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﮐﺮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﭘﺎﻙ
ﺍﺯﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﮐﺎﺭ
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭ ﻓﻬﻢﻭ ﺩﺍﺩﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺫﻫﻦﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺎﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمدی ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪﭘﻴش
ﺍﺯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ
ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻪ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ محمّد
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺰﻳﺮ ﻋﺮﺵ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻴﺰ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻓﺘﻦ
ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﻫﺮﻭ
ﺩﺭﺳﻠﻮک
ﻮﺑﻘﺼﺪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻌﺮﺍﺟﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ یا او)
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻳﻢ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻧﺘﺰﺍع ذهنی
اﺳﺖ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺗﻔﮑﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻠﺎﺵ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺨﺖ
ﻭ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺭﺍﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺍﺯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺰ
ﺟﺎﻥ نیز ﺟﻨﻴﻦ
ﻭﺟﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻭﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﻴﺰ ﮔﻘﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺃﻣﺮ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭ
ﺑﺸﮑﻞ ﻫﻮﺵﺑﺬﻫﻦ
ﻭﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ولایتهای
ششگانه نوع
بشری ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻨﻔس لَوّامه
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﮑﻴﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺯﺷﺘﻴﻬﺎ ﻭ
ﺑﺪﻯ ها
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻭنتیجه ﺟﻬﻞ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴﺖ ﻭ
ﻧﺎﻓﻬﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺟﺎﻥ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻨﻔس ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﮔﺮﺩﺩ . ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺷﺖﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻭ ﺭﺍ ﻧﻔس مُلهمه
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺭﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻭﺃﻧﻔس
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻭﻣﻠﺎﺋﻚ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ .

ﭘس
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﻫﻮﺵﻭ
ﺑﺎﻳﮕﺎﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﺭﺷﻴﻮ ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻭ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺑﺸﮑﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰ ﻭ
ﮐﻠّﻰ هر
موجودی چون انسان
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﺍﺗﻰ ﺩﺭ
ﺍﻗیاﻧﻮس ﺍﻟﻬﻰ
ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴﺘّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﺯﻭﺍﺋﺪ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻫﻤﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻣﺮﮒ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻧﻄﻔﻪ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ او
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻣﻌﻠّﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺨﺶ
ﻭ ﻳﺎﺭﻯ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻃﻔﻠﻰ ﺩر
ﺩﺍﻣﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﻫﻴﭻ
ﺣﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺼﺎ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺑﺎ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﭘﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻰ ﮐﻪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﮑﻤﻚ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ ﭘﻴﺮ
ﺭﻩ
ﺭﻓﺘﻪﻭﺻﺎﺣﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
یا نفس و روان
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ تقرّب ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭﺗﺸﺒّﻪ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺩﺭﺟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺣﺪّ
ﺃﮐثر ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺭﺳﻴﺪﻥ
ﻭﺍﺟﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺃﻓﺎﺯﻳﺎﻭﻭﺟﻮﺩ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﻣﻐﺰﻯ ﻭ ﻳﺎﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺃﻣﻨﻴﺰﻳﺎﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﮐﻠّﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻓﺎﺯﻳﺎ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭﻳﻚ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺁﺳﻴﺒﻰ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﺑﻂ
ﭼﻨﺪﺍﻧﻰ
ﺑﻤﻐﺰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﮋﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ الهی
ﻮﻳﺎ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻠﺎﻝ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻝ ﺩﺭکُلّ
ﻣﻐﺰ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﭘس ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺑﺘﻦ
ﻭﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﺎ ﻣﻐﺰ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻐﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻭﺁﻧﺘﻦ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﺍ
(ﺟﻮﻫﺮ ﻧﻔس )
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ ﻣﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﻣﺪﺍﻡ
ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ است
ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻋﻀﻮﻯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻔﺎ
ﻳﺎﻓﺘﻦﺑﻮﻇﻴﻔﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺍﺯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺬﻫﻦ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺁﻥ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺷﻔﺎ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﭘسﻣﻐﺰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺎﺳﺖ . ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﺗﻦ ﻭﻣﻐﺰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺁﻧﺘﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺸﺪﻩﮐﻪ ﺑﺎ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
نوعی خود ﺩﺍﺭﺩ
.

ﺁ          ﺳﻴﺒﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰﻯﺿﺮﺭﻯ
ﺑﺎﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺧﺎﻟﺺ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺎ ﺁﻥ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻠﻔّﻆ ﻭ
ﺑﻴﺎﻥﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﺴﻤﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻗﻄﻊ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
(ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺣﺮﮐﺎﺕ)
ﮐﻪ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭﻧﻘﻞ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﺨﺘﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺣﺮﮐﺎﺕﻭﺩﺭ
ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻟﻔﻈﻰ
ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺍﺳﺖ
. ﻭﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻔس ﻳﺎ
ﺭﻭﺡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺧﺎﻟﺺﺩﺭﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺟﺴﻢ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﻔﻌﻞ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺁﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺣﻴﺎﺕ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻋﻤﻞ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﺸﮑﻞ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ انسان ﺩﺭ
ﺗﺮﻙ ﻓﻌﻞ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﺎﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻓﻌﻞ
ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ
ﺗﻮﺍﻥ ﺟﺴﻢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﺣﺎﻟﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﻳﺎ ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻧﻤﻴﮑﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺑﻴﻨﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺑﻴﻦ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﭙﻠﮑسﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﻳﺎ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭﺑﺴﻮﻯ
ﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺪﺑّﺮ
الهی ﭙﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﺧﻄﺎﻭ ﺑﺎ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺎﺭ ﺍﻭﻝ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻫﻤﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺘﻔﮑّﺮ
ﻭﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺑﻌﺪﻯﺧﻄﺎ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺧﻄﺎ
ﻧﻴﺴﺖﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺗﺮﻙ ﻫﻤﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺷﺨﺼﻰﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ ﺟﺴﻢ
ﻭﺗﻦ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺎ
ﻣﻐﺰ ﺳﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻀﻮﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺍﺳﻄﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺃﺯﻟﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣی
ﻮ ﺃﺑﺪﻯﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ اﺳﺖ . ﭘس
ﺟﺴﻢ ﻫﺮﮐس
ﻭﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺤﺼﻮل ﻤﺤﺴﻮس
ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯﻭ
ﺫﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮐس ﻭﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ میباشد
. ﻭ ﺑﻘﻴﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺎﺑﻊ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ
.

ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻤﻐﺰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﻮﺩﻙ ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﮐﻨﺘﺮﻝ ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﮐﻮﺩﻙ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺄﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺣﺴّﻰﺍﺯ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺣﻮﺍس
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺷﺪ
ﻃﻔﻞ ﺗﺎ
ﺳﺮﺣﺪّ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ ولی
ﺍﻳﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺁﻳﺎ ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻮﺍﺯﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺑﻴﻦ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰ ﺍﺳﺖ ؟
ﮔﺮﭼﻪ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻃﻔﻞ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩولی
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻋﻘﺪﻩ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺩﺭﻃﻔﻞ
ثباتی ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﻔﻞ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
ﻨﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﻓﻮﺭﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻐﺰ ﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﭘﻮﺳﺘﻪ ﻣﻐﺰﻯ
ﺭﺍ ببینیمﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺍﺯﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰﺑﻴﻦ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻣﻐﺰﻯ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﺭﺍ ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺃﺗﻤﻰ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺻﻌﻮﺩ ﺣﻮﺍﺵ
ﺑﻤﻐﺰ ﻭﺭﻭﺡﻭ
ﻧﺰﻭل اﺣﺴﺎس
ﺑﻤﻐﺰ
ﻭﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻥ
اﺳﺖ . ﻭﻣﻴﺸﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻐﺰﻯ ﺭﺍ
ﺑﺰﺑﺎﻥ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺩﺭ
ﻫﺮﺣﺎﻝ ﺍﺯ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻫﺎ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰ ﻭﺩﺭ
ﻫﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻭ
ﺭﺧﺪﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰم
ها ﻭ ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ
ﻭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻫﻴﭻ
ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭘس ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﻳﻚ ﺣﺎﻝ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﻋﺎﻃﻔﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ . ﻭﺗﻮﺍﺯﻥ
ﻭﺗﻌﺎﺩﻝ ﺩﻭ
ﻗﺴﻤﺖ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﻮﺍﺯﻯ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺑﻨﻈﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳّﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﻐﺰ ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺪﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﺎﺩﻩﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﺠﺮﺑﻪ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﻳﻢﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﻓﻘﻂ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻣﻐﺰﻯ ﺑﺎ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﺫﻫﻨﻰ
(ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ) ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﻭﺯ ﺣﺎﻟﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ ولی
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﻣﻐﺰ
ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣثلا ﻓﮑﺮ
ﺗﺮﺷّﺢ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻐﺰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻮﻥ
ﺻﻔﺮﺍ ﺗﺮﺷّﺢ
ﮐﺒﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﮐﻮﺭ ﻭ
ﻣﺮﺩﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﻨﺎ ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻣﻐﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻤﺮﺩﻩﺟﺎﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻴﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﻐﺰﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ (ﺷﺮﻁ
ﻟﺎﺯﻡ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺁثاﺭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﺘﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺗﻦ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭبالقوّه
ﻟﺎﺯم ﺪﻳﮕﺮﻯ
باشد . ﮐﻪﺭﻭﺡ
ﺍﻳﻦ ﺟﺴﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻦ ﻫﺎﻯ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺭﻭﺡ ﺩﺭﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﺍﺯﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﻬﺎ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃثیرﻯ ﻭﺗﺤﺖﺃثیرﻯ
ﮐﻪ ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺖ
ﺩﺭ ﮐثرﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ موﻗّﺘﺎ
ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
میباشند .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻐﺰ ﺭﺍ
ﺗﺸﺒﻴﻪ
ﺑﻠﻮﻟﺎﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺮﮐﺖ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺟﺴﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻣﺘﻌﺎﺩﻝ ﻭ
ﮐﺎﻓﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﻦ ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺗﻦ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻠﻂ ﺟﺴﻢ ﻭﺭﻭﺍﻥﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭ ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ
ﺟﺰﺋﻰ ﻭﮐﻠّﻰ . ﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺴﺖﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻝ
ﺩﺭﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻭﺭﻭﺍﺑﻂﭼﻮﻥ
ﻣﻐﺰ ﻭ ﺍﻋﺼﺎﺏ
ﻭﺗﻦ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺍﻥﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ
(ﻣﻨﺘﻈﺮﺍﻟﺤﺼﻮﻝ)
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻳﺎ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚﺑﺎﻳﺪ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﻫﻤﻪ
ﺟﺎﻧﺒﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮐس ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﺩﻝ ﮐﻤﺘﺮ
ﻭ ﻧﺎﺭﺳﺎ
ﺩﺍﺭﺩﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﻘﺺ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺷﺨﺺﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﺯﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
. ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻃﻮﺭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻌﺎﺩﻝ ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﺵﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻣﻐﺰ ﻭ
ﺗﻦﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺭﺍﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
ﭼﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻓﺴﺎﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﮑﻨﺪﻭﭼﻪ ﺑﻬﺮ
ﺷﮑﻠﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺗﻠﻒ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭلی کمبوﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺪﻧﻰ
ﻭ ﻫﺮ ﻧﻘﺺ
ﻋﻀﻮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻇﺮﻑ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻰ ﺃﻧﺪﻙ
ﭼﻮﻥ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝﮐﺎﺭ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌی
ﻮﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوء ﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺩﺭﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮ ﻧﻴﺰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺿﻤﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩﻥ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻝ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺎﻡﺑﻴﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺗﻦ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺧﺎﻟﺺ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺎ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﭘﺮ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ (ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ)ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺭﻓﺖ . ﻭ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺎ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺒﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﭙﻴﺶ
ﺭﻓﺖ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻩﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺍﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺩﺭﺩﻧﺎﻙ
ﻧﻮﻋﻰﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﭘس
ﻫﻢ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻭ
ﻫﻢ ﺭﺍﻫﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﮐﺎﺭﻯﻭ ﺣﻔﻆ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺍﺯ ﺍﻓﺮﺍﻁ
ﻭﺗﻔﺮﻳﻂ ﻭ
ﮐﺴﺐ (ﺗﮑﺎﻓؤ ﻭ
ﮐﻔﺎﻳﺖ) ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻫﺮ
ﺩﻭﭼﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺷﺪﻥﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺮﮐﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺗﻮﺍﺯﻯ ﻭ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺑﻴﻦ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺁثاﺎﺭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﻨﺪﻩ
(ﺩﺭﺳﺘﻰ ﻫﻢ
ﺯﻣﺎﻧﻰ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭﺟﺴﻤﺎﻧﻴﺎﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﮔﺮ ﻫﻢ ﺭؤﻳﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺮﮐﺖﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﻣﻐﺰ
ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﺪﻭﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺑﺎﺯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺃﻧﺪﻙ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻭ(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩﻯ)ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺟﻮﺩﺑﺎ ﺣﻔﻆ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺭﻭﺷﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻐﺰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮔﺮﭼﻪ فرضا
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻰ
أتمی ﺩﺭ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺗﺤﻤیل ﻣﻐﺰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻣﻨﺘﻘﻞ ﮐﻨﺪ . ﻧﺎﻇﺮ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﻐﺰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺎﻇﺮ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺑﺎﺯﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﻭﻯ ﺻﺤﻨﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺻﺪﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻗﻄﻊ ﺷﻮﺩ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ
ﺍﺷﺎﺭﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺷﻮﺩﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﻋﻴﻨﻴّﺖ
ﻣﺸﺎﻋﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭﺷﺎﻥﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭﻳﺎﺑﻴﻢ . ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻣﻔﻴﺪ
ﻓﻬﻢ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺸﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﺎﺯﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﻣﻐﺰ
ﺑﺴﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢﻭ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻣﻐﺰﻯﺮﺍ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰ ﭼﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺖ ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺁﻥ
ﺑﺎشد ﻭﻳﺎ ﻋﮑس
ﺁﻥ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ
ﺣﺎﻟﺖ
ﺷﻌﻮﺭﻯﺍﺯ
ﺣﺮﮐﺖ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﺑﺎﺧﺒﺮ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻳﻢ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ(ﻳﻚ
ﺣﺎﻟﺖ
ﻣﻐﺰﻯﻮﺍﺣﺪ)(ﻳﻚ
ﺣﺎﻟﺖﺷﻌﻮﺭﻯ
ﻭﺍﺣﺪ)ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﻣﻌﻨﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﺍﺯﺍﺕ آن
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺟﻬﺖ ﻫﺴﺖ . ﻭﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻫﺮﺣﺎﻟﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻳﻚ
ﺣﺎﻟﺖ ﺟﺴﻤﻰ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﻋﮑس
ﺁﻥ ﺻﺤﻴﺢ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﺪﻟﻴﻞ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻳﻚ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺟﺴﻤﻰﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭼﻮﻥ
ﮔﺮﻳﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺃﻧﺪﻭﻩ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺷﺎﺩﻯ . ﻭﺩﺭ
ﮐﻠﻤﻪ ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺗﺄثیرات
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻫﺴﺖ . ﭘس
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮑﺎﺩﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﮐﺎﺩﺭ
ﻧﻘﺎﺷﻰ ﻳﺎ(ﺑﻮﻡ)ﻣﻔﻴﺪ
ﭼﻨﺪﻳﻦ
ﺗﺎﺑﻠﻮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺍﺣﺪﺍﺯ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺨﻦ ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻣﻐﺰ
ﻣﺸﺨّﺺ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻓﮑﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ(ﮐﺎﺩﺭ)
ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ
ﻧﻘﺎﺷﻰ ﺩﺭ
ﺗﺎﺑﻠﻮ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ
ﻗﺒﻮﻝ ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﺃﮐثر
ﺁﻥ ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻣﻐﺰ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯﻤﻐﺰ . ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ . ﺣﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﺟﺴﻤی
ﺪﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺍﺯﻯ
ﺍﻭﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣثلا
ﺩﻭ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﮔﺮ
ﻣﻐﺰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻴﺪﻳﺪﻳﻢﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ
ﻋﻮﺍﺭﺽ
ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﻣﺼﺎﺣﺐ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺗﻔﮑﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺑﻔﺮﺽ
ﺑﺎ ﮊﺳﺖ ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ ﺗﻦ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻓﮑﺮ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺃﻧﺪﻙ ﻭ ﭘﺮ
ﺧﻄﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻓﮑﺮ ﺧﻮﺩ
ﺍﻭ ﻧﻴﺴﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺍﺧﻞ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻓﮑﺮﻣﺸﺨّﺺ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﻓﮑﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺍﻳﻦ
ﺻﻮﺭ ﻭ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺑﺴﺎﺯﻳﻢﺑﺨﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﻓﮑﺮ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﺧﻮﺩ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺰﺋﻰ
ﻳﻚ ﻓﮑﺮ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﺯ(ﺗﺮﮐﻴﺐ أجزاء)
ﮐﺴﻰ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺄﺻﻞ(ﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ)
ﺑﺮﺳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﺳﺮ
ﺩﺭﮔمی اﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺳﺘﻘﺮﺍﻯ
ﺃﻫﻞ
ﻣﻨﻄﻖﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞﻣﻤﮑﻥ
اﺳﺖ ﻗﺴﻤتی اﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕﺟﺰﺋﻰ
ﻳﻚ ﻓﮑﺮ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻭﺿﺎﻉ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻔﻴﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣثلا
ﺗﻌﻤﻴﻢ
ﺍﺭﺍﺩﻩﮐﻪ ﻳﻚ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﻣﻐﺰ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﻣﻐﺰ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ . ﻭ ﻳﺎ
ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺎﻇﺮ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ ﻫﺮ
ﻧﻘﺸﻰ ﮐﻪ ﻣﻐﺰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﻌﮑﺎس
ﺷﺮﻃﻰ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻮﺍﻓﻖ
ﻭﻣﻮﻗّﺖ . ولی
ﻣؤﮐّﺪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﻐﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻣﺎ
ﻫﺴﺖ . ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ(ﻋﻤﻞ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﻦ(
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﻐﺰ ﻭ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻐﺰ)ﺧﻠﻂ ﻧﻤﻮﺩ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﻧﻔس
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺍﻭﺍﻣﺮ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﺳﺖ
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﻣﻐﺰﻋﻀﻮﻯ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑﺮ ﻧﻘﺸﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭ ﻳﺎ
ﻋﻀﻮ ﺍﺭﺍﺩﻩﻭ
ﺁﮔﺎهی ﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻀﻮ
ﺗﻮﺟﻴﻪﻭﺗﻮﺻﻴﻞ
ﻋﻤﻠﻴّﺎﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻧﻘﺶ
ﻓﻌّﺎﻝ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻟﺤﺎﻅ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻣﻐﺰ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻴﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩﻣﺤﺮﻙ
ﺍﺳﺖﻧﻪﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﻴﻦ ﻧﻔس ﻭ ﺗﻦ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺍﺯ
ﺟﺴﻢ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺪﻧﻴﺎﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﻐﺰ ﺑﺎ
ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺖ
ﻋﻘﻠﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﺼﺎﻯ
ﺭﻫﺒﺮ
ﺍﺭﮐﺴﺘﺮﻳﺎ ﮔﺮﻭﻩ
ﺳﻤﻔﻮﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﺳﻤﻔﻮﻧﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ حرﮐﺎﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﻋﻘﻠﻰ ﭘﻴﺶ ﺍﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﻣﻐﺰﻯ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﻔس
ﻭﺟﺴﻢ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺑﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠّﺖ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭼﻮﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻔس ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﻧﻔس
ﺑﺪﻭﻥ ﺑﺪﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻓﻌﻠﻰ ﺍﺯﺟﺴﻢ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻓﻌﻞ ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩﻭﺍﻗﻌﻰ
ﻳﻚ ﻓﻌﻞ ﻫﻤﻴﻦ
ﺭﻭﺍﻥﻳﺎ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﺟﺴﻢ ﻋﺎﻣﻞﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻐﺰ ﺍﻭ . ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻧﻴﺰ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭح تاهب
اﻧﺴﺎﻥﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰﻭ ﭘس
ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺕﺍﻭﻝ ﻭ
ﻳﺎ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺟﺴﻢ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ ناسوتی
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺤﺴﻮس ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻓﻌﻞ ﺗﻦ ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻭﺍﻥﻳﺎ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ ﻓﻌﻠﺸﺎﻥ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻓﻌﺎﻟﺸﺎﻥ
ﻳﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻳﺎ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﭼﺮﺧﺶﺑﺪﻭﺭ
ﻣﺪﺍﺭ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻭﺳﺮﺍﺯﻳﺮﺭﻓﺘﻦ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﮊﻧﺘﻴک
ﺮﻭﺣﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰﮐﻪ
ﺻﺮﻑ ﺗﺤﻘّﻖ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻧﺸﺪﻩ . ﻭ ﻟﺬﺍ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻩﺗﺎ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﻃﻰ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﻭﺍﺣﺪ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺿﻤﻨﺎ
ﺟﺴﻢ ﻭﺗﻦ ﻭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻣﺤﺮﻙ ﺍﻳﻦ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺑﺨﺶ
ﺩﺭ
ﻏﻴﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ ﺑﺨﻠﻖﻭ
ﺑﺎ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﻭ
ﺑﻌثت ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﮔﻤﺮﺍﻩ
ﮐﻨﻨﺪﻩﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺑﻰ
ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﺑﺴﻠﻮﻙﺣﺘﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ بیشتر
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺸﺮﻙ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻣﮕﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻓﺎﺳﺪ .

ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﻦﮐﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﺟﺪﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢﻭﺍﺯ ﺩﻭ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺘّﺤﺪ
ﺷﺪﻩﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺑﻨﺎﻡ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﻦ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺄﺗم
ها ﻭ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﺪﻩﻭ ﺭﻭﺡ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺣﺸﺎﻥ
ﺩﺭﻋﻮﺍﻟم
ﺠﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﻭﺿﻊ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﻭتقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯﻭﻳﺎﺩﺭ
ﻳﻚ ﻓﺼﻠﻰ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ
ﻭﺗﻦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺎﺯ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻣﺎﺩﺭ
ﻭ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﻭﻟﺎﻳﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺮﮒ
ﻣﺠﺪﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻳﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺮﮒ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﮑﺮﺩﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺎﺗﻠﺎﻑ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
بالقوّه ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻄﻔﻪ ﺑﺎﻗﻰ
ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ
ﮐﺸﺖﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻟﺎ ﺟﺮﻡ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻳﺎ
ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎهی
ﻮﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﮕﻨﺎﻩ
ﻭ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭﻓﺴﺎﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺣﺘﻰ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻳﻚ ﻭﺍﺣﺪ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺃثیرﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﺍﺟﺐ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﻭ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﮕﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﭼﻮﻥ ﻫﻤﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻯ ﺍﻟﻠﻪ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥﻤﻮﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭﺯﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺮﺩ . ﺍﺯ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻧﻔس
ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﻧﺰﺩ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ . ﭼﻮﻥ
ﺃﺭﺳﻄﻮﻯ
ﻣﺎﺩﻯ گرﺍ ﻭ
ﺩﮐﺎﺭﺕﮐﻪﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﺗﻥﺮﺍ ﺍﺯﻫﻢ
ﺟﺪﺍ ﻧﮑﺮﺩ . ﭘس
ﺍﻭﺭﺍ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺑﺎﺭﺳﻄﻮ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻓﻌﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺻﺤﻨﻪ ناسوتیﺕﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺟﺴﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﺻﻠﻰ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺃﺩﺑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﺍﺳﻤاء
ﺍﻟﻠﻪ)ﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺭﻭﺣی هستند . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ تقرّب ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺗﻰﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻬﺎﻫﻮﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﻯ(عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ)ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)
ﺩﺭ ﻋﻤّﺎء
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺭﺍ
ﺃﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﺑﮕﻔﺘﻪ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻧﺎﻣﻮس ﻫﺎ
ﻭﻧﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ ﺩﻳﻦ
ﻭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭﻳﺎ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻗﺸﺮﻯﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﺎﺹ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺷﺸﻢ محمّدﻯ
ﻧﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻘﺪی ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﺮ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻭ ثبت ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻳﺎ ﻭ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖﻫﻔﺘﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﮐﺸﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﺧﻮﺩ ﻭﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﻋﺮﺷﻰﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯﺮﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﺴﺘﻦ ﺭﺍ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺑﺪﻫﺪ
ﻭ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ .

ولی
ﺍﺭﺳﻄﻮ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﻴﻦ(ﺻﻮﺭﺕﻭﻣﺎﺩﻩ)ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺗﻦ ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ(ﻣﺎﺩﻩﻫﻴﻮﻟﺎ)
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﺯ ﺭﻭﺡ ﻭﺗﻦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ ﻣﻮﺍﺯﻯ
ﻫﻢ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ولی ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻫﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻗﺪﺍﻣﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻴﺮﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺻﻔﺎﺗﻰ ﺭﻭﺡ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺟﺰ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻥﺪﺍﺭﻯ
ﮐﺎﺭﻯ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺑﮑﻨﺪ . ولی
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﺍﺯ
ﺩﻭﮔﺎﻧﮕﻰﻭﻓﺼﻞ
ﻭﺟﺪﺍﺋﻰ ﺗﺎﻡ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﺗﻦﻳﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﮔﻔﺖ
ﻭﺭﺍﻩ ﻫﺮ ﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺑﻴﻦ ﻧﻔس ﻭ
ﺑﺪﻥ ﺭﺍ ﺑﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﻓﻴﺰﻳﻚﺗﺠﺎربّ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﺭﺍﻫﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺎﻡ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻓﺮﺻﺖ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ(ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺻﻮﺭﺕ)ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ (ﺟﺴﻢ
ﻭﺭﻭﺍﻥ)
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺣﺘﻰ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻭ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻧﭽﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﺪﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ ﻧﻮعی
که ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺷﺨﺼﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺟﺴﻢ
ﻭﺫﻫﻦ ﺑﺎ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍﻫﻤﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﮔﻔﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺃﺭﺳﻄﻮ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺗﻦ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﮑﻞ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺃﺭﺳﻄﻮ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺪﺭﻧﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺕﺑﺎﺯ
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺎﻋث ﺷﺪ ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﺑﻘﺎﻯ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺭﺍ ﻣﺸﮑﻞ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس
ﻣﻐﺰﻭﺳﻴﻠﻪ ﻭ
ﺁﻧﺘﻨﻰ ﮐﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﺑﻴﻦ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺎ ﺗﻦ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩﻫﺎ
ﺭﺍ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩﻭﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻣﻐﺰ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺨﺰﻥ
ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺗﺮﺷّﺢ ﻓﮑﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗِﺰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭظﻴﻔﻪ ﻣﻐﺰ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﻈﻬﺮ
ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﺯ
ﻳﻚ ﺃﻣﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ ﻣﻈﻬﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻠﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺍﺯ ﺑﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺎ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
. ﭘس ﭘﻨﺪﺍﺭ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻳﺎ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭﮐﺎﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﭘﻨﺪﺍﺭﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺠﺴﻢ خویش ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﭼﻪ
ﮐﻨﺪﻳﺎ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﭼﻪ نکند . ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﮐﺎﺭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻈﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
اﺭﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩ ﻭﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ خویش ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻭﺍﻗﻌﺎ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺍﺯ(ﺃﻳﺪﻩ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ) به
(ﺻﻮﺭﺕ ﺍﺭﺳﻄﻮ)ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺘﻦ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭلی
ﺘﺪﺭﻳﺠﻰ ﻭ
ﮐﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮﭼﻮﻥ
ﻫﺮﺷﺒﻰ
ﺭﻫﺮﻭﻯ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯﻫﺮ ﺭﻭﺯﻯ
ﺻﺪﻫﺎ ﺳﺎﻝ
ﻋﻘﺐ ﺭﻭﻯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻨﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭﺭﺳﺦ
ﻭﻭﺳﺦ ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ .

ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ(ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ)ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﮐﻨﺪ . ولی
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ ﺑﻴﻦ(
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰ
ﻧﺎﺏ)ﻭ (ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺩﻗﻴﻖ ﻧﺎﺏ) ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻝ ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺍﺳﺖولی
ناسوتی ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺩﻭﻣﻰ ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰﻭ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺻﺎﺣﺐ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻃﻴﻨﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰﭼﻨﻴﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺬﺭﺍﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺑﻴﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
(ﺍﺣﺴﺎس ﺑﺎ
ﺣﺎﻓﻈﻪ)
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺯﻣﺎﻥﻮ ﻣﮑﺎﻥ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺎﺿﺮ ﺑﺎ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﻋﻠﻴﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺳﻨّﺘﻰ ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻧﻔس ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺍﺯ ﺑﺪﻥ
ﻭﺗﻦ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﺮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻥﺘﺸﺨﻴﺺ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﻭﻧﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺁﻧﺠﺎ ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﻴﻴﺰ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﮐﻠّﻰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺩﺭ
ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭ ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ
ﺑﻤﺮﺯ ﻫﺎﻯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﻤﻴﻴﺰ ﺣﺎﺩ ﻭ
ﺩﻗﻴﻖ ﺑﻴﻦ
ﻧﻔس ﻳﺎ (ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎ ﺗﻦ) ﻭ ﺟﺴم
ﺮﺍ ﺑﺮأساس
ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﺑﻴﻦ(ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ
ﻣﺤﺾ)ﻭ(ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﺤﺾ) ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻌﺮﻓﺖ(ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻌﻨﻰ) ﺍﺯ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮ ناسوتیﺗﻰ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻮﺿﻊ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺳﻴﺪﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﻴﻦ ﮐﻢ ﻭ
ﮐﻴﻒﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺳﻠﻮﻙﻭ
ﻋﺮﻭﺝ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ(ﺿﺮﻭﺭﺕﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺎﺩﻩ) ﻭ(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ)ﺭﺳﻴﺪ
. ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪﺕ ﺗﻌﺎﺭﺽ
ﻭ ﺗﻀﺎﺩ ﺑﻴﻦ
ﮐﻢ ﻭﮐﻴﻒ
ﮐﺎﺳﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻭﺟﻮﺩ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰﺍﺯ
ﺗﻮﺗّﺮو( تنشن) ﺩﺭ
ﮐﻤﺘﺮ ﺷﺪﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺁﻧﻬﺎﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ(ﺗﻨشن)
ﺑﺼﻔﺮ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ(
ﻣﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ)ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭﻋﻘﻞ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﻫﻮﺵﺑﺎ(ﻫﻨﺮ
ﻭ ﺫﻭﻕ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺻﺤﺒﺖ ﺩﺭ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﺁﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﺮﺍﻯﺸﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﺮﺩﻩ
ﺻﺎﺩﻕﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭ ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺩﺭﺧﻮﺩﺷﺎﻥﺮﺍ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺁﻥ کسی ﮔﻨﺞ
ﺭﺍ ﻣﻴﺒﺮﺩﮐﻪ
ﺭﻧﺞ ﺻﺒﺮ
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ معرّفی ﺍﻟﻬﻰ
ﻳﻚ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺤﻤّﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺷﺪﺕ
ﺗﻌﺎﺭﺽ
ﺑﻴﻦ(ﻣﻤﺘﺪ
ﻭﻏﻴﺮ ﻣﻤﺘﺪ)ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﺍﻳﺪﻩ
ﺍﻧﺒﺴﺎﻁ (
اکستنشن) ﮐﺎﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺑﺎﻳﻦ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ (ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﺷﺮﻁ
ﺿﺮﻭﺭﻯ) ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺿﺮﻭﺭﺗﻰ
ﻧﺒﻮﺩﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﺑﻔﻌﻞ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺿﺮﻭﺭﺕﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ
ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺿﺮﻭﺭﺕ ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭﺍﻟﺰﺍﻡ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
(ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ)
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺃﻣﺮﻯ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺒﺎﻧﻪ
ﻭ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺑﭙﻴﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯﺗﻌﻬّﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺁﻥ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭ
ﺍﻳﻥﻬﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺭﻭﺡ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﻣﻮﻗّﺖ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺰﻳﺒﺎﺋﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﺴﺘﻰﻣﻤﻠﮑﺘﻰ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺩﺭﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭناسوتیﺗﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻣﺪﺍﻭﻡ
ﺣﺮﮐﺖﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﺩﻭﻡ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﺑﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻟﺒﺎس ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ(ثوﺏ
ﻭ ثوﺍﺏ)ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻴﭙﻮﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﻟﺒﺎس
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯﺑﺮ
ﺗﻦ ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺧﺪﻣﺘﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻭﺣﺸﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﻮﺣّﺶ
ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢﺭﻳﺸﻪ
ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭﻓﻄﺮﺕ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺭﻭﺡ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻦ . ﮐﻤﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﭘﺮﻋﺬﺍﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺗﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯﻧﻴﺎﺯ
ﺑﮑﻤﻚ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﭘس
ﺩﺭﻳﻚ ﺩﻳﺪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﮐﻠّﻰﻭ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺖ
ﮐﻪ(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ)ﻭ ﺟﺒﺮ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺷﺪﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ(ﺃﻣﺮ
ﺑﻴﻦ ﺃﻣﺮﻳﻦ
)ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﺁﻥﮐﻪ ﻫﻢ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ ﺁﻥ . ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻙ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻣﻌﻨﻰ
ﺃﻣﺮ ﺑﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻳﻦ
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﻭ
ﺃﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﺃﺗﻢ
ﻭﻭﻳﺮﻭس ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮕﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﺎﻓل
اﺯ ﺃﺻل اﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﮐﻨﻮﻥ
ﺧﻮﺩ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎﻯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ
ﻭﭼﻴﺰﻯ ﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺫﺭﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺎ ﺩﻭﻥ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎن هاﻯ
ﻧﺎﻇﺮ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻥ ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﻨﺎﻇﺮﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨی ﻮ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕﺭﻭﺣی
ﻤﺎﺑﺮﺍﻯﺘﺼﻮﺭ ﭼﻴﺰﻯ
ﻨﻴﺰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻧﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ ﻧﻪ
ﻣﮑﺎﻥﻭ ﻧﻪ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮﻯ ولی
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﻳﻦ
ﻋﺒﺮﺕ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ(ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻢ
ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻭﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺑﻮﺩ) . ولی
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﭼﻮﻥﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻣﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺨﺮﻩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﮕﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰﻭ
ﻳﺎ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﮔﻨﺎﻩ
ﻭ ﺿﺪﻳﺖ ﻭ
ﺩﺷﻤﻨﻰﺑﺎ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍ ﻭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻋﺰﻳﺰﺍﻥ الهی
ﮐﻪ ﭼﻘﺪﺭ
ﮔﻨﺎﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺑﺎﻋث ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺭﻧﺞ ﻭ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻭﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻰ ﻭ
ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻗﺎﻧﻮﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎ(ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﮔﻨﺎﻩ)ﺑﺎﻟﻤثل
ﻭ ﻳﺎ ﺩﻧﺪﺍﻥ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺩﻧﺪﺍﻥ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺣﻤﻮﺭﺍﺑﻰ
ﻭﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ اﺳﺖ . ﻭ
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﺑﺎ
ﻣﺮﮔﻬﺎ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻧﻮﻋﻰﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍن ها ﺑﭽﺸﻢ
ﺗﻦ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺎ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺁﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻴﻢ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭼﻮﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﺮﺩﺗﺎ ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻭ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﮔﻮﺋﻰ ﺷﺎﻫﺪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﻭ
ﻣﻌﺼﻮﻡ ﺍﺯ
ﺧﻄﺎﻭﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺑﻘﻴّﻪ
ﻋﻤﺮ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﺬﺭﺍﻧﻴﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﺑﮕﻮﻳﻨﺪ ﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮﭼﻪ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ
ﺁﻣﻴﺰ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎﺯ
ﮐﻢ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ .

ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﺁﻓﺎﻕ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﻞ ﻣﺸﮑﻞ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺗﻦﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭﻣﺎﺩﻩ . ﻭﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻋﺮﺿﻪ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻣﺮﮔﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺩﻳﮕﺮ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﺤﮑﻴﻢ
ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮐﻮﺷﻴﺪﻭﺗﻮﺍﻧﺴﺖ
ثاﺑﺖ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻴّﺖ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ ﺗﻤﻴﻴﺰ
ﻓﮑﺮ ﺍﺯ ﻋﺠﺰﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﺧﻠﻂﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺩﺭ ﺣﮑﻢ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﮐﻠﺎﺳﻴﻚ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻤﺎ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻧﻔس
ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻓﻴﺰﻳﻮﻟﻮﺟﻰ ﺑﺪﻥ
ﻭ ﺷﻌﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺟﺴﻢ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮔﻴﺮﻯ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺎ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻯ
ﺑﻴﻦ(ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻋﺎﺩﺗﻰ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗﺼﻮﺭ)
ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﻣﺼﻨﻮﻋﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ (ﺣﺮﮐﺖ
ﻭ ﺗﺼﻮﺭ)ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻭ ﻣﻈﻬﺮ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺟﺪﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﻋﺎﺩﺕ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺣﺮﮐﻰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻭﻝﺩﺭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎ
ﻭ ﺍﻧﻌﮑس
ﺷﺮﻃﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺁﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻴﺰ
(ﻋﺎﺩﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﻭﻥ
ﺣﺮﮐﺖ) ﻧﻴﺴﺖ . ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗثبیت
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻘﺶ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﻄﻌﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
(ﻋﺎﺩﺕ
ﺣﺎﻓﻈﻪﺍﻯ)
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺩﺭﺗﻦ
ﺭﺍ(ﻋﺎﺩﺕ ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ)ﺗﻦ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ(ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﺤﺾ)ﺩﺭ ﻧﺎ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻈﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ(ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ)ﻭﺍﻋﺎﺩﻩ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺯ ﻟﺤﻈﻪ
ﺳﺎﺑﻖ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
(ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﺧﺎﺹ)ﺁﻥ ﻟﺤﻈﻪ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺑﻴﻦ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ولی ﺑﺎ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻓﺮﻕ ﺯﻳﺎﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺍﻥ ﮐﺎﻭﺍﻥ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺁﺳﻴﺐ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
که ﻣﺸﮑﻞ
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺍﺯ
ﺍﻳﺮﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪﺩﻟﻴﻠﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺟﻤﻠﺘﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﻟﺂﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﺫﻫﻦ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻨﺪﻣﺞ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﺑﺎﻳﺪ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺷﻮﺩ ﻭ
ﺑﺮﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻫﺎ
ﻋﻴﻨﺎ ﺑﻴﺎﺩ
ﻧﻤﻰ ﺁﻳﻨﺪ ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ
ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺁﻥﻭ ﺑﺸﮑﻞ ﻭ
ﺳﻄﺤﻰ ﺍﺯ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻳﺎ
ﻧﻔﺮﺕ ﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ
ﻳﻌﻨﻰ(ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻋﻤﻞ ﻋﻘﻞ)ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﻣﻮﺿﻮع آن ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﻭ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻌﺎﺩﺕ ﺷﺪﻩ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺎﺑﻊ تطوّر ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺧﺎﻃﺮﻩ
ﻋﻴﻨﺎ ﺑﻴﺎﺩ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻌﺮ ﺭﺍ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺳﻴﺎﻕ
ﻧﻈﻢ ﺁﻥ
ﻋﻴﻨﺎ ﺑﻴﺎﺩ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺗﺤﻮﻝ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕﭼﻮﻥ
ﺗﻤﺎﻡ تطوّرﺍﺕ
ﺧﺎﺭﺟﻰﺍﺯ ﺧﻂ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻋﺠﺰ
ﻭعَدَم
ﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺤﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮ ﻇﺎﻫﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺍﺏ ﺑﻴﺎﺩ ﻣﻴﺂﻳﺪﭼﻨﺎﻥ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ ﺗﺄﻣّﻞ
ﻭﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺎﻟﺖ
ﺧﻠﺴﻪ ﻭ ﺧﻮﺍﺏ
ﮐﻪ ﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﺗﺄﮐﻴﺪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭﻧﻪ
ﻧﻔس ﻧﻴﻤﻪ
ﻣﺮﺩه
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﮐﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ
ﻇﻬﻮﺭﺧﺎﻃﺮﺍﺕ
ﺩﺭ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻧﻔﻊ
ﻳﺎ ﺩﻓﻊ ﺧﻄﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﭼﻮﻥ
ﺧﺎﻃﺮﻩ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺗﻤﺮّﺩ ﻭﺍﻣﺘﻨﺎﻉ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻟﺤﻈﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺂﻥ ﺑﻴﺎﺩ
ﻧﻴﺎﻳﺪﮐﻪ
(ﺧﻴﺎﻧﺖ ﺣﺎﻓﻈﻪ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻤﺮﺩ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻗﻄﻊ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﻣﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺁﺳﻴﺒﻬﺎﻯ
ﻣﻐﺰﻯ ﺩﺭ
ﺁﻓﺎﺯﻳﺎ ﻭ
ﺍﺭﺟﺎﻉ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ
ﺑﺴﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺣﺮﮐﻰ . ﻭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻓﮑﺮ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻭثیق
ﻭﻣﺤﮑﻢ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘﺎﺳﺦ
ﻋﻠﻤﺎ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺁﺳﻴﺐ
ﻣﺮﺍﮐﺰ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺣﺴّﻰﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺁﻥ ﺍﻧﻌﮑﺎﺳﻰ
که ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ(ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺣﺴّﻰ ﺟﻨﺒﻪ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ) ﻭ
ﺫﺍﺗﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻭﺑﻴﺎﻥ ﮐﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻠﻒ ﺷﺪﻥ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﮐﺰ ﻣﻐﺰﻯ
ﺑﺮ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﻴﺰ ﻣؤثّر
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﮑﻪﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺎﺑﻮﺩ ﮐﻨﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﺑﺮﺧﻰ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺘﻦ
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
کُلّ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺭﺍ ﻳﺎ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺘﻦ ﺭﺍ ﻣﺨﺘﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣﺒﺤث
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ تطوّر ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ همان
ﻣﻮﺿﻮﻉ
(ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻠّﺎﻕ)ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻦ
ﮐﺎﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯﻋﻠﻢ
ﺍﻟﺤﻴﺎﺕ
ﻭﻋﻠﻢ ﻫﺴﺘﻰ
ﺷﻨﺎﺳی ﺁﻧﺘﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺳﺨﻦ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻌﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﺩﺭ تطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭﻯ
ﺍﺯ ﺑﻴﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ ﻭ ﻟﺎﻣﺎﺭﻙ
ﻭ ﻫﮕﻞ ﻭ
ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ ﺍﻳﺪﻩ
ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ ﻭ
ﺍﺭﺳﻄﻮ ﻭ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﻭ
ﺍﺳﭙﻴﻨﻮﺯﺍ ﻭ
ﻟﻴﺐ نیتس ﻭ
ﮐﺎﻧﺖ ﻭ ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﺳﺎس ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺋﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮﺩ
ﻭ ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﻳﺪ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻨﻔﻊ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ ﻭ ناسوتی
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﺯ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭﻣﻨﺸﺄ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺩﺭ ناسوتیﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺭﺍ ﻣﺪﺍﺭ
ثاﺑﺖ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰﻋﻠﻢ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﮑس ﻧﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺖ
. ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ ﺑﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﻨﻮﻧی
متوﻗﻒ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﮐﻮﻩ ﻫﺎ
ﻧﻴﺰ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﮐﻮه ﻫﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ ﺯﻭﺍﻟﻰ
ﻳﺎ ﻓﺮﺳﺎﻳﺸﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺣﺮﮐﺘﻰ
ﮐﻪ ﺍﺯﺟﺮﻳﺎﻥ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﺍﻳﻦ ﮐﻮﻫﻬﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺑﺴﻤﺖ ﺟﻠﻮ
ﻭ ﺑﺎﻟﺎ ﻭ تقرّب
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﺴﻤﺖ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻭﺳﻘﻮﻁ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻣثبت ﻣﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺗﺮﻗّﻰ
ﻭ ﺗﻮﻟّﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺧﺎﺹ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻳﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭ ﺭﺷﺪ ﻣثبت ﺍﻭﺧﻠﻖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻭثاﺑﺖ خویش
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺬﺍﺕ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﺁﻳﺎ ﺍﻳﻦ
ﻗﺎﻋﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ تطوّر
ﻣثبت ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ؟ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﺤﺖ ﺃثیری ﻭ
ﺃﺗﻤﻰﺗﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﺩﻩ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻣﺮﺩﻩ ﺭﺍ
ﺣﺮﮐﺘﻰ(ﻟﻮﻟﺒﻰ
فنری )
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻨﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻏﻴﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﻫﻢ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺧﻠﺄ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭ(ﺯﻣﮑﺎﻥ)
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻨﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺟﺮﻳﺌﺎﻧﻪ ﺑﺎ
ﺍﻗﺪﺍﻡ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻓﮑﺮﻯ
خویشﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻧﻔس ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺭﺍ ﺑﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﻌﻤﻴﻢ ﺩﺍﺩ
. ﻭﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻣﻤﻠﮑﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺍﺧﻞ
ﻣﻤﻠﮑﺖ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺗﺼﺎﻝ
ﻭﻫﻤﮕﺎﻣﻰ
ﺑﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﻭﺡ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺑﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﮐﻪ
ﻣﻄﻴﻊ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﺤﻴﻂ ﺑﻮﺩﻥ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻦ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﮕﻰﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺴﺘﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺭﺍﺍﺟﺮﺍ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻓﺼﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﭼﻮﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﭘس ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺑﻊ
ﻧﻔس
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻳﻦ ﻣﺪﺍﺭﺝ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﺮﺳﺪﺧﻮﺍﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺍﻩ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﻘﻮﻁ ﮐﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺩﺭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
خویش ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺭﻭﺡ ﻳﺎ ﻧﻔس
ﺑﺎ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ربّﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺑﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﺪﺍﺧﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﺪﺍﺧﻠﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ناسوتیﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺎسوﺕ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﺍﺭﻭﺍﺡﻣﻨﺘﻈﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﻮﻕ ﻣﻠﮑﻮﺕﻫﺮ
ﻳﻚ ﺩﺍﺧﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻠﺎﻫﻮﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺷﺒﻪ عَدَم
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻳﺎ (عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻭ ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺿﻤﻦ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻣثبت ﺑﺒﺎﻟﺎ ﻭ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﻌﻘﻞ
ﻭﻋﻮﺍﻃﻒ
ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪﻋﮑس
ﺁﻥ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻨﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻣﺴﺢ
ﺧﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻔﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰﻭﻳﺎ
ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺑﺮسوﺥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺑﭽﻨﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻢﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ
ﺗﺮﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻗﺒﻞ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﺮﻭﺩ . ﻭﺍﻳﻦ
ﻋﺼﺎﺭﻩ (ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﺤﻘﺎﻳﻖ)
ﺍﺳﺖﮐﻪﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﺑﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﺳﺨﺘﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﺬﺍﺏ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻇﺮﻑ ﻫﻔﺖ ﺳﺎﻝ
ﺑﺠﺎﻯ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺴﺮﺍﺋﻴﻢ
ﮔﻮﺋﻰ (سرﻭﺩﻯ)
ﻣﻮﺯﻳﮑﺎﻝ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﺤﻘﺎﻳﻖ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺮﺍﺋﻴﻢ . ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭼﻮﻥ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﻳﺎ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﻣﺼﺮﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺭﺍﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺑﻬﺸﺖ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ
ﻭ ﻫﺮ هَوَس ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ
ﮐﻮﺗﺎﻩ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻝ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﺑﻬﺸﺖ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺸﺮﻯﺳﻴﺼﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻭ
ﻣﺮﮒ ﻭﻣﻴﺮ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ
ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻳﮑﺠﺎ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ ﺷﮑﻢ
ﻭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ
ﻭ ﻳﺎ ﺻﺮﻑ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺗﻮﻫﺎﻡ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺟﻬﻞ ﺧﻮﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﻃﻔﻠﻰ ﻣﻴﺮﺍث ﭘﺪﺭ
ﺭﺍ ﻳﮑﺠﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﻯ ﻗﻤﺎﺭ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺧﻨﺪﻩ
ﻣﺴﺘﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻥ
ﮔﺮﻳﻪ
ﻭﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻧﺪﺍﻣﺖ ﺗﻘﺮﻳﺒﺎ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎ ﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻫﺮ ﮔﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻭ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭ تلقائی
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻴﻤﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﻘﻴّﻪ ﻳﺎ
ﺗﻘﻮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﭼﮕﻮﻧﻪ (ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺍﺭﺍﺩﻯ)ﭼﻮﻥ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﭘس
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯﺗﻦ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻫﺮ ﺩﻭ
ﺟﺎﺭﻯﺍﺳﺖ ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻄﻮﺭﻳﮑﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﺰ ﺗﻮﻫّﻢ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻧﻤﺎﻳﺪﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ القُدُس مُقدّس
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺗﺎﺑﻊ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ درویش(ﺭﻳﺸﻰ
ﻭ ﺑﺮﻫﻤﻦ)ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺷﺪﻩﻭ
محمّد ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩﺟﺰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﮐﺴﻰ ﻭﭼﻴﺰﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺴﺖ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺁﻥ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮ ﮐﺴﻰ
ﻗﺪﺭ ﻣﻘﺎم
اﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺻﺪﺩ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻘﺎم اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧیست . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﮐس
ﺍﻳﻦ ﺷﺎﻧس
ﻭﺑﺨﺖ
ﻫﺴﺖﺍﮔﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﺘﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﮐﻪﺭﺳﻴﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭک
اﻫﻤﻴّﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺗﺘﺎﺑﻊ
ﻭ ﺗﻮﺍﻟﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻭﺣﺪﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻣﺎ ﺩﺭﺣﻘﻴﻘﺖ
سوﺍﺭ ﻣﻮﺝ ﻭ
ﻓﻮﺍﺭﻩ ﻭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﭼﻮﻥ
ﺳﻴﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﺳﻘﻮﻁ
ﺑﺪﺭﻩﻫﺎﻯ ﻧﻴﺴﺘﻰ
ﻭﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ
ﺑﺠﻬﻨّﻢ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﮐﻪ ﺑﺎ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﻴﺎﺑﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﻟﺬﺍ
ﭘﺂﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
ﻣﺤﺴﻮس ﻣﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﻰ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﺗﺮﺑﻴﺖ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﻟﺎﺯﻡ ﻣﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﺎﻭﺭﻯﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻫﺴﺖ . ﻫﺮ ﺩﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻥﻔﻴﺰﻳﻚ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﺭﺳﻴﺪ ﻭ
ﺁﺷﻨﺎ ﺷﺪ . ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﻋﺸﻖ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺧﺎﺹ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﺁﻧﻬﺎﻭ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ ﻭ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯﻯ ﻭ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺗﺘﺎﺑﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺑﺮ
ﻋﺎﻟﻢ ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎﻳﺪ
ﺻﺒﺮ ﮐﻨﻴﻢﺗﺎ
ﻗﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﺏ
ﺫﻭﺏ ﺷﻮﺩ ﭘس ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻗﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﻣﺎ ﻫﺴﺖ . ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ ﻧﻔس
ﻫﺮ ﺩﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻳﮑﻰ
ﻗﺎﻧﻮﻥﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ . ﺷﺎﻳﺪ
ﻇﺮﻑ ﺁﺏ ﻭﺧﻮﺩ ﻗﻨﺪ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ ﺫﻭﺏﺟﻤﻠﮕﻰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻣﺎ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﺭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺗﺠﺮﻳﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻣﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺩﮐﺎﺭﺕ
ﺑﺎﻣثاﻝ ﻗﻄﻌﻪ
ﺷﻤﻊ ﺑﻨﻈﺮﻳﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ ﺷﻤﻊ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ
ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺷﻤﻊ ﺭﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺩﺭ
ﺧﻠﻖ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ولی
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﻣثاﻝ ﺫﻭﺏ ﻗﻨﺪﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎﺩﻩ ثاﺑﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻣﺪﺍﻭﻡ
ﻭ ﻧﻘﺶ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺭﺍ ﺟﻮﻫﺮ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﭘس
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﺎﺹ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﭼﻨﻴﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭﻣﻔﻴﺪ ﺗﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻧﻰ
ﮐﻴﻒ ﻭ ﻓﻌﻞ ﻭ
ﺗﻮﺗّﺮ ﺗﻨﺸﻦﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺷﺪﻥ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ ﻧﺒﻮﺩﭼﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﻣﺘﺪﺍﺩ
ﻭﺗﺠﺎﻧس
ﻭﻣﻌﻴّﺖ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺠﺎﻧس ﻭ
ﺗﻌﺎﻗﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ کُلّ
ﺩﻭﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﺮﮐﺖ
ﻫﺒﻮﻁ ﻭﺳﻘﻮﻁ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺻﻌﻮﺩ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻭﺟﺰﺋﻰ ﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺖﻭ
ﻳﺎ ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺫﻫﻨﻰﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﮐﻠّﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺁﻣﺪ . ﺻﻌﻮﺩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺷﺪﻯ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﺪﺍﻭﻡ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺎﻧﻌﻰ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺒﻤﺎﺩﻩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﻮﻳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﺭ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﻫﺮﺟﺴﻤﻰ
ﻏﻴﺮﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺸﺮﻁ
ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺁﻥﺪﺭ ﮐﻠّﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺭﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ الهی
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻮﻫﺮ ﺧﻮﺩ
ﺃﻣﺮ ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺻﻔﺖ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﺑﺴﻮﻯ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺧﻮﺍﺏ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺗﺮﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭ ﻣﺤﺴﻮس ﺗﺮ ﻭ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻭﻣثبت ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺁﻥﺩﺍﺧﻞ
ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺷﺄﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺧﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺒﻮﺩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﻧﻤﻰ ﺑﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻧﻴﺰﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ
ﻭﻓﻌّﺎﻝ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
. ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺘﻰ
ﮐﻪ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ تطوّرﻣثبت
و خلّاق
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺗﺒﻌﻴّﺖ
ﺁﻥ ﺍﺯ
ﺯﻣﺎﻥﺍﺩﻭﺍﺭ
ﻭﺍﻃﻮﺍﺭ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﻴﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻣﺎ
ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﺑﺘﻦ
ﻭﺟﺴﻢ ﺧﻮﺩ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩ ﺷﻌﻮﺭﻭﺑﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺭﺷﺪ
ﻭﺷﻴﺨﻮﺧﺖ
ﻭﭘﻴﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺬﺍﺕ ﻭﺭﻭﺡ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ ﺑﺮﺳﺒﻴﻞ
ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﻩ
ﻭﺗﺸﺒﻴﻪ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺴﻢ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ . ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺣﺘﻤﺎ
ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻣثبت
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﻈﺎﻫﺮ
ﺷﮑﺴﺘﮕﻰ ﺟﺴﻢ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻓﻌﻠﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳﺎ
ﻧﺎﻣﻪﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺟﻮﻫﺮ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﺑﺤﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﺟﻮﻫﺮ
ﺑﻮﺩﻥ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺟﻮﺩﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻗﺪﺭﺕ ﻓﺮﺽ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺟﻮﻫﺮ
ﻧﺎﻣﻴﺪﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻧﻘﻄﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻧﻮﻋﻰﺑﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﭼﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ لَوّامه
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻳﺎ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﻦ خویش
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﻳﺎ ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻧﻔس مُلهمه ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺯ ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻋﻠﻤی
ﻨﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺭ
ﺩﻭﻡ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺬﮐّﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﻫﺴﺖ . ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﻀﻌﻴﻒ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﮐﻪ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻭﻝ ﺩﺭ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺑﺎ
ﺑﻮﺩﻥ . ﮐﻪ ثابت
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺟﺴﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﺩﺭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﺭﺑﺎﺏﻧﻮع
ﺒﺮﺗﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﮐﻪ ﺃﺻﻞ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ
ﺣﺎﺻﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﻟﺬﺍ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﺘﻐﻴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﭼﻮﻥ ﺑﺮﻭﺣﻰ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺑﻔﺮﺽ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ)ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﻟﺬﺍ تطوّر
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺰﺩ ﻟﺎﻣﺎﺭﻙ
ﻭ ﺍﺳﭙﻨﺴﺮ ﻭ
ﻫﮕﻞ
ﻭﻏﻴﺮﻩﮔﻔﺘﻨﺪ
ﺷﺮﻳﻚ ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺴﻠّﻢ ﻫﻤﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺟﻨﻴﻨﻰ
ﺍﺗّﺼﺎﻝ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻘﻄﻊ
ﺩﺭﺟﻤﻠﮕﻰ ﻭکُلّ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺟﻨﻴﻦ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺍﻳﻦ تطوّر ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﻃﻮﺍﺭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﻨﻴﻦ ﭘﻴﺪﺍ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺭﺷﺪ
ﺧﻮﺩ ﺩﺗﻤﺎﻡ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ ﻭﻟﻮ
ﺳﺮﻳﻊ ﻭ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺟﺴﻢ
ﺟﻨﻴﻦ ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﻫﻨﮕﺎﻣﻴﮑﻪ
ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺗﻦ ﺟﻨﻴﻦ
ﺷﺮﻭﻉ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺕﻧﻮعی
ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺩﺭ
ﺟﻨﻴﻦ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻧﺎﺭﺳﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻦ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻡ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻭ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺟﺴﻢ
ﻧﻮﻋﻰﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺧﻮﺩ ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺭﺍ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﺮﺩﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻮﺭﺍ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ ﻭ
ﺍﻓﺴﺎﺩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺟﻨﺎﻳﺎﺕ
ﺩﺳﺘﻪ ﺟﻤﻌﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
بعدﺍ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭ ﺣﺘی
ﻤﻴﻠﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮ
ﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯﺎﺯ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻫﻤﻴﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ . ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻣﻨﻄﻘﺎ
ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ
ﺑﺎﺷﺪ ولی ﺑﺎ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺍ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺒﺮﺩﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﺳﺎﻥ اﺳﺖ
.

ﭘس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻋﻀﻮﻯ
ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻤﺎﻡ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﺍﺗﺎﺑﻊ
ﺣﺴﺎﺏ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻧﺒﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
حقّ ﻣﺴﻠّﻢ
ﺭﻭﺣﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺍﺳﺖولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ حقّ
ﻣﺴﻠّﻢ ﻳﻚ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﺴﺒﺖ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻳﺎ ﺟﻬﻨﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺣﺴﺎﺏ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭﻗﻮﺍﻧﻴﻦ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﻳﻢ
ولی ﺣﺴﺎﺏ ﻭ
ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﻗﻀﺎﻭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻫﺴﺖ . ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﺩﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻩﻫﺎ
ﺑﺠﻠﻮ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ولی
ﺑﺎ عَدَم ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺎ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﺮﺍﻓﻰ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺩﻧﻴﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎ ﻣﻄﺮﺡ ﻭ
ﺟﺪّﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻴﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰﻭﺯﻣﺎﻥ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻣﺠﺮّﺩ
ﺫﻫﻨﻰ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻣﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ تطوّر
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻣﺠﺮﺩ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻣﺪﺍﻭﻡﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺯﻣﺎﻥ ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻏﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺮﮔﺰ ﻓﻨﺎ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﻭﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻮﺟﻮﺩ(ﻫﺮ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﻣﺮﮒ)ﺍﺯ ﻭﺿﻊ
ﻓﻌﻠﻰ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻭﺿﻊ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . تطوّر
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭ
ﺣﻘﻴﻘﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ دﺮ
ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺎﺕ
ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ . ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﻧﻈﺎﻡ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻳﺎ ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺻﻨﻌﺘﻰﻧﻈﺮبه (ﺣﺪﻭﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ)ﺁﻥ
ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺳﺖﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻳﺎ
ﺩﺭﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺒﺎﻃﻦ
ﻭ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺁﻥ
ﻃﻮﻝ ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺗﺤﺮﻳﻚ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮﺩﻭ
ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭ ﺩﺭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ
ﻧﮕﻬﻤﻴﺪﺍﺭﺩ .

ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ ﻭ
ﻫﺸﻴﺎﺭﻯ ﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ( کونشنس)
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺩﺭﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ
. ﺩﺭ ﻣﮑﺘﺐ
ﻓﮑﺮﻯ ﺗﺤﻮﻝ ( ترانس
فورمیشن) ﻳﺎ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻇﺎﻫﺮ
ﻭﺟﻮﺩﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻭ ﺗﺴﻠﺴﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺑﻴﻦ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﻣﺎﻧﻌﻰ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﺗﻌﺎﻗﺐ ﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺁﻥ ﺻﻮﺭ ﺭﺍ
ﺗﺠﺴّﻢ ﮐﺮﺩ . ﻋﻠﻢ
ﺟﻨﻴﻦ ﺷﻨﺎﺳﻰ (
امبریلوجی) ﻋﻠﻢ
ﺣﻔﺮﻳّﺎﺕ
ﻓﺴﻴﻞ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺮﺍ
ثاﺑﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻣثلا
ﺟﻨﻴﻦ ﭘﺮﻧﺪﻩ ﺟﻨﻴﻦ
ﻣﺎﺭ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺯ
ﺭﺷﺪ ﺟﻨﻴنی
ﺒﺎﻫﻢ ﻓﺮﻗی
ﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻴﺎﺕﺍﺯ
ﺷﮑﻞ ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺁﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺣﻴﺎﺕ ﻫﻤﮕﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﺩﻩ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ تطوّر ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺪﺳﺖ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺒﺪﺃ ﺃﻭﻟﻴﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺕﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﻭﺭﻩﻫﺎﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻟﻰ ﻭ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺃثیرﻯﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﺮﺿﻰ
ﻗﺒﻞ ﺃثیرﻯﮐﻪ
ﺑﺄﺯﻝ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯﻳﺎ
ﺣﺘﻰ کُلّ پیدایش
ﻫﺴﺘﻰ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻳﺎ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﺎﻡ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﺍﺷﺒﻨمی اﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﭘس
اﺯ ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻧ
ﺎﻣﺤﺪﻭﺩﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻯﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺷﺎﻫﺪ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﻪ ﮐﺎﻣل
ﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻫﺴﺖولی
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉﭼﻮﻥ
ﺟزء ﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺩﺭﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﻧﺴﺒﻰﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺴﺐﮐﻤﺎل ﺘﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ ﻭ
ﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗم ﻤﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺍﺣﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻳﻦ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩﻭ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﻭﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺷﻮﻧﺪ .

ﻣﮑﺘﺐ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺃﺻﻞ تطوّر
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ
ﮐﻨﻴﻢﻣﮕﺮ
ﺃﺻﻞ(ﺟﻬﺶ
ﺣﻴﺎﺗﻰ)ﺭﺍ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻠﻢ
ﻭﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﺩﺭﻙ
ﻣﻌﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺤث ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﻃﺮﺡ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺤﺮﻙ ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﻭ ﺃﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻭﻣﺴﺄﻟﻪ
(ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﺟﻮﺩﻯ) ﻭ
ﺳﺮﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﻮﺍﻡ ﻓﻌﻠﻰ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩعلیّ
ﺭﻏﻢ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕﺑﺎﺯ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻧﻴﺰ
ﻣﺒﺪﺃ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ ﺍﻭﻭ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺒﺤث ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﺩﺭ ﺃﻣﺮ تطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻨﺠﺮﺑﺨﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻭ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﺪﮔﻰ ﺷﺪﻥ
ﻣﺪﺍﻭﻡ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻴﻢ ﻳﻚ ﻓﺸﺎﺭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺑﺴﻮﻯ ﺟﻬﺶ
ﻭ ﺍﻧﻘﻠﺎﺏ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻥﺑﺮ
ﺑﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﻋﺎﻣﻞ ﺩﺭﻭﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ(ﻓﻄﺮﺕ
ﺫﺍﺗﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ
. ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺶ ﭼﻮﻥ
ﻳﻚ ﻣﻮﺝ ﻭ
ﻣﺮﺍﺣﻞﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎ
ﻭﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺍﺯﺗﻤﺎﻡ
ﺁﻧﻬﺎﻋﺒﻮﺭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﺮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺟﻬﺶ ﺑﺪﻭﻥ
ﮔﺬﺭﺍﺯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭﺳﻂ ﻧﻴﺰ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻳﻨﮑﻪﻋﺪﺩ
ﻳﻚ ﺑﺪﻭﻥ ﮔﺬﺭ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐﺟﺰﺋﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻌﺪﺩ ﺩﻭ
ﺭﺳﻴﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺎﻋﺪﺍﺩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻋﺪﺩ ﻳﻚ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮﺑﻨﺎﻡ ﻋﻠﻢ ﺣﺴﺎﺏ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺁﻧﺮﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺍﻭ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰﺍﺯ( ﻳﻚ
ﺃﺯﻟﻰ) ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺭﻗﺎﻡ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﻌﻠﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﭙﻠﮑس ﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺡ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﮔﻮﺋﻰ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰﺑﻌﺪﺩ
ﻳﻚ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﻤﻞ
ﺗﻮﺣﻴﺪ ﻭ
ﺑﻮﺍﺣﺪ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻭ
ﻳﮑﺎﻧﻪ ﮐﺮﺩﻥ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ ﻭﺣﺪﺕ(ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﻫﻮ)ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺤﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭ ﺧﻠﺴﻪ ﻭ
ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻗﺪﻳﻢ
ﺗﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﺶ ﺗﺮﻙ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺗﺠﺴّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭﻭﺍﺭﺩ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺍﺯ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﺗﺎ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪﻭ(
ﺭﺑّﺎﻧﻰ ﻭ
ﺭﺍﺑﻰ) ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻭلی
ﻤﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﺑﺎﻟﺎ
ﻭﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﭘس ﺷﺎﺧﻪﻫﺎﻯ
اﻧﻮﺍع ﺮﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎ ﻭ ﻇﺎﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺮﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻋﻰ ﻫﻢ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻳﮑﻰﺍﺯ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ ﻋﻠﻤﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪﻋﻤﻠﺎ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﺴﻢ ﻧﻮعی ﺮﺍ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺟﻨﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﻦ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯﺑﺎﻋث
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺗﺼﻮﺭ
ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵﺍﺯ ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ولی ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻫﺴﺖ . ﻭﻗﺘﻰ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺯﻳﺎﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍ ﮔﻔﺖ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﻴﻤﻮﻧﻬﺎ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﺮﺿﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻴﺼﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﻠﻢﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﮑﺮﺭ ﻭ
ﻣﺮﮔﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺁﻥﻄﻮﻝ
ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﮐﻪﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧی
ﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺩوﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ
ﻃﺒﻘﻪﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ ﻣﻌﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎ
ﮐﺎﺷﻒ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻫﻢ ﻋﺼﺮ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮﺍﻟﺰﻣﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺍﻭ
ﻧﻴﺰ ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ
سوﻡ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺩﺭ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻴﮑﺪﻳﮕﺮ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻓﻮﺭﺍ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﭼﻪ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺎﻗﺺ
ﺍﻟﺨﻠﻘﻪ ﻳﺎ
ﻧﮋﺍﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺧﺮس ﻭﺑﺎﺯ
ﺑﺪﺗﺮ ﺧﻮﻙﺗﺎ ﭘﺎﺋﻴﻦﺗﺮ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻴﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺮﺷﻤﺮﺩ . ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪ ﺑﺪﺗﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻔﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﺭﺳﺦ ﻭ ﺭسوﺥ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﻭﺩﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺭ ﺭسوﺥ ﻭ
ثباﺕ ﻭ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺍﻭرﮔﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻫﻨﻮﺯ ﺍﺯ
ﻭﺳﺦ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ
ﭼﻮﻥ ﭼﺮﻙ
ﮔﻮﻧﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ ﺻﺤﺒﺖ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻳﻢ . ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺷﺪﻥ
ﻭﻓﺮﺍﻭﺍنی
ﻔﺴﺎﺩ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻨﻤﻮﺩﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺘﺮﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻋﮑس
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺑﺤﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﻳﻦ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭ ﺟﺪﻯ ﺗﺮﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻫﺮﭼﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻋﻴﺐ ﻭﻓﺴﺎﺩ
ﻭﻧﻘﺺ
ﻭﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﭘﺎﻙ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺪﺭﺟﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻮ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻨﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﺁﺑﮋﮐﺘﻴﻮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﺷﺎﻥ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺏﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺃﺻﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﻭﻧﻪ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺁﺯﺍﺩ ﺻﺎﺣﺐ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻫﻮﺳﻨﺎﻙ
ﺧﻮﺩﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ ﺁﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺷﺖﻭ
ﻳﺎ ﻣﻌﻨﻰ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ
ﻧﻤﻴﺪﺍﺷﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺤﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﻭ ﺑﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝﺍﻳﻦ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﻣﻴﮑﺸﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﺘﻰ ﺩﺭﺁﺧﺮﻳﻦ
ﺩﺭﺟﺎﺕ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ ﺩﺭ ﺃﻣﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﻬﺸﺖﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﻭﻋﺪﻩ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻧﺞ ﮐﻤﺘﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ولی ﺑﺪﻭﻥ
ﺭﻧﺞ ﻧﻴﺰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻧﺞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺭﻧﺞ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﮑﻰ
ﭘﺎ ﺑﮑﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ ﺻﺪ
ﻣﺘﺮ ﺟﻨﮕﻞ
ﺧﻮﺩ ﭘﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻧﻤﻰ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﻭﺍلاّ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮔﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﭘﺮﻭﺗﻮﻥ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢﻭ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰﮐﻪ
ﻣﺤﺘﻮﻳﺎﺕ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻳﺎ ﺃثیرﻯ ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺫﺍﺕ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻴﺎﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﮐﻪﻫﺴﺘﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﺎﺻﻞ ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﮐﻨﻮﻧﻰﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩﺍﮔﺮ
ﻣﺪﺭﻙ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭبالقوّهﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻙ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻧﻴﮑﻮ ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭ ﻧﻴﮑﻮﻣﻌﺮﻑ
ﻣﻘﺎﻡ ﻣثبت ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﺧﻠﻖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ
. ﮔﺮﭼﻪ ﻋﻠﻤﺎ
ﺍﻳﻦ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ ﺣﻔﻆ
ﺑﻘﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﻳﺎ
ﻧﻮﻉ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﮐﻤﺎﻝ ﺭﺍ
ﮐﺴﺐ ﮐﺮﺩﻭ
ﺑﻨﺴﻞ ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﻣﻨﺘﻘﻞ
ﻧﻤﻮﺩﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺪﻭﻥ سوﺍﺑﻖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻤﻴﻔﺮﺳﺘﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﮕﻰ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻳﺎ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﻋﻤﻠﺎ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭﻳﮋﻩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﻳﺎﻓﺖ . پس ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
ﻭﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ(ﻣﻌﺎﺩ) ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺣﺘﻤﺎ
ﻭﺯﻭﺩﺗﺮﻭﺣﺘﻰ
ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺄﺧﻴﺮ ﻭ
ﺩﻳﺮﮐﺮﺩﻯ ﮐﻪ
ﮐﺮﺩﻩﺃﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﺑﻬﺮ
ﺩﺭﺟﻪﺍﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪﻭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻨﺪ
ﻭ ﻧﮑﺮﺩﻧﺪ
ﺑﻌﺪﺍ ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﺗﻨﻬﺎ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤّﻴﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻟﺰﻭﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ
نَفس ﻭﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﺯ ﺭﺍ ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
(ﺟﻬﺶﺣﻴﺎﺗﻰ) ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﺳﭙﻴﻨﻮﺯﺍﺁﻧﺮﺍ(ﺣﻔﻆ
ﺑﻘﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻭ ﻳﺎ
ﺷﻮﭘﻨﻬﺎﻭﺭ
ﺁﻧﺮﺍ(ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺣﻔﻆ ﻭ ﺑﻘﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰﺩﺭﺃﺻﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺩﺭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺁﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﺪ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﻧﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﻣﺎ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎﻯ صوفیّهﻭ
بعضی ﺁﺧﻮﻧﺪﺫﻫﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﺻﺎﺩﻕ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﺭﺍ معرّفی
ﮐﺮﺩ ﻭ ﻳﺎﻓﺖﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮکی
اﻭ ﻣﻨﻌﻘﺪ
ﮐﺮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺑﺎ ﺗﻮﺳّﻞ ﺑﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻳﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻳﺎ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭ ﺭﺍﻩ ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﻗﻴﻖ ﺑﻴﻦ
ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻭﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺻﻮﻝ ﺣﻴﻮﻯ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭﻙ
ﭼﻨﻴﻦ ﺟﻬﺸﻰ
ﺭﺍﺩﺭ (ﻳﻚ ﻟﺤﻈﻪ)ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﺎ ﻧﮕﺎﻫﻰ
ﺑﻌﺸﻖ ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﺑﻴﻨﺪﺍﺯﻳﻢﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺒﺬﺭ
ﻭ ﻫﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﻧﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺭﺍﺯ ﺣﻴﺎﺕ
ﺩﺭﺍﺯ ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻋﺠﻴﺒﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ ﻫﺮ
ﻧﺴﻞ(ﻣﺤﺒّﺖ
ﻧﺴﻞ ﺑﻌﺪﻯ) ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﻋﺸﻖ ﻣﺎﺩﺭﻯ ﻭ
ﺣﻔﻆ ﻧﺴﻞ
ﻭﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺧﻮﺩﻳﺎ ﻋﺸﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺷﺪﻩﻭ ﺩﺭﻫﻤﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺤﺪّ ﺃﮐثر ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﻨﺴﻞ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻘﻰ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻭﻣﻄﻠﻖ ﺷﺪﻥﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺩﻩﻭﭼﻨﺎﻥ
ﺻﺒﺮ ﻣﻄﻠﻘﻰ
ﺭﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺣﺘﻰ
ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻴﺎﻥ
ﺭﺍ
ﻓﺮﺻﺖﺟﻬﻨّم
ﻤﺠﺪﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪﺑﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺎﻟﺎ
ﺑﮑﺸﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ (ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ)ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﭘﺪﺭ ﺩﺭ
ﻧﺴﻞ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮐﻪ
ﺍﺯﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺴﻞ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﺪﺍﻡ
ﭘﺴﺮ ﺍﺳﺖ ﻭﮐﺪﺍﻡ
ﭘﺪﺭ .

ﺗﻮﺟّﻪ
ﻋﻤﻴﻖ ﺑﺤﻴﺎﺕ
ﻭ
ﺍﺳﺘﻤﺮﺍﺭﻳّﺖ
ﺁﻥﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ تطوّر
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻀﻮﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﺷﻌﻮﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠی ﻮ
ﺑﻄﻮﺭﻋﻤﻴﻘﺘﺮﻯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭ
ﺳﺎﺑﻖ ﺣﺘﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ
ﺑﻴﻨﻰ ﻧﺒﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ
ﻋﻠﻮﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺳﺖ ﻧﺪﻫﺪﻟﺎﺟﺮﻡ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
نوعی ﻣﺠﺮﻡ ﻭ
ﮔﺎﺭﻣﻪ ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﻓﺸﺎﺭ
ﺑﺠﻠﻮﻭ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻓﻄﺮﺕ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﻭ ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﮐﺸﺶ ﻭ(ﺟﺬﺏ
ﻭ ﺃﺟﺘﺒﺎﻯ)
ﻓﻄﺮﻯ ﺑﺴﻮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭﻫﺪﻑ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺧﻮﺩﺳﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭼﻬﺎﺭﻡﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ
ﻭﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﺘثنا
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ ﻭ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻀﻮﺭ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ(
بدﺭ ﻣﻨﻴﺮ)
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢﻭ
ﺍﺳﺎس ﻭ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﺮﺯ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺗﺎﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺎﺯﻫﻢ
ﺑﺎﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗر ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﻬﺮ ﺳﻄﺢ ﺁﻥ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺍﺣﺴﺎس ﺣﻴﺎﺕﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺧﻠّﺎﻕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﺑﻤﺎ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﺗﻦﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﻄﺮﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﺍﺯﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺎﺩﻩﭼﻪ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﻓﻮﻕ ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻄﻮﺭ ﺧﻄﻮﻁ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺴﺎﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﻤﺴﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣل
ﺒﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﻫﺪﺍﻳﺖﺭﻭﺡ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭ
ﻋﻈﻤﺖ ﻭ ﻋﻤﻖ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﻋﺎﻃﻔﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﺣﺴﺎس ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻓﻨﻮﻣﻦ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻴﺴﺘﻮﻟﻮﺟﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﻓﺖ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻩ ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺗﻔﺴﻴﺮﻣﺎﺩﻯ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﻄﺎﻟﻌﻪ
ﻳﻚ ﺳﻠّﻮﻝ
ﭼﻴﺰﻯﺍﺯ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻋﻤﻴﻖ
ﺑﻴﻦ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺭﻓﻊ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﻢ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭﺣتی
ﺎﺯ ﺗﻦ
ﺧﻮﺩﺑﻤﺮﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺤﺪّ
ﺃﮐثر ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﻭ ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩﻭ تقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﺎﻓﺖ
ﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻦ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭﺩﺭتقرّب
ﺑﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﻮﺩ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩﺑﻌﮑس
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﺧﻰ
ﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰﮐﻪ
ﻣﻨﺘﻈﺮ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﺯﻧﺪﻩ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﮐﻠّﻴﻪ ﺁثاﺭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻣﻌﻨﻮﻯﺍﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻗﺒﻠی
ﻨﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪﺍﺯ
ﻋﻨﺎﺻﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﺂﻥ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﭘس
ﺣﻴﺎﺕ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﺎﺗﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﮕﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﻏﻴﺮﻩ
ﺭﺍ(ﻋﺒﻮﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ)ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﻓﻄﺮﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺗﺮﮐﻴﺒﻰ
ﻣﺎﺩﻯﻭﺣتی اﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻥ
ﺟﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻭﻋﻨﺎﺻﺮ
ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﺩﺭ ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﭘس
ﺍﺯﺣﺬﻑ ﺁثاﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺁثاﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺎﻯ ﺁﻥ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ . ﻭﺩﺭ
ﮐﺮﻭﻣﻮسوم
هاﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯﻭ(ﻧﻈﺎﻡ ﻭ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ)ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺮﻭﻣﻮسوﻣﻬﺎﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻥ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ ﻧﺸﺪﻩﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ(ﻧﻔﺨﻪ ﻭ
ﻧﻔﺤﻪ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻣﻴﺪﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺎ ﻧﻔﺨﻪ ﻭ (
ﺩﻣﻴﺪﻥ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﻮﻟﺪ
ﺟﻨﻴﻨﻰ)ﺩﺭ
ﺭﺣﻢ ﺁﻏﺎﺯ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺯ
ﻧﻔﺤﻪ ﻭ
ﻧﻔﺨﻪ(ﺩﻣﻴﺪﻥ
ﺩﻭﻡ )ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺗﻥﻤﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ
ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺭﺍﭼﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ پیدایش
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺃﺯﻟﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡﮐﻪ ﺍﺯﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺷﺒﻨﻤﻰ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺒﺨﻴﺮ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭﺩﺭﻳﺎﻯ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﻧﻔس کُلّ
ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉﻳﺎ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺍﺳﺎس ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻭﺍﺟﺐ ﻓﻄﺮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ (ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺃثیرﻯ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮐﺮﻳﺴﺘﺎﻟﻰﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺴﻠﺴﻠﻪ ﺣﻴﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ ﻭ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ( ﮊﻥ ﻳﺎ
ﺟﻴﻦ) ﺟﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻰ ﻭ ﻋﻀﻮﻯ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ ﺩﺭﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻋﻀﻮ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻥ
ﺁﻥﻣﺴﺘﻘﻞ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﻳﻚ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝﺍﻭﺭﮔﺎﻥ
ﻫﺎﻯ ﻋﺼﺒﻰ ﻭ ﻋﻀﻠﻰ
ﻭ ﻗﻠﺐ ﻭ ﺷﺶ ﻭ
ﺟﻬﺎﺯﻫﺎﻯ ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺪﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮﻳﻚ ﮐﺎﺭ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪولی ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺷﺪﻩ
ﺩﺭ ﺭﻭح
ﻮﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺸﺮﻯﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪﻭ ﮐﺴﺐ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪ ﻭ الهی
ﺪﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺩﺭﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﭘس ﺍﺯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﺎﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻧﻰﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪﻭ
ﺑﻌﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴز ﺑﺮﺳﺪﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﻮﻉﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘﻠّﻪ ﻫﺎﻯ ﺑﺎ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎﻭﺑﻴﻦ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ
ﻭﺣﻴﺎﺕ ﺑﺎ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﻦ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﭘس
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺫﺍﺗﺎ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺟﺎﻣﺪ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺩﻫﻨﺪﻩ ﺟﺴﻢ ولی
ﺩﻳﺪ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﻭﺭ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻢ ﺟﻨﺴﻰ ﺩﺭ أجزاﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭﻟﺬﺍ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺮ ﺟزء ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺃﺗﻤﻰﺗﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎ
ﻭﮔﻠﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺧﻮﻥ . ﻭ ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ ﺩﻭﺍﻡ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ
ﻣﺤﺾ ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻣﺤﺾ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺑﺎ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻣﺤﺾ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪﺍﻯ
ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﭼﻮﻥ ﻫﻮﺵ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻫﻨﺮﻯﮐﻪ
ﺩﻟﺎﺋﻞ ﻣﺤﺴﻮس
ﻣﺎ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ
ﺣﺴّﻰ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺫﻫﻨﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﻧﻴﺰ ﺗﻮﻫّﻢ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻣﮑﺘﺐﻭﻳﺎ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎ ﻫﻤﮕﺎﻣﻰ
ﻣﮑﺘﺐ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﻭﺧﻮﺩﮐﺎﺭﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﻴﺴﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ ﻭ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ (
فاینالیزم)ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺪ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ(
نقد ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺪﺍﺭﻯ)ﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻫﺎﻯ ﺁﻥ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺣﺮﮐﺖ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ(ﻟﻮﻟﺒﻰ
ﻭ
ﻓﻨﺮﻯ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ علیّ
ﺭﻏﻢ ﮐﻨﺪﻯ
ﺁﻥﺑﺎﺯ
ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﻧﻘﺪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺯﻣﺎﻥ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺣﺎﺿﺮ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻨﻔﻊ
ﺣﺎﻝ ﺣﺎﺿﺮ
ﻟﻐﻮ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻣﺎﺩﺍﻡ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺍﺳﺖ
ﻭﻣﺎﺩﺍﻡ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻴﻢﭼﻨﻴﻦ
ﺑﻴﻨﺸﻰ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺗﺠﺎﻫﻞ ﮐﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪﻫﻤﺮﺍﻩ
ﻣﺴﻴﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﺴﺎﺑﺪﺍﻥ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﺣﺎﺿﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﭼﻮﻥ
(ﺍﮐﻠﻴﻞ)ﻳﺎ
ﺩﺳﺘﻪ ﮔﻠﻰ
ﺣﺎﺻﻞ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻰ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ ﺗﮑﻤﻴﻞ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺳﺘﻪ ﮔﻞ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺭ
ﻟﺎﭘﻠﺎس ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺭﺍ ﺍﺷﺮﺍﻑ ﻭ
ﺍﺣﺎﻃﻪ ﻋﻠﻤﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪﻭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺎﺭ
ﻭﻧﻘﺶ ﻫﺮﻳﻚ
ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ سپس
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻫﻤﻪ
ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺭﺍ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻧﻤﺎﻳﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻝ
ﻭﺍﺣﺪﻯ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻣﻞ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰ ﻭﺩﺭﺷﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺣﺎﺿﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﭼﻨﻴﻦ
ﻋﻘﻠﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺍﻣثاﻝ
ﻧﻴﻮﺗﻮﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﻣﺤﺎﺳﺒﺎﺕ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﮐﻪ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﺑﺪﻳﮕﺮ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ( ﺍُﻡّ
ﺍﻟﻘﻮﺍﻧﻴﻦ)
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺍﻳﻦ
ﻓﻮﺭﻣﻮﻝ ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺂﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷت هاﻯ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻳﺎ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯﺮﺍ
ﺟﻠﻮﺗﺮﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﺑﺤﮑﻤﺖ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻣﮕﺮ
ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻗﺘﺼﺎﺩﻯ
ﻭﻟﻮ ﺑﻀﺮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺷﺪﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﻣﻨﮑﺮ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﻣﮑﺘﺐ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻳﺎ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺗﺠﺮﺑﻰ ﺭﺍ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ کُلّ
ﻭﺍﺣﺪ ﻭ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺎﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻫﺮﻭﺍﺣﺪ
ﮐﻠّﻰ
ﺃﺯﻟﻰﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺑﺪﻯ ﺑﺎ
ﻭﺣﺪﺗﻬﺎﻯ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺗﺮ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺟﺰ ﺍﻭ ثاﺑﺖ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻨﻴﺴﺖ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﻫﺮﮐﺎﻣل
ﻤﻄﻠﻖ ﻧﻴﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﻧﻴﺎﺯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻈﻬﺮﻯ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺘﻤﺎﻡ ﺍﺷﻴاء
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻭﺍﺣﺪ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻭ
ﺳﻴﻞ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻗﺎﺑﻞ ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﺷﺪﻥ ﻭﻋﺒﻮﺭ
ﻧﻴﺴﺖﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﺑﮕﺬﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﺮﻭﺭ ﻭ
ﮔﺬﺭ ﻭ(ﺷﺪﻥ)ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ
ﺗﻠﺎﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺯ ﺁﻥ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺁﻥﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺍﻩ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺟﺴﺖ . ﮐﻪ ﺟﺰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﻣﻌﺎﺩ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺻﺮﻑ
ﻧﻈﺮ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺭﻳﺎﺿﻴّﺎﺕﺷﺎﻣﻞ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﻠﻤﺎﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺫﺍﺕ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﻓﻄﺮﺕ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻣﻨﮑﺮ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻭ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ ﮐﻨﻴﻢ
.

ﺍﻣﺎ
ﻧﻈﺮ ﻣﮑﺘﺐ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ
ﻭﻫﺪﻑ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺎﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻟﻴﺐ
ﻧﻴﺘس ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝﺑﺮﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻘﺎﺻﺪﻯ ﭼﻮﻥ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺋﻞ
ﺷدﻩ ﻭ ﻓﺮﺽ ﮐﺮﺩﻩ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞﻃﺒﻖ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺃﺯلی
ﭙﻴﺸﻴﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺯ ﺃﺯﻝ
ﺭﺍﻩ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖﻭ ﻳﺎ خُنثی
ﺷﺪﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ
عَدَم
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳوء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﻓﺴﺎﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ ﺻﺎﺩﻕ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻮﻥ
ﭘﺎﻯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺑﻤﻴﺎﻥ ﺁﻣﺪﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺁﻓﺮﻳﻨﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻰﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻋﻘل اﻟﻬﻰ
ﻭﮐﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
(ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺪﻑ
ﺩﺍﺭ)ﻏﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺫﺍﺕ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﻭﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺒﺤث
اﺰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻧﺎﻡ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ . ﭼﻮﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺃﺯﻟﻰ ﻟﻴﺐ ﻧﻴﺘس
ﻭﻳﺎ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻋﻰ
ﮐﻪﺍﻳﻨﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ(ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﻤﻌﻰ)ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ ﻭ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﻤﻊ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺟﻤﻌﻰ ﻭﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻳﺎ
ﻗﻮﻡ ﻭﻧﮋﺍﺩﻯ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
. ولی ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭﺑﺎﻟﻘﻮه
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُسﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟّﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﮔﺮﺩﺩﻭﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻋﻘﻞ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺍﻳﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺵ ﺗﺮﻙ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻭﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﻤﺰﺍﺩ ﺷﺨﺺ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻭ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩﺵ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎم
اﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﮐﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﺎ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ
ﻗﺴﻤﺖ ﻣﻬﻢ ﻭ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺩﺳﺖ
ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕﻭ ﺳﻴﺮﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻧﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ . ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﻗﺼﻮﺭ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﻟﻴﺐﻧﻴﺘس
ﻣﺨﺎﻟﻒﺃﺻل
اﺑﺪﺍﻉ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺫﺍﺕﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺫﺭﺍﺕ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﻰ
ﺍﺭﺍﺩﮔﻰﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻫﺮﺷﺒﻰ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﻫﺮﻭﻯ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺍﮔﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ضدّ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺃﻣﺮﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺣﺮﮐﺖﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺑﻠﮑﻪ ﺩﻳﻤﻮﻣﺘﻰ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰﭼﻮﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻴﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻥ
ﺳﺎﻟﻰ ﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺗﺎ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ
ﺧﻮﺩﺑﻄﻮﺭ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻥ
ﺑﻤﺎﻧﺪ . ﻭﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺍﺭﺍﺩﻩﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻫﻴﭻ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ عَدَم
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ
ﻣﺤﺎﻝ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﻭ ﻣﺴﺨﺮﻩ ﺷﺪﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻔﺴﺦ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯﮐﻪ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ
ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻳﺎﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﮐﺮﺩﻩﻭﻟﻮ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﻭ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯﮐﺮﺍﺕ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺭﺍﻩﺷﻴﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺷﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺮﮐس ﺧﺎﺹ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﻳﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺪﺭﺳﺘﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﮐﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﻐﺎﺋﻴّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﮐﻪ ﻟﻴﺐ
ﻧﻴﺘس ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﻣﻄﻠﻖﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺁﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﺩﻭ
ﺍﺯﭘﻴﺶﻫﺮﭼﻴﺰ
ﻭﺍﻣﮑﺎنی ﺮﺍ
ﺩﺭ ﺣﺎﻝﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺑﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ
ﻣﻘﻠﻮﺏ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻮﺭ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻠﻮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﻧﻮﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﭘﺸﺖ ﺳﺮ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩﻭ
ﺟﻠﻮﺗﺮ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﻰ
ﻓﺎﻳﺪﻩ ﺭﺍ
ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺟﻬﺎﻥ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖﺗﻮﻟﺪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﺩﺭ ﺍﻳﻨﺠﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ
ﺍﻳﺪﻩ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﮐﻨﻢﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻳﻚ
ﺃﻣﺮﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭ ﻃﺒﻴﻌﻰﻃﺒﻖ
ﻗﺎﻧﻮﻧیﻔﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﺶ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮکی اﻟﻬیﭙﻴﺶ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ(ﺃﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ)ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﺟﺮﻳﺎﻧﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰﺩﺭ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭعَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺸﺮﻯ کنونی
ﺧﻮﺩﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻧﺴخ ﻮﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻳﮕﺮﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ)ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮاﺤﻞ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉﮐﻪ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻴﺎ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺟﺮﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﺳﻌﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ برﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﭼﻬﺎﺭ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوء ﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ربّ ﺍﻟﻌﺮﺵ
ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﮔﺮﭼﻪ
ﺩﺭ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﺮﻋﺖﻃﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﻋﺮﺷﻬﺎ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﻭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮑﻪ
ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﺳﺖ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯﭘﺎﻳﺎﻧﺶ
ﻣﺸﺮﻭﻁ ﺑﻬﻔﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﻔﺖ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺪﺭﻛﭙﺎﻳﺎﻥﻮﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺷﺎﻫﺪ
ﺑﺸﺮﻯاﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺳﺮﮐﺸی اﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘﺮ ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺣﺘﻰ خُنثیﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭ ﺑﺎﻃﻞ ﺷﺪﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃﺑﺪﻯﻏﺎﻟﺐ
ﺑﺮ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪﺟﺒﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻳﻬﺎﻯ
ﺑﺮ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﭼﻴﺮﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﭘس ﭼﻨﻴﻦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰﻳﺎ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺑﻘﻮﻝ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺃﻣﺮﻯ
ﺑﻄﻮﺭ
ﻧﻈﺮﻯﺍﮔﺮ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﻤّﺖ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﮑﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻭﺯﺧﻴﺎﻥ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺭﺍﻩ(ﭘﺮاﺩﺍﻳس)
ﻫﺎ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺩﻭﺳﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍلی
اﻟﻬﻴﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺫﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ تأثیرﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﺷﺸﻢ
ﻭﺍﺟﺐ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
. ﮐﻪ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺗﺮﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮد
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺃﺯﻝ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻠﻪ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺖﻭﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﻄﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺑﺘﻌﺒﻴﺮ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎﺑﺎ ﺃﺻﻞ
ﻭﺟﻮﺩﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻦ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥﺼﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ
ﻋﺒﻮﺭ ﺍﺯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﮐﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺻﺒﺮ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ
ﺑﺪﺳﺖﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺑﺪﺭ ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﻦﻭ
ﻣﺘﻌﻠّﻘﺎﺕ
ﺗﻦ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﭘس
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﻬﺘﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﮐﻮﺷﺶ ﺧﻮﺩ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﮐﺮﺩ
. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ
ﻓﺮﺿﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺩﻭﮔﻮﻧﻪ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ(ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﻏﺎﺋﻰ)
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻧﻈﺮﻯ
ﻏﻴﺮﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺩﺭ
ﺧﻄﺎ ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﻧﻘﺶ
ﻭﻣﻌﻨﻰ(ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ)ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﺰﻡ ﺟﺴﻢ
ﺭﺍﺑﺸﮑﻞ
ﺻﻨﺎﻳﻊ ﺑﺸﺮﻯ(اورگانیزیشن) ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺸکل صنعنی
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﺪ ﻭ ﻫﺪﻑ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻘﺼﺪ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ
ﺑﺂﻧﭽﻪ ﻫﻴﭻ
ﺩﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻢ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻣﺤﺼﻮﻝ ﻳﻚ
ﮐﺎﺭﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﻣﺼﻨﻮﻋﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ ﺭﺍ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺭﺩ
ﻧﮑﺮﺩﻩولی
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﻭﻣﺎﺷﻴﻨﻰﮐﻪ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻏﺎﺋﻴّﺖ (
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﻤﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭘﺸﺖ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺴﻮﻯ ﺟﻠﻮ(سوﻕ
ﺩﺍﺩﻩ)ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﻧﻪ
ﺍﻧﺪﻓﺎﻉ ﺁﻟﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻣﺤﺾ
ﺍﺯ ﭘﺸﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻨﮕﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺮﺍﺷﻴﺒﻰ
ﺑﺤﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ولی
ﻏﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﺑﺎﻟﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ ﻭ
ﺷﺘﺎﺏ ﻫﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﻳﻦ
ﻫﺪﻑ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺭﺩ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺍﺯ
ﻏﺎﺋﻴّﺖﻫﺎ
ﻭﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞﺗﺪﺭﻳﺠﺎ
ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ ﺑﺘﺤﻘّﻖ
ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﺩﺭﮐﻤﺎﻝ . ﺁﻧﮕﺎﻩﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻋﻠم اﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪﺩﺭ
ﻧﻄﻔﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﺑﺎ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺘﻰ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺑﻬﺘﺮ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻭﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻭ ﻃﻰ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ . ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺗﻮﻟﻴﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﺭﺟﻪ ﻫﻤّﺖ
ﻭﻫﻮﻡ ﻭ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﺟﺪﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻳﺎ
ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﺼﻮﺭﺣﺪﻭﺩ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮﮐس
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ ﺍﺯ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺩﻭ
ﻧﻔﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . پس
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﻴﭻ
ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﺒﻠﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺳﻌﻰ ﻭ ﺟﺪّﻳﺖ
ﻭ ﺟﻬﺎﺩ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﺟﻬﺎﺩ ﺟﻨﮕی ﺒﺎ
ﻧﻔس ﺩﺷﻤﻦ
ﺍﺻﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻓﺮﺽ
ﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺣﻴﺎﺕ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻣﺎﻋﻤﻞ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻳﻚ ﺑﻴﻨﺶ
ﺟﻮﺋﻰ ﻭ ثاﺑﺘﻰ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥﮑﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﻨﺶ
ﺁﻧﺮﺍﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﭼﻨﻴﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰﺧﺎﺭﺝ
ﺍﺯ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺍﺋﻤﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺫﺍﺗﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺃﺯﻟﻰ ﺗﺎ
ﮐﻨﻮﻥﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻪﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﺿﻤﻦ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺍﺯ ﻳﻚ
ﻭﺿﻊ ﺍﺳﺖ . ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﺷﺪﻥﺩﺭ ﻫﻢ
ﮔﺴﻴﺨﺘﮕﻰ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺮﻭﺡ
ﺭﺍ ﻗﺎﺋﻞ ﺑﺎﺷﻴﻢﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺃثیرﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭﻧﻈﻢ ﺟﺪﻳﺪ
ﺧﻮﺩ ثاﺑﺖ
ﻣﻴﻤﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻌﺪﺍ ﭼﻪ
ﺗﺤﻮﻟﺎﺗﻰ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖﻭ
ﻳﺎ ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺩﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻭ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﻈﻢ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ولی ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﮐﻪﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺨﺺ
ﺳﺎﺑﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺩﺭﺳﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺫﺍﺕ ﺗﻦ ﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰﮐﻪ
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺃﺗﻤﻰ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺫﺭﺍﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻭﻣﻌﻠﻮﻣﺎﺕ
ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻫﺮﮐس ﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺨﺺ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭلی
ﺒﺎﺯ ﺧﻄﺮ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻫﺴﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮑﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪﻣﻌﺼﻮﻡ
ﻭﻣﺼﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺗﮑﺎﻣﻞﭼﻮﻥ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﺮﮐس
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﺮﻙ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻓﻌﻠﻰﻭ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺴﺐ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﻳﺎ ﻧﺎﮐﺎﻣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻭ ﻳﺎ
ﺭﻭﺯﻫﺎﻯ
ﺍﺧﻴﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﺎﮐﻪﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻌﻠﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻳﻢ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻧﺎﺑﺴﺎﻣﺎﻧﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺁﻟﻮﺩﻩﻭ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻤﺴؤﻝ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ
ﺿﻌﻴﻒ ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻥﻭﻳﺎ
ﺯﺷﺖ ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻧﮋﺍﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺣﺘﻤﻰ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﻋﻠّﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﻳﺎ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻫﻤّﺖﺳﻠﻮکی
ﻮﻳﺎ ﻟﺬﺕﻭ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻴﻢ
ﮐﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﻣﺎ ﻧﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻭﺑﺎﻟﻔﻌل
ﺸﺪﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
(ﻋﻠّﻴﺖ ﺭﻭﺣﻰ)
ﺑﺎ(ﻋﻠّﻴﺖ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ)
ﻭﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻋﻠّﻴﺖ ﺭﻭﺣﻰ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﮐﺮﺩ . ولی
ﻋﻠّﻴﺖ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﺑﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻳﺎ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺎﻳﺪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺷﻮﺩ .

ﭘس
(سوﻕ ﺑﺠﻠﻮ) ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺻﺪﺍﻗﺖ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ سوﻕ
ﻣﺎﺷﻴﻦ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺄﻣﻴﻦ
سوﺩ ﻭﻧﻔﻊ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺳﺘﻤﮕﺮﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﺎﺳﺖ
. ولی ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺤﻘّﻘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯ
ﺗﺤﻘّﻖ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﻭ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰﺑﺎ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ تطوّر ﻭ
ﺗﺤﻮﻝ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ ﮐﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﺍﺣﺪﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻫﺎﻯ ﺷﺒﻴﻪ
ﺑﻬﻢﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﻣﻨﻈّﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﻳﺎ ﺑﻔﺮﺽ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻧﻮﻋﻰﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺁﻟﻮﺩﻩﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻪ ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻗﻄﻌﺎ
ﻭ ﻣﻨﻄﻘﺎﺍﻳﻦ ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻈﺎﻡ ﺃﺯﻟﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺑﺪﻭﻥ ﻃﺮﺡ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺃﺻﻞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﺎﻟﻖ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺑﺪﻫﺪولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻳﺎ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ
ﺗﻤﺪﻥ ﺍﻭ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﮐﺰ ﻋﻠﻤﻮ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﻟﻬﻰﺭﻗﻴﻘﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﻣﻔﺎﺳﺪ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣثاﻝ ﻣﻬﻢ ﺗﺨﻢ
ﭼﺸﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﺮﺽ ﻣﺸﺎﺑﻪ
ﺩﻳﺪﻥﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭼﺸﻢ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻓﻘﺮﻩ ﺩﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻧﺮﻡ ﺗﻨﺎﻥ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺷﺒﻴﻪ ﺑﻬﻢﭘﺮ
ﺍﺯ ﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯﺎﺩﺭﺍﮐﻰ
ﭘس ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻥﻳﻚ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻮﻋﻰﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭼﺸﻢ
ﻭ ﻳﻚ ﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﻭ
ﻋﺼﺒﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻳﺎ ﺍﺣﺴﺎس
ﺩﻳﺪﻧﻰ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺗﺨﻢ ﭼﺸﻢ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻣﺎﺭ ﺳﻪﮔﻮﻧﻪ
ﭼﺸﻢ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻳﺎ ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩﻓﻘﺮﺍﺕﺟﻨﻴﻦ
ﺁﻧﻬﺎ ﺷﺒﮑﻪ
ﭼﺸﻤﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻧﺮﻡ ﺗﻨﺎﻥ
ﺍﺯ ﭘﻮﺳﺖ ﺗﻦ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺣسّ ﻟﺎﻣﺴﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎﺭ
ﭼﺸﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺣﻮﺍس ﺩﻳﮕﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ
ﺩﻳﺪﻧﻰﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﻓﺮﺽ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﻩ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ ﻭ
ﻧﻴﺎﺯ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻋث پیدایش
ﻋﻀﻮﻯ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﺑﻴﻨﺎﮐﻪ
ﺍﺯ ﺣﻮﺍﺵ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﺠﺎﻯ ﭼﺸﻢ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭﻗﻮﻯ ﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﮐﻠّﻰ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻫﺴﺘﻰﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺃﺻﻞ
ﻋﻠّﻴﺖ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻟﻰﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺍﺩ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺩﺭ
ﺩﺳﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻋﻀﻮﻯ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎ ﻭ ﺻﻔﺎﺕﻣﺎﻧﻨﺪﻋﻘﻞ
ﺭﺍﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻗﺴﻤﺘﻬﺎﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺩﺭ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻭﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﻬﻢ
ﺍﻳﻦ
ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻯﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣثبت
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ ﻳﺎ
ﻣﻨﻔﻰ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺸﺎﺑﻪ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺍﻣﻮﺭ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺘﺸﺎﺑﻪﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ عَدَم
ﻓﻬﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﭘﺎﺳﺦ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ علیّ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻣﻰ
ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ ﺣﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻣﺨﺎﻟﻔﺎﻥ
(ﭘﺎﺳﺦ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ)ﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻮﻗّﺖ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﭼﻨﺪﻯ
ﺑﻌﺪ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮﻣﺎﺩﻩ
ﺃﻣﺮﻯ ﻗﺎﻟﺒﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﻴﺎﺕ ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ(ﻭضع ﻮﺷﮑﻞ
ﺁﺏ) ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﻭ
ﺑﺸﮑﻞ ﻭﺿﻊ
ﻣﺠﺮﺍﻯ
ﺁﺏﺩﺭﻣﻴﺂﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺏ ﺑﺨﻮﺩ ﺷﮑﻞ
ﻇﺮﻑ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺣﻴﺎﺕﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
(ﮐﺎﻧﺎﻝ ﺁﺏ)
ﺷﮑﻞ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺑﺸﮑﻞ ﺁﺏ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻴﺰﺧﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧمی
ﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻣﺎ
ﺷﮑﻞ ﺗﻮﺩﻩ
ﺧﺎﻙ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝﺷﮑﻞ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻣﺎ ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﺍﺋﻞ ﺷﺪﻧﻰ
ﻭﻓﺮﺳﺎپس
ﺷﺪﻧﻰ ﺍﺳﺖ ﭘس ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺼﻮﺭ ﺭﺍ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﺭﺍﻩ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻫﺮ ﻃﻮﺭ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻳﺎﺑﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺘثنا
ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭼﻴﺰﻯ ﺭﺍ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪﻭﺧﻮﺩ ﻣﺰﺍﺣﻤﺘﻰ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﮑﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﻴﻦ
ﻫﻀﻢ ﻏﺬﺍ
ﻭﻣﻌﺪﻩﻭ ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﻓﮑﺮ
ﻭﻣﻐﺰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻀﻢ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻌﺪﻩ ﻭﻓﮑﺮ
ﺑﺪﻭﻥ ﻣﻐﺰ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻳﺎﻓﺖ . ﻭ
ﮐﺎﺭ ﭼﺸﻢ ﻭ
ﻣﻐﺰ ﺃﺻﻞ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﺣﻮﺍلی
ﺒﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺑﻠﮑﻪ . ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺃﺻﻞ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺎﺯ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﻧﻘﺪ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰﮐﻪ
ﺧﺎﺹ ﻣﺎﺩﻩ ﺗﻦ
ﻭ پیدایش
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ
ﻭﺍﻧﻮﺍﻉﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻔﮑﺮ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﺩﺭﻙ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ . ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻋﻮﺍﻡﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻧﻔس
لَوّامه ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﻫﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺩﻧﻴﻮﻯ ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺃﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﺍﺭﻭﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ ﻭ
ﺗﺼﺎﺩﻑ ﮐﻮﺭ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
(ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﻣﻔﻴﺪ) ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﮐثرﺍ ﺍﻳﻦ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﺎﺕﻭﺣﺘﻰ
ﺟﻬﺶ ﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺍﮔﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻗﺎﺗﻞ ﻓﺮﺩ
ﻭﺣﺘﻰ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺟﻬﺸﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﻬﺎﻯ ﻫﺴﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺟﻨﺴﻰﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻥ
ﮊﻧﻬﺎﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻋﻠﻤﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﻠّﺖﺍﺯ ﻳﻚ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ ﺃﺻﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ
ﻧﺸﺎﻥ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻟﺎﻣﺎﺭﮐﻰ ﻫﺎ
ﻧﻘﺪ ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭ ﺗﻄﻮؤﺭ
ﺍﻃﻮﺍﺭ ﺟﺴﻢﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﺄثیر
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻌﻀﻰ
ﻟﺎﻣﺎﺭﮐﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻣﻮﺭﻭثی
ﺷﺪﻥ ﺁثاﺭ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ولی ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺩﻳﺪ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻧﺘﻮﺍﻥ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ
ﮔﻔﺖﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺯ
ﻫﺮﮐﺪﺍﻡﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ثاﺑﺖ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﮔﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖولی ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ(ﺣﻘﺎﻳﻖ)ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻔﺎﻳﺪﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻣﺒﻬﻤﺎﺕ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰﺑﻬﺘﺮ
ﻳﺎ ﺑﺪﺗﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻭ ﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩ علم ﻧﻴﺰ سوﺩ
ﺑﺨﺶ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺑﺎ
ﻭﺟﺪﺍﻥﻋﺎﻗﺒﺖ
ﻋﺎﻟﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺸﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭﺍﺩﻳﻮ
ﺃﮐﺘﻴﻮ
ﻣﺎﺩﺍﻡ ﮐﻮﺭﻯ
ﺭﺍ ﮐﺸﺖﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﺮﻃﺎﻥ ﺧﻮﻥ ﮐﺮﺩ
. ﺗﻨﻬﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﻪﺍﻯ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﺮﺩﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻳﺎ
ﻧﻈﺮﻳﻪ(ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺪﻑ
ﺃﺑﺪﻯ)ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﮕﻮﻳﺪ . ﻭﮐﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻣﺤﻴﻂﮐﻪ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ ﺃثرﺵ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﻭ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻧﻴﺎﺯ
ﺗﺄثیر ﻣﺤﻴﻂ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﺩﺗﺎ
ﻣﻴﺮﺍث ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ کرﺩﻩ ﻭ
ﺟﻮﺍﺏ ﮔﻮ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺗﺄثیرﺧﺎﺭﺟﻰ
ﻭ ﻣﺤﻴﻄﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺻﻔﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭼﻮﻥ ﻋﺮﻓﺎﻯ تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﺑﺎ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰﻭ ﺃثر
ﻣﺤﻴﻂ
ﻭﻣﻴﺮﺍثی ﺷدﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺎﺩﻯﮐﻪ ﺃثر
ﺍﻭﻝ ﻭ ﺁﺧﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺰ ﺿﻤﻦ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﺿﻤﻦ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﻋﺎﻣﻞ ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭﻋﻮﺍﻣﻞ ﻃﺮﻑ ﻫﺴﺘﻴﻢ
. ﻭ ﻳﺎ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﻧﻘﺶ ﻣؤثّر
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﻨﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﻭﺡ
ﻭ ﺟﺴم ﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺑﻘﻮﻟﻰ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻧﺎﻣﺮﺋﻰ ﺑﺎ ﻋﻮﺍﻣﻞ
ﻣﺮﺋﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﺎ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﻣﻨﺶ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻭ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺑﺸﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺭﺍ
ﺑﺼﺎﺣﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺟﻬﺶ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺮﮐﺰ ﺃﺻﻠﻰ
ﺗﻠﺎﺵ ﻧﺴﻠﻬﺎﻯﻤﺘﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﻫﺮ
ﻓﺮﺩﻯ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﻓﺼﻮﻝﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ کُلّ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺧﻠﺎﺻﻰ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻳﻌﻨﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥﻳﺎﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ(ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻓﻄﺮﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺳﺎﺳﻰ ﺗﺮ
ﻭﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻧﻘﺶ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺴﻌﺎﺩﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻧﻮﻉ ﻓﻮق
ﺒﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯﺘﻮﻟﺪ
ﺑﺎﺯ ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﭼﻮﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺎﺯ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﺩﺭ
ﻳﻚ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺪﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺁﻥ ﻋﺼﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺠﺎﻣﺪﺍﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﺷﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺮﺗﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭﺩﺭ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻤﺎﻝ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻗﺪﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ
ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻬﺪﺍﻳﺖ ﭼﻨﺪ ﭘﻴﺮﻭ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻌﺪﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻠﺎﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺩﺭﺳﻠﻮﻛﺒﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ربّ
اﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﻫﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﺮ
ﺷﺶ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﻭ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ ﺑﺮﺗﺮ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻘﺶ ربّ
ﻣﺮﺑّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻧﻪﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﮕﺮ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ ﻧﺼﺎﻳﺤﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ .

ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﺬﮐﻮﺭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻠﺎﺷﻰ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻭ ﻧﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﻭ تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥﻤﻴﺴّﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻳﮑی ﺎﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺠﺎﻯﺸﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﺭﺍ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ(ﻣﻬﺪﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ)
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ سوﺷﻴﺎﻧس
ﭼﻮﻥ محمّد ﻭ
ﻣﺴﻴﺢﮐﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻰ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻣﻌﺎﺻﺮﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﭘﻴﺮﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯﻮ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮐﻪ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﺗﺎ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺯﻣﺎﻧی ﺒﺎﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭﻳﺎ
ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻰ
ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ ﺍﻣﺮﻭﺯﺭﻭﺡ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺃﺗﻤﻰﻳﺎ ﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻭ ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰﮐﻪ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯﻣﺪﺍﻡ
ﺁﻓﺮﻳﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺘﺎ می
کوﺷﻨﺪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺒﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
.

بحقَّﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻳﻚ ﻋﻀﻮ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﻐﺰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥﻋﺎﺟﺰ
ﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﺷﺪﻳﺪﻭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻋﺠﻴﺐ أجزاءﻯ
ﺗﻦ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘی
همین ﺩﻳﺪﻥ ﺳﺎﺩﻩ
ﺑﭽﺸﻢ ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﮐﻨﺪ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﻤﺴﺎﺋﻞ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﻣﻐﺰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﮐﺮﺩﻩ
ﻓﻬﻢ ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ
ﻭ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻪﭘﻴﭽﻴﺪﮔﻰ
ﮐﺎﺭ ﻋﻀﻮﻯ
ﭼﻮﻥ ﭼﺸﻢ ﻭ ﻫﺮ
ﻋﻀﻮ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺗﺮ ﻭ
ﻧﺎﻣﻘﻬﻮﻡ ﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻋﻤﺎﻟﻰ ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺗﺤﺖ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺗﺄثیر ﻭﻣﻄﻴﻊ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺍﻭﻟﻴﻪﮐﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺃﻫل عبا
ﻣﻴﻨﺎﻣﻴﻢ . ﺗﺎﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﭘﺎ
ﺑﻤﻴﺪﺍﻥ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻳﮑﻢﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻘﺪﻣﻪﺍﻯ
ﺍﺯﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﻗﺒﻠﻰﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﮐﺴﺐ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻮﺗﻤﺪﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺭ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﻋﻤّاء ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻳﮋﻩ(عَدَم
ﻣﺎ سوﺍﻩ)
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ
ﻭ ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﻟﻠﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﺩﺭﻋﻮﺍﻟم
اﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥهاﻯ ﺗﺤﺖ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭتقرّب
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﮐﻪ ﺟﺰ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ(ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ)ﮐﻪ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ)ﻭ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻴﻬﺎ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻯ
ﻓﻬﻢ ﻧﻮﻉ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ أجزاﻯ
ﻳﻚ ﻋﻀﻮﭼﻮﻥ
ﭼﺸﻢ ﻭ ﻗﻠﺐ ﻭ
ﻣﻐﺰﻭ ﺣﺘﻰ ﻫﺮ
ﻋﻀﻮ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﮐﻮﭼﻚ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺩﺍﺧﻞ ﻣﻐﺰ
ﻭﺍﺳﺘﺨﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﻳﺎ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻘﺶ أجزاء
ﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ (ﻫﺮ
ﺟﺰﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﮐﻠّﻰ)ﺍﺯﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
أجزاﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﻠّﻰ ﻧﻴﺰ
ﺟﺰﺋﻰ ﺩﺭ
ﮐﻠّﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ ﻫﺮ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠﻳاﺖ
ﺁﻥﻭ ﺩﺭﺟﻪ
ﻓﻬﻢ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ
ﻫﺮﻳﻚﺟﺰﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﺟﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺩﺭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﻫﻤﻪ أجزاء
ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺒﻴﻨﻴﻢ ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻨﺪ ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻴﻢ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻣﻴﻔﻬﻤﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺑﻴﺎﻥ ﺯﺑﺎﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﺗﻤﺎﻡ أجزاءﻯ
ﺗﻦ ﻳﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺎ ﻳﻚ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻭ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﻴﻢ
. ﮐﻪ ﻗﺪﺭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐّﻪ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐّﻴﻪ ﻧﻔس
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻭ ﺃﺻﻞ
ﺃﺻﻴﻞ ﺧﻮﺩ ﺩﺭﺫﺍﺕ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺭﻭﺣﻰ خویش
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﻬﺎ ﻭ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺮﺳﻴﻢﺗﺎ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻌﻠﻰﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎﻳﺪ
(ﻟﺎ ﺟﺮﻡ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺟﺮﻡ)ﻭ
ﻓﺴﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺪﻫﻴﻢ
. ﻭﻟﻮ ﺑﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺑﻨﻔﻊ
ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺖ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻴﻢ ﻭلی
ﻨﻤﻰ ﮐﻨﻴﻢ . ﻣﮕﺮﭘس
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
(ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ) ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ
ﺗﻮﺻﻴﻪ ﻗﻄﻌﻰ
ﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻮﻟﻰّ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺮﺑّﻰ
ﻭﻳﮋﻩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ
ﻃﺎﻟﺐﻟﻘﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ معرّفی
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﻤﺤﺎﺳﻦ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢﻭ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﻭ
ﺳﺨﺘﻰ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﻣﺤﺎﻝ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻗﺪﻡ ﺍﻭﻝ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎ ﻗﺪﻡ ﺩﻭﻡ
ﺭﺍ
ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻪﺍﻳﻢ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ(ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ) اﺳﺖ
. ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺩﺍﻧﺎﺋﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭﺟﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﭘﺂﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻨﻴﻢﮐﻪ ﺗﺎ
ﻧﺠﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺮﮔﺰ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﮑﻨﻴﻢ . (ﺣﺮﮐﺖ)ﺭﺍ
ﺍﺯ ﺧﺎﺭﺝ ﺁﻥ
ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮐﻨﻴﻢ . ﻣﺮﮐﺐ
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭼﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻢ ﻣﺘﺤﺮﻙﻳﺎ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺣﺮﮐﺖ . ولی ﺍﺯ
ﺩﺍﺧﻞ(ﺫﺍﺕ
ﺣﺮﮐﺖ)ﮐﻪ
ﺃﻣﺮﻯ ﺑﺴﻴﻂ
ﺍﺳﺖ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺩﺭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺩﻥ
ﺷﻴﺌﻰﺑﺎﺯﻭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺣﺴﺎس
ﻣﺎﻧﻌﻰ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻏﻠﻴﻪ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻭ
ﻋﻮﺍﻳﻖ ﻫﻤﺎﻥ
ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭ ﺃﻣﺮﻯ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﮐﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺩﺍﺭﺩﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺑﻨﻈﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺣﻴﺎﺕﺑﺘﻔﺮﻗﻪ
ﻭ ﺗﻨﻮﻉ
ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻣﻨﺠﺮ ﺷﻮﺩﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺗﻰ
ﻏﻴﺮﻣﺎﺩﻯﻭ
ﻧﻪ ﺩﺭﻫﺮ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻰ
ﺑﺎﺷﺪﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﻭﻳﺎ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺎﭼﺎﺭﺑﭙﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻥ ﺭﺍهی
ﺒﺮﺍﻯ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻣﺎﻧﻊ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﭼﻪ خُنثی
ﮐﺮﺩﻥ
ﻣﺎﻧﻊﻳﺎ ﺩﻭﺭ
ﺯﺩﻥ ﻣﺎﻧﻊ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﻨﻮﻉ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﮐﻪﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺍﺭﺩ
ﺗﻔﺮﻗﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﺭ ﺭﻩ
ﺟﻮﺋﻴﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﻤﻮﺟﺐﻃﺮﺡ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﺴﺘﻰ ﺑﺎﺷﺪﺣﺮﮐﺘﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﮐﻪ ﺟﻤﻌﺎ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﻏﻴﺮ
ﻣﻨﻈّﻢ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺗﻔﺮﻗﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﻧﻈﺎﻡ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ
ﻣﻨﻔﻰﻭ ﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭﻓﺮﻣﺎﻥ
ﮐﻦ ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﻧﻴﺮﻭ ﺑﺨﺸﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﺍﺯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪ ﮔﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺯﻳﺮ
ﻧﻈﺮ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ ﻭ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ ﻭ
ﺗﺼﺎﺩﻓﻰ ﻭﻫﺮﺟﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﺷﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺩﺭ ﺟﺎ ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺫﺭﺍﺕﻣﺎﺩﻩ ﻣﺠﺰﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺣﺮﮐﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﭽﺮﺧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﻫﻤﻴﻦ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺃﺳﺐ ﻋﺼّﺎﺭ
ﭼﺸﻢ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﻣﺪﺍﺭ ﺁﺳﻴﺎﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯﭽﺸﻢ
ﻭﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻌﻠّﺖ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻭ ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺟﺪﻳﺪﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺗﻐﻴﻴﺮﻯ
ﮐﻪ ﺑﺒﺮﺍﺩﻩ
ﺁﻫﻦ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺁﻫﻦ
ﺭﺑﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺎﻇﺮﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺁﻫﻦ ﺭﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪولی ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﮑﺎﻧﺒﺰﻡ
ﺍﻣﻮﺭ ﮐﺎﺭ
ﺁﻫﻦ ﺭﺑﺎ ﻭ
ﺑﺮﺍﺩﻩ ﺁﻫﻦ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺍﺭﺩﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﺮﮔﺰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﺪ
ﺩﺭﻫﻤﻴﻦ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﻣﻌﻠﻮﻝﻫﻴﭻ ﺗﺄثیرﻯ
ﺩﺭﻧﻈﻢ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻤﻠﻮ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎ ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻴﺪﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻴﺮﻭﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞﻭ ﺳﺎﻟﻚ ﻣؤﻣﻦ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﻋث ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺎ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ﻓﻬﻢ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻋﻠﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻌﻠّﺖ
ﺍﻟﻌﻠﻞ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯﮕﺮﺍ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻨﺪﭼﻮﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﭘﺪﻳﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺟﺰ
ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
.

ﺑﻘﻮﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
(ﺑﺎﻓﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﺣﺮﮐﺖ)ﺑﺎﻳﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻧﭽﻪ ﻧﻈﻢ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﻳﮑﺠﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﭼﺸﻢ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺧﻮﺩ
ﭼﺸﻢ ﮐﺎﺭ
ﻭﻧﻘﺸﻰ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻧﻪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻫﺮﭼﻪ
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻳﺪﺗﻔﺴﻴﺮ
ﮐﻨﺪ . ﻭﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻗﺪﺭﺕ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺭﻭﺍﻥﻫﺮ ﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺑﻴﻚ
ﻧﺤﻮ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﺍﺑﻄﻪ (ﭼﺸﻢ ﻭ
ﺑﺼﻴﺮﺕ)ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ
ﺩﻳﺪﻥﺷﺒﻴﻪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺑﺮﺍﺩﻩ ﺁﻫﻦ ﺑﺎ
ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻳﺎ ﺁﻫﻦ ﺭﺑﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺤﻮﻝ ﻣثبت
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﻤﺎﻳﻞ ﺁﻥﻮ
ﺩﻗّﺖ ﺧﺎﺹ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺩﻳﺪﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﺍﺯ ﻗﺒﻞ
ﻫﺪﻑ ﻭ ﻏﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﺍﺑﺼﺎﺭ ﻭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﺳﺖ
. ﻭﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ ﻣثبت
ﻳﺎ ﻧﻔﺮﺕ
ﻣﻨﻔی هر ﻧﺎﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮ
ﻭﭘﺪﻳﺪﻩﺍﻯﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ ﮐﻨﺪ . ﻭ(ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺼﻴﺮﺕ)ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺑﻔﻌﻞ ﻭ ﺗﺄثیر
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ ﺧﺎﻡ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺼﻴﺮﺕ
ﺩﺭﺳﺖﻭ ﺗﻮﺍﻥ ﺻﺤﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺁﻧﭽﻪ ﺑﺮﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻘﺼﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺑﺮﺩﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺼﻴﺮﺕ
ﻭ ﺗﻌﻘّﻞ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻋﻠﻞ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺑﺮﺩﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺑﺼﻴﺮﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﻳﮑﺴﺎﻥولی ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ
ﻣﻮ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ ﻭ
ﻳﮑﻰ ﭘﻴﭽﺶ ﻣﻮ . ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﺭﺍ ﺑﺴﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺮﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻳﻢ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺪﺭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺗﻦ ﮐﻪ
ﺩﺍﺭﻳﻢﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺎ ﻫﺴﺖ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ خویشﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﻭﺟﺴﻢ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺭﺟﻪ ﻓﻬﻢ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﺫﻭﻕ ﻭﻫﻨﺮﻭ
ﺩﺭﻙ ﺩﺭﺳﺖ ﻭ
ﭘﺮ ﻭﺳﻌﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻓﻌﻞ ﺣﻴﺎﺕ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﺃﻣﺮﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺳﺖﺩﻭﺭ
ﺍﺯ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﻳﻌﻨﻰ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ(ﻓﻌﻞ
ﺣﻴﺎﺕ)ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ(ﻓﻌﻞ)ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻓﺎﻋﻞ ﺭﺳﻢ
ﻃﺮﻳﻖ ﺑﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻓﻌﻞ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﭼﻮﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﻭ ﺟﺎﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺫﺭﺍﺕ ﻣﺎﺳﻪ
ﺩﺭ ﻓﺸﺎﺭ ﻫﻮﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻋﻨﻮﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻫﺮ
ﻓﻌﻞﺗﺼﻮﺭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮ ﺍﻓﻌﺎﻝ
ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻭ ﻗﻮﺍﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻭﮔﻰ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻗﺒﻠﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻫﺮﮐس ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ
ﻭﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣثیت ﻭﻳﺎ ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻨﻔﻰ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﮐﻤﺘﺮﻯﺩﺭ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﺫﻫﻦ
ﻭﺗﻦ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ
. ﺑﺎﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔسﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺭﺍﻩ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺍﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭ ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

تطوّر ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣثبت ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﻪﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
ﻭ ﺑﻬﻤﺰﺍﺩ ﺷﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺗﺮﻳﻦ ﺃﻣﺮ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻢ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎ ﺩﻳﺪ ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﻣﺘﻮﺍﺗﺮﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩ . ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻌﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻭﻳﺎ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭼﻮﻥ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﮕﻔﺘﻪ ﻭ
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪولی
ﺑﻨﺎم او
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘثناﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﺑﺮﻭﺯﻩﻭ
ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻨﻤﺎﺯ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺑﺎﺯ ﺩﺭ
ﻗﻌﺮ ﺟﻬﻨﻢ
ﺳﻘﻮﻁ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﺭﺳﺦ ﻭﻭﺳﺦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﻴّﺖﻳﻚ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺗﮑﻴﻴﻒﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻴﻔﻴّﺖ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﻗﺒﻮﻝ الهی
اﺳﺖ . ﺗﺎ ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻭ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍﺍﺻﻠﺎﺡ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪﮐﻪﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻴﺰﻡ
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﻄﻠﻖ ﮔﻮﺋﻰ
ﻭ ﺟﺰﻣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﺘﺤﻘّﻖ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﮐﻠّﻰ
ﻣﻌﻴّﻦ ﺍﺯ
ﻗﺒﻠﺎﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﻣﻄﻠﻖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﭼﻴﺰﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ تطوّر ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺍﺯ ﺣﺮﮐﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﺟﻬﺖ ﺁﻥ
ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﺮﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺟﻬﺖ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﮐﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺑﻔﻬﻤﺪ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺭﺑﻄﻰ
ﻣﻄﻠﻖ ﺑﻌﻔﻞ ﺳﺎﻟﻚ
ﻳﺎﻫﺪﺍﻳﺖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﺪﺍﻭﺭﻯ
اﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺑﻴﻦ
ﺣﺮﮐﺖ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻞﻭﻳﺎ
ﺩﺭﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻓﻌﺎل اﻧﺴﺎﻥﻭﻟﻮ
ﺑﻨﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻌﻞﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻏﺎﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﻑ
ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻣثاﻝ
ﻣﻴﺂﻭﺭﺩﮐﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺍﺯ
ﻟﻮﻟﻪ ﺗﻮﭘﺨﺎﻧﻪ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺳﻤﺖ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺧﺎﺹ(ﺧﺮﺝ ﭘﺮﺗﺎﺏ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻬﺪﻑ
ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ
ﺑﻤﺒﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﭘﺨﺶ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﺭﻩ
ﮐﺮﺩﻥﺟﺰ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﮐﻮﭼﻚ ﻭ
ﺃﻧﺪﻙ ﺍﺯ ﻋﻤﻞ
ﺍﻧﻔﺠﺎﺭ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ مؤثّر ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻓﻌﻠﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺒﻴﻨﻴﻢ ﻭ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﮐﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻗﺎﺑﻞ
ﺩﻳﺪﻥ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﻠﻴﻪ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﭘﻴﺮﻭﺯ
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺩﺭ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺎﺩﻩﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮊﺳﺖ
ﻭﭘﻮﺯﻳﺴﻴﻮﻥ
ﻣﺘﻮﺍﺿﻊ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ ﻳﺎ
ﺟﺒﺮ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮ ﻧﻔﺴﺎﻧﻰ
ﻳﺎ ﺫﺍﺕ ﻓﻄﺮﻯ
ﺗﺎ ﺟﺒﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ(بِدای
ﺍﻟﻬﻰ) ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮ ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯﭼﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭﭼه
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭﮐﻪ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺮ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﻓﻄﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻏﺎﻟﺐ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ ﺑﻤﺎﺩﻩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻓﮑﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻣﺎﺩﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺳﺮ ﺭﺍﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻯ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺍﻭﻟﻴّﻪﺍﺯ
ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻭ ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﺷﮑﺎﻝ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﻓﻄﺮﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﻭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﻔﻄﺮﺕ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﻭ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﻣﻌﺎﺩ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋی
ﺒﺠﻬﺎﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﻧﺴﺎﻥﺨﻮﺩ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ خویش
ﺭﺍ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ .

ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺫﺍﺗﺎ ﻭ
ﻓﻄﺮﺗﺎ ﻣﻴﻞ
ﺑﺘﻄﻮﺭﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﮐﻠّﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺳﺖ
ﭼﻮﻥ ﺳﺘﻮﻥ
ﺟﻴﻮﻩ ﺣﺮﺍﺭﺕ
ﺳﻨﺞﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﻟﺎ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻘﺎﻡ الهی
ﮋﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ ﻫﺮ
ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻌﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰﻭ ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻫﺎﻯ ﻟﺬﺕ
ﺟﻮﺋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩﺟﺰ
ﻣﺪﺍﻡ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺑﺮﺩﻥ
ﺳﺘﻮﻥ ﺟﻴﻮﻩ
ﺭﺍ ﺑﺎﻋث ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ
. ولی ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﻫﻤّﺖ ﻭ
ﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺻﺪﺍﻗﺖ ﺩﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﺧﻄﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﮔﻮﺋﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺗﻮﺑﻪ ﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﺑﻮﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯﻤﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻫﺎ ﻭ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﺯ ﺗﺄﻣّﻠﺎﺕ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺑﻰ
ﺗﺄثیر ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺿﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐُﻨج ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺷﺨﺺ ﺧﻔﺘﻪﻭ
ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺑﻄﻮﺭﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﻇﻬﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﻄﺮﻯ ﺩﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺁثاﺭﻯ
ﺍﺯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻃﻔﻞ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ ولی
ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻭ
ﻫﻮﺳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻭﺍﺿﺢ
ﻧﺸﺎﻥ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﮐﺴﻰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﻔﻬﻤﺪﻭ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭﻣﻘﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺷﻬﻮﺗﻬﺎ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ ﺗﻀﻌﻴﻒ
ﻧﻤﺎﻳﺪﻭﭼﻮﻥ
ﺑﻤﺮﺯ ﮐﺸﺘﻥ
ﻨﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻓﻄﺮﺕ ﺟﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻋﻘﻞ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ
ﻓﻬﻢ ﻭﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭﺯﺷﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﻭ ﻋﻤﻴﻘﺎ
ﺩﻭﺭﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺭﻳﺸﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﻴﺸﻤﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺭﺳﻴﺪ ﮐﻪ أثَرﻯ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﻪ
ﻫﻮﺳﻬﺎ ﻭ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ ﺗﺮﻙ
(ﻣﺎ سوﺍ
ﺍﻟﻠﻪ)ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﭘس
ﺍﺯﭼﻨﺪﻳﻥﺴﺎل
ﺴﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺩﺁﻧﻬﻢ ﺑﺎ
ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯﺭﻓﻊ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺧﻮﺩﺩﺭ
( ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ)ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡﺁﻧﮕﺎﻩ (بِدای
ﺍﻟﻬﻰ) ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻔﻄﺮﺕﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﺍﻭ
ﺑﺮ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻯ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺼﻮﻥ
ﺍﺯﻫﺮ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻤﻄﺮﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ
ﻭﺭﺍﺣﺖ
ﺗﺮﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﻨﺪ
ﻳﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﻮﻓﻖ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ آثار
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁثاﺭ ﻣﻨﻔﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺟﻬﺎﻟﺖ
ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻘﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
ﻤﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﭘﺎﻙ ﺳﺎﺯﻯ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪﻭﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺳﺖﻭ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ .

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ ﺍﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻨﻰﻳﺎ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﺪﻝ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺩﻳﮕﺮبالقوّه
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻫﺴﺘﻴﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺫﻫﻦ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭلی
ﺘﺄثیر ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺒﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺠﺎم
ﻤﻴﺪﻫﻨﺪﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﻳﺎ
ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺫﻫﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻓﻊ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﻭﺍﻧی
ﻨﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﻗﻞﻭ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺍﻣﻮﺭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﺗﺮ
ﻭﻧﺎﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻧﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺪﻑ
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﻤﻪ
ﺟﻮﺍﻧﺐ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻢ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺪﻑ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻄﺎﻟﺒﻰ ﭼﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ أحادیث
ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻡﺑﻴﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ .

ﻟﺬﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ
ﺃﺻﻞ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺃﻣﺮﻯ
ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻭﻫﻤﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻠﻖ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺩﺍﺋﻢ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﮐﺴﺐ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉﻭ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ . ولی
ﺍﻳﻦ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﺑﺪﻧﻰ ﻭ
ﺩﺭﻣﺤﻴﻂ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖﺩﺭ ﻳﻚ ﺧﻂ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺑﻰ
ﻋﻘﻞ ﻳﺎ ﮐﻢ
ﻋﻘﻞ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺣﺮﮐﺖ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻢ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞﻭﺁﮔﺎﻩ
ﺍﺯ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺗﻤﺎﻡ ﺣﺠّﺖ
ﻭ ﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ ﺷﺪﻩ
ﺻﺎﺩﻕ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺗﺎﺭﺑﺦ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭ ﻣﻮﺍﻧﻊ ﻭ ﺑﻦ
ﺑﺴﺖ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺳﺨﺖ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻪ
ﺧﻮﺩﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻮﻓّﻖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺗﺌﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ ﺗﺎ
ﺁﺧﺮ ﻋﻤﺮﻭ ﻳﺎ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺗﺮ
ﻳﺴﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺷﺎﻧس ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﭼﻪ ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻗﺎﺑﻞ
ﻭﺻﻮﻝ ﻭﺣﺼﻮﻝ
ﻫﺮﺍﻣﺘﻴﺎﺯ ﻭ
ﺑﻬﺮﻩ ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻣﻌﻠﻮﻡ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﻧﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﺰﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻬﺮﻩ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻠﻰ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺑﺪﻧﻰ ﺑﺨﻮﺩ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺑﺎﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﺷﺪﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻳﺎﺩﺭ
ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻴﺪﺭ ﻓﺴﺦ ﻭ
ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺮﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﭼﻮﻥ
ﭼﺮﻙ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﮐﻤّﻰ ﻭ عَدَم
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥﺍﺯ
ﮔﻨﺎﻩﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﺿﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﻦ ﻋﻠّﺖ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﭼﻴﺰﻯﺒﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻫﻢ ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺭﻭﺡ
ﺍﺯ ﺗﻮ
ﻣﻴﭙﺮﺳﻨﺪﺑﮕﻮ
ﻫﻨﻮﺯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﻋﻠﻢ ﮐﺎﻓﻴﻨﺪﺍﺭﻳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﺪ
ﺑﺪﺍﻧﻴﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻴﻮ
ﺻﺎﺣﺐ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎ
ﮐﻤﻚ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻫﺮ
ﮐﻨﻔﺮﺍﻧﺴﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺍﻣﻮﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺸﻨﻮﺩﺑﺎﺯ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻓﻬﻤﻴﺪ ﺣﺘﻰ
ﻧﻤﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﺑﻴﺎﻥ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻧﻪ ﺗﮑﺎﻣﻠی
ﺒﺪﻧﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ
ﺫﻫﻨﻰﺑﺴﺘﻪ
ﺑﭙﺮﺗﺎﺏﺍﻭﻟﻴﻪﺑﭙﻴﺶﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﻭﻭﻧﻮﻉ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﺪﻭ ﻳﺎ
ﺑﻬﺮﭼﻪ ﻋﺸﻖ
ﻣﻴﻮﺭﺯﺩ
ﺑﺮﻭﺩ ﺗﺎ ﺑﺮﺳﺪ
. ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﮐﻪ ﻓﻌﻞ ﺣﻴﺎﺕ
به (ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﻨﺸﺄ)ﺑﺴﺘﮕﻰ
ﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻧﻪﺏ(ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﻘﺼﺪ)ﻭ ﻏﺎﻳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﺴﺘﮕﻰ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻧﻪ ﺍﺯ
ﻗﺒﻞ ﻣﻘﺼﺪ ﻭﻫﺪﻑ
ﻭ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺧﻮﺩ
ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺗﮑﻨﻴﺴﻴﻦ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﺧﻮﺩﻗﺒﻠﺎ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ
ﭼﻪ ﺑﺪﺍﻥ
ﺑﺮﺳﺪ ﻳﺎ ﻧﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ ﺟﻬﺶ
ﻭ (ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﺣﻴﺎﺗﻰ)ﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺄﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻣﮑﻤّﻞ
ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺍﮔﺮ
ﻣﮑﻤّﻞ ﻫﻢ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺃﻣﺮ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺷﺪﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ ﺷﺪﻥ
ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﭘﺮﺗﺎﺏﺧﻮﺍﻫﺪﺑﻮﺩ
. ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﭘﻴﺶﺑﺮﻭﺩ ﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﺭﺗﺮ ﺷﺪﻩ
ﻭ(ﺃﺿﻞ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ)ﻭﮔﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺳﺎﺑﻖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺍﺯ ﻧﻮ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺟﺐ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻧﻤﻮﺩ
ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻨﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ . ﭘس تطوّر
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺟﺴﺘﻦ (طﻭﺭ
ﺑﻬﺘﺮ)ﻭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻋﻤﺮ
ﺑﻬﺮ ﺷﮑﻞ
ﻭﻧﺎﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﻭ
ﭘﺮﻧﺴﻴﭗ
ﻫﺎﺋﻰﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻢ
ﺍﻳﻦ ﻣثاﻝ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻡﮐﻪ
ﻳﻚ ﻧﻘﻄﻪ ﺍﻧﻔﺠﺎﺭﻯ
ﺫﺭﺍﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺗﺎﺑﺶ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪﻭﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻬﺎﺕ
ﺁﻥ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺳﻤﺘﻬﺎ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺮﻭﺩﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻣﺴﻴﺮ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺯﺍﻭﻳﻪ ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺍﺿﻠﺎﻉ
ﺁﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﺮﮐﺖ
ﺑﺴﻤﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺩﻭﺭ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ ﺑﺪﻥ
ﻫﺎ ﻭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺩﺍﺭﻭﻳﻦ ﻭ
ﻋﻠﻢ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺑﺄﺷﮑﺎﻝ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺩﺭ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻳﺎ ﺑﺎﻋث ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﻭ ﭘﻴﺶ
ﺍﺯ ﺟﻨﻴﻦ ﺷﺪﻥ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻧﻮﺍﻋﻰ
ﺭﺍ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎ ﻧﻮﻋﻰ
ﺯﺗﺪﮔﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﺑﻴﮑﻰ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ می
گرﺩﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺑﺎ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻘﺮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﻭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯﺮﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻣﺴﻴﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯﭼﻪ ﺧﻄﺮﺍﺕﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯﻌﺎﻗل
اﻣﺮﻭﺯ ﺃﺳﻴﺮ
ﻫﻮﺵ ﻭ ﻟﺬﺕ ﻭ
ﺷﻬﻮﺕ ﺑﻤﻴﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﮑﻰ ﺍﺯ
ﻣﺴﻴﺮﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺪﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻌﺎﺩ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻘﻴﺮ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺳﺨﺖﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻕ
ﻭﺗﺼﺎﺩﻑ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻘﺶ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻗﺎﺋﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻌﻠّﺖ ﺟﻬﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺗﺼﻮﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﺪم
اﻧﺴﺠﺎﻡ
ﻭﺗﻮﺍﻓﻖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﭼﻮﻥﺠﻨﺠﺎﻝ
ﺩﺭﻫﻢ ﻭ ﺑﺮﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻥﺎﻣﻮﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﮐﻪﺩﺭﮊﻧﻬﺎﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻘﺶ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﮊﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ23 جُفت
ﮐﺮﻭﻣﻮسومﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﺭﺣﺠﻢ ﭼﻨﺪ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﻢ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺳﻠﻮﻝ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﻮﺩ ﻭ ﮊﻧﻬﺎ
ﻗﺒﻠﺎ ﺩﺭ
ﻣﺎﻳﻊ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻪ ﺳﻠّﻮﻝ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﻫﺮﻳﻚ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﺮﻣﻮسوﻡ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﺟﺰ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺮﻣﻮسوﻣﻬﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍ
ﺳﺮﻫﻢ
ﮐﻨﻴﻢﻭﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖﻓﻨﺮﻯ ﺁﻥ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﺁﻭﺭﻳﻢﻭﺧﻂ ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﻰ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﺑﺪﻫﻴﻢﻃﻮﻝ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻣﺤﻴﻂ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻤﺘﺪ ﮔﺮﺩﺩ
. ﺣﺠﻤﻰ ﭼﻮﻥ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦﻭ
ﮐﻮﭼﮑﻰ ﮊﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
. ولی ﻧﻈﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺩﺭ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﻠﻮﻏﻰ
ﮊﻧﻬﺎ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻨﻈّﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻪ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻈﺎﻡ
ﺗﺮﮐﻴﺒﺎﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺭﺍﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﺎﺭ
ﮊﻧﻬﺎﻯ ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻪ
ﺳﻠّﻮﻝ ﺗﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﮔﻴﺎﻩ ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻣﺘﺸﺘﺖ
ﺩﺭ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥﺳﺒﺎﺕ
ﻭ ﺧﻤﻮﺩن ﻭ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﻏﺮﺍﻳﺰﻭ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻫﻮﺵ (
ایتلیجنس) ﺳﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭ ﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺳﻤﺖ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎﺯ ﻳﻚ ﮔﻮﻧﻪ
ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ
ﻭﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﺿﻊ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻭﻣﻰ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺁﻥ ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍﺩﺭ(ﭘﺸﺖﮔﺮﺩﻥ
ﺑﻮﺩﻥ)ﺗّﺎﻣﻠی
اﻓﺮﺍﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ
. ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭﮐﻮﺷﺸﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﻨﻮﻧﻰ . ﻭﺁثاﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﺩﺭﻋﻘﻞ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭﻫﻮﺵ ﻭﺣﺘﻰ
ﻃﻮﻝ ﺣﻴﺎﺕﻭ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺮﮒ ﺁﻭﺭﺷﺪﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺳﺎسﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ هر
کسﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻳﻚ ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩﻳﺎ
ﻧﮕﻴﺮﺩ ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻤﺪﻥ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭ ﺑﻴﺎﻥ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺍﺯ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﮒ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻃﻠﺴﻢ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺗﺎ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﺃﺳﻴﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺎﺯ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﺴﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺁﻥﺍﺯ ﻫﺪﻑ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﺗﺼﺤﻴح
ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ولی
ﺯﻣﺎﻥ ﺩﺭﺍﺯ
ﻭﺭﻧﺞ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ .

ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢﻭ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩﻳﻚ
ﺳﻤﺖ ﺍﺯ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺩﺭ ﺧﻂ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙﺑﻄﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﺁﺩﻡ
ﺗﺎ محمّد ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻗﺮﻳﺐ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕﺑﺮﺍﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂﺩﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺸﺮﻯﺤﻘﻴﺮپس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ . ﮐﻪﺍﺯ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺷﺪﻩ
ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﮔﺎﻩ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺳﺎﻝ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻋﻘﺐ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﺭ ﺍﺯ ﺭﻧﺞ
ﺯﻧﺪﮔﻴﻬﺎﻯ
ﺣﺘی ﺪﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪ
ﮔﻮﻧﻪﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺑﺎ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢﻭ
ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﻓﺘﮕﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﻬﺸﺖ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺕﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺁﻥ ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺁﻥﺎﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻮع ﺘﺎﺯﻩ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣثاﻝ
ﭼﻮﻥ ﺧﺮس ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﻮﺩﺍﺣﺴﺎس ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﻴﻤﻮﻥﻭﺣﺘﻰ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺯ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻫﺎﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ ولی
ﺑﺎﺯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺍﺯ ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﻬﺘﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻭ ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺷﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﻗﺸﺮﻯﻭﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺷﺮﻙ ﺁﻣﻴﺰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧمی ﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﭘﺮﺳﺘﻰ ﻳﺎ
ﺑﺪﺗﺮ ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﭘﺮﺳﺘﻰﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺑﻠﻴس
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻨﺪ . ولی
ﺑﻨﺎﻡ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻌﺼّﺐ ﮐﻮﺭﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮﻭﺣﺘﻰ
ﻫﻢ ﻣﺬﻫﺒﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻏﺬﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻭﺑﺎﮐﺘﺮﻳﻬﺎﻯﺍﺯ
ﻧﻮﺭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻭ ﺁﺏ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ ﻧﻤﻚ
ﻭ ﮔﺎﺯ
ﺃﻧﺪﺭﻳﻚ
ﮐﺮﺑﻮﻧﻴﻚ
ﺳﺒﺰﻳﻨﻪ
ﮐﻠﻮﺭﻭﻓﻴﻞ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﮔﻴﺎﻩ ﻏﺬﺍ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﮐﻪ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻏﺬﺍ
ﻧﻤﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺟﺰ
ﮔﻮﺷﺖ ﻭﺷﻴﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﻏﺬﺍ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻭﮔﻴﺎﻩ ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺭﺩ
ﻭﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺕﻏﺬﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﮔﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ ﭼﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ؟ﻭ
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺗﮑثیرﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻏﺬﺍﺋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﻤﻴﺎﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻫﻤﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﻧﻔﺮﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ پیدایش
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺗﮑثیر
ﺷﻮﻧﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺴﺮﺣﺪّ ﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺯﻳﺎﺩ
ﺷﻮﻧﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ . ﻣﻴﮑﺮﻭﺑﻬﺎ
ﻭﮐﻢ ﺷﺪﻥ ﻏﺬﺍﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﻣﻠﻞ
ﺭﺍ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢﮐﻪ
ﺣﺸﺮﺍﺕ ﻭ
ﻣﻮﺵﻭﻣﻠﺦ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺭﻧﺪ ﻭﻫﻨﺮﻧﻤﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻧﺴﺒﻰ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺣﺴﺎس
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺭﺍ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺸﻌﻮﺭ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﻪ ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺩﺭﺟﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮﺁﺳﻴﺐﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﮐﻤﺘﺮ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ
ﺧﻴﺮﻭﻧﻴﮑﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﺗﺎ
ﻫﺮ ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪﺑﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﺮﻳﻊ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﭼﻪ
ﺳﺮﻋﺘﻬﺎ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻭﮐﺴﺐ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪﺍﮐﻨﻮﻥ عَدَم
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﻣﺰﻳﺪ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻫﺮ
ﺷﺒﻰ ﺭﺍ ﺭﻩ ﺻﺪ
ﺳﺎﻟﻪﺑﺮﺍﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺑﺪﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﻋﻀﺎﻯ ﺗﻦ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭ ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﺎ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﮐﻤﭙﻠﮑس
ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺸﮑﻞ ﺗﺮ
ﻭﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﮐﻪ
ﺳﺨﺖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻋﺸﻖ ﻭ ﺻﺒﺮ
ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻪ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺣﺴﺎس
ﺳﺨﺘﻰ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﺯﻣﺎﻥ
ﻭﺭﻧﺞ ﺭﺍ
ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﻧﻤﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺍﺋﻢ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﮐﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰﮐﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻣﻄﻠﻖ
ﻧﺪﺍﺭﺩﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺮﺗﺮﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻳﮕﺎﻧﻪ
ﺭﺍﻩ ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻭﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ
ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩالهی
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺠﺰ سوﺧﺖ
ﻭ ﻣﺼﺮﻑ
ﺍﻧﺮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ ﻭ ﺑﺎ
ﺳﺨﺘﻰ ﻫﺎ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻳﻨﻚ ﺑﺮﺍﺣﺘﻰ
ﻭ ﺳﺮﻋﺖ ﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﻭ ﺷﻬﻮﺕ ﻭ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺑﺮ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻨﻮﺯ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﺪﺍﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﺯﻯ ﻗﻤﺎﺭ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﻬﻞ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﻰ ﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ ﭘﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ ﺑﺮ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﮐﻪﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻭﺣﺸﻰ ﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻠﻴﻪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺮﮊﻯﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ .

ﺗﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﺼﺮﻑ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﻣﺼﺮﻑ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻧﻪ ﺗﻦ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺧﺪﻣﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ . ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﻳﻦ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺣﻰ مُقدّس
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻣﺸﺨّﺼﻪ
ﺣﺒﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻋﺎﻟﻰﺳﻴﺴﺘﻢ
ﺣﺮﮐﺘﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺟﺴﻢﺩﺭ ﺧﺪﻣﺖ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻋﺼﺒﻰ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻣﺮﮒ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮔﺮﺳﻨﮕﻰ
ﻫﻤﻪ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺗﻦ ﺿﻌﻴﻒ ﻭ
ﺿﻌﻴﻒ ﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ولی
ﻗﺪﺭﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻐﺰ ثاﺑﺖ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﺮﮒ
ﺩﺭ ﻣﻐﺰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﻣﻐﺰ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﺫﻫﻦ ﻳﺎ
ﺭﻭﺍﻥﺤﻴﻮﺍﻧی
اﻧﺴﺎﻥﺎﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬی
اﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭح اﻟﻬﻰ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻐﺰﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﻥ ﻭ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣؤثّر ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻳل
کلّی ﺣﻴﺎﺕﺟﺴﻤﺎﻧﻰﺑﺴﻤﺖ
ﺍﺗﻠﺎﻑﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻭ ﻣﺼﺮﻑ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﺼﺮﻑ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﺃﻧﺪﻙ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﮐﻤّﻰ ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﺎﻗﻰ ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺑﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﭘﺮ
ﻋﺬﺍﺏ ﺩﺭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺑﻄﻮﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺁﺯﺍﺩ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ . ﻭﻫﺮﭼﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻣﺘﺮﻗّﻰ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﺪﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻫﺮ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺧﻴﺮﺍﺕ ﻭ
ﻣﺒﺮﺍﺕ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴﺖ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﻨﺪﺟﺰ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩ
.

ﻫﻮﺵ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺑﺮﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﻋﻘﻞ ﻳﺎ
ﺍﻧﺘﻠﻴﺠﻨس
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﻣﻮﺭ ﻭ
ﺯﻧﺒﻮﺭﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻘﺶ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪولی
ﻫﻮﺵ ﮐﻤﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﻫﻮﺵ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻐﺮﺍﻳﺰ
ﺟﺴﻤﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﻪ ﺃﻧﺪﻭﺧﺘﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪﻯ ﮐﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖﻧﻘﺶ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻔﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ
ﺑﺎﻭﺝ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻓﺼﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﻳﺎ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻳﺎ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﭘﻴﺸﻘﺪﻡ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻫﻴﭻ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﻦ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺰﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﻌﺎﺭﺽ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﺑﺎ
ﻏﺮﺍﻳﺰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ مثبتﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﻘﻞ
ﻭﻫﻮﺵ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻮﻋﻰ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻭﻣﻠﮑﺎﺕ
ﺻﻨﻌﺘﻰ ﻭ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻧﺒﺎﺷﺪولی
ﺑﺎﻋث ﺗﮑﺎﻣﻞ مثبتﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺻﻔﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺳﻠﻮکی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﺁﻥ ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ
ﺑﻘﻴّﻪ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺳﻤﺖ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﻏﻴﺮﻩ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻌﺼﻮﻣﺎﻧﻪ ﮐﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ تأثیرﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺩﺍﺩﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻭﺍﺟﺐ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُسﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺭﺍﻣﺼﻮﻥ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖﻭﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ . ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ
ﻭﺍﮐﺘﺸﺎﻑ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭﺻﻨﻌﺘﻰ ﺍﺯ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻩولی
ﺧﻠّﺎق
ﻮﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﻫﻤﻴﻦ
ﮔﻮﻧﻪ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺣﮑﻤﺘﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ
ﻭﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﮐﻪ پس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺼﺎﺣﺐ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﻌّﺎﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻴﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭلی
ﺪﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ سوء
ﺩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻪ
ﺁﻣﻮﺯﻧﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻭﻧﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻤﺮﻳﻦ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺗﺎﺯﻩ ﮐﺎﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﮕﺬﺍﺭﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺘﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﻏﻴﺮﻳﺰﻩ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺭﺍﻫﻬﺎﻯ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺟﺎﻣﺪ
ﻭ ثاﺑﺖ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﻘﻞ ﻳﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﻏﻴﺮ
ﻣﻄﻤﺌﻦ ولی
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻧﺮﻣﺶ
ﺩﺭ ﺭﻭﺷﻬﺎﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺩﺭ ﺁثاﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻋﻘﻞ ﺧﺎﻟﻰ ﺍﺯ
ﻣﺨﺎﻃﺮﻩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﺭﻣﺎ ﺳﺎﺯ ﻭ
ﭘﺮ ﺧﻄﺎ ﺩﺭ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ
ﺗﺼﻤﻴﻤﺎﺕ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﮐﺸﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎﺩﺍﻡ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻳﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﮐﺎﺭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺪﻭﻥ
ﺧﻄﺎ ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻋﻘﻞ ﺷﻌﻮﺭﻯ
ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ
ﻭﺗﺼﻮﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ
ﺧﻄﺎﻭ ﺩﺭ
ﺗﺪﺑﻴﺮ ﻧﻔس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﺑﻚ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻋﻘﻞ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﺎﻧﻌﻰ برایش
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ ﻋﻤﻠﺎ
ﻣﺎﻧﻊ
ﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻓﻮﻯ (ﻓﻌﻞ
ﺑﺎ ﺗﺼﻮﺭ)ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻝ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦﻳﻚ
ﺃﻣﺮ ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﺣﺘﻰ ﻏﻴﺮ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭﺗﺎ
ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺍﺳﺖ ولی
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭﮐﺎﻣﻞ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺃﻣﺮﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪﺑﺎﻋث
ﺷﻌﻮﺭ ﻭﻓﻬﻢ
ﻭﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺍﻧﻊﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮔﻮﺋﻰ ﭼﻮﻥ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻮﺟّﻬی
اﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﭘس
ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻋﻤﻠﺎ ﻳﻚ ﻧﻮﺭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻭ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﺨﺼﻮﺹﺩﺭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻘﻪ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻣﻤﮑﻦ
ﻭ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﺘﻬﺎﻯ
ﺿﻤﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﺭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻓﻌﻠﻰ ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻨﺎﺳﺐﺩﺍﺷﺘﻪﭘﻴﺪﺍﮐﻨﺪ
. ﮐﻪﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ . ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁثاﺭ ﺧﻄﺎﻯ
ﺁﻥ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﻨﻈﺮﻣﻴﺮﺳﻴﺪ
. ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻓﺘﻨﻪ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﻭ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﻭﻧﺎﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻫﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎﺷﺪﻋﻤﻠﺎ
ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ ﺭﺍﻩ
ﺣﻞ ﺟﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﺍﻣﺘﺤﺎﻥ
ﭘﺮ ﻣﺤﻨﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺧﺎﺹﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺍﮔﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖﺑﺪﺍﺭﺩ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎ
ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﻓﻘﺮ ﻭﺩﺭﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺍﺯﮐﺴﻰ
ﺭﺍﺿﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺩﻭﺳﺖ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻫﻤﻪ
ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺭﻓﺎﻩ ﻭ ﻟﺬﺕ
ﺑﻮﻯ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﭼﻮﻥ
ثرﻭﺕ ﻭ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﺭﺍﺣﺘﻰﻭ ﺳوء
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺩﺭ
ﻣﺒﺎﺭﺯﺍﺕ ﻭ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻭ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻭ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻠﺎﻳﺎ آثار
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻴﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻣﻴﺸﻮﺩﻭ
ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺍﻳﻦ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻭ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖ ﺩﺭ
ﺭﻓﻊ ﺍﻳﻦ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺂﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭعَدَم
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻟﺬﺍ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺳﭙﺎﺳﮕﺬﺍﺭﺗﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰﺧﺪﺍﻳﺎ
ﺁﺷﻔﺘﻪﺍﻡ
ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺗﺮﻡ
ﮐﻦ . ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺼﺪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﻭ ﻣؤثّر ﺗﺮﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺭ ﻟﺤﻈﺎﺕ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ ﺍﺯ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻣﻤﮑﻦ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡ ﻫﻨﻮﺯ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﻭ
ﺩﺭﺳﺖ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ
ﺑﺤﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻣﻴﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ
ﺑﺤﺮﺍﻧﻬﺎ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ
ﻫﺎ ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﺭﻯ
ﻧﮑﺮﺩﻩﮐﻪ ﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻋﻘﻞ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻋﻤﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻭﺣﺘﻰ
ﻧﻮﻉ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﻓﻌﻠﻰ
ﻭﺍﻗﻌﻰﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻌﻞ ﻣﻤﮑﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺣﺮﮐﺎﺕ ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ
ﺗﻦﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ عَدَم
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺃﻣﺮ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﻭ ﺣﺘﻤﻰ
ﻭﻧﺎﭼﺎﺭﻯ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻭ ﺗﺄﻣّﻞ ﻫﻢ
ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﻌﻘّﻞ ﻭ
ﻗﺒﻮﻝ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﺎﺗّﻔﺎﻕﻭ
ﻳﺎ ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻟﺎﺯﻡ ﮐﺮﺩﻩﭼﻮﻥ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖﻭ
ﻧﻴﺰ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ
ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﺣﺘﻰ ﻧﺘﺎﻳﺞ
ﻧﺎﻣﻄﻠﻮﺏ
ﮐﺎﺭ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . پس ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺒﺮﺕ ﮔﻴﺮﻯ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎل
ﺨﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺑﻴﻦ
ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ
ﺿﻤﻨﻰ ﻭ
ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺑﺎﻃﻨﻰﺑﺎ
ﻓﺎﻋﻠﻴّﺖ
ﺻﺮﻳﺢ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﺮﺗﺮﻳﺎ
ﻓﻌّﺎﻟﻴﮑﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻓﻌﻞ
ﺍﺯ ﺗﺼﻮﺭ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻓﻌﻞ ﺍﺳﺖ . ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺑﺎﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺮﻳﻒﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻌﻮﺭ
ﺩﺭ ﻇﻬﻮﺭ
ﻧﮕﺬﺍﺷﺘﻪ ﻭ
ﻫﺮﭼﻴﺰﻯ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﻨﻈﺎﻡ ﻭ
ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻭ
ﻗﺎﻋﺪﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﻓﻌﻠﻰ ﺗﮑﺎﻓؤ
ﻭﻣﻌﺎﺩﻟﻪ ﺑﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﻗﺒﻠﻰ
ﺁﻥ ﻓﻌﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻢ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻓﻌﻞ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ ﺩﺳﺘﻮﺭﻯﭙﻴﺮ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻫﻢ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻓﻌﻞ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻰ
ﺁثاﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭﺍﮔﺮ
ﺁثاﺭ ﻣثبتی ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺁﻥ
ﻓﻌﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎ ﮐﻤﻚ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﻋﺒﺮﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭا
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ
ﻣﻮﺍﻧﻊﻭ ﺁثاﺭ
ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺩﺭﻫﺮ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻭﻫﺮ ﻓﮑﺮ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺗﻤﺮﻳﻨﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯﺍﺯ
ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻓﻌﻞ ﺍﺯ ﺗﺼﻮﺭ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻥ ﻓﻌﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺟﺎﺋﻰ
ﻫﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻌﻮﺍﺋﻖ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺑﺮﻣﻴﺨﻮﺭﺩﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻇﻬﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻘﺺ ﻭ ﺧﻄﺎ
ﻭﺧﺴﺮﺍﻥ ﻭ
ﺿﻌﻒ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﻤﺘﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻭﺭﺍﺿﻌﻴﻒ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻭ ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻋﻘﻞ ﻧﻔس لَوّامه
ﮐﻪ ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖﻭ ﻫﻮﺵ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ ﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣل اﻟﻬﻰ
ﻧﻘﺺﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪﻋﺒﺮﺗﻬﺎ
ﻣﺮﺗﻔﻊ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻣﺸﺨّﺼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻳﺐ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻋﺒﺮﺕ
ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺁﻥ ﺳﻄﺢ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ
ﻭﺗﺠﺴّﺪ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺩﺭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭ
ﮔﻨﺎﻩ
ﭘﻴﺸﮕﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻣﺸﺮﻙ ﻭﺑﻬﺮﻧﺎﻣﻰ
ﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﻳﺎ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﮐﻪ
ﺑﻬﺮﻩﻫﺎﻯ
ﻓﻮﺭﻯ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺻﺮﻑ ﻟﺬﺕ
ﻭﺧﻮﺩ ﺑﺰﺭﮒ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺒﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﺭﺳﺦ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻭﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ ﺑﺎﺭﻩﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺟﺐ ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺭﺍ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ ﺃﺗﻤﻰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﻣﺸﺎﺭﮐﺖ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺷﻤﻮﻝ
ﺁﻥ ﺑﺮ ﻣﻌﺎﺭﻑ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻌﺎﺭﻑ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ ﻟﺎ
ﺷﻌﻮﺩﻯ ﻏﻴﺮ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺭﺍﺩﻩ . ولی
ﻣﻌﺎﺭﻑ ﻋﻘﻞ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ ﺁﮔﺎﻧﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺘﺪﺑﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻨﻮﻉ سوﻡ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻳﻘﻴﻨﻰ ﻭ
ﻗﺎﺑﻞ ﻗﻴﺎس
ﺑﺎ ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻳﺎ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﺩﺭﺟﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺣﺘﻰ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺩﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺩﺭﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴخ هاﻯ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻟﺰﻭﻡ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺭﺍ
ﺍﺟﺮﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﺍﻣﺎ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺟﻮﻫﺮ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺑﻴﻦ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻏﺮﻳﺰﻩﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻤﻮﺿﻮﻉ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻭﻣﺠﺎﻝ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺁﻥ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﻧﮕﺮﻳﺴﺖ . ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺩﺭ
ﻭﻃﻴﻔﻪ ﺍﻣﺮﻯ
ﻣﻮﺭﻭثی ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻘﺶ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﻟﺤﺎﻅ ﺫﻫﻦ
ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﻥ
ﻧﻘﺸﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺮﺣﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ بالقوّه
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺟﺴﻤﺎﻧﻰ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻥ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻘﺶ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻳﻔﺎ ﮐﻨﺪ .

ﺩﺭﻣﻌﺮﻓﺖﻏﺮﻳﺰﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖﺍﺷﻴﺎٴ
ﻭ ﺍﺩﺍﻣﻪﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻭ
ﻋﻠﺎﻳﻖ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻬﻢ
ﺭﺍﺩﺭ ﻳﻚ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻟﺪﻧّﻰﻧﻪ
ﻓﻘﻂ(ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻧﺴﺒﻰ)ﺍﻣﻮﺭ
ﺟﺎﺭﻯ ﺭﺍ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﺍﻣﻮﺭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺼﺎﺣﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺩﺭ
ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺎﺩﻩ ولی
ﻋﻘﻞ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ فورم ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺷﺪﻩﺗﺎ
ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻏﻴﺒﻰ ﻫﻨﻮﺯ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﺭﺍ
ﺍﺯﺟﺮﻳﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻯﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻜﻮ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ
ﻣﺘﺄﻣّﻠﺎﻧﻪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻃﻔﻞ
ﻧﻮﺯﺍﺩ ﺑﻄﻮﺭ
ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﭘﺴﺘﺎﻥ ﻣﺎﺩﺭ
ﺭﺍ ﻣﻴﺠﻮﻳﺪ ﻭ
ﻣﻰ ﻣﮑﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺭﻭﻯ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻭﺗﻔﮑﺮ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺨﻄﺎ ﻣﻰ ﻣﮑﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﻟّﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﻔﻞﺍﻋﻀﺎﻯ
ﺑﺪﻥ ﻧﻮ ﺯﺍﺩ
ﺭﺍ ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻗﺒﻞ ﺗﺠﺮﺑﻰ
ﺍﺳﺖﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺪﻧﻰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﻋﺎﺩﺕ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻮﻉ ﻋﻠﻢ
ﺧﺎﺻﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻫﻤﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﺮﻁ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪﺍﺯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﻭﺳﭙس ﺑﻌﻠّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻠّﺖ
ﺃﻣﺮﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰﻭ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰﺍﺳﺖ . ولی
ﻣﻌﻠﻮﻝ ﺷﻬﻮﺩ
ﺃﻣﺮﻯ ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺍﺳﺖﻭ ﭘﻮﭺ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
.

ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻋﻠﻤﻰ
ﺍﺳﺖﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺁﻥ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﮐﺎﺗﺎﮔﻮﺭﻯ
ﻫﺎ ﺁﻧﻄﻮﺭﻯ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻋﻘﻠﻰ
ﺷﺮﻃﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ
ﻫﺮﺩﺭﺟﻪﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺖ
ﻧﻈﺮﻯ ﺧﺎﻟﺺ
ﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪﻋﻘﻞ
ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺘﺄﻣّﻠﺎﺕ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﺠﺮﺩ ﺍﺯﻣﺎﺩﻩ
ﮐﺸﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﻏﻴﺒﻰ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﻫﻮﺵ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻭﺭﺍ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﮐﺮﺩﻩﺑﺎﺷﺪ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻈﺮﻯ
ﺩﺭ ﺁﺳﻤﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺣﺪﻭﺩ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ ولی
ﮔﻮﺋﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﻨﮕﻴﻦ ﺍﺯ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
. ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺃﻣﺮ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻌﺮﺍﺟﻰ ﺧﻮﺩ
ﭘﺮﻭﺍﺯ ﻓﮑﺮﻯ
ﻳﺎ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖﮐﻪﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺖ . ولی
ﺁﻧﭽﻪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﻟﺎﺯﻣﻪ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺖﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺳﺖﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﺎﺭﺳﺎﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﭼﻨﺎﻥ
ﻗﺪﺭﺕ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻋﻤﺎﻕ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺩﺍﺷﺖ
ﻭﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺎﻧﺪﺑﺤثﻭﺗﺤﻘﻴﻖ
ﻭ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺧﺴﺘﮕﻰ ﻭ ﺿﻌﻒ هر
کسﺩﺭ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﻭﺗﺼﻮﺭ برایشﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﺷﺨﺼﻰ
ﺭﺍ ﺑﺎﻟﻤثل ﺍﻟﻬﻰﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﺩﮐﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻋﻘﻞﻣﺎﺩﻯ نَفس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺣﮑﻢ
ﻏﺮﻳﺰﻩﺍﻯ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ولی ﮐﺎﺭ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﻳﺎ
ﻧﻔس لَوّامه ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺗﺎ ﻣﺮﺯ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺒﺮﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺗﻨﻬﺎ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺻﻨﻌﺘﻰ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﻫﻨﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﺧﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﺁﻏﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ(ﻋﻘﻞ
ﻳﺎ ﻟﻮﮔﻮس )ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭمحمّد ﺍﺯ
ﺑﻮﺩﻥ(ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﻠﻤﻪ)ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﮐﻠﺎﻡ ﻭ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﻟﻖ ﻫﺴﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﻃﺮﺣﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻧﺪﺍﺭﺩﺍﮔﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻧﺪﻫﺪ . ولی
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺩﺭ
ﺁﻏﺎﺯ(ﻓﻌﻞ ﻭ
ﻋﻤﻞ)ﺑﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻘﻞ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻓﻌﻞ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﺑﻌﺪﺍ
ﺍﻳﻦ(ﻓﻌﻞ ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ
ﺍﻣﻮﺭ)ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺪ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺍﻭﻝ ﻓﻌﻞ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﻌﺪ ﻳﻚ
ﺣﮑﻤﺖ ﻭ
ﺁﻣﻮﺯﺷی
اﺳﺖﮐﻪﺩﺭﻓﻨﻮﻥ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺁﻧﺮﺍ(ﺧﻄﺎ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ)
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻄﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻋﮑس
ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ولی
ﺣﺘﻰ ﭼﻨﻴﻦ
ﺃﻣﺮﻯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ(ﻋﻘﻞ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻓﻌﻞ) ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ
ﻳﻚ
ﺣﻴﻮﺍﻥﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﮐﺎﺭﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ
. ولی ﭼﻮﻥ
ﺍﮐثرﺍ ﺑﺎ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻭ سوء
ﺧﺘﻦ ﻭ ﺩﺭﺩ
ﻣﻨﺠﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺁﻥ
ﮐﺎﺭ ﺩﻭﺭﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﭘﻴﺪﺍﻣﻴﺸﻮﺩﮐﻪﺣﻴﻮﺍﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻥ
ﺧﻄﺎ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﺪ . ولی
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﺳﺎﻟﻢ
ﻭ ﮐﺎﻣﻞﭼﻪ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺭﻭﺍﻥ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪﻭ ﻳﺎ
ﺑﺘﺤﺮﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﺪﺑّﺮ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻭﺩﺳﺖ
ﺑﮑﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺰﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻄﺎ
ﺑﻬﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺎﻋث ﺧﺴﺎﺭﺕ
ﻭﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻭ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﺩﺭﺳﻰ
ﺁﻣﻮﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﻭ ﺣﺘﻴﺎﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰﭼﻪ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻭﻭﻯ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭﻯ
ﺗﺸﻮﻳﻖ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻋﻘﻠﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﻫﻮﺵ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ ﻭ
ﺑﺎ ﺗﻌﻘّﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺑﺎﺯ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻴﺮ
ﻭﻧﻴﮑﻮ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺟﺰ ﺁﻥ ﻧﻈﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻴﺰ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻮﺵ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻣﻌﻘﻮﻝ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﭘس ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﮐﺎﺭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻰ ﺩﺭﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺟﺰﺋﻰ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺁﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺘﻴﺎﺳﺖ
ﮐﻪﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐس ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻮﻫّﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﺤﺾ(ﻭﺿﻊ ﺷﺪﻩ)
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ثابت
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻫﻤﮕﺎﻧﻰﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻌﺮﻓﺖﮐﺴﺒﻰ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ
ﻧﻈﺮﻯ ﻭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﻫﺪﻑ ﻓﺎﻋﻞ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺑﺮﺗﺮ . ﭘس ﺩﺭﻫﺮ
ﺣﺎﻝ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﮐﺎﺭﻯ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻫﺎ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﻫﻢ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻋﻘﻞ
ﺍﺯ(ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ)ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺩﺭ ﻭﺭﺍﻯ
ﺁﻥ ﭼﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﻮﻋﻰ
ﻳﺎﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﻧﺮﻣﺶ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . پس ﻋﻘﻞ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭﻙ
ﻣﺒﺪﺃ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺣﺮﮐﺖ ﺫﺍﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻭﻣﺎﺩﻳﺎﺕ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﻋﻘﻞ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺟﺎﻣﺪ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺗﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻠﻴل
هم
ﭽﻨﺎﻥﻈﺎﻫﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ
ﺍﺯﮐﻠّﻴﺖ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩﺑﺄﺟﺰﺍﻯ
ﺁﻥ ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻳﮑﺎﻳﻚ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺗﺮﮐﻴﺐ ﺷﺪﻩ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺁﻧﻬﺎﻣﻌﺮﻓﺘﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﺧﻄﺎﻯ ﮐثرﺕ
ﺑﻴﻨﻰ ﺩﺭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺫﻫﻨﻰﻭ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺑﺴﻄﻮﺡ ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﭘس
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻠﻰﻭﻧﻈﺮﻯ
ﻏﻴﺮ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻭﺑﺎﻃﻨﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﮐﻠّﻴﺖ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻳﺎ
ﮐﻠّﻴﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺁﻧﺮﺍ
ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﻣﺘﺠﺎنس ﻭ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ
ﺁﻥﺮﺍ
ﺗﺸﺨﻴﺺﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻨﻔﺼﻞ ﺍﺯ
ﻫﻢﺩﺭﻋﻘل اﻟﻬﻰ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ أجزاءﺋﻰﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﮑس ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺃﺗﻤﻴﺰﻡ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﻮﺍﺣﺪﻫﺎﻯ ﮐﻮﭼﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺰ ﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮ ﺁﻥ ﺣﺮﮐﺖ
ﺭﺍ ﺳﻠﺴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺍﻭﺿﺎﻉ
ﻣﺘﻌﺎﻗﺐ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺟﺰﺋﻰ
ﺣﺮﮐﺖﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺟﺰﺋﻰﻭﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺰﺋﻰ ﺑﻴﻨﻰ
ﻭ ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺘﺤﺮﻙ ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﻌﻨﺎﺻﺮ ﻭ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺭ ﺩﺍﺧﻞ ﻳﻚ
ﺷﻴﻴٴ ﮐﻠّﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﺁﻥ . ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺫﻫﻨﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﺑﻨﺎﻡ ﮔﺬﺍﺭﻯ ﻭ
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻯ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭﺍﺳﺎﻣﻰ
می ﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﻭ
ﺑﺠﺎﻯ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻭﺿﺎﻉ ﻣﺘﻌﺎﻗﺐ
ﺍﺯ
ﻧﺘﺎﻳﺞﻫﻤﺮﺍﻩﻭﻳﺎﭘﻴﺶ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ عکس
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﮐﻠّﻰ ﺑﻴﻨﻰ ﻭ
ﻭﺍﺣﺪ ﺑﻴﻨﻰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ أجزاء
ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺳﻌﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ(
پروگرس) ﺭﺍ ﺳﻠﺴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺣﺎﻟﺎﺕ ثابت
ﻭ ﻣﺸﺨّﺺ ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﻚ ﺗﻚ ﺳﺎﻋﺖ
ﺭﺍ ﺟﻤﻌﺎ
ﺯﻣﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ
ﻋﻠﻢﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﭘﺪﻳﺪﻩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭﻣﺸﺨّﺺ
ﻣﻴﮑﻨد . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﻧﻮﺍﻋﻰ ﻧﻴﺰ
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐثرﺕﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﻧﺮﻡ ﺗﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﻳﺎ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﺳﺘﻮﻥ
ﻓﻘﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﮐﻤﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﭼﻨﺎﻥ
ﺗﻘﺴﻴﻢ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﺧﻮﺩﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉﻭ ﺁﻏﺎﺯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﺘﮑﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺁﻥ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺯ ﻫﺮ ﻟﺤﺎﻅ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻧﻮﻉ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﮐﻨﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻧﻮﻋﻴّﺖﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻳﻚ ﻣﺮﮒ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﺑﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻳﻌﻨﻰ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ(ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ حجّ
ﻋﻤﺮﻩ)ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪﺍﻭﻟﻴﻪﺑﻮﺩﻩ
ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻧﺎﻣﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺁﺩﻡ کیومرث
شیث وﮐﻴﻮﻣﺮث ﻭشیث
و ﻧﻮﺡ ﻳﺎ
ﻣﻴﺘﺮﺍ ﻭﻳﺎ
ﺑﻮﺩﺍ ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﮐﻪ محمّد ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﻭﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮﻫﻤﻪ
ﺁﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺭﺍﮐﻪ ﺍﺳﺎﻣﻰ ﭘﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎﻯ محمّدﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭﺭﻓﻊ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻴﺮﻭﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺫﺍﺕ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﻳﭙﻠﻢ
ﻭﻭﻳﺰﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻮﺑﻬﺸﺖ
ﭼﻬﺎﺭﻡ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺎﻥ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻩﻭ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺗﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺖ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺧﻮﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ حقّ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻤﺎﻧﻨﺪ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭﺁﺯﺍﺩﻯ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّدﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﭘﻴﺮﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﺭﻭﺡ محمّد
ﻭعلیّﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻨﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪﻣﻬﺪﻯ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﭘﺪﺭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﭼﻮﻥ
ﻣﺤﻤد ﻭعلیّ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻧﻮﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻣﻬﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺟﺎﻯ
ﺗﻌﺤّﺐ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
(ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺣﺮﮐﺖ)ﺭﺍ
ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﺭﻙ ﺳﮑﻮﻥ
ﺧﻠﻖ ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ناسوتیﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﻮﺩﻥ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺑﻤﺮﺍﺣﻞ ﺍﺯ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﻫﺮ
ﻳﻚ ﺭﺍ ﭼﻴﺰﻯ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ ﻭ
ﻳﺎ ﻧﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﺩ . ﮐﻪ برﮔﺴﻮﻥ(ﮐﻠﻤﻪﭼﻴﺰ)
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺁﻧﺮﺍ ﺩﻟﻴﻞ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩﺳﮑﻮﻥ ﻭ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﺍﺯ
ﻫﻤﻪﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻋﺎﺩﺕ ﺩﺍﺭﺩ
ﻣﻨﻈﺮﻩﺍﻯ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﻤﺎﻳﺪﺑﻌﺪ
ﻣﻨﻈﺮﻩ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﮐﻨﺪﭼﻮﻥ
ﻓﻴﻠﻢ
ﺳﻴﻨﻤﺎﺋﻰ ﺑﺴﺎﺯﺩ
. ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻓﻬﻢ ﻭﻋﻘﻞ ﺧﻮﺩﻭ
ﻫﻮس نَفس
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ خویش
ﮐﻪ ﻓﻬﻢ ﻧﺴﺒﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻓﻬﻢ
ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭﻧﻴﺎﺯ ﻓﻌﻠﻰ
ﺍﻭ
ﺍﺳﺖﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻪ ﻧﻴﺎﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺗﻨﻬﺎ
ﻓﮑﺮ ﻧﻔﻊ
ﺃﺑﺪﻯ ﺍﺳﺖ . ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻫﺮ
ﻓﻌﻞ ﻭ
ﺻﻨﻌﺘﻰﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻔﮑﻴﻚ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﺩﻩ
ﻧﻴﺰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺗﻘﻄﻴﻊ
ﺩﺍﺭﺩﻭ ﺑُﺮﺵ ﭘﺬﻳﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﺮﮐﻴﺐﺁﻧﭽﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎ ﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺑﺴﺎﺯﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﻗﺪﺭﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺭ
ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭ ﺗﻔﺘﻴﺖ
ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺳﭙس ﻣﻴﻞ
ﺑﺘﺮﮐﻴﺐﻭﺗﺄﻟﻴﻒ
ﻭ ﺟﻤﻊ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺎﺯ
ﻣﺎﺩﻩ
ﺁﻣﺎﺩﮔﻰ
ﺑﺘﺮﺍﮐﻢ ﺑﻌﺪ
ﺍﺯ ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻭﺍﺣﺪﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺗﺤﻠﻴﻞ
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻥ
ﺑﻬﺘﺮ
ﻣﺎﺩﻯﻭﺗﻌﻠﻴﻞ
ﻭ ﻋﻠّﺖ ﺟﻮﺋﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺁﻥ . ﻣﮕﺮ
ﺑﺎ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻟﺪﻧّﻰﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪﺑﺨﻠﻖﻭ
ﺗﺎ ﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﻘﺶ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ ﻭ
ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻭﺣﺘﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﺪﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوّم ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ
ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎﺯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻮﻟﺪ
ﻳﺎﺑﺪ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﻧﮓ ﺯﺑﺎﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻔﺎﻫﻢ
ﻭ ﺭﻓﻊ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻓﻴﻤﺎ ﺑﻴﻦ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﮐﺮﺩﻥ ﻧﺎﻣﻬﺎ
ﻭ ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﻋﻮﺍﺭﺽﮐﻪ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺠﺰﺋﻰ
ﺑﻴﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻤﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﺑﺎ ﻫﺮ ﮐﻠّﻰ
ﺳﺎﺯﻯ ﻧﺎﻡ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻩ ﻣﻮﻗّﺖ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻈﺎﻡ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮﻯ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻰ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻭ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮﻳﻦ
ﻗﺪﺭﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﻠّﻰ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﮐﻠّﻰ
ﻫﺎ ﺑﺄﺟﺰﺍﻯ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺟﺰﺋﻰ
ﺑﻴﻨﻰ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻓﻴﻖ
ﮐﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﮐﺴﺐ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺍﻳﻦ
ﻋﻤﻞ ﮐﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
ﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ ﺑﺎﺟﺰﺍﻭ
ﻧﺎﻡ ﮔﺬﺍﺭﻯ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭ
ﺍﻓﻌﺎﻝ ﻭ
ﺣﺮﻭﻑ ﮐﻪ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺯﺑﺎﻥ ﻗﻮﻡ
ﺍﺳﺖﻫﺮ ﻳﻚ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﮐﻤّﻰ ﻭ
ﮐﻴﻔﻰ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻫﺎ
ﻭﮐﻤﭙﻠﮑﺴﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻀﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻋﺮﺷﻰ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻋﻘﻞ ﺁﻥ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﺗﻤﺮﻳﻦ ﻭ
ﺗﻘﻮﻳﺖ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺯﺑﺎﻥ
ﻧﻴﺰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﺭﻣﻮﺯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ
ﺍﺷﻴاء ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﭼﻮﻥ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺭﻣﻮﺯﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﻮﺭﻏﻴﺮ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﮑﺎﺭ
ﺑﺒﺮﻳﻢﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﺎﭼﺎﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺁﻥ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺕ
ﺭﺍ (ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺄﺷﻴاء)ﮐﻨﻴﻢ
. ﻟﺬﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺩﺭﺷﻨﻴﺪﻥ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺩﻳﺪﻥ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺗﺼﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰﭼﻮﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﺗﻦﻭ ﻳﺎﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺼﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺻﻒ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﻭ
ﻋﻠﺎﻗﻪ ﺭﻭﺍﻧﻰﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻨﻈﻮﺭ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥﻋﻴﻨﺎ
ﺑﺬﻫﻦ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺑﺮﻕ
ﺑﺎﻳﺪ ﻭﻟﺘﺎﮊ
ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻭ
ﺿﻌﻴﻒ ﻭ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺍﺻﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﮔﺮﺩﺩﺗﺎ
ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﺫﻫﻦ
ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ
ﻣﺼﺮﻑ ﻭ
ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻭﻟﺘﺎﮊ ﻗﻮﻯ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺤﻤّﻞ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻫﻰ
ﺑﺎﻋث سو ﺧﺘﻪ
ﺷﺪﻥ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﺑﺮﻕ ﻗﻮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮﻳﻦ
ﺟﺰﺋﻴّﺎﺕ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺁﺳﻴﺐ
ﺑﺒﻴﻨﺪ ﺑﺎﻋث
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪﮐﺎﺭ
ﺑﺎﺗﻠﺎﻑ ﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺣﺴّﺎس ﺭﻭﺍﻥ
ﻭﻣﻐﺰ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﺍﺯﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﺫﺍﺗﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖﻭﻣﮑﺎﻧﺒﺰﻡ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺂﻏﺎﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍهاﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻏﻠﻂ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﻰ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻫﺎ
ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺷﺪﻳﺪ ﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ ﺻﺎﺋﻢ
ﻭ ﺷﺒﻬﺎ ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﻨﺪ
ولی ﭼﻮﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻫﺮ
ﺩﻋﺎ ﻭ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ
ﻏﻀﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪﻣﺎ
ﺍﺯ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﺠﺪﺩ
ﻭ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻴﺎﺑﺪﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺭﺳﻴﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺗﺎ ﺄﺑﺪ ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﺩ
.

ﺯﺑﺎﻥ
ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ(ﺑﻴﻦ
ﺍﻓﮑﺎﺭ)ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻭ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﮐﻨﻴﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺍﺷﻴاء
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﺗﻔﮑﻴﻚ ﻭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﺗﺎ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻫﻢﻗﺎﺋﻞ
ﺷﻮﻳﻢ . ﻭ ﻓﺮﻕ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖﺑﻴﻦ
ﺭﻣﻮﺯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﺁﻥ ﺭﻣﻮﺯ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ خویش
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻃﺒﻌﺎ
ﻣﺘﺤﺮﻙﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮﻯ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﺯ ﻧﺮﻣﺶ
ﺧﺎﺻﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ثاﺑﺖ ﻭ ﺟﺎﻣﺪ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﻤﻮﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺒﻴﺮ
ﺍﺷﻴﺎٴ ﺍﺳﺖﭼﻮﻥ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻣﺎﺩﻯ
ﻳﺎ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺫﻫﻨﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﮐﻪ
ﻭﺿﻮﺡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﻟﻔﻆ
ﻭﻧﺎﻡ ﺁﻥ ﻧﻴﺰ
ﻭﺍﺿﺢ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻭﺿﻮﺡ
ﻭﺗﻔﮑﻴﻚ
ﺷﺪﻩﻫﺎ ﺍﺳﺖ . ﻭﻟﺬﺍ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﻭ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻫﺎ
ﻭﻗﺘﻰ ﻣﻮﺭﺩ
ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺁﻥ
ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺍﺷﻴاء . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭﻣﻨﻄﻖ (ﺣﺪﻭﺩ
ﺩﺭ ﺗﻌﺮﻳﻒ)
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺷﻨﺎﺧﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ ﺑﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻄﻮﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺣﺪﻭﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪﺑﻤﺎﺩﻳّﺎﺕﻣﺤﺪﻭﺩ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﻣﻮﺭﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖﻫﺎﻯ
ﺍﺑﺪﻯ ﺁﻥ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻭﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﮐﺎﺭ
ﺫﻫﻦ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻌﻨﻮﻯ
ﭼﻪﺭﺳﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﻴﻨﻮﻯﻣﺤﺪﻭﺩ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﭼﻨﻴﻦ ﻗﺪﺭﺗﻰ
ﺩﺭ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻭ
ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﻭﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﺮﺩﻥ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻤﻄﻠﻖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ
ﻧﻤﻴﺮﺳﻨﺪ
ﻣﮕﺮ ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳت .

ﻋﻠﻢ
ﻣﻨﻄﻖ ﻧﻴﺰ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻗﻮﺍﻋﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ ﺁﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ
ﺭﻣﻮﺯ ﺑﺎﻳﺪ
ﺭﻋﺎﻳﺖ ﺷﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻨﻄﻖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺮﺁﻥ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺎﻡ ﺟﺎﻣﺪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺷﺒﻴﻪ
ﻟﺒﺎس ﺩﻭﺧﺘﻪ
ﻭ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﭘﻮﺷﻴﺪﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻣﻨﻄﻖ ﻧﻴﺰ
ﺧﺎﺹ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻄﺢ
ﺳﻤﺒﻠﻴﺴﻢ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻧمی
ﺮﺳﺪ . ﻭ ﻫﺮﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺸﺮﻯﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻨﻔﺼﻞ
ﺍﺯ ﻫﻢ
ﻭﻣﺘﻤﺎﻳﺰ
ﺍﺯﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺟﺰﺋی ﺒﻴﻨﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﭘس
ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻃﺒﻌﺎ ﻳﻚ
ﻣﻨﻄﻖ ﺟﺎﻣﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﻣﻔﻴﺪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺟﻬﺎﻧﻰﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺩﺭ ﻓﮑﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺗﺮﻙ ﻫﺮ ﺳﻄﺢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺧﻮﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺳﻄﺢ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﻢ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﻣﻨﻄﻖ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺻﻔﺎﺕ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺻﻔﺎﺕ ﻣﻨﻄﻖ
ﻭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣثلاﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﭘﺎﺋﻴﻦﺍﻧﺘﻘﺎﻡ
حَقّ ّﻤﻈﻠﻮﻡ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﻣﻨﻄﻖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻋﻔﻮ
ﻣﻈﻠﻮﻡ ﺍﺯ
ﻇﺎﻟﻢ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺍﺑﺮﺍﺯ
ﻣﺤﺒّﺖ ﻋﻤﻴﻖ
ﺑﺴﺘﻤﮑﺎﺭﻭ ﺩﻋﺎﻯ
ﺩﺭ حقّ ﻇﺎﻟﻢ ﻭ
ﺭﻓﻊ ﻋﻠﻞ ﻋﻠل
ﺪﺷﻤﻨﻰ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻤﺖ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺃﻣﺮﻯ ﻗﺎﺑل
ﻘﺒﻮﻝ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺯﻣﻴﻨﻪ
ﺳﺎﺯ ثوﺍﺏ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺸﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣی
ﺒﺨﺸﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﻮﻧﺪ .

ﭘس
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻞ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ(ﻧﻈﺮ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻯ)ﻭ ﻟﻰ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻮﺭﺩ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩﺭﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺩﺭﻃﺮﺡ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕﻭﺗﺌﻮﺭﻳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻤﻞ ﺟﻨﺒﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻨﻔﻰ ﻭ
ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭﺁﺳﻴﺐ
ﺭﺳﺎﻧﻰ ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ
ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺍﺯ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﮐﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻧﻴﻚ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧّﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺴﻄﺢ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺮﺳﺪ
ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭﮐﻠّﻰ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ولی ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﭼﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭ ﻧﻴﺎﺯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﻠﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
تطوّر ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺣﺮﮐﺖﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﻫﺪﻑ ﺩﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺣﺮﮐﺖ
ﻭﺟﻬﺖﮔﻴﺮﻯ
ﻓﻄﺮﻯ ﻳﺎ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺁﻥﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﻤﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻫﺴﺖ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺩﺭ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺑﻰ
ﻋﻘﻞ ﻳﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻢ
ﻋﻘﻞ ﻭﮐﻮﺩﻙ ﻫﺮ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ ﻭ
ﻋﻤﻞ ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﻨﺠﺮ ﺑﺂﺳﻴﺐ
ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﺗﺠﺮﺑﻪﺍﻯ
ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﺧﻄﺎ ﻭ
ﭘﺎﺩﺍﺵﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻴﺰﻯ
ﺑﻴﺎﻣﻮﺯﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ ﻟﻮﺡﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﺗﺮ ﺧﻄﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻓﻮﺭﻯ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﻋث ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﺩﺭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺟﺰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺭﺍﻫﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻢ ﻭ
ﺻﺎﺩﻕ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭﻋﺎﺷﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻣﻮﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﺑﻔﻬﻤﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭ ﺷﺪﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻓﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﺗﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﺻﺎﻟﺖ
ﻭﺟﺪﻳﺖ ﻭ
ﻇﺮﺍﻓﺖ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻭ ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻙ ﻫﺮ ﻭﺿﻊ ﺟﺪﻳﺪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﻫﺎﻯ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻴﺎﻧﺖ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ
ﻣﻠﮑﺎﺕ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻣﻞ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
ﻭﭼﻨﻴﻦ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺮ ﺃﻣﺮ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭ ﺣﺘی اﻓﮑﺎﺭ
ﺗﺎﺯﻩ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﺫﻫﻦ
ﺧﻮﺩﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻗﺪﻳﻢ
ﺁﻥ ﺑﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺍﻧﺪ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻳﺎ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﺪﻳﻖ
ﻭ (ﺟﺪﻳﺪ)ﺷﺪﻥ
ﻭﻫﻤﺎﻥ(ﺟﺪﻳﺖ ﻭﻣﻠﻚ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻥ)
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺍﺯ
ﺣﺮﻑ حقّ ﻭ
ﮔﻮﻳﻨﺪﮔﺎﻥ بحقَّ
ﺩﻭﺭﻯ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺍﻣثال ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﺩﺭ ﺍﺳﺘﺨﺪﺍﻡ
ﻣﺎﺩﻩ ﺩﺭﺗﮑﻨﻴﻚ
ﻣﻬﺎﺭﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪﺑﺎﺯ
ﻋﺎﺟﺰ ﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﻫﺪﺍﻑ
ﻭﻣﻌﺎﻧی
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﺍﺻﻮﻝ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻋﻘﻞ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﻤﺮﺩﻩ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﻴﻞ ﻭﺗﻮﺍﻥ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ می گرﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺣﺘﻰ ﻋﻘﻞ
ﺩﺭ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻥﮐﻪ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺍﺳﺖﺑﺎﺯ ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺪﻭﺩ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﻣﻬﺎﺭﺗﻬﺎ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﺑﻄﻰ
ﺑﻤﻬﺎﺭﺗﻬﺎ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻭﺩ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺣﻘﻴﺮ ﻭ
ﺧﻨﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﻣﺴﺨﺮﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺭﺍﻩﺍﻟﻬﻰ ﻋﺎﺷﻖ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﻣﺰﺭﻉ
ﺳﺮﺳﺒﺰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﭽﺮﺩﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺨﻮﺭﺩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﻋﻘﻞ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﺍﻭ
ﺩﺭﻙ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﻭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭﻣﻌﻨﻮﻯ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻴﻨﻮﻯ ﺩﺭ
ﺫﺍﺕﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻭ ﻫﺮ ﺩﺭﮐﻰ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﺭ
ﻣثاﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯﻓﺮﻕ
ﺑﻴﻦ(ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﻭ ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ)ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻓﺮﻕ ﺑﻴﻦ ﺣس
ﺑﺎﺻﺮﻩ ﺑﺎ ﺣس
ﻟﺎﻣﺴﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻬﺮﻩ ﺯﻧﺪﮔی
ﺪﺭ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍﺑﺮﺍﻯﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﺭ
ﺍﻭﺝ ﺑﻠﻮﻏﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖﻭ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺮﺩﻩﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ می
ﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﺎﻃﻔﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻣﻘﺪﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻮﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻰﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺩﺭ(ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﺍﻟﻠﻪ)ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﭘس
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺧﺪﻣﺖ
ﺑﺨﻮﻳﺸﺘﻦ ﻧﻴﺰﻫﺴﺖ
. ﮐﻪ ﮐﺸﺘﻰ ﺭﺍ
ﮐﻤﻚ
ﮐﻨﺪﺑﺴﻠﺎﻣﺖ
ﺑﺴﺎﺣﻞ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﮐﺸﺘﻰ
ﻏﺮﻕ ﺷﺪﻩﺧﻮﺩ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﻏﺮﻕ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ(ﻣﻌﺮﻓﺖ
ﻭﺟﺪﺍﻧﻰ)ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﻋﻘﻞ ﮐﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪﺗﻤﺮﻳﻦ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺫﺧﻴﺮﻩﺁﺧﺮﺕﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ(ﻣﻌﺎﺩ)ﺧﻮﺩ
ﻭﻋﻮﺩﺕ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺣﺘﻰﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﻌﺮﺵ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻋﺼﺮ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﮐﺮﻩ ﺯﻣﻴﻦ
ﻳﺎ ﮐﺮﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻭ ﺭﻭﺣﺶ
ﻣﺘﺠﺴّﺪ ﻭ
ﻣﺘﺠﺴّﻢ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ .

ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺣﻴﺎﺗﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺑﻘﺎٴ ﻓﻄﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺁﻥ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺗﻌﻘّﻞ ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺧﻮﺩﺵﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻨﺪ ﭘس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮔﺎﻫﻰ ﻫﺮﺷﺒﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺭﻩ
ﺻﺪﺳﺎﻟﻪﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺣﺘﻰ
ﺑﺪﻭﻥ ﮔﻨﺎﻩ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﻣﻴﺮﻭﺩ
. ﻭ ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﺍﺳﺖﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﻧﻔس لَوّامه
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎ ﻭﺍﻗﻮﺍﻝ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻧﻘﺪ ﻭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻭﻋﻴﺐ
ﺟﻮﺋﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﭘس
از ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ
ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺑﻤﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻭ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﻓﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺷﺎﻫﺪ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﭼﻪ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﺕ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّهﺍﻯ
ﺩﺭ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺷﺮﺍﻳﻄﻰ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ
۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
(ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﻧﻮﻋﻰ)ﺃﻣﺮﻯ ﺍﺯ
ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﻏﺮﺍﻳﺰ
ﺗﻌﺎﻃﻒ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﭼﻮﻥ ﻋﺎﻃﻔﻪ
ﻣﺎﺩﺭﻯ
ﺑﻨﻴﮑﻰ
ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺪس ﻓﻄﺮﻯ ﻭ
ﻓﮑﺮﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺣﺪس
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺪس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺗﻌﺎﻃﻒﭼﻪ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﻳﺎ ﺍﺭﺍﺩﻯﺩﺭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺫﺧﻴﺮﻩﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺗﺎ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺣﺪس
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺍﮔﺮ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺣﺪس ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺣﺪﻭﺩ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺪس ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖﮐﻪﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﺯ(ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﺫﺍﺕ)خویش ﺍﺳﺖ
. ﻭﮐﺎﺭ ﺑﺮﺩ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭﺗﻌﻠﻴﻢ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻴﻦ ﺗﻌﺎﻃﻒ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎ
ﺗﻌﺎﻃﻒ ﻋﻘﻠﻰ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻓﺮﻕ ﺯﻳﺎﺩ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺳﻤﭙﺎﺗﻴﻚ
ﻋﻘﻠﻰﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻓﺸﺎﺭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﺭﻙ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺫﺍﺗﻰ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪس ﺭﺍ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺘﻔﮑّﺮ ﻭ
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
(رفلکس) ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺩﺭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺪس ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕﺍﻟﻬﻰﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﻤﭙﺎﺗﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺁﻧﻬﺎﻭ
ﺩﺭﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺣﺪس ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺨﺶﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺩﺭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻫﺴﺘﻪﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻟﺎﺯﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺳﻄﺢ ﻭ
ﺷﺄﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻟﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺨﺶ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﻭﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺣﺪس
ﻏﻴﺮ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺑﻰ
ﺭﻧﮓ ﻭ ﺑﻰ
ﺃثرﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﻗﻮﺍﻝ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻮﺩﺵ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺑﺠﻮﻳﺪ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻧﻘﺪ ﻭﺍﺻﻠﺎﺡﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﻄﺢ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎ ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺍﺭﺍﺩﻯﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس خویش ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻳﻚ ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺭﻓﺘﻦ ﺭﺍ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯﻭ
ﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻧﻴﻤﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﺟﺪﺍ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﻧﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ صَمَدیّت
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ(ﺷﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻭﺍﺟﺐ)ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ ﻭ مُقدّس
ﺷﺪﻩ ﺭﻭﺡ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻘﻞ ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ ﺣﺪس ﺑﺮﺗﺮ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘﻴﺮﻭ
ﮐﻨﺪﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻤﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ .

ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺤﮑﻤﻰ
ﺑﻴﻦ(ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻭ
خود ﺁﮔﺎﻫﻰ
(کنشنس) ﮐﻪ ﺻﻔﺖ
ﻣﻬﻢ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢﺑﺎ
ﻗﺪﺭﺕ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﺸﺪﻩ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ (
أن کونشنس) ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﻭ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻗﻄﻌﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﻯ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ الهی
ﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻭﺣﻴﺎﺕ ﺫﺍﺗﺎ
ﺑﺴﻮﻯ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐس ﺍﺳﺖ
. ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺑﺎﺷﺪﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﻭﺟﻮﺩ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ ﻭ ﻭﺳﺦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻓﻨﺎ
ﻭﺗﺮﻙ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕﻭﺣﺘﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺍﺣﻮﺍﻝ صَمَدیّت
ﻭﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ
ﻓﺮﻕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺩﺭﺟﻪ ﻭ
ﺷﺪﺕﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋی
ﻨﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﻳﻦ ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺣﻴﻮﺍﻥ
ﻣﺨﺘﺮﻉ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺩﺭﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩﻯ
ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺭﺕ
ﻣﺎﺩﻩ ﺧﺎﺭﺝ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒﺩﺭ
ﻭﺿﻊ ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪﺑﻔﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ئﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎ ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﺑﺘﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﮐﻪ
ﻧﺸﺎﻥﺪﻫﻨﺪﻩ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﻞ ﻭﺧﻮﺩ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻭ
ﻧﺎﺧﻮﺁﮔﺎﻩ
ﺍﻭ ﺍﺳﺖﺳﻠﺎﺡ ﺩﻭﻟﺒﻪﺍﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ . ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﺫﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺍﺯ ﺁﻥﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻓﺼﻞ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﺮﻯ
ﻳﺎ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯولی
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﻭﺫﺍﺕ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﭘﻴﺮﻭ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﭘس
(ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺣﻘﻴﻘﺖ)ﻣﻄﻠﻮﺏ
ﻓﻄﺮﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻏﺎﺋﻴّﺖ
ﻭ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺁﺯﺍﺩ
ﺷﺪﻥﻭﮐﺴﺐﺣﺮﻳﺖ
ﻭ ﺗﺤﺮﺭ ﺍﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ
ﻏﺮﻳﺰﻩ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ
ﺑﭽﻨﻴﻦ
ﻣﻘﺼﻮﺩﻯ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭﮐﺴﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻫﺮ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﻣﺨﺘﺮﻉ ﻭ
ﻓﻴﻠﺴﻮﻑ ﻭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﻮﺵ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺟﻮﺋﻰ
ﻭ ﺗﺤﮑّﻢ ﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﻭ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﻭ
ﺳﻠﺐ ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻧﻮﻉ
ﺯﻧﺪﮔﻰﻭ ﻧﻮﻉ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﺎﺻﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻠّﺖ ﻏﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥﻃﺒﻖ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻰﻭﺣﻴﺎﺕ
ﻓﺮﺩﻯ ﻭﺣﻴﺎﺕ
ﺟﻤﻌﻰ کُلّ
ﻫﺴﺘﻰﺣﺘﻰ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ
ﻫﺎ ﮐﻪﺭﻭﺡ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺫﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﺑﺸﺮﻯﺒﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻬﺎﻳﺖﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺸﺮﻁ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﮐﻤﺎﻝ
ﻟﺎﺯﻡﺑﺮﺍﻯ
ﻟﻘﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﻠﻘﺎﻯ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ . ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻫﺎ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻫﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ . ولی
ﺍﺯ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻭﮐﺸﻒ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺒﻘﻪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻟﻪ
ﻋﺼﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﻭﺵ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﮐﻪﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﻫﺪﺍ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺎﻥ أثَرﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﻋﻠّﺖ ﻏﺎﺋﻰ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ
ﺑﮑﺎﺷﻔﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺩﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﻋﺼﺮ
ﻫﺮ ﻧﻮﻉﺍﺭﺯﺵ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻓﻄﺮﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ(ﺑﻴﺶ
ﺍﺯ ﺟﻤﻊ)ﺍﺭﺯﺷﻬﺎﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ أثَرﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎﺗﻤﺎﻡ
ﺟﻬﺎﻧﻴﺎﻥﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺷﻮﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﻗﺒﻮﻝ ﻓﺮﻣﺎﻥ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺟﺎﻥ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻏﻴﺮ ﻭﺍﺟﺐ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺧﺎﺹ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺭسوﻟﺎﻥ
ﺍﺭﺳﺎﻟﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﻳﺪ
ﮐﻠّﻰ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺃﺻﻞ تطوّر ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡﺃﺻﻞ
ﺃﺻﻴﻞ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪﻫﺎﻯ
غرﻳﺰﻯ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭ ﺫﻫﻦ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ ﻭ
ﺻﻨﻌﺖ ﻭ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻫﺪﻑ ﻏﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻫﺴﺘﻰ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺑﻔﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺪﺳﺖ ﭘﺂﻭﺭﺩ
ﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﺋﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﻟﻮ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺗﺎ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﻏﺮﺍﻳﺰ
ﻭﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻣﻠﺎﻣﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻭﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭ ﻣﻰ
ﺃﻧﺪﺍﺯﺩ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﺎﻧﺪﻥﺑﺮﺍﻯ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفسﻭﺍﺟﺮﺍﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﭘﻴﺮ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻌﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ .

ﻫﺴﺘﻰ
ﺃﻣﺮ ثابتی
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﻭﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺪﺍﻡ ﺟﺮﻳﺎن ﺳﻴﻞ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻭﺍﺣﺪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺤﻘﻴﻘﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺫﻫﻦ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰﺁﻧﭽﻪ
ﺭﺍ ﻣﻰ ﺑﻴﻨﺪ
ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮﻣﻘﺎﻭﻣﺖﺩﺍﺭﺩﮐﻪﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺧﻮﺩ
ﺷﻮﺩ . ﻣﻌﺘﻘﺪﻳﻢ
ﮐﻪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺯﻧﺪﻩﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ ﺭﺍﺩﺭﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺟﺮﻳﺎﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻓﻄﺮﻯ
ﻭ ﺫﺍﺗﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺃﺗﻤﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺪﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﺟﺴﺎﻡ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺭﻳﺰﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺪﻭﺭ
ﺧﻮﺩﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﻄﻔﻪ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ
ﻣﺎﺩﺭ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺑﺎ ﭼﻮﻥ
ﺁﻫﻦ ﺭﺑﺎ ﮐﻪ
ﺫﺭﺍﺕ ﺁﻫﻦ ﺭﺍ
ﺑﺨﻮﺩ ﺟﺬﺏ
ﺃﺳﻴﺮ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺗﺎﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻣﺮﮒ ﻧﺸﺪﻩ
ﺫﺭﺍﺕ ﻣﺎﺩﻯ
ﺭﻳﺰﺗﺮﺩﺭ
ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻗﺪﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻥ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ الهی ﺘﺮ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﮑﻤﻚ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻋﻤﺮ
ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﭼﻮﻥ ﻣﺮﮒ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺳﺖﺩﺍﺩ
ﺫﺭﺍﺕ ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﻭ
ﺑﻄﺒﻴﻌﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻏﺬﺍﻯ
ﻣﺎﺩﺭ ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﻃﻔﻞ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﭘس
ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻰ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﻭﺡ
ﻳﻚ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻋﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺁﻥ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥﻴﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺟﻬﻨّﻢ
ﻳﺎ ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ
ﺟﻬﺎﻥﺎﺳﺖﮐﻪﻣﺎﻧﻊ
ﺍﺯ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻤﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ ﺧﻮﺩﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯﻭ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺻﻔﺎﺕ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﺗﺎ ﺣﺪّ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﻭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺭ ﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﺪ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪﺩﺭﻓﺼﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺪﻫﺪ . ﺗﺎﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﭘس ﺍﺯ
ﻟﻘﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻫﺎ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ ﺑﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻬﺎ
ﻭ تَقدُس ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻗﻄﻌﺎ
ﺗﺮﻙ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﻋث ﻣﺮﮒﻭ
ﺗﺮﻙ ﺭﻭﺡ ﺍﺯ
ﺗﻦ ﻭﺗﺸﺘﺖ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﺭ ﻓﺮﺩ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﺑﺰﺭﮒ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ ﮐﻪﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ
ﮔﺬﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻯ ﺍﺯ ﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ ﺑﻴﺪﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻳﻚ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻭﻯ ﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﻃﻠﺐ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻭﺿﻊ(ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺎﺩﻩ)ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﻣﺎﺩﻩ
ﻋﺎﻳﻖ ﻳﺎ
ﻣﺤﺮﻙ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﺑﻴﻦ
ﻫﻮﺵ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻤﻠﺎ
ﺑﺠﺎﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ برایش
ﺍﺯ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺗﻠﻒ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩﺍﺳﺖ . ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩﻭﻋﺸﻖ
ﻭ ﺍﻳﻤﺎﻥﻭ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻠﺤﻈﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺷﺪﻩ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻠﺎ ﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ خویش
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻋﺎﻣﻞ ﻣﺤﺮﻙ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺶ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺩﺭ
ﺳﻤﺖ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻴﺎﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯم ﺒﺮﺍﻯ
ﺘﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺎﻧﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺟّﻪ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﻭ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﻭ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻥ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﮐﺎﺭﻧﻮ ﻭ
ﮐﻠﻮﺯﻳﻮس ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺒﺤث
ﺍﻧﺤﻠﺎﻝ
ﻭ(ﺯﻭﺍﻝ
ﺍﻧﺮﮊﻯ)ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖﻭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺻﻮﻟﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺎﻭﺭﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﺭﻭﺡ
ﻳﺎ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻭ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﻌﻰ ﺩﺭ
ﺗﻘﻠﻴﻞ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ
ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻣﻴﻞ
ﺑﻘﻬﻘﺮﺍ ﻭ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮﻯ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺍﻓﻘﻰ
ﺟﺎ ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻫﺴﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺍﺯ
ﺣﺎﻟﺖ ﻭ ﺷﮑﻠﻰ ﺑﺸﮑﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ولی
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺍﻧﺮﮊﻯ(ﺩﺭ
ﮐﺎﺭ)ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺍﻧﺤﻠﺎﻝ
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻗﺎﻋﺪﻩ
ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ(ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺍﻳﻦ ﺯﻭﺍﻝ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺍﻳﻦ
ﻗﺴﻤﺖ ﺯﺍﻳﻞ
ﺷﺪﻩﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻨﻴﺮﻭ
ﻭﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺳﻘﻮﻁ
ﮐﺮﺩﻩ
ﺭﺍﺑﺠﺎﻯ
ﺍﻭﻟﺶ ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪ
. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﻘﻮﻁ ﺁﺏ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪ
ﺑﺮﻕ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺍﺯ ﺁﺏ ﮐﻢ
ﺷﺪﻩﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﻗﻮﻯ ﺗﺮﻯﺁﻥ
ﺁﺏﺭﺍ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻧﺮﮊﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺩﺭ
ﺗﺒﺨﻴﺮ
ﻭﺗﻘﻄﻴﺮ
ﺃﺑﺮﻫﺎ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺃﻣﺮ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﻏﻴﺒﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﺗﻠﻒ ﺷﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺍﻭ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ الهی
ﺪﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﺁﻧﻬﺎﮐﻪ ﺧﺒﺮﻯ
ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻫﺎﻯ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﻠﻒ ﺷﺪﻩ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﺎﻧﺮﮊﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﻫﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ .

ﻭﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺃﺻﻞ(ثباﺕ
ﺩﺍﺋﻢ ﻧﺴﺒﻰ)
ﻳﺎ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻭﺩﻳﻤﻮﻣﺖﻣﻨﺘﻔﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ثباﺕ
ﻣﻮﻗّﺖﮐﻪ
ﺑﻴﻦ ﺩﻭ
ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﺮﺽ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﻋﺎﻣﻞ
ﺗﻨﻮﻉ
ﻣﻘﺎﻣﻰﻭ ﭘﺮ
ﺑﺎﺭ ﺷﺪﻥ
ﻣﻌﻨﻮﻯﻭ ثباﺕ
ﻧﺴﺒﻰ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﺃﺯﻟﻰ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕﻭ
ﺍﻧﺮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺒﺎﻟﺎ ﻣﻴﮑﺸﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ به (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺗﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﺭﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥﭼﻪ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺣﺎﻝﮔﻮﺋﻰ
ﺍﻧﺮﮊﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﮐﻢ ﺷﺪﻩ ولی
ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﮐﻤّﻰ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺎﺯﺩﻳﺎﺩ ﮐﻴﻔﻰﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ

ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺣﻴﺎﺕﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻳﻚ شیئی
ﺒﺎ ﺭﺧﻮﺕ ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ
ﺷﻴﺌﻰ ﮐﻪ
ﻟﺮﺯﺍﻥ
ﻣﺘﻮﺍﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺷﻴﺌﻰ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺪﺩ ﺍﺳﺖﻭ
ﺷﻴﺌﻰ ﮐﻪ ﺣﺎﻝ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻭ
ﻓﺸﺮﺩﻩ ﺷﺪﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺑﻴﻦ ﺷﻴﺌﻰ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﮐﻮﺩﻙ
ﺷﺪﻥ ﻭﺯﻭﺍﻝ
ﻭﮐﻮﭼﻚ
ﺷﺪﻥﻳﺎ ﺷﻴﺌﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ پیدایش
ﻭ ﺗﮑﻮﻳﻦ
ﻭﺭﺷﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﻴﺎﺕ
ﺣﻔﻆ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺭﺍ می ﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻭ ﻣﺎﺩﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺣﻔﻂ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩﺟﺒﺮﺍﻥ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ ﻭ
ﻓﺮﺳﺎپس
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻣﺎﺩﻩ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻢ ﻏﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻓﺮﺳﺎپس
ﻭ ﺗﺸﺘﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺯ ﺗﻠﺎﺵ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﺣﻔﻆ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻗﻴّﻮﻣﻴّﺖ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﻗﻮﺍﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻓﺮﺳﺎپس ﻧﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﻤﻠﺎ
ﻳﻚ(ﺗﻮﺗّﺮ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ)ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺷﻮﻳﻢ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭ ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻣﺎ ﺳﺴﺖ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ
ﺭﺧﻮﺕ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ عکس
ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﺳﺘﺤﮑﺎﻡ
ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ ﺑﺠﺎﻯ
ﺳﺴﺘﻰ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍ ﺩﺭ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺒﺎﺷﺪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻫﺎﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻭ ﺍﻧﻔﺼﺎﻟﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﻓﻌّﺎﻝ
ﻣﺒﺘﮑﺮ
ﻧﻮﺳﺎﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﻚﮐﻪ ﺭﻫﺎ
ﺷﺪﻩ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺖﺩﺭ ﻳﻚ ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﻠﻐﺰﺩ ﻭ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻯ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﮑﻠّﻰ
ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ ﺍﺻﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻓﻄﺮﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻴﺎﺕ
ﻋﺎﻟﻰ ﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺄﺻﻞ ﺟﺬﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺡ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺣﺪﺃﮐثر
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺑﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه ﺁﻥ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺪﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺻﻔﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻧﻤﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ ﺁﻥ
ﺻﻔﺖ
ﺭﺍﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺣﻤﺖ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺁﻧﺎﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺩﺭ
ﻧﺒﻮﺩﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺰﻳﺪ ﻋﻠّﺖ
ﺩﺭ ﺗﺮﺍﮐﻢ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ
ﻭﻣﻌﺎﻳﺐ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﻮﻟﺪ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺩﺭ ﻣﺴﺦ ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻭ ﺣتی
ﺪﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻓﺰﻭﻧﻰ
ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﻣﺮﺩﻡ
ﺁﺯﺍﺭﻯﻭ ﺯﻳﺮ
ﭘﺎ ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻭﺟﺪﺍﻥ ﻭ
ﺣﻘﻮﻕ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺣﺘﻰ
ﺑﻔﺴﺦ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭ ﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﻭﺳﺦ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺗﺤﺖ ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺷﺎﻳﺪ ﺳﺮ
ﺍﺯ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺃﺗﻤﻰ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ ﻭ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﻭ ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﻴﺎﻩ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺘﮑﺎﻣل
ﺒﻴﺎﺑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻋﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻦ ﻭ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺷﺎﻳﺪ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻧﻮﻋﻰ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺧﻠﺎﺻﻪ
ﻫﺴتی ﻣﺎﺩﻩﻭﻫﺮ
ﺷﻴﺌﻰﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ ﺁﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭﻧﻈﺮﻣﺎﮐﻪ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ ﺭﺍ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﮐﻨﻴﻢ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰﺁﻧﺮﺍ
ﺟﺎﻣﺪ ﻭﻣﺮﺩﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻮﻫﻰ ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺑﺮﭘﺎ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻋﻤﻠﺎ
ﻓﺮﺳﺎپس
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﻨﺪﺳﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ ﮔﺮﭼﻪ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻫﻨﺪﺳﻰ
ﻭﻓﺮﺳﺎپس ﻭ
ﺯﻭﺍﻝ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻫﺮﮔﺰ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﻫﻢ
ﻧﺪﺍﺭﺩﭼﻮﻥ
ﻧﻮﻋﻰ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣثاﻟﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻴﻢ
ﮐﻪ(اﻳﺪﻩ ثقل )ﻭ
ﻭﺯﻥ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ
ﺍﺭﺗﻔﺎﻉ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺪﺍﻡ
ﺳﺒﮑﻰ ﻭ
ﺗﻠﺎﺷﻰ ﻭ
ﺗﺸﺘﺖﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﻳﻦ
ﺣﻴﺎﺕ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺻﻌﻮﺩ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﻭﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺸﻮﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺭ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻳﻚ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ
ﺑﮑﻠّﻰ ﻣﺘﻠﺎﺷﻰ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﺣﻴﺎﺕ
ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺳﺎپس
ﮐﻤّﻰ ﻭ ﮐﻴﻔﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﺮﮊﻯ
ﻫﺎ ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﻥ ﮐﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺃﻧﺪﻙ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭﺣﺘﻰ
ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩﮐﻪ
ﺑﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺳﭙس
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺍﺯ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ
ﻣﺎﺩﻯﻭﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﺑﺪﻧﻴﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺟﺰ
ﻟﻐﺰﻳﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺣﻘﻴﺮ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺁﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﺑﺎ
ﻋﺸﻖ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭﺻﺒﻮﺭﻯ
ﻭ(ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻳﺎ
ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ) ﻭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮﻭ ﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﻤﻠﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﺩﺭ ﺗﺮﻙ
ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﮐﺴﺐ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﻭ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥپس
ﺍﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺗﻮﻗّﻒ ﻭﺍﺣﺘﻤﺎﻝ
ﻟﻐﺰﺵ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺷﺎﻧس ﮐﺴﺐ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺃﺑﺪﻯ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ(ﻟﺬﺕ
ﻣﻴﻨﻮﻯ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
.

ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺿﺪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮﺩﺭﻭﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﮔﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﺭﺍ
ﻋﻨﻮﺍﻥ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﺩﻧﻴﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﻭ ﻳﺎ
ﺗﻦ ﻭ ﺫﻫﻦ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍﻣﻘﺪﻡ ﺑﺮ
ﻟﺰﻭﻡ ﮐﺴﺐ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﭼﻮﻥ ﺣﻴﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻋﻤﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻩ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻓﻘﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻧﻪ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺩﺭﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺩﻩ
ﭼﻮﻥ ﺧﺎﻙ ﻭ
ﺳﻨﮓ ﻭ ﭼﻮﺏﺟﺰ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﺭﻭﺡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﻠﺐ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻣﻬﺎ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺴﺘﻪ
ﭘﺮﻭﺗﻮﻥ ﺃﺗﻢ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩﻭﻭﺯﻧﻥﻮ
ﻧﻮﻉ ﺃﺗﻤﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻟﺎﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺪﺍﺭﻯﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺎﺩﻩ ﺃﺗﻤﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﻣﺪﺍﻡ
ﺑﺎ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﻓﺘﻦ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻰ ﺃﺗﻢﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﺑﺎ
ﺣﺮﺍﺭﺕ ﻭ
ﻓﺸﺎﺭ ﻋﻈﻴﻢ ﻭ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺩﻳﮕﺮﺑﺤﺎﻝ
ﺍﻭﻝ ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺃﺗﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﻴﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺁﻧﻬﻢ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ
ﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺧﻮﺩ
ﻭ ﻓﻄﺮﺕ ﻃﺒﻴﻌﻰﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺎﻟﻌﮑس
ﺑﺨﺎﻃﺮﻋﻘﻞ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﺮﮊﺭﻯﻬﺎ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ ﺩﺭﺍﺯﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﺍﺯ
ﺩﺳﺖﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺭﺍﺩﺭ ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ ﺳﺎﻝ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻓﻄﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ مُقدّس
ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻨﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎ ﻭ ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﺋﻰ
ﺍﺯ ﻋﻈﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﭘس ﺍﺯ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻣﻠﺎﻗﺎﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﺳﺖ

ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕﺫﺍﺗﺎ(ﺑﺴﻴﻂ
ﻭﺩﺭﻭﻧﻰ)ﻭﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﻪ ﺩﺭﻣﺎﺩﻩ
ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺩﺭﺫﺍﺕ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﺎﻯ ﻨﻈﺎم
ﺪﺭﺳﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻃﻮﻟﺎﻧﻰ ﺗﺮ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺭﻭﺡ
ﻭﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻫﺮﮐس ﻭ
ﻫﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﺮﻣﺶ ﻭﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺳﻴّﺎﻟﻪ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺸﻮﻕ ﺳﺮﻋﺖ
ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ
ﺫﺍﺗﻰ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻴﺰﻡ
ﻫﺎﻯ ﻭﻳﮋﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﻋﻀﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ
ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﻴﻦ ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰﻗﺴﻤﺘﻬﺎﻯ(ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺿﺪ ﻣﺎﺩﻩ) ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺎﻳﺪ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ خُنثی
ﮐﻨﻨﺪﺑﺎﻫﻢ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﺎﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﺤﺎﻝ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻤﮑﻦ ﺭﺍ
ﻣﻤﮑﻦ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺿﺪ ﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎ
ﻣﺎﺩﻩ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ خُنثی
ﻭ ﻧﻴﺴﺖ
ﻃﺮﻓﻴﻦ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
( ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﺩﻩ) ﺩﺭ
ﮐﻨﺎﺭ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﺎﻫﻮﻯ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎﺩﻩ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺑﺎﺗﻐﺬﻳﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﺭﻭﺡ ﻋﺎﻣﻞ
ﺍﺣﺴﺎس ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ احساس
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺑﻬﺘﺮﺩﺭ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻣﺪﺭﻙ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﻭ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﻭ
ﺳﻨﺪ ﻗﺒﻮﻟﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺻﺎﺣﺐ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭼﻨﺎﻥ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﻯ
ﺯﻣﻴﻦ ﻧﻴﺰ
ﺭﺍﻩ
ﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ
ﻭﺩﺭ ﻓﻀﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺴﺘﮕﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﻭ ﻓﺮﺻﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕﺑﺎﺯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻫﺮﻳﻚ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺟﺪﻳﺪ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺭﺍ(ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ)ﻣﻴﻨﺎﻣﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻥ
ﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻜﻤﺎﺩﻯ
ﺳﻠّﻮﻟﻬﺎﻯ ﺟﻨﺴی
اﺳﺖ ﻭﺩﺭ
ﻋﺎﻟﻢ ﺭﻭﺡ
ﻣﻮﺗﺎﺳﻴﻮﻧﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ
ﺍﻧﺮﮊﻳﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﺣﺘﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺷﻮﺭ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺗﺼﺮﻑ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻨﺎﺭ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﺎ
ﭘﻴﺶ ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺼﻮﺭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻧﻮعی ﺪﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻰ
ﺿﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﻭﺣی
اﺳﺖ . ﻭ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻭﻣﺘﻬﺎ
ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﻫﺎ ﻭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻳّﺘﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻡ
ﺑﺴﺘﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺮﮐﺖ ﺻﻌﻮﺩﻯ
ﺣﻴﺎﺕﻭ ﻳﺎ
ﺣﺮﮐﺖ ﻫﺒﻮﻃﻰ
ﮐﻪ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺩﺭﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﻌﻮﺩ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩﺍﺻﺎﻟﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ولی ﺩﺭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮﮔﺰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺻﻌﻮﺩ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭ ﺑﻬﺒﻮﺩﻯ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﺩﺭ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺎ ﻭﻗﺖ
ﻣﺮﮒ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ(ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﻣﺎﺩﻩ)ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻮﺍﺯﻯ ﻫﻢ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻭﺗﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺟﻬﺖ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺎﻫﻢ
ﻫﺴﺘﻨﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻩ ﺷﻮﺩﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻥ ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﻣﻘﻮﻟﻪ
ﻭﺣﺪﺕ( یونیت) ﻳﺎ
ﮐثرﺕ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﮐﺮﺩ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭﺣﺪﺕ
ﺧﺎﻟﺺ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺣﺪﺕ ﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺿﺎ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺸﺨﺼﻴّﺖ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ
ﺣﺎﻝﺫﺍﺗﺎ(ﻭﺣﺪﺕ
ﻣﺘﮑثّر)ﻭ ﻧﻴﺰ
(ﮐثرﺕ
ﻭﺍﺣﺪ)ﻭﻣﺘﻮﺣّﺪ
ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡﺑﺴﻄﻮﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺗﺎ ﺳﺮﺣﺪّ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﮐﺎﻣﻞ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﻭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﻧﻮﻉ ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻫﺎﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ناسوتیﺗﻰﻭ ﻳﺎ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺷﺒﻴﻪ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ
ﻋﻨﺎﻳﺘﻰ
ﺑﻤﺎﺩﻩ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ ﺟﺴﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﺗﻮﺟّﻪ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮ ﻭ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺗﻤﺎس ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﭘﻮﺯﻳﺘﻴﻮ
ﻭﻣﻠﻤﻮس
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﻧﺼﻴﺤﺖ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻟﺎﺯﻡ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺳﻠﺴﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺷﺮﺍﻓﺖ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻭﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﻓﺼﻮل ﺁﺧﺮ
ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﺭﺍ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻳﺪﺁﻟﻰ ﺩﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﻃﻦ
ﻭﻓﮑﺮﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﻇﺎﻫﺮ ﺁﻧﻬﺎ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺍﺭﺩ
ﻭ ﺣﻴﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯﺑﺎ
ﺍﻧﻌﮑﺎس ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺗﻦ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺭ ﮔﻔﺘﺎﺭ
ﻭ ﮐﺮﺩﺍﺭ
ﻳﮑﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺯ ﺣﺪّ
ﺃﮐثر
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻭ
ﻋﻮﺍﻃﻒ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺗﺠﺮﻳﺪ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ
ﺍﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﺩﺭ ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﺣﺎﻟﺎﺕ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ
ﻭﻣﺘﻀﻤّﻦ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺍﺳﺖﭼﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﺍﻓﻘﻰ ﻭﮐﻤّﻰ
ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭ
ﮐﻴﻔﻰﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺗﺪﺍﺧﻞ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺨﻮﺑﻰ ﻃﺎﻫﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻟﺎﺯﻡ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﺭﻙ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻴﮑﻮﺋﻰﻫﺎ را
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﺯ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭﻙ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﮐﺸﺮﺕ
ﻭﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﺍﺯ ﺍﻣﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻫﻤﻪ ﻋﻠﺎﻳﻖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ خویش
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﺑﺨﻮﺑﻰ
ﺣﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ ﮔﻔﺘﺎﺭﻯ
ﻧﻴﮑﻮﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﻣﺎﺩﻳّﺖ
ﺗﻦ ﻭ ﻳﺎ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺪﺍﻧﻬﺎ
ﻋﺸﻖ ﻧﻤﻰ
ﻭﺭﺯﻧﺪ ﻭ
ﺯﻳﺎﺩﻩ
ﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻧﻴﺰ ﺑﻨﻈﺮ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺗﻨﻮﻉ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻣﺎﺩﻯﺑﺎﺯ
ﺍﺯ(ﺃﺻﻞ ﻭﺍﺣﺪ)
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎ
ﺑﺎﻫﻢ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪﮐﻪ
ﻗﻄﺮﻩ ﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻨﺪولی
ﻣﺴﺘﻘﻞ و
مشخّص
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎ ﺟﺪﺍ
ﺷﻮﺩﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺺ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﺃﺻﻞ ﻭﺩﺭ
ﺃﺯﻟﻴّﺖ ﺧﻮﺩﻫﺮ
ﻳﻚ ﺷﺒﻨﻤﻰ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺑﻰ
ﮐﺮﺍﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻭﻣﺴﺘﻘﻞ
ﺗﺎ در ﺧﺎﺭﺝ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩﻯ
نوعی ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ غیر
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥهم
ﭽﻨﺎﻥ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
نوعی ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
هر روحی وحتی
روح هر أتم یا
انسان بای
ﺭﻭﺣﻰ ﺗﮑﺎﻣﻞ
یافته ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ برﺳﺪ
. ﻭﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﺗﻦ
ﻫﺴﺖﭼﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﭼﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﺗﻦ
ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﮐﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰ و
ﻣﺒﺪﺃ ﺗﻔﺮّﺩ خود
را ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺭﻭﺡ ﺯﻧﺪﻩﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩ
واقعی ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﭼﻴﺰﻯ
ﻫﻢ ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺁﻥ
نطفه روحی ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﻫﺴﺖ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺗﺮﺍﮐﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻮﻗتی ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﺭﻭﺡ
ﺃﺗﻤﻰﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻗﺒل
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﻗﺒﻞ
ﺍﻳﻮﻧﻰﭼﻮﻥ
ﮐﻮﺍﻧﺘﻮﻡ ﺟﺰ
با اﺟﺴاﻢ با
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺭﻳﺰﺗﺮ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ﻭﻟﺬﺍ
ﻋﺮﻓﺎ بحقَّ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﮐﻪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺴﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭﮐثرﺕ
ﺯﻳﺎﺩ آنها
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳﻚ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ذهنی بوﺟﻮﺩ میآید
. ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﮔﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺁﻥ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﮐﻨﻴﻢﻫﺮﻳﻚ
ﻧﻴﺰ ﻳﻚ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﻭ
ﻏﺎﻓﻞ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻭﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﻮﺩ که امانت
الهی آنها است
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺍﺗﻠﺎﻑ
ﻭ ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺎ ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎ
ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺻﺮﻑ
ﻟﺬﺕ ﺷﮑﻢ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺷﮑﻢ ﻭ
ﻳﺎ ﺻﺮﻑ ﺗﻦ
ﭘﺮﻭﻯ ﻭﻋﺸﻖ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺨﻮﺩ ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﺗﺨﻴّﻠﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﺑﻘﺼﺪ ﺧﺪﺍ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﻓﺮﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺩﺭ ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻫﺎ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﻓﺮﻳﺒﻰ ﺩﺍﺋﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

(ﺣﻴﺎﺕ
ﻳﺎ ﻣﻘﺎﻡ)
ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰﮐﻪ ﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . و ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﮐﺮﺩﻩ بودند ﻭ
ﺑﺎﻳﺪ ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ این
همانی ﻋﻘلی ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻭﺭند . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺷﻮند . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﻳﻦ ﺣﻴﺎﺕ ﺫﺍﺗﺎ
ﺩﺭ ﺟﻮﻫﺮﻳّﺖ
ﺧﻮﺩﺗآرﺟﺢ ﻭﺗﺮﺩﺩ
ﺑﻴﻦ (ﺗﻔﺮﺩ ﻭ
ﺗﺠﻤّﻊ و
توحید) ﺩﺍﺭﻧﺪ .
ﺩﺭﻏﻴﺮﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﮐثرﺕ
در ﺁﻳﻨﺪﻩ های
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺗﻔﺮﺩ ﻭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ ﻓﮑﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﻭﺯﻧﺠﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻓﮑﺮ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺣﺎﻟﺖ
ﺗﻔﺮﺩ ﻭ
ﺗﺠﻤّﻊ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺑﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻨﻔﺮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﻭﺣﺘﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﺠﺘﻤﻊ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﮐثرﺍ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻨﺪﻣﺞ
ﻭﻣﻴﻞ
ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﻭﺑﺮﻭﻥ
ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﮔﺮﺍﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ(ﻭﺣﺪﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ)ﺩﺭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﻭ ﺟﻮﺍﻧﺎﻥﻭ
ﺗﺎ ﺣﺪﻭﺩ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺴﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﻗﻮﻡ
ﺧﻮﺩﺑﺎﻳﺪ ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺑﻌﻘﻞ ﻭ
ﺭﺷﺪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺩﺭ
ﺗﻔﺮّﺩ و
تمرکز و توسّل
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ( ﺟﻢ
ﻭﺟﻤﻊ)
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﻭﺣﺪﺕﻭﺟﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
کاﻣل اﻟﻬﻰ
ﺑﺨﻠق
ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻨﺪ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺣﺎﻝ ﺭﺍ
ﺑﺎﻫﻢﻭﻳﺎ
ﮔﺎﻫﻰ ﺍﻳﻦ ﻭ
ﮔﺎﻫﻰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻨﺤﺮﻑ ﺍﺯ
ﻫﺪﻑ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣثبت ﻣﺪﺍوﻡ
ﺣﻴﺎﺕ ﺑﺴﻤﺖ
ﺗﻔﺮﺩ ﻭ
ﺗﺠﻤّﻊ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺪ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ
ﻋﺒﺮﺕ ﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﻗﺒﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻭﻳﺎ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ ﺧﻮﺩﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﺑﻴﺎﺑﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻮﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭبه ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺑرسند .
ﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ( ﺷﺐ
ﻗﺪﺭﻯ) ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥﺍﺯ ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺎﻩ ﻳﻌﻨﻰ ﺻﺪ
ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺭﺯﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺴﺐ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ (حجّ
ﻋﻤﺮﻩﺍﻯ)
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﻌﻤﺮﻯ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ می
أرزد .

( ﺟﻬﺶ
ﺣﻴﺎﺗﻰ)
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﺸﺨّﺼﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺗﺄﻣّﻞ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
أﺻﻠﻰ ﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ(ﻣﻌﻨﻰ
ﺯﻧﺪﮔﻰ) ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺩﺭمیآیدﮐﻪ
همان ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﻋﻤﻮﻡﺍﺻﻠﻴّﺖ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﻓﮑﺮ
ﻗﺎﺋل هستند . ﮐﻪ
ﻣﺤﺮﻙ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﻋﺼﺎﺏ ﻭ ﺗﻦ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻓﮑﺮ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺁﻣﺪﻩ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﻣﻨﻄﻖ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺫﻫﻨﻰ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭﻫﻮﺵ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ ﻋﻘﻞ
ﺷﺨﺺ ﻣﺤﺴﻮﺏ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻋﻘﻞ ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺴﺐ
(ﺁﻣﻮﺯﺷﻰ)ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮﭘس ﺍﺯﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯﻣﺪﺍﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﺎﻫﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍﺍﻟﻬﺎﻡ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺎﻫﺪ یک
تجلّی ﺧﻮﺩ
ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩﻩ
ﻫﺴﺖ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻓﮑﺮ
او ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ اوﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﺯ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻫﻨﻮﺯ ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ
ﻣﺴﺄﻟﻪﺍﺩﺭﺍﮐﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺎﻣﻮﺵ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖﺩﺭ
ﺍﻭﺝ ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﺎﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺑﺎﻫﻢ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎ ﺩﺭ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻴﭻ ﮐﺪﺍﻡ
ﻣﻄﻠﻖ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ ﻭ
ﻣﻌﺎﻳﺐﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎ
ﻫﺮ ﻗﺪﻡ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺩﻩ ﻗﺪﻡ
ﺟﻠﻮ ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﺗﺎ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻠﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻫﻤﻪ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺑﺎ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻭﻧﻘّﺎﺩ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮﻯﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ
ﺷﻮﻧﺪ . ﻭﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﻤﻪ
ﻋﺎﺷﻖ ﻋﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﻭﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﺎﻡ
ﻋﻘﻴﺪﻩ
ﻭﺩﻟﻴﻞ
ﺷﺨﺼﻴّﺖ
ﻣﺤﺘﺮﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺟﺰ ﮐﺎﺭﻣﺎ
ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺷﻌﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙﺫﺍﺗﺎ
ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﺎﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ ﻧﻮ
ﺁﻭﺭﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺻﻴّﺖ
ﻭ ﺻﻔﺖ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻭ بالقوّه
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﺭﺍ
ﻣﻤﮑﻦ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﮐﺎﻓﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮﻯ ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﮐﻤﻚ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻭ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
ﺍﻗﺪﺍﻡ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﮐﻤﻚ ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻇﻬﻮﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺘﺮ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺖ ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﻓﻄﺮﺕﻫﺎﻯ
ﻧﻮعی اﺳﺖﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺁثاﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺩﻭﺭﺗﺮ
قهقرائی
ﺍﺯﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﮔﺮﺩﺩﮐﻪ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﮕﻰ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺍﻳﻦ ﻓﻄﺮﺕ
ﻣﺎﻳﻞ
ﺑﺎﺑﺪﺍﻉ
ﺧﺎﻣﻮﺵ ﻳﺎ
ﺿﻌﻴﻒ ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﺑﻤﺎﺩﻩﻭ ﺩﻧﻴﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ولی
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﻭﺷﻦ ﻓﮑﺮﻯ
ﮐﻪ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﮐﻪ ما ﺩﺭ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺨﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻧﺎﺣﻴﻪ
ﺍﺯ ﻓﻄﺮﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﮔﺎﻫﻰ(ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﺭﺍﺩﻯ ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ) ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﺭﻭﺡ ﻭ
ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻭﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﺎﺑﺪﺍﻉ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯﻤﻴﻴﺎﺑﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﻏﻔﻠﺘﻰ
ﺩﺭ ﺩﻭﺭﻩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺟﻬﺶ ﺩﺭﻫﻮﺵ
ﻭ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺷﺨﺺ
ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ ﺗﻤﺎﻳﻞ
ﺑﺎﺑﺪﺍﻉ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭼﻪ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﻫﻨﺮﻯ ﻭ ﺃﺩﺑﻰ
ﻳﺎ ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺗﮑﻨﻴﮑﻰ ﻭ
ﺍﺧﺘﺮﺍﻉﻭ ﻳﺎ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮﻯ
ﺍﺯﺟﺮﻳﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺳﻘﻒ ﺻﺤﻨﻪ
ﻋﺮﺵ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﮐﻪ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺩﻭﺭ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺭﺍ
ﻳﮑﺠﺎ ﺑﻨﻈﺮ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﻭ
ﺩﺭﺟﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ
تقرّب ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﻧﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺩﺭ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺘﻌﺎلی ﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺭﺳﺖ تقرّب
ﺟﻮﻳﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻋﻤﻠﺎ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻭ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﻴﻦ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺟﺰﺋﻰﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﺟﺰﺋﻰ
ﻭﺣﺘﻴﺪﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰولی
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺍﻓﻘﻰﻳﺎ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰﺑﺎﺯﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺘﻬﺎﻯﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﮐﻤﮑﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯﺎﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﺑﺴﻴﺎﺭﺿﻌﻴﻔﺘﺮﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ
ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺗﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭ ﻭ
ﺑﻀﺮﺭ ﺻﺎﺣﺐ ﺧﻮﺩﻭ
ﺃﺻﻞ ﺁﺯﺍﺩﻯ
هستند . ولی
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺍﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺨﻠﻖ ﮐﺎﻣل
اﻟﻬﻰ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﺪﺑّﺮ ﺧﻮﺩﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺧﻄﺎﻯ
ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﻫﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻨﻄﻖ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻟﺎﺯﻣﺪﺍﺭﻧﺪﻭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺩﺭ
ﻣﺴﻴﺮ حقّ ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺑﺪﻳّﺖ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﻌﺪﻯﻤﻴﮑﻮﺷﻨﺪ
. ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﻭ
ﺍﻃﻔﺎﻝ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ
ﺳﺎﻳﺒﺮﻧﻴﺘﻴﮑﻬﺎﻯ
ﺟﺴﻤﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺪﻭﺧﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺩﺭﺳﺖ ﺍﺯ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﻗﺪﺭﺕ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭ ﺍﺧﺘﺮﺍﻉ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺎ ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺍﺯ ﺑﻄﻦ ﻣﺎﺩﻩ
ﻭ ﺣﺘﻤﻴّﺖ ﺁﻥ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﺭﺍ ﮐﺸﻒ
ﺑﮑﻨﻨﺪ ﻭ ﺭﺷﺪ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺷﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭ ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺗﻮﻟﺪ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥﺍﻳﻦ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﻭﺡ ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ
ﭼﻮﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬﻰ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ولی
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﮐﺎﺭ
ﺩﺳﺘﮕﺎﻩ
ﻋﺼﺒﻰ ﻭﻣﻐﺰ ﻭ
ﺫﻫﻨﻴّﺎﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﭘس ﻟﺒﺮﻳﺰ
ﺍﺯ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﻐﺰ
ﺟﺎﻯ ﺗﺮﺷّﺢ
ﻓﮑﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻧﻴﺰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﭼﻨﺎﻥ
ﻓﮑﺮﻯﺣﺎﺻﻞ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺸﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺩﻩ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪولی ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺩﺍﻭﺭﻯ هاﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﮐﻔﺎﻳﺖ
ﺍﺯ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻋﺼﺒﻰﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﺭﻭﺡ
ﻣﺪﺑّﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﺩﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻋﻠﺎﻭﻩ ﺑﺮ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﺴﻠّﻂ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩ
. ﻳﮑﻰ ﻋﺎﻣﻞ
(ﺯﺑﺎﻥ) ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺑﻴﺎﻥ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢﻭ
ﻧﻴﺮﻭﻯ ﺍﺩﺑﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻔﮑّﺮ ﮐﻪ
ﮐﻤﻚ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
ﺑﺠﺴﻢ ﻭ
ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻰ
ﻭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﮐﺎﺭﺁﻥﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ(ﻋﺎﻣﻞ
ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ) ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﺴﺘﻘﻞ
ﻭﺯﻧﺪﻩ ﻭ
ﻣﺨﺰﻥ ﻭ
ﺍﻧﺒﺎﺭﻯ ﺍﺯ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﻤﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻭﺑﻴﺎﻥ
ﺍﺑﺪﺍﻋﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻔﻬﻴﻢ ﺷﻨﻮﻧﺪﮔﺎﻥﮐﻪ
ﺁﻥ ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﻣﻄﺎﻟﺐﺟﺪﻳﺪ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﺪﺭﻳﺠﻰ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺎ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺟﺪﻳﺪﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺗﺎﺯﻩ
ﻭ ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻴﺰ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﮐﻨﻨﺪ . ﮐﻪ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺟﻤﻌﻰ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻳﺎﻓﺘﻪﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﺘﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻭﻣﺨﺰﻥ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺯ ﻣﺮﻩ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﺑﺎﻥ
ﻳﻚ مِلّت ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯﻗﺪﺭﺕ
ﻋﺠﻴﺒﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﻗﺒﻠﻰﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﮐﻪ
ﺭﻗﺎﻳﻖ ﺿﻌﻴﻒ
ﺁﻥﻣﻔﻴﺪ ﺍﻃﻔﺎﻝ
ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﻣﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺳﻄﻮﺡ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺯﺑﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻔﺎﻅ ﺃﺩﺑﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺩﺭﻋﻘﻞ ﺩﺭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺳﻄﻮﺡ
ﺣﻔﻆ ﺷﺪﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺘﻤﺮﮐﺰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ
. ولی ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎزﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﻭ ﺑﻘﺼﺪ
ﺗﻔﻬﻴﻢ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ ﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰ ﻭ ﻫﻢ
ﻓﮑﺮ ﺑﺎ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺷﺪﻥﺑﺎﺯ
ﻣﺤﻔﻮﻇﺎﺕﺃﺩﺑﻰ
ﻭﻟﻐﻮﻯ
ﻭﻧﻮﺷﺘﺎﺭﻯ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪﺍﮐثرﺍ
ﻭ ﮔﻬﮕﺎﻩ ﺳﻄﺢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﻴﺎﻥﻭ ﻋﻤﻖ
ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﺑﮑﺎﺭ می
ﺒﺮﻧﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﻫﻢ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯﺩﺭ
ﻓﻬﻢ ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
می ﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺩﺭ
ﭼﻨﻴﻦ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﻓﺘﻪ ﻋﻘﻠﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺳﻄﻮﺡ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺯ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭ ﮐﻠﻤﺎﺕ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﻫﺎ ﻭ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ ﻭ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺳﺮﻳﻌﺘﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﻬﻢ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭﻙ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﺐ ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍﻋﻤﻴﻘﺎ
ﻭ ﺳﺮﻳﻌﺎ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﭘس
ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺘﻨﻔّﺮ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻮﺭﺟﺰ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻳﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﺳﻘﻮﻃﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺍﺯ ﺧﻄﺎ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻩﮐﻪ
ﻫﻨﺮ ﻧﻤﺎﺋﻰ ﺩﺭﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻧﻴﺰ ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﻴﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺭﺍﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﺩﺭ ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕ ﻭ ﺫﺍﺕ
ﺷﺨﺼﻰﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮﮐس ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﺯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﺑﺪﺍﻉ
ﻭﻧﻮﺁﻭﺭﻯ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭﺳﺖﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﻤﺮﻳﻦ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﺫﺍﺗﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻫﺮ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺮﻳﻨﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻭﻫﻨﺮ ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻭ
ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﻳﻚ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﺍﻓﻘﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﺯ
ﺧﻮﺏ ﻭ ﺑﺪ ﮐﻪ
ﻓﺎﻳﺪﻩ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻥﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺟﺎﺕ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺸﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﭼﻴﺰﻯ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻠﺪ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﻓﺼﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﭘس
ﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯﻯ
ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻳّﺎﺕ ﻭ
ﻫﻨﺮ ﻭ ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﻋﻤﻠﺎ
ﻣﻨﺠﺮ
ﺑﺒﺮﺗﺮﻯ
ﺟﻮﺋﻰ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻭ ﺗﮑﺒّﺮ ﻭ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘثماﺭ ﻭ ﺍﺳﺘﺤﻤﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺍﮐثر
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺍﺣﻤﻖ ﺗﺮ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺯﻭﺩﺗﺮ
ﺩﺭ ﺣﻮﺯﻩ
ﺗﺤﮑّﻢ ﺁﻧﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ ﻫﻨﺮ
ﻓﺮﺻﺖ ﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺯ
(ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ)
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻳﺎ ﺍﺯ
ﻣﺤﻴﻄﻰ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻤﺤﻴﻄﻰ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻐﺎﻳﺖ ﻭﻫﺪﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰﻭ
تقرّب
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﮔﺮ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻋﻤﺮﻩ ﺭﺍ ﺑﮕﺬﺭﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﺭﻯ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﺗﺎﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻣﺮﮒ
ﻭﻣﻴﺮﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺁﺧﺮ ﺁﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﺍﺟﺐ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺑﻴﺸﺘﺮ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪﻭ ﺍﺣﻮﺍل
ﻮﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻧﻴﮑﻮ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺻﺤﻴﺢ (وﺍﮊﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ)ﻭ تطوّر
ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭتقرّب
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﺮﺩﻳﺪﺣﻴﺎﺕ
ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺑﺮ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﺎﻣﻞ
ﺻﻔﺖ ﻏﺎﺋﻴّﺖ
ﻭ ﻫﺪﻓﻤﻨﺪﻯ ﺃﺑﺪﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻴّﻪ
ﻣﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻫﺮﭼﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻭﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻭ
ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮ
ﺻﻔﺎﺕ
ﻭﻣﻘﻮﻟﺎﺕ ﺑﺸﺮﻯﮐﺎﺭﻣﺎﺳﺎﺯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻨﻔﻰ ﻫﺮ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺳﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻥ ﻣﺎﻫﻮﻯ
ﮐﻤّﻰ ﻭﮐﻴﻔﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒﺑﺎﻋث
ﭘﺸﻴﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﺣﺴﺮﺕ ﻭ
ﺭﻧﺠﻬﺎﻯ ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﺯ ﺣﻴﺎﺕ
ﻫﺪﻓﻤﻨﺪﻭﺗﻮﻓﻴﻖ
ﮐﺴﺐ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ ﻭ
ﻣﺪﺭﻙ ﺑﺨﺖﻭﺗﻀﻤﻴﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﭘس ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﺗﺎ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻭﺍﺟﺐﻭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻫﻔﺘﻢ ﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎﮐﻪ ﻋﻮﺍﻳﻖ
ﻭﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ
ﻭ ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺮﻃﺮﻑ ﮐﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﻤﺪﺭﻙ
ﻧﺠﺎﺕ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﺧﻄﺮ
ﮐﺮﻣﺎﻫﺎ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﻬﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻧﺠﺎﺕ
ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭ ﺻﺒﻮﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﻨﺼّﻪ
ﻇﻬﻮﺭ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻓﻊ ﻣﻮﺍﻧﻊﮐﻪ
ﺷﻌﻮﺭ
ﻭﺍﺩﺭﺍﻙ
ﻭﻓﻬﻢ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﮐﻨﺪ ﻭﮐﻮﺭ
ﻣﻰ ﻣﺎﻳﻨﺪﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻫﻤّﺖ
ﻣﻌﺠﺰﻩ ﺁﺳﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺣﺮﮐﺖ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺟﻮﻫﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺭﻭﺵ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺭﺍ
ﺑﺂﺧﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺟﺰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺁﺧﺮ
ﺑﺮﺳﻨﺪﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺭﻭﺵ
ﺩﺭﺳﺖ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻧﻈﺎﺭﺕ ﻳﻚ ولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻬﺘﺮﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺭﺷﺪ
ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﺫﻫﻨﻰﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻧﻴﺰ ﻏﻔﻠﺖ ﺍﺯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺿﻤﻦ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﻤﺎﻡ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻴﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﺗﺎ
ﺩﺭ ﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﭘس ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﭘس
ﻣﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﻳﻢﮐﻪ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺫﺍﺕ ﺃﺻﻠﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺍﺯ ﻧﻮ
ﺁﻥ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻭ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺴﺎﺯﺩ . ﻭﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺧﻮﺩ
ﮐﺮﺩﻩﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺑﻰ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯﺮﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﻫﻮﺳﺒﺎﺯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ ﺩﻭﺭ ﮐﻨﺪ
ﻭﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺪﺭﻙ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺯ ﻧﻈﺮﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺷﻴﺮﻯ ﺭﺍ ﻃﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ .

ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻀﻮﻯ ﻭ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﺟﺴﻢ ﻭﺫﻫﻦ ﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭﻣﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﮔﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻫﺮﻣﻮﺟﻮﺩﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﺑﻴﻨﻨﺪﻩ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﻭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺣﺮﮐﺖ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻓﺮﺩﻯﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺼﻮﻝ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺪ
ﻧﻴﺴﺖ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﮐﻪ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﻭ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﮔﻴﺎﻫﺎﻥ ﻭ
ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺯﻳﺎﺩ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ ﻫﻤﮕﻰ
ﻫﻤﺮﺍﻫﻴﺎﻥ
ﻣﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺷﺮﻳﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﺍﮔﺮ
ﺩﻳﺮﺗﺮ ﺁﻏﺎﺯ
ﻭﺟﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﻳﺎ ﮐﻮﺗﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﮕﻰ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻓﺼﻮﻝ ﺁﺧﺮ ﺁﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﺃﺯﻟﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﺭ
ﺣﮑﻢ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯﻳﮑﺪﻳﮕﺮﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻭﻣﺮگ هاﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺗﺎ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ ﺭﻭﻯ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﻳﻚ ﺭﻭﺡ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ به
(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻗﺪﺭﺕﻫﺎ
ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻭﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻧﻮﻉ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﻭﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺷﺒﻴﻪ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﭘﻴﺶ ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻗﻄﻌﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻫﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥﻫﻴﭻ
ﺷﺒﺎﻫﺘﻰ
ﺑﺮﻭﺷﻬﺎﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﻫﺮ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﻳﻚ ﻧﻮﻉ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻭ ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻧﻴﺰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺧﺎﺹﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻓﺮﺩ ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ کُلّ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﺟﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎس ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻤﺮﺯﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻣﺮﺍﺣل ﺒﺎﻟﺎ
ﺗﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎﻯ
ﮐُﺮﺍﺕ
ﻭﺳﻨﮕﻬﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺑﺪﻭ ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
ﺑﺎﻫﻢ ﺣﺮﮐﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻋﺎﻗﻞ ﺑﺎ
ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺑﺎ
ﻓﻄﺮﺕ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ ﭘﺮﺗﺎﺏ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮ ﺿﺪ
ﺣﺮﮐﺖ ﻣﺎﺩﻩ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﻭ
ﺳﺒﻘﺖ ﺑﺮ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻓﻄﺮﺕﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯﻨﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭﺣﺘﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺒﻘﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﻫﻤﮕﻰ
ﺑﺮ ﺑﺎﻝ ﻫﻤﺎﻥ
(ﺟﻬﺶﺣﻴﺎﺗﻰ)ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻭ ﻋﻘﻞﻭ
ﻟﺰﻭﻡ ﺩﺭﻙ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﻟﻘﺎﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺭﺍ سوﺍﺭ
ﺷﻮﺩﮐﻪ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﻓﮑﺮﻯ
ﻭ ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻭ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺣﺮﮐﺖ
ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻫﻔﺘﻤﺎﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺘﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻥ ناسوتیﺗﻰ
ﻣﺎﺩﻩﻭﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﻬﺎﺋﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﻓَﺮﻭﻫَﺮﻫﺎ
ﮐﻪﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐﻳﺎ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﺷﻌﺎﺭ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻃﺒﻴﻌﺖ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ أثَرﻑ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺟﻬﺎﻥ ﻫﺴﺖ
. ﮐﻪ ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ
ﻳﻚ ﺗﻮﻟﺪ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﻴﻚ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮعیﺒﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ ﻋﻘﻞ
ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭ ﻳﺎ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺭﺍﻩ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ ﻫﺎ ﻭ
ﻣﺨﺎﻃﺮ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻧﺮﺍﺑﺎ
ﭼﻨﺎﻥ ﻧﻮﺭ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺣﻔﻆ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﺑﺨﻂ ﺁﺧﺮ
ﻣﺴﺎﺑﻘﻪ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﮐﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﻬﻤّﺖ ﺧﻮﺩﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺨﻂ
ﺁﺧﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪﻯ
ﻭﺑﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ ﮐﻮﺯﻣﻮﻟﻮﺟﻰ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻴﻨﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺩﺭ
ﻧﻈﺮﻳّﻪ
ﺗﮑﺎﻣل اﻮ (تطوّرﺧﻠّﺎﻕ)ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣثبت ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭتقرّب ﻣﻘﺎﻡ ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺎ ﺭﺍ
ﺑﺂﻧﺠﺎ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪﮐﻪ
ﻋﻠﻢ ﻫﺴﺘﻰ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﮐﻮﺯﻣﻮﻟﻮﺟﻰﺑﻌﻠﻢ
ﺍﻟﻬﻰ ثنوﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺣﺮﮐﺖ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺟﻮﻫﺮﻯ ﻭ ﺫﺍﺗﻰﺩﺭ
ﻫﻤﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﺃثیرﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺗﺎ
ﻭﺟﻮﺩ ﺃﺗﻤﻰ
ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰﺑﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺣﻠﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺒﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺣﺴﺎس
ﻭﺟﻮﺩ ﺁﻥ
ﺑﺮﺍﻳﻤﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻫﺪﻑ
ﺃﺑﺪﻯ ﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﻭﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻬﺸﺖ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﻰ ﺍﻟﺄﺭﺽ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺟﺮﺋﻴﻞ ﻳﺎ
ﺍﻟﻪ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﻭﻝﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺭﺳﻴﺪ
.

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﻧﻘﺶ ﺑﺰﺭﮒ ﺭﺍ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﻫﺴﺘﻰ ﻭﻫﺮ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺩﺭﻫﺴﺘﻰ
ﻭﺩﺭﻣﺎﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺟﺴﻤﻰ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻨﮑﻪﺍﻳﻦ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻳﻚ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻭﺍﻡ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﺑﺪﻭﻥ
ﺗﻮﻗّﻒ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻣﺴﻴﺮ
ﻓﻄﺮﻯ
ﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺳﺮﻯ
ﻣﺨﺎﻟﻒ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺎﺯ
ﺑﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺩﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺗﺄﺧﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ
ﺣﺮﮐﺖ ﺟﻮﻫﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺍﺳﺘثنا
ﮐﻠّﻴﻪ ﺫﺭّﺍﺕ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕﺭﻳﺰ
ﻭﺩﺭﺷﺖ ﻭ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺍﺯ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺑﺒﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎ ﺣﻔﻆ ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﺯ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﺘثاﻝ ﺣﻀﻮﺭ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ ربّﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺑﻮﺩﻩﺑ ﺎﺷﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﻟﻮ
ﺑﻘﻴﻤﺖ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ . ﻭ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﺍﻳﻦ
ﺟﻬﺸﻬﺎﻯ ﺑﺠﻠﻮﻭ
سوء ﻕ ﺩﺍﺩﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺑﺴﻮﻯ ﺑﺎﻟﺎ
ﺭﺍﺩﺭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻴﺪﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻌﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻤﺎﻡ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺴﻠﻮﮐﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﻣﺮﮐﺰ ﻫﻤﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺮﮐﺰ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻳﻚ ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﻧﻮﻋﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﮐﻠﻴﻪ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺗﺤﺖ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺁﻥﺑﻬﺪﻑ ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﺍﺯ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻋﻈﻴﻢ
ﻭ ﻋﻄﻴﻢ
ﺗﺮﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻭ
ﺗﻤﺪﻧﻰ
ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﺃﺑﺪﻯ ﺩﺍﺷﺖ . ولی
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮ
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ربّﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻰ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﮐﻨﻨﺪ .

ﭘس
ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺷﺨﺺ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻧﻤﻰ
ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﺮﮐﺰ
ﻋﺎﻟم ﻮﺟﻮﺩﻯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻮﻗّﺘﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩﻣﺮﮐﺰﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻣﺮﮐﺰﻳّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺨﺺﺍﻧﺴﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ
ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ)ﺩﻓﻊ ﺷﺮﻙ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻟﺎ
ﺍﻟﻪ ﺍﻟّﺎ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
ﻧﻈﺎﻳﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻪﺭﺳﻴﺪﻩﺃﻧﺪ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﻫﻨﻮﺯ ﺍﻟﻠﻪ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﻰ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﻔﺮﺽ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﺎﺯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻰ ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﻫﻮ)ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﻰ
. ﮐﻪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺧﻞ ﺩﺭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺃﻟﻠﻪپس ﺍﺯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ ﺷﺒﻪ
ﻋﺪم که ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻓﺮﺽ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺩﺭﺻﻔﺖ ﺍﻟﺨﺎﺭﺝﺩﺭ
ﻫﺎﻫﻮﺕ
ﺩﺭ(ﻋﺎﻟﻢ
ﻭﺟﻮﺩﻯ عَدَم
ﻣﺎسوﺍﻩ )
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺁﻧﺮﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﻋﻤّاء
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺟﻬﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﻋﺪﻣﻰ ﻭ
ﭼﻴﺰ ﺩﻳﺪﻧﻰ ﺑﺮﺍﻳﺸﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻥ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﺯ
ﻫﻴﭻ ﻣﺨﻠﻮﻗﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺧﻮﺩ
ﺻﺎﺩﺭ ﺍﻭﻝ ﻭﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺃﺯﻟﻴّﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﺮﺩﻩﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺍﺯﻟﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻨﻄﻘﺎ ﺃﺯﻟﻰ
ﻭ ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﻬﺎﺋﻰ
ﭼﻮﻥ ﺍﻟﻠﻪﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﻭ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﭼﻮﻥ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﻰ
ﺭﺣﻤﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﺂ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﻘﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﻳﻔﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺍﺑﺴﺘﻪ ﺍﺯ
ﺃﺯﻝ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﻨﺒﻊﻣﺘﻮﺍﺻﻞ
ﻭﻣﺘﻮﺍﻟﻰ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﻓﻴﻀﺎﻥ ﺳﻴﻞ
ﺁﺳﺄﺍﺯ ﻓﻴﺾ
ﺳﺮﺷﺎﺭ ﻭ ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺶ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺮﮐﺰ
ﻫﺴﺘﻰﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻣﺒﺪﺃ ﺃﺯﻟﻰﻭ
ﮐﻠﻴّﻪ پیدایش
ﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶﻫﺎ می
ﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺃﺻﻞ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﮐﻠّﻴﻪ
ﺍﺻﻮﻝﻭﻣﺒﺪﺃ
ﻭﻣﻨﺸﺄﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﺭﻣﺪﺍﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻌﺠﺰﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ ﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻗﺪﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ ﻣﻴﮑﻨﺪ ﻭ
ﻋﻤﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴﺮﺍ
ﺑﻐﻔﻠﺖ ﻣﻴﮕﺬﺭﺍﻧﺪ
. ﻣﮕﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ
ﻭﻣﺘﻌﻬّﺪ ﺑﻴﻚ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺧﻄﺮ
ﻏﻔﻠﺖﻭﻭﺭﻃﻪ
ﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﻧﺠﺎﺕ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
.

ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭﺍﺣﺪ ﮔﺮﺍﺋﻰ
( مونوئیزم) ﮐﻪ
ﺑﺸﮑﻞ ﻣﺬﻫﺐ
ﺍﺳﭙﻴﻨﻮﺯﺍ
ﺩﺭ ﻭﺣﺪﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﺪ (
پنثألیزم)
ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ
ﺷﺎﮔﺮﺩﺍﻥ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﻴﻦ(ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ) ﺧﻠﻂ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﻭﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﭼﻮﻥ ﺷﻴﺦ
ﻋﻄّﺎﺭﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺳﻴﻤﺮﻍ ﺧﺪﺍﻯ
ﺳﻰ ﻋﺪﺩ
ﻣﺮﻏﻰﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻫﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩ
ﺭﻓﺘﻨﺪ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺸﻌﺮ ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﻣﻮﻟﺎ علیّﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺧﺪﺍ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻬﺎﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻯ ﻣﻄﻠﻖ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
( دیوری) ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﻘﺎﻣﺎﺕﺩﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﺘﻮﻗّﻒ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﺑﻴﻦ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ثاﺑﺖﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺎﺻﻠﻪ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺘﻰ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺯ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﺩﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﺼﻮﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﺘﻰ
ﺩﺭﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻓﻮﻗﺒﺸﺮﻯﻗﺪﺭﺕﺩﺭﻙ
ﺷﺨﺼﻰ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖﺍﮔﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﺁﺧﺮﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺍﻳﻦ
ﺫﺧﻴﺮﻩ ﻧﻴﺰ
ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪﺩﺭ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﺖ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺩﺭ
ﺧﺪﺍ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ(
إترنیتی)
ﻳﻌﻨﻰ ﺍﻭﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺑﻮﺩﺑﻌﺪ
ﺻﺪﻭﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ
ﭘﺮﺩﺍﺧﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘس ﺍﺯ
ﮐﻤﺎل اﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻧﻘﺶ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ)
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﻟﻠﻪ
ﺑﺪﻭﻥ(
ﻣﻘﺪﻣﺎﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻬﺎﺋﻰ)
ﺷﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻓﺮﻣﺎﻥ( ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﺍﺳﺖ ﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﮑﺎﻥ آغاز
پیدایش
موجودات اولیه
و پایان نهائی
تکامل
موجودات مورد
نظر خداوند
مطلق میباشد .

ﻣﺸﮑﻞ
ﻓﻬﻢ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﮑﻰ
ﻗﺼﻮﺭ وناتوانی
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﺗﺼﻮﺭ انسان ﻭ
ﺿﻌﻒ ﺑﻴﺎﻥ
تصوّرات ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻧﺪﺍﺷﺘﻥ
ﺸﻬﻮﺩ برتر
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﻭثاﻧﻴﺎ
ﺑﻴﻨﻬﺎﻳﺘﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﮐﻤﺎﻝ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ و حتی
همه انواع فوق
بشری آینده ها
میباشد . ﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
محدوده های
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺭﺍ
ﺗﺼﻮّﺭ ﮐﺮﺩو
ﻣﺤﺎل اﺳﺖ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ هر
ﺻﻔﺘﻰ را ﺩﺍﺭﺩ
ﮐﻪ (ﻣﻄﻠقا)
ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻋﺎﻗﻠﺘﺮ . ﺯﻳﺮﺍ
هر ﻣﺨﻠﻮﻕ
ﺩﺭﻫﺮ ﺣﺎﻝ
درﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ
است که
ﻨﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪﺧﺎﻟﻖ
ﻭﻣﻌﻠّﻢ ﻭ
ﻫﺎﺩﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﻋﻤﻖ احساس
ﺩﺭﻙ ﮐﻨﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﺎﻗﺺ ﺧﻮﺩﮐﻪ
آنرا (ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ)
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ که
خود . ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭﻫﺮ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺭﻭﺣﻰﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻡ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺗﺮهستند . ﭘس
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﮐﻤﺎﻝﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺑﻤﺮﮒ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﻳﺎ ﮐﺴﺐ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑیشتر
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺭﺍﮐﻪ ﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻝ های
شهودی ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻫﺮ ﻧﻮﻋﻰ
بداند . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﺩﻝ ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺪﺭﻣﻨﻴﺮ
ﺭﻭح االقُدُس
ﺭﺍ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻭسوﮔﻨﺪ
محمّد ﺑﺒﻴﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺩﻗﻴﻖ
تر ﺁﻧﺮﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺗﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
هست که ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﺼﻮﺭﺁﻧﻬﺎ
برای ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖﭼﻮﻥ
قبلا ﻧﺪﻳﺪﻩ که
تجدید
تصوّرآن ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺷﻨﻴﺪﻥ
ﻧﻴﺰﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﻣﻄﻠﻘﺎ
ﺩﻗﻴﻖباشدﮐﺎﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﺪ .

ﻣﺸﮑﻞ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻫﺮ
ﻧﻮﻉﺩﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﭼﻮﻥ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺍﺯ(ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ) ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﺭﺍ نیز
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎﻫﺮﻳﻚ
ﻋﺎﻟﻤﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺮ ﻭ ﺭﻗﻴﻖ ﺗﺮ
ﺍﺯ ﻗﺒﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺮﻭﺍﺡ ﻓﺮﺩﻯ
ﻭ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻭﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻠﮑﻮﺕ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻠﮑﻮﺕ ﻧﻴﺰ
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ سطوح
عوالم نادیده
الهی میباشد . ودر
ظهور نسبتا
مجسّم ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ می
باشد که پنج ﻃﺒﻘﻪ
و سطح عالی ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﻋﻮﺍﻟم الهی
ﻤﺸﮑل او محال
اﺳﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ ﭼﻨﺪ
ﺷﻬﻮﺩﺍﻭﻟﻴﻪبرای
ﺷﺎﻫﺪ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻋﺎﻟﻢ الهی
سمبوﻟﻴﻚ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ
ﮐﻪﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
(ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ)
ﺻﻔﺎﺕ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﭘس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ ﻭ از
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ناظرﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺪﺍﻧﺪ . ﭘس
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺍﻳﻦ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
مانند (ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﺍﺣﻮﺍﻝ) ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﮑﺎﻧﻰ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻮﺍﻟﻤﻰ
ﻣﻴﻨﻮﻯﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻣﻌﻨﻮﻯﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻫﺮﭼﻪ
ﻫﺴﺖﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ
ﻟﺬﺍ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺤث ﻭﺗﻔﮑّﺮ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺑﺎﺯﻯ
ﻧﻔس ﻣﻴﺸﻮیم . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺫﺍﺗﻴّﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺻﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﮑﻨﻴﺪﺑﺮﻭﻳﺪ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ که
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ معرّفی
ﮐﺮﺩ ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ
دیگران ﮐﻨﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﺪﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺩﻳﺪﻩﺍﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻭﺻﻒ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﻟﻠﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ .

ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﺍﻟﻬﻰﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﻟﺎﻫﻮﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ ﺧﺎﺹ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ الله
أهورمزدا
ﺩﺭﺃﺑﺪﻳّﺖ و
مطلق کمال
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﻭ
ﮐﺴﻰ ﻫﻢ ﺑﻬﻴﭻ ﺷﮑﻠﻰ
ﻣﺎﺩﻯ ﻳﺎ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﺭﺩ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﻧﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻔﺮﺽ محال
ﻣﻄﻠﻖ و ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ برﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻠﻪ
ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ولی
ﻫﺮ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﺟﺒﺮﻭﺕ
نخستین ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﮔﺒﺮﻳﺎﻝ ﻳﺎ
ﺧﺪﺍ ﻭ ﺍﻟﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ولی محمّد
ﻭﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ ولایت
ششم محمّدﻯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﺍ
ﺭؤﻳﺖ ﮐﺮﺩﻩ
است و ﺑﺎﻟﺎﻯ
ﻋﺮﺵ جبرئیل
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻮﻥ ﭼﻨﻴﻦ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮ ﺭﻭﺡ القُدُس
یا روح الأمین
ﺑﻤﺸﻴّﺖ ﻭ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ و
بدای الهی
ویژه ای
اﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺨﻠﻖ نیز ﺑﺎﺯ
گشته باشد، ﺍﺯ
ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺪﺍﺭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. و بعدا ﺑﻌﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪ
ﺑﮕﻔﺘﻪ محمّد
ﻧﺎﻡ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ
. و همان ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﺩﻭﻡ
ﺍﺯ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ عالی تر
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﺎﻥ برای
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﺧﻮﺩﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ خویش
ﺩﺍﺭﺩ . ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻫﻤﺰﺍﺩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﺭﻭﺡ الهی
گرﺩﻳﺪﻩ ﮐﺎﻣﻞ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﻣﺎ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ که
سالک ئر
تولدات بشری
قبلی چون
پیمبران دیده
بوده بار دیگر
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩ ششم
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻗﺎﺋﻢ
ﻟﺎﺯﻡ ﺍﺳﺖ . و
ﻫﻤﮕﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻠﮑﻮﺕﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻣﻠﺎﺋﻚ ﻭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ولایت
چهارم
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺑﻤﺮﺯ
ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ولی
ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺠﺒﺮﻭﺕ ﺍﻭﻝ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ اند . ﮐﻪ
قائم سوﺷﻴﺎﻧس
سوّم پیش گوی ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺍﺳﺖ . ولی ﻣﺴﻴﺢ
ﻭمحمّد ﺩﻭ سوﺷﻴﺎﻧس
ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻳﮑﻰ
ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩه
اﻧﺪ . ﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﮐﺸﻒ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ
. ﻭ ﺑﺎ ﺩﻧﻴﺎﺋﻰ
ﺍﺯ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻣﺮﺍﺣﻞ
ﺍﺣﻮﺍﻟﻰ ﻭ
ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰﻭ ﻫﻨﻮﺯ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻭ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﻫﺮﻳﻚ ﮐﺎﺷﻒ
ﻳﻚ ﻧﻮﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭﺑﺎ
ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺩﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭ ﻟﺬﺍ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّد
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﺧﺮ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺍﻭﻝ
ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ
. ﻭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺭﺍ
ﻇﺮﻑ ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪی ﺑﺮﭘﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . در
حالیکه ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺘﺮﺑﻴﺖ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
می ﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﻭﺍﺭﺩ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺮﺗﺮ
ﺁﻥ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭ ﺗﺎﺑﻌﺎﻥ
سالک احتمالی ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻰ ﻭﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰ
ﻧﻴﺰﺯﻣﺎﻧﻰ
ﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
اسم أعظم روح
الأمین ﺑﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺼﺪ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻭﺍﺟﺐ الهی
ﺍﻭﺭﺍ
ﻳﺎﺩﺁﻭﺭ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ
. ﻭﺯﻣﺎﻧﻰ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ ﻓیکون
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻬﺎﻳﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

اﺯ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﻭﺭ
ﻧﺸﻮﻳﻢﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺻﻔﺖ ﺷﻌﻮﺭ
ﻭ ﻋﻘﻞﺍﺯ
ﻧﻮﻋﻰ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
ﻗﺎﺋﻞ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﻣﺎ ﻋﻘﻞ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮔﺮﭼﻪ ﺩﺭ ﻋﻘﻞ ربّ
ﺍﻟﻨﻮعی
ﺒﺸﺮﻯﺮﺍ( ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ)
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ربّﺍﻟﻨﻮﻋﻰ
ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻯﺘﺮﻯ
بالاتر تا عقل
کلّ مطلق
خداوند الله
ﺩﺭ تدبیر
وهئایت خود ﺩﺍﺭﺩ
. ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭ ﺍﻧﻔﺼﺎﻝ ﻭ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ(
ﻓﻌﻞ ﻭﺗﺼﻮﺭ)
ﮐﻪ ﮐﺎﺭﻋﻘﻞ ﻭ
ﺷﻌﻮﺭﺍﺳﺖﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﭘس
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﻋﻘﻞ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺗﺤﮑّم
ﺪﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺠﺎ ﺑﻴﻦ
ﺻﻔﺖ (ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ)ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
( ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ) ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻣﻄﺮﺡ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻧﻈﺮ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺍﺧﻞ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﮔﺎﻫﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺍﺻﻞ
ﺑﺮﺗﺮﺷﻌﻮﺭ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﻭﺟﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻣﻄﻠﻖ ﺩﺭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻭ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ ﺍﺯﺍﻳﻦ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ (ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺳﺎﻳﮑﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭﻏﻴﺮ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻭ غیر ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻄﻠق
ﺮﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
بگفته
سهروردی
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﻳﺎ
ﻣﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ(
ﻣﺒﺪﺃ
ﻭﻧﻬﺎﻳﺖ)
ﺗﺮﺑﻴﺖ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﻴﺸﻨﺎﺳیم . ﺍﻳﻦ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ تصور
ﺍﻧﺴﺎﻥ بشری
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ
ﻣﻤﮑﻦ ﺩﺭﻫﺮ
ﺻﻔﺘﻰﭼﻮﻥ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﺁﮔﺎﻫﻰ
ﻭﻣﻌﺮﻓﺖ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺟﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﻭﻟﻮ
ﺑﺸﮑﻞ ﻧﻄﻔﻪ اولیه
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺴﺖ . ﺑﻨﻈﺮ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺩﺭ
ﺣﺪّ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻳﺎﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺑﻊ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﻗﺎﺋﻢ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻫﺮﻳﻚ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥﺪﺭﺟﻪ
ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻰ ﻭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﺴﺒﺖ . ﺑﻬﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺣﮑﻤﺖ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭﻙ ﮐﺮﺩﻩ ولی
ﺧﻮﺩ ﺧﺒﺮﻯ ﺍﺯ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ، ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎ
را ﺟﺎﺩﻭ گری
ﻭﮐﺎﺭ
ﻓﺎﻟﮕﻴﺮﺍﻥ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻴﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺍﻳﻦ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﻧﻴﮑﻮ
ﺑﺪﻝ ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ ﻏﻴﺒﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ الهام ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﻭ ﺍﻣثاﻝ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻤﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
(ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻟﺎ ﻭﺟﻮﺩ) ﻳﺎ
(ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ عَدَم)
ﻭ ﻋﻠﻢ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺭﺍ از
ﺑﻰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭﺟﻬﻞ ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﮐﺸﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻋﺪﻣﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥ ﮐﺸﻴﺪ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﮐﺮﺩﻩ . ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺟﻬﻞ
ﻧﻴﺰ ﻋﻠﻤﻰ
ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﻣﻄﻠﻖ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺷﮑﻞ ﻓﻬﻢ ﺭﺍ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﺍﮔﺮ
عَدَم ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺖﻋﺪﻣﻴّﺖ
ﺧﻮﺩ(ﻭﺟﻮﺩ)ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺩﺍﻳﺮﻩای
ﻣﺮﺑّﻊ
ﺷﮑﻞﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺣﺘﻰ ﺍﮔﺮ
ﺍﻟﻔﺎﻇﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺣﺘﻰ
ﺭﻭﺡ یک موجود
ﺩﺭﻣﺒﺪﺃ و ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﻋﺪﻣﻰ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺷﺒﻨﻤﻰ ﺍﺯ
ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺟﺪﺍ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﻴﺰ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺿﻤﻦ ﺧﺪﺍ
ﺩﺍﺧﻞ ﻫﺴﺘﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﻫﻨﻮﺯ
ﻏﻴﺮ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺟﻮﺩ و
موجودی ﺩﺭ
ﻫﺴﺘی ﻴﻨﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭ الله همان
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭﻭﺟﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻫﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺧﺪﺍ ﺑﺨﻄﺎ ﺗﺼﻮﺭﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺃﺻﻞ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍنسان ﺭﻭﺡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﻭﺟﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺫﺭﺍﺗﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮ
ﺫﺭﻩ ﺁﻥ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ الله ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺣﮑﻤﺎﻯ ﻳﻮﻧﺎﻥﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺃﺻﻞ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ(ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎ) ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ ﻧﺎﻇﺮ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﻫﻴﻮﻟﺎ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ باز ﺻﻮﺭﺕ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ ﺭﻳﺰ
ﺗﺮﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺫﺭﺍﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻥﺘﺮ نیز
ﺣﮑﻢ ﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺑﺎﺯ ﺧﻮﺩ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭ
ﻫﻴﻮﻟﺎﻯ ﺭﻳﺰﺗﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ چیزی
ﺟﺰ ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪﺁﻥ ﻫﻢ
یک (ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ) ﺍﺳﺖ
گرﭼﻪ یک وهم
ذهنی نزدیک
ﺑﻮﺍﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . و
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺳﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚﺍﻳﻦ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻓﻴﺰﻳﮑﻰ ﻣﺎﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻗﻮﺍﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭ
ﺍﺣﺴﺎس
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ ﺍﺯ ( ﺁثاﺭ
ﺣﺴّﻰ) ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺬﻫﻦ ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺧﺎﺭﺟﻰ . ﻫﻤﻴﻦ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻫﻴﻮﻟﺎ
ﺭﺍﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮعی
ﺒﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺪﻭﻥ
ﺁﮔﺎﻫﻰﻫﺎﻯ
ﻣﻄﻠﻖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻄﺎ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ              ﺍﻳﺪﻩ
ﺃﺻل ﻮﺟﻮﺩ ﺁﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺍﺋﻢ
ﺑﺎ ﻓﻌﻞ ﺧﻮﺩﺍﺯ(
ﺧﻠﺄ ﺑﻤﻠﺄ)
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺣﺮﻣﺎﻥ
ﻭﻧﺪﺍﺷﺘﻦ
ﺑﺪﺍﺷﺘﻦ . ﻭﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻭ ﺍﺯ
ﭘﺎﺋﻴﻦ
ﺑﺒﺎﻟﺎ ﺭﻓﺘﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺍﺯ عَدَم
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺑﭽﻴﺰﻯ ﻳﺎ
ﺟﺎﺋﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻥﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺯ ﺃﺻﻞ( ﺿﻌﻴﻒ
وحقارت ﺑﻤﺘﻨﻰ
ﻗﻮﻯتر وکمال
ﺭﺳﻴﺪﻥ است ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ
ﺁﻧﭽﻪﻫﺴﺘﻴﻢ
ﺑﺂﻧﭽﻪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺑﺮﺳﻴﻢ
. ﺭﺳﻴﺪﻥ به
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺣﺎﻝ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺑﻬﺘﺮ ﮐﺮﺩﻥ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻗﻬﻘﺮﺍ
ﻭﮐﺎﺭﻣﺎ
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﺍ ﻧﻤﻴﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﻧﻴﺰ ﻋﺪﻣی هم ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﭼﻪ ﺫﺭﻩ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﻫﺴﺘﻰﮐﻪﻓﺮﺿﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻋﻠﻢﺑﺎ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ
ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ ﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺍﺯ ﺍﻗﻴﺎﻧﻮس
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺟﺪﺍ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ . ﺗﺎ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺗﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ ﻓﺼﻮﻝ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
نماید ﺍﮔﺮکه ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺟﺪﻳﺪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﺪ
. ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﻭﺟﺪﺍ ﺷﺪﻥ در
أبد ﺑﺪﺭﻳﺎﻯ
ﺭﻭح اﻟﺄﺭﻭﺍح
ﺒﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻰ
ﺑﺎﻭﺝ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺪﺍﻡ ﮐﻤﺒﻮﺩ
ﻭ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻣﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﻣﺎﺩﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﻣﻴﻤﺎﻧﻴﻢ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
اﻧﻮﺍﻉ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﻫﺰﺍﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺎﻟﺎﺭﻓﺖ . ﻭﺳﺮﮐﺸﻰ
ﻧﮑﺮﺩﻩﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴﺘﻬﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥﺪﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻳﺪﮐﻪ
ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ .

ﺍﮔﺮ
ﺑﻔﺮﺽ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻳﻢﮐﻪ
ﺩﺭ ﺃﺯﻝ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ (ﻋﺪﻣﻰ)
ﺑﻮﺩﻩﺍﺳﺖ . ﭘس عَدَم
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
(ﻧﺎﻡ عَدَم)
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺁﻥ
نیست . ﻭ
ﺍﮔﺮﻋﻠﻢ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻃﻠﺎﻉ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺃﺯﻝ
ﻭ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺮ پیدایش
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ
(ﻋﻠﻢ ﺍﻟﻬﻰ)
ﻫﻤﺎﻥ ﺃﺻﻞ ﺃﺻﻴﻞ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﺳﺖ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭ
ﺗﺤﻘّﻖ ﻫﺮ
ﻣﺮﺣﻠﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ است
. ﮔﻮﺋﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻬﻨﺪﺳﻰ ﻃﺮﺡ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﻳﺰﺩﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﻫﻨﻮﺯ
ﺑﺮﭘﺎ ﻧﺸﺪﻩﻭ
ﺑﻌﺪﺍ ﺍﻣﮑﺎﻥﭙﻴﺪﺍپس
ﺁﻥﺑﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﻃﺮﺡ ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻭ
ﺳﺮﻳﻌﺎ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ ﺗﺮﺩﻳﺪ
ﻭﻫﺮ( ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﮐﺎﺭﻯ) ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﻫﺮ
ﮐﺎﺭﻯﺗﺠﺪﻳﺪ
ﻧﻈﺮ ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺩﺭ ﻃﺮﺡ
ﺭﻳﺰﻯﻬﺎ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺩﺭ ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﺧﻮﺩﻭﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻫﺴﺘﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺻﺖ ﻭﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺧﺮﺍﺑﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺭﺍﺩﺭ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺗﺶ
ﻫﻤﺎﻥ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎی
ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺭ
ﺟﻬﻨّﻢ ﺟﻬﺎﻥ
ﻭ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩﻃﺒﻖ
ﻃﺮﺣﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻭﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
اولیای الهی
خاص سالکان
ﺗﻨﻬﺎﺩﺭ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻦ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭت هاﻯ
ﻧﻮﻋﻰﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳﻌﻰ
ﮐﻨﺪﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﭘﻴﺪﺍ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺑﺎ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ
ﺑﺮﺗﺮﺁﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺪﺳﺖﺁﻭﺭﺩ . ﺩﺭ
ﻃﺒﻴﻌﺖﺍﺻﻮﻟﺎ
ﺧﻠﺄ ﻭ ﻓﻀﺎﻯ
ﺨﻠﺄ ﻭ (ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻭﻥ ﻇﺮﻑ)
ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﭘُﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻭﺟﻮﺩ
ﮐﻮﭼﮑﺘﺮ ﻭ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﺗﺮ ﻭ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﻠﻤﺎﻯ
ﻓﻴﺰﻳﻚﺑﺪﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
۹۹ ﺩﺭ ﺻﺪ
ﺁﻥ ﺧﻠﺄ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃﺗﻤﻰﺍﻳﻦ ﺧﻠﺄ
ﻳﺎ ﺧﺎﻟﻰ ﺑﻮﺩﻥ
ﺭﺍ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﮐﺮﺩﻩ است . ﮐﻪ
ﻇﺎﻫﺮﺍ ﺑﻴﻦ
ﻫﺴﺘﻪ ﺃﺗﻢ ﺑﺎ
ﻣﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻬﺎﻯ
ﺁﻥﺧﺎﻟﻰ ﻭ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻫﺴﺖ . ﻭ ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻧﺴﺒﺖ ﮐﻪ ﺑﻴﻦ
ﺧﻮﺭﺷﻴﺪ ﻭ
ﺳﻴّﺎﺭﺍﺕ ﺁﻥ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻥ
ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻫﺎﻯ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ
. ﻭﻣﺎ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻗﺒﻞ ﺃﺗﻤﻰﺩﺭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃثیرﻯ
ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺗﺮﺍﺯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺗﺤﺖ
ﺃثیرﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ بطور
نظری و فرضی
ﺑﺄﺯﻟﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺗﻨﻰ
ﺍﺯ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺭﻳﺰﺗﺮﮐﻪ
ﻫﻤﮕﻰ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺎﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺗﺎ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ
ﻭﺍﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚ
ﭼﻮﻥ ﮔﻴﺎﻩ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺍﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﮐﺴﺐ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﻣﻄﻠﻖ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﮔﻔﺖﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﺧﺎﺗﻤﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ ﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﺩﺍﺩﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﮔﻮﺷﻪ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺎﺯ
ﻫﺴﺘﻰ
ﻫﺎﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻴﺰ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺍﻳﻦ ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭ
ﺑﻴﮓ ﺑﻨﮓ ﻧﻴﺰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺃﺯﻝ ﺑﻰ
ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﺭ
ﻧﻈﺮ
ﻣﺎﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﺑﻰ ﺍﻧﺘﻬﺎ ﮐﻪ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﺻﻔﺮ
ﻳﺎ ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﺷﻤﺎﺭﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﺯ
ﻣﻮﺍﺭﺩ (ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻫﺎ)ﺭﺍ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﻮﻓﻴﻖ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻮﻓﻴﻖ ﺩﺭﻙ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
پس ﺍﺯ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﺮﺩ . ﺍﮔﺮ
ﻣﺎ ﺍﻣﻮﺭﻯ ﺭﺍ
ﺑﻌﺪﻡ ﺭﻓﺘﻪ
ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻨﻴﻢﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺩﺭ ﺗﺠﺴّﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﻭﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﺒﺎﺣث
ﺃﺻﻴﻞ ﻗﺒﻠﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﻭﺿﻊ ﺟﺪﻳﺪ
ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺑﺪﻫﻴﻢ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺑﻌﺪﻡ ﺭﻓﺘﻪ
ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﺭﻭﺡ
ﻳﻚ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﻮﺩ . ﻭ ﻳﺎ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ ﺍﺯ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺘﻬﺎﻯ
الهی هستند . ﻫﻤﺎﻥ
ﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺎﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ .

ﻫﺮ
ﭼﻴﺰﻯ (ﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﮐﻠّﻰ) ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس عَدَم
ﻭﺯﻭﺍﻝ ﻫﺮ
ﺟزء ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻣﮕﺮ
ﺑﻔﺮﺽ ﻣﺤﺎﻝﮐﻪ
ﺁﻥ ﺟزء ﺑﻌﺪﻡ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺁﻧﻬﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻥ کُلّ
ﺑﺰﺭﮒ ﭼﻮﻥ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺟﺰﺋﻰ
ﺍﺯ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﻭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻋﻈﻤﺖ ﺧﻮﺩ
ﺷﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ
ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻭﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺟﻤﻌﺎ
ﺩﺭﻗﺎﺋﻢ
ﺑﺼﻮﺭﺕﻳﻚ ﺟزء
ﺩﺭ ربّ ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻌﺪﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﺎﺯ ﺑﻌﻈﻤﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﮐﻠّﻴﺖ ﺑﺮﺳﻴﻢ
. ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﻟﻠﻪ
ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖﻭ
ﺣﺘﻰ ﺁﻥ(ﮐلّ
اﻟﮑﻞّ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﻠّﻰ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺗﺼﻮﺭ ﺟﺰﺋﻰ
ﻫﺎﻭ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻫﺮ ﺟزء ﺑﺄﺟﺰﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻟﺎ ﺟﺮﻡ
ﺑﻔﺮﺽ ﺑﻌﺪﻡ
ﺃﺯﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﻬایت ﺑﭙﻮﭼﻰ
ﻭ ﺑﻰ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺩﺭ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﭘس ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺃﺯﻟﻰ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ ﮐﻪ
ﺑﮑﻠّﻰ ﺳﺎﺯﻯ
هاﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺴّﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻳﻢ . ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ ﻳﺎ
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﻨﻮﻯﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﺎﻯﺮﻭﺣﻰ ﮐﻪ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯکُلّ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ ﻫﺴﺘی
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻴﻢﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻴﻢ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺭﺳﻴﺪ
. ﻭ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺟﻠﻮﺗﺮ
ﺗﻔﮑّﺮ ﻧﮑﻨﺪ .

ﻟﺬﺍ
ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺶ ﺭﻓﺘﻪ
ﺑﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ ﺩﺭ
ﻋﻘﻞ ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻭ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﺩﺭﺳﺖﺗﺎ
ﺟﺎﺋﻰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺭﻭﺵ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺮ
ﺳﺮﻋﺖ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﻭ ﺭﻩ ﺭﻭﻯ
ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﮐﻤﺘﺮ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﺟﻬﻨﻢ
ﺟﻬﺎﻧﻮﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ
ﺍﺳﻴﺮ ﻣﺎﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺑﺪ ﻧﺠﺎﺕ
ﺑﺪﻫﻴم ﻮ ﺍﮔﺮ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﻨﻴﻢ . ﭘس ﻣﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻭ ﺗﻌﻘّﻞ
ﺻﺤﻴﺢ
ﺑﺪﻭﻥﺍﻧﺤﺮﺍﻑﺑﮑﻤﻚ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﭘﻴﺸﺮﻭﺍﻥ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺎﻋﻤﻠﺎ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﻠّﻰ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ ﻭ
ﺧﻂ ﺑﻄﻠﺎﻥ ﺑﺮ(کُلّ
ﻗﺒﻠﻰ)ﺩﺭ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻣﻰ
ﮐﺸﻴﻢ . ﻭ کُلّ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺰﺋﻰ ﺩﺭ ﻳﻚ کُلّ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﺪﻫﻴﻢ . ﻭﻗﺘﻰ
ﭼﻮﻥ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﻭ صَمَدیّت ﻭ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ خویش
ﮐﻪ ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺩﺭﻳﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﻋﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻴﻢﻭﻫﻢ
ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﻗﻄﺮﻩ ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺍﺯ ﭼﻨﺎﻥ
ﺩﺭﻳﺎﺋﻰ ﺟﺪﺍ
ﺷﺪﻳﻢﮐﻪ
ﺑﺨﺎﺭ ﺁﺏ ﺍﺯ
ﺩﺭﻳﺎ ﺟﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﺩﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻗﻄﺮﻩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻧﻮﻋﻰﺩﺭ
ﻣﺎﺩﻳﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﻭ ﻣﻴﻨﻮﻳّﺎﺕ
ﺩﺭ ﻣﻴﺂﻳﻴﻢ
ﮐﻪ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡﭼﻮﻥ ﺑﺨﺎﺭ
ﻭ ﺃﺑﺮ
ﻭﺑﺎﺭﺍﻥ ﺷﺪﻥ
ﺁﺏ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﺪﻧﻴﺎ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﻢ . ﻭﺑﺎﺭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻮﺭﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻧﻮﻋﻰ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻴﻢ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﻐﻴﺒﻴﺮﺍﺕ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﻣﻴﺸﻮﺩ
. ﻭ ﻣﺪﺍﻡ ﻗﻄﺮﻩ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﺸبنم ﻭ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺑﺸﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻨﺴﺦ
ﺑﺪﺗﺮ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﻳﺎ ﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥﭼﻨﺎﻥ ﻣﺴﺦ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﭘﻴﺶ ﺁﻥ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﺎﻧس ﻭﺑﺨﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟّﺎ ﻣﺎﺭ
ﻭﻣﻮﺭ ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﻳﺮﻭس
ﻭﮔﻴﺎﻩ ﻧﻴﺰ
اﺣﺘﻤﺎﻝ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻓﺴﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﮔﻨﺎﻩ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ ﻭ
ﺍﺗﻠﺎﻑ ﻭ
ﺍﺳﺮﺍﻑ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ .

ﺩﺭﻫﺮ
ﻋﻤﻠﻰ ﻣﺎ ﺩﺭ
ﺗﻌﻘّﻞ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﻮﺿﻮﻉ
ﺍﺑﺘﺪﺍﺋﻰﺗﺼﻮﺭ
ﺃﻣﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢ . ﺳﭙس
ﻋﻤﻞ ﻧﻔﻰ ﻭ
ﺑﻄﻠﺎﻥ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻭﺍﻗﻌی ﺮﺍ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﮐﻪ به (ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺧﻮﺩ) ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻣﺪﺍﻡ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺭﻳﺎﺿﻰ ﻣثبت
ﺭﺍ ﻣﻨﻔﻰ ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﺑﻌﻠﺎﻣﺖ
ﻧﻔﻰ ﺿﺮﺏ
ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﺋﻴﻢﺣﺎﺻﻞ
ﺿﺮﺏ ﺩﻭ ﻣﻨﻔﻰ
ﻣثبت ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﺑﺮﺗﺮﻯ
ﺣﺎﺻﻞ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣثاﻝ ﺷﻴﺌﻰ
ﺭﺍ ﺳﻴﺎﻩ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ولی
ﺩﺭ ﻧﻔﻰ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻴﺴﺖ
ﻳﻌﻨﻰ ﺭﻧﮓ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﻫﺮﮐس
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﺘﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺭﻧﮓ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ شیئ
(ﺳﻴﺎﻩ ﻓﺮﺿﻰ)
ﻗﺎﺋﻞ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺪﻳﻦ ﺗﺮﺗﻴﺐ
ﺍﻳﺪﻩ (عَدَم)ﺟﺪﺍ
ﺍﺯ ﺍﻳﺪﻩ(کُلّ)
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﻣﻔﻬﻮﻡ عَدَم
(ﻣﻠﺄ) ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻤﻠﻮ
ﻭ ﺷﺎﻣﻞ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﮐﻠّﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﭘس
(ﺗﺼﻮﺭ عَدَم)ﻫﻤﺎﻥ
(ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭﺟﻮﺩ عَدَم)
ﺍﺳﺖﻭ ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ عَدَم
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨی ﻮ ﻗﺪﺭﺕ
ﻳﺎ حتی
(ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺗﺼﻮﺭ) ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻳﺎ ﻧﺴﺒﺘﺎ
ﺑﺎﻃﻞ ﺍﺳﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ ﻗﺪﺭﺕ ﺗﺼﻮﺭ ﺑﺎﻃﻞﻭ
ﺑﺎﻃﻞ ﮐﺮﺩﻥ
ﻫﺮ ﺩﺭﺟﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﮑﻤﺎﻝ
ﻭﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ(ﻭﺟﻮﺩ)ﺭﺍ
ﻣﻠﺄ ﻣﺤﺾ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺮﻣﻨﺪﻳس ﮔﻔﺘﻪ
بود . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻔﻬﻮﻡ
صَمَدیّت ﻭ
ﺗﻮ ﭘﺮ
ﺑﻮﺩﻥﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺪﺍ
ﻭﻫﺴﺘﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﻫﺮ (ﺧﻠﺄ
ﻓﺮﺿﻰ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺎﻟﺖ
ﺑﻰ ﺧﻮﺩﻯ ﻭﺧﻠﺴﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺩﺭ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺁﺧﺮ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﺩﺭ
ﻭﺳﺎﺋﻂ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﻗﺪﻳﻢ ﺑﺤﺎﻟﺖ
ﺳﺎﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ عَدَم ﺭﺍ
ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺼﻮﺭ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢﭘس ﭘﺮﺳﺶ
ﺍﺯ (ﺭﺍﺯ
ﻭﺟﻮﺩ)ﻣﻌﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭﺍﮔﺮ
ﺭﺍﺯﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﻧﻘﺺ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺂﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻋﻈﻴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ
ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺑﻤﺮﺯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﮐﻤﺎﻝ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻳﺪﺁﻝ
ﮐﻤﺎﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻳﻢ . ﻣﮕﺮ
ﻭﺟﻮﺩ ﻭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻭ(ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺟﻬﻞ
ﺷﺒﻴﻪ ﻋﺪﻣﻴّﺖ)
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﺩﻭﺭ ﮐﻨﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ صَمَدیّت
ﻭﻭﺣﺪﺕ ﻭﺟﻮﺩ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﮔﻮﺋﻰ ﺩﺭ ﺧﻮﺍﺏ
ﻫﺴﺘﻴﻢﮐﻪ
ﻗﺪﻡ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺟﺒﺮﻭﺕ ﻳﮑﻢ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩﺍﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻳﻢﺩﺭ
ﻣﺮﺯ ﺟﺒﺮﻭﺕ
ﺩﻭﻡ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻬﺎ ﻭ
ﻣﮑﺎﻥ ﻫﺎﻯ ﻟﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽ ﺩﺭ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺑﻤﮑﺎﻥ
ﻟﺎﻣﮑﺎﻥ ﻟﺎﻫﻮﺕ
ﺍﻟﻠﻪ ربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻴﻢ .

ﺍﻣﺎ
ﺍﻳﺪﻩ(ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ)ﻭ
ﺩﺭﻫﻢ ﻭﺑﺮﻫﻢ
ﭘﺮ ﺟﻨﺠﺎﻝ صفت
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻳﺎ
ﻣﻨﮑﺮ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻗﺒﻮﻝ(عَدَم
ﻏﻴﺮﻣﻨﻄﻘﻰ)ﺍﺳﺖ
. ﻭﻳﺎ ﻗﺎﺋﻞ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻟﻴﺒﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻓﺼﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺻﻔﺖ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺎﻳﺪ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺧﻠﻂ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻭﻣﻔﺎﻫﻴﻢﭼﻮﻥ
ﺩﺭ ﻫﻢ ﻓﺮﻭﺭﻓﺘﻦ
ﺫﺭﺍﺕ ﮔﺮﺩ ﻭ
ﺧﺎﻙ ﺩﺭﻳﻚ
ﺳﺘﻮﻥ
ﻧﻮﺭﺩﺭﺍﻃﺎﻗﻰ
ﺗﺎﺭﻳﻚ ﮐﻪ
ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﻭ
ﻫﻴﭻ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﺮﮐﺎﺕ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﺩﺭ
ﺫﻫﻦ ﺧﻮﺩ
ﻣﻤﮑﻦ
ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ . ولی
ﻣﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ ﮐﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻭ ﺧﺎﻟﻖ
ﻭﻣﺪﺑّﺮ ﻃﺒﻴﻌﺖﻫﺮﭼﻪ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ(ﺃﺻﻞ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ)ﺭﺍ
ﻧﻤﻰ ﭘﺬﻳﺮﺩ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ ﻧﻈﺎﻡ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﺸﺨﻴﺺ
ﻧﻤﻴﺪﻫﻴﻢ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻭ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻭ ﺑﻰ ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ . ﭘس
ﺑﺒﻰ ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻭ ﺑﻰ ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﮑﺎﻣﻞ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﺧﻮﺩﻳﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ ﺳﺘﻢ
ﺑﺨﻮﺩ ﻭ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
ﻋﮑس ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺡ ﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻧﺸﺘﻦ
ﺑﻰ ﻧﻈﻤﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻓﻴﺰﻳﻚﺧﻮﺩ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺣﺎﮐﻢ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻧﻈﺎﻡ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﻟﮑﺘﺮﻭﻧﻰﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻣﺎ
ﻗﺎﺑﻞ ﻓﻬﻢ ﻭ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻧﻬﺎ
ﭼﻴﺰﻯ ﺩﺭ ﺣﮑﻢ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﮔﻰ ﻭ
ﭘﺂﺷﻔﺘﮕﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﺫﺭﺍﺕ ﺩﺭ
ﺳﺘﻮﻥ ﻧﻮﺭ ﺩﺭ
ﺍﻃﺎﻕ ﺗﺎﺭﻳﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی
ﻣﺎ ﭼﻮﻥ
ﻧﺨﻮﺍﻫﻴﻢ ﻫﺮ ﻧﻈﺎﻣﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﻭ
ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ خویش
ﺑﺮﭘﺎ ﮐﻨﻴﻢ
ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﻧﻈﺎﻡ
ﻣﺎﺷﻴﻨﻰ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻭ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍ
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﻗّﻊ
ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﺎ ﻧﻴﺴﺖﺁﻧﺮﺍ
ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ ﻭ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻧﺎﻣﻌﻘﻮﻝ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻧﺮﺍ ﻳﻚ
ﺍﻳﺪﻩ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﻭ ﺍﺟﺮﺍ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﭘس ﻣﻨﮑﺮ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻫﺴﺘﻴﻢ .

ﻭ
ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﻳﺪﻩ ﻋﺪﻣﻰ
ﺩﺭ ﺫﻫﻦ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ(ﻋﺪﻣﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ) ﺍﺯ
ﻳﻚ ﻫﺪﻑ ﻏﺎﺋﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ
ﻏﺎﺋﻰ ﺃﺑﺪﻯ
ﻭﻣﻄﻠﻖ
ﺩﺭﺳﺘﻰ ﺩﺭﺗﺤﻮﻟﺎﺕ
ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺁﻥ ﻣﺎﺭﺍ
ﺑﺘﻌﺮﻳﻒ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻭﺟﻮﺩﺵ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﺟﺪﻯﺘﺮ ﻭ
ﺭﺍﻩ ﺳﺮﻳﻊ
ﻭﮐﻮﺗﺎﻩﺗﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺷﻨﺎﺧﺖﺍﻳﻦ
ﺧﺪﺍﻯ ﻤﻄﻠﻖ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﮑﻨﻴﺪﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
معرّفی ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﮐﻨﻴﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻭﺻﻒ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞپس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻭ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﭼﻮﻥ
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻭ
ﻣﺸﺨّﺼﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﻰ ﺍﺯ ﺍﻭ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﻣﺘﺸﺒّﻪ
ﺑﺄﻭ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﻣﮕﺮ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﺻﻔﺖ
ﺭﺣﻤﺖ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻯ اﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﻭﻟﻮ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻓﺮﺷﺘﻪﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
ﺭﺣﻤﺖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮔﺮﭼﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﺭﻭﻯ
ﺗﺮﺣّﻢﺑﺎ
ﮐﻤﻰ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﮐﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﺩﻩ
ﺩﺭ ﺻﺪ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭﺻﺎﺣﺐ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴم
ﺒﮕﻮﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭﻣﺴﻴﺮ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪﻫﺎ
ﻭﺗﺪﺍﻋﻰ ﻫﺎﻭ
ﺣتی ﺪﺭ ﻣﻌﺮﺍﺟﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺑﻨﻮﻋﻰ
ﺑﻰ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﮕﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ﻭﻗﺘﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﺭﻭﺣﻰ ﻣﺎ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺭﺍ ﺑﺎﻃﻞ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺁﻏﺎﺯ ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ ﺃﺩﺑﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺒﺮﻳﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯ ﺧﻂ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺷﺪﻩﺍﻳﻢ . ﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﻣﮑﺎﺗﺐ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻭ
ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﺭﺍ
ﻗﺎﺋﻞ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻫﻤﻪ
ﺁﻧﻬﺎﭼﻮﻥ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮﻯ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺁﺏ
ﺑﺪﺍﺧﻞ ﮔﻮﺩﺍﻝ
ﻭﭼﺎﻫﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺟﺎﻭﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺨﻬﺎﻯ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺩﺍﺭﻧﺪﭘس
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ
ﻣﺎﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺑﻬﺘﺮﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻈﻤﻰ ﻭ
ﭘﺮﻳﺸﺎﻧﻰﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ
ﺃﻫﺮﻳﻤﺘﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺗﻤﺮﮐﺰﺍﺕ ﺩﺭ
ﻳﻚ ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﺼﺮﺍﻧﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪﺗﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﺋی
ﭙﻴﺮ ﮐﺎﻣﻠﻰ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻄﺎﻟﺐ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ معرّفی
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺩﺭ
ﺻﺤﻨﻪ ﮔﻴﺘﻰ
ﺑﺤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺭﻫﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺻﺎﺩﻕ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﮐﺮﺩﮔﺮﭼﻪ
ﻇﺎﻫﺮﻯ درویش
ﻭ ﻓﻘﻴﺮ ﻭ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﻫﺎﻯ
ﺟﻬﺎﻧﻰﭼﻮﻥ
ﻣﺎﻝ ﻭﻣﻘﺎﻡ ﻭ
ﺗﻈﺎﻫﺮﺍﺕ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻭ ﺳﻴﺮﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﺍﻳﻦ (ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ)ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ محمّد
ﻭ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﻭعلیّ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ(ﻗﺮﺁﻥﻨﺎﻃﻖ)
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ
ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺳﺖ ﺑﺪﻋﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭ ﭘس ﺍﺯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ولی
ﺍﻟﻬﻰﺳﺎﻟﻚ
ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺴﺘﻪﻭ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ
ﺳﻔﻴﺪ ﺩﻝ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﭘس ﺍﺯ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺪ
(ﮐﻠﻤﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ)ﻭ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺑﻨﻮﻳﺴﺪ . ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺖ ﭼﻮﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﺭﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ ﺗﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻳﮑﻰ
ﺍﺯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻨﻮﺭ
ربّ ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ .

ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ
ﺍﺯ
ﺍﻳﺪﻩ(ﻗﺪﺭﺕ ﻣﻄﻠﻖ)ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺍﻳﺪﻩ (ﻋﻨﺎﻳﺖ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ) ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﭼﻮﻥ
ﺗﻘﻠﻴﺪﻫﺎﻯ ﺳﻨّﺘﻰ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻧﭙﺬﻳﺮﻓﺖ . ﺑﺠﺎﻯ
ﺁﻥ ﺧﺪﺍﻯ
ﻣﻄﻠﻖﻣﺒﺪﺃ
ﺧﻠﻘﺘﻬﺎ ﻭ
ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻫﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖﻭ ﻫﻢ
ﻣﻨﮑﺮ
ﺗﻌﺮﻳﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﮕﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ ﻣﺎ
ﻫﺴﺖ . ﭼﻪ ﻣﻨﮑﺮ
ﺗﻮﺻﻴﻔﺎﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﻴﻢ
ﻳﺎ ﻧﺒﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺩﺍﻭﺭﻯﻬﺎﺭﺍ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺍﮔﺬﺍﺭ
ﮐﻨﻴﻢ . ﻭ ﺟﻨﮓ
ﻭﺟﻨﺠﺎﻝ
ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺮﺍﻩ ﻧﻤﻰ ﺍﻧﺪﺍﺯﻳﻢ
. ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻔﮑﺮ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ
ﻧﻈﺎﻣﻬﺎﻯ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﻭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﮑﻮﺷﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺩﺭ ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ ﻭ ﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ(ﺍﻳﻦ ﭘﺮﻭﻧﺪﻩ
ﺩﺍﻭﺭﻯ)ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻣﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻭﺩﺍﻭﺭﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯﺨﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺯ
ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺎ ﺷﺮﻁ
ﮐﺎﻓﻰﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻣﺤﺎﮐﻤﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﮐﻨﻮﻧﻰﻭﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻮﻉ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺡ ﺗﻌﻴﻴﻦ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﻃﻮﻝ
ﺑﮑﺸﺪ ﻭ
ﺑﺎﻋﺬﺍﺑﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺯ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﻋﺸق ﻮﺭﺯﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺻﺒﺮ
ﺩﺭ ﺑﻠﺎﻳﺎ ﻭﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺗﻌﻘّﻞ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ لَوّامه ﻧﻘﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺗﺎ ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﺗﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻮﺭﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯاسم الهیر
أعظم ﻭﺍﻟﮕﻮﻯ
ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ ﺑﺮﺍﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ .

ﺩﺭ
ﮐﺘﺎﺏ ( ﺩﻭ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭﺩﻳﻦ)
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺗﺄﻟﻴﻒ ﮐﺮﺩﻩ ﻣﺒﻴﺒﻴﻨﻴﻢ
ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺒﻌﻀﻰ ﺍﺯ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﺩﻳﻨﻰ
ﺍﺯ( جوﻫﺮ
ﺍﻟﻬﻰ) ﮐﻪ
ﺗﻌﺒﻴﺮﻯ ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﺍﺳﺖ ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ . ولی
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻨﮑﺮ ﺧﺪﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻣﺠﺮﺩ ﻭ
ﺗﺼﻮﺭ ﻭﺍﻧﺘﺰﺍﻉ
ﺫﻫﻨﻰ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ
اﻳﺮﺍﻧﻰﺫﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺳﺮﺍﺳﺮ(ﻣﺎﻫﻴّﺘﺎ
ﻋﻘﻠﻰ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻋﻘﻞ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ عَدَم
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﻧﻴﺰ
ﻋﻘﻞ ﺧﺎﺹ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺗﺶ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮﻯ ﻭ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻭ
ﻓﺮﺿﻴّﺎﺗﻰ ﺫﻫﻨﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢﺑﺎﺯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ ﻋﺎﻗﻞ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻯ(ﺧﺎﻟﻖ
ﻋﻘﻞ)ﺭﺍ ﻫﻢ ﺑﺎﻳﺪﻋﺎﻗﻞ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻭﻋﻘﻞ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺩﺭﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻟﻬﺎم ﻠﺪﻧّﻰ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﺑﺎﺯ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰﺩﺭ ﻫﺮ
ﻳﻚ ﺍﺯ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺳﻄﺢ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻳﺎ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯﺎﻟﻬﻰ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎﮐﻤﺘﺮ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﺩﺭﺻﺪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفسﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﺪّ
ﮐﻔﺎﻳﺖ ﺩﺭ
ﺷﺮﻁ ﮐﺎﻓﻰ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺩﺍﻭﺭﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺧﺎﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺩ ﭼﻮﻥ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺑﻌﺪ
ﺍﺳﺖﺗﺎ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻘﻞﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﮐﻪ
ﻧﺎﻣﻰ ﻫﻢ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
ﻭ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﺎﺷﻒ
ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺩﺭ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﻔﺖ
. ﻟﺬﺍ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺁﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺯ
ﻃﺒﻘﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﻩ ﻋﻘﻞ
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﺩﺭﺟﻪ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺮ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﺭﺑﺎﺏ ﻧﻮﻉ ﻭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﻘﻞ
ﮐﻠّﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺮﻁ
ﺗﻮﻟﺪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﺣﺘﻰ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻌﻘﻞ ﺑﺰﺭﮒ
ﭼﻮﻥ ﻋﻘﻞ
ﺑﺸﺮﻯﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﻴﺎس
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺯ ﻳﻚ
ﻋﻘﻞ ﺟﺰﺋﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻭﺟﺰﺋﻰ ﺑﺮﺍﻯ کُلّ
ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺻﻔﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﮐﻠّﻯﺘﺮﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﺘﺮﻳﻦ
ﺻﻔﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭ
ﺗﺎﻭﻗﺘﻰ ﮐﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺗﻨﻬﺎ ﺫﮐﺮ
ﻧﺎﻡ ﻋﻘﻞﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﻳﻚ ﺗﺼﻮﺭ
ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻰ ﻣﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻣﻌﺪﻝ
ﺩﺭﺟﻪ ﻫﻮﺵ
ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ ﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭﺟﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻋﻘﻠﻰﻭ ﻳﺎ
ﺍﺻﻮﻝ ﻋﻘﻠﻰ
ﻫﺮﮐس
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﺻﺒﻮﺭ
ﻭ ﺧﻮﺵ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭ ﻋﺎﻟﻢ
ﻭ ﻋﺎﺷﻖ ﻭ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖﻭ
ﻋﺸﻖ ﺑﺘﻤﺎﻣﻰ
ﻫﺴﺘﻰ ﺭﺍ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺑﺨﺪﺍ
ﻭ ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮔﻮﺋﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ(ﺭﻭﺡ
ﻫﻤﻪ ﻫﺴﺘﻰ)
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺴﺘﻨﻰ ﺗﻦ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻄﻠﻖ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﺄﺭﻭﺍﺡ
ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯ
می گوﺋﻴﻢﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺯﺍﻧﻮﺍﻉ ﺃثیرﻯ
ﻧﺎﭼﻴﺰ ﺗﺎ
ﻧﻮﻉ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥﺩﺭ
ﺃﺯﻝ ﺷﺒﻨﻤﻰ
ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺑﻴﮑﺮﺍﻥ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮔﻮﺋﻰ ﺫﺭﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﺁﺏ ﺩﺭﻳﺎ
ﺗﺒﺨﻴﺮ ﺷﺪﻩﻭ
ﺍﺯ ﺩﺭﻳﺎ ﺟﺪﺍ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ . ﻭ پس ﺍﺯ
ﺗﺤﻤّﻞ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺃﺯﻟﻰ ﺃﺑﺪﻯ ﻗﻄﺮﻩﺍﻯ
ﺩﺭﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﺷﺖ
ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭﮐﻤﺎﻝ ﻳﺎﻓﺘﻪﮐﻪ
ﺑﺪﺭﻳﺎ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﻭﮐﺎﻓﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺠﻠﻴﻪ ﻭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻭﻟﻘﺎﻯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺑﺪﺭ
ﻣﻨﻴﺮﭼﻮﻥ ﺷﺐ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻌﺪﻯﮐﻪ ﺑﺎ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻫﺮ ﻳﮑﻰ
ﻋﻈﻴﻢ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﺒﻠی ﺨﻮﺩ
ﻣﻮﺍﺟﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ ﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﻧﻴﺰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺮ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ . (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﮐﻤﺎﻝ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ ﻭ
ﻋﻘﻞ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺸﻬﻮﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﻳﺎﻓﺖ . ﮐﻪ
ﮔﻮﺋﻰ ﺳﻴﻤﺮﻍ
ﺷﻴﺦ ﻋﻄّﺎﺭ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻰ ﻣﺮﻍ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻯﺨﻮﺩ
ﭘﺮﺳﻴﺪﻧﺪﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻰ ﻣﺮﻍ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍ ﺷﺪﻩ
ﮔﻔﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺳﻴﻤﺮﻍ ﺷﺪﻧﺪ . ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﻏﺎﻥ ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺘﻌﺎﻟﻰ
ﺫﺍﺗﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﻭﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺧﻮﺩ ﺩﻳﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
(ﺧﻮﺩﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ)
ﮔﻔﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺻﻒ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﮑﻨﻴﺪﺑﺮﻭﻳﺪ
ﺑﺒﻴﻨﻴﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺸﻤﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﻧﺸﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺁﻧﺮﺍ
ﺗﻮﺻﻴﻒ ﮐﻨﻴﺪ .

ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ تصوّف
ﻣﺴﻴﺤﻰ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺴﻴﺢﮐﻪ ﮐﻤﺘﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﺯ
ﺑﻴﻥﺘﻤﺎﻡ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﭼﻮﻥ ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻭ ﻳﻬﻮﺩ
ﻭﻣﺴﻠﻤﺎﻥﺍﻳﻦ
ﭼﻨﻴﻦ ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭ ﻗﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻫﺎﻯ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻳﻦ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻘﺼﺪ ﺍثباﺕ
ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﺼﻮﺭ ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ
ﺗﻔﮑﺮ ﺷﮑﻤﻰ ﻭ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﻤﻠﻮ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ
ﻭﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻋﻘﺪﻩﺍﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﻋﻘﺎﻳﺪ
ﻣﻨﺤﺮﻑﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯﮐﻪ ﻋﻠﻴﻪ ﺩﻟﺎﺋﻞ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭ
ﻧﻔﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﺍﻧﺪﺍﺧﺖﮐﻪ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﺻﻔﺎﺗﺶ ﺻﺤﺒﺖ
ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺘﻔﮑّﺮﺃﻧﺪﮐﻰ
ﺑﻌﺪﻡ ﻭﺟﻮﺩ ﺧﺪﺍ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﭼﻮﻥ ﻣﺘﺼﻮﻓﻪ ﺍﮐثرﺍ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﻠﻞ
ﺩﻳﮕﺮﺑﻨﺘﺎﻳﺞ
ﺻﻮﻓﻴﺎﻧﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻝ ﺁﺭﺍﻡ
ﺑﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ
ﮐﺴﻰ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭ(ﺳﺨﺘﻰ
ﺁﺭﺍﻣﺶ) ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ولی ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺩﻥ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﮐﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺩﺭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺍﮔﺮﺻﺎﺩﻕ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪﺑﻴﻚ ﺳﻄﺢ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﻋﻘﻠﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﭘس
ﺧﺪﺍﻯ ﻫﺮﮐس
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻓﻠﺎﻃﻮﻥ
ﺍﮔﺮ ﺍﺯ ﺃﺳﺐ
ﺑﭙﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
ﺃﺳﺐ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﺍﺯ
ﮔﺎﻭ که
ﺑﮕﻮﻳﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮔﺎﻭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺰ ﺗﺼﻮﺭ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻣﻴﭙﻨﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻴﺰ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺧﻮﺩ ﺁﻓﺮﻳﺪ . ولی
ﻧﻪ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﻭ
ﺑﻴﻨﻰ ﻭ ﺩﻫﺎﻥ
ﺑﻠﮑﻪ به (ﺻﻮﺭﺕ
ﻧﻮﻋﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﺩ ﻭﺍﺣﺪ)ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻣﻄﻠﻖ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻭ ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻋﻰ
ﺧﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺳﺖﻭ ﺩﻭﻣﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ
ﻫﺮ ﻋﺎﺭﻑ ﻭ
ﺁﮔﺎﻫﻰ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺗﻌﺮﻳﻒ
ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻧﺎﭼﺎﺭ ﺍﺯ
ﻫﻤﻴﻦ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻣﺎﺩﻯ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﺩﺭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﺘﺎﻳﺞ ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﺯ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﺑﻴﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﺯ ﺁﻧﭽﻪ
ﻫﺮﺷﺎﻫﺪ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩ
ﺩﻳﺪﻩﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺻﺤﺒﺖ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺪﻫﺪ . ولی
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺂﻧﻬﺎ ﮐﻤﻚ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺗﺎ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺪّ ﻭﺩﺭﺟﻪ
ﮐﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﺑﺒﻴﻨﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﮐﺎﺭ
ﺩﻳﺪﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻧﻤﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻣﮕﺮ
ﭘس ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﮐﺎﻓی ﺮﻭﺍﻥ

ﻣﮑﺘﺐ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ تطوّر
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺟﺴﻢ ﻭﺗﻦ
ﻳﺎ ﺫﻫﻦ ﻭ
ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻴی
ﻔﮑّﺮ ﻧﻤﻮﺩ
ﻭﻧﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
(ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺧﻠّﺎﻕ) ﮔﻔﺖ . ﮐﻪ
ﻧﻴﮑﻮ ﺭﺍ
ﻣﺨﻠﻮﻕﻭ
ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ ﺑﺎ
ﺧﺎﻟق
ﻮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻏﻴﺒﻰ ﻭ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ ﺩﺍﺷﺖ
. ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣثبت
ﺫﺍﺕﻋﻤﻠﺎ
ﻧﻘﺶ ﻣﺤﺎﻓﻆ
ﻭﺿﻊ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻃﻔﻞ ﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻭﺩﺭ
ﺑﺰﺭﮔﺴﺎلی
ﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺻﻔﺖ
ﻭﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺷﺨﺺ
ﻧﺎﭘﻴﺪﺍﻯ
ﺑﺎﻃﻨﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺻﻔﺎﺕ ﻏﻴﺒﻰ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥﺮﺍ ﺍﺯ
ﺑﻄﻦ ﺧﻮﺩ
ﺑﻴﺮﻭﻥﻤﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺭﺍﺩﺭ ﻭﺟﻮﺩ ﺫﺍﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ
ﺣﺪﻭﺩ
ﻇﺮﻓﻴّﺖ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ . ﮐﻪ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪﻥ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺻﻔﺎﺕ
ﺭﺍ ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺂﻳﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﺎﻟﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺒﺤث ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺁﻧﺮﺍ ﻋﺎﻗﻞ ﻭ
ﻣﺴؤﻝ ﺗﺤﻘّﻖ
ﻓﻌﻞﻭ ﺧﺎﻟﻖ ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺑﻴﻦ
ﺣﻴﺎﺕ
ﺩﺭﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺑﺎ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻫﺴﺘﻰ
ﺭﺍ ﻳﮑﻰ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺗﻦ ﺑﺮﺍﻯ
ﺫﻫﻦ ﻳﻚ ﻣﺎﺩﻩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﻫﺮﺳﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺍﮔﺮ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺩﺭﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭﻗﺘﻰ
تطوّر ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺧﻠّﺎﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﺍﮔﺮ
ﭼﻴﺰﻯ ﺑﺎ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﺍﻣﮑﺎﻧﺎﺕ
ﺟﺪّﻯ ﺑﻰ
ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﻴﻔﺰﺍﻳﺪ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺗﺤﻮﻝ ﻭ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭼﻴﺰﻯ
ﮐﻤّﻰ ﻳﺎ ﮐﻴﻔﻰﻭ
ﻳﺎ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺫﻫﻨﻰﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﮑﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﮐﻢ
ﮐﻨﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻭﻧﺎﭼﻴﺰﻯ ﻭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭﮐﻤﺘﺮ
ﺷﺪﻥ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﻫﻮﺵ ﻭ
ﺣﺎﻓﻈﻪﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﮐﻪ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﻣﻘﺎﻡ ﺫﺍﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻧﻮﻋﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻭ ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﻮﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣثبت
ﺧﻮﺩ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﻫﻤﻴﻦ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣثبت ﻭ ﺧﻠّﺎﻕ
ﺭﺍ(ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ)ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ ﺣﻴﺎﺕ
ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﮑﺎﻣﻠﺎﻥﻭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮ ﺑﻘﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪﺍﻳﻦ
ﺍﺿﺎﻓﻪﺷﺪﻥ
ﮐﻪﺩﺭ
ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﺿﺎﻓﻪ ﮐﻤّﻰ
ﻭ ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺑﻬﺮ
ﻧﻴﺮﻧﮓ ﻭﺯﻭﺭﮔﻮﺋﻰ
ﺁﻧﺮﺍ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﺿﺎﻓﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ ﺍﺯ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺒﻰ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﻫﻤﺰﺍﺩ ﺭﻭﺡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺨﺺﻭ
ﻳﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻴﺎﻭ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺟﺎﻟﺐﺗﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺧﻮﺩ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﺍﺯ
ﻃﺮﻑ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺧﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ
ﺳﻬﻢ ﻣﻬﻤﻰ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﭘﺎﮐﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﻭﺳﺎﺋﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻫﺮﭼﻪ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﻭ ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﮐﻤﺘﺮ
ﮐﻨﻴﻢﻭﺍﮔﺮ
ﻧﻤﻰ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ
ﻣﻄﻠﻘﺎ ﺁﻧﺮﺍ
ﭘﺎﻙ ﻧﻤﺎﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻫﻤﻴﻦ
ﺗﺠﺮﺑﻴّﺎﺕ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺁﻥ
ﻭ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻋﻤﻠﺎ
ﮐﺎﺭﻫﺎﺋﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩﺧﻮﺩ
ﮐﺎﺭﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﮑﻨﻨﺪﺗﺎ ﻣﺎ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭﺷﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻴﻢ . ﻳﺎ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻔﺮﺩﺍﻯ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ . ﮐﻪ
ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺍﺳﺖ . ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺕ ﺭﺍ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺴﺎﻟﻚ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﻮﻓّﻖ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﻳﺎ ربّ
ﺍﻟﻔﺼﻞ ﻭ ﺣﺘﻰ( ربّ
ﺍﻟﻔﺮﺩ) ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﺩﺭ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻣﺎﺩﻯ
ﻭ ﺟﺴﻤﻰ ﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻰﻳﻚ
ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻭ
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺍﻓﻘﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪﺍﻯ
ﻋﻤﻮﺩﻯ ﻭﺩﺭ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭﺁﻳﻨﺪﻩﺑﺮﺗﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪﺗﻮﺳﻌﻪﺍﻓﻘﻰ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ
ﻋﻠّﺖ
ﺷﺪﻩﺍﺳﺖ . ﮊﻧﺘﻴﻚ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺎﻳﻞ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ
ﻫﻤﻴﻦ ﺟﻬﺎﻥ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺎﻗﻰ
ﺑﺎﺷﺪﻭﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺷﺒﺎﻉ
ﮐﻨﺪﮐﻪ
ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺨﻮﺍﺭ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺑﺎﻃﻞ ﻳﺎ
ﺑﻰ ﺃثر
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻋﻠﻔﺰﺍﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﭼﺮﻳﺪﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﺻﺪﻫﺎ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﻭﺣﺘﻰ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ ﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﺎﺧﻮﺩ ﺁﮔﺎﻩ ﻭﻧﻔس
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻭﺍﺟﺐ
ﻭﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻭﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﭼﻮﻥ تَقذُس ﺭﻭﺡ
القُدُس ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺷﺐ
ﻗﺪﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﻣﺎﻩ ﻳﺎ
ﺻﺪ ﺳﺎﻝ ﻋﻤﺮ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﺭﺯﺵ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻮﺵ ﻭﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﻧﻴﮑﻮﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﮐﻪ ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﺴﺦ ﺑﺪﺗﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﻳﺎ ﻣﺴﺦ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﺴﺦ
ﻭﮔﻨﺪﻳﺪﮔﻰ
ﮔﻴﺎﻫﻰ ﻭ ﺭسوﺥ
ﺩﺭ ﺭﺳﺦ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻭ
ﭼﺮﮐﻰ ﺩﺭ ﻭﺳﺦ
ﺗﺤﺖ ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
ﺗﺎ ﭼﻘﺪﺭ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﮔﻨﺎﻩﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑﻭﻣﺰﻳﺪ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﺳﺮﮐﺸﻰ ﺍﺯ
ﻓﻄﺮﺕ ﺫﺍﺗﻰ
ﺧﻮﺩﻭﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺍﺯ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻭ ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ ﻓﺮﺍﻭﺍﻧﻰ
ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﺟﻬﺶﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺑﺎﺳﺘﻨﺎﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺵﻳﻚ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻭﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ(ﺗﻤﺎﻳﻞ ﻃﺒﻴﻌﺖ)ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭﺃﺗﻤﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﻓﻄﺮﻯ ﻭ ﺫﺍﺗﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ ﻭﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﺎﻫﻴّﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ ﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻬﺎ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺗﺮ
ﻋﻠﻮﻡ ﻭ ﻟﺬﺍ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ(ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺣﻴﺎﺗﻰ)
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ l ﮐﻪ ﻣﺎ
ﺩﺭ ﻋﺮﻓﺎﻥ(
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮔﻮﺋﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺭﻭﺣی ﻤﻘﻠﻮﺏ
ﻭﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺒﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺮﻭﺩﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻧﻔس
ﺭﺍ ﻫﻤﺎﻥ شیئ
ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻳﺎ
ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻳﺎ
ﻧﻔس ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺁﻧﺮﺍ ﺗﺒﺪﻳﻞ
ﺑﺮﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻧﻔس
ﻣﻄﻤﺌﻨّﻪ ﻭمُلهمه
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪ ﻧﻔس ﺍﻣّﺎﺭﻩ
ﻭ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﻴﺮﻭﻥ
ﻣﻴﺂﻳﺪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﮕﺮﻋﺮﻓﺎﺍﺯ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ ﺭﻭﺡ ﺷﻨﺎس
ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﻫﻴﭻ
ﺭﻧﮓ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺭﻧﮓ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ
ﻃﺒّﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺭﺍ ﺳﺘﻤﮕﺮﺍﻧﻪ
ﻭ ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﻭ ﺑﻨﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﺑﺮ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ ﺁﻥ
ﻧﻴﺰ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﻭﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺭﻭﺍﻥ خویش
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺖ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ ﻭ
ﺑﺪﺗﺮ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻭﺩﻳﻦ ﻭ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺷﺎﻥ
عمل ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉﺑﺸﺮﻯﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺭﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﻧﻪ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺩﻳﻨﻰ
ﺭﺍﺑﻘﻮﻝ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ(ﻧﻈﺎﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ)
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺧﻮﺩ ﺩﻳﻨﺪﺍﺭﺍﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﻣﻨﺤﺮﻑ
ﺧﺮﺍﺏ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﻧﻈﻢ ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺮ ﺑﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺣﺪس ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﻘﻞ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺯﺩ ﮐﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭﺑﺪﺍﺧﻞ
ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻧﻔﻮﺫ ﮐﺮﺩﻩﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ ﺍﻭﺭﺍ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﮑﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﻳﻦ(ﺣﺪس ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻋﻘﻞ) ﺭﺍ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﭼﻮﻥ ﺩﻗﻴﻘﺎ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﻭ ﻫﺮﻋﺎﺭﻑ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﻨﺪ
ﺯﻳﺮﺍ ﺍﮔﺮ ﻋﻘﻞ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﺑﺮﻭﺩ
ﻣﺤﺎﻝ ﺍﺳﺖ . ﻣﮕﺮ
ﺩﺭ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺤﺼﻴﻞ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﺍﻧﺸﮕﺎﻫﻬﺎ
ﮐﺴﺐ
ﺍﺩﺑﻴّﺎﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻫﺴﺖ . ولی
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺭﺍﻩ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺍﻟﻬﻰﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺩﻟﻴﻞ
ﻭﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ الهی
اﺳﺖ ﺍﮔﺮ ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ معرّفی
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻋﺮﻓﺎﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﻋﻠﻤﺎ ﻭ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﺩﺭ
ﺑﺤث تطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ ﺍﻭﮐﻪ
ﺟﻬﺶ ﺧﻠّﺎﻕ
ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺑﺸﺪﺕ
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ
ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﺭﺍ
ﺗﺼﻮﺭﻯ
ﺷﺎﻋﺮﺍﻧﻪ ﻭ
ﺭﻭﻣﺎﻧﺘﻴﮑﻰﻳﻌﻨﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺩﺭﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮐﻤﻚ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻋﻠﻢ
ﺩﺭﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ
ﺣﺮﻑ ﺁﺧﺮ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻋﺮﻓﺎ
ﺣﺮﻑ ﺭﻭﺯ
ﻋﻠﻤﺎﻯ ﺗﮑﻨﻮﻟﻮﺟﻰ
ﻭ ﻓﻴﺰﻳﻚ ﺭﺍ
ﺩﺭﺷﺮﺡ ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺘﺎﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
أﻣﺮﻯ (ﻣﺠﺎﺯﻯ
ﻭﺷﻌﺮﻯ)ﻭ ﺧﺮﺍﻓﻪ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻪﺍﻧﺪﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﺤث ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ ﻭ
ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﻌﻰ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺑﺮﺍﻳﻦ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ(ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﺍ ﻧﻴﺮﻭﻯ
ﺧﻔﻴﻪﺍﻯ)ﻏﻴﺒﻰ
ﻭ ﺳﺤﺮﻯ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪﻭﺩﺭ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻌﻠﻞ
ﻗﺮﻳﺒﻪ ﻭ ﻋﻠﻞ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻣﻮﺭ ﺭﻭﺣﻰﻗﺎﺑﻞ
ﺗﺠﺰﻳﻪ ﻭﺗﺤﻠﻴﻞ
ﻋﻠﻤﻰ ﻧﻴﺴﺖﭼﻮﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺭﺍ ﺑﺘﻮﺍﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﮐﺮﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ ﺭﺍ ﻧﻴﺰﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻧﻤﻮﺩ . ولی
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻣﺮﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﺳﺖ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ
ﺑﺪﺍﻥ ﮐﻤﺎﻝ
ﺭﻭﺣﻰ ﺭﺳﻴﺪﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ ﺍﻧﺪﻳﺸﻪ
ﻫﺎ
ﻭﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﻭ
ﮐﺮﺩﺍﺭﻫﺎ ﺍﻭ ﭘﺪﺍﺧﺖﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ
ﭼﻘﺪﺭ ﺑﻄﻮﺭ
ﮐﻴﻔﻰ ﻳﺎ
ﮐﻤّﻰ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﮕﺬﺷﺘﻪ ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . پس ﻋﻘﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﮐﻪ
ﭼﻨﺎﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﺁثاﺭ ﻣﺤﺴﻮس ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺪﺍﺭﺩ
. ﭼﻮﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻣﺮﺍﺗﺐالهی
ﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻨﻄﻘی ﻨﻴﺴﺖ
ﮐﻪ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ ﺳﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﮐﻨﺪ .

ﺑﺮﺍﺑﻮ
ﻭ ﺩﮐﺎﺭﺕﺑﻴﻦ
(ﺭﻭﺡ ﻭﻣﺎﺩﻩ)ﺗﻔﺎﻭﺕ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺘﻔﮑّﺮﻯ
ﻧﻴﺰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ولی
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺟﻬﺶ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻴﺴﻴﻮﻟﻮﺟﻰ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺭﺑﻂ
ﻧﺎﻣﺤﺴﻮس ﺩﺍﺭﺩ
. ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﺗﻮﺍﻓﻖ ﺑﺎﻳﺪ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭبالقوّه
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺤﻘﺎﻳﻖ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺑﻴﻮﻟﻮﺟﻰ ﺑﻰ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻧﺪﺍﻧﺴﺖ
. ولی ﺭﻭﺡ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﻌﻠﻮم
ﻄﺒﻴﻌﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩﻭﺑﺎ ﺭﺑﻂ
ﺁﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﺨﻔﻰ ﺗﺮ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺪ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﻮﻓﻴﻘﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺪﺍﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻧﻈﺮﻳﻪ
ﺩﮐﺎﺭﺕ ﺭﻧﮓ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍﭼﻮﻥ ﻣﺎﺩﻩ
ﻏﻴﺮ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻧﺰﺩ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺣﺘﻰ
ﺧﺼﺎﻳﺺ ﻣﺎﺩﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺭﺍﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﻣﺎﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ
ﻇﺎﻫﺮ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻓﻴﺰﻳﻚ
ﺃﺗﻤﻰﮐﻪ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ ﺭﻭﺡ
ﺃﺗﻢ ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺗﺤﺖ ﺃﺗﻤﻰ ﻭ
ﻳﺎ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﻓﻮﻕ ﺃﺗﻤﻰ
ﻣﻮﻟﮑﻮﻟﻰ ﻭ
ﮊﻧﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﻋﻀﻮﻯ
اﻭﺭﮔﺎﻧﻴﻚﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺕ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎ
ﺟﺰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻰ ﮐﺴﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻮﺻﻴﻒ
ﻣﻴﮑﻨﻢﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ(ﻣﻈﺮﻭﻑ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻇﺮﻑ)ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺪﻥ
ﻣﺎ ﻇﺮﻑ ﺭﻭﺡ
ﻧﻴﺴﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻦ
ﺍﺯ ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﺻﻔﺖ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﻭ
ﺗﮑّﺎﻣﻞ
ﻭﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭ ﭼﻮﻥ
ﺩﻳﻤﻮﻣﺖ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﻭ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻋﻠﻢ ﻃﺒﻘﺎﺕ
ﺍﻟﺄﺭﺽ ﺯﻣﻴﻦ
ﺷﻨﺎﺳﻰﺍﻋﺎﺩﻩ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻳﻚ ﻗﻄﻌﻪ ﺁﻫﻦ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﻋﻀﻮﻯ ﺑﺎﺷﺪﮐﻪ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﺧﻮﺩ
ﻭﻣﺎﻫﻴّﺖ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﭼﻮﻥ ﺟﺎﺫﺑﻪ
ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻰ
ﺭﺍﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺭﺍ
ﺗﺮﺍﮐﻤﻰ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ولی ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﺪﺍﺭﻯﻳﺎ
ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻟﻮﻟﺒﻰ فنری
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺁﻥ ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺣﺮﮐﺖ
ﻣﺪﺍﺭﻯ
ﻭﺩﺍﻳﺮﻩﺍﻯ
ﺧﻮﺩﮐﻤﻰ ﻫﻢ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﭼﻮﻥ
ﺩﺍﻳﺮﻩ ﺣﻠﻘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻓﻨﺮ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﻄﻌﻪ ﺁﻫﻦ
ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺩﺍﺭﺩ
ﭼﻮﻥ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ ﺩﻭ
ﺻﻔﺖ
ﺣﻴﺎﺗﻰﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﻫﻢ
ﺭﻧﮕﻰ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺮﺗﺮ
ﺟﻮﺋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺩﺭ
ﻫﻤﺮﻧﮕﻰ ﻭ
ﺗﮑﻴﻴﻒ ﻭ ﭘﺬﻳﺮﺵ
ﮐﻴﻔﻴّﺖ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ
. ﮐﻪﺗﻌﺎﺩﻝ ﻳﺎ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺟﻬﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻳﻚ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺑﺤث
ﻋﮑس ﺍﻟﻌﻤﻞ
ﻭﺑﺎﺯﺗﺎﺏ
ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﻰ ﺩﺭ
ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺍﻧﺮﮊﻯﺩﺭ
ﺍﻣﻮﺭﻏﻴﺮﻋﻀﻮﻯ
ﺩﻟﻴﻞ ﺩﺍﺷﺘﻦ
ﺭﻭﺡ ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ
ﺍﺳﺖ . ﺃﺻﻞ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﮐﺎﺭﻧﻮ ﺩﺭ
ﺩﻳﻨﺎﻣﻴﻚ
ﺣﺮﺍﺭﺗﻰ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻔﮑﻴﻚ
ﻗﺎﻃﻊ ﺑﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﻣﺎﺩﻩ ﻏﻴﺮ
ﻋﻀﻮﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺼﻮﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺗﻠﻮ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﻣﺮﺯ
ﻗﺎﻃﻊ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺪﺍﺋﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﻏﻴﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﻭﺟﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﻭﺣﻴﺎﺕﮐﻪ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺮﺍﻍ ﺩﺍﺭﻳﻢﺍﻣﻮﺭﻯ
ﭼﻮﻥ ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍنی
هست ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ
ﺷﺮﺡ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
(ﺍﺭﺍﺩﻩ ﺗﺮﻙ
ﺍﺭﺍﺩﻩ)ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺩﻟﻴﻞ ﻭﺭﺍﻩ
ﮔﺸﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﻫﺮ
ﻭﺟﻮﺩﻯ ﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺑﺎ
ﺑﺮﺗﻠﻮ
ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺫﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺑﺨﺸﺪ . ﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯﭼﻪ
ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻋﻤﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﭘس
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺧﺎﺹ ﭼﻮﻥ
ﺻﻮﺭﺕ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺍﻭ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﻭﺫﺍﺗﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻳﺎ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﺩﻯ
ﺟﻬﺎﻥ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺳﻴﻞ
ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﻭ ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺧﺎﺭﺟﻰ
ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ
ﻣﻴﮑﻨﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺁﻧﻬﺎﺭﺍ
ﺟﺒﺮﺍﻥ ﻭخُنثی
ﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪﺣﺘﻰ
ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺑﻌﺎﻣﻞ
ﻣثبت ﺩﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﮐﻨﺪ ﮔﻮﺋﻰ ﻋﻴﺒﻰ
ﻫﻢ ﺩﺭ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﻃﺒﻴﻌﻰﻭ
ﻓﺘﻨﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﻠﺎﻳﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﺘﻮﺟّﻪ ﻧﻘﺺ
ﻭﮐﻤﺒﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺟﺴﺖ . ﭘس ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺑﺎﻳﺪ
ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . پس ﺗﺨﻠﻴﻪ
ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺄﻣﻴﻦ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎ
ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻋﻰ ﻭ
ﺳﻄﺦ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺑﺒﺮﺩ
. ﻭ ﺑﻤﻮﺟﺐ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﻟﻬﻰ ﺟﻬﺎﻥ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺗﺒﻌﻴّﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪ . ﻭﺗﺮﻙ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻓﻴﺰﻳﻚ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺁﻣﺎﺭﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﻃﺒﻴﻌﻰﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻋﻤﻞ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ ﻗﺪﺭﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ(ﺣﻔﻆ
ﻭﺗﻌﺎﺩﻝ
ﺫﺍﺗﻰ) ﻭﺗﻮﺍﺯﻥ
ﺑﺎﻃﻨﻰﮐﻪ
ﺿﻤﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣثبت ﻭ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺫﺍﺕ
ﺍﺩﺭﺍﻙ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ
ﮐﻤﺎﻝ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻗﺪﺭﺕ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﺫﺍﺗﻰ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥﺣﻔﻆ
ﻭﺟﻮﺩ
ﻓﺮﺩﻯﺩﺭ ﺳﻄﺢ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﮔﻮﺋﻰ
ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ
ﭼﻴﺰﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﻭﻗﺪﺭﺕ
ﺧﻮﺩﺳﺎﺯ و حقظ
ﺫﺍﺗﻰ ﻭ ﻳﺎ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻰ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ خویش ﺩﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺻﻔﺎﺕ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑی
ﻨﻴﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪﮔﺎﻫﻰ
ﻣﺎﺩﻳّﻮﻥ ﺍﺯ
ﺻﻔﺎﺕ ﻣﺎﺩﻩ
ﺃﺗﻤﻰ ﻭ ﺳﻠّﻮﻟﻰ
ﺟﺴﻢ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﻨﻮﺯﻫﻴﭻ
ﻣﻮﺭﺩﻯ ﻣﺎﺩﻯ
ﺩﻳﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ
ﮐﻪ ﭼﻨﻴﻦ
ﻗﺪﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻋﺠﻴﺐ ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺭﺍﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
(ﭘﺰﺷﻚ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻯ)ﮐﻪ
ﺭﻓﻊ ﻣﻌﺎﻳﺐﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻧﺎ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
(ﺑﺎﻳﺘﻬﺎﻯ)
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﻳﻚ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺑﺎﺭ
ﺣﺎﻓﻈﻪ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﺍﺯ
ﻧﻮ ﺑﺮﺣﺴﺐ برنامه
داده شده
سایبرنیتکی ﺗﻨﻈﻴﻢ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﻭﻳﺮﻭﺳﻰ ﻣﺮﺗﻔﻊ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﭘس
ﮐﺎﺭﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺴﺖﺑﻠﮑﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻤﺎﺗﻴک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
ﻭﮐﺎﺭﻯ
ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮔﻮﺋﻰ
ﺣﺮﮐﺖ
ﭼﺮﺧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻋﺖ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﮐﺎﺭﺵ ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﮐﺎﺭﻯ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﻭ ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺃﺗﻤﻬﺎﻯ
ﭼﺮﺧﻬﺎﻯ
ﺳﺎﻋﺖ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯ
ﺑﻌﺪﻯﺭﺍﻩ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺃﺗﻤﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﻧﺒﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮑﻨﺪ .

ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺷﺎﻧس
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﻠﺴﻔﻪ تطوّرﻯ
ﺟﺎﺋﻰ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ثاﺑﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﺨﺼﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﻞ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ(ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭ ﺩﻳﻦ)ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺡ ﻫﺮﮐس ﺭﺍ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ ﭼﻮﻥ
ﺭﻫﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻣﻰ ﺭﻭﺡ
ﺷﻨﺎس ﻗﺮﻥ
ﺑﻴﺴﺘﻢ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩ ﻭﺍﺯ تطوّرﻯ
ﺻﺤﺒﺖ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺸﮕﻮﺋﻰ
ﻣﺴﻴﺮ ﺁﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺭﺯﺵ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻧﻴﺰﻡ
ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺩﺭ
ﺭﻭﺵ ﭘﻴﺸﺮﻭﻯ
ﻭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮﮔﺰ
ﺍﺯ ﺍﺻﻮﻝ ﺧﻮﺩ ﺧﺎﺭﺝ
ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻟﺬﺍ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪﮐﻪ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻟﺶ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺧﺎﺭﺝ ﺷﺪ
ﮔﺮﭼﻪ ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺷﺶ ﻃﺒﻘﻪ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺻﻠﻰﻭ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺟﺰﺋﻰ ﺑﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﻭ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻃﺒﻘﻪ
ﭼﻬﺎﺭﻡﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺷﺎﻣﻞ
ﻣﮑﺘﺐ ﻳﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ . ﻭﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭ ﺍﻭﺍﺧﺮ
ﻋﻤﺮ ﻭﻯ ﻭﺍﺭﺩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺴﻴﺢ
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ
ﻭﺍﺭﺩ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺸﻢ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻧﺸﺪﻩﮐﻪ ﺁثاﺭ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﻫﺮﻭﻟﺎﻳﺖﻣﺸﺨّﺺ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻃﺒﻘﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺮ ﺷﺨﺺ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺩﺭ تطوّر
ﺧﻠّﺎﻕ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥﺩﻭ
ﺟﻬﺖ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ
ﻫﺴﺖﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺟﻬﺶ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﻳﮑﻰ(ﺳﻤﺖ
ﻏﺮﻳﺰﻯ)ﮐﻪ
ﺑﺠﺎﻣﻌﻪﻫﺎﻯ
ﺑﺴﺘﻪ ﻣﻴﮑﺎﻧﻴﮑﻰ
ﻣﺒﺪﻝ ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ
ﺍﻭﻟﻴّﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻭﺍﺿﺢ ﺗﺮ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻣﻮﺭﭼﻪ
ﻭﻣﻮﺭﻳﺎﻧﻪ ﻭ
ﺯﻧﺒﻮﺭﻫﺎﺟﻬﺶ
ﻋﻘﻠﻰ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﻭ ﻫﻮﺵ
ﻏﺮﻳﺰﻯﺑﺮﺍﻯ
ﺑﮑﺎﺭ ﺑﺮﺩﻥ
ﻭﺳﺎﺋﻞ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻭ ﻏﻴﺮ
ﻃﺒﻴﻌﻰ ﻫﺴﺖ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻳﺎﺩ
ﮐﺮﺩﻩﮐﻪ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﻳﻦ
ﺩﻭ ﺟﻬﺖ ﺍﺳﺖ . (ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺴﺘﻪ ﻏﺮﻳﺰﻯ)
ﻭ(ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﮔﺮﻭﻫﻰ) ﮐﻪ
ﺷﺒﻴﻪ ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﻣﻮﺭﭼﮕﺎﻥ
ﻋﻤﻞ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺎﺯ
ﺍﺯ ﻣﺮﺯ ﮔﺮﻭﻩ
ﻣﻰ ﮔﺬﺭﺩ . ﻭ ﭘﺮ
ﺍﺯ ﺧﻠّﺎﻗﻴّﺖ
ﻭ ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻭ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻭ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ می
گرﺩﺩ . ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﻄﺮ ﺧﺎﺭﺟﻰﻭ ﺣﻔﻆ
ﻧﻈﺎﻡ
ﺧﻮﺩﭼﻮﻥﻤﻮﺭﭼﮕﺎﻥ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖﺣﻔﻆ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭﺍﺯ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺟﻮﺍﻣﻊ
ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻓﻌﻠﻰ
ﺑﺸﺮ ﺭﺍ ﺫﺍﺗﺎ
ﺑﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪﮐﻪ
ﮔﺮﻭﻩﺭﺍ ﺣﻔﻆ
ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ
ﻃﺮﺩ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻳﺎ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ(ﻓﺮﺩ
ﻓﺪﺍﻯ
ﺟﺎﻣﻌﻪ)ﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻭﺝ ﺍﻳﻦ
ﻧﻈﺮ ﺩﺭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﮐﻤﻮﻧﻴﺰﻡ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﺩﻟﻴﻞ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﮔﻰ ﮐﻤﻮﻧﻴﺴﻢﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺣﻞ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺍﻟﺰﺍﻡ ﻭﺍﺟﺐ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﺣﻔﻆ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎ ﻭ
ﻋﻘﻠﻴّﺎﺕ ﺟﻤﻊ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ ﻳﻚ
(ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺒﺮﻯ)ﻭ ﻏﻴﺮ
ﺍﺻﻠﻰ ﺩﺭ
ﺟﻮﺍﻣﻊ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﺑﺮ
ﻏﺮﻳﺰﻩ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭ ﺗﻤﺎﺳﻚ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺪﻑ ﺣﻔﻆ
ﺟﻤﻊ ﺍﺯ ﺧﻄﺮ
ﺧﺎﺭﺟﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻘﺸﻰ ﻋﺸﻖ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭ ﺣﺪّ ﺃﮐثر
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺩﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺴﻄﺢ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻭ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺣﻔﻆ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﺣﻔﻆ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺎﺷﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺁﺩﻣﻴّﺖ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﻫﺪﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﻫﺪﻑ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻓﺮﺩﻯ ﺩﺭ ﺑﻴﻦ
ﺟﻤﻊ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺁﻥ ﻫﺴﺖ . ﻭ ﻋﺸﻖ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺯ
ﻋﺸﻖ ﺑﻮﻃﻦ
ﻭﻳﻚ ﮔﺮﻭﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺳﻄﻮﺡ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺁﻏﺎﺯ ﺍﺯ
ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﻭﻗﺒﻴﻠﻪ
ﻭﺷﻬﺮ ﻭﮐﺸﻮﺭ
ﺗﺎ ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺑﺎﻟﺎ ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﻟﺎ ﺑﺮﻭﺩ . ﻭ
ﺍﺯ ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰ ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﺨﺼﻰ
ﻭ ﮐﺸﻔﻬﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪ ﭘﻴﺶ
ﺑﺮﻭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﮔﺮﺩﺩ .

ﺩﻭ ﻧﻮﻉ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻓﺮﺩ
ﺑﺎ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻫﺴﺖ . ﻳﮑﻰ ﮐﻪ (
ﻓﺮﺩ ﺧﻀﻮﻉ)
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺭﺍ ﻣﻰ
ﭘﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﻓﺸﺎﺭ
ﺁﻧﺮﺍ ﭘﺬﻳﺮﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺠﺒﻬﻪ
ﺟﻨﮓ ﻭﺧﻄﺮ
ﻣﺮﮒ
ﻧﻴﺰﻣﻴﺮﻭﺩ
ﮐﻪ ﺟﻤﻊ ﻣﺼﻮﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺣﺪﻭﺩ ﮔﺮﻭﻩ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ
ﻭﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺟﻤﻊ
ﻭﮔﺮﻭﻩﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ
ﻭﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﺩﻳﮕﺮ ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻴﻢ ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﺍ(ﺁﺩﻣﻴّﺖ)ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻋﺒﻮﺭﺍﺯ
ﻣﺮﺣﻠﻪ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ
ﺟﻤﻌﻰﻓﺮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺭﻭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺑﺮﻭﺯ
ﻭﺟﺪﺍﻥ ﻭ
ﺿﻤﻴﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ثمره ﺣﻴﺎﺕ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺻﻠﻰ ﻭﺟﺪﺍﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰﺩﺭﺧﺪﻣﺖ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻊ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﺣﻔﻆ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﻈﺎﻡ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺑﺮﻭﺯ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰﺑﺎﻋث
پیدایش
ﺗﻤﺎﻳﻠﺎﺕ
ﺷﺨﺺ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﻭ ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺼﻔﺎﺕﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﻠﺎﺷﺪ . ﺗﺎﺑﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻣﻌﻠّﻢ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺁثاﺭ
ﺧﻮﺩﺧﻮﺍﻫﻰ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻴﻞ
ﺑﻬﻤﮑﺎﺭﻯﻭ
ﺍﺷﺘﺮﺍﻙ
ﻣﻨﺎﻓﻊ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﻋﺒﻮﺭ ﮐﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭکُلّ
ﻫﺴﺘﻰ ﺧﺪﻣﺖ
ﮐﺮﺩﻥ ﺩﺭ
ﺑﻴﺎﻳﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺴﺘﻪ
به (ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺎﺯ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻭ
ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺳﺪ . ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺸﺮ ﻧﻔﻊ
ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﺷﺨﺺﻭﻳﺎ ﺍﺯ
ﻃﺮﻳﻖ ﻧﻔﻊ
ﺟﻤﻌﻰ ﺩﺭ ﺃﺻﻞ
ﻫﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺍﺷﺘﻨﺮﺍﻙ
ﻣﻨﺎﻓﻊﮐﻪﺍﻟﺰﺍﻡ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺣﻔﻆ ﻣﻨﺎﻓﻊ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻭﻣﺎﻟﮑﻴّﺖ
ﺟﻤﻌﻰ ﺟﻨﮓ ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻭ ﺩﺭﻭﻍ ﮔﻮﺋﻰ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﻋﻤﺪﻯ ﺭﺍ ﻣﺸﺮﻭﻉ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺟﺎﺋﻰ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻩﺟﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺁﻥ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺴﺘﻪﺫﺍﺗﺎ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺮ ﻏﺮﻳﺰﻩ ﺣﻴﺎﺕ
ﺷﺨﺺ ﻗﺮﺍﺭ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺑﺎ
ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﻴﻮﻟﻮﺟﻴﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﺩﺭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺑﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﮔﻬﮕﺎﻩ
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﺮﺗﺮ ﺷﺪﻥﺍﺯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺟﻤﻊ ﻭ ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻟﺎﺯﻡ
ﺗﺮﻣﻴﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺭﺍﻩ
ﺣﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ ﻭ
ﻋﺰﻟﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰﻓﻬﻢ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺁﺯﺍﺩ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﭘﻴﺪﺍ
ﺷﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻳﺪﺁﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﻟﺬﺍ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺭﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺷﻬﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﺗﺮﻭ ﻃﺒﻌﺎ
ﻋﺸﻖ ﻭﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻭﻫﻨﺮﻣﻨﺪﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺪﺳﺖ
ﻣﻴﺂﻭﺭﻧﺪ . ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﻗﺪّﻳﺴﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻤﻴﻦ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺑﺮﺗﺮﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻟﺰﻭﻣﻰ ﻫﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻄﻮﺡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭ
ﻋﻠﻤﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻨﺪ .

ﻗﺪّﻳﺴﻴﻦ
ﻭ صوفیّه ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺁﻧﻬﺎﺍﺯ(ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺣﻴﺎﺗﻰ) ﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﺁﻧﻬﺎ ﺍﺣﺴﺎس ﺍﺗّﺤﺎﺩ
ﻭ ﺗﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺩﺭ ﺗﻠﺎﺵ
ﺣﻴﺎﺕ ﺧﻠّﺎﻕ
ﻭ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺮﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﺧﺎﻟﺺ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺯﺍﺩ ﺍﺯ
ﻣﺎﺩﻩ ﻭ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﺣﻘﻴﺮ
ﺗﺮ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻣﻨﺒﻊ
ﺍﺻﻠﻰ
ﺣﻴﺎﺕﻭﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﺗﻤﺎس ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺪﺭﺕ ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ ﻭ
ﻫﺴﺘﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺁﻧﺮﺍ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺁﺯﺍﺩ
ﻣﺴﻴﺤﻴّﺖ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺭﺍ ﺩﺭ محمّدﮐﺎﺷﻒ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸم ﺮﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﭘس ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﮐﺸﻒ ﻣﺴﻴﺢ
ﺩﺭﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﻮﺩ . ﭘس
ﻋﻘﻠﻬﺎ
ﻭﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺩﺭ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺷﺎﻥ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺳﺎﻟﻚ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻧﺎﻥ
ﺗﺎﺭﻳﺦ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻴّﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ صوفیّه
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺻﺎﺣﺐ ﺩﻟﻬﺎﻯ
ﺑﺎﺯﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺭﻭﺩ ﻭﻓﻬﻢ ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ ﺭﺍ
ﺍﺷﻐﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻋﻤﻞ
ﻭ ﺍﺭﺍﺩﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺻﻠﺎﺡ
ﻭﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﮐﻪ
ﺑﺪﮔﻮﻳﺎﻥ ﺑﺼﻮﻓﻴّﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ صوفیّه
ﺭﺍ ﻧﺸﺌﻪ ﻭ
ﺟﺬﺑﻪ ﻭ ﺧﻠﺴﻪ
ﻭ ﺍﻭﻫﺎﻡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪﺩﺭ
ﻭﺍﻗﻊ
ﺭﻗﺎﻳﻘﻰ ﺍﺯ
ﺗﻨﺰﻳﻞ ﺷﺪﻩ ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮ ﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺍﻧﻔﻌﺎﻝ
ﺧﺎﺻّﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
أثَر ﻓﻌﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ .

ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺟﺒﺎﺭﻯ ﻳﻚ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ ﻭﺩﺭﻭﻍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ولی ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎ ﻋﺸﻖ
ﻭﻋﻠﺎﻗﻪ
ﺧﻮﺩﻭ ﺑﺎ ﻓﻬﻢ
ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﻭ
ﻋﺎﻣﻞ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺴﺎﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﮔﻮﻧﻪ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ ﺩﺭ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ
ﺁﻧﻬﺎﺑﺎ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻭ ﺑﺎ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ پس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﺑﺸﺮﻳّﺖ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﺍﺳﺖ . ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺩﻭ ﻋﺎﻣﻞ
ﻣﺎﻧﻊ
ﺩﺍﺭﺩﻳﮑﻰ(ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﺷﺪﻥ ﺍﺯ
ﺁﺯﺍﺩﻯ) ﺷﺨﺼﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻓﻄﺮﺗﺎ
ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻫﺮﮐس
ﻫﺴﺖ . ﻣﮕﺮ ﺩﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺁﻧﻬﺎ ﻭ
ﺩﻭﻡ (ﺍﺻﻞ
ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ)ﻭ
ﺣﻘﻮﻕ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻭﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺟﺪّﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ . ﻭﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻌﺎﻃﻔﻪ
ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ ﺟﺰ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﺩﻣﮑﺮﺍﺳﻰ ﻭ
ﺣﻘﻮﻕ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻭ ﺑﺸﺮﻯ ﻣﺤﺮﻙ ﺍﺻﻠﻰ
ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺗﺸﺒﻴﺖ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺍﺧﻠﺎﻕ
ﻃﺒﻴﻌﺘﺎ
ﻣﺎﻫﻴّﺘﻰ
ﺑﻴﻮﻟﻮﺟﻴﮑﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﮐﻨﺘﺮﻝ
ﺟﺴﻢ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺁﺯﺍﺩﻯ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﺭﻳﺎﺿﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺩﺭ
ﺍﺳﺘﻘﻠﺎﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﺍﺳﺖ .

ﺑﺮﮔﺴﻮﻥ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﻭ
ﻧﻮﻉ
ﺍﺧﻠﺎﻕ(ﺩﻭﻧﻮﻉ
ﺩﻳﻦ)ﻣﻴﺸﻨﺎﺳﺪ
(ﺩﻳﻦ ﺳﺎﮐﻦ)
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻭ(ﺩﻳﻦ ﻣﺘﺤﺮﻙ)
ﺩﻳﻨﺎﻣﻴﮑﻰ . ﺑﺘﻌﺒﻴﺮﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻳﻥﺪﻭ
ﺩﻳﻦ(ﺩﻳﻦ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺭﺍﻳﺞ)ﻭ(ﺩﻳﻦ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ)ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﻳﺎ(ﺩﻳﻦ
ﺑﺴﺘﻪ ﻭ
ﺑﺎﺯ)ﻭﻳﺎ ﺩﻳﻦ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭﺩﻳﻦ ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺩﺭﻭﻳﺸﻰ
. ﻭ ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﻋﺎﻣﻞ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﺎﺻﻠﺎﺡ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﻭﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﺩﺍﺭ
ﻭﻣﻔﺎﺳﺪ ﻭ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻠﺎﺯﻡﺑﺨﻮﺍﺳﺘﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺟّﻪ ﻧﻤﻰ
ﮐﻨﻨﺪ . ﭼﻮﻥ
ﺑﺎﻭﺭﻯ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ ﻋﺸﻖ
ﻭﺍﻳﻤﺎﻥ
ﻭﺟﺪﻳﺖ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻟﺬﺍ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭ ﺍﺳﻤﻰ ﻳﺎ
ﺭﺳﻤﻰ ﻣﻌﺮﻭﻑﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺗﻨﺎﻗﺾ ﻭ
ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ ﻭ
ﻏﻴﺮ ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺴﻬﻮﻟﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥﺑﻬﺮ
ﺟﺮﻡ ﻭﺟﻨﺎﻳﺖ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻳﺎ ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﻇﻠﻢ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﮔﺎﻩ
ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﻨﺎﻩﮐﺎﺭﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﻣﺪﻋﻰ
ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ
ﻣﺠﺘﻬﺪ ﺑﻮﺩﻥ
ﺩﺭ ﺍﺻﻔﻬﺎﻥﺗﻨﻬﺎ
36
ﻣﻬﺪﻭﺭ ﺍﻟﺪﻡ
ﺭﺍ ﺷﺨﺼﺎ
ﻭﺑﺪﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺳﺮﺑﺮﻳﺪﻩ ﺗﺎ
ﻣﺤﺮﻭﻡ ﺍﺯ
ثوﺍﺏ
ﺍﺟﺮﺍﻯﺎﺣﮑﺎﻡ
ﺧﻮﺩ ﻭﺑﻨﺎﻡ ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﺧﺪﺍ ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺭ
ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ ﻭ ﺍﺳﻤﻰﺍﺯ
ﻋﻠﻢ ﻭ ﻫﻨﺮ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﻧﻴﺰ ﺧﺒﺮﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮔﺮﭼﻪ ﺑﺘﻘﻠﻴﺪ
ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯﺍﻟﻔﺎﻅ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺟﺎﺭﻯ ﺑﺮ
ﺯﺑﺎﻥ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ بحقَّ
ﺧﻮﺩﭘﺮﮔﻮﺋﻰ
ﻫﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺧﻠﻮﺕ ﺧﻮﺩ
ﺁﻥ ﮐﺎﺭ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺑﺪﻭﻥ ﺩﻳﻦ
ﻧﻤﻰ ﺑﻴﻨﻴﻢ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺴﻮﻯ
ﻣﺮﺩﻣﺎﻥ ﺳﺎﺩﻩ
ﻟﻮﺡ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
أکثریّت
ﺟﺎﻫﻞ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺳﺘثماﺭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﻤس ﻭﺯﮐﺎﺕ
ﻭ ﺳﻬﻢ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻣﺎﻡ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
ﻭﺧﺮﺝ ﺧﻮﺩ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻟﺬﺍ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﻭﺧﺮﺍﻓﺎﺕﻭﺟﻬﺎﻟﺖ
ﺩﺍﻧﺸﻨﻤﺎ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭ ﺁﻳﺖ
ﺍﻟﻠﻪ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩﻭ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻭﺍﻫﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﻨﺎﺩﺭﺳﺘﻰ
ﻣﺴﺘﻨﺪ
ﺑﮕﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺭﻭﺡ ﺃﻧﺒﻴﺎ
ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻃﺮﻫﺎﺕ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺑﺮﻯ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﭘس
ﺁثاﺭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻳﻦ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﺩﺭ ﺗﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﻴﺎﺑﺪ . ﻭ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺍﮐثر ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﻓﻊ ﺁثاﺭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﻳﻦ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﺷﻨﺎﺳﻰ می
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﭼﻨﻴﻦ ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ
ﻭﺍﻋﺘﻘﺎﺩﺍﺕ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﺭﺍﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺭﻭﺍﻥ
ﻣﺮﺩﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺗﺎ ﭼﻮﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺳﺮ
ﺩﺭ ﺁﺧﻮﺭ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ سوﺭﻯ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ثرﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﻭﻫﻴﭻ
ﮔﺎﻩ ﻧﻴﺰ ﺑﻴﻦ
(ﻧﻔﻊ ﺷﺨﺼﻰ ﻭ سوﺩ
ﺟﻤﻌﻰ)
ﺗﻮﺍﻓﻘﻰ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻟﺬﺍ ﺗﻌﻘّﻞ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻨﻔﻊ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺳﺖ
ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﻠﻖ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﻨﻔﻊ
ﺟﻤﻊ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
ﻭ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻀﺮﺭ
ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﺑﺮﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍ ﻭﻋﻔﻮ ﺍﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﺪﻣﺖ ﮔﺬﺍﺭ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﺪﺍ ﺗﺼﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ .

ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺭﺷﺪ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪولی
ﻋﻘﻞ ﻗﻄﻌﺎ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﺭﺷﺪ
ﺟﺴﻤﻰ ﻭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻋﻘﻞ لَوّامه
ﻧﻘّﺎﺩ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦﻭ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ (ﻋﻘﻞ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ)ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﮐﺴﺐ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﺍﺳﺖ
. ولی ﻋﻘﻞ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﻏﺮﻳﺰﻯ ﺗﺄثیر
ﻣﻨﻔﻰ ﺩﺭ
ﻧﻈﺎﻡ ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺩﺍﺭﺩﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﻭ
ﺍﺳﺎﻃﻴﺮ ﻭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ
ﺑﻮﺟﻮﺩﻣﻴﺂﻭﺭﺩ
. ﻃﺒﻴﻌﺖ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻮﻫﺒﺘﻰ
ﺑﺸﮑﻞ ﺧﻴﺎﻝ ﻭ
ﺗﻮﻫّﻢ ﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺕ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﺗﺎﺭﻳﺦ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻕ ﻗﺮﺍﺭﺩﺍﺩﺟﻤﻌﻰ
ﺍﺳﺖ . ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﺗﺮﺧﺪﺍ ﺳﺎﺯﻯ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻋﻘﻞ
ﺿﻌﻴﻒ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺴﻢ
ﺟﺪﻳﺪ ﺗﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﻬﺮﻣﺎﻥ ﺳﺎﺯ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻭ ﺍﺻﻞ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻥﺍﻳﻦ
ﻋﻤﻠﻴﺎﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﺩﺭ ﺗﺼﻮﺭ ﻭ
ﺍﻭﻫﺎﻡ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰﺳﺮﺍﺳﺮ
ﺍﺯ ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻏﻴﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺑﺖ ﺳﺎﺯﻯ ﻭ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺗﺪﺑﻴﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺭﻭﺡ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪ ﻭﻋﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺳﻄﻮﺭﻩ
ﻫﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ ﺗﻮﺳﻌﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻭ
ﺗﮑﻤﻴﻞ ﺷﺪﻩ
ﺗﺼﻮﺭﺍﺕ ﻋﻘﻞ
ﺑﺪﺍﺋﻰ
ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﺤﺖ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ
. ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺕ(ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺿﺪ ﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﺭﻭﺡ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺗﺄثیر
ﻭﺩﺧﺎﻟﺖ ﺑﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ولی پس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ .

ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻤﻰ ﻭ ﺭﺳﻤﻰ
ﻗﺸﺮﻯ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺳﺎﺧﺘﻪ
ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺎﻩﻃﻠﺐ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﻧﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﻧﺒﺎﻟﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻭ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﺘﺎﺗﻴﻚ
ﻏﻴﺮ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰﺑﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﻳﻚ ﺩﻳﻦ
ﺍﻳﺠﺎﺩ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺎﺧﻠﺎﻕ ﺟﻤﻌﻰ
ﻭﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﻨﺪ . ﻭ
ﻧﻘﺶ ﺳﺤﺮ
ﻭﺟﻨﺒﻞ ﺑﺤﺪّ
ﺃﮐثر ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺍﻣﺎ
ﺩﻳﻦ ﻣﺘﺤﺮﻙ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺨﺼﻰﺍﺯ
ﺳﺮﭼﺸﻤﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺣﺪﺳﻬﺎﻯ
ﻋﻘﻞ ﮐﺎﻣﻞ
ﺷﺪﻩﻭ
ﭘﻴﺎﻣﻬﺎﻯ ﺑﻰ ﺳﺎﺑﻘﻪﺍﻯ
ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺪﻑ ﺩﻳﻦ ﻓﻌّﺎﻝ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﻭ
ﺍﺗﺼﺎﻝ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭ ﺳﻤﺒﻮﻟﻬﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻣﻴﺴّﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺣﺪّ ﺃﮐثر ﻭﺍﺟﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺣﺮﮐﺖ
ﺭﻭﺣﻰ
ﺑﺠﻠﻮﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻗﺎﺋﻢ دسم
أعظم ربّ
ﺍﻟﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺮﻁ ﻟﺎﺯﻡ ﻭ
ﻳﮕﺎﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﺎﺩﻯ ﻭ
ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻰ
ﻫﺎﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻭﺗﻤﺎﻡ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﮐﻨﺎﺭ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩﻭ
ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭﺗﻤﮑﺮﮐﺰ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺩﺭ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﺻﺎﺩﻕ
ﻭﻣﺴﺘﻌﺪ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ﻭﻯ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺗﺎ ﺩﻋﺎﻫﺎ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﺶ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﮔﺮ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﻋﺎ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺩﻋﺎ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻋث ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺡ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﺍﺻﻞ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺩﻳﻦ ﻓﻌّﺎﻝ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﺑﺨﺶ ﻭ
ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺧﻮﺩ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﺭﺳﺖ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﭘﻴﺮﻯ ﻭ
ﭘﺎﻳﺎﻥ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭصوفیّه
ﻭ ﻗﺪّﻳﺴﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺩﻳﻨﻰ
ﻋﻤﻠﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻋﻘﺪﻩ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻭ
ﻓﺴﺎﺩ ﻭ
ﻋﺎﺩﺍﺕ ﺍﺩﻭﺍﺭ
ﭘﻴﺸﻴﻦﻭ ﺭﻓﻊ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻳﺎ ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺩﺭ
ﻓﺼﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﭙﺎﻳﺎﻥ ﺭﺍﻩ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﻭﺍﮔﺮ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻏﻔﻠﺖ
ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﺗﺮ
ﺳﻠﺎﺡ ﺩﻭﻟﺒﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻭﻳﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻯ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﻓﻠﺎﺳﻔﻪ
ﻣﺎﺩﻯ ﺍﮐثرﺍ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻟﻰ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺣﺴﺎس
ﻟﺰﻭﻡ ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻣﻰ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ولی
ﺑﺨﺎﻃﺮ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎﮐﻪ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﻮﺍﻥ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻣﻘﺪﺍﺭ
ﮐﻤﻰ ﺍﺯ ﻋﻠﻮﻡ
ﻭ ﺍﻃﻠﺎﻋﺎﺕ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻏﺎﻓﻞ ﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻴﮑﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺨﺪﺍ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻳﺎ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﭘﻨﺞ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺠﻬﺎﻥﻧﻴﺎﺯ
ﺑﻬﺪﺍﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻭ ﻫﻴﭻ
ﮐس ﻗﺎﺩﺭ
ﺑﺪﺭﻳﺎﻓﺖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻭﻧﻮ
ﺑﻨﻮ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺫﻫﻨﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﻬﻢ ﻏﻠﻂ
ﻭ ﺍﻧﺤﺮﺍﻑ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺟﻬﻨﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺸﮑﻞ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻢ
ﭘﺮﻭﺭﻯ ﺩﺭ
ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮﺗﺮﺑﺮﺍﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ ﻟﺬﺍ
ﺗﻌﻘّﻞ
ﮔﺮﺍﺋﻰ ﻭ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﺑﻌﻘﻞ ﻣﺎﺩﻯ ﻭ ﻏﺮﻳﺰﻯ
ﻭ ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺭﻭﺍﻥﻣﺎﻧﻊ
ﺑﺰﺭﮒ ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺎﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﺮﻓﺎﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﻠﻢ ﺣﺠﺎﺏ
ﺃﻋﻈﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﻭ
ﺩﺭ ﺭﺷﺘﻪ تصوّف
ﺍﮔﺮ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻣﺤﺪﻭﺩ
ﺑﺘﺼﻮﻑ ﻧﻈﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ ﻭ تصوّف
ﻳﺎ ﺣﮑﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . پس
ﺻﻮﻓﻴﺎﻥ
ﻧﺎﺻﺎﻓﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﻳﻦ
ﻋﺮﻓﺎﺋﻰ ﭼﻮﻥ ﺣﺎﻓﻆ
ﻭﻣﻠّﺎﻯ
ﺭﻭﻣﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس
ﻭﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺨﺶ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻣﺰﻳﺪ ﺑﺮ
ﻋﻠّﺖ ﻭ
ﺁﻟﻮﺩﮔﻰ ﻭ
ﺳﻴﻪ ﺭﻭﺯﻯ ﺩﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

تصوّف
ﺫﺍﺗﺎ ﻓﻌﻞ ﻭ
ﻓﻌّﺎﻝ
ﺑﻮﺩﻥﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻉ ﻫﻨﺮﻯ
ﻭ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻯ ﻭ
ﻧﻘﺪ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺑﺎ ﻋﻘﻞ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻨﻔس لَوّامه
ﺍﺳﺖ . ﺍﻓﻠﻮﻃﻴﻦ
ﻋﻤﻞ تصوّف
ﺭﺍ(ﺗﻘﻠﻴﻞ
ﻧﻈﺮ) ﭼﻮﻥ ﻋﻠﻢ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﻭ ﺣﮑﻤﺎﻯ
ﻫﻨﺪﻯ ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺯﻳﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺤﺮﺑﻴّﺎﺕ تصوّف
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺸﺖ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﭘﻴﺶ ﺑﺎ
ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ
ﻭ ﺩﻳﻦ ﻭﺩﺍﺋﻰ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍﺁﺩﻡ ﻳﺎ
ﮐﻴﻮﻣﺮث ﺗﺄﺳﻴس
ﮐﺮﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
(ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻴﻨﻰ)ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ محمّدﻯ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪﻩ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻴﺴﺎﻧﺪ . ﺳﭙس ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺎﺭﺍ ﻳﺎ
ﻧﻮﺡ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﺑﺎﺑﻞﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ(ﻧﻮﺭ
ﺣﺴﻨﻰ)ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺎ ﺍﺯ
ﺗﺴﻤﻴﻪ ﻫﺎﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﻭ تصوّف
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﺑﮑﺎﺭ
ﻣﻴﺒﺮﻳﻢ . ﻭ ﻫﺮ مِلّت
ﻭ ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﺍﻣﺸﺎﺳﭙﻨﺪﺍﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻭﻳﺎ ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻳﺎﻥ
ﻧﺎﻡ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺩﻳﺎﻧﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺑﻮﺩﺍﺑﺎ(ﻧﻮﺭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﺷﻴﻮﺍ)ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺑﺎ(ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ)ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ(ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ) ﻭمحمّد
ﺑﺎ ﮐﺸﻒ (ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ)
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﺸﻤﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺿﺮﻭﻯ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﻳﻚ
ﺭﻭﺡ ﺷﺎﻫﺪ ﺁﻧﻬﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﻞ
ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪ
ﻭﻓﺼﻞ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﻭﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻭ
ﺭﻭﺷﻬﺎﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺧﺎﺹ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ولی
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻳﻦ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﻭ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﻫﻤﺎﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّدﺳﺎﻟﻚ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺎﺯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺟﻮﻳﺪ ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﻄﺢ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻫﺮ ﺩﻳﻦ ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺟﺎﻣﻌﻪﺍﻯ
ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﺯ
ﺗﺎﺑﻊ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻤﺎﻡ
ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﭙﻨﺞ
ﺗﻦ ﺁﻝ ﻋﺒﺎ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
به (ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻧﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﺑﮕﺬﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﺮﺳﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ ﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﻫﻤﺎﻥ حجّ ﻫﺎﻯ
ﻋﻤﺮﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﻳﻚ ﺑﻌﻤﺮﻯ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﮐﺴﺐ
ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺖ . ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻫﻤﺎﻥ حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ حَجّ
کعبه ﮐﻪ ﻳﻚ نمایش
ﻣﺎﺩﻯﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ . ﮔﻔﺖ
ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻳﺪ ﻧﻮﺑﺖ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺷﻤﺎ
ﺍﺳﺖ . ﻳﺎ ﻫﻤﺎﻥ
ﻟﺒّﻴﻚ ﮔﻔﺘﻦ
ﺑﻴﻚ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺍﮔﺮ ﺻﺎﺩﻕ
ﻭ ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻭﮐﻮﺷﺎ
ﺑﺎﺷﺪ .

ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ محمّدﺑﻌﻨﻮﺍﻥ(ﺍﻫﻞ
ﮐﺘﺎﺏ)ﻳﺎ
ﺳﻠﻮﻙ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭپس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﺗﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﻴﺸﺘﺮﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻭ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﻭﮐﺴﺐ ﻳﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺟﺪﻳﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪﭼﻪ
ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺸﻬﻮﺩ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﻭﻣﺴﻴﺢ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎ محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯ
ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳخ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻫﻨﻮﺯ ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻮﺑﺖ ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ محمّدﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﺎﻡ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻭ
ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ
ﻫﺪﺍﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ ﺻﺎﺣﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺘﻮﻟّﺪﻳﻦ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥﺒﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﻭﻫﻨﻮﺯ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖﺗﺎ
ﺑﻔﺮﺽﻣﺤﺎﻝ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ
ﻣﻄﻠﻖﺑﻨﻮﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻤﻰ ﻧﻴﺰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﺪﺍﻥ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﻫﻤﻪ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ .

ﻭ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺁثاﺭ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﺠﺮﺑﻪ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮیش ﮐﻪ
ﺷﺎﻫﺪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﻡﺑﺮﺭﺳﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ . ﺍﺯ
ﺟﻤﻠﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥﮐﻪ ﺷﻬﻮﺩ
محمّد ﻣﺮﺍ
ﺑﺒﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮکی ﺁﻥ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﮐﺮﺩ . ﻭﻧﻴﺰ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻣﻨﻘﻮﻝ
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﻗﺸﺮﻯ
ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭼﻮﻥ ﺑﺤﺎﺭ
ﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭﮐﻪ ﮐﺎﻣﻠﺎ
ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ تصوّف
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﻔﮑﺮ
ﻭﺩﻳﻨﺪﺍﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺩﻳﻮﺍﻥ
ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﮐﻪ ﻳﻚ
ﻋﺎﺭﻑ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻔﮑّﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻓﺸﺎﺭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺍﺷﻌﺎﺭ ﺑﻄﻮﺭ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ ﺻﺪ
ﻭﺷﺼﺖ
ﻭﺩﻭﻣﻴﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﺪﻭﺭ ﺍﺯ
ﺍﺳﺘﻨﺎﺩ
ﺑﻤﻨﻘﻮﻟﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﻘﻮﻟﺎﺕ ﻋﻠﻤﻰ
ﻭ ﻓﻠﺴﻔﻰ ﻭﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺪﻑ
ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰ
ﺑﺎﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺴﺎﺯﻧﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰ ﻭ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪﻫﺎ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﮔﺮﭼﻪ
ﻣﻴﻠﻴﻮﻧﻬﺎ
ﺳﺎﻝ ﻣﻤﮑﻦ
ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻓﺴﺎﺩ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺭﻭﺍﻥ
ﺑﺪﺭﺍﺯﺍ
ﻣﻴﮑﺴﺸﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻔﺎﺭﺵ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺮﺑّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﻨﺎﺧﺖ
. ﻭﭼﻮﻥ ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺘﻦ
ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﺮﺩﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﮐﺘﺎﺏ ﺑﺎﻭﻯ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ (ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ)ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﺯ
ﺁﻥ ﭘس ﻫﻤﻪ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ ﻭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺗﻮﺭﺍﺕ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺑﺴﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ
ﺩﻓﺘﺮﭼﻪ
ﮐﻮﭼﻚ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺎﺯ ﻣﻴﺸﻮﺩ
ﺗﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﭼﻨﺪ
ﮐﻠﻤﻪ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﺳﭙس ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺍﻟﻬﺎﻣﻰ ﺩﺭﺁﻥ
ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ
ﻭﺍﻟّﺎ ﺣﺘﻰ
ﭘﻴﺮﻭﻯ ﺍﺗّﻔﺎﻗﻰ
ﺍﺯ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺑﺎﺯ
ﮐﺴﻰ ﺭﺍ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺍﺻﻠﺎﺡ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺷﺮﻙ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﮔﻨﺎﻩﻧﺎﺑﺨﺸﻮﺩﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺧﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ ﻳﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻧﻘﻠﺎﺑﺎﺕ
ﺩﺭﻭﻧﻰ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﺴﻰ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻭﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﺩﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰ ﺍﻭﺭﺍ
ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﻳﺎﺑﺎﻟﻌﮑس
ﻫﺮﮐﻪ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺖﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﺍﺯ ﻓﻬﻢ
ﺍﻣﻮﺭ
ﭘﻴﭽﻴﺪﻩﺍﺯ
ﮐﺴﻰ ﻳﺎ
ﻣﻘﺎﻣﻰ(ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺷﺘﻦ)ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﻘﻮﻝ ﻣثاﻝ
ﭼﻴﻨﻰﺩﻭﺳﺘﻢ
ﺑﺪﺍﺭﺗﺎ ﻣﺮﺍ
ﺑﻔﻬﻤﻰ . ﻭﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺃﺣﺒّﻬﻢ
ﻓﻴﺤﺒّﻮﻧﻰ
ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻡ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺘﻢ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻤﻪ
ﻣﺨﻠﻮﻗﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﺩ . ﺣﺘﻰ
ﺣﺸﺮﺍﺕ ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺣﺘﻰ ﻓﺎﺳﺪﻭﺩﺷﻤﻦ
ﺧﺪﺍ . ولی
ﺍﮐثرﺍ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺑﺪﺭﻭﻍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻧﻔﻊ ﻣﺎﺩﻯ
ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻭ ﻳﺎ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ
ﻭﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯﭼﻮﻥ ﻫﻔﺘﻪﺍﻯ
ﺑﻴﮑﺮﻭﺯ ﺩﺭ ﮐﻠﻴﺴﺎﻭﻳﺎ
ﻧﻤﺎﺯ ﺟﻤﻌﻪ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﻧﻤﺎﺯﻯ
که ﺩﺍﺭﻧﺪ . ولی
ﻣﻌﻨﻰ ﺁﻧﭽﻪ
ﺩﺭ ﻧﻤﺎﺯ ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ
ﻧﻤﻰ
ﺩﺍﻧﻨﺪﻭﻳﺎ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪ
ﭘﺮﺳﺘی ﻴﺎ
ﺍﺑﻠﻴس ﭘﺮﺳﺘﻰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﻤﺮ ﺭﻭﺯﻫﺎ
ﺻﺎﺋﻢ ﻭ ﺷﺒﻬﺎ
ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻌﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻗﺸﺮﻯ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . و
ﺩﻋﺎﻫﺎﻯ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ نمی
ﺮﺳﺪ .

8/2/ 2007 بیوﺭﺗﻮﻥ
ﭘﻮﺭﺗﻠﻨﺪ .

M166

قرآن
شناسی

ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﻭﺑﺎﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﻯ
ﻣﻘﺪ س ﻣﻨﺴﻮﺏ
به ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺭﺍ ﺗﺎ ﺁﻧﺠﺎ
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺯﺑﺎﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺍﺭﻡ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻡ . ﻭﻫﺮ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻓﮑﺮﻯ ﻭﻧﻮع ﻔﻠﺴﻔﻪ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﻨﺤﻮﻯ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻫﺮ
ﺃﻣﺮﻯ ﻧﻈﺮ
ﺑﺪﻫﺪ . ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺩﺭﺳﺖ ﻫﻢ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﺩﺭﺳﺖ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺁﻥ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﻓﺼﻮﻝ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮﺗﻔﮑّﺮ ﻭ
ﺑﺮﺭﺳﻰ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺘﺎﺏ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪﺍﻯ
ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺑﺪﻫﺪ . ﻟﺬﺍﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺍﺯ
ﺍﺻﻮﻝ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﻓﻠﺴﻔﻪ
ﺍﻋﺘﻘﺎﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﮕﺎﻧﻪ
ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ
ﺗﻤﺎﻡ ﻫﺴﺘﻰﻭ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺣﺘﻰ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ
ﭘﻴﺮﻭﻯ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻡﮐﻪ
ﺫﻳﻠﺎ ﺑﺎﺳﺘﺤﻀﺎﺭ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻴﺎﻧﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﭼﻨﺪ ﭘﻬﻠﻮﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﺑﻌﺎﺩ ﺯﻳﺎﺩ
ﺍﺳﺖ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻫﻔﺖ
ﺑﻄﻦﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﻫﻔﺘﺎﺩ ﺑﻄﻦ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﻥ ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﺗﺮ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﻭ الهی
تر ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﻮﺍﻡ
ﻣﻴﻔﻬﻤﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﺑﺎﻧﻬﺎ
ﺑﻤﺮﻭﺭ ﺯﻣﺎﻥ
ﺗﻐﻴﻴﺮ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭ
ﻣﺘﻮﻥ
ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺭﺍﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﺎﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﺍﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ
ﻓﻬﻤﻴﺪ ﻭﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻫﻤﻪ
ﮐﺘﺐ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺁﺳﻤﺎﻧﻰﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ
ﺗﻔﮑّﺮﺍﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
اُلی العَزم
ﻭﻏﻴﺮﺍﻭلی
اﻟﻌﺰﻡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪﮐﻪ
ﻣﺪﺍﻡ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺰ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺁثاﺭﻯ ﺑﺠﺎ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﻭﻣﻴﮕﺬﺍﺭﻧﺪ . ﻭﭼﻨﻴﻦ
ﺧﺎﺻﻴّﺖ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﭼﻨﺪ ﺑﻄﻨﻰ
ﺩﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﻋﻘﻠﻰ
ﺑﺮﺗﺮﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻧﺎﭼﺎﺭﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺍﻓﮑﺎﺭﻋﺎﻟﻴﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﻭ
ﺗﻤثیلی
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﻨﺪﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡ ﻋﻮﺍﻡ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﺍﻧﮑﺎﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻀﺮﺭ ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻥ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﺍﺯ
ﻋﻘﻠﻬﺎﻯ
ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ
ﻭﺗﺎﺯﻩ ﺗﺮ ﻭ الهی
ﺘﺮ ﻣﺤﺮﻭﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻣﻌﻨﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯﻗﺎﺑﻞ
ﻗﻴﺎس ﺩﺭ
ﺍﺭﺯﺵ ﻭﻓﻬﻢ ﻭ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺑﺴﻮﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺎ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻔﺖ
ﻭﻫﻔﺘﺎﺩ ﻧﻴﺰ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻄﻮﻥ
ﻗﺮﺁﻥﺑﺎﺯ ﻋﺪﺩﻯ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﺑﺮﺍﻯ ﺑﻴﺎﻥ
ﻗﻠّﺖ ﻭ
ﺃﻧﺪﮐﻰﻭ ﻳﺎ
ﮐثرﺕ ﻭ
ﺯﻳﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻣﻬﻤﺘﺮ
ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰﮐثرﺗﻰ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ ﻫﻢ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﺳﻄﺢ ﻭ
ﺍﻓﻖ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﮐثرﺗﻰ
ﻣﺘﺪﺍﺧﻞ ﻭ ﺗﻮ
ﺩﺭ ﺗﻮ ﺩﺭﻭﻥ
ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺗﻠﻮ ﺍﻟﺎﺧﺮﻯ
ﻭ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ ﻫﻢ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ . ﭘس
ﺍﺯ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﺩﺭﻙ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ .

ﺑﺎ
ﻋﺒﻮﺭ
ﺍﺩﺭﺍﮐﻰ ﺍﺯ
ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰﺷﺎﻳﺪ ﺑﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ ﺍﺯ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺴﻄﺢ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ
ﻭﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﺎﺭ
ﻣﻔﺴّﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﻫﺮ ﻣﺘﻨﻰ ﺗﻨﻬﺎ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﺭﺍﻳﺞ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺍﺯ ﺯﺑﺎﻥ
ﻋﺮﺑﻰ ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺭﺍﻳﺞ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺟﺴﺘﻦ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻋﻘﻠﺎﻧﻰ
ﺗﺮ ﻭﻣﻔﻴﺪ ﺗﻌﺎﻟﻰ
ﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪ
ﻋﻠﻮﻡ ﻣﺎﺩﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰﻭ
ﻫﺮ ﺃثر
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻯ
ﻗﺪﻳﻢ ﺗﺮ
ﺭﺍﮐﻪ
ﻣﻄﺎﺑﻘﺖ ﺑﺎ
ﮐﺸﻔﻴّﺎﺕ
ﺟﺪﻳﺪ ﻋﻠﻮﻡ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪﺍﮔﺮ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪﻫﻤﺎﻥ
ﻤﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻳﺎﺍﻳﻨﮑﻪ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ ﺟﺎنبی
ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﻫﺪﻑ ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﺻﻠی ﻘﺮﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ
ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺷﻨﺎس
ﺍﮔﺮ ﺍﺻﻮلی
ﺮﺍ ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥﻭ
ازﻫﺮ ﺃثرﻯ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ
ﮐﻨﻨﺪﮐﻪ ﻣﻔﻴﺪ
ﺍﺩﺍﺭﻩ
ﺟﺎﻣﻌﻪﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻋﺪﺍﻟﺖ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺑﺎﺯ
ﺧﻮﺩ
ﻓﺎﻳﺪﻩﺍﻯ ﺟﻨﺒﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻣؤﺭﺥ ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻬﺮﻩ ﻫﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻔﻴﺪ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ولی
ﺍﻳﻦ ﻫﺪﻑ محمّد
ﻳﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻧﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮﻯ
ﺍﺯ ﺫﮐﺮ ﺍﻳﻦ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻄﺮﺡ ﺑﻮﺩﻩ
ﮐﻪ ﻣﻔﺴّﺮ
ﻗﺮآﻥ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﺭﺍ
ﺍﺳﺘﺨﺮﺍﺝ ﻭ
ﮐﺸﻒ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺍﺭﺯﺵ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺗﻰ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺑﻘﺼﺪ ﺑﻴﺎﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰﻣﻮﺭﺩ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻞ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺎﺷﺪ
ﻭﻧﻪ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﻄﻮﻥ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻳﺎ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﻣﻄﻠﻖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ . ولی
ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﻌﻨﻰ
ﺁﺧﺮ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺧﻠﺎﺻﻪ ﺍﻯ
ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ
ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﺮﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻬﺎﻡ ﺑﺬﻫﻦ
ﻣﻦ ﺩﺍﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻫﺮ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺳﻄﺢ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﺯﻳﺮﺍﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ(ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻋﻘﻠﻰ)
ﻭﺍﻟﻬﺎﻣﻰ یا
وحی ﭘس ﺍﺯ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮﻯ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﮐﻤﻚ
ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣﻰ
ﺁﻧﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﺍﮔﺮ ﻣﻌﻨﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻭ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻣﻦ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ ﻫﺴﺖ ﺻﺎﺣﺒﺎﻥ
ﭼﻨﺎﻥ
ﺍﺩﺭﺍﮐﺎﺕ
ﺑﺮﺗﺮ ﻣﻨّﺖ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺘﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻋﻤﻴﻖ
ﺗﺮ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ
ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻧﻮﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻣﺎﻥ ﺗﺎﺯﻩ
ﺗﺮﻯ ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﮐﺘﺐ مُقدّس
هر قومی ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ
ﻧﻮﻧﻮﻳﺴﻰ
ﺷﺪﻩ
ﺑﻨﺴﻠﻬﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﺳﺖ . ﭼﻮﻥ
ﮐﺘﺎﺏﺯﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﺳﺘﺎ
ﻭ ﻳﺎ ﺁﻧﭽﻪ
ﻋثماﻥ ﺑﺮ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺷﺪﻩ
ﻋﻤﺮ ﮐﺮﺩﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺩﺭﺩﺳﺖ ﺩﺍﺭﻳﻢ
. ﻭﺑﺨﺎﻃﺮ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺧﻠﻔﺎﻯ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺍﻣﻮﻯ ﻭ
ﻋﺒّﺎﺳﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻯ
ﺍﺯ ﻧﻬﻀﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎﻗﻰ
ﻣﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ولی
ﺭﻭﺯ ﺑﺮﻭﺯ
ﮐﻤﺘﺮ ﻣﻔﻬﻮﻡ
ﻭ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶﺑﺎ ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ ﺩﺭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺫﻫﻨﻰ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺎ
ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﮐﺎﻓﻰ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻢﺑﺎﺯ ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﺍﺯ ﻧﻮﺷﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﻤﻴﺒﺮﺩﻡ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﺑﺎﻯ
ﻋﺮﺏ ﻧﻴﺰ
ﺑﻬﺮﻩ
ﻧﻤﻴﺒﺮﻧﺪ . ﻓﻘﻂ
ﺗﮑﺮﺍﺭﻗﺮاءﺖﻭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺭﺍﻳﺞ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺩﻭﺭ ﺍﺯ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ولی
ﭼﻮﻥ ﺗﻄﺒﻴﻖ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻇﺎﻫﺮﻯ ﻣﺘﻌﺪﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍﻧﻤﻮﺩﻡ
ﻭﻣﻘﺎﻳﺴﻪ
ﮐﺮﺩﻡﺑﺎ
ﺗﻀﺎﺩ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﮔﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﺷﺪﻡ . ﻭﻫﻤﻴﻦ
ﺑﺎﻋث پیدایش
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺷﺪﻩ
ﮐﻪ ﻳﮑﺪﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻟﻌﻦﻭ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ
ﻗﺒﻠﺎ ﻟﻌﻦ
ﻭﺗﮑﻔﻴﺮ
ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺳﻌﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﺟﻴﻪ
ﻋﻠﻤﻰ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﺍﺩﺑﻰ
ﻣﺘﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻣﻔﺴّﺮﻳﻦ
ﺍﺯ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻴﻨﻤﻮﺩﻡﺑﺎﺯ
ﺑﻬﺮﻩﺍﻯ
ﻧﻤﻴﺒﺮﺩﻡ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺯﻣﻴﻨﻪ پیدایش
ﻳﻚ ﻣﺬﻫﺐ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ
ﻣﻴﺸﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﻢ ﻫﻤﻪ
ﺍﻳﻦ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪﮐﻪ ﺣﺘﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﻬﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺬﻫﺐﻭﺑﺎ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﺩﺭ
ﻫﺮﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺷﺪﻩ
ﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻣﺪﺍﻡ
ﺩﻭﺭ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ
. ولی ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻨﺎﺧﺖ
ﻋﺮﻓﺎنی اﺯ
ﺟﻨﺒﻪ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﻧﻈﺮﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻡﻣﺘﻮﺟّﻪ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭﺣﮑﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻡ . ﻭ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻢ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻋﻤﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﺩﺭﻣﻠﺎﻗﺎﺗﻬﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﺭﻭﺡ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻭ ﮐﻪ
ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻭﻯ ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺯ
ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﻗﺮﺁﻥﮐﻪ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺍﺯ ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺣﺪﻳث ﻭﺭﻭﺍﻳﺖ
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻧﺒﻴﺎ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﺷﻨﺎ
ﺷﺪﻡﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﮐﺸﻒ
ﻣﻬﻤّﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻣﻦ ﺑﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺍﻟﻬﺎﻡ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﻣﺤﻀﺮﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﻫﻴﭻ ﺗﻌﻬّﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﺷﺪﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ولی
ﺣﺪّ ﺃﻗﻞ ﺍﻳﻦ
ﻧﮑﺘﻪﺭﻭﺯﻧﻪﺍﻯ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺷﻮﺩ
ﮐﻪ ﺍﮔﺮ سوﺩﻯ
ﻧﺒﺮﺩﮐﻪ
ﺣﺘﻤﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺩ ﻫﺮﮔﺰ
ﺿﺮﺭﻯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﮐﺮﺩ ﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﺗﺤﻘﻴﻘﻰ ﻫﻤﻪ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﮑﻨﻨﺪ . ﺗﻨﻬﺎ
ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺍﺻﻮﻝ ﺍﻭﻟﻴﻪ
ﺗﺤﻘﻴﻖ ﻣﻬﻢ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺤﻘّﻖ ﺭﺍ ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺻﺤﺒﻴﺢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ  ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺩﻳﺪﺍﺭﻫﺎﻯ
ﻣﮑﺮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭ ﻣﻠﮑﻮﺗﻰ ﺑﺎ ﺭﻭﺡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻭﮐﻪ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ ﻋﻀﻮﻳّﺖ
ﺩﺭ ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﺍﻭﺭﺍ ﻳﺎﻓﺘﻢ
ﭼﻨﻴﻦ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻢ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥﻭ
ﺳﺮﺍﺳﺮ أحادیث
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﮐﻪ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺩﻩ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻡﻣﻄﻠﻘﺎ
ﻣﻘﺼﻮﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻤﻴﻖ ﺗﺮﻳﻦ
ﺳﻄﺢ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻳﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻘﻴﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺪﻭﺭ
ﺍﺯ ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺑﻠﮑﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻌﻨﻰ ﻃﺎﻫﺮﮒ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰﻭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻓﻬﻢ ﺩﻳﻦ
ﺍﺳﻠﺎﻡﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻧﺒﻴﺎ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭ ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻋﺼﻮﺭ
ﻭﺯﻣﺎﻧﻬﺎﺟﺎﻯ
ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﻣﮕﺮ
ﺑﻤﻘﺼﻮﺩ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﺭﻓﺎﻥ
ﺻﻮﻓﻰ ﻣﺴﻠﻚ
ﺑﺪﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻗﺴﻤﺖ ﻋﻤﻠﻰ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ ﺍﺯﻋﻘﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺑﺪﻳﻦ
ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺍﮔﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﻓﻬﻢ ﻣﻦﺍﺯ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺳﺖ
ﺑﺎﺷﺪﺗﻨﻬﺎ
ﻋﺎﻣﻞ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺭﻭﺡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺯ
ﭘﻴﺮﻭ ﺩﻳﻦ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺍﻭ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ
. ﮐﻪ ﭘﺎﺩﺍﺵ
ﺑﻬﺸﺘﻰﻳﺎ
ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺑﻘﻴﻪ ﻋﻤﺮ ﻳﻚ ﻣؤﻣﻦ
ﺑﺪﻳﻦ ﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻭﺣﺘﻰ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﻭﺩﺍﺭﻧﺪﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﺭﺍﻡ ﻭ
ﺍﻟﻬﺎم ﺒﺨﺶ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﺩﺳﺖ
ﺍﺯ ﺗﻀﺎﺩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺑﺮﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ
ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﺎ ﺍﺯ ﻧﺴﺦ
ﻭﻣﺴﺦ ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰ
ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﺠﺪﺩ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻋﺬﺍﺏ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﭽﺸﻢ
ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﻢ .

ﭘس
ﺑﻘﻴّﻪ
ﺗﻠﺎﺷﻬﺎﻯ
ﻓﮑﺮﻯ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥﻭ ﺣﺘﻰ
ﻣﺤﻘّﻘﻴﻦ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭ
ﻧﻴﺰ ﺍﻣﻮﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺭﺍﺑﺪﻭﻥ
ﺩﺭﻙ ﻣﻌﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻴﻢ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﺎﺭﻯ
ﮐﻪ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﻣﺴﺘﻌﺪﺍﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺭ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻧﻤﻰ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﻘﺼﺪ
ﭘﺮ ﮐﺮﺩﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺧﻠﺄ ﻳﺎ
ﮐﻤﺒﻮﺩﻯﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳﺖ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺑﺤﺪّ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯﺨﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻢ . ولی
ﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻢ
ﺑﺎﻳﻦ ﺑﻬﺎﻧﻪ
ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺣﻴّﺖ
ﺗﺎﻡ ﻭﺗﻤﺎﻡ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻡﺁﻧﭽﻪ
ﺧﻠﺄ ﺑﻨﻈﺮﻡ ﺭﺳﻴﺪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﺑﺎﻗﻰ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ
ﮐﺎﺭﻯ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺑﺮ
ﺳﺒﻴﻞ ﺗﺼﺎﺩﻑ
ﻭ ﻏﻔﻠﺖ ﻭ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺭﻙ
ﺣﻘﻴﻘﻰﻣﻄﻠﺒﻰ
ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻢ . ﺑﺎﺯ
ﺟﺎﻯ ﺍﻇﻬﺎﺭ
ﻧﻈﺮ ﻭ ﺗﺼﺤﻴﺢ
ﻭ ﺗﮑﻤﻴﻞ ﻭ ﻳﺎ
ﻏﻠﻂ ﮔﻴﺮﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧی ﺰﻣﺎﻥ
ﻭ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ﺍﮔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻭﺣﻀﻮﺭﻯ ﺒﺎ
ﺭﻭﺡ ﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﺮ
ﻓﺘﻮﺡ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭﺩﺭﻙ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﻭﻓﻬﻢ
ﺑﻬﺘﺮ ﻭ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ ﻣﻦ
ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎﭼﻮﻥ
ﭘﺸﻪﺍﻯ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻋﻨﻘﺎﻫﺎ
ﻫﺴﺘﻢ . ﺍﮔﺮﺁﻧﺎﻥ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﮐﻪ ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﮔﻔﺖ . ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﻣﻦ ﺍﺯ
ﺳﮑّﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺍﻓﺘﺎﺩ
. ﻭﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻳک ﺮؤﻳﺎﺋﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﮐﻪ
ﺩﺍﺷﺘﻢﺩﺭ
ﺻﻒﻧﻌﺎﻝ ﺁﻧﺎﻥﻘﺮﺍﺭ
ﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﺮﻓﺖ . ﺗﺎﺷﺎﻳﺪ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﻣﺮﺍ
ﻧﻴﺰ
ﺑﮑﻠﺎﺳﻬﺎ ﻭ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍﻩ
ﺑﺪﻫﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﻳﮑﺎﻳﻚﺍﺯ
ﺍﻳﻦ
ﮐﻠﺎﺳﻬﺎﻯ
ﻓﻬﻤﺎﺩﺭﺍﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺮﻭﻧﺪﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺭﻓﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺣﻰ
ﺧﻮﺩﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﻣﮑﺮﺭ
ﺑﻬﺘﺮ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ . ﺗﺎ ۵۵ ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﮐﻪ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﮐﺎﺷﻒ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺍﺯﺟﻬﺎﻧﻰ ﮐﻪ محمّد
ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺑﻮﺩﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺁﻏﺎﺯ ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﺎ
ﺍﻳﻦ تَرس ﮐﻪ
ﺁﻧﺮﻭﺯﻫﺎ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻗﺎﻋﺪﻩ
(ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎ ﺣﻘﺎﻳﻘﻰ
ﮐﻪ ﻧﻤﻴﺸﻨﺎﺳﺪ)
ﻭﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﺪﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻧﻤﺎﻳﻢﮐﻪ
ﺑﺎﺯ ﺩﻭﭼﺎﺭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯﻨﻮﻋﻰ
ﮔﺮﺩﻡ . ﻣﮕﺮ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺁﻧﻘﺪﺭ(ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﺍﺯ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻧﻔس ﻭ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪﺍﻯ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺑﻬﺘﺮ
ﺭﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﮐﻨﻴﻢ . ﻫﻤﺎﻥ
ﻃﻮﺭ ﮐﻪ
ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻯ ﺟﺴﻤﻰ
ﻭﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ ﻣﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﻭ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﮕﺬﺍﺭﻳﻢ
. ﮐﻪ ﭼﺮﺍ ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻧﺎﺗﻮﺍﻧﻰ
ﻫﺎ
ﻭﮐّﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻣﺤﺪﻭﺩ
ﻭﺃﻧﺪﮐﻰﺩﺭ ﺗﻦ
ﻭﻋﻘل ﻮ ﺭﻭﺍﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ . ﻭ ﺍﺯ
ﻗﺎﻓﻠﻪ
ﺭﻫﺮﻭﺍﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ ﺍﻣثاﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻋﻘﺐ
ﻣﺎﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﮐﻪ
ﻟﻨﮓ ﻟﻨﮕﺎﻥ
ﺑﺨﻴﺎﻝ ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻳﻢ . ﮐﻪ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﻬﺘﺮ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻋﺼﺮ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﻭ
ﺻﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﭘس
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ
ﮐﺮﺩﻡﻭ ﺑﺎ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﻭ ﮐﻤﻚ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﺭﻭﺡ
محمّد
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﺑﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ
ﺍﻭ . ﻭ ﮐﺎﺭ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﺿﻌﻒ ﺃﺩﺑﻰ ﻭ
ﺑﻴﺎﻧﻰﻭﺣﺘﻰ
ﺿﻌﻒ ﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﺭﻙ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻡ . ﺗﺎ
ﭼﻘﺪﺭ ﻣﻮﻓﻖ
ﺑﻮﺩﻩﻭﻣﻮﺟﺐ
ﺭﺿﺎﻯ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪﺍﺯ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻣﻦ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻢ . ﻭﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻣﻮﺭﻯﮐﻪ ﻗﺼﺪ
ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻮﻩ ﻋﻈﻴﻤﻰ
ﺭﺍ ﮐﺎﻭﺵ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﺍﻧﮕﺸﺘﺎﻥ
ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﺍﻳﻦ ﮐﻮﻩ
ﻋﻈﻴﻢ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ ﺑﺎ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﺍﺻﻮﻝ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ
ﺍﺯ ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮکی
ﻘﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻗﺼﺪ
ﺍﻧﮑﺎﺭ ﻭ
ﺗﮑﺬﻳﺐ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻡ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ
ﻭﺧﺮﻳﺪﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﻗﻀﺎﺋﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺎﺿﻰ ﺷﺮﻉﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ ﻭ ﻧﺤﻮﻯ
ﻭ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ ﻭ
ﻏﻴﺮﻩ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﺍﺯ ﺍﻋﺠﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮ
ﺍﺯ ﻣﻌﺠﺰﺍﺕ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﻨﺎﻣﻨﺪ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺣﺎﻝ ﻫﻴﭻ
ﮐﺪﺍﻡﮐﺎﺭﺳﺎﺯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺑﻌﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻧﻤﺎﺯ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻴﺨﻮﺍﻫﺪﮐﻪ
ﻫﺮ ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺑﻨﺤﻮﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﮕﺮ ﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﻳﻚ محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺭ ﻳﻚ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺷﺨﺺ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ۳۱۳ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻔﺘﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺗﻮ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﻭﮔﻮﻳﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺍﺩﻋﺎ
ﻭ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﻣﻦ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺍﺣﺎﺩﻳث
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ ﻫﺰﺍﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺗﻨﻬﺎ
ﻓﻬﻢ (ﻣﻌﻨﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﻋﻤﻠﻰ)ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﮔﺮﺍﻣﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺍﺿﻰ
ﻭﺧﻮﺭﺳﻨﺪ ﻧﻤﻮﺩﻥ
ﺭﻭﺡ محمّدﻭ
ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻫﺪﻑ ﻭﻏﺎﻳﺖ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺑﻬﺘﺮ ﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻣﻌﻨﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻗﺮﺁﻥ ﺑﮑﻮﺷﺪ
. ﻭ ﻳﻘﻴﻦ ﺩﺍﺭﻡ
ﮐﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﺗﻨﻬﺎ
ﺭﺍﻩ ﺟﺴﺘﻦ
ﺭﻭﺯﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻧﻔﻮﺫ ﻭ
ﻣﻌﺮﺍﺝ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻋﺎﻗﻞ ﻫﺪﺍﻳﺖ
ﺷﺪﻩ ﺩﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰﻭﺩﺍﺷﺘﻦ
ﻣﺬﻫﺐ بحقَّ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﻩ
ﻭﺭﻭﺯﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﻋﻮﺍﻟﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﻰ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﻳﻚ
ﺷﺒﻪ ﺭﻩ ﺻﺪ ﺳﺎﻟﻪﺭﻓﺘﻦ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻳﮑﺼﺪ ﺳﺎﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣؤﻣﻨﺎﻧﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﻫﺮ
ﺑﺎﺭ ﺗﻮﻟﺪ
ﺑﻬﺘﺮﻭ پس ﺍﺯ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺑﻴﻚ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ ﻭ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭتقرّب
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﻳﺎﻓﺘﻥﺮﺍ ﺭﺳﻴﺪ
. ﭼﻪ ﺑﻬﺘﺮ ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﻭﺍﺟﺐ ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻭﻳﺰﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺧﻮﺍﺩ
ﺑﻮﺩ .

ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺣﺼﻮﻝ ﻫﺸﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ ﮔﺬﺷﺘﻪﮐﻪ
ﺁﺩﻡ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍولی ﺍﻟﻌﺰﻡ
ﺑﺎ ﺩﻳﺎﻧﺖ
ﻭﺩﺍﻧﺘﺎ ﺗﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺷﺸﻢ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّدﺗﻨﻬﺎ
صوفیّه ﺁﻧﻬﺎ
ﮐﻪ ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻋﻤﻠﻰ ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ ﺑﺎﻳﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ ﺷﺶ
ﻧﻔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡﮐﺎﺷﻔﺎﻥ
قُرّه ﺍﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺗﺎﺯﻩ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺑﺮﺳﺪ ﮐﻪ(ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭّﻩ) ﻭ قُرّه
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﮊﺍ ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﻧﻴﺰ صوفیّه
ﺁﻧﺎﻥ ﻫﺪﻑ ﺧﺪﺍ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻴﻪ ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﻋﻘﺪ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ ﻫﺮ
ﻋﺒﺎﺩﺗی
ﺒﮑﻨﻨﺪ ﺟﺰ
ﺷﺮﻙ ﻧﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻦ صوفیّه
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺯﻣﺎﻥ
ﺻﺮﺍﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻨﺰﻳﻞ
ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ ﻟﺪﻧّﻰ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﻫﺮﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﻣﺎﻡ اُمّیﻭ
محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻗﺮﺁﻧﻬﺎﻯ
ﻧﺎﻃﻖ ﻭﮔﻮﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﺯﻳﺮﺍ
ﺩﺳﺖ ﻭﺯﺑﺎﻥ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ ﻭﺳﻴﺮﺕ
ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺘﻌﻠّﻖ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻫﻨﻮﺯ ﺩﺭ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻓﺼﻮﻝ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮ
ﮐﻪ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ ﺭﻭﺣﻰﮐﺎﻓﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺁﻏﺎﺯ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﻧﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ .

ولی
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺳﻌﻰ ﻭ
ﻗﻮﻝ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﺗﮑﻔﻴﺮ
ﺟﺎﻫﻠﺎﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﺧﻄﺮﻯ ﻧﺘﺮﺳم
ﻮ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻴﺎﻥ
کنم . ﮐﻪ ﺍﻳﻨﻚ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭ
ﺁﺯﺍﺩﻯ ﺑﻴﺎﻥ ﻭ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎ
ﻫﺴﺘﻢ . ﻭ
ﺁﻓﺘﺎﺏ ﻋﻤﺮﻡ
ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﻟﺐ ﺑﺎﻡ
ﺍﺳﺖﻭ
ﺁﺭﺯﻭﺋﻰ
ﺑﺮﺍﻳﻢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ولی
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯﺣﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻢ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﺑﺎ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩﮐﺎﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯﻣﺮﮒ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻋﻤﻞ ﺷﺨﺼﻰ ﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻭ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻬﺮ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺿﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﺎ
ﺍﺟﺮﺍﻯ
ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺘﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﮑﺮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﻭﻭ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ هر کسﺑﺰﺑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﺼﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭ ﻓﻬﻢ
ﻗﻮﻡ خویش
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺩﻳﺪﻥ ﺟﺎﻯ
ﺷﻨﻴﺪﻥ ﺭﺍ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭﺗﺎ
ﺧﻮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺩﺭ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ خویش
ﻫﻢ ﻧﺸﻴﻦ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﮔﺮﺩﺩ ﻭﻣﺮﺍﺳﻢ
ﺃﻫﻞ ﺑﻴﺘﻰ
ﻭﻋﻀﻮﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺧﺎﻧﺪﺍﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﺎﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ . ﻭ(ﺳﻴّﺪ
ﻭ ﺁﻗﺎ ﺯﺍﺩﻩ ﻭ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺶ)
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺟﻨﮓ ﻫﻔﺘﺎﺩ
ﺩﻭ مِلّت ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﻨﺪ . ﻭﺷﺨﺼﺎ
ﺁﺷﻨﺎ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻣﻬﺎﻯ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ محمّد
ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺑﺎﻳﺪ محمّد
ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻞ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ ﻧﻴﺰ
(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ)ﻣﺮﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﺪﺍ ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﻋﻤﺮﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺒﺎﻃﻞ ﺩﺭ
ﺟﻨﮓ
ﻭﺍﺧﺘﻠﺎﻑ
ﻧﻈﺮﻯ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﺪﻫﺪﻭﺍﺯ
ﻗﺎﻓﻠﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﺃﺯﻝ
ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﻫﺴﺘﻰ
ﻋﻘﺐ ﻧﻤﺎﻧﺪ . ﻭ
ﻣﺪﺍﻡ ﻓﺮﻣﺎﻥ(ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ) ﻭ ﺷﺪﻥ ﻭ
ﺻﺒﻴﺮﻭﺭﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﭘﻴﮕﻴﺮﻯ
ﻧﻤﻮﺩ . پس ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﻗﺼﺪ ﺗﮑﺬﻳﺐ
ﺩﻳﮕﺮ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻡ ولی
ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺯ ﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭﮐﺘﺐ مُقدّس
ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ .

ﺑﺮﺍﻯ
ﺷﺮﻭﻉ ﻗﺮاءﺖ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ ﻫﺮ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺩﻳﮕﺮﻧﮑﺎﺗﻰ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻭ ﻃﺮﺡ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ
ﮐﺎﺭﺑﺮﺩ
ﻋﺒﺎﺭﺕ (ﺃﻋﻮﺫ
ﺑﺎﻟﻠﻪ ﻣﻦ
ﺍﻟﺸﻴﻄﺎﻥ
ﺍﻟﺮﺟﻴﻢ) ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﭘﻨﺎﻩ ﺑﺮ ﺧﺪﺍ
ﺍﺯ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻣﻐﻀﻮﺏ
ﻭﻣﻨﻔﻮﺭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﮐﻪﺩﺷﻤﻦ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺣی اﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﮔﺮ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﭼﻮﻥ ﻭﺟﻮﺩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻌﻤﻮﻟﺎ
ﻧﻴﺎﺯﻯ ﻫﻢ
ﺑﺪﺧﺎﻟﺖ ﺩﺭ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻭ ﺭﻭﺣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ ﺍﻣﻮﺭ
ﺩﻧﻴﻮﻯ
ﻭﻣﺎﺩﻯﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻓﺮﺿﻰ ﺣﺘﻰ
ﮐﻤﻚ ﻧﻴﺰ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ ﻭ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺿﺪ ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ ﺭﻭﺡ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺡ ﺣﻴﺎﺗﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺍﺯ ﻋﻘﺪﻩﻫﺎ
ﻭ ﻋﻘﻴﺪﻩﻫﺎﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ نَفس
ﺍﻣّﺎﺭﻩ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﮐﻪ ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﻧﺸﺪﻩ
ﺗﺎ ﺑﺠﺎﻯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ
ﺷﻴﻄﺎﻥﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺴﻮﻯ ﻫﻮﺳﻬﺎ
ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﻣﺎﺩﻯ ﻣﻰ
ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﻭﻧﻤﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺗﺮﻙ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﻳﻚ ﺭﻭﺡ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﺮﻙ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ
ﻫﺎﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ(ﺫﺧﻴﺮﻩ
ﺁﺧﺮﺕ)ﻭﻧﻮﻉ ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺑﺎﻟﺘﺮ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺣﺘﻰ
ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢﻭﻳﺰﺍﻯ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﺍﻧﺴﺎﻥﺳﺎﻟﻚ ﻫﻔﺖ
ﺳﺎﻟﻰ ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ
ﺑﻘﻴّﻪ ﺳﺎﻟﻬﺎﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺭﺍ ﺑﺎ
ﻋﻘﻞ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﭘﺎﻙ
ﺍﺩﺍﻣﻪﻣﻴﺪﻫﺪ
. ﮐﻪﺧﻮﺩ ﺑﻬﺸﺖ
ﻧﺨﺴﺘﻴﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻟﺪ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺷﺒﻬﺎ
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ ﭘﺮﺣﮑﻤﺖﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻭﻡ ﺍﻭ ﺍﺳﺖ . ﺗﺎ
پس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﺷﻴﺮﻳﻦ
ﻭﺭﺍﺣﺘﻰﺑﺪﻭﺑﻬﺸﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺑﺮﺳﺪ . ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﻝ ﺳﺎﻝ ﺑﻰ
ﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﮕﻮﺋﻴﻢ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺠﻬﺎﻥﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯﺑﺎ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻭ بالقوّه
ﺁﻥ ﻧﻮﻉ . ﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺑﻌﺪﻯ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺟﻮﻟﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
اﻟﻬﻰ ﺑﺎ
ﺑﺎﻝﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻳﻢ
ﭘﺮﻭﺍﺯ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻄﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ ﺑﻌﺮﺵ ربّﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎل اﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺖ سوم عرﺵربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ پس ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﺯﻣﺎﻥ
ﺩﺭﺍﺯﺑﺎﺯ
ﺗﻮﻟﺪﻯ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﺑﺎلاﺘﺮ
ﺍﺯ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﺩﺭ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖﻫﺎﻯ
ﭘﻨﺞ ﺑﻌﺪﻯﻭ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﺮﺷﺘﮕﺎﻥ
ﭼﻮﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺷﻮﻧﺪ
ﮐﻪ ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﻭ ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ
ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻫﺎﻯ ﺩﺭ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﻏﻴﺮ ﺍﺯ
ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﺷﻴﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻌﻮﺍﻟﻢ
ﺟﺒﺮﻭﺗﻰ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﺎﻟﺎ
ﻭ ﺧﺪﺍﺋﻰ ﺑﺮﺳﻨﺪ
. ﻭ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻴﻢ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ
ﮐﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺑﺸﺮﻯ
ﻧﻴﺰﭼﻮﻥ ﻫﺮ
ﭘﺸﻪ ﻭ ﮔﻴﺎﻫﻰ
ﺧﻮﺩ ﻳﻚ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻫﻤﻪ ﺑﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻋﻤﻠﺎ
ﺻﻮﺭﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﻓﺖ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻮﺭﺩ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ گفت ﺍﮔﺮ
ﺷﻴﻄﺎﻧﻰ
ﻋﻤﻠﺎ
ﻭﻭﺍﻗﻌﺎ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺒﺎﺷﺪولی
ﺩﺭﺧﻮﺩ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﺎﻥ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎ ﻭ نَفس
ﺁﻟﻮﺩﻩﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻭﺍﻗﻌﻰ ﺩﺭ
ﺩﺭﻭﻥ ﺫﺍﺕ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺭﺍ ﺑﻔﻬﻤﻴﻢ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﺣﻘﻴﺮ
ﮐﻨﻮﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻣﻴﻴﺎﺑﻴﻢ . ﻭ
ﭼﺎﺭﻩ ﮐﺎﺭ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ نَفس
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻗﺼﺪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺗﻔﮑّﺮ ﺩﺭﺳﺖ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻠﻰ ﭘﻴﺪﺍ
ﮐﻨﺪﻋﻠﺎﻭﻩ
ﺑﺮ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﻓﻀﻮﻝ
ﻭﻣﺰﺍﺣﻢ نَفس
ﺍﻣّﺎﺭﻩﻣثل
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﻨﺎﻡ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ
ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺩﺭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻭﺍﺩﻳﺎﻥ ﻏﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺑﻨﺎﻡ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎ ﺧﺪﺍ
ﻭﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺩﺷﻤﻨﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ
ﭼﻨﻴﻦ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻧﻔس ﻳﺎ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯﺪﺭ
ﻫﺮ ﮐﺎﺭ ﺧﻴﺮ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻠﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻣﺎﻧﻨﺪ
ﻫﻤﻴﻦ قراءت
ﻗﺮﺁﻥﻭ ﻓﻬﻢ
ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﻣﻘﺎﺻﺪ
ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺠﺎﻯ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰﺑﺎﺯﻳﭽﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﺑﺎﻃﻞ
ﺍﻳﻨﮕﻮﻧﻪ
ﺑﻮﺟﻮﺩ ﻣﻴﺂﻳﻨﺪ
ﻭﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﭼﻨﺎﻥ ﮐﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﺍﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﭼﻴﺰﻯ
ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﻌﮑس ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﻣﻌﮑﻮس ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩ
ﻗﺮﺁﻥﺍﻳﻦ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ
ﺑﺮﺧﻰ
ﺭﺍﺿﻠﺎﻟﺖ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﮐﺎﺭﺷﻴﻄﺎﻥ
ﻧﻔس ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﺣﻘﺎﺭﺕ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺭﺍ ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﮑﺎﻣﻞ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﺪﻥ
ﺭﻭﺍﻥ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺟﺎﻫﻞ ﻭﻭﺣﺸی
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ . ﻭ
ﻟﺬﺍ ﻗﺮﺁﻥ
ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪ ﺑﺮﺍﻯ
ﻓﻬﻢ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﺯ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮ ﮐﻤﻚ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻧﻪ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺯﻳﺎﺩ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪﮐﻪ
ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺍﻥ
ﺑﺮ ﺳﺮ ﻗﺒﺮﻫﺎ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﻨﺪ
. ﺑﻠﮑﻪ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺬﮐﺮﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥﺎﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺴﺘﻨﺪﮐﻪ ﺃﻫﻞ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ ﺫﮐﺮ
ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ(ﻳﺎﺩ
ﻭ ﻫﺪﻑ)
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﺑﻄﻮﺭ ﺩﺍﺋﻢ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺗﺮﻙ ﺩﻧﻴﺎﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﻭﻣﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻟﺬﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺻﻴﻪ
ﻣﻴﮑﻨﺪﺑﺎ
ﺁﻏﺎﺯ قراءت
ﻗﺮﺁﻥﻭ ﺩﺭﺳﺖ
ﺗﺮ ﺑﺎ ﺁﻏﺎﺯ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﺧﻮﺭﻩﻫﺎ ﻭقُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﻫﺮ ﮐﺪﺍﻡ
ﮐﻪ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺳﺎﻟﻚ ﻫﺴﺖ
ﮐﻤﻚ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮﮐﺎﺭ
ﺧﻴﺮ ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ
ﺑﻤﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﻭ
ﺧﻴﺮﺍﺕﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻤﻚ ﮔﺮﻓﺖ
. ﺍﺑﺘﺪﺍ ﺩﻭﺭ
ﮐﺮﺩﻥ
ﺷﻴﻄﺎﻥﻭﺳﭙس
ﺍﻣﺪﺍﺩﺍﺕ ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﺪﺑّﺮﺍﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﻳﮕﺮ .

ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺭﺟﻴﻢ
ﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺳﻨﮕﺴﺎﺭ
ﮐﺮﺩﻥﮐﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﻓﺮﺍﺭﻯ
ﺍﺯﮐﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮔﻮﺷﻪ
ﻫﺴﺘﻰﻭ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻓﮑﺮ هرﺮ ﮐس
ﻣﮑﺎﻧﻰ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ
ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻨﻰﻭ ﻣﻘﺎﻡ
ﺭﻭﺣﻰ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺩﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻬﻤﺎﻥ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻘﻴﺮﻣﻌﺎﺩﻝ ﻓﺴﺎﺩ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﻭﺣﺘﻰ
ﻓﺴﺦ ﻭ ﺭﺳﺦ ﻭ
ﻭﺳﺦ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﻫﺮﮔﺎﻩ
ﻭ ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ ﺭﺩ
ﭘﺎﻯ ﺷﻴﻄﺎﻥﻭ
ﺣﻘﺎﺭﺕ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻴﻢﺁﻧﺠﺎ
ﻣﮑﺎﻥ ﻭ ﺑﺎﺭﮔﺎﻩ
ﺃﻫﺮﻳﻤﻦ ﺍﺳﺖ . ﻭﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﮔﺮ
ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻰ
ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻫﻤﻴﻦ ﺭﻭﺍﻥ
ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺍﻧﺴﺎﻥﻭ
ﺭﻭﺍﻥ ﺁﻟﻮﺩﻩ
ﺗﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻣﻮﺭﺩ ﺗﺄﻳﻴﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ولی ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺍﺑﻠﻴس
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻣﻠﺒّس
ﻟﺒﺎس ﮐﺎﺫﺏ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻓﺮﻳﺒﮑﺎﺭﺍﻧﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻴّﺖ ﻫﻢ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮔﺮﭼﻪ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﺑﻴﻨﻴﻢولی
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻏﻴﺮ
ﻗﺎﺻﺪ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﺗﮑﺎﻣﻞﺑﺎﺯ
ﺷﻴﻄﺎﻥ ﻧﻘﺶ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﻫﺴﺖ ﻭﺍﻳﻦ
ﺧﻮﺩ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﻧﺸﺎﻧﻪﻫﺎﻯ عَدَم
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻭ عَدَم
ﺍﺻﺎﻟﺖ ﺁﻥ ﻋﻮﺍﻟﻢ
ﻓﮑﺮﻯ ﻭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻰﻭ
ﺍﺯ ﻫﻢ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺑﺎ
ﻗﺼﺪ ﺩﻭﺭﻯ ﺍﺯ
ﺩﺧﺎﻟﺖ ﺷﻴﻄﺎﻥ
ﺩﺭ قراءت ﻗﺮﺁﻥﻭ
ﻫﺮ قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨی اﺯ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺑﺎﺯ
ﺑﺴﺘﻪ ﺑﮑﻤﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻭ ﺍﺯ
ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚﻭ
ﺣﺘﻰ
ﻗﻴﻮﻣﻴّﺖ
ﻭﺳﺮﭘﺎ ﺑﻮﺩﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩﻳّﺖ ﻣﺎﺩﻯﻮﻓﮑﺮﻯ
ﻭﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . پس ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﺍﻳﻦ ﺳﻌﻰ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩ ﺍﺯ ﺁﻥ
ﭘس ﺗﻮکُلّ ﺑﺮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﮐﻨﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﺎﺩﻝ
ﺗﻌﺪﻳﻞ ﻭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻓﮑﺮﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺟﺴﻢ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﺗﻦ
ﺩﺭ ﺁﺭﺍﻣﺶ
ﻓﮑﺮ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺍﺳﺖ .

ﻗﺮﺁﻥ
(ﮐﺮﻳﻢ)ﮐﺮﺍﻣﺖ
ﺩﻫﻨﺪﻩﺩﺭ
ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺁﻥﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭ قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﺑﺎ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﺳﺎﻟﻚولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺖﻭ
ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺍﻭ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﮑﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ﺭﺳﻴﺪ . ﻭ ﻗﺮﺁﻥ(ﻣﺠﻴﺪ)
ﺍﺳﺖﮐﻪ قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﻭ ﻓﻬﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﻣﺠﺪ ﻭ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ ﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﺷﺪﻩ
ﻋﻤﺮ ﻭﻋثماﻥ
ﺍﺯ ﺑﺮﺧﻰ
ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺁﻳﺎﺗﻰﮐﻪ
ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺭﺍﻭﻯ
ﻭﮐﺎﺗﺐ ﻭﺣﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻧﻔﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻨﻰ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻴﺁﻭﺭﺩ . ﻭﻗﻄﻌﺎ
ﻋﻤﺮ ﻭﻋثماﻥ
ﻣﻌﻨﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﻧﻤﻰ
ﻓﻬﻤﻴﺪﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﻴﭻ ﻳﻚ ﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ ﺁﻭﺭﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺩﺭ ﻧﻬﺼﺪ ﺟﺎﻯ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ ﻭ
ﺣﺬﻑ ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ
ﺑﻤﻮﺟﺐ ﻣﻨﺎﻓﻊ
ﺧﻮﺩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ
ﺣﺘﻰ ﺩﺭ ﺍﺯﺍﻯ ﭘﻮﻝﻧﺎﻡ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺑﻌﻠّﺖ
ﻧﺰﻭﻝ ﺁﻳﻪﺍﻯ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ ﺣﺬﻑ
ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺃﺑﻮ ﻟﻬﺐ ﺑﻰ
ﻧﻮﺍ ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﺑﺮﻳﺪﻩ ﺑﻮﺩﻥ
ﺍﻭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥﺁﻭﺭﺩﻩ
ﺷﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻭ قُرّه
ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﮐﺘﺸﺎﻑ
محمّد ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﻦ
ﺑﺎﺭ محمّد
ﺑﺪﺍﻥ ﻣﻮﻓﻖ
ﺷﺪ . ﻭﻫﺮﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
پس ﺍﺯ
ﺍﻭﻫﻤﻴﻦ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ محمّد
ﺷﺪﻧﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﺑﺨﻠﻖ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . قُرّه
ﻫﻤﺎﻥ ﺧﻮﺭﻩ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﻗﻮﻡ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺍﻟﺄﺻﻞ قُریش
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ قُرّه
ﮔﻴﺮﻯ ﻳﺎ ﺭﻭﺵ
ﺣﻨﻴﻒ ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ
ﮐﻴﺎﻥ ﺧﻮﺭﻩ
ﺧﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺷﻬﻮﺩ ﻣﻴﺴّﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﺭﺩﺷﺖﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻣﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﭘﻨﺠﻢ ﻋﺮﺵ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﻭﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﺮﺗﺮ
ﻧﻮﺭ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻭ ﻋﺮﺵ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ محمّد ﺑﺎ
ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺣﺎﻟﻘﺪﺵﻭﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺭﺳﻴﺪﺗﺎ ﻧﻮﺑﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺩﺭ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭ ﮐﻪ
ﺑﺪﻭقُرّه ﺑﺮﺗﺮ(
ﻧﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ)
ﻭﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺭﺳﻴﺪ
ﮐﻪ ﻧﺎﻣﻰ ﺍﺯ
ﺍﻭ ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻴﻢ
. ﻭ محمّد ﻭ علیّ
ﻭ ﻫﺮ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
ﺑﺒﺎﻟﺎﻯ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﺪﻥﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻳﻦ ﺁﺭﺯﻭﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ . ﮐﻪﻣﻨﺘﻈﺮ
ﻗﺎﺋﻢ ﺁﻝ محمّد
ﻳﻌﻨﻰ ﻗﺎﺋﻢ
ﺁﺧﺮ ﺍﻟﺰﻣﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ
ﻣﻬﺪﻯ ﻣﻮﻋﻮﺩ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﺮﻳﻢ ﺑﻮﺩﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻭ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺗﻨﻬﺎ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﮐﺮﺍﻣﺖ ﻭ
ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺭﻭﺣﻰ ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻫﺮ ﻳﻚ
ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪﻧﺼﻴﺐ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ ﺷﺸﮕﺎﻧﻪ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﮐﺴﻰ ﻇﺎﻫﺮﺍ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﻫﻢ
ﻧﺒﺎﺷﺪﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
پس ﺍﺯ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺟﺐ ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻧﻴﺰ
ﮐﺴﺐ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻟﻮ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﺎﺯﻧﮕﺮﺩﻧﺪ
ﻭﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻴﺎﺑﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﺭﻭﺡ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩ ﺍﻭ
ﺑﺎﺭﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺗﻦ ﺑﺸﺮﻯ ﺍﻭ
ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﺷﺪﻩﺗﺎ
ﻣﺤﺴﻮس
ﻭﻣﻠﻤﻮس ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺍﻳﻦ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚﺯﻳﺎﺭﺕ
ﺍﻣﺎﻡ ﺣﺴﻴﻦ ﻭ
ﮐﺮﺑﻠﺎ ﺍﺳﺖ
ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺷﻬﻴﺪﺍﻥ
ﺷﺎﻫﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺷﻬﺮ ﮐﺮﺑﻠﺎ . ﮐﻪ
ﻫﺮ ﺯﻳﺎﺭﺗﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﺑﻬﺸﺘﻰ
ﻭﺍﺟﺐﻣﻴﮕﺮﺩﺩ
. ﮐﻪ ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﻋﻘﻞ ﻭ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻣﻘﺎﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻋﻘﻠﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . پس ﻗﺎﺭﻳﺎﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﺑﺮﺳﺮ
ﻗﺒﺮﻫﺎ
ﮐﺮﺍﻣﺖ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ سوﺍﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪﻭﻳﺎ
ﻋﺮﺑﻰ ﺧﻮﺍﻧﻰ
ﻧﻤﻰ ﺩﺍﻧﻨﺪ . ولی
ﻫﻤﻪ ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
قُرّه ﮔﻴﺮﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺎﺑﺎ
ﻃﺎﻫﺮﻋﺮﻳﺎﻥ
ﺑﻰ سوﺍﺩ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻦ ﭼﻨﺎﻥ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺑﻰ ﻣﺸﺎﻟﻰ
ﺍﺭﺍﺋﻪ
ﺑﺪﻫﺪﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭﻣﻴﻨﻮﺷﺘﻨﺪﻭ
ﺑﺮﺍﻯ محمّد
ﻧﻴﺰ ﻣﻰ
ﻧﻮﺷﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
محمّد ﻫﻢ سوﺍﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
اُمّی ﺑﻮﺩﻥ محمّد
ﺑﻴﺴﻮﺍﺩﻯ
ﻧﻴﺴﺖ . ﺑﻠﮑﻪ اُمّی
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ
ﮐﺎﻣﻠﻰ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺯﻧﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺍﻡ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺻﻮﻟﺎ
ﻣؤﻣﻦﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ
ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﮕﻮﺋﻴﺪ
ﻣؤﻣﻦ ﻫﺴﺘﻴﻢ
ﺑﻠﮑﻪ ﺑﮕﻮﺋﻴﺪ
ﻣﺴﻠﻢ ﻫﺴﺘﻢ . ﮐﻪ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﺮﮐﺸﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻥ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﻋﻴﺴﻰ
ﻣﺴﻴﺢ ﻭ
ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﺍﻭﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻣﺠﺪ ﻭ ﻣﺠﻴﺪ
ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻧﺠﻴﻞ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﺮﮐس
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ
ﺑﻤﻌﻨﻰ قُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس ﻭ
ﻫﻔﺘﻢ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﺭﺍ
ﺷﺨﺼﺎ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﻗﻮس
ﺻﻌﻮﺩﻭ ﺷﻬﻮﺩ
ﺩﻭﻡ ﻗﻮس ﻧﺰﻭﻝﻣﻠﺎﻗﺎﺕ
ﻭ ستایش ﻭ
ﺳﭙﺎس ﺍﻭﺭﺍ
ﺑﺒﻴﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻭ ﻣﺠﺪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺮﺍﻣﺖ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﻭﺣﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰﺗﻨﻬﺎ
ﺳﺮﻣﺎﻳﻪ
ﺭﻭﺣﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺍﺭﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺘﻮﻟﺪ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻭ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺑﺪﻭﻥ ﺍﻳﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻭﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺷﻬﻮﺩ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺩﻭﭼﺎﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﻧﻮﻋﻴﻨﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ
. ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﭼﻮﻥﺪﻳﮕﺮ
ﺣﻴﻮﺍﻧﺎﺕ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﻧﻮﻋﻰ
ﺣﻘﻴﺮ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﻧﻤﻮﺩ . ﺗﺎ پس ﺍﺯ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝﺩﻭﺑﺎﺭﻩ
ﻭﺣﺘﻰ ﺻﺪ
ﺑﺎﺭﻩ ﺑﻨﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺭﺳﻴﺪﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻋﺎﻗﺒﺖ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻭﺍﺟﺐ ﺷﺸﻢ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺑﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﺎ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ
ﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ .

ﻣﺎ
ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﺎ
ﻗﺮﺁﻥ ﻋثماﻧﻰ
ﺭﻭﺑﺮﻭ
ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﭼﻨﻴﻦ ﺑﻮﺩ
ﮐﻪﻗﺮﺁﻥ
ﻳﮑﺠﺎ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺎﺯﻝ ﻧﺸﺪﻩ
ﺑﻠﮑﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺗﻰ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻧﻴﺎﺯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﺑﺎﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺷﺄﻥ
ﻧﺰﻭﻝ ﻧﺎﺯﻝ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ
ﺁﻳﺎﺕﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﻣﺴﺠﺪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺩﻳﮕﺮﺍﻥ قراءت
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﻣﻴﻨﻮﺷﺖﻭ
ﺍﮔﺮ ﺣﻀﻮﺭﻯ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻤﻌﺎ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﮐﺎﺗﺐ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎ
سواﺩ ﮐﻢ ﺑﻮﺩ
ﻭ ﻋﻠﺎﻗﻤﻨﺪ
ﻧﺒﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ
ﺷﻴﺮﺍﺯﻯ ﺍﺯ قراءت
ﻗﺮﺁﻥ
ﺑﭽﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺭﻭﺍﻳﺖ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ . ولی
ﻋﻤﺮ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﮐﺮﺩ ﺍﮔﺮ
ﺍﺿﺎﻓﻪ ﭼﻮﻥ(ﺁﻳﺎﺕ
ﺳﻴﻒ)ﻧﮑﺮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی
ﺑﻘﻮﻝ ﺧﻮﺩﺵ ﺁﻳﺎﺗﻰ
ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻳک کاﺗﺐ ﻭﺣﻰ
ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ . ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﺍﻳﻦ ﺭﻭﺍﻳﺎﻥ ﺑﺠﺰ
ﺩﻭ ﺳﻪ ﻧﻔﺮ
ﺁﻧﺎﻥ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﺯ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﭘس
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮﺍﻥ
ﻋﻘﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﻤﻴﻨﻮﺷﺘﻨﺪ . ﻭ
ﺗﺤﺖ ﺗﺄثیر
ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﻳﺎ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺩﺭﮐﻠﻤﺎﺕ
ﺁﻳﺎﺕ ﺗﺄثیر ﻣﻨﻔﻰ
ﻣﻴﮕﺬﺍﺷﺘﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ
ﺻﺎﺣﺐ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮐﻪ ﺩﺭﻏﺪﻳﺮ
ﺧﻢ ﺑﻬﻤﻪ معرّفی
ﮐﺮﺩ . ﺗﺎ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ (
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ) ﻭ ﻋﺸﻖﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺭ ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ دارند
از این پس با
علیّ داشته
باشند که در
حکم
پیامبرآنان
است . وهر
ﮐتابی ﺍﺯ ﻣﺤﻞ
ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪ ﺭﻭﻯ ﮐﺎﻏﺬ ﺯﺭﺩﻯ
ﺯﻳﺮ ﺑﺎﻟﺸﺖ
ﺧﻮﺩ ﮔﺬﺍﺭﺩﻩ
ﺑﻮﺩ فراهم
نماید . ﮐﻪ
مولا ﻇﺮﻑ
ﺷﺸﻤﺎﻩ اﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩ . ﻭ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺣﺠﻴﻢ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺑﺮﺷﺘﺮﻯ ﮔﺬﺍﺭﺩ
ﺑﻤﺴﺠﺪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﺍﺑﻮﺑﮑﺮ ﻭ
ﻫﻤﻪ ﮐﺎﺭﻩ ﺍﻭ
ﻋﻤﺮ ﺑﺮﺩ . ولی ﻋﻤﺮ
ﮔﻔﺖ ﻣﺎ ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻪﺍﻳﻢ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺁﻥ علیّ
ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ(ﮐﺘﺎﺏ
علیّ)ﻭ ﺣﺘﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻫﺮﮔﺰ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺩﺭ ﻓﺮﺻﺖ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺿﻌﻒ ﺍﻣﻮﻳﺎﻥﻭ
ﺁﻏﺎﺯ ﺿﻌﻴﻒ ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻣﻨﻘﻮﻝ ﺍﺯ محمّد
ﺑﻴﺎﻥ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﺮﺍﺳﺮ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻋﻤﺮ ﺩﺭ
ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﺍﺯ
ﮐﺘﺎﺏ علیّ ﮐﻪ
ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻪ
ﻧﺸﺪ ﮔﻔﺖ ﭼﻮﻥ علیّ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺴﺎﺋﻞ
ﻣﺮﺑﻮﻁ
ﺑﻤﻨﺎﻓﻘﺎﻥ ﺭﺍ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﺴﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ اگر
انجام نگیرد . ﮐﻪ
ﺣﺘﻰ ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋثماﻧﻰﺩﺭ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰﻫﻤﻴﻦ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻴم . معنی
ﻣﻨﺎﻓﻖ کسی که سوء
ﮔﻨﺪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺖﻭلی
ﺒﺴﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺖ
ﮐﻪ ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭ ﺑﮕﻔﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭼﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﮐﻪ ﻣﺨﺼﻮﺹ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ عمل نمی
کنند
وﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ تنها
ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﮐﻨﻨﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﻫﺮ
ﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺍﻟﻬﻰ اُمّی
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ تنها ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ محمّدﻯ ﺯﻧﺪﻩ
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﺩﺭ
ﺳﻠﻮﻙ ﻭ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﺎﺭ ﻫﺮ ﺭﻭﺍﻥ
ﮐﺎﻭﻯ اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺩﺭﺑﺎﺭﻩ
ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻥ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺘﺨﺼﺺ
ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﻮﻳﮋﻩ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎ ﻧﺴﺨﻪ
ﻧﻮﻳﺴﻰ
ﻣﻨﺎﺳب هر
ﺑﻴﻤﺎﺭ ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ
. ﻭ ﻟﺬﺍ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﻣﻮﻟﺎ علیّﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ سالگان
خود ﺧﻮﺍﻧﺪ .

ﭘس
ﺍﺯ ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ
ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
اﺑﻮﺑﮑﺮ
ﻭﭼﻨﺪ ﻣﺘﻨﻔّﺬ
ﻗﺒﻴﻠﻪ قُریشﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺧﻮﺍﻫﺎﻥ
ﺧﻠﺎﻓﺖ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﻴﻦ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﮐﻪ ﭘﻴﺮﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ علیّ
ﺑﻮﺩﻧﺪ
ﮐﺸﺘﺎﺭ و آزار
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﻭ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥﺪﺭ
ﺍﻳﻦ ﮐﺎﺭ
ﺯﻳﺎﺩﻩﺭﻭﻯ
ﮐﺮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ ﺻﺪ
ﻭ ﭘﻨﺠﺎﻩ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺻﺎﺩﻕ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ ﺯﻣﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﮔﻔﺖ ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺮﺁﻥ
ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﻧﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻧﺸﻮﻧﺪ . ﺻﺤﺒﺖ
ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺮﺩﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥﺑﻤﻌﻨﻰ
ﺳﻘﻮﻁ ﺍﺭﺯﺵ ﻫﻤﻴﻦ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻋثماﻧﻰ ﻧﻴﺴﺖ
. ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﻣﻬﻢ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺷﻰ(ﻣﻌﻨﻰ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺘﺎﺏ)
ﻳﺎ ﻗﺮﺁﻥ (ﺩﻭ قُرّه
) ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ محمّد
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ آنگاه
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩﻭ ﻳﺎ
ﻗﺸﺮﻯ ﭘﻴﺮﻭ
ﻣﺬﺍﻫﺐ ﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺧﺪﺍﺷﻨﺎﺳﻰ ﻭ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺷﻨﺎﺳﻰ
میگردند ﭼﻪ
ﺳﻨّﻰ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺷﻴﻌﻪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ
ﺭﺿﺎﺷﻴﻌﻪ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺳﻨّﻰ
ﮐﺴﻰ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺳُﻨّﺖ محمّد
ﺩﺭ(ﺳِﻨﺖ ﻭ مُقدّس
) ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎﻳﺪ
ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭ
ﺳُﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﻣﺪﻋﻰ ﮔﺮﺩﻳﺪﻧﺪ
. ﻭ
ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻭ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻭﻫﺮ
ﻣﻄﻠﺒﻰ ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮕﻬﺎﻯ
ﻣﺨﺘﻠﻒﺭﺍﻩ
ﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﻘﺮﺁﻥ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﻳﺎ قُرّه
ﻫﺎﻯ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺟﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻄﺎﻫﺎﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺍﮐﻨﻮﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻋﺎﻗﺒﺖ
ﺑﺎ ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺡ ﻋﺒﺎﺭﺍﺕﮐﻪ
ﻋثماﻥ ﻣﺪﻋﻰ ﺩﺍﻣﺎﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻥﻭ
ﺩﺍﻧﺴﺘﻦ
ﺯﺑﺎﻥ ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﻫﺪﻓﻬﺎﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﺳﺎﻟﻤﻨﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﻮﺩﺑﺎ
ﺧﻂ ﺍﻟﺮﺳﻢ ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﺨﻂ ﮐﻮﻓﻰ ﺩﺭ
ﭼﻬﺎﺭ ﻧﺴﺨﻪ
ﻧﻮﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﭽﻬﺎﺭ
ﺷﻬﺮ ﺑﺰﺭﮒ ﺯﻣﺎﻥ
. ﻓﺮﺳﺘﺎﺩ . ﺑﺼﺮﻩ
ﻭ ﺩﻣﺸﻖ ﻭ
ﻗﺎﻫﺮﻩ ﻭ
ﻣﺪﻳﻨﻪ ﮐﻪ ﻃﺒﻖ
ﺩﺳﺘﻮﺭ ﺷﺪﻳﺪ
ﺍﻟﻠﺤﻦﻫﻤﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ
ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎ ﺭﻭﻧﻮﻳﺴﻰ
ﮐﻨﻨﺪ ﻭ
ﻋﻤﺮﻫﺮﺁﻧﭽﻪ
ﮐﺴﻰ اﺯ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺍﺷﺖ ﺟﻤﻊ
ﺁﻭﺭﻯ ﻭ ﺁﺗﺶ ﺯﺩ
. ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺩﺧﺎﻟﺘﻬﺎﻯ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺗﻠﺦ
ﻭﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﮐﺴﻰ
ﺟﺮﺃﺕ ﮔﻔﺘﻦ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
اﻣﺮﻭﺯ ﮐﺎﺳﻪ
ﺩﺍﻏﺘﺮ ﺍﺯ ﺁﺵ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺍﺣﮑﺎﻡ
ﻣﺬﮐﻮﺭ ﺩﺭ
ﻗﺮﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺩﺭ ﺟﺎﻣﻌﻪ
بدائی ﺍﺟﺮﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﻣﺴﺄﻟﻪ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺩﺭ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻧﻴﺴﺖ . ﭘس
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﻭ
ﻗﻀﺎﺕ
ﺷﺮﻉﺁﻧﭽﻪ ﻋﻘﻠﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪﻭﻳﺎ ﺑﻘﻮﻝ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ
ﺍﺟﻤﺎﻉ ﺑﻴﻦ
ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖﺑﺼﻮﺭﺕ ﻗﻮﺍﻧﻴﻦ
ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻰ
ﻣﻘﺮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﺫﮐﺮﻯ
ﺍﺯﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ ﺳﻴﺎﺳﺘﻤﺪﺍﺭ
ﻭﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻫﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﺻﺎﺩﻗﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ ﭘس ﻣﺸﺮﻙ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﻗﻄﻌﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺧﻮﺩ
ﻭ ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺎﻭﺭﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﮐﻪ ﺭﺍ
ﺑﺎﻭﺭ ﮐﻨﻰ ﻭ
ﺩﻭﺳﺖ ﺑﺪﺍﺭﻯ
ﻭ ﺗﻘﻠﻴﺪ
ﺩﻳﻨﻰ
ﮐﻨﻰﺍﻭﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻯ
ﻧﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺭﺍ .

ﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺳﻪ ﺷﻨﺒﻪ ﺁﺧﺮ
ﺳﺒﺘﺎﻣﺒﺮ 1991 ﺩﺭ ﺷﻬﺮ
ﻭﻳﮑﺘﻮﺭﻳﺎ
ﺩﺭ ﺗﮑﺴﺎس
ﺟﻨﻮﺏ
ﺍﻣﺮﻳﮑﺎﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻏﺎﺯ ﻧﻤﻮﺩﻡ . ﻭ
ﻗﺒﻠﺎ ﺳﺮﮔﺮﻡ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻡ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﻋﺎﺭﺿﻪ
ﺳﮑﺘﻪ ﻗﻠﺒﻰ ﻣﺨﺘﺼﺮﻯ
ﺷﺪﻡﻧﺨﻮﺍﺳﺘﻢ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻴﻤﻪ
ﮐﺎﺭﻩ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ
ﺑﺪﻫﻢ . ﭘس ﺗﺴﺮﻳﻊ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﺮﺩﻡ . ﮐﻪ
ﺩﺳﺖ ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺧﻄﺎ ﻭ
ﺑﺪ ﻓﻬﻤﻰ
ﺑﺮﺧﻰ ﮐﻠﻤﺎﺕ
ﻗﺮﺁﻥ ﮔﺮﺩﻡ . ﺗﺎ
ﭼﻮﻥ ﻣﻠّﺎ ﺻﺪﺭﺍ
ﺩﻭﭼﺎﺭ ﺁﻥ
ﻧﺸﻮﻡ ﮐﻪ
ﺑﮑﻠﻤﻪ(ﺍﺧﺴأ)
ﺭﺳﻴﺪ ﻗﺎﻟﺐ
ﺗﻬﻰ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺧﻔﻪ
ﺷﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﻗﺮﺁﻧﻰ
ﺍﻭﺑﺎﺯ ﻗﺸﺮﻯ ولی
ﺑﺎ ﺍﻟﻔﺎﻅ
ﺃﺩﺑﻰ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﻴﺪﻡ
ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﮔﺮﺍﻣﻰﻧﺨﺴﺖ
ﺑﻔﮑﺮ ﺳﻠﻮﻙ ﻋﻤﻠﻰ
ﻭﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﮐﺴﻰ
ﻧﮑﻨﺪ . ﻭ ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺻﺮﻳﺤﺎ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻢ ﮐﻪ
ﻫﻴﭻ ﺩﻳﻦ ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﻧﺪﺍﺭﻡ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺐﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰﻡ را
ﺩﺍﺭﻡ . ﮐﻪ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس ﻋﺒﺎﺩﺕ
ﻭﺍﻗﻌﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ
تا ﺁﻧﺮﺍ ﺩﺳﺖ
ﮐﻢ ﻧﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺩﺭ
ﺩﻋﺎﺋﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍ ﺍﺯ
ﻫﺮ ﺧﻄﺎﺋﻰ ﮐﻪ
ﮐﺮﺩﻡ
ﻳﺎﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﻤﻮﺩﻡﻭﻳﺎ ﻋﻤﺪﺍ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺘﻢ ﻣﺮﺍ
ﺑﺒﺨﺶ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺭﻭﺯ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﻭﻣﺴﺘﻤﻌﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻫﺮﭼﻪ
ﺻﻠﺎﺡ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻴﺎﻥ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﺗﺎﻳﭗ
ﮐﺎﻣﭙﻴﻮﺗﺮﻯ
ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻟﻪ
را بعنوان
ﻣﻘﺪﻣﻪ ﻗﺮﺁﻥ
نوشتم . که ﺩﺭ
ﺑﻴﻮﺭﺗﻮﻥ
ﺍﻭﺭﮔﺎﻥ ﺩﺭ۸
ﺍﮐﺘﻮﺑﺮ2007
ﺻﻮﺭﺕگرفت .

M170

حجّ
أکبر یا حجّ
کعبه؟

ﻣﺮﺍﺳﻢ
حجّ ﮐﻌﺒﻪ ﻧﺰﺩ
ﻗﺮیش ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﻭ
ﻇﻬﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻧﻈﺎﻡ ﺟﺪﻳﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﻭﮐﻪ
ﺳﻴﺴﺘﻤﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭﮐﺴﺐﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺍﻟﻬﻰ
گردید ، ﻫﻤﻪ
ﺳﺎﻟﻪ ﻧﺰﺩ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
بیابانی
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﮐﻌﺒﻪ برای
آنان ﺭﺍﻳﺞ ﺑﻮﺩ
. ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﻣﺎﻫﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﮔﺎﻧﻪ
ﺣﺮﺍﻡﮐﻪ
ﻗﺒﺎﻳﻞ ﻋﺮﺏ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻭﺗﻌﻬّﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪﮐﻪ
ﺟﻨﮓ ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻭﺑﻐﺎﺭﺕ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎ ﻧﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﻀﻤﻴﻦ ﺍﻳﻦ
ﺗﻌﻬّﺪ ﺧﻮﺩ
ﻫﺮ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﺑﺖ مُقدّس
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﮐﻌﺒﻪ معبد
قریش ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻫﻤﻪ
ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﺳﻴﺼﺪ ﺑﺖ
ﺗﺠﺎﻭﺯ ﻣﻴﮑﺮد
ﻭ ﺑﺮﺧﻰ ﺑﺘﻬﺎ
ﺍﺯ ﺳﻨﻚ ﻳﺎ ﭼﻮﺏﻭ
ﺩﺭ ﻳﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﺍﺯ ﺧﺮﻣﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺑﻮﺩﻧﺪﮐﻪ ﺑﻌﺪﺍ
ﻧﻴﺰ ﺁﻧﺮﺍ
ﺧﻮﺭﺩﻧﺪ . ولی
ﻣﺮﺍﺳﻢ برای قُریش
قشری ﺩﺭ ﻃﻮﺍﻑ
ﮐﻌﺒﻪ
ﺑﺘﺪﺭﻳﺞ
ﺑﺸﮑﻞ
ﻭﺣﺸﻴﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺩﺭ ﺁﻣﺪﻩ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺯﻥ ﻭﻣﺮﺩ
ﮐﺎﻣﻠﺎ ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﻃﻮﺍﻑ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ ﺑﻘﻮﻝ ﺭﻭﺍﻥ
ﺷﻨﺎﺳﺎﻥ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻋﻘﺪﻩ
ﻫﺎ ﻭﺻﻔﺎﺕ
ﺗﻮﺣّﺶ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺑﺪﺍﺋﻰﮐﻪ ﺑﻰ
ﺗﻤﺪﻥ ﻭ ﺑﺪﻭﻥ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻴﻚ
ﻧﻈﺎﻡ
ﻋﻘﻴﺪﺗﻰ ﻭ ﻳﺎ ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻣﻴﺒﻮﺩند . ﻭ محمّد
ﺗﺎ ﺳﻪ ﺳﺎﻝ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻭﻓﺎﺗﺶ
ﺗﻮﺟّﻬﻰ
بکعبه بعنوان
ﻘﺒﻠﻪ ﻧﺪﺍﺷﺖ . ﮔﺮﭼﻪ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻝ
ﺑﻮﺩﮐﻪ ﻣﮑّﻪ
ﺭﺍ ﻓﺘﺢ ﮐﺮﺩﻩ
ﻭ ﺑﺘﻬﺎ ﺭﺍ
ﺷﮑﺴﺘﻪ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ
ﺧﺎﺻّﻰ چون
دوره زردشتی
بودن ﻗﺎﺋﻞ
ﻧﺒﻮﺩ . ﮐﻌﺒﻪ
ﺩﻗﻴﻘﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﮐﻌﺒﻪ ﺯﺭﺩﺷﺖ
ﺩﺭ ﻧﻘﺶ ﺭﺳﺘﻢ
ﺍﺳﺘﺨﺮ ﻓﺎﺭس
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﻃﺎﻕ
ﻭﺧﺎﻧﻪ
ﺳﺎﺩﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ یا
(ﺑَﻎ )ﻫﺎ ﺑﻮﺩ . ﻭﺯﻳﺎﺭﺕ
ﮔﺎﻩ ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ
ﻣﺮﺩﻡ . ﻭ ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﮑّﻪ ﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
(ﺑَﮑّﻪ ﻳﺎ جای
اقامت ﺑَﻎ ﻫﺎ)
بود ﻭ ﺩﻳﮕﺮ
ﻧﻘﺎﻁ ﺭﺍ
(ﻣَﮑّﻪ) میگفتند
که ﻣﺘﻌﻠﻖ
ﺑﻘﺸﺮﻯ هاﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ قُریشﻭ
ﻳﺎ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ قشری
زردشتی ﺩﻧﻴﺎ
ﭘﺮﺳﺖ تحت عنوان
(مُغ )ﻫﺎ
ﺗﻌﻠّﻖ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭقُریشﻗﻮﻣﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﻭ قُرّه
ﮔﻴﺮﺍﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺑﺪﻧﺒﺎﻝ(ﮐﻴﺎﻥ
ﺧﻮﺭﻩ ) ﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺗﺠﻠّﻰ ﻧﻮﺭ
ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻌﺒﻪ
ﺟﺎﻯ ﺑﻎ ﻫﺎﻭ
ﻣﮑﻪ ﺟﺎﻯ ﻣُﻎ
ﻫﺎ ﻳﺎ ﻣﻐﻮس ﻳﻮﻧﺎﻧﻰ
ﻭﻣﺠﻮس ﻋﺮﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ قُریش
ﻣﻬﺎﺟﺮﺍﻥ
ﭼﻬﺎﺭ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶﺍﺯ محمّد
ﺑﻴﻤﻦ ﻣﺮﮐﺰ
ﺑﺰﺭﮒ ﺗﺠﺎﺭﻯ
ﻭﺗﺠﻤّﻊ ﻣﻠﻞ
ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻭﻣﺴﺘﻌﻤﺮﻩ
آباد پُر
جمعیّت ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ
ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ ﮐﺸﺘﻰ
ﻫﺎﻯ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺯ ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺁﺑﮕﻴﺮﻯ
ﻭ ﻣﺒﺎﺩﻟﻪ
ﺑﺎﺭ ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﻭ قُریش ﺩﺭ
ﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍﻩ ﻳﻤﻦ
ﺗﺎ (ﺗﺪﻣُﺮ)
کنونی ﺍﺭﺩﻥ
ﺍﻣﺮﻭﺯﺩﺭ
ﮐﺎﺭ حفظ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺘﺮ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﻣﺸﮑﻞ
ﻏﺎﺭﺕ ﻗﺒﺎﺋﻞ
ﮔﺮﺳﻨﻪ
ﻭﺟﻨﮕﻬﺎﻯ
ﺩﺍﺧﻠﻰ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﻟﺸﮑﺮﻯ
دسته جمعی
ﺑﺮﺍﻩ ﻣﻰ
ﺍﻓﺘﺎﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻮﻗﻌﻴّﺖ
ﻣﮑّﻪ ﮐﻪ
(ﺑﺎﺯﺍﺭ
ﻣﮑّﺎﺭﻩ) ﺷﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻭ
ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻯ
ﻗﺒﺎﺋﻞ ﺍﺯ
ﺷﺮﻕ ﻭﻏﺮﺏ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺪﺍﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻴﺪ . ﮔﻮﺋﻰ
ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎﻩ
ﺑﺎﺯﺭﮔﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﺩﻳﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ
ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩ .

ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ ﺍﺯ
ﻓﺸﺎﺭ
ﺗﻌﺼّﺒﺎﺕ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻗﺸﺮﻯﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻧﻄﺎﻡ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﺮﺍﻑ ﺟﻬﺎﻥ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ . ﺩﺭ
ﭼﻴﻦ ﻭﻫﻨﺪ
ﻭﺩﺭ ﺍﺭﻭﭘﺎ ﻭ
ﺍﻓﺮﻳﻘﺎ ﻧﻴﺰ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺷﺪﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻬﺎﺟﺮﻳﻦ ﻳﻤﻦ
ﻭﻣﮑّﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﺑﻨﺎﻡ
(ﺟُﺮﻫﻮﻡ یا
گورهوم ) ﻳﻌﻨﻰ قُرّه
ﮔﻴﺮﺍﻥ ﻫﻮﻡ ﻭ
ﺍﻭﻡ
ﮐﻨﻨﺪﻩﮐﻪ
ﺑﻌﺪﺍ ﺑﻘﺮپس
ﺷﻬﺮﺕ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﺭﻫﺒﺮ
ﻣﺘﻨﻔّﺬ
ﺁﻧﺎﻥ ﮐﻮﺭﺵ
ﻧﺎﻡ ﺩﺍﺷﺘﻪ
که بصورت قریش
درآمده است . ولی
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺑﻨﺎﻯ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﺑﺎﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﮐﻪ ﺗﻮﺭﺍﺕ
ﻭﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻧﺪ . ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻌﺒﻪ یک کامل
زردشتی قدیم
تر برای ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻥ ﻣﺮﮐﺰ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ ﮔﻮﺷﻪ
ﮔﻴﺮﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺭﺍﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭ
ﺁﺏ ﺯﻣﺰﻡ ﭼﻮﻥ
ﻭﺍﺣﻪﺍﻯ ﻳﻚ(ﺑﺮﻫﻤﻦ)
ﺑﻮﺩﻩ ﮐﻪ
ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
گفتند . ﻭ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ
ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﻧﺪﻩ
(ﺍﺳﻤﺎء ﺍﻟﻠﻪ)
ﻳﺎ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ ﺩﺭ
ﻳﻤﻦ ﻭﺩﺭ
ﻣﮑّﻪ ﺩﻳﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ ﻭﻓﻌّﺎﻟﻴﺖ
ﺩﻳﻨﻰ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻭ
ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺑﺎﺯﺭﮔﺎﻧﻰ
آنان ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻮﺩ
. ﺁﺏ ﺯﻣﺰﻡ ﮐﻪ
ﺁﺏ ﺑﺎﺭﺍﻥ
ﺻﺤﺮﺍ ﺩﺭ
ﮔﻮﺩﺍل طبیعی ﮐﻌﺒﻪ
ﺩﺭ ﺁﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ
ﺷﺪﺟﺎﻯ
ﺯﻣﺰﻣﻪ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﻋﺮﺏ ﻭ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺯﺑﺎﻧﺎﻥ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻴﺎﻥ
ﻓﺮﺍﺭﻯ ﺍﺯ
ﻧﻈﺎﻡ
ﺳﺎﺳﺎﻧﻰﺩﺭ
ﺻﺤﺮﺍﺋﻰ ﺑﺎ
ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺳﺨﺖﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ محمّد
ﻭﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ
ﺍﻭﻓﻌﺎﻟﻴّﺖ ﺩﻳﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﻭﺷﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘی
ﺪﺍﺷﺘﻨﺪو به (
ﺑﻨﻰ ﻫﺎﺷﻢ)
ﻣﻌﺮﻭﻑ بودند
زیرا (ﻫﺸﻢ) ﻭ
ﺧﻮﺭﺩ ﮐﺮﺩﻥ
ﺫﺍﺕ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺗﻦ ﺧﻮﺩﺑﺎ
ﺭﻭﺯﻩ ﺩﺍﺭﻯ
ﻭﻋﺒﺎﺩاﺕ ریاضتی
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ محمّد ﻧﻴﺰ
ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﻭ ﺍﺯ
ﮐﻮﺩﮐﻰ ﺑﻮﺩ . ﻭ
ﺟﺪّ ﻭﻋﻤﻮپس ﺍﺯﺭﻫﺒﺮﺍﻥ
ﻗﻮﻡ ﺑﻨﻰ
ﻫﺎﺷﻢ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ ﮐﻪ
بعدها ﺭﻳﺎﺳﺖ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺗﻰ ﻣﮑّﻪ
ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ولی
ﺑﻘﻴﻪ ﺍﻋﺮﺍﺏ
ﻣﮑﻪ ﺭﺍ(ﺑﻨﻰ
ﺍﻣﻴّﻪ)
ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻄﻮﺭ ﮐﺎﺫﺑﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ( اُمّی
ﻭ اوم کننده
ﺳﺎﻟﻚ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺘﻨﺪولی
ﻗﺸﺮﻯ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺍﮐثرّﻳﺖ ﻗﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ .

ﮐﻌﺒﻪ
ﺍﻃﺎﻗﮑﻰ ﺑﻮﺩ
ﺩﻭﻃﺒﻘﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﭘﻠّﻪ
ﮐﻪ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺯﻳﺮ ﻧﻈﺮ ﭘﻴﺮ
ﻗﺮﻳﺸﻰ ﺩﺭ
ﻃﺒﻘﻪ ﺑﺎﻟﺎ
ﺑﺪﻭﻥ ﭘنجرﻩ
ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﮑﻰ
ﺭﻭ( ﺑﺪﻳﻮﺍﺭ
ندبه)
ﻣﻴﻨﺸﺴﺘﻨﺪﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﭘﻴﺮ ﺭﺍ
ﺗﻮﺟّﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﺷﻚ
ﻣﻴﺮﻳﺨﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻭ ﻋﺬﺭﺧﻮﺍﻫﻰ
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ بوده
ﺗﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺒﺨﺸﺪ . ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
و ﺑﻄﻮﺭ ﺧﻠﺎﺻﻪ(ﺃﻫﻮ)ﻭ
ﻋﺮﺑﻰ ﺷﺪﻩ
ﺁﻥ(ﺍﻟﻠﻪ) ﺷﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ
ﻣﻮﺭﺩ ﺷﻬﻮﺩ ﺁﻧﺎﻥ
ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﺮﻓﺖ اﻟﻪ
ﻫﺴﺖ ولی ﻫﻨﻮﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ (ﻫﻮ
ﻳﺎ ﺍﻭ) ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻨﻰ ﺃﻫﻮ ﻭ
لاهوت ﺍﻟﻠﻪ ﻭ
نیز جهان
یونیورس
ﻫﺎﻫﻮﺕ ﻧﺎﻡ
ﻋﺎﻟﻢ ﻭﺟﻮﺩﻯ
ﺍﻟﻠﻪ ﻭ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻫﻮ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﻫﻤﻴﻦ ﻣﻌﻨﻰ
ﺭﺍﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺫﮐﺮ
ﺗﻮﺣﻴﺪﻯ ﺩﻓﻊ
ﺷﺮﻙ
ﻣﺘﻮﺳّﻠﺎﻥ
ﺩﺭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻭﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩرا
یگانه ﻣﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻃﺮﻳﻘﺖ
(ﺣﻨﻴﻒ) ﻧﺎﻡ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ
ﺗﻤﺎﻣﻰ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭﻧﻴﺰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰ
محمّدﻯ ﺩﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ علیّ ﻭ
ﺩﺭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍنی ﻮ تصوّف ﺍﻳﻦ
ﺭﻭﺵ حنیف
ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺩﺭ (ﻭﺿﻮ)
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻳﻌنی
ﺪﺭ ﺩﻝ
ﺣﻀﻮﺭﺫﻫﻨﻰ
(ﺿوء ﻭﻧﻮﺭو سو
ﻭﺳﻤﺖ)ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭلیّ
اﻟﻬﻰ ﺳﺎﻟﻚ بوده
باشند ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ به هر
ﻄﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ و سلوک معرّفی
ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻫﺮﻳﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﻫﺮﺟﺎ ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎﺷﺪ
ﺑﻔﺮﻣﺎﻥ
ﭘﻴﺮﺩﻭﺭﻩ
ﻋﺰﻟﺖ ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺩﻭﺭ
ﺍﺯﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ قُریش
ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﻭ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﻌﺒﺪ
ﺳﻠﻴﻤﺎﻥ یا
اورشلیم ﻭ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻴﺎﻥ
ﺩﺭﮐﻌﺒﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺩﺭ
ﺍﺳﺘﺨﺮﻭﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺍﻣﺎﮐﻦ ﺩﻳﮕﺮ
ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺟﻬﺎﻥ
ﺩﺭ
ﮐﻮﻫﺴﺘﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺟﻨﮕﻞ ﻫﺎ ﻭ
ﺟﺰﺍﻳﺮﻭﺣﺘﻰ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﺧﻮﺩ سالکان
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻰ
ﻭﻳﺎ ﻫﻤﻪ ﻋﻤﺮ
ﺑﭽﻠّﻪ
ﻧﺸﻴﻨﻰ ﻭﻳﺎ
ﺍﻧﺰﻭﺍ ﻭ
ﺯﺍﻭﻳﻪ
ﻧﺸﻴﻨﻰ
ﻭﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮﻯ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
ﺍﮔﺮ ﺳﺎﻟﻚ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺧﺪﺍﺋﻰ
ﻭﺣﻴﺎﺗﻰ می ﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﻭ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ . ﻣﺴﺎﺟﺪ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﻧﻴﺰ
ﭼﻮﻥ
ﮐﻠﻴﺴﺎﻫﺎ
ﺍﻣﮑﺎﻧﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺍﻳﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﻮ
ﺭﺍﻫﺒﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺑﺪﺍﻥ ﻭﻣؤﻣﻨﺎﻥ
ﺍﻭﻡ ﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ولی
ﻃﺒﻖ ﻣﻌﻤﻮﻝ
ﻫﻤﻪ ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﮐﻦ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺷﻐﺎﻝ
ﻏﻴﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻭ ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻭﺭﻫﺒﺮﺍﻥ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺩﺭﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺩﺭﻫﺎﻯ
و باب ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﮐﻦ مُقدّس
ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ
ﻣﻌﺒﺪ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ
ﭘﺮ ﺯﻳﻨﺖ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺯﻣﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺎﺷﻤﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺗﻦ
ﻭﺫﻫﻦ ﻭﺭﻭﺍﻥ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﺑﺸﺮﻯ ﺧﻮﺩﺩﺭ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔس
ﻳﺎ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻳﺐ
ﻭﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﺼﻔﺎﺕ
ﻧﻴﮑﻮﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﭘﻴﺮﺗﺎ ﺣﺼﻮﻝ
ﺗﺠﻠﻴﻪﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ الهی
ﻤﻴﺴّﺮ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰﺫﺍﺕ ﺭﻭﺣﻰ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻴّﺖ
ﻭﺗﻮﺣّﺶ ﻭ
ﺟﺎﻫﻠﻴّﺖﺑﻤﻘﺎﻡ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭمُقدّس
می ﺮﺳﺎﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ چهارم
ﺯﺭﺩﺷﺖ برای
نوع بشری ﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻧﻮﺭ ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺩﺭ ﺗﺴﻤﻴﻪ محمّدﻯ
میرسیده
ومیرسند ﻭ
ﻣﺴﻴﺢ
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﺴﻴﺤﻰ ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ ﻧﻮﺭ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﻭ محمّد
ﻭﮐﺎﻣﻠﺎﻥ محمّدﻯﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
تنها در اجرای
مراحل شهودی و
سلوکی بدان
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﻳﻚ ﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ ربّ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺑﻌﺪﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺨﻠﻖ (ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ) ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪ . ﺗﺎ
ﻧﻮﺑﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺩﺭ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﻫﺸﺘﻢ ﻋﺮﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻧﻈﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﺗﺸﮑﻴﻞ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺩ . ﺯﻳﺮﺍ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ
ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻋﻘﻞ
ﻧﻮﻋﻰ ﺑﺸﺮﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﻭ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ روح القُدُس
اسم أعظم ﺭﺳﻴﺪ
. ﺍﮔﺮ ﺍﻧﻮﺍﺭ ﻭ
ﺷﻌﺎﻉ ﻫﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎﮐﻪ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺍولی
ﺍﻟﻌﺰﻡ ﻗﺒﻠﻰ
ﮐﺸﻒ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺗﺠﺪﻳﺪ
شهود سالک
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﻭﭘﺎﻳﺎﻥ ﺗﮑﺎﻣﻠﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺍﺟﺐ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﻫﻤﻪ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺩﻳﮕﺮ ﭼﻮﻥ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺮﺳﻨﺪ میباشد
. ﮐﻪ ﺭﻭﺡ ﻫﺮ
ﺃﺗﻢ ﻭ ﻣﺎﺩﻭﻥ
ﺃﺗﻢ ﻧﻴﺰ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﺍﺯﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺍﻧﻮﺍﺭ
ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ ﻋﻈﻴﻢ
ﺗﺮ ﺑﻌﺪﻯﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺑﻰ
ﺍﻧﺘﻬﺎ ﭘﻴﺶ ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ
. ﻭ ﻫﺮﺑﺎﺭ (ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﺻﻔﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻯ ﺗﺠﻠّﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻣﻴﻴﺎﺑﻨﺪﻭﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ
مُقدّس ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ خود
میشوند .

محمّد
ﭼﻮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
قُریش ﺩﺭ
ﮐﻌﺒﻪﻭﻳﺎ ﮐﻮﻫﻬﺎﻯ
ﺍﻃﺮﺍﻑ
ﺑﺘﻤﺮﮐﺰﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻴﭙﺮﺩﺍﺧﺖ . ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰﺑﺎﻳﺪ
ﺑﻨﻮﺭ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺑﺮﺳﺪ ﻭلی ﺪﺭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻣﺴﻴﺢ و دستور
الهی صورت
مرتضوی
ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺩﺍﺩﮐﻪ در
نتیجه ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺳﻴﺪ ﻭ ﮐﺸﻒ
ﺗﺠﻠّﻰ ﺷﺸﻢ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩ . ﻭمحمّد ﺧﻮﺩ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﺴﻴﺢ ﺑﻨﺠﺎﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻡ . ﻭ
ﺍﻳﻨﻚ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ محمّدﻯ
ﺑﺎ ﮐﻤﻚ ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﻭ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ محمّدﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭﻡ
ﻭ ﭘﻨﺠﻢ ﺑﺮﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ علیّ
ﺳﻤﺒﻮﻝ ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯﻭﺭﻭﺡ
ﺍﻭ، ﻫﻤﺎﻥ
ﺭﻭﺡ ﻣﺴﻴﺢ ﺷﺶ
ﻗﺮﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ محمّد
ﺑﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﻭ ﭼﻨﺪ ﺣﺪﻳث
ﻭﺭﻭﺍﻳﺘﻰ
ﺗﻄﺒﻴﻖ ﻣﻘﺎﻡ ﻣﺴﻴﺢ
ﻭعلیّ ﺭﺍ
ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ
محمّد ﭘس ﺍﺯ ﺗثبیت
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺩﻳﻦ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺷﻬﺮ
ﻣﺪﻳﻨﻪﻭﻣﺴﺠﺪﻯ
ﮐﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﺧﻮﺩ ﺳﺎﺧﺖﺩﺭ
ﺑﻴﻦ ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﺪﻳﻨﻪ ﻳثرﺏ
ﺟﻤﻊ ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺩﺷﻤﻨﻰ
ﻫﺎﻯ ﻗﺪﻳﻤﺘﺮ
ﺑﺎ ﻣﺮﺩﻡ
ﻣﮑّﻪ قُریش
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﺩﺭ
ﺣﺎﻟﻴﮑﻪ
ﻫﺮﺩﻭ ﻧﻴﺰ
شاخه ای ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ . ﻭای
ﺩﺭ ﺩﻭ ﻣﺬﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ . ﻭ ﺍﻣﻴﺪ محمّد
ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺑﻴﻦ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﻳﻬﻮﻩ ﻃﻠﺐ
ﻭﻫﺪﺍﺟﻮﻯ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﺭﺍﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﺩﺳﺖ
ﻭﭘﺎﮐﻨﺪ . ولی
ﺍﻫﺎﻟﻰ ﻣﮑّﻪ ﺑﺮﻫﺒﺮﻯ
ﺍﺑﻮﺳﻔﻴﺎﻥﭘﺪﺭ
ﻣﻌﺎﻭﻳﻪ ﺑﻌﺪﻯ
ﮐﻪ ﺧﻠﻴﻔﻪ ﺍﻣﻮﻯ
ﺷﺪ، ﺟﻨﮕﻬﺎ
ﺑﺎ محمّد
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭ محمّد
ﻧﻴﺰ ﺗﺎﮐﺘﻴﻚ
ﺑﻬﻢ ﺯﺩﻥ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻫﺎﻯ
ﺗﺠﺎﺭﺗﻰ ﺍﺑﻮﺳﻔﻴﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻴﺸﻪ
ﮐﺎﺭﻭﺍﻧﻬﺎﻯ
ﺷﺘﺮ ﺗﺠﺎﺭﻯ
ﺍﻋﺮﺍﺏ بین ﻳﻤﻦ
ﻭﺗﺪﻣﺮ
ﺑﺮﭼﻴﺪﻩ ﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﻠﺎ ﺳﻘﻮﻁ
اقتصادی ﻘﺮپس
مکّه ﻭﺗثبیت ﻧﻔﻮﺫ
محمد و
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
قشری بعدی ﺷﺪ
ﮐﻪ ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝ ﻗﺮﻳﺐ ﺑﺎﺗﻔﺎﻕﺁﻧﻬﺎ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ ولی
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻣﮕﺮ
ﺍﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯ ﺍﺯ
ﺁﻧﻬﺎﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎ ﻭ ﺻﺤﺎﺑﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻧﺪ .

ﺁﻧﮕﺎﻩ محمّد
ﭘس ﺍﺯ ﺑﻴﺴﺖ
ﺳﺎﻝ ﺗثبیت ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺩﺭﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥ
ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻣﮑّﻪ
ﻣﻠﺎﺣﻈﻪ ﻧﻤﻮﺩﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻋﺮﺏ ﻭﻣﺮﺩﻡ
ﻣﮑّﻪﺑﺒﻬﺎﻧﻪ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻣﮑّﺎﺭﻩ
ﻣﮑّﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺩﺭ
ﻣﮑﻪ ﺟﻤﻊ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﻭ
ﻣﺮﺍﺳﻢ ﻗﺪﻳﻢ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺭ
ﻃﻮﺍﻑ ﮐﻌﺒﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﭘس محمّد
ﺻﻠﺎﺡ
ﺩﺍﻧﺴﺖﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰ ﺭﺳﻤﺎ
ﻭﺑﺎ
ﺗﺸﺮﻳﻔﺎﺕ ﺧﺎﺻﻰ
ﺑﺎ ﺣﻀﻮﺭ ﻧﻮﺩ
ﻫﺰﺍﺭ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻇﺎﻫﺮﻯﺑﺮﻫﺒﺮﻯ
ﺷﺨﺺ محمّد بحجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺁﻧﺮﺍ
بالأخره ﻗﺒﻠﻪ
ﻧﻤﺎﺯ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﮐﺮﺩ . ﻭلی ﻗﺒﻠﺎ
ﺑﺴﻮﻯ
ﺍﻭﺭﺷﻠﻴﻢ ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻤﻘﺪس
ﻗﺒﻠﻪ ﮔﻴﺮﻯ
که یهودیان
یثرب بهمین خاطر
مسلمان
ﻣﻴشدند . ﭘس محمّد
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺩﻳﻨﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﺮ
ﻣﮑﻪ ﻭﮐﻌﺒﻪ ﻭ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻭ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺁﻥ
ﻣﻌﻴّﻦ ﮐﺮﺩ . ﮐﻪ
(ﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﻮﺩﺍﻉ)
ﻳﮕﺎﻧﻪ حجّ ﮐﻌﺒﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩ . ﻭﺩﺭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺩﺭ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﺧﺸﻚ ﻳﺎ (ﻏﺪﻳﺮ
ﺧُﻢ)محمّد علیّ
ﺭﺍ برای ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻋﻠﺎﻡ ﮐﺮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺑﻌﺪﺍ
ﻣﺘﻨﻔّﺬﻳﻦ ﻋﺮﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍﺑﻨﺎﻡ
ﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻭﺧَﻠَﻒ ﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻦ
ﺍﻭ ﺑﺮﭘﺎ
ﮐﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ
ﺗﻤﺎﻡ( ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ)قشری
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﮐﺎﺭ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ
ﮔﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺯﻳﺮ
ﺯﻣﻴﻨﻰ
ﻭﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺑﺎ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﻧﺒﺎﻝ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻴﺰ
ﻣﻮﺭﺩ ﺁﺯﺍﺭ
ﻫﻤﮕی ﻤﺬﺍﻫﺐ ﻗﺸﺮﻯ
ﺳﻨّﻰ ﻭ ﺷﻴﻌﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ
ﻭﺍﺟﺐ ﺍﻋﻠﺎﻡ
ﮔﺮﺩﻳﺪﺍﮔﺮ
ﺍﻣﮑﺎﻧﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﺑﺎﺷﺪ . ولی ﺩﺭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حَجّ ّ
کعبه ﻭ ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻭﺣتی ﺪﺭ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ
ﺗﻤثیل ﻣﺎﺩﻯ ﺍﺯ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻣﺤﺮﻣﺎﻧﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ حجّ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ بحجّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﻭ حَجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺍﮔﺮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪ ﭼﻮﻥ محمّد
ﺭﺍ ﺑﺨﻠق
ﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺑﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﻣﻌﺮﺍﺝ
ﺭﻭﺡ ﮐﺎﻣﻞ محمّدﻯ
جدید ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﻭﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﭘس ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﻟﺎﺯﻡ
ﺑﺮﺍﻯ ﺧﺮﻭﺝ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻭ
ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﻟﮕﻮﻯ ﮐﻤﺎﻝ ﻣﻴﺴّﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯﻋﻤﻠﺎ
ﻭ ﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺿﻤﻦ
ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺁﻳﻨﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﮐﻪ ۵۵
ﻗﺮﻥ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺑﻌثت
ﻭﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺁﻏﺎﺯﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻣﻬﺪﻯ ﻧﻴﺰ
ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻭ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺸﺘﻢ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺍﺭﻭﺍﺡ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﮕﺎﻥ
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﺪﮔﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻏﺪﻳﺮ
ﺧﻢ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺭﻭﺩﺧﺎﻧﻪ
ﺑﺪﻭﻥ ﺁﺏ ﻭ
ﻃﺮﻓﺪﺍﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﺑﺨﻢ ﻭ ﺍﻭﻡ ﻭﻫﻮﻡ
ﻭاُمّی ﺷﺪﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﺟّﻪ
ﺩﺍﺩﻥ ﻫﺮﭼﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﻫﻤﻴﺖﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺩﻥ سلوک
ﺭﺍﻩ ﺧﺪﺍ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﻭ
ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻭﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻗﺸﺮﻯ ﻭ
ﺧﺮﺍﻓﺎﺗﻰ ﻭ ﺍﺑﻠﻴﺴﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .

محمّد
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﺟﺘﻤﺎﻉ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﮔﻔﺖ
ﻫﺮﮐس ﮐﻪ ﻣﻦ ولی
ﻭﻣﻮﻟﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻡﻳﻌﻨﻰ
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ در
پیمان سلوکی
ﺑﺎ ﻭﻯ ﻭ ﻧﻪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺍﻭ . ﭘس
ﺍﺯاین ﻤﻮﻟﺎﻯ
ﺁﻧﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﻭعلیّ
ﺒﻌﻨﻮﺍﻥ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ محمّدﺑﺮﺍﻯ
ﻃﺎﻟﺒﺎﻥ ﻟﻘﺎﻯ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
زمانهای بعدی
ﮔﺮﺩﻳﺪ . ﻭﻫﺮ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺮﻳﻚ
ﺍﺯ ۳۱۳ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ ﺑﮕﻔﺘﻪ
محمّدﻫﻤﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭمحمّد
ﻭعلیّ
ﺯﻧﺪﻩﺍﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ خویش ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
. ﮐﻪ ﭼﻮﻥ ﻭﻓﺎﺕ
ﮐﻨﻨﺪ ﺍﺯﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﮐﺎﻣﻞ شده
ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﻋﺮﺷﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ ﻭﺟﺎﻯ ولی
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ ﺩﺭ
ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ
ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﻏﻴﺒﺖ
ﮐﺒﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
داشته ﻭآغاز
ﻏﻴﺒﺖ ﺻﻐﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻧﺸﻴن ﺮﺍ
میباشد . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ اول
ﻭ ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎﻳﻦ ﺩﻭﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﻭ
ﺑﻨﺎﻡ ﺣﺴﻨﻴﻦ
در جهان میرسند
. ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻳﺎ
ﻋﺸﻖ
ﻭﺭﺯﻯﺑﺪﺭﺟﻪ
ﻭﺍﻟﻪ ﻭﺷﻴﺪﺍ
ﺷﺪﻥ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺧﻮﺩ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭتجسّم
انسانی مقام محمّد
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ ﻗﺒﻠﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺁﻧﺎﻥﻭﺳﻴﻠﻪ حمد
وﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭﺗﻤﺮﮐﺰ ﺩﺭ
ﻭﺟﻪ ﺍﻭ ﻗﺒﻠﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺟﻬﻨﻤّﻰ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎﻯ
ﭘس ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻧﺠﺎﺕ ﻳﺎﺑﻨﺪ . ﻭ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﺑﻬﺘﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﮐﻪ
ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻋﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﺗﻮﻟﺪ
ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺮﺍﻯ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺍﻳﻦ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰﻭﺍﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮﻉ
ﻭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺑﺮﺗﺮﺩﺭ ﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻦ ﻳﺎ
ﮐﺮﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﮐﻬﮑﺸﺎﻥ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ(ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ ﻣﻘﺎﻡ
ﻭ ﺻﻔﺎﺕ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ)
ﻣﺸﻬﻮﺩﺍﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺧﻮﺩﺭﺍﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻮﻟﺪﺍﺕ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﻗﺒﻠﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ
تجدید بهتر ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻳﻚ حَجّ عمره
ﮐﻪ ﺑﻌﻤﺮﻯ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺪﺳﺖ
ﺁﻣﺪﻩﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪﮐﻪ حَجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺁﻧﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ محمّدﻳﺎﻥ
ﮐﺎﻣﻞ ﭘس ﺍﺯ
ﺗﮑﺮﺍﺭ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰﻣﻌﺮﻭﻑ
ﺑﻨﺎﻡ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺁﻝ ﻋﺒﺎﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻨﺞ
ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﻧﺎﻣﻮس ﻭﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯﺑﺎ
ﮐﻤﻚ ﻣﻘﺎﻡ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻨﺠﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﺷﺎﻳﺪ ﻫﻢ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭ حَجّ
کعبه ﮐﻪ محمّد
ﺷﺨﺼﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﺍﺩ
ﻭﻣﻘﺮﺭﺍﺗﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻥ
ﻗﺎﺋﻞ ﺷﺪ ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﻣﺨﺘﻠﻒ
ﺍﺿﺎﻓﺎﺗﻰ
ﺑﻤﻴﻞ ﺧﻮﺩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ
ﺁﻥ ﻭﺍﺭﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﮐﻪ ﻫﻴﭻ
ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺠﺎﺕ
ﺭﻭﺡ ﺣﺠّﺎﺝ
ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ
ﻭ ﺟﻬﻨّﻢ
ﺟﻬﺎﻥ ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ حَجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﺷﺸﻢ ﮐﺴﺐ
ﻧﻤﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ حَجّ
کعبه ﺭﺍ حَجّ
ﺃﺻﻐﺮ ﮔﻔﺖ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺣﺠّﺎﺝ ﺁﻧﺮﺍ
ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭﺧﻮﻙ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﻬﻘﺮﺍﺋﻴﺎﻥ ﻣﺴﺦ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ بحجّ
ﺍﮐﺒﺮ ﺑﺎ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﻭﺩﺭ
ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﺮﺯﻣﻴﻨﻬﺎﻯ
ﺧﻮﺩ ﻧﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﺯﻳﺎﺭﺕ ﺍﻣﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻦ ﻳﻌﻨﻰ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻬﺮ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯﺑﺮﺍﺑﺮ
ﻫﺰﺍﺭ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻋﻤﺮ
ﮐﻪ ﺧﻠﺎﻓﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﺍﺳﻠﺎﻡ ﺭﺍ
ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﺩﺍﺷﺖﻭﻣﺘﻨﻔّﺬ
ﺗﺮﻳﻦ ﺭﻫﺒﺮ
ﺑﻌﺪ ﺍﺯ محمّد ﺑﻮﺩ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ
ﮐﻪ علیّ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺳﻠﻮﮐﻰ محمّد
ﺭﺍ ﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
بعهده ﺩﺍﺭﺩ . ﻭ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻴﺎﺳﻰ
ﻭﺣﮑﻮﻣﺘﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻨﺰﺩ ﻋﻤﺮ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﺑﺪﻫﺪ ﺁﻧﺎﻥ
ﺭﺍ ﺑﻤﻨﺰﻝ علیّ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﺎﺩ . ﻭﻋﻤﺮ
ﻗﺮﺁﻥ ﮐﻨﻮﻧﻰ
ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﻯ
ﮐﺮﺩﻭ ﻋثمان ﺩﺳﺘﮑﺎﺭﻯ
ﻭ ﺍﺻﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺁﻧﺮﺍ ﻧﻤﻮﺩ . ولی
ﻭ ﻗﺮﺁﻥ علیّ
ﮐﻪ ﺑﻮﺻﻴّﺖ محمّدﺍﺯ
ﻣﺤﻞ ﻳﺎﺩﺍﺷﺘﻬﺎﻯ
ﺷﺨﺼﻰ ﺍﻭ ﻧﻮﺷﺖ
ﻣﻮﺭﺩ ﻗﺒﻮﻝ
ﻋﻤﺮ ﻗﺮﺍﺭ
ﻧﮕﺮﻓﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﻗﺮﺁﻥ
علیّ ﺑﻘﻮﻝ
ﻋﻤﺮﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﺑﺎﺭﻩ
ﻣﻨﺎﻓﻘﻴﻦ
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺴﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﻤﻰ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﻳﺎ
ﺣﺘﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺑﻮﻇﺎﻳﻒ ﺧﻮﺩ
ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﺑﻌﺪﻫﺎ
ﮐﺘﺎﺏ علیّ ﭘﻴﺪﺍ
ﻧﺸﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ ﺍﺯ
ﻓﺮﺻﺖ ﺿﻌﻒ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺍﻣﻮﻳﺎﻥﻭ ﻗﻮﺕ
ﻧﮕﺮﻓﺘﻦ ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﻋﺒّﺎﺳﻴﺎﻥ
ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ
ﮐﺮﺩﻭﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻗﺮﺁﻥ علیّ
ﺭﺍﺑﺼﻮﺭﺕ ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﺍﺯ
ﻗﻮﻝ محمّد
ﻣﻨﺘﺸﺮ
ﮐﺮﺩﮐﻪ نه
ﻫﺰﺍﺭ ﭼﻨﻴﻦ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﺭﺍ
ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺁﻧﻬﺎ
ﻧﻤﻮﺩﻩﺍﻡ .

ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻋﻤﺎﻝ حجّﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﻭ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﮐﻪ
ﻣﻘﺮﺭ ﻧﻤﻮﺩ
ﺑﻄﻮﺭ
ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﻪﺍﻯﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﻃﻮﺭﻯ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﻭﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺩﻳﻨﻰ ﺭﺍ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻣﻴﮑﺮﺩ ﮐﻪ
ﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﻭ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﻭ
ﺗﻨﻬﺎ صوفیّه
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺑﺨﺼﻮﺹ
ﻣﺘﺼﻮﻓﻪ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰ ﻭ
ﺗﺎﮐﻨﻮﻥﺗﻨﻬﺎ
ﮔﺮﻭﻫﻰ
ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﻌﺎﻧﻰ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﻭ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﻯ
ﺍﻣﻮﺭ حجّ ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ
ﻭ ﻋﻤﻠﺎ ﺑﺪﺍﻥ
می ﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ . ﻭ
ﺁﻧﭽﻪ ﻏﻴﺮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﺑﻬﺮ
ﻧﺎﻡ ﻣﺬﻫﺒﻰ
ﮐﻪ ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻋﻤﻠﺎ
ﺷﺮﻙ ﺑﺨﺪﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﺍﻳﻦ ﺑﺎﺭﻩ
ﺗﺄﮐﻴﺪ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ ﻇﺎﻫﺮﻯﺑﺮﺣﺴﺐ
ﻋﻘﻞ ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﺧﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻡ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺒﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺷﮑﻠﻰ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﺰﻡ ﻭ
ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ
ﺗﻤثیلی ﺭﺍ
ﺑﮑﺎﺭ
ﮔﺮﻓﺘﻪﮐﻪ
ﺍﮔﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﻧﻔﻬﻤﻴﻢ
ﺍﺩﻋﺎﻯ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﻰ ﻣﺎ
ﻧﻴﺰ ﮐﻔﺮ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺿﻤﻨﺎ ﺍﻳﻦ
ﺗﻤثیلاﺕ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ محمّدﺑﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﻭﮐﺘﺐ ﻭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﻗﺒﻠﻰ ﻧﻴﺰ ﺻﺎﺩﻕ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﻤﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﻳﻚ ﺩﻳﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ
ﻭﻫﻤﺎﻥ ﺩﻳﻦ(ﺣﻨﻴﻒ
ﻳﺎ ﺳﻠﻮﻙ)
ﺍﻟﻬﻰﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺰﮐﻴﻪ ﻧﻔسر
ﺗﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ .

ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪﻗﺼﺪ ﺗﺒﻠﻴﻎ
حَجّ کعبه ﺭﺍ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﻭﻗﺼﺪ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﻧﻴﺰ
ﻧﺪﺍﺭﻡ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻗﺼﺪ ﺑﻴﺎﻥ
ﺣﻘﺎﻳﻖ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰﻣﻨﻈﻮﺭ
ﺍﺻﻠﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺯ
ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ
ﺩﺍﺭﻡ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻋﺮﻓﺎﺍﺯ
ﺭﻭﺯﻯ ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﺧﺖﺣﺘﻰ ﻳﻚ ﺑﺎﺭ
ﺑﺪﺭﻭﻥ ﺁﻥ
ﻧﺮﻓﺘﻪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ ﺩﺭﺁﻥ
ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺧﺎﻧﻪﺧﺪﺍ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭﺧﺎﻧﻪ ﻫﺎﻯ
ﻣﻌﻤﻮﻟﻰ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺭ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ ﺳﺎلکاﻧﺸﺎﻥ
ﻗﺒﻠﻪ
ﻭﺯﻳﺎﺭﺕ ﮔﺎﻩ حسینی
سالکان
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺑﻴﺖ
ﺍﻟﻠﻪﺍﻟﺤﺮﺍﻡﻣﺴﺠﺪ
ﮐﻌﺒﻪ ﻭ
ﻣﺤﻮﻃﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺁﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺑﻴﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ
ﺩﺍﺭﺍﻯ که
ﺗﻘﺪﺳﻰ داشته
ﺑﺎﺷﺪ . (ﺑﻴﺖ ﻭ
ﺧﺎﻥ و دار )
ﻭﺧﺎﻧﻪ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻗﺪﻳﻢ ﻳﻬﻮﺩﻯ
ﻭﻣﺴﻴﺤﻰﺑﻤﻌنی
ﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﻭلیّ اﻟﻬﻰﮐﻪ
ﻓﺎﺭﺳﻰ ﺁﻥ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺷﺪﻩ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭼﻮﻥ
ﺑﺸﻬﺮ ﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺮﻓﺘﻨﺪ ﻣﻴﮕﻔﺘﻨﺪ
ﮐﻪ ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺭﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﻭﻧﻪ ﺑﻤﻌﻨﻰ ﺩﻫﺎﺗﻰ
ﮐﻪ ﺑﺸﻬﺮ
ﺑﺰﺭﮔﻰ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺩﺭ
ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺷﻬﺮ
ﺩﺭﻓﻠﺴﻄﻴﻦ
ﻧﺎﻡ( ﺑﻴﺖ
)ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﻴﺖ
ﺣﺎﻧﻮﻥ ﻭ ﺧﺎﻥ
ﻳﻮﻧس ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎئی
ﺒﻨﺎﻡ ﺣﺎﻧﻮﻥ
و یونس ﺩﺭﺁﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺍند . ﻳﺎ
ﺑﻴﺖ ﺍﻟﻤﻘﺪس ﻭ
ﺩﺭ ﺑﻴﺖ
ﻭﺧﺎﻧﻪﺧﺪﺍ
محلّ ﺑﻴﺘﻮﺗﻪ
یعنی ﺷﺐ ﺯﻧﺪﻩ
ﺩﺍﺭﻯ ﻫﺎﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺑﺎولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (
ﺧﺎﻧﻪ ﺣﺮﺍﻡ)
ﻣﮑﻪﻳﻌﻨﻰ
ﺟﺎﻯ ﺩﺧﻮﻝ ﺑﺎ
ﺍﺣﺮﺍﻡﻟﺒﺎس ﺳﺎﺩﻩ
ﭼﻮﻥ ﮐﻔﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺮﺗﻦ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺁﻥ ﻣﺪﻓﻮﻥ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﺍﮔﺮ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﻧﺮﺳﻴﺪﻧﺪ
. ﻭﺣﺘﻰ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﭼﻮﻥ
ﻗﺒﺮﻯ
ﻣﻴﺴﺎﺯﻧﺪﮐﻪ ﻣﺮﮒ
ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ
ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺍﺣﺮﺍﻡ ﻧﺸﺎﻥ
ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻭﻣﺤﺮﻭﻡ
ﮐﺮﺩﻥ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻧﭽﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻣﺠﺎﺯ
ﻭﺣﻠﺎﻝ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ
ﺩﺍﺭﻯ ﺭﺍ
ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭند
. ﻭ ﺍﻳﻨﮑﻪ علیّ
ﺩﺭ ﮐﻌﺒﻪ ﺑﺪﻧﻴﺎ
ﺁﻣﺪﻩ ﮐﻪ
ﻣﻤﮑﻦ ﻫﻢ
ﻧﻴﺴﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّد
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭﻡ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍﻭ
ﺷﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺑﻴﺴﺖ ﺳﺎﻟﮕﻰ
ﺗﻮﻟﺪ ﻳﺎﻓﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻤﺎﻡ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭﻡ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺟﺸﻦ
ﻭﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ
ﻣﺴﻴﺢ ﺩﺭ ﺳﻰ ﺳﺎﻟﮕﻰﻭ
محمّد ﺩﺭ ﭼﻬﻞ
ﺳﺎﻟﮑﻰ ﺑﻌثت
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻮﻧﻪ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺨﻠﻖ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﺤﻤﻴﻞ
ﻣﻘﺎﻡ ﺍﻟﻬﻰ خویش
ﺑﺮ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ
ﺩﺭ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ . حجّ ﻳﺎ
حقّ ﻫﻤﺎﻥ ﺧﺪﺍ
ﻭﺣﻘﻴﻘﺖﮐﻪ
ﺭﺍﻩ ﻭﺭﻭﺵ ﺍﺻﻠﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﭘس
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ حجّ
ﻫﺎﻯ ﻋﻤﺮﻩ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﺮﺍﺳﻢ
حجّ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ
ﭘﺮﺳﻴﺪﮐﻪ
ﺁﻳﺎ ﻫُﺪﺍﻯ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻳﺪ؟ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺸﺘﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﭘﺎﻳﺎﻥ حجّ ﮐﻪﺑﺪﺭﺳﺘﻰﺁﻳﺎ(ﻫُﺪﺍﻯﺸﻬﻮﺩﻯ)
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻳﺎﻓﺘﻪﺍﻧﺪ؟ﮐﻪ
ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺘﻨﺪ
ﺁﺭﻯ . ﻭﺳﭙس ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﻭ(ﻋﻠﻴﮑﻢ ﺍﻟﺂﻥ
ﺑﺎﻟﺤﺞّ
ﺍﻟﺄﮐﺒﺮ) ﭘس
ﺍﻳﻨﻚ ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﺷﻤﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺮﻭﻳﺪ . ﻳﻌﻨﻰ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ ﺳﻠﻮﮐﻰﻭولیّ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺗﺎ
ﺑﺪﻳﺪﺍﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭﻳﺰﺍﻯ ﻭﺭﻭﺩ
ﺑﺒﻬﺸﺖ ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﻫﻔﺖ ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺩﺭ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺤجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺁﻥ
دﻳﺪﺍﺭ ﻧﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺃﻧﻮﺍﺭﻭ
ﺣﺠﻬﺎﻯ
ﺃﮐﺒﺮﺩﺭ ﺑﻰ
ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﺗﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺩﺭ
ﺃﺑﺪﻳّﺖ ﻣﻄﻠق
ﺘﮑﺎﻣﻠﺎﺗﻰ در
پیش ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
(ﻫﻮ) ﺑﻴﺮﻭﻥ ﺍﺯ
ﻫﺴﺘﻰ ﻫﺎ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻧﺸﺪﻩ
اند . ﻭ ﺍﮔﺮ
ﺍﻧﻮﺍﻋﻰ ﺍﺯ
ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺕ
ﺯﻧﺪﻩ ﺟﻬﺎﻥ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ
ﮐﻪ ﻋﻠﻮﻡ
ﺑﻴﻮﻟﻮﺟﮓ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪﺍﺯ
ﻧﻄﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺑﺮﺗﺮ ﻧﻮﻉ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﺭﺍ ﺗﺸﮑﻴﻞ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻭﻣﻮﺟﻮﺩﻯﺧﻮﺩ
ﺑﺘﻨﻬﺎﺋﻰ
ﻧﻮﻉ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺍﺭﺩﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻴﺰﻧﻔﺮ ﺩﻭﻡ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﺩ .

ﻫُﺪﻯ
ﻳﺎ ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰﮐﻪ
ﺩﺭ ﭘﺎﻳﺎﻥ حَجّ
ﻘﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺗﻤثیلی
ﺍﺯ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺟﺎﻥ ﺑﺸﺮﻯ
ﺳﺎﻟﻚ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ
ﺑﺠﺎﻧﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺳﺪ . ﮐﻪ ﺑﺎ
ﻣﺮﮒ ﺍﺭﺍﺩﻯ ﻗﺒﻞ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺣﺎﺻﻞ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪ محمّد
ﭼﻮﻥ ﻣﺴﻴﺢ
ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ(ﻣﻮﺗﻮﺍ
ﻗﺒﻞ ﺃﻥ
ﺗﻤﻮﺗﻮﺍ) ﭘﻴﺶ ﺍﺯ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩ
ﺑﻤﻴﺮﻳﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺻﻠﻴﺐ
ﻣﺮﮒ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺩﻥ
ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﮐﺸﺘﻦ ﺩﺷﻤﻨﺎﻥ
ﭼﻮﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﺴﻴﺢ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺑﺎﻧﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﻭﺧﺮ
ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙﻭ
ﭘس ﺍﺯ ﮔﺰﺍﺭﺵ
ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ
ﺧﻮﺩﺑﺪﺳﺘﻮﺭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﻭﺗﺄﻳﻴﺪ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﮒ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ
ﻣﻴﺮﻭﺩ . ﮐﻪ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﻨﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺑﺮﺳﺪﻭﻟﻮ
ﺑﺨﻠﻖ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﺯ
ﻧﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺑﻮﺑﻴّﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ربّ ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (ﺁﻳﺎﺕ
ﺑﻴّﻨﺎﺕ)
ﻫﻤﻴﻦ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺗﺠﺴّﻢ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰﮐﻪ
(ﺑﻴّﻦ) ﻭ ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰﻭ
ﺁﻳﺖ ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻭﺳﻤﺒﻮﻝﻭ
(ﺁﻳﺪﻯ) ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺁﻳﺎﺕ(ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ) ﻧﻴﺴﺖ . ﻭ(ﺑﻴّﻦ)
ﻟﻔﻈﻰ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﻗﻮﻡ قُریش
ﻭﺩﺍﺭﺍﻯ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
اﻟﻔﺎﻅ ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺩﺭﻯ . ﺑﻤﻌﻨﻰ
ﻗﺎﺑﻞ
ﺑﻴﻨﺎﺋﻰ
ﺑﭽﺸﻢ ﺗﻦ ﻭ
ﺑﻴﻨﺶ ﺩﻳﺪﻥ ﺑﭽﺸﻢ
ﻋﻘﻞ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩ ﻭ
ﺭؤﻳﺎﻫﺎﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺳﺖ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . حجّ ﺍﺯ
ﺁﻳﺎﺕ
ﺑﻴّﻨﺎﺕ ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
بحقَّ ﺩﺭ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻭ ﻗﺒﻠﻪ ﺩﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥﺍﺯ
ﻋﻠﺎﺋﻢ ﻭ ﻣﺤﻞ ﻓﺮﻭﺩ
ﺭﺣﻤﺘﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﺘﺎﺏ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﺣﻴﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺒﻮﺩﻩ . ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺏ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳﻌﻨﻰ
ﮐﺘﺎﺏ ﻭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﺎ ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ . ﻭ(ﻗﺮﺁﻥ)
ﺩﻭ قُرّه ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ محمّد
ﻧﻮﺭ ﻗﺎﺋﻢ ﻭ
ﻋﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﺍﻟﺒﺘﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﭘﻨﺞ قُرّه
ﻭﺧﻮﺭّﻩ ﻫﺎﻯ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﺁﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻋﻠﺎﻣﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﻭ ﺗﺠﻠّﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻧﺸﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺍﺯ ﭘﻴش ﺮﻓﺖ
ﺗﻌﺎﻟﻰ ﺭﻭﺣی ﺴﺎﻟک
ﻮ (ﺁﻳﺪﻯ) ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ
ﺑﻬﻤّﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﻳﺎ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ . ﮐﻪ
ﻣﺸﻴّﺖﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺮﻁ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻯ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺷﻬﻮﺩ ﻫﺎ
ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻭ
ﺣﺠﻬﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ .

ﺩﺭ
ﻧﮑﻮﻫﺶ ﮐﻌﺒﻪ ﻣﺎﺩﻯ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ
ﻣﻄﻠﺐ ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ
. ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺷﮑﺎﻳﺖ
ﺩﺍﺷﺖﮐﻪ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﺑﺨﻄﺎ
ﺑﺰﺭﮒ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﭘﺎﻳﻪ
ﻫﺎﻯ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺁﻥ
ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﭘﺎﻳﻪﻫﺎﻯ ﺁﻥ
ﻫﻤﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻟﺎﺯﻡ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻗﻠﺐ
ﻣؤﻣﻦ
ﻳﺎﮐﺎﻣﻞ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺯ
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﮐﻌﺒﻪ
مُقَدَسﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ
ﺍﻣﺎﻡ ﺻﺎﺩﻕ
ﮐﻪ ﺣﺠﺎﺝ
ﻗﺸﺮﻯ
ﻏﻴﺮﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺭﺍ ﻣﻴﻤﻮﻥ
ﻭﺧﻮﻙ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ . ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁن
ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨﺖ
ﻭ ﺷﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﺑﺮﺍﻯ ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ
ﺣﻘﻴﺮ ﺗﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺍﺳﺖﮐﻪ
ﺩﻧﻴﺎ ﭼﻪ ﺭﺳﺪ ﺑﮑﻌﺒﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻦ ﺟﺎﻯ
ﺗﻨﮕﻰ ﺍﺳﺖ . ولی
ﻗﻠﺐ ﻣؤﻣﻦ ﻣﻦ
ﭼﻨﺎﻥ ﻓﺮﺍﺥ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺩﺭ
ﮔﻮﺷﻪ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻡ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻓﮑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮐﺎﻣﻞ
ﻭ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﻟﻬﻰﻣﺪﺍﻡ
ﺩﺭ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﻭﺳﺎﺋﻞ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﺻﻮﺭﺕ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ ولیﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺗﺎ
ﺷﻬﻮﺩ ﺷﺸﻢ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺑﺮﺍﻯ ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
. ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻮﺳﻴﻠﻪ
ﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟﻚ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ولی
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺍﻳﻦ ولی اﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻫﺮﺟﺎﻣﻌﻪ
ﻭ ﺩﻳﻦ
ﻭﻣﺬﻫﺒﻰ ﻗﺸﺮﻯ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺣﺘﻰ ﻋﻠﺎﺋﻢ ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﻮﻥ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭ
ﺩﺷﻤﻦ ﺧﺪﺍ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﭘﺮﺳﺖ
ﻭﻳﺎ ﺧﻮﺩ سوﮊﻩ
ﭘﺮﺳﺘﺶ ﻓﺮﻳﺐ
ﺧﻮﺭﺩﮔﺎﻥ
ﺟﺎﻫﻞ ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ

ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ
ﮐﻌﺒﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ
ﭘﺪﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺑﻨﻰ ﺍﺳﺮﺍﺋﻞ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮ(ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ)
ﺭﻩ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻭﻡ
ﻭﻫﻮﻡ ﮐﺮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺑﺨﻠﻖ ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﭼﻪ
ﭘﺪﺭ ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
بنی ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺁﺯﺭ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﺑﻮﺩﻩ . ﻭ
ﻳﺎ ﺑﺮﻫﻤﻨﻰ
ﺯﺭﺩﺷﺘﻰ
ﮐﻮﺭﻭﺵ
ﻧﺎﻣﻰﮐﻪ ﺍﺯ
ﻳﻤﻦ
ﺑﻮﺍﺣﻪﺍﻯ ﻣﺤﻞ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺳﻴﺪ
ﻭﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﺳﻤﺎﻋﻴﻞ ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ ﮐﻪ
ﺍﺳﻤاء ﺍﻟﻠﻪ
ﻭﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺘﻪ . ﺗﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺧﺎﻧﻪ ﻗﺮﺍﺭ
ﮔﻴﺮﺩ
ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻰ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ
ﺗﻌﻠﻴﻢﻭﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﮔﺮﺩﺩﺍﮔﺮ ﻗﺮﺁﻥ
ﮐﻌﺒﻪ ﺭﺍ ﺟﺎﻯ
ﺃﻣﻨﻰ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖ ﻳﻌﻨﻰ
ﺟﺎﻯ ﺍﻭﻡ ﻭ
ﺍﻳﻤﺎﻥ ﻭ ﻫﻮﻡ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﺍﺳﺖﺗﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﮐﺖ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮ ﺍﺳﻤﺎﻋﻴلی
ﺒﺪﻫﺪ . ﻭﻳﺎ
ﻣﻴﮕﻮید
ﺑﮑﻌﺒﻪ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻳﻢ ﺗﺎ
(ﺍﻳﻤﺎﻥ) ﻭﺍﻭﻡ
ﻭ ﺳﻠﻮﻙ ﺑﻨﻤﺎﺋﻴﻢ
. ﻭﺍﮔﺮ ﮐﻌﺒﻪ
ﺧﺎﻧﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﻟﺒّﻴﻚ ﮔﻮﻳﺎﻥ
ﻳﻌﻨﻰ ﮔﻔﺘﻰ
ﺑﻴﺎﻭ ﺍﻳﻨﻚ
ﻣﺎ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻳﻢﮐﻪ
ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻴﻢ . ﺍﮔﺮ
ﮐﻌﺒﻪ(ﺳﺒﻴﻞ)
ﺍﺳﺖﻳﻌﻨﻰ
ﺗﻨﻬﺎ ﺭﺍﻩ
ﺑﺴﻮﻯ ﺧﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻫﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ
ﺑﺎولی
ﺍﻟﻬﻰﻭﻧﻪ ﺑﺎ
ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﮐﻌﺒﻪ
. ﮐﻪ ﺑﻘﻮﻝ
ﻣﻮﻟﺎ علیّ ﭼﻴﺰﻯ
ﺟﺰ ﺳﻨﮓ ﻭ ﺧﺎﻙ ﻧﻴﺴﺖ
. ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻗﺒﻠﻪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﻗﺮﺁﻥ
ﻧﺎﻃﻖ ﻭقُرّه ﻫﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﻣﺠﺴّﻢ ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ . ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﻔﻮﻳﺾ ﻭﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ
ﮐﻪ ﺻﻠﺎﺡ ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﻌﺎﻟﺠﻪ
ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ ﻋﻠﺎﺟﻰ
ﺑﺪﻫﻨﺪ ﻭﻳﺎ
ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﺴﺨﻪ
ﻋﻠﺎﺟﻰ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﺎ
ﺗﺨﻔﻴﻒﻭﺣﺘﻰ
ﺗﺮﻙ
ﻫﺮﻋﺒﺎﺩﺗﻰ
ﺭﺍ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺍﻧﺒﻴﺎﻯ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﭘﻴﺸﻴﻦﺗﻨﻬﺎ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﺧﻮﺩﺷﺎﻥ ﺑﻮﺩﻩﻭ
ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻳﮑﺴﺎﻥ
ﻋﻘﻞ ﻭﺍﺣﻮﺍﻝ
ﻭ ﻣﺸﮑﻠﺎﺕ ﻭ
ﻋﻘﺪﻩ ﻫﺎﻯ
ﺭﻭﺍﻧﻰ ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻬﺮ
ﻧﺤﻮﻯ ﮐﻪ ﺷﺪﻩ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﮐﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺼﻔﺎﺕ ﺍﻟﻬﻰ
ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ﺗﺎ
ﺑﺘﺠﻠﻴﻪ ﻫﺎﻯ
ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺮﺳﻨﺪ .

اﻋﻤﺎﻝ حجّ
ﻋﻤﻠﺎ ﺍﻋﻤﺎﻝ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ
ﻫﺮ ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ حَجّ
کعبه ﻫﻴﭻ
ﺗﺄثیرﻯ ﺩﺭ
ﺍﺻﻠﺎﺡ ﺭﻭﺍﻥ
ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﻟﻬﻰ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺭﻭﺡ القُدُس ﺑﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﻓﺎﺕ ﺷﺐ
ﺯﻧﺪﻩ ﺩﺍﺭﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﻭﺡ
القُدُس
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻋﻤﺎﻝ
حجّ نمایش
ﺭﺍﺑﻄﻪ ﭘﻴﺮ
ﺑﺎ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﭘﻴﺮ ﺩﺭﺟﺎﻳﮕﺎﻩ
(مُروِه) ﻭ
ﻣﺮوءﺖ
ﻭﻣﺮﺩﺍﻧﮕﻰ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﮐﻪ
ﻫﻨﺪﻭﺍﻥ ﺑﺮﺍﻯ
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﭘﻴﺮ مُروِه
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭ(ﺻﻔﺎ)
ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ
ﺗﺼﻔﻴﻪ ﻭ
ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ ﺭﻭﺍﻥ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪﻭﻫﺮﺑﺎﺭ
ﺑﺎ ﻫﺮ ﺷﻬﻮﺩ ﺭؤﻳﺎﺋﻰ
ﺟﺪﻳﺪ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﭙﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﺩﻭﺍﻥ
ﺩﻭﺍﻥﺗﺎ
ﺗﺄﻳﻴﺪ ﮐﻠﺎﻡ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻫﻔﺖ ﺑﺎﺭ
ﭼﻨﻴﻦ
(ﻫﺮﻭﻟﻪ)ﻭﺩﻭﻳﺪﻥ
ﺭﺍ ﺣﺠﺎﺝ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
. ﻭﺟﻮﺏ ﻭ
ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﻳﻨﻰ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﻫﻤﺎﻥ ﺿﺮﻭﺭﺕ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺷﺮﻭﻁ ﺍﻣﻨﻴﺖ
ﻭ ﺳﻠﺎﻣﺘﻰ ﻭ
ﺗﻮﺍﻧﺎﺋﻰ
ﻋﻘﻠﻰ
ﻟﺎﺯﻡﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭ ﮐﺎﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻄﺮﺡ
اﺳﺖ . ﻭﺍﻟّﺎ حَجّ
کعبه ﺗﺠﺎﺭﺕﻭ
ﮔﺮﺩﺵ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺳﺎﻟﻴﺎﻧﻪ
ﭼﻨﺪ ﺻﺪ
ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻭﺩﺯﺩ
ﺭﺍ ﺩﺳﺘﮕﻴﺮ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﻓﺎﺣﺸﻪ ﻫﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﺣﺠّﺎﺝ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﺑﺎﺯﺍﺭﻳﺎﻥ ﻭ
ﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ مُقدّس
ﺑﻮﺩﻥ بحجّ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﻳﺎ
ﺩﻳﮕﺮﻯ ﺭﺍ ﺑﺠﺎﻯ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﻔﺮﺳﺘﻨﺪﺗﺎ
ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ
ﻣﺸﺘﺮﻳﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻓﺮﺍﻫﻢ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺫﮐﺮ
ﻧﺎﻡ(ﺣﺎﺟﻰ)ﺭﺍ
ﻭﺍﺟﺐ ﮐﺴﺐ
ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ .

ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﻣﺤﻀﺮ
ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ ﻣﺮﺍﺳﻢ
(ﻣﻨّﺎ ﺃﻫﻞ
ﺍﻟﺒﻴﺖ)ﺭﺍ
ﺩﺍﺷﺘﻢﻭﻣﻘﺎﻡ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻯ ﻣﻦ
ﺑﻮﺩ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﺑﻤﻦ ( ﺁﻗﺎ
ﻣﺼﻄﻔﻰ)ﺑﻔﺎﺭﺳﻰ
معرّفی ﮐﺮﺩ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻫﺨﺎ ﻣﺼﻄﻔﻰ)ﮐﻪ
ﺩﺭ
ﻫﺨﺎﻣﻨﺸﻴﺎﻥ
ﺍﻭﻟﻴﺎ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﮐﻮﺭﺵ
(ﻫﺨﺎ) ﻣﻴﺸﺪﻧﺪ . ﻭ(ﺣﺎﺟﻰ
ﺁﻗﺎ) ﺑﻐﻠﻂ ﺑﺂﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﺯ ﺧﺪﺍ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﮕﺎﻥ
ﺳﻠﻮکی هستند . ﭼﻮﻥ
محمّد (ﺁﻗﺎ
ﻭﻫﺨﺎ ﻭﺣﺎﺟﻰ
ﻭﺧﻮﺩ حقّ)
ﺍﻟﻬﻰ
ﺷﺪﻩﺍﻧﺪﻭ
ﺩﺭﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺭﺍ ﺗﺎ
ﺯﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﺗﮑﻔﻴﺮ(ﺗﺎﺭﻙ حجّ)
ﻭ(ﺗﺎﺭﻙ
ﺻﻠﺎﺕ)ﻳﻌﻨﻰ
ﺳﺎﻟکی اﺳﺖ ﮐﻪ
ﻧﻴﻤﻪ ﺭﺍﻩ ﺗﺮﻙ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
ﮐﺮﺩﻩ بحجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺧﻮﺩ ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﺮﺳﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﻭ ﻳﺎ ﺗﺮﻙ
ﺻﻠﺎﺕ ﻳﺎ (ﺻﻠﻪ
ها ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ
ﻭﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ)
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ
ﺍﺳﺎﻣﻰ
ﺍﻟﻬﻰﻧﺎﻣﻮﺳﻬﺎﻯ
مُقدّس ﻭﺍﺳﺮﺍﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﮐﻪ ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺩﻳﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ ﺑﺪﻭﻥ
ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺧﻮﺩ ﺣﺴﻴﻥ های
ﺯﻧﺪﻩ ﻭ ﺻﺎﺣﺐ
ﻣﻘﺎﻡ الهی ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ
ﺍﺯ ﭘﻨﺞ ﺗﻦ ﺁﻝ
ﻋﺒﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﺧﻮﺩ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ
ﻣﻘﺎﻡ علیّ ﻭ محمّد
ﻭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ ﭼﻨﺪ
ﺳﺎﻟﻚ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻋﺒﺎﺭﺕ
(ﻣﻦ سوّﻑ ﺍﻟﺤﺞ)
ﮐﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻔﺮﺕ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪﺩﺭ ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ حَجّ
ّﺃﮐﺒﺮﻭ
ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣﻞ معرّفی
ﺷﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺭﺍ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻭ
ﺩﺳﺖ ﮐﻢ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ ﻳﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺑﺂﻧﻬﺎ
ﺑﺮﺍﻯ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺭﺍ
ﺑﺎﻣﺮﻭﺯ
ﻭﻓﺮﺩﺍ
ﻣﻴﮑﺸﺎﻧﺪ . ﻭﻓﺮﺻﺖ
ﺣﻴﺎﺕ ﻭ
ﺣﻴﺎﺗﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﺪ
ﻭﺭﺑﻄﻰ ﺑﺤجّ
کعبه ﻣﮑّﻪ ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺗﺼﻮﺭ ﭘﺎﻙ
ﺷﺪﻥ ﺗﻤﺎﻡ ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﺭﺍ ﺩﺭ ﺩﻳﺪﺍﺭ
ﮐﻌﺒﻪ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﭘس ﺍﺯ ﺳﻠﻮﻙ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﻭ
ﮐﺴﺐ ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﮐﻰ
ﺑﻬﺸﺘﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﺍﻯ
ﮊﻧﺘﻴﻚ ﺭﻭﺡ ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻫﺴﺖ . ﮐﻪ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺑﻨﻮﻉ
ﻓﻮﻕ ﺑﺸﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﺩ . ﻭﻳﺎ
ﺑﻘﻮﻝ محمّد ﻫﺮﮐس
ﻧﺘﻮﺍﻧﺪ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺒﻴﻨﺪ
ﻭ ﺑﻤﻴﺮﺩ ﻣﺮﮒ
ﺟﺎﻫﻠﻴّﺖ ﻭ
ﺷﺮﻙ ﺩﺍﺭﺩ . ﺍﻳﻦ
ﺍﻣﺎﻡ اُمّی
ﻫﻤﺎﻥ ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ ﺣﺘﻰ
ﺗﺼﻮﺭ
ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ
ﺷﺨﺼﻰﺑﻨﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ . ﺁﻧﻬﻢ
ﺑﺮﺍﻯ ﺍﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻧﻰ ﮐﻪ
ﺗﻮﻟﺪ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ
ﻏﺎﻳﺐ ﺷﺪﻩ . ﻭ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺑﺎ
ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﻋﻤﺮﺯﻥ ﻭ ﺑﭽﻪ
ﻫﻢ ﺩﺍﺭﺩﮐﻪﺩﺭ
ﭼﺎﻫﻰ ﺯﻧﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺎﻥ ﺩﺍﻧﻰ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎ
ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺷﺮﻁ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﻘﻮﻝ
ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺿﺎ
ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺷﻌﺎﻉ
ﺍﻧﻮﺍﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﻨّﻰ
ﺣﻘﻴﻘﻰ ﮐﺴﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺳﻨﮑﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻳﻌﻨﻰ
ﻫﻤﻴﻦ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺑﻘﻮﻝ
ﻣﺴﻴﺤﻴﺎﻥ(ﺳِﻨﺖ)
ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ ﻭمُقدّس
. ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺑﻮﻯ معرّفی
ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺍﻳﻨﮑﻪ ﻫﺮﮐس ﻟﺒﺎس
ﺭﻭﺣﺎﻧﻴّﺖ ﻭﺭﻳﺎﮐﺎﺭﻯ
ﻭ ﻋﻤّﺎﻣﻪ ﻧﻮﺭ
ﺣﻠﻘﻪ ﻧﻮﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺧﻮﺩ
ﺑﮕﺬﺍﺭﺩﻣﻴﺘﻮﺍﻥ
ولی ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻫﺮﮐﻪ
ﺭﺍ ﺩﻭﺳﺖ
ﺑﺪﺍﺭﻯ ﻭ ﺑﺎﻭﺭﮐﻨﻰﻭ
ﺗﻘﻠﻴﺪ ﻭﺍﻃﺎﻋﺖ
ﺩﻳﻨﻰ ﻧﻤﺎﺋﻰ
ﺍﻭﺭﺍ
ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩﺍﻯ
ﭼﻮﻥ ﺍﺑﻠﻴس
ﺭﺍ ﭘﺮﺳﺘﻴﺪﻩ
ﺍﺳﺖ           ﺍﮔﺮ
ﮐﻌﺒﻪ ﻗﺒﻠﻪ
ﻧﻤﺎﺯ
ﻭﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻋﻮﺍﻡ ﺍﺳﺖ
ﺻﻮﺭﺕ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻗﺒﻠﻪ
ﺧﺎﺹ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻮﺳّﻞ
ﻋﺒﺎﺩﻯ ﺑﺎ ﺁﻥ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﺣﻀﻮﺭ ﺫﻫﻨﻰ
ﺍﻭﺭﺍ ﻗﺒﻞ ﺍﺯ
ﻧﻤﺎﺯ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ(ﻭﺿﻮ)
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻪ (ﻭﻯ سوﻯ)
و ( ضوء نور و
سمت) ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﮐﻤﺎﻝ ﺍﻳﻦ
ﺣﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨﻰﺍﻣﮑﺎﻥ
ﺗﻮﺳّﻞ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﻭ ﻗﺒﻮﻝ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻰ ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﻮﺟﻪ
ﺑﻮﺟﻪ ﻭ ﺻﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺧﻮﺩ حجّ
ﺍﻭﻝ ﻭﻋﻤﺮﻩ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺠّﺖ
ﺍﻟﺎﺳﻠﺎﻡ
ﻧﺎﻡ ﻫﺮ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪﺩﺭ
ﺭﻭﺯ ﻧﺨﺴﺖ
ﻋﻤّﺎﻣﻪ
ﺑﺮﺳﺮ
ﮔﺬﺍﺭﺩﻥ
ﺣﺠّﺖﺍﺳﻠﺎﻡ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭﺳﻴﻠﻪ حجّ
ﻭ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ حجّ
ﻭحقّ ﺑﺮﺍﻯ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﺎﻟﻚ
ﺩﺭ ﭘﻴﻤﺎﻧﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻳﺎ
ﺁﻳﺖ ﺍﻟﻠﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪ ﻓﺎﺳﺪ
ﻧﻴﺴﺖ ﮐﻪ (ﺁﻓﺖ
ﺍﻟﻠﻪ) ﺍﺳﺖ . ﺑﻠﮑﻪ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ
ﻋﻠﺎﻣﺘﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﺳﻤﺒﻮﻝ
ﻭ ﺗﻤثیلی
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﻗﺮﺁﻥ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴم
ﻮﻣﻮﺳﻰ ﻭ
ﻋﻴﺴﻰ ﺭﺍ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ
ﻳﻌﻨﻰ ﺁﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﺑﻨﺒﻮّﺕ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻋﺎﺩﻯ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪﮐﻪ
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩﻫﺎﻯ
ﻧﻬﺎﺋﻰ ﺧﻮﺩ
ﺍﻟﻮﻫﻴّﺖ
ﻳﺎﻓﺘﻨﺪ . ﻭ
ﻫﺮﮐس نیز ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺍﻣﺮﻭﺯ
بالوهیّت
ﺑﺮﺳﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺍﻟﻬﻰ
ﻫﺮﮐس ﻫﺴﺖ ﮐﻪ
ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻘﺎﻣﻰ
ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﭘس ﺍﺯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ ﻭ
ﺻﺪﻫﺎ ﻫﺰﺍﺭ
ﺳﺎﻝ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰﺑﺎﺯ
ﺑﻨﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﻭ
ﺑﻬﻤﻴﻦ
ﻭﻇﻴﻔﻪ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻣﺎﺟﺮﺍﻯ
ﺧﺮﻳﺪﻥ حجّ ﻳﺎ
ﻧﻤﺎﺯﻭ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻥ ﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺑﺠﺎﻯ ﺧﻮﺩﺍﺯ
ﻓﺮﻳﺐ
ﮐﺎﺭﻳﻬﺎﻯ
ثزﻭﺗﻤﻨﺪﺍﻥ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﺑﻬﺸﺖ
ﻣﻴﺨﺮﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻫﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ ﺷﺨﺼﺎ
ﺑﺎﻳﺪ ﭘﺎﮐﺴﺎﺯﻯ
ﺭﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ
. ﻭﺑﺮﺍﻯ ﺑﻬﺸﺖ ﻧﻮﻋﻰﻭ
ﻳﺎ
ﺟﻬﻨّﻤﻬﺎﻯ
ﺣﻘﻴﺮ ﻧﻮﻋﻰ
ﻧﺴﺦ ﻭ ﻣﺴﺦ ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺩﺩ . حَجّ اﺯ
ﺍﺭﮐﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻡ
ﺍﺳﺖﮐﻪ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﮐﻦ
ﺍﺳﺖ . ﻭﻧﻪ حجّ ﮐﻌﺒﻪ
ﮐﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺁﻧﺮﺍ
ﻫﻤﻪﮐس ﻧﺪﺍﺭﺩ
. ﭘﻴﺮ ﮐﺎﻣﻞ
ﺯﻧﺪﻩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺍﻟﻬﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻋﻤﻮﻡ . ﻭﻧﻪ
ﻫﺮ ﺁﺧﻮﻧﺪﻯ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺁﻧﺎﻥﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺗﺮ ﺍﺯ
ﻓﺎﺳﺪﺗﺮﻳﻦ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﺎﻥ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﻰ ﺩﻳﻨﻰ ﺧﻴﻠﻰ
ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﺪ
ﺩﻳﻨﻰ ﺍﺳﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺳﻠﻮﻙ ﺍﻟﻬﻰ
(ﺑﻪ ﺩﻳﻨﻰ)
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻓﻘﻴﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ
ﮐﻪ(ﭘﮕﻴﻪ)ﻭﺩﺭ
ﻳﻚ ﭘﮕﺎﻫﻰ
ﺳﺤﺮﮔﺎﻫﻰﺑﺪﻳﺪﺍﺭ
ﻧﻮﺭ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻬﺎئی ﻮﺑﮑﻤﺎﻝ
ﺍﻟﻬﻰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻧﺪﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺍﻣﻴﺮ
ﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ(ﺍﻣﺎﺭﺕ)ﻭ
ﺍﻣﺮ ﻭﻧﻬﻰ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺑﺮﺍﻯ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺁﺯﺍﺩﻧﺪ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﮑﻨﻨﺪ
ﻳﺎ ﻧﮑﻨﻨﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ ﭘس
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﭼﻪ
ﺭﻓﺘﺎﺭﻯ ﺩﺭ
ﻧﺴﺦ ﻭﻣﺴﺦ ﺑﺎ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻧﺎﻥ
ﺩﺭ(ﺑﻬﺸﺖ ﭼﻬﺎﺭﻡ)
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺎﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﺁﺧﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺳﻴﺪﻩ
ﺑﻮﺩﻧﺪ . ﻭﺍﻣﺮﻭﺯ
ﺑﺎﮐﺮﺍﻣﺎﺕ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﺁﻣﺪﻩﺍﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﻄﻔﻪ
ﺁﻧﺎﻥﻧﻤﻴﺘﻮﺍﻧﺴﺖ
ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﺑﺸﺮﻯ ﺑﺴﺘﻪ
ﺷﻮﺩ ﭘس
ﺍﻳﻨﺎﻥ
ﻧﻤﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ﮐﻪ
ﮔﺬﺷﺘﻪ
ﺍﻳﻤﺎﻧﻰ ﻭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ . ﻭﭼﻪ
ﻣﻌﺠﺰﻩ
ﻭﺗﺠﻠّﻰ ﺻﻔﺎﺗﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﭘس
ﺩﺭ ﻟﺬﺕ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ
ﺧﻮﺩﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ ﺍﻣﺘﻴﺎﺯﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﺯ
ﺩﺳﺖ ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ . ﻭ
ﺑﺎ ﻧﻮﺭ ﻭ ﻋﻘﻞ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﭘﺎﺋﻴﻦ ﻧﻮﻋﻰ
ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺧﻮﺩﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﺁﻳﻨﺪﻩ ﻫﺎ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . (ﻃﻮﺍﻑ
ﻧﺴاء) ﻳﺎ
ﺯﻧﺎﻥ ﮐﻪ ﻋﻤﺮ
ﺗﺤﺮﻳﻢ
ﻧﻤﻮﺩﻭ ﺑﺪﺍﻥ
ﺍﻓﺘﺨﺎﺭ
ﻣﻴﮑﺮﺩﻋﻤﻠﺎ ﻃﻮﺍﻑ
ﻭﻣﺮﺍﺟﻌﺎﺕ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﻣﺮﺩ ﻭﻳﺎ
ﺯﻥ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻌﺼّﺐ ﻭﻏﻴﺮﺗﻤﻨﺪﻯ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻋﺮﺏ
ﻣﺎﻧﻊ ﻣﺮﺍﺟﻌﺎﺕ
ﺯﻧﺎﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺸﺪﻩ
ﻭﺍﻟّﺎ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻧﻴﺰ ﺯﻧﺎﻥ
ﻃﻮﺍﻑ ﮐﻌﺒﻪ
ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﻭﺭﻩ
ﺟﺎﻫﻠﻴّﺖ
ﻋﺮﻳﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪﻭلی
ﺪﺭﻭﻥ ﺑﻴﻦ ﻫﻢ
ﻣﻴﻠﻮﻟﻨﺪ ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺪ ﻟﺤﻈﻪﺍﻯ
ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﮐﻨﻨﺪ
ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﻃﻮﺍﻑ
ﮐﻌﺒﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺑﺮﺍﻯ
ﻣﺮﺩﺍﻥ ﻋﺮﺏ ﻣﮑّﻪﺑﻬﺎﻧﻪﺍﻯ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﺠﺎﻯ
ﺯﻧﺎﻥ ﻃﻮﺍﻑ
ﻭﻳﺎ ﺭﻓﺖ ﻭ
ﺁﻣﺪ مُروِه ﻭ
ﺻﻔﺎ ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . (ﻣﻴﻘﺎﺕ)ﻭﻗﺖ
ﻭﺟﺎﻯ ﻣﻌﻴّﻨﻰ
ﺩﺭ
ﺍﻃﺮﺍﻑﻣﮑّﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﻣﺴﺎﻓﺮﺍﻥﺩﺭ
ﻧﻘﺎﻁ ﻣﻌﻴﻥ
اﺳﺖﮐﻪ ﺁﻏﺎﺯ
ﭘﻮﺷﻴﺪﻥ
ﺍﺣﺮﺍم
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺯﻥ
ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺎﻧﻪ
ﻣﺎ ﺩﺭ ﻗﺎﻫﺮﻩ ﺷﺸﻤﺎﻩ
ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻣﻮﺳﻢ حجّ
ﻟﺒﺎس ﺍﺣﺮﺍﻡ ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﺯﻳﺒﺎ ﭼﻮﻥ
ﻣﺪﻟﻬﺎﻯ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﻯ
ﺯﻳﺒﺎﻯ ﺩﻳﮕﺮ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ
ﺑﻬﻤﻪ ﻣﻴﮕﻔﺖ
ﮐﻪ ﺧﻴﺎﻝ
ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻤﮑﻪ
ﺑﺮﻭﺩ ﻭ ﭘﺎﻙ
ﺍﺯ ﮔﻨﺎﻩ ﺷﻮﺩ . ﻭﺣﺮﮐﺎﺗﻰ
ﻧﻴﺰ ﻣﻴﮑﺮﺩ
ﮐﻪ ﮔﻨﺎﻩ
ﺁﻧﺮﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﭘﺎﻙ ﺷﺪﻥ حجّ
ﮐﻌﺒﻪ ﺣﻮﺍﻟﻪ
ﻣﻴﮑﺮﺩ . ﮐﻪ
ﻣﻌﻠﻮﻡ
ﻧﺒﻮﺩﻩ ﺗﺎ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﺳﻠﻮک
اﻟﻬﻰ ﭘﺎﮐﻰ
ﮔﻨﺎﻫﺎﻥ
ﻫﺴﺖﻭﻣﻌﺼﻮﻣﻴّﺖ
ﺁﻥ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠﻖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻮﻧﻪﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
ﮐﻪﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺣﺘﻰ
ﮔﻨﺎﻩ ﻣؤﻣﻦ ثوﺍﺏ
ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ ﺑﺎﻋﻘﻞ
ﺍﻟﻬﻰﺁﻧﭽﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ
ﮔﻨﺎﻩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﻨﺪ ولی
ﺍﻭ ﻣﺼﻠﺤﺘﻰ
ﺑﺮﺍﻯ ﻏﻴﺮ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺑﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻴّﺖ ﻭﻓﮑﺮ ﺍﺷﺨﺎﺹ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺄﺑﻮ ﺫﺭﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺯﻧﺎ
ﻭﺩﺯﺩﻯ ﮐﻨﺪ .

ﺩﻋﺎﻯ
ﻤﮑﺮﺭ ﻟﺒّﻴﻚ
ﺣﺠّﺎﺝ ﮔﻔﺘﻦ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺑﺎ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ ﻓﺮﻣﻮﺩﻯ
ﺑﻴﺎ ﺍﻳﻨﻚ ﻣﻦ
ﺁﻣﺪﻡ ﭼﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﺋﻰ؟
ﺯﻳﺮﺍ(ﻋﻬﺪ ﺍﻟﺴﺖ)
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﭘﻴﺸﻴﻦ
ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭ ﺍﻟﻬﻰ
ﺁﺧﺮ
ﺧﻮﺩﺗﻌﻬﺪ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﮐﺮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺩﺭ
ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺑﺎ
ﺗﺠﺴّﻢ ﻭﺗﺠﺴّﺪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻰ
ﺻﺎﺣﺐ ﻫﻤﺎﻥ
ﻧﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
ﺑﻨﻮﺭ ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺳﺪ . ﻭ(ﻋﻬﺪ
ﺍﻟﺴﺖ) ﺟﺪﻳﺪﻯ
ﺑﺮﺍﻯ ﺗﻮﻟﺪ ﺑﻬﺘﺮ
ﺑﻌﺪﻯ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺑﻨﺎﻡ
ﻭﺍﺟﺒﺎﺕ
ﻭﻣﺴﺘﺤﺒّﺎﺕ
ﻭﻣﺤﺮﻣﺎﺕ
ﻭﻣﮑﺮﻭﻫﺎﺕ حجّ
ﮔﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻣﺎ ﺩﺭ
ﺭﺍﺑﻄﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻳﺎﻡ ﺩﻭﺭﻩ ﺳﻠﻮﻙ
ﺑﺪﺳﺘﻮﺭ ﭘﻴﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺘﻰ
ﺍﮔﺮ ﺑﺮﺧﻠﺎﻑ
ﺩﺳﺘﻮﺭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ تفویض و
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﭼﻨﺪ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻭ ﺷﺮﺍﻳﻂ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﻫﻢ ﻣﺘﻔﺎﻭﺕ
ﻭ ﺩﺭ
ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻣﺘﻔﺎﻭﺕﺑﺎﺯ
ﻧﻴﺎﺯ ﺑﺸﺮﺍﻳﻂ
ﺧﺎﺹ ﺩﻳﮕﺮ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺑﮑﻤﻚ
ﻫﺪﺍﻳﺘﻬﺎﻯ
اﻟﻬﻰ ﺧﻮﺩﻫﺮ
ﺗﺸﺨﻴﺼﻰ
ﺑﺪﻫﻨﺪﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﺣﺘﻰ
ﺑﻘﻮﻝ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ اگر ﺍﺗﻔﺎﻗﺎ
ﺑﺨﻄﺎ ﮔﻔﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ ﺃﺻﻞ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻬﻢ ﺍﺳﺖ ﻭﻧﻪ
ﻣﻮﺿﻮﻉ دستور
ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﺎﻋﺖ . ﻭ
ﺑﺴﻴﺎﺭﻯ
ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﻭﻧﮑﺎﺗﻰ ﻣﺮﺑﻮﻁ
بحجّ ﮐﻌﺒﻪ ﻭحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺍﺭﺩﮐﻪ
ﺑﺮﺧﻰ ﺭﺍ ﺩﺭ
ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﻓﻴﺸﻬﺎﻯ ﻟﻐﺖ
ﻧﺎﻣﻪ ﺍﺻﻄﻠﺎﺣﺎﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻡ . ﻭ ﻟﻮ
ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ
ﻣﺤﺪﻭﺩﻩ ﻋﻘﻞ
ﻭﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻦ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﺍﻟّﺎ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﮔﺎﻥ ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﺎﻳﺪ ﻗﺮﺁﻥ ﻧﺎﻃﻖﻭﻧﻤﺎﻳﻨﺪﻩ
ﺧﺪﺍ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺨﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﺸﻨﺎﺳﻨﺪ
. ﺗﺎ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﺗﻌﻬّﺪ
ﺍﻃﺎﻋﺖ ﻭ
ﺗﻮﺳّﻠﺎﺕ ﻋﺒﺎﺩﻯ
ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪﺗﺎ
ﺑﺮﺿﺎﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻭﮐﺴﺐ
ﺍﺣﻮﺍﻝ ﻭ
ﻣﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺧﻮﺩ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﻧﻪ
ﻓﻘﻂ ﺍﺯ
ﻗﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﺣﺘﻤﻰ ﺟﻬﻨّﻤﻰ
ﺟﻬﺎﻥ ﺧﻠﺎﺻﻰ ﺑﻴﺎﺑﻨﺪ
ﮐﻪ ﺍﺯ
ﺑﻬﺸﺘﻬﺎﻯ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯﻭ ﻳﺎ ﺣﺪّ
ﺃﻗﻞ ﺑﺎ ﺑﺮﺧﻰ
ﺷﻬﻮﺩ ﺍﻟﻬﻰ
ﺩﺭ ﻓﺼﻮﻝ ﻧﻮﻉ
ﺑﺸﺮﻯ ﺑﻬﺘﺮﻯ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺑﺎﺯ
ﮔﺮﺩﻧﺪ ﮐﻪ
ﺩﻧﺒﺎﻟﻪ ﺭﺍﻩ
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﻧﻬﺎﻳﺖ
ﻫﺮﻣﺮﺣﻠﻪ ﺭﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ ﺩﺭ
ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ ﻧﻮﺭ
ﺭﻭﺡ القُدُس
ﻭ ﺩﺭ ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻧﻮﺭ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﺍﺳﺖ . ﻭ
ﺑﻰ ﻧﻬﺎﻳﺖ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﻭﻣﻬﺪﻯ هاﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ (ﺧﺪﺍﻭ
ﻫﺪﺍ
ﻭﻫﺪﺍﻳﺖ)ﺩﻫﻨﺪﮔﺎﻥ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ ﺗﺎ
ﺃﺑﺪ ﺩﺭ ﭘﻴﺶ
ﻫﺴﺖ . ﺑﺮﺍﻯ
ﻫﻤﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﻭ
ﺣﺘﻰ ﺑﺮﺍﻯ ﻫﻤﻪ
ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺃﺗﻤﻬﺎ
ﻭﻣﺎﺩﻭﻥ ﺃﺗﻢ ﻫﺎ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﻭﺡ
ﺍﻟﻘدس ﻭﺳﭙس ﺑﺎﻟﻠﻪ
ﺃﻫﻮﺭﻣﺰﺩﺍ
ﺑﺮﺳﻨﺪﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺮﺳﻨﺪ
ﻭﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ
ﻓﺮﻣﺎﻥ ﮐﻦ
ﻓﻴﮑﻮﻥ ﺃﺯﻟﻰ
ﺃﺑﺪﻯ ﻫﺮ ﺭﻭﺡ
ﻓﺮﺩﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ (
ﺷﺪﻥ
ﻭﺻﻴﺮﻭﺭﺕ
ﻭﺗﮑﺎﻣﻞ)
ﻧﻮﻋﻰﻭﺭﻭﺣﻰ ﻭﺍﻟﻬﻰﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ
ﻭﻟﻮﺑﻘﻴﻤﺖ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ .

M181

حدیث
کسا همه حرف
پیامبر

ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮐﻪ
ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎ
ﻭﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻗﺒﻠﻰ ﻭ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺑﻌﺪﻯ ﻧﻈﻴﺮ
ﺁﻥ ﺩﻳﺪﻩ
ﻧﺸﺪﻩﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﮑﺎﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﻭ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺟﺪﻳﺪ
ﻭﺑﺮﺗﺮ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍﺩﺭ ﺗﻤثیلاﺕ
ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﻚ را
ﺑﻌﺮﺵ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺸﻬﻮﺩ ﻫﻔﺘﻢ
ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻭ ﺣﺘﻰ
ﺍﻧﺴﺎﻥ
ﻣﻌﺎﺻﺮ ﻧﻴﺰ
ﻗﺎﺩﺭ ﺑﺪﺭﻙ
ﻓﻮﺭﻯ ﻣﻘﺼﻮﺩ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﻭ ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﻦ
ﺗﻤثیلاﺕ
ﻭﺗﺸﺒﻴﻬﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻪ ﺭﺳﺪ
ﺑﺎﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﭼﻬﺎﺭﺩﻩ ﻗﺮﻥ
ﭘﻴﺶ ﺩﺭ ﺻﺤﺮﺍﻯ
ﻋﺮﺑﺴﺘﺎﻥﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺗﻮﺍﻧﺴﺖ ﻫﻤﻪ
ﻧﻈﺮﻳّﺎﺕ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﻤثیل
ﻭﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻭﮔﺎﻫﻰ
ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ
ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﮐﻪ
ﻣﺤﻔﻮﻅ ﻭﻣﻔﻬﻮﻡ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﺎ ﺩﺭ
ﺍﺣﺎﺩﻳث
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﻣﻄﺮﺡ
ﻧﻤﻮﺩﻩﻭ ﻳﺎ
ﺩﺭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ
ﺁﻳﺎﺕﮐﻪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺁﻧﻬﺎ
ﺭﺍﻋﻴﻨﺎ
ﮐﻠﺎﻡ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻋﻤﺮ ﻭ ﻋثماﻥ
ﻗﺴﻤﺘﻰ ﺍﺯ
ﺍﻳﺎﺕ ﻳﺎ
ﺍﺣﺎﺩﻳث ﻗُﺪﺳﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ
ﮐﺘﺎﺏ ﻗﺮﺁﻥ
ﻣﻮﺟﻮﺩ ﮐﺮﺩﻧﺪ
. ﺟﺎﻟﺐ ﺗﺮ
ﺑﺴﺒﻚ ﻓﻠﺴﻔﻰ
ﻭ ﻓﻮﺭﻣﻮﻟﻰ
ﻗﺎﻃﻊ ﻣﺎﻧﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﺁﻳﺎﺕ
ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻩ ﮐﻪ
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﮐﻠﺎﻡ ﺣﻘﻮﻗﻰﻧﻴﺎﺯ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﺑﺰﺑﺎﻥ ﻋﺎﺩﻯ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻣﺎ ﺍﻳﻦ
ﺷﺎﻫﮑﺎﺭ
ﺗﻤثیل
ﻭﺗﺸﺒﻴﻪ
ﻣﺎﺩﻯ
ﻧﻤﻮﺩﻥﻮﻣﻄﺎﻟﺐ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﻭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ عملی
ﺭﺍ ﺟﺪﺍﮔﺎﻧﻪ
ﺩﺭ ﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﺧﻮﺩ ﺍﺯ
ﺩﻭﺑﺎﺭ ﻗﺮﺁﻥ
ﻭﺩﻩ ﻫﺰﺍﺭ
ﺣﺪﻳث ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻡﮐﻪ
ﺩﺭ ﻭﺑﺴﺎﻳﺖ www . shareef . us ﻣﻦ
ﻫﺴﺖ . ﻭﻳﺎ ﺩﺭ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻫﻤﻪ
ﻏﺰﻟﻴّﺎﺕ
ﺣﺎﻓﻆ ﺷﻴﺮﺍﺯ
ﻧﻤﻮﻧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻯ
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﻭ ﺩﺭ
ﻣﻘﺎﻟﺎﺕ
ﻓﻠﺴﻔﻰ ﺧﻮﺩ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻡﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﭘﺮﺍﮐﻨﺪﻩ
ﺍﻳﻦ ﺗﻤثیلاﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺭﺍ ﮔﻔﺘﻪ ﺍﻢ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺳﻢ حجّ
ﮐﻌﺒﻪﮐﻪ
ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﺍﺣﻞ
ﻭﻭﻇﺎﻳﻒ حجّ ﺃﮐﺒﺮ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ
ﻣﻴﺪﻫﺪ ﮐﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﭘس
ﺍﺯ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﻣﺮﺍﺳﻢ
حَجّ کعبه ﮔﻔﺖ
ﺍﻳﻨﻚ ﮐﻪ
ﻫﺪﺍﻯ ﺧﻮﺩﺭﺍ
انجام ﻭ حجّ
خود ﺭﺍ ﭘﺎﻳﺎﻥ
ﺩﺍﺩﻳﺪ ﻧﻮﺑﺖ
ﺁﻥ ﺍﺳﺖﮐﻪ بحجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺮﻭﻳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺎﻗﺮ
ﻭ ﺻﺎﺩﻕ ﻫﻤﺎﻥ
حجّ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻭ حجّ
ﺃﮐﺒﺮ ﺑﺎ ﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ
ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎ ﺑﻄﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺗﺎ
(ﺣﺎﺟی ﺁﻗﺎ )
ﺑﮑﻤﺎل اﻟﻬﻰ
ﺑﺎ ﺷﻬﻮﺩ ﻋﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ولایت محمّدﻯ
ﺯﻧﺪﻩ ای ﺑﺮﺍﻯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻳﻚ ولی
ﺍﻟﻬﻰ ﺗﺎﺯﻩ
ﻧﻔس ﺑﺠﻬﺎﻥ ﻮ
ﺗﺎ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ
ﺷﻤﺎ محمّد ﺷﻮﻳﺪ
. ﮐﻪ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﺴﺘﻔﻴﻤﺎ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺭﺍ
ﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﺑﻬﺮ ﻧﺤﻮ ﺩﻳﻦ
ﻭﺭﺯﻯ ﻭ ﺑﺎﺯﻯ
ﻣﺬﺍﻫﺐﺟﺰ
ﺟﻬﻨّﻢ ﭘﺮﻭﺭﻯ
ﻭ ﺷﺮﻙ
ﻧﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮﻝ ﻗﺮﺁﻥ
ﭼﻨﺎﻥ مسخ ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪﮐﻪ
ﻣﺴﺦ ﻣﻴﻤﻮﻥ ﻭ
ﺧﻮﻙ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺑﺨﺖ
ﻭ ﺷﺎﻧس آنان
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭ ﺗﻤﺎﻡ
ﻋﺮﻓﺎﻯ ﻭصوفیّه
ﺍﻳﺮﺍﻧﻰﺑﺨﺼﻮﺹ
ﺩﺭﻫﺰﺍﺭ ﻭ
ﺃﻧﺪﻯ صفحات
ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭ ﺻﺪﺩ
ﺗﻔﺴﻴﺮ ﻭﮐﺸﻒ
ﻣﻌﺎﻧﻰ
ﺑﺎﻃﻨﻰ ﮔﻔﺘﻪ
ﻫﺎﻯ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩﺍند . ﮐﻪ
ﺑﻌﻠّﺖ
ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ
ﻭﮐﺸﺘﺎﺭ
ﻗﺸﺮﻯ ﻫﺎﻯ
ﻣﺬﻫﺒﻰ ﺳﻨّﻰ
ﻳﺎ ﺷﻴﻌﻰﻭﻭ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻫﺮ ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻓﻘﻴﻪ
ﺑﺎﺯ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ
ﮔﻔﺘﻪﺍﻧﺪ ﮐﻪ
ﻧﻴﺎﺯ ﻣﺠﺪﺩ
ﺑﺘﻔﺴﻴﺮ
ﻭﺗﻮﺿﻴﺢ ﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﻣﺎ ﺳﻌﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺗﻮﺍﻥ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺃﺩﺑی ﻮ ﺍﺯ ﺗﺠﺎربّ
ﺳﻠﻮﻙ ﺷﺨﺼﻰ
ﺧﻮﺩﮐﻪ ﺑﻌﺮﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ ﻧﻴﺰ
ﺭﺳﻴﺪﻩﺍﻡﺑﻨﻈﺮ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻢ
.

ﻣﺎ
ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ ﺭﺍﮐﻪ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻣﻌﺮﻭﻑ
ﻭﺟﺎﻟﺐ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ ﺃﺻﻞ
ﻋﺮﺑﻰ ﻭ
ﺗﺮﺟﻤﻪ
ﻭﺗﻔﺴﻴﺮﺍﺕ
ﻓﺎﺭﺳﻰ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺁﻭﺭﺩﻩﺍﻳﻢ
ﮐﻪ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺗﻤﺎﻡ
ﮐﻠﺎﻡﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺪﻳث
ﺁﻭﺭﺩﻩ ﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻣﻴﺪﻭﺍﺭﻡ
ثوﺍﺏ ﻗﺮاءﺖ
ﺳﺮﺳﺮﻯ ﺁﻥ را
ﮐﺎﻓﻰ
ﻧﺪﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻠﮑﻪ ﮐﻤﻰ
ﺃﻧﺪﻳﺸﻪ
ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩﮐﻤﻚ
ﺑﺴﻴﺎﺭ
ﻋﻈﻴﻤﻰ ﺑﻬﺪﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭼﻪ
ﺭﺳﺪ ﺑﺨﺪﻣﺖ
ﺍﻳﻦ
ﻧﻮﻳﺴﻨﺪﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺩﺭﻙ ﺍﻫﻤﻴّﺖ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬﻰ ﻭ
ﻣﻘﺎﺻﺪ ﺑﺎﻃﻨﻰ
ﮐﻠﺎﻡ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭ
ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﻰ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺃثر ﻭ ﺑﻬﺮﻩ
ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟّﻪ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﺷﻬﻮﺩﻯ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ
. ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﻭﻟﺎﺩ
ﻭﺍﻃﺮﺍﻓﻴﺎﻥ
ﻧﻴﺰ ﺃثر
ﺑﺰﺭﮔﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﺬﺍﺭﺩ . ولی
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﺳﻴﺪﻥ ﺑﻘﺴﻤﺖ
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺎﻳﺪ ﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ
ﺍﺯﻫﺮ ﻣﺪﻋﻰ
ﺧﺪﺍ ﺷﻨﺎﺳﻰ
ﻭﺩﻳﻦ ﺷﻨﺎﺳﻰ
غیر صادق
ﺩﻭﺭﻯ ﻧﻤﺎﻳﺪ
ﻭ ﻓﺮﻳﺐ ﻧﺨﻮﺭﺩ
. ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻃﺎﻟﺐ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ ﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ ﺭﻭﺡ القُدُس
ﺍﺯ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺨﻮﺍﻫﺪﺗﺎ
ﻳﮑﻰ ﺍﺯ ۳۱۳ ﻭلی
اﻟﻬﻰ
ﺯﻧﺪﻩﻭﺻﺎﺣﺐ ﻣﻘﺎﻡ
ﺣﺴﻴﻨﻰ ﺍﺯ
ﭘﻨﺞ ﺗﻦ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺭﺍ
ﺑﻮﻯ ﺩﺭ ﺭؤﻳﺎ
معرّفی
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻣﻘﺎﻡ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭ ﺍﺣﻮﺍﻝ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﺳﺎﻟﻚ ﻧﻴﺰ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﭘس ﺍﺯ ﺷﻨﺎﺧﺖ
ﻭ ﭘﻴﻤﺎﻥ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻭ
ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺑﻮﻯ
ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ
ﭘﻴﺮ ﺍﻟﻬﻰ ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎﻡ
ﺩﺍﺩﻩ ﻭ ﺍﺯ
ﻫﻤﺎﻥ ﺭﻭﺯ
ﻧﺨﺴﺖ ﺁثاﺭ
ﻋﺠﻴﺐ ﺩﺭ
ﺍﺣﻮﺍﻝ
ﺳﺎﻟﻚﭼﻮﻥ ﺍﻣﻮﺍﺝ
ﺩﺭﻳﺎ ﺑﺮ ﻭﻯ
ﺳﺮﺍﺯﻳﺮ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﺗﺎ
ﺑﺎ ﺷﻮﻕ ﻭ
ﺍﻣﻴﺪ ﻭ ﻳﻘﻴﻦ
ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﮔﺮﻩ
ﻫﺎﻯ ﺭﻭﺍﻧﻰ
ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻃﻞ
ﺭﺍﺍﺯ ﻧﺎﺧﻮﺩﺁﮔﺎﻩ
ﺧﻮﺩ ﭘﺎﻙ
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﺑﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻣﻌﺎﻳﺐﻭ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺑﻤﺤﺎﺳﻦ
ﺍﺧﻠﺎﻗﻰ
ﻭﺍﻟﻬﻰﺑﺘﺠﻠﻴﻪ
ﻫﺎﻯ ﻫﻔﺘﮕﺎﻧﻪ
ﺍﻟﻬﻰ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪ . ﮐﻪ ﻫﺮ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﺍﺯ ﻟﻘﺎﻯ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭ ﻳﻚ
ﺳﻄﺢ ﻋﻘﻠﻰ
ﻭﺍﺣﻮﺍﻟﻰ
ﺑﺎﻟﺎﺗﺮ
ﻭﺟﺪﻳﺪﻯ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ
ﺍﻟﻬﺎﻣﺎﺕ
ﻟﺪﻧّﻰ
ﺑﺪﺭﻭﻥ ﺩﻝ ﺳﺎﻟﻚ
ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﺭﺳﻴﺪﮐﻪ ﮔﻨج ﺷﺎﻳﮕﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺯﻣﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺩﺭﺍﺯﻯ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻓﻬﻢ
ﺁﻧﻬﺎ ﻟﺎﺯﻡ
ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ ﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻌﻤّﺎﻭ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﻭﮐﺎﻣﻞ ﺷﺪﻩ الهی
ﺒﺴﻴﺎﺭ ﺳﺎﺩﻩ
ﻭ ﺭﺍﺣﺖ
ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺳﻴﻞ
ﺁﺳﺎ ﺩﺍﺭﺩ . ﮐﻪ
ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻌﻨﻮﻯ ﻭ
ﺃﺩﺑﻰ ﻭﺣﺘﻰ ﻟﺬﺗﻬﺎﻯ
ﻣﻴﻨﻮﻯ
ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻯ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ .

ﺗﻤﺎﻣﻰ
ﻫﺪﻑ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭ ﺍﻣﺎﻣﺎﻥﻭ
ﺣﺘﻰ ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﻭﻟﺎﻳﺘﻬﺎﻯ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﭘﻨﺠﮕﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺶ ﺍﺯ محمّدﺭﺳﻴﺪﻥ
به (ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ)
ﺍﺳﺖ . ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﻳﻦ ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴﻴﺢﺭﺳﻴﺪﻥ
ﺑﺄﺻﻞ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﻟﻬﻰﺑﺮﻭﺵ
ﺍﮐﺘﺸﺎﻓﻰ
ﻭﺍﺑﺘﮑﺎﺭﻯﺰﺭﺩﺷﺖ
ﻭ ﻣﺴﻴﺢ
ﺑﻮﺩﻩﮐﻪ ﻫﺮﻳﻚ
ﮐﻠﺎس
ﺗﺎﺯﻩﺍﻯ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﻟﻬﻰ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺑﻬﻤﺎﻥ ﺷﻬﻮﺩﻫﺎﺋﻰ
ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻨﺪ ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﻨﺪ
. ﻳﻬﻮﺩﻳﺎﻥ ﻭ
ﺍﺑﺮﺍﻫﻴﻢ
ﻭﻣﻮﺳﻰ
ﺷﺎﺧﻪﺍﻯ ﺍﺯ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﺑﺮﺗﺮ
ﻭ ﺟﺪﻳﺪ
ﺯﺭﺩﺷﺖ ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﺒﻮﺩﺍ ﺑﻮﺩ . ﮔﻮﺋﻰ
ﮐﻪ ﻃﺒﻖ
ﻣﻌﻤﻮﻝﺑﺎ
ﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ
ﺩﻳﻦ ﻭﺭﺯﻯ
ﺑﻘﺸﺮﻯ ﮔﺮﻯ ﻭ
ﻣﺬﻫﺐ ﺳﺎﺯﻯ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﮐﻪ
ﻫﻤﻪ ﻣﺬﺍﻫﺐ
ﺧﻮﻥ ﻳﻚ ﺩﻳﮕﺮ
ﺭﺍ ﻣﻴﺮﻳﺰﻧﺪ . ﻭ
ﻫﻤﮕﻰ ﺑﺎﻃﻞ
ﻭﻣﺸﺮﻙ ﺩﺷﻤﻦ
ﺧﺪﺍﻭﺷﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺟﻬﻨّمهاﻯ
ﮐﺎﺭﻣﺎﺋﻰﻭﻣﺠﺮﻡ
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺩﺭ
ﺍﻧﻮﺍﻉ
ﺣﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪ . ﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﮐﻪ هر
یک( محمّدﻯ
ﺗﺎﺯﻩ )ﻭﺯﻧﺪﻩ
ﻣﻴﮕﺮﺩﻧﺪﺭﺳﺎﻟﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﻭ ﻗﺪﺭﺕ
ﺗﻨﺒّوء ﻭ ﻧﺒﺄ
ﻭﺍﻟﻬﺎﻡ ﻟﺪﻧّﻰ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﻭ
ﺃﺻﻞ ( ﺍﻳﻦ
ﻫﻤﺎﻧﻰ) ﺭﺍ ﮐﻪ ﺗﮑﺮﺍﺭ
ﻣﻴﮑﻨﻴﻢ
ﺑﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻥ
ﺧﻮﺩﺍﺯ ﻫﻢ
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﻴﺎﻝ
ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻋﺠﻴﺐ
ﭘﻴﺪﺍ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪ
ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﻭ
ﭘﻴﺮﻯ ﻧﻴﺰ ﺗﺮﺳﻰ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﻭﺍﻟّﺎ
ﻧﻪ ﺳﻨّﻴﺎﻥ ﺳُﻨّﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭ ﻧﻪ
ﺷﻴﻌﻴﺎﻥ
ﺍﺩﻋﺎﻯ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ علیّ
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﮐﻪ
ﺷﻌﺎﻉ ﺍﻧﻮﺍﺭ
تجلّیات
ﺍﻟﻬﻰﺁﻏﺎﺯ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺻﻮﺭﺕ
ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻴﺮ
ﮐﺎﻣل ﺤﺴﻴﻨﻰ ﺑﻤﻌﺮﻓﻰ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ را
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ ﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺻﺎﺣﺐ
ﻋﻨﺎﻭﻳﻦ
ﻣؤﻣﻦ ﻭ اُمّی
ﻭ ﺻﺎﻟﺢ ﻭ
ﻧﻴﮑﻮ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ
ﺍﻟﻬﻰ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﺴﺐ
ﺍﻳﻦ ﺷﻌﺎﻋﻬﺎﻯ
ﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﻭ
ﺍﻟﻬﻰﺩﺭ ﺍﻳﻦ
ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﺑﺮﻭﺷﻨﻰ
ﻣﺸﺨّﺺ ﺍﺳﺖ . ﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺎﻯ ﺣﺴﻴﻨﻰ
ﻭﺣﺴﻨﻰ ﻭ
ﻓﺎﻃﻤﻰ
ﻭﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻭﻣﺼﻄﻔﻮﻯ ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺗﺒﻰ
ﺍﻟﻬﻰ ﻫﺴﺘﻨﺪ گرچه
ﺍﻓﺮﺍﺩ
ﺗﺎﺭﻳﺨﻰ
نزدیکان محمد
ﺩﺭﺍﻳﻦ
ﺍﺳﺎﻣﻰ ﺑﻮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭ ﺍﺭﻭﺍﺡ ﺷﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻗﺮﺁﻥ ﻳعنی ﺩﻭقُرّه
ﻭﺧﻮﺭّﻩ ﺷﻬﻮﺩﻯ
محمّدﺗﻨﻬﺎ ﻣﺘﻮﻟﺪﻳﻦ
ﻧﻮﻉ ﻓﻮﻕ
ﺑﺸﺮﻯ ﻫﻔﺖ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻌﺪ ﺧﻮﺍﻫند
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﻳﺖ ﻣﻬﺪﻯ
ﻣﻮﻋﻮﺩ ﮐﻪ ۵۵ ﻗﺮﻥ
ﺩﻳﮕﺮ ﺑﺠﻬﺎﻥ
ﻣﺒﻌﻮث
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ ﻭ
ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮐﺎﻣﻞ ﻭﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﺑﺮﻭﺵ
ﺳﻠﻮﮐﻰ
ﻣﻬﺪﻭﻯ
ﺑﻨﻮﺭربّ ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺣﺘﻰ
ﻋﺮﺵ ربّ ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯ ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ ﮐﻪ ﺍﺯ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪ
ﻫﺰﺍﺭ ﺳﺎﻝ
ﺑﻬﺸﺖ سوﻡ
ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﺩﺭ
ﻋﺮﺵ ﺍﻟﻬﻰﻧﻴﺎﺯﻯ
ﺑﺘﻮﻟﺪﺍﺕ
ﺟﻬﺎﻥ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺟﻬﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎ
ﺟﺎﻯ ﺗﻌﻠﻴﻢ
ﻋﻤﻠﻰ ﻭﮐﺴﺐ ﮐﻤﺎﻟﺎﺕ
ﺍﻟﻬﻰ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺍﻳﻨﻚ ﻣﺘﻦ
ﺣﺪﻳث ﮐﺴﺎ
ﺑﻨﻘﻞ ﺍﺯ
ﮐﻠﺎﻡ ﻓﺎﻃﻤﻪ . ﮐﻪ
در ﺑﺴﺎﻳﺖ بخش حدیث
ها ﺁﻣﺪﻩ .

ﺍﺯﺣﻀﺮﺕﻓﺎﻃﻤﻪﺍﺳﺖ(ﺹ۳۵۳ﻣﻨﺘﺨﺐﻣﻔﺎﺗﻴح
اﻟﺠﻨﺎﻥ)ﮐﻪ
ﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ:

ﺪﺧل
علیّ ﺃﺑی ﺮسول
اﻟﻠﻪ ﻓی ﺒﻌﺾ
ﺍﻟﺄﻳّﺎم
ﻔﻘﺎل اﻟﺴﻠﺎم علیکِ
ﻴﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻪﻓﻘﻠﺖ
ﻭﻋﻠﻴک
اﻟﺴﻠﺎم ﻴﺎ
ﺃﺑﺘﺎﻩ ﻓﻘﺎل
اﻧّﻯ ﺃﺟﺪ فی
ﺒﺪنی ﻀﻌﻔﺎ

ﺭﻭﺯﻯ
ﭙﺪﺭم ﺮسول
ﺨﺪﺍ ﺑﺮﺧﺎﻧﻪ
ﻣﻥ
ﻮﺍﺭدﺷﺪ٬ﻭﮔﻔﺖ
ﺳﻠﺎم ﺒﺮﺗﻮ ﺃﻯ
ﻔﺎﻃﻤﻪ . ﮐﻪ ﻣﻦ
ﻧﻴﺰﮔﻔﺘﻢ٬ﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ
ﺃﻯﭙﺪﺭﻡﻭﭘﺪﺭم
گفت ﻣﻥﺪﺭﺧﻮﺩ
ﺍﺣﺴﺎس ﺿﻌﻒ
ﺩﺭﺑﺪﻥ ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻢ(ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭﺍﻭﺍﺧﺮﻋﻤﺮﺧﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ٬ﻭﻣﻴﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﺮﺍﻯﺒﻌﺪ
ﺍﺯﺧﻮﺩ ﻧﻈﺎﻡ
ﺟﺎﻧﺸﻴنی ﺪﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖالهی
ﻮﺳﻠﻮکی
اﻋﻠﺎم کند . ﮐﻪ
ﺑﺎﺭﻫﺎ
ﺩﺭﻣﻨﺎﺳﺒﺎتی
اﻳﻥ ﺘﻮﺻﻴﻪ ﺧﻮﺩ
ﺭﺍ ﻧﻤﻮﺩﻩ
ﺑﻮﺩ . ﺍﻳﻥ
ﻮﺍﻗﻌﻪ ﺣﺪﻳث
ﮐﺴﺎ ﺩﺭﺧﺎﻧﻪ
ﺍمّ ﺴﻠﻤﻪ٬ﻳکی
اﺯ واصلان
الهی ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﻮﺩﻩ . ﮐﻪ
ﺩﺭﻭﺍقع اُمّ
ﺴَﻠَﻤﻪ
ﻳﮑﻴﺎﺯﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
اﻟﻬی ﺰﻥ ﻮ
ﺑﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق ﺒﻮﺩﻩ
ﺍﺳﺖ٬ و
اصطلاحا چون
هر سالکی در
ظاهر ﻫﻤﺴﺮ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺳﺖ . ﻭﺣﺪﻳث
ﮐﺴﺎ ﺩﺭﻳک
ﺨﺎﻧﻘﺎﻩ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﺍﻡّ ﺳﻠﻤﻪ
ﭘﻴﺮ الهی ﺁﻥ
خانقاه چند
سالک با امّ
سلمه ﺒﻮﺩﻩ
است . ﻭ
ﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
هرﮐﺎﻣل اﻟﻬی
ﺨﺎﻧﻘﺎﻩ
ولایت محمدی
ﺧﻮﺩ ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﻭﮔﻔﺘﻪ
ﺷﺪﻩ ﮐﻪ
ﻭﺍﻗﻌﻪ ﺣﺪﻳث
ﮐﺴﺎ ﺩﺭﺧﺎﻧﻪ
ﺍﻭﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﺣﺪﻳث
ﮐﺴﺎ ﻳﮑی
اﺯﻭﺍﺿﺤﺘﺮﻳﻥ
ﺃﻫﺪﺍﻑ الهی
ﺪﻳﻥ ﻮﻃﺮﻳﻘﺖ محمّدﻯﺮﺍ
بروشنی ﻣﻴﺮﺳﺎﻧﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺩﺭﺩل
ﺘﻤﺎم ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
ﺘﮑﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺒﺎﻳﺪ ﺍﺯﭘﻨج
ﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎتی
ﻮﻟﺎﻳﺖ ششم محمدی
ﺑﮕﺬﺭﻧﺪ . ﻳﻌﻨی
ﺒﺎ ﺷﻬﻮﺩ
ﺣﺴﻴﻨی
ﭙﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
ﻭﺷﻬﻮﺩ ﺣﺴﻨی (اﻣﺎم
ﺰﻣﺎﻥ
ﺴﺎﻟﻚ)٬ﭼﻪ
ﺍﻳﻥ اﻣﺎﻡ
ﺯﻣﺎﻥﺁﺷﮑﺎﺭ ﺑﺎﺷﺪ٬ﻳﺎ
ﭼﻮﻥ
اﻣﺮﻭﺯﻏﺎﻳﺐ
اﺯﺩﻳﺪ
ﻫﻤﮕﺎﻥ . ﻭسومین
ﺸﻬﻮﺩ ﻓﺎﻃﻤی
ﻤﺎﺩﺭ
ﺣﺴﻨﻴﻦ٬ﻭ
ﺻﺎﺣﺐﺭﺣم ﻮﻟﺎﻳﺖ
محمّدﻯ ﻮﻧﻮع
ﺒﺸﺮ است . ٬ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯﺘﻮﻟﺪ
ﺩﻭم ﻮالهی
ﺴﺎﻟﻚﺑﺨﻠﻖ٬ﺗﺮﺑﻴﺖ
ﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺩﺭﺭﻭح ﺴﺎﻟک
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻧﻴﺰ
ﺷﻬﻮﺩ ﭼﻬﺎﺭم
ﻤﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻤﻮﻟﺎ٬ ﺳﻤﺒﻮل
همه ﺯﻣﺎﻥ های
ﻮﻟﺎﻳﺖ
محمدیﺍﺳﺖ
ﻭﺑﺎﺩﺍﺷﺘﻥ
ﭽﻬﺎﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻗﺒﻠﻰﺳﺎﻟک
ﺪﺭﺭؤﻳﺎﻯ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ٬
ﺑﺸﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠم
ﻮ ﺑﺮﺗﺮ(ﺻﻮﺭﺕ
روح ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
محمد) ﻣﻴﺘﻮﺍﻥﻮﺍﺭﺩﺷﺪ
. ﮐﻪ ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﺪ
ﺑﺎﻣﺮگ ﻘﺒل
اﺯﻣﺮﮒﺑﻨﻮﺭ ﻗﺎﺋم
روح القُدُسﺸﻬﻮﺩ
ﺷﺸم ﺮﻭح
الأمین
جبرئیل ﺒﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﻧﺠﺎﺕ ﺭﻭح
ﺴﺎﻟک اﺯ ﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ و اﺯﻫم
أﮐﻨﻮﻥ
ﺼﻮﺭﺕﮔﺮﻓﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ
ﺍﮔﺮﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻤﺸﻴّﺖ الهی
ﺪﻭﺑﺎﺭﻩ
ﺯﻧﺪﻩ
ﺷﺪ٬ﻭﺗﻮﻟﺪ
ﺩﻭم اﻟﻬی
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ٬ﻭﻣﺒﻌﻮث
ﺍﻟﻬﻰ
وﻣﺄﻣﻮﺭﻳﺖ ﻭ
ﺭﺳﺎﻟﺖالهی
ﺮﺍﻳﺎﻓﺖ٬
ﺑﺎﺷﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘم عرﺵ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻮﺍﺟﻪ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺳﭙس
ﻫﻔﺖ ﺷﻬﻮﺩ
ﻗﻮس ﻧﺰﻭل
ﺨﻮﺩﺭﺍﻋﮑس
ﻗﻮس ﺻﻌﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻩ ﺩﺍﺷﺖ) .

ﻔﻘﻠﺖ
ﻟﻪﺃﻋﻴﺬک
ﺒﺎﻟﻠﻪ ﻳﺎ
ﺃﺑﺘﺎﻩ ﻣﻥ
اﻟﻀﻌﻒ

ﮐﻪ ﮔﻔتم
ﺒﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻨﺎﻩﻣﻴﺒﺮﻡ٬ﮐﻪ
ﺩﻭﭼﺎﺭﺍﻳﻥﻀﻌﻒ
ﺑﺎﺷﻰ(ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ
ﻭﻓﺎﺕ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻔﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺳﺎﻟک ﭙﻴﺮﻭ
ﺍﻭ٬ﻭﺑﺮﺍﻯ
هرﺳﺎﻟک
ﻮﻗﺘتی که ﭘﻴﺮ
ﺑﻤﺮگ ﻄﺒﻴﻌی
ﺨﻮﺩ ﻧﺰﺩﻳﻚ
ﻣﻴﺸﻮﺩ٬
ﺁﻧﮕﺎﻩ ﭘﻨﺎه
ﺳﺎﻟک ﺘﻨﻬﺎ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﺍﺳﺖ٬ﮐﻪﭘﻴﺮﺩﻳﮕﺮﻯ
ﺮﺍﻣﻌﺮفی
گند٬ﻭﻳﺎ ﭘﻴﺮ
متوفّی
ﻮﺻﻴّﺖ ﮐﺴﻰ
ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﻳﺪ٬ﮐﻪ
ﺗﺎ ﻧﺠﺎﺕﻧﻬﺎﺋی
ﺴﺎﻟﻚ٬ﺭﺍ ﮐﻤک
کند)

ﻔﻘﺎل
ﻴﺎ
ﻓﺎﻃﻤﻪ٬ﺃئتینی
ﺒﺎﻟﮑﺴاء
اﻟﻴﻤﺎﻧﻰ٬ﻓﻐﻄّﻴﻨی
ﺒﻪ

ﮐﻪﮔﻔﺖ
ﺃﻯ
ﻓﺎﻃﻤﻪ٬ﺁﻥ
کساﻯﻴﻤﺎنی
ﻮﭘﻮﺷﺶیا ﭘﺎﺭﭼﻪ
ﻳﻤﺎﻧی
ﻮﺳﺎﺧﺖﻳﻤﻥ
ﺮﺍﺑﺮﺍﻳﻢ ﺑﻴﺎﻭﺭ٬ﻭﺑﺮﻭﻯ
ﺘﻥ ﻤﻥ
ﺒﻴﻨﺪﺍﺯ
ﻭﺑﭙﻮﺷﺎﻥ(ﮐﻪﺑﻴﻤﺎﺭﺍﺣﺴﺎس
ﺳﺮﻣﺎ ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﺴﺎ
ﻳﺎ ﭘﻮﺷﺶﻭﭘﻮﺷﺎﻧﻨﺪﻩ٬ﮐﻪ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻤﺤﻤﺪﻯ
ﭙﻮﺷش
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺪﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﺁﻥ
ﻘﺮﺍﺭﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ
. ﻳﻤﺎﻧﻰ ﺳﺎﺧﺖ
ﻳﻤﻦﺑﺎﺯ
ﻫﻤﺎﻥ(ﻳُﻤﻥ
ﻮﺑﺮﮐﺖ)الهی
ﺪﺭ ﻭﻟﺎﻳﺖالهی
اﺳﺖ . ﻭﺑﺮﮐﺖ
ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﻭﻓﺰﺍﻳﻨﺪﻩ
ﻣﻘﺎم ﺮﻭﺣی
ﻮﺗﮑﺎﻣلی
ﺴﺎﻟک ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭﻭﻗﺘﻴﮑﻪ
ﺑﻤﺮﺍﺗﺐ
ﺷﻬﻮﺩﻯ ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻳﻤﻴﻦ٬ﺳﻤﺖﺭﺍﺳﺖ
ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻯ
ﺮﻭﺣﻰ ﻭﻋﻘﻠﻰ
است . ﻫﻤﻪ
ﺍﻣﻮﺭ
ﻭﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯ
ﺠﻬﺎﻥﻤﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﺑﺨﺼﻮﺹﮐﻪ
ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻣﻄﺮح اﺳﺖ . ﻭﺳﻤﺖ
ﭼﭗﻳﺎ ﻳﺴﺎﺭ
ﮐﻪﮔﺎهی ﺸﻤﺎل
ﻨﻴﺰﮔﻔﺘﻪ
ﻣﻴﺸﻮﺩ٬ﺟﻨﺒﻪﻫﺎﻯ
ﻤﺎﺩﻯ ﭘﺪﻳﺪﻩﻫﺎﻯﺠﻬﺎﻥ
هستند . ﺗﻤﺎم
اﻣﻮﺭﻣﺎﺩﻯ
ﺠﻬﺎﻥﻮﻧﻮع
ﺒﺸﺮﻯ
اﻧﺴﺎﻥ٬ﺟﻨﺒﻪ
ﭼﭗ ﻭﺷﻤﺎل ﺮﺍﺩﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺗﻤﺎم اﻣﻮﺭالهی
ﻮﺳﻠﻮکی
ﻮﺭؤﻳﺎﺋی
ﻮﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﻯ
غیبی
ﻨﻴﺎﻣﺪﻩ٬
ﺩﺭﺟﻨﺒﻪ
ﻳﻤﻴﻥ ﻮالهی
ﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻳﺎﻫﻤﺎﻥﺸﺮﻗی
ﻮﻏﺮبی اﺳﺖ . ﺍﻧﺴﺎﻥ
اﺷﺮﺍقی
ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ
اﺳﺖ٬ﻭﻳﺎﻏﺮﺑﻰ
ﻣﺎﺩﻩ ﮔﺮﺍ . ﮐﻪ
ﺍﺯ ﻗﺪﻳم ﺸﺮق کره
ﺯﻣﻴﻥ ﺮﻭﺣﺎنی
ﻔﮑﺮﻣﻴﮑﺮﺩﻩ . ﻭﻏﺮﺏ
ﮐﺮﻩﺯﻣﻴﻦ
ﻣﺎﺩﻯ ﻮﻣﻨﻄﻘﻰاست
. ﮐﻪﺣﺎﻟﺎﻋﻠم
ﻮﺗﮑﻨﻴکی ﻮ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊیکیﻔﮑﺮﻣﻴﮑﻨﺪ
. ﻣﺎﺩﻳﮕﺮﺍﻳﺎﻥ
غرﺑﻰ
ﻭﻗﺸﺮﻳّﻮﻥ
ﻤﺬﻫﺒی ﺨﺮﺍﻓﺎﺗی
ﺸﺪﻩ ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺴﻠﻮﮐﻰ ﻭﺃﻫل
کتاب . که
ﺩﺭﺷﺮق ﺒﺪﺗﺮ
ﺍﺯﻣﺎﺩﻩ
ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ
ﺪﺭﻏﺮﺏﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺯﻳﺮﺍﺍﻳﻥ
ﻘﺸﺮﻳّﻮﻥ٬ﻫﻤﮕی
ﻤﺸﺮک ﺒﺨﺪﺍ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖﺯﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺪﻧﺒﺎل
هرﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻓﻘﻴﻪ
ﺳﻨّﻯﻴﺎ ﺷﻴﻌی
ﻮﺑﻬﺮﺩﻳﻨﻰ٬ﻋﺎﻗﺒتی
ﺒﺪﺗﺮ
ﺍﺯﮐﺎﻓﺮﺍﻥ
ﺑﻴﺨﺒﺮ ﺍﺯﺍﻣﻮﺭالهی
ﺪﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺑﻘﻮل ﻘﺮﺁﻥ
ﭽﻨﺎﻥﻤﺴخ
ﻘﻬﻘﺮﺍﺋی
ﺪﺭﮐﺎﺭﻣﺎﻫﺎ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ٬ ﮐﻪ
ﺩﺭﺗﻮﻟﺪﺍﺕ
ﻣﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧی
ﻮﻓﺴخ وگندیدگی
های
گیاﻫﻰ٬ﻭﺣﺘی
برﺳخ و رسوخ
ﺠﻤﺎﺩﻯ
ﻮﻭﺳﺨت تر ﺘﺤﺖ
ﺟﻤﺎﺩﻯ ﻨﻴﺰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﮐﻪﻗﺮﺁﻥ
ﻤﺴخ ﻤﻴﻤﻮﻥ
ﻮﺧﻮک ﺮﺍ
ﺑﻬﺘﺮﻳﻥ
ﺸﺎﻧس ﺁﻧﺎﻥ
ﻤﻴﺪﺍﻧﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺒﺎﺭ
ﺗﮑﺮﺍﺭﮔﺪﺷﺘﻪﻫﺎ
ﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﺴﺎﻯﻴﻤﺎﻧی
ﺒﺮﮐﺖ ﺩﻫﻨﺪﻩ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ٬وﻫﻤﺎﻥ
ﻄﺮﻳﻘﺖ ﻭلیّ الهی
ﺰﻧﺪﻩ ﺯﻣﺎﻥ
اﺳﺖ . ﮐﻪ ﻫﺮﮐس
ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭘﻴﺮﮐﺎﻣل
ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠق ﻤﻨﺎﺳﺐ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺑﻨﻤﺎﻳﺪ٬ﮐﻪ
ﻭﻯ ﺍﻳﻥهماﻧی
ﺘﻤﺎم
ﻤﻘﺎﻣﺎﺕالهی
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺘﺎﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﺑﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﻨﻴﺰﮐﻤﻚ
ﻣﻴﮑﻨﻨﺪﮐﻪﺑﻬﻤﺎﻥﻤﺮﺍﺗﺐالهی
ﻭﺷﻬﻮﺩﻯﺒﺮﺳﻨﺪ)
.

ﻔﺄﺗﻴﺘﻪ
ﺑﺎﻟﮑﺴاء
اﻟﻴﻤﺎﻧﻰ٬ﻓﻐﻄّﻴﺘﻪ
ﺑﻪ٬ﻭﺻﺮﺕ
ﺃﻧﻈﺮﺍﻟﻴﻪ٬ﻭﺍﺫﺍ
ﻭﺟﻬﻪ
ﻳﺘﻠﺄﻟﺄ
ﻧﻮﺭﺍ٬ﮐﺄﻧّﻪ
ﺍﻟﺒﺪﺭ
ﻓیﻠﻴلة
ﺗﻤﺎﻣﻪ
ﻭﮐﻤﺎﻟﻪ

ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪﻣﻴﺪﻫﺪﮐﻪ
ﻣﻥﻨﻴﺰ
ﮐﺴﺎﻯﻴﻤﺎﻧی ﺮﺍ
برایشﺁﻭﺭﺩﻡ٬ﻭ
ﺍﻭﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ
ﭘﻮﺷﺎﻧﺪﻡ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻥﻨﻈﺮﻯﺒﻮﻯ
ﻨﻤﻮﺩﻡ٬ﮐﻪﺩﻳﺪم
ﺼﻮﺭﺕﺍﻭ٬ﭼﻮﻥﻨﻮﺭﻯﭙﺮ
ﺗﻠؤﻟؤﻭ ﺩﺭﺧﺸﻨﺪگی
اﺳﺖ . ﻣثل
اﻳﻥﺒﻮﺩ٬ ﮐﻪ
ﻣﺎﻩ
ﺷﺐﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺭﺍﺑﺎﺗﻤﺎم ﻮﮐﻤﺎل
ﺪﻳﺪﻡ . ﻭﻓﺎﻃﻤﻪﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺍﺭﺩ ﺭﻭﺵ
ﺳﻠﻮکی
ﻮﺍﺣﻮﺍل
ﺸﻬﻮﺩﻯ
ﺨﻮﺩﺵﺭﺍﺑﻴﺎﻥ
ﻤﻴﮑﻨﺪ٬ﻭﺗﻌﺎﺭﻓﻰ
ﺑﺮﺍﻯ
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎ ﺗﻤﺮﮐﺰﻭ
ﺗﻮﺳل
عباﺩﻯ٬ﮐﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﻴﺮﺍﻟﻬﻰ
ﻓﺎﻃﻤﻪ٬ﻭﭘﺪﺭالهی
اﻭﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺍﺳﺖ . ﻓﺎﻃﻤﻪﺭﺍﺑﺸﻬﻮﺩ
ششم او وبا
مرگ قبل از
مرگ به ﻧﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺮﺳﺎﻧﺪﻩ٬ﮐﻪ
ﭼﻮﻥﻤﺎﻩ
ﺷﺐﭼﻬﺎﺭﺩﻩ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟک
ﻨﻤﺎﻳﺎﻥ
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪﺳﺎﻟک
ﻨﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﻣﺎﻩ ﺁﺳﻤﺎﻥ
اﺷﺘﺒﺎﻩ
ﺑﮕﻴﺮﺩ . ﻭ
ﺩﺭﺗﺠﺮﺑﻪ
ﺍﻳﻥ
ﻨﻮﻳﺴﻨﺪﻩ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎﻯ
ﺨﻮﺩ ﺍﺯﺍﻳﻥ
ﺒﺪﺭﻣﻨﻴﺮﻗﺎﺋﻢ٬ﮐﻪ
پسﺍﺯﺗﻮﺳل
عباﺩﻯ ﺒﺎ ﺻﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯﺪﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠم ﺨﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻢ٬ﮐﻪ ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺮﻭح االقُدُس
ﺭﺳﻴﺪﻡ . ﻭﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ٬ﺑﻘﺎﺋم
ﺁل ﻤﺤﻤﺪ ﺑﺎ
ﻗﺎﺋم ﻨﻮع
ﺒﺸﺮﻯ میباشد . ﻗﺎﺋﻢ
ﺑﻤﻌﻨی ﺮﺏّ
ﺍﻟﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ٬
ﻭ ﺣﺪّ ﺍﻳﺪﺁل کمال
ﻤﻴﺴّﺮﺑﺮﺍﻯ
ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ
اﺳﺖ . ﻭ
ﻫﻤﺎﻥﺰﻣﺎﻥ
ﻨﻴﺰﺧﻮﺩﻡ
ﺑﺎﭼﻨﺎﻥ
ﺴﺮﻋﺖ ﺑﺮﻭﻯﺴﻄح
کرﻩ
ﺯﻣﻴﻥﺤﺮﮐﺖ
ﻧﻤﻮﺩﻡ٬ﮐﻪ
ﺑﻄﺮﻑ
ﺩﻳﮕﺮﮐﺮﻩ
ﺯﻣﻴﻥ ﺮﺳﻴﺪﻡ
ﻭﻣﺎﻩﺁﻧﺮﺍﺩﻳﺪﻡ
. ﻭﺍﻟﻬﺎمیﺪﺭﻭﻧی
ﺪﺍﺷﺘﻢ٬ﮐﻪﮔﻔﺖ
ﺍﻳﻦ ﻣﺎﻩ
ﺯﻣﻴﻥ اﺎﺳﺖ٬ﻭ
ﺁﻥﻤﺎﻩ
ﺁﺳﻤﺎﻥاﻟﻬﻰ . ﻭﮐﻤﺎل
ﻮﻇﻴﻔﻪ الهی
ﺴﺎﻟک ﻮﻗتی
اﺳﺖ٬ﮐﻪ ﺳﺎﻟک
ﺒﺸﻬﻮﺩ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋم ﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﻭﺳﺎﻟک
ﺒﺎﻣﺮگ قبل از مرگ
و ﺒﺼﻮﺭﺕ
(ﻭَﺟﺪ)
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺩﺭ
ﺭؤﻳﺎﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻭﻳﺎ
ﺩﺭ (ﺗﻮﺍﺟﺪ)ﺩﺭﻣﺮگ
اﺭﺍﺩﻯ
ﺒﻔﺮﻣﺎﻥﭙﻴﺮو
دستور مرگ
صورت شهود
مصطفوی ٬ﻭﻳﺎ
ﺩﺭﻣﺮگ ﻄﺒﻴﻌی
که ﺁﺧﺮﻋﻤﺮ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻭﻋﻤلا
ﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ٬ﺗﻌﻠﻴم
مکرر ﻤﺮگ
اﺭﺍﺩﻯ
ﺮﺍﻣﻴﺪﻫﺪ . ﺗﺎ
ﺍﮔﺮﻣﺸﻴّﺖ
ﻭﺍﺭﺍﺩﻩ الهی
ﻮ(بِدای)ﺍﻭ
ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩ٬
ﻭﺳﺎﻟک
ﺸﺎﻳﺴﺘﻪ
ﺗﺮﺑﻴﺖ و
توسّل ﺳﻠﻮکی
ﺪﻳﮕﺮﺍﻥ
ﺒﻮﺩ٬ﺍﺯﺧﻮﺍﺏ
ﻣﺮﮒ
ﺑﻴﺪﺍﺭ٬ﻭﺑﺎﺷﻬﻮﺩﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥ٬ﻭﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻗﻮس
ﻧﺰﻭﻝ٬
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖالهی محمّدﻯﺰﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥ ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﮐﻪ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺣﻤﺪ
ﻭﭘﺮﺳﺘﺶسالکان
احتمالی او
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ .

ﻔﻤﺎ
ﮐﺎﻧﺖ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎعة٬ﻭ ﺍﺫﺍ
ﺑﻮﻟﺪﻯ
اﻟﺤﺴﻥ ﻘﺪ
ﺃﻗﺒﻞ٬ﻭﻗﺎل
اﻟﺴﻠﺎم
علیکی ﻴﺎ
ﺍﻣّﺎﻩ ﻘﻠﺖ
ﻭﻋﻠﻴک
اﻟﺴﻠﺎم
ﻴﺎﻗﺮّة ﻋﻴﻨی
ﻮ ثمرة ﻓؤﺍﺩﻯ

ﻓﺎﻃﻤﻪﺍﺩﺍﻣﻪﻣﻴﺪﻫﺪ٬ﺯﻣﺎﻧی
گذﺷﺖ ﮐﻪ ﭘﺴﺮم
ﺤﺴﻥ ﻮﺍﺭﺩ
ﺑﺮﻣﻥ ﺸﺪ . ﻭﮔﻔﺖ
ﺳﻠﺎم ﺒﺮﺗﻮ
ﺃﻯﻤﺎﺩﺭ
ﮐﻪﮔﻔﺘم ﺴﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ٬ﺃﻯﻘﺮّﻩ
ﻭﻧﻮﺭﭼﺸم
ﻤﻦ٬ﻭثمرﻩ
ﻭﻣﻴﻮﻩ ﻓؤﺍﺩ
ﻭﺩﻟﻢ . (ﻋﻤﻠﺎﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻮﻟﺎﻳﺖمحمّدﻯ
ﺪﺭﺁﻏﺎﺯﺳﻠﻮﻙ٬ﺍﺑﺘﺪﺍ
ﺑﺤﺴﻴﻥشهود
نخستین ﭙﻴﺮﮐﺎﻣﻞ
خود
میرسند٬ﻭﺳﭙس
ﺑﺎﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺨﻮﺩ
ﺣﺴﻥﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭﻣﻘﺎم
حسنی
ﺩﺭﮔﺬﺷﺘﻪ اﻣﺎم
ﺰﻣﺎﻧی
ﺁﺷﮑﺎﺭ٬ﻭﺑﻌﺪﺍﻏﺎﻳﺐ
ﻭ ﻏﻴﺮﺁﺷﮑﺎﺭﺷﺪﻧﺪ
. ﻭلی ﻔﺎﻃﻤﻪ
ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ
ﻤﺎﺩﺭﺣﺴﻨﻴﻦ٬ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺳﺖ
. ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ
ﺳﺎﻟک
ﺒﻮﺩﻩ٬ﮐﻪ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﺼﻮﺭﺕﭘﻴﺮﺧﻮﺩ
ﻣﻮﻟﺎﻋلیّ
ﻮﺷﻮﻫﺮالهی
ﺨﻮﺩ . ﻭﺳﭙس دﺭ
ﺷﻬﻮﺩ ﺑﻌﺪﻯ
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﻮپس٬ﺗﻤﺮﮐﺰﻭﺗﻮﺳّل
عباﺩﻯ٬ﻫﻤﺮﺍﻩ
ﺃﺫﮐﺎﺭﺗﻮﺣﻴﺪﻯﺪفع
ﺸﺮک ﺪﺭ
ﻋﺒﺎﺩﺍﺕ
ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺍﺳﺖ٬
ﮐﻪ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻪ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺒﺮﺳﺪ . ﻭلی
اﻳﻥﺤﺪﻳث
دﺭﺗﻘﻴّﻪ ﻭﺳﻤﺒﻮﻟﻴﻚ٬
است . ﺁﻧﻬم
اﺯﻓﺎﻃﻤﻪ
ﮐﻪﺧﻮﺩ ﺳﺎﻟک
ﺒﻮﺩﻩ٬ﻭﻧﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﺷﻬﻮﺩسوم
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻤﺤﻤﺪﻯ
هر زمان دیگر
٬ﮐﻪ ﺧﻮﺩ
ﺩﺭﺍﺻﻞ
ﻣﻘﺎﻣی اﻟﻬی
اﺳﺖﮐﻪ ﻧﺎم
ﻔﺎﻃﻤﻪ
ﻳﺎﻓﺘﻪ . ﻭﻗﺒﻠﺎ
شهود سوم نام
ﺷﻴﻮﺍ ﻭﺩﻏﺪﻭ
ﻭﻣﺮﻳم ﻧﻴﺰﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﺪ . ﻭﺣﻀﻮﺭ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﺴﺎﻟک ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﻯﺮﻓﺘﻥ
ﺒﺰﻳﺮﺍﻳﻥ کسا
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻫﻤﻴﺸﻪﻋﻨﻮﺍﻥﺮَﺣِم
ﻨﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﻔﺎﻃﻤﻪﻣﻴﮕﻮﻳﺪ
. ﻭﺍﻳﻨک
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺒﺎﻳﺪ
ﺑﺘﺮﺗﻴﺐ ﭘﻨج
ﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎتی
ﻤﺤﻤﺪﻯﺑﻨﺎم
ﭙﻨج ﺘﻥ ﺁل
عبا٬ﻳﺎ آل
کسا ﻭﻋﺒﺎ
ﻭﺳﺮﭘﻮﺵ٬ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم ﺒﺮﺳﻨﺪ
. ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ
ﻨﻮﺭﭼﺸم
ﻔﺎﻃﻤﻪ٬ﺑﻤﻌنی
عزیز دل ماﺩﺭ٬ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪ الهی
ﺍﻭ نیز هست . ﻭﻫﺮﮐﺎل
اﻟﻬی ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺪﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺒﻌﺪﻯ٬ ﺣﺴﻴﻥ
ﺰﻣﺎﻥ ﺧﻮﺩ
ﻭﻫﺮﺍﻣﺎم
ﺰﻣﺎنی
ﺁﺷﮑﺎﺭﻳﺎ
ﻏﺎﻳﺐ٬ﺣﺴﻥ
ﺰﻣﺎﻥﺨﻮﺩ٬ﺑﺎﺯﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥاﻟﻬی
ﻤﺎﺩﺭالهی
ﻓﺎﻃﻤی ﺨﻮپس
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ سوم است
که ﺑﺪﺍﻥ
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﻭ(ﻗﺮّﺕﺍﻟﻌﻴﻦ)ﻳﺎ
ﻧﻮﺭﭼﺸﻢ٬ﻭﻧﻮﺭ
ﻭﺳﻤﺖﻭسوﻯﭽﺸم
ﺴﺎﻟﻚ٬ﻫﻤﺎﻥﻮﺳﻴﻠﻪالهی
ﺒﺮﺍﻯ ﺘﻮﺳل
عباﺩﻯ
ﻮﺗﻤﺮﮐﺰﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ثمرﻩ
ﻭﻣﻴﻮﻩ ﻗﻠﺐ
ﻓﺎﻃﻤﻪ ﻣﺎﺩﺭ
سمانی ﺍﺳﺖ٬ﻭﺿﻤﻨﺎ
ﻣﺎﺩﺭالهی
ﺘﻤﺎم اﻭﻟﻴﺎﻯ
ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﻣﺤﺼﻮل
ﺨﺪﻣﺎﺕالهی
ﻤﺮﺍﺗﺐ
ﻮﺷﻬﻮﺩﻫﺎ
بوده ٬ﻫﻤﺎﻥ
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻮﻓق
ﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﻣﺮﺍﺗﺐ الهی
هستند . ﮐﻪﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﻣﻴﻮﻩ
ﻗﻠﺐ ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻗﻠﺐ
ﮔﻮﺷتی ﺠﺎﻯ
ﺍﺣﺴﺎس ﻭﻗﻠﺐ
ﺫﻫﻨی ﺠﺎﻯ
اﺩﺭﺍﻙ٬ﻭﻗﻠﺐ
ﺭﻭﺍنی ﺠﺎﻯ
غواﻃﻒالهی
ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ
اﺯﻣﺮﺍﺗﺐ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺴﺎﻟک
ﺒﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺮﻭح االقُدُس
ﺭﺳﻴﺪ٬ﺧﻮﺩ
ﺭﻭﺣی ﻤﻘﺪس
ﻭﺳِﻨﺖ ﺷﺪﻩ
(ﺑﺪﻭﻥﺘﺸﺪﻳﺪ)ﻣﻴﺮﺳﺪﮐﻪﺩﺍﺭﺍﻯاﻳﻥ
همانی ﻤﻘﺎم
ﺮﺏّ ﺍﻟﻨﻮع
اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎﻯ
ﺪﻳﮕﺮ٬
ﻣﺎﻫﻴّﺖ ﺭﻭح
اﻟﻬی ﺮﺍﻧﺪﺍﺭﻧﺪ
. ﻭﺗﻤﺎﻣی
اﻧﺴﺎﻧﻬﺎﻯ
ﻔﻮق ﺒﺸﺮﻯ هفت
ﻫﺰﺍﺭ ﺑﻌﺪ٬ﺑﺎﮐﻤﺎل
ﻨﻮعی ﺮﺟﻌﺖ
ﻓﻮق ﺒﺸﺮﻯ
ﺒﺠﻬﺎﻥﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪﺩﺭ(ﭼﻬﺎﺭﺑُﻌﺪﻯ)
ﻭﺟﻮﺩﻫﺎﻯ
ﺠﺴﻤی ﻮﺫﻫنی
ﻮﺭﻭﺍنی ﻮﺭﻭح
اﻟﻬی ﺮﺍ
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪ
ﻓﺮﺷﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ
ﺯﻧﺪﮔی
ﭽﻬﺎﺭﺑُﻌﺪﻯﻨﺎﻣﻔﻬﻮم
ﻤﺎﺭﺍﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺗﻨﻬﺎ
ﺑﺎﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻬﺪﻯ ﻤﻮﻋﻮﺩ محمّد
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖﻣﻬﺪﻭﻯ٬ﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺑﺸﻬﻮﺩﻫﻔﺘم
ﻨﻮﺭ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥﻭﺷﻬﻮﺩ
ﻫﺸﺘم عرﺵ ربّ
ﺑﺮﺗﺮﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺒﺮﺳﻨﺪ٬ﮐﻪ
ﻣﺎﺍﻳﻨک
اﺯﻧﺎم اﻭﻧﻴﺰ٬ﺍﻃﻠﺎﻋﻴﻨﺪﺍﺭﻳﻢ٬ﮐﻪ
ﻣﻬﺪﻯ ﺧﻮﺍﻫﺪ
ﮔﻔﺖ . ﻭﺍﻓﺮﺍﺩ
ﻧﻮع ﻔﻮق
ﺒﺸﺮﻯ٬ﭘس
اﺯﮐﻤﺎل ﻠﺎﺯﻡ
ﭼﻬﺎﺭﺻﺪﻫﺰﺍﺭﺳﺎل
اﻧﺘﻈﺎﺭ
ﺑﻬﺸﺘی
ﺪﺭﻋﺮﺵربّ
ﺑﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺭﺣﻤﺎﻥ
ﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ٬ ﺗﺎ
ﺗﻮﻟﺪﺍﺕﻭ ﺭﺟﻌﺘﻬﺎﻯﺒﺎﺯ
ﻋﻈﻴﻤﺘﺮ
ﺭﺍﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﮑﺎﻣل
اﺭﻭﺍﺡ٬ﺣتی
ﺪﺭﺳﻄح
کمترﺍﺯ ﻭﻳﺮﻭس
٬ﺗﺎ ﺃﺑﺪ ﺑی
اﻧﺘﻬﺎ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺗﺠﻠّﻴﺎﺕ
الهی
ﺒﺮﺗﺮ٬ﻭﺃﺭﺑﺎﺏ
ﻧﻮع
ﺒﺎﻟﺎﺗﺮ٬ﻭ
ﻣﻬﺪﻯ هاﻯﻤﻮﻋﻮﺩ
ﺑﺮﺗﺮ در پیش
ﻫﺴﺖ٬ ﺗﺎ
ﻓﺮﺿﺎ
ﺑﻨﻮﺭﺍﻟﺄﻧﻮﺍﺭﺍﻟﻠﻪربّ
ﺍﻟﺄﺭﺑﺎﺏﺭﺳﻴﺪ
. ﭘس ﺳﺎﻟک
ﻮﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ٬ﻋﻤﻠﺎ
ﺩﺭﺭﺣم
ﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻓﺎﻃﻤی ﻴﺪﺭجه
بالاﺘﺮ تربیت
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﭼﻮﻥ
ﺗﻮﻟﺪ ﺩﻭم ﻮالهی
ﺨﻮﺩ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ . ﻓﺮﺯﻧﺪ
ﻣﺘﻮﻟﺪ
ﺍﺯﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﻮﺩﻩﻭﺍﺯﻣﻴﻮﻩ
ﻗﻠﺐﻭﻓﮑﺮﻭ
ﺍﺭﺯﻭﻫﺎﻯﺎﻟﻬی
ﻔﺎﻃﻤی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﺣتی
ﻔﺮﺯﻧﺪﺍﻥ
اﻟﻬی علیّ ﻮ محمّد
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ٬
ﺷﺪﻩ ﻭ ﺳﺎﺩﺍﺕ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭ
ﻣﺤﺒﻮﺑﺎﻥﺎﻟﻬی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﻭﻧﻪ
ﺳﺎﺩﺍﺕﻏﻴﺮﺳﺎﻟﻚ
ﮐﻪ ﭼﻮﻥ
ﭙﺴﺮﻧﻮﺡ٬ﺧﺎﻧﺪﺍﻥﻨﺒﻮّﺕﺧﻮﺩﺭﺍ
ﺧﻴلی
ﺰﻭﺩﺗﺮﺍﺯﺩﺳﺖ
ﺩﺍﺩﻩﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ
ﭘﺪﺭﺍﻥ
ﺟﺴﻤﺎﻧب ﺨﻮﺩ
ﺭﺍ ﺍﻧﺠﺎم ﻨﻤﻴﺪﻫﻨﺪ
. ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺑﺮﺍﻯ
کاﻣﻠﺎﻥﻤﺤﻤﺪﻯ٬
ﻣﻘﺎﻣی ﺒﺮﺗﺮﺍﺯ
ﺗﻤﺎم
ﺃﻧﺒﻴﺎﻯ اﻭلی
ﺎﻟﻌﺰم
ﻮﻏﻴﺮﺍﻭلی
اﻟﻌﺰم گذﺷﺘﻪ
ﻗﺎﺋل اﺳﺖ . ﮐﻪﻣﻴﻔﺮﻣﺎﻳﺪ
أثَرﻑ ﻭﺍﻓﻀﻞ
هستند . ﺯﻳﺮﺍ
ﻗﺎﺋم
ﻮﻋﺮﺵﺭﺣﻤﺎﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺭﻧﺪ٬ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻣﺴﻴح
ﻨﺪﺍﺷﺖ) .

ﮐﻪﺣﺴﻦ
ﮔﻔﺖ
ﺃﻯﻤﺎﺩﺭ٬ ﺍﺳﺘﺸﻤﺎم
ﻨﻮﺭﻧﻴﮑﻮئی
ﺮﺍﻧﺰﺩ
ﺗﻮﻣﻴﮑﻨﻢﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺑﻮﻯعطرﺟﺪّﻡ
ﺭسوء ل ﺨﺪﺍ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
(ﺍﻣﺎم
ﺤﺴﻥﺒﻮئی ﺮﺍ
ﺑﺪﻝ٬ﻭ ﺩﺭﺍﺣﻮﺍل
ﺸﻬﻮﺩﻯ
اﺳﺘﺸﻤﺎم
ﻨﻤﻮﺩﻩﻭﺗﻤﺎم
کاﻣﻠﺎﻥﻤﺤﻤﺪﻯﻨﻴﺰ٬ﻋﻄﺮﻭﺑﻮﻯﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺭﺍ
ﺑﺮﺍﻯﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺨﻮﺩ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎم
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻫﺮﺳﺎﻟﮑی
ﺪﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠﻢ٬ﻫﻤﺎﻥ
عطررﺍ ﺍﺯﻣﻘﺎم
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ ﺧﻮﺩ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎم
ﺪﺍﺭﺩ . ﻫﻤﺎﻥ
عطرﻯ ﺣﺎﻓﻈ
ﺸﻴﺮﺍﺯﻯ٬ﺍﺯﺑﻮﻯ
ﺒﺎﺩ ﺻﺒﺎﻯ ﺼﺒﺤﮕﺎهی
اﺳﺘﺸﻤﺎﻡ
ﻣﻴﮑﻨﺪ٬
ﮐﻪﻋﻄﺮﭘﻴﺮ محمّدﻯ
اﻭﺳﺖ . ﻭ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻤﺤﻤﺪﻯ ﭽﻮﻥ
ﺒﺸﻬﻮﺩ
ﻓﺎﻃﻤی
ﺮﺳﻴﺪﻧﺪ٬
ﺍﺯﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥﺮﺳﻴﺪﻥ
ﺒﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ
ﻤﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻭﺳﻤﺒﻮل
اﺭﺗﻀﺎ
ﻭﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ
. ﻭ ﺷﻬﻮﺩ ﭘﻨﺠم
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯ٬ﮐﻪﻋﻠﺎﻣﺖ
ﺍﺻﻄﻔﺎﻯ اﻟﻬی
اﺯﺳﺎﻟک اﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻫم
اﮐﻨﻮﻥﺒﺎﻣﺮگ
ﺎﺭﺍﺩﻯ٬
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺮﺳﺪ . ﺗﺎ
ﺷﺎﻳﺪ بِدایاﻟﻬی
ﺒﺮﺍﻯﺸﻬﻮﺩ
ﻫﻔﺘﻢ٬ﻭ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ
ﺑﺨﻠقهرﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯﺒﻮﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﻟﺬﺍﻫﺮﻣﺴﻠﻤﺎنی
ﻮﺑﻬﺮﻣﺬﻫﺒی
ﻮﻟﻮ ﺳﻨّﻯﻴﺎ ﺷﻴﻌﻰ٬ﮐﻪﻣﻌﺘﻘﺪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻭﻣﻮﻟﺎ
ﺑﺎﺷﺪ٬ﻭﻟب
ﺒﺪﻭﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺯﻧﺪﻩ
ﺑﻤﻌﺮفی
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ ﻋﻤلا
ﺗﻌﺒّﺪ
ﻧﺎﻣﻘﺒﻮل
اﻟﻬی
ﺪﺍﺭﺩ٬ﺯﻳﺮﺍ
ﻭﺳﻴﻠﻪﺍﻯالهی
ﻨﺪﺍﺭﺩ
ﻭﻣﺸﺮک اﺳﺖ
ﻭﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ٬ﻋﺒﺎﺩﺍﺗﺶ
ﺑﺼﻮﺭﺕﺍﻭ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺑﺪﻭﻥ
ﺤﺴﻴﻨﻰ ﺍﻟﻬﻰ٬ﻭ
ﺳﭙس ﺣﺴﻥ امام
ﺰﻣﺎﻥ ﺨﻮﺩ٬
ﺷﻬﻮﺩ ﺩﻭم ﺒﻔﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺑﺎﻟﺎﺗﺮﻧﻤﻴﺮﺳﺪ
. ﭼﻪﺭﺳﺪ ﮐﻪ
ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﺒﺮﺳﺪ . ﻭﺣﺘی
ﭙس اﺯﻣﺮﮒ٬
ﻃﺒﻴﻌﻰ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻤﺎ
ﺑﺠﻬﻨّم ﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻤﺴخ ﺤﻴﻮﺍﻧﻰ
ﻣﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍﻣﺪﺍم
ﺸﺮک
ﻤﻴﮑﺮﺩﻧﺪ
ﻭﻧﺪﺍﻧﺴﺘﻪ
ﭘﺸﺖﺑﻘﺒﻠﻪ
ﻧﻤﺎﺯﻣﻴﮑﺮﺩﻩﺍﻧﺪ
. ﻭﻭﺍﺻﻠﺎﻥ
ﺑﺸﻬﻮﺩ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﺒﺪﻭﻥ ﺪﺍﺷﺘﻥ
ﻮﻟﺎﻳﺖﻣﻮﻟﺎ
ﻭﺍﻭﻟﺎﺩالهی
اﻭ٬ﻣﺎﻧﻨﺪﺍﺑﻥعرﺑﻰ
ﻋﺎﺭﻑ٬
ﺍﺯﻃﺮﻑ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ٬
ﺑﺪﻧﺒﺎل
ﻨﺨﻮﺩ ﺳﻴﺎﻩ
ﻓﺮﺳﺘﺎﺩﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﺯﭘﺸﺖ
ﺩﻳﻮﺍﺭﺑﺮﺧﺎﻧﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ٬ﭼﻮﻥﺪﺯﺩﺍﻥ
ﻮﺍﺭﺩ
ﺷﺪﻩ٬ﻭﻧﻪ
ﺍﺯﺑﺎﺏ
ﺧﺎﻧﻪ٬ﺑﺎﺏ
ﻭﻟﺎﻳﺖ٬ﻭ
ﺑﺎﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻭﺍﺣﺘﺮﺍﻣﺎﺕ
ﻭ ﺷﺎﻳﺴﺘگی
هاﻯﻠﺎﺯﻡ . ﻭﻟﺬﺍﺑﻘﻮل
ﻘﺮﺁﻥ٬ﭼﻨﺎﻥ
ﻣﺴخ
ﻤﻴﮕﺮﺩﻧﺪ٬ﮐﻪﻣﺴخ
ﻤﻴﻤﻮﻥ ﻮﺧﻮک
ﺒﻬﺘﺮﻳﻥﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ . ﺗﺎ ﺗﮑﺮﺍﺭﻣﮑﺮﺭﮔﺬﺷﺘﻪ
ﻫﺎﺭﺍﺩﺭﺁﻳﻨﺪﻩﻫﺎ
ﺑﻨﻤﺎﻳﻨﺪ) .

ﻔﻘﻠﺖ
ﻧﻌﻢ٬ﺍﻥّ
ﺠﺪّک ﺘﺤﺖ
ﺍﻟﮑﺴاء
ﻓﺄﻗﺒل ﺤﺴﻥ
ﻨﺤﻮﺍﻟﮑﺴاء٬ﻭﻗﺎل
اﻟﺴﻠﺎم علیک ﻳﺎﺟﺪّﺍﻩ
ﻳﺎﺭسول
اﻟﻠﻪ٬ﺃﺗﺄﺫﻥ
لی ﺃﻥ ﺃﺩﺧل
ﻤﻌک ﺘﺤﺖ
ﺍﻟﮑﺴاء ؟ﻗﺎل
ﻮﻋﻠﻴﻚ ﺍﻟﺴﻠﺎم
ﻴﺎ ﻭﻟﺪﻯ
ﻮﺻﺎﺣﺐ
ﺣﻮﺿﻰﻗﺪ
ﺃﺫﻧﺖ ﻟﻚﻓﺪﺧل
ﻤﻌﻪ
ﺗﺤﺖﺍﻟﮑﺴاء

ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ٬ﮐﻪ
ﮔﻔتم ﺁﺭﻯ ﺠﺪّ
ﻭ
ﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮔﺖ٬ﺯﻳﺮﺍﻳﻥ
کسا ﻭﭘﻮﺷﺶ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺴﻥﺒﺴﻮﻯ
کساﺭﻓﺖ٬ﻭﮔﻔﺖﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ ﺃﻯﭙﺪﺭﺑﺰﺭگ
ﻮﺃﻯ ﺮسول
ﺧﺪﺍ٬
ﺁﻳﺎﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺪهی ﺒﺎﺗﻮ
ﺯﻳﺮﮐﺴﺎ
ﺑﺎﺷﻢ؟ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﭘﺎﺳخ ﺪﺍﺩ٬ ﮐﻪ
ﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮﺑﺎﺩ ﺃﻯ
ﻔﺮﺯﻧﺪم ﻮ(ﺻﺎﺣﺐ
ﺣﻮﺽ) ﻣﻦ٬ﺍﺫﻥ ﻮ
ﺍﺟﺎﺯﻩﺍﺕﻣﻴﺪﻫﻢ
. ﻭﺣﺴﻥﻨﻴﺰﺑﺰﻳﺮﮐﺴﺎ
ﺭﻓﺖ (ﺍﻣﺎم
ﺤﺴﻥ
ﺒﻌﻨﻮﺍﻥﺴﺎﻟکی
ﺰﻭﺩﺗﺮ ﺍﺯ
ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ
ﺒﺎﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﺮﺍﺗﺐالهی ﻮﺍﺭﺩ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﻭﺯﻳﺮﺳﺎﻳﻪ
ﻋﺮﺵﺧﺪﺍ
ﺭﻭﻯﺰﻣﻴﻦﮐﻪﻫﻤﺎﻥﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺍﺳﺖ
ﺳﺎﻟک
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ . ﮐﻪﻫﺮﺟزء
ﺰﻧﺪﮔی ﺴﻠﻮکی
ﺴﺎﻟﻚ٬ﺗﺤﺖ
ﺗﺪﺑﻴﺮ
ﻭﻣﺪﻳﺮﻳّﺖ
ﻳﻚ ﮐﺎﻣل
ﺤﺴﻴﻨﻰ٬ﻳﺎﭘﻴﺮ
ﻭﭘﺪﺭالهی
ﻄﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘﻴﺮﻃﺎﻟﺐ
ﻟﻘﺎﻯ اﻟﻬﻰ
ﺭﺍ ﺩﺭﺭؤﻳﺎ ﺑﻮﻯﻤﻌﺮﻓی
ﻤﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻥ ﺮﺍ
ﻓﺮﺯﻧﺪالهی
ﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺪﺍﻧﺪ٬ ﮐﻪ
ﻭﻯ ﺴﻤﺒﻮل
هرﺍﻣﺎم
ﺰﻣﺎنی ﺰﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ٬ﻭﺩﺭﻫﺮﺯﻣﺎنی
اﺳﺖ . ﻭﺍﻣﺎم
ﺤﺴﻦﺻﺎﺣﺐ
ﺣﻮﺽ محمّد٬ﻳﺎ
همان
ﺣﻮﺽﮐﻮثرﻭﺣﻮﺯﻩ
ﺗﻌﻠﻴمی
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﻫﺮﺍﻣﺎم
ﺰﻣﺎنی ﺁﺷﮑﺎﺭ
ﻳﺎﻏﻴﺮﺁﺷﮑﺎﺭ٬ﺻﺎﺣﺐﻣﮑﺘﺐ
ﻭ ﺣﻮﺯﻩ محمّدﻯ
اﺳﺖ . ﺑﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﻤﻴﺸﻪ۳۱۳ﮐﺎﻣل
ﺤﺴﻴنی ﺰﻧﺪﻩ
ﺩﺭﺟﻬﺎﻥ
هستند . ﮐﻪ
ﺯﻳﺮﻧﻈﺮ
ﺍﻣﺎم ﺰﻣﺎﻥ
ﺨﻮﺩ ٬
ﺑﺘﻌﻠﻴم
ﺴﻠﻮکی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻮپس
ﻣﺸﻐﻮل
هستند٬ﻭﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕالهی
ﺨﻮﺩ . ﻭﺍلاّ ﻭﻟﺎﻳﺖ٬
ﻣﺬﻫﺐ ﻭﺣﺰﺏ
ﻭﺗﺸﮑﻴﻠﺎﺕ
ﺩﻧﻴﻮﻯ ﻮﺣﮑﻮﻣتی
ﻨﻴﺴﺖ . ﮐﻪ
ﺁﺧﻮﻧﺪﻫﺎﻯ
ﻘﺸﺮﻯ ﻔﺎﺳﺪ
ﺟﺎﻩ ﻃﻠﺐ٬
ﺩﻳﻥﺮﺍ ﺭﺳﻤی
ﻮﺍﺳﻤی
ﻮﺣﮑﻮﻣﺘی
ﻨﻤﻮﺩﻩ٬ ﻭﺑﺎ
ﺗﺎﺯﻳﺎﻧﻪ ﻣﺮﺩم
ﺮﺍ
ﻣﻴﺨﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺑﺒﻬﺸت
ﺒﺒﺮﻧﺪ٬ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﻧﺮﻓﺘﻪﺍﻧﺪ
ﻭﻧﻤﻴﺮﻭﻧﺪ . ﺍﺫﻥ
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺮﺍﻯهرﺳﺎﻟک
ﻀﺮﻭﺭﻯ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻧﺘﺨﺎﺏﻫﺮﺍﻣﺎم
ﺰﻣﺎﻥ ﺣﺴﻨﻰ
ﭘس ﺍﺯﻭﻓﺎﺕ
ﺍﻣﺎم
ﻘﺒﻠﻰ٬ﺑﺎﺧﺘﻴﺎﺭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ٬ﻭ
ﺍﺑﻠﺎغ ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ٬یااﻣﺎم
ﻘﺒﻠی ﻮﺑﻌﺪﻯ
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ) .

ﻔﻤﺎ
ﮐﺎﻧﺖ ﺍﻟّﺎ
ﺳﺎعة ٬ﻭ ﺍﺫﺍ
ﺑﻮﻟﺪﻯ
اﻟﺤﺴﻴﻥ ﻘﺪ
ﺃﻗﺒﻞ٬ﻭﻗﺎل
اﻟﺴﻠﺎم
علیکِ ﻴﺎ ﺍﻣّﺎﻩ
٬ﻓﻘﻠﺖ ﻭﻋﻠﻴک
اﻟﺴﻠﺎم ﻴﺎ
ﻭﻟﺪﻯ٬ﻭﻳﺎ ﻗﺮّة
ﻋﻴﻨی ﻮﻳﺎﻏُﺮّﻩ
ﻓؤﺍﺩﻯﻓﻘﺎﻝ
ﻟﻰ٬ ﻳﺎ
ﺍﻣّﺎﻩﺍﻧّﻯﺃﺷمّ
عندکِ ﺮﺍﺋحة
ﻃﻴبة
٬ﮐﺄﻧّﻬﺎ
ﺭﺍﺋحة ﺟﺪّﻯ ﺮسول
اﻟﻠﻪ ﻓﻘﻠﺖ
ﻧﻌﻢ٬ﺍﻥّ
ﺠﺪّک ﻮﺃﺧﺎک
ﺘﺤﺖ ﺍﻟﮑﺴﺎٴﻓﺪنی
اﻟﺤﺴﻴﻥ ﻨﺤﻮ
ﺍﻟﮑﺴاء٬ﻭ
ﻗﺎﻝ ﺍﻟﺴﻠﺎم
علیک
ﻴﺎﺟﺪّﺍﻩ٬
ﺍﻟﺴﻠﺎم علیکما
ﻴﺎ ﻣﻥ
اﺧﺘﺎﺭﻩ
ﺍﻟﻠﻪ ﺃﺗﺄﺫﻥ
ای ﺃﻥ ﺃﺩﺧﻞ
ﻣﻌﮑﻤﺎ
ﺗﺤﺖﺍﻟﮑﺴﺎء
ﻓﻘﺎل ﻮﻋﻠﻴک اﻟﺴﻠﺎم
ﻴﺎﻭﻟﺪﻯ٬ﻭﻳﺎﺷﺎفع
اُﻣّﺘی ﻘﺪ
ﺃﺫﻧﺖ ﻟﻚ
ﻓﺪﺧل ﻤﻌﻬﻤﺎ
ﺗﺤﺖ ﺍﻟﮑﺴاء

ﻓﺎﻃﻤﻪﺍﺩﺍﻣﻪﻣﻴﺪﻫﺪ٬ﮐﻪﺳﺎﻋﺖﻭ
ﺯﻣﺎنی ﻨﮕﺬﺷﺖ٬ﮐﻪ
ﻓﺮﺯﻧﺪم
ﺤﺴﻴﻥ
ﻮﺍﺭﺩﺷﺪ . ﻭ
ﮔﻔﺖ ﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ ﻣﺎﺩﺭﻡ . ﻭﻣﻥ
گفتم ﺴﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ ﺃﻯ
ﻔﺮﺯﻧﺪﻡ٬ﻭﺃﻯ
ﻘﺮّت ﻭﻧﻮﺭﭼﺸﻢ٬ﻭﺃﻯ
ﻣﻴﻮ ﻩﻓؤﺍﺩ
ﻭﻗﻠﺐ ﻣﻦ . ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺴﻴﻥ
گفت٬ﺃﻯﻤﺎﺩﺭﻣﻥ
ﻨﺰﺩ ﺗﻮﺑﻮﻯ
عطرﻧﻴﮑﻮﺋﻰ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎم
ﻤﻴﮑﻨﻢ٬ﮐﻪ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻋﻄﺮﺟﺪّم
ﺮسوء ل ﺨﺪﺍ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﻣﻥگقتم
ﺁﺭﻯ٬ﺟﺪّ ﺗﻮ
ﻭﺑﺮﺍﺩﺭﺕ
ﺯﻳﺮﮐﺴﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﺁﻧﮕﺎﻩﺣﺴﻴﻥ
ﺒﺴﻮﻯکسا
ﻧﺰﺩﻳک
ﺸﺪ٬ﻭﮔﻔﺖ
ﺳﻠﺎم ﺒﺮﺗﻮ
ﺃﻯ ﺠﺪّ
ﻭﭘﺪﺭﺑﺰﺭﮔﻢ٬ﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ٬ﮐﻪﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻮﺭﺍ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭﺍﺻﻄﻔا
ﻧﻤﻮﺩ . ﺁﻳﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪهی
ﺒﺎ
ﺷﻤﺎﻫﺮﺩﻭ٬ﺯﻳﺮﮐﺴﺎﺑﺎﺷﻢ؟ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﮔﻔﺖ٬ﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ ﭘﺴﺮم
ﻮ(ﺷﻔیع اﻣّﺖ)
ﻣﻦ ﺍﺟﺎﺯﻩﻣﻴﺪﻫﻢ
. ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﺣﺴﻴﻥﺒﺰﻳﺮﮐﺴﺎ
ﺭﻓﺖ (ﺍﻣﺎم
ﺤﺴﻴﻥﻔﺮﺯﻧﺪ
ﺟﺴﻤﺎنی
ﻔﺎﻃﻤﻪ ﻭ
ﻓﺮﺯﻧﺪالهی
ﺒﻌﺪﻯ
ﻔﺎﻃﻤﻪﮔﺮﺩﻳﺪ
. ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﺳﺎﻟک
ﻤﺤﻤﺪﻯ که
ﺑﻨﺠﺎﺕ ﺑﺎ
ﻧﻮﺭﻗﺎﺋم ﺮﻭﺡ
القُدُس
ﻣﻴﺮﺳﺪ
ﻭﺑﺨﻠق
ﺒﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ٬ﻭﻣﺒﻌﻮث
الهی
ﻤﻴﺸﻮﺩ٬ﺧﻮﺩ
ﻧﻴﺰﻓﺮﺯﻧﺪ الهی
ﻔﺎﻃﻤﻪ ﻭ علیّﻮمحمّد
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭﺳﻴّﺪ
ﻭﺍقعی ﻮﻧﻮﺭﻯ
ﻮﺷﻬﻮﺩﻯ٬ﺳﻴّﺪ
ﺑﺎﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻧﻪ ﺳﻴّﺪ ﺑﺎ
ﻭﻟﺎﺩﺕ . ﻭقُرّه
ﭼﺸم ﻔﺎﻃﻤﻪ٬
ﻳﻌﻨی عزﻳﺰﺍﻭ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪﻫﺮﮐﺎﻣل
ﺤﺴﻴﻨی
ﺪﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ٬ﻧﻮﺭﭼﺸم
ﻔﺎﻃﻤﻪ٬
ﻭﻧﻮﺭ ﭼﺸم
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ ﺨﻮﺩ
ﺩﺭﺗﻮﺳّل
عباﺩﻯﺁﻧﻬﺎ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . (قُرّه
ﻳﺎ ﻏﺮّﻩ)
ﻫﻤﺎﻥﺨﻮﺭنق
ﻘﺮپس ﺯﺭﺩﺷﺘی
اﻟﺄﺻﻞ٬ﻭﻫﻤﺎﻥ
ﺃﺻل لاﺯم
ﺒﺮﺍﻯ ﺴﺎﻟﻚ٬
ﺩﺭﻫﻨﮕﺎﻡ
ﻫﺮﻋﺒﺎﺩﺗﻰ٬ﮐﻪ
ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭﺗﻤﺮﮐﺰﻭ
ﺗﻮﺳّل
ﻮﺗﺄﻟّﻪ
ﺑﻨﻮﺭﻭﺻﻮﺭﺕﻭﺳﻴﻠﻪ
الهی ﺒﺎﺷﺪ . ﺳﺎﻟﻚ
ﻣﺪﺍم ﺤﻀﻮﺭ
ﺫﻫﻨی ﺼﻮﺭﺕ
ﭘﻴﺮﺭﺍ ﺩﺭﺩل
ﺁﻣﺎﺩﻩ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻳﺎ
ﻫﻤﺎﻥ ﻮﺿﻮ ﻳﺎ(
ﻭﻯﺴﻮﻭ
ﺳﻤﺖﻭﺿوء) ﻗﺒل
اﺯﻧﻤﺎﺯ . ﻭﻫﺮﻋﺒﺎﺩﺗی
ﺒﻘﻮل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ٬ﺍﮔﺮﺩﻋﺎ
ﻭﻧﻤﺎﺯﻯ
ﺒﺪﻭﻥ ﻭﺳﻴﻠﻪ الهی
ﺒﺎﺷﺪ٬ﻫﺮﮔﺰﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻮﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻧﻤﻴﺮﺳﺪ . ﮐﻪ
ﺑﺨﻮﺩ
ﺩﻋﺎﮐﻨﻨﺪﻩ
ﺑﺎﺯ
ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ٬ﻭﺑﺼﻮﺭﺗﺶ
ﮐﻮﺑﻴﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺑﺎﺭﺳﻨﮕﻴﻥ
گناه ﻭﺷﺮک
ﺨﻮﺩ ﺭﺍ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﮐﺮﺩﻩ٬ﮐﻪ ﭘس
اﺯﻣﺮگ ﺒﻘﻬﻘﺮﺍﻫﺎﻯ
ﻨسخ ﻮﻣسخ ﻮﻓسخ
و ﺭﺳخ ﻮ ﻭﺳخ
ﻨﻴﺰﻣﻴﺮﻭﺩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﺮک
ﻨﺎﺑﺨﺸﻮﺩنی
کرﺩﻩ٬ ﮐﻪ
ﻣﺪﺍم ﺪﺭﺷﺮک
اﺳﺖ . ﻭﻫﺮﮐﺎﻣل
ﺤﺴﻴﻨی ﻤﻴﻮﻩ
ﺩﻝ ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
اﻟﻬی ﻮﻣﺮﺍﺗﺐ
الهی ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﺍﻣﺎم ﺤﺴﻴﻥ
ﺴﻤﺒﻮل هرﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯﺎﺳﺖ٬
ﮐﻪ ﺷﻔیع
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ٬ﻳﻌنی
ﺸفع ﻮجُفت
ﻭﻫﻤﻨﺸﻴﻥ
آبژکتیو
محسوس ﺴﺎﻟک
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﺣﺴﻴﻥ
ﺴﺎﻟک اﺟﺎﺯﻩ
ﺳﻠﻮک اﻟﻬی
ﻤﻴﮕﻴﺮﺩ٬ﻭﻭﺍﺭﺩ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺳﻠﻮک
ﻤﻴﺸﻮﺩ . ﻭﻫﺮﮐﺎﻣل
ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ٬ﺑﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﺧﺪﺍﻭﻧﺪ٬ﺑﺎﻣﻮﺭ
ﻭﻟﺎﻳﺖﻭ
ﻃﺮﻳﻘﺖﺧﻮﺩﺭﺳﻴﺪگی
ﻤﻴﮑﻨﺪ . ﻭﺑﺎﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﻭ ﺗﻔﻮﻳﺾ الهی
اﺳﺖ . ﻭﺑﺴﺎﻟﮑﺎﻥﻤﻌﺮﻓی
ﺸﺪﻩ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺗﻌﻠﻴم ﻤﻴﺪﻫﺪ
. ﻭﺍﺯﺁﻥ ﭘس ﻭﺍﺭﺩ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺸﺎﻫﺪﺷﻬﻮﺩ
ﭼﻬﺎﺭم
ﻤﺮﺗﻀﻮﻯﻤﻮﻟﺎﮐﻪ
ﻋﻠﺎﻣﺖ
ﻭﺑﺮﺍﺕ
ﺍﻟﻬﻰ٬ﺑﺮﺍﻯاﺭﺗﻀﺎﻯ
اﻟﻬیﻮﺭﺿﺎﻳﺖ
ﺍﻭﺍﺯﺳﺎﻟک
اﺳﺖ . ﺣﺪّ ﺃﻗل
ﻤﻘﺎم ﻨﺠﺎﺕ
ﺳﺎﻟﻚ٬ﺑﺮﺍﻯﭙس
ﺯﻣﺮگ ﻄﺒﻴﻌی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭلی
ﺸﺎﻫﺪﺍﻥ
ﺼﻮﺭﺕ
ﻣﺼﻄﻔﻮﻯ
ﻮﻧﻮﺭ
ﻗﺎﺋﻢ٬ﺑﺎ ﻣﺮگ
ﻘﺒل
اﺯﻣﺮﮒ٬ﺩﺭ(ﻭﺟﺪ
ﻭﻳﺎﺩﺭ
ﺗﻮﺍﺟﺪ
ﻣﺮﮒ)ﺑﻨﻮﺭﻗﺎﺋم
ﻤﻴﺮﺳﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﺎ
ﺑﺨﻠق ﻮ ﺑﻌثت
ﺑﺠﻬﺎﻥ ﺒﺸﺮﻯ
ﻤﺠﺪﺩﺍ
ﺑﻮﻟﺎﻳﺖ
ﺑﺎﺯﻣﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﺑﺎ
ﻣﻘﺎم ﺒﺮﺗﺮ
ﺍﺯﺃﻧﺒﻴﺎﻯ
ﺍﻭلی اﻟﻌﺰم
های ﭙﻴﺸﻴﻥ
ﺨﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . أثَرﻑ
ﻭﺃﻓﻀﻞ٬ﺯﻳﺮﺍﻫﻔﺖ
ﺷﻬﻮﺩ ﻧﻮع ﺒﺸﺮﻯ
ﺮﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ٬
ﮐﻪ
ﺯﺭﺩﺷﺖﻭﻋﻴﺴی
ﻮﻣﻮﺳیﻮﻏﻴﺮﻩ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ . ﻭﻫﻤﻪ
ﺃﻧﺒﻴﺎ ﺑﺎﻳﺪ
ﺩﺭیک ﺘﻮﻟﺪ
ﺑﺸﺮﻯﺒﻬﺘﺮﻯ
ﺒﺠﻬﺎﻥﺒﺎﺯﮔﺮﺩﻧﺪ٬
ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﻟﺎﻳﺖمحمّدﻯ٬ﺧﻮﺩﺭﺍﺑﻨﻮﺭﻗﺎم
برﺳﺎﻧﻨﺪ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻣﺎم
ﺤﺴﻴﻥ ﺮﺍﺷﻔیع
اﻣّﺖ
ﺧﻮﺩﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ٬ﮐﻪ(اُمّت
) محمّدﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ٬ﮐﻪﺑﻮﻟﺎﻳﺖالهی
ﺰﻧﺪﻩ٬ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﻭﺗﻌﻬّﺪ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ . ﭼﻪ
ﺳﻨّﻯ ﺒﺎﺷﻨﺪ
ﺑﺎ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ
ﺑﻤﺤﻤﺪ٬ﻭﻳﺎﺷیعه
ﻤﻌﺘﻘﺪ
ﺑﻤﺤﻤﺪﻭعلیّ . ﺑﻠﮑﻪ
اُمّت محمّد٬ﻫﻤﺎﻥاﻭم
کنندﮔﺎﻥﻮ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ ﺪﺭ
ﭘﻴﻤﺎﻥ ﺒﺎﻭﻟﺎﻳﺖالهی
ﺰﻧﺪﻩ
ﺯﻣﺎﻥﺨﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪﭼﻮﻥ
ﺒﮑﻤﺎل الهی
ﻣﻴﺮﺳﻨﺪ٬ﺍﮔﺮﻣﺮﺩﺑ
ﺎﺷﻨﺪ ﺍﻣّﻯ
ﻮﺍﻭم
کرﺩﻩ٬ﻭﺍﮔﺮ
ﺯﻥﺒﺎﺷﻨﺪ
(ﺍُﻡّ)ﻳﺎﻣﺎﺩﺭﻟﻘﺐ
ﻣﻴﮕﻴﺮﻧﺪ . ﻣﺎﻧﻨﺪ
ﺍمّ ﺴﻠﻤﻪ
ﻣﺎﺩﺭﮐﺴﺎنی که
ﺗﺴﻠﻴم
اﻭﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﻭﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻤﺮﺩ٬ﺑﻨﺪﻩ
ﻭﻋﺒﺪ
ﻫﺴﺘﻨﺪ٬ﻭﺯﻧﺎﻥﺴﺎﻟک
ﻨﻴﺰ(ﺃﻣِﻪ)(ﺑﺪﻭﻥﺘﺸﺪﻳﺪ)
ﺑﻤﻌﻨی
ﺒﺮﺩﻩﻭﮐﻨﻴﺰﻫﺴﺘﻨﺪ
. ﻣﮕﺮﮐﻪ
ﺑﮑﻤﺎل اﻟﻬی
ﺒﺮﺳﻨﺪ٬ ﺗﺎ
ﻓﺮﺯﻧﺪ ﭘﺴﺮﻳﺎﺩﺧﺘﺮﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺨﻮﺩ ﮔﺮﺩﻧﺪ . ﻭﮐﺴﺎﻧﻰ
ﮐﻪ
ﻗﺸﺮﻯﻤﺴﻠﻤﺎﻥ٬ﻭﻣﺘﻌﺒّﺪ
ﺑﺪﻭﻥﭙﺬﻳﺮﺵﻋﺒﺎﺩﻯ
اﺯﻃﺮﻑ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ(ﻗﻮﻡ)
ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ
ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ . ﮐﻪ(ﺍﻭﻡ)
ﮐﻨﻨﺪﻩ ﻭ اُمّت
ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ . ﺷﺎفع
ﻮﺷﻔﻴﻊ٬ﮐﺴی
اﺳﺖ ﮐﻪ
ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺮﺍﺩﺍﺭﺩ
ﻭﻧﻪ ﺍﻳﻨﮑﻪ
ﮐﺴی ﺮﺍ
ﺑﺪﻭﻥﺸﺎﻳﺴﺘﮕﻰ٬ﻣﻮﺭﺩﺷﻔﺎﻋﺖ
ﻗﺮﺍﺭﺑﺪﻫﺪ . ﺣتی
اﮔﺮﺑﻘﻮل
ﻘﺮﺁﻥ ﺸﻔﺎﻋﺖ محمّد
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭ(ﺷفع
ﻴﺎ جُفت)ﻭﻫﻤﺴﻔﺮ
ﻭﻫﻢ ﭘﺎﻟکی
ﺴﺎﻟﻚ٬ﮔﻮﺋی
ﺪﻭ ﻧﻔﺮﺩﻭﻃﺮﻑ
ﺷﺘﺮﻯﺴﻮﺍﺭﻫﺴﺘﻨﺪ٬ﮐﻪ
ﺗﻌﺎﺩل
ﺒﺎﺭﺷﺘﺮ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﭘﻴﺮالهی
ﺤﺴﻴﻨی
ﺒﻤﻌﺮﻓی
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ٬
ﺗﻨﻬﺎ ﺷﻔیع
ﻮﻫﻤﺴﻔﺮالهی ﺴﺎﻟکﺒﺴﻮﻯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ و حجّ
أکبر ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ .
ﻭﺗﺼﻮﺭ
ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﺑﺮﺍﻯکساﻧﻰ٬ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی اﻟﻬی
ﺪﺭﺗﺨﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ٬
کاﻣﻠﺎ
ﺧﻮﺩﻓﺮیبی
اﺳﺖ . ﻭﺑﻘﻮل
ﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺑﭙﻴﺎﻣﺒﺮ٬ﮐﻪ
ﺑﺮﺍﻯ کساﺎﻧﻴﮑﻪ
ﺩﻭﺳﺘﺸﺎﻥ
ﺪﺍﺷﺖ٬ﭼﻮﻥ
ﻤﺎﺩﺭﻭﭘﺪﺭ
ﺧﻮﺩ٬ ﺷﻔﺎﻋﺖ
ﻭﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ
ﻋﻔﻮ
ﺍﺯﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻴﮑﺮﺩﮐﻪ
ﻗﺎﺑل ﭙﺬﻳﺮﺵالهی
ﻨﻴﺴﺖ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻴﺰﻣنع
اﻳﻥکاﺭﺷﺪﻩ
ﺍﺳﺖﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﺪﻳﮕﺮﮐﺎﻣﻠﺎﻥ
ﻤﺤﻤﺪﻯ) .

ﻔﺄﻗﺒل
عند ﺫﻟک ﺃﺑﻮ
ﺍﻟﺤﺴﻥ علیّ
ﺒﻥ ﺃﺑﻴﻄﺎﻟﺐ٬ﻭﻗﺎل
اﻟﺴﻠﺎم
علیکِ ﻴﺎ ﺑﻨﺖ
ﺭسول
اﻟﻠﻪ٬ﻓﻘﻠﺖ
ﻭﻋﻠﻴک
اﻟﺴﻠﺎم
ﻴﺎﺃﺑﺎ
ﺍﻟﺤﺴﻥ ﻮﻳﺎ
ﺃﻣﻴﺮﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦ٬ﻓﻘﺎل
ﻴﺎ ﻓﺎﻃمة
ﺍﻧّﻯ ﺃﺷمّ
عندک ﺮﺍﺋحة
ﻃﻴّبة
٬ﮐﺄﻧّﻬﺎ
ﺭﺍﺋحة ﺃﺧی ﻮ
ﺍﺑﻥ عمّی ﺮسول
الله ، ﻓﻘﻠت
ﻧﻌﻢ٬ﻫﺎﻫﻮ مع
ﻮﻟﺪﻳک ﺘﺤﺖ
ﺍﻟﮑﺴاء٬ﻓﺄﻗبل
علیّ ﻨﺤﻮ
ﺍﻟﮑﺴاء٬ﻭ
ﻗﺎل
اﻟﺴﻠﺎﻡﻋﻠﻴک
ﻴﺎ ﺭسوء ل
الله ٬ ﺃﺗﺄﺫﻥ
لی ﺃﻥ ﺃﮐﻨﻮﻥ
ﻤﻌﮑم ﺘﺤﺖ
ﺍﻟﮑﺴاء؟ ﻗﺎل
ﻠﻪ ﻭﻋﻠﻴﻚ
ﺍﻟﺴﻠﺎم ﻴﺎ
ﺃﺧی ﻮﻳﺎ
ﻭﺻﻴّﻯ
ﻮﺧﻠﻴﻔتی
ﻮﺻﺎﺣﺐ
ﻟﻮﺍﺋﻰ ﻗﺪ
ﺃﺫﻧﺖ
ﻟﻚ٬ﻓﺪﺧل علیّ
ﺗﺤﺖ ﺍﻟﮑﺴاء

ﺳﭙس ﺃﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻥ
علیّ بن
ﺃﺑﻴﻄﺎﻟﺐ
ﺑﺮﻣﻥ ﻮﺍﺭﺩ
ﺷﺪ٬ﻭﮔﻔﺖ
ﺳﻠﺎم ﺒﺮﺗﻮ
ﺃﻯ ﺪﺧﺘﺮ ﺭسول
ﺨﺪﺍ . ﮐﻪ ﮔﻔﺘم
ﺴﻠﺎم ﺒﺮﺗﻮ
ﺃﻯ
ﺃﺑﻮﺍﻟﺤﺴﻥ
ﻮﺃﻯ ﺃﻣﻴﺮﺍﻟﻤؤﻣﻨﻴﻦﻭﺍﻭ
ﮔﻔﺖﺃﻯ ﻓﺎﻃﻤﻪ٬ﻣﻥﻨﺰﺩ
ﺗﻮﻋﻄﺮﻧﻴﮑﻮﺋی
اﺳﺘﺸﻤﺎم
ﻤﻴﮑﻨﻢ٬ﮐﻪﭼﻮﻥ
ﺒﻮﻯعطر
ﺑﺮﺍﺩﺭم ﻮ ﻋﻤﻮﺯﺍﺩﻩﺍم
ﺮسول ﺨﺪﺍ ﺍﺳﺖ
. ﮐﻪ ﮔﻔتم
ﺁﺭﻯ٬ﺍﻭﺑﺎ
ﺩﻭﭘﺴﺮﺕ ﺯﻳﺮ
ﮐﺴﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭعلی
ّ ﺒﺴﻮﻯ کسا
ﺭﻓﺖ٬ﻭﮔﻔﺖ
ﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮﺃﻯ ﺮسول
ﺨﺪﺍ ﺁﻳﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪهی
که ﺑﺎ ﺷﻤﺎ
ﺯﻳﺮﮐﺴﺎ
ﺑﺎﺷﻢ؟ﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮔﻔﺖ٬ﺳﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮﺃﻯ
ﺒﺮﺍﺩﺭم ﻮﺃﻯ
ﻮﺻیّﻮﺧﻠﻴﻔﻪ
ﻣﻦ٬
ﻭﺻﺎﺣﺐﭘﺮﭼم
ﻤﻦ٬ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺪﻫﻢ . ﻭعلیّ
ﺒﺰﻳﺮ ﮐﺴﺎ
ﺭﻓﺖ(ﻣﻮﻟﺎعلیّ
ﺴﻤﺒﻮﻝ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯﺪﺭﻫﺮﺯﻣﺎﻥ
ﺘﺎ
ﻇﻬﻮﺭﻣﻬﺪﻯ
ﻤﻮﻋﻮﺩ
ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ . ﻭپس
ﺍﺯﻭﻓﺎﺕ
ﻣﻮﻟﺎ٬ ﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﺷﻬﻮﺩ
ﻣﺮﺗﻀﻮﻯ ﭼﻬﺎﺭم
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ولایت ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺮؤﻳﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ . ﮔﺮﭼﻪ
ﻓﺎﻃﻤﻪ
ﻫﻤﺴﺮﺍﻭ
ﺑﻮﺩ٬ ﻭلی
عملا ﻣﺮﺑّﻯ ﺤﺴﻴﻨی
ﻔﺎﻃﻤﻪ
ﻭﺣﺴﻴﻥ ﻮﺣﺴﻥ
ﺒﻮﺩ . ﻭﺩﺭ ﺁﻥ
ﺰﻣﺎﻥ که
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺯﻧﺪﻩ ﺑﻮﺩ٬
ﻣﻮﻟﺎ ﻣﻘﺎم ﺤﺴﻨی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥﺮﺍ
ﺩﺍﺷﺖ . ﻭﺭﻓﺘﻥ
ﺒﺰﻳﺮﮐﺴﺎ٬ﮐﻪ
ﺑﻴﻤﺎﺭﻯ
ﺒﺮﻭﻯ ﺨﻮﺩ
ﺃﻧﺪﺍﺧﺘﻪ
ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻮﺭﺩﻯ
ﻨﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺍﻳﻥکسا٬ﻫﻤﺎﻥ
ﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻣﺴؤﻟﻴّﺖ الهی
اﻭﻟﻴﺎﻯ الهی
ﻤﻴﺒﺎﺷﺪ . ﮐﻪ
ﺩﺭﺳﺎﻳﻪ ﻋﺮﺵ
ﺧﺪﺍ٬ﻭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻣﮑﺘﺐ سلوکی
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺳﺖ . ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻫﺮﺩﻭﻧﻔﺮﻯ
ﺮﺍﺑﺎﻫم
ﺒﺮﺍﺩﺭﺍﻳﻤﺎنی
کرﺩ . ﻭعلیّ ﺮﺍ
ﺑﺮﺍﺩﺭ ﺧﻮﺩ
ﺧﻮﺍﻧﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﻫﺮﮐﺎﻣل
ﻤﺤﻤﺪﻯ
ﺒﺎﺯﮔﺸﺘﻪ
ﺑﺨﻠﻖ٬ﮐﻪ ﻓﺮﺯﻧﺪ
الهی
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﺍﺳﺖ٬ﻣﻘﺎم
ﺒﺮﺍﺩﺭﻯ و
اﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ
ﺨﻮﺩ ﺭﺍﺩﺍﺭﺩ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﮐﻪﻣﻮﻟﺎ
ﺭﺍﻭﺻیّﺨﻮﺩﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ٬ﺑﺮﺍﻯ
ﺘﺄﺳﻴس
ﺣﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳی
اﺳﻠﺎﻣی
ﻨﺒﻮﺩﻩ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺧﻮﺩ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻧﻴﺰ
ﺣﮑﻮﻣتی ﺒﺮﭘﺎ
ﻧﮑﺮﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﻭﺻﻴﻰ٬ﻳﻌﻨﻰ
ﻣﻮﺭﺩ ﻭﺻﻴّﺖ
ﺩﺭﻭﻗﺖ ﻣﺮﮒ٬ﻭﺳﻔﺎﺭﺵ
ﻣﻘﺎم اﻭ
ﺑﭙﻴﺮﻭﺍﻥﺴﺎلک
اﺳﺖ . ﺗﺎﭘﻴﺮﻭﻯ
اﺯ ﺩﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﺟﺎﻧﺸﻴﻥ
ﻮﻟﺎﻳﺖ خویش
ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﮐﻪﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺭﻏﺪﻳﺮﺧُمﻔﺮﻣﻮﺩ٬ﻫﺮﮐس
که ﻣﻥ ﻮلی اﻭ
ﺑﻮﺩﻩﺍﻡ٬
اینک علیّ ﻮلی
اﻭﺳﺖ . ﻭﻫﻤﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻭﺳﻠﻮک اﻟﻬی
ﺮﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺪ٬
ﮐﻪﻫﻤﻴﺸﻪ
ﺃﻧﮕﺸﺖ
ﺷﻤﺎﺭﻯﺴﺎﻟک اﻟﻬی
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ
ﻭﺣﺘی
ﻤﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ
ﻭﺣﺘﻰ ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻤﺘﻌﻬّﺪ
ﻧﻴﺰﻣﺠﺒﻮﺭﻧﻴﺴﺘﻨﺪ
. ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ
ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ
ﺁﺯﺍﺩ ﺑﺎﻓﻬم
ﻮﻋﺸق ﻮﻓﺪﺍﮐﺎﺭﻯ
ﻮﺟﺎﻥﺒﺎﺯﻯﭘﻴﻤﺎﻥ
ﻮﻋﻤل
ﺒﺪﺳﺘﻮﺭﺍﺕ
ﻭلیّ ﺨﻮﺩ
ﺩﺍﺷﺘﻪ
ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﻣﻮﻟﺎﻯ
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮ ﻭ
ﻋلیّ ﻮﭘﻴﺮ
ﺧﻮﺩﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪﺑﺎﺷﻨﺪ
. ﻭﻣﻴﺘﻮﺍﻧﻨﺪ
ﺗﺮک
ﭙﻴﻤﺎﻥکنند٬
ﻭلی ﺒﺎﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﭘس ﺍﺯﻣﺮگ
ﻄﺮﻑ مجازات
ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﻣﺠﺎﺯﺍﺕ
ﻧﺎﻗﻀﺎﻥ
ﭙﻴﻤﺎﻥ ﻮ
ﺗﺎﺭﮐﺎﻥ
ﺻﻠﺎﺕ ﻭﺍﺭﺗﺒﺎﻃ
ﺪﺭﺗﻮﺳل
عباﺩﻯ
ﺒﺎﻭﻟﺎﻳﺖ٬ﺑﺪﺗﺮﻳﻥﺠﻬﻨّﻤﻬﺎ
ﺭﺍ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ
ﺩﺍﺷﺖ . ﮐﻪﻣﻨﺎﻓﻘﺎﻥ
ﻮﻣﻘﺘﺼﺪﺍﻥ
ﺪﺍﺭﺍﻯﻤﻘﺎﺻﺪ
ﻭﮐﻤﮑﺎﺭﺍﻥﻨﻴﺰ٬ﭼﻮﻥﭙﻴﻤﺎﻥ
ﺸﮑﻨﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﻭﺧﻠﻴﻔﻪ
ﺑﺮﺍﻯﺘﺸﮑﻴل
ﺤﮑﻮﻣﺖ
ﺳﻴﺎﺳی
ﻮﺩﻳﻨﻰ٬ﺑﺎﻋﻨﻮﺍﻥﺨﻠﻴﻔﻪ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺧﺪﺍ
ﻧﻴﺴﺖ . ﮐﻪﺧﻠﻴﻔﻪ٬ﻫﺮﺧﻠﻒﻭﺟﺎﻧﺸﻴﻥ
ﻮبمعنی ﻧﻔﺮ
ﺑﻌﺪﻯﺎﺳﺖ . ﻭﻣﺪﻋﻴﺎﻥ
ﺒﺎﻃل ﺪﺭ
ﺧﻠﺎﻓﺖ٬ﻋﻤلا
ﻧﺎﺧﻠﻔﺎﻥ ﻮﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻣﺸﺮﮐﺎﻥ
هستند . ﮐﻪ
ﺷﺎﻳﺴﺘﮕی
ﻨﻤﺎﻳﻨﺪﮔﻰ
الهی ﺮﺍ
ﻧﺪﺍﺭﻧﺪ .

ﻮﻗﻠﺖ
ﺍﻟﺴﻠﺎم
علیکم ﻴﺎ
ﺃﺑﺘﺎﻩ ﻳﺎﺭسول
اﻟﻠﻪ٬ﺃﺗﺄﺫﻥﻠی
ﺃﻥ ﺃﮐﻮﻥ
ﻤﻌﮑم ﺘﺤﺖ
ﺍﻟﮑﺴﺎء؟ ﻗﺎل
ﻮﻋﻠﻴکِ
اﻟﺴﻠﺎم
ﻴﺎﺑﻨﺘﻰ٬ﻭﻳﺎ
ﺑﻀﻌﺘﻰ٬ﻗﺪﺃﺫﻧﺖ
ﻟﻚ٬ﻓﺪﺧﻠﺖ
ﺗﺤﺖ ﺍﻟﮑﺴاء
ﻓﻠﻤّﺎ ﺍﮐﺘﻤل
ﺟﻤﻌنا ﺗﺤﺖﺍﻟﮑﺴاء٬ﺃﺧﺬ
ﺃﺑی ﺮسول
الله ﺑﻄﺮفی
اﻟﮑﺴاء٬
ﻭﺃﻭمأ ﺒﻴﺪﻩ
ﺍﻟﻴﻤﻨی الی
اﻟﺴﻤاء

ﻓﺎﻃﻤﻪﺍﺩﺍﻣﻪﻣﻴﺪﻫﺪ٬ﺁﻧﮕﺎﻩ
ﻣﻥگفتم ﺴﻠﺎم
ﺒﺮﺗﻮ ﭘﺪﺭم
ﺃﻯ ﺮسوء ل
ﺨﺪﺍ٬ﺁﻳﺎ
ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻴﺪهی
که ﺑﺎ ﺷﻤﺎ
ﺩﺭﺯﻳﺮ ﮐﺴﺎ
ﺑﺎﺷﻢ؟ﮐﻪ
ﮔﻔﺖ ﺳﻠﺎم ﺒﺮﺗﻮ
ﺃﻯﺪﺧﺘﺮﻡ٬ﻭﻗﺴﻤتی
اﺯ ﺟﮕﺮ ﮔﻮﺷﻪ
ﻣﻦ٬ﺑﺘﻮ ﺍﺟﺎﺯﻩ
ﻣﻴﺪﻫﻢ . ﭘس ﻣﻥ
ﻨﻴﺰﺑﺰﻳﺮ
ﮐﺴﺎ ﺭﻓﺘﻢ . ﻭﭼﻮﻥ
همگی ﺘﮑﻤﻴﻞ
ﻳﺎﻓﺘﻴﻢ٬ﭘﺪﺭم
ﺪﻭ ﻃﺮﻑ ﮐﺴﺎﺭﺍ
ﺑﺎﻫم گرﻓﺖ٬
ﻭﺑﺎﺩﺳﺖ
ﺭﺍﺳﺖ ﺧﻮﺩ
ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
کرﺩ
(ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺑﺎ
ﺩﺳﺖﭼﭗ سمبول
نوع ﺑﺸﺮﻯﺨﻮﺩ٬ﺩﻭ
ﻃﺮﻑﮐﺴﺎ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺍ ﺑﻌﻬﺪﻩ
ﮔﺮﻓﺖ . ﻭﺑﺎ
ﺩﺳﺖ ﺭﺍﺳﺖ که
ﺟﻨﺒﻪﺭﻭﺣﻰ٬ﺍﺷﺎﺭﻩ
ﺑﺂﺳﻤﺎﻥ
ﻮﻣﺮﺍﺗﺐالهی
ﻨﻤﻮﺩ . ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺍﺯ ( معنی
ﺗﮑﻤﻴل
ﻤﺎ)ﻣﻴﮕﻮﻳﺪ٬ﮐﻪﻫﻤﺎﻥ
ﭙﻨج ﺘﻥ
ﺁﻟﻌﺒﺎ٬ﺍﺳﺎمی
ﭙﻨج ﺸﻬﻮﺩ
ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﻰ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ محمّدﻯ
اﺳﺖ) .

ﻮﻗﺎل
اﻟﻠّﻬﻢّ٬ﺍﻥّ
هؤلاء أﻫل
ﺒﻴﺘی ﻮﺧﺎﺻّتی
ﻮ ﺣﺎﻣﺘﻰ
ﻟﺤﻤﻬم ﻠﺤﻤی
ﻮﺩﻣّﻬﻢ ﺩﻣّﻰ
ﻳؤﻟﻤنی ﻤﺎ
ﻳؤﻟﻤﻬﻢ٬ﻭ
ﻳﺤﺮﻧﻨﻰ
ﻣﺎﻳﺤﺰﻧﻬﻢ٬ﺃﻧﺎﺣﺮﺏ
ﻟﻤﻥ ﺤﺎﺭﺑﻬﻢ٬ﻭﺳِﻠﻢ
ﻟﻤﻥ
ﺴﺎﻟﻤﻬﻢ٬ﻭﻋﺪﻭ
ﻟﻤﻥ عاﺩﺍﻫﻢ٬
ﻭﻣﺤﺐّ
ﻟﻤﻥﺃﺣﺒّﻬﻢﺍﻧّﻬم
ﻤﻨّﻯﻮﺃﻧﺎ
ﻣﻨﻬﻢ ﻓﺄﺟﻌل
ﺼﻠﻮﺍتک
ﻮﺑﺮﮐﺎتک ﻮ
ﺭﺣﻤﺘک
ﻮﻏﻔﺮﺍنک ﻮ
ﺭﺿﻮﺍﻧﻚ٬علیّﻮﻋﻠﻴﻬﻢ٬ﻭﺍﺫﻫﺐ
ﻋﻨﻬم اﻟﺮﺟس ﻭ
ﻃﻬّﺮﻫم
ﺘﻄﻬﻴﺮﺍ

ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺩﺳﺖﺑﺪﻋﺎ
ﻓﺮﻣﻮﺩ
ﺍﻟﻬﻰ(ﻳﺎ ربّ
ﺭﺣﻤﺎﻥ
ﻤﻮﺭﺩﺗﻮﺳل
کنونی ﻤﺤﻤﺪ)
ﺍﻳﻨﺎﻥ ﺗﻨﻬﺎﺃﻫل
ﺒﻴﺖ ﻣﻥ
هستند(ﻭﻧﻪ
ﻫﺮﮐس
ﺩﻳﮕﺮ٬ﮐﻪﺍﺯﺧﻮﻳﺸﺎﻥﻮ
ﺯﻧﺎﻥﻮ
ﻧﻮﮐﺮﺍﻥﻮﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥﺠﺴﻤﺎﻧی
ﺁﻧﻬﺎ ﺑﺎﺷﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻮﺩ ﺭﺍ
ﺍﺯﺃﻫل
ﭙﻴﺎﻣﺒﺮﻭﺣتی
ﻮﺍﺭث و جانشین
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﻭﻣﻮﻟﺎ
ﻭﻓﺎﻃﻤﻪ
ﺑﺪﺍﻧﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺧﻠﻔﺎﻯﺴﻴﺎﺳی
اﺳﻠﺎﻣﻰ٬ﻫﻤﮕی
ﺨﻮﺩﺭﺍ ﺍﺯقُریش
ﻭﺃﻫﻞ ﺑﻴﺖ
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺧﻮﺍﻧﺪﻧﺪ٬ﻭﺳﺘﻤﮑﺎﺭﻯ
ﺒﺄﻫل ﺒﻴﺖ
ﺳﻠﻮکی ﭙﻨج ﺘﻥ
ﺮﺍﻨﻤﻮﺩﻧﺪ . ﺃﻫل
ﺒﻴﺖ٬
ﻳﺎﺷﺎﻳﺴﺘﮕﺎﻥ
ﺃﻫل ﻮ ﺭﺍم
ﺸﺪﻩ ﺑﻴﺖ محمّد
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖﺳﻠﻮکی
اﻭ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﮐﻪ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﺪﺭﺩﻭﺭﻩﺳﻠﻮﻙ٬ﺑﻴﺘﻮﺗﻪ
ﻭﺯﻧﺪﮔی ﺪﺭﺑﻴﺖ
ﻭﻟﺎﻳﺖ
ﻭﻃﺮﻳﻘﺖ ﺭﺍ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻟﻮﺩﺭﻋﺰﻟﺘﮕﺎﻩ
ﺳﻠﻮکی ﺒﺎﺷﻨﺪ
ﻭﻳﺎﺧﺎﻧﻘﺎﻩ
ﺍﻭﻟﻴﺎﻯ اﻟﻬی
ﺰﻧﺪﻩ . ﻭﻧﻪ
ﻣﮑﺎﻧﻬﺎﻯﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
ﺪﺭﮔﺬﺷﺘﻪ٬ﭼﻪﺭﺳﺪ
ﺑﻤﻘﺎﺑﺮ
ﺁﻧﻬﺎ . ﻭﭘﻴﺎﻣﺒﺮﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺮﺍ ﺍﺯﺧﻮﺍﺹ
ﺧﻮﺩ
ﻭﻣﺘﻌﻠّﻘﻴﻥﺨﺎﺹخود
ﻣﻴﺨﻮﺍﻧﺪ . ﮐﻪﺗﻨﻬﺎ
ﺩﺭﻭﻟﺎﻳﺖ
ﺳﻠﻮکی کسی
ﺨﺎﺹ ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ
ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ . ﻭﺍﻭﻟﻴﺎﻯ
کامل ﺸﺪﻩ (ﺧﺎﺹ
ﺍﻟﺨﻮﺍﺹﻫﺴﺘﻨﺪ)ﻭﻧﻴﺰﺍﻳﻨﺎﻥ
ﺤﺎﻣﻴﺎﻥﻤﻥ
ﻤﻰ ﺑﺎﺷﻨﺪ
(ﮐﻪﺣﻤﺎﻳﺖ
ﺍﺯﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻮﻟﺎﻳﺖﻣﻴﮑﻨﻨﺪ
. ﻭﭘﻨﺎﻩﮔﺎﻩالهی
ﺴﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻤﻴﺒﺎﺷﻨﺪ)و
ﭘﻴﺎﻣﺒﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ
ﻣﻴﺪﻫﺪ٬ ﮐﻪ
ﺍﻳﻨﺎﻥگوﺷﺖ
ﺗﻨﺸﺎﻥ٬ﮔﻮﺷﺖ
ﺗﻥ ﻤﻥ اﺳﺖ . (ﻣﻨﻈﻮﺭﮐﻪ
ﻭﺟﻮﺩ
ﺩﺭﺭؤﻳﺎ
ﺍﺳﺘﺸﻤﺎم
ﻤﻴﮕﺮﺩﺩ . ﻭﻫﺮﺳﺎﻟکی
ﺪﺭﺷﻬﻮﺩ
ﭘﻨﺠم هماﻥ
عطرﺭﺍ
ﺍﺯﻣﻘﺎم
ﻤﺼﻄﻔﻮﻯﺍﺳﺘﺸﻤﺎﻡمﻴﻨﻤﺎﻳﺪ
.

؟؟؟؟؟؟؟؟/ﻧﺎﻗﺺ
ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ۱۱۳۸e
ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺴﺖ ﺩﺭ سوﺍﺑﻖ،ﻳﺎﺗﮑﻤﻴﻞﺍﺯﻣﻨﺒﻊ
ﻣﻔﺎﺗﻴﺢ

M184

نزدیک
ترین راه
رسیدن بأنوار الهی

خواننده
گرامی قبلا
مکررا در
نوشته هایم
گفته ام ، که
آفرینش هستی
در کل ٌ و نیز
آفرینش یکایک
اجزای هستی، در
مواد ظاهرا بی
جان، و نیز
گیاهان
وحیوانات و
انسانها تنها
هدف خداوند
تکامل روحی هر
موجود فردی میباشد
. که از أزل تا
کنون و تا أبد
طبق فرمان (کن
فیکون) پیدا
وموجود شده، و
باید بموجب
این فرمان
الهی از
نردبان انواع باتکامل
تدریجی در تن
و ذهن و روان
بخداوند نردیکتر
شود، که
بازگشت همه
موجودات بسوی خداوند
است . و اینک ما
افراد نوع
بشری و در
فصول آخر نوع
بشری، و با
ولایت سلوکی
مصطفوی ششم در
مرحله آخر، و برای
کسب کمالات
نوع فوق بشری
آینده که از
٥٥ قرن دیگر
در جهان آغاز
میگردد، باید بنور
الهی قاﺌم
روح القُدُس
رب ٌ النوع
بشری برسند که
خواهد رسید . نوع
فوق بشری
هزاران برابر
نوع بشری عقل
و امکانات
حیاتی خواهد داشت
. چنان عقلی
باز روح خود
را بنور
خداوند رحمان خواهند
رساند . که
اکنون نهایت
کمال نوع بشری
رسیدن بعرش رب
ٌ رحمان
میباشد . و
همیشه برای ما
سریعتر
ومستقیم تر، راهی
برای کسب
کمالات و
شرایط مورد
نیاز رسیدن
بعرش رحمان و
آینده نوع فوق
بشری، برای روح
و روان ما، جز
سلوک الهی با
یک ولیٌ الهی
زنده بمعرٌفی خداوند
راهی نیست . و
انسان طالب لقای
الهی هم اکنون
باید شرایط
تولدات بهتر
از اکنون را
زودتر فراهم
نماید . آنگاه
سالک راه الهی
در ولایتهای سلوکی
ششگانه، میتواند
سریعتر وشاید
که یک شبه ره
صد ساله رفتن
باشد، بمراتب
شهودی
اجلّیات
انوار الهی ، بخصوص
شهود ضروری و
حیاتی ششم
قاﺌم روح القُدُس
وواجب الهی
برای نوع بشری
برسد . وخود
نیز این همانی
مقام الهی روح
القُدُس را
بیابد و مقدٌس
شود . روح القُدُس
قاﺌم ربٌ
النوع بشری و
بقول مسیح
گبریال
جبراﺌیل، که الگوی
کمال صقات
الهی میسٌر
برای نوع بشری
میباشد . که با
روش تصوٌف و
سلوک مصطفوی محمد،
در یک (شب قدری)
میتوان بدان
نور و مقام
رسید . آنهم پس از
استقبال سالک
از ( مرگ قبل از
مرگ )تا سالک این
همانی
الوهیٌت
وصفات الهی
روح القُدُس
را بیابد . که تنها
ویزای ورود
بآینده نوع
فوق بشری فرشته
گونه بجهان، وهفت
هزار سال بعد
خواهد بود . و
شایسته چهار
بهشت الهی
میگردد، که
تولٌد نوع فوق
بشری، بهشت چهارم
انسان کامل
فوق بشری
خواهد بود . و
اکنون در صورت
تولد دوم الهی،
و بازگشت بخلق
شاهدعرش
رحمان چهار
بهشت دارد . بهشت
نخست در احوال
الهی و
الهامات لدنٌی
است . و شبها در
رؤیاهای
شهودی بهشت
دوم را دارد . و
با مرگ شیرین
و مطلوبی بهفت
هزار سال
انتظار در عرش
رحمان میرود که
بهشت سوٌم
اواست . آنگاه
تولد در نوع
فوق بشری بهشت
چهارم را بجهان
خواهد داشت . چه
در کره زمین یا
کرات دیگر، که
سوپرمن های
فوق بشری
میتوانند
کهکشان راه شیریی
را جولان
بدهند . آنگاه
با ولایت الهی
هفتم مهدی موعود،
یک روح فوق
بشری بنور ربّ
رحمان و عرش رب
ٌ برتر از
رحمان میرسد . که
چهار صد هزار
سال بعد باز
بنوع بالاتر از
نوع فوق بشری
تکامل و تقرٌب
بیشتر
بخداوند الله آهورمزدا
رب ٌ الأرباب
پیدا کند . و
این تقرٌبات
تا أبد ادامه خواهد
داشت . و تنها راه
رسیدن بانوار
تجلٌیات الهی،
و اینکه خطر
قهقراها و
کارماهای
تکرار گذشته ها
را نداشته
باشند، همین سلوک
الهی با یک
ولیٌ الهی
بمعرفی
خداوند، بسالک
طالب لقای
الهی میباشد . که
مورد بحث ما
در این مجموعه
مقالات و
نوشته ها هست . و
برحسب تجربه
موفٌق این نویسنده
، و بامٌید
تجریه شخصی
خواننده گرامی
که پذیرای
نظریه سلوک الهی
میباشد . اینک
در این مقاله
تجربیٌات و
نظریٌات شخصی خود
را میگویم، که
بشهود هفتم
عرش رحمان
رسیده ام، وهفت
شهود قوس نزول
و تولد دوم
خود را داشته
ام . و بدون هر
مزد و منٌتی، تجارب
خود را
خالصانه و عاشقانه
در اختیار
خواننده گرامی
میگذارم . و هر
بار در نوشته
ای بیک زبان
عقلی و علمی و
سلیقه های
اعتقادی
انسانها
مطالبی نوشته
ام . که عنوان
تفسیرات سلوکی
و شهودی بآنها
داده ام و در
(وبسایت) من در
اینترنت در
اختیار عموم
میباشد .

در
این مقاله کوتاه
ترین راه و با
کمترین
پرگوﺌی از استدلالهای
منطقی و علمی
و فلسفی در
حدٌ أقل کلمات
عرضه میدارم . و
امید وافر دارم
که خواننده
عاشق راه
رسیدن بتجلٌیات
شهودی انوار
الهی نیازی هم
بپرگوﺌی
نداشته باشد . زیرا
شرط عمل شخصی
برای نجات روح
ما از
کارماهای
جهنٌمی جهان
در انواع حقیر
مجدد حیوانی لازم
است . و نه دانستنی
ها و
استدلالهای
فراوان . بلکه اکنون
عشق تعالی
روحی و صبر و
اطاعت از
راهنماﺌی های
پیر کامل
بمعرفی خداوند
کافی میباشد . وپیر
الهی با
ظاهرهر دین
ومذهبی که
باشد، هیچ ارتباطی
بادیان معروف اسمی
و قشری غیر
سلوکی ندارد . که
تماما جهنٌم
پروری برای پس
از مرگ بشری خود
را مینمایند . ولی
اولیای الهی
تا زنده هستند
در این ادیان
ومذاهب عضویت
آنها را دارند
. تا شاید
دیگران را هدایت
براه الهی نمایند
. چون افکار و
زبان قوم خود
را میدانند . با
شناخت پیر الهی،
آنگاه سالک موفق
الهامات لدنٌی
و هدایتهای الهی
را خواهد داشت
. و بقول قرآن
روح هر زنبور
وحی الهی دارد
که چگونه خانه
خود را منظّم
بسازد . که روح هر
أتم نیز
الهامات و
تدبیرات الهی
را دارد . چه
رسد بانسان
بشری که
شریفترین
مقام الهی را
نسبت بدیگر موجودات
حیوانی دارد . زیرا
کرامات و امکانات
حیاتی بالفعل فراوان
تر دارد . و
کرامات
بالقوٌه لازم
برای تولٌد
نوع بهتر از نوع
بشری را باید
حتما کرامات
بالفعل نماید
. و الاٌ
گرفتار کارماهای
انواع حقیر
نسخ ومسخ
حیوانی و حتی فسخ
و گندیدکی
گیاهی دوچار
میشود . تا
دوباره وحتی صد
باره چون بنوع
بشری مجدد
رسید، همین
شهود ششم روح القُدُس
را باید
شایستگی دیدار
آنرا بیابد، که
بآینده های بالاتر
الهی ونوعی
پیش برود، که
باید برود و
خواهد رفت . هیچ
موجودی چون
انسان بدون تکامل
روحی بار دیگر
در نوع بشری
قبلی خود متولد
نمیشود . چون امکانات
وکرامات لازم
آنرا ندارد . که
امروز تلف نموده
و تحقٌق
کرامات
بالقوٌه را
ننموده است . همین
نوع بشری
بگفته علم
زیست شناسی، سیصد
هزار سال است که
از نوع میمون
مانندی بامروز
رسیده است . و
بتدریج عقل و
امکانات لازم
را پیدا کرده است
. و هر ذرٌه
ازاین کرامات
کنونی خود را،
با رنجهای
زندگی یافته
است که بچشم
نیز میبینیم . که
ما نیز اکنون
غرق عذابهای زندگی
جهان جهنٌمی و
احساس آنرا
مینماﺌیم . پس
اکنون
خواننده گرامی
بهتر میتواند
اهمیٌت و لزوم
سلوک الهی را
دریابد . که
تنها هدف خداوند
برای آفرینش ما
و تمام هستی است
. که اصطلاحا
أبر و باد و مه
و خورشید و
فلک در کارند،
تا تو نانی و
رزق وتکامل و
ادامه حیات
داشته باشی . که
غفلت از وظیفه
الهی تکامل روح
خود ننمائی . یا
همان ف وفرمول
سلوکی در چند
کلمه ( تخلیه و
تحلیه و
تجلیه) های
الهی، که
بارها تکرار شده
است . آنگاه تنها
انسان سالک با
ولیٌ الهی است
که یک شبه ره صد
ساله و بطور
مسقیم بسوی هدف
الهی پیش
میرود . و از
فضاﺌل عقلی و
سلوکی اولیای الهی،
بخصوص پیر کامل
جسینی بمعرفی خداوند
میتوان استفاده
و هدایت جست . و
این نویسنده
دوبار قرآن و
نه هزار حدیث پیامبر
وامامان که درویشان
الهی وره رفته
بوده اند، ترجمه
و تفسیر سلوکی
نموده ام، که
در وبسایت من
هست . فراوان
تجربیٌات
خسته کننده و
مأیوس کننده
داشته ام که عاقبت
بصراط مستقیم سلوک
الهی رسیدم . که
در این نوشته
ها برای خوانندگان
طالب لقای الهی
قرار میدهم . محمد
و امامان و
تمامی کاملان الهی
تاریخی ملٌت
ما که از (تصوٌف
ایرانی)
میگوﺌیم، مانند
دیگر أنبیای پیشین
آدم کیومرث و
میترای نوح، و
بودای
نیروانا شده، و
زردشت و مسیح
تا محمد و هر
کامل محمدی، که
یگانه دارندگان
علم راه خدا
در سلوک الهی
میباشند . که
تمامی آثار
آنان را
مطالعه و شهود
رؤیاﺌی نموده
ام . و بر حسب توان
أدبی خود
مینویسم . و
امیدم
استقبال
خوانندگان
مستعد و طالب
و عاشق میباشد
. و هر گلی و
نظری هم بدهند
بروی خود زده
اند . والاٌ هر
گونه عبادات و
دین ورزی های
غیر سلوکی بقول
محمد و هر
ولیٌ الهی، جز
جهنٌم پروری نیست
. و تنها سلوک الهی
با یک ولیٌ الهی
بمعرٌفٌی خداوند
در رؤیا ، تنها
عبادت و
دعاهائی مورد
پذیرش خداوند
میباشد . زیرا در
این هستی
جهنٌمی جهان، و
اقیانوسهای
پرتلاطم آن، کسی
نمیتواند از
غرق شدن
وحقارتهای
کارمائی نجاتی
بیابد . وتنها
هدایت پیرکشتی
بان الهی سالک
میتواند با
کار سخت پارو
زدن بساحل نجات
از کارماها برسد
. این کشتی بان الهی
است که پارو
زنان خسته و
بخواب افتاده
را بیدار و
روحیٌه ای تازه
میدهد . گوﺌی پیر
الهی، سالکان
ظاهرا زنده
خود را عملا
زنده مینماید
. که احیای هر
یک چون احیای
همه جهانیان برای
خداوند
اهمیٌت دارد . همان
گونه که
آخوندهای قشری
همه مذاهب غیر
سلوکی باعث
مرگ روحی
پیروان فریب
خورده خود
میشوند . گوﺌی
نسلهای آینده آنها
را نیز یکجا
میکُشند .

وارد بحث
راه مستقیم و
تقرٌب
بخداوند در
تجلٍیات او
میشویم ، که
شرط أوٌل داشتن
شروط لازم و
معرفتهای
عرفانی اولیٍه
ضروری برای
دیدار تجلٌی
روح القُدُس
قاﺌم است که
بگفته محمد، قیامت
و شب قدر
انسان است . و
بدون این
معرفتهای
عرفانی و
اطلاعات مربوط
بسلوک الهی، هر
تلاش دیگری مذبوحانه
و بگرداب
ومرداب
حقیرتری می
أنجامد . که بقول
قرآن مسخ میمون
وخوک بهترین سرنوشت
و بخت آینده
آنها خواد بود
. زیرا مار
ومور وحتی فسخ
گیاهی و
حقیرتر در
انتظار آنها هست
. تا چقدر کمٌی
و کیفی، فساد
و گناه سلوکی
کرده باشند . آنگاه
صدها هزار و
حتی میلیونها
سال تولٌدات نوعی
دارند، تا باز
بنوع بشری، و
با سلوک الهی بنور
قاﺌم روح القُدُس
برسند که باید
برسند، تا
بانواع فوق
بشری ونزدیکتر
بخداوند الله
أهورمزدا
بلوغ و کمال
بیابند .

از شروط
واجب این راه
الهی، پذیرش
منطقی وجود خداوند،
و تنها هدف او
برای تکامل روح
انسان است . که عاقبت
علوم مادی که
بناخودآگاه
رسیده ، عامل جنون
و کم عقلی ورنجهای
دردناک آلوده روانان
میباشد . خداوندی
که از أزل تا
کنون، مارا موجود
و تکامل در تن و
ذهن و روان
داده که خبری از
آنها نداریم . چه
رسد بفردا و
آینده های
بالاتر از نوع
بشری . و اینک نیز
برای سلوک الهی
باز خبرو
اطلاعی نداریم
. که تنها پیر
کامل الهی زنده
بمعرفی خداوند،
یگانه منبع
اطلاع ما از
این راه بسوی آینده
رفتن ما میباشد
. آنگاه کمکهای
مدبٌران الهی
در خدمت و
هدایت سالکان میباشد
که پیر الهی
را د ارند . که
وسیله الهی
برای توسٌلات عبادی
میباشد . وچون مشکلات
ومفاسد و عقده
های روانی انسانها
متفاوت
میباشد، پس طبیبان
الهی آنها نیز
متفاوت هستند
. و خداوند برای
سالک صادق و صبور
وعاشق پیر، وسیله
الهی مناسب را
معرفی میکند . که
ولیٌ الهی مناسب
آلودگی های
روان سالک را
بوی معرفی مینماید
. و بقول محمد
همیشه ٣١٣
ولیٌ زنده در جهان
هستند و تا
زنده باشند . که
بازگشتان
تازه نَفَس
بخلق نیز
میرسند . پس شرط
دوم داشتن پیر
الهی ووسیله توسٌل
عبادی است که بقول
محمد وسیله ای
که دعاﺌی
بخداوند میرسد،
و الاٌ بصورت دعا
کننده کوبیده
میشود . که صورت
نوعی اورا بحقارت
نوعی میبرد . و
نباید بدنبال هر
ظاهر الصلاح
آخوند، و
ابلیس در لباس
روحانیٌت کاذب
رفت . مگر خداوند
در رؤیا بطالب
صادق، مربٌی
سلوکی کسی را معرٌفی
نماید . لذا پس از
شناخت او باید
داوطلبانه و
عاشقانه در
اطاعت از دستورات
سلوکی او بود . بقول
فردوسی، چه فرمان
یزدان چه
فرمان شاه . که
پیر پادشاه الهی
چند سالک خود میباشد
. پیر کامل
صاحب مقام نخستین
حسینی پنج تن
آل عبا ، و
اسامی تجلٌیات
شهود مقدماتی واجب
برای رسیدن بنور
قاﺌم میباشد . و
تنها کانال ارتباط
انسان سالک با
مراتب الهی و
آینده های بهتر
او است . هر
گفته پیر و
تنها برای سالک
او، و گفته
های الهی میباشد
. که حلال و
حرام دینی معنی
پیدا میکنند، نه
هرچه آخوندی
ولو بدرستی از
گفته های پیامبر
نقل کند . که پیامبران
و امامان
گذشته، تنها
برای چند سالک
خود گفته اند
و صلاح دانستند،
و نه برای همه
انسانها و همه
زمانها و همه مشکلات
روانی
گوناگون آنها
. لذا ما در این
مقاله دعای جالب
و صریح امام صادق
را نقل میکنیم
که درخواست
پیر الهی از
خداوند است . أصل
عربی و ترجمه فارسی
و تفسیرات سلوکی
خود را بیان
میکنیم . امیدوارم
خواننده گرامی
با صبر و دقٌت
ومحبٌت بخود و
نسلهای آینده
خویش کمک کرده
باشد . و بقول محمد
بدون ( صبر و
صلات)، یعنی صبوری
در ارتباط با
مربٌی الهی
خود، و انجام توسٌلات
عبادی
وتمرکزات در
حضور ذهنی
صورت وسیله
الهی، میتوان بمراتب
تجلٌیات الهی
تا قاﺌم رسید . و
تنها این حدیث
که نقل از
امام صادق مینمایم،
واکنون منبع تاریخی
آنرا بخاطر ندارم
. تنها ذکر و
دعای طلب
شناخت پیر
الهی از خداوند
میباشد . که طالب
لقای الهی در
هر حالی میتواند
آنرا تکرار
کند . بخصوص در تنهاﺌی
شبهای انسان، که
در حکم نماز
شب او خواهد
بود . تا بپیر حسینی
مورد طلب سالک
رسید ، آنگاه هر
عبادتی را که پیر
گفت انجام
بدهد .

این حدیث
وذکر طلب
وسیله ای الهی
در سه قسمت اصلی
و چند قسمت
فرعی میباشد . در
قسمتهای أصلی
آمده ، که
سالک بخداوند
خطاب میکند . گرچه
هنور وسیله ارتباط
با خداوند را
ندارد .

١ - (
الٌهمّ
عرّفٌتی نفسک،
اِن لم
تعرّفنی
نفسَک لن
أعرفک قط ) یعنی
الهی که تورا
عبادت یا هوم
و اوم و توسٌل
سلوکی
مینمایم، استدعا
دارم که خودت
را بمن
بشناسانی . که
اگر خودت را
بمن نشناسانی
هرگز تو را
نخواهم شناخت .
بقول قرآن خدا
را تعریف
وتوصیف نکنید،
بروید ببینید
خداوند چگونه
خودش را بشما معرٌفی
و نشان میدهد . پس
آنگاه آنرا
توصیف کنید . که
سالگ بپیر
ودیگران
چگونگی دیدار
خود را میگوید
. گرچه قرآن خود
هزار صفت و
توصیف از خداوند
دارد . ولی شنیدن
و خواندن هیچ گاه
چون دیدن و
رؤیت رؤیاﺌی
بچشم دل، و در
احوالی الهی و
بدون دخالت
اراده انسان
نیست . معرفت
خداوند همان
عرفان و شناخت
نظری و کلٌی و
تئوری نیست . بلکه
معرفت و شناخت
خداوند همان شناخت
شهودی تجلٌی الهی
است . گرچه باز
سمبولیک و
مناسب عقل انسان
شاهد میباشد . وحدٌ
أکثر از تجلٌی
الهی برای نوع
بشری، همان شهود
ششم قاﺌم روح القُدُس
در سلوک وبا
ولایت ششم مصطفوی
ومحمدی زنده بمعرفی
خداوند یا پیر
کامل الهی
میباشد . که
برای سالک خویش
الوهیٌت
وپادشاهی
الهی و
پیامبری
مینماید . که
معادل پیامبری
اولی العزم
خود میباشد . ولی
تا شهود قاﺌم
برای نوع بشری،
شهود پنج
تجلٍی الهی
مقدماتی هست، که
نام پنج تن آل
عبا دارند . وهر
شهودی برای نخستین
بار، در یک تولد
بشری ودر سلوک
ممکن میباشد . تا
با ولایت برتر
الهی، سالک پس
از تجدید شهودهای
مقدماتی خود، بیک
شهود برتر و
برای نخستین بار
برسد . و شهود
متوالی این
مراتب حتمی است
که جهش
بتجلٌیات
بالاتر ممکن نیست
. و دو شهود تازه
در یک تولد
بشری نیز میسٌر
نمیباشد . و هر
شهودی برای سالک
شاهد آن، (این
همانی) مقام الهی
را بوی میدهد . که
از این همانی
شاهد ومشهود
در یک شهود و
وحدت وجود
مگوﺌیم . شهود
تجلٌی الهی
همان دیدن
ماهیٌت الله نیست
. که تنها
خداوند الله
تجلّی مطلق را
دارد . بلکه
(نور قائم)
سمبول ربّ
النوع بشری
(خودیٌت نسبی)
و نسبتا حقیقی
خداوند، و در
سطح مقام روح الهی
برای سالک ولایت
محمدی را دارد
. ویا همان
مقام (نور
مصطفوی) برای
کامل مسیحی، و
یا (نور
مرتضوی) برای
کامل زردشتی
میباشد . همه
این تجلّیات الهی
هفتگانه نوع
بشری، هنوز
خداوند الله
ربٌ الأرباب أهورمزدا
نیستند . بلکه وساﺌل
ومراتب
توسٌلات برای
سالکان شاهد
آنها میباشند
. که روح القُدُس
برترین تجلّی
الهی بشر است . پیر
کامل سالک دارای
تجلٌی نور
قاﺌم، خود
نیز مقام الهی
قاﺌم را برای
سالک دارد . ولی
تنها برای چند
سالک خود، وتنها
مربٌی الهی سالک،
و این همانی مقام
الهی قاﺌم را
برای سالک دارد
. و بتعبیر دیگری
پیر الهی
الگوی کمال
میسٌر برای نوع
بشری میباشد . و
در تولد نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد،
بشهود بالاتر
(نور رب ٌ
رحمان) ربٌ
النوع فوق
بشری فرشته
گونه خواهیم رسید
. که همچنان
مراتب تجلٌیات
الهی بالاتر، و
تا أبد بی انتها
برای همه
ارواح رسیده بنور
رحمان در پیش
هستند . که خداوند
الله نامحدود
در تجلٌیات و
صفات و امکانات
حیاتی ووجودی
میباشد . و
گرچه رسیدن بفرض
محال بدیدار
نور الأنوار
ربّ الأرباب
الله أهورمزدا،
هنور بخداوند
( هو) بیرون از
هر گونه فرضی از
عوالم وجودی
میباشد . که (هاهوت
و عمَّاء) جهان
وجودی (عدم ما
سواه )
میگوﺌیم . که
ورود بآن عالم
وجودی خداوند
(هو یا او)
وصاحب توصیف
(الخارج) از
هستی ها، و
عنوان
(الباطن)، باید
شاهد بدرجه
عدمیٌت برسد
که وارد هاهوت
شود . که آنگاه
نیز ورود و
دیدار و ادراک
در عدمیٌت نیز
معنی ندارد .

٢- (
اللّهمّ عرّفٌنی
نَبیّک، ان لم
تُعرٌفنی
نبیّک لن
أعرفه ) . یعنی
برای رسیدن
بنور روح القُدُس
قاﺌم، میسٌر برای
شهود تجلٌی
نوع بشری، و
بدون توسٌل
بیک ولیٌ الهی
مصطفوی ممکن
نمیباشد . که
برای رسیدن
بقاﺌم روح القُدُس
بدون وسیله ای
الهی و پیر
کامل الهی
حسینی از
ولایت مصطفوی
هیچ وسیله
دیگری کارساز نمیباشد
. و هر ولایت فقیه
فاسد و کاذب و
دجٌال، جز
وسیله دورتر
شدن از خداوند
نیست . که
جهنّم پروری
خواهد بود . وتنها
خداوند معرفی کننده
ولیٌ الهی، مناسب
طالب لقای الهی
میباشد . این
وسیله وولیٌ الهی،
خود درجه
نبوٌت را دارد
. که( نبیٌ)
دارای قدرت
تنبٌوء و نبأ
و خبر و الهام
ووحی از مراتب
بالاتر الهی
برای سالک
میباشد . آنهم
تنها برای چند
سالک احتمالی پیر
کامل که
پیامبری وپادشاهی
الهی دارد . و
تا زنده است
محمدی زنده، معادل
محمد اولی العزم
خود میباشد . و
هر امام زمانی
کامل حسینی
میباشد، وتنها
امام اوم
دهنده چند
سالک خویش است
. و نخست طالب لقای
الهی باید این
ولیٌ الهی را
شناخت . که
موضوع همین حدیث
میباشد . گرچه این
ولی ٌ مصطفوی
در هر جامعه و
دیانت و مذهبی
زندگی کند، که
در واقع تابع
چنان دین
ومذهب قشری و
غیر الهی نمیباشد
. و گوﺌی روح
محمد اولی
العزم در هر
زمانی در وجود
پیر کامل حسینی
میباشد . چون این
ولیٌ الهی
ونبیٌ سالک
بمعرفی خداوند
در رؤیا، تنها
هدایت کننده
ومهدی سالک
برای رسیدن
بنور قاﺌم روح
القُدُس
میباشد . شهود
آخر قائم
وواجب الهی پس
از پنج شهود
مقدماتی آل
عبا است . با
تسمیه الهی حسینی
و حسنی و
فاطمی و
مرتضوی
میتوان بمقام
ششم صورت مصطفوی
رسید . آنگاه پس
از تعلیمات (
مرگ ارادی قبل
از مرگ) است، که
سالک در رؤیا
بنور قاﺌم روح
القُدُس میرسد،
وخود نیز روح القُدُس
ومقدٌس
میگردد . چون بخلق
بازگردد
وتولٌد دوم
الهی خود را
بیابد، نام
تازه و الهی
از خداوند
خواهد داشت . و
با شهود هفتم عرش
رحمان، وی
محمدی تازه
نفس برای چند سالک
احتمالی خود
میگردد . وهفت شهود
قوس نزول خود
را نیز خواهد
داشت، وخود
شاهد در
پایان( حسینی
زنده) میباشد . لذا
تنها سلوک الهی
با مراتب
شهودی، عبادتی
مقبول خداوند
میباشد . و نه تکرار
اعمال اولیا، ولی
بدون تسلیم یک
ولیٌ الهی
زنده باشد . و بقول
محمد هرگز ابلیس
أهریمن
نمیتواند در
رؤیای کسی، صورت
محمد را بخود بگیرد
. شهود مصطفوی
نام محمد را
دارد، که در
حقیقت مقامی الهی
میباشد . و
آخرین رب ٌ
الفصل نوع
بشری میتوان
خواند . أنبیای
قبل از محمد
برای سالکان خود،
وولایتهای پنجگانه
اولی العزمهای
آدم کیومرث و
میترای نوح و
بودا و زردشت ومسیح
هر یک شهود نهاﺌی
خود را دارند . و
با هر نامی همان
مراتب پنج تن
آل عبا
میباشند . و
شهود پنجم
صورت مصطفوی
محمد، رساننده
شاهد خود بنور
قاﺌم روح القُدُس
میباشد . آنهم با
استقبال از مرگ
قبل ار مرگ
سالک، که ترک نوع
بشری خود را
مینماید . و
أندکی از
شاهدان روح القُدُس
و قیامت آنان
با شهود هفتم عرش
رحمان، پیامبرگونه
بخلق باز میگردد
. که محمدی
زنده برای چند
سالک خود میگردد
. و محمد سفارش
کرده بود همه شما
محمد شوید . ولی
نه تنها در
نام، که زنان
نام محمد
نمیگیرند . بلکه
از خداوند نام
تازه الهی
دارند و معادل
مقام محمد . یعنی
وسیله حمد و
پرستش سالکان
احتمالی خود خواهد
بود، که محمدی
زنده میگوﺌیم
. و این قسمت
دوم دعای طالب
لقای الهی، در
شناخت صورت مصطفوی
برای سالک میباشد
.

٣ -(
اللٌهمٌ
عرٌفنی
حُجٌتک ، ان
لم تُعرٌفنی
حُجٌتک لضللت
عن دینی) . یعنی
خدایا برای
رسیدن بنبیٌ
تو وسپس بروح القُدُس،
باید قبلا
بوسیله یک ولی
ٌ انسانی زنده
رسید که حجّت
ووسیله حجّ و
شناخت تنها پیر
الهی و رب ٌ
مربٌی الهی، وصاحب
مقام حسینی از
پنج تن برای
سالک میباشد . که
در این دعا
عنوان( حجٌت)
آمده که تنها قبله
و وسیله انجام
حجٌ أکبر
دیدار روح القُدُس
قاﺌم میباشد،
که مورد نیاز
طالب لقای الهی
است . که در
عبادات قبله
مورد تمرکز و
توسٌل داﺌم
در حضور ذهنی
از صورت پیر
کامل حسینی
میباشد، و اگر
خداوند بسالک معرٌفی
در رؤیا کرده
باشد . لذا خداوند
باید این ولیٌ
الهی پیر کامل
حسینی را معرفی
کرده باشد . که
دیگران با هر
ظاهر الصلاح و
صالحی چون هر
آخوندی، بقول
پیامبر ابلیس
در لباس کاذب روحانیٌت،
جز بجهنٌم
کارماهای
حیوانی، که نوع
میمون و خوک
بقول محمد
بهترین بخت
آنان خواهد بود،
نخواهند
هدایت شد . وتنها
پیر کامل حسینی
روح سالک را
در رؤیای
شهودی یمقام و
شهود دوٌم
حسنی امام زمان
زنده ولی نا
شناخته
دیگران میرساند،
که شهود دوم
الهی سالک
میباشد . و این دو
شهود حسینی وحَسنی
شرط لازم برای
دیدار شهود سوٌم
فاطمی، مادر الهی
نوع بشری و
اولیای الهی میباشد
. که اسامی شیوا
و دغدو و مریم
در ولایتهای
بودا و زردشت و
مسیح دارد . آنگاه
سالک بشهود
چهارم مرتضوی
و علامت رضایت
الهی میرسد . که
کاملان
بوداﺌی بعرش
مرتضوی
وکاملان زردشتی
بنور مرتضوی ایلی
و ایلیا، یا
همان علیٌ که پیامبر
بر مولا ٌ
گذارد که نام
حیدر داشت . و
اگر سالک با
ولیٌ الهی
مصطفوی محمد
باشد، که
مشیٌت الهی برای
دیدار روح القُدُس
وهم اکنون
باشد . که سالک
با مرگ قبل از مرگ
بشهود ششم
الهی روح القُدُس
رب ٌ النوع
بشری میرسد
ولو بخلق باز نگردد
و مقام
پیامبرگونه نیابد
. و اگر خداوند
چنین کامل مصطفوی
را شایسته نبوٌت
و تعلیم سلوکی
شایستگان
دیگر بداند، آنگاه
با شهود هفتم عرش
رحمان، و تولٌد
دوم الهی بخلق،
محمدی تازه
نَفَس باز
میگردد . که
تنها برای چند
سالک احتمالی
خود پادشاهی الهی
ووسیله الهی
میگردد . که ضمنا
هفت شهود قوس صعود
را بالعکس، هفت
شهود قوس نزول
خواهد داشت . و
یکی از بهشتیان
نوع فوق بشری را
خواهد بود . که
بقول قرآن دو
بهشت دارد، و
قبل از آن دو بهشت
دیگر . چنین
شناخت مقام
مصطفوی وروح القُدُس
و عرش رحمان، حجٌت
الهی ومدرک
توفیق الهی چند
سالک برای حجٌ
أکبر نور قاﺌم
میگردد . و خود
بامقام حسینی
و محمدی زنده تازه
نَفَس میگردد
. که ظاهرا
برای دیگران
از یک خواب معمولی
بیدار شده ، ولی
تولٌد دوٌم الهی
یافته است . و
روحی فوق بشری
و الهی در یک
تن بشری سابق میباشد
. تا دیگران که
اورا میشناسند،
شاید باور
کنند، وقبله
حجٌ سلوکی
آنان گردد . و
متولٌدین نوع فوق
بشری آینده، تنها
ارواح همین شاهدان
روح القُدُس
میباشند . که
شاهدان عرش رحمان
کنونی، بین
افراد فرشته
گونه فوق بشری،
در فصول باز
بالاتر از
دیگران
خواهند بود . که
شاید با ولایت
هفتم مهدوی، بتوانند
پس از تجدید
شش شهود
مقدماتی
پیشین خود، بشهود
هفتم نور
رحمان برسند . و
اگر شایسته پیامبری
مهدوی را نیز داشته
باشند، با
شهود هشتم عرش
رب ٌ برتر از رحمان،
مهدی تازه
نفسی زنده، برای
سالکان نوع
فوق بشری
خواهد بود . وهمچنان
انواع بالاتر
و بی نهایت تا خداوند
الله
أهورمزدا در پیش
میباشند . وهربار
الوهیٌت و
صفات و
امکانات الهی
بالاتری پیدا میکنند
. ولی امروز
شهود نور قاﺌم
ضرورت میباشد
. که با کمک پیر
حسینی بمعرفی خداوند
در سلوک الهی
مصطفوی، میتوان
به (نبیٌ الهی)
و شناخت مقام الهی
روح القُدُس میتوان
رسید . و دیدار
لازم و هرچه زودتر
حجٌت و شهود حسینی
پیر کامل، قدم
نخستین و
ضروری وموضوع حیاتی
این دعا وحدیث
امام صادق درویش
مصطفوی
میباشد . که برای
باور دادن علاقمندان
بامامان از شیعیان،
مورد تفسیر و
طرح در این مقاله
آمده است . در
این دعا طالب لقای
الهی بخداوند میگوید،
که اگر نتوانم
حجٌت الهی و
پیر کامل حسینی
و انسان کامل الهی
وزنده را بشناسم،
پس حتما دوچار
ضلالت و
گمراهی و
جاماندگی در
مسیر حرکت بسوی
خداوند میگردم
. که جز تکرار کارماها
در انتظار او نمیباشد
. که بجای رفتن
روحانی بنوع
فوق بشری، گرفتار
تولٌدات در
صورتهای نوعی
نسخ بدتر بشری،
و یا مسخ و
مسخره شدن
حیوانی چون میمون،
و شاید هم در گناه
بیشتر داشتن و
ستمکاری بخود
و دیگران، بفسخ
و گندیدگی
گیاهی و رسخ و رسوخ
جمادی، چون هر
قطعه سنگ و
أتم، ممکن است
سقوط جهنّم
جهان کنند . اگر
که باز بدتر
سقوط قهقراﺌی
تر در وسخ چون
چرک تحت جمادی
نروند . آنگاه
میلیونها و بیلیونها
سال عذاب تولدات
جهان را مکررا
خواهند داشت . که
دوباره وحتی صد
باره چون
بهمین نوع بشری
رسیدند، باید همین
سلوک الهی تا
شهود قاﺌم را
بنمایند . که
بی نهایت
انواع فوق
بشری بعدی را نیز
باید کسب کنند
. که بازگشت همه
بسوی خدا گفته
شده است .

پس تمام
مذاهب اسلامی
و مسیحی ومذاهب
زردشتی چون یهودیان
و علیٌ اللهی
ها که ایلی الهی
هستند . و دیگر
ادیان اسمی که
انبیای اولی العزم
نیز داشته
باشند، جز
آخوند پرستی و
جهنٌم پروری نمی
کنند . و بقول پیامبر
ابلیس و شیطان
پرستی است . و
اولیای دَجٌال
و فریبکار
میلیونها
انسان غیر سالک
میباشد . که
عمری نیز رنج عبادات
باطل خود را
دارند . پس نه
دنیا و نه
آخرت بعدی
بهتر را دارند
. بلکه آخرت و
عاقبت نسخ
ومسخ حیوانی در
جهنٌم جهانوم جهان
را خواهند داشت
و جهانی حسرت
وندامت . ( دین
من) در این دعا،
یعنی آﺌین و
روش و متدلوجی
من میباشد . که
همان سلوک الهی
و تنها مفهوم حقیقی
دین میباشد . (
دین) لفظی
باستانی همه
ادیان میباشد
. که بمعنی روش عملی
انسان، برای
معالجه
حقارتهای
روان آلوده بصفات
حیوانی است . و
همان( به دینی)
ایرانیان
زردشتی، وهمان
تکامل روحی و
بهبودی مقام
الهی روان انسان
میباشد، تا
شایستگی تولدات
فوق بشری آینده
در جهان را
بیابند . که
همان بهشت و
بهتر شدن صفات
والوهیٌت
روان انسان میباشد
. و الاٌ انسانهای
قشری بهر دین
ومذهبی غیر
سلوک الهی وبا
ولایتهای ششگانه
نوع بشری، و
برای رسیدن بشهودهای
ششگانه واجب الهی،
عملا جز( بد
دینی) و
گمراهی
ندارند . که
اگر بی دین
میبودند باز
بهتر از بد
دینی آنان
میباشد . و
تمام عبادات
قشری غیر
سلوکی، روح انسان
راهی برای
رسیدن بخداوند
را ندارد که
بیشتر دورتر
از خدا میگردند
. عبادت سالک
تنها اطاعت از
دستورات سلوکی
و تعلیمات دینی
پیر الهی بمعرفی
خداوند است . که
کمک خداوند ار
طریق هدایت پیر
کامل حسینی و
در هر شش
ولایت الهی، برای
انجام مراحل تخلیه
و پاکسازی روان
بشری، از عقده
ها و عقیده ها
و معایب
ومفاسد و
کمبودها و
آرزوها و
مطامع و صفات حیوانی
نوع بشری
میباشد . آنگاه
تحلیه بصفات الهی
بتعلیم و
تقلید از پیر
کامل الهی میسٌر
میگردد . و پس
ار تصفیه عقده
ها که بصورت عقیده
انسانی درآمده
اند . آنگاه پس از
تأمین ( شرایط لازم
تا شرط کافی)
از نظر داوری الهی
و خاص سالکان،
که حدٌ کفایت
از پاکسازی
برای کسب شایستگی
شهود الهی روح
القُدُس است . و
یا هر شهود نهاﺌی
ولایتهای سلوکی
دیگر . آنگاه
پس از تجدید
شهودهای مقدماتی
پنح تن
ولایتهای پیشین،
سالک با مرگ قبل
از مرگ و هدایت
و تعلیم ویژه
مقام شهود
مصطفوی، بنور
قاﺌم میتوان
رسید، که
آخرین وظیفه الهی
انسان بشری است
.

٤ - ضمنا چند
ذِکر جنبی با
سه ذِکر بالا
هستند، که
امام صادق
مطرح میکند . که
طالب لقای الهی
نیز میگوید . (
الٌلهمٌ
عاملنی بفضلک
و لا تعاملنی
بعدلک) . که
خدایا در هر
مرحله برای
توفیق سلوکی
من، با من
رفتار و داوری
خود را از محل
ٌ فضل و داده
ها و بخشندگی
خودت بوده باش
. که معمولا بخشش
خداوند و داده
های پاداشی او
بسیار بیشتر
از اطاعتهای سالک
میباشد . و اگر خداوند
بخواهد
رفتاری بر حسب
عدالت خود در
داوری با سالک
داشته باشد، هیچگاه
سالک
نمیتواند
توفیقی داشته
باشد . که کسی حق
ٌ مطلب ووظیفه
را نمیتواند
انجام بدهد . و
یا سالک هرگز نخواهد
بشرط کافی و
کمتر از ده در
صد در تخلیه و
تحلیه و دیگر شروط
لازم برسد . و
اگر خداوند
بمطلق عدالت خود
بخواهد داوری نماید
. ولی فضل و بخشش
و عفو و پاداشهای
الهی در حدٌ
کفایت نیز
بسیار زیاد
بوده و از نوع رحمتهای
الهی میباشد . که
مفید نجات و
تولد بهشتی نوع
فوق بشری آینده
خواهد بود . نعمتهای
الهی تا شهود مصطفوی
پنجم سالک
میباشد . واز
شهود ششم روح القُدُس
رحمتهای الهی آغاز
میگردد . شهود
قاﺌم و عرش
رحمان و تمامی
الهامات
لدنٌی کاملان الهی،
در بازگشت بخلق
پیامبرگونه ، که
رحمتهای الهی مفید
آینده فوق
بشری است . و
بقول پیامبر
با کمتر از ده
در صد از
معایب ومفاسد روان
انسان سالک، در
تزکیه نفس
حیوانی، و
تأمین شرایط لازم،
خداوند بشرط کافی
از نظر داوری
خود میرسد . که نجات
شهودی روح القُدُس
را هم اکنون
بسالک میدهد . که
برای پس از
مرگ طبیعی
واگذار نمیکند
. که احتمالا
سالک با یک
سرپیچی از
دستورات الهی پیر
کامل، همه نعمات
و شهود
مقدماتی خود
را از دست بدهد
. و بقول پیامبر
خداوند میگوید،
با هر قدم سالک
بسوی من که بر
میدارد، من
نیز ده قدم
بسوی او جلو میروم،
که سالک زودتر
بدیدار من در روح
القُدُس
تجلٌی الهی میسٌر
نوع بشری برسد
. لذا تولدات
فراوان فوق
بشری، برای
تکمیل این
پاکسازی
ژنتیک روحی
انسان میباشد
. زیرا نیاز بعقلهای
عظیم تر
میباشد ، که
معایب خود را
بتوان شناخت و
پاکسازی میسٌر
گردد . و لذا
میگوﺌیم در
أبدیٌت مطلق و
بفرض محال، میتوان
با عبور از بی نهایت
انواع فوق
بشری و
تکاملات روحی
وکسب تجلٌیات
الهی که علامت
رضایتهای الهی
هستند، بدیدار
نور الأنوار(
الله أهو)
میتوان رسید . که
بفرض محال باین
همانی کمالات
خداوند الله رسید
. که البته
آنگاه هنور بخداوند
(هو) بیرون از هستی
ها رسیده نشده
است . گرچه هر
بار با هر
تجلٌی الهی، الوهیٌت
ژنتیک روحی و
أصل وجود یک موجود
الهی شده، الهی
تر میگردد . و
رسیدن بمطلق و
بی نهایتی، اکنون
برای عقل انسان
میسٌر نیست . لذا
همیشه در حدٌ
کفایت از پاکسازی،
و کسب مقامات الهی
میتوان بیک مرحله
بهتر بعدی شایسته
گردید . که از تولد
هفت هزار سال
بعد در نوع
فوق بشری در
جهان در کره
زمین یا کرات دیگر
کهکشان راه شیری
میگوﺌیم . و در
هر مرحله تولٌدات
نوعی و شهودی،
الوهیٌت و
صفات الهی و امکانات
حیاتی برای روح
پیدا میشود . و
اکنون بنور
قاﺌم روح القُدُس
میتون رسید . که
سلوک الهی و
عبادت مقبول الهی،
در توسٌل با
وسیله الهی پیر
حسینی بمعرفی
خداوند، تنها
راه مستقیم و
فوری و راحت ومطمئن
میباشد . که هدف
این مقاله، و
تنها خواسته خداوند
و پیامبران و
امامان و
اولیای الهی
طول تاریخ میباشد
. ( فضل) و بیشتری
فضاﺌل و داده
های الهی و نعمتها
و رحمتهای
الهی خاص سالکان
میباشد . و غیر
سالکان نعمتها
و رحمتهای الهی
تولدات پیشین خود
را، اکنون اتلاف
در کسب لذٌتهای
نفسانی و
حیوانی خود میکنند
. و زحمات زندگی
هزاران سال
خود را در
لحظه لذٌت و
قمارهای زندگی
از دست میدهند
. که دوچار کارماها
و تکرار گذشته
ها در آینده
ها میگردند . دعای
(عاملنی ) یعنی معامله
و رفتار ومعالجه
معایب روانی
من را از محل
فضل ورحمت خود
بنما .

٥ -(
الٌلهمٌ صلٌ
علی محمد و آل محمد
) . که خدایا
وصلت و اتٌصال
و ارتباط
شهودی مرا با محمد
و آل محمد یا
اولیای الهی زنده
حسینی تأمین کن
. که ارتباط روحی
وشهودی با
محمد در شهود
پنجم صورت مصطفوی
شرط لازم برای
دیدار هم
اکنونی نور
قاﺌم روح القُدُس
میباشد . و آل محمد
تنها کاملان الهی
زنده بازگشته
بخلق هستند و
تا زنده باشند
. که بقول پیامیر
٣١٣ ولی ٌ
الهی زنده
همیشه در جهان
هستند . ویکی از
آنها را خداوند
بسالک معرفی مینماید
. ومنظور
سادات و
مدٌعیان
فرزند محمد و
علیٌ بودن، ولی
غیر سالک
وکامل الهی
نباشند . چه رسد
که آخوندهای غیر
سیٌد خود را
عالِم و
جانشینان
پیامبر میدانند
. و مدام بفکر حکومت
سیاسی بنام خدا
هستند . و خُمس
وزکات ومال مفت
و زنان فراوان،
و تحکٌم های
ستمگرانه بدیگران
مینمایند . که اینان
بقول پیامبر
ابلیسان در
لباس کاذب روحانیٌت
بوده ، ولی باطن
پر فساد دارند
و ظاهر الصلاح
میباشند . همه
أدیان اوٌلیه
آدم کیومرث و
میترای نوح وبودا
وزردشت و
انبیای
ابراهیمی
یهودی تا مسیح،
برای سالکان آنها
که طالب لقای الهی
باشند، در شأن
و سطح کمال نوع
بشری اولیای زنده
وجود دارند که
خداوند بآنها
معرفی مینماید
. اولیای الهی گرچه
در بین هم
زبانان خود، که
قبلا با آنها
در مذاهب قشری
بوده اند
زندگی میکنند،
که پس از نجات
سلوکی، هرگز
تابع هیچ یک
از مذاهب قشری
نمیباشند . ولی
بهتر باخلاق و
عادات و
مشکلات روانی
مردم خود آشنا
میباشند، پس بین
آنها زندگی میکنند
. تا شاید آنها
را هدایت بسلوک
الهی کرده
باشند . لذا ولی
ٌ الهی معرفی شده
الهی بسالک، در
بین مردم هر
دین ومذهبی
بوده باشند، از
آنها محسوب نمیگردند
. و تمامی اولیای
الهی همه
ادیان سلوکی، تنها
یک دین بنام
سلوک الهی را
دارند . که با
تفاوت مقامات
شهودی سالکان
آن ولایتهای
سلوکی
میباشند .

٦- (لا اله
الاّ الله . الله
أکبر و الحمد
لله و سُبحان
الله ) . یعنی
الهی که وسیله
پرستش من
میباشی، جز خداوند
الله الهی نیست
. بلکه همه مراتب
توسٌل عبادی
هستند . که ولیٌ
الهی هستند و
اله ووسیله
تألٌه
میباشند . ولی هنور
خداوند الله نیستند
. که حتی بفرض
محال بنور
الأنوار الله
أهور مزدا
برسند، هنوز بخداوند
( هو) بیرون از
هستی ها نرسیده
اند . و اینها
نمونه های معروف
( أذکار توحیدی)
دفع شرک احتمالی
میباشند . که
سالک بجای خداوند
ناچار است با
وسیله الهی
خود قبله گیری
نماید . و لذا سالکان
بهیچ وسیله ای
بجای خداوند
توجٌه نمی کند
. که پیر را نیز خداوند
معرٌفی نموده
است . و حتی قاﺌم
روح القُدُس
باز خداوند
الله نیست . وحتی
ربٌ رحمان که
احتمالا بعرش او
برسند باز
الله نمیباشد
. گرچه روح القُدُس
را رب ٌ عظیم و
خدای نادیده رحمان
را رب ٌ أعلی خوانده
میشوند . و
الحمد لله
یعنی حمد و
پرستش و ستایش
و قبله مورد
خطاب من تنها
الله است، و
نه وسیله موقٌت
من در پیر
الهی، وحتی
قاﺌم و عرش رحمان
. اما سبحان
الله یعنی
سالک در حال
تسبیح عبادی و(
سِباحه) و
شناگری
پیشرفت سخت
دریاهای
احوال و افکار،
مقصد سالک تنها
الله میباشد . که
برای نوع بشری
ربٌ عظیم قاﺌم
روح القُدُس
میباشد . اینها
چند نمونه از
أذکار توحیدی معروف
به (فاطمی) میباشند
. و بسیار
مراتب الهی
بالاتر بعدی نیز
خداوند الله
آهو نمیباشند
. چه رسد که
بمعنی خداوند هو
باشند . و
اجرای این اذکار
برای سالک
بشرط بیان بزبان
عربی نیست . بخصوص
اگر معنی (
توحیدی دفع شرک
)آنرا ندانند . و
سالک در فکر و
ادراک معنی آنها
را و بهر
زبانی باشد، قابل
تکرار هنگام توسّلات
عبادی هستند . نماز
معمولی پنج وعده،
منظور پنج
ناموس و
نامهای الهی
پنح تن آل عبا میباشد
. و صلات عربی
نیز بمعنی صله
ها و ارتباط
های پنحگانه
مراتب شهودی
هستند . و(
صلوات) بر
محمد و آل محمد،
همان صله ها و شهود
و توسٌلات
سالک هنگام
توجه بآنها بجای
خداوند الله
میباشد . ناموس
یونانی همان
نامهای و
اسرار شهودی
میباشند، که
مقدٌمات لازم برای
رسیدن بشهود
ششم نور قاﺌم
روح القُدُس
وظیفه نهاﺌی
انسان بشری و
هدف خداوند است
. حجٌ و حجٌت، همان
حق ٌ الهی
آغاز از پیر
کامل است . و
حجٌ کعبه تعلیم
نمایشی حجٌ
أکبر سلوک الهی
میباشد که
پیامبر آموزش
داده است . زیرا
پیامبر پس از یگانه
سفر تعلیمی حج
ٌ کعبه گفت، اینک
که هدای قربانی
خود را انجام
داده اید، که
پایان حج ٌ
کعبه است . پس اینک
نوبت آن است
که بحجٌ أکبر
بروید . که
همان ولایت سلوکی
و با پیر الهی
بمعرفی خداوند
است . و نه با
ولایتهای هر
فقیه سفیه
مذهبی و شاهد
این مراتب
شهودی که صاحب
این همانی
صفات و مقامات
الهی مشهود خود
را ندارند . اما
سالکانی که بمراتب
شهودی رسیده
ولی بنور
قاﺌم نرسیده
اند، در تولد
نسخ بهتر بشری
بعدی، در
ولایت الهی بالاتری
با تکرار
شهودهای قبلی
بیک شهود تازه
نورالهی میرسند
. که اگر نور قاﺌم
ششم بود، بعرش
رحمان و نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد
میروند . والاٌ
بدون پیمان
سلوکی و با نور
الهی آخر خود،
که لبٌیک
برحسب عهد
الست خود را
ننمایند، تمامی
کمالات و
شهودهای تولدات
پیشین خود را
از دست میدهند
. تمام مطالب
نماز رایج که پیامبر
برای عوام غیر
سالک مقرر
نمود، سمبول همان
مطالب اذکار توحیدی
میباشد . ولی چون
وسیله الهی و
حضور ذهنی یک
ولیٍ الهی ومراتب
شهودی را
ندارند، نماز
و دعایشان بقول
پیامبر
بخداوند
نمیرسد، که بصورت
دعا کننده کوبیده
میشود . که تحقیر
الهی آنان است
. و پیر کامل هر
دستور عبادی
بسالک خود
بدهد، همان
دستور الهی وپیامبر
است . وپیر بهر
سالک خود
میتواند بیک نحو
دیگری دستور
عبادی بدهد . که
بقول فردوسی عارف
الهی، چه فرمان
یزدان چه فرمان
شاه . که شاه الهی
سالک پیر الهی
او میباشد . درپایان
توصیه تکرار
این مطالب حدیث
را مینمایم، که
مورد تکرار
این نویسنده بوده
است . و بامٌید
قبول الهی از
خواننده گرامی،
طالب لقای الهی
وهم اکنونی روح
القُدُس بوده
باشد، تا
دوچار کارماها
و قهقراهای نوعی
مجدد بجهان نگردند
.

195M

حکمت
و فرهنگ سلوک
الهی است

اگر
هر ملٌتی بفرهنگ
خود افتخار
میکند، پس
ایرانیان
بحکمتهای
عقلی و الهی فرهنگ
خود مفتخر
هستند . که
منصفانه قابل
مقایسه با
افتخارات
فرهنگی ملل
دیگر نیست . که
ملل دیگر در
امور تاریخی ونظامی
گری و حتی
اختراعات و
اکتشافات
علمی ، هر یک
بجای خود نقش
انسان را در تمدٌن
نوع بشری و
فرهنک عقل
جمعی نوع بشری
، انسان را در
علوم بکره ماه
رسانده، و یا در
ماده بأتم و
ترکیبات ریز
تر داخل أتم نیز
رسانده است . ولی
در تکامل جهان
روح وروان، که
تنها قسمت
موجودیٌت
أصلی و نادیده
چشم ماده نگر
انسان است ، پیشرفت
عرفان وحکمت
که تنها هدف
اوٌلیه و أزلی
ونیز هدف
غاﺌی و نهاﺌی
خداوند مبتکر
و مدبٌر کلٌ
هستی است نرسیده
اند . که همچنان
بکمالات مطلق الهی،
یا همین بحث
فلسفی
وعرفانی و
حقیقی است که
در تصوٌف ایرانی
مییابیم پیش
نمیروند . حکمت
و عرفان و
فرهنگی که
آنرا سلوک الهی
و بهدینی
میگوﺌیم، روشی
است که بپیشنهاد
أزلی خداوند و
أنبیای درجه
اوٌل، و
پیگیری
اولیای الهی و
پیام آوران
الهی که تا
أبد برای رسیدن
روح فردی هر موجود
دنبال شده ومیشود
. که از فرمان
الهی کن فیکون،
برای شدن و
کینونت و کمال
جدا و سرکشی
نشود . روح فردی
هر موجود چون
شبنمی از
اقیانوس روح
الأرواح الله
أهورمزدا در
أزل جدا شده
که باید وحتما
از نردبان انواع
خود را در
صفات الهی
خویش بالا
ببرد، و
نزدیکتر
بصفات و
قدرتهای الهی
برسد . که در مورد
ما انسانهای نوع
بشری که أشرف محلوقات
شده ایم ، تنها
خواسته خداوند
در علٌت آفرینشها
میباشد . نوع انسانی
که تا کنون از
این نردبان انواع
وسلسله صفات
موفٌقانه بالا
آمده، باید بنوع
فوق بشری
فرشته گونه که
٥٥ قرن دیگر در
جهان آغاز میگردد
باید برسد . که هزاران
برابر عقل نوع
بشری و صفات الهی
وکرامات و
امکانات
فرهیخته تری
خواهند داشت، که
تکامل روحی شبیه
تر بخداوند را
خواهد داشت . که
بازگشت همگان بخداوند
مقصد الهی در
بی نهایت انواع
فوق بشری
وکرامات بالفعل
و بالقوٌه نوعی
کفته شده است . زیرا
هر نوع بالاتر
هزاران برابر عقل
و امکانات نوع
قبلی را دارد
وخواهند داشت .
مانند تفاوت عقلی
نوع میمون در جنگل
و انسان پیاده
شده در سطح ماه
که بچشم
میبینیم . و
تازه این اوٌل
راه آینده های
عظیم تر میباشد
. روح فردی هریک
از ما از أزل
بی ابتدا، در بی
نهایت از انواع
تحت جمادی
أثیری و تحت
أثیری، و
بینهایت انواع
جمادی
وفراوان انواع
مولکولی و
اورگانیک، بانواع
فراوان گیاهی و
انواع جیوانی
رسیده ، که در
نوع بشری باید
خود را
ببینهایت
انواع فوق
بشری تا
خداوند، درکمال
صفاتی و عقلی وروحی
پیش برود . زمانهای
بس دراز گذشته
و عذاب مشکلات
زندگی های نوعی
در جهنٌم جهان،
که تنها سیصد هزار
سال است که روح
بشری هر یک از ما،
از نوع میمونی
بأمروز بشری
رسیده وهر بار
با صفات و
کرامات نوعی وعقل
و احوالی الهی
تر رسیده، که
باید بنوع فوق
بشری پس از مرگ
برود . و الاٌ دوچار
قهقراهای کارماﺌی
وتکرار زندگی های
انواع حقیر قبلی
میشود . که از نسخ
ومسخ ومسخره شدن
و فسخ و گندیگی
گیاهی وحتی
امکان حقارتهای
بیشتر، رسخ و
رسوخ صفات
مواد ظاهرا مرده
در پیش دارد . که
بدتر در وسخ و
چون چرکی
تکرار گذشته
ها را در
آینده ها باید
بنماید . پس ارزش
این را دارد
که از راه الهی
برای جلوگیری از
این قهقراهای مکرر
بحث کنیم . که
همان سلوک الهی
که پیشنهاد شخص
خداوند بوده وهست
و خواهد بود . موضوع
نوشته های این
نویسنده است . و
در این مقاله
هشدارهای أنبیا
و أولیا
وعرفای تاریخی
فرهنگ تصوٌف
ایرانی را میآوریم
. که باید هریک از
ما بنوع فوق
بشری فرشته
گونه و سوپرمن
ها برسیم که باید
برسیم . ولو بقیمت
نکرار مکرر کارماهای
عذاب و رنج زندگی
های جهان جهنٌمی
بوده باشد .

این
تکامل روحی در
سلوک الهی
برخلاف تکامل طبیعی
حیوانات و
انسانهای حیوانی،
در مقام یک روش
و آﺌین و دین
ورزی بهدینی ارادی،
برای رسیدن
بایدآل کمال
در حدٌ کفایت
در احوال الهی
تازه، که در دوره
سلوک در هر
هفت شهود تجلٌیات
الهی که خاص سالکان
هر شش
ولایتهای سلوکی
اولی العزم
های نوع بشری
است، تا شهود ششم
آن در شهود
ولقای الهی
قاﺌم روح القُدُس
واجب حتمی
الهی برای هر
انسان، این ایدآلهای
مرحله ای در
سیستم سلوک الهی
هست . که تنها سالکان
موفق بکسب رضای
الهی بدان
میرسند . و با
تفاوتهاﺌی که
در هر ولایت سلوکی
هست . پیامبران
و عرفای تاریخی
ایرانی واز ملل
دیگر، هریک در
سطح تکامل روحی
ولایت پیامبر
اولی العزم کاشف
شهود تاره برتر،
فروان گفته ها
دارند ک تشویق
دیگران برای تفهیم
طرحهای الهی
برای سلوک الهی
دازند . و تفاوت
در مراتب شهود
هفتگانه و درجه
پاکساری روان خود
از عقده ها و
از صفات حیوانی
و عقاید عقده
ای وآرزوهای
جاهلانه وشهوانی
دارند . وما در
این مقاله
مجموعه ای از
حکمتهای عقلی وعرفانی
این أنبیا
وعرفا الهی را
مطرح میکنیم . که
از افتخارات
واقعی اجداد
ایرانی وانسانی
خود آگاه شویم
. که نمونه های
کوچکی از آثار
فراوان
عرفانی آنان میباشد
.

هدف
این نویسنده
تفسیر سلوکی وبرداشت
عرفانی
ومنظور الهی
از این گفته
ها میباشد . که اهمیٌت
لزوم سلوک الهی
هفت ساله را
نشان بدهیم . تا
خواست
خواننده و
یاری های مدبٌران
الهی هر کس
چکونه باشد . تا
پس ار مرگ لا
جرم بدون جرم
و کارماﺌی در نسخ
ومسخ باشیم . وهفت
هزار سال بعد
تولد نوع فوق بشری
در جهان را داشته
باشیم . و از صدها
هزار سال و
حتی میلیونها
سال تکرار
کارماهای
جهنٌم جهان نیز
محفوظ مانده باشیم
. و شاید هم بتوانیم
در نوع فوق
بشری با ولایت
هفتم مهدی موعود
محمد وسوشیانس
سوم زردشت
بتجلٌی الهی بالاتر
در نور رحمان
شهود هفتم، وحتی
شهود هشتم عرش
ربٌ برتر از رحمان
برسیم . که بهشتهای
نوعی واحوالی
عظیم تری دارد
. و تنها هدف خداوند
در فرمان کن
فیکون و شدن وتکامل
و بهبودی موجودیٌت
نوعی انسان در
تن و ذهن وروان
و روح الهی خود
برسیم . و اگر با
ولایت ششم مصطفوی
محمد و هر
کامل محمدی بمعرفی
خداوند بطالب لقای
الهی موفٌق
شویم . که بروح القُدُس
شهود ششم واجب
برای نوع بشری
برسیم . این
نویسنده تنها
نقل کلام
دیگران نمیکند،
که مشهودات شخصی
و تجربه های
آنرا نقل میکنم
. و هرکس باید تجربه
های خود را بنماید
. و شایستگی پندارهای
نیک و گفتارهای
نیک و
کردارهای نیک
را بیابد . که گوﺌی
از مراتب الهی
شواند . دین
ورزی سلوکی و
عاشقانه و عاقلانه
و عاملانه ، پرورشی
خاص الهی برای
کسب کرامات تازه
بتازه الهی، در
سلامتی تن و
سلامتی ذهن
وعقل و سلامتی
روان از عقده
ها تا بمدارک قبولی
الهی رسید . که همان
شهودهای هفتگانه
میسٌر نوع
بشری میباشد . گفتنی
های بیشتر خود
را در خلال بررسی
گفته های پیامبران
واولیای مورد
اعتقاد هم زبانان
خود مطرح کرده
ام . ودر مقالات
دیگری تفسیر
های سلوکی قرآن،
نمونه کتب
مقدٌس دیگر، و
نیر نه هزار
حدیث نقل شده از
پیامبر وامامان
را بعنوان نمونه
کلمات قصار و
حکمتهای
أنبیای همه
وملل را انجام
داده ام . و
تمام غزلهای حافظ
شیرازی که خود
تجربه کرده سلوک
الهی بوده، بعنوان
نمونه گفته
های عرفای دیگر
ایرانی را
تفسیر نموده
ام . که در
وبسایت این نویسنده
هست . ویا مقالاتی
علمی وفلسفی و
تکنیکی که آموخته
ام، در رابطه با
سلوک الهی است
مطرح کرده ام . و
اینک در این
مقاله مجموعه
ای ار احکام و
امثال
حکیمانه
وتمثیلی
سمبولیک گفته
های بزرگان را
آورده ام . که از
مجموعه
ارزشمند ( ده
خدا) عارف
استفاده کرده
ام . و عاقلان را
همین بس است
که بتوانند با
تأمٌلات
عرفانی خود، شایستگی
خود را تقویت کرده
باشند . که خود
نیم راه رسیدن
بخدا دانست که
راه بسوی خدا میباشد
. تا شاید با کمک
پیر الهی خود بمعرفی
خداوند بطالب لقای
الهی روح القُدُس،
خود نیز فروهر
و فرٌهه و از اولیای
الهی گردد . که
خداوند اورا بمستعدان
دیکر سلوک الهی
معرفی نماید . و
خیر وثواب
وکمالات دنیا وآخرت
امروز و پس از
مرگ را یافته
باشند .

بزرکان
الهی مانند
همگی ما ، انسانهای
عادی بوده اند
. که تفا وت در
استعداد روحی
از تولدات پیشین
داشته اند . که
خواستند با اراده
خود بلقای
شهود تجلٌیات
الهی تا روح القُدُس
میسٌر نوع
بشری برسند . با
این تفاوت که خواستند
و توانستند
برسند . وما
نیز باید چنین
کنیم . و الاٌ
کارماها
وقهقراهای
نوعی، بگذشته
های حیوانی
سقوط مقام الهی
روح خود
میکنیم . و
بجای آزار
بخود و دیگران
بپاکسازی روان
خویش در سلوک الهی
برسیم . که تقرٌب
بیشتری بخداوند
در صفات الهی بیابیم
. غیر سالکان ومخالف
نظام سلوک الهی،
حقارتهای نوعی
را دارند . ولی بعدم
ونیستی مطلق
نمیروند . بلکه
تکرار گذشته
ها در آینده
ها را خواهند داشت
. باید بروح القُدُس
ربٌ النوع بشری
قاﺌم رسید . که بفرض
محال در
أبدیٌت مطلق
بخداوند الله
آهورمزدا
برسند . که
آنگاه هنوز
بخداوند هو یا
او، بیرون از هستی
ها نرسیسده
اند . که الله و
أهو، یعنی این
هنوز خداوند هو
نمیباشد . که الله
در لاهوت و
خداوند هو
بیرون از هستی
ها در هاهوت
وجهان عدم ما
سواه رسیده نشده
. وپلٌه های
تعالی نوعی فوق
بشری فراوان
در پیش هستند . که
هر رب ٌ
النوعی در یک جبروت
است . که جبر
الهی برای هر تکاملی،
آنهارا باید طی
نمود . ولو بقیمت
تکرار
کارماها . و
اکنون در نوع
بشری وبا هدایت
پیر کامل ولیٌ
الهی بازگشته بخلق
پیامبر گونه، دستورات
عبادی او تنها
عبادت
پذیرفته خداوند
میباشد . ونه تکرار
آنچه انببای قبلی
بچند سالک خود
گفته اند . والاٌ
آنگاه شرک و
قشری گری و
آخوند پرستی خواهد
بود . بقول پیامبر
حتی اگر تمام عمر
روزها صاﺌم و
شبها قاﺌم باشند
، باز در قعر
جهنٌم و
حقارتهای مسخ حیوانی
خواهند بود . و
تنها سالکان ولایتهای
الهی بمراتب تجلیٌات
الهی در عوالم
الهی ونوعی ومعراجهای
تقدٌس برتر را
خواهند رسید . و
اینک برخی از حکمتهای
عرفانی اولیای
ایرانی که
اکثرا عرفای ایران
نیز بزبان عربی
گفته اند . که
مد زمان آنان بوده
. مگر عرفای
صوفی ایرانی که
بفارسی بیشتر گفته
اند . در حکمتهای
الهی نباید
بزبان بکار
برده آنها انتقاد
کرد . که مهم برداشت
سلوکی و
عرفانی آنها
باید مورد توجٌه
قرار گیرد .

١
–آبادی
میخانه
زویرانی ما
است . آبادانی
ولایت و طریقت
، وآبادانی روح
ما که همان عبادت
و موبد بودن سلوکی
است، نتیجه ویران
کردن روح بشری
حیوانی ما است
. ک مملو از عقده
ها وکمبودها
ومعایب
میباشد . که باید
با کمک و
تقلید پیر الهی
خود، کرامات
بالفعل نوع
بشری خود را در
تحقٌق کرامات
بالقوٌه و در
نطفه مانده
بکار برد . که آنها
را بالفعل برای
تولد بهتر بعدی
نمود . که پس از
شرایط لازم تا
شرط کافی، از
نظر داوری الهی
خاص سالکان
بتجلٌیات الهی
هفتگانه نوع
بشری رسید . که شهود
ششم روح القُدُس
قاﺌم، واجب نهاﺌی
از نظر خداوند
است . که سالک
را باحوال الهی
میرساند . وفداکاری
سالکان در دگرگون
نمودن ژنتیک
روحی، از نظام
حیوانی بشری بنظام
الهی نوع فوق بشری
رساند . و درجه
ای الوهیٌت
برتر یافت . که
اولیای الهی تا
زنده هستند
پادشاهی الهی بر
چند سالک خود
دارند . و
لذٌتهای بهشتی
را هم اکنون و
پس از مرگ در
تولدات فوق بشری
خواهند داشت . آرزوی
لقای الهی روح
القُدُس چنان است،
که سالک
عاشقانه و داوطلبانه
جان شیرین بشری
را در مرگ قبل
از مرگ میدهد . تا
بجانان الهی روح
القُدُس و
رضایتهای الهی
برسد . و تمام احوال
الهی خود را در
رؤیا های خویش
بچشم دل میبینند
. و بهشتهای چهارگانه
وچارکونه را خواهند
داشت . که غیر
سالکان حهنٌم
های چهارگونه
و چهارگانه را
و از هم اکنون
خواهند داشت .

٢
- آبان ماه را
بارانکی و دی ماه
را برفکی، فروردین
ماه شب ببار و
روز ببار . که
از لحاظ
کشاورزی
باران در ماه
ها مختلف است . که
ماه آبان أغاز
کشت با آندکی باران،
و دی ماه سرد
زمستانی نیاز برف
ودوری از سیل
دارند . فروردین
ماه و بهار، عملا
دوره کمال
بازگشت بخلق
سالکان موفق است
. که فرٌ و
فروهر وتاج شاهی
الهی دارند . وبا
دین ورزی سلوکی
بفرٌ و فروهر الهی
میتوان رسید . که
با أندکی تلاش
عبادی
وتوسٌلات سلوکی
سالکان، برحمتهای
سرشار عقل الهی
میرسند و
بالهامات لدنٌی
. و سالکان جشن نوروز،
وروز نوین و
تولد الهی را
دارند که شایسته
جشن تولد اولیا
از سالکان و
طالبان لقای الهی
میباشد . و شب وروز
رحمتهای الهی وعقلی
واحوالی دارند
. ومیتوانند
تنزیل منطقی داده
های عقل الهی خود
را بزبا ن انسانهای
عادی و بصورت مادی
تبدیل کنند . تاشاید
مستعدان
تعالی عقلی از
آن تنزیلات
منطقی وزبان بشری
پیر الهی خود فهم
کنند .

٣
– آب از سرچشمه
گل است . در
معقولات
انسانهای غیر
الهی و بدون
تزکیه نفس وپاکسازی
روان، ارتباط
روحی با
مدبٌران الهی
بالاتر را ندارند
. گوﺌی نشخوار
معقولات
حیوانی با
آلودگی های روان
خود ودیگران مانند
خود، و
گذشتگان را
راهنمای خود
دارند . در
حالیکه
معقولات اولیای
الهی و سالکان
آنها، سرچشمه
الهامی از
مراتب
تجلٌیات الهی بالاتر
را دارند . که گوﺌی
نظریٌات و
معقولات
فلاسفه
ودیگران غیر سالکان،
آب را با غربال
پیمودن
میخواهند بدست
آورند . که عملا
چیزی بدستشان
نمیرسد . چون
چیز تازه و
بهتر عقلی، و
برتر از عقل
جمعی و بشری حیوانی
ندارند . آب بر
آتش زدن یعنی
آتش جهنٌمی
کارماهای
انسانهای سالک
را خاموش
میکنند . که الهیٌون
عقل الهی را
در شهود تجلٌیات
الهی را
مییابند . که رشد
روح خود را مییابند،
و برای تولد نوع
فوق بشری آینده
خود بجهان
آماده مینمایند
. که هزاران
برابر عقل نوع
بشری ارزش
کمٌی و کیفی
دارد . وکار
این متفکران
غیر الهی همان
آب در هاون
کوفتن است . که
نتیجه ای از کوبیدن
وتلاشهای خود ندارند
. و آب پاک امیدوار
کننده ندارند
. که عاقبت غیر
سالکان پس از
مرگ جز کارمای
بجهان ندارند
. که کار آنها
کارما سازی جهنٌمی
در نسخ ومسخ
حیوانی بجهان
است . آب پاک تنها
رحمتهای الهی میباشد
که بسالکان
وکاملان الهی میرسد
. و بقیه معقولات
ناپاک آلوده ومنحرف
و عقده ای
وجهنّم پروری است
.

٤- آب
جوی خوش بود
تا بدریا رسد . آب
چوی قابل خوردن
است . تا چون
بدریا وشوری برسد
که غیر قابل خوردن
میشود . و
سالکان الهی
هستند که آب و
عقل پیر الهی خود
را دنبال
میکنند و
مینوشند . تا خودشان
را نیز بدریا
و منبع الهی و
نهایت کمال
میسٌر خود
برسانند . که دریای
عقلهای الهی برای
نوع بشری در
شهود ششم روح القُدُس
قاﺌم و غرش رحمان
و در بازگشت پیامبرگونه
بخلق میباشد . که
در بازگشت
بخلق و
رحمتهای عقل الهی
در شهودهای
عقلی و لدنٌی
میرسند . و هر
کامل الهی
بدرجاتی از
این منبع
میرسند که خود
نیاز دارند و
بکمال بیشتر
برسند . پس تبدیل
منطق الهی بمنطق
بشری میکنند . و
سالکان نیر بر
حسب استعداد
قبلی و
پاکسازی
کنونی خود، قدرت
درک معقولات
الهی مییابند
.

٥ –
آب حیوان درون
تاریکی است . آب
حیات وعقل الهی
محصول نهاﺌی
سالکان الهی
میباشد که چون
مراتب نهاﺌی
شهودی خود را
دارند . که حیات
بخش تولد نوع
فوق بشری است . و
این آب حیات برای
سالک در
تاریکی است . که
باید تاریکی عزلت
سلوکی خود را
طی کند . وعوالم
رؤیاﺌی و
تفکٌرات
تاریک خود را
با نور
روشناﺌی
انوار تجلٌیات
الهی، و چه بهتر
انوار شهودی
عرش رحمان را
بیابد . تا روز
نو و نوروز
خود را در
تولد دوم و
الهی را، پس
از مرگ قبل از
مرگ سلوکی را داشته
باشد . و
بتجلٌیات الهی
و شهودی و
عقلهای مربوطه
برسد . که آب حیات
آینده بهتر
است . و غیر
سالکان آب
حیاتهای حقیر حیوانی
نسخ ومسخ را
هم اکنون
مینوشند که معقولات
الهی را ندارند
.

٦ – آب
خواه و دست
بشوی . پیشنهاد
انجام سلوک الهی
برای انسان مستعد
تکامل روحی که
بدنبال سرچشمه
آب عقل الهی، در
پیر کامل
مناسب خود
بمعرٌفی
خداوند برسد . و
دست از دنیای بشری
وهرچه
دلبستگی بدان
در چهان دارد
رها کند . وحتی کرامات
بالفعل نوع
بشری کنونی
خود را صرف
امور مادی و
لذٌتهای بشری و
نوعی خود که سراسر
هوس است
ننمایند . تا
با کمتر از ده در
صد بقول پیامبر،
بکمال الهی و
شهود نهاﺌی
خود برسد . و
بقیٌه کرامات
بالفعل خود را
هر طور صلاح بداند
معصومانه مصرف
کند چون محاسبه
و بازخواست
الهی ندارد . که
در این سلوک الهی
ودوره کمال
الهی خویش با
تحقٌق کرامات بالقوٌه،
سرنوشتی بهتر
در ذخیره آخرت
نوع فوق بشری
خود را فراهم
میکند . و
باعقلی الهی
تر که الهام لدنٌی
عرشی خود را دارد
.

٧ – آب
خوش بی تشنگی
نا خوش است . بدون
تشنگی خوردن
آب مضر میباشد
. و اگر آب عقل الهی
بدون تشنگی و
عشق رسیدن
بلقای الهی و
تجلٌیات الهی
نمیباشد . این معلومات
و عرفان نظری
بدون عرفان
وحکمت عملی در
سلوک، باعث
ناخوشی و
بیماری و
قهقراهای
نوعی پس از مزگ
خواهد شد . ولی با
تشنکی وفهم و
هضم حقایق
عرفانی و عقلی
اولیای الهی
ضمن سیرابی
همچنان آماده
کسب وتشنگی بیشتر
برای آب عقل و
معقولات
بیشتر پیر است
. که آب حیات و
شراب بهشتی و
الهی میباشد .

٨ - آب
داند آبادانی
کجا است . که سرازیری
زمینهای پست
قابل زراعت طبیعتا
حیات بخش است . و
آب عقل الهی و
الهامات لدنٌی
تنها نزد اولیای
الهی بازگشته
بخلق پیامبرگونه
میباشد وتا
زنده باشند . که
باعث آبادانی
بیشتر و نجات
ار نوع بشری، و
از جهنٌم های
کارماﺌی
احتمالی
میشود . وفهم
حقایق الهی منجر
بدرخواست
حقایق عقلی
بیشتر وبرتر
میشود . ولی غیرسالکان
جاهل ومخالف
لزوم تکامل، روان
آلوده وحیوانی
ازآب
وجاودانگی
ومعقولات
عرفانی الهی محروم
میماند که دوچار
کارما ها میشوند
.

٩ - آب
در دید نداشتن
. که شرم و حیا ندارد
. و سلوک الهی
وتمرکر و
توسٌل عبادی
در سلوک و با
وساﺌل الهی، چون
نور صورت پیر کامل
بمعرفی خداوند
وتجلٌیات بعدی
را ندارند که سالکان
نتیجه تمرکر
عبادی چشمان پر
أشک و آب
میباشند گوﺌی
گریان هستند .

١٠ – آب
در کوزه و ما
تشنه لبان
میگردیم . که رفع
تشنگی را
ندارند . در
حالیکه در
کنار خود
اولیای الهی و
حکمتهای عقلی
و عرفان
فراوان دارند
. که میتواند
بسرچشمه عقل
در تجلٌیات الهی
برسند . که هر
تجلٌی الهی
خود یک سطح
کمٌی وکیفی و
عمق معنوی و
حتی عمیق مینوی
الهی خود را
دارد . گوﺌی
هریک از
تجلیاات یک هزار
سال انسان را در
قدرت وکمال روحی
میبرد . کوزه و
جام آب همان
کفته حافظ است
، که سالها دل
طلب جام جم از ما
میکرد . که در
سلوک الهی میتوان
بدان رسید وجم
و جمشید تازه وزنده
ای خواهد بود .

١١ –
آب دریا را نتوان
کشید، هم بقدر
تشبنگی باید چشید
. که دریای حکمت
الهی هرگز
پایان و عمق محدود
ندارد . ولی انسان
ظرفیٌت
کرامات
بالقوٌه او
چنان نیست که
همه معقولات
الهی را کسب
کند . که پیر
الهی نماینده
این دریای عقل
الهی برای سالک
است . و بقدر
تشنگی و طلب و
عشق ورزی و
جدیٌت سالک
است که بمراتب
شهودی بالاتر
تا شهود هفتم عرش
رحمان میتوان بالا
رفت .

١٢ – آب
را از سر بند
باید بست . اگر
خطر سیل باشد . والاٌ
آب عقل الهی
را باید ار سر
بند و سرچشمه
باید جست، که
نزد اولیای
الهی بمعرفی
خداوند است . و
نه نزد فلاسفه
نشخوار کننده معقولات
مردگان، و
آخوندهای
قشری مذهبی که
سلوک الهی
نکرده و بتجلٌیات
الهی نرسیده، ولی
خود را آیت
الله و آمده از
خدا، چون پیامبران
واولیای بحق
میدانند . که
در واقع آفت
الله برای گمراهان
غیر سالک
میباشند .

١٣ –آب
را زیر هفت طبقه
زمین میبینند .
که بسیار هشیار
و دور بین میباشند
. چه رسد که
آبهای عقلی الهی
را در هفت سطح
تجلٌیات شهودی
و عوالم الهی
و نیامده را جلوتر
میبینند . و
دریافت
میکنند چون
میفهمند .

١٤ –آب
راه خودش را
باز میکنند . که
عقل و داناﺌی
راه خود را نزد
مستعدان باز میکند
.

15– آب روشناﺌی
است . که آب عقل
و معقولات
الهی میباشد و
نه عقل
ومعقولات مادی
غیر سالکان
آلوده روان
بفراوان عقده
های عقیده شده،
و کمبودهای لازم
و فساد های مختلف
حیوانیٌت نوع
بشری که عقل مادی
روشناﺌی بخش نیست
. که تاریکی بیشتر
برای فهم انسان
فراهم میکند . و
علم را حجاب أعظم
گفته اند . ولی تعلیمات
الهی روشناﺌی
انوار تجلٌیات
الهی برای سالکان
وکاملان میباشد
.

١٦ – آب
زیر کاه . که انسان
مکٌار ومغرض
بموجب عقده
های روان خود
عمل میکند . و
همه معقولات و
حکمتها و
استدلالات
افراد دنیا پرست
ومادی، چون فلاسفه
چه رسد بآخوندهای
قشری جز فریب
نمیباشد . که جهنٌم
پروری است و
سرازیری مقام روحی
میباشد . ولی آب
عقل عرفانی وسلوکی
انسان سالک را
ببالای کوه که
سرچشمه آب پاک
است میبرد .

١٧ -آب
جو، تشنگی آور
بدست . تا بجوش
آیت از بالا و
پست . گفته
عرفانی ملٌای
رومی جمع کردن
معلومات توٌرم
افقی و چهٌنم
پروری است . که
منجر بغرق شدن
جامعه با چنین
آبهایی غیر
الهی میشود . ولی
تشنگی جستن و
علامت وطلب
پیدا کردن در سالکان
است . که آنگاه
آب کم از
رحمتهای الهی
انسان را سیراب
میکند . و برای
مراتب بیشتر
بعدی همچنان
تشنه تر
مینماید . واز
مادیٌات بی نیاز
میشود . از
بالا و پاﺌین
از الهامات لدنٌی،
در بیداری ویا
در رؤیاهای پر
حکمت شبانه .

١٨ –
آب که آمد
تیمٌم باطل
است . چه برای نما
ز گذاردن، ویا
برای رسیدن بسرچشمه
های عقل الهی اولیای
الهی . که باید
دوری از
آخوندهای قشری
ومذهبی نمود . اوم
وسلوک الهی است
و با آب عقل
عرفانی و
سلوکی . ولی
تیمٌم با خاک
بروی خود زدن،
همان افسوس
عدم سلوک الهی
واوم میباشد . یتیم
نیز انسان بی پیر
و پدر الهی
میباشد که سلوک
الهی ندترد .

١٩ – آب
نمی بیند
وگرنه شناگر
قابلی است . انسان
مسنعدی که
نمیتواند خود
را بآب و عقل
مراتب اولیای الهی
برساند . والاٌ
برخی که
سرچشمه
نمیرسند با چند
قطره آب پیر
اکتفا میکنند
ولی برخی خود
را بمنبع
ناپیدای الهی سرچشمه
های عقل الهی
در تجلیٌات
الهی میرسانند
. که پیر الهی
را از خدا وند
میخواهند ودر
رؤیا او را خواهند
شناخت . که
تنها او مناسب
سالک است . و نه
حتی دیگر اولیای
الهی زنده . که
طبیب باید متخصص
مشکل تن وذهن
و روان انسان سالک
باشد .

٢٠ - آتش
از خانه
همسایه درویش
مخواه ، کآنچه
بر روزن او میگذرد
دود دل است . که
درویش فقیر مطبخ
ندارد . آنچه
دیگران تصوٌر
میکنند، دود
دل آنان است . که
هنوز حسرت
نجات شهود
نهاﺌی خود را
دارند .

٢١ - آتش
بجان شمع فتد
کأین بنا نهاد
. که آتش شمع
نیز شمع را
میسوزاند . تا
دیگران را
روشن کند . و
اولیای الهی
با سوز دل خود قبلا،
و اکنون
بازگشته بخلق
پیامبرگونه
میسوزند، تا
نور و عقل
وحکمت
بسالکان خود
بدهند .

22 – آتش
سوزان بود
حیات سمندر . آتش
جهل وغضب و
گناه همه چیز انسان
را میسوراند . که
بآتش بدتر
جهنّم جهان
میبرد . ولی تنها
سالکان الهی هستند،
که در این
میان از زیر خاکستر
بصورت سمندر
پرنده سیمرغ، حیات
مجدد خود را
پیدا میکنند . که
از آتش دور
میشوند و بآب عقل
مراتب الهی و
عرفان پناه
میبرد . و هر
آتش را در
روان هوسباز
خود را خاموش
میکنند . وخود در
بازگشت پیامبرگونه
بخلق سرچشمه، بازمطیع
آب وعقل الهی
برای سالکان
خود میشود . که
از منابع الهی
بالاتر الهام
های لدنٌی
دارد که تبدیل
بمنطق
سمبولیک مادی
بدیگران
مینماید .

23 – آتش
کند هر آینه
صافی غُبار زر
. زر را برای ناب
وعیار پاکی از
زواﺌد باید
بآتش کشید . و
این نفس
امٌاره انسان است
که باید با
آتش بلایای
الهی دوره سلوک
آترا تصفیه
وپاک سازی نمود
. وسختی دوره سلوک
است که روح حیوانی
انسان را
تبدیل بروحی الهی
میکند . که شایسته
تجلٌی الهی وتولٌدات
فصول بهتر نوع
بشری میگردد . و
چه بهتر که در
تولد نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد با
شهود قاﺌم
روح القُدُس
موفق گردد .

24 – آتش
نفسان قیمت
میخانه شناسد
. مشتاقان سلوک
و لقای الهی و
دیدار سرچشمه
حکمت برتر
الهی در پیر
الهی است که قدر
و قیمت پیر
الهی و طریقت
و سلوک الهی
خود را دانسته
اند . که (می)مای و
ماء آب عقل در
میخانه طریقت میباشد
. و پیر الهی همان
ساغر الهی
برای چنان
شراب و آب حیات
و نجات میباشد
.

25 – آخر
بآستانه من
بأسر آمدی . خطاب
پیر کامل
بطالب لقای
الهی روح القُدُس
سالک که قبلا
برای تسلیم شدن
امتناع مینمود
. و یا دست بدست
و امروز و
فردا میکرد . عاقبت
چون بدریا رسید
أسیر پیر الهی
خود در یک پیمان
و سوگند سلوکی
شد . و یا سالک
جدا شده از اطاعت
پیر باز بتوبه
و ندامت و
پوزش آمده است
.

26 –
آخر سر أنجام
جز خاک نیست . گفته
خداوند بغیر
سالکان است که
عاقبت بزیر خاک
میروند . وخود
نیز در مقام
روحی بحقارت
میروند . مگر
بسلوک الهی بپردازند
که بعوالم الهی
و معراجهای
شهودی وتولدات
بهتر برسند . گرچه
تن و ذهن و
معقولات مادی
و سرمایه های
مادی خود را
بزیر خاک
بفرستد . ولی روح
الهی شده در
مقام عرشی، خود
سایبان و بهشت
سوٌم انتظار
تولد بهتر را دارد
.

27 – آخر
شاعری اوٌل
گداﺌی است . ادٌعاهای
باطل وحقیر
غیر الهیٌون
هرچه باشد و
فلسفه نمایند عملا
باید بگداﺌی
اولیای الهی بروند
. تا حکمتهای تازه
بگیرند . که ابن
سینای عالم و
فیلسوف
بگداﺌی
خرقانی عارف
رفت . و ستایش
أبوالحسن
خرقانی برای حفظ
آبروی بوعلی
بود .

28 – آخر
شاه مَنشی کوت
کِشی است . تکبٌر
ورزیدن
وادٌعاهای
بزرگ پنداری و
ادای پادشاهان
و ثروتمندان
نشان دادن، ولی
خود در فقر
مالی وحقارت
عقلی ومقامی
باشد ، کارش
چون خران و
استران کود
کشی وحمل زباله
خواهد بود .

29 – آخر
گذر پوست
بدبٌاغ خانه
است . که پوست
حیوانات پس از
کشته شدن
بدبٌاغی میرود
ولی انسان
الهی شده پوست
می أندازد . ولی
غیر سالکان با
مرگ در
کارماهای مکرر
پوست آنها
بدبٌاغ خانه میرسد
.

30 –آخر
ملاٌﺌی اوٌل گداﺌی
است . که ملاٌی
آخوند مدٌعی
کاذب خدا
شناسیٍ، که
بدترین خدا
شناسی قشری را
دارد، عاقبت بحقارت
و گداﺌی
میافتد . که
خمس وزکات
میحوید . و از خداوند
الهام لدنٍی و
عقل الهی و
مقام بهتر
روحی
نمیخواهد . و
اگر عاقل باشد،
بگداﺌی در
میخانه پیر
کامل الهی
بدریوزگی
میافتد و پیرو
پیر و خداوند
میگردد . آخوند
مگر پس از آتش زدن
عمٌامه خود، و
محتویات فکری واعتقادی
کلٌه خویش
میتواند
بسلوک
بپردازد .

31 – آدم
با کسی که
علیٌ گفت عُمر
نمیگوید . سالک
با علیٌ و پیر
ولایت علیٌ، که
برای سلوک
پیمان بست و
یا علیٌ گفت . و
طلب همٌت از
ولیٌ الهی خود
بمعرفی خداوند
نمود، هرگز
بامور دنیوی و
بشری و بآخوندهای
جاهل قشری و
هر غیر ولایت
علیٌ مراجعه
نمی کند .

32 –
آدم با یک بار
عمل زشت أهل
آن عمل نشود . که
سالک مدٌعی
سلوک الهی و
تخلیه وتحلیه و
اجرای اعمال عبادی
و دستورات پیر
کامل، حتی یک بار
کاری بر خلاف
بکند که زشت
وحرام او
بتحریم پیر
الهی باشد
سرکش است . مگر
که بدون اراده
کرده باشد . پس توبه
مجدد با پیر
لازم دارد آنگاه
با عفو و گذشت پیر
همچنان أهل عمل
و سلوک خواهد بود
.

33 – آدم
بامٌید زنده است
. انسان سالک
بامید نجات
شهودی
بالاتری، باید
رفع مشکلات
روان کند . که مانع
از تعالی
شهودی او است . اگر
تمام عمر را
بدان ادامه بدهد،
آدم وانسان الهی
میگردد . وچون بخلق
بازگردد، این
همانی مقام الهی
پیامبر اولی العزم
خود را دارد . و
پیامبری زنده برای
چند سالک احتمالی
خود . که امید
نجات و هدایت
سالکان خود
میگردد .

34 – آدم
بی سواد کور است
. چه اینکه نتواند
چیزی ببیند، یا
علم و حکمتی بیاموزد
. و یا غیر
سالکان که حکمتهای
عقلی والهی و سلوک
عملی را ندانسته
باشند، که
همچنان کور
ونابینا از
دیدار انوار
تجلٌیات الهی
میماند .

35 – آدم
تا کوچکی نکند
بزرگ نشود . کودکی
مقدٌم در زمان
برای بزرگ شدن
است . و سالکان
تا تواضع و
اظهار کوچکی
بپیر الهی خود
نکند، وحتی بدیگران
متواضع باشد، ببزرگی
الهی در کسب
تجلٌیات
شهودی و
مقامات الهی
چون پیر الهی خود
را نمییابد . و
تا شاگردی نکرد
نمیتوان
استاد شد و تا
بخشش نداشته
باشد خداوند
نیز اورا نمی بخشد
.

36 –
آدم دوبار
باین دنیا نمی
آید . اگر
بخواهد وظیفه الهی
خود را بعدا
انجام بدهد . واگر
که بمیرد باز
مانند امروز
خود بدنیا در کرامات
بالفعل وبالقوٌه
نوع بشری که
دارد نخواهد بود
. بلکه در نسخ
ومسخ و صد ها هزار
تولدات نوع
حیوانی نیاز دارد،
تا دو باره
بامرور بشری برسد
که وظیفه حتمی
الهی خود را
انجام بدهد
وبا شهود روح القُدُس
بتولدات نوع فوق
بشری فرشته
گونه برسد . وخود
نیز مقدٌس و
الهی شود و
شایسته لقای الهی
ربٌ النوع
بالاتر .

37 – آدم
گرسنه ایمان
ندارد . انسان
باید اول در
تن خود سلامتی
و بی نیازی باشد
تا بسلامتی احتمالی
ذهن وروان خود
برسد . که در
سلوک با عقل الهی
پیر و الهامات
الهی خود، پاکسازی
تا حدٌ کفایت از
نظر داوری الهی
برسد، که مدرک
الهی پایان
ایمان راستین
و اوم و مؤمن
الهی شود . وتمام
این مراحل حیاتی
خود سازی در
سلوک الهی با
ولیٌ الهی میسٌر
میباشد .

38 - آدمی
از نو بباید
ساخت وز نو
عالمی . تربیت
الهی انسان که
آدم شود و
آدمیٌت بیابد،
باید از نو
ساخته شود . در تخلیه
از گذشته ها
وحتی از
کرامات نوع
بشری کنونی خود
بگذرد . تا
بکمال الهی
ومراتب شهودی
برسد، که احوال
الهی و در
سلوک دست میدهد
. که عقل الهی
یافتن است . زیرا
عقل چون علم
آموزشی نیست، که
در مکتب و
کناب پرورش
عقلی بیابد . مگر
در تخلیه و
تحلیه سلوکی تا
تجلیه های هفتگانه
نوع بشری و با
ولیٌ الهی بمعرفی
خداوند باشد .

39 – آدمی
بعیب خویش نا
بینا است . که سالکان
فراوان عقده
ها و آلودگی
ها در روان نا
خودآگاه
دارند . که
تنها پیر الهی
آنها را از
رؤیاهای
نفسانی و
شهودهای صالحه
سالکان خود
درمییابد . و
بسالک متذکٌر
میگردد . آنگاه
سالک متوجٌه هرعیب
خود میگردد، و
متنفٌر از چنان
صفت خویش میشود
. و آنرا ترک میکند
و تخلیه از آن
عیب میسٌرمیشود
.

40 – آدمی
جایز الخطا
است . حتی اولیای
الهی هنوز در
بشریٌت در
امور دنیوی خود
هستند وامکان خطا
را دارند . و
بخطای خود معترف
میباشند
وجبران لازم را
میکنند . و
سالکان نیز
عیب های فراوان
دارند . و مدام شناخت
عیب خود، و
ترک آنها در
تزکیه وپاکسازیبیشتر
نفس امٌاره خود
مینمایند . که پس
از تخلیه و
تحلیه است که بتجلیه
های هفتگانه
الهی خود میرسند
. گرچه تا حدٌ
کفایت در شرط
کافی از نظر داوری
الهی بنجات
میرسند .

41 – آدمی
را آدمیٌت لازم
است . باید اسم با
مسمٌی بود . و
گفتار و کردار
و رفتار نیکو
داشت . که تنها
صفاتی هستند
که بکمال عقلی
و حتی الوهیٌت
خود آشنا
میگردند . گرچه
سالکان
ملامتی تنها
در دوره سلوک
عملا خلاف میکنند،
که ناظران
آنان را بکمال
سلوکی
نشناسند . که باعث
تکفیر نشود ، وخود
باوری در سالک
نشود و
ریاکاری
نکرده باشد .

42 – آدمی
را بدتر از علٌت
نادانی نیست . که
هر عیب انسان
یا دلیلی دارد،
ویا چاره ای
برای آن هست . ولی
نادان وجهالت است
که بدترین عیب
انسان میباشد
. که نه فقط با دیگران
که حتی اکنون
و پس از مرگ
جهنٍم های
کارماﺌی و
قهقرای نوعی
دارد . و تنها
چاره احتمالی این
جهالت
ونادانی، کسب
آدمیٌت سلوکی
است . ونه
آدمیٌت بصورت
وظاهر انسان .

43 – آدینه
اش را گم کرده
است . چه روز چمعه
و آرامش را
فراموش نموده،
و یا وقت
استراحت هفتگی
خود را گم کرده
. که مدام در تلاش
بی نتیجه شهودی
است . و یا در
سلوک الهی
نمیباشد، که با
تجلٌیات الهی خود
جمع وجم گردد . ووحدت
وجود الهی بیابد
. که در بازگشت بخلق
پیامبرگونه، جمعه
و آدینه خود
را داشته باشد
. که آدینه
همان أدینه، یا
بدون سلوک
الهی ووظیفه
دین ورزی است . وچون
بمعصومیٌت و
کمال الهی خود
رسیده باشد . که
بقول پیامبر
حتی گناه او
ثواب خواهد
بود .

44 – آرزو
بر جوانان عیب
نیست . که هر
آرزوی را
زودتر از زمان
خود بنماید . بخصوص
برای نجات
سلوکی، که
سالکان با روح
حیوانی نا
مناسب نجات
زودتر، و راحت
تر بمراتب شهودی
واحوال الهی
بخواهند
برسند که از محالات
میباشد . مگر
پس از تأمین
شرایط لازم تا
شرط کافی از
نظر داوری الهی
که خاص سالکان
ولایتهای ششگانه
میسٌر نوع
بشری است .

45 - آری
باتٌفاق
میتوان جهان
گرفت . چه در
امور دنیوی
وجهان گیری، و
چه در سلوک
الهی وتوافق
وهم فکری و
اطاعت از پیر
کامل الهی، که
بجهان وعوالم
الهی شهودی
بالاتر را
خواهند رسید .

46 – آزاد
شود بعقل بنده
. که سالکان با
عقل جستجوگر
مراتب الهی، میتوانند
بآزادی از پیمان
وتعهٌد سلوکی،
و از طلسم نوع
بشری و از خطر
قهقراهای
بدتر جهان
آزاد گردند . اگر
بندگی سلوکی و
اطاعت پیر
الهی خود کند .

47 – آزادگان
تهی دستند . که
کاملان آزاد
شده از خطرات
آینده بشری
خود، واز پیمان
با خدا وپیر، چیزی
برای آنها از
مال دنیا و
دلبستگی های بدنیا،
و حتی از
کرامات
بالفعل نوع
بشری خود
ندارند . که
حقٌ استفاده بهشتی
از آنها را
داشتند، ولی
خرچ دیگران
میکنند . تا
خداوند در تولدات
بهشتی وتکامل
روحی ونوعی
بآنها عوض
بدهد . ونیز
همیشه چشم
پوشی دارند . و
جز نقطه تمرکز
وتوسٌلات
عبادی برای
رسیدن سالکان
بلقای الهی و
روح القُدُس
آخرین وظیفه
الهی، توجهٌیٍ
بنقطه دیگر ندارند
.

48 – آز
بگذار و
پادشاهی کن . انسانی
که ترک طمع
وکسب مادیٌات
دنیا و مقامات
اجتماعی
میکنند چون
پادشاهان
خواهد شد . و
بکمال الهی و
پادشاهی الهی
برای سالکان خود
میرسد . ومانند
پادشاهان ترس از
چیزی و یا از
هر خطری نگرانی
ندارند .

49 – آسان
گردد بر آنچه
همٌت بستی . از کوشش
وهمٌت و سلوک الهی
بدون وقفه
داشته باشد، تمام
مشکلات راه را
که دیگران
میگویند، برای
سالک عاشق پر همٌت
نیست . وحتی
برای او محسوس
نیست . همٌت
بستن که چون لنگ
بر کمر بستن
که نشانه قصد انجام
کاری جدٌی
میباشد .

50 – آسایش
بود بنیاد
خواری . اساس اوٌلیه
خواری وذلٌت و
حقارتهای
اخلاقی و
اجتماعی، چه
رسد بآسایش از
خطرات جهنٌم
قهقراهای نوعی،
همان تن پروری
و آسایش طلبی
است . که سالکان
چند صباحی تن بتلاش
میدهند . وخواب
وآسایش را بر
خود حرام
میکنند . مگر
بکمال الهی و
امتیارات شهودی
ونوع فوق بشری
برسند و
پادشاهی الهی
بر دلهای چند
سالک احتمالی خود
کنند .

51 – آسایش
دو گیتی تفسیر
این دو حرف است،
با دوستان
مروٌت با
دشمنان مدارا
. دو گیتی
دنیای امروز
بشری، و دنیای
آینده پس از
مرک و بعد از
کمال الهی جستن
در مراتب
شهودی در نوع
فوق بشری است . که
نسبت بنوع
بشری آنگاه آسایش
معنی پیدا
میکند . اجرای
این دو نکته
که قابل تفکیک
بجرﺌیٌات
بیشتری، ودر
سلوک الهی
تفسیر شدنی است
. که با دوستان
محبوب الهی پیر
کامل خود پناه
برده باین
کامل الهی، که
مروٌت و
مردانگی
ووفاداری نمودن
است . وبا دشمنان
و مخالفان راه
الهی خود
مدارا و دوری میکند
و بحث وجدال
چون آخوندهای قشری،
برای
غیرسالکان
وچه رقیبان
دنیا پرست بر
سر مال ومنال،
مدارا وآسان
میگیرد . و با
گذشت و بخشش و
اخلاق نیکو، وحتی
کمک بآنها و
عفو خطاهای
آنان، دل آنها
را بدست میآورد
وخطر آنها را
از خود دور مینماید
.

52 – آسمان
را کسی نخواند
ضعیف . نه فقط آسمان
نا محدود، و
هزاران خطر که
از آسمان واز عوالم
الهی بروان
انسان میرسد . پس
نباید آنها را
نادیده گرفت . وخود
بزرگ پنداری و
تکبٌر داشت . بخصوص
آسمان بمعنی
مراتب وعوالم الهی
نادیده و
مدبٌران امور
انسانها . و
طبیعتا چنان
خطراتی دارند که
قابل تصوٌر
انسان نیست . پس
باید با کسانی
که از
آسمانهای
جهانی و عوالم
الهی وروحی
گذشته اند، آنان
را توانان
دانست . واز کمکها
و هدایتهای
آنها استفاده
کرد . چون کمک
اولیای الهی برای
سالکانشان .

53 –
آسودن
امروزین رنج
فرداﺌین است . امروز
اگر تن پروری
کرد وتکامل
روانی نیافت و
فکر فردا را
ننمود . لاجرم
فرداها مجرم
کارماﺌی در
پیش دارد . بخصوص
پس از مرگ و
قهقراهای
تولدات
حقیرتر نوعی، در
نسخ ومسخ
حیوانی را که
بچشم میبینیم
خواهد داشت . زیرا
هرکس بمراتب الهی
ونوع فوق بشری
وهرچه زودتر نرسد
، حتما حقارتهای
نوعی مجدد
درجهان را
خواهد داشت . تا
باز پس از صدها
هزار سال
بهمین نوع
بشری، ولزوم
شهود قاﺌم، ایدآل
کمال میسٌر
نوع بشری باید
برسد که خواهد
رسید . ولو بقیمت
تکرار مکرر
کارماها . زیرا
فرمان کن
فیکون و تکامل
را باید انجام
بدهد .

54 – آسیا
باش درشت
بستان و نرم باز
ده . چوت آسیاب
که آرد میکند
ودرشتی ها را
نرم مینماید . وانسان
عاقل سالک
درشتی دیگران
را با نرمش وگذشت
ومدارای خود، عکس
العمل نرم
نشان میدهد . و
حکمتهای الهی
کلٌی پیر کامل
واولیای را میگیرد،
و بجزﺌیٌات آن
در عمل و
تفکٌر بدانها میپردازد
.

55 – آشپز
که دوتا شد، آش
یا شور است یا
بی نمک . نه فقط
در یحتن غذای
چند طبٌاخ، بلکه
پیر الهی و
راهنمای روحی انسان،
تنها همان پیر
کامل بمعرفی
خداوند باید
باشد . حتی اگر
دیگر اولیای
الهی را شناخت،
باز تنها بهمان
دستورات پیر خود
بمعرفی خداوند
سوژه عشق ورزی
اکتفا مینماید
.

56 – آشنا
داند زبان
آشنا . همدلی
وهم فکری وهم
حالی تنها در
سالکان
میباشد . که
همگی یک هدف الهی
و حکمتهای عرفانی
دارند . و نه
چون فلاسفه و
آخوندهای
قشری درهمه ادیان
ومذاهب که
یکدیگر را
قبول ندارند و
بر سر وکلٌه
هم میزنند . ژنتیک
روحی سالکان مطلقا
مانند هم و
یکسان نمی
باشند . بلکه شبیه
بهم در کلٌیات
هستند .

57 – آشنا
کن باز را، که
خود همی داند
شکار . پرنده باز
چشم بسته شکار
نمیتواند
بکند . و انسان مستعد
بخودی خود تکامل
نمیتواند
بیابد . تا در
جنگل دنیا
بخواهد راهی
پیدا کند . که
باید با پیر
الهی راه نجات
را آشنا گردد . که
پیر فنون کار
تکامل را
بسالک خواهد
آموخت . تا
سالک راه درست
الهی خود را
بتواند پیدا کند
. و شکار مراتب احوالی
و رؤیاﺌی و
عقلی و شهودی
مراتب الهی را
خود شخصا با
عمل کسب نماید
.

58 – آفتاب
لب بام است و
غروب نزدیک . و
عمر انسان
خاتمه
یافتنبی است . باید
جبران غفلت ها
را نمود .

59 - آفت
العِلم
النِسیان . فراموشی
علم و ترک تجربه،
ویا عدم تمرکز
در وساﺌل الهی
شناخته شده از
خداوند، آفت و
أفتادن از
مقام روان سالک
است . که بقهقرای
نوعی پس از مرگ
میرود . و بدون
داشتن مراتب شهودی
سقوط از مقام روحی
کنونی میباشد
.

60 – آفتی
نبود بتر از
نا شناخت . مصیبتی
بدتر از این
نیست، که انسان
نا آشنا
بحقایق الهی ووقایع
زندگی باشد . بخصوص
ناشناختن
وساﺌل الهی
ومربٌی الهی
پیر کامل بمعرفی
خداوند برای کسب
تجلٌیات شهودی
. والاٌ
قهقراهای نسخ
ومسخ بدنبال
خواهد داشت، و
تکرار گذشته
های حهنٌمی
جهان .

61 –آفرین
باد بر این
همٌت مردانه
تو . بسالک واصل
بتجلٌیات
الهی گفته میشود،
که فرٌ شاهی
الهی را یافته
و شایسته
آفرین گفتن
است . همٌت و
هوم و اوم و
سلوک الهی و
جدیٌت او است . و
مردانگی در ریش
و سبیل نیست . که
در مروءت ومروٌت
و همٌت
مردانگی چون رستم
زال، که بأوج
کمال و قلٌه
البرز رسیده و
دیو نفس امٌاره
خود را کشته، و
تاج شاهی را
بر سر گذاشته
است . و خود نیز
فرشته ای الهی
وچون دیو سفیدی
پاک و عظیم
شده، که بهشتهای
چهارگانه
وچهارگونه
الهی شایسته شده
است . بخصوص بهشت
چهارم تولد در
نوع فوق بشری هفت
هزار سال بعد .

62 – آقا
بالاسر . چه کارفرما
باشد، ویا پیر
الهی مراقب
سالک . که در
انجام اعمال سلوکی
و دستور دهنده
سالک که آقای او
میباشد . (آقا همان
هخای) زردشتی
است . و الاٌ
غیر کاملان
چون آخوندها
را( آغا)
میگویند . گرچه
بناحق بهر زنی
آغا میگویند . که
زنان مردان الهی
میتوانند
باشند . و
مردان زنانه صفات
خیلی بیشتر
هستند . مردان
سالک در حکم زنان
پیر در اطاعت
میباشند . و
غیر سالکان
(أمرَد) ونامرد
و متمرٌد بر خواسته
خداوند و فطرت
خود میباشند .

63 – آلت
الرﺌاسه سعه
الصدر . لازمه
ووسیله انجام ریاست
وبرتری، داشتن
سینه فراخ در صبر
وگذشت و پر
حوصله نیاز دارد
. که این راز مدیریٌت
و نیکوی
اولیای الهی
با سالکان خطا
کار خود
میباشد . سینه
وفکر و روان ذات
هرچه پاکتر از
آلودگی ها .

64 – آنجا
که بصر نیست
چه خوبی و چه
زشتی . چه کوری
چشم یا کوردلی،
که خوب وبد را
از هم
نمیشناسد . وحتی
خوبی هر أمر
که ظاهرا بد میدانند
. که در هستی
چیز بدی نیست
همه خوب هستند
یا خوب تر . و با
چشم بدبینی و
جهل همه چیز
بد است یا
بدتر . وبصر چشم
و بصیرت عقلی
و تبصٌر درون گراﺌی
سالک، انسان
را بمقام الهی
خود وهرچیزی
میرساند . که باید
بچه مقامات
برتری نیر
برسد .

65 – صبر
است کلید
بستگی ها . که
قفلی بدون کلید
نیست . با صبر
باید کلید را یافت
. و چاره سالکان
صبر است، تا
مراحل تخلیه وتحلیه
از نظر داوری الهی
دست بدهد و
بتجلیه های الهی
رسید . که الصبر
مفتاح الفرج
گفته اند . و
فرج همان فرح
و فرهه و نجات
سلوکی و شهودی
و فرٌ و برٌ الهی
یافتن است .

66 –آنجا
که رشک نیست
محبٌت چه ها میکند
. که بدون نفرت
غوغای محبٌت
دست میدهد حتی
اگر برخی مال بیشتر
یا مقام الهی بیشتر
داشته باشند
محبٌت ندارند
.

67 - آنجا
که عبادت باید،
عبارت سود
ندارد . که سالک
در عبادت در
توسٌل عبادی
نیازی هم
بکلام ندارد . که
عبادات کلامی
کار عبادت و
تمرکز در صورت
پیر الهی را
نمیکند .

68 – آنرا
چه زنی که روزگارش
زده است ؟
ضعیف ومظلوم
چوب خدا
وسرنوشت خود
را میخورد . چه سود
بیشتر زدن او . که
راه نجات
احتمالی او
مصیبتش بباید
مرتفع شود .

69 – آنرا
که جای نیست
همه جای او
است . درویش
بدون مکان
نیست که همه
جا جایش هست . چون
تکبٌر ندارد . تواضع
سالکان تنها در
عزلت گاه او
است که مکان
لا مکان او میباشد
.

70 – آنرا
که حساب پاک
است از محاسبه
چه باک است . انسان
صادق بدون خطا
و نیٌت بد و بدکاری
نگران محاسبه
ای نیست . و
انسان سالک که
پاکسازی روان خود
کرده و
بکمالات
شهودی رسیده وبازگشت
بخلق خود را
یافته، دیگر
وظیفه ای
ندارد . که محاسبه
الهی سالکان
بامرگ قبل از
مرگ تمام شده
است .

71 – آنرا
که خبر شد
خبری باز نیامد
. سالکان واصل بروح
القُدُس با
مرگ قبل از
مرگ که تولد دوم
الهی با شهود عرش
رحمان نداشت و
بکلٌی قالب تهی
کرد . روحش
بنزد خدایش
رفته . گفتنی
های زیادی
دارد ولی بازگشت
بخلق ندارد که
بگوید .

72 – آنرا
که عقل دادی
پس چه ندادی ؟ . آنرا
که عقل ندادی
پس چه دادی ؟
که خطاب بخداوند
است . کسی که
عقل الهی برتر
شهودی یافت، همه
چیز هستی نوع
بشری را یافته
است . وحقٌ
تولٌد نوع فوق
بشری آینده را
بجهان دارد . ولی
بدون عقل کافی
وسالم جهانی از
آن او باشد
سودی نمیبرد
وازدست میدهد
.

73 – آنکس
أهل بشارت است
که اشارت داند
. عاقلان
هستند که با
اشاره های عقلی
میفهمند . وبشارت
الهی در احوال
شهودی میباشد
. که اشارات الهی
برای آینده
های بهتر
بخاطر درستی اعمال
سالک و برای تشویق
او میباشد .

74 – آنکس
که بداند و
بداند که
یداند، اسب
شرف از گنبد
گردون بجهاند
. کامل الهی که
میداند آنچه که
باید بداند . در
تجلٌیات شهودی
و الهامات لدنٌی
میداند . پس اسب
شرف وسرعت
معراجهای او
از گنبدهای
گردون جهان
میگذرد . وعلم اشرف،
منطور آگاهی شهودی
عرش رحمان
برای نوع بشری
است . ونه علوم
بسیط مادی وچزﺌی
و غیر حقیقی
ولو واقعی باشد
.

75 - آنکس که
بود سایه نشین
سایه ندارد . که
فعالییٌت
نمیکند، وتن بروشناﺌی
خورشید
نمیدهد . و
البته که خود نیز
سایه ای ندارد
. که انسانهای
غیرسالک هرگز
بانوار الهی نمیرسد
. که چون پیر
کامل بأنوار
الهی رسید، سایه
برای سالکان
خود دارد که نوری
الهی دارد که
بدیگران میدهد
.

76 –آنکس
که بیک حال
بماند خدا است
. نه فقط خداوند
الله آهو در مطلق
کمال خود، یا
همان که هست
تغییر حال
ندارد، وتولٌدات
بجهان برای
کسب کمال بیشتر
نمیکند . وچیزی
نیز در هستی
نیست که ثابت
باشد . جریان
سیٌاله وجود
در هر چیزی هست
. یا تکامل بیشتر
و یا قهقرای
کنونی وبعدی .

74 –آنکس
که نداند و
بداند ک نداند
، آخر خرک لنگ بمنزل
برساند . دانستن
اینکه
نمیداند، که خود
یک درجه
داناﺌی است . که
میتواند
عاقبت نفس امٌاره
و عقل لنگ
خودرا بمقصود
الهی برساند . و
کلید نجات خود
را پیدا میکند
.

و
آنکس که نداند
و بداند که
نداند ، درجهل
مرکٌب أبد
الدهر بماند . یک حدٌ
أقل نادانی را
هم ندارد، که
خبر از نادانی
خود بیابد . پس تا
أبد در نسخ
ومسخهای
قهقراﺌی
خواهد ماند . زیرا
راه حلٌ مشکل
او پیر کامل
الهی و سلوک الهی
و تزکیه نفس
است . آنهم
داناﺌی
الهامات از
سطح شهود
مراتب تجلٌی خود
. والاٌ
داناﺌی های مادی
را هر انسان
بداﺌی و
اطفال وحتی حیوانات
نیز سطوحی از داناﺌی
دارند .

77 – آنکس
که نکو کرد و
بدی دید کدام
است ؟ بقول مولا
علیٌ از آن بترس
و تقیٌه کن که
اورا نیکی
کرده ای . زیرا
این صفت
ناشایستگان فاسد
روان است . ولی کاملان
الهی هستند که
نیگی میکنند
وکار و حرف
بدی هم ندارند
. پس باید پرسش
گر و دنبال
اینگونه
انسانها بود . که
خداوند نیز
بهترین را
بطالب لقای الهی
معرفی میکند . زیرا
اولیای الهی اغلب
بنیٌت ثواب
هستند که باعث
کباب شدن آنها
میگردد . که آخوندهای
قشری هر دین
ومذهبی تکفیر
و جاهلان قشری
میکنند . و حسودان
آنان را آزار
میدهند .

78 – آنکوست
نگهبان گنجی
است سلطانش
مخوان که پاسبان
است . زیرا
برای بعد از خود
بدیگران
واگذار میکند
. و یا زور
مندان بدتر
میگیرند و یا
حاکم وحکیم . وحتی
علم وحکمتی را
بدیگران
نمیگوید . ولی اولیای
الهی هستند که
با توضیح و
تشریح و
استدلال ومحبٌت
علمی بدیگران منتقل
میکنند .

79 – آنکه
آن کند که خواهد
، آنجاش برند
که نخواهد . خودسری
وعدم تسلیم
بقانون و عرف جاری،
چه رسد بخواست
های الهی، که پس
از مرگ بنسخ
ومسخ انواع حیوانی
برده میشود که
خواست او
نمیباشد . و
چاره و اراده
ای ندارد . اما کسی
چنان کند که خدا
وپیر الهی خواسته
باشد بهمان جا
خواهد رفت که
خود
نیزخواهان آن
میباشد . در
مراتب شهودی وتولدات
فوق بشری بهشتی
در جهان .

80 – آنکه
بر صید شاه دام
نهد ، بوسه بر
دست هر غلام زند
. تا بتواند بمقصود
خود برسد . که
شاهان را
غلامان احاطه
میکنند . ولی
این شاه الهی
پیر کامل است . که
حتی بر دست غلامان
او یا دیگر
سالکان
وکاملان پیر
حاضر، باید
بوسه زد تا
اورا بپیر برسانند
ویا بمراتب الهی
دیگر .

81 – آنکه
بی چشم است، بفروشد
بیک جو جوهری . که
نابینا تشخیص
سنگ از جوهر
وگوهر نمی شناسد
. واگر چشم دل
نا بینا باشد،
که امدادات شهودی
و عقلهای الهی
و الهامات لندنٌی
ندارد . تشخیص گوهر
و حقایق را میتواند
داشته باشد . و
وقایع را
حقیقت
میدانند . که انسانهای
غیر سالک
کرامات
بالفعل نوع
بشری و جان شیرین
خود را در
جهالت و قشری
گری دینی ومذهبی
از دست میدهند
.

82 – آنکه
را کردگار کرد
عزیز، نتواند
زمانه خوار
کند . که کاملان
الهی و سالکان
ولایتهای سلوکی
عزیزان خداوند
هستند . و
زمانه ونوع
بشری اورا
نمیتواند
خوار وحقیر کند
. که اینان
بزرگی را نمیخواهند
واز خواری و
تحقیر جاهلان
ومشرکان قشری
نیز ترسی ندارند
.

83 –
آنکه عیب تو
گفت یار تو او
است ، و آنکه
پوشیده داشت
مار تو است . که
عیب درست گفتن
برای اصلاح دوست
میباشد . و
مخفی کننده که
حتی ستایشگر
از عیب است . چون
ماری زهر آلود
میباشد
وآینده خطرناکتر
برای کسی میباشد
.

83 –آن
کیست که بگشاد
قفل یزدان؟
که تنها پیر کامل
الهی بمعرفی
خداوند بطالب لقای
الهی میباشد . که
کلید قفل
آینده های برتر
را برای سالک
در دست دارد .

84 – آن
میوه که از صبر
برآمد شکری بود
. که از صبر
بلایای سلوکی سالکان
است که بر
ومیوه شیرین
حاصل میشود . که
بقول مولا
غلیٌ صبر برای
روح چون سر
برای تن است .

85 - آه
اگر از پی
امروز بود
فرداﺌی . احتمال
خطر برای پس از
مرگ در مجازات
الهی وفطرت
خود انسان، چون
مسلمانی حافظ که
ولیٌ الهی را
باور ندارند . که
سلوک الهی خواسته
خداوند است . پس
آخوندهای
قشری آنان را
تکفیر میکنند
.

86 – آه
صاحب درد را
باشد أثر . که
مظلوم ودرد
کشیده چون دعا
ونفرین کند مؤثٌر
باشد . مانند
دعای اطفال
ومسکینان و
سالکان و
مظلومان .

87 - أدب
النفس خیر من
أدب الدرس . تآدیب
و تربیت
وکنترل نفس امٌاره
با سلوک الهی
است که خیر
وکمال ببار
میآورد . که درس
و عرفان نظری
و فلسفه ها، خیر
وتکامل روحی ندارند
. گرچه امور
درسی زندگی بشری
را بهتر میکند
ولی در روان
انسان کارساز خیر
وکمال نیست .

88 – اذا
انتهی المدٌه
لم ینفع
العدٌه . چون فرصت
از دست رفت هر وسیله
دیگری سودی
ندارند . فرصت زندگی
برای یافتن وسیله
الهی پیر کامل
از خداوند و
تنجام
دستورات او
است .

89 – اذا
بلغ الکلام
الی الله
فأمسکو . چون صحبت
درباره خداوند
و سلوک الهی شد
پس سکوت کنید
گوش بدهید و
دل بسپارید و
در سلوک أندیشه
کنید .

90 – اذا
تمٌ العقل نقص
الکلام . چون
عقل بکمال
الهی وکمال خود
رسید، پس صحبت
کمتر میشود . و
کاملان جز
گزیده گوﺌی حکمتهای
الهی ندارد . و
تمام علوم
وفلسفه ها حجاب
أعظم وقاتل فرصتهای
اصلاح ذات خویشتن
است . پس بکارماها
و تکرار گذشته
ها خواهند رفت
.

91 – اذا
جاء القدر عمی
البصر . چون سرنوشت
و تدبیر الهی
پیش بیاید، چشم
تن و چشم عقل
نیز کور میگردد،
وکاری از آنها
ساخته نیست .

92 - اذا
جاوز الشییء
حدٌه انعکس
ضدٌه . هرچیزی که
از حدٌ ومرز
خود تجاوز کند،
بضدٌ وعکس آن تبدیل
میگردد . و چون شرایط
لازم قبلی
لازم برای
تعالی نوعی را
ندارد، که قهقرا
ساز خواهد بود
.

93 –
أراده خدا بر محال
تعلٌق نگیرد . همیشه
فرصت برای انسان
هست محالی
نیست .

94 – از
آنجا مانده از
اینجا رانده . خسر
الدنیا
والآخره، چون قشری
های مذهبی مشرک
بد دین است . که بی
دینان لا أقل
لذٌت دنیای
بشری خود را
دارند . و سالکان
وکاملان الهی
هم اکنون
نیکوﺌی و عقل
الهی را دارند
. وهم پس ازمرگ
تولد نوع فوق
بشری یا بهشت برتر
را با هزاران برابر
عقل نوع بشری
را دارند .

95 – از
آن گناه که
نفعی بغیر رسد
چه باک . که ثواب
آن بیش از گناه
آن میباشد . که اولیای
الهی معصوم گناهی
ندارند . و
بقصد نفع وهدایت
دیگران
مینمایند که دیگران
تصوٌر گناه دارند
.

96 – از
ایران جز
آزاده هرگز نخواستد
. از ایران زمین
سرزمین آریا
شدگان کامل الهی،
بخصوص در عصر
ولایت زردشت، جز
واصلان
بتجلٌیات
نهاﺌی بر
نخواسته است . که
پیامبر ستایش
ار فارسیان یا
پارسایان
الهی فراوان
گفته است . ولی
منحصر
بسرزمین سیاسی
و جغرافیاﺌی
ایران نیست . که
در هرجای جهان
کاملان آریاﺌی
و پارسا هستند
. ودر همه ملل
وسرزمینها، همه
گونه طبقات فصول
نوع بشری هستند
. که کاملان
بنهایت کمال میسٌر
نوع بشری
میرسند . که
اکنون کاملان
آریاﺌی با
ولایت ششم مصطفوی
محمد، که بروح
القُدُس وعرش رحمان
رسیده اند
موفق از راه
میرسند . وهمگی
آزاده از
پیمان الهی و
نجات یافته کارماهای
قهقراﺌی بوده
، وتنها
شایستگان تولد
نوع فوق بشری میباشند
.

97 – از
ایرانیان جز
وفا کس ندید . که
آریا شدگان با
وفاداری در
پیمان خود با
خداوند بشهود نهاﺌی
رسیدند و
آریاﺌی شده
اند . وهمچنان
نیز بیشترین
کاملان ولایت محمدی
از قوم ایرانی
یا فارسی زبان
هستند . ولو در
هر قوم دیگری
باشند چون ترک
یا هندو و
رومی حکمتهای
ایرانی دارند
. .

98 – از
این ستون بآن
ستون فرج است . تحوٌلات
بعدی بین دو
مقام شهودی، فرج
نجات بخش و فرح
و فرٌهه هست . که
سالکان باید صبور
بلایای سلوکی باشند
. تا شرایط لازم
وکافی هر مرحله
از نظر الهی تأمین
گردد . که فرٌ
وتاج شاهی الهی
خاص اولیای
بازگشته بخلق
با شهود عرش
رحمان میباشد
.

99 –از
این گوش
میشنود و از
آن گوش در میکند
. توجٌه در
شنیدن ندارند
. و تخیٌل و فهم
وتثبیت آنچه فهمیده
اند را ندارند
و بدرجه ثبات
در حافظه نمیرسند
.

100 – از
بدان بد شوی
زنیکان نیک . همنشینی
با بدان، پسر پیامبر
هم بود، خاندان
نبوٌت خود را
از دست میدهند
. و بدون نجات
شهودی سیٌد و
فرزند الهی محمد
و علیٌ وفاطمه
نمیتوان بود . والاٌ
این سادات نا
خلف شرک و
مجازات الهی بیشتر
دارند .

101 –از بسیار
أندک و از هزاران
یکی . دوست حقیقی
که تنها یک
پیر الهی بمعرفی
خداوند است، سالک
بنجات میرسد . وهزاران
قشری همگی جهنٌم
های قهقرا را
دارند .

102 – از
پس ظلمت بسی خورشیدها
است . تاریکی
جهل
وخورشیدهای
انوار شهودی
فراوان برای
انسانهای سا
لک در پیش هست . نور
شناخت پیر
الهی و ولیٌ
الهی بمعرفی
خداوند، نخستین
منبع نور
رهروی سالک بعوالم
الهی ناشناخته
او میباشد .

103 –از
پی هر شبی بود روزی
. امید بسالک
که از نداشتن انوار
الهی بالاتر
نگران میباشد
. روز و یوم
الهی هر اوم و
شهود تجلٌی الهی
بالاتر میباشد
. که آفرینش هستی
شش روزه با شش
شهود نور
قاﺌم، همان آفریش
انسان کامل در
جهان الهی است
. دو روز نخست
انسانهای زنده
پیر حسینی و
امام زمان
حسنی . وچهار
روز آفرینش آسمانها
یا عوالم شهودی
در آسمانهای الهی
و رؤیاهای
سالکان موفق . روز
هفتم خداوند
برعرش استوار
است که در نوع
بشری بالاتر نمبیتوان
رفت .

104 – از
پی هر گریه آخر
خنده ای هست . أشک
ریزی سالکان در
تمرکزات
وتوسٌلات عبادی،
عاقبت نجات
شهودی و
خورسندی توفیق
هر مرحله هست . که
بازگشتگان بخلق
همیشه خندان
هستند و پایان
غم و غصٌه دوران
سلوک داده اند
.

105 –از تو
حرکت از خدا برکت
. همٌت وجدٌیت سالکان
لازم است . تا
خداوند در شرط
کافی از شروط لازم،
برکت و فزونی مقام
روحی وشهودی و
عقلهای الهی
بدهد . وتقرٌبات
الهی ووجودی دارند
. که من جدٌ وجد . جوینده
بجدٌ یابنده
است .

106 – از
تو نازی از ما
نیازی . ناز
محبوب الهی و
نیاز
ودرخواست نیازمندانه
سالک عاشق .

107 – از
چاله درآمد
بچاه افتاد . انحراف
بیشتر و عاقبت
بدتر . که چاره
أندیشه های
خودسرانه
باعقل مادی
بشری سقوط در
تولدات
کارماﺌی پس
از مزگ واز هم
اکنون میباشد
.

108 – از
خر شیطان
پیاده شو . و از
نفس امٌاره
هوسباز، که
چون خری بار
روان انسان را
حمل میکند . با
ترک آن امکان معراج
آسمانی وروحی
برای سالک هست
.

109 - کسب
جمعیٌت از آن
زلف پریشان
کردم . سالک عاشق
پیر و از تمام
احوال او، که
بریباﺌی زلف
یار تشبیه شده،
توانسته جمع
شهودی و
بأحوال جم و
الهی شده برسد
. وبا تمرکز در
توسٌلات
عبادی بتجلٌیات
الهی رسیده، وجمعه
آدینه و
بمعصومیٌت
الهی خود، با
شهود هفتم عرش
رحمان در
ولایت مصطفوی رسیده
است . و بدرجه
آریا و فرشته
و نجات یافته
از نوع بشری
کنونی رسیده
است . گاهی از
لب و چشمان و
اندام محبوب
برای ستایش و
سپاس استفاده میشود
. که سالک در
حضور ذهنی خود
از صورت پیر
الهی در
عبادات
وتأمٌلات خود
برای خطاب
بخداوند
استفاده و
توسٌل
مینماید .

110 – از دشمن
خانه چون توان
رست . از نفس
امٌاره درون
ذات خود که در
حیوانیٌت و
جهل گرفتار است
. تنها با تزکیه
نفس در تخلیه
وتحلیه و
تجلیه های
شهودی الهی
امکان نجات و
رستن هست .

111 – از دل
برود هر آنکه
از دیده برفت . سالک
با ترک تمرکز
وتوجٌٌه بوجه وصورت
پیر الهی ودر
کمکاری حضور
ذهنی صورت پیر
باعث فراموشی
و امکان تذکٌر
وتوسٌل صورت
پیر میگردد .

112 - از دوزخیان
پرس که اعراف
بهشت است . جهنٌمیان
محروم از بهشت
میتوانند
معرفت اعراف کعبه
شهودی و
معرفتهای
بهشتی اولیا
وکاملان الهی،
باید پرسش
شناخت و
درخواست کسب
این بهشتها را
نمود . که
دوزخیان در دوزخ
و برزخ زندگی موقٌت
کنونی هستند . که
یا بهشت نوع
فوق بشری مجدد
بجهان میآیند
. ویا دوچار
سقوط مقام
روحی در
تولدات انواع حقیر
حیوانی میگردند
.

113 – از
دوست یک اشارت
از ما بسر
دویدن . که
آمادگی اطاعت سالک
از پیر محبوب
الهی را
میرساند . که
با اشارهای وکمترین
زمان وحرکت
زبان و تن پیر،
سالک چنان
بسرعت اجرای
دستور عبادی مینماید،
که با سر
میدود . که در
ذهن وحضور ذهنی
عمل میکند . که
معمولا انسان
سر خود را
همیشه و بطور
طبیعی از خطر
حفظ مینماید .

114 - از
رنج یابد سر
از افرار گنج . بلایای
سلوکی و گنج
معرفتهای
شهودی با سر
افرازی وافتخار
رسید . که بلایای
سلوکی وامتحانات
پر محنت الهی نعمت
ورحمت الهی را
سبب میشود .

115 - از
ستارگان ننگ
داشتن . از اولیای
الهی ستارگان
نورانی الهی
دوری نمودن، کار
دشمنان خدا و
مخالفان سلوک الهی
است . مانند هر
ستاره ای که
هدایت مسافر
در تاریکی ها
مینماید . چون
ستاره قطبی
راهنمای سمت
شمال برای
مسافر صحرا
ودریای بی
علامت میباشد
.

116 – از
سر ما هم زیاد
است . بعنوان سپاس
وتواضع، که هر
رحمت ومحبٌت
پیر و خداوند
ارزش فروان
برای سالک
دارد . و با حدٌ
أقل داده الهی،
حدٌ أکثر تلاش
عبادی و اطاعت
میسٌر است .

117- از
فضل پدر تورا
چه حاصل . فرزندی
که مقام الهی پدر
نرسیده، و
بفضایل و داده
های الهی
مانند پدر
بکمال روحی
نرسیده، بفرض اینکه
واقعا فرزند
پدر خود باشد ،
فضیلتی ندارد
. که پسر نوح
نیز با بدان
بنشست و چون پدر
الهی خود، فضاﺌل
وداده های
عقلی وروانی و
شهودی را
نیافته است .

118 - از
قضا هم در قضا
باید گریخت . از
سرنوشت خود با
کسب سرنوشت
تازه الهی
باید نجات
یافت . که قضای
الهی انسان
همان قضاوت الهی
بوده که حکم سرنوشت
فعلی را داده
است . وباید با قضاوت
و مشیٌت
واراده تازه الهی،
برای نجات از سرنوشت
کنونی نجات
یافت . که
سرنوشتهای بعدی
شاهدان
تجلٌیات الهی وتولٌدات
فوق بشری را، تنها
درسلوک الهی
با ولیٌ الهی
بمعرفی خداوند
بطالب نجات از
جهنٍم
کارماﺌی، بکسب
بهشتهای
شهودی ونوع
فوق بشری
فرشته گونه میتوان
رسید . پیگیری سرنوشت
حیوانی کنونی
انسان بشری که
غیر سالکان
دارند، جز
گرفتاری در طلسم
جهنٌمی جهان
نیست . که باید
گریخت وجان
بشری را داد تا
بجانان الهی رسید
.

119 - از قلندر
هوﺌی و از خرس موﺌی
. از درویش دمی
و نفسی و حکمت و
هدایتی هرچه کوچک
باشد دریافت کرد
. وخرس نفس
حیوانی خود را،
ولو باندازه موﺌی
باشد باید کند
وپاکسازی آن
نمود .

120 - از کفر
ابلیس مشهور
تر است . ابلیس
آخوند بگفته پیامبر،
که لباس کاذب روحانیٌت
بتن کرده و
معایب روان
خود را مخفی نموده
است . که هرکسی
این آخوند را
میشناسد . ممکن
است آخوندی شهر
و اجتماعی در
انحصار خود
داشته باشد . که
کسی چون
آخوندی مشهور
است . ولی اولیای
الهی تنها نزد
خداوند و چند
سالک خود مورد
شناخت میباشد،
ولی مشهور آسمانها
و عوالم الهی است
.

121 - از کوزه
همان تراود که
در اوست . ترشیخ
بدنه بیرونی کوزه،
از نوع مایع
درون آن
میباشد . و
درانسانهای
الهی و ماهیٌت
مقام روحی
آنها، گفتار و
رفتار و کردار
سالم دیده
میشود . و
اولیای الهی رحمت
و از دشمنان
قشری اولیا
زحمت بدیگران
دیده میشود .

122 – از کیسه
خلیفه می بخشد
. کسی که خود فداکاری
واز جیب خود
بخشش ندارد . ولی
مال دیگران را
که متعلٌق بخداوند
بوده وهست ، صرف
هوسبازی های خود
مینماید .

123 – از ما
است که بر ما
است . مشکلاتی که
داریم خودمان
و ار نفس امٌاره
هوسباز حیوانی
خودمان میباشد
. که آنرا
تأدیب و پرورش
نکرده ایم . و
خطاهای ما بار
سنگین
مسؤلیٌت در
روان برای آینده
ما فراهم کرده
است . وپاکسازی
روان در سلوک
الهی، اکنون تنها
چاره کار
میباشد . و
دیگران چه رسد
بخداوند وپیر،
در کمکاری ما
مسؤولیٌتی
ندارند .

124 - از
مدرسه
برنخواست أهل دلی
. این همه
آخوند مدرسه رو
مذهبی مانند فلاسفه
و علما، هرگز کسی
بکمال الهی دل
وذات نرسید
ونمیرسد . که
تنها سالکان در
مکتب عقل الهی
پیر کامل
میرسند .

125 – از
مرگ بتر صحبت
نا أهل بود . که
خطرناکتر
برای مرگ است . هم
نشینی وهم دلی
با نا أهلان و
ناشایستگان
کمالات الهی
مرگهای
کارماﺌی است .

126 – از
مقلٌد تا
محقٌق فرقها
است . تفاوت عظیم
در مقام روحی
وحقیقت داشتن
بین مقلٌد
آخوند قشری، با
محقٌق الهی و
رسیده بحقیقت تجلٌیات
الهی، تفاوتها
در کرامات الهی
ونوعی بشری با
کرامات الهی نوع
فوق بشری میباشد
. که آن أهریمن
و این برهمن است
.

127 – از هرچه
بگذری سخن
دوست خوشتر
است . سالک از
هر چیز وکسی
میگذرد و دور میشود
. وتنها بسخن
دوست الهی خود
پیر محبوب وی
اکتفا
مینماید . که
نجات روحی
ونوع فوق بشری
بسالک میدهد . که
دیگران هرچه باشند،
انسان را در
حیوانیٌت نوع
بشری أسیر
مینمایند که
معراجی الهی
ندارند .

129 - اساس
الکفر قیامک علی
مراد نفسک . اساس
وزمینه کفر
وانکار برای تکامل
روح بشری، همان
است که خواست
هوسهای روان
حیوانی هوسباز
خود را انجام
بدهی . که
خواست خداوند
نجات بخش ما
از جهنٌمهای موجودیٌت
بشری پر عذاب کنونی
است . روان پر از
عقده های
عقیده شده میباشد
. وهر کاری از انسان
بدنبال خواست عقده
ها و کمبودها
و انحرافات
روان او است .

130 - اِشتها
نیست بلکه این
مرض است . پرخوری
وپر گوﺌی و
هوسبازی ها
سراسر شهوت
است ونه نیاز
تن وروان . که در
حدٌ أقلٌی
باید باشد . والاٌ
مرض وبیماری روانی
است . که هر
کاری غیر تکاملی
همه آنها را
باید کنار
گذارد وخویشتن
داری نمود . وسلوک
الهی با طبیب الهی
پیر، بمعرفی خداوند
تنها معالج این
عقده ها است . که
باید تخلیه و
تحلیه نمود تا
تجلیه های الهی
برسد .

131 - اطلبوا
الحواﺌج و
الخیر عند
حسان الوجوه . رفع
نیاز و
احتیاجات اساسی،
و خیر یا
تکامل روحی خود
را از زیبا
رویان
بخواهید . که کاملان
الهی زیبا سیرت
و نیکو برخورد
با طالبان کمال
دارند . تا خود
نیز بخیر و
عقل الهی وکمال
رسید . واز
حیوانیٌت نوع
بشری خویش نیز
خارچ گردید . و
فرشته ای الهی
شایسته تولد نوع
فوق بشری بهشتی
شد .

132 – اطلبوا
العلم من
المهد الی اللحد
. زگهواره تا گور
علم وآگاهی
های عقلی وشهودی
از مراتب
بالاتر الهی
باید درخواست نمود
. که معلم برای
أبدیٌت نیکوی
انسان پیر کامل
بمعرفی خداوند
است .

132 – اطلبوا
العلم ولو
بالصین . طلب علم
الهی و شهودی
را باید نمود . گرچه
در سرزمین دور
چین بوده باشد
. که هرجا پیر الهی
بود باید رفت . و
سفر حجٌء أکبر
دیدار الهی تا
نور قاﺌم روح القُدُس
باید رفت .

133 - أعدی
عدوٌک نفسک
التی بین
جنبیک . که دشمن
ترین انسان، نفس
وروان امٌاره
وناخودآگاه بدون
آگاهی های شهودی
و الهی میباشد
. که در درون ذات
انسان و اساس
موجودیٌت کنونی
او میباشد . که
تنها رفیق قهقراهای
آینده انسان در
کارماهای جهنٌمی
میباشد .

134 –
أعزٌ من کبریت
الاٌحمر . که
عزیزترین
ونایاب ترین و
ارزشمندترین
است . حتی از گوگرد
سرخ که نایاب
است . که پیر کامل
الهی بمعرفی خداوند
چنین نادری میباشد
. که با ترک او هرگز
چیز با ارزشی
نصیب انسان نمیشود
. و چیزی
وفرصتی دیگر برای
جبران ترک صلات
یا ارتباط با
او نیست .

135 –أعقل
و توکٌل . تعقٌل
کن سپس توکٌل
بخدا کن . که عقال
طناب پابند
پای شتر نفس
را از حرکات
جهالت منع میکند
. وانسان با
طناب عقل مادی،
خودسری ها را پابند
و عقال میزند . خویشتن
داری تنها کار
سالکان میباشد
. و سالک است که
با پیمان با پیر
الهی بمعرفی خداوند
این خویشتن
داری را آغاز میکند
. وتنها کاری که
میکند اینکه کاری
نکرده باشد . پس
توکٌل بخداوند
وواگذاری سرنوشت
زندگی خودرا
بپیر الهی
مینماید . پس
عجله و
پیشداوری نمی کند
. وبا توکٌل بخدا
و تسلیم خداوند
است . که با هر
بلایای سلوکی وتأخیرات
شهودی، همچنان
پاکسازی هرچه عمیق
تر روان خود
را مینماید . تا
بشرط کافی از نظر
الهی در پاکی روان
برسد .

136 - افتادگی
آموز اگر طالب
فیضی . اکر نجات
و فیض و فیضان
سیل آسای الهامات
و داده های الهی
را میخواهی، پس
با افتادگی وتواضع
که کار هر
سالک در برابر
پیر الهی
ومربٌی خود بمعرفی
خداوند است، باید
کوچکی کرد . و
بزرگی پیر از نظر
الهی را یافت . چون
بشهود عرش
رحمان رسید . و
آموزش از پیر
آمیزه وجزﺌی
از ذات روانی
یافت . که ملکه و
سایبرنیتیک
روان نمود . که حتی
مرگ و هر فتنه
ای نخواهد توانست
، این کمالات شهودی
و روح الهی را
از انسان بگیرد
. که هر چیزی
روی زمین
میماند . و
تنها همین تجلٌیات
الهی نطفه تولد
نوع فوق بشری او
خواهد بود .

137 – اقتلوا
الموذی قبل آن
یوذی . که موذی
آزار دهنده نفس
امٌراه خود را،
چه رسد بآخوند
قشری مذهبی و
مدٌعیان حکمت وعلم
مادی، پیش از
اینکه ما را
آزار بدهد
باید کشت
ودوری نمود، تا
بعقل الهی خود،
در سطح شهود
آخر خویش رسید
. که آنگاه نه هوسهای
ما ونه هوسهای
بدتر آخوندها،
وحتی متفکٌرین
غیر الهی، تأثیر
انحرافی
نخواهند داشت
. که کاملان
الهی میتوانند
تٌاثیر الهی در
آنها بگذارند
. و آنان را از جهنٌم
درپیش آنها نجات
بدهند . قتل نفس
نادیده گرفتن
هوسهای آن است
. وسالک چنان استضعاف
ارادی در تن
وذهن وروان خود
مینماید . که
با مرگ قبل
ارمرگ برای نجات
از نوع بشری موفٌق
میگردد . و بنور
روح القُدُس قاﺌم
خواهند رسید . ولو
بخلق نیز
پیامبرگونه باز
نگردد .

138 – اقتلونی
یا ثقاتی أنٌ
فی قتلی حیاتی
. أی کسانی که
مورد اعتماد
من هستید مرا
بکشید . که در
مرگم نجات
بحیات أبدی
فوق بشری وبهشتی
خود خواهم رسید
. سالک است که
از پیر الهی خود
مرگ قبل از
مرگ خویش را میخواهد
. تا بنجات با نور
شهودی روح القُدُس
قاﺌم برسد . ولو
با شهود عرش
رحمان پیامبرگونه
بخلق باز
نگردد که تولد
دوم الهی او باشد
. تا هفت هزار
سال بعد در نوع
فوق بشری بجهان
و با هزاران برابر
عقل نوع بشری کنونی
خود میرسد . پس سالک
با بلایای سلوکی
هرچه بیشتر، که
خداوند خاص
سالک بصورت امتحانات
پر محنت فراهم
میکند . وسالک صبور
و سپاسگدار
خدا وپیر الهی
خود میباشد و
بلایای بیشتز
نیز میخواهد .

139- اقرأ
کتابک کفی
بنفسک الیوم
حسیب . کتاب و
آثار روان خود
را اکنون ببین
. که تورا کافی
است که حسابرس
خود باشی . سالک
رسیده بمراتب شهود
تجلٌیات الهی
پس از مرگ قبل
از مرگ ، و یا غیر
سالک سرکش پس ازمرگ
طبیعی، که
تولد در صورت
نوعی حیوانی مجدد
مییابد . که
مسخ نتیجه
آثار منفی روان
خود میباشد . وخود
را باید ملامت
کند، و عدالت الهی
را از داوری
بداند . سالک اکنون
با تفهیم پیر،
آلودگی های
روان ذاتی خود
را میفهمد، واز
آنها متنفٌر میگردد
. که ترک و
تخلیه آنها
مینماید . وپس ار
تحلیه بصفات
الهی تا سرحدٌ
کفایت از نظر داوری
الهی، بتجلیه
های الهی و
مدرک قبولی خداوند
از سالک و
برای تولد بهتر
بعدی بحهان را
بچشم دل میبیند
.

140 –
أکثر أهل الجَنٌة
البَله . أکثر
أهل بهشت را پیامبر
ابلهان
میگوید ، که
دیگران آنان
را أبله
میگویند . که
ترک کرامات نوع
بشری، و سیلی نقد
را بر وعده
های الهی
دنبال میکنند
. پس دارای بهشتهای
الهی در نوع فوق
بشری، و از هم
اکنون در شهود
تجلٌیات الهی وعقلهای
مربوطه هستند
. درحالیکه عقل
اولیا، و در
نوع فوق بشری هزاران
برابر عقل نوع
بشری خواهد بود
. همانگونه که
عقل نوع بشری هزاران
برابر عقل نوع
میمون میباشد
. یکی در جنگل
ودیگری در کره
ماه جولان
میدهند . که
درنوع فوبق
بشری تمام کهکشان
را جولان خواهند
داد .

141 –
اگر تیغ عالم
بجنبد زجای، نبرٌد
رگی تا نخواهد
خدای . که
خواست خداوند
برای سالکان، حتی
در خطر تکفیر
آخوندهای قشری
و تمسخر
فلاسفه وعلما،
بنفع أبدی سالک
میباشد پس ترسی
ندارد . و
توکٌل وتسلیم بسرنوشتهای
الهی خود که
خاص سالکان و
درتدبیرات الهی
میباشد .

142 – اگر
دیده نبیند دل
نخواهد . که هوسهای
انسان بخاطر
هم چشمی ودیدن
در دیگران است
. و تحریک حواس
از خارج خود میباشد
. که تحریک
هوسهای نفس امٌاره
است . وبا ترک
تمام کرامات و
امکانات بشری کار
دیگری جز
پاکسازی روان
ندارد .

143 - اگر
رفیق شفیقی
درست پیمان
باش . اگر مرافق
وهم نشین پیر الهی
در پیمان سلوکی
هستی پس درست پیمان
باش . و شفیق
دلسوز خود
ودیگران باش . که
برای پیر الهی
دلسوزی وعشق
ورزی باید کرد
.

144 – اگر
گناه از خدا
است، بنده را
عذاب چراست ؟ اگر
گناه وخطای
انسان را سرنوشت
الهی خود باشد
پس مجازات الهی
منطقی نیست . زیرا
نتیجه آلودگی وفساد
و کمبود روان ما
میباشد . پس مجازات
کارماﺌی خداوند
عادلانه، ورحمتی
تازه و فرصتی مجدد
برای جبران
سرکشی های قبلی
است در فلسفه . جبر
واختیار مطرح
است . که نه جبر است
ونه اختیار . که
أمر بین
الاٌمرین
گفته اند . و هم جبر
الهی برای تکامل
أزل تا أبد میباشد
. وهم اختیار
انسان است . که
بخواهد یا
نخواهد تا راه
أبدی رسیدن بخداوند
را در پیش بگیرد
. و پیرو
هوسهای خود، ویا
بدتر هوسهای فاسد
هر آخوند
مذهبی بوده باشد
. ویا (لا جبر
ولا تفویض)
آمده . که خداوند
تفویض
هرکارهوس بانسان
نداده . ولی کاملان
الهی تفویض الهی
برای زندگی و
تربیت سالکان خود
را دارند . و
فیض وفیضان سیل
آسای رحمتها وداده
های عقلی ولدنٌی
الهی . زیرا خود
از مراتب الهی
شده است .

145 – اگر
همه شب قدر بودی،
شب قدر بی قدر
بودی . هرشب شهودی
سالک، شب قدری
و سرنوشت الهی
تازه و قدر
وتوان تازه ای
است . که برای
شب قدر یا
شهود نور
قاﺌم با مرگ قبل
از مرگ است . که نجات
روح سالک از نوع
بشری و خطرات
قهقراهای
کارماﺌی است . باز
هر شب و هر
لحظه ای برای
انسان عاقل وسالک،
که باید قدر
وارزش آنرا بداند
. که گفته اند
همه شب، شب
قدر است اگر قدر
بدانی . که بوظایف
الهی خود عاشقانه
و جدٌی
پرداخته باشی
. چون فرصت عمر تجدید
وتمدید شدنی نیست،
مگر بکمال
الهی رسید .

146 - الهی،
راست گویم
فتنه از تو
است . سالک
عاقل با ایمان،
بخداوند
میگوید که فتنه
های مانع راه الهی
سالک . مانند فتنه
های آخوندهای قشری
که سرنوشتی و
سلوکی هستند که
از خداوند خاص
سالم میرسد . که
امتحانات و
بلایای پر
محنت برای سالک
میباشد . پس سالک
با صبوری و
رضای از پیش
آمدهای خود، مشکلات
سلوکی خود را
قبول دارد . وحتی
خود و روان آلوده
خود را مسؤل میداند،
پس سپاسگذار خداوند
است . وحتی طالب
بلایای بیشتر وعمیق
تر است . تا پاکسازی
روان در صبوری
بیشتر عمیق تر
گردد . که حتی تأخیر
در کسب مراتب شهودی
ونجات را بنفع
خود میداند . تا
در مرحله بعدی
بهتری، گرفتار
بقایای صفات ژنتیگ
روحی خود در تولد
بهتر بعدی نگردد
. که آنگاه نتواند،
یا نخواهد بوظایف
الهی مرحله مهمتر
جدید بپردازد
. چون انسان
امروزی مخالف راه
خدا ، دوچار
کارماها وتکرار
گذشته ها در
آینده ها خواهد
شد .

147 –
الاٌعمال بالنیٌات
. که مهمتر از عمل،
نیٌت و فکر
وفهم انسان از
اعمال عبادی خود
میباشد . وهرچه
که نیٌت
واراده شخص باشد
همان مورد داوری
خداوند است . و
نه ظاهر اعمال
عبادی . که
بقول پیامبر متدیٌنان
و متعبٌدان
غیر الهی، اگر
تمام عمر روزها
صاﺌم و شبها قاﺌم
باشند، باز در
قعر جهنٌم
خواهند بود . که
جهنٌم های
کارماﺌی
بدتری دارند . زیرا
( بد دین) هستند . حتی
(بی دینان) باز
فرصت تولد
بهتر وبا عقل
بیشتری خواهند
بود . اگر که
امروز
نمیتوانند درک
اهمیت سلوک الهی
را بنمایند .

148 - الاٌعمال
بخواتیمها . اعمال
عبادی و سلوکی
در داوری الهی
در پیمان است . چون
بنور قاﺌم روح
القُدُس رسید
. و ختم هر کار
بهترین شکل آن،
در مدرک نهاﺌی
الهی آن
میباشد . ختم قرآن
یعنی پایان
دادن قرٌه های
شهودی ولایت الهی
سالک میباشد . که
سالکان ولایت
محمد وعلیٌ
رسیدن واجب الهی
، بنور قاﺌم
روح القُدُس
یا جبرﺌیل
بگفته مسیح
میباشد .

140 – الاٌمام
وارث من لا
وارث له . که امام
امٌی پیر کامل
وارث تمام هستی
سالک حتی جان
او میباشد . که
سالک بمرگ قبل
از مرگ رفته
که شاید
بازگشت بخلق پیامبرگونه
نکرده باشد . ونه
امام یا آخوند
قشری، که خود
را وارث پیروان
وحتی پیامبر
وخداوند میداند
. زیرا خمس مال مردم
را میخواهد
ببلعد . امام
هر امٌی کامل الهی
میباشد .

150 – الباقیات
الصالحات خیر
عند ربٌک . آنچه
از صالحات واصلاح
شدنی های روان
تو سالک باشد،
نزد خداوند
باقی میماند . که
در (ژنتیک
روحی) است . که
نطفه تولد
بهتر نوع فوق
بشری را برای شاهدان
قاﺌم خواهد
بود . وهزاران برابر
کرامات نوع بشری
وعقلهای بشری
دارد . و تمام این
صالحات بعنوان
خیر وتکامل روحی
میباشند . ربٌ تو
خدا و ربٌ
النوع بشری
روح القُدُس
میباشد .

151 – الأیمان
نصفان، نصف
صبر و نصف شکر .
که ایمان یا
همان سلوک
الهی واوم نمودن،
دو قسمت مهم
دارد . یکی
صبوری بلایای دوره
سلوک ، که
وسیله پاکسازی
روان و بوسیله
مراتب الهی میباشد
. و دیگری شکر است
. که سالک همه
آزمایشات و
امتحانات پر محنت
الهی خود را دارد
. و سپاس داﺌم دارد،
و بلایای بیشتری
را طالب میباشد
. تا زود تر بپاکی
روان از نظر الهی
در حدٌ کفایت برسد،
تا شهود نهاﺌی
نور قاﺌم روح القُدُس
را داشته باشد
. که نجات سالک
از تعهٌد خود
و از نوع بشری و
خطرات قهقراهای
جهنٌمی
میباشد .

152 – التاﺌب
من الذنب کمن
لا ذنب له . توبه
کننده و ترک هر
گناه در توبه سلوکی
است . آنگاه گناهان
مورد محو و
غفران الهی خواهد
بود . حتی اگر بقول
پیامبر تا عرش
گناه بوده
باشد . که گناهکاران
غیر سالک نا
امید از نجات
با سلوک الهی نباشند
. ولی شرط نجات
از گناهان
صبوری وسپاس، و
ادامه ارتباط با
وساﺌل الهی، آغاز
از پیر کامل
تا مراتب شهود
ی بالاتر میباشد
.

153 –
التوحید
اسقاط
الأضافات . که توحید
یا همان سلوک الهی
ووحدت وجود
یافتن سالک
بامراتب شهودی
خود، نتیجه حذف
گناهان و
پاکسازی
اضافات در
روان، از
ناپاکی ها و
صفات نوع بشری
حیوانی است . که
سالک یگانه
شده ، و صاحب (
یگین و یقین) و
عین الیقین
سلوکی میباشد
. ولذا سالک
مدام أذکار
توحیدی دارد . چون
ذکر لا اله
الاٌ الله، و
یا أذکار
فاطمی . که سالک
مشهود الهی خود
حتی در عرش رحمان
میگوید، که
ربٌ و اله و
الهی من هستی،
ولی خداوند
الله أهورمزدا
نمیباشی .

154 – الجماعه
رحمه . که (
جماعت ) وجمع وجم
شدن با مراتب شهودی،
رحمتی الهی سالک
است . که تمام داده
های خداوند، حتی
هر شهود
مقدماتی پنجگانه
و شهود صورت مصطفوی،
نیاز امروز سالک
است و نام نعمت
دارند . واز شهود
نور قاﺌم ببعد،
بخصوص در
بازگشت بخلق تمام
داده های الهی
بکاملان رحمت هستند
. وحتی کارماهای
پس از مرگ غیر
سالکان رحمتی
از نوع نعمت و
فرصت مجدد
الهی هستند . که
بار دیگر بنوع
بشری وهمین سلوک
الهی تا نور
قاﺌم باید
برسند .

156 –
الحریٌه فی
رفض الشهوات . که
حریٌت
وآزادگی در
ترک و بی
اعتناﺌی
بشهوتها وهوس
ها میباشد . یعنی
( آزادی در ترک
آزادانه از
آزادیهای) نوع
بشری است . برای
رسیدن بآزادی
بهشتی نوع فوق
بشری میباشد . چون
سالک بنور
قاﺌم روح القُدُس
رسید .

157 – الحقٌ
مرٌ . که حق تلخ
است . که سالک عاقل
حقیقت را
میخواهد تا
بحقٌٍ و تجلٌی
الهی برسد . که بر
و میوه شیرین
را برای سالک
بدنبال دارد . گرچه
هر کلام حقٌ
وکارهای الهی وسلوکی
اولیای الهی
حق هستند . زبرا
غیرسالکان دل
بدنیای بشری
وحیوانی خود
بسته اند که تلخ
و ناپذیرفتنی است
. چون عقل
ایدآل جو را
ندارند . سلوک الهی
تنها روش زندگی
وحیات بحق ٌ و
درست انسان
میباشد . هر
أمری بیرون از
چهارچوب سلوک الهی
ناحقٌ است . گرچه
قبلا درجه ای
حقٌنیقٌت
داشته است . که حقٌ
برتر باطل کننده
هر أمر بحقٌ
دیگری است . که
کاملان ولایتهای
قبلی با عدم
درک اهمیٌت
وحقٌانیٌت
ولایت ششم مصطفوی
حقٌنیقت خود
را از دست میدهند
. اگر تکامل شهودی
بالاتر از
مقام خود نرسیده
باشند .

158 – الحقٌ
یعلو ولا یعلی
علیه . که حقٌ یا
همان حج، و
راه الهی
وقبله واجب
انسان طالب
لقای الهی در
رسیدن
بتجلٌیات الهی
میباشد . وهر
أمر دیگری
مانع انسان، برای
رسیدن بحقٌٌ
برتر و عقل
الهی تر
میباشد . پس کرامات
بالفعل وعقل
کنونی خود را
سوخت شهوت و
هوس های روان
آلوده خود نمیکنند
. تعالی روحی
وموجودیٌت
بهتر والهی تر
انسان درمقام
الهی روح خود،
در کسب
تجلٌیات
شهودی است . که ویزای
تعالی نوعی در
تولد نوع فوق
بشری بعدی بجهان،
و با هزاران برابر
عقل نوع بشری
خواهند بود . ناحقٌ
نمیتواند
برتر از حقٌ
شود . که
أهریمن بر (
برهمن) انسان کامل
برتری ندارد . و
آخوند ابلیس
در لباس کاذب روحانیٌت،
برتری بر
حقٌانیت
اولیای الهی
زنده ندارند . که
تکفیر و آزار
و کشتار اولیا
را مینمایند . و
فتوای مرگ
آنان را داده ومیدهند
.

159 – الحکمة
ضالٌة المؤمن من
حیث وجدها هو أحقٌ
بها . حکمت عقلی
برتر، یا همان
مقام الهی و
گفتارهای عقل الهی
بالاتر گمشده و
مورد آرزوی
مؤمن اوم کرده
وکامل الهی
میباشد . و از
هر جا که پیدا کرده
باشد میگیرد . و
از هر ولیٌ
الهی یا هر
مقام تکاملی . و
لذا او شایسته
تر بدان میباشد
. که کاملان اوم
کرده از هر کس وهرچیز
و پیش آمدی، برداشت
بحقٌ ودرست
مینماید . که
برداشت الهی آنرا
مینماید . حکمت
همان فرهنگ و
عقل الهی ومقام
روحی انسان کامل
میباشد . که شناخت
شهودی مراتب الهی
را یافته است . چه
بهتر که این کامل
شده، بعرش
رحمان شهود
هفتم قوس صعود،
و نیز هفت شهود
قوس نزول، و فراوان
الهامات
لدنٌی و وحی الهی
رسیده باشد . از
ظاهر هر چیزی
میتوان این
حکمتهای الهی
را بزبان حال
شنید و یافت . زیرا
هر چیزی وسیله
ای الهی
میباشد . ودر
هستی چیزی جز خداوند
نیست . وموجوداتی
که میبینیم
همه فرشتگانی هستند،
که قدر مقام
الهی خود را نمیدانند
پس بکارماها
میروند . نطفه نخستین
هر موجود حتی هر
أتم وگیاه وحیوان
و انسانی، شبنمی
از اقیانوس روح
الأرواح الله آهورمزدا
است . گرچه (
الله) خود قطره
ای از دریای خداوند
( هو ) بیرون از هستی
ها میباشد .

160 – الحُکم
علی الأغلب
الأکثر
فالأفضل . حقٌ
حکومت
وفرماندهی
انسانها با
اکثریٌت دمکراتیک
است که مغلوب
و عقب مانده
هستند . پس
فاضل ترین آنها
شایسته تر
رهبری میباشد
. و برای سالکان
وسیله الهی پیر
بمعرفی خداوند،
شایسته تر برای
هر دستور
سلوکی والهی سالکان
میباشد . که
حکومت الهی بر
دلهای سالکان الهی
است . و نه حکومتهای
اسلامی ودینی
سیاسیو
اجتماعی مورد
ادٌعای آخوندهای
قشری در همه ادیان
ومذاهب . فضیلت
برتری مقام الهی
انسان سالک نتیجه
مراتب شهودی بالاتر
میباشد و تا
زنده هستند . گفتارهای
حکیمانه و
رفتارهای
الهی تر و
اخلاق انسانی تر
دارند . گرچه اولیای
الهی زنده نیر
باهم تفاوتها در
مراتب عقلی و
شهودی و
الهامهای الهی
متفاوت میباشند
.

161 –
الحکم لمن غلب
. حقٌ حکومت
وحاکمٌیت و
تحکٌم و فرماندهی
با شخص غالب و
پیروزمند
میباشد . در
جهان مادی با غلبه
نظامی و
قدرتهای
ضربتی است . که
ربطی بمقام عقلی
و اخلاقی و
مقام الهی روح
افراد غالب یا
مغلوب ندارد . و
این سالکان
الهی هستند که
داوطلبانه
فرمان پیر
کامل الهی
بمعرٌفی خداوند
را مپپذیرند . تا
خود نیز بهمان
تجلٌیات پیر خویش
برسند . ودر
بازگشت بخلق پیامبر
گونه با
فضاﺌل الهی
خود بر چند
سالک احتمالی پادشاهی
الهی میکنند . که
چه فرمان
یزدان چه فرمان
شاه الهی گفته
اند . و در
مسابقه تکامل
زوحی برنده و
غالب پیروز
وبا فرٌ الهی
بر دیگران
میباشند . که اغلب
اکثریٌت، عملا
مغلوب و محروم
هستند . و عقب مانده
در مسیر تکاملات
روحی تنها هدف
خداوند .

162 –
سعدی عارف میگوید
سپاس خدا، که
من بمصیبتی گرفتارم
و نه بمعصیتی . که
مصیبت و عذاب
زندگی جزﺌی
از طبیعت هستی
جهان مادی
انسان میباشد
. که جهان
جهنٌمی سراسر
رنج وعذاب ومشکلات
است . و سالک داوطلب
نیز بلایای
سلوکی را مزید
بر عذاب طبیعت
جهان د ارد . که خود
مصیبتی خاص
سالک است . زیرا
مصاﺌب تنها وسیله
پاکسازی عمیق روان
آلوده حیوانی بشری
است . امتحانات
پر محنت برای سالکان
میباشد . گوﺌی
مصیبت را
خداوند خاص
سالک چون تیری
نشانه روی شده
بصوب یک هدف
فرستاده شده
که صاﺌب بوده
است . پس سالک
شکر خدا دارد . ولی
معصیت و سرکشی
الهی را
نداشته، و
الاٌ سالک
صادق نخواهد
بود . ودستور پیر
الهی دستور خداوند
و قرآن ناطق او
میباشد . که باید
دقیقا رعایت کند
. والاٌ با
عبادات قشری خودسرانه
و معصیت بار
بجای نزدیکی
تر شدن
بخداوند، دورتر
در کارماهای نسخ
ومسخ نوعی میگردد
. غیر سالکان و
متعبٌدان باطل
مذهبی قشری در
همه ادیان
ومذاهب غیر
سلوکی، عبادت هرچه
بیشتر آنان، بقول
پیامبر شرک بیشتر
آنان بخداوند میباشد
. پس قهقراﺌی
تر شده زیرا جهنٌم
پروری نموده
اند .

163 – الحیاء
مانع الرزق . که
در امور مادی
وکسب مادیٌات
بیشتر، و برای
رفاه
وگناهکاری
بیشتر، اگرحیا
و آزرم و شرم
بیشتر باشد، کسی
باین رزق مادی
مطلوب خود
نمیرسد . ولی سالکان
الهی حیا و
شرمندگی از خدا
وپیر الهی، وحتی
از مردم غیر
سالک را دارند
. که بتوانند وظیفه
الهی سلوک
وتکامل روحی خود
را باتمام برسانند،
که بشهود نجات
بخش قاﺌم روح القُدُس
برسند . زیرا دنیا
پرستی بی حیاﺌی
میخواهد، و
خدا پرستی(
شرم حضور)
مراتب الهی را
ضرورت دارد . لذا
حیا را شرط ایمان
وسلوک الهی گفته
اند .

164 - الحیله
ترک الحیله . حیله
ونیرنگ درست
وچاره أندیشی
خداپسندانه، تنها
در ترک هر گونه
حیله گری و
طرح وتوطﺌه و
زیرکی
خودسرانه است،
که مشکلی را
بخواهند بر
طرف کنند . زیرا
متٌکی بعقل
بشری مادی خود
میباشند . ولی سالک
که متٌکی
وتوکٌل بخدا وپیر
خود دارد چون الهامات
الهی دارد . پس تنها
کاری که میکند
اینکه کاری نکرده
باشد . وخداوند
را مشکل گشای خود
میداند . وچون بمراتب
پاکی بیشتر
روان و کسب مراتب
شهودی رسید
مشکلاتی
ندارد . واگر
بود باز برای بهره
گیری از آنها
میباشد، که ذخیره
آخرت نوع فوق
بشری خود را فراهم
کند . پس سالک
همیشه ترک
زیرکی و چاره جوﺌی
میکند . ولی غیر
سالکان که
متٌکی بتدبیر مراتب
الهی از خودشان
نیستند، ترک حیلت
و برنامه ریزی
و طرح
مبارزاتی ندارند
. حتی اگر موفق
شوند مصیبتی
تازه دارند . که
همان کارمای بیشتر
روان آنها است
. زیرا در هر
کار انسان جنبه
های منفی هست . ومسؤلیٌت
أبدی خواهد داشت
. ولی برای توفیقات
احتمالی خود
نیز پاداش الهی
ندارد . و آنچه که
پاداش مادی مییابد،
زمینه وامکان گناهکاری
بیشتر بروان خود
و دیگران
میباشد . که بجای
پاکسازی عقده
ها و عقیده ها،
آنرا سرشارتر
از عقده ها
وحقارتهای روانی
مینماید . و
پاکسازی
احتمالی آنان
در سلوک الهی
سخت تر است . و
توان صبر آنرا
نخواهند داشت
.

165 – الخبر
عند الأمیر . حقیقت
خبر ومطلب نزد
أمیر وپادشاه
است . که مقاصد
او برای جریان
امور رعیٌت
میباشد . و
شایسته حقٌ أمر
ونهی الهی، پیر
کامل و سالک
بمعرفی
خداوند است . که
خبر از جریان
احوال سالک و وظایف
اورا دارد . که رؤیاهای
شهودی سالک را
میداند . و قسمتهای
درست ونادرست
رؤیای سالک
چیست . والهامات
از مراتب الهی
از احوال سالکان
پیدا میکند . خبر
باز خیر وکمال
روحی سالکان
است ، که نزد
أمیر مؤمنان سالکان
خود را هست .

166 – الخبر
یحمتل الصدق والکذب
. همه گزارش
های انسانها
احتمال درستی
ونادرستی
دارد . که بسته بمنافع
و آلودگی های
روان آنها است
. بخصوص حدیث و
گزارشات
سلوکی ورؤیاﺌی
سالکان برای پیر،
مخلوطی از
احوال روانی سالک
است، که
(رؤیاهای
صالحه) گفته
میشود . که با
اصلاحات تازه
همچنان
بقایای معایب
روانی سالک هست
. اگر سالک نیز صادق
در گفتار و
روایت رؤیای خود
یاشد . که از
معایب روان که
خود باور دارد
کم میکند . و از صفات
نیکوی تازه خود
مبالغه مینماید
. تا دستورات غلاجی
جدید پیر
بسالک مطیع و عاشق
و طالب لقای الهی،
وی بتدریج
بنجات در حدٌ
کفایت از
پاکسازی از نظر
داوری الهی میرسد
. پس بشهود
تازه یا شهود نهاﺌی
نور قاﺌم
میرسد . و صدق نجات
سالک نزد پیر
است، که مقدمات
لازم سلوکی و
مراتب شهودی
را در وی میداند
. و با شنیده ودیده
های سالک را
میداند . که
سالک بهمان
وعده ها میرسد
. و پیر از
أخبار تحقٌق نیافته
سالک آگاه است
. وتا هفت هزار
سال احوال تکاملی
کاملان الهی شاهد
عرش رحمان
جلوتر است . و
بسته بنیاز
اولیا از خداوند
الهام ووحی لدنٌی
دارند .

167 –
الخراج خراج، ودوائه
أدائه . باج
وخراج
ومالیٌات شاه
دادنی است . که
چاره آن( أدا) و
پرداخت آن
میباشد . والاٌ
جریمه بیشتر میشود
. و بقول مسیح
حقٌ خدا و حقٌ
قیصر را باید داد
. که سالک خراج
الهی خود را، در
اخراج معایب
ومفاسد روان
خویش در تزکیه
نفس وانجام تحلیه
و تخلیه باید
انجام بدهد . حتی
جان شیرین
بشری را برای
رسیدن بجانان الهی
نور قاﺌم و
بدستور و
نظارت پیر الهی
میدهد . و الاٌ
دوچار
کارماها
وتکرار گذشته
های نوعی در
آینده ها میگردد
. سالک با أدای
تعهٌد خود در پیمان
وسوگند بخدا و
پیر برای
تخلیه وخارج
نمودن موانع
شهود از روان خود،
امکان تحلیه بصفات
نیکوی الهی پیر،
میتواند
بتجلیه های
الهی هفتگانه
میسٌر خود
دارد . دوای
کار، چاره
علاجی بیماری روانی
نتیجه عقده ها
است . که هر
انسانی دارد . و
بقول پیامبر
با کمتر از ده
در صد ، بحدٌ
کفایت و شرط
لازم کافی از نظر
الهی بنجات میرسد
.

168 – الخِراسانیه
و الأنسانیٌه
لا یجتمعان . (أخرس)
گنگ است . محروم
مقام روحی
الهی
نمیتواند نقش
انسانیٌ داشته
باشد . که گنگ و
کر نیز هست . و
امکان تعلیم
درست را ندارد
. واین غیر
سالکان که از نظر
خداوند أخرس
هستند . ومنظور
أهل خراسان
نیست، که اعراب
اموی وعبٌاسی مخالفان
بسیاری در خراسان
وماوراء
النهر داشتند
. وهمان مثالی
است، که (کلٌ ناقص
ملعون) که هر
انسان با نقص
کمبود مورد لعن
ونفرت خداوند
است . که نقص
کمالات الهی و
عقلی و شهودی
و تجلٌیات الهی
دارد . پس مجرم
کارمای
بجهنٌم جهان
میباشد . و
بدون این پاکسازی
درغیرسالکان بخصوص
مذهبی های قشری
در هر دین و
مذهبی ملعون
اله میباشند . که
نفریت شده هستند
. و فضاﺌل الهی را
در سلوک باید
جست .

169 – الخلیل
یأمرنی و
الجلیل
ینهانی . که
خلیل من ودر
خلال درون من،
که نفس امٌاره
آلوده است، بمن
أمر مینماید
که هوسها دارد
. ولی محبوب من منع
میکند . که نهی معشوق
انسان نیز
أمری است . که خداوند
جلیل، و پیر
کامل دارای تجلٌیات
الهی، مرا از اجرای
آن هوسها منع میکند
. که سالک گوش
بفرمان پیر میدهد
. خویشتن داری مداوم
دارد . وکاری نمیکند
که کاری کرده باشد
. مگر آن جلیل الهی
اجازه داده
باشد . خداوند
حلیل برای سالک
در تجسٌم
انسانی پیر
کامل وولیٌ
الهی میباشد . وپیر
نیز اصطلاحا امام
زمان سالک است
. که امٌی چون پیامبر
وپیامبری
زنده سالک است
.

162 – الخیر
تحت ضلال
السیوف . که
خیر و بهشت
وکمال روحی، نتیجه
کاربرد شمشیر
میباشد . که پیروزمندان
جنگی غارت های
آنها خیر
وثروت آنان
است . ولی سالکان
خیر وکمالات
الهی و شهودی آنان
با مرگ قبل از
مرگ است . که با
شمشیر ولایت میتواند
بنور قاﺌم برسد
. که نجات بخش
از حیوانیٌت نوع
بشری روح انسان
میباشد . آنگاه
خیر و کمالات
و الهامات و
احوال بهشتی
متوالی
دربازگشت
بخلق دارد وتا
زنده است . و پس از
مرگ طبیعی در
بهشت سوم هفت هزار
ساله در کنار عرش
رحمان ونیز بهشت
چهارم تولد نوع
فوق بشری
بجهان، با
هزاران برابر
عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه خواهد
بود . عکس خیر، شرٌ
است . ک همان
آثار منفی
روان در ژنتیک
روحی غیر
سالکان، که
آنان را
شایسته یک
تولد حیوانی در
نسخ ومسخ
مینماید . تا چقدر
ار کرامات
بالفعل کنونی
خود را تلف نکرده
باشد . والاٌ
بدتر ار نسخ بشری
ومسخ حیوانی، بفسخ
وگندیگی
گیاهی و رسخ و
رسوخ جمادی
وحتی بوسخ چون
چرک میرود . تا
دوباره وحتی صد
باره، از نردبان
انواع خودرا
بنوع بشری کنونی
وکرامات
وامکانات
تازه ای برساند،
که همین سلوک
تا نور قاﺌم
را انجام بدهد
. تا ببی نهایت انواع
فوق بشری عظیم
و عظیم تر پیش
برود .

163 – الخیر
فیما وقع . که خیر
ونیکی و کمال
وتکامل و
فایده مطلوب
فطری والهی، همان
در (واقعه)
ورؤیاهای شهودی
سالکان است . ونه
در وقایع مادی
و رخدادهای
جهان . که اگر سالک
در صبوری و
برداشت سلوکی از
آنها پرداخت، باز
قدمی در تکامل
و رسیدن بحدٌ
کفایت ار
اصلاح روان از
نظر الهی میباشد
. داستان حوادث
رؤیای سالک که
زبان خداوند
نیر هست، از
مواد و خاطرات
خود سالک است . از
کمبودها
وفساد باقی مانده
همراه با (
تحسین وحسنه)
و کمالات تازه
الهی مخلوط هستند
. وتنها پیر
باید تعبیر وتفسیر
و تشخیص خوب
وبد احوال
سالک را بدهد . و
او را از فماد معایب
خود متنفٌر نماید
. آنگاه ترک
شدنی خواهند
بود . و الاٌ
سالک مطیع نیست
. بلکه پیمان
شکن و سرکش و
با عصیان
ومعصیت میباشد
. و هستی روانی سالک
در هر سطح
شهودی، تحت
تدبیر
مدبٌران الهی خود
میباشد . گرچه تمام
مراتب الهی در
وحدت وجود خود
هستند . وما
برای امکان
تصوٌر خود تفکیک
مراتب الهی مینماﺌیم
.

164 – الخیر
معقود بنواصی
الخیل . که خیر وسعادت
در پیشانی اسب
گره خورده است
. که سوارکاران
بپیروزی
میرسند . ولی
غیرسالکان با
تن و ذهن، و هر
دو برای روان ناخود
آگاه، درحکم اسب
و وگاهی بنام
الاغ دارند . که
غیر سالکان
اطاعت هوسها
وفطرت آلوده خود
میکنند . وتنها
کاملان الهی
در تشریفات سوار
اسب هستند، و
سالکان پیاده
میدوند . (
ناصیه) پیشانی
و(معقود) گره خورده
وعقده ها
میباشد .

165 – الدال
علی الخیر
کفاعله . هدایت
کننده دیگری، بخیر
وتکامل روح
برای سلوک الهی
آنان مانند آن
است که خود
نیز همان خیر
وثواب را
دارند . چه هدایت
های اجتماعی و
تعلیم اخلاقی
وحتی علم و
صنعت، اگر مخالف
تکامل روح صنعت
گر نباشد . هدایت
زبانی و
نوشتاری و
انجام هر عملی
نیز خیر است، مادام
که تشویق وکمک
بسوی هدف الهی
در شهود
تجلٌیات الهی باشد
.

166 – الدرس
حرف و التکرار
ألف . درس
مدرسه حرفی
است، که یک
بار میتوان
آموخت آنگاه تکرار
آن هزاران بار
میباشد . درس
شفاهی پیر
کامل بسالک، یک
کلام ودستور
است . که سالک
هزاربار
تذکٌر آنرا
مینماید . وهربار
بهره تکاملی
از اجرای
دستور، همراه
حضور ذهنی
صورت پیر، وهمراه
أذکار توحیدی
دفع شرک احتمالی
است . تا عادت و
ملکه حافظه
سالک شود . چون
خطاب سالک
بخداوند
بوسیله پیر
الهی میباشد .

167 – الدنیا
جیفه، طالبها
کلاب . جهان
نوع بشری چون
جیفه مرداری
است که سگان
مرده خوار
طالب آن هستند
. غیر سالکان
ندانسته مرده هستند
. که حیات الهی
آینده و
چاودانگی را
ندارند . وسالکان
پس از مرگ قبل
از مرگ زنده هستند
. که بازگشت
پیامبرگونه
بخلق دارند . لذا
سالکان
ولایتهای ششگانه،
تمام کرامات
بالفعل نوع
بشری خود را
صرف تحقٌق
کرامات بالقوٌه
خویش میکنند . که
برای تولد فوق
بشری آینده بالفعل
نمایند، که
نیاز تولد
بهتر بعدی است
. انسانهای غیر
سالک حتی با
تمام مظاهر
تمدٌن و
نیکوﺌیهای
کاذب خود، ندانسته
بیکدیگر ستم
میکنند و غارت
هم مینمایند . و
از روی اجساد
یکدیگر تعالی مادی
و اجتماعی
مییابند .

168 – الدنیا
دار ممر لا
دار مقر . که
جهان خانه
ومکان گذز است
. ودوره ای است
چون مسافر در
یک مسافرخانه .
دنیا (دنیٌ) و
پست است . و
نسبت بآینده
های بهشتی نوع
فوق بشری
فرشته گونه . پس
دنیا قرارگاه
همیشگی نیست . که
مقر و جای قرٌه
گیری سلوکی
است که مرگ
بدنبال دارد . وغیر
سالکان گذشته
های حیوانی را
تجدید و تکرار
میکنند، که
نسخ ومسخ میشوند
. سالک در
قرارگاه عزلت سلوکی
وقرٌه گیری
وتوسٌلات
عبادی با
وسیله الهی خود،
بقول پیامبر
چون در مرگ
قبل از مرگ
بمیرد زنده
میشود . وبا
نور قاﺌم روح القُدُس،
ایدآل کمال
واجب ومیسٌر انسان،
حیات أبدی والهی
مییابد
وجاودانگی نسبی
خود را دارد .

169 – الدنیا
سجن المؤمن و
جنٌه الکافر . که
دنیا و زندگی نوع
بشری برای مؤمن
اوم کننده و
الهی چون زندان
است . ودر
عزلتگاه
سلوکی خود، خویشتن
را زندانی
داوطلبانه نموده،
که جز توسٌلات
عبادی کاری ندارد
. تا (امٌی) چون
محمد امٌی، ومؤمن
شود . وکاملان
آرزوی مرگ
طبیعی را
دارند تا
زودتر بوعده
های الهی خویش
برسند . و
بهشتهای چهارگانه
وچهارگونه
وعده الهی را بیابد
. ولی تا مرگ طبیعی
همچنان با
معصومیٌت در
تسلیم سرنوشت خود
میباشد . وخدمات
الهی دارد تا
ذخیره آخرت بیشتری
برای نوع فوق
بشری خود
فراهم کرده باشد
. که در نوع فوق
بشری نیز در
فصول نوعی
بالاتری وبا کرامات
بیشتری باشند،
که زودتر بخواهند
و بتوانند با
ولایت هفتم مهدوی
که از ٥٥ قرن دیگر
در جهان آغاز میشود،
با هزاران برابر
عقل نوع بشری،
بنور رحمان
وحتی عرش ربٌ برتر
از رحمان برسد
. ولی کافر که
منکر خدا و
سلوک الهی
واولیای الهی زنده
باشد، پس از مرگ
کارماها دارد
. کافر که پرده
و(کَپری) و
پوشش بر ذهن دارد،
که درک و فهم کلام
الهی نمیکند، ودر
توحٌش نوع
بشری، چون
چرنده های
حیوانی در
مرتع و علفزار
جهان میمانند،
ولی خود را در
بهشت میدانند .
(جنٌت وجنان) بهشت
همان (گنان) هندی
یا عقلهای
الهی و عرفانی
اولیای الهی ادیان
سلوکی میباشد
. و کلمه بهشت فارسی،
همان بهبودی در
(به دینی)
سلوکی، و بهتر
شدن در مقامات
الهی روح خود،
برای تولدات
بهتر آینده
است . که تا أبد
و در انواع فوق
بشری ادامه خواهد
داشت .

170 –الدنیا
مزرعه الآخره
. که جهان نوع
بشری کنونی
چون مزرعه و
کشتزاری برای آخرت،
یا تولد بعدی
است . واین وظیفه
الهی در فرمان
( کن فیکون)
أزلی أبدی را
سالک در عزلتگاه
سلوکی خود
دارد . تا کرامات
بالقوٌه خود
را بالفعل وتحقٌٍق
بدهد، که برای
تولد نوع فوق
بشری بدانها نیاز
دارد

171 – الدَهر
أحذق
المؤدٌبین . که
زمانه و دتیای
بشری با تمام رنجهای
آن، ( حاذق)
ترین و بهترین
آموزکار
میباشد . که
مؤدٌٌبان
الهی و با أدب الهی
خود، سالکان مطیع
و عاشق خودرا ،
باز بهتر از طبیعت
تربیت میکنند .
که یک شبه ره صد
ساله میروند
وتکامل روحی
مییابند . که چون
فرشتگان و
شاهدان نور
قاﺌم، بنوع فوق
بشری هفت هزار
بعد بجهان، در
کره زمین یا کرات
دیگر متولد میگردند
. که راه ( تقرٌب صفاتی)
بخداوند
بالاتر ار ربٌ
رحمان را همچنان
دنبال کند . که تا
أبد ادامه دارد
. کودکان و عقب افتادگان
عقلی وروحی، و
مستان
اعتیادات و
مغروران
موقعیٌتهای
اجتماعی و ثروتمندان
و زورمندان، نمیتوانند
بخود ودیگران آمورشی
سریعتر سلوکی
بدهند . و حتی
آموزش زمانه
را با گناه کاری
از دست میدهند
. پس ندانسته در
جهالت روز
افزون مانده
اند . حتی با
عبادات قشری
خود فریبی
میکنند، که جهنٌم
پروری بیشتری
است . و ابلیس
پرستی یا
آخوند پرستی
دارند . که لباس
کاذب روحانیت
بر درون پر
فساد خود
دارند، که نیکو
نماﺌی خود
میکنند .

172 – الدهر
لا یبقی علی حاله
. که زمانه بیک حال
نمی ماند، وبر
یک پاشنه نمیگردد
. و یکسان در خوب
وبدی برای انسان
نیست . و تنها سالکان
الهی هستند که
با زمانه در
مسابقه هستند
. که سبقت خود
را میجویند . و
بلایا وسختی
های دوره سلوک
را داوطلبانه
پذیرا هستند . و
پاکسازی روان
میکنند تا
بتجلٌیات الهی
برسند . که شهود
تجلٌی ششم نور
قاﺌم با ولایت
الهی وولیٌ الهی
زنده خود، که
محمدی زنده
است، بنجات از
پیمان و جهان بشری
وخطرات کارماﺌی
برسند . وبا
شهود عرش رحمان
نیز (محمدی زنده)
برای سالکان احتمالی
خود میشوند
ومعصومیٌت از
هر گناهی دارند
. که آسیبی
بعقل وروان
ومقام الهی آنان
نمیرسد . و چون
بید با هر
بادی خم نمیشوند
.

173 –
الدین شین . دین
عوام قشری غیر
سالک بدون
وسیله ای الهی
حقیر است . که (بد
دینی) میگوﺌیم
. که ( بی دینان)
حیوانی، بر
آنها شرافت را
از نظر الهی دارند
. که باید ( به
دینی) یا همان سلوک
وتکامل نمود . و
دین ورزی مطلوب
و پذیرفته خداوند،
در داشتن عبادات
و توسٌلات عبادی
با یک وسیله الهی
بمعرفی خداوند
میباشد . که
منحر بشهود و
لقای الهی و
تجلٌیات واجب
تا نور قاﺌم میشود
. و هربار (این
همانی) مقام الهی
وعقلی واحوالی
مراتب الهی خود
را مییابند . که
با شهود چهارم
مرتضوی پس از مرگ
طبیعی، و یا
با شهود صورت مصطفوی
با مرگ قبل ار
مرگ طبیعی، بنور
قاﺌم و هم
اکنون میتوان رسید
. وبرای
برگزیدگان
الهی از بین شایستگان
تولد دوم الهی
یافته، پیامبری
زنده برای چند
سالک خود
میگردد . ومحمد
و علیٌ تازه
نفسی میباشند
.

174 – الدین
و المُلک
توأمان . که
دین ورزی
وداشتن
مالکیٌت دوقلوی
هم هستند، ولی
مخالف هم . دین
ورزی سلوکی با
مالکیٌت الهی
وپادشاهی الهی
یافتن، دو
قلوﺌی همیشه
باهم هستند و
یاور یکدیگر . که
سالک با دین
ورزیشهودی فرشته
و از ملاﺌک الهی
میگردد . (دین)
لفظی قدیم
وهمان سلوک
وکلام الهی و
عقلهای الهی و
آینده های شهودی
است . که شاهدان
نور قاﺌم در
ولایت محمدی
ببهشتهای الهی
نوع فوق بشری میرسند
. که هزاران برابر
عقل نوع بشری را
خواهند داشت .

175 – الراﺌد
لا یکذٌب أهله
. (راﺌد و رهبر)
یک گروه بپیروان
سالک خود را
دروغ نمیگوید
. که اولیای الهی
و علمدار
رهبری، بسالکان
خود وعده ها نمیدهد
که دستورات
ونصایحی دارد
. درحالیکه
رهبران آخوند
غیر الهی، برحسب
منافع ومطامع خود
بپیروان دستور
میدهند . گرچه بضرر
پیروان باشد .

176 – الرجال
قوٌامون علی النساء
. که مردان
برتری و
فرماندهی بر
زنان دارند . در
مردان کاملان الهی،
که اثبات مردانگی
و مروءت نموده
که بعرش رحمان
رسیده اند . و
زنان سالکان
آنها، مطیع چون
زنان از پیر
الهی میباشند
. چه سالک مرد
باشد یا زن . ویا
پیر الهی مرد
باشد یا رن . رجال
مردان، همان
رهروان
کوبنده پیاده
راه الهی در
سلوک هستند . وچون
کامل شدند
سواره اسب وبا
احترام
میباشند . و(نساء)
زنان، باز همان
(ناسیان عهد
الست ) خود و در
غیر سالکان میباشند
. که( ناس) ناسیان
هستند، که (عهد
الست) تولد
پیشین خود را فراموش
کردهاند . تا بتجسٌم
انسانی همان شهود
نوری و شهود
پیشین خود، تعهٌد
تسلیم داده بودند
. و الاٌ در این
تولد در صورت نوع
بشری در
نمیآمدند . که
در پنج ولایت پیشین
هر بار پیامبر
وکاملی الهی بوده
اند، که اکنون
عقل و کرامات
بیشتر نوع
بشری را دارند
.

177 – الرحمان
سرٌ بسرٌ . که
مقام الهی رحمان،
در کاملان ولایت
محمدی و پس ار
کسب تولدات
پیشین از تجلٌیلات
الهی بوده، که
اکنون با
تجدید آن
شهودها بشهود
ششم قاﺌم و
عرش رحمان
میرسند . و هر شهودی
رازی و رمزی و
اسمی الهی
میباشد .. اما اینکه(
اللٌهمٌ بربر)
یعنی خران همه
یکسان و حرف باطل
بی معنی دارند
که (هرٌه برٌه)
میگویند . و
بربر میکنند . و
اینان هریک خود
را مؤمن
میخواند که
بالعکس جهنٌمی
تر هستند . راز هستی
و موجودیٌت هر
یک از ما ، تفاوت
در مقامات وکمالات
روحی و عقلی میباشد
. که سالکان
تفاوتهای شهودی
بخاطر مشکلات
روانی دارند . وبازگشتگان
بخلق با عرش رحمان
نیز تفاوتها
در الهامات لدنٌی
دارند . که روان
آنان مطلقا
پاک نشده . وبا
کمتر ار ده در
صد بقول پیامبر
بنجات رسیده
اند . تا در
انواع فوق
بشری ادامه
پاکسازی و با
عقل وفهم بیشتری
از معایب خود
بنمایند . وکاملان
الهی حسینی
هرچه خوبی های
خود را دارند،
امام زمان
زنده حسنی که سالکان
در شهود دوم خود
بوی میرسند، آنچه
خوبان همه
دارند او
بتنهاﺌی دارد
. گرچه همه
خوبیهای الهی را
ندارند . ولی
آنچه برای نوع
بشری میسٌر
است دارند . و
کاملان مربٌی
الهی سالکان که
پیامبر همیشه
٣١٣ نفر
میگوید ، که
مقام حسینی
پنج تن آل عبا واسماء
الله را دارند
.

178 – الرَحِم
شجنه من الله،
فمن قطعه، قطعه
الله . که رحم
خداوند، در رحم
ولایت پیر کامل
ورحم مادر میباشد
. که وسیله رحمتهای
الهی یافتن، ووسیله
منحصر بخود در
ارتباط انسان
با مراتب الهی،
چون ناف ارتباط
جنین بمادر
خود میباشد . و
امروز و در نوع
بشری، یک روح
که همیشه در
رحمی میباشد، و
تربیت
وموجودیٌت
بهتر مییابد . و
آنرا بانواع فوق
بشری والهی تر
میرساند . پس قطع
ارتباط انسان
با رحم ولایت خود
بمعرفی خداوند،
در واقع قطع
رابطه آن با خداوند،
سرمنشأ و نیز
پایانه أبدی
یک روح میباشد
. ونداشتن رابطه
با مراتب الهی،
یعنی رابطه با
أهریمن شیطان
و آخوند قشری،
ونیز أرباب نوع
حیوانی آنها پس
از مرگ در
کارماهای مجدد
جهنٌمی بجهاندر
نوعی حقیر میباشد
. دوری بیشتر از
خواست خداوند
و ولایت، دورتر
شدن مقام روحی
از خداوند، و
نزدیکتر شدن بعدمیٌت
نسبی میباشد . که
نسخ ومسخ و
فسخ و رسخ
ووسخ میگوﺌیم
ونکرار گذشته
ها در آینده
ها . تا کسی
چقدر اکنون
کرامات بالفعل
خود را تلف کرده،
و صرف تحقٌق کرامات
بالقوٌه خود نکرده
است . تا نولدات
فوق بشری را بعدا
بیابند، و
بخداوند در
صفات تشبٌه پیدا
کنند . پس مرگ
زودتر این سرکشان
بخداوند و رحم
الهی، بنفع آنان
میباشد . تا گناه
کاری و اتلاف کرامات
بالفعل بشری خود
را کمتر بنمایند
تا مسخ بدتری نیابند
. وسالکان
الهی که ( ترک
صلات وارتباط
)با رحم الهی خود
پیر الهی
ومراتب شهودی نداشته
باشد، پس از
شهود قاﺌم
شایستگی تولد نوع
فوق بشری را ، هفت
هزار سال بعد
خواهند داشت . وهمیشه
رابطه الهی خودرا
دارند . (شجنه)
چون پرده
محافظ جنین در
رجم مادر است . و
شهود فاطمی
سوم برای سالکان
محمدی در رحم
الهی ولایت و
أهل بیت محمد
بودن است . ودر
ادیان سلوکی قبلی،
شهود سوم(
شیوا و دغدو و
مریم) و در
آینده نوع فوق
بشری، در شهود
سوم (زینب کبرا)
است . وشاهدان
فاطمی بخت دیدار
شهود مرتضوی ورضایت
الهی را دارند
. وبا شهود صورت
مصطفوی، نور
قاﺌم و عرش رحمان
را پیدا
میکنند . نام مادر
هر پیامبر(
مریم و فاطمه)
است . و شاهدان
آن فرزندی الهی
مراتب شهودی خود
را مییابند . ودر
بازگشت بخلق خود
نیز محمد و
علیٌ زنده سالکان
احتمالی خود
میباشند .

179 - الرزق
علی الله . که رزق
انسان با
خداوند است . وبرای
حفظ حیات نوع
بشری . ولی برای
سالکان رزق مخصوص
آنها، داده
های الهی در
شهودها و
احوال و
رؤیاها و
الهامات الهی میباشد
. زیرا غیر
سالکان میتوانند
با فریب و
سرقت از
یکدیگر و از طبیعت
مال بیشتری
بیابند . و سالکان
برحسب مقدار
کمٌی وکیفی تزکیه
نفس، وپاکسازی
روان در تخلیه
وتحلیه
بتجلیه های
شهودی و
عقلهای الهی هر
مقام شهودی و
احوالی و
بهشتهای مربوطه
میرسند . که هر
شهودی سالک را
هزار سال
زودتر از موعد
تکاملات طبیعی
و بدون هر
قهقراﺌی
پیشرفت کمال
روحی میکنند .

180 –
الرفیق قبل الطریق
. نخست رفیق راه
را باید جست . بعد
سفر ورهروی را
دنبال نمود . که
بدون پیر و ره
رفته بمعرفی خداوند،
کسی نمیتواند
هر راه ناشناخته
و بدون هر نشانه
هاﺌی را در
تاریکی جنگل جهان
بپیماید، که
بآینده های
نیامده الهی
برسد . که مقصد
و هدف الهی را
نمی بیند که
بسوی آن برود . ونور
هدایت پیر در
عقل وتوسٌلات شهودی
وعبادی برای سالک،
نخستین علاﺌم
این راه و(سمت
و سو) و نور
روشن کننده چند
قدم جلوتر برای
سالک، در این تاریکی
های جهل و
حقارت نوع
بشری است . که بانوار
الهی برتر تا نور
قاﺌم برسد، که
باید برسد
وگرفتار
کارماها نشود .
زیرا خطرات و
امکان انحراف
هر لحظه در تاریکی
های راه هست . که
نور هدایت و
وسیله بودن پیر
الهی اورا از
این خطرات حفظ
مینماید . تا
با کمترین رنح
سفر ومشکلات
وموانع پیش
برود .

181 –
الرؤیا
الصالحه جزء
من سته و
أربعین من
النبوٌه . خوابهای
رؤیاﺌی سلوکی
و شهودی
سالکان ولایتهای
ششگانه، از
نوع خوابهای صالحه
و اصلاحی میباشند
. که زبان خداوند
برای سالک
میباشد . و
نقاط ضعف و
قوٌه ژنتیک روحی
روان با مخلوط
با هم میباشند
. که پیر الهی
برحسب روایت
سالک از رؤیای
او تشخیص و
تفکیک آنها را
مینماید . و اگر
سالک حذف نقاط
ضعف صفات خود در
رؤیا، و یا
مبالغه در بیان
صفات نیکوی خود
ننماید . وپیر
با توضیح خود
بسالک اورا از
صفات منفی
خویش آگاه میکند
. تا سالک از
آنها متنفٌر
گردد، که بخواهد
از آنها دوری نماید
. غیر سالکان
رؤیاهاﺌی از نوع
نفسانی و
شهوانی وحیوانی
نوع بشری را دارند،
که هر طفل نیز دارد
. ولی سراسر نقاط
ضعف روحی بشری
و پر شرارت
آنان است، که (خوابهای
شیطانی)
خوانده میشود
. که نفس امٌاره
خواهان اشباع
آن عقده ها
میباشد، که اشباع
شدنی هم
نمیباشند . ولی
(رؤیاهای
صالحه) سالکان
با شهود تجلٌیات
الهی به
(رؤیاهای الهی
و شهودی)
میرسند . که همه
شب دراین خوابهای
اولیای الهی
شده هستند . گرچه
بقول پیامبر
با کمتر از ده
در صد از
پاکسازی روان،
خداوند در حدٌ
کفایت وشرط کافی،
بنجات با شهود
نهاﺌی خود
میرسد . و در
ولایت محمدی بنور
قاﺌم میرسند . وشاید
بعرش رحمان
وبازگشت بخلق در
تولد دوم
پیامبرگونه میرسند
. که مربٌی الهی
چند سالک احتمالی
خود میگردند . که
قرآن ناطق
سالکان خود
میباشند . که کلام
آنها مانند
فرمانهای الهی
است . بقول فردوسی
عارف الهی، چه
فرمان یزدان
چه فرمان شاه
الهی . تا با
عقلهای برتر
الهی بتوانند
عقاید عقده ای
خود را عقاید
الهی نمایند . و(ذخیره
آخرت) نوع فوق بشری
بیشتری فراهم کنند
. که بتوانند
در آینده فوق
بشری هفت هزار
سال بعد، بنور
رحمان و شاید عرش
رب ٌ برتر از
رحمان برسند . که
آنگاه از چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار عرشی
استفاده کنند
. که باز برای نوع
بالاتری بجهان
متولد گردند . پیامبر
برای خود ٤٦
باب نبوٌت
میگوید . ولی برای
سالکان ولایت خود،
رؤیاهای صالحه
را، یکی از
این ابواب
نبوٌت میگوید
. که قدرت تنبؤ
و نبأ گیری و الهام
الهی میباشد . چون
کاملان الهی تا
زنده هستند، باهم
نیز تفاوت در
این قدرتهای نبوٌت
و الهام گیری
دارند . زیرا تفاوت
در درجه پاکسازی
روان دارند . پس
متفاوت در کرامات
و داده های
الهی هستند . خوابهای
صالحه کلام خداوند
بسالک بزبان احوالی
سالک میباشد . ومحتویات
خواب از درون ذات
سالک، و سوابق
خاطرات زندگی
او میباشد . پس آنرا
مفهمد وباور دارد
و از خود
میداند . ولی
محتویات
رؤیاهای شهودی،
انوار و
احوالی الهی هستند،
که برای شاهدان
رؤیاها نیز بی
سابقه میباشد
. گرچه نمونه
هاﺌی از آن
دیدنی ها در
جهان مییاشد . گرچه
بطور سمبولیک،
دینی های شهودی
شبیه دیدنی
های جهانی
میباشد . مانند
رودخانه
ودریای پر آب
و کوه و
درختان بوستانی
. که هریک معنی
سلوکی خود را
دارند . مانند
آب که سمبول عقل
است . ویا شیر
که غذای سالکان
انسان کامل است
. ویا عسل که تنها
معقولات
وحکمتهای مفهوم
اولیای الهی دیگر
میباشد . و یا
شراب الهی که
سرمستی خاص
شاهدان الهی
میباشد . که قابل
انتقال بدیگران
نیست، درچه توصیف
آن نیز میکنند
. هر واژه
کلامی و هر
کار وحرکت، و
هر حال و
کیفیٌتی
دارای برداشت سلوکی
و الهی است . ولی
کلام رؤیاهای
نفسانی غیر
سالکان، زبان أهریمن
نفس امٌاره آنها
دانست . که چون کلام
آخوندهای ابلیسی
انبلیسی، بسوی
قهقرا بردن، و
دعوت برای لذٌتهای
شهوانی
وجاهلانه، وکم
عقلی لبشتر مینمایند
. نداشتن
رؤیاهاای
نفسانی( بد دینان)
قشری باز بنفع
آنان است . ولی رؤیاهای
صالحه سلوکی بنفع
سالک است . و
بیانی از
معایب باقی مانه
و وعده های
الهی میباشند،
وقتی که برؤیاهای
شهودی میرسند
. که کاملان الهی
تا زنده هستند،
همه شب گردشهای
ملکوتی پر حکمت
دارند . و وسیله
ای برای کسب ذخیره
های آخرت بیشتر
.

182 – الزعیم
غارم . زعیم در
ریاست بر
دیگران، در هر
حال ستمکاری بخود
ودیگران
میکنند . حتی وقتی
خدماتی بمردم دارند
. زیرا در هر
کارشان جنبه
های منفی
قراوان دارند
. پس مسؤلیٌت و(
غُرم و جُرم )
ومجازات الهی کارماﺌی،
پس از مرک در
نسخ ومسخ دارند
. و( زعیم) مدٌعی
باطل یا کاذبی،
که ب(زعم خود) صاحب
مقامی الهی، و
حقٌ ریاست بر
دیگران و عقل
برتر را دارند
. در حالیکه
تنها کاملان
الهی بازگشته بخلق
در هر شش
ولایت سلوکی، ریاست
بر چند سالک خود
دارند . که
کلام آنها کلامی
الهی است . و
بقول پیامبر، خطای
اتفاقی آنها
از نظر داوری الهی
درست ، وحتی گناه
دوره سلوک برای
آنها ثواب میباشد
. که معصوم
هستند، واین
همانی مراتب تجلٌیات
الهی خود را دارند
. غرم وجرم همان
(گارمه) قدیم
ادیان سلوکی، وهمان
جرم و مجرم
عربی وکارمای هندی
است . و کرایم فرنگی
میباشد .

183 – زلٌت
همان ذلٌت است
. که لغزش پا یا لغزش
زبان وهر
رفتاری
نادرست، بخصوص
در سالکان، متعهٌد
در عدم انجام
کاری یا گفتاری
بدون اجازه پیر
بمعرفی خداوند،
باعث ذلٌت و
حقارت و ذلیل
کارماﺌی شدن،
ومحرومیٌت از
وعده های الهی
برای سالک
میباشد . که سالکان
صادق جلیل با
تجلٌیات
شهودی و الهی هستند،
و محترم بین دیگران
و نزد مراتب
الهی میباشند
. هربار خطا و
زلٌت و لغزش، گوﺌی
تمام ساخته
های نیکوی
قبلی در روان
سالک، بروی هم
میریزد وخنثی میشود
. وجبران
خطاها در سختی
بیشتر تزکیه
نفس میباشد . که
گاهی لحظه ای
خطا و گناه، عمری
پشیمانی ببار میآورد
.

184 - إلزم
بابا تفتح لک
الأبواب، و
أخدم سیٌدا
واحد یخضع لک
الرقاب . ابوسعید
أبو الخیر
میگوید بیک سیٌد
یا استاد الهی
پیر کامل بمعرفی
خداوند خدمت کن،
که خداوند
اورا بعنوان پیامبر
سالک معرفی در
رؤیا نموده است
. آنگاه بکمال
الهی میتوان
رسید . سپس گردنهای
پیروان
احتمالی برای تو
بخضوع و سر
بزیر ومطیع در
تسلیم خواهند بود
. و یک باب
توسٌل عبادی
را دنبال کن، که
درهای بسیاری
از عوالم الهی
وفکری و احوال
الهی بروی تو سالک
باز میگردد . و باب
ولایت سالک
پیر کامل
حسینی است، که
ابواب الهی
شهودی بالاتر،
و باز شدن
آسمانهای رؤیاﺌی
برای روح سالک
باز میگردد . که
احوال و
الهامات و
داده های عقلی
الهی بالاتری
را خواهد یافت
. که هزار
برابر قابل
توصیف میباشد
. ( سیٌد) همان
سید و شید
وزید و جمشید
جم شده زردشتی
در قوم قریش
زردشتی میباشد
. که هزاران واژگان
دری فارسی پارساﺌی،
در قرآن و
احادیث
پیامبر وجود دارند
. که در
تفسیرات این
نویسنده برخی از
آنها بیان شده
است . و قابل
تأمٌل و توجٌه
خواننده گرامی
میتواند باشد
. و از الزام ولزوم
پیگیری، و
برای دانستن
وابستگی و ارتباط
در ( صلات وصله ها
)با وسیله الهی
در توسٌلات
عبادی بخصوص
با مراتب
شهودی بعدی
میباشد .

185 - ألزم
مکانا ولدت فیه
. همان جاﺌی که
در آن متولد
شدی ادامه زندگی
بده . که انسان
شناخت عادات
محیطی خودرا دارد
. و فهم عادات و
اخلاق همشهری
های خود را
دارد . وسالک
وکامل الهی هر
ولایت و طریقت،
شهر وسرزمین
خود را بهتر
میداند ئ
بدیگران خدمت
وهدایت کند .

186 – السابقون
السابقون
اولاءک المقرٌبون
. کسانیکه
زودتر مسابقه
تکامل روحی را
آغاز کنند، بردیگران
تأخیر کرده
پیشی خواهند
داشت . ( سابقون
)کاملان الهی
ولایتهای
پیشین و در
تولدات پیشین
است . که اکنون
کاملان ولایت محمدی
دارند، و سبقت
گرفته و
پیامبران
پیشین میباشند
. که بشهود
برتر عرش
رحمان رسیده
اند . و بدون
مراتب و شرایط
لازم از قبل، نمیتوان
بمقام ودرجه و
شهود برتر
وتازه ای رسید
. که یک روح فردی
انسانی، در شش
تولد بشری
وهربار بدرجه پیامبری،
و شهود عرشی
خود رسیده که
دارای کرامات
لازم برای
پیشرفت شهودی در
ولایت برتر
بجهان بوده
اند . که اینک
پس از تکرار
مجدد شرایط و
احوال
شهودهای
پیشین، بیک شهود
برتر تازه
میزسند . که
کاملان محمدی
در هر پنج ولایت
الهی قبلی، بنور
شهودی اخر خود،
عهد الستی
داشته که با
تجسٌم انسانی همان
نور الهی خود
که اینک باید
بپیر کامل محمدی
لبٌیک بگوید . تا
طبق عهد خود
بشهود نور
الهی تازه ای
میرسد . پس
سبقت گرفته بر
دیگر سبقت جویان
شهودی هستند . که
نزدیک تر
بخداوند در
صفات الهی برتر
میباشند . پس مقرٌب
تر و کرٌوبی
تر بخداوند
میباشند .

187 - السخیٌ
لا یدخل النار
ولو کان فاسقا
. که انسان
سخاوتمند و
بخشنده، که بخیل
وخسیس برای هر
نوع کمکی و
بهر شکلی
بدیگران نیست،
حتی اگر فاسق
قهقراﺌی باشد،
داخل آتش جهنٌم
نمیشود . زیرا که
پاکسازی روان دارد
. ودلیل
استعداد های سلوکی
او میباشد که سخاوتمند
است . و هر صفتی
در نردبان
تعالی صفات
نیرومند تر از
صفات قبلی، زمینه
ساز صفات الهی
بعدی میباشد . گرچه
آتش جهنٌم
تولد در جهان،
در حقارتهای
نوعی نسخ ومسخ
میباشد . که
این کارماها خاص
غیر سالکان، بخصوص
قشری های مذهبی
همه ادیان غیر
سلوکی میباشد .
ونه کسانی که
خود تصوٌر میکنند
که بخشنده هستند
چون مقداری
بخشیده اند . وسالک
تا حدٌ دادن جان
بشری خود در
سلوک
ببهشتهای شهودی
وجانان الهی میرسد
. بخشش با هدف حفظ
موقعیٌتهای
اجتماعی
آخوندها
وپیروان قشری
آنان، بقول قرآن
مسخ میمون و
خوک، بهترین شانس
واقبال آینده
آنها خواهد
بود . والاٌ بمار
ومور و گیاه وجماد
نیز میتوانند سقوط
مقام روحی بنمایند
. اگر بستمکاری
و فساد بروان
خود و دیگران
سالک و غیر
سالک بنمایند
. که داوری
خداوند تنها
مقابل عشق
بولیٌ الهی، در
دادن وگذشت از
روح بشری بروح
الهی روح القُدُس
قاﺌم میرسند . و
جهنٌم های بعدی
مقابل ستم و
آزار دیگران، بخصوص
سالکان وکاملان
الهی میباشد . سالکان
صبور و گذشت از
ستمکاری دیگران
آنرا بلای سلوکی
خود میداند که
ثواب مییابد
چون گناه
دیگران را می بخشد
. فاسق پسک رفته
و عقب روی
نموده در مقام
روحی، بجای
پیشروی و
تعالی و
الوهیٌت بیشتر
جستن
ناخودآگاه
میباشد .

188 – السعید
سعید من بطن
امٌه، و
الشقیٌ شقیٌ
من بطن امٌه . که
انسان سعید
خوشبخت
سعاذتمند، از
وقتی که درشکم
مادرش بوده، سعادت
و استعداد
سعادتمندی
داشته است . که
نتیجه
تکاملات روحی فصول
قبلی نوع بشری
وی بوده، که
امروز
استعداد برای
سعادت وتکامل
بیشتر دارد . و
شقیٌ سرکش
ورتجور عذاب
زمان وجهان
است . از وقتی که
جنینی در شکم
مادر بوده که
استعداد
شقاوت داشته
است . که در
انسانهای بی
وفا، این حکمی
ثابت نیست . که سرکش
ودر عذاب باشد
. ولی اکنون
عقده های
روانی اواست
که مانع سعادتمندی
میشود . اگر کمی
عقل ودور
أندیشی داشته
باشد، تمام آن
عقده ها برطرف
شدنی و
شایستگی
سعادت را دارد
. و سعیدی که
اکنون نخواهد
بسعادت الهی بیشتر
برسد، درواقع
سرکش وشقیٌ
است . ولذا تنها
سالکان
وکاملان
بدرجاتی
استعداد سعادت
موفقیٌت
داشته و آینده
های نوعی فوق
بشری نیز دارند
. در شکم مادر
منظور گناه در
شکم مادر نیست
. که در ژنتیک روحی
هر کس نیکی و
استعداد میکی،
و یا زشتی وسرکشی
دارد . که سالک
سرنوشت بشری خود
را میتواند
دگرگون نماید
. وکرامات بالفعل
بیشتر از آنچه
با آن متولد
شده کسب نماید
. سرکشی در أمر
الهی و سلوک، و
معیار ارزش
استعدادهای قبلی،
ویا کسب استعدادهای
بعدی است . سعید
کسی است که دیگران
و سالکان اجتمالی
او جشن
میگیرند . که
خود بسعادت دیدار
این ولیٌ الهی
زنده رسیده
اند . و عید فطر
و پایان و( فطم)
وختم سلوک
کرده وعید
قربان، جان بشری
خود را فدا
نموده
نموداند، که
بجانان الهی رسیدند
. و عید نوروز او
میباشد، که روزگار
نوین و الهی یافته
است . وهر عیدی در
هر ملٌیتی، همین
علٌت را داشته
است . پیر کامل حسینی
مادر الهی
سالک است، که امام
زمان حسینی و
پدر الهی سالک
است . پنج شهود
مقدماتی را پیامبر
اسامی خاندان
خود نمود . که
در واقع
نامهای تازه خاندان
خودرا از مراتب
شهودی آنها لوده
است . ( والدین
الهی) یعنی ( دو
والد) و پدر
حسنی وپیر
مادر میباشد . که
امٌی اوم کرده
بوده . وسالکان
خود را میخواهد
امٌی نماید . شقاوت
سرکشی ار
دستور خدا
برای سلوک و
از پیمان
سلوکی، که
سالک سوگند آنرا
خورده است . شقی
منشق وجدا شده
میباشد . که
ترک صلات
وارتباط با ولیٌ
الهی وراه الهی
خود کرده است . که
بزرگترین مجازات
الهی را خواهد
داشت . پس سعادت
لقای الهی
دیدار نور
قاﺌم روح القُدُس،
ایدآل کمال
الهی میسٌر و
واجب نوع بشری
است . که شناخت پیر
الهی وولیٌ
الهی مناسب
خود بانتخاب خداوند
میباشد . آنگاه
پیمان و اجرای
دستورات سلوکی
او میباشد .

189 - السعید
من أتٌعظ
بغیره . مولی علیٌ
میگوید خوشبخت
کسی است ، که
از دیگران عبرت
بگیرد . رفتار
زشت دیگران
نکند، که باید
قدم بسوی کمال
روحی خود بگذارد
. و بسعادت الهی
شناخت راه الهی
و تجلٌیات
الهی بچشم دل
ببیند . و
اینکه اولیای الهی
چون پیر الهی،
اگر از خداوند
خواسته باشد
که بشناسد، افکار
وگفتار آنان
را برای خود
آرزو کند . که
خود نیز باین
همانی مراتب الهی
آنان ، وسعید
با جشن عید
سعید خود در
نجات برسد . (اتٌعاظ)
ووعظ وعبرت
ونصیحت گرفتن
است . و عبرت
نیز عبور
تکاملی و فکری
وروانی
بمراحل واحوال
الهی تر
میباشد . مصیبت
و عذاب دیگران،
نتیجه احوال
غیر الهی آنان
است، پس عبرت میگیرد
. که اعمال
وافکار آنان
غیر الهی، بخصوص
قشری های مذهبی
در تمام ادیان
غیر سلوکی را
دنبال نکند . و فریب
نخورد و بسلوک
الهی
وپاکسازی روان
خود برسد .

190 –
السلامه فی الوحده
. که سلامتی جستن
ودر سلام وصلح
بودن، و در
تسلیم خداوند
وپیر بودن
انسان است . که سالکان
تا نجات شهودی،
بغیر از وسیله
الهی خود
توجٌه نمیکند
. حتی اگر از اولیای
زنده بحق ٌ
باشند . چه رسد
که توجٌه
بآخوندهای مشرک
نماید . که بدترین
دشمنان خدا هستند
. وچون گلٌه
های حیوانی
بجنون جمعی نپیوندد
. اولیای الهی بازگشته
بخلق ومعصوم
وباعقل الهی و
الهامی خود، میتواند
بدیگران مخلوط
گردند . ولی
آسیبی نخواهند
دید . ولی سالک
وغیر سالک امکان
فریب خوردگی دشمنان
راه خدا میباشند،
که بفکر جاه طلبی
و مطامع خود
هستند . دوری از
مردم دوری از
عقاید و دین
ورزی های مشرکانه
آنها است . اخلاق
مردم برای
سالک خطرناک
است .

191 – السلطان
العادل ظلٌ
الله فی أرضه . که
پادشاه عادل
سایه خداوند
است روی زمین . که
سلطه و قدرت
برتر را دارد . و
اولیای الهی
سلطان با
اختیار الهی برای
سالکان خود
میباشند . که کلام
آنان کلامی
الهی است . وبا
مردانی الهی
زنده روبرو
هستند، تا
بمراتب نادیده
شهودی برسند . وپیر
معرفی شده خداوند
سایه خدا است . که
اولیای محمدی(
این همانی) الهی
مراتب شهود
عرش رحمان را
دارد .

192 – السماح
رباح . بخشیدن
وگذشت عملا
سود و بهره
یابی انسان میباشد
. که مال دنیا
را عنایت
ندارد . ومال
آخرت روح خود
را میخواهد . و
گذشت . بخشش
بخصوص در سالکان
تمرین صبوری و
تعقٌل آنها
است . حتی اگر
خود بحقٌ ودیگری
ناحقٌ باشد . باز
عفو و بنفع آنان
گذشت کرده وتقویت
اراده و عشق ورزی
مینماید . که دیگران
مورد هدف خداوند
در آفرینش آنان
میباشند . و
آموزش عملی
بناحقٌان تا
خود متوجٌه
صفات جوانمردی
کاملان الهی برسند
.

193 – الشاهد
یری ما لا یری
الغاﺌب . شاهد
ناظر بچشم و
بچشم دل از شهود
تجلٌیات الهی رؤیت
از عوالم الهی
وعقلی دارد . که
نابینان و
غاﺌبان از وظیفه
سلوک الهی وتکامل
روان خود خبری
ندارند . و از
الهامات الهی مقام
برتر الهی ندارند
. که در کنترل أرباب
نوع حیوانی خود
میباشند . که
هر پشه وگیاهی
چنین تحت
تدبیر مراتب الهی
خود میباشند .

194– الشرف بالعقل
و الأدب، لا
بالأ صل و
النسب . شرافت
و بزرگی الهی ومقام
الهی روحی
انسان، بسته بعقل
الهی و آثار عقلی
و أدب آنان
میباشد . که شریف
ومشرف از مکان
بالاتر، چون قلٌه
کوه لودن چشم
أنداز بیشتر
دارد . واولیای
الهی اشراف
زنده با
امتیازات
الهی هستند . که
آن امتیازات وعقلهای
الهی برای
آنان فراهم دارند
. و هر کردار و
رفتار وگفتار و
پنداری را از محل
الهی ونوع فوق
بشری مینمایند
. که حکیمانه
تر و ادیبانه
تر و نیکوتر
وانسانی تر
است . ولی کسانی
که بأصل و
اجداد شریف خود
بنازند
افتخاری
ندارند . که
پسر نوح وهر
کاملی الهی
بدون کمالات سلوکی
، مانند پدر
خود مقامی ندارد
. و ربح وسود و
بهره گیری از حیات
نوع بشری، جز
غرور وخود
بزرگ پنداری
نیست . که خود
فریبی و خدا
فریبی و فریب
دیگران میدهند
. گیرم پدر تو
بود فاضل
وفضیلتی الهی،
از فضل پدر ومقامات
الهی پدر، تورا
چه جاصل شده؟ تشنگانی
که آب در کوزه نزدیک
خود دارند، و
همچنان تشنه
لبان سرگردان
جهنٌم جهان وحیوانیٌت
خود هستند . فضل
وفضیلت اضافات
وداده های الهی
بیشتر از دیگران
در عقل واحوال
وگفتار ورفتار
دارند .

195 - الشعراء
تلامیذ الرحمان
. شاعران دست
پرورده رحمان
هستند . که شاعیر
با شعور
واحساسات
عالی، در سطح شاهدان
عرش رحمان، همان
کاملان ولایت
مصطفوی هستند
. که دست پرده
چون آفرینش آدم
و هر آدم شده الهی
میباشند . غیر
سالکان نیز
تحت تدبیر
عقلی وأدبی
وشعری مدبٌران
الهی پاﺌین
ترهستند . ولی
تحت تربیت بالاتر
رحمانی نمیباشند
. که مهدویان کامل
از ٥٥ قرن
آینده دست
پرورده ربٌ
برتر از رحمان
خواهند بود . که
نامی هم از او نمیدانیم
. که( مهدی)
آخرین کامل ولایت
محمدی، وکاشف نور
رحمان ورسیده بعرش
ربٌ برتر از رحمان
خواهد گفت . وپیروان
سالک نوع فوق
بشری، شاگردان
خود را، چون روح
محمد و علیٌ، ولی
در صورت و
سیرت و اسامی
دیگری خواهند
بود . وهنوز تا
سطح عقل ربٌ
الأرباب (الله
آهو) بی نهایت
مراتب الهی
وتجلٌیات در پیش
هست .

196 – الشعیر
وقایه الکافور
. اگر بخواهی
از کافور
خوردن بتن
مرده خود در
امان باشی، پس
نان جو بخور، که
غذای سالکان
در عزلت سلوکی
میباشد . وپس از
نجات غذای دیگران
را میخورند
ویا نان سبزی
وسپس نان و کره
میخورند . شعیر
جو باز بمعنی
باندازه یک جو
در کمی وکوچکی
وارزانی است . تا
روح انسان
دوچار
کارماها وتکرار
کافور خوردن
در وقت مرگ
نگردد . و از
تکفیر قشری ها
در امان خواهند
بود . وکافور
با بوی تند
دفع حشرات از
تن مرده ویا
قبل از دفن
میباشد . و
سالکان با خطا
واولین سرکشی پیر
الهی، آماده سرکشی
های بزرک
میشوند . پس
خود را از خطرهای
کوچک حفظ میکنند
. (وقایت
)پیشگیری ودفع
هر اخطر احتمالی
میباشد . حفظ
از کافور باز
همان کافران
میباشد .

197 – الشییء
ما لم یجب لم یوجد
. هر چیزی تا بحدٌ
وچوب و لزوم
وجود نرسد
موجود نمیشود
. و یا بسطح
وجود برتر چون
شهود بالاتر
نشود، تا
بشروط لازم و
بشرط کافی
برای سالک
نرسد بکمال
ومقام نوعی
بهتر نمیرسد . و
روح انسان با
تکاملات تولدات
بشری قبلی، شایستگی
تولد در فصل نوع
بشری بهتر شده
است . والاٌ در
صورت نوعی حقیر
تر متولد جهان
میشد . وسالکان
با شرط کافی
از نظر الهی و
در حدٌ کفایت،
پس از تجدید
شهودهای قبلی
پنج تن ولایت محمدی،
بنور قاﺌم و
نجات از نوع
بشری میرسند، که
شرایط لازم تولد
نوع فوق بشری هفت
هزار سال بعد
را دارند .. وتا چقدر
ذخیره آخرت
بیشتر پس از
بازگشت بخلق داشته
باشند . که در
کدام فصل نوع
فوثق بشری وچه
مقدار کرامات
بالفعل وبالقوٌه
داشته باشند . که
بتوانند با ولایت
مهدوی بنور
رحمان برسند . یا
نتواند
وتکرار
تولدات نوع
فوق بشری را
داشته باشد .

198 – الشیخ
فی قومه، کالنبیٌ
فی امٌته . شیخ
سالخورده در
قوم خود، چون
پیامبری در
امٌت خود
میباشد . که وسیله
تعلیم تجارب زندگی
بقوم خویش است،
که عقل بیشتر دارد
. نیز شیخ همان شاه
و پیر کامل
الهی است . که در
بین سالکان و
باورمندان
خود چون
پیامبری است . که
(امٌت) نیز
همان پیروان سالک
میباشند که
اوم وسلوک
مینمایند . والاٌ
اگر سلوک نکنند،
بجای امٌت(
قوم ) خوانده میشوند
. مانند قشری های
مذهبی تمام ادیان
غیر سلکی که
اقوام هستند
ونه امٌت . گرچه
برخی نیر(
ملٌت) هستند، که
تمایل بسلوک
الهی دارند، ولی
امروز و فردا
مینمایند . (
نبیٌ) پیامبر
همان اولیای
الهی هستند که
قدرت( تنبٌوء
و نبأ )و خبر والهام
گیری از مراتب
الهی بالاتر دارند
. که از خداوند
بوسیله
مدبٌران الهی میرسد
. تا چگونه قوم غیر
سالک ویا امٌت
سالک و ملٌت
مستعد سلوک را،
هدایت وتعلیم
بدهند . غیر
سالک سالخورده
در مشکلات زندگی
جهانی آموزش
های اولیه دارد
. که شاید بسلوک
الهی بپردازد
. و با أندکی از
عقده های روان
خود را بشناسد
که ترک نماید .

199 – الصبر
حیله من لیس
له حیله . که
صبوری بهترین
راه حل و راه
مبارزه و چاره
مشکلات نماید
. و کسی که
بتواند چاره
کارسازی
نماید باید
صبور باشد . صبر
بخصوص در
سالکان گرفتار
بلایای
آزمایش الهی
از صدق پیمان سالک،
بهترین حیله و
چاره علیه مشکل
و دشمنان
انسان میباشد
. تا سالک بنجات
شهودی برسد، واز
نوع بشری
حیوانی رها گردد
. که حتی شایسته
تولد نوع فوق
بشری، ویا در تولد
دوم فرشته گونه
بجهان گردد . بقول
پیامبر که
همیشه میگفت
صبر و صلات
نجات بخش است . صبوری
در بلایای
سلوکی وزندکی
و پیش آمدهای
روز مرٌه است . و(
صلات صله ها) و
ارتباط با
مراتب توسٌل عبادی
میباشد . و
الاٌ نماز بدون
وسیله الهی و
در صورت پیر، بقول
پیامبر بصورت دعا
کننده کوبیده میشود،
که بحقارت نوعی
وحیوانی
خواهد رفت . که با
(ناموس) الهی
یا همان( نماز
و اسماء الله) توسٌل
و اطاعت ندارد
. که ابلیس پرستی
وآخوند در
لباس کاذب روحانیٌت
و( تلبیس و
انبلیسی) پرستیده
است ، که شرک بخدا
میباشد .

200 – الصبر
صبران ، صبر
علی ما تکره، و
صبر عمٌا تحبٌ
. و مولا علیٌ
در توصیف صبر
میگوید دوگونه
صبر هست . یکی
صبر از آنچه
اکراه آن داری
ولی ناچار صبور
آن هستی، که
راه حل دیگری نداری
. بخصوص از موچودیٌت
نوع بشری سالک
که مورد نفرت
او میباشد . وموجودیٌت
بهتر نوع فوق
بشری و الهی
را میخواهد . ودیگری
صبر برای آنچه
که دوست داری
واکنون کسب شدنی
نیست . که صبوری
تأمین شرایط لازم
را لازم دارد،
که بشهود
وکمال الهی
بالاتر رسید . وقتی
که بشرط کافی
در داوری الهی
رسید . گرچه
تام وتمام
پاکسازی روان انجام
نگرفته، و با
کمتر از ده در
صد تزکیه روان
بشری بنجات
نهاﺌی خود میرسند
. تا بقیٌه را
در نوع فوق
بشری . باعقل
بیشتری
بنماید .

201 –الصبر
مفتاح الفرج . که
صبوری کلید
فرج و نجات
میباشد . که سالکان
نجات از
مسؤلیٌت
سوگند پیمان خودرا
، تنها با شهود
عرش رحمان
مییابند . وقتی
که صبوری دوره
سلوک و بلایای
سلوکی و
امتحانات پر محنت
الهی خاص
سالکان، با
موفقیٌت
انجام گرفته باشد
. پس فرج و فرح و
فرٌ و برٌ
الهی یافته، و
بفروهر و
فرٌهه انسان کامل
میرسد . که
نجات از
کارماها و
مقررات سلوکی
مییابد . تا در نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد
در جهان، چه مسؤلیٌتهای
الهی جدیدی
بیابد . که صبوری
خاص آنرا نشان
بدهد . که رنج و عذاب
زندگی های
جهانی، تنها
با صبر در
پاکسازی معایب
ژنتیک روحی و
روان صورت میگیرد
. والاٌ سرمستی
وتوحٌش و شهوت
رانی، مزید بر
فساد روان و
جهنٌم پروری
برای نسخ ومسخ
بدتر پس از
مرگ بدنبال
دارند . که
کاملان الهی
نوع فوق بشری
را با هزاران برابر
عقل نوع بشری
را خواهند
داشت .

202 –الصبر
من الأیمان بمنرله
الروح من الجسد
. مولی علٌی میگوید،
همان گونه که روح
برای تن
اهمیٌت دارد، صبر
سالک در ایمان
یا اوم و سلوک
همان اهمیٌت
را دارد . و
سلوک الهی
انسان را زنده
وزنده تر میکند
. تا سالک در پاکسازی
با تأمین شرایط
لازم بشرط
کافی الهی
برسد که بشهود
برتر یا نجات
با شهود روح القُدُس
موفق گردد .

203 – الصدقه
تردٌ البلاء . که
صدقه دفع بلا
میکند . شاید
در غیر سالکان
مؤثٌر باشد . که
بلایای جهان
تمام شدنی نیست
. ولی این در
سالکان است که
اثبات صدق و
راستی در عهد وپیمان
الهی خود
دارند . که صدقه
در پرداخت کرامات
بالفعل نوع بشری
آنگاه بلایای سلوکی
را دفع یا
تخفیف میدهد . که
سالکان عاشق و
صادق حتی احساس
وجود بلایا را
نمیکنند . که غرق
تمرکز
وتوسٌٍل
عبادی هستند . وجز
دیدار محبوب الهی
هدف توجهٌی
ندارد .

204 – الصوفیٌ
لا یسبق همٌته
خطوه . سالک
صافی صوفی در
تصفیه وپاکسازی
روان خود هرگز
قدمی جلوتر از
همٌت خویش بر
نمیدارد . آنچه
برای صوفی مهم
است هوم و
همٌت وانجام دستورات
الهی پیر کامل
میباشد، و
بکار دیگری
نمی پردازد . هدف
سالک تصفیه روان
از معایب
وکمبودها و
انحرافات
وهوسهای نوع
بشری است، بشهود
مصطفوی و
اصطفای الهی
خود برسد . که در
تخلیه وتحلیه
تا تجلیه های
نهاﺌی انجام میدهد
. که صفات نیکوی
الهی در تحلیه
بتجلیه های هفتگانه
برسد، که تولد
بشری بهتر ویا
در نوع فوق
بشری فرشته
گونه بنماید . والاٌ
بار سنگین
معایب در
ژنتیک روحی، اورا
بنسخ ومسخ
حقیر حیوانی
بجهان خواهد برد
.

205 – الضدٌان
لا یجتمعان . دو
أمر ضدٌ
یکدیگر، نمیتوانند
باهم یکجا جمع
و باهم باشند . که
درسالک
نمیتوان با
حفظ معایب
ومفاسد و صفات
زشت، بصفات
نیک الهی ونوع
فوق بشری رسید
. مگر پس از
تخلیه وامکان تحلیه
و حلاوت
وزیباﺌی صفات
الهی است . که میتوان
بتحلٌیات الهی
و این همانی مقام
پیر الهی خود
رسید .

206 – الضمانه
اوٌلها ندامه
و أوسطها
ملامه و آخرها
غرامه . تضمین
و تعهٌد هر أمری
را نمودن
آغازش
پشیمانی و
میانه اش ملامت
نمودن، و
پایانش
مجازات
کارماﺌی است . بخصوص
در سالکان
متعهٌد بسلوک الهی
و سوگند و
فاداری بپیر کامل
الهی بمعرفی خداوند
است . که ترک
این تضمین
نکند تا
شایسته راه الهی
را گردد . و(ترک صلات)
و ضمانت و
تعهٌد دوچار پشیمانی
میگردد . وچرا
خدا را ضامن سوگند
خود نموده . که
میان هراه
سلوک و سختی
آن، چرا
نتوانست یا
نخواست عبور تکاملی
نماید . و
عاقبتی جز
(غرام و اجرام
وکارمه)
ومجازات الهی
چون دیگر مجرمان
ندارد . وسالک
صادق وعاقل
هرگز پشیمانی
تعهٌد الهی ندارد
. که بخواهد از
بلایای سلوکی
وهر دلیلی ترک
صلات وارتباط
با وسیله الهی
خود بنماید . حتی
سالک صادق
همیشه خود را ملامت
میکند، که چرا
همچنان کم
همٌت وجدیٌت کافی
نشان نمیدهد .

207 – الطبیعه
طبیب کامل و
الطبیب
خادمها . که طبیعت
هستی و ذات ژنتیک
روحی انسان در
أصل طبیب شفا
دهنده است . و
پزشکان در
واقع خادمان
طبیعت هستند . که
تن نقش درجه
اوٌل شفا بخشی
را ندارند . خداوند
و جهان ارواح
و ذات روحی و
فطری انسان، تمام
خود سازی و
خود درمانی را
بکمک مدبٌر
الهی دارد . دیگران
و طبیب یا
داروها و
شرایط دیگر در
خدمت شفابخشی انسان
هستند . چه رسد که
انسان خود را
یا هر ماده داردی
را شفابخش خود
بداند . سالک در
تسلیم است . که
مراتب الهی
کار شفا بخشی روان
میکنند . عدم اعتماد
بطبیب ودارو
شفاﺌی
نمیدهند . ولی
ایمان
بهرچیزی الهی
شفا میدهد .

208 – الطریق
الی الله ، بعدد
نفوس الخلاﺌق
. راههای
رسیدن بخدا
بتعداد
انسانها
وموجودات
زنده میباشد . هرکس
راه خود را
دارد که با دیگری
شباهت ندارد . گوﺌی
همه از اطراف
یک کوه بالا
میروند که بسطح
قلٌه برسند . نتیجه
کار همه یکسان
است وهمه بکمالات
الهی میرسند . و
هرکس بطریقی و
بخاطر مشکلات
روان و
اعتقادات خود پیش
میروند . وخداوند
هرگز دو چیز را
مطلقا مانند
هم نیافریده
که از ابداعات
خود نیز تقلید
وتکرار نمیکند
. هر کار
خداوند ابداع و
اختراع تازه
ای میباشد . وحتی
روح هر أتم
وموجودات
زنده تحت أتمی
أثیری، هریک
بنحوی در حال تکامل
و یافتن صورت نوعی
بالاتری میباشند
. که از تحت جمادی
بجمادی و
بانواع گیاهی وحیوانی
و بشری، و بی نهایت
انواع فوق بشری
آینده، تا
خداوند مطلق الله
در کمال روحی پیش
میروند . و
هربارنوعی
هزاران برابر
عقل وکرامات
بالفعل و
بالقوٌه نوع قبلی
را دارند، و
صفات چدید
الهی مییابند
. و در انسان
سالک بتحلیه و
حلاوت و
زیباﺌی میرسند
. و الاٌ در
هستی غیر از
ارواح در حال تکامل،
هیچ موجود دیگری
وجود ندارد . که
محسوسات ما از
موجودات، عملا
تراکمی از موجودات
زنده ریزتر میباشد
. که در خدمت وکنترل
موقٌت یک روح
کاملتر و
بزرگتر
میباشد . پس هر
چیز و هرکس، تحفه
ای الهی و
فرشته ای کامل
تر شده از
مراحل نوعی قبلی
میباشد . که
باید همچنان
پیشرفت نمود، و
با سلوک الهی
و بکمک
وخواسته و
پیشنهاد
خداوند جلوتر
و بتعالی رفت . و
الاٌ اتلاف
کمالات و
کرامات
تولدات پیشین نوعی
خواهد بود . که سقوط
مقام نوعی است
. تا بار دیگر
از نردبان
انواع بالارفت
. که پس صد ها
هزار ومیلیونها
سال از نسخ
ومسخ بنوع
بشری کنونی رسید
. وبا سلوک
الهی بنوع فوق
بشری با شهود قاﺌم
روح القُدُس بدان
موفق شد که
فرمان کن فیکون
الهی است

209 – الطلاق
بید من أخذ
بالساق . حقٌ
طلاق دادن
برای کسی است ،
که جریان وسوق
حرکت را بدست
دارد . که شوهر
برای زن، که
مسؤلیٌت زن را
داشته است . و درست
تر با پیر
کامل الهی
سالک است که
اورا سوق راه الهی
داده میدهد . که
تا اورا
بخواهد ( طلاق ومطلق
وآزاد) نماید . اگر
بمراتب شهودی
نهاﺌی خود
رسیده باشد . (سوق)
بجلو راندن
چون راننده، دارای
اختیار هر
تصمیم در باره
کاروان خود میباشد
. طلاق مرد و زن،
بسته بعرف جاری
وقرار داد
فیما بین آنها
است . احکام الهی
تنها در سلوک الهی
دارای اعتبار
و نتایچ الهی میباشد
.

210 – الطیٌبات
للطیٌبین . نیکویان
شایسته
نیکویان طیٌب
و شفا یافته
میباشند . که سالکان
نیکو و با
استعداد های قبلی
واز تولدات پیشین،
شایسته در
خدمت استاد
الهی خود پیر
کامل میباشند
. که مطیع و
مجری دستور و صادق
در کلام و
عاشق بدیدار
صورت او در
حضور ذهنی
میباشند . انسانها
سراسر بیمار
روانی هستند . زیرا
معایب وصفات
انواع پیشین حیوانی
و حتی صفات نوع
بشری کنونی را
با خود دارند . و
با بودن معایب
در ناخودآگاه،
نمیتوان کسب
محاسن تازه ای
نمود . مگر پس از
تخلیه و امکان
تحلیه
بزیباﺌی ها و
نیکوﺌی های
بیشتر، تا
شروط لازم را برای
تجلیه های
شهودی و لقای
مراتب الهی و
کسب ( این
همانی)
امکانات و
کرامات و صفات
الهی نوع فوق بشری
آینده را
بیابد . و
مراتب شهودی
مدرک و دیپلم مرحله
ای موقٌت سالک
است . که باید
در تولد بعدی
بهمان مقامات
الهی فوق بشری
خود رسید . سالک
شفا یافته با
طبیب الهی پیر
در تحلیه ها و
سلامت یافته، آنگاه
بوعده های
الهی آینده را
بصورت تجلیه های
شهودی دارد . پیر
پدر الهی و
پزشک الهی است
. که کمک مراتب الهی
و آینده های
شخص روح حیوانی
بشری پر شرارت
سالک را، بروح
الهی روح القُدُس
قاﺌم میبرد . گرچه
بقول پیامبر
با کمتر از ده
در صد از پاکسازی
و شفای روان، در
شرط کافی از
نظر خداوند
بنحات از نوع
بشری میرسند، و
بقیه پاکساری معایب
ذات روحی، در
اتواع فوق
بشری انجام
مگیرد . تا
بفرض محال در
أبدیٌت بکمال مطلق
خداوند( الله أهو
ربٌ الأرباب)
نیز رسید، همچنان
بخداوند(هو) بیرون
از هستی ها رسیده
نشده است . و در عقل
وفهم بیشتر میتوان
درک معایب
نمود . که ظاهرا
از محاسن نوعی
انسان
میباشند .

211 – الظاهر
عنوان الباطن
. که ظاهر بینی
هرکس، نتیجه و
مظهر صفات باطن
نا پیدای برای
شخص میباشد . آنچه
دیده میشود، گویای
حقیقت صفات
آنچه دیده
نمیشود نیست . پس
زیبای ظاهر دلیل
زیباﺌی باطن هست
ولی زیباﺌی
در حقیقت آن
نمیباشد . مانند
اخلاق نیکو و گفتار
نیکو و
رفتارهای نیکو
واقعی هست ولی
حقیقی نیست . چه
رسد بآرایشهای
مصنوعی در
صورت ودرسیرت
.

212 – الظلم
بالظلم و
البادی أظلم . که
هر ستمی نتیجه
ستمی قبلی و
بخود میباشد . ولی
ستمگر تر کسی است
که آغاز ستم کرده
باشد . همان گونه
که انسان الهی
تر، کسی است
که ستمگر
نخستین را
بخشیده باشد . گرچه
خود حقٌٌ
انتقام را
دارد . ولی بخاطر
عفو خود پاداش
الهی را فورا
خواهد داشت . و خداوند
ستمگر تا وقت مرگ
انتقام الهی
را ندارد، که شاید
توبه سلوکی نماید
.

213 – الظلم
ظلمات یوم القیامه
. ظلم وستم
ظلمت و تاریکی
در روز قیامت
را سبب میشود . که
روز قیامت سالک
روز شهود نور
قاﺌم روح القُدُس
و با مرگ قبل
از مرگ میباشد
. ولی ستمگر بخود
ودیگران، بخصوص
آخوندهای مذهبی
مشرک در تمام أدیان
غیر سلوکی، در
تاریکی های پس
از مرگ طبیعی،
ودر جهالت وکم
عقلی انواع
حقیر حیوانی خواهند
بود . تا
دوباره وحتی صد
باره بهمین نوع
بشری و سلوک
الهی که بنور
قام باید
برسند که
خواهند رسید . زیرا
فرمان کن فیکون
الهی میباشد . و
پس از صدها هزار
ومیلیونها
سال عذاب زندگی
های نوعی در
جهان جهنٌمی جهان،
تولد جهنٌمی نوعی
حیوانی . تحقٌق
حقیقی صفات
باطن ذات
وروان که ژنتیک
روحی میگوﺌیم
هدف الهی است . که
بتوان فهم
صفات بد خود
را نمود، ورفع
وترک آنها کرد
که بتوان بصفات
الهی رسید .

214 – الظنٌ
یخطأ و یصیب . که
ظنٌ و گمان
گاهی درست
وگاهی بخطا
میباشد . چون
پرتاب تیر در
تاریکی، که احتمالا
بهدف بخورد و
بندرت . پس یقین
و اطمینان
داشتن از
دانستنی ها و
عقاید در
انسان همیشه
در سطح گمان
میباشد . چه
رسد بشنیدن
گمان دیگران . و
کلید یقین در(
یگین ویگانه)
شدن خود با
خقایق میباشد
. تا درک حقیقت
های الهی را
نمود . وقتی
سالک با وحدت
وجود خود با
تجلٌی حقیقت
ووساﺌل حقیقی
و الهی، چون پیر
کامل و
تعلیمات سلوکی
او، که بمعرفی
خداوند بطالب
لقای الهی برسد
بسطح حقیقی تر
امور ظاهری
میرسد .

215 - العار
فی ذلٌ السؤال
. که ننگ در گداﺌی
ودرخواست است
. ودر امور مادی
چنین احساسی هست
. ولی در امور
معنوی، بدون
پرسش پاسخی
بدست نمی آید . چه
رسد بامور مینوی
و الهی و
سلوکی، که
بدون گداﺌی
از ولیٌ الهی،
و قبول خود
فقری از مراتب
برتر الهی
نمیتوان
بحقیقت رسید . وباید
جهانی خدمت وبندگی
پیر کرد، تا
امکان کسب هر
پاسخ درست
حاصل شود که این
ننگ نیست .

216 –
العاقل یبصر
بقلبه، مالا
یبصر الجاهل
بعینه . عاقل
با عقل ایدآل
طلب برتر از
عقل مادی با چشم
دل میبیند . که
در رؤیاهای شهودی
شاهد میگردد . ولی
جاهل از امور الهی
با چشم تن نیز نمیتواند
ببیند . گرچه
فیلسوف وعالم
مادی و تکنیکی
باشد . وسالکان
با تخلیه و
تحلیه هرچه بیشتر
بدیدن حقایق
بچشم دل، در
تجلٌیات الهی
و عقلهای الهی
مربوطه بشهود نها
ﺌی میرسد . وآنگاه
میتوان
أندیشه و دانش
تازه یافت و
فهمید .

217 - العاقل
یفتخر بالهمم
العالیه لا
بالرمیم البالیه
. انسان عاقل
با همٌت والای
خود افتخار میکند
. ونه بآنچه که پوسیدنی
و پرتاب شدتی
خود را دل خوش کند
. که (همٌت) سالک،
همان هوم و
جدٌیت سلوکی بیشتر
در پاکسازی
عمیق تر از معایب
وعقده ها و
عقیده های خود
میباشد . آتگاه
تعالی و بشهود
عوالم الهی بالاتر
وبا ریاضت
میرسد . و آنچه
(رمیم)
پوسیدنی و
شایسته پرتاب و
دور أنداختنی
است قابل افتخار
نیست . که جاهلان
بحمع مال
ومنال
مینازند . حتی اگر
بامور ادبی
وهنری و
زیباﺌی باشد . که
برحسب عقل ناقص
و قصیر کوتاه بشری
زیبا هستند . و
الاٌ آینده
های برتر در نوع
فوق بشری و
عقلهای الهی، تجلٌیات
شهودی قابل افتخار
ومباهات أبدی میتواند
باشد که کاملان
الهی دارند . امور
بشری قابل رمی
و پرتاب و دور
انداختنی است
. که با ژنتیک
جسمی انسان
برای آینده بهتر
فوق بشری پس از
مرگ، چیزی
دیگری با روان
الهی شده نخواهد
بود . امور
بالیه وپوسیدنی
در تمامی موجودات
مادی است . حتی موجودات
معنوی . ولی نه
در موجودات مینوی
بچشم دل دیده شده
انسان کامل وعاقل
که همان
سرمایه وجودی
هر روح میباشد
.

218 – العاقل
یکفیه
الأشاره . عاقلان
را اشارتی
کافی است . که از
تمام حقایق
کلام بهمان
مورد اشاره
میرسند . که (
اشاره سمبول)
حقایق عمیق تر
گفته نشده
میباشد . که هم
اکنون بجای آینده
دورتر نصیب
انسان کامل
میشود . که
اینان هفت
هزار جلوتر از
دیگران
میبنند و
میفهمند
ویقین آنرا دارند
. و آرامش خاطر
داﺌم را دارند
.

219 – العالم
انسان کبیر، و
الأنسان عالم
صغیر . جهان هستی
گوﺌی انسانی بزرگ
است و انسان عالم
و آگاه امور الهی،
جهانی کوچک در
برابر جهان بزرگ
هستی میباشد . برخی
خداوند را روح
الأرواح میگویند
. که هستی ها در حکم
تن خداوند باشد
. در سلوک الهی عالمان
آگاه بمراتب شهودی
این همانی
موجودیٌت الهی
آن مراتب را
پیدا میکنند . و
غیر سالکان ناس
و ناسیان عهد الست
خود، جاهلان نسبی
از امور مادی وجاهلان
مطلق از امور
الهی هستند . که
حقارت موجود
در هر نوعی، هزاران
درجه حقارت از
موجودیٌت برتر
نوع بعدی دارد
. که از هزاران برابر
عقل وکرامات
بالفعل وبالقوٌه
نوعی میگوﺌیم
.

220 - العبد
یدبٌر و الله
یقدٌر . که
بنده موبد
سالک، تدبیر
واداره امور خود
میکند، آنچه
خداوند تقدیر
او کرده است . که
سرنوشت او، یا
توان او، ویا بهمان
قدر واندازه
ومقداری که
بوی امکان وکرامات
بالفعل داده
عمل میکند . که
هر موجودی کرامات
بالفعل و
بالقوٌه نوعی،
وفصل نوع بشری
خود را در
اختیار دارد . که
از تکاملات
تولدات پیشین
کسب سلوکی کرده
است . که باید
آن کرامات بالفعل
را صرف تحقٌق
کرامات
بالقوٌه و در
نطفه ژنتیک
روحی خود کند،
تا آنها را
بالفعل نماید،
که مورد نیاز
تولد بهتر بعدی
میباشد . نه
اینکه کرامات بالفعل
کنونی خود را تلف
نماید، وصرف لذٌت
جنسی وجسمی و اوهام
ذهنی نماید . وشرایط
لازم برای تولد
بهتر نوعی
ذخیره آخرت بعدی
بجهان نماید . (
تقدیر) أندک چون
قطره قطره، که
با تزکیه نفس سلوکی،
میتواند
تقرٌب
وپیشرفت نکامل
روان خود کند . ویک
روح وروان تنها
در رسیدن بأیدآل
کمال ربٌ
النوع خود، وبا
مرگ قبل از
مرگ از نوع
خود، میتواند
بنوع بهتر بعدی
بجهان بازگردد
. والاٌ در
أنواع حقیر تر
متولد میشود . که
کرامات
بالفعل داده
های الهی کمتری
دارد . و
کارماها تکرار
مکرر در جهان جهنٍمی
است، که رنج
زندگی های پر
عذاب نوعی
دارد . تا از نردبان
انواع، و پس
از صدها هزار
وحتی میلیونها
سال عاقبت بهمین
نوع بشری وهمین
وظیفه الهی، رسیدن
بکمال روح القُدُس
قاﺌم نوع
بشری باید
برسد که خواهد
رسید . وروح هر
أتم و مادون
أتم نیز خواهد
رسید . که
بآینده های بی
نهایت انواع فوق
بشری تا
خداوند الله أهورمزدا،
در مطلق آبدٌیت
برسد . وهربار
کمالات الهی واین
همانی مقام
واحوال و عقل وتوانهای
معجزه آسای نوعی
والهی پیدا
کند . که امروز
میتواند
تصوٌر آینده کند،
و زودتر بدان
بپردازد . وقتی
از خداوند پیر
الهی خود را
شناخت وپیمان
و اطاعت سلوکی
نمود . که لا
أقل بنور
قاﺌم برسد . که کمترین
مقام وکمال نوع
فوق بشری را
خواهد داشت .

221 - العبد
یضرب بالعصا ،
و الحرٌ یکفیه
الأشاره . که
برده را با چوب
میکوبند، تا
فهم و اطاعت
کند . ولی انسان
آزاده را کافی
است که اشارتی
شود . که استاد
با چشم بنماید
که بوظیفه برسد
ومرید اطاعت
نماید . حرٌ
آزاد شده از بردگی
قبلی است . که سالک
مطیع پیر الهی
بمعرفی خداوند،
چون بکمال شهودی
رسید آزاده از
پیمان وسوگند بخداوند
و از نوع بشری و
کارماهای قهقراﺌی
که پیر نیز هدایت
کننده لرده گه
وی آزاد کننده
بردگان دیگر
میگردد . که
اسیر روان ونفس
امٌٍاره هوسباز
خود نمانند . عصا
چوب زدن عاصیان
سزکش میباشد . و
عابدان موبد، بندگی
مراتب الهی
خود را دارند . آغاز
از پیر وولیٌ الهی
بمعرفی خداوند،
که در رؤیا
اورا میشناسد
. اگر کسی طالب
دیدار و لقای الهی
روح القُدُس و
عرش رحمان
باشد .

222 – العجب
کلٌ العجب ، بین
الجمادی و الرجب
. جای تعجب
آنجا است، که بین
ماه جمادی و
رجب دست میدهد
. ماه های
جمادی دوره احوال
انسان غیر
سالک، که چون دیگر
جمادات عقل وفهم
الهی ندارند . و
چون سالکان و
کاملان شهودی
تجلٌیات الهی را
ندارند . که عقلهای
الهی برتر دارند
. وماه رجب است
که سالکان بالوهیٌت
خود میرسند . (
رجب ) یا (رجیو)
هندوان و
کاملان الهی
آنها، که ولایت
میترا یا بودا
را دارند . وپیامبر
اسامی ماههای قمری
را، از مناسبت
الهی اقوام قدیم
انتخاب نمود . چون
ماه محرم یا
تاسوعا و
عاشورای آن، که
یهودیان زردشتی
داشته ودارند
. که ماه محرٌم سالک
تحریم برخود
در دوره سلوک
مینماید . واحرام
حجٌ أکبر تا
بشهود نور
قاﺌم برسند . و
نه حجٌ أصغر
کعبه، که پیامبر
نمایش حجٌ
أکبر را، در
مراسم و اسامی
ومراحل آن
تعیین نمود . و
کسانی که تعجٌب
از امور جهان دارند،
خبر ار از
عجایب سلوک الهی
ندارند . که آن
جای تعجب است . که
انسان حیوانی وکوچک
حقیر را، بدرجه
هستی الهی
والوهیٌت و
این همانی مراتب
الهی میرساند
. وهستی موجود
تصوٌر ذهنی
انسان از جهان
است وتا هست . وهرچه
الهی تر شود
هستی های حقیقی
تر را میتواند
تصوٌر شهودی نماید
. وبا عقل نوع فوق
بشری هستی را
نظاره و تصوٌر
کند . گوﺌی انسان
طرف مقابل
خداوند است . که
اکنون أاشرف مخلوقات،
وبسوی شرافتهای
برتر پیش میرود
. وخداوند
مطلق الله أهو،
مطلق شرافت و
برتری و نظاره
کردن بر هستی را
دارد . بقول پیامبر
برای خداوند
مؤمن کامل
الهی بیش از
جهان وحتی
کعبه تقدٌس
والوهیٌت دارد
. تمام
موجودات پس از
عبور از کمالات
طبیعی انواع تحت
جمادی وجمادی وگیاهی
و حیوانی، بمراتب
فصول فراوان نوع
بشری میرسند . وپس
از پنج بار پیامبر
شدن در
ولایتهای اولیٌه
نوع بشری، آدم
کیومرث و
میترای نوح و
بودا و زردشت
بولایتهای برتر
مسیح ومحمد میرسند،
تا نوبت ولایت
هفتم مهدی موعود
محمد
وسوشیانس سوم زردشت
برسد . که ٥٥
قرن دیگر در
جهان آغاز خواهد
شد . و متولدین
نوع فوق بشری
آغاز از روح
محمد وعلیٌ و تمامی
شاهدان نور
قاﺌم در نوع
بشری ودر طول تاریخ
تنها متولدین
نوع فوق بشری میباشند
.

223 – العچز
آخر حیله الأنسان
. که اظهار
ناتوانی و عجز،
آخرین چاره
أندیشی انسان
است . که حاضر نیست
عذاب کارماها
را داشته باشد
. ویا صاحب تجلٌیات
الهی گردد . وتنها
سالک احساس عجز
میکند . که نیاز
بمعجره الهی اولیا
میباشد . که خیر
وآرامش دنیا و
آخرت را بیابد
وهمیشه با اذعان
بعحز
وناتوانی اولیای
الهی داشت . که
از خداوند
امدادات غیبی
و الهامات
لدنٌی مییابند
. تا چاره کار مشکلات
خود و سالکان خویش
را بنمایند .

224 –
العجز عجزان، التوانی
الأمرد اذا أمکن،
و الجدٌ فی طلبه
اذا فات . عجز
وناتوانی
دوگونه است . یکی
آن أمرد نا
مرد، انسان
متمرٌد بر أمر
خدا برای سلوک
الهی است . که
نمی خواهد
بداند، که آیا
میتواند یا
نمیتواند، ویا
میخواهد
مانند دیگران
در عجز
وناتوانی باشد
. که اگر بجدٌ
وراستی بخواهد،
آنگاه نخواهد توانست
. زیرا
فرصتهایش در
زندگی بشری را
از دست داده است
. که در پیری
ونزدیکی مرگ، و
تصوٌر احتمال
مجازات الهی، ممکن
است بخواهد
ولی نمیتواند
. نامرد غیر
سالک وقتی بفکر
سلوک میافتد
که تواناﺌی در
تن و در ذهن
وعقل، ودر
روان پر از
عقده ها و
مفاسد
وآلودگی آن، مانع
از هر حرکتی
بسوی تعالی
میباشد . گوﺌی
کسی بخواهد
کوه نوردی کتد،
و صدها کیلو
طلا با خود حمل
نماید، که
ببالای کوه ببرد
. که توان حرکت
قدمی بجلو
ندارد . که هزاران
قدم را بسرعت
و در سرازیری
از مکانی که
هست بعقب فرو میرود
. که همان
حقارتهای
نوعی کارماﺌی
خواهد بود . (
جدٌ و جدٌیت) که
باراده و عقل
انسان سالم در
روان دیده میشود،
در غیر سالکان
و در حدٌ مالکیٌت
وداشتن نیست . که
جدٌ جدید
وتکامل تازه، نزد
کاملان الهی
نوع بشری و
عقلی هست . و
غیر سالکان تولد
در جهان
حقیرتر را در نسخ
ومسخ دارند . (
مرد) کامل الهی
میباشد، که اراده
های تازه تر
دارد . و
سالکان در صدد
کسب مردانگی
ومروءت هستند
. أمردان فاسد
که بأفراد
مفعول جنسی
گفته میشود، که
با ریش و سبیل،
همچنان صفات
زنانگی و
وسیله شهوت
دیگران هستند
. که در نولد
نسخ ومسخ بعدی
بهمان عادات
ادامه خواهند
داد .

225 – العجز
عن درک
الأدراک
أدراک . کسی که
معترف بعجز
وناتوانی خود
باشد، و غرور
و خود بزرگ
پنداری و بزرگ
بینی نداشته ،
و میفهمد که
نمیتواند بفهمد
. پس درجه ای از فهم
و ادراک دارد . و
سالکان الهی
چنین هستند، که
تسلیم داوطلبانه
باولیای الهی خود
میباشند . تا
درک امور برتر
را بنمایند . وکمک
بدرک انسان
های نا توان
در ادراک
مینماید .

226 - العجلة
تمنع من أصابه
الحقٌ . شتاب وعجله
برای رسیدن
بتوفیق، قبل
از تأمین
شرایط لازم تا
شرط کافی، مانع
از رسیدن
انسان بحقٌ و
حقیقت میگردد
. که سالکان با صبوری
در بلایای امتحانات
پر محنت
خداوند و در فتنه
های هرچه ببیشتر،
شانس پاکسازی
روان خودرا از
معایب و صفات
حقیر حیوانی و
بشری پیدا
میکنند . که شروط
لازم را باید
هرچه بیشتر تأمین
کنند . زیرا
کسی بمطلق
پاکی روان
نمیرسد که خاص
خداوند مطلق است
. وخداوند
برای سالک در
شرط کافی و
حدٌ کفایت از
پاکی روح، سالک
را بمعراج ها و
مراتب الهی
خود میبرد . و
آرزوی دیدار
تجلٌی و شهود
با ناشایستگی کار
شیطان نفس
امٌاره سالک و
أهریمن طبیعت
است . درحالیکه
صوفیان سالک
تأخیر در توفیق
سالک را بشرط ایمان
بنفع خود
میدانند . و در
تسلیم و رضای بیشتر
بمراتب الهی
میباشند . و
بلایا را ضمن
علاﺌم
ترقٌیات روحی خود
میدانند . گوﺌی
درجات و پلٌه
های تکامل باز
بالاتر آماده
او شده است . و
اکنون در
درجات پاﺌین
تأمین آنرا مینمایند
. مانند محصٌل مدرسه
که برای کلاسهای
بالاتر، نیازهای
لازم مرحله بعدی
را آماده مینماید
. گرچه خود را
برای کلاس
کنونی شایسته میداند
. چه سود سالک را
زودتر بفرض محال
بشهود برتر
برد، ولی نتواند
آنگاه بوظیفه
الهی خود بطور
کامل بپردازد
. و خداوند زودتر
این ناتوان
بعدی را، که بلایای
بیشتر برای
تأمین شرایط لازم
نمی کوشد، تأخیر
در شهود تجلٌی
برتر را بسالک
میدهد . و یا در
احوال شهود
مرتضوی، با
شمشیر ذوالفقار،
ودر شهود
مصطفوی در
تمرینات مرگ قبل
ازمرگ، ویا در
مرحله مرگ
ارادی سالک توان
عبور را ندارد
. ویا با
رنجهای شدیدی دارد،
که بقیٌه
پاکسازی روان
بشری صورت گیرد
. گرچه اگر
سالک ظاهرا
شایسته تجلٌی
تازه باشد، ولی
شایسته حفظ
مقام برتر جدید
را نخواهد
داشت . که دوچار
کارما و
مجازات
شدیدتر میگردد
.

227 – العجله
من الشیطان و
التأنٌی من
الرحمان . که
در سالکان
ولایت محمدی است
که اگر عجله
کنند، شیطان
نفس او برای
رهاﺌی از مشکلات
و بلایای دوره
سلوک، صاحب
خود را وادار
بعجله و خود
را کافی در
بزرگی میداند
. که رحمان
تدبیر سالکان ولایت
ششم مصطفوی را
بعهده دارد .

228 - العدٌة
دین . عدٌت یا شرایط
لازم قبلی ، و
وساﺌل
موفقیٌت های
بعدی است که برای
آمادگی جنگی
بیشتر لازم
است . ودین
ورزی از همین
گونه آمادگی
برای مراحل بعدی
میباشد . در
جنگ با أهریمن
نفس امٌاره و
آخوند أیلیس
مذهبی فاسد، و
تأمین هرچه بیشتر
شرایط لازم در
تخلیه وتحلیه وتزکیه
نفس که در
سالکان صادق است،
آنگاه امید رسیدن
بشرط کافی از
نظر داوری
الهی هست که
بتجلیه های
شایسته میسٌر
خود میرسد . وهمان
سلوک الهی یا دین
ورزی است . که شرایط
لازم و (عدٌت) لازم
از وساﺌل را
آماده میکتد . آنگاه
وعده های الهی
هست . پس این غدٌت
در دین ورزی نوید
وپاداش ووعده
های الهی سالک
میباشد . دین
همان آﺌین
وروش عملی، در
تأمین شرایط لازم
است . که در هر
شش ولایت سلوکی
نوع بشری
خداوند
بوسبله أنبیای
اولی العزم، خود
تعلیم لازم را
داده اند . که
فراوان از شرایط
گقته شده است . که
بقول مولی علیٌ،
صبر شرط اول است
. و یا بقول
امام صادق عشق
ورزی شرط لازم
نخستین میباشد
. و پیامبر
نفرت از
دشمنان ولایت
الهی را شرط
مهمتر از عقل
وعشق بولایت
میگوید . ولی
همه این صفات
و شرایط لازم،
در عنوان عقل
الهی خداجوﺌی
و ایدآل طلب
است . که برتر
از عقل عشق
است . و برتر از عشق
نیز بقول پیامبر
نفرت از ابلیس
آخوند ومکاتب مذهبی
قشری است . و
این عقل وعشق ونفرت
از دشمان خدا،
رساننده سالک بعقل
عظیم تر الهی،
و یا بسطح عقل
شاهدان عرش رحمان
میباشد . و
سطوح بالاتر
عقلی وشهودی
در تولدات
نامحدود
انواع فوق
بشری، تنها
نصیب شاهدان امروز
شهود تجلٌی قاﺌم
روح القُدُس و
عرش رحمان است
. (عدٌه و عدد) را
آمادگی شرایط جنگی
از شرایط معنوی
ومادی در
وساﺌل وعدد
افراد لازم
است . (خرامیدن)
در حدیث، یعنی
بعنوان پاداش
الهی در شرط
لازم کافی، برای
وفاداران
بعهد . پیمان
در سلوک، و
رخوت ورهیدن
تن و از
آرزوهای
نفسانی در سالک
در دوره سلوک
میباشد . تا
رسیدن بحال
صمدیٌت که خود
را در میان
ندیدن است . باز
دین بفتح دال
بمعنی
بدهکاری است
که انسان با
خداوند دارد . چون
پیمان و سوگند
تسلیم سلوکی
خورده است . پس باید
ادای وظیفه
ووفای عهد
سلوکی کند . تا چون
پادشاهان
خرامیدن بر أریکه
شاهی بیاتبد . و
یا چگونه در
راه رفتن
بخراند یا صحبت
کنند و ناز و
بزرگی نشان بدهند
.

229 – العذر
عند کرام الناس
مقبول . عذر
پذیری وپوزش
ها نزد
انساتهای
بزرگ با کرامت
مقبول میباشد
. همان صفت
زیبای اولیای الهی،
که عذر خطای سالکان
و غیر سالکان
را میپذیرند . زیرا
میدانند که
آنها جز خطا، کار
دیگری
نمیتوانند
بکنند . اگر که
نخواهند
بسلوک الهی در
تخلیه وتحلیه
روان خود کنند،
تا بتحلیه و
کرامات الهی برتر
برسند تا خطا
نکنند، که
اولیای الهی
نیز خطا ها دارند
ولی معصوم از محاسبه
الهی .

230 – العشق
عمی الحواس عن
ادراک العیوب
. نیروی عشق و
کشش ذاتی مانع
از دیدن
مشکلات و
احساسات میباشد
. که سالک عاشق حتی
احساس وجود
بلاهای سلوکی
را ندارد . گرچه
غرق بلایای
سلئکی هست . تا
عاقل پی پل
میگشت عاشق
دیوانه محبوب
از آب گذشت . که سالکان
عاشق یک شبه
ره صد ساله
میروند . و
بقول خداوند تمام
دوره زندگی
بشری، و یا دوره
سلوک و حتی
دوره عبور از پرده
مرک قبل از مرگ،
برای شاهد
قاﺌم روح القُدُس
چنان عاشقانه
راه را کوتاه
و سهل مییابد،
که بخداوند
بزبان حال
پاسخ میدهد، شاید
یک روز یا
أندکی از یک
رور بوده است . ولی
دیگران احساس سالها
سختی دارند . یا
غیر عاشقان
دوره سلوک را غیر
قابل تحمٌل
میدانند . زیرا
صبر و عقل و
همٌت و دیگر
شرایط لازم
دین ورزی عاشقانه
را ندارند . ک گوﺌی
درجا میزنند و
یا در خلأ میدوند،
که تکیه گاهی
برای پای خود
ندارند . عشق همان
أشک شوق سالک
هنگام تمرکز
مداوم خود در
قرٌه گیری و
خیره شدن در
نور صورت پیر
الهی خود دارد
. در حضور ذهنی
خویش توسٌل
عبادی دارند
که دیگران
آنرا أشک گریه
تصوٌر میکنند
. غیر سالکان
که عاشق امور
غیر الهی
هستند ، نمتوانند
عیب محبوب
ومعشوق نا
شایسته خود را
بدانند . پس عمر
خودرا بسختی و
پشیمانی
میگذرانند .

231 –
العفو بعد
الظفر من مکارم
الأخلاق . که عفو
و بخشیدن پس
از پیروزی بر
دشمن از کرامات
و اخلاق الهی
پیروزمندان
است . که
اولیای الهی
پیروز بر
خویشتن بشری، ونجات
شهودی دیگران و
سالکان خطا کرده
خود را
میبخشند . که جز
خطا از جاهلان
ازامور الهی نمیتوانند
بکنند . کرامات
الهی توانها و
قدرتها و
نیروهای
حیاتی جدید رسیده
که بخلق بازگشته
اند . وتازنده هستند
این اخلاق را
دارند . اخلاق
رفتاری با
دیگران باز
خلقت الهی و
آفرینش تازه الهی
از سالکان رسیده
بتجلٌی
بالاتر
میباشد . لذا گفته
اند که عفو در
قدرت وتوانمندی
صفت الهی است
که اولیای الهی
دارند . و غیر
سالکان عفو احتمالی
را بنفع دنیوی
خود میکنند .

232 – العقل
عقال . که عقل
الهی پابند
زدن بعقل مادی
انسان است . که غیر
سالکان عقل
مادی هوسباز و
آزاد دارند . اعراب
شتر را با
عقال یا بند
پوشش سر خود
را بر پای شتر میبندند،
که شتر نتواند
راه برود . و
انسانهای
الهی عقل مادی
خودرا پابند
زده که نخواهند
خودسرانه
کاری کنند . و
تنها کار سالک
آنکه کاری نکند
. مگر خدا و
پیامبر وپیر
الهی فرموده باشد
که بکند یا
نکند .

233 – العلماء
أمناء الله علی
خلقه . که
عالمان آگاه
از مراتب الهی
امینان قابل اطمینان
خداوند و امٌی
های مردم میباشند
. اگر خلق و
آفرینش الهی
در سلوک را
طالب باشند . که
عالمان آگاه
از مراتب
تجلٌیات الهی است
. ونه عالم
دانشهای علمی
و فیزیکی . چه رسد
بطرٌهات
مذاهب أدیان
قشری مشرک . که آخوندهای
فاسد هر دینی غیر
سلوکی، که بر
خلاف نظر
خداوند
ادٌعای
اظهارات الهی میکنند
. که شرک و
جهنٌم پروری
است .

234 – العلماء
ملوک الدنیا و
الآخره . که عالمان
آگاه از مراتب
تجلٌیات
شهودی
پادشاهان
الهی در دنیا
و آخرت هستند . که
کاملان الهی
هر شش ولایت
سلوکی أهل کتاب
و سلوک نوع بشری
برای سالکان خود
پادشاهی الهی دارند
. اکنون در
دنیا و در
آخرت یا در
تولد نوع فوق
بشری . که بار
دیگر در جهان
و نیز در آخرت
و در کسب شهود آخر
واجب الهی میسٌر
خود در عرش رحمان
. تا در ٥٥ قرن دیگر
وولایت هفتم مهدی
موعود کاشف
نور رحمان و
عرش ربٌ برتر ازرحمان،
این پادشاهی
را خواهند
داشت . که هزاران
برابر عقل نوع
بشری را
خواهند یافت . که
روح محمد و
علیٌ و هر
کامل الهی محمدی
و در طول تاریخ
وزمانهای بعدی،
تنها
شایستگان تولد
در نوع فوق
بشری، و یا
عضویٌت در
ولایت مهدوی
عظیم تر بعدی
خواهند بود . و
دیگران غیر شاهد
نور قاﺌم
همچنان در
تولدات نسخ
ومسخ حیوانی بجهان
دارند . تا
عاقبت در نوع
بشری مجدد، بنور
قاﺌم برسند . که
تنها هدف پیامبر
وخداوند
میباشد . وتمام
تذکٌرات الهی
اولیا ، لزوم همین
گونه زندگی سلوکی
است که بنور
قاﺌم برسند .

235 – العلماء
ورثه
الأنبیاء . که
عالمان آگاه
از مراتب تجلٌیات
الهی وارثان
پیامبران
ولایت خود
هستند . که کاملان
الهی محمدی، محمدهای
زنده و
بازگشته بخلق
برای چند سالک
خود میباشند
وتا زنده هستند،
و فرزند الهی
پیامبر خود . و
حتی محمدی زنده
و پیامبر
سالکان خدیش و
قرآن ناطق
آنان میباشند
. که تجلٌیات الهی
هفتگانه برای سالکان
خود بارث میگذارند
. و الهامات
لدنٌی و درک
حکمتهای عقلی پیامبران
اولی العزم
خود را دارند . و
بسالکان خود
می آموزند . ومیراث
الهی خود را بآنها
که شایسته
شدند منتقل میکنند
. آخوندهای قشری
مشرکان الهی
بوده و بقول پیامبر
قاتلان أنبیا میباشند
. و دشمنان خدا
و أهریمنان زنده،
و بقول پیامبر
ابلیسان کاذب
در لباس روحانیت
برای پیروان
جاهل غیر سالک
خود میباشند . در
هر مذهبی
تسنٌن یا
تشیٌع باشند . که
نه سنٌت محمد،
یعنی سلوک
الهی را دارند
. که سنت ( بدون تشدید
نون ) و تقدٌس
روان الهی شده
با شهود روح القُدُس
را دارند، و
نه تشیٌع و
شعاعهای انوار
تجلٌیات الهی
هفتگانه را دارند
. که کاملان الهی
هم سنٌی حقیقی
وهم شیعه
حقیقی پیامر
میباشند . و
اولیا در
هیچکدام از
مذهب قشری
نیستند .

236 – العلم
اوٌله طغیان
ووسطه تواضع و
آخره جهل . که علم
و دانش الهی و غیر
سلوکی اولش
طغیان وغرور و
سرکشی است، که
علوم مادی و
فیزیکی دارند
. و یاغی ترین آنها
(طاغوت) و
طغیان کننده بزرگ
که در استادان
علوم دانشکاهی
مییابیم . چه رسد
باوهام آخوندهای
مذهبی که خود
را بناحق وکاذب
عالم الهی
میدانند، که
علوم مادی را
نیز ندارند . چه
رسد بآگاهی تجلٌیات
الهی و
الهامات لدٌنی
. اما علم سالک،
داشتن معرفت وشناخت
از مراتب الهی،
آغاز از شناخت
پیر الهی بمعرفی
خداوند است . که
خداوند بوی معرٌفی
در رؤیا کرده باشد
. و پیمان
تسلیم با وی داشته
باشد . و با او تواضع
وکوچکی و
بندگی کند، تا
بدرجه علمای آکاه
عرش رحمان
برسد . که آنگاه
خواهد دانست
که تازه همین قدر
میفهمد که
چیزی از حقایق
برتر الهی نمی
فهمد . و علمی یافته
که خود را
جاهل مراتب علمی
و حکتهای الهی
بالاتر را میداند
. وهمچنان فقیر
درگاه خدا میباشد
. زیرا در نوع
فوق بشری
انسانهای عادی
آنها، هزاران برابر
عقل کاملان
نوع بشری را
دارند . که برترین
آنها شاهدان
نور رحمان و
عرش ربٌ برتر
از رحمان، میلیونها
برابر عقل نوع
بشری و عالمان
کنونی را
خواهند داشت . که
چهار صد هزار
سال بهشت سوم
عرشی خود را
دارند . که باز در
نوع بالاتر از
نوع فوق بشری بی
نهایت تجلٌیات
وعقلهای الهی و
انواع فوق
بشری بالاتر
تا خداوند ربٌ
الأرباب الله را
برای تکاملات
بیشتر وبیشتر در
پیش دارند . که بفرض
محال بنور وکمال
وعفل واحوال خداوند
مطلق الله أهورمزدا
برسند .

237 – العلم
اوٌله مرٌ
مذاقه، و آخره
أحلی من العسل
. که علم سلوک الهی
نخست سخت و
تلخ و غیر
قابل تحمٌل
است . که سالک
در عزلتگاه سلوکی
خود دارد . ولی پایان
آن در نجات شهودی
والهامات لدنٌی
وبهشتی، شیرین
تر از عسل است . که
عقلهای الهی
رحمانی و
حکمتهای الهام
ووحی لدنٌی از
سطح مقام الهی
عرش رحمان
دارند .

238 – العلم
صید و الکتابه
قید . که
آموختن علم
چون شکار
وصیدی میباشد
. که بنحوی
باید کسب آن
نمود . ولی در
کتابت ونوشتن
آنگاه چنان
علمی ثابت میگردد،
ودر اختیار
همیشگی انسان
هست . و شهود
تجلٌیات الهی
صید وشکاری
برای سالکان است
. و الهامات عقلی
وحکمتهای
سطوح شهودی بالاتر،
تنها شکار
اولیای الهی زنده
میباشد . که
چون نوشته و
توصیف مادی
دیگران شود، هم
برای خود عالم
الهی و
سالکانش و حتی
برای غیر
سالکان
میباشد . و
بهره ها و
آثار اولیای الهی
گذشته و زنده آماده
برای غیر
سالکان نیز
هست . تا هرکس
چه مقام و
پاکی روان از عقده
ها و عقیده ها
داشته باشند . بدان
فهم و شهود
خودشان
میرسند . علم
یعنی آگاهی
شهودی است، ونه
آگاهی های
علوم تکنیکی و
فلسفی و علوم
فیزیکی . چه
رسد بطرٌهات باطل
و فاسد تمامی مذاهب
قشری که بنام
خدا و حقیقت
ولی بناحقٌ میگویند
.

239 - العلم
علمان علم
الأبدان و علم
الأدیان . دو
گونه علم و آگاهی
مادی یا الهی
هست . که نباید
بهم مخلوط
نمود . علم و
آگاهی و شناخت
ومعرفت یکی در
علم تن ها، مانند
علوم طبٌی
وهرگونه علوم
مادی و صنعتی مفید
رفاه بیشتر زندگی
نوع بشری . و
دیگری علم
أدیان یا همان
شهودها
وطریقتهای عمل
پاکسازی روان،
و در هر شش
ولایتهای الهی
نوع بشری . چه اخبار
و گفته های
گوناگون عرفانی
و سلوکی ویا
الهیٌات دیگر،
نتیجه داشتن
شناخت از
تجلٌیات الهی شاهدان
آنها . که علم
سلوک و دین
ورزی را تنها سالکان
پیرو اولیای الهی
زنده بمعرفی خداوند
مینوان آموخت
. و اینکه هرکس
شخصا خود باید
درعمل، شایستگی
شهود را پیدا
کند . ونه از کتابهای
الهی وعرفانی،
چه رسد
بطرٌهات
آخوندهای کذاهب
مختلف در تمامی
ادیان قشری . که
کسی را بدیدار
و لقای الهی و
مراتب شهودی تا
قاﺌم، و تنها
خواسته
خداوند
نمیرساند . واتلاف
عمر وشرک و
جهنٌم پروری
است .

240 – العلم
عند الله . که حقایق
علوم مادی
فیزیکی کشف نشده،
و حقیقت مراتب
تجلٌیات الهی
بالاتر
اولیای محمدی
سراسر نزد خداوند
است . و آماده برای
شایستگان آن، پس
از چندین تولد
بجهان، و نیز
بی نهایت انواع
فوق بشری . وبا
سلوک وتزکیه
نفس سلوکی در
هر زمان بوده
وهست وخواهد
بود . و سالکان
دانستنی های خود
را از خداوند
شخصا میگیرند
. وقتی بشروط
کافی تا شرط کافی
وپاکی کافی در
روان و بداوری
الهی رسیده
باشند .

241 –
العلم فی الصغر
کالنقش فی الحجر
. که علم و
آموزش در
کوچکی وجوانی
هرچه زود تر
چون نقش بر
سنگ حفٌاری
شده میباشد که
فراموشی
ندارند . و
علوم مادی باز
فراموشی دارند
. اگر بکار
گرفته شخص نشوند
. ولی این علم و
آگاهی های
عقلی والهی در
اطفال مستعد
از تکاملات
قبلی خود
بجهان دارند . چون
آموزش سلوکی
از آگاهان
الهی بگیرند
که ازحقایق الهی
خواهد بود که
فراموشی ندارند
. بخصوص شهود تجلٌیات
الهی که در
سلوک کسب میکنند
. ودر پیری و
آلودگی شدید
روان در غیر
سالکان از عقده
ها و عقیده
های باطل مانع
از آگاهی های
الهی، وحتی فهم
باطنی عقاید الهی
وعرفانی
ولایتهای
سلوکی میباشد
. چه رسد که
بتوان آن همه
مفاسد را
پاکسازی نمود
. مگر عشق وفهم
و صبوری و
شرایط دیگر در
سالکان جدٌی
بوده باشد . که
حتی بتوانند
یک شبه رهروی سالکان
کم کاران را
بنمایند . قشریهای
غیر سالک بقول
پیامبر
عبادات بیشتر
آنان جهنٌم
پروری بیشتر میباشد
.

242 – العلم
نقطه کثٌرها
الجاهلون . درواقع
علم الهی یک
نقطه و حرف است
. ولی جاهلان
قشری و تنبلان
ومخالفان سلوک
الهی، آنرا
زیاد و سخت
نموده اند . که علوم
مادی چنین است
ومورد نظر
نیست . بلکه (علم
الهی راه
عملی) شناخت
تجلٌیات الهی میباشد
. چند کلمه آموزش
وبا فهم آن از
پیر الهی، بقیه
در عمل خود سالک
است . که نتیحه
تزکیه روان تا
شرط کافی الهی
بستگی دارد . که
پیری میگفت
اگر الف را
شناختی همان
تو را بس است . که
اگر در خانه
کسی هست یک حرف
بس است . که
مستعدان
دنباله حرف اوٌل
را میگیرند، که
همان وظیفه
الهی انسان در
اطاعت کلام پیر
الهی میباشد . تا
سالک بنهایت شهود
میسٌر خود
میرسد . چه بهتر
که بأسم أعظم
روح القُدُس قاﺌم
برسد . منظور همٌت
وهوم و اعمال
عبادی سالک
است که در خود
کسب میکند . و
نه کسب غارتگرانه
دانستنی ها از
پیر که پرسش
های فراوان
بکنند .

243 -العلم
نور یقذفها
الله فی قلب
من یشاء . که
علم الهی و
شهودی نوری
است که خداوند
در دل هرکس که
بخواهد
مبفرستد . نور تجلٌیات
شهودی بخصوص نور
قاﺌم و عرش
رحمان آغاز از
نور صورت پیر
کامل بمعرفی
خداوند . که
نور ووسیله هدایت
و هدا و خدا
یافتن مراحل
بعدی سالک در
تاریکی های
راه دراز
رسیدن
بخداوند
میباشد . وقلب
ودل وژنتیک
روحی انسان
مساعد و سالم
و سالک عاشق
تا پاکسازی
خود را از مفاسد
و عق ده ها وعقیده
ها بنماید . که تخلیه
وتحایه تا
تجلیه ها را
بنماید وبا
صورت پیر الهی
بمعرفی خداوند
بمراتب شهودی و
علم لدنٌی و
اسم أعظم
قاﺌم میرسد
تا پس از مرگ
در انواع فوق بشری
وولایتهای
نهدی های موعود
برتر و
نامحدود تا
خداوند الله برسد
وهبار آگاهی ومعرفت
وعلم الهی
بیشتر بیابد
که در ولایت
مجمدی سالک
بدانها میرسد .

244 – العلم
یعلو و لا
یعلی . که علم و
آگاهی چنان
عالی و برتر
است که چیزی
برتر از آن
نیست . منظور
علم الهی وشهودی
وتجلٌیات ا
لهی نور قاﺌم وعرش
رحمان است . وهیچ
علمی بخصوص
مادیٌات فیریکی
و تکنیکی چه رسد
بعلوم باطل و
شرک آمیز
آخوندهای قشری،
که نمیتوانند
مهمتر از
وظیفه وارزش
علم الهی و
نور خدا در
روح القُدُس
را برتری داشته
باشد . علم الهی
زمینه ساز
امکان هر علم مادی
دیگر برای شاهدان
آن میتواند باشد
. چه علوم
فلسفی وتﺌوری
و هنری . شناخت
بطلان علوم مذهبی
قشری و جهنٌم ساز
با علم الهی میسٌر
است .

245 – العود
أحمد . بازگشت ومعاد
بیشتر جای حمد
و سپاس خداوند
است . که انسانها
با شهود نور
قاﺌم روح القُدُس
تولد دوم الهی
پیدا میکنند . آنانکه
تولد دوم پس
از مرگ قبل از
مرگ طبیعی
داشته باشند، پیامبر
گونه وچون
محمدی زنده
مورد ستایش
خداوند، و
وسیله بهتری برای
توسٌل سالکان
میباشند . که خود
میتوانند
بعرش رحمان
نیز برسند . (محمد)
یعنی وسیله حمد
و پرستش عبادی
خداوند است . که
مقام زردشت و
مسیح، سالکان
خود را بعرش
رحمان
نمیرسانند
ولی بعرش
مصطفوی وعرش جبرﺌیل
روح القُدُس
میرسانند . ودنباله
سلوک را در
تولدی بهتر و
در ولایت محمدی
بقاﺌم ونجات
از نوع بشری میرسند
.

246 – الغاﺌب
حجٌته معه . آنکه
غاﺌب است، دلیل
غیبت او با وی میباشد
. آنکه نتوانست
بشهود مراتب الهی
برسد، بعلٌت
معایب ومفاسد
و گناهان و
عقده های روان
او میباشد . که در
ذات او نهفته
است و اورا رها
نمی کند . ضمنا هر
سالک که با
مرگ قبل از
مرگ سلوکی
بکلٌی قالب
تهی کرد ومعاد
و بازگشت بخلق
نداشت، هرچه
با او مانده
است همان حجٌ
و حجٌت و شهود
تجلٌی الهی او
میباشد . که چیز
دیگری با
انسان بجهان آینده
الهی وبهشتی و
نوع فوق بشری
با او نمیباشد
. وگرچه آثار منفی
روان نوع بشری
که همچنان
پاکسازی نشده،
که با کمتر از
ده در صد بنجات
رسیده، و
کمبود کرامات
بالفعل
وبالقوٌه با
ژنتیک روحی او
میباشد . همان
گونه که اکنون
انسانهای بشری
متفاوت در کرامات
بالفعل هستند
. واز گذشته ها
نقاط منفی که عوامل
بی استعدای
وکم عقلی است،
با خود در
ژنتیک روحی
خویش داشته
اند . وحتی علٌت
زشتی صورت یا
نقص عضو در تن،
چه رسد بهوش و
ذهن و روان ناخودآگاه،
که باید
پاکسازی لازم برای
حقیقت جوﺌی
برتر بشود .

247 – الغریب
أعمی . که غریب
هر جاﺌی چون کور
نابینا
میباشد . که
نمیداند در
کجا میباشد و
کجا باید برود
. و لذا در سلوک الهی
بدون پیر و
نور هدایت او،
برای ادامه حرکت
ورهروی چون
نابینا در تاریکی
جنگل جهان قدم
برمیدارد . که
هر لحظه خطر
سقوط در پیش دارد
. چه رسد که بهدف
الهی دور برسد
. نا آشنا
بلوازم معرفت
نمیتواند
بچیزی و جای برسد
. حتی پیر الهی خود
را نخواهد
شناخت ویافت . چه
در صورت یا
سیرت . زیرا هنوز
غریب است، و
قریب مقرٌب
بمراتب الهی
نمیباشد . که روح
هر انسان پس از
مرگ نابینا
است . مگر همان
نوری که مناسب
شایستگی او
بوده است . و
قبله همیشگی او
بوده است . سالک
بمراتب شهودی،
و غیر سالک
بأرباب نوع حیوانی
میرسد . که
همان صفات
حیوانی را در
عادات و عقاید
دنبال میکرده است
.

248 – الغضب
غول الحلم و
العقل . که غضب
انسان، چون
غول غیر قابل
کنترل خود، و
دشمن (حلم صبر)
و عقل انسان
میباشد . انسان
با غضب، موجودیٌت
ذاتی خویش را
نیز بدست خود
بکشتن میدهد . و
سالک صبور با
بلایای سلوکی،
و با امید وانتظار
در نظاره کردن،
و تمرکز
وتوسٌل عبادی
در وسیله الهی
خود، نور صورت
پیر کامل
حسینی و در حضور
ذهنی خویش
آرامش و صبوری
دارد . و دلیلی
برای غضب
ندارد . زیرا
با عفو دیگران
و عامل غضب او
وجود ندارد . وحق
را بآنها
میدهد ک اورا
آزار میدهند . و
غضب که ارتباط
روانی انسان
را با مراتب
الهی قطع میکند،
پس سقوط
قهقراﺌی دارد
. و (پسک روی و
فسق) توعی
بعقب در
تولدات بعدی دارد
.

249 –الغنی
تعب محبوب، و
الفقر راحة مکروه
. که ثروت رنج
شیرین ومحبوب
انسان است که
با رنج کسب
ثروت دارد . ولی
فقر بخصوص (خود
فقری) سالکان ظاهرا
مکروه و مورد نفرت
انسان است . ولی
چاره پاکسازی
روان آلوده
بعقده ها میباشد
. پس آنچه که
مورد نفرت است
شاید بنفع
انسان باشد، و
آنچه محبوب است
شاید قاتل
انسان گردد .

250 – الغنیٌ
فی الغربة وطن،
و الفقر فی الموطن
غربه . که ثروت
و ثرتمند حتی در
غربت خویش
همچنان در وطن
خود میباشد . ولی
فقیر در وطن خود
گوﺌی غریب
میباشد . که
کسی او را
بچیزی نمیخرد
. و ثروتمند کاسه
لیسان فراوان
دارند .

251 –
الغیرة من
الأیمان . که
غیرتمندی
جزﺌی از
ایمان یا سلوک
الهی میباشد . و
سالک غیرتمند
است، که برای راه
و هدف الهی
خود غیرتمند
میباشد و
کوچکی نمی کند
. غیرت
ودگرگونی
یافتن و
شخصیٌت دیگر الهی
جستن، یکی از تعبیرات
سلوکی است . که هر
واژه ای فلسفی
و علمی عاقبت
بمعنی سلوک الهی
منجر میشود . که
همه راه ها برم
ختم میشود، که
به اوم و هوم
وسلوک الهی
میرسد . یا
همان رسیدن خم
یا قم که پیامبر
و امام صادق
برای سلوک الهی
کفتند . وهمان(
مهم) است، ونه
ظاهرا مقدٌس . بلکه
در قم و قیام قیامت
گونه قاﺌم
روح القُدُس و
ولایت پیر و
عوالم الهی
بالاتر .

252 – الفتوٍة
هی العفو عند القدرة،
و التواضع عند
الدولة، و
السخاء عند
القلٌة، والعطاء
بغیر المنٌة . که
فتوٌت وجوانمردی
وکامل الهی
بودن، آن است
که هنگام قدرت
وتوان مجازات
نمودن ببخشد . وچون
بدولت و قدرت
وموقعیٌت اجتماعی
رسید تواضع
نماید . وچون
در فقر و
کمبود بود، بخشندگی
نشان بدهد . و
اگر بخششی کرد،
منٌتی بر دریافت
کننده نداشته باشد
. که برای پیشرفت
کمال روح خود
نزد خداوند
بخشوده
میباشد . تعریف
واژه فتوٌت و
جوانمردی را
هر سالک و
کامل الهی دارد،
که نشانه کمالات
ناپیدای روحی
و الهی او میباشد
. وتقلید
دیگران راه
گشای رسیدن بسوی
سلوک الهی میباشد
.

253 –الفرار
ممٌا لا یُطاق
من سُنن
المرسلین . فرار
و دوری از
اموری که طاقت
آن نبوده باشد
کار رسولان خداوند
است . که هر کاری
در حدٌ توان وکرامات
بالفعل انسان
باید باشد . و
بدنبال وهم و
خیال وآرزوها
نباید بود، که
رسیدنی نیست . که
با دست کوتاه
نمیتوان بخرمای
نخیل بلند قامت
رسید . ولی
سالکان در
تحمٌل مشکلات
و بلایای دوره
سلوک، بیش از حدٌ
توان خود
صبوری نشان
میدهد و سپاس خدا
نیز دارد . که
بلایای سخت تر
میطلبند، تا
پاکسازی عمیق
تر روان کرده
باشند . و
فلسفه زندگی
پر عذاب جهان،
برای همه ارواح
از أتم تا
انسان و حتی
فرشتگان آینده
در جهان، تنها
برای پاکسازی
صفات نوعی
وکسب صفات نوع
بالاتر است، که
کمتر طاقت آن
را دارند . و
سالک عاشق
صبور در
مشکلات
سپاسگذار خدا است
. مرسلین
رسولان ارسال خداوند
بازگشته بخلق،
در تولد دوم الهی
خود برای سالکان
دیگر احتمالی،
چون پیروان رسولان
با مرگ قبل ار
مرگ بنور
قاﺌم و عرش رحمان
رسیدند . که تولد
دوم الهی یافتند
. تا بر آنها پادشاهی
الهی نمایند . ووسیله
توسٌل عبادی
آنان قرار گیرد
.

254 – الفراﺌض
نصف العلم . که دانستن
فریضه ها وواجبات،
خود نصف علم
الهی ووظیفه
سلوک وکسب شهود
میباشد . که انسان
با معرفت و
حکمت نظری، میتواند
بحکمت عملی و
سلوکی رسید . که
شناخت تﺌوریک
و عرفان نظری،
سلوک الهی بدون
عمل سلوک
بالفعل مصیبت
بدتری برای انسان
از نظر خداوند
خواهد بوده، که
میداند و نمی
کند . ولی این شناخت
پیر کامل
حسینی بمعرفی
خداوند و
آموزش و
تعلیمات و
دستورات او است
. که معرفت
نظری لازم
برای سالک شناخت
عملی سلوک
الهی میباشد . که
اورا بمراتب
تجلٌیات الهی و
عقلی و
معقولات لدنٌی
بالاتر
میرساند . پس
فهم دستور پیر
نصف وظیفه انجام
آن است . که
دانا و بینا وبهتر
وسریعتر
بمقصد میرسد . تا
نادان یا کم
داناﺌی و عجول
و خود سر و
حرکات بدون
نظام و ضروری .

255 – الفضل
للمتقدٌم . که
فضیلت و برتری
مقام و آثار
الهی از مراتب
بالاتر برای کسانی
است که زودتر قدم
برداشته باشند،
و سلوک وپاکسازی
روان نموده باشند
. که فضیلت از نطر
خداوند ارزش دارد
. نه آنچه هرکس برحسب
عقده های روانی
خود ارزیابی
دیگران میکند
. (متقدٌم) قبلی
و زودتر قدم جدٌی
برداشته وهمیشه
سبقت بر
دیگران(
متأخٌر) دارد . گرچه
هرکس بدرجه
شایستگی خود
میرسد .

256 –
الفضل ما شهد
به الأعداء . که
فضیلت و
شایستگی وقتی حقیقت
دارد، که دشمنان
و مخالفان نیز
گواهی بدهند . که
عقب ماندگان
در سلوک ، و یا
مخالفان سلوک الهی،
فضیلت الهی
شاهدان تجلٌیات
الهی بالاتر
را أذعان
واعتراف کنند
. و حکمتهای
عقلی آنان را
ستایش و تقلید
نمایند .

257 – الفقر
فخری . گفته پیامبر
که (خود فقری)
خویش را افتخار
خود میداند . که
مال دنیا را
سالک رها میکند
. چه ثروت ومال که
دنبال آن نیست
. چه رسد
بستمکاری و سرقت
مال را بنماید
. و آنچه را نیز
بیابد بسرعت
بدیگران
میبخشد . تا
رفع نیاز دیگران
کرده باشد، و
خود از خداوند
پاداش را در
پاکسازی روان
میخواهد . که بخشندگی
بیشتر و سخت
تر، پاداش
الهی بیشتر
دارد . و بصفات
نیکوی الهی
میرسد . وتمام
صفات أهریمنی
دنیوی و قشری،
صفات زشت
دیگری را بسوی
خود میکشد . گوﺌی
صفات نردبانی
برای تکامل
نوعی وروحی است
. که از آن بالا
میروند و یا بزیر
سقوط
مینمایند .

258 – القادم
یزار . آنچه
تازه از راه
رسیده را باید
دیدن نمود . چه مسافر
وبرای رفع نیاز
او، وچه کامل
الهی تازه بازگشته
بخلق که از
سفر خدا
بازگشته است . و
چون از مرگ قبل
از مرگ بیدار گشته،
و رسالتی الهی
برای هدایت دیگران
جسته است . که زیارت
و دیدار
اولیای الهی
وظیفه
انسانها است . بخصوص
زیارت سالک از
پیر الهی خود،
که هفت بار، با
هفت شهود خود
را بوی که
گزارش رؤیاها
و شهودهای خود
را میدهد . و
بقول امام صادق
هر بار زیارت
قبر حسین
بهشتی الهی دارد
. ریرا تن پیر
کامل برای روح
الهی شده او، چون
قبری شده است . که
در تولد دوم الهی
خود بتن بشری
بازگشته تا
محسوس دیگران
برای توسٌل
باشد . و امکان تفاهم
و صحبت و
شناخت درصورت
برای شناخت سیرت
پیر کامل، که امام
حسین سالک است
. یا همان مقام
نخستین از پنج
تن شهودی
ولایت محمدی است
. وپس از آن
سالک بشهود دوم
حسنی یا امام زمان
سالک، وسپس بصورت
بدون تن فاطمی
و صورت در حجاب
نور مرتضوی، شهودهای
سوم وچهارم میرسد
. آنگاه بخت
رسیدن بصورت
مصطفوی محمد
را دارد . در
نتیجه شایسته
شهود نور قاﺌم
وهم اکنون و
با مرگ قبل از مرگ
میشود . وبا شهود
عرش رحمان، برای
برخی نجات
یافتگان تولد دوم
الهی خواهد بود
. شاهدان مرتضوی
پس از مرگ طبیعی
بنور قاﺌم میرسند
. وبازگشت بجهان
را هم اکنون
ندارند . که در تولد
نوع فوق بشری خواهند
داشت .

259 – القاسم
ملعون او
مغبون . هر
تقیسیم کننده
همیشه یا ملعون
الهی است، که
ستمکاری در
تقسیم بنماید ،
و عدالت
ورعایت حقوق
دیگران نکند و
بنفع خود عمل کند
. و یا مغبون
است، که چون اولیای
الهی، در
تقسیم چیزی برای
خود باقی نگذارد
. که خود را
محروم در قسمت
خویش نماید . آنگاه
محبوب خداوند
است . که
خداوند چیزی
را باولیای الهی
و اکنون
نمیدهد . وهرچه
بدهد برای خودشان
نیست که برای سالکانشان
میباشد .

260 – القاضی
جاهل بین العالمین
. که قاضی از هر
دو عالم بی خبر
است . که داوری
هرکس که معیار
قضاوت الهی را
ندارد . بین
افراد و یا
بین خود
وافراد، جهالت
وستمکاری مینماید
. انسانی که
خود با خویشتن
قضاوت ندارد . پس
خداوند داور
خواهد بود . چون
سالکان را تنها
خداوند داوری هم
کنونی مینماید
. وغیر سالکان
را پس از مرگ ، و
پایان مهلتها،
داوری تعیین نوع
نسخ ومسخ اورا
میکند . پس غیر
سالکان با
قضاوت های
نادرست، برای
سرنوشت خویش
عملا جهنٌم پروری
مینماید . چه رسد
بقضاوت
داوران شرعی، و
آخوندهای مذهبی
فاسد روان که قضاوت
شرعی مردم
میکنند که
کارمای بدتری دارند
. قاضیان طبق
قوانین هر
جامعه و عرف آنان
عدالتی دارند
. ولی پاداش الهی
ندارند . که سالکان
بدون قضاوت و داوری
ولیٌ الهی بمعرفی
خداوند را
دارند . دو کس
اگر شخص سومی
را داور
اختلاف خود
بپذیرند، بشرط
قبول رأی او
قضاوتی بشری
است . که این قاضی
اگر عدالت و بیطرفی
داشت مجازات الهی
ندارد . و الاٌ باز
کار سلوک الهی
را نمیکند . ولی
بی عدالتی او
مجازات شدید
تر خیانت را
دارد . قضاوت عادلانه
باعقل الهی و
اجازه داوری
از خداوند
باید بوده
باشد . پس خداوند
ولیٌ مناسب را
بسالک طالب نجات
که عاقل وعامل
و عاشق معرفی مینماید
. وقبول حکم او
ثواب وپیشرفت
زیادی در
احوال روحی والهی
سالک دارد .

261 – القبر
روضه من ریاض
الجنٌه، او
حفره من حفر
النیران . که قبر
انسان یا گلزاری
از گلزارهای
بهشتی است . و
یا حفره ای از
حفره های آتش
جهنٍم . و تن
انسان قبر روان
وروح او میباشد
. ونه قبر خاکی . که
روح انسان مرده
در قبر نمیرود
. یا بسوی آینده
بهشتی بهتر
میرود، تا
تولد بهتر از اکنون
بشری بیابد . که
کاملان الهی
درنوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد متولد
میشوند . که
هزاران برابر عقل
وکرامات بالفعل
خواهند داشت . و
یا انسان غیر
سالم و قشری مذهبی
بهر دینی غیر
سلوکی، که
بنور قاﺌم
شهود ششم واجب
برای نوع بشری
نرسیده . و یا
کاملان ادیان
سلوکی قبل از
ولایت محمد که
( أهل کتاب) وسلوک
هستند، در فصل
بهتر نوع بشری،
و باعقل و
کرامات بالفعل
بیشتری بجهان
متولد میشوند
. که کرامات
بالقوُه بشری خود
را تحقٌق یدهند
. تا با ولایت محمدی
بنور قاﺌم برسند
. وپس از تجدید شهودهای
پیشین خود، که
باولایتهای الهی
پیشین داشته
است، تا با هر
کامل محمدی
هفت هزار سال بعد
بنوع فوق بشری
فرشته گونه متولد
گردد . وبا
هزاران برابر
عقل و کرامات
بالفعل وبالقوُه
بیشتر . و الاٌ انسانهای
غیر سالک
بخصوص قشری های
مذهبی مخالف
ولایتهای الهی،
وقاتل وآزار دهنده
اولیای الهی، با
ادٌعای
عبادات باطل وشرک
آمیز بدون وسیله
الهی، کارماها
و جهنٌم های فوری
در نسخ ومسخ
در انواع حیوانی
دارند . تا
تکرار گذشته
های خود را در
آینده ها بنمایند
. زیرا تمام کرامات
وتکاملات تولدات
پیشین خود را،
بخاطر سرکشی کنونی،
یکجا از دست میدهند
. که بد دینی کنونی
را دارند . وهمچنان
در حیوانیٌت نوع
بشری خویش میباشند
. والوهیٌت به
دینان و
سالکان تکامل جو
و بهبود کننده
روان، که تا هفت
هزار سال کمالات
نیامده را در
تجلٌیات الهی
هم اکنون مییابند
. که بعدا در
نوع فوق بشری بجهان
تولد فرشته
گونه دارند . و هزاران
برابر عقل
بشری را
خواهند داشت . که
شاید با ولایت
هفتم مهدی، وتجدید
شهودهای قبلی
بنور رحمان
وعرش ربٌ برتر
از رحمان نیز برسند
. ( قبر) تن انسان
برای روح است . که
روح الهی شده پیر
باز مدفون تن
بشری او شده است
. و زیارت قبر
امام حسین، همان
دیدار تن پیر
الهی است که
بهشتی الهی پاداش
الهی دارد . روضه
یعنی گلزار
است، که ژنتیک
روحی بهتری
برای سالک وکامل
الهی میباشد . جنٌت
همان جنان
بهشت و گنان
هندی، برای
عقلها ومعرفتها
و حکمتهای
الهی هر شش
ولایت سلوکی میباشد
. حفره یا گودال
همان گودال رحم
مادری حیوانی
است، ومتولدین
بجهان میباشد
. که جیوانات در
هر سوراخی
پناه میبرند . حیواناتی
که میبینیم، یا
موجوداتی بالا
آمده از انواع
حقیر تر
میباشند، که احساس
بهشت را
مینمایند . زیرا
کرامات و
امکانات و عقل
بیشتری دارند
. ویا موجودات
بشری قبلی بوده
که قهقرای نوعی
پیدا کرده اند
. که شاید
خاطرات بشری
آنان نیز زنده
گردد . که چه بودند
و چه شده اند
که رنج بیشتر
دارند . بخصوص
که اسب والاغ
و حیوانات
باربر چنین رنج
اضافی را دارند
. والاٌ
سالکان
ولایتهای هر
شش ولایت الهی
نوع بشری با
درجات شهودی
خود بالاتر
رفته، و تولد
بعدی نوع بشری
و بهشت
بالاتری وعقل
و کرامات
بیشتری دارند
. چه در تن و ذهن وروان
ویا عقل ایدآل
طلب، که مستعد
تکامل بیشتر میگردند
. والاٌ برای سالک
سرکش از
دستورات جهنٌمهای
بدتری هست .

262 - القدریٌه
مجوس هذا الأمٌه
. که معتقدان
قدری، در واقع
همان مجوسان
این امٌت
محمدی هستند . قدری
ها معتقد
بقدرت خود
هستند، که
نیازی بقدرت خدا
واولیای الهی
ندارند . وخود
را کامل کافی میدانند
که قشری های مذهبی
هستند . چه سنٌی
بدون سنٌت
وسلوک پیامبرباشند،
و یا شیعه
بدون شعاع
انوار شهودی پنج
تن آل عبا . قدری
ها باز کسانی
هستند، که از
خود هیچ قدرت
و سرنوشت خطا نمودن
نمیدانند . و
تمام قدرتها
را از سرنوشت
خداﺌی خود میدانند
. پس گناهان
خود را از خداوند
میدانند . که در
سرنوشت آنان
بوده که باید انجام
گیرد . تعبیر دیگری
از قدریٌه در مسأله
جبر واختیار
هست . که انسان خودرا
بکلٌی مجبور
بدانند که باید
گناه کند . و یا بالعکس
خود را دارای اختیار
و آزاد بداند
که نقشی برای تدبیر
الهی نمیدانند
. و اولیای الهی
از مراتب الهی
برای هدایت
سالکان هدایت میشوند
. ومجوس عربی(
مغوس) یونانی
است . که( مغ) های زردشتی
یا قشری های
مذهبی زردشتی میباشند،
که منفور خداوند
هستند . چون هر
قشری مذهبی در
تمام ادیان غیر
سلوکی . ولی ( بغ)
های زردشتی
هستند که سلوک
الهی ولایت زردشت
را داشته
ودارند . و
قریش نیز قومی
از پیروان
زردشتی مهاجر از
ایران بیمن
ومکٌه بودند . که
برخی سالک امٌی،
و اکثرا قشری
متعبٌد و
آخوند پرست که
بنی امیٌه خوانده
میشدند . که واقعا
اوم وامٌی
نبودند . وهمچنان
در تمام ادیان
این افراد قشری
جاهل ومشرک اکثریٌت
دارند . سالکان
قریش در اطاقک
کعبه که( بکٌه) خوانده
میشد، و کاملا
شبیه کعبه زردشت
در نقش رستم
میباشد . اقامت
و تمرکز داخل
آن مینمودند . که
رو ب(دیوار
ندبه) خود با
وساﺌل الهی، و
در حضور ذهنی خود،
با خداوند
التماس عفو از
خطاها داشتند
. تا بشهود
نهاﺌی نور
مرتضوی خود برسند
. ویا اکنون
سالکان زردشتی
نبز میرسند . ولی
قشری های قریش
اطراف کعبه، گهگاه
یا سالی یکبار
طواف و حرکات غیر
سلوکی داشتند
. که آنجا ( مکٌه) خوانده
شد که مقابل (
بکٌه) کعبه بود
. وقشری ها بنی(
امیٌه) بودند . که
بتجارت و کسب مال
میپرداختند . محمد
از آغاز کودکی
امٌی بود که اوم
و سلوک میکرد . که
پدر وجدٌش عبد
المطلٌب
وعمویش أبو
طالب از کاملان
زردشتی بودند،
که اصطلاحا پرده
دار کعبه و
مسؤل امور حجٌ
و سلوک الهی
بودند . زردشتیان
مهاجر ار فشار
وستمکاری ساسانیان
قشری، که حکومت
( ولایت فقیه) خود
را داشتند، هر
مخالف خود را میکشتند
و منافق
میخواندند . ودر
واقع ارتباطی هم
با خداوند نداشتند
. که هوسهای روان
عقده دار خود
را پیروی و پرستش
مینمودند . (این
امٌت) وبا
ضمیر مذکٌر، همان
مسلمانان اوم کننده
میباشند . واگر
مسلمانان بهر
مذهبی که اوم
وسلوک با یک
ولیٌ الهی کامل
بمعرفی
خداوند نکنند(
قوم) خوانده میشوند
. قدریه
غیرسالک قشری
برای مستعدان
وطالب سلوک که
امروز وفردا
میکند، نیز (
مرجئه )
میگویند که رجاء
و امید عفو الهی
را دارند . چون خدماتی
دارند ویا
اولیای الهی را
ستایش میکنند ولی
سلوک الهی ندارند،
که امروز و
فردا
مینمایند .

263 –القضیٌه
ما لم تجب لم توجد
. افلاطون
میگوید که قضیٌه،
یا یک قضای الهی
برای پیدایش
یک موجود، چه
رسد بانسان
ونجات او از نوع
بشری، مادامیکه
بدرجه وجوب و
لزوم برای شدن
نرسیده باشد ،
موجودیٌت
نمیتواند داشته
باشد . پس موجودات
فعلی در تولدات
قبلی، لزوم موجوذیٌت
کنونی بشری
آنها ، نتیجه
تکاملات
طبیعی یا
سلوکی آنان
بوده، که شایسته
نولد بشری کنونی
شده اند . لذا میگوﺌیم
همه موجودات
فرشتکان
وفریافتگان گذشته
خداوند بوده
اند، که تولد
بهتر کنونی را
یافته اند . ولی
خود نمیدانند
که چه مقام روح
الهی را دارند
. پس انسانهای عاقل
اتمام حجٌت
واخطار لازم شده
اند . که اگر
بوظیفه أزلی
ونوعی خود ادامه
تکامل ندهند، پس
دوچار
کارماها میشوند
. که عقل و کرامات
نوع بشری خود
را در لذٌت
های حیوانی نوع
بشری تلف
مینمایند . در
هندسه و علوم (
قضیٌه) را بعنوان
یک أمر قطعی و
درست میدانند
. که دلیلی برای
اثبات قضیه را
میخواهند . ولی
( بدیهی) أمری است
که وجود آن
دلیلی برای اثبات
نمیخواهد . و(نظریٌه)
تﺌوری شخصی
بوده که نیاز
بدلاﺌل برای
اثبات
میخواهد تا
قضیٌه شود و بتدریج
بدیهی میگردد
. والاٌ
نظریٌه ثابت
نشده از نوع
(اوهام) و
تخیٌلات شخصی میباشد
.

264 –
القلب یدرک ما
لا یدرک البصر
. دل آنچه را که
میتواند
ببیند، چشم تن
نمی بیند . که چشم
دل سالک در
رؤیاهای شهودی
است . که مراتب برترو
تجلٌی الهی و
آینده های
نیامده وسرنوشتهای
آینده ، بصاحب
رؤیا چون سالکان
وکاملان الهی
نشان داده
میشود . ( درک )
دیدن است . و
فهم معنای آن
با ادراک عقلی
آن میباشد . و
رؤیت رؤیاﺌی
سالک در چشم دل،
در خواب از مراتب
شهودی و احوال
الهی است که سالک
خودرا نیز در
میان نمی بیند
. که بنجات در
حالت ( صمدیٌت
)و وحدت وجود میرسد
. صمدیٌت همان حال
سامادی ریاضت
کشان قدیم
هندوان است .

265 –
القلب یهدی الی
القلب . که دل
بدل راه دارد . و
دل است که
میتواند بدل دیگری
راه یابد و
رابطه وعشق
ورزی دارد . و
با تمام وجود
توجٌه بوجه و
صورت محبوب الهی
میباشد . که
سالک توان درک
گفاته های پیر
الهی را آنگاه
خواهد داشت .

266 – القلوب
تتشاهد . که دلها
هستند که
مراتب شهودی
تجلٌیات الهی
را دارند و نه چشمان
تن . که
تجلٌیات الهی (مادیٌت)
بشری وجهان مادی
را ندارند . گرچه
خود را بطور
سمبولیک نشان
میدهند . که شبیه
و تمثیل ومثالی
از امور مادی
هستند .

267 – القلیل
یدل ٌعلی
الکثیر . که
أندک راهنمای
بیشتر است . که
هر نقطه شناخت
الهی سالک، چون
أندکی است . که
مراتب شهودی عظیم
تر الهی در معراجهای
سلوکی منتهی
میگردد . عاقلان
با أندک اشاره
و جزﺌی بکلٌ هر
أمری میرسند . آن(
کلٌ) نیز خود (
جزﺌی) در یک کل
ٌ بالاتر
میباشد . سمبولهای
عقلی اموری جزﺌی
هستند . که دلالت
وراهنما ﺌی
بامور کلٌی و
الهی بالاتر و
حقیقی تر
مینمایند .

268 – القناعة
کنز لا یفنی . که
قناعت گنجی فنا
نا پذیر
میباشد . که هر گنجی
از ثروت مصرف شدنی
وکم میشود . ولی
سالکان بگنج
الهی مراتب
شهودی
والهامات لدنٌی
وحکمتهای
برتر میرسند . که
هرگز کم شدنی نیستند
و اضافه شدنی نیز
میباشند . اگر
بشهود برتر با
تزکیه بیشتر برسند
. گنج برتر انسان
رسیده از
خداوند در شاهدان
عرش رحمان است
وتا وقتیکه زنده
هستند . شهودهای
مقدماتی هریک صد
سال زمانی
سبقت وکمال الهی
میباشد . ولی
با شهود نور
قاﺌم وعرش
رحمان هفت
هزار سال پیشرفت
عقلی ومقام الهی
دارند .

269 – الکاسب
حبیب الله . که کاسب
محبوب خداوند
است . نه فقط
پول ومادیٍات
در کسب جهانی
که برای زندگی
مفید است . ولی ثروت
ها انسان را
از وظیفه الهی
وسلوک دور مینماید
. وسالکان در
صدد کسب صفات نیکوی
الهی در تخلیه
وتحلیه میباشند
. ودر تجلیه
های هفتگانه بمراتب
کسب داده های الهی
بیشتر میرسند .
آنگاه محبوب خداوند
خواهند بود، وخود
نیز ار مراتب الهی
میگردند . و
خلیل دوست خدا،
وخداوند نیز
در خلال ذات و
دل آنها جای دارد
. و( جلیل) با
تجلٌی الهی
هستند . که محترم
نزد خدا و
انسانهای عاقل
وسالک میباشند
. ولی سوژه تکفیر
آخوندهای قشری
در همه مذاهب
وولایتهای هر
فقیه سفیه میشوند
. که بقول پیامبر
آخوندهای
أبلیس قاتلان اولیای
الهی وأنبیای
زنده میباشند
.

خواننده
گرامی مرحوم
دهخدا شاید
بیست هزار
مثال وحکمت در
چهار چلد
کتابش جمع آوری
کرده، که
واقعا کاری
جالب ومفید
است . و این
نویسنده با
این تعداد
مثال برای برداشت
سلوکی اکتفا
مینماید . که
اگر خواننده با
برداشت سلوکی
و معنی باطنی
هر حکمت، وحتی
هر کلام وهر
حرکتی که مورد
پسند خواننده باشد،
میتواند بقیه حکمتهای
مجموعه دهخدا
را انجام بدهد
. گرچه خواننده
عاقل را همین چند
اشارت کافی
است، که باهمیٌت
الهی سلوک الهی
با ولایتهای
الهی سلوکی و
نه هر ولایت فقیه
فاسد و سفیه
قشری ها را برسد
. آنگاه احوالی
رؤیاﺌی خواهد
داشت، که منبعی
برای حکمتهای تازه
تر گردد . وخواننده
گرامی از وقتی
بدرک وحالی رسید
ک باید سلوک الهی
نماید، آنگاه تمام
کتابها بسته و
کتابچه دل را
باید باز نمود،
تا خداوند در هفت
صفحه آن هرچه صلاح
بداند، از
مراتب شهودی و
عقلهای الهی
مربوطه مینویسد
. که چون نقش بر
سنگ برای
همیشه ثابت
است . وتمام
موجودیٍت
انسان را برای
نوع فوق بشری
نمایندگی میکند
. کافی است خواننده
طالب لقای
الهی هرچه بیشتر
بخصوص در شبها
وبیداری های
آن، از خداوند
یگانه ربٌ
مربٌی مناسب
مشکلات روانی
طالب دیدار
تجلٌی او را
بوی معرفی در
رؤیا مینماید
. که او را نیز
میتوان یافت، وپیمان
سلوک باوی داشت
. آنگاه چند کلمه
هدایتهای عقلی
این ولیٌ الهی،
سالک را
بمراتب شهودی
خود پیر الهی میرساند
. گرچه پیر در
هر دین ومذهب وجامعه
ای باشد، ک هرگز
خود را از آن
جامعه ودین
ومذهب نمیشناسد
. زیرا آنان قشری
ومشرک میباشند
. ولی باز پیر کامل
از نظر الهی، دارای
امتیازات هر
شش پیامبر
اولی العزم
میباشد . و اگر
ولایت مصطفوی
را نیز داشته
باشد . پس بامید
آن روزی که
خواننده گرامی
بتوفیق شهودی ونجات
از کارماها وقهقراهای
پس از مرگ برسد
. آنگاه یادی
از این
نویسنده کند، ودعای
خیری بوی
وتمام خوانندکان
این مقاله، وهمه
کوشندگان راه خدا
بنماید . که خیر
خود دعا کننده
نیز هست .

سندیوگو
2009-07-15

M200

از
أتم تا عرش رحمان

در
بحث جهان بینی
انسانها عملا خلاصه
ای از پیشرفت
عقلی و ذهنی و
تکامل نوعی و
روحی هر انسان
در جهان بینی
او میتوان
دانست . تا چگونه
تولدات فراوان
گذشته ها، بخصوص
در تولد کنونی
بشری، و
آرزوها و
سرنوشتهای
آینده های
نیامده مورد انتظار
را دارند . و از گذشته
و حال چه تجربه
و عبرت گرفته
که چراغ راه
آینده آموخته
او میباشد . ویا
در بیانات
عقلی
ومعرفتهای مادی
و معنوی و مینوی
چقدر آموخته
است، که این نویسنده
نیز جهان بینی
خود را میگوید
. که تفکٌر
علمی و الهی میباشد
. و منظور از(
تفکٌر الهی) عقاید
دینی و مذهبی
و خرافات آنها
نیست . بلکه
تجربه سلوکی
که خواسته خداوند
و انبیای اولی
العزم وکاملان
الهی هر شش
ولایت سلوکی
نوع بشری
میباشد . انسان
با مطالعه
میتواند با
گذشته های
بشری در علوم طبیعی
آگاه گردد . که نسبتا
علوم از گذشته
های تحقیق
مفید کرده است
و همچنان ادامه
دارد . هر کس میتواند
آثار و
تحقیقات متخصٌصین،
آگاهی از گذشته
ها بشری و خود انسان
گردد . دانستنی
های امور
گذشته بشکل
مادی و طبیعت
جدا از گذشته
های روحی خود
انسان، و
مراتب تکاملی انواع
گذشته خود، تحقیق
علمی وتاریخی نماید
. تا چقدر از این
دانستنی ها
برای بهبود
زندگی کنونی
نوع بشری یا
زندگی شخصی قابل
عبرت گیری باشد
. که تکرار خطاها
و ندانم کاری
های کذشته
نشده باشد . و
حتی دنباله
کشفیٌات درست علمی
گذشتگان را
ادامه بدهد . اما
جهان بینی از
احوال نوع بشری
کنونی و
خودمان و
طبیعتا بوضع کنونی
و آینده ما، این
جهان بینی دو فایده
عمده دارد . یکی
اینکه زندگی بهتر
و رفاه و لذٌت
بردن از بقیٌه
عمر شخصی خود فراهم
میشود . که هرچه
بیشتر تن و ذهن
و روان سالم تر
و( توانهای حیاتی)
بیشتر خواهد
داشت . و لذٌت زندگی
در طول عمر و
یا بهره درست
از زندگی در
عرض عمر خواهد
بود . که عرض
عمر مهمتر از طول
آن است . و حتی
(عُمق یا ارتفاع
عُمر) باز مهمتر
از ( طول وعَرض عمر)
میباشد . . فایده
تحقیق در جهان
بینی کنونی
شخص، و حتی جامعه
و نوع بشری، این
زمان بکار بردن
تجارب
گذشتگان و
تجربیٌات شخصی
و جمعی از اوضاع
و احوال کنونی،
برای شناخت
آینده های نیامده،
باید بکار رود
. که عمر تلف
نشود . وحدٌ أکثر
تجربه و شناخت
را یافت . که چراغ
راه آینده های
خود ما خواهد بود
. یعنی جهان
بینی مادی
گذشته و جهان بینی
کنونی، با رفاه
و لذٌت آن
برخورد قطعی با
مرگ دارد . که
عامل حسرت
شدیدی برای انسان،
بخاطر ترک لذٌتهای
نوع بشری است . که
بسیار دردناک
و حسرت بار برای
تمامی افراد و
در هر سطح
توفیقتکاملی خود
میباشد . گرچه انسان
با رشد سنواتی
تن و تجربیٌات
جهان مادی خود،
عقل و هنرها
وتکامل ذهنی و
روانی در
ارزیابی ها
رابطه پیدا
میکند . که در
نتیجه عقل مادی
و بشری ، تجربه
یافته انسان در
آخر عمر، باین
نتیجه میرسد، که
بهتر بود، بفکر
جهان بینی
آینده خود
رسیدگی میکرد
. گوئی تمام
سالمندان
بشری سفارش اولاد
خود میکنند . که
بجای لذٌٌت بیشتر
زندگی، بفکر آینده
نیامده روان و
ذات خود باشند
. که سالمندان اغلب
برای محرومیٌت
از شناخت امور
آینده، و
(جهان بینی
أبدی) و آینده
خود افسوس میخورند،
که عمر خود را ارزان
از دست داده
اند . و از
عزیزان خود میخواهند،
خطای بزرگ
دوره زندگی
پدران را تکرار
نکنند، و بفکر
جهان بینی
آینده باشند . اما
جهان بینی
آینده درجه سوم
اهمیٌت نسبت
به تکامل جهان
بینی و رشد عقلی
انسان، که تنها
در سلوک الهی
و به روش پیشنهادی
خداوند صاحب آینده
خود انسان است
. که با یک ولیٌ الهی
زنده میسٌر
است . و عملا
کاملان الهی
توانسته اند
حدٌ أکثر تا هفت
هزار سال
نیامده را، (
تکامل روحی و
شهودی) لازم را
کسب کنند . که مراتب
شهود هفتگانه
و عقالهای الهی
و الهامات پیامبرگونه
الهی را دارند
. که شناخت و جهان
بینی و آینده شناسی
بدون پشیمانی
آخر عمر انسان
میباشد . و
الاٌ هر گونه مطالعات
فلسفی، و حتی نظریٌات
علمی وسیله بازی
ذهن آلوده
بعقده ها
میباشد . که هیچ
انسانی بدون
عقده های عقیده
شده، و
کُمپلکس های
ادوار جهالت
حیوانی و کودکی
و جهالتهای نوع
بشری نیست . که عقده
های پیشین
مانع از تفکٌر
درست و نتیجه گیری
صحیح بقصد
شناخت آینده میباشد
. و طرح
اطلاعات گوناگون
آنان، حتی بقول
پیامبر، درست اتٌفاقی
آنها نادرست است
. زیرا خبر از جزئیٌات
امور ندارند . پس
کلٌیات نادرست
را نتیجه میگیرند
. که برای تکامل
احتمالی روان
با سلوک الهی
این عقاید
کلٌی عهقده ای،
باز مشکلات بیشتری
فراهم شده است
. پس بلایای
سلوکی بیشتری
لازم است، که پاکسازی
عقیده های
ریشه دار روان
صورت گیرد . و
اگر بفرض
دیرتر کسی بخواهد
سلوک الهی و
پاکسازی روان
کند .

اینک
ما در این مقاله
جهان بینی نا تمام
خود را، در
سنٌ ۸۱ سالگی
گزارش عزیزانم
میکنم . که بعنوان
سپاس خود از
داده های الهی
و از شناخت
سمبولیک و
جهان بینی هفت
هزار سال
آینده خود میباشد
. که شاید مفید
خواننده گرامی
باشد . من
بزبان عرفانی
و تصوٌف
ایرانی و
ولایت سلوکی
ششم محمدی
صحبت میکنم . که
ادیان غیر
سلوکی سراسر، و
همه مذاهب
آنها را باور ندارم،
چه رسد قصد
تبلیغ آنها را
داشته باشم . آنچه
دانش های علمی
دارم ، که پنجاه
سال اول عمر
خود را، شاید
یکصد رشته
فلسفه های رایج
را مطالعه
کردم، و یا بقول
خودم دنبال
خدا و حقیقفت
در کتابهای
علمی جستجو
میکردم ، و
نیز از هشتاد و
أندی رشته
علمی را
مطالعه عمیق
نمودم، و همه چیز
یافتم و جز خداوند
را نیافتم . که در
کتابها امکان شناخت
خدا نیست . مگر (
کتاب) بمعنی پیمان
سلوکی با اولیای
الهی باشد . که خداوند
را در مراتب تجلٌیات
هفتگانه
شهودی پیدا
میکند . تا مراتب
تجلٌیات
بالاتر الهی
را در تولدات بهتر
آینده و انواع
فوق بشری در
جهان داشته
باشم . اگر بشهود
واجب الهی نور
قائم شهود ششم
روح القُدُس
هم رسیده
باشیم . پس
خواننده گرامی
نیز میتواند مطالعات
علمی کند، ولی
کاربرد علوم
در شناخت و
جهان بینی آینده
ها را ندارند . لذا
پیشنهاد
میکنم برشته
های علمی
فیزیک أتمی و
ژنتیک و فضا شناسی
و روان شناسی
های مختلف را بیشترمطالعه
نماید . و الاٌ بقیه
علوم مفید کسب
ثروت و شهرت و لذٌت
میباشند . که
حجاب أعظم
امکان پاکسازی
احتمالی روان
حتی در سلوک
الهی میشود . که
پرده های
تاریک کننده، آینده
بینی ها بر
چشم دل و روح انسان
خواهد بود . اما
مطالعه آینده
نگری سلوکی و جهان
بینی أبدی را،
تنها در
مطالعات
عرفانی همه مکاتب
تصوٌف درهر شش
ولایت سلوکی نوع
بشری میتوان
داشت . که همه یکسان
صحبت میکنند . ولی
در شش کلاش
مدرسه ای، هر
بار دقیق تر و واضح
تر صحبت میکنند
. گوئی
معلمانی که برای
شاگردان کاست و
سطوح تکامل
عقلی و فصول
متفاوت نوع بشری
، صحبتهای
متفاوت در زبان
دارند . که در
واقع هر ولایت
الهی بعدی
دقیق تر صحبت میکند
. و نیاز بقدرت
و تمرین نیرومند
فکری در انسان
میباشد . که
انسان سالک بتواند
تصوٌر آموزش
های عرفانی را
بنماید . ولی بهتر
است، با آثار عرفانی
عرفای ایرانی
مطالعه و تحقیق
بشود، که بزبان
مادری ما صحبت
میکنند . و
عرفای ملل دیگر
در هر کلاسی که
باشند، برای ما
مفهوم کاملی نمیتواند
بسازد .

اینک
پس از حواله کردن
خواننده در
باره گذشته ها،
بکتب علمی وتاریخی
و تجربه شناخت
راه خدا از کتب
و آثار عرفای ایرانی،
اکنون میخواهم
از( وجود مادی) وبشری
خود صحبت کنم . که
خلاصه گذشته
ها بوده، و
احتمالا در آینده
ها نیز
میتواند باشد
. پس از جهان
ناسوت أتمی و
مادی صحبت کنم
. که ضمنا از
جهان روانی و
ذهنی خود نیز
بموازات آنها
صحبت خواهد شد
. که همچنان در
جهان مادی و
فکر نیمه مادی
ذهنی هستند . ناسوت
جهان مادی نوع
بشری ما در تن
و ( ذهن خود آگاه)
و ( روان ناخود
آگاه) بگفته روان
شناسان طبٌی، هر
یک جداگانه
صحبت داریم . باز
برای شناخت
روان در علوم روان
شناسی( پارا
سایکولوجی) و
ژنتیک و یا تاریخ
تکامل نوع بشری
باید مطالعه نمود
. که در این مقاله
بحث آنها را نمی
کنم . گرچه
فراوان نوشته دارم
. و روان خود
آگاه در روان
شناسی و روان
ناخودآگاه را در
سلوک الهی، هر
کسی باید شخصا
اقدام نماید . که
أصل هدف
خداوند از
آفرینش انسان،
و حتی تمام هستی،
شناخت
ناخودآگاه در
انسان است . که از(
ژنتیک روحی)
میگویم . و از أزل
آغاز شده و
امروز باید
آنرا شایسته
آینده های نوع
فوق بشری
فرشته گونه نمود
. که ۵۵ قرن دیگر
در جهان پیدا
میشوند . و نوع بشری
مانند نوع میمون
کنونی، در
جزیره هائی
منعزل قرار خواهند
گرفت . و شاید
آینده های فوق
بشری در کرات آسمانی
دیگری باشد . و کره
زمین برای عقب
مانده های تکامل
روحی اختصاص
خواهد داشت . پس
میخواهم از (
گذشته و حال و آینده
أتمی ناسوتی
تن) خود صحبت کنم
. که اساس
شناخت های
برتر آینده
جهان بینی
دقیق و علمی
أتم و داخل
أتم، و گذشته
های قبلی أتم
میباشد . که علم
فیزیک نوین بنیکی
ولو کلٌی و تا
حدودی درست بدان
رسیده، و قابل
مطالعه ما میباشد
.

أتم
و آغاز از أتم
هیدروژن و قبل
از رسیدن بکمال
أتم شدن
هیدروژن تاریخ
تحوٌل جالب و
درازی داشته، که
از أزل بی ابتدای
زمانی، و آغاز
پیدایش کلٌ هستی
کشیده میشود . که
آن آغاز را (شبنم
روحی فردی )
جدا شده از
دریای بیکران
روح الأرواح
خداوند الله أهورمزدا
میباشد . و راه دراز
و هزاران
تحوٌلات در موجودیٌت
های (انواع
تحت أتمی) را طی
کرده که بنوع أتمی
رسید . تا بعدا
همچنان بانواع
مولکولی و انواع
ژنتیکی و
انواع سلٌولی
و انواع اورگانیک
برسد . که انواع
گیاهی و
حیوانی و فراوان
فصول نوع بشری
را پید ا کرده،
که امروز را هر
یک از ما عبور تکاملی
آنها را نموده
ایم . جهان قبل أتمی
را علم فیزیک
جدید دنبال
میکند . که علم
أتم شناسی نیز
خوانده میشود
. ولی بشر تصوٌرات
نادرستی از امور
أتمی و تحت أتمی
داشته است . که کیمیا
گران و
متفکٌرین اقوام
مختلف داشته
اند . و حتی فلاسفه
بزرگ یونان نیز
تصوٌراتی
داشته اند .

ولی
از قرن ۱۷ بود
که مطالعه إتم
بطور علمی و
آزمایشگاهی
آغاز شد . که علم
شیمی بوجود
آمد و شناخت عناصر
۱۱۴ گانه
شناخته شدند . و
هر یک علائم أتمی
و جداول مشخٌص
کننده صفات هر
گروه أتمی
تهیه شد . مانند
جدول ماندلیف
. و ظرفیٌت هر
أتم و بررسی احوال
گازی و مایع و جامد
صورت گرفت . بخصوص
مطالعات
احوال بینا
بین ومیانه در
عناصر أتمی
انجام گرفت . مانند
بلور ها و کریستال
و پلاستیک و مایع
. گوئی مراحل
تکامل أتمی و تحت
أتمی بوده باشند
.

ضمنا
هر دانشمند
أتمی یا خواننده
آثار علمی از جهان
قبل أتمی، تحت
عنوانهائی مانند
انرژی، و حتی کلٌ
هستی و پدایش
هستی، تفکٌر و
تصوٌراتی
دارد، که در
تجربه این نویسنده
تنها داده های
عقلی والهامی
الهی برای
سالکان
ولایتها و کاملان
الهی تا زنده هستند،
گفتنی های
درستی در سطح فهم
انسان بشری
دارند . که حقیقت
نسبی و بهتری
دارند . گرچه بی
نهایت انواع فوق
بشری در پیش
هست . که هر یک
از انواع فوق بشری
هزاران برابر
عقل و قدرتهای
تصوٌر و معجزه
گری های الهی عظیم
تر دارند . که اکنون
باید در سلوک
الهی بشهود
هفتم عرش ربٌ
رحمان رسید . که
از آینده های نیامده
خودمان بطور سمبولیک
دانست . که مدبٌران
الهی هر روح بما
نشان رؤیائی
خواهند داد . و الاٌ
غیر از
الهامات
لدنٌی، انسان
در هر مقام
تکاملی که باشد،
جز نشخوار داده
های درست، و مخلوط
با تصوٌرات
غلط و هوسهای
عقده های
روانی خود یا
دیگران
حقیقتی را نشان
نمیدهد . گرچه
واقعیٌت هائی
را نشان میدهد
. بشر در بر
خورد با عناصر
مادی فلزٌات و
شیشه سازی و رنگ
سازی با آنها آشنا
شد . سپس تعیین
اوزان أتمی و ارقام
ریاضی و الفبای
شناخت
عناصربود . پس
نظریٌات
فلاسفه
یونانی ثبت تاریخ
شد، که در شرق و
خاور دور نیز
تحقیقاتی بوده
که ثبت نشده است
. طالس مالطی
را نخستین
فیلسوف مادی ۶
قرن قبل از میلاد
مسیح بوده، و مجموعه
ای از فلاسفه
یونانی که هر یک
نظریٌات کلٌی
و یا جزئی خود
را داشتند . فیثاغورث
ریاضیٌات را
وارد تحقیقات
علمی نمود . که خود
شاگرد سقراط، و
هردو خود را شاگرد
زردشت گفتند . زیرا
اینان سالکان ولایت
زردشت بوده
اند که بمراتب
شهودی و عقلهای
الهی و تجلٌی
چهارم نور مرتضوی
ایلی و عرش
ربٌ مصطفوی
ششم خود را داشتند
. که الهامات و
هدایتهای عقلی
میگرفتند . که اساس
تحقیقات و
کشفیٌات علمی آنان
بوده است . زیرا
مراتب الهی
عملا خود
جریان
تحوٌلات هستی
و احوال تکاملی
روحی انسانهای
متفکٌر را در
کنترل دارند . فیثاغورث
هستی را ساختمانی
عددی و از منشأ
رقم یک
میدانست . که منظورش
آغاز هستی از
خداوند الله میباشد
. که الله یا أهورمزدا،
دیگر موجودات
هستی را بوجود
آورد . و با هر
روح فردی هر
موجودی قبل
أتمی را شبنمی
جدا شده از دریای
روح الأرواح الله
ربٌ الأرباب
میگوییم . دموکریتوس
از أتم نام برد،
که جزء غیر
قابل تقسیم
تصوٌر میکرد . در
حالیکه
فراوان انواع موجودیٌتهای
قبل أتمی داخل
أتم میباشند . که
در این مقاله
میخواهیم از آنها
صحبت کنیم . بعدها
دانشمندان
معتقد به أتم
و ماده، ادامه
تحقیق دادند . ولی
تنها
متفکٌرین خدا
شناس از جریان
موجودیٌت (
روح) صحبت کردند
. و نه تنها تن و
أتم . زیرا روح برای
شناخت آینده
های نوع فوق بشری
ضروری میباشد
. و تنها در
مکاتب تصوٌف و
عرفان هر شش
ولایت سلوکی
نوع بشری
میتوان
بمراتب شناخت
شهودی و آینده
های نیامده تا
هفت هزار سال
را سمبولیک شناخت
. و ما در این مقاله
با بحث امور
أتمی، قصد
زمینه سازی
برای شناخت روح
داریم . زیرا
هر أتم و هر موجود
ما دون أتم
نیز روحی دارد
. که غیر از تن
آن موجودات
میباشد . و تکامل
روح هدف خداوند
بوده است . و تکامل
تن موجودات تا
انسان، وجودی موقٌت
و مفید زندگی
راحت تر نوعی
میباشد . ولی
راحتی و رفاه
زندگی مانع از
تلاش موجود انسانی،
برای تعالی
روح او میباشد
. و خواننده گرامی
باید مطالعات
عرفای ایرانی
را دنبال کند،
تا بعوالم روحی
آشنا گردد . و گرچه
ما نیز
برداشتهای
خود را گفته
ایم . جادوگران
از نظر عوام دنبال
(قدرتهای
خلاٌقه) مادی هستند
. ولی از نظر
الهی همان
عرفای روحی هستند،
که دنبال( آب حیات
و جاودانگی)
برای روح خود
و برای تولدات
فوق بشری بوده
و هستند . یا
همان رسیدن سالکان
بمراتب شهودی
و عقلهای الهی،
و کار برد
تمام امکانات
جسمی و ذهنی وروانی(
سه بُعدی) خود را
در راه کسب
موجودیٌت (
چهار بُعدی)
نوع فوق بشری،
با یافتن بعد چهارم
روح الهی روح القُدُس
قائم میباشد .

ما اکنون
میخواهیم از جزئیٌات
و عناصر داخل
أتم را بگوئیم
. که در علم شیمی
صفات عناصر
بخاطر تفاوتهای
جزئیٌات داخل أتم
میباشد . مهمتر
اینکه، عناصر
أتمی هر یک
عناصر ایزوتوپ
دارند . که جنبه
رادیو اکتیو و
آثاری از گذشته
های تکاملی هر
عنصر میباشد . گوئی
جنبه های روحی
أتم ها هستند . گازها
و مایعات و
جمادات وضع مجموعه
ای از أتم ها
میباشند . یک جسم
جامد تراکمی از
أتم ها و
مولکولها میباشد
. که هر یک روح فردی
خود را دارند . و
مسیر تکامل أتمی
وحتی قبل أتمی
خود را د نبال میکنند
. و جامدات نیز
زمانی دیگر
أتم های آن متفرق
میشود . گوئی جمادی
هم در أصل
موجود نبوده است
. کریستالها
نیز ظاهرا
نخستین مراحل
ماده دارای حیات
محسوس انسان
ها میباشد . که اشکال
هندسی و حتی مراتب
نوعی خود را
دارند . که میتوانند
( خود درمانی)
داشته باشند . که
خراشهای بر
کریستال شفا
مییابد . و
مسأله جالب
دیگر، سرمای
در ماده أتمی میباشد
. مانند یخ جامد
( اندرید
کربونیک) که ما
را بجهان های
سرد میبرد . که
باز درجه ای از
گرما را دارد . گوئی
حیات ماده با درجه
حرارت و انرژی
درونی آن میباشد
. و لذا عرفای الهی
جهان مادی را
جهان آتش و حرارت
گفته اند، و
تعبیری از
جهنٌم داغ
برای تولد و
تجسٌم مادی ارواح
در تن مادی وصورتهای
نوعی میباشد . که
در ارواح
حرارت بشکل جهان
ناسوت مادی نیست
. و أصل روح هر موجود
أتمی و بالاتر،
بدون پیدایش
در صورت های نوعی
در جهان، نمیتواند
تکامل نوعی بیابد
وهمچنان همان خواهند
بود که بوده
اند . و تولد در
صورتهای نوعی
هر روحی، تنها
پس از تأمین شرایط
لازم ، با یک مرگ
نوعی، میتواند
بنوع دیگر برود
. بهتر بهشتی و
یا در کارماهای
جهنٌمی جهان . و
گرمای آن سازنده
ذرٌات أتمی تن
برای هر روح میباشد
. تا وقتی که مرگ
نوعی نیافته است
. جهنٌم فارسی همان
جهانوم یونانی
و گوهانوم عِبری
تورات و جَحیم
عربی قریش ولی
پیامبر محمد، در
آثارش بجای جهنٌم
أکثرا نار یا آتش
عکس نور
تجلٌیات شهودی
میگفت . اگر
عوالم الهی را
تصوٌر سرما در
مقابل گرمای جهان
بدانیم، چون تن
واعصابی در عوالم
الهی نیست
صحبت از سوزش
از سرما نباید
کرد . در تصوٌر
ما از ( ماهیٌت
شبه مادی)
برای عوالم الهی
ملکوتی وبالاتر،
میتوان آنها را
از ماده ایثر زیر
أتم دانست . آنگاه
عوالم مادی و الهی
را میتوان در وحت
وجود خود دانست
. که همیشه باهم
هستند . و
نمونه شهودها و
رؤیا های سلوکی،
دیداری از
عوالم الهی و ملکوتی
میباشد . که
نمیتوان تصور
عدمی از چیزی
موجود نمود . و ملکوتهای
الهی مراتبی
بی نهایت از(
رقٌت و دقیق
بودن ) دارند . که
در بی نهایت جبروتهای
بعد از ملکوت
های الهی، مدام
رقیق تر و از
جزئیٌات
درونی تر داخل
أتم میتوان تصوٌر
کرد . تا بفرض
به لاهوت الله
رسید، که ماهیٌت
وماده آنرا
برای امکان تصوٌر،
ما ماده( شِبه عَدَم)
میگوئیم . و امکان
تصوٌر معدوم
در ذهن نیست . و
حتی جهان ویژه
خد اوند هو
بیرون از هستی
ها را، با ماهیٍت
( عدم ما سواه) میگوئیم
. که برای غیر
از خداوند ( هو)
مطلق عدمی است
. پس مکان تصوٌر
و دیدار آن
مطرح نیست .

اینک
ما میخواهیم از
ساختمان أتم و
درون آن صحبت کنیم
. که طبعا ما را
بمراحل تو در
توی محتویات داخل
أتم و رقیق تر از
أتم میبرد . که اسامی
علمی جدید آنها
را نیز بکار
میبریم . که قبلا
همه آنها را
عرفای الهی بعنوان
عوالم روحی و شهودی
و ملکوتی یا الهی
میگفتند . که در
واقع تمام هستی
ها در وحدت وجود
خود، در عوالم
ملکوتی
میباشند . انسان
توان دیدن عوالم
ملکوتی را نداریم
. که ذرٌات درون
أتم را هم نمیتوان
ببینیم . لذا عوالم
ناسوت و ملکوت
در کنار هم
میباشند . که در
انسان در
احوال روانی و
شهودی و تجلٌیات
رؤیائی
سمبولیک، أندکی
از عوالم الهی
را می بینند . که
همان صحنه های
رؤیاهای شهودی
سالکان میباشد
. که هر کس باید بآنها
در سلوک برسد . والاٌ
دوچار کارماهای
نسخ ومسخ مکرر
میشوند . که باز
بنوع بشری و
همین دیدار شهود
ها باید برسند
. مطالعات درون
أتم برای انسان
سودی ندارد . که
بهتر است، بشکل
های شهودی با آنها
آشنا گردید . شناخت
درون أتم مفید
بمب أتمی و
کشتار هست . و
آسیب رسان سختی
برای احتمال تکامل
روح انسانی ما
میباشد . گرچه
در طب نیر
استفاده می
شود، که از هر
سمٌی نیز استفاده
میشود .

هسته
أتم را پروتون
و الکترونهای
دوراور هسته، با
سرعتهای افسانه
ای هستند . و با فاصله
ای بین آنها
که تراکم أتم
ها در ماده جامه،
مانع از گردش
الکترونها نیست
. ما نیز مانند محقٌقین
أتمی تصوٌر درستی
از داخل أتم نداریم
. ومانند هر
دانستنی نوع بشری،
تصوٌرات کلٌی
و مبهم خود ساخته
داریم که در حکم
اوهام میباشد
. و تنها باید در
تسلیم تدبیر
مدبٌران الهی خود
بود . گفتنی ما ما
تلاشی است، تا
شاید
طرفداران
فیزیک أتمی و
متفکٌرین مادی
و علمی، که مخالف
وجود خدا و عوالم
الهی و آینده
های ملکوتی و بهشتی
در انواع فوق
بشری هستند مطرح
میکنیمف تا
شاید تجدید نظری
بنمایند . و
الاٌ تولدات
حیوانی وحتی
بشری حقیر تر
در پیش هست . که همان
جهنٌم نسخ ومسخ
حیوانی میگوئیم
. و بهشتهای الهی
را همان بهتر شدن
در صورتهای نوع
فوق بشری با عقلهای
الهی تر می
دانیم . تا
کنون تلاش
خداشناسان و انبیا
وعرفای و
صوفیان پارسا،
براین اساس بوده
که بزبان و
فهم عقل انسان
بشری، تصوٌراتی
از آینده های
الهی و نیامده
فوق بشری
بشناسانند . زیرا
خطر قهقراهای کارمائی
خواهد بود . و
شناخت های روحی
بهر زبانی که
بوده باشد، مانند
زبان أتمی، عملا
هر شبی را
بقول عرفا ره صد
ساله رفتن است
. و الاٌ
هزاران هزار
شب باید رهروی
و تکامل طبیعی
در زندگی های جهنٌمی
در پیش کرد . و
هدف نویشنده در
این مقاله و
دیگر نوشته ها
همین توجٌه دادن
بخطر کارماها میباشد،
که فرمان کن
فیکون در نوع بشری
را باید انجام
داد . جهان
داخل أتم ما
را بزندگانی های
انواع موجودات
تحت أتمی
میبرد . که مانند
انسان دارای روح
فردی هدف مهم خداوند
میباشند . و
روح بشری ما نیز
قبلا انواع تحت
جمادی یا تحت أثیری
و أتمی را
عبور تکاملی کرده
ایم، که خود
را بانواع گیاهی
و حیوانی و
فراوان فصول متفاوت
نوع بشری رسانده
که عقل وکرامات
بیشتر یافته . شاید
کافی برای تولد
نوع فوق بشری گردد
. و الاٌ همچنان
در صورتهای نوعی
حیوانی و حتی بشری
عقب مانده ای خواهیم
بود . بحث
رادیو أکتیو طبیعی
و حتی مصنوعی،
تغییری در
محتویات داخل هسته
أتم میباشد . که
بمحتویات ریزتر
و درونی
محتویات أتم، ما
را به (رادیو
أکتیو) و موضوع
انرژی میبرد . که
اسامی عامیانه
و اسامی علمی خود
را دارند . درسال
۱۹۱۹ کشف
نیوترون در
فیزیک أتمی
بود . هر أتم یک میدان
الکترو
مغناطیس
میباشد . و الکترونهای
دور هسته در مدارها
و لایه های
متناسب انرژی
آنها میباشند
. و نیروی متحد
کننده وهم کار
و کنش میباشند
. که این همکاری
محتویات أتم، از
اسرار تدبیر
مراتب الهی
میباشد . و بقول
علمای فیزیک
چهار نیرو در جهان
میباشد . که نیروهای
اصلی تری برای
این نیروهای اصلی
باید دانست . عملا
هسته أتم از ذرٌات
ریزتر میباشد
. که ما از نام (ایثر)
استفاده میکنیم
، که یونانیان
برای ماده بین
أتم ها تصوٌر میکردند
. میگوئیم که
غیر از فاصله أتم
ها در درون هر
هسته أتم
فاصله ها و
عوالم ریزتر
درونی و( تودر
تو) و متداخل
هستند . و نیز فاصله
های
الکترونها با
هسته أتم و در
هستی چیزی بنام
فضای خالی وجود
ندارد . که موجودات
ریزتری هستند
. و فاصله های دیگری
بین آنها، که از
جهان انواع (
تحت أثیری) میگوئیم
. که شناخت آنها
ممکن نیست و
حتی مفید هم نیست
. مگر ما را
بأصل پیدایش هستی
در خداوند
الله ومراتب
تجلٌیات الهی،
بصورت نیروها
بگوئیم . که برای
آینده های فوق
بشری از فرشتگان
و مدبٌران الهی
بگوئیم . که نیروهائی
الهی تر
میباشند . در واقع
انواع داخلی
ریزتر داخل أتم،
و درون یکدیکر
متداخل قرار
دارند، همان
طور انواع موجودیٌت
ها نیز گیاهی
و حیوانی در تکاملات
روحی آنها
درون یکدیگر
هستند . و باید
یک روح خود شایسته
رسیدن به
اجزای داخلی
مراتب الهی بالاتر
برساند، که بنور
قائم برسد . شبنمی
داخل وجود ربٌ
النوع رحمان
میباشد . و تا روح
الأرواح الله ربٌ
الأرباب بی نهایت
انواع فوق بشری
در پیش برای هر
روحی هست . که نباید
با نوع بشری
خود شباهتی
قائل شد . علم فیزیک
برای شناخت
داخل آتم، بیشتر
از مفهوم
انرژی و رادیو
أکتیو صحبت میکند
. که دنبال
تحقیقات
ابتدائی
علمای فیزیک
أتمی میباشد . ایزوتوپ
ها نیز گوئی احوالی
( بیبنا بین) دو
أتم در مراحل تکامل
خود میباشد . که
داستان نیم عمر
عناصر گفته میشود
. که عنصری
بعنصر دیگری
تغیر مییابد . أتمی
کامل تر یا
أتمی از گذشته
های حقیر تر
که أتم سنگین تر
بوجود آید . که هیدروژن
برای مثال
بأتم هیلیوم
تبدیل میشود . و
یک صد و چهارده
عنصر شناخته
شده مراحل تکامل
آتمی را طی کرده
اند . و هر یک
جریانات
تکاملی سلسله انواع
مولکولی و بعدها
سلسله تکامل انواع
ژنتیکی را خواهند
داشت . که بمرحله
تکاملی
اورگانیکی
برسد . که گیاهان
و حیوانات و
نوع بشری ما
تکامل روحی در
مجموعه های ارواح
ترکیبات تن انسان
است . که وحدت
وجود نا مفهوم
بشر بوجود
بیاید . که هم أتم
راه تکامل روح
آتمی خود را دارند،
و هم مولکول
تازه بوجود آمده،
و هم روح
سلٌولی و روح
کاملتر گیاهی و
حبوانی تا روح
نوع بشری خود را
بروح کلٌ ربٌ
النوع بشری در
شهود قائم، الگوی
کمال میسٌر برای
نوع بشری
برساند . گرچه
همچنان تن انسان
کامل الهی
مسیر طبیعی
مانند دیگران را
دارد . تا بقیٌه
عمر بشری خود
را بگذراند . که
باز پاکسازی بیشتر
روان خود را بنماید
. و ذخیره آخرت
بیشتر برای
داشتن امکانات
بالفعل و بالقوٌه
بیشتر در تولد
نوع فوق بشری
را داشته باشد
. که عقل و صفات حیاتی
و الهی بیشتری
داشته باشد . و هیچ
دو موجودی
بشری یا دو موجود
فوق بشری، و
حتی در هر دو أتم،
و یا دو فرشته الهی
باز یکسان در مقامات
الهی و قدرتهای
حیاتی دقیقا مانند
هم نیستند . که هر
فردی در نوع منحصر
بخود میباشد . مانند
خداوند که فرد
واحد نوع مطلق
الهی خود
میباشد .

با پوزش
از این مقدمه،
که لازم
دانستم
بتوانم وارد بحث
هسته أتم و
درون أتم شوم . در
بمباران آزوت
أتم یا
نتروجین تشعشعات
الفا، ذرٌاتی
ریز تر از هسته
أتم برون
میآید . که برد و
فرکانس موج آن
بلند تر میباشد
. و نتیجه گرفته
شد، این ذرٌات(
آزوت خورد شده)
میباشد . و این
محصول هسته
أتم هیدروژن
نیز هست . که (
پروتون) نام گرفت
. که بمعنی ماده
اولیه أتم
باشد . بعدا معلوم
شد که هسته أتم،
در کلیٌه عناصر
بار الکتریکی
مثبت دارد . که پروتون
نیز بار مثبت است
. و الکترونهای
دور هسته بار منفی
دارند . در
دستکاه
آزمایشگاهی(
اطاق أبر
ویلسون) ذرٌات
بصورت (یون
)ماده جهان قبل
از تشکیل أتم
در آمده، و مجموعه
ای از ذرٌات
کوچکتر پیدا
میشود . گوئی
عناصر هسته، دانه
های تسبیح
دنبال هم
هستند . که لحظه
ای بشکل جهش نوری
دیده میشوند . که
میتوان عکسبرداری
آن نمود . و امروزه
در آزمایشگاه
های أتمی از (
اطاق
یونیزاسیون) نام
( اطاق حباب)
استفاده
میشود . بعدا اشعٌه
گاما را ذرٌات
الفا در یونیزه
کردن گاز با
هسته های سبک شناخته
شد . که ذرٌه
خنثی بدون بار
الکتریکی
مثبت پروتون، و
یا منفی
الکترون
میباشد . ولی مساوی
در جرم پروتون
است که نام(
نیوترون) یافت
. شناخت این سه عامل
در ثبات
ساختمان هسته،
و در محتویات آن
دانسته شد . یعنی
هسته از ذرٌات
نیوترون خنثی
و پروتون مثبت
میباشد . ذرٌات
کوچکتر داخل
هسته را نیر(
نیوکلئون) میگویند
. که تعداد
نیوکلئون
حاصل جمع
تعداد ذرٌات
پروتون و
نیوترون است . و
برای هیدرژن
بعنوان معیار
واحذ أتمی عدد
یک قرار دادند
. که درهیلیوم
عنصر بعدی عدد
۴ میباشد . یعنی
دو پروتون و دو
نیوترون . و ارتباط
این ذرٌات بهم
نیروی انرژی
أتم محسوب میشود
. میتوان
تصوٌر کرد، که
همه ذرٌات مختلف
داخل هسته أتم
ساختمان
مرکٌب از ذرٌات
ریز تری دارند،
که وسائل علمی
کنونی نمی
تواند آنها را
بشناسد . که نا
محدود میتوان
ذرٌات جزئی را
کلٌی دانست . که
خود از ذرٌات
ریزتری تشکیل شده،
که ما را بمبدأ
آفرینش های أتم
یا ماده
میرساند . که ما
آنرا نطفه روح
هر موجود شده را،
شبنمی از دریای
روح الأرواح الله
میگوئیم . بهر ترتیبی
که تصوٌر این مبدأ
الهی شود، که شناخت
حقیقت مطلق هر
أمر و مرحله
ای، در امکان
عقل بشر و حتی
عقل انواع عظیم
تر فوق بشری نیست
. که اصطلاحا(
حقیقت مطلق) همه
امور و صفات و افکار
نزد خداوند
مطلق الله می
باشد، که صاحب
اسم الداخل در
هستی ها و اسم
الظاهر موجود شده
در هستی های
گوناگون جهان
میباشد .

مبحث
ایزوتوپ ها
وقتی مطرح شد،
که بار الکتریکی
ذرٌات هسته
أتم با جریان
قوی الکترومغناطیس
ملاحظه شد، که
دو گروه جریان
جدید پیدا شده
است . که یکی قوی
تر از دیگری است
. پس وزن أتمی
ایزوتوپ های جدا
شده از هم
متفاوت میباشد
. برای مثال
عدد أتمی یورانیوم
۲۳۸ و یورانیوم
۲۳۵ سه عدد
نیوترون
بیشتر دارد . مبحث
رادیو أکتیو و
تولید رادیو
أکتیو مصنوعی
که مصرف طبٌی
و صلح آمیز
انرژی أتمی
خانم کوری مطرح
نمود . که دختر
مادام کوری
کاشف
یورانیوم، و
شوهر دختر در فرانسه
تحقیقات جالب
کردند . و
معلوم شد که رادیو
اکتیو مصنوعی،
حاصل برخورد
انرژی نیوترون
و پروتون
میباشد . که با جهش
نوری مشخٌس میگردد
. در مبحث
رادیو اکتیو
محاسبه نیمه عمر
عناصر أتمی
ممکن شد . که نیمه
عمر أتم کربون
با اشعٌه بتا
۵۷۳۰ سال است . که
کربون ۱۴ تبدیل
بکربون ۱۲
میشود . و سلٌولهای
موجود زنده کربون
ایزوتوپ ۱۴ را
جذب میکنند . ولی
وقتی آن موجود
بمیرد، جذب
کربون ۱۴
متوقٌف میشود
. و سپس بتدریج
در تن مرده
کربون ۱۴
تبدیل به کربون
۱۲ میشود . که مقدار
تغییر تاریخ
مرگ موجود زنده
را نشان میدهد
. عماصر أتمی دیگر
نصف عمرهای
بیشتری دارند
. که برای کلسیوم
۳۰۰ هزارسال و
برای بریلیوم
۱۰ یک و نیم میلیون
سال است . که خود
نمایان گر زمانها
دراز تبدیل عناصر
بیکدیگر میباشد
. یک أتم فسفر
در بدن موش دو ماه
باقی میماند . که
با دستگاه
گراگر میتوان
وجود رادیو
أکتیو فسفر را
شناخت . و در
بدن انسان ظرف
شصت سال، پنجاه
بار تمام
سلولهای دائم
بدن انسان عوض
میشوند . و تن
انسانهای
دیگری را در
یک انسان
میتوان تصور
کرد . که روح نامرئی
آن أتم
استقلال و
تکامل نوعی خود
ادامه میدهد . ودر
هر جائی مهمان
باشد . این نویسنده
در نظریٌات عرفانی
و علمی خود
معتقد هستم، که
جریان رادیو
أکتیو و تفاوت
ایزوتوپ ها، آغاز
از پیدایش
جهان ملکوتی
برای روح، منشأ
اصلی و موجود
الهی اصل أزلی
هر موجودی
میباشد . وچیزی
غیر زنده بدون
روحی است . که تراکم
وهمی موقٌت، مانند
وجود یک کوه میباشد
. ودر هستی
موجود غیر زنده
ای نیست . مگر تراکم
توده أتم ها
در اشکال
مختلف، که برای
ذهن انسان سازنده
( وهم وجودی) چون
کوه موجود میباشد
. که وجود وهمی حقیقتی
ندارد . گرچه وجود
واقعی باشد . که
این واقعیٌت
باز در ذهن
انسان ناظر میباشد
. پس بفرض
ساختن ذرٌه
بین های قوی تر
از ذرٌه بین
های شناخت یک أتم،
انسان را
بتشخیص مستقل واحدهای
ریز را، وجود جهان(
تحت أثیری)
میگوئیم . که موجود
أثیری پروتون(
تحت أتمی) میگوئیم
. ماده وماهیٌت
ماده ملکوت های
الهی موجود، ولی
نادیده
درماهیٌت مادی
روح و روان
وجهان فکری ورؤیاهای
انسان میتوان
نمونه های آنرا
با چشم دل
وچشم عقل واحوال
الهی دید . که هر
یک از اجزای
داخلی تر
ریزتر است . که این
تو در توی مادی
و عوالم وجودی
تا مبدأ
أزلیٌت و آغاز
أزلی بی
ابتدای ادامه دارد
. و بفرض محال
بنطفه نخستین
و شَبنم مبدأ أزلی
یک روح فردی و
یا بدریای روح
الأرواح الله
میرسیم . که یک
روح پس از
فراوان انواع
تکامل یافتن بعدی،
میتواند خود
را بجهان انواع
أثیری داخل
أتمی برساند . و
از این ببعد است
که علم فیزیک
کنونی، میتواند
بواحدهای
وجودی د اخل
هسته أتم که أثیری
میگوئیم
بانواع أتم ها
و انواع مولکول
ها، و انواع
ژنتیک ها و
انواع اورگانها،
یا انواع گیاهی
وحیوانی و انسانی
بررسی کنیم، که
همگی آنها در مجموعه
های اورگانیک
میبباشند .

در
مراحل شناخت
عناصر أتیری و
أتمی میتوان از
فورمولهای
شیمیائی و فیزیکی،
و یا از شرایط
محیطی صحبت نمود
. که تفاوتهای
موجودات را
برای ذهن
انسان بطور
علمی مشخٌص
میکند . ولی هنوز
کمال سطوح علمی
بحدٌ نهائی
خود نرسیده و نمیرسد
. و در عرفان
نیز تا حدٌ کفایت
در پاکسازی
صفات روان
میباشد . که
زمینه تبدیل
روان بشری بروح
مقدٌس شده
الهی در شهود روح
القُدُس
میشود . و روح از
ماهیٌت و
موجودیٌت نوع فوق
بشری و آینده
های الهی میگردد
. در علم فیزیک
جدید أتمی، برای
ذرٌات داخل هسته
أتم، که ما از ذرٌات
متوالی تو در
توی تحت أثیری
و حتی ریزتر
از نیوکلونی
است . علمای أتمی
آنها را نام (
ذرٌات بنیادی)
میدهند . و این اصطلاح
بنیاد ما را
به اساس و منشأ
اولیٌه
آفرینش در خداوند
و بهر نامی برای
او میرساند . باین
شرط که از مراتب
الهی وتجلٌیات
الهی، بجای اسامی
ترکیبات داخل
هسته أتم
بگوئیم . که این
مراتب
تجلٌیات
مانند ترکیبات
متوالی داخل هسته
بی نهایت هستند
. ولی سلوک الهی
برای انسان
سالم و ساعی
در سلوک الهی
میسٌر بامکان دیدن
شهودی شش تجلٌی
الهی و عرش رحمان،
که سمبول بی انتهای
أبدیٌت برای
دیدن بچشم دل
و چشم عقل از آینده
های نیامده ، امکان
دیدار سمبولیک
میباشد . و حتی شاهد
هر مقام تجلٌی
این همانی
مشهود شهودی
خود را پیدا میکند
. و شاهد نور
آخر قائم روح القُدُس
در نوع بشری، خود
شاهد نیز از مراتب
الهی در سطح آینده
ربٌ النوع روح
القُدُس
میگردد . که شایسته
تولد هفت هزار
بعد در نوع فوق
بشری میشود . در
مثال یک محصٌل
مدرسه پزشکی
که پس از رسیدن
بمدرک پزشکی، خود
نیز دکتری میباشد
. و همان مقام قبلی
دانشجوئی را رها
کرده است . زیرا
وجود تن این شاهد
قائم در تن ثابت
و بشری است، و از
لحاظ ماهوی و روحی
و احوالی مقام
الهی جدید را دارد
. و هر روح موجود
زنده، باز مقام
روحی الهی دارد
. که هر موری و
أتمی دارد . و
درسلوک روان
بشری تبدیل بروحی
الهی میشود . چون
بروح القُدُس رسیده
است . وحتی مقامی
الهی و ربٌانی
برای تربیت
چند سالک خود بعنوان
شهود اول حسینی
و تجلٌی الهی اول
برای سالکان خود
میگردد

در فیزیک
و علوم مادی
شناخت ترکیب
مادی نهائی که
بررسی میکنند،
آنها موجودات ریز
تر هسته أتم را
بصورت ذرٌات بنیای
و یا بصورت
نیرو و انرژی
میشناسد . و علم
فیزیک سعی دارد
تفکیک ذرٌات
یا نیروها را بنماید
. که هر پیشرفت
را میتوان
واقعیٌت درست دانست
. ولی هنوز حقیطقت
برتر بعدی و
حرف آخر را نگفته
اند . لذا همیشه
درستی کار علوم
و تحقیق علما
معلوماتی نسبی
هستند، واقعی ولی
غیر حقیقی . که روح
انسان در تکامل
سلوکی بدنبال
مراتب بالاتر حقیقی
در شهودها میباشد
. گرچه باز بحقیقت
مطلق نرسیده
ولی راه تکامل
روحی تا أبد باز
میباشد . ودر عرفان
سلوکی کاری بترکیب
مادی و ماهیٌت
اجزای هسته، و
یا نیروهای قابل
اندازه گیری
توجٌه ندارد . مگر
در تفکٌر شخص
که نظریٌات
ذهنی و در تعلیم
سالکان تازه کار،
این مسائل
علمی کار برد دارد
. و تنها از
جهان روحی
بالاتر از جهان
روانی سالکان میباشد
. و عرفا و
مربٌیان الهی
سالکان در
معنویٌات
ذهنی و بالاتر
در( مینویٌات
روحی) و الهی امکان
بررسی دارند، که
در مرحله اول معالجه
پاکسازی عقده
های فساد و
جهالت وتوحٌش
و صفات أهریمنی
سالک تازه کار
را مینماید . زیرا
این عقده ها
دیوار فاصل و
مانع بین دو
جهان ذهنی مادی
با حهان معنوی
و بالاتر با جهان
مینوی و شهودی
میباشد . که بعد
از تخلیه میتوان
بتحلیه صفات الهی
و با حلاوت رسید
، آنگاه امکان
الهی تجلیه
های هفتگانه میسٌر
میگردد .

در علم
فیزیک هسته ای،
هسته را در چهار
نیروی اصلی و
اوٌلیه میشناسند
. که ( نیروی جاذبه
)یکی از آنها است
. وجاذبه همچنان
از اسرار هستی
و علم و عوالم الهی
أزلی و أبدی میباشد
. که با سرعتی
آنی بین دو
طرف هستی رفت و
آمد دارد . نیروی
اصلی دوم را
نیروی (الکترو
مغناطیس) است . که
بصورت جهان موجی،
و نه بصورت مادی
و أتمی در
اختیار بشر
است . مانند امواج
نور ورادیو و
رادار و بسیاری
امواج دیگر ناشناخته
. و نیرو اصل سوم
سازنده طبیعت
و جهان فیزیک
را ( أثر) مبادلات
نیروها بین خودشان
میباشد، که باعث
ثبات و قیٌومیٌت
هستی أتم و
ارتباط با مراتب
بالاتر الهی و
مؤثٌر میباشد
. علم فیزیک
تصوٌراتی از این
میدانهای فعل و
انفعال نیروها
در یکدیگر، که
صحبت از (
مکانیزم ها و
شرایط حیاتی) میکنیم
. هرچه بگویند
قابل قبول هست
. ولی این کار
مدبٌران الهی در
اداره و تربیت
روح هر مرجود
میباشد . چه موجود
تحت أتمی و
حیوانی و یا حتی
کاملان الهی تا
زنده هستند، که
ذخیره بیشتر امکانات
آخرت هفت هزار
سال بعد را برای
نوع فوق بشری مینمایند
. که اولیای الهی
نمونه های کوچکی
از أصل سوم(
مبادلات
مکانیزم های حیاتی)
هستند . و پاسخ
حفظ آثار تکاملی
د اخل أتم و
روح أتم، تا روح
موجودات بالاتر
تا روح انسان
سالک
ولایتهای ششگانه،
که چون بشهودی
میرسند، مدرک بقای
ثابت کمالات تا
کنون آنها
برای آینده نوعی
برتر است . که کمالات
و امکانات بالفعل
و بالقوٌه ژنتیک
روحی میگوئیم .
که برای سالکان
شناخت این حقایق
الهی مهم میباشد
. و هر واحدی
وجودی چه أتم و
بالاتر وپائین
تر از أزل، استقلال
خود را تا أبد
حفظ میکنند . که
ما از پرونده أزل
تا أبد یا ژنتیک
روحی میگوئیم
. که این ژنتیک اصل
انسان، وهمان خود
انسان آینده میباشد
. بهتر و حتی بدتر
نوعی در
کارماهای مکرر
تولدات قهقرائی
است . و سلوک الهی
عملا اصلاح
این ژنتیک روحی
را میکند . در تخلیه
رفع معایب و
مزاحم پیشرفت
و تحلیه کسب صفات
الهی تازه، که
شایسته تجلٌیات
وتولد نوع فوق
بشری هفت هزار
سال بعد گردید
. ولی تغییرات
بنام اصلاح یا
تربیت و تعلیم
در سطوح پائین
تر ذهنی و
بدنی و حتی
مادی موجودات
ظاهرا غیر زنده،
چون کوه و کره
زمین وکهکشانها،
که یک بازی و
سرگرمی ذهن انسان
استو واقعیٌت ناقص
دارند، ولی ربطی
بشناخت حقیقت
و امور الهی و وظیفه
منطقی آن را ندارد
. که در سلوک
ولایتهای الهی
مدارک شهودی
در اصلاح
ژنتیک روحی، موضوع
ثبات دائم صفات
تکاملی در روح
ویا در هسته أتم
مطرح میباشد . پس
بنوع فوق بشری
هم میرسند . و أتم
نیز بأتم یا مولکول
بالاتر ترقی
خود را محفوظ دارد
. و در نوع بشری تا
زنده هستیم، هفت
شهود و مدرک تکاملی
بالاتر، برای روح
خود پیدا میکنیم
که محفوظ نوع فوق
بشری میباشد .

و
بالأخره
نیروی چهارم
را رادیو
أکتیو
میگویند . واین
چهار نیروی
أصلی در کار أتم
و شناخت فیزیکی
مطرح است . و شاید
نیروهای دیگر
موازی آنها ، و
حتی نیروهای برتر
حاکم بر این نیروهای
اصلی در هستی،
چه رسد بنیروهای
جزئی شناخته شده
و ناشناخته
دیگر، که منطقا
تمام این نیروهای
متوالی در
تحکٌم بر یکدیگر،
باید از یک نیروی
عظیم تر و عاملی
بالاتر که عرفا
الهی میگویند،
سرچشمه گرفته شده
است . که در
عرفان آن عامل
بالاتر را، کار
مدبٌران الهی هر
روح فردی و
حتی هر روح مجموعه
نوعی تحت أتمی
و بالاتر
میدانیم . که نام
تجلٌیات شهود
الهی میگوئیم
. زیرا کمالات
نوعی آینده ها
را نمیتوان
بدون طرحهای قبلی
آماده قبول کرد
. و خود را در اختیار
اتفاقات
گذارد . که در
اتفاق غیر
معقول تکامل معنی
ندارد . مراتب الهی
بی نهایت تا الله
أهو، باز بمعنی
مطلق و بی
انتها است . که الله
و أهو یعنی
این الله نیز هنوز
خداوند هو
بیرون از هستی
ها نیست . و یا برای
نوع بشری عرش
رحمان کوه قاف
و حدٌ یقف امکان
تعالی سلوکی و
ارادی بیشتر نمیباشد
. مگر در تولد با
امکانات نوع فوق
بشری بالاتر .

در علم
فیزیک مادی
جدا از( علم
متافیزیک) و سلوک
الهی و عرفان
و روان شناسی،
چه رسد به
آینده شناسی
خودمان، عملا علمای
فیزیک دو راه برای
مطالعه علمی دارند
. یکی بر اساس نظریٌٍات
ذهنی محقٌقین،
که مدام باید
آنها را تجربه
عملی نمود . که اگر
قابل کنترل و
تکرار باشند
واقعیٌت علمی خواهند
داشت . والاٌ همچنان
از اوهام ذهن انسان
و مسؤلیٌت های
الهی برای آینده
روح انسان دارد
. و اینکه انسان
خود را مسؤل افکار
و نظریٌات خود
نداند ، همان کار
حیوانات و
بیماران روانی
شدید در
دیوانگان میباشد
. ذهنیّات ونظریٌات
علمی نشده
بسرعت بفراموشی
ذهن انسان میرود
. ولی آثار منفی
آن در ژنتیک روحی
برای آینده ها
باقی میباشد . و
انسان ها
افکارشان
نشخوار دائم است
. حتی وقتی علمی
ولی ناقص
میباشد . پس بی بنیاد
و بی ثبات
میباشند . راه دوم
برای انجام
تجارب عملی و آزمایشگاهی
است . که باز هم بر
اساس نظریٌات
تجربه نشده محقٌقین
میباشد . و
بازیچه عقده
های روانی
آنان است، اگر
پاکسازی سلوک الهی
را نکرده باشند
. زیرا مراتب الهی
در فلسفه عرفانی
کاملا متفاوت
با تفکر علمی،
تدبیر هر روح و
فکر و تن موجودات
را مینمایند . چه
در موجودات
بدون تکامل ارادی
و عقلانی، که انسان
در اواخر فصول
نوع بشری با عقل
ایدآل جوئی خود،
سلوک الهی و
ارادی دارد . و
همچنان در تدبیر
مدبٌران الهی میباشند
. که بجای انسان
می بینند و
میشنوند . و
دستگاه ذهن و
تن انسان را بحرکت
وادار میکنند
. چه نتیجه وجود
عقده ها باشد،
که مدبٌران انواع
حقیر تر آنها
هستند . و یا بانواع
بالاتر فوق بشری
که در کاملان
ولایتهای
سلوکی صورت
میگیرد . افکار
اولیای الهی و
مدبٌران داده
های الهی نسبتا
حقیقت بیشتر از
واقعیٌت
دارند . ولی همچنان
حقایق بالاتر در
انواع بالاتر
آینده های دورتر
میباشد . که تا خداوند
مطلق الله کشیده
میشود . محقٌقین
فیزیک أتمی از
نیروهای داخل هسته
از نور و جهش شعاع
تغییرات در
محتویات هسته أتم
را رد یابی میکنند
. که کار این محقٌین
و پیشرفتهای أتمی
و حتی فضائی آنها،
پول ساز و شهرت
و قدرت ببار میآورد
. ولی روان خود
را بجای پاکسازی
سلوکی با علوم،
که حجاب أعظم است،
آلوده تر و
سیاه تر و ثابت
تر مینمایند . گرچه
برای رشد ذهنی
اطفال تا رسیدن
بعقل حقیقت جوئی
و آینده سازی بهتر
مفید هست .

وسائل
جالب علمی
ووسائل ردیابی
در کار تحقیق
درون هسته أتم
و نیز کاربرد
کامپیوتر
بجای ذهن حساب
گر، در دو
شاخه علمی
میتوان دانست
. یکی ( میکانیک
کوانتوم)
خوانده میشود،
که خاص اشیاء بی
نهایت کوچک
میباشد . و دیگری
(تئوری نسبیٌت
انشتن) است، که
برای سرعتهای زیاد
چون نور کاربرد
دارد . و بالأخره
از جمع دو روش
گفته شده، (
نظریٌه کوانتیک
میدانها) مطرح
میشود . کوانتوم
را برای انرژی
و در حال
جریان نوری آن
میباشد . واگر
بفرض واحد انرژی
را متوقٌف کنیم
که آنرا ببینیم،
با فوتون روبرو
هستیم و نه با
کوانتوم . ضمنا
در کار
مطالعات هسته
أتم از دستگاه
های( شتاب دهنده)
سرعت میباشد . که
نام(
سیکلوترون)
دارد که کاملترین
آن را
سنکروترون میگویند
. که در یک تونل
زیر زمینی
دراز و ژنراتور
تولید نیرو
میباشد، که پروتون
هسته را بسرعت
نور برسانند، که
آنگاه در
برخورد با أتم
های دیگر، سلسله
انفجار بمب أتمی
را بوجود میآ
ورد .

شناخت
درون ذرٌات هم
خطر
انفجارهای أتمی
و اشعٌه های
مرگبار برای انسانها
و هستی را
دارد . و هم کاربرد
طبٌی که شفای انسان
بیمار یعنی، ادامه
لذٌت زندگی وعدم
سلوک الهی که هدف
خداوند
میباشد . و بدون
پاکسازی روان
در تخلیه و
تحلیه مزید
آلودگی روان و
شایستگی کارماهای
عمیق تر پس از مرگ
در نسخ و مسخ
های حیوانی و بدتر
میباشد . پس علم
(ذرٌات تحت
أتمی) تنها مفید
اثبات منشأ الهی
در آفرینش، و یافتن
و تسریع در تکامل
ارادی و سلوکی
در تن و ذهن و روان،
بخصوص روان در
مراحل فصول نهائی
نوع بشری، برای
امکان اصلاح
سریع تر روان،
و کسب هم سوئی
با هد ف الهی
در علٌت
آفرینش ما انسانها،
و کلٌ هستی میباشد
. و الاٌ انسان
غیر سالک
لذٌتهای علمی
و صفات
فورموله شده
را دارند . که حقارت
مقام الهی و
نوعی روحی
بخود، و ستم بدیگران
و آینده خود انسان
پس از مرگ است . جنگ
انسانها که نقطه
ضعف انسان بشری
است . که در نوع
فوق بشری قابل
قبول نیست . و
توحٌش بشری بوده
و مورد مبارزه
خواهند بود . مانند
بشر که
حیوانات درنده
را زندانی باغ
وحش میکند . پس
علم فیزیک
أتمی تا کنون
جنگ بین انسانها
را بهر بهانه
ای حتی انسانی
و دینی نا
درست را بیشتر
کرده، و اسلحه
مرگ بار فیزیکی
وشیمیائی و أتمی،
گوئی تمدٌن أهریمنی
را بوجود
آورده است .

در فیزیک
أتمی بمسأله تبدیل
و تغییر ماهوی
ماده میرسیم، که
ضمن تکامل ماده
است . و یا بعکس
در انفجار
ذاتی ماده
میباشد . که
بصورت
فورمولهای علمی
صورت میگیرد . ولی
در تکامل مادی
تن و ذهن و
روان انسان درسلوک
الهی هست . ولی در
هر حال
تغییرات با یک
عامل و نیروی اجرائی
میتواند صورت گیرد
. که دانشمندان
فیزیک و یا اولیای
الهی نیروی اجرائی
را از خداوند دارند
. ولی مهم از نظر
منطق و اخلاق و
هدف خداوند، داشتن
تکامل روان یا
ماده روان و
روح در پاکسازی
روان نوع بشری
آلوده بعقده
ها میباشد . و انسان
سالک عامل و صادق
و پیگیر و با ایمان
بکار سلوک خود،
شخصا عامل اراده
واجرا و همٌت
وفداکاری میباشد
. که با هدایت پیر
و امدادات روحی
الهی بمراتب آینده
های نیامنده در
شهودهای سمبولیک
میرسد . تا مقام
نوعی یک روان
بشری تبدیل
بروحی الهی
نوع فوق بشری
شود . زیرا در تولد
نوع فوق بشری
نطفه موجودیٌت
انسان فوق بشری،
جهانی تفاوت ذاتی
و ماهوی با ماهیٌت
نوع بشری دارد
. که از هزاران برابر
عقل و هزاران برابر
کرامات بالفعل
و بالقوٌه
روحی و صفات حیاتی
میگوئیم . چه در
تن و ذهن وروان
و( بُعد چهارم )
روح الهی داشتن،
که بهیچ زبانی
بشری نمیتوان
از توصیف موجودیٌت
چهار بُعدی، چه
رسد بابعاد بیشتر
الهی بالاتر
بیانی نمود . ولی
دانندگان زبان
عرفانی نوع بشری
و داشتن مراتب
شهودی وعلقل
های الهی و
لدنٌی مربوطه،
میتواند کمی تأمٌلات
عقلی ومعرفتی نمایند
. و الاٌ کسانی که
نخواهند یا نتوانند
کسب احوال الهی
نمایند، اکنون
در حیوانیٌت
نوع بشری خواهند
بود، که پس از مرگ
بصورتهای نوعی
حیوانی و حتی گیاهی
وجمادی امکان نسخ
و مسخ و فسخ و
رسخ و وسخ
دارند . که اسب و
الاغ و میمون بهترین
شانس آنان
خواهد بود . که دوباره
وحتی صد باره از
نردبان انواع بنوع
بشری وهمین وظیفه
الهی شهود نور
قائم ربٌ النوع
بشری باید برسند
. که صدها هزار و
میلیونها سال
زندگی های پر عذاب
بنام جهنٌم و آتش
خواهند داشت . و
تا چقدر اکنون
در زندگی بشری،
علاوه بر عدم سلوک
الهی فساد
روانی و
اخلاقی و عقلی
داشته باشند . در
پول پرستی و سرمستی
و آخوند پرستی
مذاهب قشری و یا
سیاست بازان و
خود بزرگ
پنداران و ستمگران
بیکدیگر . انستانهائی
که قهقرای روحی
و حتی عقلی و احوال
حقیر را از هم
اکنون دارند . که
بفرض بخواهند پاکسازی
روان در سلوک الهی
را بنمایند . نخواهند
توانست ویا ادامه
سلوک نخواهند
داد . در علم فیزیک
أتمی کار
تفکیک ذرٌات
بنیادی درون هسته
در امریکا
بکشف ذرٌه انقلابی
در هسته أتم شد،
که نام( مزون)
دارد . که ۲۰۰
جرم الکترون
مدارهای هسته
میباشد . ودر مطالعات
اشعٌه کیهانی
نیز بدو گونه
متفاوت مزون
رسیدند . یکی
را (مومیزون
یا موئون) و دیگری
را (پی مزون یا
پیون) میگویند
. که عامل مهمی
در ترکیب
مشترک
پروتونها و
نیوترونها
میباشد . گوئی بدون
پیون آنگاه
نیوترون ها تبدیل
به پروتون
میشوند . که ما انتقال
بین دو جهان ملکوتی
روحی وناسوتی
مادی در برزخ
می گوئیم .

خلاصه
از ذرٌات
بنیادی هسته
أتم، پروتون
را سه قسمت
میتوان دانست
. گروه ذرٌات با
بار الکتریکی
مثبت، وگروه ذرٌات
با بار منفی، و
گروه سوم
ذرٌات بدون
بار الکتریکی
. که میتوان آنها
را خنثی گفت . این
گروه های ریز
را بدین ترتیب
میآوریم . گروه
بار الکتریکی
مثبت داخل
هسته پروتون
که عبارتند از
۱ - پوزیترون و۲
- میوترون و ۳ –
پیوترون ۴ – و
کد ترکیب داخلی
k - ۵ – پروتون و ۶
– زیگما مبثت
با علامت + و
نیز زیگما با علامت
منفی _ و ۷ – کد xi + . اما
ذرٌات ریز بار
منفی هسته ای
پروتون که عبارتند
از ۱- الکترون
و ۲ – میوزون منفی
۳ – پی مزون
منفی ۴- کد k منفی
و ۵- ضدٌ پروتون
و ۶ –زیگما
منفی و ضدٌ زیگما
منفی ۷- x1 منفی
و بالأخره
اومگا منفی . اما
ذرٌات خنثی
درون هسته
پروتون
عبارتند از ۱-
فوتون و ۲
–نوتروینو و
ضدٌ نوتورینو
۳ – پی مزون
خنثی و ۴ -
مونوترینو و
ضدٌ
مونوترینو و
۵- کد k و
ضدٌ k ۶-
نوترون و ضدٌ
نوترون ۷-
زیگما وضدٌ زیگما
.

نوترینو
ذرٌه ای است تحت
أتمی خنثی و با
جرم بسیار کم
که هنگام خروج
الکترونی از هسته
أتم این
نوترینو نیز خارج
میگردد . همین نوترینو
کوچک نیز معلوم
شد، که تغییر شکل
یافته نوترون
به پرئتون است
. و تشعشعات
الکترون
همراه نوترینو
میباشد . نوتیرنو
مانند فوتون
نور با جرمی
نزدیک بصفر
مانند فوتون
بار الکتریکی
ندارد . و اگر جرمی
سنگین میداشت
از موج نور سقوط
میکرد . و همان
اشعٌه بتا میباشد
. در بحث
نوترینو أصل بقاء
انرژی مطرح گردید
. چون مقدار
انرژی
الکترونها
کمتر از کلٌ
است . زیرا
انرژی در واقع
خود موجودی از
ذرٌات زیر تحت
أتمی و حتی
تحت أیثری
میباشد . که انرژی
مارا کاملا
خارج از جریان
ناسوت مادی
میبرد . و خود
سنگین ترین
ماده و ماهیٌت
جهان ملکوت است
. که از مراتب
الهی میگوئیم
. ولی هم اکنون
موجود است ودیده
نمیشود . مگر بصورت
نور . و ماده نوترینو
گوئی انرژی و فراوان
اجزی ریز تر داخلی
آن، همه باهم
جریان موج نور
را تشکیل
میدهند . گوئی
از جهان ملکوت
بجهان ناسوت
ما رسیده، که معمولا
در هسته أتمها
ذخیره میشود . که(
انقلاب داخلی هسته
أتم) را بعدا بسازد
. وجود
نیروهای
ذرٌات متضاد، و
دارای اجزای
در ترکیب داخلی
خود، برای علمای
فیزیک روشن نیست
. که گوئی باهم
وحدت هسته أتم
را ثابت و قوام
میسازد . در حالیکه
این تصوٌر علمی
هست، که اجزای
أتم و نوترون
ها و پروتون
ها با مدارهای
الکترونی
جریان سیٌاله
ای تشکیل
میدهد . چون قطره
آب که ذرٌات آن
بروی هم میغلطند،
ولی شکل قطره و
أتم تغییر نمیکند
. مگر با انرژی قوی
خارجی و یا نیروی
مغناطیسی قوی،
که منجر بتجزیه
هسته أتم میشود
. و یا أتم
سنگین تر که تبدیل
بهسته أتم سبک
تر میشود . در
حالیکه
تغییری در
هسته أتم خروج
ذرٌات تازه ای
ملاحظه میشود،
که شناخت
مشکلی دارند . که
در دو گروه
عمده تقسیم میشوند
. یکی گروه(
هادرُن )که حسٌاسیٌت
دارند و بهر
نیروی قوی
باهم نشان
میدهد . و دیگر گروه
(لیپتون) ها که نسبت
بهیچ نیروی خارجی
حسٌاسیٌت
نشان نمیدهند
. که آنها را
بصورت
خانواده های
با افراد جزئی
فراوان هستند
. که ما از
ذرٌات( تحت أیثیری)
رقیق تر از ذرٍات
( تحت أتمی)
میباشند . و از جمله
ماهیٌت های
عالم ملکوتی و
الهی است . از گروه
لپتون ها که
حسٌاس
بنیروهای خارجی
نیستند، شش
گونه مختلف ذرٌات
لیپتون، و شش
گونه ذرٌات
ضدٌ لیپتون یا
آنتی لپتون
میباشند . این
گروه ذرٌات
لیپتونی در دو
گروه سه تائی
تقسیم میشوند
. نخستین گروه
شامل الکترون و
ضدٌ ذرٌه بنام
پوزیترون . و سوم
نوترینو شعاع
بتا و خنثی . گروه
سه تائی دوم
از لبپتونها
نیر عبارتند از
موتون که شبیه
الکترون است، ولی
با جرم سنگین دویست
برابر جرم الکترون
و دیگر
نوترینو
(موتون) چون شبیه
نوترینو است . که
تقریبا بدون جرم
میباشد . که ما
آنرا دلیل ماده
بودن عوالم
ملکوتی موجود نادیده
در کنار ناسوت
میگوئیم . که صفات
ماده أتمی و ناسوتی
مادر را ندارد
. و یا آنقدر
سبک هستند، که
برای انسان در
حکم (شبه عدم)
در وزن میباشد
. و بار
الکنریکی صفر دارد
. زیرا صفات
ملکوتی ناشناخته
ما را دارد . ولی
صفات ماده ناسوتی
را ندارد . و
بالأخره و سوٌمین
ذرٌه ( تاو) است . که
بسیار سنگین و
جرم ۳۶ هزار
برابر جرم الکترون
شبیه بجرم
پروتون دارد . علما
لیپتون ها را دانه
های ساده
مادٌی
میگویند، و چون
نقاط مادی
هستند . اما
گروه هادرن که
خانواده بسیار
بزرگی میباشند
. که پیچیده گی زیادی
دارند . و ماده
ضد ذرٌه در این
گروه است که ضدٌ
ماده، یعنی ضدٌ
ماده ناسوت، و
بمعنی دیگر
(ماده عوالم
الهی) میباشد . که
فراوان در طبقات
ماده ملکوتی
خود را دارند . که
نظرا مارا بسطوح
ماده عوالم
بالاتر الهی
در جبروتهای
بی نهایت
میبرد . این ذرٌات
نقاط مادی چون
لپتونه ها
نیستند، بلکه ساختمان
داخلی خود را دارند
. که دارای اجزای
تشکیل دهنده
داخلی هر واحد
از ذرٌه لپتون
میباشد . که بسیار
رقیق تر از ذرٌات
هسته پروتون
میباشد . که برخی
از آنها عمر دراز
دارند . که ما از
ساختمان(
ژنتیک روحی) هر
موجود
میگوئیم . که از
أزل تا کنون بامروز
رسیده که نطفه
نخستین روح انسان
بالا آمده، و قدرت
حفظ آثار
تکاملات نوعی
و ژنتیکی
موجود را
مینماید . خانواده
لپتون های هادرن
شامل گروه معروف
به (عجیب) و گروه
(افسون) و سوم
ذرٌاتی بنام(
زیبا) که هئوز
کمتر تحقیق آنها
شده است . گوئی ساختمان
تن و مکان ملکوتی
باشد . که شکل
ناسوتی برای شاهد
آنها در رؤیای
سلوکی و شهودی
دارند و زیبا و
روح پرور
میباشند .

تشخیص
این ذرٌات
متفاوت برای
علمای أتمی بر
حسب مقدار بار
الکتریکی آن است
. زیرا جریان
نیروی
الکتریکی
مجموعه ای از ذرٌات
جدید خارج شده
هستند . ولی در جمع
دقیقا مساوی با
بار الکتریکی ذرٌات
اولیه میباشند
. که ( قانون
بقای ماده) را
برای محاسبات فیزیکی
ماده را میرساند
. والاٌ ماده های
ریز مدام بین عوالم
ملکوتی
بعوالم
ناسوتی پائین تر
رفت وآمد ماهوی
دارند . و از نظر
خداوند مطلق
هر واحد موجودات
بقای عددی ومادی
و مقامات تکاملی
خود را دارند . البته
بقای ماده در کلٌ
هستی های
ناسوت و ملکوت
ها وجبروت ها
از منبع لاهوت
الله بوده، که
برای خداوند
هر گونه محدودیٌتی
نباید گفت . پس
اکنون کم و
زیاد شدن ماده
در سطوح عوالم
مختلف هست، ولی
در برد الهی
بقاء ماده هست
. و ماده ناسوتی
از نظر عقل نوع
بشری، زوالش و
هر تغییر آن محسوس
نیست . ولی در
کنترل عوالم الهی
بالاتر و جهان
ملکوتی وجبروتی
تا لاهوتی الله
أهورمزدا هست
. بار الکتریکی
یک معیار بشری
برای شناخت و
بررسی انرژی
یک جریان
میباشد . که ما را
از جریان أتمی
بجریان مواد هسته
پروتون، بجریانات
دقیق تر ذرٌات
لیپتونی
هادرن میبرد . و
این چنین
تعریف هادرن
ها را کرده
اند . که از ذرٌات
بنیادی رقیق
تر و نا
شناخته تر و الهی
تر و نزدیک تر
بماهیٌت( شبنم
روح) ألهی یک
موجود میبرد . که
این تفسیر
کاملا جریان
تکامل روح انسان
در سلوک الهی
و مراتب تجلٌیات
شهودی در سلوک
تطبیق میکند . هفت
سطح تجلٌی الهی
تا عرش رحمان
را ماهیٌت
روحی خودشان الهی
شده است که
بجانان الهی
میرسند .

بعدها
پروتون را مرکٌب
از ذرٌات که
کوچکتر هستند،
که نام( کوارک)
بآن داده اند . که
ابتدا
کوارکها را
فرضی میگفتند،
که واقعیٌت
بعدی پیدا کرد
. و شش کوارک
شناخته شده و تسمیه
های جالب دارند
. بالا و پائین
و عجیب و افسون
و قعر یا ته، و
یر که با
رنگهای امواج
نور بسیار کوتاه
شناخته میشوند
. که ما از عوالم
هاهوت و لاهوت
و بی نهایت جبروت
ها و پنج طبقه
ملکوت در شهودهای
مقدماتی ولایت
ششم مصطفوی و
بالأخره ناسوت
بشری و ماسوت
سنگین حفره
سیاه کهکشان
میگوئیم . و بطور
کلٌی یک پروتون
با یک نوترون
هر یک سه
کوارک هستند و
در یک نظر فلسفی
ذرٌات بنیادی
آخرین را در ۱۲
گونه ذرٌات
بنیادین
میشناسند . شش
نوع لیپنون و شش
کوارک ها که ذرٌات
ضد ماده در این
طبقه بندی نیامده
. مانند عروسک های
روسی که درون هم
هستند، که متداخل
هم میگوئیم . و بصورت
ذرٌات ریز تر از
ذرٌات خارجی
قبلی میباشند
. ولی منطقی
است که فرض کنیم
همچنان عروسک های
کوچک تر درون کوچکترین
عروسک بوده باشد
. که ما از( شبنم
روح فردی
أزلی) هر موجود
میگوئیم . شبیه
تصوٌر نا درست
قدما که اطفال
در رحم مادر را
محتوی نطفه اولاد
و نوادگان و
اولاد نوادگان
میدانستند که متداخل
هم هستند . ونه در
کنار هم در یک سطح
. مانند نطفه تخم
مرغ ها در تخمدان
مرغ در کنار هم
که بترتیب رشد
مییابند . و
بصورت تخم مرغ
متولد از رحم مرغ
میشوند . بتعبیر
دیگر گوئی در
أزل تعداد
شبنم های فردی
همگی معیٌن بوده،
چون از دریای روح
الأرواح بهستی
بیرون آمدند . که
برخی از آنها
در تکامل نوعی
تحت جمادی خود
جلوتر رسیدند
. که پس از انواع
گیاهی وحیوانی
بانسان اشرف مخلوقات
رسیدند . ودیگران
و شاید در کارماها
تکرار گذشته
ها در آینده
ها، همچنان در
حال بالا آمدن
مقام نوعی خود
هستند . که آنها
را گیاه و حیوان
می بینیم . که زمانی
در نوع بشری خواهند
بود . از طرف دیگر
چون در خداوند
هیچ گونه محدودیٌتی
نمیباشد، پس همچنان
صدور تازه بتازه
شبنم های روحی
از جهان روح الأرواح
الله صادر میگردند
. زمان ها ومکان
ها و شرایط
وجودی و احوال
و عوالم الهی
و اجزای هر
کلٌی، که کلٌ نیز
خود جزء کلٌ بالاتر
است، همگی در
وحدت وجود الله
ویا وحدت وجود
هستی ها در لله
قرار دارند . که
مثال آخرین پوسته
پیاز که تمام طبقات
پائین تر را در
درون خود دارد
. اینک آنچه از
ضدٌ ماده مطرح
کردیم، بتعبیر
عرفانی ماده عوالم
الهی و ملکوتی
وجبرتی ها را،
که هیچ گونه صفات
ماده ناسوتی
محسوس ما را ندارند،
ضدٌ ماده
میتوان دانست .
که علمای فیزیک
میگویند . والاٌ
ضدٌ ماده بعنوان
ضدٌ موجود یا عدمی
نمیتواند معنی
درستی داشته باشد
. که ضدٌ ماده موجود
هست، ولی ناسوتی
نمیباشد . و
ماده عوالم ملکوتی
تأثیرات نامفهوم
در تمام موجودات
و خود ما
دارند . که
مراتب الهی و تربیت
کننده أبدی طبقات
پائین تر نوعی
را بعهده دارند
که در سلوک الهی
مطرح مینمائیم
.

ابتدا
فرضیٌه کوانتیک
که در عین حال
نسبیٌتی هم میباشند،
که قانون نسبیٌت
أنشتن وارد محاسبات
تازه شناخت
جهان درونی أتم
گردید . در معادله
انشتن از ذرٌاتی
سخن میرفت، که
مخالف و ضدٌ الکترون
هستند . و
عنوان ضدٌ ماده
یک تعبیر أدبی
است . مگر اینکه
ما آنرا ماده عوالم
ملکوتی و الهی
تر بحساب بیاوریم
. که نقش
مؤثٌری در ماده
های زیر دست
خود تا أتم و انواع
اورگانیک تا نوع
بشری دارند . و ضدٌ
ذرٌه فیزیک را
میتوان( قرین الکترون)
دانست . که در خروج
الکترون ها از
داخل هسته پس از
انقلاب و انفجار
داخل اتمی
هستند . گوئی ضدٌ
ماده بشکل
(سایه الکترون)
میباشد . که تأثیرات
مادی را برای ما
ندارند . که در فیزیک
أتمی خنثی
گفته میشود . که
جریان برق مثبت
یا منفی ندارد
. در دستگاه
(اطاق ویلسون)
شرایط
(یونیزاسیون)
دست میدهد . که اجسام
ریز با تشعشعاتی
شناخته
میشوند . ولی وقتی
که اطاق ویلسون
بدون وارد کردن
شرایط خارجی
بود، که یونیزاسیون
نباید وجود داشته
باشد ، باز جریان
یونیزه کوچکی
در اطاق
ویلسون دیده میشود
. که ابتدا آنرا
نتیجه تآثیر
رادیو اکتیو
کره زمین تصوٌر
میکردند . پس اطاق
ویلسون را از پوشش
های سربی
احاطه نمودند
. ولی باز در
فضا اطاق ولسون
را دارای این تشعشعات
اضافی دیده شد
. که آنرا نتیجه
تشعشعات و (
رادیو اَیشن) کیهانی
دانستند . و در یک
عکس برداری از
أشعٌه کیهانی
باز أثر وجود
یک ذرٌه ای ریز
تر را دیدند، که
شبیه الکترون
میباشد . ولی با
انحراف و مسیر
مخالف
الکترون که آنرا(
پوزیترون
)میگویند . که با
عمری کوتاه
است چون با الکترونی
برخورد میکند،
یکدیگر را نیست
و خنثی میکنند
. البته فرض نیست
و عدم رفتن منطقی
نیست . که معدوم
موجود نمیشود،
وموجود نیز
معدوم نمیگردد
. بلکه تغییر
ماهوی ونوعی
در عوالم وجودی
پیدا میکنند . و
داستان تبدیل
جرم به أنرژی
که أنشتن مطرح
نمود، و فرمول
معروف انرژی
در رابطه جرم و
مجذور سرعت
است . و در این
جریان جرم یک الکترون
با یک پوزیترون
و سرعت نور ۳۰۰
هزار کیلومتر در
ثانیه، پس در یک
الکترون یک میلیون
ولت انرژی
الکتریکی
وجود دارد، که
بشکل اشعه
گاما پرتو
ظاهر میشود . که
باز اشعٌه گاما
در اطاق معروف
به (حباب
میدان مغناطیسی)
قوی و عبور ار هیدروژن
مایع، باز به
أصل قبلی
الکترون و
پوزیترون
تبدیل میگردد
. و تغیر وتبدیل
جرم میباشد . و
کشف پوزیترون ضدٌ
ماده را مشخٌص
کرد، که آنرا
قرینه
الکترون
گفتند . گوئی
روحی برای تن
مادی هر موجود
قریب میباشد . ولی
حضوری و حتی مهمتر
که مقصد نهائی
تکامل تن نوعی
در موجودات
تغییراتی ملکوتی
در این جهان
ناسوتی
میباشد . که در سلوک
الهی این امکان
تعالی روان بشری
و تبدیل بروحی
الهی شاهد قائم
روح القُدُس
را پیدا میکند
. پس حقیقت در وجود
ضدٌ ماده و
روح ، حکومت الهی
و آینده ها
میباشد . وماده
أتمی و تن
موجودات أمری وهمی
ذهن انسان با عقل
وتصوٌر است . که
بصورت موقٌت
شکل میگیرد . و قوام
حفظ تن با روح
که همان ضدٌ ماده
یا قرین ماده أتمی
خواهد بود . که صحبت
از عوامل
مدبٌر الهی و موجودات
نیامده کامل بوجود
ناسوتی میباشد
. ومنتظر تولد ناسوتی
و مادی خود هستند
. و تدبیر الهی را
نیروهای
نفوذی بنام ضدٌ
ماده در ماده
ناسوتی أتمی حکومت
میکنند . ولی بشر
ضدٌ ماده را نمی
بیند چون خودش
ماده أتمی است
. ولی در تجرید
نفس در سلوک و
ترک احوال
ناسوتی ونوع بشری
که مرگ قبل از مرگ
میگوئیم، گوئی
آنگاه ژنتیک روحی
انسان که بیرون
تن مادی است، میتواند
مراتب مدبٌر خود
را ببیند . که همان
مراتب شهودی و
الهی است، که الهییٌون
دیده اند و این
نویسنده نیز از
محل دیدنی های
خود میگوید، ونه
نقل کلام دیگران
. که کارساز پاکسازی
روان حیوانی نوع
بشری ما نمیباشد
. مراتب شهودی را
اگر همان ضدٌ ماده
بدانیم ولی هر
شهودی از روح الهی
شاهدان باز یک
روح بالاتر و
ضدٌ ماده
بالاتر و رقیق
تر حاکم بر
آنها میباشد . توصیف
علمای امریکائی
از ذرٌات
(کوارک) بصورت بالا
و پائین و
شگفت و افسون
و قَعر تَه و
سر، بیاناتی
نشان دهنده احساس
آنان از عوالم
شهودی
هفتگانه است
که در محتویات
داخلی أتم
دیده اند . و ما در
نوشته های خود
از عوالم
بسیار رقیق تر،
چون ا نرژی و ضدٌ
ماده که بسیار
زیاد تا (ماده شبه
عدم) خداوند الله
در لاهوت را مراتب
تحت أثیری
میگوئیم . و ترکیبات
داخل پروتون را
مراتب درشت تر
تحت أتمی چون پروموتون
میگوئیم . و یا گاهی
از مراتب تحت
جمادی و جمادی
میگوئیم . که از
أتم ببعد ما با
جهان مادی
جمادی سر و
کار داریم . و نیروها
یا مراتب بنیادی
ریزتر را، جهان
تحت أپیری
میگوئیم . که
بی وزن وبدون بار
الکتریکی و از
ماهیٌت و مواد
جهان ملکوتی میگوئیم
. که آغاز از
ماهیٌت ذرٌات
انرژی شروع میشود
. و اشعٌه های
رادیو اکنیو
رسیده از فضا را
میتوانیم از
داده های نوری
و شهودی و یا عقلی
الهامی، رسیده
از عوالم ملکوتی
و جبروتی برای
شایستگان
شاهد آئها
بدانیم . زیرا حقایق
بی سابقه باولیای
الهی میرسد . مانند
افکار هدایت کننده
مخترعین و
آهنگ سازان و شاعران
که بدون سابقه
امور معقول ارائه
میدهند . و الهامات
لدنٌی اولیای الهی
رسیده های ضدٌ
ماده میتواند
خوانده شوند . که
حقیقت معرفت
عرفانی عرفا
را تشکیل میدهد
. که از نوع اوهام
وموقٌت در واقعیٌت
نیستند . که ثبت
تاریخ و آینده
ها میشوند .

در
علم فیزیک
نوین مطالعات
اجزای داخل
أتم هر یک
مبحث علمی
مستقل میباشد
. چون قصد
کاربرد و
استفاده
اقتصادی وپول
سازی از دانستنی
های مقدٌس
الهی و درون أتم،
و از انرژی
های نادیده آیمده
ها را دارند . و
فرشتگان را میخواهند
بگاری حقیر خود
ببندند و استثمار
نمایند . در مبحث
انرژی صحبت از
اصول( ترمو
دینامیک) است . که
اصل ( اول یا صفر)
را درجه حرارت
یک جسم
میگویند . فراموش
نکنیم، که در
هر جسمی مکان وجودی
خاص دارد . و رنگهای
اختصاصی
درتجزیه نور آنها
، و بخصوص دارای
( فرکانس وجودی)
شناسنامه خاص خود
را دارد . که جسم
دیگری آن فرکانس
را ندارد . و ضمنا
حرارت هم از
هر جسمی جدا
نیست . که بقول علمای
فیزیک اصل موجود
همان( انرژی
کامن و سنتیک)
و أتمی آن جسم است
. اصل دوم
ترمودینامیک
را (عدم تقارن بنیادی)
طبیعت میدانند
. که مدام هر چیز
سرد وگرم میشود
. مانند اینکه کوچکتر
یا بزرگتر میشود
. وما از ( ژنتیک روحی)
انسان یا ( جان بشری)
او، از امکان تکامل
نوعی و الهی شدن
در مقام روحی،
و یا قهقرائی شدن
در نسخ ومسخ حیوانی
و بدتر میگوئیم
. که هیچ حالتی نمیتواند
یکسان باقی
باشد . اگر بهتر
نشود پس در
حال بدتر شدن میباشد
. و بطور کلٌی جوینده
نفع اقتصادی و
ثروت سازی، اصطلاح
انرژی را بجای
خدا و طبیعت
میگویند . و انرژی
فشرده را خالق
اولیٌه می
داند . پس میخواهد
این انرژی را بکار
گیرند . مانند ما
که از الاغی برای
کشیدن گاری پر
کثافت خود استفاده
نمایند، که پولی
تازه ساخته باشند
. ولی این کار و سعی
وتلاش انسان است
که انرژی های
مختلف را تغییر
مکان یا تغییر
احوال میدهد . که
کار او میباشد
. اگر نیرو را
اساس اصلی
ناسوت مادی چون
انرژی گفتند، ما
میتوانیم انرژی
را (مادون انرژی)
بی وزن و خواص
را ماهیٌت
جهان ملکوتی و
روحی و
مدبٌران الهی
بگوئیم . که
نزدیک تر بحقیقت
الهی باشد . ونه
اینکه انرژی
را خدا بدانیم
. زیرا انرژی
خودش بالاتر
نا شناخته
دارد . و مراتب الهی
نیز و أرباب بالاتر
از خود را
دارند . رقیق
تر و اصلی تر و
خالق و مؤثٌر،
بقول عارفی بسالک
خود ، اگر مرا خدا
هم بدانی، پس برای
من نیز خدائی قائل
باش . که علت العلل
ومنبع مطلق است
. و حتی ربٌ قائم
روح القُدُس، ربٌ
عظیم و إسم
أعظم برای نوع
بشری خدائی دارد
. که ربٌ أعلای نادیده
ما رحمان میباشد
. که او نیر خدای
بالاتر دارد . که
مهدی موعود بعرش
ربٌ برتر از رحمان
میرسد . و مقامی
الهی برای او،
بما ارمغان مینماید
که اسم او
متناسب صفت اصلی
آن مقام الهی میباشد
. که رحمان رحمت
میدهد و قائم روح
الهی بشاهد خود
قوام بشری
میدهد .

مباحث
دیگری در
موضوع انرژی
هست . د مانند
أصل (عدم
تقارن و یا آنتروپی)
یا اصل (ضایع ونیست
شدن انرژی) و حتی
هر موجودی که در
فیزیک، جدا از
طرح آن، در عرفان
میباشد . که انتقال
موجودی از ناسوت
بجهان ملکوتی ظاهرا
نیست شدن چشم تن
وذهن و چشم عقل
انسان بشری است
. که ملیاردها سال
عقب ماندگی رشد
عقلهای الهی را
دارد . که در انواع
فوق بشری برای
بدست آوردن، اگر
اکنون عقل ایدآل
جوی کمال نوع بشری
در شهود نور قائم
را داشته باشند
. که در سلوک با ولایتها
ششکانه در شش
تولد
پیامبرگونه
در جهان پیدا میکند
. سرد و سرما ، باز
خود همان گرما
است . ولی ضعیف است
. زیرا ناسوت
دنیای مادی
وتمام هستی موجودات
مادی از تراکم
انرژی میباشد
. پس ماهیٌتی حرارتی
دارد . وواقعا بودن
در صورت نوعی یعنی
در جهنٌم بودن
است . یا همان
جهانوم
یونانی وگوهانوم
تورات و جهنٌم
فارسی و جحیم قریش
. ولذا محمد در آثار
خود همیشه از
نار یا آتش عکس
نور یا مراتب خنک
و دلپذیر تجلٌیات
الهی میگفت . و عملا
زندگی تمام انواع
زنده، درگیری بی
پایان با
حرارت و عذاب و
سختی نیازمند تلاش
حرارت ساز میباشد
. که انتقال انرژی
از حالی بحال دیگر
میباشد . و در این
میانه ( کاری و نتیجه
کاری) که وجود نداشت
پیدا میشود . که
آفرینشی تکاملی
است . و بالعکس بودن
قهقرا سازی پس
از مرگ برای نسخ
ومسخ کارمائی بجهان
میباشد .

داستان(
یون) که پیدایش
أتم از ترکیبات
داخلی آن ، و
برای ثبات و
قیمومیٌت یافتن
ار مرحله یون
آغاز میگردد ،
گوئی ترکیبات لازم
پیدایش أتم در
فضا پراکنده هستند
. که روح أتم
نیازهای خود
را از ترکیبات
پراکنده در
فضا جمع آوری میکنند
. مانند کار ژن
ها در کروموسوم
های سلولهای زنده
وقتی میخواهند
تولید مثل کنند،
که کروموسوم نیاز
مادی خود را از
محیط اطراف در
سلٌول
میگیرند . وپس از
تکمیل ژنهای
کروموسوم ، ژن
های تازه پیدا
و مستقل میگردد
. که تصوٌری علمی
است . ونه از مکانیزم
عوامل آفریننده
الهی از یک ژن
و هر موجودی زنده
انرژی
پتانسیل و سینتیک
نیز از مباحث انرژی
میباشد . انرژی
پتانسیل را در
ارتفاع یافتن جسم
از مکان قبلی خود
میباشد . که از مرکز
زمین دورتر
میشود، و طاقت
های انسان و اشیاء
انرژی کامل و
مکنون در ذات و
درون أتم ها
میباشد . و
تنها در تدبیر
الهی است . و
أصل اتفاق وتصادف
بدون هدف خالقی
و بشکل معقول،
با داشتن نتایج
مفید و ثابت
در تصادفات بعنوان
بی خدائی نیست
. کوانتوم ها
در اشکال حیاتی
در کنترل و
جمع نمودن و کار
برد های آنها
مبحث مطرح نشده
علم فیزیک است
. که در سلوک الهی
و عرفان سطوحی
متناسب درک عقل
انسان قابل شناخت
میباشد . که آنها
را آثار عقلی
تجلٌیات شهودی
تازه سالکان میدانیم
. مبحث خنثی
شدن و بعدم رفتن
انرژی یا اشیاء
وهم ذهن انسان
است . ولی در جهان
انرژی و تحت أتمی
انتقال ماهوی اجزای
داخلی ذرٌه انرژی
یا کوانتوم از
جهان ناسوت محسوس
ما ، بجهان ملکوت
نامحسوس انسان
میباشد . ولی عقلا
میتوان در کمالات
عقلی الهی اولیای
الهی بنحوی توصیف
این انتقالات
ذاتی و ژنتیکی
و حتی روح نوعی
انسان نمود . انتقال
به بهترب و
بنوع فوق بشری
و یا انتقال و
تغییر بدتر
بانواع حقیر نسخ
ومسخ و فسخ و رسخ
ووسخ . در مطالعات
انرژیک علمای فیزیک
از (مکانیزم
میکروسکوبیک)
میگویند . که برای
امور نا پیدا
بکار می رود . سرما
که خود حرارت ضعیفی
است، تشبیه بهمان
احوال انسانهای
سالک یا غیر سالک
میباشد . و ما در
معرفتهای خود که
از الفاظ و
کلمات وسیله انتقال
مفاهیم بیکدیگر
استفاده میکنیم
. باید متوجٌه این
مسأله مهم بشویم،
که علمای فیزیک
از زبان علم خود
صحبت میکنند . که
هر رشته علمی زبان
خاص خود را دارد
. ولی عرفای الهی
زبان عرفانی نزدیک
تر بحقایق نوع
فوق بشری آینده
صحبت میکنند . که
۵۵ قرن دیگر در
جهان آغاز میگردند
. و انسانهای غیر
عالم و غیر
عارف زبان عامیانه
خود را دارند،
که بسختی بتوان
اندکی از معرفهای
فیزیکی یا معرفت
های عرفانی را
بآنها فهماند،
ومهمتر باور دادن،
و باز مهمتر که
در عمل بکار بستن
ضروری آنها
است . و الاً
دانستن و علم
بی عمل مسؤلیٌت
ساز برای ژنتیک
روحی میباشد . که
تنها سرمایه حقیقی
وجود هر یک از ما
میباشد .

ما نیز
در این مقاله خواستیم
امور الهی وعرفانی
و شهودی که تنها
خواسته خداوند
و طبیعت و
فطرت خودمان است،
بزبان فیزیک
أتمی مطرح نموده
باشیم . که در مقالات
دیگر بزبانهای
دیگری گفته
ایم . در آغاز گفتیم
که انسان برای
تکمیل شناخت خودش
و طبیعت و
خداوند از وضع
گذشته و حال
باید آگاه شود
. که شاید بوضع آینده
بهتر وبی خطری
از هم اکنون آشنا
گردد . که مهمترین
مسأله در
معرفتهای انسانی
است . و ما تجربه
شخصی خود را با
کمک دانستنی
های عرفانی گذشتگان
و انبیا و
اولبا
استفاده کرده ومیکنیم
. تا شاید خواننده
گرامی پر صبر وحوصله
این مقاله، و
نوشته های عرفانی
برای جلوگیری
از کارماهای نسخ
ومسخ حیوانی وگیاهی،
که حتما بدنبال
داریم، بتوانیم
بجهان های فرشته
گونه بهشتی وتولد
نوع فوق بشری بجهان
در کره زمین یا
کرات دیگر که با
هزاران برابر
عقل نوع بشری
خواهد بود . که میخواهند
با موجودیٌت چهار
بعدی کهکشان راه
شیری را سریعتر
از نور طی نماید
. و این آینده بهتر
تنها در سلوک الهی
و هفت سال
ورزش و ریاضت عقلی
وروانی وسلوکی
بمراتب شهودی،
و مدرک پذیرش
های الهی در
شهودهای هفتگانه
میتوان رسید . و
الاٌ انفجار درون
إتم ، عینا در درون
ژنتیک روحی ما
دست میدهد . که بصورت
اتلاف واسراف انرژیها،
یا همان کرامات
بالفعل وبالقوه
نوعی، امانت الهی
بهر کس میباشد،
دوچار متلاشی شدن
درد ناک نسخ
ومسخ خواهد بود
. و برای خواننده
گرامی آرزوی توفیق
در روشن بینی الهی
، و نه در روشن
بینی علمی، چه
رسد بروشن بینی
های حزبی و
سیاسی و فنون ثروت
اندوزی و لذٌت
جسمی وجنسی و اوهام
ذهنی دارم . تا خدا
یار أزلی أبدی،
که را خواهد یا
کسی یار الهی بالاتری
را خواستار باشد
.

M201

ﻃﺮﻳﻘﺖ
های عرفانی

ﺍﺻﻄﻠﺎﺡ
ﻋﺎﻡ ﺍﺳﺖ
ﺑﺮﺍﻯ ﺭﻭﺵ، ﻭﻣﺘﺪلوژی
ﻋﻤﻠﻰ ﺳﻠﻮﮐﻰ . ﻭ
ﺩﺭ ﻟﻐﺖ ﺭﺍﻩ
ﺍﺳت ﺪﺭ
ﺗﺄﻭﻳﻞ ﻣﻦ، ﺗﺎﺭﻙ
ﺷﺪﻥ ﻭﺗﺮﻙ
ﺩﻧﻴﺎﻯ ﺑﺸﺮﻯ،
ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ، ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻌﺎﺩﻝ ﮐﻠﻤﻪ
ﺩﻳﻦ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﻣﻔﻬﻮﻡﻣﮑﺘﺐ
ﺍﻳﺪﺋﻮﻟﻮﮊﻯ
ﻧﺪﺍﺭﺩ . ﺑﻠﮑﻪ
ﺭﻭﺵ
ﺗﺎﮐﺘﻴﮑﻰ ﻭ
ﺍﺟﺮﺍﺋﻰ
ﺧﺎﺻﻰ ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺑﺮﺣﺴﺐ ﺫﻭﻕ
ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻣﻌﻠﻢ
ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺒﺖ
ﺳﻠﻮﮐﻰ ﺳﺎﻟﻚ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻠﻤﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻣﻌﺎﺩﻝ
ﻋﺒﺎﺩﺕ ﺻﺮﺍﻁ
ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺍﺳﺖ،
ﮐﻪ بحقَّ
ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﻭ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺳﺎﻟﻚ
ﻫﻢ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻨﺎﻡ ﺗﺰﮐﻴﻪ
ﻋﻤﻠﻰ، ﻣﻬﻢ
ﺗﺮ ﺍﺯ ﺗﺤﻠﻴﻪ
ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ ﺍﺳﺖ . ﺯﻳﺮﺍ
ﺗﺤﻠﻴﻪ ﺭﺍ
ﻫﺮﮐس ﻭﺣﺘﻰ
ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ
ﻣﻴﺪﻫﻨﺪ، ﻭﺗﺠﻠﻴﻪ
ﻧﻴﺰ ﺍﺯ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻣﻮﺭﺩ
ﺧﺎص ﻮﻧﺴﺒﻰ
ﺍﺳﺖ، که ﻔﻘﻂ
ﺑﺮﺍﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﻮﺩﻩ ﻳﺎﺑﺮﺍﻯ
ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺍﺯ
ﺳﺎﻟﮑﺎﻥ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺍﺳﺖ . ﻭﺍﻳﻦ
ﮐﺎﺭ ﭘﻴﺮﻯ
ﺍﺳﺖ، ﮐﻪ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ
ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺁﻥ
ﻓﺮﺩ ﻭﮔﺮﻭﻩ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ ﺩﺍﺩﻩ
ﺑﺎﺷﺪ . ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻋﺮﻓﺎﻥ ﻫﻨﺪﻯ
ﺩﺭ ﻓﻘﺮ، ﻣﻔﻴﺪ
ﻫﻨﺪﻳﺎﻥ
ﻣﺴﺘﻌﺪ ﺍﻳﻦ
ﻓﻘﺮﺍﺳﺖ . ﻭﺭﻭﺯﻩ
ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺳﻠﻮکیاﻋﺮﺍب
ﺸﮑم ﭙﺮﺳن اﺳﺖ
. ﻭﻣﻨﻄﻖ
ﻭﺍﺳﺘﺪﻟﺎﻝ
ﻭﺳﻴﻠﻪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﻣﻐﺰ
ﻣﺎﺩﻩ ﭘﺮﺳﺖ
ﻣﺘّﮑﻰﺑﻌﻘﻞ
ﺍﺭﻭﭘﺎﺋﻰ
ﺍﺳﺖ ﻟﺬﺍ
ﺑﺮﺍﻯ ﻫﺮ ﻣﻠّﺘﻰ
ﻭ ﻫﺮ ﻓﺮﺩﻯ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻰ ﺧﺎﺹ ﻭﻣﻔﻴﺪ
ﺍﻭ ﻣﻮﺟﻮﺩ
ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ ﺑﻄﻮﺭ
ﻋﺎﻡ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ،
ﺳﺎﻟﻚ ﻣﻮﺭﺩ
ﻋﻨﺎﻳﺖ
ﺧﺪﺍﻭﻧﺪﻯ ﺭﺍ،
ﺑﭙﻴﺮ ﺧﺎﺹ
ﺍﻋﺰﺍﻡ
ﻣﻴﻨﻤﺎﻳﺪ . ﻭ
ﭘﻴﺮ ﻫﻢ ﺑﻄﻮﺭ
ﺧﺎﺹ، ﺑﺮﺣﺴﺐ
ﺯﻣﺎﻥ ﻭﻣﻘﺎﻡ
وﺩﺭﺟﻪ ﺷﻔﺎﻯ
ﺳﺎﻟﻚ، ﺭﻓﺘﺎﺭ
ﺧﻠﻖ ﺍﻟﺴﺎﻋﻪ
ﺩﺍﺭﺩ . ﻟﺬﺍ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭ ﭘﻴﺮ
ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺧﻮﺩ
ﺳﺎﻟﻚ عَدَم
ﺗﻮکُلّ ﺍﺳﺖ ﻭ
ﻧُﺪﺭﺗﺎ
ﺑﺠﺎﺋﻰ
ﻣﻴﺮﺳﺪ . ﻫﻤﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺍﺩﻳﺎﻥ
ﺣﻘّﻨﺪ
ﻭﻣﻨﺎﺳﺐ
ﺁﻧﻬﺎ . ﺍﻣﺎ ﻣﻦ
ﻭ ﺷﻤﺎ ﮐﻪ
ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ، ﻭ
ﺻﺎﺣﺐ سوﺍﺑﻖ
ﺫﻫﻨﻰ ﺩﺭ
ﻣﮑﺘﺐ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ
ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﺍﻭﻳس ﻭ
ﻣﺄﻣﻮﺭﻳّﺖ
ﺍﻟﻬﻰ ﺑﺮﺍﻯ
ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﻭﭘﻴﺮ
ﺁﻥ ﻃﺮﻳﻘﺖ، ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ
ﺭﺍﻩ ﻳﺎﻓﺘﻦ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺩﺭﺳﺖ
ﺍﺳﺖ . ﻃﺮﻳﻘت
اﻣﺎﻣﺎﻥ
ﺷﻴﻌﻪ ﺑﺮ
ﺍﺳﺎس ﭘﺮﻭﺭﺵ
ﺳﺎﻟﻚ، ﻣﻨﻄﻘﻰ
ﻭ ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﺍﺳﺖ . ﺍﺑﺘﺪﺍﻯ
ﺳﻠﻮﻙ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ، ﻭ
ﺳﭙس ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ، ﻭ
ﺑﺎﻟﺄﺧﺮﻩ ﺑﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ ﻋﻘﻠﻰ
ﺳﺎﻟﻚ
ﺑﮑﻤﺎﻟﺎﺕ ﻣﻴﺮﺳﺪ
. ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻦ، ﺣﺼﻮﻝ
ﻧﺘﻴﺠﻪ
ﺑﺼﻮﺭﺕ
ﺗﺴﻠﻴم عقلی
ﻣﻨﺤﺼﺮﺍ ﺩﺭ عرﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﺍﺳﺖ . ﮐﻪ
ﺩﺭ ﺷﺎﺧﻪ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﻣﻮﻟﺎﻧﺎ ﻭ
ﺍﺑﻦ ﻋﺮﺑﻰ (
ﺑﻌﺪ ﺍﺯﻣﻘﺎﻡ
ﺍﻣﺎﻣﺎﻥ، )ﮐﻪ
ﺍﻃﻠﺎﻋﻰ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻘﺖ
ﻭﺭﻭﺵ ﺁﻧﻬﺎ، ﻧﺴﺒﺖ
ﺑﻴﮑﺎﻳﻚ
ﭘﻴﺮﻭﺍﻥ ﺧﻮﺩ
ﻧﺪﺍﺭﻳﻢ )
ﻣﺸﻬﻮﺩ ﺗﺮ
ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ
ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﺩﺭ
ﻃﺮﻳﻘﺖ ﺳﻬﺮﻭﺭﺩﻯﺁﺷﮑﺎﺭ
ﺍﺳﺖ . ﺍﻣﺎ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﺍﺣﺴﺎس، ﺩﺭ
ﮐﻠﻴّﻪ
ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺮﻓﺎﻥ
ﺍﺳﻠﺎﻣﻰ ﮐﻪ
ﺑﻴﺸﺘﺮ
ﻋﺎﻣﻴﺎﻧﻪ
ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ
ﮐﻠﻴّﻪ ﻃﺮﻳﻘﺘﻬﺎﻯ
ﻋﺮﻓﺎﻧﻰ
ﺍﺩﻳﺎﻥ ﺩﻳﮕﺮ
ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺁﻧﻬﺎ،
ﻋﻤﻮﻣﻴّﺖ ﺩﺍﺭﺩ . ﭘﻴﺪﺍ
ﺍﺳﺖ ﻫﺮ درویش
ﺳﺮ ﺭﺍﻩ ﻣﺎ، ﺍﮔﺮ
ﭘﻴﺮ ﻣﺎ ﺷﻮﺩ
ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ
ﻧﻮﻉ ﺳﻠﻮﻙ
ﺍﺣﺴﺎﺳﻰ ﻭ
ﺗﺴﻠﻴﻢ
ﮐﻮﺩﮐﺎﻧﻪ
ﺁﻣﻮﺯﺵ
ﻣﻴﺪﻫﺪ . ﻭﺣﺘﻰ
ﺍﺳﺘﻌﺪﺍﺩﺍﺕ
ﺑﻌﺪﻯ ﺳﺎﻟﻚ
ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻯ
ﻭﺻﻮﻝ ﺑﺴﻄﺢ
ﻣﻨﻄﻘﻰ ﻭ ﺳﭙس ﺑﺴﻄﺢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ
ﺍﺑﺪﺍﻋﻰ ﮐﻮﺭ
ﻣﻴﮑﻨﺪ . ﮐﻤﺘﺮ
ﭘﻴﺮﻯ ﺩﺳت اﺯ
ﺳﺮ
ﺷﺎﮔﺮﺩﻣﺴﺘﻌﺪ
ﺗﺨﻠﻴﻪ ﺷﺪﻩ
ﻣﻰ ﮐﺸﺪ، ﻭﺧﻮﺩﺵ
ﻫﻢ ﺑﺘﺤﻠیه
ﺒﻴﺸﺘﺮ ﻧﻤﻰ
ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ، ﻃﺒﻌﺎ
ﺑﺘﺴﻠﻴﻢ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭ ﻓﻮﻕ
ﻋﻘﻠﻰ ﻭﻋﺸﻘﻰ
ﻓﻨﺎﭘﺬﻳﺮﻯ، ﮐﻪ
ﻧﺰﺩﻳﮑﺘﺮﻳﻦ
ﻧﻘﻄﻪ
ﺑﺨﺪﺍﻭﻧﺪ
ﺍﺳﺖ، ﺩﺳﺖ
ﺭﺳﻰ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺑﻮﺩ ﻭ ﺍﻟﻠﻪ
ﺃﻋﻠﻢ ۸۲/۲/۲۶

M210

اُمّی

امٌی
یعنی وابسته به
( اُمّ) مادر
بزبان عربی
است، که ضمنا
بانسان بیسواد
چون زاده شده از
رحم مادر
اُمّی گفته
میشود، که تعلیم
خواندن و
نوشتن نگرفته
باشد . و محمد
امٌی عنوان
پیامبر بمعنی
بیسواد که اخوندهای
قشری میگویند
نمی باشد . که حتی
بکاتبان گفته
های خویش
دستور بهتر نوشتن
میداد، اگر
هرکسی بخواهد،
میتواند در
دوره زندگی با
سواد شود . در
حالیکه عنوان
امٌی در مورد محمد،
از ریشه ( اوم
هندی و هوم زردشتی)
یا همان سلوک الهی
لفظ رایج فرهنگ
عرفانی هندی و
زردشتی
میباشد . و قوم قریش
زردشتی مهاجر از
ایران به یمن
و سپس به مکٌه بودند
. که زمانی دور
یک کاملی الهی
زردشتی با
دیگر معتقدان سالک
خود، کعبه را
کنار آب زمزم
ساختند . و هر
کامل الهی پیامبر
ولایت الهی خود
شده و تا زنده است
برای چند سالک
خود پیامبری میکند
. سالکان ولایت
زردشت و شاخه
های فراوان یهودی
و ایلی الهی
یا علیٌ اللهی
و دروزی و ایزدی
های معروف بیزیدی،
چون بکمال نهائی
ولایت چهارم
خود و شهود چهارم
نور( ایلی
مرتضوی) که در
تسمیه محمدی
علیّ شد، و
نیز شهود پنجم
عرش ربٌ مصطفوی
الوهیٌت
برتری یافته ،
و مانند پیر الهی
خود برای تعلیم
سالکان احتمالی
خویش، دارای استقلال
عمل و تفویض و
اختیار دار
الهی، و تنها برای
چند سالک خود
میگردد . و
برای اصلاح
روان خاص هر
سالک هرگونه صلاح
بداند، دستورات
عبادی و دینی
و حتی در امور زندگی
آنان میدهد، ولو
دستوری بعکس پیامبر
اولی العزم خود
مانند محمد گفته
باشد . محمد نیز
از معدود
انسانهای سالک
با یک ولیٌ
کامل الهی
زردشتی قُرّه
گیران قریش
بود، که او را
محمد أمین اوم
کننده میخواندند
. و چون به
پیامبری و بازگشت
بخلق، که تولد
دوم الهی پس از
مرگ قبل از
مرگ رسید، عنوان
امٌی نیز پیدا
کرد . در
حالیکه زنان کامل
شده ( امٌ المؤمنین)
خوانده میشدند
. مفهوم بیسوادی
امٌی برای محمد،
حتی اگر واقعا
هم بیسواد بوده
باشد ندانسته اهانتی
از قشری های
مسلمان
میباشد . و
دائی خدیجه که
در آخر عمر
نابینا ، و
پیر زردشتی
برای محمد
سالک زردشتی بود
. و خدیجه همسر بعدی
محمد، خود نیز
سالک با دائی خویش
بود . خدیجه کاروان
تجاری به
(تدمر) شرق مدیترانه
داشت، که
کالای هند و
چین را با شتر
به آنجا
میبردند . و
محمد نیز یک بار
شتربانی آن
کاروان ها
کرده بود . و
محمد مشهور به
(محمد أمین) را
به نادرست بخاطر
نصب سنگ سیاه کعبه
که زمین افتاده
بود، و رهبران
و آخوندهای قشری
زردشتی قریش، برسر
افتخار نصب
سنگ باهم دعوا
داشتند، محمد
جوان سنگ را
بر پارچه ای گذارد،
و سران قریش
با هم سنک را
بپای کعبه بردند،
که باز محمد
آنرا نصب کرد . پس
باین دلیل نا
مفهوم اورا
امین خواندند
. و قشری های
همه ادیان
مانند شیعیان
قشری مسلمان و
بهر مذهب آن، نمی
خواهند از
مفاهیم سلوک الهی
از تنها مقصود
پیامبر و
خداوند یاد کنند
. پس تفسیرهای برخلاف
واقع میکنند، لذا
مشرک بخدا و بولایتهای
خداوند میباشند
. هر مؤمن
دارای ایمان سلوکی
و اصطلاحا
دینی، اوم میکند،
و تکامل شهودی
را از پیر حسینی
بازگشته بخلق ولایت
خویش تقلید و
تعلیم میگیرد  که در ولایت
زردشت محمد
باید بشهود چهارم
مرتضوی ایلی، بگفته
یهودیان زردشتی
و زردشتیان دیگر
اسامی خاص
شهود مرتضوی
خود را داشته و
دارند . ولی بخاطر
شایستگی
سلوکی و قبول اعمال
عبادی، محمد
بجای نور مرتضوی
ایلی بنور
مصطفوی شهود پنجم
خود رسید، که با
مرگ قبل از
مرگ بود . و اصطلاحا
کاملی مسیحی
شد . که باز بگفته
خود محمد، با
کمک مسیح بود که
توفیق دیگر
یافت . و این بار
بجای رسیدن بنور
مصطفوی، بنور قائم
روح القُدُس
رسید، که مسیح
گفته بود . آنگاه
محمد نحستین
کسی شد که
بشهود ششم رسید
. و چون
مأموریٌت الهی
برای تأسیس
ولایت ششم نوع
بشری یافت، با
شهود هفتم عرش
رحمان، و
بیداری از خواب
مرگ سلوکی نام
محمد یافت . که
بمعنی وسیله حمد
و پرستش گردید
. و هر کامل الهی
در هر ولایت سلوکی
وسیله حمد و
توسٌل عبادی میباشد
. و محمد سفارش
میکرد، که همه
شما محمد شوید
. منظور داشتن نام
نبود، که در
زندگی بخواهند
نام محمد داشته
باشند . بلکه باید
با سلوک الهی و
شهود پنجم مصطفوی
در رؤیا ، و
شهود ششم روح القُدُس
و نیز شهود هفتم
عرش رحمان، که
محمد کاشف آن بود،
آنگاه محمدی زنده
برای چند سالک
خود میگردد . و
نه اینکه محمد
اسم بی مسمٌی
برای کسی باشد
. و اکنون نام
محمد بیشترین آمار
این نام را در
جهان دارند . محمد
همیشه در باره
علیٌ میگفت، در
عوالم ملکوت هرجا
که میرفتم، فرشتگان
نام علیٌ را میشناختند
. در حالیکه علیٌ
آن زمان هفت ساله
بود . و
فرشتگان نام و
روح مسیح را
میشناختند . که
تجسٌم انسانی
ایلی نور شهود
چهارم زردشت و
وعده مسیح شد . و
محمد مدام نام
مسیح یا (
ماشیه ) بگفته
زردشتیان را میبرده
، و سالکان دیگرمسیح
در عبادات و
تمرکز صورت
مسیح میبردند
. که محمد آنان
را فرشتگان عوالم
الهی، یعنی در
ولایت و
خانقاه های اولیای
الهی گفته است
. و الاٌ علیٌ
قبل از محمد سلوک
الهی نداشته، که
تجسٌم انسانی روح
مسیح در این تولد
شده بود . و
بارها محمد این
نکته را
یادآور شده بود
. و روح محمد سالک،
در شهود پنجم مرتضوی
خود، فرمان و
تمرینات مرگ قبل
از مرگ را داشت
. و چون موفق شد]
بود، بجای نور
مصطفوی ، محمد
بنور قائم رسید،
و خود( این
همانی) و
تجسٌم انسانی مقام
الهی مصطفوی گردید
. زیرا جریان شهودها
و مرگ قبل از مرگ
برای همه سالکان
در رؤیاهای شهودی
هفتگانه دست میدهد
. و برای توفیق شهودی
هرکس نیز، مشیٌت
الهی معروف به
( بدای الهی) هست
. گوئی تغییر عقیده
الهی و تغییر
سرنوشت سالک
باشد، که مقام
جدید شهودها
را بیابد ، و
بازگشت های پیامبرگونه
ولایتهای سلوکی
خود را دارند . و
خداوند
آفرینش جامعه بشری
را در کلٌ آن
دارد، که
تدبیر و تکامل
میکند . که
افراد شایسته را
بپیامبری از
افراد جامعه
میفرستد . ولی نه
برای تأسیس حکومت
دینی و ولایت فقیه،
که سنٌیان خلیفه
و شیعیان نام امام
را بمعنی حاکم
سیاسی سرنوشت مردم
میگویند . کاشف
و شاهد هر
قرٌه شهودی، خود
نیز صاحب مقام
تجسٌم انسانی شهود
قبلی خود
میگردد . و هر
سالک شاهد هر تجلٌی
الهی، این
همانی همان مقام
شهودی آخر و
یا شهود عرشی
خود را دارد . انسانها
در ناسوت مادی
جهان، و شهود
های مقدماتی پنجگانه
ولایت محمدی در
ملکوت هستند . ولی
مقام و (مکان لا
مکان) قائم روح
القُدُس در جبروت
نخستین، و عرش
رحمان در جبروت
بالاتر دوم میباشد
. و این جبروت
ها بی نهایت بوده
و هر یک الهی تر
و بالاتر با
هزاران عظمت بیشتر
میباشند . که بفرض
محال، ارواح شاهدان
انواع فوق بشری،
عاقبت
درأبدیٌت
مطلق، به لاهوت
مکان لا مکان
الله میرسند . ولی
همچنان خداوند
( هو یا او )
بیرون از هستی
ها است . و
بگفته محمد در
(عَمٌاء ) و
تاریکی و نا
بینائی ، یعنی
غیر قابل دیدن
میباشد، که ما
هاهوت
میگوئیم . مقامات
متوالی
موجودیٌت ماسوت
و ناسوت و
ملکوت و بی
نهایت
جبروتها . مسیح
نخستین کسی
بود، که بالای
عرش مصطفوی رفت
، و محمد نخستین
کسی بود، که بالای
عرش قائم روح القُدُس
رفت . و تا ۵۵ قرن
دیگر از امروز،
که مهدی موعود
محمد و آخرین
کامل ولایت محمدی
یا همان (
سوشیانت سوم)
زردشت و
فارقلیط دوم مسیح
خواهد بود . که بجای
نور قائم بنور
رحمان میرسد، و
خود تجسٌم انسانی
مقام ( مهدی
آخر الزمان)
نوع بشری و
پایان ولایت
های نوع بشری خواهد
شد . زمانی که روح
محمد و علیٌ و تمامی
کاملان ولایت محمدی
در هر زمان
بعدی که شاهد نور
قائم باشند، تنها
متولٌدین نوع فوق
بشری در عصر
ولایت هفتم مهدوی
خواهند بود . تا
خود نیز به
نور ربٌ رحمان،
و حتی به عرش ربٌ
برتر از رحمان
برسند . که
مهدی نیز
بالای آن عرش
نمی رود . مگر آخرین
کامل ولایت
مهدوی چهار صد
هزار سال بعد،
که موفق برفتن
بالای عرش ربٌ
برتر از رحمان
میشود و نام
اورا نمیدانیم
که مهدی خواهد
گفت . مانند نام
رحمان که محمد
نخستین بار این
نام را گفت . عرش
رحمان را نیز
در تجربه هر
شایسته شهود، برحسب
احوال و درجه پاکی
روان او خواهد
بود . زیرا همه با
حدٌ اقل پاکسازی،
در (حدٌ کفایت
و شرط کافی) از نظر
داوری الهی
بنجات از نوع
بشری میرسند . و
در تجربه این
نویسنده که قبلا
گفته ام ، چون فرش
ایرانی، دارای
اورنگ بزرگی در
وسط، بنام کرسی
ربٌ رحمان، و تمام
فرش که سراسر آسمان
را تا در سمت راست،
تا افق بنقطه دور
دست دیده میشد،
جمعا نام عرش خداوند
الله میباشد . که
فراوان سمبولهای
این فرش، تمثیلی
از أرباب نوع فوق
بشری آینده هستند
. اورنگ وسط
نزدیک تر بجشم
انسان شاهد میباشد
. و گلبرگ
تنهائی را و بخاطر
دارم، که تا
عمق آسمان در
شرق امتداد داشت
. که دیگر گلبرگ
ها وخود گل را
نمی دیدم که
کرسی اورنگ وسط
فرش عرش رحمان،
سمبول رب ٌ
برتر از رحمان
است . و بقیه ارباب
نوع و تجلٌیات
الهی تر عظیم،
چون ستارگانی
دیده میشوند ،
که هر یک کهکشانی
بزر گ هستند، ولی
یک نقطه نورانی
دیده ما
میشوند که بی
نهایت میباشند
. لذا
سمبولهای أرباب
نوع بالاتر در
نقوش فرش عرش رحمان،
ریزتر بنظر میرسند
. که باز برخی بزرگتر
که نزدیک تر
بچشم ناظر
باشند . و شاهد
عرش رحمان نظر
کلٌی بر همه
فرش عرش الله
را دارد . و نظر
دقیق تر در
اورنگ رحمان، مقام
قائم کوچکترین
گل نقش فرش عرش
بود . که تنها
این گل، سمبول
ربٌ قائم بود،
که گلبرگهای
آن دقیقا میدیدم،
زنده و در حال باز
شدن بودند . و
نور بنفش مانندی
نقطه ای بسیار
کوچک در وسط
داشت . که جمعا مکان
و مقام ربٌ قائم
ربٌ النوع بشری،
و مقام الهی تمام
ارباب نوع قبل
بشری است، از نخستین
نوع در أزل و
تا کنون
میباشد . مقام قائم
جروت اول و
مقام رحمان جبروت
دوم، که همان عرش
رحمان است . و
جبروت سوٌم که
مهدی موعود
محمد یا
سوشیانت زردشت
، نخستین ناظر
عرش ربٌ برتر از
رحمان خواهد بود
. که بعنوان پیامبر
ولایت هفتم ، بخلق
نوع فوق بشری باز
میگردد . و عقل افراد
نوع فوق بشری
را هزاران
برابر عقل نوع
بشری میگوئیم .
و کاملان مهدوی
شاهد عرش ربٌ برتر
از رحمان، میلیونها
برابر عقل نوع
بشری را خواهند
داشت . و هر
نوعی هزاران برابر
عقل نوع قبلی خود
را دارد .

در تجربه
این نویسنده، شهود
چهارم مرتضوی اکتشافی
زردشت ، اگر
شاهد شایسته شهود
پنجم مصطفوی
پس از محمد را
داشته باشد، صورت
مرتضوی و شهودهای
در کنار شهود
مرتضوی، یعنی
چهار مقام
حسینی و حسنی و
فاطمی و
مرتضوی، اصطلاحا
( أهل بیت ) محمد،
صورت در نقاب نور
داشته، و اگر شاهد
مرتضوی در برنامه
الهی برای شهود
مصطفوی اکنون
شایسته نبود، صور
ت انسانی مرتضوی
( ایلی یا علیٌ)
را می بیند . و از
هزار شاهد مرتضوی
یکی اکنون
بشهود مصطفوی میرود
. و از هزار شاهد
مصطفوی در مرگ
قبل از مرگ از خواب
مرگ بیدار نمیشود،
مگر یک نفر آنان
بازگشت بخلق دارد
. و این ارقام
تمثیلی از نویسنده
، برای بیان تفاوتها
عددی از
مقامات الهی
در جهان میباشد
. پس همه سالکان
موفق ولایت محمدی،
شهود پنجم صورت
انسانی روح محمد
را ندارند . و
حتی همه کاملان
بازگشته بخلق ولایت
محمدی، که بقول
محمد ۳۱۳ نفر
همیشه زنده آنها
در جهان با مقام
حسینی هستند، و
یکی از آنها با
مقام حسنی اصطلاحا
( امام زمان) تا
وقتی که زنده باشد،
مشهود دوم سالکان
ولایت محمد
میباشد . که(
حَسن) بمعنی کامل
تحسین یافته و
حسن صفات الهی
داشته میباشد
. که هرچه خوبان
همه دارند، او
بتنهائی دارد
. و کاملان
دیگر حسینی بمعنی
( حَسنَک) و با
درجه تحسین کمتر
میباشد . و
همگی آنها مرگ
و جانشینانی از
کاملان زنده هر
زمان دارند . و امام
زمان همان نیست
که در چاه سامره
یا جمکران بوده
باشد . که هر
سالکی در چاه مانندی،
در حال توسٌلات
و عزلت نشینی
میباشد . و چون بعرش
رحمان رسید (
ظاهر) و بخلق
باز میگردد . و
تنها برای چند
سالک احتمالی خود،
پیامبری و حتی
محمدی زنده میباشد
. کسی که اگر
آخوند ولایت
فقیه او را بچنگ
آورد، حلٌاج
وار شکنجه
داده و میکشد،
تا مبادا
حکومت کاذب الهی
آخوندها را از
آنها بگیرد . و
بقول پیامبر ابلیسان
در تلبیس و
آخوند و سلوک الهی
نکرده قاتلان انبیا
هستند . و
کاملان حسینی ولایت
محمدی بگفته محمد،
أشرف از
انبیای بنی اسرائیل
میباشند . و
هریک برای خداوند
ارزش تمام هستی
و موجودات هستی
را دارد . و بهمین
دلیل بود ، که امام
رضا تأیید این
حدیث پیامبر را
نمود، مأمون خلیفه
گفت، یا حتی اگر
خلیفه
مسلمانان باشد؟
که امام رضا
تأیید کرد، آنگاه
امام رضای ولی
عهد مأمون محکوم
بمرگ با خوردن
سَم گردید .

شهود
نور قائم روح القُدُس،
همان( لیلة القدر)
و نزول روح، یعنی
قائم با ملائک
در صفوف منظٌم
، که نزول بدل شاهد
نموده که شب قدر
شاهد این شب، هزار
برابر شبهای دیگر
فضیلت دارد . یعنی
از شهود های دیگر
قبلی ارزشمند از
نظر الهی است . و
این نویسنده در
تجربه خود در
مرگهای قبل از
مرگ، در محضر (صورت
روح محمد) را قبلا
نوشته ام . و یا مراسم
مرگ رسمی و مقبره
خود ، و
خوابیدن در چاله
قبر را قبلا گفته
ام . که هر کس جریان
شهود های خود
را برحسب وضعیٌت
روان خویش دارد
. و در مراسم شهود
هفتم عرش رحمان
مرگی مطرح نیست
. ولی ( روح شاهد
عرش) در مرحله دوم
عروج خود بعرش
رحمان، گوئی معلٌق
بعرش میباشد، که
زیر پا تاریک
و چیری نیست . این
مرحله دوم زیارت
عرش، همان مقام
( دنا فتدلاٌ و قاب
قوسین او
أدنی) است . که درجه
نزدیک شدن چشمان،
و معراج تن روحی
شاهد بعرش را
میرساند . اسامی
مراتب شهودها در
هر ولایتی
مناسب زبان قوم
خود میباشد . که
در ولایت مصطفوی
و تصوٌف
ایرانی ( پنج تن
آل عبا و أهل
بیت محمد) در حدیث
پنج تن، مقامات
الهی حسینی و
حسنی و فاطمی و
مرتضوی و
مصطفوی است . که
جبرئیل قائم نیز
زیر (عبای یمانی)
رفت . که خداوند
رحمان نیز پیام
فرستاد، که من
نیز با شما
هستم . هفت شهود
متوالی و
انجام قراءت قرٌه
گیری سالکان ،
و هر محمدی که
یک ولیٌ الهی بمعرفی
خداوند
میباشد . خاطره
دیدار صحنه
های شهودی
ششگانه و شهود
هفتم عرش رحمان،
همیشه برای شاهد
آنها (حضور ذهنی)
بدل و تخیٌل او
دارند، و
وسیله الهامی مداوم
هستند . که در باره
تعلیم سالکان هدایت
کامل الهی میشود
. و نه برای
تأسیس حکومت دینی
هر ولایت فقیه
سفیه و ابلیس در
تلبیس .

M212

سلمان
وسلیمان و
تسلیم

یا لفظ کوچک
شده برای سلمان،
و بمعنی تسلیم
شده میباشد . بخصوص
در تسلیم
سلوکی سالک در
پیمان سلوکی، با
هریک از
اولیای الهی زنده
ولایت های
ششگانه نوع بشری
. که در ولایت زردشتی
الأصل
یهودیان، که مذهب
و شاخه ای از
ولایتهای
چهارم زردشت
بوده اند . که ابراهیم
مؤسس دیانت یهودی
در اورشلیم، بقول
محمد فرزند
الهی آزر
زردشت بوده
است . که
ابراهیم پس از
کمال شهودی
عرش مصطفوی
پنجم خود، چون
زردشت وهر
کامل زردشتی و
یهودی، و نیز
هر کامل قریشی
زردشتی و ده
ها گروه دیگر،
وابسته بولایت
چهارم زردشت، بعنوان
پیامبری الهی
برای چند سالک
احتمالی خود
را بکمال و شهود
مقام تجلٌی
خودش میرساند
. و این همانی
مقام الهی و
شهودی پیامبر اولی
العزم خود
زردشت را داشت
. زمانی در ( اور)
جنوب بین
النهرین
کنونی، و
زمانی در بابل
بتعلیم روش
سلوکی زردشت دنبال
میکرد، که مورد
ممانعت نمرود
پادشاه بابل و
آخوندهای قشری
ادیان قدیمه آنان،
تبعید به
اورشلیم
گردید . نمرود (
نامرد أمرد)
یا هر مخالف سلوک
الهی چون آخوندهای
قشری هر دین و
مذهبی میباشند
. و بقول محمد اینان
( حرام
زادگانی) بوده،
که کرامات
بالفعل خود را
تلف و حرام
میکند . و
کرامات نوع بشری
خود را، که
موهبت و
أمانتی الهی
برای تولد کنونی
آنان بوده، که
توانسته اند با
عقل و صفات نوع
بشری متولد گردند
. پس ابراهیم (
أب هوم کرده و برهمن)
زردشتی
باورشلیم رفت
. گوئی
ابراهیم از
آتش مزاحمت نمرور
باورشلیم نجات
یافت و به
آزادی روحی رسید
. اورشلیم یعنی
رسیدن به سلام
و آزادی بهشتی
میباشد . و در
فلسطن یا
سرزمین ( آل
عمران) اداره
خانقاه ولایت زردشتی
خود را دنبال کرد،
و بمصر و و
نقاط دیگر چون
یونان و روم صحرای
عربستان رفت . و
بقول محقٌقین
اروپائی، ولایت
چهارم زردشت
مادر تمام ادیان
و مذاهب بعدی بود
. و دین یهودی
یکی از
انشعابات
قشری شده غیر
سالکان قوم
فلسطینی، و آخوندهای
جاه طلب ریاست
آنان بود . و
همیشه انگشت شماری
از دین داران
در تمام ولایتها،
بسلوک الهی با
روش پیامبر
اولی العزم خود
میپردازند . و برهبری
کاملی الهی آن
ولایت بمعرفی خداوند،
بسلوک و تخلیه
گذشته های
روانی خود
پرداخته ، و
حتی صفات و
کرامات نسبتا نیکوی
نوع بشری کنونی
خود را، که بهشت
چهارم موعود الهی
بوده و
بتجلٌیات شایسته
خود رسیده، و
کرامات بالقوٌه
خود را
کراماتی بالفعل
کرده، آنگاه
بتجلیه های هفتگانه
میسٌر خود میرسد
. که در ولایت چهارم
زردشت و مذاهب
و شاخه های فراوان
اولیای الهی
آن، مانند یهودیان
وقوم قریش و
گروه ایلی
الهی های (
علیٌ اللهی)
در ایران، و
معروف علوی در
سوریه کنونی، که
هدف آنان
رسیدن بنور
شهودی چهارم
ایلی یا ایلیا
و مرتضوی و عرش
مصطفوی پنجم زردشت
بوده، تا در
تولد بشری
بهتر بعدی، پس
از تجدید
شهودهای قبلی
بیک شهود
بالاتر و با مرگ
قبل از مرگ
میرسند . که عاقبت
در تولد فصل نوع
بشری بالاتر
در ولایت مسیح،
و باز بالاتر در
ولایت محمدی، و
بوسیله توسٌل عبادی
و هدایت یک کامل
الهی زنده بازگشته
بخلق بمعرفی خداوند
می پردازند . که
پس از تجدید
هر پنج شهود مقدماتی
حسینی و حسنی و
فاطمی و مرتضوی
ومصطفوی، که در
تسمیه ولایت
محمدی و تصوٌف
ایرانی، بنام
( پنج تن آل عبا)
میرسند . که هر
یک نام الهی
یکی از مقامات
شهودی، و رٌب الفصل
در نوع أخر بشری
هستند . و شاهدان
تجلٌیات شهود آخر،
خود( این
همانی) مشهود
خود را پیدا میکنند
. بخصوص در عقل
و امکانات و
کرامات بیشتر
برای تولد بهتر
بعدی بجهان، و
بالآخره با مرگ
قبل از مرگ بدستور
و تعلیم مقام
مصطفوی، (صورت
روح محمد)
بنور قائم ربٌ
النوع بشری میرسند،
که مسیح
توانسته بود بزیر
عرش قائم روح القُدُس
معراج نماید . و
محمد بالای آن
رفت ، و بنور قائم
رسید، و تا
زیر عرش ربٌ رحمان
معراج و اسراء
بیشتر نداشت . که
بخلق پیامبر
ولایت جدید
محمدی بازگشت
. و محمد خود
نیز تجسٌم انسانی
مقام الهی مصطفوی
گردید . تا نوبت
مهدی موعود محمد
و سوشیانت سوم
زردشت، در ۵۵ قرن
دیگر از امروز
برسد . که مهدی
موعود آخرین کامل
ولایت محمد، بجای
نور قائم، بعنوان
آخرین کامل ولایت
محمدی، به نور
رحمان بالای عرش
خواهد رفت، و
با شهود باز
برتر هفتم عرش
ربٌ برتر از
رحمان بخلق بازگشت
خواهد نمود . که
از خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
گردیده، و
صاحب ولایت هفتم
مهدوی شود . و
خود نیز تجسٌم
مقام نور الهی
قائم آخر
الزمان گردد . چون
بنور رحمان رسید،
که سالکان نوع
فوق بشری خود
را بنور رحمان
تا عرش ربٌ برتر
از رحمان میرساند
. که تماما متولدین
نوع فوق بشری،
همان شاهدان نور
قائم در نوع بشری
خواهند بود . و تا
أبد بی انتها
کمالات و
مقامات و تجلٌیات
الهی بالاتر، و
مهدی های موعود
بالاتر تا خداوند
الله أهورمزدا
در پیش هست . که بفرض
محال به (نور
الأنوار أهو)
یا عربی شده الله
برای زردشتیان
قریش بازگشت بخدا
را انجام داده
اند . که فرمان کن
فیکون همه انواع
را انجام داده
اند . که روح هر
أتم و ما دون أتم،
و نیز ارواح گیاهی
و حیوانی و
بشری و فوق
بشری تماما باید
بخداوند الله
و پس از کمالات
لازم باز
گردند . که انجام
خواهند، ولو بقیمت
تکرار مکرر کارماها
و زندگی های پر
عذاب جهنٌمی نوعی
در جهان .

قریش نیز
زردشتیان مهاجر
از ایران زمین
بیمن، سرزمین آباد
و بندر مهم پر
جمعیٌت قدیم
بود، که سپس
بمکٌه هجرت کردند
. که در نقطه خلوتی
عزلت نشینی کنند
. و محمد از معدودی
سالکان صادق زردشتی
قریش بود، که ابتدا
بشهود چهارم نور
مرتضوی و با پیر
نابینای
زردشتی خود
دائی خدیجه گردید،
که با نور
مرتضوی مسیح، ادامه
توسٌلات عبادی
داد، تا بنور
مصطفوی مسیح برسد،
ولی بالاتر بنور
قائم روح القُدُس
رسید، و خود تجسٌم
انسانی مقام الهی
مصطفوی شد . که محمد
گفته است باکمک
مسیح بود که بنجات
و نور قائم و
عرش رحمان رسید
. و یا میگفت در
ملکوت و دوره سلوک
خود، همیشه فرشتگان
الهی بیشتر به
علیٌ، یعنی
همان تجسٌم
مجدد روح مسیح
آشنائی داشتند
. زیرا روح مسیح
تجسٌم تازه
علیٌ را پیدا
کرد . که همیشه محمد
یاد آور آن بود
. و دیگران سالکان
ولایت ششم جدید
محمد نیز بنور
قائم و شاید عرش
رحمان رسیده و
میرسند . اگر
که سالک محمدی
تمام شهودهای مقدماتی
پنج گانه ولایتهای
پیشین خود را تجدید
شهود کرده باشد
. که با هر شهودی
تجلٌی الهی عقل
و کرامات
حیاتی بیشتر
یافته ، که با شهود
قائم و عرش
رحمان در
بازگشت بخلق، و
هر کامل محمدی،
از هم اکنون هزاران
برابر عقل
مادی نوع بشری
را دارد . تا هفت
هزار سال بعد در
نوع فوق بشری و
ولایت مهدوی، و
تجدید شهودهای
ششگانه نوع بشری،
بشهود هفتم نور
ربٌ رحمان برسد،
و با شهود و بهشت
هشتم عرش ربٌ
برتر از رحمان
، بخلق نوع فوق
بشری باز گردد
، و میلیونها برابر
عقل نوع بشری داشته
باشند . که از
نوع بشری( سه بُعدی)
تن و ذهن و
روان، بموجودیٌت
چهار بُعدی نوع
فوق بشری، تن و
ذهن و روان و روح
الهی (بُعد
چهارم) خود میرسد
. که گوئی روح الهی
عضوی تازه در
موجودیٌت
انسان فوق بشری
باشد . و از شهود
عرش ربٌ برتر از
رحمان، کرامات
بیشتر و
الهامات الهی
ولایتهای الهی
بالاتر، و
تجلٌیات انوار
الهی بالاتر
را شایسته میگردد
. و مدام کرامات
بالقوٌه خود
را بالفعل میکند
. و تولدات بهتر
نوعی مییابند
. چه در کره زمین
یا کرات دیگر کهکشان
راه شیری .

در چنین شرایط
سلوکی هر سالک
در تسلیم
ولایتهای
الهی خود
(سلیمانی) میشوند،
که در ولایت محمد
این مقام برتر
را ( سلمان و
مسلمان) یا مؤمن
امٌی شده است . و
هر یک محمدی زنده
برای چند سالک
احتمالی خود(
سلمان) واقعی و
(عبد الله) واقعی
میباشد . افسانه
های تورات در
باره سلیمان
در دین و قوم یهود،
گوئی سلیمان
پادشاه سیاسی و
چون پدرش داود،
پادشاه جنگی و
نظامی بوده
باشد . که در
گذشته ها هنوز
رژیم های
سیاسی و نظامی
نبوده و
اولیای الهی چون
پادشاه قوم و پیروان
خود بوده است . معجزات
و قدرتهای
الهی و
سحرآمیز
سلیمان و موسی
و تمام انبیا،
همان امکانات الهی
جدید به
کاملان الهی ولایتها
است و تا زنده باشند
. که برای سالکان
خود معجزه میکنند
. و زبان خداوند
را برای سالک دارد
. و قطعا معجزات
مبالغه شده پیروان
همه انبیا
بصورت مادی نمی
باشد . بلکه در
رؤیا برای سالکان
صادق آنها از
خداوند می
بینند . چون پیر
کامل حسینی
پیامبر زنده هر
سالک میباشد . گوئی
سلیمان سیطره
بر نیروهای طبیعت
و یا شناخت زبان
حیوانات و معجزات
دیگر داشته، که
همان قدرتهای حیاتی
بکاملان از
بین سالکان خود
میرسد . معجزه ملکه
سبا در یمن یا حبشه،
و با تخت
سلطنت روحانی او
بر مردم خویش،
بوسیله (
هُدهُد )
پرنده سمبول
یک کامل الهی
بود، که توانست
یک کامل بدین
قبلی بودا را معتقد
بولایت برتر زردشتی
سلیمان کند . و سالکان
در حکم زن پیامبر
خود بوده ، ومردان
بحکم پیامبری
تازه نفس، چند
سالک خود
میگردند . و
همیشه ابلیسان
زنده زمان آخوندهای
قشری ادیان و
مذاهب قبلی، خود
را در نقش
برهمن و مقدٌس
نشان میدهند که
أهریمنان زنده
ای میباشند . و قاتلان
انبیا که بدترین
قهقراهای الهی
ویژه قشری های
مذهبی در تمام
ادیان سلوکس ششگانه
میباشد . پس
دوچار قهقراهای
نسخ و مسخ
بدتر در جهان جهنٌمی،
چون دیگر حیوانات
میگردند . و
شاید نیز بدتر
از نسخ و مسخ
بدرجه فسخ و
گنیدگی گیاهی میروند،
تا دوباره از نردبان
انواع و
هزاران هزار
سال، خود را
بنوع بشری وهمین
ولایتهای ششگانه
نوع بشری برساند،
که با شهود
ششم نور قائم بانواع
فوق بشری تا
خداوند بروند،
که روح هر أتم
نیز خواهد رفت
.

زبان
حیوانات را هر
تجربه کرده و
عامل سلوکی، با
عقل و الهامات
لدنٌی الهی، زبان
حیوانات را نیز
می فهمد . که سلیمان
وهر کامل الهی
همه ولایت ها
میتوانند زبان
حیوانات را بفهمد
. که در واقع
اولیای الهی زبان
انسانهائی که
همچنان در
حیوانیٌت بشری
هستند می فهمند
. چون میتواند آنان
را هدایت بمراتب
عقلی و الهی برسانند
. و هدهد پرنده در
خدمت جادوئی
سلیمان، همان کاملان
هدایت شده در
خدمت پیامبر
زنده خود میباشند
. محمد در تعلیمات
ولایت خود
برای سالکان خویش،
همیشه مسائل روحی
و مقامات برتر
الهی را، بنام
انبیای یهود معروف
اعراب بکار
میبرد . و از زبان
آنان حکمتهای عقلی
خود را بیان میکرد
. و فراوان انبیای
متفاوت در
مقامات الهی، هر
یک ولایت الهی
مستقل خود ، در
سطح ولایت
زردشت یا مسیح
یا محمد را
دارند . و
درجات الهامات
لدنٌی متفاوت
و قدرتهای شناخت
زبان و عقل
تمام سطوح
عقلی پائین تر
از خود را میدانند
و حکمت
های بالاتر به
عنوان عرفان و
حکمت تازه و
برتر را برای
آنان میگوید . شاهدان
عرش رحمان در بازگشت
بخلق، باز
باهم تفاوتهای
عقلی و
تجربیٌات
سلوکی و شهودی
دارند . زیرا هر
یک درجاتی از پاکسازی
روان در تخلیه
و تحلیه داشته
اند، پس
الهامات لدنٌی
متفاوت از همان
مقام شهودی واحد
دارند . سالکان
برای نجات سلوکی
باید شرایط لازم
را تأمین کرده
باشند . که کسی نمیتواند
مطلقا معایب روان
حیوان بشری خود
را پاک نماید . پس
خداوند نیز (
در حدٌ کفایت در
شرط کافی) از پاکسازی
روان، سالک را
بنجات و حتی به
مقام پیامبری در
بازگشت بخلق میرساند
. تا دیگر معایب
روان خود را در
تولدات فوق بشری،
و باعقلهای عظیم
تر بتواند پاک
نماید . ولی
همیشه بقول محمد،
با کمتر از ده
در صد پاکسازی
از معایب موجود،
بنجات نوعی و
تجلٌی شهودی بالاتر
میرسد . و تفاوت
احوال و عقل کاملان
الهی امروز در
تولد نوع فوق
بشری، در فصول
و قد رتهای عقلی
و حیاتی متفاوت
خواهند بود . و
خداوند هیچ دو
موجودی را
مطلقا مانند هم
نیافریده، و
مانند خودش که
( فرد واحد) در نوع
مطلق خود میباشد،
و هر موجودی نیز
واحد نوع خود
مبباشد . و تقسیم
بندی انواع و
مراتب برای تسهیل
تعلیم و تفهیم
انسانها میباشد
. و حتی أتم ها تفاوتهای
زیادی در مقدار
کمٌی و کیفی در
کوانتوم ها و جزئیٌات
درون أتمی و
أثیری و تحت
أثیری خود دارند
.

پس پیر کامل
حسینی زنده بمعرفی
خداوند برای طالب
لقای الهی در
سلوک هر یک از
ولایتهای ششگانه
برای چند سالک
خود پیامبری
مینماید . و
زبان خداوند برای
سالکان خود
میباشد که
قرآن ناطق است
. و بقول فردوسی
چو فرمان یزدان
چه فرمان شاه،
که هر وعده و
وعید او
بسالکان و
مخالفین خود، دقیقا
تعهدات الهی برای
آنان خواهد
بود . زیرا پیر حسینی
این همانی مقام
الهی آخرین شهود
خود را دارد . که
کاملان محمدی این
همانی قائم را
نیز دارند . که
آغاز با این همانی
حسینی برای سالک
میباشد، و تا نور
قائم، همچنان
این همانی مراتب
الهی بالاتر
تا شهود عرشی خود
را دارد . که
قرآن ناطق و
عقل الهی است . و
این همانی (
قرآن یعنی دو قرٌه)
شهودی محمدی قائم
و عرش رحمان
را برای سالکان
خود نمایندگی مینماید
.

خاتم انگشتری
سلیمان أمری سمبولیک
از اراده پیر کامل
الهی است . و گاهی
کاملان الهی انگشتر
معینی را
بسالگان خود میدهد
که بیاد پیر باشند
. و مکتب و طریقت
اورا برای سالکان
دیگر معلوم
کند . سرکشی از دستور
پیر برای سالک
سوگند خورده، در
حکم شرک و
جهنٌم های
بدتری است . بخصوص
دستور مرگ قبل
از مرگ پس از
شهود پنجم مصطفوی
سالک ، که طلسم
سالک است . و باید
گشوده شود، که
به نور شهودی تازه
کلید بازشدن
عرش مقام الهی
بالاتر برای سالکان
میباشد . و(
خاتم) سلیمان
وهر سلمان کامل،
سمبول معصومیٌت
انسان کامل از
هر مقررات
حلال و حرام دوره
سلوک، و یا
انجام هر گونه
اعمال عبادی بیشتر
است . و همان آخرین
وظیفه حاجیان
در حجٌ کعبه ، و
نیز در ( حجٌ أکبر)
شهود نور قائم
است . که (تقصیر
)گفته میشود . و
این تقصیر
اجباری است، که
پایان شرایط محدود
کننده سالک در
دوره سلوک میباشد
. که سلوک پایان
یافته است . و بدون
تقصیر اصطلاحا
حجٌ نیز باطل است
. که معمولا چند
موئی را قیچی میکنند،
که در دوره سلوک
چنین آرایش و
خود سازی برای
سالک حرام بوده
است . داستان سرقت
خاتم سلیمان، سمبول
کار هر آخوند
و سالک نیمه راه
هر پیامبر میباشد
. که أنگشتری
را انگشت خود
میکند، و خود
را مقدٌس وانمود
مینماید . پس
بدترین
سرنوشتهای مجازات
الهی را دارند
. (منطق الطیر)
سلیمان زبان دانی
پرندگان، یعنی
سالکان آماده پرواز
بمعراج های الهی
میباشد . که بسختی
کلام پیر را
میفهمند، و
پیر تنزیل منطقی
به زبان هر
سالک بخصوصی مینماید
و استدلالی میکند،
تا سالک بفهمد
. و در رهروی سلوکی
ادامه بدهد . پس
با سلوک الهی
پیامبر و پیر الهی
خود، میتوانیم
از حقارتهای نوعی
بشری بکمالات الهی
انواع فوق
بشری رسید . و
الاٌ بار دیگر
مار و مور
کارما خواهد بود
. تا چه هنگامی با
بلایای زندگی
های نوعی در
جهان، تبدیل بفرشته
الهی شوند، که
باید تجلٌیات
الهی را کسب
نمود و این همانی
الهی تجلٌیات
الهی را یافت .

M219

پاک دلی
و پاک روانی

اولیای
الهی کاملان
بازگشته بخلق
و پیامبران
زنده هدایت
کننده سالکان
طالب لقای
الهی و شهودی
پاکروان گفته میشوند
. و نیز فراوان
نام و توصیف
نیکوی دیگر
اینان، که تا
زنده هستند
مقام الهی برای
سالکان خود را
دارند . و پس از مرگ
آنان کاملان دیگری،
که مورد تربیت
الهی قرار گرفته
اند، اعتبارات
الهی برای توسٌل
عبادی و اطاعت
از دستورات دینی
سلوکی میباشند
. این پاک
روانان الهی شده
، قبلا سالکان
مستعد و صادقی
بوده اند، که سرسپردگی
پیر الهی خود
را داشته و تزکیه
نفس و پاکسازی
روان از عقده
ها و عقیده ها
کرده ، و ترک
صفات نوع بشری
خود را نموده
اند، رفع معایب
و مفاسد کرده
و اصلاح و پاکسازی
و تأمین
کمبودهای ضروری
و شرایط لازم
برای شهود نهائی
فراهم نموده
اند . که بشهود نهائی
واجب الهی خود
رسیده اند . که کاملان
ولایت محمدی
با شهود ششم نور
قائم روح القُدُس
و عرش رحمان
شهود هفتم خود
بمقام پیامبری
مانند محمد
کاشف این ( دو
قرٌه) و خورٌه شهودی
هستند . که (
قرآن) معجزه محمد
اینان هستند
که بآنها
رسیدند . و نه قرآن
عثمانی که چهل
سال پس از
وفات پیامبر، آنرا
بدون صلاحیٌت و
مأموریٌت الهی،
از برخی کلام محمد
نوشتند . و
بعکس اینان
تمامی آخوندهای
مذهبی در همه ادیان
غیر سلوکی، که
بدون پاکسازی روان
در سلوک، و تأیید
خداوند در
شهودها، و
بدون کسب صفات
جدید الهی از اولیای
الهی زنده بمعرفی
خداوند، ادٌعای
روحانیٌت و(
آیت) اللهی
میکنند . یعنی(
آیدی ) از خداوند
و معجزه ای
الهی هستند . در
حالیکه منفورترین
انسانها از نظر
مراتب الهی میباشند
. آخوندها بزور
پر روئی و ریاکاری
در ظاهرخود، و
برپا نمودن
حکومت های
دینی هر ولایت
فقیه، بنام خدا
و پیامبران
خود، عقاید
باطل و
نظریٌات ذهن و
روان عقده ای
خود را بر پیروان
جاهل خویش تحمیل
نموده اند، و بزور
شمشیر و اینک با
مسلسل و شاید
با بمب أتم، برای
تثبیت مقام
وهمی الهی خود
ادامه میدهند
. و در تمامی کشورها
و ملٌت ها نقش
روحانیون
فاسد و آلوده روان
دیده میشود . اینان
با تظاهر دروغ
روحانیٌت، که دروغ
گفتن مداومی
بخداوند است، بدترین
گناهان را از
نظر الهی دارند
. که پیامبر
آنان را ابلیس
در لباس کاذب روحانیٌت
میداند . که شرک
خدا و تنها گناه
نا بخشودنی
خداوند
مینمایند . آنان
معتقدند که خداوند
ناچار میشود، همه
را ببخشد . و
حتی نظر خداوند
را تابع نظر
خودشان و خلق خدا
میگویند . در
حالیکه خلق خدا
تنها کاملان الهی
پاک روان زنده
هستند . که خلق و
تولد دوم الهی
خود را دارند . و
نظر آنان برای
سالکانشان، همان
نظر خداوند است
. و نه اینکه آخوند
و حتی تمامی مردم،
چه نظر و عقیده
ای داشته باشند
که خداوند
تابع آنها
باشد . نظر
مردم عوام یا
اکثریٌت آنها هیچ
نزدیکی بهدف الهی
ندارند، چه رسد
که معمولا هیچ
گاه رهبران دینی
و سیاسی و
اجتماعی
اهمیٌتی بنظر عوام
و اکثریت
بعنوان مخلوقات
خدا نمیدهند . مگر
وقتی که نمایش
کاذب دمکراسی و
انتخابات
مطرح باشد . که با
یکایک مردم
کوچه و بازار
دست میدهند، و
وعده پول و
رفع بیکاری و
مشکلات آنها و
وعده های تو
خالی میدهند . یا
یک وعده غذا
فقرا را مهمان
میکنند، که خود
را دوستدار انسانها
وانمود کنند . و
پس از پایان
انتخابات هیچ
کاری بمردم ندارند،
مگر برای گرفتن
مالیٌات بیشتر
ببهانه های
انجام وعده
هائی که داده
اند ، ویا خود
و یا خمس و
زکات دینی
بگیرند .

بنا
بر این انسان
کامل خوش ذات
و پاک روان تنها
روحانی و الهی
میباشند . و
روح آخوندها بد
ذات و أهریمنی،
و حتی قول پیامبر
حرام زاده هستند
. حتی اگر از
اولاد اولیا و
پیامبران الهی
باشند، که چون
پسر نوح با
بدان بنشستند و
خاندان نبوٌت خود
را از دست
داده اند . حتی اگر
آخوند حرام
زاده ای مادرش
را برای پدرش
عقد شرعی بی
سروته کرده باشد
. و الاٌ طفلی
که آخوندی
مادرش را برای
پدرش عقد شرعی،
و در واقع غیر
شرعی و غیر
الهی کرده باشد
حرام زاده
نیست . طفل چرا باید
حرام زاده شود،
که بقول محمد،
گناه زنای
والدین بعهده
رختخواب آنها
میباشد . چون مانند
دیگر حیوانات
یک عمل طبیعی
و گاهی بناچاری
و فشار عقده
ها و کمبودهای
جنسی انجام داده
اند . انسانهای
مذهبی قشری در
عقاید دینی و
غیر الهی، برحسب
( عهد الست) تولد
بشری پیشین، که
اینک در این فصل
نوع بشری بهتر
و با عقل و
کرامات باز بیشتری
هستند، که توانستند
تن و ذهن و
روان تولد بشری
کنونی خود را داشته
باشند . و با
عقل و اختیار
آزادی که در
بهشت چهارم کنونی
خود دارند، در
انتخاب راه خدا
برای آینده
بهتر، انتخاب
راه خواست های
نفس حیوانی
هوسباز خود را
برگزیدند . چه بدتر
که روان پر
عقده و فاسد آخوندی
را فرمان برداری
میکنند . پس هر
کس مسؤل کار خود
در زندگی
میباشد . انسان
اختیار الهی
دارد که سلوک
الهی و اصلاح روان
خود بکند، و
یا جهنٌم پروری
آینده خود را
نماید . زیرا هر
کس همان میدرود
که کشت .

در عرفان
پاک دل را یک روح
الهی و یا دریای
نور و پیامبری
زنده برای سالکان
خود میدانند، که
هر پیر کامل حسینی
چنان پیامبری است
. که او را
دریای
روشنائی و نور
و لنگرگاه
الهی برای پناه
جویان و نجات از
غرق شدن در جهنٌم
ها هستند . و یا آینه
خداوند و
دارنده
پادشاهی الهی
برای چند سالک
خود بوده و
وسیله دریافت
الهامات لدنٌی
و حکمتها و عقلهای
الهی نوع فوق بشری
و از بالای عرش
رحمان میباشند
. که میتواند
آن داده های
عقلی الهی را
بدیگران باور
کننده منتقل نمایند
و یا استدلال آنها
کند . که برای هرکس
برحسب قدرت فهم
و عقل او راهنمائی
میکند، که باز
در انتخاب آزاد
شنوندگان است
که میتوانند
بپذیرند یا انکار
کنند . تا چگونه
فهمیده باشند
و یا عقده های
روانی آنان
چگونه دخالت
در درجه فهم
آنان کرده باشد
. زیرا انسان
در گفتن و
شنیدن دیگران،
عملا خودش را فهمیده
و نه گوینده و
نویسنده را . و
نصایح آنان
همان ( نُصح بنی
اسرائیل) کاملان
معراج و اسراء
نموده بعوالم الهی
وشهودی
میباشد . که درهر
ولایت سلوکی
در سطح مقامات
شهود تجلٌیات الهی
خود نصیحت میکنند
. و تنها برای سالکان
سوگند خورده
در تسلیم سلوکی،
دستورات و
احکام دینی میدهد
. که همان دستورات
خداوند میباشد
. بقول فردوسی
چو فرمان یزدان
چو فرمان شاه الهی
است . ملاٌی
رومی کامل الهی
را پاک دل، دارنده
جوهر الهی
میخواند . گوئی
هرچه دیگران
دارند سراسر عَرَض
میباشد . موقٌت
و فاسد و یا بی نتیجه
برای تکامل
روح انسان است
. پس جوهر ذات
أصل الهی انسان
در شهودها
نصیب
انسانهای سالک
صادق میشود . که
شهود برتر، بخصوص
بازگشت تکاملی
بخلق اولیای الهی
ولایتهای
بالاتر، بقول محمد
أشرف از
انبیای بنی اسرائیل
هستند . یعنی بالاتر
در الوهیٌت و شریف
تر از دیگر کاملان
الهی ولایتهای
قبلی میباشند
. که انسان شریف
دارای شرافت
الهی و قدرت
اشراف عقلی و
درک بیشتر
دیگران و از همه
طبقات زیر دست
هستند . گوئی از
بالای قلٌه
بلندی و کوه بر
دیگران نظر
میکند، و بر
آنها نیر احاطه
عقلی دارد .

تزکیبه نفس
و پاکسازی روان
عقده ای و
حیوانی انسان بشری،
شرط اول
احتمال رسیدن
بمراتب شهود
الهی، و نجات
از نوع بشری، و
یا خطر احتمال
قهقراهای کارمائی
میباشد . که سالک
در تخلیه و
پاکسازی روان
بشری، تمام صفات
حیوانیٌت های
گذشته نوعی و
حتی صفات
همچنان حیوانی
نوع بشری را که
بهشت چهارم
هرکس در این تولد
میباشد رها
میکنند . و پس
از تخلیه و
تجرید آن و
مجرٌد نمودنش
از کمپلکس ها
و عقده ها، که معایب
هر روان میباشد
. و یا تأمین
کمبودهای لازم
و اصلاح انحرافات
عقیدتی و
هوسهای بشری و
عقده های سیاه
روان ناخود
آگاه، که مسؤل
کشش های فکری
و رفتاری آنها
است . که روان درمانان
پزشک در
بیماران خود
بعقده های روان
آنان توجٌه
دارند . که با داروهای
فلج کننده مغز
و اعصاب و
تفکٌر بیمار، و
یا حتی با
الکتروشوک و
نصایح فراوان
بیمار را تنها
أندکی از
عوارض بیماری روانی
آنها پائین میآورند،
که کمتر مزاحم
دیگران بوده باشند
. زیرا دیگران میخواهند
از بهشت چهارم
زندگی نوعی کنونی
خود استفاده کننده
. ولی برخی
بیمار روانی مانع
آنان میباشند
. سالکان ولایتهای
شش گانه پس از تخلیه
و بموازات آن
با تحلیه به
صفات الهی به
هدایت و دستورات
پیر کامل حسینی
ره رفته بمعرفی
خداوند، بصفات
الهی جدیدی
مبرسند . که معمولا
تماما عکس صفات
حیوانی پیشین
آنها است . که تخلیه
و تزکیه نفس
آنها صورت گرفته
است . و صفات الهی
تحلیه و حلاوت
و زیبائی در
صورت و سیرت
سالکان شاهد و
کاملان الهی نجات
یافته، سخت مورد
نیاز ژنتیک
روحی انسان
برای تولد بهتر
فصل نوع بشری و
یا در فصل بهتر
نوع فوق بشری
آینده میباشد
. آنگاه سالکان
موفق در تخلیه
و تحلیه روان خود،
بتجلیه های الهی
هفتگانه
شهودی میرسند
. که در شش
ولایت سلوکی بدان
میرسند . و هر
یک از آنها را در
یک تولد بشری
بهتر، میتواند
پس از تجدید شهودهای
قبلی، موفق
بشهود تازه
گردند . که اگر از
پرده مرگ قبل
از مرگ نیز
گذشته باشند . پس
متولدین بشری
کنونی، ندانسته
درجاتی از پیامبری
و کمال نوعی و
مورد عنایت الهی
بوده اند . که تولد
بهتر کنونی را
یافتند . و احتمال
رسیدن بنجات از
نوع بشری را ، در
کرامات بالقوٌه
خود دارند . اگر
که پاکسازی سلوکی
در صفات نوع بشری
خود کنند ، بهدایت
خداوند و پیر الهی
خود بنمایند . زیبائی
صورت و سیرت
انسانها و
کمال اندام و
اعضای تن، دلیل
پیشرفت روحی بیشتر
آنها از
تکاملات تولد
پیشین میباشد
. و زشت رویان و سیه
چهره گان و هر
نقص در اعضای تن،
همچنان
درجاتی از
معایت در روان
نوع بشری خود
دارند . که بیشتر
باید مورد توجه
انسان برای پاکسازی
عقده های روان
باشد . که از لحاظ
ذهن و روان
زیبائی و کمال
را مییابند، و
در تولد بعدی،
این کمبودهای موجودیّت
بشری کنونی را
نداشته باشند
. اگر اکنون عمیق
تر پاکسازی
سلوکی و با
عشق و ایمان
بکنند، و عشق
و همٌت و کوشش
یعنی هوم و
اوم و توسٌلات
عبادی و انجام
دستورات پیر کامل
را بهتر اجرا کنند،
تا در تولد بعدی
سفید روی و سالم
از عوارض حسی
و بدنی، چون نا
بینائی یا کم عقلی
و غیره، که نتیجه
فزونی معایب روان
باشند . که کمتر
توانسته
بودند در زندگی
نوعی قبلی خود،
استفاده از سلوک
الهی برای
پاکسازی و کسب
صفات الهی بنمایند
. و یا در نوع فوق
بشری که با شهودهای
هفتگانه، به
نجات و کسب رضایت
و( بدای الهی) رسیده
اند، باز در
فصول بالاتر نوع
فوق بشری باشند،
که (ذخیره آخرت)
بیشتر برای خود
در ژنتیک روحی
خویش فراهم نموده
اند . کاملان
الهی در
رؤیاهای شهودی
خود نمونه
هائی از
زیبائی نوع فوق
بشری را، به
زبان و عقل قابل
فهم و دید انسان
بشری است، از خداوند
می بینند . که
مشوٌق آنان
برای ادامه پاکسازی
روان گردد . زیبائی
نوع بشری نسبت
بزیبائی نوع فوق
بشری، مانند
زیبائی نوع میمون
برای نوع بشری
زشت میباشد . و یا
نوع خوک و خرس
نسبت به میمونها
زشت هستند . زیرا
زیبائی و زشتی،
مانند دیگر
صفات حیاتی
دیگر ، تماما نسبی
و متناسب ساختمان
ناخودآگاه
انسان است . که چقدر
صفات غیر الهی
دارد، و چقدر صفات
الهی تازه یافته
است . هرکس با تکاملات
تولدات گذشته،
کرامات بالفعل
و بالقوٌه بیشتر
و بهتر را که
تنها در تکامل
طبیعی و خیلی
بیشتر در تکامل
سلوکی با ولایتهای
الهی قبلی داشته
است، که اکنون
نیز بیاد
ندارد . و اینک باید
این کرامات بالفعل
را صرف تحقٌق
و بالفعل کردن
کرامات بالقوٌه
نماید . که مورد
نیاز تولد بهتر
بعدی است . و
حتی کیفیٌت و
کمیٌت این معایب
و روان هر طفل
انسانی، سازنده
تن و ذهن و
روان او در
رحم مادرش میباشد
. زیرا یک مادر اولاد
متفاوت در
کرامات دارد، که
ربطی به روح
مادر ندارد . که
هر روحی پرونده
ژنتیکی خود را
دارد . که در نوع
بشری میتوان
بعرش رحمان
رسید . که مدرک پاکی
نسبی روان انسان
پیامبر شده میباشد
. تا بقیٌه
پاکسازی های عمیق
تر را در نوع فوق
بشری عاقل تر
بطور عمیق تر بنماید
. که همیشه بقول
پیامبر بنقل از
خداوند، با هر
قدم پیشرفت سلوکی
سالک خداوند نیز
ده قدم جلو میآید،
تا سالک زودتر
بلقای الهی خود
رسیده باشد . پس
با حدٌ کافی و
شرط کافی از پاکسازی
روان و کسب شرایط
لازم بنجات رسیده
میشوند . و بی
نهایت انواع فوق
بشری برای یک روح
فردی هست که
بتوانند اینک
که نمیتواند مطلقا
پاک روان باشد،
پاکسازی ذات
خود نمایند . که
پاکی مطلق
مختص خداوند میباشد
. ولی هر درجه پاکسازی
روان، گاهی
هزاران برابر
صفات قبلی، احوال
الهی پیدا
میکند . بطوریکه
کسی از عزیران
این انسان کامل،
اورا باور نمی
کنند . و ابراز نفرت
بوی نیز
میکنند . زیرا ترک
مذهب و عقاید باطل
آنها کرده است
. در حالیکه کامل
الهی برای
آنان و حتی افراد
دیگری، سعادت نجات
از نوع بشری را
میخواهند، که نصیحت
آنان بسلوک الهی
مینمایند . لذا
روشن است که سلوک
الهی برای پاکسازی
روان و بهبود
ماهیٌت و ذات روحی
هر کس، تنها هدف
خداوند از
آفرینش او و
هر موجودی در جهان
است . که هر أتم
نیز روحی دارد،
که با دریافت
کوانتوم ها که
عوالم نوعی پائین
تر هستند، خود
را بانواع بالاتر
أتمی و
مولکولی و
ژنتیکی و
سلٌولی و
اورگانیک، بمرحله
انواع گیاهی و
حیوانی و فصول
فراوان نوع بشری
برسند، تا ببی
نهایت انواع فوق
بشری تا الله
أهورمزدا پیش بروند،
که بازگشت همه
بسوی خداوند است
. که چنان نیز
خواهند کرد . ولو
بقیمت تکرار مکرر
کارماهای نسخ
و مسخ و فسخ و
رسخ و وسخ در جهان
باشد . و نجات از
این خطرات تنها
سلوک الهی با ولیٌ
الهی زنده بمعرفی
خداوند در
رؤیا میباشد . ونه
مراجعه بهر آخوند
در هر مذهب و
دینی، حتی اگر
براستی از
عوامل الهی باشند،
ولی مناسب مشکلات
روان طالب لقای
ذالهی نباشند
. و در واقع در هستی
چیزی هم موجود
نیست . که همه موجودات
دارای روح و تکامل
فطری میباشند
. و همه ذاتا
(شبنمی) روحی الهی
بوده، که از
دریای روح
الأرواح در
أزل جدا شده
اند . و پس از عبور
از انواع
(قطره) ای شده بدریای
خداوند باز
گردند . و تن
موجودات خود
نیز همان أتم
های دارای روح
و با هدف أبدی تکامل
میباشند که
هدف خود را دنبال
میکنند . و بقول
عارفان در
هستی غیر از
خداوند کسی
نیست . و
موجودات
فرشتگان نوعی خداوند
هستند که قدر خود
را نمیدانند . و
کرامات بالفعل
بیشتر تولد نوعی
خود را تلف
میکنند . که شرایط
لازم برای تولد
باز بهتر بعدی
و بی نهایت فوق
بشری بکار نمی
برند . عرفا میگویند
باید خانه دل و
ذات و ژنتیک روحی
خود را تهی از واقعیٌتهای
حقیر حیوانی و
بشری نمود، تا
قابل نزول (
اِجلال تجلٌی)
الهی در شب
قدر سالک در
مرگ قبل از مرگ،
ونزول دیگر
مراتب شهودی هفتگانه
میسٌر بشر
گردد . تجلٌیات
الهی آغاز از پیر
کامل حسینی جلیل
القدر بمعرفی خداوند
شهود نخستین سالک،
و نزول اجلال تجلٌیات
الهی بعدی، نهایت
در نور قائم، جهانی
از احوال الهی
جدید پیدا میکنند
. که قابل توصیف
شاهدان نیز نمیباشد
. که هر کس باید برود
و ببیند . و مشکل
انسان همان
عقل مادی و
استفاده از
اختیار الهی او
است . که اگر بخواهد
کرامات خود را
سوخت لذٌتهای بهشت
کنونی خود کند،
یا قسمتی از
آنرا صرف
تحقٌق و بالفعل
کردن کرامات بالقوٌه
خود نماید . راه
خدا یا راه أهریمن
. آینده الهی بهتر
فوق بشری و
بهشتی، یا کارماهای
قهقرائی مجدد
بانواع حقیر قبلی
در نسخ و مسخ و
بدتر میباشد .

اولیای الهی
زنده بازگشته بخلق
در هر ولایت ششگانه
سلوکی، تنها پاک
دلان و پاک روانانی
هستند، که آنان
را آینه انعکاس
نور الهی در صورت
و سیرت و گفتار
آنها میدانند
. که اینان ایجاد
کننده سطح فرهنگ
بالاتر نوع
بشری هستند، و
نه کسانی که
آینه انعکاس نور
خداوند نیستند،
که نشخوار عقاید
مردگان را میکنند
. و نام علم به
آن میدهند . گوئی
گوشت تن
مردگان را مدام
می جوند . و
تنها حافظ
فرهنگ الهی یا
همکان دین سلوکی
اولیای الهی بازگشته
بخلق در هر شش ولایت
الهی میباشند
. که نسلهای آینده
کاملان و نوع فوق
بشری را اکنون
آماده مینمایند،
که خود نیز ذخیره
آخرت بیشتر کرده
باشند .

تن انسان
در زبان و
حرکات دست و
پا، و تمام قسمتهای
بدن که ظاهرا انسان
باختیار خود
حرکت میدهد . یا
میگوید و میفهمد،
تماما بازیچه
ذهن و عقده
های روانی
میباشد . زیرا هرکس
تنها خودش را میفهمد
. و دنبال
رسیدن بارزوهای
عقده های خود
میباشد . تن تابع
ذهن و ذهن تابع
روان و روان با
تمام عقده
هایش، و یا پس پاکسازی
و کسب صفات الهی
تابع مدبٌر
الهی هر روح
سالک میباشد . این
عقده های مانع
و باعث انحراف
و انکار، خود صفات
نیکوی انواع قبلی
بوده، که برای
بشری امروز و
آینده مناسب نیستند
. و بطور منفی
عمل و تأثیر می
نمایند . ولی انسان
کامل و سالک صادق،
حتی از روز نخست
پیمان سلوک الهی
خویش در تدبیر
خداوند است . که
صحنه های زندگی
او تبدیل بکلاس
درس عبرت گیری
او میشود . که آنرا
نام ( بلایای سلوکی)
میگویند . و سالک
برای بلای
بیشمار
سپاسگذار تر
از خداوند میباشد
. تا عمیق تر پاکسانی
با صبوری و
ابراز عشق و ایمان
بخدا و وسیله الهی
خود نموده باشد
. اراده و
خواست سلوک از
سالک صادق است،
وهدایت برای رسیدن
بتوفیق شهود
با پیر الهی بمعرفی
خداوند میباشد
. و پاداشهای الهی
نیز با خداوند
است . که پاداش
ها بصورت سیل رحمت
برای سالکان و
کاملان میرسد
. ولی سیل نعمت
های مادی خاص غیر
سالکان و حتی دشمنان
خدا میباشد . و
در هر مرحله شهودی
و سلوکی، سیل عظیم
تری از رحمتها
و الهامات الهی
و احوال بی
سابقه ای در
سالکان و
کاملان پیدا
میشود . بحدّی
که خود را
شایسته این همه
رحمت از
خداوند
نمیدانند . و
همچنان خود را
فقیر داده های
خداوند میدانند
. و دیگران بخصوص
سالکان با خود
را امانت های و
حتی عیال و اولاد
الهی میدانند .
بقول محمد عیال
خدا میباشند . که
حتی موری را
آزار نمیدهند
. که آنهم جانی دارد
و راه تکامل أبدی
خود را میجوید
. وعده پیر کامل
وعده الهی است،
چون قرآن ناطق
و گویای واجب
برای تقلید سالک
میباشد . که دو قرٌه
شهود آخر ولایت
ولایت محمدی
را دارد . ولی ترک
پیمان در سالکان
بی وفا، مجازات
الهی شدید تر از
آخوندهای مشرک
از خداوند می
بینند . مگر بازگشت
بولایت و
فداکاری بیشتر
نشان بدهند .

بقول عرفا
دل پاک جای ثبت
قوانین و
احکام الهی، و
نقش انوار
مراتب
تجلٌیات الهی
میباشد . و بقول
پاسکال دل
اساس و وسیله
بدون واسطه
انسان با
خداوند است . که
دل پیر کامل بمعرفی
خداوند میباشد
. و شهود حسینی سالکان
در همه ولایتهای
ششگانه برای
سالکان خود
میباشد . و
معمولا اشاره
ای برای عاقلان
کافی است . ولی فراوان
از عشق الهی گفته
شده، که هربار
تکرار بیشتر داستان
این عشق برای دیگران
بی خبر از عشق الهی
خود، همیشه تازه
و دارای آثار
عقلی واحوالی در
دیگران میباشد
. اگر گوش دل
باز بوده و
چشم دل بغیر
از راه الهی دوخته
نبوده باشد .

M220

تاریخ
تحوّل عرفان
الهی

از نظر
بررسی
انسانهای غیر
سالک در راه و
مقصود الهی، تاریخ
عرفان و گذشته
أنبیا یک
جریان نشخوار
فکری و بی أثر
در تکامل
انسان و جامعه
بشری میباشد . که
از لزوم تکامل
ژنتیک نوعی خود
خبر و اعتقاد ندارند
. و بجای
رساندن
شایستگی نوع فوق
بشری، آینده خود
ر ا نیز در
جهان، شایسته
کارما های
مربوطه و
تکرار گذشته
ها در آینده
های نوعی در
آینده آنها
میشود . و الاٌ
عرفان و شناخت
خداوند و
آینده های زندگی
مکرر در جهان،
در عرفان عملی
یا سلوک الهی میباشد
. که عرفان تحول
و تغییری از روز
نخست تا کنون نداشته
است . و در اساس و
اصول همیشه یکی
بوده . تخلیه از
صفات پلید
انسانی و تحلیه
بصفات الهی بتقلید
و آموزش پیر
کامل بمعرفی خداوند
. و بالأخره رسیدن
بتجلیه های
هفتگانه میسٌر
نوع بشری، و
درهر شش ولایت
سلوکی طریقتهای
عملی
پیامبران اولی
العزم ششگانه،
و مجموعه
کاملان الهی
هریک از این ولایتهای
سلوکی است . اما
تحوٌل بمعنی تغییر
حال انسان سالک،
در هر ولایتی
و همه مراتب شهودی،
با جریاناتی
متفاوت و برحسب
احوال سالکان میباشد
. که هر درجه برتری
تکامل روحی، هزاران
درجه برتری
احوالی دارد . و
حتی هر شاهد تجلٌیات
الهی، خود نیز
تنها در احوال
شهودی و رؤیائی
و عقلی و
الهامات لدنٌی
تحوٌل دارند .

عرفان
شناخت و معرفی
از حقایق الهی
نا شناخته، همان
آینده های
نیامده انواع فوق
بشری برای سالکان
و کاملان نوع بشری
است . که پس از تجدید
شش شهود نوع بشری،
بشهود هفتم
نور ربٌ رحمان
و شهود هشتم
عرش ربٌ برتر
از رحمان، از
هزاران برابر
عقل بشری
بمیلیونها
برابر عقل
بشری میرسند . که
نام فرشته الهی
برای آنها
ناچیز است . همه
انبیا و
کاملان ولایت
ها سرسپردگان
کاملان و
سالکان ولایت
برتر بعدی
هستند . اما تاربخ
تحوٌلات
ظاهری
ولایتهای
سلوکی، از ولایت
آدم کیومرث
آغاز میگردد، که
هشت هزار سال
پیش در قوم آریائی
مهاجر از جنوب
سیبری
بهندوستان
بوده است . ولی
قبل از کیومرث
آدم، همچنان خداوند
برای
انسانهای
بشری ابتدائی،
که همجنان در حیوانیٌت
نوع بشری بوده،
ومعاف از
عبادات وسلوک
الهی بودند، نیز
برای خود
مربٌیان الهی
و روشهای
عبادی داشتند
. گرچه بصورت
پرستش
حیوانات یا هر
شییء دیگر
بوده است . که آنان
را از لحاظ
تقرٌب عقلی و
احوالی بسوی خداوند
در تولدات
بشری بعد، آماده
تولد در عصر
ولایت آدم
میشوند . که شاهد
شهود اول حسینی
پیر خود شده، و
با با مرگ قبل
از مرگ در صورت
بازگشت بخلق و
بیداری از خواب
مرگ، بشهود دوم
نور حسنی در تسمیه
محمدی برسند . که
هر زمان
خداوند این دومقام
همیشه انسانی
را زنده در جهان
دارد، که در
تجسٌم انسانی
باشند . و تنها مورد
شناسائی
سالکان خود
میباشند . اصطلاحا
آدم کیومرث
پدر و مادر
نداشت . یعنی
پیر حسینی وامام
زمان حسنی
نداشت . که تربیت
او کنند . لذا خداوند
بدستان خود گل
وجود الهی اورا
ساخته و پخته
و شایسته کرده
است . که برای
هر موجودی نیز
خداوند چنین میکند
. بخصوص در سالکان
ولایتهای ششگانه
نوع بشری، که همان
احوال سالکان
در رؤیا یا بیداری
دارند . که مشوٌق
آنها برای
پیشرفت بیشتر
فعالیٌت سلوکی
آنان باشد .

سالکان
با پیر الهی و
عشق وافی و شرایط
لازم دیگر، چنان
سرعت پیشرفت
تکامل روحی و عقلی
دارند، که اصطلاحا
هر شبی را راه صد
ساله دیگران
در تقرٌب بخداوند
میروند . که پاکسازی
سریع تر و عمیق
تر از معایب و انحرافات
ژنتیک روحی
مینمایند . که در
ادوار حیوانی
و جهالت این معایب
و عادات را آموخته
بودند، و ملکه
ذات آنها شده،
که اینک با بلایای
سلوکی هرچه بیشتر
و سخت تر، سالک
صبوری و
سپاسگذاری
خداوند میکند
. سپس با درک
احوال برتری، آنگاه
عمیقا آماده
تحلیه بصفات
زیبای الهی، و
سپس بتجلیه
های هفتگانه
خداوند، در
دیدار انوار
سمبولیک
خداوند میشود
. پس از آدم اصطلاحا
هر هزار سال یک
پیامبر اولی العزم
و کاشف نور
تجلٌی بالاتر
مبعوث بخلق
شده، که ولایت
برتری برای
شایستگان عصر خود
تأسیس کرده است
. و همچنان
اشخاص کامل ولایت
دوم میترا یا نوح،
تربیت نسلهای
انسانی بدائی
را ادامه
میدهند . که از سطوح
حیوانی و فصول
نوع بشری، و
فراوان فصل نوع
میمونی، به
عقل فصول نوع بشری
میرسانند . و هربار
تعالی از فصول
نوعی، با یک مرگ
و تولد بهتر و
با کرامات و
امکانات بیشتر
میباشند . و هر
بار تجربه زندگی
و روش انعکاس شرطی
آموزش یافتند،
که در فصول آخر
نوع بشری، در ولایت
سوم بودا کاشف
نور شهود سوم
شیوا یا فاطمی
در تسمیه محمدی،
و زمان بعد در
ولایت چهارم
زردشت، آخرین
کامل ولایت
بودا، با کشف
شهود نور
تجلٌی چهارم مرتضوی
یا ایلی، و
نیز با شهود
پنجم عرش مصطفوی،
صاحب ولایت الهی
چهارم شد . و
دیگر
ولایتهای
الهی قبلی، بتربیت
نسلهای بالا
آمده خود
ادامه میدهند
. که کاملان
الهی هر ولایت،
ابتدا تجدید
بهتر شهودهای
قبلی خود میکنند،
و برای مرگ قبل
از مرگ آماده میشوند
که بشهود
بالاتر و تازه
ای برسند . تا
بهشت سوم
انتظار خود در
شهود عرشی میروند
. که موفق بکشف
آن شود . و تعلیم
دیگران شاهد
شهودهای قبلی
میدهد . و برخی در
شاهدان نور
تجلٌی الهی، با
شهود بالاتر
عرش ربٌ بالاتر
بخلق باز
میگردند . که در
بهشت های اول
و دوم، کاملان
الهی روزها و
شبها در
ملکوتها در
احوال الهی
میباشند . پس
از زردشت که پیش
گوئی سه سوشیانت،
یا مهدی های موعود
کاشفان
تجلٌیات الهی تازه
بودند . که مسیح
شهود برتر نور
مصطفوی را کشف
کرد، و با شهود
عرش گبریال
قائم روح القُدُس،
مکتب تعلیم سلوک
ولایت پنجم
خود را برپا
نمود . آنگاه
همچنان مکانب چهار
گانه قبلی، بتربیت
الهی نسلهای
مربوطه، بدرک
شایستگی
شهودهای خود
مشغول هستند
که پیدایش
نسلهای بشری
تازه تعطیل
نمیگردد . تا بالأخره
محمد آخرین
کامل ولایت
زردشت و مسیح،
بجای شهود نور
مصطفوی بنور
ربٌ قائم روح القُدُس
رسید ، وبا
شهود عرش ربٌ
نادیده رحمان
بپیامبری
مکتب تازه ششم
نوع بشری برای
سلوک الهی رسید
. تا نوبت مهدی موعود
محمد سوشیانت
سوم زردشت در
۵۵ قرن دیگر از
امروز برسد، که
آخرین کاملا ولایت
محمدی خواهد بود
. و بجای نور قائم
به نور ربٌ رحمان
میرسد، و خود تجسٌم
انسانی ( قائم آخر
الزمان) نوع بشری
میگردد . و
ولایت برتر مهدوی
را برپا میکند
که با شهود هشتم
عرش ربٌ برتر
از رحمان خواهد
بود . و بی
نهایت أرباب نوع
بالاتر و
جبروتهای بالاتر
و تجلٌیات
انوار الهی
بالاتر تا خداوند
الله برای ارواح
تمامی
مخلوقات در پیش
هست . قرآن محمد
و معجزه او
کتاب قرآن
عثمانی نیست . که
عمر وعثمان شایسته
نوشتن آن نبودند
. گرچه از برخی کلمات
پیامبر
بسلیقه و
بموجب منافع خلافت
سیاسی آن را نوشتند
. و بزور شمشیر
در طول تاریخ،
آنرا قانونی
الهی برای
حکومت دینی
ولایت فقیه و
خلیفه اسلامی
در آوردند . که بقول
مولا علیٌ در نهصد
جای آن
دستکاری شده
است . و تا
دوقرن بعد، همچنان
پیروان سلوکی علیٌ
و امامان، که
در واقع
کاملان زنده
ولایت سلوکی پیامبر
بودند آن را
قبول نداشتند،
و حکومت
اسلامی را
باور نداشتند
. که خداوند
نیز غیر از
سلوک الهی نمی
پذیرد . بلکه هر
پیر کامل
حسینی سالک بمعرفی
خداوند قرآن ناطق
سالک میباشد . که
حرف و دستور
او دستوری از خداوند
است . بقول فردوسی
چو فرمان یزدان
چه فرمان شاه
الهی . قرآن
محمد و معجزه او،
همان (دو قرٌه)
شهودی نور قائم
و عرش رحمان
میباشد . که بسالکان
صادق ولایت خود
در هر زمان بعدی
نشان داده میشود
. و آنان را از حیوانیٌت
بشری
بالوهیٌت فوق
بشری میرسانند
. بخصوص در
شهود پنجم
سالکان ولایت
محمد، که همان
ولایت الهی علیٌ
است، (صورت
روح مصطفوی)
در هر زمان پس
از وفات محمد،
در رؤیا تعلیم
مرگ قبل از مرگ
میدهد . که نصیب
این نویسنده نیز
شد . آنگاه با (
بدای الهی و
مشیٌت) ویژه
او سالک
میتواند بنور
قائم برسد . و یا
با بدای دیگر الهی،
شاهد نور قائم
از خواب مرگ قبل
از مرگ بیدار
و با شهود هفتم
عرش رحمان، بعنوان
پیامبر و
محمدی زنده بخلق
باز میگردد، و
ولایت مستقل محمدی
خود را در خانقاه
و مکتب خویش
برپا میکند . تا
نوبت آخرین کامل
ولایت محمدی مهدی
موعود و سوشیانت
سوم زردشت
برسد، که نور تجلٌ
الهی بالاترعرش
رحمان را نیز محمد
ندیده بود ، چون
بالای عرش رحمان
نرفت . آنگاه
مهدی با عنوان
قائم آخر
الزمان نوع بشری
و برتری ولایت
محمدی، ولایت هفتم
مهدوی را با شهود
معجزه و(
دوقرآن برتر) او
یعنی نور
رحمان و عرش
ربٌ برتر از
رحمان ربٌ
النوع فوق
بشری را، در
۵۵ قرن دیگر در
جهان آغاز
مینماید . و متولدین
نوع فوق بشری،
آغاز از روح محمد
و علیٌ و
امامان الهی هر
زمان بعدی و
کاملان با
آنها ، تنها متولدین
نوع فوق بشری بوده
، که شاهدان نور
قائم در نوع بشری
بوده اند .

آریائیان
سفید پوست که در
فصول نوع بشری
بالاتر قرار
داشتند، از جنوب
سیبری بهندوستان
و ایران واروپا
مهاجرت کردند
. با عقل بیشتر و
در صلاح دید الهی،
بسلوک الهی ارادی
، آغاز از کیومرث
یا آدم بگفته
تورات و
بابلیان، بسلوک
و تکامل ارادی
پرداختند و
آریائی تر گردیدند
. که بنور حسینی
و عرش حسنی در شهود،
و با مرگ قبل از
مرگ میرسیدند
و الهی میشدند
. که در تولد بعدی
در عصر ولایت دوم
میترا یا نوح بگفته
تورات، سلوک الهی
را با پیر کامل
میترائی دنبال
کردند . که با تجدید
شهود اول حسینی
بنور حسنی رسیده،
و با شهود سوم
عرش فاطمی شیوا،
و با مرگ قبل از
مرگ بخلق بازگشتند
. که عقل و درجه آریائی
و الوهیٌت بالاتری
یافتند . و همچنان
ولایت های کیومرث
و میترا بتربیت
نسلهای بشری بالا
آمده از انواع
حیوانی، ادامه
داده و همچنان
ادامه دارند . و
سپس بودا
آخرین کامل ولایت
میترا با تجدید
شهود های قبلی
خود در
شهودهای حسینی
و حسنی، که دو
انسانی در تجسٌم
انسانی میباشند
، به نور شیوا و
عرش مرتضوی چهارم
، و با مرگ قبل از
مرگ و بازگشت
پیامبر بخلق، برای
چند سالک احتمالی
خود ولایت سوم
بودا را برپا کرد
. که زردشت آخرین
سالک و کامل ولایت
بودا در سرزمین
افغانستان کنونی،
مرکز تجمٌع
بودائیان بود
. که پس از تجدید
شهود های قبلی
حسینی و حسنی و
فاطمی شیوا، زردشت
به نور مرتضوی
ایلی رسید، و با
شهود پنجم عرش
مصطفوی و پس از
مرگ قبل از مرگ
بخلق بازگشت . و
خود تجسٌم
انسانی مقام الهی
مرتضوی ، و
مؤسس ولایت چهارم
آزری زردشتی خود
شد . و سالکان ولایت
خود را نیز در
هر زمان بعدی
وتا کنون، به
نور مرتضوی میرساند
. ولذا
اصطلاحا دیانت
و ولایت زردشت،
مادر تمام
کاملان
ولایتهای
سلوکی یا قشری
قبلی، و رساننده
به ولایتهای الهی
بالاتر بعدی
میباشد . یهودیان
طالب دیدار یهوه
یا ایلی، شاخه
ای از مکتب زردشت
هستند . که ابراهیم
پسر آزر زردشت
بگفته محمد، با
استقلال الهی
و روش تعلیم
ولایت زردشت، در
اورشلیم
جمعیٌت زیادی
را بسلوک الهی
آشنا کرد . که در
مصر و حتی یونان
و شرق مدیترانه
شهرت و دوام بیشتری
تا کنون یافت . ابراهیم
همان برهمن و
(أب راه نمای) الهی
هر سالک طریقت
ابراهیم میباشد
. که ابراهیم و
اسماعیل یعنی
دارنده اسماء الهی،
زردشتی مهاجر
از یمن بمکه، کعبه
را بعنوان
عزلتگاه سلوکی
سالکان خود
برپا نمودند . ایلی
الهی های (علیٌ
اللهی) و
دروزیان و
یزیدیان
ایزدی، و ده
ها فرقه تصوٌف
دیگر خاور
میانه، شاخه
هائی از دیانت
زردشت بوده، و
بشهود نور
مرتضوی ایلی و
عرش مصطفوی میرسیده
و همچنان میرسند
. اگر بسلوک الهی
تا رضایت الهی
برای شهود مرتضوی
رسیده باشند . پس
از زردشت نیز مسیح
سوشیانت اول پیشگوئی
زردشت، و سپس محمد
سوشیانت دوم
زردشت ، و
فارقلیط نخستین
مسیح، هریک بشهود
برتر رسیدند . مسیح
بنور مصطفوی و
محمد بنور قادم
روح القُدُس . وهر
یا شهود برتر عرشی
ولایتهای پنجم
و ششم الهی و
میسٌر برای نوع
بشری را بپا نمودند
. و همچنان تمام
ولایتهای
قبلی بقول محمد،
( أهل کتاب) یعنی
در پیمان سلوکی
میباشند . و
بمراتب تکامل روحی
میرسند . که در
تولد بهتر
بشری، با عقل و
کرامات بالفعل
بیشتر برای
ولایت الهی بعدی،
که پیمان سلوکی
داشتنه باشند
. مهدی موعود
محمد آخرین کامل
ولایت محمدی، در
۵۵ قرن دیگر از
امروز بجای
رسیدن بنور قائم
چون محمد، بنور
رحمان رسید و
بالای عرش رحمان
رفت، و خود
تجسٌم انسانی قائم
آخر الزمان نوع
بشری و برتری ولایت
محمدی را
تأسیس نمود .

آریائیان
ولایتهای سه گانه
در شرق آسیا ، و
ولایتهای سه
گانه زردشت و
مسیح و محمد در
غرب آسیا، و
نیز کاملان
الهی آنها و
بازگشته بخلق و
تا زنده باشند
و بودند، استقلال
عمل تربیت الهی
سالکان خود را
داشته ، و
همچنان مکاتب سلوکی
آنان در اولیای
تازه رسیده
بخلق و زنده، نسلهای
بشری را تعلیم
سلوک الهی میدهند
. و سالکان آنها
با شناخت پیر حسینی
خود از خداوند
در رؤیا که شهود
اول حسینی آنان
میباشد، آنگاه
بشهود دوم حسنی
امام زمان خود،
که همیبشه یکی
از طرف خداوند
از بین دیگران
کاملان حسینی برگزیره
میشود . و (
حسنکی) در
قیاس بشهود دوم
حسنی انسان نادیده
و معرفی نشده میباشد
. که هرچه خوبان
همه دارند او بتنهائی
دارد . آنگاه سالکان
با هدایت پیر حسینی
و مراتب الهی نادیده
بالاتر، سالکان
بتخلیه روان خود
از همه صفات حیوانی
و بشری میپردازند،
و تجرید نفس و
پاکسازی دل و
ذهن و روان و
ژنتیک روحی خود
می نمایند . و
مراتب شهودهای
تولدئات قبلی خود
را از نو و
بهتر و واضح
تر دیده، آنگاه
بشهود نور قائم
و با مرگ قبل از
مرگ، و
احتمالا با شهود
عرش رحمان، نقش
پیامبر اولی العزم
خود را دارند،
که تجلیه های الهی
هفتگانه را دارند
. آریائیان
هندو و بودائی
و زردشتی برهمنان
و سلحشوران مقدٌس،
همان کاملان الهی
ولایتها بوده،
که همیشه در
حال جنگ با روان
آلوده خود، و ممانعت
های آخوندهای
قشری ادیان دیگر
بودند . و بقول فردوسی
همیشه با تورنیان
در جنگ بودند . که
ترکمنان و
اتراک دیگر
اقوام دینی قبل
از زردشت و
مخالف ولایت زردشت
بودند . زیرا قشری
و کم عقل و فاسد
روان بوده، ولی
انسانهای با استعداد
ادامه تکامل با
هدایت خداوند،
و تأمین صحنه
های مناسب ، بولایت
های برتر هدایت
میشوند . اگر همچنان
أهل کتاب و
سلوک و پیمان
با خداوند بوده
باشند . و شاهدان
آخر هر ولایت،
در شهود نور تجلٌی
آخر خود، عهد الست
و تعهٌدی با نور
تجلی الهی خود
دارد، که در تولد
بهتر بعدی، و با
کرامات بیشتری
که خواهند
داشت ، در ولایت
بالاتر و تجسٌم
انسانی نور
شهودی خود
پیمان سلوکی داشته
باشد . و سوگند تسلیم
و انجام وظایف
جدید و برتر سلوکی
پیر الهی خود
را می خورد . پس در
تولد کنونی، آنان
عملا در بهشت
چهارم خود
هستند . ولی
اکثرا فریب نفس
امٌاره خود و
یا عقده آخوندهای
قشری و دیگر سرگرمی
های جهان و
لذٌتهای مادی
و جسمی و جنسی
عهد الست خود
را فراموش مینمایند
. و این عهد الست
در هر د ینی
سلوکی و هر
مرحله شهودی
آن هست .

ریاضت
مرتاضان در ولایتهای
ساده قبلی، برای
انسانهای ساده
تر عقلی، که در
فصول اولیه نوع
بشری هستند، و
همراه اعتقادات
خام آنها، نسبت
بعقاید الهی
کاملان
ولایتهای بعدی،
بصورت خرافات
برای نسلهای بعدی
است . ولی برای
سالکان آن
هرگونه که پیر
الهی گفته باشد
، همان درست
از لحاظ تربیت
الهیو تکامل ژنتیک
روحی میباشد . و
نه مقصود علوم
و فنون زندگی مدرن
تر و با
رفاهیّت، که انسانها
اکنون هر یک در
سطح عقل و
کرامات الهی و
مراحل تحوٌل
روحی و شهودی خود
در تولدات پیشین
هستند . و
هیچگاه جهان
از تفاوتهای
عقلی و
اختلافات عقیدتی
خالی نبوده و نخواهد
بود . پس جهان
فارسی و بگفته
یونانیان جهانوم،
و بگفته تورات
گوهانوم و
بگفته اعراب
جهنٌم یا جحیم
میباشد . که متولدین
جهان در بهشت
چهارم موعود
الهی نتیجه تکامل
روحی تولد
پیشین که
زمینه ساز
قهقرائیان
آینده، و یا
جهنٌم خنک خود
خواسته سالکان
از بلایای
جهنٌمی است . که
سالک صبوری با
عشق تحمٌل آن
میکند و
سپاسگذار
خداوند نیز
هست . زیرا خداوند
خاص سالکان بلایای
سلوکی در دوره
سلوک میفرستد
که آنها را دوست
دارد . و الاٌ غیر
سالکان بلایای
آنها بدست خودشان
و بخاطر
انحرافات
فکری و الودگی
روان آنها است
. بتعبیر دیگری،
غیر سلکان فراموش
کرده عهد الست
خود، بتصوٌر بهشت،
عملا جهنٌم اول
روزها و جهنٌم
دوم کابوس ها
را در رؤیاها
دارند . که اگر
بیشتر داشته
باشند بنفع آنان
میباشد . و
سالکان که در
این تولد، بعنوان
بهشت چهارم سلوکِ
تولد پیشین را
دارند، بمیل و
خواست خود
برای سلوک الهی
فشرده خویش (
خود فقری) و عزلت
پر رنج سلوکی را
دنبال میکنند
. که پس از هفت سال
بشهود نهائی میسٌر
خود میرسند . که
دربازگشت بخلق
بقول محمد، آنگاه
چهار بهشت دارند
. دو بهشت آخرت
پس از مرگ، و
دو بهشت قبلی
یعنی اکنون
قبل از مرگ ، روزها
در آرامش
احوال الهی خود
و الهامات
لدنٌی، و شبها
در گردشهای ملکوتی
پر حکمت، و
نیز پس از مرگ
طبیعی نوع
بشری و لذٌت
بخش بصورت کشش
شدید بعنوان
آخرین خواب شبانه
و گردشهای ملکوتی
را طی میکنند
و هفت سال
برای نداشتن
تولدات نوعی
جهان که بهشت
سوم انتظار
عرش رحمان
برای کاملان
ولایت محمدی
است . و حتی
چهارصد هزارسال
بهشت انتظار برای
مهدویان نوع فوق
بشری، آنگاه ببهشت
چهارم تولد در
نوع فوق بشری
بجهان و با هزاران
برابر عقل نوع
بشری دارند . و متولدین
نوع فوق بشری
همگی قبلا در نوع
بشری خود، شاهد
نور قائم در
تولد جهان را
داشته اند . ودر
تولد نوع فوق بشری
فرشته گونه کهکشان
راه شیری را گردش
و جولان میدهند
. که سریع تر از نو
و با آن
تکنولوژی های غیر
قابل تصوٌر
نهفت هزار سال
بعد معنی حقیقی
تر بهشت نوعی را
خواهند داشت .

تاریخ
دورتر از
ولایت های
الهی سه گانه
هندوان، شاخه
های زیادی پیداکرده
اند، که الهیٌون
صادق آنها، پیروان
سالک کاملان الهی
زنده
ولایتهای نخستین
میباشند . مانند
دیانت جین و مکتب
سلحشوران، که در
آسیا و اروپا نیز
نوعی سلوک الهی
داشتند . و یا آخوندها
و قشری های دینی
فریب خورده نفس
جاه طلبی آنان
، که مربٌیان
جهنٌمی فریب
خورده است، دوره
فلسفی و معروف
بدوره
برهمنان
داشتند . اوپانیشاد
ها نوسشتند و
دایرة المعارف
ساختند، که داستان
قهرمانان
مانند آنچه فردوسی
در شاهنامه و
یا هومر درایلیاد
و یونان
نوشتند، که افکار
الهی خود را بصورت
داستان
سمبولیک
قهرمانان
خیالی آوردند،
که امثال رستم
چون فرشتگان
الهی عمرهای دراز
و خدمات معجزه
آسا کرده اند . که
همان معجزات پیر
برای برای چند
سالکان خود
مییاشد . و معجزات
پیامبران چون معجزات
معروف موسی، تماما
در رؤیا بنظر سالکان
و باور کنندان
او بوده است . و
سراسر سمبولیک
و نیازمند تفسیر
سلوکی میباشد،
تا مفید تربیت
روح انسان باشد
. اولیای الهی
زنده سلحشوران
مدافع ضعیفان
سالکان خود در
برابر توطئه
های قشری ها و
دنیا پرستان میباشد
. و قشری های مذهبی
همه ادیان غیر
سلوکی، کرامات
بهشت کنونی که
وعده الهی
بخاطر تکامل
در تولد قبلی
آنها بوده، بجای
تحقٌق کرامات بالقوٌه
خود، کرامات
بالفعل نوع
بشری کنونی
خود را سوخت
لذٌت جسمی و جنسی
و اوهام ذهنی خود
مینمایند . پس جهنٌم
پروری آینده خود
را در نسخ و
مسخ و فسخ و
رسخ و وسخ
دنبال مینمایند
. که پس از صدها
هزار، وحتی میلیونها
سال، دوباره و
حتی صد باره، از
نردبان انواع
و بلایای
زندگی های جهنٌمی
کره زمین، یا کرات
دیگر، بار دیگر
بنوع بشری و
همین شهودهای ششگانه
واجب ولایتهای
الهی، خود را
بنور قائم ایدآل
کمال میسٌر نوع
بشری
میرسانند . تا هفت
هزار سال بعد
در نوع فرشته
گونه فوق بشری
متولد جهان شوند،
که بنور رحمان
برسند . وبی
نهایت تجلٌیات
أرباب نوع و
مهدی های موعود،
کاشفان آنها، و
در بی نهایت جبروتها
برای ارواح موفق
در پیش هست . که بفرض
محال در أبد
یٌت بنور
الأنوار الله أهورمزدا
در لاهوت برسند
. که اگر بفرض
بدان رسیدند، هنووز
بخداوند ( هو
یا او) بیرون از
همه هستی ها، در
عالم عمٌاء بقول
محمد میباشد، که
باز با ضمیر
همیشه غایب
باید اشاره کنند
.

دیانت بودا
پس از دوره فلسفی
و قشری گری در
هندوستان سه
شاخه شدند، که
گروهی را تحت عنوان
پیروان
مستقیم بودا یا
جین میباشند . که
الهامات لدنٌی
الهی را
میجویند . و
موفقان آنها
همان برهمنان
موفق بودائی، چون
زردشت آخرین آنان
در مقام هستند
. و هریک تا زنده
هستند، سالکان
خود را بمراتب
شهود خود میرسانند
. و برای خود
سازمان دینی، چه
رسد بمذهبی
قائل نیستند . که
قشری ها این
سازمانهای دیننی
و مذهبی غیر سلوکی
را بوجود
آورده و می
آورند . که بنام
خدا گناه و
جهنٌم پروری مینمایند
. عشق و محبٌت
وسیله کار
سلوکی این
سالکان، شاخه واقعی
بوده ومیباشند
. که نظیر آنان
در تمام ولایتهای
ششگانه وجود
دارند . که تصوٌٌف
دیانت خود را دارند
. مذاهب
ویشنوئی، معروف
ترین آئین
آنان میباشد . پرستش
شیوا کرده و
میکنند . یا
همان شهود سوم
اکتشافی بودا،
و بقول مؤرخین
در عصر زن شاهی
میباشد . و جریان
دیگر پس از مرحله
فلسفی فنون
منطقی و ریاضت
بشکل عقٌیل در
آمد، که کمک برشد
علوم مادی و
فکر فلسفی انسانها
در زمانهای بعدی
گردید . فلسفه (
چاروکا )
دنبال شد، که ضمن
اصالت ماده
برای پس از مرگ
عقیده بدان داشتند
. و هرگونه طبقه
بندی علمی و
مادی در جهان را
، در اصل در
وجود خود انسان
میدانند . گفتنی
های فلسفی
دارند، ولی پا
بند اخلاق و
تزکیه عملی نفس
خود نمی باشند
. گوئی با عقل مادی،
خود را برای
آینده تولد بهتر
در جهان آماده
مینمایند . گروه
دوم را( راه بودا)
و گروه سوم را ( راه
عشق) در آئین
بهاگاواتا و مذاهب
ویشنوئی را رشد
و توسعه دادند
. که اینان خود نیز
بمذاهب قشری
مختلف در
آمدند . و درهر
حال در تمام ادیان
و مذاهب و
فلسفه ها، خداوند
جز تزکیه نفس
نمی پذیرد، که
جهنٌم پروری
است . (پانچارا
ترا ) یعنی پنج شب،
نام مجموعه رسالات
آئین یکتا
پرستی گفته
اند . که همان
عبور سالک از
شهودهای
تجلٌیات الهی
مقدماتی در
ولایت زردشت و
محمد نیز هست . پنج
تن آل عبا که نام
هریک از شهودهای
مقدماتی
حسینی و حسنی و
فاطمی و و
مرتضوی و
مصطفوی است . که
دو نام قائم و
رحمان را محمد
افزوده، چون کشف
برتر آن را کرده
است . اینان خدا
را در همه اشیاء
گفته اند . و
بقول مولا علیٌ
أصل (خدا داخل) هستی
(الداخل و الظاهر)
تا الله است . و
خداوند هو خداوند
( الباطن و
الخارج)در عمٌاء
و کوری و
تاریکی برای
هر غیر از
خداوند هو میباشد
. شباهت اعتقادات
عرفانی محمد و
عرفای صدر اسلام،
بیشتر شبیه عرفان
هندوان یمن و
هندوستان است
. خداوند ( الله)
ترجمه عربی خداوند
(أهو) در
أهورمزدای زردشتی
است . یعنی این اله
هنوز خداوند
هو نمیباشد . معنی
لاهوت الله و
هاهوت خداوند هو
باز بهمین معنی
است . که هرچه هست
جز خداوند هو نمی
باشد . اعتقاد آنان
بتجسٌم مراتب
شهودی در انسدانها،
که در تصوٌف
اسلامی
ایرانی محمدی نیز
هست، همان أصل
( این همانی)
شاهد و مشهود
در هر شهود میباشد
. پس شاهد بیدار
شده از خواب
مرگ قبل از مرگ،
با این همانی شهود
آخر خود تجسٌم
انسانی آن
تجلٌی الهی میباشد
. گوئی تولد دوم
الهی کاملان
الهی، همان تولد
نور شهود الهی
بصورت انسان در
جهان میباشد . و
حتی شاهدان تجلٌٍیات
الهی پس از
مرگ طبیعی و
تولد بهتر بعدی،
در فصل بالاتر
نوع بشری، و
یا در فصول نوع
فوق بشری، با این
همانی شهود
آخر خود
میباشند . که در
بهشت چهارم موعود
خویش هستند . که
میگوئیم این
همه انسانهای
فصول نوع بشری
فرشتگانی هستند،
که قدر
الوهیٌت نسبی
مقام روح خود
را نمیدانند . و
این الوهیٌت
ها داده ها و
أمانت های را
سوخت هوسرانی
های خود
میکنند، پس
مورد غضب خداوند
در کارماهای
حهنٌمی
میشوند . داستان
سی مرغ عطٌار،
که فقط سی عدد مرغ
توانستند به
معراج خدای خود
برسند، که خدای
آنان همان خودشان
سیمرغ بود . و انسانها
نیز بمراتب (خود
خدائی) نسبی خویش
میرسند . زیرا این
همانی مقام الهی
خدایان خود را
برای سالکان خویش
دارند . گرچه بنهایت
درجه الوهیٌت نرسیده
اند . ادیان و
مذاهب قشری با
تمام تعصٌبات خود،
که با نفوذ افکار
ملل دیگر می
جنگند، باز ندانسته
افکار و
عقایبد ادیان جدید
در آنها نفوذ
کرده، و الاّ
عرفای ولایتهای
سلوکی ششگانه،
عقاید عرفانی
آنان مکمٌل
یکدیگر بوده و
تکمیل و توضیح
بیشتر
واستندلالات تازه
برای عقل نسلهای
جدید بشری یا به
متعصٌبین ادیان
قشری دیگر
ارائه میدهند
. گوئی حرف خدا را
در هر زمان، بزبان
روز ترجمه
وتکرار
میکنند . ذاتا تفاوت
ندارند ولی در
ظاهر بخاطر
برداشتهای روانهای
آلوده، با هم متفاوت
بنظر میرسند . یک
یهودی خدا جو،
نمیتواند
انسان خداجوی دین
دیگری را هم
نشین فکری بداند،
پس غذای یکدیگر
را نمی خورند . و
قتل یکدیگر را
فرمان خدا
میدانند . که گاهی
افراد دین واحد
و مذهب واحد
خود، رهبران و
آخوندهای مدٌعی
کمال مذهاب خود
را کشتار میکنند
. که بقول محمد قاتل
و مقتول آنها جهنٌمی
هستند .

(تثلیث)
سه گانه در ادیان
هندو و مسیح وهمه
ولایتهای
سلوکی در عمل
هست . هندیان
آنها را
واقعیٌت های
میترا
میگویند . یا همان
واقعیٌت راه الهی،
برای رسیدن بحقیقت
است . سه مفهوم
خداوند الله
ومفهوم شهود تجلٌی
الهی، و تجسٌم
شخص پبر کامل
حسینی است . مسیحیان
از پدر و پسر و روح
القُدُس شهود نهائی
میگویند . خدا
و مسیح و کامل مسیحی،
برای سالکان مسیحی
که در همه
ادیان این سه مقام
الهی مهم هستند
. و دیگر
مقامات نیز که
جمعا در خدا
یا مسیح و
هرکامل الهی، این
همانی آنها است
. زیرا شهودهای
آنهارا دارند
. که در نوع بشری
شش شهود واجب
و احتمالا
شهود هفتم عرش
رحمان برای بازگشتگان
بخلق میسٌر
نوع بشری است ،
و در نوع فوق بشری
همین مراتب
تجلیٌات ولایت
محمد به اضافه
شهود هفتم رحمان
و هشتم عرش ربٌ
برتر از رحمان
است . و در
تفسیر سلوکی
ما انسان
ماهیٌت و
موجودیٌت سه بعدی
دارد . تن و ذهن و
روان، و یا دیگران
نیز از سه نیروی
اصلی جهان
میگویند، و یا
نزد صوفیان سه
راه خدا و سه نیرو
هست . یکی نیروی
صعودی معراج الهی
که سالکان در
صدد کسب آن هستند
. و دیگری
نیروی افقی انبساطی،
که شاهدان تجلٌیات
الهی ولایتها،
باید مورد عروج
و شهود آنها و
بترتیب و
توالی و هر یک
در یک ملکوت بالاتر
برسند . و نور
قائم در جبروت
اول، و رحمان در
جبروت دوم و
عرش ربٌ برتر از
رحمان در جبروت
سوم، و تا بی
نهایت جبروتها
تا خداوند
الله میباشد . و
مراتب پائین الهی
وسیله عروج و
تعالی افراد
حیوانی هستند،
ولی باید بکلٌی
رها گردند . گوئی
أرباب نوع حیوانی
و گیاهی، که
هریک از ما
داشته ایم، نباید
در آن سطوح باقی
باشیم . تنها کود
کان جاهل و کم
عقل هستند که نمی
خواهند ترک کلاس
و معلم خود کنند،
که بکلاس بالاتر
بروند . که
معلٌم آنرا
سخت گیر تصوٌر
میکنند .

M224

خدا

مرموز
ترین نام و
ایده در هستی،
که آغاز گر آن
و پایان باقی
مانده هر گونه
هستی ها است . که
غیر از او کسی
یا چیزی در
هستی وجود
ندارد . و هستی نیز
خود همان او میباشد
. و آنچه انواع موجودات
تصوٌر داریم، همه
آنها مدام در
تغییر هستند . و
مراتب فرضی
خداوند تنها
وجود بدون
تغییر و تحوٌل
دارند . و هر
انسان متفکٌری
در باره خداوند
حرفی دارد . برخی
منکر وجود خداوند
هستند، و برخی
خدا را با طبیعت
تطبیق میدهند
. و برخی خدا را در
مراتب احوال
انسانی در
ولایتهای سلوکی
توصیف وجود خدا
را مینمایند . والاٌ
در هستی چیزی
جدا از خدا
نیست، یا چنان
تعبیر کنیم که
خداوند همان کلٌ
هستی است، و
همان توصیف (خدا
داخل) هستی بدانیم
. أصل ژنتیک
روحی انسان که
غیر از تن
موجود است ، باز
تن موجودات ریزتر
است . که هر
ذرٌه آن اجسام،
جزئی سازنده یک
کلٌی بنام شیئ
. روح فردی
تغییر و تکامل
جزئی داخلی
خود را دارد، که
هریک باز روحی
و ترکیبی از
تن موجودات ریزتر
دارند . همه
چیزها که در
وهم و احساس
از (سیٌاله
وجود) مدام در
تغییر و حرکت
جوهری و
ترکیبات عرضی
میباشند . که بسوی
منشأ أزلی
أبدی خود
میروند . و
جریانی در وهم
و احساس انسان
از انواع تحت جمادی
و جمادی تا انواع
گیاهی و
حیوانی و بشری،
در ذهن انسان زنده
میباشد . و
انواع وجود را
ذهن از وهم و
احساس وجود موجودات
را طبقه بندی
فرضی میکند . که
امکان تصوٌر
این همه مقدار
کمٌی و کیفی
میباشد . که آغاز
و پایان آنها
خداوند است . و
کلٌ همه آنها
نیز جزئی در
مفهوم انسان
میباشد . وکسی
جز خداوند
حقیقت ندارد . و
موجودات
واقعیٌت های
نسبی و موقٌت
از نظر احساس
و توهٌم انسان،
وجود مستقل
دارند . که در
واقع تجسٌم
وجودی صفات
الهی بوده و
همه از معجزات
آفرینش و آیات
و فرشتگان
صفاتی خداوند هستند
. که هریک درجه
ای از ( نسبت
خدائی و الوهیٌت
)دارند . ولی معمولا
اکثر انسانها
در خطای اوهام
متغیٌر خود، قدر
درجه الوهیٌت
خود را نیز نمیدانند
. پس کرامات بالفعل
نوعی انسان
خود امانت
الهی نزد وی میباشد،
که خرچ تحقٌق
کرامات بالقوٌه
مورد نیاز
تولد و
موجودیٌت
نوعی بهتر نمی
کند . و آنها را سوخت
لذٌتهای جسمی
وجنسی و اوهام
ذهنی خود مینمایند
. که پس از مرگ
نوع بشری، کرامات
و امکانات
حیاتی کافی
برای تولد
بشری مجدد ، چه
رسد بتولد نوع
فوق بشری را
ندارند . پس
لاجرم در یک
نطفه حیوانی
یا گیاهی حقیر
تر از نوع
بشری، موجودیٌت
مجدد در جهان
مادی ناسوتی
قرار میگیرند
. تا دوباره و
حتی صد باره، خود
را در نردبان
انواع بهمین نوع
بشری کنونی برسانند،
که برای موجودیٌت
انواع فوق بشری
بی نهایت در
کمیٌت و
کیفیٌت و
احوال ادراکی
برسند، که در
هر شش ولایت سلوکی
کلاسهای
تربیت و
شایستگی تولد
بهتر را تا
حدٌ واجب الهی
در فرمان کن
فیکون نوع بشری،
خود را به این
همانی و کسب صفات
و ربٌ النوع
نادیده بشری قائم،
و با مرگ ارادی
قبل از مرگ برسانند
. که شاید هم با شهود
و دیدار شهود
هفتم عرش
رحمان از خواب
مرگ قبل از
مرگ بیدار
گردند، و خود
نیز پیامبری فرستاده
خدا در ولایت
خود، برای چند
سالک احتمالی خویش
گردند . آنگاه نوع
توهٌم و تصوٌر
ذهنی دیگری از
هستی و مراتب
هستی تا
خداوند پیدا
کنند . که هیچ شباهتی
با توهٌم نوع بشری
از وجود و
موجودات
ندارند . که از
وقایع وهمی
بدرجاتی از
حقیقت نسبی در
درک هستی و
درک وجود
خداوند برسند
. و خدا را در ذات
ژنتیکی خویش
بیابند، که
بدانند از خدا
جدا نیستند .

تلمسانی
عارف برای امکان
تصوٌر ذهنی خداوند
در چهار صفت
اصلی او، در
آب و آتش و خاک
و هوا میگوید،
که قبلا
هندوها و یونانیان
آنرا اصل ماهوی
و اسطقسات
مادی موجودات
جهان میدانستند
. که اکنون علم و
تحقیق علمی پیش
رفته نوع بشری،
همه آن چهار
اصل ماده را
یکسان در أتم
ها میدانند . که
باز اصل قبلی
أتم ها انرژی
و فوتون و
کوانتوم
میباشد . که ماهیٌت
اصلی کوانتوم
و موجودات
أثیری و تحت أثیری،
سازنده وجود
أتم ها و
مولکول ها ، خود
بی نهایت انواع
وجودی ریزتر
دارند . که بفرض
محال، بمبدأ
أزلی ژنتیک روح
فردی، و جدا شده
از ماهیٌت
الهی خداوند
الله
أهورمزدا در تصوٌر
ذهنی برسیم . که
هیچ گاه منطقا
بحقیقت مطلق
خدا نرسیده، چه
رسد از عوالم
الهی و قبل و
بعد تغییرات
در کل هستی
چیزی دانست . که
خود انسان
لحظه ای سکون
و ثبات ندارد . و
تغییرات را
نیز متغیٌر
ذهنی از
متغیٌرات وهمی
و احساس ادراک
خود دارد . که عرفای
الهی خدا
شناخته از نوع
حقیقت های بالاتر
از واقعیٌت
های احساس
وجود در انسان،
به تجلٌیات
شهودی و
الهامات
فرستاده آنها
به شاهدان
تجلٌیات
میسٌر برای نوع
بشری شناخته
اند . و تا أبد
در عقل های
الهی تر، انواع
فوق بشری، بی نهایت
در کمیٌت و
کیفیٌت، بالاتر
از امکان
رسیدن روح
انسان ها به سطوح
واقعیٌت ها و
حقیقت های باز
بالاتر آنها
خواهند رسید . که
خداوند را (حقیقت
الحقایق)
میخوانند .

در مقابل
این نظریٌات
عرفانی، عرفای
شاهد تجلٌیات الهی
میسٌر انسان نوع
بشری و کامل
الهی، فلاسفه
مادی نیز نظریٌات
تصوٌری با
ماهیٌت مادی
خویش را دارند،
که نسبتا برای
درک دیگر انسان
ها درست
میباشد . ولی
واقعیٌت آنها
در حقیقت های بالاتر
و اساسی تر و
آینده های
الهی تر می
باشد . و این فلاسفه،
ارواح
پیامبران را
که نمیتوانند انکار
برتری در نظریٍات
عرفانی آنان
را نمایند، در
کیفیٌتی نا
معقول مثلا
سبک بودن یا مرطوب
و قابل تغییر
و تحوٌل بیشتر
گفتند . که خود
وهمی از مجموعه
اوهام قبلی میباشد
. و مطالب مرده
ای از مردگان
فیلسوف مادی میباشد
. که در عرفان و
خدا شناسی به
ابتکار و
پیشنهاد و کمک
خداوند، مستعدٌان
دیدار و لقای مرحله
ای از تجلٌی
الهی، با تخلیه
و تحلیه ژنتیک
روحی و اساس
وجود شخصی
انسان، به
قدرت کسب تجلیه
های الهی و عقل
ها و احوال
سطوح الهی تر
میرسند . که
انسان کامل با
شهود آخر تجلٌی
الهی میسٌر برای
نوع بشری و با مرگ
قبل از مرگ با
مقام پیامبری
و نبوٌت، صاحب
قدرت و امکان دریافت(
نبأ و قدرت
تنبٌوء و خبر
گیری) الهام لدنٌی
از مراتب شهود
نوری و شهود
عرش ربٌ بالاتر
نادیده خود میباشند
. که رسول خدا ارسالی
او بخلق برای
چند سالک وی، و
پیام آور
افکار و معرفت
های تازه برتر
عرفانی، از سطوح
بالاتر شهودی
خود، برای ادامه
أندیشه نسبتا حقیقی
خود را دارند،
که بتوانند خود
و سالکان در
دست تربیت الهی
خود را حرکت و
پیش رفت سلوکی
عاشقانه، و با
همٌت در تأمین
شرایط لازم تا
شرط کافی را تأمین
کنند . که بقول پیامبر
سالک طالب لقای
الهی، با کمتر
از ده در صد پاکسازی
روان بشری، در
تخلیه و تحلیه
به مراتب میسٌر
بالاتر خود در
شهود تجلٌیات
الهی و انوار
سبک تر شده، برای
امکان دید
رؤیائی انسان
سالک و کامل، بعنوان
ولیٌ الهی و
ولایت مستقل سلوکی
، برای چند سالک
خویش به حدٌ
أکثر تکامل
روحی خود
میرسد . تا در
تولدات انواع فوق
بشری آینده بتواند
بیشتر ژنتیک روحی
خود را پاکسازی
نماید .

عرفا از
اسماء الهی و
عوالم شهودی
خود برای سالکان
باور کرده خود،
از رؤیاهای
الهی و شهودی خود
میگویند . و نه
از فضای آسمان،
که جز خلاء نیست
. که فضای
آسمان از نوع وجود
عدمی است . که در
وهم ذهنی انسان
وجود دارد . که
این فضا نیز
نهایتی ندارد
. سالکان موفق
الهی در
شهودهای آخر عرشی،
از ربٌ نادیده
آینده، که پس
از دیدار نور تجلٌی
الهی ربٌ
میسٌر خود
میرسد، و با مقام
الهی و
پیامبری، که این
همانی مقام
شهود آخر سالک
و کامل شاهد
است . مراتب بالاتر
آینده های
نامحدود الهی
بالاتر را در
نقش کلٌ فرش عرش
و متناسب قدرت
عقل و دید و
درک، بطور سمبولیک
و اختصاص خودش
می بیند . که کاملان
ولایت ششم محمدی
و تصوٌف ایرانی،
در نقش فرش عرش
رحمان، مراتبی
از احساس جدید
و نسبتا حقیقی
تر از امور الهی
و خداوند
میرسند . که در
هر حال نسبتا درست
است . و حقیقت
ماهوی خداوند ارباب
نوع ، چه رسد بخداوند
الله یا خداوند
هو، بیرون از هستی
ها نمی باشد . گوئی
نقش فرش عرش
ربٌ با دیده بالاتر،
برای ولایت
محمدی که عرش رحمان
است، طرح کلٌی
آینده های
أبدی را یک جا
و کلٌی و
سمبولیک، در
حدود فهم شخص
شاهد عرش بنظر
او میرسد . تا
چقدر قدرت برداشت
عقلی تازه و روز
مرٌه بیشتری
پیدا کند . که با
هر بار تصوٌر
عرش در حضور ذهنی
شاهد عرش
رحمان پیدا میشود
. که از این لحاظ
برداشت عقلی
از معرفت ها و
شناخت های شهودی
مراتب الهی با
هم یکسان نیستند
. گرچه مقام شهود
عرشی یکسان دارند
. ولی متفاوت در
سطح باطنی بالاتر
و تقرٌب بیشتر
ادراکی و صفات
و این همانی یافتن
با خداوند
پیدا کنند .

افلاک
آسمانها که
ستارگان و
سیٌارات بی نهایت
در کثرت، برای
امکان درک
چنان کثرتی از
کهکشانها، چه رسد
بعوالم الهی
ملکوتی و
جبروتی، تطبیق
با مراتب شهود
تجلٌیات الهی خود
میکنند . که تمثیل
و مثال در
توصیف امور
الهی مینمایند
. که ذاتا
افلاک آسمانها
با عوالم
متوالی درون یکدیگر،
در وصف باطنی باهم
قابل قیاس
نیستند . که هفت
شهود نوع بشری
را تطبیق بهفت
سیٌاره چرخان
بدور خورشید، یا
در توهٌم بدور
زمین گردیدن، برای
امکان تصوٌر دیگر
انسانها مینمایند
. که در حقیقت افلاک
آسمانها، همان
افلاک عوالم
شهودی و رؤیائی
شاهدان
تجلٌیات الهی
در کاملان الهی
ولایت های ششگانه
میباشد . هر
سطح شهودی و
فلک الهی، این
همانی مقام الهی
خود را
بشاهدان خویش
در عقل و
احوال جدید
میدهند . که شاهدان
میتوانند تا همان
سطح شهودی و
عقلی و قدرت
حافظه مناسب
خود برای دیگران
بگویند و
بنویسند . که نظریٌات
عرفانی نسبتا حقیقی
است، ولی باز حقیقت
بالاتر از
آنچه در آگاهی
الهی بالاتر
هست نمی باشد . این
نظریٌات عرفانی
برای پیروان
باور کرده
احوال الهی پیر
خود، میتواند
استدلالهای
عقلی مناسب زمان
خود، با تأثیر
عبادی و توسٌل
سلوکی مفید
سالکان بدهند،
که زودتر
بپاکسازی و
نجات روح از طلسم
اسارت نوع بشری
برسند . که وعده
های پیر الهی
و پیامبران ولایت
مربوطه گفته
اند، که در
حکم وعده های خداوند
بالاتر
نادیده عرشی، چه
رسید بخداوند
الله ربٌ الأرباب
مطلق باشد . زیرا
بقول فردوسی
چو فرمان یزدان
جه فرمان شاه میباشد
. که قرآن ناطق سالکان
خود و تجسٌم
انسانی(
دوقرٌه) یا خورٌه
برتر شهودی ولایت
محمدی، نور قائم
و عرش رحمان است
. ک مدام قراءت و
قرٌه گیری آن تجلٌیات
در پیر الهی هست
. و نه در قرآن عثمانی،
که چهل سال پس از
وفات پیامبر
با نداشتن صلاحیٌت
عقلی و الهی، از
سطوح عقلی بالاتر
از مطالب گفته
شده محمد
نوشتند، تا قانونی
الهی برای حکومت
استبدادی ولایت
فقیه خود
داشته باشند .

در گذشته
احوال این نویسنده
بود، که مانند
همه نا باوران
از وجود خداوند
و عوالم الهی
میگفتند ، من نیز
ناباور یا سست
باور بودم . که اسیر
محیط قشری غیر
سلوکی اسلامی
در کربلا ونجف
بودم . و لذا
خواستم بطور علمی
خدا را
درحقیقت
بیابم، و
هشتاد و چهار
رشته علمی دانشگاهی
مورد اعتبار
خودم را، در
اصول، به مدٌت
سی سال یا بیشتر
بتحقیق اصول
آن علوم پرداختم،
که باساس
اولیٌه امکان
وجود خداوند
برسم، که همه
چیز پیدا کردم
جز خداوند، که
خدا در کتابها
نیست . و بعدها دانستن
که در( کتاب سلوک)
الهی و صفحات
دل و فکر انسان
است . وقتی
خداوند بصورت رؤیاهای
شهودی سالک
مطالبی در این
صفحات برحسب درجه
پاک شده های از
عقده ها و
عقیده ها بنویسد
. که بتوانم
قراءت و تلاوت
آن کنم . چون خدا
را نیافتم، که
آشکارا
خرافات باطل فلسفی
و مذهبی را
دانستم آنگاه ندانسته
بهدایت خداوند
مدبٌر روح خود،
مانند تدبیر
روح هر موجود
دیگری، بسمت عرفان
و علوم صوفیه
جدا از علوم
نسبتا درست
مادی، و از
علوم وهمی
مذاهب قشری همه
ادیان غیر
سلوکی، آغاز از
علم روح شناسی
اسپریت
والیزم، علمی
که گروه عظیم
متفکٌران
بشری، که نخواستند
فریب خرافات و
نظریٌات مادی
را بخورند، که
تمامی فرهنگ
کنونی نوع
بشری محصول افکار
این گروه عظیم
باورمندان وجود
روح و روان
است که خود
نیز دلیل وجود
خداوند است . سپس
به تصوف ایرانی
آریائی زردشت و
محمد، بدگرگونی
عقاید و عادات
بمعرفی پیر
الهی خود از
خداوند در
رؤیا، گوئی در
همان لحظه قبول
وجود خدا و
لزوم رهروی سلوکی
بسوی خداوند
هر لحظه بیک مرحله
الهی تر
میرسیدم . و
احساس بهتر از
سطوح بالاتر و
عوالم الهی در
درون دل و ذات خود
پیدا می کردم
که بمراتب شهودی
متوالی هفتگانه
خود رسیدم . که در
تولدات پیشین
آن تجلٌیات را
داشته بودم، که
باز تجدید بهتر
نمودم که بشهود
آخر عرش رحمان
رسیدم . که قبلا
توصیف دیدنی
های خود کرده
ام . که بار
برداشت عقلی تازه
ای از دیدار
فرش عر ش
رحمان دارم . آنگاه
دانستم، که مراتب
متفاوت شهودی ولایتها
از اصل ثابت
خداوند الله، آغاز
از ربٌ العرش رحمان
میباشد . تا همچنان
تا زنده باشم،
پس از بیداری از
خواب مرگ قبل از
مرگ همچنان ذخیره
های تکاملی بصورت
پاکسازی عمیق
تر و تحلیه بداده
های الهی بیشتر،
خود را برای
تولدات بهتر
بعدی که وعده هفت
هزار سال در
نوع فوق بشری بود،
با امید
فراوان ادامه بدهم
. که واقعا گاهی
هر شبی را ره صد
ساله دیگران
رفتن میباشد . که
آنها را (
ذخیره آخرت آینده
بعدی) میخوانم
. که بدون این مسیر
تحقیقی شخصی
خودم، که پر از
رنجهای زندگی
عموم مردم بود،
دوچار اتلاف و
اسراف بیشتر کرامات
بالفعل و
بالقوه ، امانت
های الهی در
روان نوع بشری
خود، هرچه بیشتر
از خدا دورتر و
آینده کارمائی
و تکرار حیوانیٌت
های گذشته، زمانها
چند صدها هزار
وحتی میلیون
ها سال سرنوشت
حتمی من میشد . که
بتوانم مجددا
در نرد بان انواع
با نسخ و مسخ و
فسخ د باز بنوع
بشری و تحقیق
وجود خدا و در
سطح شهود واجب
لقای الهی، و
این همانی یافتن
صفات الهی ربٌ
النوع خود قائم
برسم . که باید رسید
چون فرمان کن فیکون
تمامی ارواح، حتی
روح هر موجود زنده
أتمی و تحت
أتمی ریزتر میباشد
. و این توفیق بود
که انگیزه
نوشتن خاطرات
و معقولات و
عقتید و
احساسات الهی خود
گردید، که شاید
مورد استفاده خواننده
گرامی باشد . که
خواننده نیز تحت
تدبیر و کنترل
مدبٌران الهی خاص
خود میباشند .

جنبه
های عوالم ملکوتی
نادیده هستی، که
بالاتر از هستی
مادی و محسوس
و قابل تعقٌل انسان
میباشد، که خود
قبل از پیدایش
عوالم ( ماسوت)
ماده سنگین و
(ناسوت) محسوس
انسانهای
کنونی، (ملکوت
) ها و (جبروت )
های عوالم الهی
از مبدأ
(لاهوت الله) در
أزل و آغاز
پیدایش هستی
که الله صادر شده
از خداوند( هو)
بیرون از هستی
ها در (عمٌاء و
هاهوت) در اسم (
الباطن و
الخارج) بوده است
. که اینک برای
ارواح بعکس، از
مراتب پائین ناسوت
مادی ، به
عوالم الهی ملکوت
و جبروت ها باید
رفت . مانند
جهان مادی نوع
بشری، که بانواع
عوالم الهی
ملکوتی باید بالا
رفت . تا به أصل خود
رسید و الهی
تر شد . و یا در
سرکشی از
یگانه خواست خداوند
برای سلوک با
ولایتهای الهی
ششگانه، دوچار
قهقراهای کارمائی
در انواع حقیر
گذشته حیوانی
قبل نوع بشری
شد . تا پس از
تکرار مکرر
زندگی های سخت
از نردبان انواع،
باز بنوع بشری
و همین وظیفه سلوک
الهی تا شهود نور
قائم شد . و
مدام این
همانی صفات الهی
مراحل تکامل شهودی
هفتگانه را پیدا
کرد . که بروح القُدُس
قائم ربٌ النوع
بشری و ایدآل کمال
میسٌر نوع بشری
رسید . که آغاز
زندگی های
ملکوتی و
درعوالم الهی
و فوق بشری آینده
ها کرد . که جهان
دنیای مادی همان
دوزخ و برزخ و جهنٌم،
بین آینده بهتر
نوعی یا آینده
بدتر نسخ و
مسخ حیوانی
میباشد . جهان
جهنٌم است که یونانیان
جهانوم در ترجمه
تورات بابل
برای دنیا و
جهان گفتند . و
بعدا یهودیان اورشلیم
ترجمه مجدد عبری
تورات نمودند،
و همچنان جهان
را گوهانوم بلهجه
خود گفتند . که جهان
فارسی و جهنٌم
و جحیم عربی
شد . که پیامبر
أکثر نار یا آتس،
عکس نور و
تجلٌیات الهی برای
جهان میگفت . که
آتش سختی زندگی
نوعی و آتش کوانتوم
های طلسم مادی
تن نوع بشری
است . که سالکان
با مرگ قبل از مرگ
از خواب مرگ و
باراده الهی
بیدار و ذاتا در
ژنتیک روحی از
نوع عوالم
الهی میگردد . و
موقتا با مقام
پیامبری در تن
بشری قبلی خود
تولد دوم الهی
را مییابد، که
بتواند محسوس و
ملموس سالکان احتمالی
دیگران گردد . که
سالک باید با
وجودی محسوس پیر
کامل روبرو
باشد . ونیز
امکان حضور ذهنی
صورت او را
داشته باشند .

پس
توصیف خداوند
و مراتب ملکوتی،
چون توصیف
مادی ناسوتی
نیست که نتیجه
بخش نیز نمی باشد
. بلکه قهقرا
بر مقام نوعی
ژنتیک روحی
انسان متفکٌز
بغلط را که
تابع عقده های
حقارت و جهالت
خود بوده میباشد
. لذا میتوان
خدا را چنین تعریف
کرد، که هرچه مربوط
بآینده های برتر
است از عوالم الهی
میباشد، و هرکس
تنها باید خود
شخصا با تأمین
شرابط لازم، بچشم
دل ببیند . زیرا
امورالهی شنیدنی
نیست . انواع فوق
بشری، که انسان
منطقا برای
آینده های
زندگی در جهان
تصوٌر میکند، و
آنرا لازم میداند،
و ما بطور کلٌی
انواع فوق بشری
آینده
میگوئیم . این
یکی از
توصیفات
خداوند و
عوالم الهی
است . اما آنچه
امروز ما از عوالم
الهی همراه
خود در ناسوت
و نوع بشری
داریم، همان روح
یا روان ناخود
آگاه و درک
حیات و
قدرتهای حیاتی
دیگر است ، که
جنبه های عقلی
و عاطفی و
احوال انسانی
آن را داریم، وجود
عقل که خود نیز
دلیل وجود خداوند
است ، بدون
آنٌ انسان
تراکمی أتمی
است . و هیچ کار
حیاتی و فکری و
حرکت و قصد و
نیٌت نخواهد
داد . و کاری از
آن ساخته نیست
. این مدبٌران
الهی هر روح موجود
زنده ، گوئی
بندهای حرکت دهنده
عروسکهای
خیمه شب بازی
که انگشتانی
مدبٌر حرکت در
موجود زنده را
ایجاد میکند . که
قسمت هائی از
تن و زبان و
ذهن و روان
انسان، حرکت
یا تغییر مثبت
تکاملی و یا
منفی قهقرائی
میدهد . پس تا
رسیدن بمطلق
أبدیٌت و بی
نهایتب
کمالات عقلی و
نوعی، همچنان
در مراتب
اولیه خدا
شناسی روبرو
هستیم . که سمبولهای
شهودی
تجلٌیات الهی،
مدرک ارتباط
جدید روح و
فکر بشاهد
تجلٌیات میباشد
. خداوند الله (
أهو) یعنی
هنور بخداوند هو
رسیده نشده و
نمیشود، که حتی
فرض محال
رسیدن
بخداوند الله
أهو، چه رسد بخداوند
هو، محال است،
و فرض آن
اکنون برای انسان
آغاز قهقرای فکر
و روح فرض کننده
است . مجموعه
صفات حیاتی و
صفات عقلی و
صفات انواع
زندگی های نوعی
تحت جمادی و جمادی
و گیاهی و
حیوانی بشری و
فوق بشری، سراسر
از مجموعه
امور الهی
بالاتر از
وجود ناسوت
مادی است . و
انسان در فهم آنها
از عقل و
تصوٌز خود استفاده
میکند و نه از ماده
تن . که اگر فکر
و عملی بدون
خواست خداوند
و برای تکامل روحی
انسان باشد، چنان
فکر و عملی در
کار تن و ذهن
انسان تسریع
در قهقرای کارمائی
مجدد بجهان
مینماید . برای
نوع بشری که شریف
تر از هر نوع
حیوانی دیگر
است، شش کلاس
و طبقه تربیت
تکامل روحی
انسان وجود دارد
. که سالکان
این ولایتها
را بسطوح مربوط
ششگانه ملکوت
های الهی در
رؤیا، و معراج
های روح و فکر
میبرد، که شهود
ربٌ النوع
قائم و عرش
رحمان و بی
نهایت ارباب نوع
بالاتر از
رحمان، هر یک
در جبروت الهی
بالاتر از
ملکوتها
میباشد . گوئی
ملکوت نیز
هنوز صفات و
جنبه های شبیه
ناسوتی دارد، و
شکل کاملا الهی
را ندارد تا قابل
فهم عقل انسان
در دیدن عوالم
بالاتر باشد .

اسامی مراتب
شهودی در همه
ولایت های
سلوکی بیک نحو
است . ولی در
ولایتهای
بعدی همان مراتب
شهود، واضح تر
و روشن تر
دیده میشوند . که
اگر نام جدیدی
بآنها داده شود
منطقی است . که زردشتیان
از
امشاسپندان و
بودائیان(
دیوها) و در
ولایت مسیح و
محمد فرشتگان
یا تجلٌیات
شهودی خداوند الله
میباشد . که تمام
هدف خداوند از
آفرینش تنها
لازم و ضروری
کسب این تجلٌیات
در سلوک
میباشد . که پس
از تخلیه و تحلیه
به هفت تجلٌی
شهودی میسٌر
ولایت های الهی
میرسند . و با مرگ
قبل از مرگ، که
در ولایت محمدی
و تصوف ایرانی
آریائی، بنور
قائم و قیام قیامت
گونه روان انسان
صورت میگیرد . که
گوئی در عوالم
الهی جبروت اول
قائم چشم باز میکند
. که دنیائی
نورانی ولی شبیه
دنیای مادی
جهان را می بیند
. زیرا تصوٌر
امور الهی بیش
از این تمثیل
سمبولیک مادی ندارد
. و اگر به عرش رحمان
و درجه پیامبری
رسید، معراج روحی
شاهد بمرز
جبروت دوم ربٌ
رحمان رسیده
است . که با ولایت
هفتم مهدی
موعود ۵۵ قرن
دیگر ببعد، ارواح
شاهد قائم در
نوع بشری، تنها
متولدین نوع فوق
بشری خواهند بود
. که بنور ربٌ رحمان
جبروت دوم و
عرش ربٌ برتر از
رحمان، به مرز
جبروت سوم میرسند
. و هر یک از
جبروتها از
جبروت قبلی، هزاران
برابر عقل و کرامات
و امتیازات الهی
دارد . که خود بهشتهای
نوعی الهی شاهدان
است . نمیتوان
مطلقا توصیف
فرضی تجلٌیات را
نمود . همان
گونه که میمون
نمیتواند
بفرزند خود، توصیف
نوع انسانی را
بنماید . چه رسد
که توصیف انسان
کامل را نماید
. تمام تغییرات
و تکامل در
ژنتیک روحی پس
از رضایت الهی
در شهود مرتضوی،
و بدای الهی
میباشد . گوئی خداوند
با تغییر
سرنوشت یک روح
از نوع بشری بنوع
بالاتر، تغییر
عقیده قبلی
داده است . زیرا
شرط تکامل را برای(
بدا و مشیٌت)
جدید گفته است
. هزاران صفت خداوند
را شبیه صفات
بشری و مادی
در نام گفته
اند . زیرا قدرت
درک و تصوٌر
ملکوتی در
انسان نیست . که
سالکان پس از
تزکیه نفس د
ارای قدرت
دیدن نمونه
هائی تنزیل شده
نوری از ملکوتها،
و بطور سمبولیک
در رؤیا از خداوند
دارند . که باز بصورت
مادی مانندی دیده
میشود . که شاهد
بتواند بفهمد
و در حافظه ذهنی(
خود آگاه) خویش
حفظ کند . و هر
بار نیز بیاد
آورد . که
مانند همان
دیدار نخستین
شهودها أثر
تربیت روحی دارد
.

أمر
خداوند همان دستور
و خواست او برای
سلوک الهی و دین
ورزی و تکامل ژنتیک
روحی است . که اصل
ماهوی الهی دارد
. و پیر کامل الهی
بمعرفی خداوند
بسالک، هر دستور
عبادی و زندگی
بدهد، همان دستور
خداوند است . و
بقول فردوسی
چه فرمان یزدان
چه فرمان شاه
است . و قرآن ناطق
و قبله عبادی
و ربٌ مربٌی
سالک میباشد . پس
باید خداوند
او را بطالب
لقای الهی
معرفی در رؤیا
نماید . و میتوان
خداوند را اکنون
در سطوح تجلٌیات
مقدماتی الهی،
از لحاظ انوار
شهود الهی دید
. که تجلٌیات بالاتر
چشم مناسب دیدن
آنها در انسان
نیست . که سالکان
با شش شهود تا
نور قائم را
در حدٌ توان
درک چشم انسان،
نور خدا را می
بیند . که چنان تنزیل
ماهوی قدرت نور
الهی شده، که چشم
شاهد بشری
میتواند
ببیند که کور
نشود . و در نوع فوق
بشری چنان
چشمان و عقل
نیرومندی در انسان
نوع فوق بشری
هست، که در
ولایت مهدی موعود،
میتواند نور
ربٌ رحمان را
ببیند . که همراه
آن هزاران
امور الهی
دیگر هست . که ما
از عقل و
احوال رؤیائی
و برخی صفات و اخلاق
نیکوی اولیای
آگاه هستیم، و
نه از صفات
بیشتر و عمیق تر
و الهی تر خداوند
. و حتی صفات
انواع جمادی و
گیاهی و
حیوانی و بشری
نیز صفات الهی
هستند . که ضعیف
تر در
نورانیٌت که
حیوانات میتوانند
ببیند . و ما نیز
در تولدات
انواع پیشین
نیز دیده ایم،
که قدرت چشم
ما آنقدر قوی
شده، که انوار
تجلٌیات الهی
گیاهان و
حیوانات را حتی
احساس نمی
کنیم . مگر با کاربرد
عقل و دیدن
باطنی امور
باشد . در یک رؤیای
این نویسنده از
روزنه ای، ستون
نور خورشید
رحمان تابیده میشد،
که در حال حرکت
در آسمان بود،
ولی اول و آخر
قرص خورشید دیده
من نشد . گوئی قرص
خورشید در
آسمان آنقدر پائین
آمده، که تمام
آسمان را برای
چشم اشغال
کرده است . طبیعی
است چنان نور
پائین آمده و
وسیعی سوزاننده
همه چیز انسان
بشری برای دیدن
نور رحمان
میباشد . که این
نور نیز تنها
یک سمبول و
مثالی برای
نور اصلی خداوند
رحمان میباشد
.

أمر خدا تنها
سلوک الهی، آغاز
اوامر الهی از
زبان پیر کامل
الهی بمعرفی خداوند
میباشد . و نه حتی
آنچه از
پیامبران
اولی العزم
نقل حدیث و روایت
رؤیائی اولیا
باشد . زیرا مناسب
عقل انسان های
زمان خودشان
بوده است . و پیر
الهی زنده بزبان
و عقل شایسته و
مفهوم امروز سالک
صحبت و
استدلال میکند
. سخن عشق یعنی
سلوک عاشقانه
الهی که هرگز
کهنه نمیشود و
ملال آور نیست
. مقصود خداوند
و پیامبران
گذشته و
اولیای حال حاضر
همین ضرورت درک
اهمیٌت و
انجام سلوک
الهی میباشد . که
هرچه بگوئیم کم
گفته ایم و یا چیزی
هم نگفته ایم . در
اسامی مورد نظر
انسان برای خداوند،
بصورت توصیفات
مادی که قابل
فهم انسان
باشد فراوان است
. نام الله
عربی ترجمه
عربی أهو در
قریش زردشتی
است . که ربٌ و
مربٌی نیز هست
. که خداوند
ربٌ الأرباب
مراتب الهی میباشد
. و مراتب قبلی
الهی در سطوح
انواع تعلیم و
تربیت و تأدیب
و تهذیب سلوکی
سالکان خود میدهند
. خداوند را جز نور
که خداوند خود
برای خویش چنین
توصیف نموده، که
نور آسمان و
زمین است، و
تطبیق مادی بر
صفات میکند . که
مثلا خداوند
یک موجود عقلی
است . در
حالیکه عقل
جزئی از مراتب
الهی میباشد . که
هر ربٌ النوعی
عقل کلٌ عقل
افراد نوع خود
میباشد . و
خداوند الله
عقل کلٌ مطلق
هستی است . سهروردی
عارف خدا را نور
الأنوار و روح
الأرواح چون
ربٌ الأ رباب
میگوید . که ارواح
فردی از منشأ دریای
نور الله
هستند . و همه شبنم
های روحی افراد
جدا شده در
أزل، از دریای
خداوند الله
پس از عبور
تکاملی از بی
نهایت انواع گیاهی
وحیوانی و
بشری و فوق بشری
بصورت قطره ای
بدریای الله باز
میگردد . که هم
هست و هم موجود
مستقلی در
برابر وجود
خداوند نیست . و
هر ربٌٍ النوعی
هزاران برابر
عقل نوع قبلی،
در کمیٌت و
کیفیٌت و
الوهیٌت برای شاهدان
آن مراتب الهی
دارد . هندو ها (
دیو) و بودائی
ها ( آوا
لوکتیا) میگویند
. یا خدای رحیم . و
یهودیان (اَلوهیم)
میگویند ، که
همه معال
خداوند أهو، یعنی
هنوز این اله خداوند
هو نیست . که برای
نوع ربٌ النوع
و حتی برای هر
روح فردی انسان
( ربٌ الفرد)
هست . که ربٌ
النوع و ربٌ الفصل
یک فرض برای امکان
تصور مرتب الهی
در انسان میباشد
. کاملان الهی
زنده نخستین تجسٌم
انسانی انوار الهی
خاص سالکان آنان
میباشد . که نور
صورت و سیرت و
عقل و حکمتهای
پیر کامل حسینی
بمعرفی خداوند
، برای چند سالک
خود نمایندگی
سمبولیک
خداوند دارد . زیرا
این همانی
شهود ربٌ النوع
بشری قائم را
دارد . شیوا ربٌ
شهودی بودا
شهود سوم زنانه
او است، که مادر
نوع بشری و
مادر الهی مراتب
سالکان و
کاملان الهی
نوع بشری
میباشد . که
شاهدان قبلی حسینی
و حسنی تجلٌیات
الهی را داشته
باشند بشهود فاطمی
پر مهر میرسند
. که در ولایت زردشت
دغدو و در ولایت
مسیح مریم و
در ولایت محمد
فاطمی، و در ولایت
آینده مهدی موعود
زینب کبرا نام
خواهد داشت . شهود
فاطمی و شهود سوم
زینب کبرا، همان
دو فرشته
(مهربان) پیش
گوئی میترا اولی
العزم دوم، یا
نوح بگفته تورات
که مشعل بدست
ناظر کشتن نفس
حیوانی چون گاو
سالکان، بدست خود
یا بدست پیر خود
میباشند . و
نیر در شهودهای
چهارم مرتضوی
و پنجم مصطفوی
و ششم قائم روح
القُدُس تا
ربٌ نادیده رحمان،
همه تجلٌیات
مراتب الهی بالاتر
هستند . شهود عرش
رحمان برای کاملان
محمدی، گوئی
خلاصه ای از
آینده های فوق
بشری حاضر
برای دید شاهد
میباشد . زیر فرش
عرش رحمان در رؤیای
این نویسنده از
سمت راست تا
افق بی انتهای
آسمان، چون
نقطه ای
امتداد داد . که
آینده های أ
بدی و مقام هر
ربٌ در یک
جبروت، و مکان
لا مکان خداو
ند الله در
لاهوت، یعنی هنوز
خداوند هو
نیست . و در اسم
الظاهر و
الداخل هستی
ها برای الله،
و اسم الباطن
و الخارج هستی
ها در هاهوت
عمٌاء برای
خداوند هو است
. که روح هر
موجود نطفه
ودر أصل خود، شبنمی
از دریای روح الأرواح
در هر موجود تحت
جمادی و جمادی
و گیاهی و
حیوانی و بشری
و فوق بشری
هست . که ژنتیک
روحی او محسوب
میشود . گوئی پرونده
شخصی هر موجود
میباشد .

M225

خیر و
شرّ

و هر دو
متناسب قدرت درک
عقلی و کمالات
روحی هر کس در
شناخت معنی
باطنی خیر و
شرٌ و یا در هر
کار خیر و شرٌ
میباشد . زیرا
هرچه خیر و
خوب دیده میشود،
نفع فوری یا
نفع دراز مدٌت
برای انسان
دارد . که چیزی را
بخواهد یا از
آن دوری کند و
شرٌ بداند . در
سلوک الهی و از
نظر داوری خداوند،
خیر تنها
بمعنی عقلی و
عملی و تکامل
روحی برای هر
موجود، بخصوص
برای انسان میباشد،
که محبوب
خداوند است . و
نزدیک تر به
وی در تشبٌه
صفاتی و داشتن
تجلٌیات الهی،
و قرار داشتن
در شایستگی صورت
فصل نوعی بشری
بهتر، و یا
صورت نوعی فوق
بشری فرشته
گونه است . که عقل
و کرامات و امکانات
و صفات و
قدرتهای
حیاتی بیشتر دارد
. گوئی از
مراتب الهی شده
است . پس کسب
تجلٌیات الهی بالاتر،
با تأمین هرچه
بیشتر و بهتر
از شرایط لازم
تا شرط کافی
میباشد . و حتی بیش
از حدٌ کفایت
از نظر داوری خداوند،
که خاص سالکان
است ، که کسی را
نیز بشهود آخر
میسٌر خود، و
نجات مرحله ای
و نوعی رسانده،
که خیر و خوب
است . خیر را
نیز از
امتیازات
شهودی باید
تفسیر کرد، و
عکس هر أمر
خیری شرٌ است . که
انسان بخاطر غفلت
و شهوت و
خودسری، امتیازات
و کرامات بالفعل
و امانت های
الهی نوع بشری
خود را از دست میدهد
. که پس از مرگ
برای تولد
مجدد بجهان، کمبود
کرامات بالفعل
مورد نیاز
بوجود آمدن در
نوع بالاتر، مانع
از توان نفوذ
اسپرم حامل
روح، در یک
اوول و نطفه
مادر نوعی
بهتر میباشد . مگر
در نطفه حیوانی
که توانائی آن
را داشته باشد
. پس یک اسپرم از
پانصد میلیون
هر بار تلقیح نطفه،
قادر است خود
را بدرون اوول
برساند، و
بقیٌه اسپرم
ها در خدمت کمک
شیمیائی همان اسپرم
موفق قربانی
میگردند . که
ما از نسخ بدتر
بشری و یا مسخ حیوانی
و حتی بدتر، برحسب
کمبود و فساد
بیشتر ژنتیک
روحی، در فسخ و
گندیدگی
گیاهی یا رسخ
و رسوخ جمادی و
وسخ تحت جمادی،
شایسته یک
تولد نوعی می باشد
. که از نو
گذشته های
نوعی خود را ، در
آینده ها تجدید
کرده، و پس از
صد ها هزار سال
و شاید میلیونها
سال، یک ژنتیک
روحی از نردبان
انواع گیاهی و
حیوانی، و فراوان
فصول نوع بشری
عبور تکاملی کند،
و بعقل و قدرت درک
اهمیٌت سلوک الهی
و تکامل روح و
معنی خیر و
شرٌ را بداند،
که احساس مسؤلیٌت
کند، تا خود
بسلوک و
پاکسازی روان
خویش از عقده
ها و عقیده ها
بپردازد . ولی بقیمت
سال های دراز
زندگی های پر
عذاب در اواع حیوانی
و بشری، بخاطر
کمبود
امکانات حیاتی
بهتر، مانند
عقل بیشتر و
تن کامل تر در
اعضا و ذهن
پاک تر و روان
با عقده های
کمتر . و الاٌ کسی
مطلق سلامتی
را ندارد . مگر خداوند
مطلق . پس تولدات
نوعی برای
تأمین کمبودهای
لازم و جبران
مفاسد رسوب کرده
از جهل و
حیوانیٌت است
. و لذا بقول
محمد خداوند
همیشه سالکان راه
خود را با کمتر
از ده در صد
پاکسازی روان
بشری، بنجات
شهودی و نوعی
میرساند . که حتی
مأموریٌت
بازگشت بخلق پیامبرگونه
و شایدهم
پیامبری اولی
العزم و کاشف قرٌه
و تجلٌی شهود الهی
بالاتر گردد . تا
در تولدات
برتر آینده
پاکسازی عمیق
تر، و بازهم
همیشه کمتر از
ده در صد را بنماید
. که بفرض محال
در أبدیٌت
مطلق، یک ژنتیک
روحی که شبنمی
از دریای روح
الأرواح الله در
أزل گذشته ها
بود، در
أبدیٌت بی
انتها، بصورت قطره
ای بدریای
الهی أصل خود باز
گردد . که بازگشت
تمامی ارواح
بسوی خداوند
را گفته اند . تا
بعد از أبدیٌت
و کمال چه هدف
برتری از
خداوند الله و
خداوند هو، برای
یک روح الهی شده
و به خود
خدائی و این
همانی رسیده، برای
آن مقرر تازه
ای شود . خواست
خداوند و فطرت
ذاتی و الهی
انسان و هر موجودی
که دارای شبنم
روح الهی است،
تنها خیر و
تکامل مستمر
أبدی، و کسب صفات
الهی در انواع
بالاتر
میباشد . ولی
هر زندگی شرر
بار غیر سلوکی
و توحٌش، خواست
عقده های خود انسان
میباشد . که میخواهد
لذٌت زندگی
بهشت چهارم
تولد پیشین
خود را ببرد . در
جسم و در شهوت و
در اوهام ذهنی
دیگر . پس خواست
قهقرا و کارما
شدن در جهنٌم جهان،
خواست خود
انسان است . که اگر
از بی عقلی
کارهای شرٌ چون
درٌندگی
وتوحٌش باشد ،
و همه حیوانات
در فطرت ذاتی
خود دارند، و
قصد آزار
رساندن ندارند
. که میخواهند
شکم خود و اطفال
خود را سیر کنند
تا زنده باشند
. ولی چون انسان
عاقل باشد، که
میداند چه میکند،
یا بداند چه باید
بکند، و اخطار
قبلی شده باشد،
که چه کارهائی
را نباید بکند،
آنگاه از نظر
مدبٌران الهی
یک روح، امتیازات
نوعی ژنتیک
روحی، که نتیجه
تکاملات
تولدات گذشته
دور جمادی و گیاهی
و حیوانی و بشری
چنین شهوت پرست
و قهقرا جو را،
بتدریج از ذات
ژنتیک روحی او
باز می گیرند . و
بتدریج که عقل
و عادت بگناه
و فساد کرد، که
حتی بدان افتخار
وعلنی بهر کار
شرٌی میپردازد
. پس کارماهای پس
از مرگ، چاره تجدید
فرصت ها از خداوند
برای چنین روحی
است . که خود نعمت
و موهبت الهی
و معجزه بزرگی
از خداوند
برای او میباشد
. و الاٌ در
طبیعت آفرینش
های الهی به عدم
رفتن وجود ندارد
. و همه باید
عاقبت فرمان کن
فیکون، برای شدن
و تکامل روح
را، لا جرم و بدون
جرم و کارما
اجرا کند که خواهند
کرد . که پس از
تأمین شرایط
لازم لقای الهی
در هر مرحله
تکاملی خواهد
بود . حتی سالکان
ره رو در طریق
و طریقت الهی
تکامل روح خود،
بسوی خدا امکانات
و داده های
الهی که در
اختیار او بعنوان
کرامات بالفعل
هست، هرچه
بیشتر و زودتر
کرامات بالقوٌه
نوعی خود را
تحقٌق بدهد و
بالفعل کند، که
سخت مورد نیاز
تولد بهتر
بعدی یا آخرت است
. گرچه خود نیز
تقویت کرامات
بالفعل نوع بشری
کنونی نیز هست
. که عقل بیشتر
زندگی بشری را
بهتر و شیرین
تر میکند . و
آینده نوع فوق
بشری از
بهترین فصل نوعی
برای ژنتیک روحی
خود فراهم
مینماید . و چون
تکامل بیشتر
سلوکی و شهودی
و عقلی و احوالی
بدست آورد، کرامات
بیشتر و قدرتهای
تشخیص خیر و
شرٌ، و جبران
بیشتر معایب و
کمبودها ها میشود
. در فلسفه
مادی نیز بحث
خیر و شرٌ
مطرح میباشد، که
فاصله زیادی
با بررسی عرفانی
و سلوکی خیر و
شرٌ از نظر
خداوند دارد .

M226

خِرقِه
صوفی

همان جامه
درویشان
پشمینه پوش، که
علامت ترک دنیا
و مظاهر مادی
آن میباشد . که خود
را فقیر مراتب
الهی و حقیر
در مقامات
الهی روح
میدانند . گرچه
اکنون مورد
عنایت مراتب
الهی میباشند
. خرقه پاره و کهنه
و وصله دار که از
پشم ارزان تر
بوده است، و
در عصر ما
لباس پشم گران
تر میباشد، چون
نخ مصنوعی
ارزان تر شده است
. و صوفی واقعی
در حفظ و
تعهٌد سلوکی
خود در پاکسازی
روان، برای
تخلیه و تحلیه
تا تجلیه های
الهی میسٌر
نوع بشری، در
همه عمر مدٌ نظر
دارند . پس اعتنائی
بلباس و مظاهر
زندگی و تکبٌر
و ابراز ثروت
ندارند . لفظ
خرقه و وصله
از خرق و دریدن
و پاره کردن پارچه
لباس است . و
چون نفس
امٌاره آلوده
با سرکوبی
هوسهای آن، گوئی
آنرا (خَرق و
سوراخ) و شکاف
میدهند . تا روزنه
ای برای نجات
برای روح خود فراهم
کنند . خرقه درویش
دلیل فقر و
ضعف و صفت
سالک در وحدت وجود
میباشد . صالحان(
جامه دَلق
)خود را از دست
پیر الهی
میگیرند، که همان
دو قطعه احرام
دوره حجٌ کعبه
و نیز برای دوره
حجٌ أکبر سلوک
الهی برای رسیدن
بشهود نور قائم
میباشد . که لباس
و نیز کفن او برای
مرگ قبل از
مرگ است . که در
صفت این دلق، خشونت
زبری و کهنگی
و کوتاهی برای
اندام انسان
است، که همه دلیل
فقر سالک
میباشد، که از
فقر خود ننگ ندارد
. لباس کشیش مسیحی
را در موزه ای
دیدم، که با
هزاران دانه
مروارید کوچک و
بزرگ به آن
دوخته شده که
آنرا سنگین
کرده بود . که برای
ملاقات با خدا
دوخته بودند . ولی
درویش تن را
رها میکند، که
پیراهن نخواهد
. که مرگ قبل از
مرگ در سلوک، شهود
نهائی خود را دنبال
میکند . جامه
درویش کوتاه و
آستین های آن
نیز کوتاه است
. که آستین
نشانه ای از تکبٌر
و خود بزرگ
پنداری باخود نداشته
باشد . و از نظر تاریخی
جامه و خرقه صوفی
را نخستین بار
ابتکار خِضر پیامبر
افسانه ای میدانند،
که بسالک خود
داده است . و
همان پیر کامل
حسینی سر سبز
و زنده بمعرفی
خداوند است . که
توصیف خضر و دیگر
پیامبران را دارد
.

صوفیٌه
ایرانی خرقه
خود را
بپیامبر اسلام
نسبت میدهند، که
پر وصله بود . که
برای پس از وفات
خود وصیٌت کرد
به اویس قَرَن
شتربان گم نام
در صحرای یمن
داده شود . که از
سالکان صادق
با پیامبر بود
. و اویس نیز
آنرا بدرویش
دیگر خود
واگذار کرد . که
بقول پیامبر
از وصله زیاد آن
خجالت از خیٌاط
داشت . و یا بقول
مولا علیٌ، کفش
او چنان وصله و
پینه دوزی شده
بود، که از پینه
دوز خجالت
میکشید . جامه درویشان
بیشتر مقصود
لباس پارچه ای
نیست . که تن برای
روان انسان جامه
آن میباشد . که سالک
اعتنائی
بلباس تن
ندارد، که بخواهد
معایب روان خود
را مخفی نماید
. لذا درویشان
سالک تن را نمی
خواهند، که نیاز
بلباس داشته باشد
. زیرا هدف مرگ قبل
از مرگ را برای
شهود نهائی
خود دنبال میکنند
. تن انسان لباس
طبیعی
پوشاندن
ژنتیک روحی
الهی است، که
پر از عیب و
آلودگی شده، و
بخاطر عقاید
عُقده ای چون صفحه
سیاهی تبدیل
شده است . که آنرا
باید پاک کرد . و
نه لباس سفید
روی آن
پوشانده، که گوئی
روحانی و
فرشته شده است
. همان آخوند
های قشری غیر
الهی، که برای
فریب پیروان
خود و مال مفت خوردن،
روحانیٌت
کاذب خود را
برخ دیگرن
میکشد . لباس و (
ثوب ) عربی آن
برای سالک، همان
( ذخیره ثواب)
در اعمال نیکو
و رفتار نیکو
میباشد . تا تن
ملکوتی ژنتیک
روحی خود را
با آن ثواب ها
بپوشاند . که پس
از تخلیه از صفات
حیوانٌیت، آنرا
تحلیه بصفات و
حلاوت های
صفات الهی
بنماید . کهنگی
لباس درویش دلیل
زمان دراز در
زندگی های
سلوکی وخود فقری
او میباشد . مسیح
پیروان خود را
از خطر( مسیح دجٌال)
برحذر میکرد . آخوند
وکشیش مدٌعی
دین داری و خدا
شناسی، که
باالعکس
أهریمنی زنده
برای پیروان ساده
لوح خود میباشد
. زیرا خود را
چون ( مسیح و
ماشیه مقدٌس)
وانمود کند . حافظ
شیرازی از صوفی
دجٌال مینالید،
که اورا صوفی
نا صافی و
تصفیه و پاکسازی
سلوک نشده میدانست
. و محمد آخوند
را ابلیسی در
لباس و در(
تلبیس) ریاکاری
خواند . گوئی
مسی را رنگ طلا
بزنند و بعنون
طلا بفروشند . که
آخوندها این
ابلیسان در
تلبیس و در
لباس ریاکاری
و کاذب
روحانیٌت
میباشند . هرکس
آخوندی را
باور کرد، فریب
خورده أهریمن
خود شده است . آخوند
ها اعمال
صوفیان را بدعت
میخوانند، که شرک
بخدا است . ولی
درویشان
اعمال خود را
تقلیدی از پیامبر
میدانند . و
الاٌ درویش
غیر صادق چون آخوند،
لباس بهتر بتن
دارد، که مورد
تحقیر مردم عامی
نشود . و لذا
عبا و لبٌاده
و قبای آخوند
ظاهر محترم و
پر هیبت برای
او میسازد . بدعت
بودن و شرک، بسته
بنیٌت انسان در
هر کاری
میباشد . و
الاٌ سالک
هرچه پیر الهی
بگوید، همان
را میکند و بدعتی
از خود
نمیداند .

پیامبر
توبه تائبان
را تطهیر و
تغییر ذات و روان
آلوده میداند،
که خدا را
دوستدار نائبان
میخواند . که همان
سالکان ترک دنیای
بشری کرده و
گذشته و حال
کنونی خود رها
نموده اند . با ترک
اعمال و افکار
و نیٌت های قبل
از دوره سلوک،
که بازی عقده
های روانی او بوده
است . که با
تزکیه نفس امٌاره
و تخلیه از صفات
حیوانی صافی و
پاک میشود . و تا
درجه ای که خداوند
سالک را بدرجه
اصطفا و مقام مصطفوی
برای بازگشت
بخلق میرساند
. که تعلیم مرگ قبل
از مرگ بگیرد . و
صفای ذات پیدا
کند . که پیامبر
سکّو و مکان برجسته
تری در مسجد
خود در مدینه
فراهم کرده بود،
که ( صُفه ) خوانده
میشد . و سالکان
عامل با پیامبر
در توسٌل عبادی
روی آن قرار
داشتند، که مورد
نفرت
متکبٌران دیگر
بود . ولی تنها
برای تظاهر بمسجد
پیامبر و
داشتن دین
اسلام و ایمان
بخدا حاضر
میشدند . خرقه
پوش سالک
گذشته های خوش
ظاهر خود را
رها کرده است . که
گذشته های پیشین
فراموش کرده ،
و مدام در وَرَع
و زُهد و ترس
از خدا میباشد
. برای خرقه درویش
اصطلاحات
خاصی وجود دارد
. مانند (خرقه توبه)
در آغاز پیمان
سلوکی سالک ، که
از دست پیر
میگیرد . ( خرقه تبرٌک)
که گاهی بصورت
وصله کهنه یا نخی
از پیامبر یا اولیا
میگرفته که بدست
و گردن خود و
اطفال خویش
میگذاشتند که برکت
و سلامتی
داشته باشند . برکت
فزونی ایمان
وعقل، و شاید مال
و مقام و سلامتی
بوده باشد . (خرقه
ولایت) که سالک
پیر الهی را
ولیٌ الهی و
سوژه عشق بدرجه
واله شدن دوست
دارد . زیرا جانشین
پیامبر و
نماینده خداوند
برای خود میداند
. (خرقه تصرٌف)
که بیان کننده
تصرٌف سالک را
میرساند . برخی
خرقه ها را در
آستین شکاف
میدادند . و (خرقه
مُلمٌع) رنگی
پر از زرق و
برق و یا (جامه
مُرَقٌع) پر
رقعه و وصله
است . که از
سنگینی بصورت جبٌه
در میآمد، که گوئی(
قُبٌه و گنبد)
برتن میباشد . (خرقه
دَلق) پارگی
دلق و( هزار میخه)
که پارگی قبلی
جامه را میرساند
. و یا ( جامه
هزار بَخیه)
گفته اند . (
خرقه خستوانه)
که نخ های اضافی
لباس همچنان
بر آن آویزان است
. ( خرقه دوچاک
یا چهار چاک)
در دامان لباس
درویش است . و (
جامه سلیم)
سالم که مورد انتقاد
دیگران از درویش
در مجلسی
نباشد، که هیچ
علامات درویشی
در آن نیست . (
خرقه شمله و
مُشمٌلِه) که طرز
دوختن خرقه لباس
است . (خرقه
گلابتون) با سیم
و زر افزوده
میشود . و یا(
جامه دارای
علامات خاص
طریقت) سالک میباشد
. که بصورت
زوائدی بر
لباس میدوختند
. که زوائد آن با
باد بحرکت می افتاد
. (جامه مُزجی) که
سالک در احوال
بی خودی آنرا
پاره کرده است
و شکاف خورده . (
فوطه) نیز نام عربی
لباس درویشان
است . که چون حوله
ای بر شانه
میگذاردند، که
جانماز درویش
نیز هست . و (جامه
دریده) از جلو
را (جامه قاسمی)
میگفتند . (خرقه
شب) چون زره بر روی
جامه دیگر میپوشند
. و جامه درویش را
(چهل تکٌه)
میگویند . جامه
ضخیم تر که در سرما
درویش بر تن
میگذارد . (جامه
مَفتولی و فتیله
کش و یَلک و تنٌوره
و شلوار)
انواع دیگر
جامه درویشان
است . که هر لباس
برحسب شرایط مکان
و زمان و عاد
ات مردم محل
رایج بوده است
. رنگ (خرقه سیاه
یا سفید یا أزرق
آبی و سبز و سرخ
و خاکی) بوده است
. برای خرقه
درویشان نیز احکام
و مقرراتی هست،
که آنها را از سنٌت
پیامبر
میگویند
رسیده است . و صوفی
یعنی وابستگی
بهیچ دین و
مذهبی رسمی ندارد
. که آنان سلوک
الهی ندارند و
قشری هستند . که
شرک و جهنٌم
پروری
مینمایند . (خرقه
سماعی و خرقه
درست ) و سالم و
(خرقه مسافر و خرقه
بازگشت از سفر
و خرقه مجروح)
در سالکان
خرقه پوش صوفی
گفته اند . سالک
جز وابستگی و
پیمان با چیزی
یا هیچ کس و گروه
و مذهبی هرچه مقدٌس
باشند
ارتباطی ندارد
. و چون خود
بکمال الهی رسید،
نیاز به
وابستکی بکسی
یا جائی یا هرگونه
مظاهری برای دیگران
ندارد .

M232

سلوک
الهی

سلوک لفظی
عربی بمعنی ره
روی فارسی است
، و واکینگ
فرنگی، که حرکت
بسوی پیش و از نوع
غیر مادی و
مکانی میباشد
. در عوالم ذهنی
و روانی که
شبیه عوالم الهی
است، رهروی بسوی
خدا عاقبت سر
از عوالم شهود
ملکوتی
ششگانه، و جهان
های الهی (
جبروت نخستین مکان
لا مکان) قائم روح
القُدُس ربّ
النوع بشری
است . و (جبروت دوم
مکان لا مکان) ربٌ
رحمان میرسیم
. هر یک از
مراحل آن با
هدایت مدبٌر و
معلٌم نادیده الهی
در دل و فکر
است . و حتی در
تمام حرکات تن
و زبان هرکس و
هر موجودی در
کنترل مراتب الهی
میباشد . که اولیای
الهی و مراتب
الهی بالاتر، این
تدبیرات
روانی و مخصوصا
هدایت عقلی
سالکان و
کاملان را بعهده
دارند . هدف خداوند
در آفرینش
هستی های
مختلف، که شکل
نهائی این
آفرینش ها
تاکنون، در
انسان کامل الهی
در هر شش
ولایت سلوکی
است . بخصوص در
ولایت ششم محمدی
وهمان تصوٌف
ایرانی
آریائی، که عقلهای
برتر را دارند
. و مور وملخ
نیز عقلهای
غریزی خود را دارند
. حیوانات عقل تجربی
انعکاس شرطی
خود را دارند،
که انسان بدائی
نیز دارد . ولی کاملان
و سالکان الهی
هر ولایت
سلوکی، از یک سطح
عقل بالاتر
الهی برخوردار
هستند . که از
منشأ شهود
آخرعرشی
ولایت الهی مربوطه
میباشد . کاملان
زردشتی در عرش
مصطفوی، و کاملان
مسیحی از عرش
قائم و کاملان
محمدی از عرش
ربٌ رحمان است
. تا نوبت
بمهدی موعود
محمد و
سوشیانت
زردشت و
فارقلیط مسیح،
در ۵۵ قرن
دیگر برسد . که
مهدی قرآن خود
، یا همان (دو
قرٌه) شهودی
برتر نور هفتم
ربٌ رحمان و
شهود هشتم عرش
ربٌ برتر از
رحمان را کشف مینماید
. و از سطوح
عقلی بالای عرشی
خود دریافت
الهامات
لدنٌی
مینماید . که تدبیر
ذهنی و روانی
و حتی تمام حرکت
ارادی اجزای تن،
و حرکات غیر
ارادی تن
انسان را، گوئی
با انگشت بند باز
خیمه شب بازی مراتب
الهی در انسان
است . که کاملان
هرچه پاک تر
در روان بشری
خود ، از عقده
ها و عقیده ها و
الهامات ناب الهی
دریافت
میکنند . و یا بدرستی
فهم و برداشت
سلوکی و عقلی
مینمایند . که میتوانند
آنها را (
تنزیل منطقی)
و ترجمه بزبان
روز قوم خود
بنمایند . تا چقدر
در ادبیٌات
قوم خود و فصل نوع
بشری خویش مهارت
و ورزیدگی
داشته باشد .

طالبان لقای
الهی نوع بشری،
که باید بشهود
مراتب الهی میسٌر
خود برسند، تنها
با سلوک الهی
و رهروی
عرفانی الهی، بهدایت
پیر کامل حسینی
بازگشته بخلق چون
پیامبری زنده،
که این همانی
پیامبر اولی
العزم خود را
دارد . که اگر
چنین لقای
الهی را نخواهند،
و یا بسوی
خداوند نروند،
و یا نتوانند
پیش بروند، که
موانع در
ژنتیک روحی خود
را دارند . که باید
پاکسازی شوند
. آنگاه روح
این انسان
عاقل پس از مرگ
طبیعی نوع بشری
خود، جز
کارماهای
قهقرائی در
تولدات نسخ و
مسخ بدتر ندارند
. که در نطفه
حیوانی مناسب
بقایای کرامات
بالفعل تلف نشده
خود، محمول یک
( اسپرم) وارد
(اُوول) مادری
میشود، که جنین
طفل آن حیوان
را بوجود
میآورد . و حتی
شکل بدن و
صورت و سیرت و همه
صفات حیاتی هر
موجود مناسب
بقایای
کرامات بالفعل
از نوع بشری
او میباشد . که پس
از تولد رنج و
بلایای طبیعی
در زندگی
جهنٌمی جهانی،
تعلیم بروش
حیوانی
انعکاس شرطی
مییابند . و بهمراه
مجازات و پاداش
هر تجربه چیزی
می آموزد، که عادت
ثابت سایبرنیتیک
آنها شده، که چون
از نردبان
انواع بنوع بشری
مجدد و عقلهای
مادی کافی
رسیدند، با عقل
برتر ایدآل
جودی و حقیقت یابی،
مراتب تربیت
سلوک الهی هر
شش کلاس تربیت
الهی
ولایتهای
الهی را ، و بترتیب
در شش تولد
بشری رسیده ، که
در صورت موفق بودن
بپنج شهود
مقدماتی پنج
تن آل عبا
میرسند . که در
هر ولایتی
الهی، برخی از
این شهودها را
دارند . کاملان
زردشتی پنج
شهود و کاملان
مسیحی شش شهود
و کاملان محمد
و تصوٌف ایرانی
هفت شهود تا عرش
رحمان را
دارند . پس عقل
موازی مراتب شهودی
خود را
مییابند . و
برای سلوک الهی
انسان طالب
لقای الهی، در
هر ولایت سلوکی
و محیط تربیت کلٌی
اورا تشکیل
میدهد، هر بار
پس از تجدید
شهودها و
هربار با یک مرگ
قبل از مرگ، بشهود
جدیدی میرسند،
که در نوع بشری
بهتر بعدی، با
عقل الهی شده خود
عهد الست و سوگند
خویش را بمقام
شهود نوری آخر
خود داشته اجرا
میکند . که با تجسٌم
انسانی همان شهود
نوری تسلیم سلوکی
شود که خداوند
پیر کامل زنده
آن ولایت را
بوی معرفی
میکند . که اولیای
الهی نیز
مانند هر
انسانی مرگ
طبیعی از نوع بشری
دارند . و
نسلهای جدیدی
از کاملان
الهی و
محمدهای زنده
تازه نفس، بقول
محمد ۳۱۳ ولیٌ
الهی همیشه زنده
حسینی در
ولایت محمدی
در جهان هستند
. که یکی از
آنها میتواند سالکان
خود را تا عرش
رحمان برساند،
که بستگی
بهمٌت و صبوری
سالک دارد . پس
درجه باوری و اصرار
جدٌی سالک
برای رسیدن بلقای
الهی، تمام امکانات
مادی نوع بشری
خود را در این
راه از مال و
منال و مقام ورفاه
زندگی خود را صرف
آماده شدن مرگ
قبل از مرگ
مینماید . که جان
بشری را میدهد
که جانان الهی
خود را ببیند . پس
با این صداقت
و باوری و با
همٌت و سعی
سالک در ( هوم و
اوم ) کردن
سلوکی، مصرف توسٌلات
عبادی و اجرای
دستورات پیر
الهی بقصد
تخلیه از
معایب بشری و
تحلیه بصفات الهی
پیر کامل و تأمین
شرایط لازم هر
مرحله شهودی ،
آنگاه در
داوری الهی
خاص سالکان ( بِدای
الهی و مشیٌت) ویژه
الهی دست میدهد
. که گوئی
سرنوشت قبلی
شخص مورد نیاز
زندگی بشری، تبدیل
بسرنوشت جیدی
در فصل نوع
بشری یا فصل
نوع فوق بشری
بالاتر
میگردد . که حتی
از حیوانیٌت
نوع بشری وارد،
جهان الهی
ملکوتی فرشته
گونه میشود . که
در بازگشت بخلق
ربٌ و ربوبیٌت
سالکان خود را
بعهده بگیرد . و
برای سالکان
خود کلام آنها
کلام خداوند است
. و بقول فردوسی،
چو فرمان یزدان
چو فرمان شاه
پیر کامل
حسینی در هر
شش ولایت
عوالم الهی است
. پس منکران وجود
خدا و یا قشری
های مذهبی
مدٌعی اعتراف بوجود
خداوند، ولی با
فکر سلوک الهی
هدف خداوند، که
راه تقرٌب و کسب
رضایت الهی
است، و یگانه
مقصود خداوند
و پیامبران
اولی العزم
همه ولایت ها و
اولیای زنده
همه ولایت ها،
یعنی لزوم
توسٌل عبادی
سالکان با وسیله
الهی بمعرفی خداوند،
که در هر شش
ولایت الهی
یکسان است . و
هیچ یک از
ادیان و مذاهب
قشری غیر
سلوکی هرگونه رابطه
و زمینه ای
برای کسب رضایت
خداوند را ندارند
. که بالعکس
مشرک و کافر
هستند . که اطاعت
آخوند در لباس
کاذب روحانیٌت
برتن دارند . و
بقول محمد
ابلیس پرستی میکنند
. که بدترین
جهنٌم های آینده
را دارند . زیرا
مسخ میمون
وخوک بقول محمد،
بهترین بخت آنان
خواهد بود . که مار
و مور و حتی
بفسخ و گندیگی
گیاهی و هر
علف هرزه ای
میگردند . اگر
که برسخ جمادی
چون هر مولکول
و أتمی، سقوط مقام
روحی چون روح أتم
نکنند . چه رسد که
بوسخ چون چرک
تحت جمادی
ممکن است
بروند . که این موجودات
تحت جمادی چون
هر دانه
کوانتا ، هریک
روحی دارد و
مشغول تکامل
روحی بوده برای
رسیدن با نردبان
انواع بنوع گیاهی
و حیوانی و
بشری، باید
بهمین وظیفه
الهی شهودی در
شهود قائم روح
القُدُس برسند
. که ربٌ النوع و
ایدآل کمال
الهی میسٌر
برای نوع بشری
است . تا هفت هزار
سال بعد در تولد
نوع فوق بشری
فرشته گونه، و
با هزاران
برابر عقل و کرامات
بالفعل حیاتی
و موجودیٌت
(چهار بُعدی)
برسند . و با ولایت
مهدوی که ۵۵ قرن
دیگر در جهان،
با کشف نور
ربٌ اعلای
رحمان و حتی عرش
ربٌ برتر از
رحمان آغاز میگردد
برسند . که تا أبد
این تجلٌیات و
کمالات نوعی تا
خداوند (الله أهو)
برای همه ارواح
موجودات حتی موجودات
نوعی تحت جمادی
و تحت أثیری
قبل أتمی
ادامه دارد . ولو
بقیمت تکرار مکرر
کارماها و
تجدید گذشته ها
در آینده ها، بازگشت
همه بسوی خداوند
است . شکٌاکان
وجود خداوند
نیز همین
عاقبت را دارند
. که احتمال
وجود خدا را
میدهند، ولی هدف
خدا برای سلوک
الهی را نمی
دانند . و حتی
بعضی از
منکران میگویند،
که خداوند
ناچار میشود، همه
را به بهشت ببرد
. که البته خداو
ند همه را می
بخشد و به
بهشت میبرد، ولی
پس از کارماها
و رنجهای زندگی
های نوعی، بخاطر
کمبودهای
عقلی و
لذٌتهای
حیاتی، که همه
موجودات
دارند . که همه فقیر
درگاه خداوند میباشند
. اگر در سلوک
الهی این پناه
گیری که به یک
ولیٌ الهی
برسند . البته منکران
وجود خدا و سلوک
الهی، هنوز
عقل کافی و
چشم دل روشنی
ندارند . که باید
چندین و چند
تولد فصول بهتر
نوع بشری را که
نیاز دارند، تا
بسطح عقل
حقیقت جوئی
برسند . که خود
را علٌت حقارت
های نوعی بدانند،
و باید خود را ملامت
کنند . آنگاه از
خداوند مربٌی
الهی بخواهند،
که بسلوک الهی
به شهود حتمی قائم
روح القُدُس
برسند . ولو
اینکه بیداری از
خواب مرگ قبل
از مرگ و
توفیق شهود قائم
را نداشته باشند
. بقول پیامبر،
آنها خواب
هستند تا نمیرند
بیدار
نمیشوند . چه در
مرگهای مکرر
کارمائی و یا درهر
مرگ قبل از
مرگ سالکان
ولایت ها
ببیداری الهی
و عقلی میرسند
.

سالک
وظیفه الهی
سلوک تا شهود
قائم را دارد،
ولی باز انجام
سلوک در اختیار
آزاد او میباشد
. که پس از فهم و داشتن
امکانات، و
نبودن موانع ،
نخواهند
بسلوک الهی بپردازند
. و دلخوشی بلذٌت
های بشری جهان،
چه لذٌت های جسمی
یا جنسی و یا
اوهام ذهنی و
سرگرمی های
دیگر جهان بوده
باشند . پس سالک
با أصل (جبر یا اختیار)
روبرو است . که کدام
را انتخاب کند
. جبر الهی و
جبر ذات فطری
انسان در
ژنتیک روحی او
برای تکامل، و
یا آزادانه
آزادی خود را
بخداوند وپیر
الهی واگذار کند
که در تخلیه وتحلیه
و تجلیه های هفت
گاه میسٌر خود
برسد .

در فلسفه
های مادی جبر
را بمعنی
سرنوشت
میگویند، که گوئی
خداوند در
سرنوشت کسی از
قبل چنان
خواسته که انسانی
بهشتی یا
انسانی جهنٌمی
فاسد گردد . در
حالیکه در
سلوک الهی هر
سرنوشت تولد
کنونی و تهیٌه
تولد آینده بهتر
یا بد تر، بکمک
مراتب الهی
تنظیم شده است
. که انسان اگر
بخواهد میتواند
سرنوشت تولد کنونی
خود را نیز
دگرگون نماید
. گوئی امکان (
بِدا )تغییر
دادن عقیده
الهی بوده باشد
. قشری های مذهبی
معتقد بجبر
الهی، توجیه
گناه کاری های
خود را در عدم سلوک
الهی بخاطر
جبر الهی برای
آنها میدانند
. مادیٌون
منکر خدا از
نظر خداوند کافر
و جاهل بی
اطٌلاع بوده، و
مجازاتهای کارمائی
سبک تر از
مشرکان قشری و
مذهبی دارند . زیرا
قشری ها خود
پرستی و مرده پرستی
میکنند . که
چیزی آگاهی از
امور الهی و
سلوکی ندارند
. ولی خود را
آیت الله و
مؤمن میدانند
. بقول محمد که
گفته، نگوئید مؤمن
هستیم که ایمان
در دل شما
تثبیت نشده
است . زیرا
ایمان بصورت شهودهای
تجلٌیات الهی
در اوم کردن، و
با تخلیه و
تحلیه، مؤمن
الهی گردیدن
است . پیامبر میگوید،
بلکه بگوئید
که مسلم هستیم
. یعنی تسلیم
شده چون هر
اسیر جنگی، که
با تسلیم خود
از کشته شدن نجات
دارد . سالک میداند
که در برابر
نعمت های مادی
و رحمت های معنوی
و مینوی خداوند،
چون عقل و
احوال خویش را
دارد . پس
مسؤایٌت ادای امانت
الهی را دارند
. که امانت الهی
همان اوم و
سلوک الهی با
هر شش ولایت سلوکی
است . و ایمان نیز
همان اوم و
سلوک الهی عملی
میباشد . که در
سالکان در دل آنها
تثبیت ایمان
پس از تخلیه وتحلیه
میشود .

در حکمتهای
عرفانی، خداوند
را آگاه از
همه احوال
موجودات و از قبل
میداند . که کسی
مثلا سلوک الهی
میکند یا نمی کند
. ولی باز
خداوند علی
رغم تصمیم قطعی
خود، برای نجات
ارواح از نوع بشری،
ولی باز خداوند
نخواسته اراده
خود را جبری
نماید . بلکه انسان
آزاد است، پس از
فهم و درک
عقلی از
اهمیٌت سلوک الهی
و اهمیٌت هریک
از اعمال
سلوکی، سرنوشت
بهتر تولد
آینده فوق بشری
را برای خود و
از هم اکنون
فراهم نماید . و
حتی سرنوشت نامطلوب
کنونی خود را
در بلایای سلوکی
رسیده از
خداوند را باز
نیکو میداند . قدرت
های الهی چون قدرت
نوع بشری
بولهوسانه نمی
باشد . وغضب
خداوند از نوع
غضب جنونی
انسان ها نیست
. بلکه أصل کارما
ها و تکرار گذشته
ها در آینده
ها، در مقابل خود
سری سرکشی و
عدم اختیار
سلوک الهی، ضامن
تحقٌق اراده أزلی
الهی در فرمان
( کن فیکون)
برای شدن و
صیرورت و
تکامل روحی و
نوعی میباشد . پس
خداوند میداند،
که در نهایت روحی
عاقبت سلوک
الهی خواهد کرد
. و انسان سالک
آزادی و حقٌ اختیار
خود را، عملا با
توفیقات( شهود
های نوری و
عقلی) و قدرتهای
حیاتی معجزه
آسا درعمل، دارای
قدرت بیشتری
از نوع قدرتهای
الهی میگردند
. که کاملان
برای سالکان
خود در
رؤیاهای سالک،
بآنها نشان
میدهد . و
کاملان در
تولدات بهتر بعدی،
صاحب قدرتهای
الهی میشوند . که
بی نهایت
مراتب برتر
بعدی در بهشت
دارند . که بدرجه
از خود خدائی
میرسند . سی
عدد مرغی که پرواز
کنان بسوی خدای
خود سیمرغ رفتند،
و خود سیمرغ شدند
. که ما از ( این همانی)
شاهد و مشهود
در مراتب شهود
الهی میگوئیم
. یعنی شاهد
صورت مرتضوی
شهود چهارم، و
در همه ولایتهای
سلوکی ، همان(
اله یا علیٌ
أعلا ) است . و
شاهد شهود مصطفوی
خود نیز محمد
زنده، و وسیله
حمد و عبادت دیگران
در توسٌلات آنها
میباشد . و شاهدان
نور قائم در ولایت
محمدی، خود
قائم زمان
خویش برای چند
سالک خود
هستند . تا نوبت
مهدی موعود برسد،
که با شهود نور
رحمان، خود نیز
ربٌ زنده رحمانی،
و نیز قائم
بازگشته بخلق
میشود . گوئی
از مراتب الهی
شده و خود دارای
نور الهی و
آگاهی های
مراتبی الهی هستند
. که در سالکان خود
تجسٌم و تولد
انسانی در جهان
میگردند . پس پیر
کامل خود قائم
مهدی برای سالکان
خویش میباشد . که
زمانی در غیبت
دوره سلوک در
عزلت گاه سلوکی
خود، دور از دید
دیگران بوده چه
در چاه یا
جنگل و یا در
صحرا بوده است
. ولی نه در چاه سامره
یا جمکران . و چون
سالک در عزلت
سلوکی بشهود عرشی
خود رسید، برای
دیگران ظاهر و
ظهور مینماید
. ولی برای سالکان
خود بتنهائی
بمعرفی خداوند
خود را معرفی مینماید
و کاری بدیگران
ندارد . گرچه مهدی
موعود آخرین کامل
محمدی ، بجای نور
قائم بنور
رحمان و میرسد،
و خود تجسٌم انسانی
( قائم آخر
الزمان) نوع بشری
و پایان برتری
و شرافت ولایت
محمدی است . که ولایت
هفتم مهدوی خود
را با هزاران برابر
عقل نوع بشری
تأسیس مینماید
.

(
جَفّ القلم )
بعنوان فرمول قاطع
جبر الهی در
سرنوشتهای تولد
کنونی
انسانها، که تمام
شده باشد، جای
چانه زدن نیست
. که سالک میتواند
سرنوشت خود را
دگرگون نماید
. ولی آنچه در
گذشته ها شده
اکنون میتوان جبران
آن کرد . ویا برای
آینده ها
(ذخیره آخرت) برای
تولد بهتر نوعی
امکاناتو
کرامات
بالفعل راهم نماید
. قدرت خداوند برای
تازه نگاه
داشتن قلم که
خشک و جاف
نباشد، برایسرنوشت
نویسی همیشه برقرار
است . مدام ارواح
بالا میآیند و
بدای الهی بهتر
بهشت نوعی خود
را دارند . و
همیشه ارواح
انسانی سالک محبوبان
خداوند هستند
. ولی انسان
سرکش دوچار کارماهایتکرار
گذشته ها میگردد
. و فرمان الهی کن
فیکون، در تمام
انواع
موجودات بطور طبیعی
ادامهدارد . مگر
در انسان عاقل
و مختار برای استفاده
از بهشت چهارم
پاداش سلوک الهی
تولد قبلی خود
را در نوع بشری،
در هر شش
ولایت سلوکی
تجلٌیات ششگانه
الهی تا نور قائم
را بنماید . فرمانی
که هیچاگاه تغییر
نکرده و
نمیکند . ولی
نتایج اجرای
دستورات
فرمان کن فیکون
برای شدنو
تکامل در دست
خداوند و
مراتب الهی و
داوری او میباشد
. داوری خداوند
آغاز از داوری
پیرکامل حسینی
بمعرفی خداوند
است . پیامبران
و اولیای الهی
همه ولایت های
ششگانه، همان شاهدان
شهود عرشی
آنان میباشد . که
در ولایت محمدی
هر کامل الهی،
بقول محمد
أشرف و مقٌدس
تر از انبیای بنی
اسرائیل است . یعنی
شاهدان نور
قائم، که انبیای
قبل از محمد
نور روح القُدُس
قائم و عرش رحمان
( دو قرٌه و
خورٌه) محمد و
همان قرآن و
معجزه محمد
برترین های زمان
از نظرالهی میباشند
. تا متولدین نوع
فوق بشری هفت هزار
سال پس از
نجات آنها، در
ولایت مهدوی باهزاران
برابر عقل و موجودیٌت
چهار بُعدی، که
با شهود نور
ربٌ رحمان و
عرش ربٌ برتر از
رحمان، میلیونها
برابر عقل
بشری در نوع باز
بالاتر از فوق
بشری بجهان
متولد میشوند
.

بنی
اسرائیل یعنی الهیون
اسراء کرده، بعرشهای
شهودی خود، که
پائین تر از عرش
رحمان هستند .و
همان گفته
محمد است، که
گفت عاقبت همه
در ولایت محمدی
خواهند بود، که
بتوانند بنوع فوق
بشری برسند . ولی
بعد از تولدات
مکرر یا کارماهی
قهقرائی، تنها
از طریق شناخت
پیر
کاملحسینی محمد
زنده سالک، که
میتوان
توسٌلات عبادی
در تخلیه و
تحلیه نمود . که
بتجلیه های
میسٌر ولایت
های خود، و نور
قائم برای
ولایت محمدی برسند
. و با مرگ قبل
از مرگ که
اکثرا بیداری از
خواب مرگ ندارند
. که تولد دوم الهی
خود را بیابند
. که همیشه ۳۱۳ کامل
الهی محمدی درجهان
هستند، که مرگ
و جانشین از
نسلهای بالا
آمده از بین سالکان
شاهد عرش رحمان
میباشند .پیر
الهی همان شیخ
و شاه الهی، تنها
راهنمای راه خدا،
که مقدمات عرفانی
و استدلالات رفعابهامات
سالک را آموزش
میدهد . که
سالکان تصفیه روان
خود بنمایند . که
در همه ولایتها
صورتمیگیرد . و
در ولایت پنجم
مصطفوی سالک
پاک روان شده مورد
اصطفا و
انتخاب الهی قرار
میگیرند . که با
مرگ قبل از
مرگ آنان موافقت
الهی شود . شهود
مرتضوی چهارم نیز
علامت و مدرک
الهی نجات رضایت
خداوند میباشد
. که در فصول نوع
فوق بشری بجهان
متولد میشوند
. تا چقدر اکنون
کامل محمدی و
تا وقتی که
زنده هست، ذخیره
آخرت بیشتر
کسب نموده
باشد .

اولیای
الهی به سالکان
خود هر( وعده و
وعید) پیر، همان
وعده و وعید و تهدید
و خطر
مجازاتخداوند،
برای سالکان خود
میباشد . وی صاحب
معرفت و شناخت
حقیقی خداوند در
سطح نور
ربٌقائم و عرش
رحمان است . اولیای
الهی امٌی چون
محمد امٌی، یعنی
اوم کرده و
مؤمن و صاحب صدها
توصیف مقدٌسخ خداوند
برای آنان است
. که واقعا( آیت الله)
میباشد . یعنی
علامتی الهی و
حتی ( آیدی) از خداوند
برای سالکان
در بازگشت بخلق
است . درخواست سالک
در دعاهای
اصرار آمیز خود،
برای شناخت
مربٌی الهی
است . و بقول عرفا
دعای سالک خود
نیز دعوتی از خداوندازسالک
است . که سالک
در صدد تأمین شرایط
لازم تا شرط کافی
از نظر الهی میباشد
. و دعایسالک تحت
تدبیر مد
بٌران الهی خود
میباشد . و هر تغییر
و تأدیب روح سالک،
عملا بدستمدبٌران
الهی میباشد . و
کاملان الهی دارای
اختیارات الهی
برای کیفیٌت
تربیت سالکان خود
میباشند . که
(تفویض) الهی گفته
میشود . و
نسلهای سالک
بعدی و موفق که
کامل الهی شده
، بازمحمدی زنده
و صاحب ولایت و
خانقاه مستقل خود
میباشد . که گوئی
شاخه ای از ولایت
محمد یاست، و
نه مذهب یا دینی
مستقل . که مذاهب
دینی غیر
سلوکی سراسر قشری
و مشرک
میباشند .

M235

شاهد و
شهود

انسان ناظر
(بچشم تن) بر أشیاء
و (بچشم عقل)
علمی بر معانی
باطنی ناپیدا،
و با ( چشم دل ) در
روان الهی شده
که در کاملان الهی
وجود دارد، که
شاهد امور و جریانات
هستند . سالکان
مراتب شهودی تجلٌیات
الهی و کاملان
با مراتب (
شهود عقلی) از الهامات
لدنٌی، پس از
اتمام شهود تجلٌیات
میسٌر نوع بشری
میباشد و با
عقل الهی است
ونه عقل مادی
بشری . غیر
سالکان شاهد
امور از نظر
سود فوری و
برداشت بنفع
خود باشد، مانند
کسانی هستند
که در کمین
غفلت کسی
نشسته که مال
اورا بربایند
. یا شرایط را طوری
ببینند، که
فرصت خوبی
برای ابراز
باطلی از امور
حق برای خود
کنند . عارف الهی
پس از شهود
تجلٌیات الهی تا
زنده است همچنان
شهودهای تازه بتازه
عقلی از
(الهامات لدنٌی)
از مراتب الهی
خود دارد . وهر
چه را بخواهند
و خداوند صلاح
آنها بداند
میدهد . پس
دیدنی های
تجلٌیات و خاطرات
احوال رؤیائی و
الهامات لدنٌی
بدل نشسته خود
را ( تنزیل سطح
منطقی) شده و
مناسب هر شنونده
و افراد جامعه
را مینماید . که
اگر شایسته ای
برای فهم آنها
بود مطرح کند . یا
اگر نبود برای
نسلهای آینده
بنویسد . به
نحوی که مورد
سوء استفاده
ناشایستگان
قرار نگیرد . انسان
کامل مفسٌر
الهامات الهی،
و توضیح دهنده
سلوکی احوال دیگران،
چه در بیداری و
یا در رؤیاها
باشد . و سالکان
با نجات شهودی
خود، جز تمرکز
و نظاره کردن
بصورت پیر
الهی حسینی
خویش بعنوان
عبادات روز
مرٌه و همه ساعته
خود ندارند . و
هر تفکری هم
آرزو داشته باشند،
در محدوده
کلام قبلی پیر
الهی یا دستورات
سلوکی او
میباشد . شاهد
غیر سالک از
امور مادی، برداشت
برحسب عقده ها
و أنگیزه های روان
آلوده حیوانی خود
میکند . و از مفهوم
کلمه عشق اگر
این لفظ را بشنود،
هم خوابی و
تملٌک زن یا پسر
بچٌه را مینماید
. و آنرا ( شاهد
انسانی معشوق)
میخواند . و
اگر برداشت سالک
و حقیقت جو
باشد، بسیار
مفاهیم و
افکار جدید
پیدا میکند . چون
از هر لفظ
برداشت سلوکی و
باطنی و حقیقی
مینماید . که گاهی
پایانی برای
وسعت برداشت
های سلوکی
برای امور
نیست . که قدرت تفکٌر
و تخیٌل انسان
تمام میشود . و کاملان
الهی نیز تا حدودی
پیش میروند، که
آنان نیز در مرز
ناتوانی
ادامه تخیٌل و
بررسی سلوکی
از امور را
پیدا کنند . پیامبران
باین دلیل احترام
دارند، که شاهد
مراتب و مراحل
شهودی و عقلی
هستند که دیگران
ندارند . ولی طالبان
حقیقت
میتوانند
بشنوند و
تصوٌر آن کنند
. بشرط اینکه
فورا در عمل
برای دیدن
بچشم دل خود، از
نظریٌات
پیامبران و اولیا
کوشش نمایند . شاهد
سالک در تمرکز
است، ولی شاهد
غیر سالک، بمعنی
زیبا شناسی و لذٌت
جوئی و نفع و
برتری خواهی میباشد
. که حتی عشق را با
چشم کودکانه و
غافل را همان
(شاهد بازی) میگویند
. گوئی عاشقان
مدام در لذٌت
شاهد زیبای خود
هستند . و
شاعران
عرفانی برای اولیای
الهی و سالکان
بکار( شاهد سالک)
در تمرکز
وسیله الهی
خود در هر دعا
و عبادتی، شاهد
مراتب الهی پیر
کامل حسینی، یا
تجلٌیات شهودی
بالاتر خو د
میباشند . شاهدان
مراتب الهی نیز
زیبا شناسی
دارند، که نمونه
زیبائی را در
رؤیا و در عقل
دیده اند . و نیز
خود زیبا و(
حُسن با تَحسین)
زیبائی هستند
. گرچه حسین
پیر کامل، بمعنی
(حَسَنک) و درجه
ای کمتر از
حُسن و جمال مقام
( حَسنی) امام زمان
سالک و شهود
دوم ولایتهای
الهی میباشد . و
سالکان با
تخلیه و تحلیه
و کسب تجلیه
های میسٌر خود
نیز ( حسین و
حسن) و نیکو و زیبا
میشوند . چه در
تن و ذهن و فکر،
یا اعمال و
آرزوها و
خدمات الهی بدیگران،
که برای
سالکان صورت
شهودی و وسیله
الهی آنها ، همان
دلبر و دل ربا
و زیبا و
معشوق قابل پرستش
است، که در
رؤیا مقام
زیبای نورانی
اورا از
خداوند دیده است
. و اکنون از برداشت
سلوکی و فهم مطالب
پیر، درک
زیبائی اورا
دارد . گرچه در
تن و معیارهای
زیبائی
دیگران، آن چنان
زیباهم نباشد
. ولی زیبائی
بسته ( بدل بستگی)
انسان به معشوق
زیبا میباشد . باید
عاشق بود که
زیبائی یک
زیبا روی را دید
. خداوند نیز
زیبائی های
معنوی و مینوی
پیر کامل الهی
را بصورت
زیبائی های مادی
(تنزیل شهودی) سالک
کرده، که بنظر
شاهد تجلٌی
زیبا، با هر
صورت زیبای مراتب
الهی، آغاز از
پیر کامل نشان
میدهد . در
صحنه ای بچشم
رؤیائی این نویسنده،
مادر الهی
آینده خود را تنها
در صورت دیدم،
که تمام آسمان
را گوئی هفت دریا
رنگ ریخته باشند،
که رنگ ها
مدام در حرکت درون
هم بودند، و من
ناظر و شاهد بودم
. که در لحظه ای
رنگها توقٌف
کردند، و صورت
زنی زیبا را نشان
میداد . طبیعی است
که در زندگی خود
چنان زیبائی
ندیده ام، و
هرگاه زیبا ببینم،
با همان معیار
زیبائی الهی مادر
نوع بشری و
ولایت خود
مقایسه مینمایم
. پس کسی را نیز شایسته
پرستش در
زیبائی نمی بینم
. گرچه ممکن است
تعارف غیر صادقانه
آنان بشود . لذا
زیبائی شهودی
در رؤیا را
توصیف رؤیائی
و فانتزی و بی نظیر
میگویند . که هر
کسی رؤیا دارد
. و رؤیاهای
کاملان الهی
تر، پس زیبائی
های بیشتر دارند
. برای توصیف
زیبائی از وضع
چشمان و أبروان
و لبان
میگویند . که توصیف
مادی و بشری
زیبائی است . و لذا
در شهود سوم فاطمی
این نویسنده، که
تنها دایره
صورت بدون تن و
گردن بود، تنها
چشمان گیرا و لبنان
گرم و زنده و طرٌه
گیسو بود . که حتی
صورت زمینه
گوشت و پوست
نداشت . گوئی
با سیم و
مفتولی صورت
زنی در فضا
کشیده شده باشد
. که من بفکر حرکت
بسوی او کردم،
که او فورا
چنان نزدیک من
شد، و بوسه گرم
مادری خود را
نمود، که همان
لحظه از زنده بودن
لبان در تعجٌب
بودم . پس زیبائی
های الهی
بصورت زیبائی
های مفهوم بشری
و مادی از خداوند
بسالکان و
شاهد ان میرسد
. زیبائی
مراتب الهی
برای این است،
که خداوند را (
غیرتمند) غیور
میگویند، که نمی
خواهد سالک در
حال تمرکز در
صورت و تجلی
زیبای عبادی
خود، بهر چیز
دیگری توجٌه
کند . که آنرا نیز
زیبا بداند . چه
رسد زیبا تر
بداند . پس سالک
قطع عبادت کرده،
و حتی اگر از نو
تکرار کند، هنوز
سرکشی سلوکی و
شرک کرده است . چه
رسد بزیبائی
واقعا زشت به
صورت و عقل و مقام
آخوند قشری
توجٌه در خلال
عبادت و تفکٌر
خود کند . که حرف
و فکری از او
را درست بداند
. که شریک حرف خدا
و پیر الهی خود
کرده است . که تنها
شرک بگفته پیامبر،
گناه نا
بخشودنی
خداوند است .

عرفا
هر صورت غیر از
مراتب الهی
سالک را
(أغیار)
میگویند، که غیر
خدا میباشند . حتی
اگر برای سالک
از عزیزان او باشند
. پیامبر آخوندهای
قشری همه مذاهب
و ادیان غیر سلوکی
را ابلیسان در
لباس کاذب روحانیٌت
میگوید . و
پیروان قشری
نیز جاسوسان
آخوندها
بگفته پیامبر
قاتلان أنبیا
هستند که
بآنها گزارش میدهند
. که سالکان و
اولیای آنان را
کشتار و تکفیر
و تهجیر
مینمایند . اصطلاح
تحریم دیدن زنان
بدون حجاب، همان
دیدن سالکان از
صورت بدون حجب
و حیای غیر سالکان
و قشری های
مذهبی میباشد
. پوشش گیسوان
و سینه زن
بتوصیه خداوند
بمحمد، همان
آشکار نمودن
اسرار و احوال
رؤیائی
سالکان بغیر
از پیر الهی میباشد
. که نباید بنا
محرم گفت . که محروم
از مراتب شهود
الهی هستند . و
سینه انسان
منظور افکار
در دل انسان میباشد،
که نباید
بأغیار گفته شود
. چه افتخاری
بهتر از این
که انسان شاهد
مراتب الهی
برتر و حکمتهای
الهی بالاتر و
آینده های فوق
بشری بالاتر و
آینده های أبدی،
برای رسیدن
بتمامی انوار تجلٌیات
الهی تا نور
الأنوار
خداوند باشد . دین
ورزی خدا
پسندانه را أنبیا
عشق بازی و ابراز
محبٌت با زیبارویان
الهی کاملان الهی
میباشد .

M239

صوف و
صوفی

پشمینه
پوشی لباس درویشان
و لباس انسان
بدائی است . که پوست
حیوانات
شکاری را بخود
می بستند . که بمرور
لباس و پارچه
پیدا شد، که همچنان
لباس پشمی
ارزان و ساده
تر بود . زیرا درویشان
بفکر آخرت بوده
و فراموش
دنیای بشری خود
را کرده اند . انسان
ثروتمند
میتواند بیبشتر
یا بهتر بخورد،
یا لباس گران قیمت
برتن کند . که
بدیگران ثروت خود
را نشان بدهد . وسائل
خانه و محیط زندگی
تقریبا ثابت است،
ولی لباس را هر
ساعت
میتوانند عوض کنند
. صوف عربی بمعنی
پشم است، و
لذا پوشنده
پشم را صوفی گفتند
. ولی بمرور
فلسفه خدا
جوئی و دین
ورزی و ذخیره آخرت
آماده نمودن
حرفه تصوٌف
گردید . چه پشمینه
بپوشند یا نپوشند
. و بمعنی صفا و
پاکی وجود
ظاهری و باطنی
بشری از خارج و
د اخل تن، و
حتی از شناخت ناخو
آگاه، کار صوفیان
در پاکسازی
دائم باطن
میباشد . که مدام
صفات بشری و حیوانی
و جهالت را از خود
تخلیه و تزکیه
و پاکسازی و
مجرٌد میکنند،
که بجای آن صفات
پیر مربٌی
الهی خود را ، در
تخلیه و تحلیه
و حلاوت و زیبائی،
جای گزین
میکنند . که گوئی
میخواهند
چنان سبک بال
و پاک روان و
روشن دل باشند،
که پرواز
آسمان و معراج
های بنزد
مراتب خداوند
بروند . پس تصوٌف
و صفا مییابند
. و شروط لازم تا
شرط کافی را در
حدٌ کفایت از نظر
داوری الهی
پیدا کنند . که تجلیه
های هفتگانه
نوع بشری دست بدهند
. که در هر شش
ولایت سلوکی
ضمن تجدید
شهودهای قبلی،
بیک شهود جدید
برتر میرسند و
الهی تر
میگردند . که مورد
اصطفای الهی و
انتخاب او را
برای خود
آماده نمایند
. گوئی خداوند
آنان را دوست دارد،
که شایسته در کنار
مراتب الهی
خود باشند . أرباب
نوع و مربٌیان
الهی در بی
نهایت انواع فوق
بشری آینده در
جهان، که انسان
از بی نهایت
انواع قبلی
جمادی و گیاهی
و حیوانی به
فصول فراوان نوع
بشری رسیده، و
هر بار مورد
اصطفای
خداوند و
برگزیدگی و
انتخاب او
قرار گرفته
اند . پس هر
موجودی بخصوص
انسان، خود
فرشته و تجسٌم
یک تجلٌی
صفاتی خداوند است
. که خود خبر
ندارد . پس قدر
خود را
نمیداند، تا ادامه
تکامل برای شایستگی
نوع فوق بشری
را بیابد . و
هربار تکامل
نوعی و تولدات
فراوان فصول
نوع بشری، یک روح
فردی، کرامات بالفعل
و بالقوٌه
بیشتر و بهتری
از خداوند
بگیرد، که بتواند
در تولد جدیدی
بهشت چهارم
تولد قبلی خود
را بگذراند . و آنها
را سوخت لذٌت
های بهشتی خود
میکند، یا مصرف
تحقٌق کرامات بالقوٌه
مورد نیاز
تولد نوع بهتر
بنماید . و اگر چنین
نکند، یعنی کرامات
بالفعل خود را
اتلاف و اسراف
آنها میکند . و
در مقابل لذٌت
ناچیز جسمی و
جنسی و اوهام ذهنی
مییابند، و
چیز زیادی از کرامات
بالفعل بشری
باقی نمی ماند
. و کرامات بالقوٌه
او در نطفه
مرده اند . لاجرم
ژنتیک روحی او
که نمیتواند
بدون تن نوعی در
هستی جهان و
مجسٌم مادی
باشد، در یک
نطفه حیوانی یا
انسان بدائی، بصورت
اسپرم وارد
اوول رحم
مادری میشود . و
مشخٌصات تن و
ذهن و روان تازه
او، متناسب
همان بقایای کرامات
بالفعل تلف شده
میباشد . تا در
زندگی مجدد
نسخ و مسخ
حقیر تازه خود،
در تجارب زندگی
چیزی بیاموزد،
و قدرتهای
عقلی و حیاتی
پیدا کند . که از
نردبان انواع
و صد ها هزار
بار، با
تولدات نوعی
بجهان بار
دیگر، خود را
بنوع بشری در
فصول فراوان
هر بار عاقل
تر برساند . که درک
أهمیٌت سلوک الهی،
و شناخت تار
یخ تکاملات
گذشته خود و
حتی آینده های
تکاملات نوعی
خود را ، که تا أبد
در پیش دارد
بنماید . آنگاه
با هدایت الهی
و پیر کامل
بمعرفی خداوند،
بشهود آخر نور
قائم برسد . که ویزای
ورود در تولد
نوع فوق بشری
هفت هزار سال بعد،
با هزاران برابر
عقل و کرامات بالفعل
و بالقوٌه شده
باشد . که آنگاه
نیز اتلاف
آنها را نکند . و
قسمت کوچکی از
آنرا صرف کسب صفات
الهی تر و
تحقٌق کرامات بالقوٌه
مورد نیاز باز
تولد بالاتر
آماده کند . و
این فلسفه و
زندگی سلوک
الهی انسان همان
تصوٌف و تنها در
صوفیان
میباشد . که امروز
زندگی نوع بشری
خود را، هزینه
کسب فردای
الهی مینمایند
. و جان شیرین
بشری را در مرگ
قبل از مرگ
برای شهود ششم
قائم روح القُدُس
میدهند، که بجانان
الهی روح القُدُس
برسند . و این
همانی شهود خود
را پیدا کنند . یا
همان صفات و
عقل و احوال و
آرزوهای
پیشین، که صحبت
از چهار بهشت
است . دو بهشت
هم اکنون در
دنیا، روزها در
آرامش خیال و
شبها در
رؤیاهای
ملکوتی وگردش
های در عوالم
الهی آینده
خود مینمایند
. و پس از مرگ شیرینی
چون هر رؤیای
شبانه هفت هزار
سال بهشت انتظار
عرش رحمان
دارد . که هنوز
کلاس و مربٌیان
مناسب تربیت
آن نوع برتر
در جهان پیدا
نشده است . پس در
بهشت چهارم
خود، تولد نوع
فوق بشری با هزاران
برابر عقل و
کرامات درعصر
ولایت هفتم
مهدی موعود
متولد میشوند،
که باز خود را
بنور ربٌ
رحمان ربٌ النوع
فوق بشری
برسانند . تا پس
از چهار صد هزار
سال بهشت سوم انتظار
عرش ربٌ برتر از
رحمان، بجهان
و هر کجای
کرات آسمان
متولد شوند، که
باز ژنتیک
روحی خود را
پاکسازی
بهشتی تر، و
کسب صفات الهی
بیشتر
بنمایند . که تا
أبد این داستان
ادامه دارد . و
هر بار این
همانی مقامات الهی
بهتر خود را
پیدا میکنند . و
از فرشتگان
الهی بالاتر میشوند
. که این راه را
تنها صوفیٌه
سالکان ولایتهای
ششگانه الهی
دارند . و نه پیروان
همه ادیان و
مذاهب قشری
مشرک و آخوند
پرست، و
بردگان نفس امٌاره
آلوده خود
میکنند . که
خبری از خواست
خداوند و
پیامبران
الهی خود ندارند
.

در تاریخ
بشری ابتدا در
قوم و در فصل برتر
بشری آریائی
هند و اروپائی،
(ریشی) ها پیدا شدند
و به اطر اف
جهان رفتند . که
در یونان و مصر
و بابل تمدن
های قدیمی
آنها تنها
صوفیٌه آنها
بودند، که
حکیمان با
حکمت و
فیلسوفان
خوانده
میشدند . که
عاشقان حکمت و
علاقمندان
تصوٌف و
(أپیستمولوجی
و أپیستمه) یا معرفت
برتر عقل
انسانی بوده و
هستند . عرفان
و شهر( اورفه )
در ترکیه
کنونی از فراوان
نقاط اجتماع
درویشان و
کلاسهای آنها
بود . و خداوند
با اعزام پیامبران
اولی العزم
ششگانه، کاشفان
سطوح عقلی و فصول
بالاتر نوع بشری
بودند، که بخداوند
با تجلٌیات شهودی
نزدیک تر شدند
. و مدام الهامات
لدنٌی بدل و
فکر سالکان و کاملان
این ولایت های
ششگانه میرسد،
که عاقبت روح تمامی
موجودات
بمراتب الهی
نزدیک تر شده،
و بازگشت
همگان
بخداوند
میشود . که غیر
سالکان پس از کارماها
و قهقراهای
نسخ و مسخ و
حتی بدتر در فسخ
و رسخ و وسخ
مجدد، دوباره
و حتی صد باره،
بهمین
شایستگی نوع بشری
کنونی و سلوک
الهی تا شهود
نور قائم
میرسند که در
هستی کسی غیر از
خداوند در
جهان نبوده
است . و
موجودات از نظر
ما در واقع ، (تجسٌم
صفات تجلٌیات)
الهی هستند . و
هیچ زمانی غیر
از خداوند
الله
أهورمزدا (خدا
داخل هستی)
کسی در جهان نبوده
و نخواهد بود . و
تمام احساس ما
از موجودات(
وَهم ذهنی)
انسان است . که یک
نوع جریان نا
محسوس و مداوم،
که موجودات و
حتی جریان
ادراک ذهنی و
اوهام دل انسان،
چون پرده سینما
نمایشاتی
دارد که واقعی
هستند، ولی حقیقت
نمی باشند . که حقایق
الهی باز خود
حقایق نسبی
میباشند . و
وقایع و پدیده
ها و رخدادهای
مادی نیز، خود
نسبت بسطوح
موجودیٌت های
پائین تر
مراتبی از
حقیقبت و
الوهیٌت هستند،
که قدر خود را
نمیدانند . بقول
محمد در احوال
شهودی، جبرئیل
بوی گفته که در
کنار خداوند
همه پشمینه
پوش هستند، یعنی
صوفیان الهی
شده میباشند . و
حتی گفته است که
همه فرشتگان دور
هم نشسته فارسی
صحبت میکنند . که
منظور روح
پارسایان
سالک و کامل
در خانقاه های
خود، و یا
کاملان متوفی
در کنارعرش
رحمان، از
مطالب و
حکمتهای
عرفانی و
تجارت عقلی و
رؤ یائی خود
را مینمایند . و
هرچه بیشتر
مورد صفا و
محبٌت هستند . که
همان ( خود فقری)
و روش زند گی
درویشان است . که
با پشمینه
پوشی و سادگی،
شعار خود قرار
داده اند . و
این شعار را
دارند، که ( تن رها
کن تا نخواهی پیرهن)
که تن بشری را باید
رها کرد، که ادامه
حیات بشری را
قربانی جانان الهی،
و آینده بهشتی
نوع فوق بشری خود
نمایند . و بقول
محمد، فقر من فخر
من است . و خود فقری
را نباید گدائی
دانست . که احتیاج
انسان را گدا میکند
که بگدائی میپردازد
. ولی صوفی
آنچه دارد از خود
دور میکند . چه رسد
که نیاز بیشتر
باشد، که بجز
فقیر رحمتهای الهی
نیست .

M241

عرفان
الهی بزبان
فلسفی

تنها
هدف خداوند از
آفرینش هستی شناخت
مراتب الهی
تمام موجودات
بویژه افراد نوع
بشری است . و هر
یک از ما
وخوانندگان گرامی
تکامل روح
فردی و تربیت
اخلاق الهی
میباشد . که پس از
تخلیه روان از
صفات حیوانی
ونوع بشری و
تحلیه بصفات
نیکوی اولیای الهی
بمعرفی خداوند
به هر طالب سلوک
و دیدار و
لقای الهی
میسّر خود، پیش
از اینکه مهلت
و فرصت عمر
تمام گردد، و
بدون نتیجه
شهودی بودن
حتما و بدون
تردید روح
انسان با هر
شخصیّت علمی و
اقتصادی و
هنری و سیاسی
که داشته باشد،
دوچار نسخ
بدتر نوع بشری
چون انسانهای
بدائی و جنگلی
و یا بدتر در
مسخ حیوانی
چون میمون وخوک
میگردد چه رسد
بمار ومور شدن
که ادامه زندگی
در جهنّم جهان
را خواهند
داشت . و اگر که
انحراف
اخلاقی وروحی
انسان با عدم سلوک
الهی و پیروی
راه های
إهریمنی فساد
داشته باشد، امکان
کارماهای فسخ و
گندیدگی گیاهی
و رسخ و رسوخ
جمادی خواهد
داشت، که
میلیونها سال
در( انواع
موجودات حیات أتمی
و أثیری و تحت
أثیری، چون
هرچرک مادی
موجودیتّ در
حقارت میشود . بطوری
که واحد فوتون
نور بزرگترین
موجود تحت
أثیری میباشد
. و ملیونها و
ملیاردها سال
تولدات ومرگ در
انواع متوالی(
نردبان انواع)
دارد تا دوباره
وحتی صد باره
بهمین نوع بشری
برای سلوک با
هر شش ولایت سلوکی
میرسد، که
بنور قائم
شهود ربّ
النوع بشری
برسد، که
ویزای تولدات در
انواع فوق
بشری تا خد
اوند الله میباشد
. زیرا روح یک انسان
تنها خواسته خداوند
در رسیدن بنور
قائم ایدآل و
الگوی کمال
نوع بشری را نرسیده
است . چون
فرمان کن
فیکون أزلی أبدی
است که باید
بخداوند الله
بازگشت نماید
. گرچه هنوز
بخداوند (هو )
بیرون از هستی
ها رسیده نشده
است .

ما اینک
مجموعه ای از
مقالات خود را
بزبان و اطلاعات
فلسفه و
فیلسوفان و
منطق مادی نوع
بشری
متفکّرین
بشری، و نیز
با گفته های (
بد دینان
قشری) همه اد
یان و مذاهب
که مشرکان
جهنمی جهان پس
از مرگ خواهند
بود، ویا
بزبان فلسفه وعلوم
گفته اند
تهیّه نموده و
شاید که خواننده
گرامی نیز به
آنها اعتقاد و
باور داشته
باشد . پس این
نویسنده
مطالب فلسفی
وعلمی وحتی
دینی قشری را تطبیق
بزبان عر فان
الهی و سلوکی
مطرح کرده ایم
. و اینک در این مقاله
مجموعه ای از این
گونه مقالات خودرا
فهرست وار
باطلاع خواننده
میرسانیم شاید
که مفید
خواننده گرامی
بوده باشد . ومیتوان
این مقالات را
از وبسایت نویسنده
دریافت نمود . و
اینک این
مقالات –

فلسفه
ادیان را قشری
و شرک آمیز مینماید m004 - فلسفه
و دین در عصر
علم m005 -
تضاد m020 - تکامل
عقلی یا تکامل
شهودیm 024 - وجود و هستی m025 - علّت
و معلول m026 -
کیفیّت
وکمیّت m027 - امور کلّی و سنخیّت
m036 - دیالکتیکm053 جهان بینی
ووچود m057 - اصالت
ماده m 058 -
مقولاتی در
فلسفه m061 - أصل جبر و
اختیار m065 -
جبر و اختیار m086 - سارتر
ومکتب اصالت
وجود 097 - چند
خاطره
پراکنده
فلسفی m098 -
پوزیتویویزم
ومنطق ریاضی m132 - لیبرالیزم
و آزادی خواهی
دینیm135 - کانت
الگوی مذهب
اصالت معنی
متعالی و عقل
خالص m148 - -
مکتب اصالا
معنی متعالی
ایدآلیزم
شهودیm147 - پوز یتویزم
اصالت مادی
ریاضی m149 - نقد فلسفه m
159 - منطق صور ی
یا لوجیکm164 - ایدآلیزم m209

در خاتمه
باستحضار
خواننده
گرامی پُر صبر
میرسانم که امور
فیزیکی اساس
اولبیّه رشد
ذهن انسان برای
رسیدن بجهان
متافیزیک و
تفکّرات
عرفانی است . چون
تفکّر سطح
عرفانی لازم
برای امکان
تولد یک روح
بشری در نوع
فوق بشری هفت
هزار سال بعد
است . چه در
جهان کره زمین
یا کرات دیگز
کهکشان راه شیری
باشد . و تکامل
عقلی و انواع درک
مادی آبژکتی
محسوس ونیز درکهای
ذهنی سبژکتیو
تصورّی که تا
أبد و بی
نهایت در انواع
فوق بشری با قدرتهای
عقلی الهی وجبروتی
بی نهایت از
مراتب تعالی
روحی تا رسیدن
بسطح فرض محال
رسیدن بلاهوت
مکان لا مکان
خداوند الله أهورمزدا
در پیش هست . که
هر یک هزاران
برابر سطح
عقلی و ادراکی
و احوالی و
احساسی و
امکان تصوّر
آینده ها که
در انتظار
شایستگان
مراتب الهی
شده میباشند . اگر
انسان در
تکمیل و کسب
کمالات الهی
تا سرحدّ
کفایت از
تکامل علمی و
فیز یکی و
مادی برای تن،
و تکامل
متافیزیکی ذهن
و روان نیمه
مادی بشری که
بمراتب بی
نهایت تعالی
های فکری و
عقلی
متافیزیک
انواع فوق
بشری خواهد
برسد، که در
اراده أزلی
أبدی خداوند
در فرمان کن فیکون
مییاشد . که هر
موجود زنده
مخلوق الهی از
بی نهایت انواع
تحت أثیری و
بی نهایت
انواع أثیری
که درشت ترین
آنها از نظر
انسان واحد
کوانتوم
انرژی و فوتون
نوری میباشد . آنگاه
پس از زمانهای
بسیار دراز
بمرحله تولدات
در انواع أتمی
و مولکولی و
ژنتیکی و
انواع سلّولی
و تا انواع
عضوی
اورگانیک
خواهند رسید . که
زمینه نخستین پیدایش
انواع گیاهی و
حیوانی و فصول
فراوان نوع
بشری و انواع
فوق بشری بی نهایت
میباشد . و هر
یک از ما این
راه دراز أزلی
را طی کرده و
امتیازات
حیاتی آنها را
اندوخته بصورت
کرامات
بالفعل و
بالقوّه
نموده ایم . و
یا بالأخره سراسر
موجودات باز
گشت بخداوند
دارند . و باید
از تمامی پلّه
های توفیقات
انواع مذکور بتوان
شایسته لقای
الهیخداوند
الله را پیدا کند
. ولو بقیمت تکرار
مکرر کار ماها
و قهقراهای
روحی موجودات
سرکش فرمان
الهی، بخصوص
در مورد نوع بشری
ما که مورد ادر
اک مقامات
الهی و روحی
کنونی شرط
رسیدن شهودی و
سلوکی بنور
قائم روح القُدُس
ایدآل و الگوی
خدا پسندانه بتوان
هفت هزار سال بعد
در نوع فوق
بشری در ولایت
هفتم مهدوی
موعود محمد
وسو . شیانس
موعود سوم زرد
شت و فارقلیط
دوم مسیح بدان
رسید . مگر
اینکه یک
انسان چون خواننده
گرامی شایسته عقل
و ادر اک
اهمیّت سلوک
الهی تنها خواسته
خداوند و
تمامی
پیامبران
وولایتهای ششگانه
نوع بشری با شناخت
پیر مربّی
الهی زنده خود
از خداوند که
در رؤیا خواهد
شناخت، با تسلیم
و (مسلمانی
سلوکی) و سِنت
و مقدّس و
برهمن و
نیروانا و
آریا شدن، چند
سال باقی مانده
عمر بشری خود
را صرف
پاکسازی روان
پُر عقده و حیوانیت
و جهالت و
توحّش و
نادانی نماید،
که آنگاه هرچه
را از خداوند
و دیگران
بخواهد در
وجود خود
بالقوّه
موجود بوده، که
خداوند خود
منتظر تحقّق و
بالفعل شدن
تمالم کرامات
و امکانات وجودی
و صفاتی انسان
بوده ، که
سراسر رحمت
أبدی خداوند
میباشند . وعدم
تحقق این
کرامات
بالقوّه نوع
بشری در
کارماهای
جهنّمی
جهانوم
وگوهانوم
جهان، در نسخ ومسخ
و رسخ ووسخ
مجدد بارها وبارها
عاقبت باید
بشهود رب ّ
النوع قائم
رسیده که باید
رسید و
استثنائی
برای روح هر
موجوی نیست .

M242

علوم
فیزیکی در
برداشت عرفان
الهی

علوم
فیزیکی مورد
شناخت
انسانها
بخصوص دانشمندان
و فیلسوفان از
نخسیتین
زمانهای رسیدن
عقل مادی
انسانهای بشری
ابتدائی
پیشرفت مداوم
کرده و زندگی روز
مرّه انسانها
را راحت تر و
عملی تر نموده
است . و مدام از
سطوح عقل مادی
ابتدائی
بسطوح عقلی بالاتر
در فصول نوع
بشری رسیده
است و از عصر حجر
و زن شاهی و
تشکیلات ساده
قبیله ای مدام
پیبچیده تر
شده و
بتشکیلات
دولتی و جامعه
متمدّن رسیده
که همه افراد
با مراتب علوم
فیزیکی بهم
ارنباط و همکاری
یافته اند . گرچه
برخی جاه
طلبان و
عاشقان ریاست
و تحکّم بر
دیگران در بین
افر اد جامعه
ها پیدا شده
که جز نیستی
مقام نوعی خود
پس از مرگ از
لحاظ خداوند و
طبیعت وفطرت و
آینده های
بهتری سرنوشت
ندارند . گرچه
چند صباحی
ریاست و
استثمار
دیگران بخاطرعلم
و ثروت کامیاب
میباشند . و
تنها
انسانهای دور
أندیش و عاقلتر
هستند که از
سطح علوم
فیزیکی ساده، چون
اختراع چرخ تا
پیدایش وسائل
الکترونی، همیشه
برداشت عمیق
تر از کسب
ثروت و علم و
ریاست و تحکّم
بر دیگران بی
خبر از علوم
ووسائل میکانیکی
و تکنیکی
دارند . و
برداشتهای
حکیمانه در
احوال شخصی و
احوال جمعی
نموده و بفکر
نسلهای أینده
خود چه رسد که بفکر
سرنوشت أبدی
روح خویش پس
از مرگ از نظر
داوری الهی و
اجرای هدفهای
خداوند و نظام
طبیعت وفطرت
ذاتی خود
انسان وهر موجود
هستی برداشت
های عرفانی
وعقلی وعاطفی
در مطالعه و
کاربرد علوم
فیزیکی، وهرگونه
نظریّات
عامیانه
نموده و برای
این آرمان
الهی خود
مبارزه و جان
فشانی ها کرده
اند . که در
حقیقت همه
فعّالیت
متفکران الهی
و غیر الهی
دانسته و
ندانسته در
کلّ سراسر تحت
تدبیر وهدایت
و تحکّم مراتب
الهی بوده و
هستند . همان
گونه که از
ابتدا
انسانهای
بدائی تحت مدیریّت
و هدایت الهامی
و عقلی بوده، که
بقول پیامبر
حتی زنبور عسل
وحی الهی دارد
که چگونه خانه
خود را منظّم
بسازد . سپس
جهان تفکّر
بدائی وسپس
تفکّر مادی و
علمی ومنطقی
در تجارب فکری
و طرح فلسفه
های عرفانی خود،
توانسته بتفکرات
متافیزیکی و
حتی احتمالات
آینده های
منطقی خود
بآنجا برسد، که
بوسیله پیامبران
اولی العزم
ششگانه که تا
کنون بمراتب شهودی
و دیدار
سمبولیک
آینده های
نیامده موفق گردیده
اند . که گوئی
عقل وروان
انسان اکنون
در دبستان کودکانه
خود از شش
کلاس
ولایتهای
سلوکی خویشرا
بامکان نجات
روح بشری خود
از تولدات حتی
نوع بشری نجات
بدهد . وولایتهای
ششگانه أدم کیومرث
و میترای نوح
و بودای بیدار
دل بولایتهای بسیار
پیچیده تر
زردشت و مسیح ومحمد
برسد که 55 قرن
دیگر از امروز
بکلاس ولایت هفتم
مهدوی کاشف
شهود هفتم نور
ربّ رحمان و
شهود هشتم
عرشربّ برتر
از رحمان، که
نامی هم از او
نمی دانیم، از
هزاران برابر
عقل بشری
ولایت مهدوی
با شهود هشتم
خود بمیلیونها
برابرعقل
بشری و احوال
و ادراکات و
نیروهای تصرّف
و اراده و
قدرتهای حیاتی
خواهند رسید . اگر
انسان بشری از
هم اکنون حدّ
أکثر تلاش برای
بر داشت
عرفانی و
پاکسازی روان
حیوانی که خواسته
خداوند است
بردارد و
شایسته أبدیّت
های الهی فوق
بشری گردند . که
انسان بشری
موجودیّت سه
بُعدی و در
نوع فوق بشری
چهار بُعدی و
در نوع بالاتر
پنج بُعدی و
حتی ده و صد و
هزاران بُعدی
چون مراتب
الهی موفق
گردند . و
توقّف در سطح تفکّر
فیزیکی و مادی
بیشتر پُر
رفاه و تن
پروری
ننمایند و با
هفت سال پاکسازی
سلوکی روان
بجای هفتاذ
سال برای هفت
هز ار سال
تولد بعدی فوق
بشری آینده
گوئی با زمان
مسابقه میگذارد
. و بقول محمد
سالکان الهی
همیشه با کمتر
از ئه در صد
پاکسازی روان
بدیدار ر بّ
النوع قائم میرسند
.

اینک
خواننده گرامی
که شایستگی
کافی عقلی و
قدرتهای حیاتی
چون صبر
واراده وعشق
در تن وروان و
ذهن برای درک امور
متافیزیکی را
دارد، پس این
نویسنده از
تجارب نظری و
سلوک عملی و
هدایتهای
الهی خویش که
هرکسی دارد، برداشتهای
عرفانی خود را
از علوم
فیزیکی و
مسأله تمدّن و
تمام امکانات
آبژکتیو
ملموس زندگی
را در مقالاتی
نوشته، که
آنچه مربوط
بمسآله
برداشت
عرفانی از علوم
میباشد، در
فهرستی ذیلا
باستحضار
خواننده
گرامی میریانئد
. تا هریک از
مقالات را خود
از وبسایت این
نویسنده SHAREEF . US استخراج
و مطالعه تحقیقی
نماید . وهر
اصلاحی که
بنظرش میرسد
خود ثبت برای
خویشتن نماید
. این نویسنده از
محل سطح الهامات
الهی که هر
شاهد شهود قائم
و عرش رحمان دارد
که معیار
اندیشه من
میبیاشد، و
نسبت بحقایق در
انواع بالاتر
ارزشی هم
ندارد، ولی برای
آینده های
بهتر امروز
بشری، توجّه
بامکانات
بشری و فیزیکی
و عرفان
اولیای الهی
که در همه ملل
همیشه زنده آنها
وجود دارند، و
یکی از آنها
بمعرفی
خداوند بطالب
سلوک الهی و
لقای تجلّیات
الهی کافی
میباشد . گوئی
هر یک ستاره قطبی
هستند هدایت
که درست انسان
را در تاریکی
های عقل نوع
بشری و
بحرانهایاحوالی
دریاهای
متلاطم جریانات
حیاتی، سالک
را بمقصد درست
الهی میرساند
. ولی در تمام ادیان
قشری غیر الهی
و تمامی مذاهب
آنها که عملا آخوند
پرست مشرک از
نظر خداوند
هستند، هیچ
هدایتی
بپیروان خود
از مراتب شهود
نمی نمایند . که
با پیر میتوان
هر شبی را ره
صد ساله
دیگران رفت .

اینک
فهرست مقالات
برداشتهای عرفانی
از علوم
فیزیکی -

-
علم نیز چون
فلسفه راهی
بخدا ندارد m003 - فلسفه و دین
در عصر علم m004

-
تقسیم
علوم و فلسفه m005 -فلسفه و
علوم انسانی m
006

-
خَلاء یا
فراغ m062 علم
فیز یک m 103

-
اطّلاعاتی
در باره زمین m107 - تکامل و
تطوّر خلّاق m122

-
گونه های
حیات m 128 -تفسیر
میکانیکی علم
الحیاتm129

-
علم و عقل نوین
m133                                - تطوّر و
تکامل m134

-
علم
الوجود وهستی
شناسی m151 رابطه
علم با فلسفه
های فیز یکی
ومتافیزیکیm162

-
از أتم تا
عرش رحمان m200                                    -رابطه
علوم مادی با
ملکوت الهی m250

-
فیزیک
ذرّات بنیادی
تحت أثیریm251            -انرژی
ماده ملکوت و
اوهام ذهن m252

از
جاذبه
مغناطیسی تا
جاذبه
واجتبای الهیm253 - خدا در بینش علمی
و فیزیک هسته
ایm255

-
منشأ
انرژی و هستی m258

M248

فلسفه
الهی و عرفان
سلوکی

همان
طور که هر
مکتلب فکری و
علمی دار ای
دلائل و استدلالاتی
میباشد تا
باور کننده
پیروان فلسفه
های گوناگون وحتی
مذ اهب قشری
باشد . امور
الهی و روحی و
آینده های بعد
از مرگ بشری انسان
چه تکامل بنوع
فوق بشری کرده
باشد و یا با
فصل بهتر از
اکنون نوع
بشری باش و یا
بالغکس ادامه
تکاکل روح
دوچار
قهقراهای نسخ
ومسخ قهقرائی
روح انسانی که
سلوک الهی نکرده
باشد و روان
بشری خود را
بجای پاکسازی
و تزکیه روان
اضافاتی تازهخ
از مفاسد
بیشتر
ومعاایب کرده
باشد که جمعا
بنام گناه
تکانلی دوره زندگی
کنونی از نظر
داوری الهی
گکرده باشد . پس
فلسفه عرفانی
از مراتب
اجلّیات الهی
و مراکتب
ولایتهای الهی
هر شش ولاست
سلوکی
ودانتای آدم
کیومرث یا
میترای نوح و
یا دیانت
سلوکی بودا
وورلایت
زردشت در تمام
شاخه های آن
چون قریش
زرشتی و
یهودیان
ابراهیمی اورشلیم
و یا ایلی
الهی های علی
اللهی خاور
میانه و چندین
مذهب کوچک
زردشتی الأصل
که أکثرا قشری
و قهقرائی بود
ه و در هر یک از
آن شاخه ها أندکی
افراد عامل در
تزکی نفس با ولی
کامل الهی
زنده بمعرفی خداوند
میباشند .

پس
مجموعه دلا ئل
ادیان سلوکی
در ناتم عرفان
و معرفت مراتب
تجلّ یات شهود
الهی تنها
سازنده سرنوشت
نیکوی پس از
مرگ انسان
بشری از نظر
خداوند
میباشد که این
نویسنده
بدنبال تحقیق
طولانی و په
از فرهنگهای
ائدبی وحتی
علوم فیزیکی و
یا رشته های
فلسفی متفکّرین
گوناتگون
بشری عاقبت بفرمان
ذالهی از روش
و طریقت تصوّف
همه ادیان
سلوکی بخصوص
ولایت سلوکی
آخرمصطفوی
ومولا علیّ
مرتضوی آغاز
استلال های
برتر عرفانی
خود را از سطح
عقل ربّ
نلدیده رحمان
نموده که ما
نیز پس از کسب
مراتب تجلّات
شهودی هفت
گانه خود
توانسته در
سطح عقل وتوان
فکری و قدرت بیان
و استدلال و أ
ندیشه در دلا
ئل فلسفی فرمکان
الهی را در
نوشته های خود
مطرح نموده ام
که د ر وبسایت
این نویسنه
شرف هست . چه
ترجمه و تفسیر
قرآن و در
حدود ده هز ار
حدیث و روایت
از گفته های
منقول پیامبر
و امامان و
اولیای دیگر
که تمام با
تفسیر آثار
ملکوتی
عرفانی چون
حافظ شیرازی و
فردوسی بخصوص
لغت نامه ای
که از
اسطلاحات
عرفانی در
مجموعه
مقالات تهیّه کرده
که عقاید
نویسنده را
بطور کلّی از
فلسفع عرفانی
مورد اعتقاد
خود نوشته که
نتنیجه شهود
هفتم عرش رحمان
این نویشسنده
میباشد و چون
مطالب فراوان
و پیچیده برای
علاقمند
اطلاع از حقایق
شهودی میباشد
پس اینک برحسب
هر موضوعی تحت
عنوان فلسفه الهی
عرفالم سلوکی
شامل چند
مقاله شبیه
بهم در مورد
فلسفه عرفان
بشرح زیر
فهرست نموده و
د ر صورت علاقمندی
خواننده
میتوان از وبسایت
و یا سی دی
کامپیوتری
تمامی نوشدته
های را برای
کامپیوتر خود
برایگان دریاتفت
کند و اینک مقالات
فلسفه عرفان

نظریّه
سلوکی و شهودی
نویسنده M001          فلسفه
شهودی روزنه
ای بسوی خدا و
یا تفکّر فلسفی
و تفکّر لدنّی M002
ر
ضای خدایان M022

مرگ سلوکیM029                                                           تصوّر
خداوندM 030

ذ ات الهی M031                                                  أسماء
الحُسنی M932

کنت کنزا
مخفیّا     M033                                       دو
دست خداوند(
دستان) M035

حلّاج M 037                                                                  مرگ M
138

رابطه حق
با خلقM 039                                        وحدت
وجودM 040

آسماء
الهی وپنج تن
آل عباM041                              رحمتهای
الهی و طلب از
خداوندM042

برتری های
تکاملیM 044                                     رواقیّون
و عرفان غربM050

طبیعت
ناسوتیM056                                                        خد
اوند در فلسفه M064

کارما
وجرم یا
مجازات
سرنوشتیM065                     وجود
خداوندM066

مشیّت و
ار اده الهیM067                                      ذ ات
انسانی یا
ژنتیک روحیM068

آینده
نگریM070                                                             حکیمبا
کمت وشایسته
حکومت بر دل
هاM073

تشبیه
وتنزیل و
تنزیه M075                                               افلاطون
ونو
افلاطونیانM076

دونامه
برای عزیزیM077                                                 چند
خاطره عرفانیM078

نوروز و
شمّ النسیمM088                                       ایمان
و عرفان و
احساسات غیبی M091

مباحثی در
تصوّف و سلوک
الهیM092                     جبر
وت ها و عوالم
مثال و شهود M093

إشراق و
شهود M094                                                        نکاتی
در باره قرآنM095

ترشّح مغز
یا الهام الهی M108                                 نیایش
و عبادت M112

اخوّت یا
برادریM113                                          عشق
مادری M114

عاطفه و
احساس الهی M115                                               امام علیّ
درویش ونه
خلیفه و آخوند M137

أمر بین
الأ مر ین در
احادیث غریبهM 139                 توصیف
بیشتری از
امام علیّM141

تکامل
عرفانی در
ولایت محمدیM142                     یونگ و
عرفان علمی M157

سمبولیزم
الهی و غیر
الهیM158                              برگسون
پا بپای عرفان
علمی M162

حکمت و
عرفان و تصوّف
ایرانیM164                     قرآن
شناسی M167

حجّ أکبر
یا حجّ کعبع ؟ M170
بی
پیر نمیتوان
بسوی خدا رفتM177

شهود
تجلّیات هدف
خداوندM178                              سلوک
الهی همان دین
ورزی استM179

امّت تنها
سالکان اوم
کننده هستندM180                                   حدیث
کسا تمام حرف
پیامبرM181

نزدیکترین
راه رسیدن
بخداM184                             ایمان
همان اوم در
سلوک الهیM187

قرآن یعنی
قرّه های
شهودی M188                            أهل
بیت وسادات چه
کسانی هستند؟ M189

بهشت
وجهنّم کجا
است؟M190                                             مرگ و
گورستان M191

حکمت و
فرهنگ سلوک
الهیM195                          طریقت M201

اُمّی M210-                                                                    سلیمان
و تسلیمM 212

پاک دلی و
پاک روانیM219                                              تاریخ
تحوّل عرفان
الهیM220

خداM224                                                                       خر
قه صوفیM 226

سلوک الهی M232                         راز و
سرّ خلقت M233

شاهد M235                                                                    شعر و
شعورM236

صوف و
تصوّف M239                                        هستی
از انسان تا
مراتب بالاتر
تا خدا M256

بینش کلّی
در وحد ت وجود M257                            بازهم
بحثی در اصالت
وجودM 059  بار
دیگر در
اصالتهای
وجودی M060

در
خاتمه انتظار
نویسنده این
است که بنفع
سرنوشت أبدی
خود برای پس
از مرگ بشری بمسأله
أهمیّت سلوک
الهی و شناخت
نظری امور الهی،
و نیز در
انجام حکمت و سلوک
با ولی زنده
مناسب خود
بمعرفی
خداوند که در
هر یک از ولایتهای
سلوکی
میباشند، آنگاه
خود را پس از داوری
الهی و بعد از
تأمین شرایط لازم
تا شرط کافی
از نظر داوری الهی
تحمّل مشکلات کمّی
و کیفی پاکسازی
روان ا که حتی
کمتر از ده در
صد از صفات روح
سالک را
خداوند
شایسته شهود
ششم قائم ربّ
النوع بشری
روح القُدُس
مینماید، که محصول
نهائی ولایت
ششم محمدی میباشد
. یا همان را
تصوّف ایرانی
آریائی شدن
میگوئیم . که بهشتهای
چهارگانه و چهارگونه
را خواهد داشت
. دو بهشت هم
اکنون روزها
در آرامشهای
احوالی و الهامات
لدنّی، و شب
ها در رؤیاهای
ملکوتی و پس
از مرگ آرام و
مطمئن و شیرین
دو بهشت
ملکوتی دارد، که
هفت هزار سال
بهشت سوم
انتظار روح در
سایه عرش
رحمان و نیز
بهشت چهارم که
روحی الهی شده
در بُعد چهارم
موجودیّت
انسان نوع فوق
بشری فر شته
گونه با هزار
ان برابر عقل نوع
بشری و دیگر
امکانات
حیاتی و ذهنی و
روانی عظیم
راه أبدی تا
خداوند الله
أهور مزدا را
دنبال خواهد کرد
. که تنها هدف
خداوند از
آفرینش و
موجودیّت انسان
رسیدن بلقای
الهی و کسب این
همانی صفات
الهی تر تولد
در هر نوع بالاتر
است . و الاّ
قهقراهای نسخ
بدتر بشری ویا
مسخ حیوانی که
بقول محمد مسخ
ومسخره شدن
میمونی و خوک بهترین
شانس آنان
خواهد بود . و
اگر که گناه
کاری و فساد
عکس العمل
اعمال
غیرسلوکی
بیشتر باشد، دوچار
فسخ وگندیدگی
گیاهی و رسخ و
رسوخ جمادی
چون هر ماده
ظاهرا مُرده
مانند سنگ، که
آنگاه بنوع
چون چرگ در
وسخ تحت أثیری
سقوط مقام نوعی
روح خود می
نمایند . تا
کارماها و
تکرار گذشته
ها در آینده
ها دوباره و
حتی صد باره
بنماید . که
چون بنوع بشری
و فصول آخر آن
مانند اکنون
رسید، که
بلیونها سال
یک ژنتیک روحی
رنج زندگی های
انواع را
تحمّل کرده که
عقل و کرامات
بالفعل و
بالقوّه
کنونی خودرا
کسب کند . ومانند
این بار بخاطر
نداشتن سلوک
الهی و
پاکسازی روان
در تخلیه وتحلیه
تا تجلیه های الهی
از خطر تکرار
قهقراها و
کارماها و
ملیونها سال
عذاب زندگی که
رنج آنها و
رنج خودمان را
نیز می بینیم . پس
خواننده گرامی
بمسؤولیت خود
خواسته
خداوند و
استدلالهای
عرفانی چه رسد
بدیگر دلائل علمی،
که در دیگر مقالات
نویسنه آمده است
صبر و شکیبائی
نماید، که
خداوند
هزاران برابر
بطالبان لقای
الهی و شهودها
هدایت های لدنّی
مینماید .

M257

بینش
کلّی یا بینش
در وحدت وجود

از
مشکلات تفکّر
انسان چه علمی
باشد یا غیر
علمی، دور شدن
از لزوم رعایت
أصل وحدت وجود
در اندیشه
وفکر میباشد . ساده
ترین مثال
همان ذرّات
است ، که اجزاء
ریز بتنهائی
نمی توانند
مؤثّر اصلی و اساسی
ودائم باشند . حتی
اگر موقّتا
رنگی وظاهری
عوض شود . همین
اجزاء در
تراکم خود و
جمع شدن باهم،
توده قدرتمند
و آثار دائم و
سریع و اساسی ایجاد
مینماید . انسان
سالک نیز تنها
در جمع شدن و(
جَم گردیدن)
با مراتب الهی
وتوسّل عبادی
گوئی خود را
واحدی اضافه در
کلّی مییابد . پس
دارای أثر جدیدی
میشود . که
کامللان الهی
شاهدان
تجلّیات الهی
دارای قدرت
معجزه آسا
میشوند . در
فکر و روان
بخصوص در قدرت
دور بینی و
آینده نگری تا
هفت هزار سال نیامده
را سمبولیک
دارد .

در
باره علّت
مشکلات فکری و
پرسشهای بی
انتهای ذهنی
در انسان
آلوده روان، که
دنباله روی
عقده ها
وهوسهای خود
میکند، و حتی
نمیتواند
سرپیچی از
ناخودآگاه و
نفس أمّاره
خویش نماید، بدین
علّت است که
انسان دید خود
را از هستی و
تمام امور
جزئی هستی، و
تمام مراحل و
تحوّلات
وتغییرات
هستی از دید مادی
و پائین ترین سطح
تفکّر
وواقعیت درک
شده نگاه
میکند . که اگر
از دید غیر
مادی توجّه
کند، چه دیدی معنوی
ومنطقی عقل
مادی بشری، و
یا دید مینوی
و شهودی توجّه
بهر أمری نماید،
آنگاه دید
مینوی و شهودی
وجم شدگان با
مراتب الهی، از
لحاظ حقیقت
برتر از
واقعیّت قابل
قیاس نمیباشد
. زیرا دیدی
بسییار وسیع
تر خواهد داشت
. پس بسیاری
پرسشها را
جواب دارد و
حتی أکثر
پرسشها را بی
جا و بی مورد
میداند که شایسته
تفکّر در باره
آنها را
نمیداند، چه
رسد که نظام فکری
بصورت پاسخ وحلّ
مشکل برای
آنها ارائه
گردد .

هستی مورد
استفهام دائم
فکر انسان، از
دید ناسوتی
عقل مادی بشری،
با دید کلّی ملکوتی
و جبروتی
اولیای الهی، که
دیدی کلّی تر
أرباب نوع
بشری وفوق
بشری آینده
میباشد، وحتی بی
نهایت در
مراتب برتر نوعی
و الهی، تا
رسیدن بفرض محال
بخداوند الله،
عقل کلّ ومطلق
و حقیقت بدون
هرگونه ابهام
برای علّت وپرسش
بخاطر اینکه
از سطوح وحدت
وجود و کلّی
ربّ مدبّر
بالاتر نگاه و
اندیشه دارند،
تفاوت عظیم
وانقلابی
درارزشها
وعقاید نسبت بدید
سطح عقل پائین
تر مینماید . گوئی
پاسخ یک دانشمند
بپرسش کودک
کودکستانی
باشد که کودک برای
خود پاسخ و
نظر و راه
حلّی دارد . گوئی
بکلّی آنرا
منقلب میکند . زیرا
دانشمند از
دید کلّی تر
علمی و تجربه زندگی
نگاه بیک
مسأله دارد . که
کودک بدون تجربه
و علم و ساده
ترین اصول برای
تفکّر
میباشدريال
که بسیار دور
از سطح تفکّر
آن دانشمند
است . همین گونه
انسان بدائی و
حتی انسان
متمدّن کنونی
که أنبوهی
دانش علمی و
تجربه مادی
دارد، ولی
کوچکترین
تجربه روحی
وملکوتی و الهی
ندارد . هرچه
پاسخ مشکلات داشته
باشد، بپرسشهای
بیشتری منجر
میگردد
ونمیتواند راه
حلّی برای
مشکلات اساسی
وپرسشهای
اصلی ومهمتر
در فکر انسان
درباره امور
اصلی وکلّی، چون
وجود و هستی
وحتی امکان
هستی عوالم
الهی و مراتب
نادیده، وحتی
آینده های خود
درکی نماید . پس
تکذیب و انکار
الهی کرده، راه
زندگی و تفکّر
بدائی ومادی و
حیوانیّت نوع بشری
خود را دنبال
میکند . روز
بروز از لزوم
تغییرات و
تکاملات روانی
وعقلی وحتی
واقع بینی
معمولی پیدا
مینماید . که بر
خلاف آنان
سالکان
ولایتهای سلوکی
ششگانه که با
تَرک عقل وعلم
نوع بشری خود،
با کمک و
هدایت پیر
الهی بمعرفی خداوند،
که از دید و
بینش تجلّی
شهودی خود تا
سطح شهود قائم
روح القُدُس ربّ
النوع بشری
دارد . وسالک
میتواند روان
خود را تخلیه
هرچه بیشتر
بنماید، از
نقاط ضعف و
آلودگی ها
وفساد و
نادرستی ها و هوسها
و جهالتهای عالمانه
خود پاک گردد . که
حتی بقول
پیامبر با
کمتر از ده در
صد پاکسازی روان
حیوانی بشری
خود، بتجلّیات
الهی هفتگانه
نوع بشری برسد
. که برای هفت هزار
سال آینده
آمالدگی تولد در
نوع فوق بشری
در ولایت هفتم
مهدوی و با هزاران
برابر عقل و
کرامات بالفعل
و بالقوّه نوع
فوق بشری، که
میتواند
پاکسازی
بیشتر نماید . و
حتی تحلیه
بصفات الهی وابسته
بنوع فوق بشری
را اکنون
نماید . که
سالکان ولایت
های سلوکی با کمتر
از ده در صد
پاکسازی به
(حّد کفایت و
شرط کافی) از نظر
داوری الهی
میرسد . که در
نوع فوق بشری
آینده خود با ذخیره
آخرت بیشتر، تخلیه
و تحلیه شایسته
تولد در فصول بالاتر
نوع فوق بشری
شده، شاید
آنگاه بتواند
با ولایت مهدوی
بنور ربّ
رحمان شهود
هفتم و عرش ربّ
برتر از رحمان،
که نام اورا نمیدانیم،
بشهود هشتم
خود برسند، که
آنگاه از چهارصد
هزار سال بهشت
سوم انتظار
عرشی استفاده کنند
. که باز در
نوعی بالاتر بجهان
متولد گردد . و
تا أبد بی
انتها این
انواع و ارباب
نوع و تجلّیات
الهی و عقلهای
بسیار عظیم تر
از هر مرحله نوع
قبلی، در پیش برای
همه ارواح سالک
الهی آماده میباشد
. آنگاه بینش
کلّی و جامع
وحدت وجودی
کاملان نوع فوق
بشری مهدوی، قابل
قیاس حتی با
پیش بینی های
کاملان الهی
نوع بشری نمی
باشد . که تفاوت
حقیقت ها از واقعیّتها
دارند .

پس نگاه
بمسائل هستی
در هر زمان، بسته
باین است که انسان
از کدام سطح عقلی
اندیشه و
استدلال و
نتیجه گیری
مینماید . عقل
بشری ویا عقل
کاملان بشری، ویا
عقل مراتب مدبّر
الهی، هر کدام
از یک سطح وسیع
تر وحدت وجود
و یگانه دیدن جزئیّات
نظر میکنند . که
اگر نسبت بعقل
پائین تر آنها
را حکمتهای
برتر میدانند،
ولی از نظر عقلهای
الهی تر
وبالاتر، در
حکم خرافات و
افکار بدائی وکودکانه
میباشد . پس نباید
انسان بآنجه
در تفکّر خود
رسیده قناعت
نماید . چه رسد
که بدان عقاید
اصرار و تعصّب
نشان بدهد و
پایه أصلی
عقاید و
اندیشه های بعدی
خود نماید .

و اینک
ما در این
مقاله وبحث
روی این نکته
توجّه بیشتر داریم
، که بینش
وحدت وجود و(
جَم شدن) و جمع
گردیدن وکسب
(این همانی)
عقلی با سطوح
عقلی الهی بالاتر،
که رقیقه ای از
آن را یک کامل نوع
بشری بدان
رسیده، و هنوز
معترف است که از
سطوح وحقایق
برترآگاهی
ندارد . و
نباید درهر
سطح از عقل
وتفکّر رسیده،
ولو الهامات لدنّی
الهی نیز دارد،
توقّف تکامل
در (ژنتیک
روحی) خود
نماید . و اگر
بتواند
همچنان
سرمایه جدید بیشتری
در روان بیابد
، ودر پاکسازی
عمیق تر ادامه
بدهد، و(
ذخیره آخرت)
بیشتر در
ژنتیک روحی
ذخیره نماید، که
در تولد هفت
هزار سال بعد نیز
با فصل نوع فوق
بشری بالاتر، در
کرامات و
امکانات
بالفعل و
بالقوّه داشته
باشد . شاید بتواند
با ولایت
مهدوی بشهود هفتم
نور ربّ رحمان
و شهود هشتم
عرش ربّ برتر از
رحمان برسد، که
عقل الهی آنان
از هزاران برابر
عقل بشری، بمیلیونها
برابر عقل بشری
خواهد رسید . گوئی
خود از مراتب فرشتگان
الهی میگردند
.

اینک ما
در نوع بشری و
بررسی هستی وجهان
بینی خود داریم
، و نمیدانیم اولیای
الهی که از
مراتب باور
نکردنی آینده روح
انسانی در بهشتهای
نوعی و درک هستی
میکنند، چگونه
درک ما را
تحقیر خواهند نمود
. و یا اینکه
جهان بینی ما
را از طریق پیر
کامل الهی بمعرفی
خداوند، تأیید
درستی راه زندگی
ما نماید، آنگاه
بقیّه عمر خود
را صرف بررسی
و رسیدگی و
تجربه شخصی
همان نظریّات
فوق بشری
اولیای الهی را
بنمائیم . چون این
همانی مقام
الهی آنان را مییابیم
. ویا بالعکس بدون
سلوک الهی
بلذّت جوئی و
سرگرمی و بازی
های ذهنی وعلمی
وفلسفی خود
بپردازیم، که
اگر هم زندگی
با رفاه بیشتر
برای ما بوده
باشد، ولی
امکان گناه
کاری و فساد
روانی و
اخلاقی وروحی
در انسان رفاه
مند بیشتر شده،
پس بجای
پاکسازی روان
لبریز از
عُقده ها و
گناهان و انحرافات
عمیق تر و
ثابت
وسایبرنیتیک
شده میسازیم، که
شانس پاکسازی
و سلوک الهی
انسان کمتر
شده، و حتی بدرجه
محال از امکان
پاکی رسیده
است . که حدّ
أکثر قدرت درک
خطر را نیابیم
. آنگاه رنج وپشیمانی
و افسوس بیشتر
خواهد بود، که
اگر باشد باز
بنفع انسان
غیر سالک
میباشد . که
کمتر فساد
وگناه در روان
بسازد . ویا
شاید جبران
قسمتی از
خطاها را بنماید
. مادام که فهم
و عشق و
پشیمانی و صبر
تحمّل رنج
بلایای سلوکی
یا زندگی جهنّم
جهان داشته
باشد . بجای
آلودگی و فساد
ونادرستی های
بیشتر وهوسها
و جهالتهای
عالمانه خود
پاکسازی نماید
. که قول
پیامبرحتی با کمتر
از ده در صد
پاکسازی روان حیوان
بشری، بتجلّیات
الهی هفتگانه
خود برسد . آنگاه
به علم و
مادیّات و فیزیک
متفکّرین
علمی باز
میگردیم، که شاید
کمک بتغییر و
تصحیح راه زندگی
چند صباحی که مانده
بوقت مرگ
بنمائیم . و
بهترین مثال
برای امکان تصوّر
هر انسان غیر
سالک، همین فیزیک
مادی، بخصوص
فیزیک أتمی و
ژنتیک جسمی و
احوال بیماریهای
روانی است . که ما
بیشتر روی
آنها تکیه داریم،
و بامید پذیرش
خواننده و
تأیید او بوده
باشیم .

میگویند
بیگ بَنگ در
گوهر اوّلیه
هستی، که
معلوم نیست از
کجا آمده و چه
نیروئی در آن
کارساز بوده وهست،
وبا جهانی
بسیار وسیع از
انرژی و
فشردگی بوده که
با انفجار
بزرگ بیگ بنگ،
حرارت و سرعت
انبساط مواد
پراکنده شده
خود، بصورت ملیاردها
کهکشان
گردیده است . ولی
مشکل این است
که هم حرارت
آن کم میشود، زیرا
هستی فضای
انتشار بدون
حرارت بوده، و
جذب حرارت میکند
. و سرعت پرتاب
نیز باید کمتر
شود . ولی می
بینیم که
بیشتر شده است
. و هرچه از
مرکز انفجار
بیگ بنگ دورتر
میشود، سرعت
بیشتر
مییابند، ومانعی
دربرابر خود
ندارند . که
بفرض مواد پراکنده
را بهم برخورد
کنند وسرعت
یکدیگر را خنثی
کنند . ولی اگر
چنین هم بشود،
باید حرارت
نتیجه تصادف
بیشتر گردد . پس
پرتاب های بیگ
بنگ بجای سرد
شدن باز گرم
تر میشود . از
طرف دیگر حرکت
مواد پرتاب شده،
همچنان تحت جاذبه
مرکز انفجار و
حفره سیاه
کهکشان اصلی مادر،
و حتی
کهکشانهای
جزئی
دیگرمیباشد . سرعت
پرتاب شده ها حتی
بصورت نور و
ذرّات بنیادی
تحت أثیری هم بوده
باشد، که ماده
یونیزه و
پلاسمای
سازنده أتم ها
در مراحل بعدی
است .

بموجب
نظریّات فیزیکی
أنشتن و تئوری
نسبیّت او، مسیر
انحراف نور
ولو بصورت کم
که نتیجه
جاذبه مرکز
پیدا میکند، و
بموجب محاسبه
أنشتن بیست
ملیارد سال
نوری مسیر نور
باز نقطه نوری
ومادی اولیه
بمحل اولیه
انفجار خود
میرسد . که این
زمان را علمای
بعدی تا سی
بلیون سال
نوری فاصله
تصحیح کردند . در
هر حال در یک زمان
حرکت قوسی و
مداری هر شیئ
أتمی و ذرّه نور
وماده تحت
أثیری وتحت
أتمی بمرکر
انفجار بیگ
بینگ باز
میگردد . گرچه
در نظریّه او،
حرکت معکوس در
ماده پرتاب
شده آغاز
میگردد، چون
بسرعت صفر
رسید . وهمان
مسیر آمده را
باز میگردد . که
باز خود را با
سرعت روز
افزون، بنقطه
اولیه انفجار
و پرتاب
میرساند . و
بدین ترتیب
گوهر أصلی
هستی زاینده
بیگ بنگ وهرنظریّه
دیگری برای پیدایش
هستی، برای انفجار
مجددی آماده
میگردد . پس بی
نهایت بیگ بنگ
قبلی و بی
نهایت بیگ بنگ
های بعدی باید
صورت گیرد . و
بدین ترتیب با
اندکی بیش
وحدت وجودی، دید
جدید ما که
جهان ملکوتها
و نیروها و
اراده های
الهی نامرئی و
مطلق را، وارد
موجودیّت
هستی ناسوتی و
مادی خود مینمائیم،
آنگاه پاسخ
بیگ بنگ یا هر
نظریه مشابه
دیگر نمی
تواند أصل
ماهیّت هستی
أزلی را روشن
کند . که گوهر
اصلی هستی از
کجا آمده و چه
ماهیّتی دارد،
و چه نیروهای
مرموزی دیگر
هستند، و یا چه
نیروهای
مؤثّر و اراده
خارجی و الهی
دارد . که آنگاه
این بینش وحدت
وجودی ناسوت، با
عوالم ملکوت، منطقا
ما را ملزم
میکند، که
اکتفا
بموجودیّت
مادی ناسوتی و
فهم مادی امور
ننمائیم . پس
از دید وحدت
وجود که
درسلوک الهی
پس از تخلیه
وتحلیه و
تجلیه های
الهی، با هر
شش ولایت
سلوکی دست
بدهد، میتوانیم
بقیّه عمر خود
را بطور صحیحی
تفکّر و نتیجه
گیری و حقیقت
جوئی و خدا
شناسی و حتی بهترین
درجه ازخود شناسی
پیدا کنیم ماده
میگردد پس  بی  نهایت
بیگ
بنگ قبلی و  بی
نهایت
بیگ
بنگ
های
بعدی باید  صورت
گیرئ .

پس بگفته
علم ملیاردها
سال پس از بیگ
بنگ آخر، جهان
همچنان
بانبساط خود
ادامه میدهد، گرچه
کُندتر شده
باشد . و سرعت
آن ادامه دارد
گرچه آهسته تر
شده باشد . ولی
چگونه حرارت
افزوده
میگردد که
باید سردتر
شود . گوئی
تمام ذرّات
وجود و
کهکشانها انبوه
انرژی و حرارت
وکوانتوم
باشد، که حتی
(ماده کمکی)
رسیده از
عوالم جبروت
الهی بملکوت
فرشتگان، که
تبدیل بحرارت
و کوانتوم های
ناسوتی میشود،
که خورشیدها
را بلیون ها سال
همچنان داغ و دائم
نگاه میدارد، وعلّت
افزایش این حرارت
میباشد . و
بدین ترتیب
تمام شرایط بضرر
مبدأ بیگ بنگ
علمی است، که
أصل گوهر اولیه
، و اندازه
حرارت نهفته
آنرا نمی
تواند روشن کند
. گرچه هنوز
مشکل مکانیزم
و ذاتیّات
حقیقت اولیه
هر چیز هستی
درهر مرحله آن،
هنوز روشن نشده
که روشن شدنی
نیست . زیرا ذهن
انسان با هر
قدرت و توان تصوّر،
نمیتواند مکانیزم
های قبلی و
ذات وجود أصلی
ومبدأ اولیه
رسیده بوضع
کنونی را درک
کند تا پاسخ
آن را بدهد . مگر
بهمان فرضیّه
وجود خداوند
رضایت داد . که
بقول اسپینوزا
بنفع ما است
که فرض کنیم
خدائی هست، تا
شاید تلاش
وکوشش کُشنده فکری
و روانی خود
را برای پیدا
کردن پاسخ سؤالات
جدید برتر نمائیم
. که چون پرسش
قبلی پاسخ
یافته ایم، پرسشهای
جدیدی مطرح
میگردند . در
مورد پیدایش
هسیتی از بیگ
بنگ از لحاظ
مکانیزم و
چگونگی
انفجاروعلّت
انفجار
وعوامل کُند کننده
وعوامل جدید
پیدا شده، و
حتی هزارها
پرسش دیگر مطرح
میشود، که در
تئوری بیگ بنگ
بدون جواب است
. و خداوند
ومراتب عوالم
الهی جبروتی
وملکوتی بی
نهایت عامل
مکانیزم ها وطرز
عمل ها وعوامل
مؤثّر درعمل
میباشند . پس
هستی شناسی ما
یا باید در مرز
جهالت ماندن
بیگ بنگ وتا أبد باقی
بماند، ویا با
قبول أصل وجود
خداوند را
بنمائیم . که
آنگاه آغاز
وظایف جدید
منطقی انسان
باور کرده بخداوند
است، که هدف
او چیست، واگر
تکامل روح
موجودات هدف
باشد، چگونه
باید راه
وسلوک الهی را
انجام بدهیم . و
معیارهای درستی
تکامل روحی در
مراتب شهودی
چه هستند؟ و نهایت
توسعه درک هستی
را درحدّ عرش رحمان،
شهود هفتم
ولایت مصطفوی
و تصوّف
آریائی و کوه قاف
و حدّ توقّف
ورود ممنوع
مقام روحی و
فکری خود
برسیم . تا هفت
هزار سال بعد
مراحل بالاتر
فوق بشری
وولایت هفتم مهدوی
ورسیدن بعقل
الهی ربّ
رحمان وعرش
ربّ برتر
ادامه بدهیم، وتا
مرز شهود هشتم
عرش ربّ برتر
از رحمان باز
توقّف بوده
باشد، که زمینه
و اجازه الهی
برای تعالی
بیشتر را
ندارد . و این نتیجه
گیری ما در
جهان بینی یک
طرفه ناسوتی
حاصل نمیشود، مگر
با دید وحدت
وجود فکری
انسان ناسوتی
وکمک عقل مربّی
الهی ملکوتی
پیر کامل
بمعرفی خداوند،
و نیز رسیده
های الهی
الهامات
لدنّی و عقل
جبروتی ربّ
النوع نا دیده
رحمان، که بتوانیم
باین وحدت
وجود برسیم . بتعداد
موجودات هستی
که بی نهایت هستند
دلیل برای
وجود خداوند و
دلیل برای
لزوم سلوک
الهی ورسیدن بشهود
تجلّیات الهی
میسّر خود
میباشد، که ما
نباید با چند دلیل
و استدلال ختم
ارزیابی خود، برای
جستن راه حقیقت
غیر از سلوک
الهی بنمائیم
.

نظریّه
نسبیّت أنشتن
روی بیگ بنگ
تکیه دارد، درحالیکه
دانشمندان
دیگر نظرّیاتی
ارائه میدهند،
که هرچه هم درست
باشد باز
نادرست هستند
. زیرا حقیقت
بالاتر را نشان
نمیدهد . اگر
انشتن روی چگالی
و غلظت و
تراکم مادی
گوهر اولیه
بیگ بنگ را
آغاز زمان و
پیدایش هستی
میداند، که بی
نهایت غلظت در
ماده گوهر
وجود نخستین
بوده که تنها این
فرضیّه انشتن در
ماده ملکوتی
بوجود آورنده
موجودات
ناسوتی باید دانست
ختم کلام نیست
. دانشمند
دیگری آغاز کار
بیگ بنگ را بجای
چگالی و تراکم
مادی گوهر
اولیه (گردش اولیه)
بسیار زیاد
میداند، که
بجای کم شدن
سرعت بافزایش
سرعت در انبساط
منجر میگردد . زیرا
هر چه کرات وکهکشانها
از مرکز خود
دورتر میشوند
سرعت بیشتر
دارند . گرچه
باز زمان
بیشتری برای
تکمیل دوران
در یک مدار
بیشتر میباشد
. (آلن گوت)
محقّق
آمریکائی این
افزایش سرعت
ها را (حالت تورّمی)
میخواند . زیرا
در انفجار
اولیه چنان
ذرّات درهم و
برهم هستند، که
با نیروی
جاذبه و میل
طبیعی نیروی
ضعیف تر با
نیروهای
الکترومغناطیس
متحّد شده، و
تشخیص تفکیک
نیروهای جزئی
از هم میسّر
میشود . که
انسان با چند
نیروی طبیعی
آشنا است . در
حالیکه (نیروی
اولیه واحد) والهی
آن، همچنان
هرچه بوده
بکار خود
ادامه میدهد . گرچه
علم فیزیک
بخواهد سرگرم نیروهای
جزئی جدا شده
از هم باشد . گوئی
اجزای متحد شده
در سرعت وحرکت
واحد میگردند
. و حالت تقارن
که هر جزئی
برای خود
اتّخاذ کرده
شکسته میشود . که
در آغاز
نیروها جهت جدید
و کلّی پیدا
میکنند . این
نظریّه یک
بیان از
مکانیزم است، که
هنوز مکانیزم
های قبلی
نادیده گرفته شده
اند . پس ذات
کنونی هر
موجود مورد نظر
باشد و ذات
های قبلی
جزئیّات و
سوابق اجزای
متحد شده در
نظر گرفته نمیشود
. زیرا امکان در
نظر گرفتن
آنها نیست . که جز
عقل مطلق
خداوند نمیتواند
مکانیزم های
اولیه و اصلی
و ذاتیّات
وماهیّت
موجودیّت های
ناسوتی و قبل ناسوتی
را بداند . پس
تمام حقیقت
جوئی انسان با
دید ناسوتی
مادی یکطرفه و
دور از وحدت
وجود وکلّی
بینی همراه
عوامل دیگر
مشابه ناسوت
میباشد . نتیجه
اینکه هرگونه
جهان بینی ما ناقص
و حتی غلط است،
که در برد دور
آینده بحقیقت
آخرین ومطلق
نمیرسد . مگر
در سلوک الهی که
سالک ترک نظریّات
مادی کرده، ووحدت
وجود فکری با
تعلیمات پیر
الهی بمعرفی خداوند
دارد، که
الهامات لدنّی
بدرون ژنتیک
روحی سالک
میرسد، واورا
بدرجه نهائی
حقیقت میسّر
برای نوع بشری
درعقل کلّی
قائم روح القُدُس
ربّ النوع
بشری میرساند
. که خود کلاس
نخستین
تعلیمات وهدایت
ربّ نادیده
رحمان بالای
عرش میباشد . وکلاسهای
برتر انسان
های فوق بشری
شاهدان کنونی
نور قائم، آماده
برای رسیدن
محقّق روحی، بسطح
درک درست تر
هستی، ودر یک
وحدت وجود
بالاتر
وهزاران که
ملیبونها
برابر قدرت
جمع شدن عقل
های نوع بشری
میباشد . که باز
تا أبدیّت بی
انتها و
عقلهای
(کهکشانی
پیکر) الهی در ارباب
نوع تا ربّ
الأرباب الله أهورمزدا
در پیش است . که راه
ورود و ویزای
رسیدن بآن عوالم
الهی بالاتر و
نیامده بوجود،
اینک در نوع
بشری ما رسیدن
بکمال و
شایستگی
دیدار تجلّی
نور قائم
وشاید عرش
رحمان میباشد
. که الفبای
تفکّر نوع فوق
بشری را
میتواند
بیاموزاند

در
نظریّه تورّمی
و علّت سرعت انبساط
بجای کم شدن
سرعت ، باز
انسان نمیتواند
نیروی محرّک
این سرعت ها و
اداره کننده
آن از هرگونه
انحراف نابود کننده
أصل وجود ، جز
خداوند و
مدبّران الهی
و عوامل ملکوت،
چه رسد بعوالم
جبروت بی
نهایت بالاتر
تا لاهوت الله
و هاهوت عمّاء
خداوند (هو یا
او) باید لا
جرم آنرا باور
اولیه کرد . و
با تجربه عملی
سلوکی میتوان
دانست باوری
ما کار درستی بوده،
وچقدر از
درستی
برخوردار
میباشد . زیرا
هیچ راه حلّ
دیگری وجود ندارد،
که بخواهد
درستی راه
زندگی و جهان
بینی و وحدت
وجود و آینده نگری
را بما
بیاموزاند . خودسری
نیروها مانند
خود سری
انسانها جز
بحالت انفراد
و دور از وحدت
وجود درآمدن ،
که جز متلاشی شدن
پس از چند سال
عمر عاقبتی
ندارد .

میدانیم
که حرارت هر
موجود اگر کم شود
مرگ و توقّف
از حیات
میباشد . و اگر حرارت
از مرز بحرانی
وامکان تحمّل
طبیعی هر موجود
زنده یا غیر زنده،
منجر بنابودی
و متلاشی شدن
و اتلاف آن
کمالات بالفعل
نوعی که تا
کنون توانسته
جمع آوری کند
که انسان از
تولدات تحت
جمادی وگیاهی
وحیوانی
بصورت کرامات
بالفعل نوع
بشری در ژنتیک
روحی خود جمع کرده،
که اگر آنها را
در سلوک بتحقیق
و تکمیل کردن
کرامات بالقوّه
خود نکند، که مورد
نیاز تولد باز
برتر در نوع
بالاتر بعدی
است، پس آنها را
عملا سوخت
لذّت شکم و
اطراف شکم و یا
بازیهای ذهنی
و هوس ها و
آرزوهاو طمع
های زیاده
رویها میکند . که
در وقت مرگ
کرامات
بالقوّه او در
نطفه مرده و برای
تولد مجدد
بجهان جز
تولدات مسخ
حیوانی و حتی فسخ
وگندیدگی گیاهی
و حتی رسخ
جمادی وبدتر
امکان دیگری ندارد
. تا تکرار
گذشته ها در
آینده ها را ظرف
میلیونها سال
در آینده ها
بنماید . که
باز دوباره وحتی
صد باره بنوع بشری
و همین راه الهی
سلوک تا نور
قائم و عرش
رحمان را باید
در پیش بگیرد،
که خواهد گرفت
. حتی اگر صدها بارکارماها
تکرار شود . و
جهنّم جهان و
گوهانوم
تورات و جحیم
قریش و جهان فارسی
و گیتی هندی، و
تنها همین
جهان که هستیم
میباشد . ولی
در یک صورت نوعی
غیر بشری در
صورت نوعی
حیوانی
وگیاهی خواهد بود
. و نوع بشری خود
نیز هزار فصل نوعی
و هر بار
تولدی بشری
دارد . ویک بار
دیگر رنجهای
زندگی
سرنوشتی هر
تولد خواهد
داشت . در
حالیکه
سالکان راه
الهی
ولایتهای ششگانه
اکنون تا هفت هزار
سال نیامده را
جلوتر بطور سمبولیک
می بینند . و
این همانی
آنرا پیدا
میکنند . که با مقام
پیامبری برای هدایت
دیگران
میباشد . و من
پدرجان، بحث
خود را خاتمه
میدهم . که آنقدر
گفتنی آماده
هست که خستگی
خواننده را نمیخواهم
. که باز
بخواهد بدنبال
خواندن نوشته
های خود داشته
باشم . تا
خداوند چه کمکی
بخواننده و جوینده
حقیقت بنماید
.

( بیورتون
10/25/2012 )